origenes.in-jeremiam-homiliae-1-11 1.8
Ἀλλ᾿ ἐρεῖ τις · εἰ καὶ δύνασαι ἐπὶ τὸν σωτῆρα αναγαγεῖν τὸ >οὐκ οἶδεν< αὐτὸν λαμβάνειν , οὐ προσκόπτει σοι ταῦτα λέγειν περὶ τοῦ μονογενοῦς , περὶ τοῦ πρωτοτόκου πάσης κτίσεως , περὶ τοῦ πρὶν συλλήψεως εὐαγγελισθέντος κατὰ κατὰ τὸ » πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ , καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι « · καὶ λέγεις · οὐκ ἐπίσταται λαλεῖν ; ὅρα εἰ δύνασαί τι ἀξιόλογον καὶ μέγα περὶ τὸν σωτῆρα ἐν τῷ τόπῳ ἰδεῖν · ὅτι τινὰ μὴ ἐπιστάμενος , μείζων ἐστὶ μὴ ἀπιστάμενος ἢ ἐπιστάμενος αὐτά . καὶ χρῶμαι αὐτοῦ τῇ φωνῇ μαρτυροῦντος , ὅτι τινὰ οὐκ ἐπίσταται . λέγει γοῦν τοῖς φάσκουσιν αὐτῷ · » οὐ τῷ ὀνόματί σου ἐφάγομεν , καὶ τῷ ὀνόματί σου ἐπίομεν , καὶ τῷ ὀνόματί σου δαιμόνια ἐξαβάλομεν , καὶ δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν ; ἀποχωρεῖτα ἀπ᾿ ἐμοῦ , οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς « . ἀρα τὸ » οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς « ἐκεῖ λεγόμενον ὑπὸ τοῦ σωτῆρος ἐλάττονα τὴν δύναμιν αὐτοῦ παρίστησιν ἢ μείζονα καὶ θαυμασιωτέραν , διότι τοὺς χείρονας καὶ τοὺς ἀπολλυμένους οὐκ ἔγνω ; ἔγνω γὰρ τά διαφέροντα καὶ κρείττονα , καὶ » ἔγνω κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ « , καὶ » εἴ τις ἀγνοεῖ , ἀγνοεῖται « . οὐκοῦν ὀ ἁμαρτωλὸς ἀγνοεῖται ὑπὸ τοῦ θεοῦ . Ἐρεῖ μοί τις τῶν ἀκροατῶν · ἔδειξας ὅτι οὐκ οἶδε τοὺς ἁμαρτωλούς , ἔδειξας ὅτι οὐκ οἶδε τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν · οὐ γὰρ ἄξιοί εἰσι τῆς γνώσεως αὐτοῦ . πῶς [ γὰρ ] παραστήσεις μέγα ἔνδοξον εἶναι τὸ » οὐκ ἐπίσταμαι λαλεῖν‘ λεγόμενον ὑπὸ τοῦ σωτῆρος ; τὸ λαλεῖν ἀνθρώπινόν ἐστι · τὸ λαλεῖν διαλέκτῳ χρή - σαθαί ἐστιν , ὥστε εἰπεῖν Ἑβραίων , φέρε εἰπεῖν , φωνὴν ἢ Ἑλλήνων ἢ ἄλλωντινῶν . ἐὰν ἐὰν ἀναβῇς ἐπὶ τὸν σωτῆρα καὶ εἰδῇς αὐτὸν λόγον » ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν « , ὄφει ὅτι οὐκ ἐπίσταται λαλεῖν ἀνθρωπίνου ὄντος τοῦ λαλεῖν , ἀλλ᾿ οὐκ ἐπίσταται ἐπεί ἐστι μεῖζον ὃ ἐπίσταται τοῦ λαλεῖν . ἐὰν δὲ καὶ ἀγγέλων γλώσσας συγκρίνῃς ἀνθρώπων γλώσσαις , καὶ εἰδῇς ὅτι οὑτος μείζων ἐστὶ καὶ ἀγγέλων , ὡς ἐμαρτύρησεν ἐν τῇ πρὸς Ἑβραίους ὁ ἀπόστολος ἐπιστολῇ ἐρεῖς ὅτι καὶ τῆς ἀγγέλων γλώσσης μείζων ἦν , ὅτε θεὸς ἦν λόγος πρὸς τὸν πατέρα< . μανθάνει οὖν καὶ οἱονεὶ ἀναλαμβάνει ἐπιστήμην οὐ μεγάλων , ἀλλ᾿ ὑποδεεστέρων καὶ μικροτέρων . καὶ ὥσπερ μανθάνω βιαζόμενος ἐμαυτὸν ψελλίζειν , ὅ ε παιδίοις διαλέγομαι ( οὐ γὰρ ἐπιστάμενος παιδιστί , ἵν οὕτως εἴπ ( ?? ) , λαλεῖν , βιάζομαι τέλειος ὢν διαλέγεσθαι παιδίοις ) , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὁ σωτήρ , ὢν μὲν » ἐν τῷ πατρὶ « καὶ ἐν τῇ μεγαλειότητι τῆς δόξης τοῦ θεοῦ τυγχάνων , οὐ λαλεῖ ἀνθρώπινα , οὐκ οἶδε φθέγγεσθαι τοῖς κάτω . ὅτε δὲ ἔρχεται εἰς σῶμα ἀνθρώπινον , λέγει κατὰ τὰς ἀρχάς · » οὐκ ἐπίσταμαι λαλεῖν , ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι « · νεώτερος δὲ διὰ τὴν γένεσιν τὴν σωματικήν , πρεσβύτερος δὲ κατὰ τὸ » πρωτότοκος πάσης κτίσεως « , νεώτερος , ὅτι ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰώνων‘ καὶ ὕστερον τῷ βίῳ ἐπιδεδήμηκε . λέγει οὐν τὸ » οὐκ λαλεῖν « , οἶδά τινα μείζονα τοῦ λαλεῖν , οἶδά τινα μείζονα τοῦ φθόγγου τούτου τοῦ ἀνθρωπίνου . θέλεις με λαλεῖν ἀνθρώποις ; οὔπω διάλεκτον ἀνθρωπίνην ἀνείληφα , ἔχω διάλεκτον σοῦ , τοῦ Μοῦ , λόγος εἰμὶ σοῦ , τοῦ θεοῦ , σοὶ οἶδα προσδιαλέγεσθαι , ἀνθρώποις οὐκ ἐπίσταμαι λαλεῖν , « » νεώτερός εἰμι « .
Lemmas: ἀλλά λέγω τις · εἰ καί δύναμαι ἐπί ὁ σωτήρ ἀνάγω ὁ οὐ οἶδα αὐτός λαμβάνω , οὐ προσκόπτω σύ οὗτος λέγω περί ὁ μονογενής , περί ὁ πρωτότοκος πᾶς κτίσις , περί ὁ πρίν σύλληψις εὐαγγελίζομαι κατά κατά ὁ » πνεῦμα ἅγιος ἐπέρχομαι ἐπί σύ , καί δύναμις ὕψιστος ἐπισκιάζω σύ « · καί λέγω · οὐ ἐπίσταμαι λαλέω ; ὁράω εἰ δύναμαι τις ἀξιόλογος καί μέγας περί ὁ σωτήρ ἐν ὁ τόπος ὁράω · ὅτι τις μή ἐπίσταμαι , μέγας εἰμί μή ἀπιστέω ἤ ἐπίσταμαι αὐτός . καί χράω αὐτός ὁ φωνή μαρτυρέω , ὅτι τις οὐ ἐπίσταμαι . λέγω γοῦν ὁ φάσκω αὐτός · » οὐ ὁ ὄνομα σύ ἐσθίω , καί ὁ ὄνομα σύ πίνω , καί ὁ ὄνομα σύ δαιμόνιον ἐξαβάλομεν , καί δύναμις πολύς ποιέω ; ἀποχωρέω ἀπό ἐγώ , οὐδέποτε γιγνώσκω σύ « . ἆρα ὁ » οὐδέποτε