origenes.in-jeremiam-homiliae-1-11 11.3
Λέγεται δὲ τοῖς ἡμαρτηκόσιν · » σπείρετε πυροὺς καὶ ἀκάνθας θερίζετε « · κἂν γὰρ έν ] τοῖς λογίοις τοῦ θεοῦ ὁμιλῶσιν , οἱ μὴ καλώς αὐτοῖς ὁμιλοῦντες μηδὲ ὃν δεῖ τρόπον βιοῦντες μηδὲ πιστεύοντες σπείρουσιν πυροὺς καὶ θερίζουσιν ἀκάνθας . μάλιστα δὲ ἔστιν ταῦτα νοῆσαι ἐπὶ τῶν ἑτεροδόξων ἑντυγχανόντων ταῖς γραφαῖς καὶ ἀκάνθας οὐκ ἀπὸ τῶν γραφῶν , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν ἰδίων ἐπινοιῶν θεριζόντων . » οἱ κλῆροι αὐτῶν οὐκ ὠφελήσουσιν αὐτούς « . ταῦτα καὶ ἄλλοι διηγήσαντο . καὶ ἐπειδὴ οὐκ ἀποδοκιμάζομεν αὐτῶν τὴν διήγησιν . εὐγνωμόνως φέρομεν αὐτὴν εἰς μέσον , οὐχ ὡς αὐτοὶ εὑρόντες ἀλλ ὡς μεμαθηκότες καλὸν μάθημα . οὗτος ὁ λόγος ὠφελήσει καὶ ὑμᾶς καὶ ἡμᾶς , ἐὰν Ι προσέχωμεν τῷ γεγραμμένῳ , οἳ δοκοῦμεν εἶναι ἀπὸ κλήρου τινὲς προκαθεζόμενοι ὑμῶν , ὥστε τινὰς θέλειν ἥκειν ἐπὶ τὸν κλῆρον τοῦτον . ἴστε δὲ ὅτι οὐ πάντως ὁ κλῆρος σῴζει · πολλοὶ γὰρ καὶ πρεσβύτεροι ἀπολοῦνται , πολλοὶ καὶ λαϊκοὶ μακάριοι ἀποδειχθήσονται . ἐπεὶ οὖν τινές εἰσιν ἐν κλήρῳ οὐχ οὕτως βιοῦντες ὥστε ὠφεληθῆναι καὶ κοσμῆσαι τὸν κλῆρον , διὰ τοῦτο , φασὶν οἱ διηγησά - μενοι , γέγραπται . » οἱ κλῆροι αὐτῶν οὐκ ὠφελήσουσιν αὐτούς‘ · τὸ γὰρ ὠφελοῦν οὐκ αὐτὸ τὸ καθέζεσθαι ἐν πρεσβυτερίῳ ἐστίν , ἀλλὰ τὸ βιοῦν ἀξίως τοῦ τόπου , ὡς ἀπαιτεῖ ὁ λόγος . ἀπαιτεῖ καὶ ὑμᾶς βιοῦν ὁ λόγος καλῶς καὶ ἡμᾶς . ἀλλ’ εἰ δεῖ οὕτως εἰπεῖν , » δυνατοὶ δυνατῶς ἐτασθήσοντα « , πλεῖον ἐγὼ ἀπαιτοῦμαι παρὰ τὸν διάκονον , πλεῖον ὁ διάκονος παρὰ τὸν λαϊκόν , ὁ δὲ τὴν πάντων ἡμῶν ἐγκεχειρισμένος μένος ἀρχὴν αὑτὴν τὴν ἐκκλησιαστικὴν ἔτι πλεῖον ἀπαιτεῖται . διὰ τοῦτο ὁ πεπιστευμένος τὰ μεγάλα ὁ ἀπόστολος , ἀκούετε , φησίν · » οὕτως ἡμᾶς λογιζέσθω ἄνθρωπος ὡς ὑπηρέτας Χριστοῦ καὶ οἰκονόμους μυστηρίων θεοῦ . ὡδε λοιπὸν ζητεῖτε ἐν τοῖς οἰκονόμοις ἵνα πιστός τις εὑρεθῇ « . καὶ οὕτως σπάνιόν ἐστιν εὑρεθῆναι οἰκονόμον πιστὸν καὶ καλόν . Ἰησοῦς » ὁ εἰδὼς τὰ πάντα πρὶν γενέσεως αὐτῶν « λέγει · » τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς οἰκονόμος καὶ φρόνιμος , ὅν καταστήσει ὁ κύριος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτοῦ διδόναι ἐν καιρῷ τὸ σιτομέτριον τοῖς δούλοις αὐτοῦ « ; εἶτα μέμφεταί τινας οἰκονόμους καὶ λέγει . » ἐὰν δὲ ἄρξηται ὁ κακὸς δοῦλος λέγειν . χρονίζει μου ὁ κύριος ἔρχεσθαι , καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς συνδούλους αὐτοῦ καὶ τὰς παιδίσκας , ἐσθίειν τε καὶ πίνειν καὶ μεθύσκεσθαι · ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾐ οὐ προσδοκᾷ καὶ ἐν ὥρᾳ ᾐ οὐ γινώσκει καὶ διχοτομήσει αὐτόν , καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀπίστων θήσει « . ταῦτα μὲν εἰς τὸ » οἱ κλῆροι αὐτῶν οὐκ ὠφελήσουσιν αὐτούς « .
