origenes.in-jeremiam-homiliae-1-11 5.12
» Ἐὰν περιέλῃ τὰ βδελύγματα<αὐτοῦ>ἀπὸ τοῦ στόματος αὐτοῦ , καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου μου εὐλαβηθῇ , καὶ ὀμόσῃ · ζῇ κύριος ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν κρίσει καὶ ἐν δικαιοσύνῃ « . ἴδωμεν ἡμεῖς ἑαυτοὺς οἱ ὀμνύοντες , τίνα τρόπον οὐκ ἐν κρίσει ὀμνύομεν ἀλλ᾿ ἀκρίτω , ὥστε γενέσθαι ἡμῶν τοὺς ὅρκους ἔθει μᾶλλον ἢ κρίσει . συναρπαζόμεθα γοῦν , καὶ τοῦτο ἐλέγχων ὁ λόγος φησίν · » καὶ ἐὰν ὀμόσῃ · ζῇ κύριος ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν κρίσει καὶ ἐν δικαιοσύνῃ « . οἴδαμεν ἐν τῷ εὐαγγε - λίῳ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ κυρίου πρὸς τοὺς μαθητάς · » ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ὀμόσαι ὅλως « , ἴδωμεν δὲ καὶ τοῦτο τὸ ῥητόν · καὶ ἐὰν διδῷ θεός , συνεξετασθήσεται τὰ ἀμφότερα . τάχα γὰρ πρῶτον δεῖ ὀμόσαι » ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν κρίσει καὶ ἐν δικαιρσύνῃ « , ἵνα μετὰ τοῦτο προκόψας τις ἄξιος γένηται τοῦ μὴ ὀμνύειν ὅλως , ἀλλ᾿ ἔχειν » ναὶ « μὴ δεόμενον μαρτύρων τοῦ εἶναι τοῦτο , καὶ ἔχειν αὐτὸν » οὒ « μὴ δεόμενον μαρτύρων τοῦ εἶναι αὐτὸ ἀληθῶς » οὔ « . » καὶ ὀμόσῃ « οὖν » ζῇ κύριος ἐν ἀληθίᾳ « . ἐν τῷ ὀμνύοντι πρῶτον ζητῶ τὸ μὴ ψεῦδος , ἀλλὰ τὸ ἀληθές , ἵνα μετὰ ἀληθείας ὀμόσῃ · ἡμεῖς δὲ οἱ τάλανες καὶ ἐπιορκοῦμεν . ἀλλ᾿ ἔστω » μετὰ ἀληθείας « οὐδὲ οὕτως καλῶς ὅρκος γίνεται , ἀλλ᾿ » ἐν κρίσει « . δεδόσθω γάρ , ἔθει ὀμνύω · οὐκ ὀμνύω » ἐν κρίσει « . εἰ δέοι παραλαμβάνειν εἰς , τὸν τοιοῦτον ὅρκον τὸν θεὸν τὸν τοῦ παντός , καὶ τὸν Χριστὸν αὐτοῦ ἐπὶ τόδε τὸ πρᾶγμα , πηλίκον δεῖ εἶναι τὸ πρᾶγμα , ἵνα γόνατα θῶ καὶ ὀμόσω ; πρὸς τὴν ἀπιστίαν γενομένην ἔν τισιν περὶ τοῦ λόγου μου θεραπεύων τοῦτο ποιήσαιμί ποτε , εἰ δὲ ὡς ἔτυχεν , εἰ οὕτως ὀμνύοιμι , ἁμάρτοιμι ἄν . » Ἐὰν « οὖν » ὀμόσῃ · ζῇ κύριος μετὰ ἀληθείας καὶ ἐν κρίσει « μὴ ἀκρίτως » καὶ ἐν δικαιοσύνῃ « μὴ ἀδίκως , » καὶ εὐλογήσουσιν ἐν αὐτῷ ἔθνη « . ἥνωσεν ἀμφότερα , τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν καὶ τὸν Ἰσραήλ . εἶπεν περὶ τῶν ἐθνῶν , εἶπεν καὶ περὶ τοῦ Ἰσραήλ .