γιγνώσκω σύ « ἐκεῖ λέγω ὑπό ὁ σωτήρ ἐλαχύς ὁ δύναμις αὐτός παρίστημι ἤ μέγας καί θαυμάσιος , διότι ὁ κακός καί ὁ ἀπόλλυμι οὐ γιγνώσκω ; γιγνώσκω γάρ ὁ διαφέρω καί κρατύς , καί » γιγνώσκω κύριος ὁ εἰμί αὐτός « , καί » εἰ τις ἀγνοέω , ἀγνοέω « . οὐκοῦν ὁ ἁμαρτωλός ἀγνοέω ὑπό ὁ θεός . λέγω ἐγώ τις ὁ ἀκροατής · δείκνυμι ὅτι οὐ οἶδα ὁ ἁμαρτωλός , δείκνυμι ὅτι οὐ οἶδα ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία · οὐ γάρ ἄξιος εἰμί ὁ γνῶσις αὐτός . πῶς [ γάρ ] παρίστημι μέγας ἔνδοξος εἰμί ὁ » οὐ ἐπίσταμαι λαλέω λέγω ὑπό ὁ σωτήρ ; ὁ λαλέω ἀνθρώπινος εἰμί · ὁ λαλέω διάλεκτος χράω - σάθη εἰμί , ὥστε λέγω Ἑβραῖος , φέρω λέγω , φωνή ἤ Ἕλλην ἤ ἄλλων . ἐάν ἐάν ἀναβαίνω ἐπί ὁ σωτήρ καί οἶδα αὐτός λόγος » ἐν ἀρχή πρός ὁ θεός « , ὄφις ὅτι οὐ ἐπίσταμαι λαλέω ἀνθρώπινος εἰμί ὁ λαλέω , ἀλλά οὐ ἐπίσταμαι ἐπεί εἰμί μέγας ὅς ἐπίσταμαι ὁ λαλέω . ἐάν δέ καί ἄγγελος γλῶσσα συγκρίνω ἄνθρωπος γλῶσσα , καί οἶδα ὅτι οὗτος μέγας εἰμί καί ἄγγελος , ὡς μαρτυρέω ἐν ὁ πρός Ἑβραῖος ὁ ἀπόστολος ἐπιστολή λέγω ὅτι καί ὁ ἄγγελος γλῶσσα μέγας εἰμί , ὅτε θεός εἰμί λόγος πρός ὁ πατέρας . μανθάνω οὖν καί οἱονεί ἀναλαμβάνω ἐπιστήμη οὐ μέγας , ἀλλά ὑποδεής καί μικρός . καί ὥσπερ μανθάνω βιάζω ἐμαυτοῦ ψελλίζω , ὁ ε παιδίον διαλέγω ( οὐ γάρ ἐπίσταμαι παιδιστί , ἵν οὕτως εἶπον ( ?? ) , λαλέω , βιάζω τέλειος εἰμί διαλέγω παιδίον ) , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ σωτήρ , εἰμί μέν » ἐν ὁ πατήρ « καί ἐν ὁ μεγαλειότης ὁ δόξα ὁ θεός τυγχάνω , οὐ λαλέω ἀνθρώπινος , οὐ οἶδα φθέγγομαι ὁ κάτω . ὅτε δέ ἔρχομαι εἰς σῶμα ἀνθρώπινος , λέγω κατά ὁ ἀρχή · » οὐ ἐπίσταμαι λαλέω , ὅτι νέος ἐγώ εἰμί « · νέος δέ διά ὁ γένεσις ὁ σωματικός , πρέσβυς δέ κατά ὁ » πρωτότοκος πᾶς κτίσις « , νέος , ὅτι ἐπί συντέλεια ὁ αἰών καί ὕστερον ὁ βίος ἐπιδημέω . λέγω οὖν ὁ » οὐ λαλέω « , οἶδα τις μέγας ὁ λαλέω , οἶδα τις μέγας ὁ φθόγγος οὗτος ὁ ἀνθρώπινος . ἐθέλω ἐγώ λαλέω ἄνθρωπος ; οὔπω διάλεκτος ἀνθρώπινος ἀναλαμβάνω , ἔχω διάλεκτος σύ , ὁ Μου , λόγος εἰμί σύ , ὁ θεός , σύ οἶδα προσδιαλέγομαι , ἄνθρωπος οὐ ἐπίσταμαι λαλέω , « » νεώτερος εἰμί « .