origenes.in-jeremiam-homiliae-1-11 8.1
Τρεῖς οἱονεὶ ἀρετὰς παραλαβὼν ὁ προφήτης τοῦ θεοῦ , τὴν ἱσχὺν αὐτοῦ καὶ τὴν σοφίαν αὐτοῦ καὶ τὴν φρόνησιν αὐτοῦ , ἐκάστῃ αὐτῶν οἰκεῖόν τι ἔργον ἀπονέμει , τῇ μὲν ἱσχύϊ τὴν γῆν , τῇ δὲ σοφίᾳ τὴν οἱκουμένην , τῇ δὲ φρονήσει τὸν οὐρανόν · ἄκουε γὰρ τῆς λέξεως λεγούσης · » κύριος ὁ ποιήσας τὴν γῆν έν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ , ὁ ἀνορθώσας τὴν οἰκουμένην έν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ , καὶ έν τῇ φρονήσει αὐτοῦ ἐξέτεινεν τὸν οὐρανόν « . καὶ ἡμεῖς δὲ πρὸς τὴν ἡμετέραν γῆν ( λέλεκται γὰρ πρὸς τὸν Ἀδάμ . » γῆ χρείαν ἔχομεν τῆς ἰσχύος τοῦ θεοῦ , χωρὶς δὲ τῆς δυνάμεως τοῦ θεοῦ οὐχ οἷοί τέ ἐσμεν ἐπιτελέσαι ταῦτα , ὅσα οὐ κατὰ >τὸ φρόνημά ἐστιν τῆς σαρκός< . >νεκρωθέντων δὲ τῶν μελῶν τῶν ἐπὶ τῆς< , ἔσται τὸ κατὰ τὸ βούλημα τοῦ πνεύματος , ἐπεὶ τῷ >πνεύματι αἱ πράξεις τῆς σαρκὸς< κατὰ τὸν ἀπόστολον θανατοῦνται . » κύριος « οὖν » ὁ ποιήσας τὴν γῆν έν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ « . ἐὰν δὲ ἔλθῃς καὶ ἐπὶ ταύτην τὴν γῆν , εἰ δύνασαι ἰδεῖν τὸ ἐν τῷ Ἰὼβ γεγραμμένον , ὡς έν τοῖς ἀκριβεστέροις ἀντιγράφοις εὕρομεν , ὅτι ἔστησεν αὐτὴν » ἐπ᾿ οὐδενί « , ὄψῃ ὅτι ἰσχυϊ θεοῦ κατὰ τὸ μεσαίτατον κεῖται . Ἕρχομαι καὶ ἐπὶ τὴν οἰκουμένην . οἶδα ψυχὴν οἰκουμένην , οἶδα ψυχὴν ἔρημον . εἰ γὰρ οὐκ ἔχει τὸν θεόν , εἰ οὐκ ἔχει τὸν Χριστὸν τὸν εἰπόντα · >ἐγὼ καὶ ὁ πατήρ μου ἐλευσόμεθα πρὸς αὐτὸν καὶ μονὴν παρ᾿ αὐτῷ , ποιησόμεθα< εἰ οὐκ ἔχει τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ψυχή , ἔρημός έστιν . οἰκουμένη δέ ἐστιν , ὅτε πεπλήρωται θεοῦ , ὅτε ἔχει τὸν Χριστόν , ὅτε πνεῦμα ἅγιόν ἐστιν ἐν αὐτῇ . ταῦτα δὲ ποικίλως καὶ διαφόρως έν ταῖς γραφαῖς λέγεται , τὸ εἶναι τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν καὶ τὸ ἄγιον πνεῦμα ἐν τῇ τοῦ ἀνθρώπου ψυχῇ . ὁ γοῦν Δαβὶδ ἐν τῷ ψαλμῷ τῆς ἐξομολογήσεως περὶ τούτων τῶν πνευμάτων αἰτεῖ τὸν πατέρα λέγων · » πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με « , » πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον έν τοῖς ἐγκάτοις μου « , » καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιόν σου μὴ ἀντανέλῃς άπ΄ ἐμοῦ (( . τίνα τὰ τρία πνεύματα ταῦτα ; τὸ ἡγεμονικὸν ὁ πατήρ , τὸ εὐθὲς ὁ Χριστός , καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τὸ τὸ ἄγιον ταῦτα είς τὸ παραστῆσαι τὴν οἱκουμένην οὐκ ἄλλως μένην ἢ έν τῇ σοφίᾳ τοῦ θεοῦ · » ἡ « γὰρ » σοφία βοηθήσει τῷ σοφῷ ὑπὲρ δέκα ἐξουσιάζοντας τοὺς ὄντας έν τῇ πόλει « . » σοφίαν δὲ καὶ παιδείαν ὁ ἐξουθενῶν ταλαίπωρος , καὶ κενὴ ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ , καὶ οἱ κόποι αὐτοῦ ἀνόνητοι , καὶ ἄχρηστα τὰ ἔργα αύτοῦ « , φησὶν ἡ Σοφία ἡ ἐπιγεγραμμένη Σολομῶντος . διὰ τοῦτο ὅση δύναμις , ἐπεὶ ἀνορθοῦται ἡ οἰκουμένη έν τῇ σοφίᾳ τοῦ θεοῦ , βουλώμεθα δὴ καὶ αὐτοὶ ἀνορθωθῆναι ἡμῶν τὴν οἰκουμένην τάχα πεσοῦσαν · πέπτωκεν γὰρ αὕτη ὴ οἰκουμένη ἡνίκα ἤλθομεν εἰς τὸν τόπον τῆς κακώσεως , πέπτωκεν αὕτη ἡ οἰκουμένη ἡνίκα » ἡμάρτομεν , ἠσεβήσαμεν , ἡδικήσαμεν « , καὶ δεῖται ἀνορθώσεως . θεὸς οὖν ὁ ἀνορθώσας τὴν οἱκουμένην ἐστίν . εἰ δὲ μὴ τοιοῦτον λαμβάνεις τὸ » ἀνορθώσας τὴν οἱκουμένην « , ἀλλὰ κοινότερον νοήσας τὴν ἰκουμένην , ζήτει πόθεν ἀνορθώσας ἐστὶν τὴν οἰκουμένην , ζήτει τῆς οἱκουμένης πτῶσιν , ἕνα εὑρὼν αὑτῆς τὴν πτῶσιν ἴδῃς αὐτῆς τὴν ἀνόρθωσιν . εἴ τις οὖν έστιν ἐν τῇ οἰκουμένῃ ταύτῃ , ἐὰν οὔτως νοήσῃς τὴν οἰκουμένην , πρὸ ἀνορθώσεως κεν . εἰ δὲ πέπτωκε δῆλον ὅτι δεῖται τῆς ἀνορθώσεως , οὐδεὶς δὲ πεσὼν δεῖται τῆς ἀνορθώσεως . ݲεἰ δὲ ἀνωρθώθη , ἴδωμεν τίς δῆλον ὅτι πέπτωκεν ἕκαστος τῶν ἐν τῇ οἰκουμένῃ ἀπὸ ἀμαρτίας . καὶ κύριός έστιν ὁ ἀνορθῶν τοὺς κατερραγμένους « , καὶ » ὑποστηρίζει πάντας τοὺς καταπίπτοντας « , » ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες άποθνᾐσκουσιν « , καὶ οὕτως πέπτωκεν ἡ οἰκουμένη καὶ δεῖται ἀνορθώσεως , έν » ἐν τῷ Χριστῷ πάντες « ζωοποιηθῶσιν . ὥστε διχῶς ἀποδέδωκα τὰ περὶ τῆς οἰκουμένης , πῇ μὲν ἐπὶ ἔνα ἕκαστον δεικνὺς πῶς ἐκάστη ψυχὴ ἤτοι οἱκουμένη ἐστὶν ἢ ἔρημος , πῇ δὲ ἐπ’ αὐτῆς στήσας τὸν λόγον τῆς οἰκουμένης .
Lemmas: τρεῖς οἱονεί ἀρετή παραλαμβάνω ὁ προφήτης ὁ θεός , ὁ ἰσχύς αὐτός καί ὁ σοφία αὐτός καί ὁ φρόνησις αὐτός , ἕκαστος αὐτός οἰκεῖος τις ἔργον ἀπονέμω , ὁ μέν ἰσχύς ὁ γῆ , ὁ δέ σοφία ὁ οἰκουμένη , ὁ δέ φρόνησις ὁ οὐρανός · ἀκούω γάρ ὁ λέξις λέγω · » κύριος ὁ ποιέω ὁ γῆ ἐν ὁ ἰσχύς αὐτός , ὁ ἀνορθόω ὁ οἰκουμένη ἐν ὁ σοφία αὐτός , καί ἐν ὁ φρόνησις αὐτός ἐκτείνω ὁ οὐρανός « . καί ἐγώ δέ πρός ὁ ἡμέτερος γῆ ( λέγω γάρ πρός ὁ Ἀδάμ . » γῆ χρεία ἔχω ὁ ἰσχύς ὁ θεός , χωρίς δέ ὁ δύναμις ὁ θεός οὐ οἷος τε εἰμί ἐπιτελέω οὗτος , ὅσος οὐ κατά ὅς φρόνημα εἰμί ὁ σάρκος . >νεκρωθέντων δέ ὁ μέλος ὁ ἐπί τῆτες , εἰμί ὁ κατά ὁ βούλημα ὁ πνεῦμα , ἐπεί ὁ >πνεύματι ὁ πρᾶξις ὁ σάρκος κατά ὁ ἀπόστολος θανατόω . » κύριος « οὖν » ὁ ποιέω ὁ γῆ ἐν ὁ ἰσχύς αὐτός « . ἐάν δέ ἔρχομαι καί ἐπί οὗτος ὁ γῆ , εἰ δύναμαι ὁράω ὁ ἐν ὁ Ἰώβ γράφω , ὡς ἐν ὁ ἀκριβής ἀντίγραφος εὑρίσκω , ὅτι ἵστημι αὐτός » ἐπί οὐδείς « , ὁράω ὅτι ἰσχύς θεός κατά ὁ μέσος κεῖμαι . ἔρχομαι καί ἐπί ὁ οἰκουμένη . οἶδα ψυχή οἰκουμένη , οἶδα ψυχή ἐρῆμος . εἰ γάρ οὐ ἔχω ὁ θεός , εἰ οὐ ἔχω ὁ Χριστός ὁ λέγω · ἐγώ καί ὁ πατήρ ἐγώ ἔρχομαι πρός αὐτός καί μονή παρά αὐτός , ποιέω εἰ οὐ ἔχω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ψυχή , ἐρῆμος εἰμί . οἰκουμένη δέ εἰμί , ὅτε πληρόω θεός , ὅτε ἔχω ὁ Χριστός , ὅτε πνεῦμα ἅγιος εἰμί ἐν αὐτός . οὗτος δέ ποικίλος καί διάφορος ἐν ὁ γραφή λέγω , ὁ εἰμί ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐν ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή . ὁ γοῦν Δαυίδ ἐν ὁ Ψαλμός ὁ ἐξομολόγησις περί οὗτος ὁ πνεῦμα αἰτέω ὁ πατήρ λέγω · » πνεῦμα ἡγεμονικός στηρίζω ἐγώ « , » πνεῦμα εὐθύς ἐγκαινίζω ἐν ὁ ἔγκατα ἐγώ « , » καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος σύ μή ἀνταναιρέω ἀπό ἐγώ (( . τίς ὁ τρεῖς πνεῦμα οὗτος ; ὁ ἡγεμονικός ὁ πατήρ , ὁ εὐθύς ὁ Χριστός , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ ὁ ἀγάω οὗτος εἰς ὁ παρίστημι ὁ οἰκουμένη οὐ ἄλλος μένω ἤ ἐν ὁ σοφία ὁ θεός · » ὁ « γάρ » σοφία βοηθέω ὁ σοφός ὑπέρ δέκα ἐξουσιάζω ὁ εἰμί ἐν ὁ πόλις « . » σοφία δέ καί παιδεία ὁ ἐξουθενέω ταλαίπωρος , καί κενός ὁ ἐλπίς αὐτός , καί ὁ κόπος αὐτός ἀνόνητος , καί ἄχρηστος ὁ ἔργον αὐτός « , φημί ὁ Σοφία ὁ ἐπιγράφω Σολομών . διά οὗτος ὅσος δύναμις , ἐπεί ἀνορθόω ὁ οἰκέω ἐν ὁ σοφία ὁ θεός , βούλομαι δή καί αὐτός ἀνορθόω ἐγώ ὁ οἰκουμένη τάχα πίπτω · πίπτω γάρ οὗτος ὁ οἰκουμένη ἡνίκα ἔρχομαι εἰς ὁ τόπος ὁ κάκωσις , πίπτω οὗτος ὁ οἰκουμένη ἡνίκα » ἁμαρτάνω , ἀσεβέω , ἀδικέω « , καί δέω ἀνορθῶσις . θεός οὖν ὁ ἀνορθόω ὁ οἰκουμένη εἰμί . εἰ δέ μή τοιοῦτος λαμβάνω ὁ » ἀνορθόω ὁ οἰκουμένη « , ἀλλά κοινός νοέω ὁ ἱκνέομαι , ζητέω πόθεν ἀνορθόω εἰμί ὁ οἰκουμένη , ζητέω ὁ οἰκουμένη πτῶσις , εἷς εὑρίσκω αὐτός ὁ πτῶσις ὁράω αὐτός ὁ ἀνόρθωσις . εἰ τις οὖν εἰμί ἐν ὁ οἰκέω οὗτος , ἐάν οὕτως νοέω ὁ οἰκουμένη , πρό ἀνόρθωσις ἄν . εἰ δέ πίπτω δῆλος ὅτι δέω ὁ ἄνορθωσις , οὐδείς δέ πίπτω δέω ὁ ἀνορθῶσις . ἰάομαι δέ ἀνορθόω , ὁράω τίς δῆλος ὅτι πίπτω ἕκαστος ὁ ἐν ὁ οἰκουμένη ἀπό ἁμαρτία . καί κύριος εἰμί ὁ ἀνορθόω ὁ καταράσσω « , καί » ὑποστηρίζω πᾶς ὁ καταπίπτω « , » ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω « , καί οὕτως πίπτω ὁ οἰκουμένη καί δέω ἄνορθωσις , εἰμί » ἐν ὁ Χριστός πᾶς « ζωοποιέω . ὥστε διχῶς ἀποδίδωμι ὁ περί ὁ οἰκουμένη , πῇ μέν ἐπί εἷς ἕκαστος δείκνυμι πῶς ἕκαστος ψυχή ἤτοι οἰκέω εἰμί ἤ ἐρῆμος , πῇ δέ ἐπί αὐτός ἵστημι ὁ λόγος ὁ οἰκουμένη .