origenes.in-jeremiam-homiliae-1-11 5.13
ἐπιφέρει · » καὶ εὐλογήσουσιν ἐν αὐτῷ ἔθνη , καὶ ἐν αὐτῷ αἰνέσουσιν τῷ θεῷ ἐν Ἱερουσαλήμ . ὅτι τάδε λέγει κύριος τοῖς ἀνδράσιν Ἰούδα καὶ τοῖς κατοικοῦσιν Ἱερουσαλήμ « . εἴρηκεν τοῖς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν , εἴρηκεν καὶ τοῖς ἀπὸ τοῦ Ἰσραήλ , λέγει τοῖς ἀπὸ τοῦ Ἰούδα . μέμνημαι τῶν πρώην εἰρημένων περὶ τοῦ Ἰούδα καὶ τῶν κατοικούντων ἐν Ἱερουσαλὴμ τροπολογιῶν . κατοικοῦμεν γὰρ ἡμεῖς , ἐὰν ὁ θεὸς διδῷ , ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ . ἐπεὶ >ὅπου ὁ θησαυρός , ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία< ἐὰν θησαυρίζωμεν ἐν οὐρανῷ , καὶ ἔχομεν τὴν καρδίαν ἐν Ἱερουσαλὴμ τῇ ἄνω , περὶ ἧς ὁ ἀπόστολός φησιν · » ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν , ἥτις ἐστὶν μήτηρ ἡμῶν , ὡς γέγραπται « καὶ τὰ ἑξῆς . » Τάδε « οὖν » λέγει κύριος τοῖς ἀνδράσιν Ἰούδα καὶ τοῖς κατοικοῦσιν Ἱερουσαλήμ · νεώσατε ἑαυτοῖς νεώματα , καὶ μὴ σπείρετε ἐπ᾿ ἀκάν - θαις « . ὁ λόγος οὗτος μάλιστα τοῖς διδάσκουσι λέγεται , ἵνα μὴ πρότερον ἐμπιστεύσωσιν τὰ λεγόμενα τοῖς ἀκροαταῖς πρὸ τοῦ νεώματα ποιῆσαι ἐν ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν . ὅταν γὰρ >ἀρότρῳ ἐπιβαλόντες τὴν χεῖρα< νιώματα ποιήσωσιν έν ταῖς ψυχαῖς , κατὰ >τὴν γῆν καλὴν καὶ ἀγαθὴν< τούτων ἀκουόντων , τότε σπείροντες οὐ ἐπ' ἀκάνθαις . ἐὰν δὲ πρὸ τοῦ ἀρότρου καὶ πρὸ τοῦ νεώματα ποιῆσαι έν τῷ ἡγεμονικῷ τῶν ἀκουόντων , λάβῃ τις τὰ σπέρματα τὰ ἅγιαι . τὸν περὶ τοῦ πατρὸς λόγον , τὸν περὶ τοῦ υἱοῦ , τὸν περὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος , τὸν λόγον τὸν περὶ ἀναστάσεως , τὸν λόγον τὸν περὶ κολάσεως , τὸν λόγον τὸν περὶ ἀναπαύσεως , τὸν περὶ νόμου , τὸν περὶ προφητῶν , καὶ ἁπαξαπλῶς ἑκάστου τῶν γεγραμμένων , καὶ σπείρῃ , παραβαίνει τὴν λέγουσαν ἐντολὴν πρῶτον » νεώσατε ἑαυτοῖς νεώματα « , δεύτερον » καὶ μὴ σπείρετε ἐπ' ἀκάνθαις « . Ἀλλὰ ἐρεῖ τις τῶν ἀκουόντων · ἐγὼ οὐ διδάσκω , οὐχ ὑπόκειμαι ταύτῃ τῇ ἐντολῇ . καὶ σὺ γεωργὸς γενοῦ σεαυτοῦ , καὶ μὴ σπείρῃς ἐπ ἀκάνθαις , ἀλλὰ νέωμα ποίησόν μοι τὸ χωρίον , ὃ πεπίστευκέν σοι ὁ θεὸς τῶν ὅλων . κατανόησον τὸ χωρίον , ἴδε ποῦ εἰσιν ἄκανθαι , ποῦ >μέριμναι βιωτικαὶ καὶ πλούτου ἀπάτη καὶ φιληδονία . καὶ κατανοήσας τὰς ἀκάνθας τὰς ἐν τῇ ψυχῇ σου ζήτησον τὸ λογικὸν ἄροτρον , περὶ οὑ ὁ Ἰησοῦς φησιν τὸ » οὐδεὶς βαλὼν τὴν χεῖρα ἐπ’ ἄροτρον καὶ στραφεὶς εἰς τὰ ὀπίσω εὔθετός ἐστιν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ ( ζητήσας αὐτὸ καὶ εὑρών , ἀπὸ τῶν γραφῶν συναγαγὼν τοὺς βοῦς τοὺς ἐργάτας τοὺς καθαρούς , ἀροτρίασον καὶ νέωσον τὴν γῆν , καὶ ἵνα μηκέτι ᾐ παλαιά , ποίησον αὐτὴν νέαν >ἐκδυσάμενος τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς αὐτοῦ καὶ ἐναυσάμενος τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν ποιήσεις σεαυτῷ νέωμα , καὶ ἐὰν ποιήσῃς τὸ νέωμα , λάβε σπέρματα ἀπὸ τῶν διδασκόντων , λάβι σπέρματα ἀπὸ τοῦ νόμου , λάβε ἀπὸ τῶν προ - φητῶν , ἀπὸ τῶν εὐαγγελικῶν γραφῶν,αὐτοῦ ἀποστολικῶν λόγων , καὶ λαβὼν ταῦτα τὰ σπέρματα σπεῖρον τὴν ψυχὴν διὰ τῆς μνήμης καὶ τῆς μελέτης . αὐτόματα ταῦτα δόξει ἀνατέλλειν · τὸ δ᾿ ἀληθὲς οὐκ αὐτὰ ἀνατελεῖ μετὰ τὴν μνήμην αὐτῶν , ἀλλ' ὁ θεὸς αὐτὰ αὐζήσει · » ἐγὼ ἐφύτευσα , Ἀπολλῶς ἐπότισεν , ἀλλ' ὁ θεὸς ηὕξησεν « . καὶ εἴ τίς γε δεδύνηται κατανοῆσαι τὰς γραφάς , οὑτος πεποίηκεν νέωμα καὶ ποιήσας νέωμα ἔσπειρεν οὐκ ἐν ἀκάνθαις . ταῦτα τὰ σπέρματα οἰκονομεῖται ὑπὸ θεοῦ οὐκ αἰφνίδιον γενέσθαι στάχυς , ἀλλ᾿ ὡς ἐν τῷ κατά Μάρκον εὐαγγελίῳ >πρῶτον χόρτος , εἶτα στάχυς , εἶτα γίνεται πρὸς x003C ; . ὅταν γένηται ἕτοιμον πρὸς θερισμόν , ἐλεύσονται οἱ ἐπὶ τὸν θερισμὸν ἐξαποστελλόμενοι · ὅταν γένηται ἕτοιμον πρὸς θερισμόν , ἐλεύσονται πρὸς οὓς ὁ λόγος φησίν · ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας , ὅτι λευκαί εἰσιν πρὸς θερισμὸν ἤδη « . φησὶν οὐν ἡμῖν · » νεώσατε ἑαυτοῖς νεώματα , καὶ μὴ σπείρετε ἐπ' ἀκάνθαις « . ἐὰν δὲ πρὶν καθάρῃς σου τὴν ψυχὴν ἔτι ἔχων ἀκάνθας προσίῃς τῷ διδάσκειν ἢ δυναμένῳ ἢ νομιζομένῳ ἢ καὶ αἰτῇς μαθήματα καὶ σπέρματα πνευματικά , παραβαίνεις τὴν λέγουσαν ἐντολήν · » μὴ σπείρετε ἐπ' ἀκάνθαις « .
Lemmas: ἐπιφέρω · » καί εὐλογέω ἐν αὐτός ἔθνος , καί ἐν αὐτός αἰνέω ὁ θεός ἐν Ἱεροσόλυμα . ὅτι ὅδε λέγω κύριος ὁ ἀνήρ Ἰούδας καί ὁ κατοικέω Ἱεροσόλυμα « . λέγω ὁ ἀπό ὁ ἔθνος , λέγω καί ὁ ἀπό ὁ Ἰσραήλ , λέγω ὁ ἀπό ὁ Ἰούδας . μιμνῄσκω ὁ πρῴην λέγω περί ὁ Ἰούδας καί ὁ κατοικέω ἐν Ἱεροσόλυμα τροπολογία . κατοικέω γάρ ἐγώ , ἐάν ὁ θεός δίδωμι , ἐν ὁ Ἱεροσόλυμα . ἐπεί ὁράω ὁ θησαυρός , ἐκεῖ καί ὁ καρδία ἐάν θησαυρίζω ἐν οὐρανός , καί ἔχω ὁ καρδία ἐν Ἱεροσόλυμα ὁ ἄνω , περί ὅς ὁ ἀπόστολος φημί · » ὁ δέ ἄνω Ἱεροσόλυμα ἐλεύθερος εἰμί , ὅστις εἰμί μήτηρ ἐγώ , ὡς γράφω « καί ὁ ἑξῆς . » ὅδε « οὖν » λέγω κύριος ὁ ἀνήρ Ἰούδας καί ὁ κατοικέω Ἱεροσόλυμα · νεόω ἑαυτοῦ νέωμα , καί μή σπείρω ἐπί Ακάν - θαΐς « . ὁ λόγος οὗτος μάλα ὁ διδάσκω λέγω , ἵνα μή πρότερος ἐμπιστεύω ὁ λέγω ὁ ἀκροατής πρό ὁ νέωμα ποιέω ἐν ὁ ψυχή αὐτός . ὅταν γάρ ἄρος