origenes.in-jeremiam-homiliae-1-11 7.1
Ὁ κρίνων κατὰ >θεὸς τοὺς κολαξομένους δίδωσι τόπον καὶ οὐχ ἅμα τῷ ἁμαρτῆσαι κολάζων φέρει τὴν συντέλειαν τῆς κολάσεως ἐπὶ τὸν ἡμαρτηκότα . διὰ τοῦτο » κατὰ βραχὺ κρίνων « κολάζει . καὶ τούτου τὸ παράδειγμα έστιν ] ἐν τῷ Λευιτικῷ ἐστιν · ἐν γὰρ ταῖς τῶν παραβαινόντων τὸν νόμον ἀραῖς ἀναγέγραπται μετὰ τὰς κολάσεις τὰς προτέρας · » καὶ ἔσται , ἐὰν μετὰ ταῦτα μὴ ἐπιστραφῆτε , λέγει κύριος , προσθήσω ὑμῖν κἀγὼ πληγὰς ἑπτά « . καὶ πάλιν διηγεῖται ἄλλην κόλασιν · » καὶ ἔσται , ἐὰν μετὰ ταῦτα μὴ ἐπιστραφῆτε , ἀλλὰ πορεύσησθε πρός με πλάγιοι , κἀγὼ πορεύσομαι μεθ' ὑμῶν θυμῷ πλαγίῳ‘ . καὶ εὑρήσεις τὸν θεὸν ἐπιμετροῦντα κολάσεις μετὰ φειδοῦς , ἐπεὶ Ι βούλεται εἰς ἐπιστροφὴν ἀγαγεῖν τὸν ἡμαρτηκότα , καὶ οὐκ ἀθρόως πάσας ἀποδιδόντα . τοιαῦτα οὖν ὅσον ἐπὶ τῷ ῥητῷ ἐγεγόνει περὶ τὸν λαόν , καὶ ἀπειλῶν αὐτοῖς ὁ λόγος ἃ πείσονται μετ' ἐκεῖνά φησιν · » καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις , λέγει κύριος ὁ θεός σου , οὐ μὴ πατάξω ὑμᾶς εἰς συντέλειαν « εἰ δὲ ταῦτα μάλιστα φθάνει καὶ ἐπὶ τὰς μελλούσας κολάσεις † εἰ μή , ὁ δυνάμενος ἀπὸ τῶν ἐν τῷ βίῳ συμβεβηκότων περὶ τὸν λαὸν μεταβάτω καὶ ἐπ' ἐκείνας · ἐγὼ γὰρ πειθόμενος ἂν ειποιμι , ὅτι ὡς » ὑποδείγματι καὶ σκιᾷ λατρεύουσιν ἐπουρανίων‘ « οὕτως ὑποδείγματι καὶ σκιᾷ τῶν ἀληθινῶν κολάσεων ἐκολάσθη ὁ λαὸς ἐκεῖνος ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασιν ἑαυτῶν , ὡς εἶναι πᾶσαν κόλασιν τὴν κατὰ τὸν νόμον καὶ τοὺς προφήτας περὶ τὸν λαὸν περιέχουσαν σκιὰν κολάσεων ἀληθινων . Εἵπερ οὖν ἐκείνοις συντέλεια ἐπὶ ταῖς ἁμαρτίαις οὐ γέγονεν , ἀλλ' ἐπὶ τέλει ποτέ . οὕτε μήποτε ἔσται καὶ μετὰ τὴν ἔξοδον ἐπὶ τοὺς ἡμαρτηκότας κόλασις . συντέλεια δὲ ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ , ὅτε ἡ αἰχμαλωσία ἐστὶν ἡ Ναβουχοδονόσορ . καίτοιγε ἐρεῖ τις ὅτι οὐδὲ τότε συντέλεια , ἀλλ' οὐδ' ἐπὶ τοῖς Μακκαβαΐκοῖς . ἀλλὰ συντέλεια τῷ λαῷ ἐπὶ τῆς τοῦ κυρίου μου Ἱησοῦ Χριστοῦ παρουσίας . ὅσον γάρ οὐκ ἔλεγεν αὐτοῖς ὁ σωτήρ · » ἰδοὺ ἁφίεται ὑμῖν ὁ ὑμῶν « , ὑμῶν‘ , οὐκ ἠφίετο . ὅτε δὲ ἔκλαυσεν ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ λέγων . » Ἱερουσαλήμ . Ιερουσαλήμ , ὴ τοὺς προφήτας ἀποκτείνουσα καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν , ποσάκις ἡθέλησα ἑπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου , ὅν τρόπον ὄρνις ἐπισυνάγει τὰ νοσσία ὑπὸ τὰς πτέρυγας τῆς , καὶ οὐκ ἡθελήσατε ; ἱδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος « , ἀφεῖται ὁ οἶκος , κεκύκλωται ὑπὸ στρατοπέδων Ἱερουσλήμ « ὡς ἀφεθέντος τοῦ οἴκου καὶ » ἥγγισεν ἡ ἐρήμωσις αὐτῆς‘ . εἶτα μετὰ τὸ ἐκείνων παράπτωμα ἦλθεν ἡ σωτηρία ἡμῖν τοῖς . ἐκολάζοντο οὑν ἐκεῖνοι , καὶ συντέλεια οὐκ ἔφθανεν ἐπ' αὐτοὺς ἴως τῆς τοῦ κυρίου Ἱησοῦ μου ἐπιδημίας .
