origenes.in-jeremiam-homiliae-1-11 1.10
Εἴτε δὲ πρὸς τὸν Ἱερεμίαν εἴτε πρὸς τὸν σωτῆρα λέγεται · » πρὸ τοῦ με πλάσαι σε ἐν κοιλίᾳ ἐπίσταμαί σε « , ἀναγνοὺς τὴν Γένεσιν καὶ τηρήσας τὰ εἰρημένα περὶ τῆς κτίσεως τοῦ κόσμου εὑρήσεις , ὅτι ἡ γραφὴ πάνυ διαλεκτικώτατα οὐκ εἶπεν ὅτι πρὸ τοῦ με ποιῆσαί σε ἐν κοιλίᾳ ἐπίσταμαί σε . ὅτε μὲν γάρ ὁ » καὶ εἰκόνα « ἐκτίζετο , » εἶπεν ό θεός · ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ' εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν ἡμετέραν « , οὐκ εἰπεν · πλάσωμεν . ὅτε δὲ ἔλαβε » χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς « , οὐ πεποίηκε τὸν ἄνθρωπον , ἀλλ' » ἔπλασε τὸν ἄνθρωπον « καὶ >ἔθετο ἐν τῷ παραδείσῳ τὸν ἄνθρωπον ὄν ἔπλασεν , ζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν καὶ πλάσεως , ὅτι ὁ κύριος εἴτε πρὸς τὸν Ἱερεμίαν εἴτε πρὸς τὸν σωτῆρα οὐκ εἶπεν · >πρὸ τοῦ με ποιῆσαί σε ἐν κοιλίᾳ σε ἀπὸ τοῦ χοῦ τῆς γῆς τοῦτο ἐν κοιλίᾳ κτίζεται . » Πρὸ τοῦ με πλάσαι σε ἐν κοιλίᾳ ἐπίσταμαί οε « . εἰ πάντας ἠπίστατο ὁ κύριος [ † πρὸς τὸ » οὐκ ἐπίσταμαι λαλεῖν « ἐπεὶ πάντας ὁ κύριος λεκτέον γάρ ] , οὐκ ἂν ὡς ἐξαίρετον ἔλεγε τῷ Ἱερεμίᾳ τὸ καὶ ἐπίσταμαί οε « . οὐκοῦν τοὺς διαφέροντας ἐπίσταται ό θεός , τοὺς ἀξίους τῆς γνώσεως αὐτοῦ ἐπίσταται ό θεός , καὶ » ἔγνω κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ « , τοὺς δὲ ἀναξίους οὐκ ἐπίσταται ό θεὸς , ὡς οὐδὲ ό σωτὴρ γέγων · » οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς « . ἡμεῖς ἄνθρωποι ὄντες , ὅσον προκόπτομεν , κρίνομέν τινα ἄξια ὄντα τοῦ ἐπίστασθαι ἡμᾶς αὐτά · καί τινα οὐδὲ ἀκούειν θέλομεν , ἵνα μὴ αὐτὰ ἐπιστώμεθα μηδὲ εἰδῶμεν , τινὰ δὲ θέλομεν ἐπίστασθαι . τί δὲ ὁ τῶν ὅλων θεός ; θέλει ἐπίστασθαι τὸν φαραώ , θέλει ἐπίστασθαι τοὺς Αἰrυπτίους , οὐκ εἰσὶ δὲ ἄξιοι τῆς ἐπιστήμης τοῦ θεοῦ · Μωσῆς δὲ ἄξιος , καὶ ἕκαστος τῶν προ - φητῶν τηλικοῦτος . πολλά σε δεῖ κατορθῶσαι , ἵνα ὁ θεὸς ἄρξηταί σε ἐπίστασθαι . τὸν μὲν γὰρ Ἱερεμίαν πρὸ τοῦ πλάσαι ἐν καοιλίᾳ< ἠπίστατο · ἄλλον δὲ ἄρχεται ἐπίστασθαι τριάκοντα ἔτη γεγονότα , ἄλλον τεσσάρακοντα ἔτη γεγονότα . Λόγοι εἰσὶν ἀπόρρητοι , περὶ μὲν οὖν τοῦ σωτῆρος οὐ ζητούμενοι , περὶ δὲ τοῦ Ἱερεμίου τοῖς ὦτα ἔχουσιν ἐπιστάσεως δεόμενοι .