ἐπιβάλλω ὁ χείρα νιώματα ποιέω ἐν ὁ ψυχή , κατά ὅς γῆ καλός καί ἀγαθή οὗτος ἀκούω , τότε σπείρω οὐ ἐπί ἄκανθα . ἐάν δέ πρό ὁ ἄροτρον καί πρό ὁ νέωμα ποιέω ἐν ὁ ἡγεμονικός ὁ ἀκούω , λαμβάνω τις ὁ σπέρμα ὁ ἅγιος . ὁ περί ὁ πατήρ λόγος , ὁ περί ὁ υἱός , ὁ περί ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὁ λόγος ὁ περί ἀνάστασις , ὁ λόγος ὁ περί κόλασις , ὁ λόγος ὁ περί ἀνάπαυσις , ὁ περί νόμος , ὁ περί προφήτης , καί ἁπαξαπλῶς ἕκαστος ὁ γράφω , καί σπείρω , παραβαίνω ὁ λέγω ἐντολή πρῶτος » νεόω ἑαυτοῦ νέωμα « , δεύτερος » καί μή σπείρω ἐπί ἄκανθα « . ἀλλά λέγω τις ὁ ἀκούω · ἐγώ οὐ διδάσκω , οὐ ὑπόκειμαι οὗτος ὁ ἐντολή . καί σύ γεωργός γίγνομαι σεαυτοῦ , καί μή σπείρω ἔπος ἄκανθα , ἀλλά νέωμα ποιέω ἐγώ ὁ χωρίον , ὅς πιστεύω σύ ὁ θεός ὁ ὅλος . κατανοέω ὁ χωρίον , ὁράω ποῦ εἰμί ἄκανθα , ποῦ >μεριμνα βιωτικός καί πλοῦτος ἀπάτη καί φιληδονία . καί κατανοέω ὁ ἄκανθα ὁ ἐν ὁ ψυχή σύ ζητέω ὁ λογικός ἄροτρον , περί ὅς ὁ Ἰησοῦς φημί ὁ » οὐδείς βάλλω ὁ χείρ ἐπί ἄροτρον καί στρέφω εἰς ὁ ὀπίσω εὔθετος εἰμί ὁ βασιλεία ὁ θεός ( ζητέω αὐτός καί εὑρίσκω , ἀπό ὁ γραφή συνάγω ὁ βοῦς ὁ ἐργάτης ὁ καθαρός , ἀροτριάζω καί νεόω ὁ γῆ , καί ἵνα μηκέτι εἰμί παλαιός , ποιέω αὐτός νέος ἐκδύω ὁ παλαιός ἄνθρωπος σύν ὁ αὐτός καί ἐναύω ὁ νέος ὁ ἀνακαινόω εἰς ἐπίγνωσις ποιέω σεαυτοῦ νέωμα , καί ἐάν ποιέω ὁ νέωμα , λαμβάνω σπέρμα ἀπό ὁ διδάσκω , λαβίς σπέρμα ἀπό ὁ νόμος , λαμβάνω ἀπό ὁ προ - φήτης , ἀπό ὁ εὐαγγελικός γραφων,αυος ἀποστολικός λόγος , καί λαμβάνω οὗτος ὁ σπέρμα σπείρω ὁ ψυχή διά ὁ μνήμη καί ὁ μελέτη . αὐτόματος οὗτος δοκέω ἀνατέλλω · ὁ δέ ἀληθής οὐ αὐτός ἀνατέλλω μετά ὁ μνήμη αὐτός , ἀλλά ὁ θεός αὐτός αυζω · » ἐγώ φυτεύω , Ἀπολλῶς ποτίζω , ἀλλά ὁ θεός αὐξάνω « . καί εἰ τις γε δύναμαι κατανοέω ὁ γραφή , οὗτος ποιέω νέωμα καί ποιέω νέωμα σπείρω οὐ ἐν ἄκανθα . οὗτος ὁ σπέρμα οἰκονομέω ὑπό θεός οὐ αἰφνίδιος γίγνομαι στάχυς , ἀλλά ὡς ἐν ὁ κατά Μάρκος εὐαγγέλιον ὁράω χόρτος , εἶτα στάχυς , εἶτα γίγνομαι πρός x003C ; . ὅταν γίγνομαι ἑτοῖμος πρός θερισμός , ἔρχομαι ὁ ἐπί ὁ θερισμός ἐξαποστέλλω · ὅταν γίγνομαι ἑτοῖμος πρός θερισμός , ἔρχομαι πρός ὅς ὁ λόγος φημί · ἐπαίρω ὁ ὀφθαλμός σύ καί θεάομαι ὁ χώρα , ὅτι λευκός εἰμί πρός θερισμός ἤδη « . φημί οὖν ἐγώ · » νεόω ἑαυτοῦ νέωμα , καί μή σπείρω ἐπί ἄκανθα « . ἐάν δέ πρίν καθαίρω σύ ὁ ψυχή ἔτι ἔχω ἄκανθα προσέρχομαι ὁ διδάσκω ἤ δύναμαι ἤ νομίζω ἤ καί αἰτέω μάθημα καί σπέρμα πνευματικός , παραβαίνω ὁ λέγω ἐντολή · » μή σπείρω ἐπί ἄκανθα « .