origenes.in-jeremiam-homiliae-1-11 2.2
Μετὰ ταῦτα ἴδωμεν τὸ » ἐὰν ἀποπλύνῃ ἐν νίτρῳ καὶ πληθύνῃς σεαυτῇ πόαν , κεκηλίδωσαι έν ταῖς ἀδικίαις σου ἐναντίον ἐμοῦ , λέγει κύριος « . ἀρα ᾤετό τις ἁμαρτήσασα ψυχὴ νίτρον λαβοῦσα καὶ ἀποπλυναμένη νίτρῳ αἰσθητῷ , ὄτι παύεται τῆς κηλῖδος καὶ παύεται τῆς ἁμαρτίας ; ὑπελάμβανε δέ τις πόαν ταύτην τὴν ἀνατέλλουσαν ἀπὸ γῆς λαβὼν καὶ ἀποπλυνάμενος καὶ ἀποσμηξάμενος καθαρθῆναι τὴν ψυχήν , ὅτι λέγει ἐνταῦθα ὁ λόγος τῇ στραφείσῃ εἰς πικρίαν καὶ γενομένῃ ἀλλοτρίᾳ ἀμπέλῳ · » ἐὰν ἀποπλύνῃ ἐν νίτρῳ καὶ πληθύνῃς σεαυτῇ πόαν , κεκηλίδωσαι ἐν ταῖς ἀδικίαις σου ἐναντίον ἐμοῦ , λέγει κύριος (( ; ἀλλὰ χρὴ εἰδέναι , ὅτι ὁ λόγος πᾶσᾳν δύναμιν ἔχει · καὶ ὥσπερ πάσης γραφῆς δύναμιν ἔχει , οὕτως ὁ λόγος ἔχει παντὸς φαρμάκου δύναμιν καὶ παντὸς τοῦ καθαρίζοντος δύναμίς ἐστι καὶ σμηκτικώτατος · » ζών γὰρ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον « . καὶ ὃ ἐὰν εἴπῃς , οὖ ἐστι χρεία , τοῦτό ἐστιν ἔν τῇ δυνάμει τοῦ λόγου . ἔστιν οὖν τις λόγος νίτρον καὶ ἕστι τις λόγος πόα , ὅστις τοὺς τοιούτους ῥύπους καθαίρει λαληθείς . ἐπεὶ δὲ ἀπὸ τοῦ τοιούτου λόγου ὅστις ἐστὶ νίτρον καὶ ἀπὸ τοῦ τοιούτου δὲ λόγου ὅς ἐστι πόα οὐ πᾶσα ἁμαρτία θεραπεύεται . ἀλλ’ ἔστιν ἁμαρτήματα οὐ δεόμενα νίτρου οὐδὲ πόας , λέγεται πρὸς τὴν οἰομένην ἁμαρτήματα ἔχειν ὡς δυνάμενα ἀποπτῆναι ἐν νίτρῳ καὶ πόᾳ , τὸ » ἐὰν ἀποπλύνῃ ἐν νίτρῳ καὶ πληθύνῃς σεαυτῇ πόαν , κεκηλίδωσαι ἐναντίον ἐμοῦ έν ταῖς ἀδικίαις σου , λέγει κύριος » . καὶ ὥσπερ τῶν τραυμάτων τινά ἐστιν ἃ μαλάγματι θεραπεύεται , καὶ ἅλλα ἐλαίῳ θεραπεύεται , καὶ ἄλλα δεῖται καταδέσμου καὶ οὕτως ὑγιάζεται , ἄλλα δέ ἐστι τραύματα ἐφ’ οἶς λέγεται · » οὐκ ἔστι μάλαγμα ἐπιθεῖναι οὔτε ἔλαιον οὔτε καταδέσμους · ἀλλὰ ἡ γῆ ὑμῶν ἕρημος , αἱ πόλεις ὑμῶν πυρίκαυστοι « · οὕτως ἔστι τινὰ ἁμαρτήματα . ἃ ῥυποῖ τὴν ψυχήν , καὶ δεῖται ὁ ἄνθρωπος ἐπὶ τούτοις τοῖς ἁμαρτήμασι λόγου νίτρου , λόγου πόας · ἔστι δέ τινα ἁμαρτήματα , ἅ οὐχ · οὕτως θεραπεύεται , οὑδὲ γὰρ ῥύπῳ παραβάλλεται . διὰ τοῦτο τὰς διαφορὰς τῶν ἁμαρτημάτων ἐπιστάμενος ὁ ἐν τῷ Ἡσαἱᾳ κύριος ὅρα πῶς λέγει τὸ » ἐκπλυνεῖ κύριος τὸν ῥύπον τῶν υἱῶν καὶ τῶν θυγατέρων Σιών , καὶ τὸ αἶμα ἐκκαθαριεῖ ἐκ μέσου αὐτῶν πνεύματι κρίσεως καὶ πνεύματι καύσεως‘ . ῥύπον καὶ αἶμα · ῥύπον πνεύματι κρίσεως , αἶμα πνεύματι καύσεως . εἰ οὐ » πρὸς θάνατον « πλὴν ἥμαρτες , ῥερύπωσαι . » ἐκπλυνεῖ « οὐν κύριος τὸν ῥύπον τῶν υἱῶν καὶ τῶν θυγατέρων Σιών , καὶ τὸ αἶμα ἐκκαθαριεῖ ἐκ μέσου αὐτῶν « . εἶτα ἀνταπόδοσις πρὸς μὲν » τὸν ῤύπον « » πνεύματι κρίσεως « πρὸς δὲ » τὸ αἶμα « » πνεύματι καύσεως · καὶ δεόμεθα οἱ πολλοί , χείρονα ἁμάρτωμεν , οὐ νίτρου οὐδὲ τοῦ πληθῦναι πόαν , ἀλλὰ τοῦ πνευματος της καυσεως .