Lemmas: λέγω δέ ὁ ἁμαρτάνω · » σπείρω πυρός καί ἄκανθα θερίζω « · ἐάν γάρ εἰμί ] ὁ λόγιον ὁ θεός ὁμιλέω , ὁ μή καλός αὐτός ὁμιλέω μηδέ ὅς δέω τρόπος βιάζω μηδέ πιστεύω σπείρω πυρός καί θερίζω ἄκανθα . μάλα δέ εἰμί οὗτος νοέω ἐπί ὁ ἑτερόδοξος ἐντυγχάνω ὁ γραφή καί ἄκανθα οὐ ἀπό ὁ γραφή , ἀλλά ἀπό ὁ ἴδιος ἐπίνοια θερίζω . » ὁ κλῆρος αὐτός οὐ ὠφελέω αὐτός « . οὗτος καί ἄλλος διηγέομαι . καί ἐπειδή οὐ ἀποδοκιμάζω αὐτός ὁ διήγησις . εὐγνώμων φέρω αὐτός εἰς μέσος , οὐ ὡς αὐτός εὑρίσκω ἀλλά ὡς μανθάνω καλός μάθημα . οὗτος ὁ λόγος ὠφελέω καί σύ καί ἐγώ , ἐάν Ι προσέχω ὁ γράφω , ὅς δοκέω εἰμί ἀπό κλῆρος τις προκαθέζομαι σύ , ὥστε τις ἐθέλω ἥκω ἐπί ὁ κλῆρος οὗτος . οἶδα δέ ὅτι οὐ πάντως ὁ κλῆρος σῴζω · πολύς γάρ καί πρέσβυς ἀπόλλυμι , πολύς καί λαικός μακάριος ἀποδείκνυμι . ἐπεί οὖν τις εἰμί ἐν κλῆρος οὐ οὕτως βιάζω ὥστε ὠφελέω καί κοσμέω ὁ κλῆρος , διά οὗτος , φημί ὁ διηγέομαι - μένω , γράφω . » ὁ κλῆρος αὐτός οὐ ὠφελέω αὐτός · ὁ γάρ ὠφελέω οὐ αὐτός ὁ καθέζομαι ἐν πρεσβυτέριον εἰμί , ἀλλά ὁ βιόω ἄξιος ὁ τόπος , ὡς ἀπαιτέω ὁ λόγος . ἀπαιτέω καί σύ βιόω ὁ λόγος καλός καί ἐγώ . ἀλλά εἰ δέω οὕτως λέγω , » δυνατός δυνατός τάσσω « , πολύς ἐγώ ἀπαιτέω παρά ὁ διάκονος , πολύς ὁ διάκονος παρά ὁ λαικός , ὁ δέ ὁ πᾶς ἐγώ ἐγχειρίζω μένος ἀρχή αὐτός ὁ ἐκκλησιαστικός ἔτι πολύς ἀπαιτέω . διά οὗτος ὁ πιστεύω ὁ μέγας ὁ ἀπόστολος , ἀκούω , φημί · » οὕτως ἐγώ λογίζομαι ἄνθρωπος ὡς ὑπηρέτης Χριστός καί οἰκονόμος μυστήριον θεός . ὧδε λοιπός ζητέω ἐν ὁ οἰκονόμος ἵνα πιστός τις εὑρίσκω « . καί οὕτως σπάνιος εἰμί εὑρίσκω οἰκονόμος πιστός καί καλός . Ἰησοῦς » ὁ οἶδα ὁ πᾶς πρίν γένεσις αὐτός « λέγω · » τίς ἄρα εἰμί ὁ πιστός οἰκονόμος καί φρόνιμος , ὅς καθίστημι ὁ κύριος αὐτός ἐπί ὁ οἰκία αὐτός δίδωμι ἐν καιρός ὁ σιτομέτριον ὁ δοῦλος αὐτός « ; εἶτα μέμφομαι τις οἰκονόμος καί λέγω . » ἐάν δέ ἄρχω ὁ κακός δοῦλος λέγω . χρονίζω ἐγώ ὁ κύριος ἔρχομαι , καί ἄρχω τύπτω ὁ σύνδουλος αὐτός καί ὁ παιδίσκη , ἐσθίω τε καί πίνω καί μεθύσκω · ἥκω ὁ κύριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἐν ἡμέρα ὅς οὐ προσδοκάω καί ἐν ὥρα ὅς οὐ γιγνώσκω καί διχοτομέω αὐτός , καί ὁ μέρος αὐτός μετά ὁ ἄπιστος τίθημι « . οὗτος μέν εἰς ὁ » ὁ κλῆρος αὐτός οὐ ὠφελέω αὐτός « .