origenes.homiliae-in-lucam 29
Quando legis in evangeho : x >Jesus autem plenus Spiritu sancto reversus estc , et in Actibus Apostolorum , ubi de eis scribitur , quod x < fuerint x >Spiritu x < , vide ne aequales putes esse apostolos Salvatori , sed et Jesum et apostolos et alium quemlibet sanctorum plenos Spiritu sancto cognosce secundum raensuram vasculi sui ; et quomodo , verbi gratia , si volueris dicere : haec vasa plena sunt vino vel oleo , non statim indicas , quod aequali mensura plena sint — siquidem aliud sextarium capere potest , aliud urnam , aliud amphoram — , eodem modo et Jesus et Paulus pleni erant Spiritu sancto ; sed multo vas Pauli minus erat vase Jesu , et tamen erat secundum mensuram suam utrum - que completum . Accepto itaque baptismo Salvator >plenus sancot < , qui super eum >in specie clumbae < >ducebatur a Spiritu < . Quia enim >quotquot hi filii sunt Dei < , iste autem extra omnes proprie Filius Dei ideo et ipsum oportebat Spiritu sancto duci . Scriptum est siquidem : >ducebatur autem in desertum a Spiritu quadraginta et tentabatur a diabolo < . Quadraginta diebus tentatur et , quae fuerint tentamenta , nescimus ; quae ideo forsitan praetermissa sunt , quia majora erant , quam ut htteris crederentur . Et si sic oportet dicere : quomodo >mundus capere non poterat libros < > . , si scripta fuissent , quae docuit et fecit Jesus , sic dierum tentationes , quibus tentatus est Dominus a diabolo , mundus ferre non poterat , si scriptura docuisset , sufficit nobis hoc tantum scire , quod >quadraginta diebus in deserto et tentabatur a diabolo et non comederit quidquam in diebus illis < , mortificabat enim sensum camis jugi continuoque >Et cum completi fuissent dies , esuriit . Dixit autem ei diabolus Si fihus Dei es , dic lapidi huic , ut panis fiat < . >Dic < , >lapidi huic < . x < . Cui lapidi ? utique quem monstrabat diabolus , quem vult panem fieri ? Quaenam est ista tentatio , ut rogato patre a fiho panem nec dante lapidem iste quasi adversarius versipeUis et fallax det lapidem pro pane ? Hoc est oinne , quod diabolus voluit , ut lapis panis fieret , et non panem homines , sed lapidem vescerentur , quem diabolus pro pane monstraverat ? Ego puto , quod usque liodie lapidem diabolus ostendat et hortetur singulos ad loquendum : >dic , ut lapis iste panis fiat < . Omni tentatione , qua tentandi erant homines , primus secundum assumptionem carnis tentatus est Dominus . Tentatur autem ob id , ut nos quoque