Lemmas: εἴτε δέ πρός ὁ Ἱερεμίας εἴτε πρός ὁ σωτήρ λέγω · » πρό ὁ ἐγώ πλάσσω σύ ἐν κοιλία ἐπίσταμαι σύ « , ἀναγιγνώσκω ὁ Γένεσις καί τηρέω ὁ λέγω περί ὁ κτίσις ὁ κόσμος εὑρίσκω , ὅτι ὁ γραφή πάνυ διαλεκτικός οὐ λέγω ὅτι πρό ὁ ἐγώ ποιέω σύ ἐν κοιλία ἐπίσταμαι σύ . ὅτε μέν γάρ ὁ » καί εἰκών « κτίζω , » λέγω ὁ θεός · ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών καί ὁμοίωσις ἡμέτερος « , οὐ λέγω · πλάσσω . ὅτε δέ λαμβάνω » χοῦς ἀπό ὁ γῆ « , οὐ ποιέω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά » πλάσσω ὁ ἄνθρωπος « καί >ἔθετο ἐν ὁ παράδεισος ὁ ἄνθρωπος ὅς πλάσσω , ζω αὐτός καί φυλάσσω καί πλάσις , ὅτι ὁ κύριος εἴτε πρός ὁ Ἱερεμίας εἴτε πρός ὁ σωτήρ οὐ λέγω · ὅς ὁ ἐγώ ποιέω σύ ἐν κοιλία σύ ἀπό ὁ χοῦς ὁ γῆ οὗτος ἐν κοιλία κτίζω . » πρό ὁ ἐγώ πλάσσω σύ ἐν κοιλία ἐπίσταμαι ΟΕΕ « . εἰ πᾶς ἐπίσταμαι ὁ κύριος [ † πρός ὁ » οὐ ἐπίσταμαι λαλέω « ἐπεί πᾶς ὁ κύριος λεκτέος γάρ ] , οὐ ἄν ὡς ἐξαιρετός λέγω ὁ Ἱερεμίας ὁ καί ἐπίσταμαι ΟΕΕ « . οὐκοῦν ὁ διαφέρω ἐπίσταμαι ὁ θεός , ὁ ἄξιος ὁ γνῶσις αὐτός ἐπίσταμαι ὁ θεός , καί » γιγνώσκω κύριος ὁ εἰμί αὐτός « , ὁ δέ ἀνάξιος οὐ ἐπίσταμαι ὁ θεός , ὡς οὐδέ ὁ σωτήρ γέγωνα · » οὐδέποτε γιγνώσκω σύ « . ἐγώ ἄνθρωπος εἰμί , ὅσος προκόπτω , κρίνω τις ἄξιος εἰμί ὁ ἐπίσταμαι ἐγώ αὐτός · καί τις οὐδέ ἀκούω ἐθέλω , ἵνα μή αὐτός ἐφίστημι μηδέ οἶδα , τις δέ ἐθέλω ἐπίσταμαι . τίς δέ ὁ ὁ ὅλος θεός ; ἐθέλω ἐπίσταμαι ὁ Φαραώ , ἐθέλω ἐπίσταμαι ὁ Αἰrυπτίους , οὐ εἰμί δέ ἄξιος ὁ ἐπιστήμη ὁ θεός · Μωσῆς δέ ἄξιος , καί ἕκαστος ὁ προ - φήτης τηλικοῦτος . πολύς σύ δέω κατορθόω , ἵνα ὁ θεός ἄρχω σύ ἐπίσταμαι . ὁ μέν γάρ Ἱερεμίας πρό ὁ πλάσσω ἐν καοιλίᾳ< ἐπίσταμαι · ἄλλος δέ ἄρχω ἐπίσταμαι τριάκοντα ἔτος γίγνομαι , ἄλλος τεσσαράκοντα ἔτος γίγνομαι . λόγος εἰμί ἀπόρρητος , περί μέν οὖν ὁ σωτήρ οὐ ζητέω , περί δέ ὁ Ἱερεμίας ὁ οὖς ἔχω ἐπίστασις δέομαι .