origenes.in-jeremiam-homiliae-1-11 1.6
Οὐκ ἀγνοοῦμεν ὅτι ταῦτα ἀναφέρουσί τινες ὡς μείζονα Ἱερεμίου ἐπὶ τὸν σωτῆρα καὶ κύριον ἡμῶν · καὶ ἰστέον ὅτι τὰ μὲν πολλὰ αὐτῷ συνᾴδει καὶ δύναται ἀναφέρεσθαι ἐπὶ τὸν σωτῆρα , ἃ παραθήσομαι · ὀλίγα δέ τινα τῶν εἰρημένων πρὸς τὸν Ἱερεμίαν θλίβει τὸν λόγον , οὐ δυνάμενα ὡς πρὸς τοὺς πολλοὺς ἐφαρμόσαι τῷ σωτῆρι . τίνα οὐν ἐστι τὰ ἐφαρμόζοντα τῷ σωτῆρι ; » πρὸς πάντας οὓς ἐὰν ἐξαποστείλω σε πορεύσῃ , καὶ κατὰ πάντα ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαί οοι λαλήσεις . μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν , ὅτι μετὰ σοῦ εἰμι τοῦ ἐζαιρεῖοθαί σε , λέγει κύριος « . οὔπω ταῦτα ἂν πρὸς τὸν σωτῆρα δόξειαν ἀναφέφεσθαι , τά ἑξῆς δὲ » καὶ ἐξέτεινε κύριος τὴν χεῖρα αὐτοῦ πρός με καὶ ἥφατο τοῦ στόματός μου , καὶ εἶπεν κύριος πρός με · ἰδοὺ δέδωκα τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου . ἰδοὺ καθέστακά σε σήμερον ἐπὶ ἔθνη καὶ βασιλείας , ἐκριζοῦν καὶ κατασκάπτειν « θλίβει τὴν περὶ τοῦ Ἱερεμίου ἑρμηνείαν ποῖα ἔθνη ἐξερρίζωσε , ποίας κατέστρεψε βασιλείας ; γέγραπται γάρ’ » ἰδοὺ καθέστακά σε σήμερον έπὶ ἔθνη καὶ βασιλείας , ἐκριζοῦν καὶ κατασκάπτειν « . ποίαν δὲ εἶχεν ἐξουσίαν ὁ Ἱερεμίας εἰς τὸ » ἀπολλύειν « , ὅπερ εἴρηται ὡς πρὸς Ἱερεμίαν έν τῷ » καὶ ἀπολλύειν « ; τίνας δὲ τοσούτους ᾠκοδόμησεν Ἱερεμίας , ἴνα λέγηται » καὶ οἰκοδομεῖν « ; Ἱερεμίας φησίν · » οὐκ ὠφέλησα , οὐδὲ ὠφέλησέ με οὐδείας « . πῶς οὐν δέδοται αὐτῷ τὸ » οἰκοδομεῖν καὶ καταφυτεύειν‘ ; πῶς ἐπὶ τὸν Ἱερεμίαν ἐφαρμόσει τὸ » καταφυτεύειν « ; ταῦτα ἐπὶ τὸν σωτῆρα ἀναφερόμενα οὐ θλίβει τὸν ἑρημνεύοντα , ὅτι ὁ Ἱερεμίας ἐν τούτοις σύμβολον τοῦ σωτῆρός ἐστιν . τὰ δὲ παρατεθηοόμενα πάνυ θλίβει καὶ τὸν πάνυ συνετώτατον βουλόμενον δεῖξαι , πῶς καὶ ταῦτα δύναται ἁρμόζειν ἐπὶ τὸν σωτῆρα · » καὶ εἶπα · ὁ ὢν δέσποτα κύριε , ἰδοὺ οὐκ ἐπίσταμαι λαλεῖν « . ὅστις ἐστὶν σοφία , ὅστις ἐστὶ δύναμις ἤνεγκεν ἡμῖν >τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος , ὃ κατῴκησεν ἐν σωματικῶς< — πῶς οὖν δύναται ἁρμόζειν τὸ » οὐκ τῷ σωτῆρι ; ἀλλὰ καὶ τὸ » νεώτερος ἐγώ εἰμι « ἀπαγορεύεται τὸν σωτῆρα , ὡς λέγοντα αὐτὸν οὐ καλῶς . εἰ γὰρ αὐτῷ λέγει ὁ κύριος · μὴ λέγε τόδε , δῆλον ὅτι οὐ καλῶς λεγόμενον ἀπαγορεύει αὐτό . Οὐχ ἁρμόζει οὖν ταῦτα ἐπὶ τὸν σωτῆρα . ἐκεῖνα δ᾿ οὐ δοκεῖ δυσωπεῖν ἐπὶ τὸν σωτῆρα . εἰπεῖν δὲ ὅτι ταῦτα μὲν ἐπὶ τὸν Ἱερεμίαν ἀναφέρεται , ἐκεῖνα δὲ ἐπὶ τὸν σωτῆρα , οὐ χαλεπόν . ὁ μέντοι εὐγνώμων πάνυ θλιβήσεται ἐν τῷ τόπῳ , ορῶν ὅτι τὸ διακόψαι ἐν εἱρμῶ λόγων λόγους εἰρημένους εἴτε πρὸς τὸν Ἰερεμίαν εἴτε πρὸς τὸν σωτῆρα , καὶ λέγειν ταῦτα , <ἐπεὶ ἐλάττονά ἐστι τῷ Χριστῷ ἀλλὰ τῷ Ἱερεμίᾳ ἁρμόζειν , καὶ ταῦτα , ἐπεὶ μείζονά ἐστιν Ἱερεμίου , οὐ τῷ Ἱερεμίᾳ ἀλλὰ τῷ Χριστῷ ἁρμόζειν , ἀγνωμόνων ἐστίν . ὅλος οὖν ἐπὶ τὸν Ἱερεμίαν ἀναφερέσθω ; καὶ ταῦτα τὰ δοκοῦντα εἶναι μείζονα Ἱερεμίου ἑρμηνευέσθω .
