origenes.in-jeremiam-homiliae-1-11 1.7
πᾶς ὁ λαβὼν λόγους ἀπὸ θεοῦ καὶ ἔχων τὴν χάριν τῶν οὐρανίων λόγων , ἔλαβεν αὐτοὺς ἐπὶ τῷ » ἔθνη καὶ βασιλείας ἐκριζοῦν καὶ κατασκάπτειν « . ἀλλὰ » ἔθνη καὶ βασιλείας‘ ἐὰν λέγηται » ἐκριζοῦν « πᾶς ὁ λαβὼν λόγους ἀπὸ θεοῦ , μὴ σωματικῶς μοι νόει τὰ ἔθνη καὶ τὰς βασιλείας , ἀλλὰ κατανοήσας τὰς ἀνθρωπίνας ψυχὰς βασιλευομένας ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας κατὰ τὸ εἰρημένον παρὰ τῷ ἀποστόλῳ · » μὴ οὐν βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία έν τῷ θνητῷ ἡμῶν σώματι « , βλέπων δὲ καὶ τὰ πολλὰ εἴδη τῶν ἁμαρτημάτων , τροπολόγει καὶ τὰ ἔθνη καὶ τὰς βασιλείας , τὰ φαῦλα τὰ ἐν ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων ὄντα , ἅτινα ἐκριζοῦται καὶ κατασκάπτεται ὑπὸ τῶν δεδομένων ειτε Ἱερεμίᾳ εἴτε ᾡτινιοῦν λόγων τοῦ θεοῦ . καὶ δύναται καὶ τὰ πρῶτα , τὰ θλίβοντα ὡς πρὸς τὸν σωτῆρα , ἐφαρμόσαι τῷ Ἱερεμίᾳ καὶ τὰ δεύτερα τῷ εἰδότι τροπολογεῖν ἐφαρμόσαι τῷ Ἱερεμία . Ἐρεῖ μοί τις τῶν ἀκουόντων · γύμνασον καὶ τὸν ἄλλον λόγον καὶ ὅλα πειράθητι παραστῆσαι τὰ γεγραμμένα ἀρμόζοντα τῷ σωτῆρι . περὶ τῶν δευτέρων μὴ ἀγωνία · φαίνεται γὰρ ὅτι ὁ σωτὴρ ἐξερρίζωσε τὰς τοῦ διαβόλου βασιλείας καὶ τὰ ἔθνη κατέσκαψε τὸν ἐθνικὸν βίον καθελών . ἐνταῦθα , κατὰ τὸ δοκοῦν δύσφημον ὡς πρὸς τὸν σωτῆρα , γύμνασόν πως τὸν λόγον , πῶς δύναται λέγειν ὁ σωτήρ · » οὐκ ἐπίσταμαι λαλεῖν , ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι « καὶ τὰ ὁρᾷς ὅτι ὁ λόγος στενοχωρεῖται ; τὸν σωτῆρα οἴδαμεν κύριον . ζητοῦμεν κατὰ τὴν ἀξίαν τοῦ λόγου καὶ κατὰ τὴν ἀλήθειαν ταῦτα ἐπὶ τὸν σωτῆρα , ἀναγαεῖν . μάρτυρας δεῖ λαβεῖν τὰς γραφάς · ἀμάρτυροι γὰρ αἱ ἐπιβολαὶ ἠμῶν καὶ αἰ ἐξηγήσεις ἄπιστοί εἰσιν . καὶ τὸ » ἐπὶ στόματι δύο καὶ τριῶν μαρτύρων σταθήσεται πᾶν ῥῆμα « μᾶλλον ἁρμόζει ἐπὶ τῶν διηγήσεων ἢ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων , ἕνα στήσω τὰ ῥήματα τῆς ἑρμηνείας λαβὼν μάρτυρας δύο ἀπὸ καινῆς καὶ παλαιᾶς διαθήκης , λαβὼν μάρτυρας τρεῖς ἀπὸ εὐαγγελίου , ἀπὸ προφήτου , ἀπὸ ἀποστόλου · οὕτως γὰρ σταθήσεται πᾶν ῥῆμα ( πῶς οὖν δυνάμεθα ταῦτα ἐπὶ τὸν σωτῆρα ἀναγαγεῖν ; φέρε μάρτυρα παλαιὰν διαθήκην · » διότι πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον ἀγαθὸν ἢ κακόν , ἀπειθεῖ πονηρίᾳ τοῦ ἐκλέξασθαι τὸ ἀγαθόν « . καὶ ἄντικρυς ταῦτα περὶ τοῦ σωτῆρος ἐν τῷ Ἡσαΐᾳ λέλεκται · » ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὸ ἕξει καὶ τέξεται υἱόν , καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ « . καὶ ἐκεῖ ἐπιφέρεται · » πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον . « εἰ δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίου δεῖ λαμβάνειν παράδειγμα , Ἰησοῦς οὐκ ἀνὴρ γενόμενος , ἀλλ᾿ ἔτι παιδίον ὢν , ἐπεὶ » ἐκένωσεν ἑαυτόν « , προέκοπτεν οὐδεὶς γὰρ προκόπτει τετελειωμένος , ἀλλὰ προκόπτει δεόμενος προκοπῆς ) · οὐκοῦν >προέκοπτεν ἡλικίᾳ , προέκοπτε σοφίᾳ , χάριτι παρὰ θεῷ καὶ ἀνθρώποις καταβαίνων ἐνταῦθα , καὶ κενώσας ἑαυτὸν ἐλάμβανε πάλιν ἀφ᾿ ὧν » ἐκένωσεν ἑαυτὸν « ἑκὼν κενώσας ἑαυτόν , τί ἄτοπον αὐτὸν καὶ προκεκοφέναι » σοφίᾳ καὶ ἠλικίᾳ καὶ χάριτι παρὰ θεῷ καὶ ἀνθρώποις « καὶ ἀληθεύεσθαι περὶ αὐτοῦ τὸ πρὶν ἢ γνῶναι αὐτὸν καλὸν ἢ πονηρὸν ἐκλέξεται τὸ ἀγαθὸν καὶ ἀπειθεῖ πονηρίᾳ< καὶ ἃ παρεθέμην ἀπὸ τοῦ Ἡσαΐου ;
Lemmas: πᾶς ὁ λαμβάνω λόγος ἀπό θεός καί ἔχω ὁ χάρις ὁ οὐράνιος λόγος , λαμβάνω αὐτός ἐπί ὁ » ἔθνος καί βασιλεία ἐκριζόω καί κατασκάπτω « . ἀλλά » ἔθνος καί βασιλεία ἐάν λέγω » ἐκριζόω « πᾶς ὁ λαμβάνω λόγος ἀπό θεός , μή σωματικός ἐγώ νοέω ὁ ἔθνος καί ὁ βασιλεία , ἀλλά κατανοέω ὁ ἀνθρώπινος ψυχή βασιλεύω ὑπό ὁ ἁμαρτία κατά ὁ λέγω παρά ὁ ἀπόστολος · » μή οὖν βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θνητός ἐγώ σῶμα « , βλέπω δέ καί ὁ πολύς εἶδος ὁ ἁμάρτημα , τροπολογέω καί ὁ ἔθνος καί ὁ βασιλεία , ὁ φαῦλος ὁ ἐν ὁ ψυχή ὁ ἄνθρωπος εἰμί , ὅστις ἐκριζόω καί κατασκάπτω ὑπό ὁ δίδωμι εἴτε Ἱερεμίας εἴτε ὅστις λόγος ὁ θεός . καί δύναμαι καί ὁ πρῶτος , ὁ θλίβω ὡς πρός ὁ σωτήρ , ἐφαρμόζω ὁ Ἱερεμίας καί ὁ δεύτερος ὁ οἶδα τροπολογέω ἐφαρμόζω ὁ Ἱερεμίας . λέγω ἐγώ τις ὁ ἀκούω · γυμνάζω καί ὁ ἄλλος λόγος καί ὅλος πειράω παρίστημι ὁ γράφω ἁρμόζω ὁ σωτήρ . περί ὁ δεύτερος μή ἀγωνιάω · φαίνω γάρ ὅτι ὁ σωτήρ ἐκριζόω ὁ ὁ διάβολος βασιλεία καί ὁ ἔθνος κατασκάπτω ὁ ἐθνικός βίος καθαιρέω . ἐνταῦθα , κατά ὁ δοκέω δύσφημος ὡς πρός ὁ σωτήρ , γυμνάζω πως ὁ λόγος , πῶς δύναμαι λέγω ὁ σωτήρ · » οὐ ἐπίσταμαι λαλέω , ὅτι νέος ἐγώ εἰμί « καί ὁ ὁράω ὅτι ὁ λόγος στενοχωρέω ; ὁ σωτήρ οἶδα κύριος . ζητέω κατά ὁ ἀξία ὁ λόγος καί κατά ὁ ἀλήθεια οὗτος ἐπί ὁ σωτήρ , ἀνάγω . μάρτυς δέω λαμβάνω ὁ γραφή · ἀμάρτυρος γάρ ὁ ἐπιβολή ἐγώ καί ὁ ἐξήγησις ἄπιστος εἰμί . καί ὁ » ἐπί στόμα δύο καί τρεῖς μάρτυς ἵστημι πᾶς ῥῆμα « μάλα ἁρμόζω ἐπί ὁ διήγησις ἤ ἐπί ὁ ἄνθρωπος , εἷς ἵστημι ὁ ῥῆμα ὁ ἑρμηνεία λαμβάνω μάρτυς δύο ἀπό καινός καί παλαιός διαθήκη , λαμβάνω μάρτυς τρεῖς ἀπό εὐαγγέλιον , ἀπό προφήτης , ἀπό ἀπόστολος · οὕτως γάρ ἵστημι πᾶς ῥῆμα ( πῶς οὖν δύναμαι οὗτος ἐπί ὁ σωτήρ ἀνάγω ; φέρω μάρτυς παλαιός διαθήκη · » διότι πρίν ἤ γιγνώσκω ὁ παιδίον ἀγαθός ἤ κακός , ἀπειθής πονηρία ὁ ἐκλέγω ὁ ἀγαθός « . καί ἄντικρυς οὗτος περί ὁ σωτήρ ἐν ὁ Ἠσαΐας λέγω · » ἰδού ὁ παρθένος ἐν γαστρὸ ἔχω καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ « . καί ἐκεῖ ἐπιφέρω · » πρίν ἤ γιγνώσκω ὁ παιδίον . « εἰ δέ καί ἀπό ὁ εὐαγγέλιον δέω λαμβάνω παράδειγμα , Ἰησοῦς οὐ ἀνήρ γίγνομαι , ἀλλά ἔτι παιδίον εἰμί , ἐπεί » κενόω ἑαυτοῦ « , προκόπτω οὐδείς γάρ προκόπτω τελειόω , ἀλλά προκόπτω δέω προκοπή ) · οὐκοῦν προκόπτω ἡλικία , προκόπτω σοφία , χάρις παρά θεός καί ἄνθρωπος καταβαίνω ἐνταῦθα , καί κενόω ἑαυτοῦ λαμβάνω πάλιν ἀπό ὅς » κενόω ἑαυτοῦ « ἑκών κενόω ἑαυτοῦ , τίς ἄτοπος αὐτός καί προκόπτω » σοφία καί ἡλικία καί χάρις παρά θεός καί ἄνθρωπος « καί ἀληθεύω περί αὐτός ὁ πρίν ἤ γιγνώσκω αὐτός καλός ἤ πονηρός ἐκλέγω ὁ ἀγαθός καί ἀπειθής πονηρία καί ὅς παρατίθημι ἀπό ὁ Ἠσαΐας ;