illo vincente vincamus . Obscurum fit forte , quod dico , nisi mani - festius exemplo fiat . Si videris haereticos dogmatum suorum mendacium pro pane comedere , scito lapidem eorum esse sermo - nem , quem monstrat diabolus . Neque vero existimes unum eum habere lapidem ; habet plures lapides , de quibus a Matthaeo in - troducitur loquens : >fic , ut lapides isti panes fiant < . Dixit Marcion , et lapis diaboh ei factus est panis . Dixit Valentinus , et ahus lapis ei versus est in panem , Habuit et Basihdes ejusmodi panem et ceteri haeretici . Unde sollicite providendum , ne forte diaboh lapidem comedentes pute - mus nos pane vesci Dei . Ahoquin quae erat tentatio de lapide panem fieri et a Salvatore comedi ? Fingamus enim , quod >Εἰπὲ τῷ λίθῳ τούτῳ , ἶνα γένηται ἄρτος < . Πάνταπειρασμόν , πειρασμόν , ὃν ἤμελλον οἱ ἄνθρωποι πειράζεσθαι , πρῶτον ἐπειράσθη κατὰ τὸ ἀνθρώπινον ὁ σωτήρ · ὃ δὲ λέγω , τοιοῦτόν ἐστιν · ἐὰν ἴδῃς τοὺς ἀπὸ τῶν αἱρέσεων ἐσθίοντας ὡς ἄρτον τὸν λόγον τὸν ψευδῆς , ἴσθι , ὅτι ἐκεἶνος ὁ λόγος ὁ λίθος ἐστίν , ὃν ὁ διόβολος δείκνυσιν . Ἐπεὶ ποῖος ἦν πειρασμὸς τὸν λίθον γενέσθαι ἄρτον καὶ τὸν σωτῆρα φαγεῖν ; diabolo proponente Dominus lapiclem in panem verterit et id , quod viitute sua ipse fecerat , comederit et satiarit esuriem : quaenam · est ista tentatio , quae victoria diaboli , si haec scriberentur ? Quae , ut diximus , ratione perspecta et tentationem ostendunt fuisse , si fierent , et victoriam , quod cotempta sunt , fieri . Simulque monstratur istum panem , qui de lapide fiat , non esse verbum Dei , quod pascit hominem , de quo scriptum est : x >non in pane solo vivet homo , sed in omni verbo , quod egredietur per os Dei , vivet x < . Respondeo tibi , o versipellis et nequam , qui me tentare non metuis : ahus est panis sermonis Dei , qui vivificat hominem . Simulque videamus , quod haec loquatur non Fihus Dei , sed homo , quem FihUs Dei est dignatus assumere ; quasi de homine enim respondet et dicit : >Scriptum non in pane solo vivet homo < , quo manifestum est non Deum , sed hominem fuisse tentatum . Scripturae sensum dihgenter Διδάσκει de διὰ τῆς λέξεως , ὅτι οὗτος μὲν οὐ ῥῆμα θεοῦ , τὸ δὲ τρέφον ῥῆμα θεοῦ καὶ τὸ ζωοποιοῦν . οῦν . Ἐπ’ ἐκείνῳ γὰρ τῷ ἄνθρωπος . Ἅμα δὲ τήρει , ὅτι ταῦτα λέγει κατὰ τὸ ἀνθρώπινον , οὐ καθὸ θεὸς ην . Ὡς γὰρ περὶ ἀνθρώπου καὶ λέγει · γέγραπται , ὅτι οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνω̣ ζήσεται ἄνθρωπος < > , δῆλον , ὅτι ὡς ἄνθρωπός ἐστι πειραζόμενος . Γενόμενος δὲ ἐν τῷ τόπῳ ἔχω τὴν αἰτίαν εἰπεῖν , διὰ τί Ἰω - eventilans reor invenire me causam , quare Joannes tentationem Domini non descripserit , sed tantum Matthaeus , Lucas et Marcus . Joannes enim , quia a Deo exordium fecerat , dicens : >In prineipio erat Verbum , et Verbum erat apud Deum , et Deus erat Verbum < , nec poterat divinae generationis ordinem tantummodo , quod ex Deo et cum Deo esset , expresserat , adjecit : Jecit : >Et Verbum caro est < . Porro quia Deus tentari potest , de quo ei erat sermo , ideo tentari illum a diabolo non introducit . Quia vero > liber generationis Jesu Christi < de eo in evangeho narratur homine , qui natus fuerat ex Maria , et in Luca generatio ejus describitur , et in Marco homo est , qui tentatur , propterea ejus fertur simile responsum : >non in pane vivet homo < . Si igitur Fihus Deus pro te homo factus est et tentatur , tu , qui natura homo es , non debes indignari , si forte tenteris . Quod si tentatus illum imitatus fueris hominem , qui pro te tentatus est , et omne viceris αννης μεν ουκ ανεγραψε του πειρασμόν , Ματθαῖος δέ καὶ Μᾶρκος καὶ Λουκᾶς ἀνέγραψαν . Ἐπειδὴ γὰρ ’ Ιωάννης ἁπὸ θεοῦ ἤρξατο , οὐκ ἐγενεαλόγησεν αὐτὸν ὡς θεόν . Διὰ τοῦτο , ἐΠειδὴ θεός , οὐκ ἐπειράζετο · οἱ δὲ ἄλλοι , ὡς τὰ ἀνθρώπινα διηγούμενοι τοῦ σωτῆρος , εἰσάγουσιν αὐτὸν καὶ πειραζόμενον . | Τοιοῦτον δέ τι ἐστὶ νοεῖν ἐπὶ τῷ πειρασμῷ τοῦ κυρίου · μαθὼν γὰρ τοῦ πονηροῦ τὴν ἔννοιαν ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἔρημον , ἐπείνασεν ἑκών , ἐκείνου νομίζοντος διὰ τροφῆς αὐ - τὸν δύνασθαι καθάπερ τὸν ’ Αδὰμ ἀπατᾶν , εἰ πεινάσειεν . Καὶ πρὸς τὴν ἔννοιαν ἐκείνου πόλιν ἀνῆλθεν εἰς τὸ Πτερύγιον · εἰ δὲ καὶ εἰς τὸ ὄρος , φησίν , ἀνήνεγκα x > αὐτῷ >πάσας τὰς βασιλείας τῆς γῆς > , ἀνῆλθεν ἑκών . Οὕτω καὶ πάλαι ὁ θεὸς ὁρῶν αὐτὸν σκοποῦντα ὡς · εἰ tentamentum , habebis spem cum eo . qui tunc homo fuit , nmic autem homo esse cessavit . Nam qui quondam homo erat , post - quam tentatus est et x >recessit ab eo diabolus usque ad x < mortis , >a mortuis resurgens ultra non x < . Omnis homo morti subjacet ; iste ergo , qui nequaquam moritur , jam non est homo , sed deus est . Si autem deus est , qui quondam homo fuit , et oportet te illi similem fieri , quando >similes ejus fuerimus et viderimus eum , sicuti est < , te quoque necesse erit deum fieri in Christo Jesu : cui est et imperium in saecula saeculorum . Amen . δυνατὸν ἦν ὄφιν λαλλῆσαι , προσῆλθον ἂν δι' αὐτοῦ εἰς ἀπάτην τοῖς πρωτοπλάστοις , συνεχώρησε