Lemmas: ὁ κρίνω κατά θεός ὁ κολάζω δίδωμι τόπος καί οὐ ἅμα ὁ ἁμαρτέω κολάζω φέρω ὁ συντέλεια ὁ κόλασις ἐπί ὁ ἁμαρτάνω . διά οὗτος » κατά βραχύς κρίνω « κολάζω . καί οὗτος ὁ παράδειγμα εἰμί ] ἐν ὁ Λευιτικός εἰμί · ἐν γάρ ὁ ὁ παραβαίνω ὁ νόμος ἀρή ἀναγράφω μετά ὁ κόλασις ὁ πρότερος · » καί εἰμί , ἐάν μετά οὗτος μή ἐπιστρέφω , λέγω κύριος , προστίθημι σύ ἐγώ πληγή ἑπτά « . καί πάλιν διηγέομαι ἄλλος κόλασις · » καί εἰμί , ἐάν μετά οὗτος μή ἐπιστρέφω , ἀλλά πορεύω πρός ἐγώ πλάγιος , ἐγώ πορεύω μετά σύ θυμός πλάγιος . καί εὑρίσκω ὁ θεός ἐπιμετρέω κόλασις μετά φειδώ , ἐπεί Ι βούλομαι εἰς ἐπιστροφή ἄγω ὁ ἁμαρτάνω , καί οὐ ἀθρόος πᾶς ἀποδίδωμι . τοιοῦτος οὖν ὅσος ἐπί ὁ ῥητός γίγνομαι περί ὁ λαός , καί ἀπειλέω αὐτός ὁ λόγος ὅς πάσχω μετά ἐκεῖνος φημί · » καί εἰμί ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , λέγω κύριος ὁ θεός σύ , οὐ μή πατάσσω σύ εἰς συντέλεια « εἰ δέ οὗτος μάλα φθάνω καί ἐπί ὁ μέλλω κόλασις † εἰ μή , ὁ δύναμαι ἀπό ὁ ἐν ὁ βίος συμβαίνω περί ὁ λαός μεταβάω καί ἐπί ἐκεῖνος · ἐγώ γάρ πείθω ἄν λέγω , ὅτι ὡς » ὑπόδειγμα καί σκιά λατρεύω ἐπουράνιος « οὕτως ὑπόδειγμα καί σκιά ὁ ἀληθινός κόλασις κολάζω ὁ λαός ἐκεῖνος ἐπί ὁ ἁμάρτημα ἑαυτοῦ , ὡς εἰμί πᾶς κόλασις ὁ κατά ὁ νόμος καί ὁ προφήτης περί ὁ λαός περιέχω σκιά κόλασις ἀληθινός . εἴπερ οὖν ἐκεῖνος συντέλεια ἐπί ὁ ἁμαρτία οὐ γίγνομαι , ἀλλά ἐπί τέλος ποτέ . ἵημι μήποτε εἰμί καί μετά ὁ ἔξοδος ἐπί ὁ ἁμαρτάνω κόλασις . συντέλεια δέ ἐπί ὁ Ἱεροσόλυμα , ὅτε ὁ αἰχμαλωσία εἰμί ὁ Ναβουχοδονόσορ . καίτοι λέγω τις ὅτι οὐδέ τότε συντέλεια , ἀλλά οὐδέ ἐπί ὁ Μακκαβαικός . ἀλλά συντέλεια ὁ λαός ἐπί ὁ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός παρουσία . ὅσος γάρ οὐ λέγω αὐτός ὁ σωτήρ · » ἰδού ἀφίημι σύ ὁ σύ « , ὑμός , οὐ ἀφίημι . ὅτε δέ κλαίω ἐπί ὁ Ἱεροσόλυμα λέγω . » Ἱεροσόλυμα . Ἱεροσόλυμα , ὁ ὁ προφήτης ἀποκτείνω καί λιθοβολέω ὁ ἀποστέλλω πρός αὐτός , ποσάκις ἐθέλω ἐπισυνάγω ὁ τέκνον σύ , ὅς τρόπος ὄρνις ἐπισυνάγω ὁ νεόσσιον ὑπό ὁ πτέρυξ ὁ , καί οὐ ἐθέλω ; ἰδού ἀφίημι σύ ὁ οἶκος σύ ἐρῆμος « , ἀφίημι ὁ οἶκος , κυκλόω ὑπό στρατόπεδον Ἱερουσλήμ « ὡς ἀφίημι ὁ οἶκος καί » ἐγγίζω ὁ ἐρήμωσις αὐτός . εἶτα μετά ὁ ἐκεῖνος παράπτωμα ἔρχομαι ὁ σωτηρία ἐγώ ὁ . κολάζω οὖν ἐκεῖνος , καί συντέλεια οὐ φθάνω ἐπί αὐτός ἴωσις ὁ ὁ κύριος Ἱησοῦ ἐγώ ἐπιδημία .