Lemmas: μετά οὗτος ὁράω ὁ » ἐάν ἀποπλύνω ἐν νίτρον καί πληθύνω σεαυτοῦ πόα , κηλιδόω ἐν ὁ ἀδικία σύ ἐναντίον ἐγώ , λέγω κύριος « . ἆρα οἴομαι τις ἁμαρτάνω ψυχή νίτρον λαμβάνω καί ἀποπλύνω νίτρον αἰσθητός , ὅτι παύω ὁ κηλίς καί παύω ὁ ἁμαρτία ; ὑπολαμβάνω δέ τις πόα οὗτος ὁ ἀνατέλλω ἀπό γῆ λαμβάνω καί ἀποπλύνω καί ἀποσμήχω καθαίρω ὁ ψυχή , ὅτι λέγω ἐνταῦθα ὁ λόγος ὁ στρέφω εἰς πικρία καί γίγνομαι ἀλλότριος ἄμπελος · » ἐάν ἀποπλύνω ἐν νίτρον καί πληθύνω σεαυτοῦ πόα , κηλιδόω ἐν ὁ ἀδικία σύ ἐναντίον ἐγώ , λέγω κύριος (( ; ἀλλά χρή οἶδα , ὅτι ὁ λόγος πᾶς δύναμις ἔχω · καί ὥσπερ πᾶς γραφή δύναμις ἔχω , οὕτως ὁ λόγος ἔχω πᾶς φάρμακον δύναμις καί πᾶς ὁ καθαρίζω δύναμις εἰμί καί σμηκτικός · » ζάω γάρ ὁ λόγος ὁ θεός καί ἐνεργός καί τομός ὑπέρ πᾶς μάχαιρα δίστομος « . καί ὅς ἄν λέγω , ὅς εἰμί χρεία , οὗτος εἰμί ἐν ὁ δύναμις ὁ λόγος . εἰμί οὖν τις λόγος νίτρον καί εἰμί τις λόγος πόα , ὅστις ὁ τοιοῦτος ῥύπος καθαίρω λαλέω . ἐπεί δέ ἀπό ὁ τοιοῦτος λόγος ὅστις εἰμί νίτρον καί ἀπό ὁ τοιοῦτος δέ λόγος ὅς εἰμί πόα οὐ πᾶς ἁμαρτία θεραπεύω . ἀλλά εἰμί ἁμάρτημα οὐ δέω νίτρον οὐδέ πόα , λέγω πρός ὁ οἴομαι ἁμάρτημα ἔχω ὡς δύναμαι ἀποπέτομαι ἐν νίτρον καί πόα , ὁ » ἐάν ἀποπλύνω ἐν νίτρον καί πληθύνω σεαυτοῦ πόα , κηλιδόω ἐναντίον ἐγώ ἐν ὁ ἀδικία σύ , λέγω κύριος » . καί ὥσπερ ὁ τραῦμα τις εἰμί ὅς μάλαγμα θεραπεύω , καί ἄλλος ἔλαιον θεραπεύω , καί ἄλλος δέω κατάδεσμος καί οὕτως ὑγιάζω , ἄλλος δέ εἰμί τραῦμα ἐπί ὅς λέγω · » οὐ εἰμί μάλαγμα ἐπιτίθημι οὔτε ἔλαιον οὔτε κατάδεσμος · ἀλλά ὁ γῆ σύ ἐρῆμος , ὁ πόλις σύ πυρίκαυστος « · οὕτως εἰμί τις ἁμάρτημα . ὅς ῥυπόω ὁ ψυχή , καί δέω ὁ ἄνθρωπος ἐπί οὗτος ὁ ἁμάρτημα λόγος νίτρον , λόγος πόα · εἰμί δέ τις ἁμάρτημα , ὅς οὐ · οὕτως θεραπεύω , οὐδέ γάρ ῥύπος παραβάλλω . διά οὗτος ὁ διαφορά ὁ ἁμάρτημα ἐπίσταμαι ὁ ἐν ὁ Ἠσαΐας κύριος ὁράω πῶς λέγω ὁ » ἐκπλύνω κύριος ὁ ῥύπος ὁ υἱός καί ὁ θυγάτηρ Σιών , καί ὁ αἷμα ἐκκαθαρίζω ἐκ μέσος αὐτός πνεῦμα κρίσις καί πνεῦμα καῦσις . ῥύπος καί αἷμα · ῥύπος πνεῦμα κρίσις , αἷμα πνεῦμα καῦσις . εἰ οὐ » πρός θάνατος « πλήν ἁμαρτάνω , ῥυπόομαι . » ἐκπλύνω « οὖν κύριος ὁ ῥύπος ὁ υἱός καί ὁ θυγάτηρ Σιών , καί ὁ αἷμα ἐκκαθαρίζω ἐκ μέσος αὐτός « . εἶτα ἀνταπόδοσις πρός μέν » ὁ ῥύπος « » πνεῦμα κρίσις « πρός δέ » ὁ αἷμα « » πνεῦμα καῦσις · καί δέω ὁ πολύς , κακός ἁμαρτάνω , οὐ νίτρον οὐδέ ὁ πληθύνω πόα , ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ καῦσις .