Lemmas: οὐ ἀγνοέω ὅτι οὗτος ἀναφέρω τις ὡς μέγας Ἱερεμίας ἐπί ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ · καί οἶδα ὅτι ὁ μέν πολύς αὐτός συνᾴδω καί δύναμαι ἀναφέρω ἐπί ὁ σωτήρ , ὅς παρατίθημι · ὀλίγος δέ τις ὁ λέγω πρός ὁ Ἱερεμίας θλίβω ὁ λόγος , οὐ δύναμαι ὡς πρός ὁ πολύς ἐφαρμόζω ὁ σωτήρ . τίς οὖν εἰμί ὁ ἐφαρμόζω ὁ σωτήρ ; » πρός πᾶς ὅς ἄν ἐξαποστέλλω σύ πορεύω , καί κατά πᾶς ὅσος ἄν ἐντέλλω οὗ λαλέω . μή φοβέω ἀπό πρόσωπον αὐτός , ὅτι μετά σύ εἰμί ὁ εζαιρειοθαις σύ , λέγω κύριος « . οὔπω οὗτος ἄν πρός ὁ σωτήρ δοκέω ἀναφέρω , ὁ ἑξῆς δέ » καί ἐκτείνω κύριος ὁ χείρ αὐτός πρός ἐγώ καί φημί ὁ στόμα ἐγώ , καί λέγω κύριος πρός ἐγώ · ἰδού δίδωμι ὁ λόγος ἐγώ εἰς ὁ στόμα σύ . ἰδού καθίστημι σύ σήμερον ἐπί ἔθνος καί βασιλεία , ἐκριζόω καί κατασκάπτω « θλίβω ὁ περί ὁ Ἱερεμίας ἑρμηνεία ποῖος ἔθνος ἐκριζόω , ποῖος καταστρέφω βασιλεία ; γράφω γάρος » ἰδού καθίστημι σύ σήμερον ἐπί ἔθνος καί βασιλεία , ἐκριζόω καί κατασκάπτω « . ποῖος δέ ἔχω ἐξουσία ὁ Ἱερεμίας εἰς ὁ » ἀπόλλυμι « , ὅς λέγω ὡς πρός Ἱερεμίας ἐν ὁ » καί ἀπόλλυμι « ; τίς δέ τοσοῦτος οἰκοδομέω Ἱερεμίας , ἵνα λέγω » καί οἰκοδομέω « ; Ἱερεμίας φημί · » οὐ ὠφελέω , οὐδέ ὠφελέω ἐγώ οὐδείας « . πῶς οὖν δίδωμι αὐτός ὁ » οἰκοδομέω καί καταφυτεύω ; πῶς ἐπί ὁ Ἱερεμίας ἐφαρμόζω ὁ » καταφυτεύω « ; οὗτος ἐπί ὁ σωτήρ ἀναφέρω οὐ θλίβω ὁ ἑρμηνεύω , ὅτι ὁ Ἱερεμίας ἐν οὗτος σύμβολον ὁ σωτήρ εἰμί . ὁ δέ παρατίθημι πάνυ θλίβω καί ὁ πάνυ συνετός βούλομαι δείκνυμι , πῶς καί οὗτος δύναμαι ἁρμόζω ἐπί ὁ σωτήρ · » καί λέγω · ὁ εἰμί δεσπότης κύριος , ἰδού οὐ ἐπίσταμαι λαλέω « . ὅστις εἰμί σοφία , ὅστις εἰμί δύναμις φέρω ἐγώ ὅς πλήρωμα ὁ θεότης , ὅς κατοικέω ἐν σωματικός — πῶς οὖν δύναμαι ἁρμόζω ὁ » οὐ ὁ σωτήρ ; ἀλλά καί ὁ » νέος ἐγώ εἰμί « ἀπαγορεύω ὁ σωτήρ , ὡς λέγω αὐτός οὐ καλός . εἰ γάρ αὐτός λέγω ὁ κύριος · μή λέγω ὅδε , δῆλος ὅτι οὐ καλός λέγω ἀπαγορεύω αὐτός . οὐ ἁρμόζω οὖν οὗτος ἐπί ὁ σωτήρ . ἐκεῖνος δέ οὐ δοκέω δυσωπέω ἐπί ὁ σωτήρ . λέγω δέ ὅτι οὗτος μέν ἐπί ὁ Ἱερεμίας ἀναφέρω , ἐκεῖνος δέ ἐπί ὁ σωτήρ , οὐ χαλεπός . ὁ μέντοι εὐγνώμων πάνυ θλίβω ἐν ὁ τόπος , ὁράω ὅτι ὁ διακόπτω ἐν εἱρμός λόγος λόγος λέγω εἴτε πρός ὁ Ἱερεμίας εἴτε πρός ὁ σωτήρ , καί λέγω οὗτος , ἐπεί ἐλαχύς εἰμί ὁ Χριστός ἀλλά ὁ Ἱερεμίας ἁρμόζω , καί οὗτος , ἐπεί μέγας εἰμί Ἱερεμίας , οὐ ὁ Ἱερεμίας ἀλλά ὁ Χριστός ἁρμόζω , ἀγνώμων εἰμί . ὅλος οὖν ἐπί ὁ Ἱερεμίας ἀναφέρω ; καί οὗτος ὁ δοκέω ἔρχομαι μέγας Ἱερεμίας ἑρμηνεύω .