Lemmas: » ἐάν περιαιρέω ὁ βδελύγματα<αὐτοῦ>ἀπὸ ὁ στόμα αὐτός , καί ἀπό ὁ πρόσωπον ἐγώ εὐλαβέομαι , καί ὄμνυμι · ζάω κύριος ἐν ἀλήθεια καί ἐν κρίσις καί ἐν δικαιοσύνη « . ὁράω ἐγώ ἑαυτοῦ ὁ ὄμνυμι , τίς τρόπος οὐ ἐν κρίσις ὄμνυμι ἀλλά ἄκριτος , ὥστε γίγνομαι ἐγώ ὁ ὅρκος ἔθος μάλα ἤ κρίσις . συναρπάζω γοῦν , καί οὗτος ἐλέγχω ὁ λόγος φημί · » καί ἐάν ὄμνυμι · ζάω κύριος ἐν ἀλήθεια καί ἐν κρίσις καί ἐν δικαιοσύνη « . οἶδα ἐν ὁ Ευάγ - λίος λέγω ὑπό ὁ κύριος πρός ὁ μαθητής · » ἐγώ δέ λέγω σύ μή ὄμνυμι ὅλος « , ὁράω δέ καί οὗτος ὁ ῥητός · καί ἐάν δίδωμι θεός , συνεξετάζω ὁ ἀμφότερος . τάχα γάρ πρῶτος δέω ὄμνυμι » ἐν ἀλήθεια καί ἐν κρίσις καί ἐν δικαιρσύνῃ « , ἵνα μετά οὗτος προκόπτω τις ἄξιος γίγνομαι ὁ μή ὄμνυμι ὅλος , ἀλλά ἔχω » ναί « μή δέω μάρτυς ὁ εἰμί οὗτος , καί ἔχω αὐτός » οὐ « μή δέω μάρτυς ὁ εἰμί αὐτός ἀληθής » οὐ « . » καί ὄμνυμι « οὖν » ζάω κύριος ἐν ἀλήθιος « . ἐν ὁ ὄμνυμι πρῶτος ζητέω ὁ μή ψεῦδος , ἀλλά ὁ ἀληθής , ἵνα μετά ἀλήθεια ὄμνυμι · ἐγώ δέ ὁ τάλας καί ἐπιορκέω . ἀλλά εἰμί » μετά ἀλήθεια « οὐδέ οὕτως καλός ὅρκος γίγνομαι , ἀλλά » ἐν κρίσις « . δίδωμι γάρ , ἔθος ὄμνυμι · οὐ ὄμνυμι » ἐν κρίσις « . εἰ δέω παραλαμβάνω εἰς , ὁ τοιοῦτος ὅρκος ὁ θεός ὁ ὁ πᾶς , καί ὁ Χριστός αὐτός ἐπί ὅδε ὁ πρᾶγμα , πηλίκος δέω εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἵνα γόνυ τίθημι καί ὄμνυμι ; πρός ὁ ἀπιστία γίγνομαι ἐν τις περί ὁ λόγος ἐγώ θεραπεύω οὗτος ποιέω ποτέ , εἰ δέ ὡς τυγχάνω , εἰ οὕτως ὄμνυμι , ἁμαρτάνω ἄν . » ἐάν « οὖν » ὄμνυμι · ζάω κύριος μετά ἀλήθεια καί ἐν κρίσις « μή ἄκριτος » καί ἐν δικαιοσύνη « μή ἄδικος , » καί εὐλογέω ἐν αὐτός ἔθνος « . ἑνόω ἀμφότερος , ὁ ἀπό ὁ ἔθνος καί ὁ Ἰσραήλ . λέγω περί ὁ ἔθνος , λέγω καί περί ὁ Ἰσραήλ .