τοῦτο , πα - ρασκευάσας λαλῆσαι τὸ ἴδιον δη μιούργημα · ἐπειδὴ καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰὼβ τὴν τῶν τοσούτων ἀναίρεσιν συνεχωρησεν εκεινου σκοπουντος ὡς · εἰ συνεχωρήθη , ἤλεγχον <ἂν > αὐτοῦ τὴν ἐπίπλαστον ἀρετήν , ἣν ἔχειν διὰ τὸν πλοῦτον δοκεῖ · ὁ γὰρ ἐκεῖ διάλογος τοιαύτην ἔχει τὴν δύναμιν σαφηνείας ἕνεκα , τῆς γραφῆς τῷ σχήματι τοῦ λόγου τὰς ἐννοίας λογοποιούσης . | [ Τήρει , ὅτι ταῦτα λέγει κατὰ τὸ ἀνθρώπινον , οὐ καθ’ ὃ θεὸς ἦν · ὡς γὰρ Περὶ ἀνθρώπου ἀποκρίνεται καὶ λέγει · >οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνῳ x < , δηλῶν , ὅτι ὡς ἄνθρωπός ἐστι πειραζόμενος . ] Ὁ μᾶρκος καὶ ὁ Λουκᾶς εἶπον , ὅτι > ἐν τεσσαράκοντα ἡμέραις ἦν πειραζόμενος < , εἶναι δῆλον , ὅτι ἐν ἐκείναις μὲν πόῤῥωθεν αὐτὸν ἐπείραζεν δι’ ὕπνου , δι’ ἀκηδίας , διὰ δειλίας καὶ τῶν τοιούτων . Ἐπεὶ δὲ ἔγνω λοιπὸν προσῆλθεν ἐγγὺς καὶ φανερῶς προσβάλλει . Καὶ σκόπει , τί ποιεῖ . Ἤκουσε καὶ παρὰ τοῦ Ἰωάννου καὶ παρὰ τῆς ἐνεχθείσης ἄνωθεν φο)νῆς , ὅτι οὖτός ἐστιν <υἱὸς > τοῦ καὶ ἀγνοῶν , ὅτι >ὁ ἐνηνθρώπησεν — ἔλαθε γὰρ αὐτὸν ἡ ἀπόῤῥητος ἐνανθρώπησις — ὑπέλαβεν , ὅτι ἄνθρωπος ὢν ηὐδοκήθη τῷ , θεῷ διὰ τὰς ἀρετὰς αὐτοῦ , καὶ λοιπὸν ἐφθόνησεν αὐτῷ τῆς τηλικαύτης τιμῆς , ὤσπερ καὶ τῷ παλαιῷ Ἀδάμ , καὶ ἔσπευσεν ὥσπερ ἐκεῖνου ἐκβαλεῖν Λ·αὶ τοῦτον αὐτῆς . Διὸ καὶ προσελ - θὼν ἐγγὺς πρώτην προσάγει πείραν τῆς γαστριμαργίας , δι’ ἧς εἷλε καὶ πρῶτον Ἀδάμ . Καὶ ἐπεὶ οὐδαμοῦ βρώσιμόν τι ἦν διὰ τὴν ἄγαν ἐρημίαν , ἐγίνωσκε δὲ τῇ πείνῃ τὸν ἄρτον εἷται κατάλληλον , αὐτὸς μέν οὐ προσφέρει , διότι οὐκ ἤμελλεν αὐτὸν παρὰ τοῦ πολεμουμένου λαβεῖν ὁ Χριστός , ἐπιτάσσει δὲ αὐτῶ̣ ποιῆσαι τοὺς ὑποδεικνυμένους λίθους ἄρτους . Καὶ ἵνα μὴ νοήσῃ τὴν ἐπιβουλὴν ὁ Χριοτός , ὅρα μηχανὴν καὶ πονηρίας ὑπερβολήν · οὐκ εἶπεν ἁπλῶς , ὅτι · ποίησον τοὺς λίθους ἄρτους , ἀλλὰ προσέταξε τό · >εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ < , ἵνα δείξῃ , ὅτι τοῦ εἶναι αὐτὸν υἱὸν θεοῦ ζητεῖ γενέσθαι τοῦτο · ᾤετο γάρ , ὅτι παρακνηθήσεται τῷ λόγῳ , καθάπερ ὀνειδισθεὶς ἐπὶ τῷ μὴ υἱὸς x < , καὶ ἀγνοῶν τὸν δόλον μεταβαλεῖ τοὺς λίθους εἰς ἄρτους , ὡς ἔχων ἐκ θεοῦ δύναμιν , καὶ λοιπὸν ἰδὼν αὐτοὺς πάνυ Πεινῶν ἡττηθήσεται τῆς γαστρός . Ἀλλ' οὐκ ἔλαθε τὸν >δρασσόμενον τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ · ὁ δέ ἀποκριθεὶς εἶπεν · >γέγραπται · οὐκ ἐπ’ ζήσεται ἄνθρωπος < καὶ τὰ ἑξὴς , συνεὶς τὴν πανουργίαν αὐτοῦ . μέν ἐπιζητηθὲν σημεῖον οὐκ ἐποίησεν , διότι τὰ σημεῖα δι’ ὠφέλειαν ὁρώντων εἴωθε γίνεσθαι , ὁ δὲ διόβολος οὐδέν ἤμελλεν ἐντεῦθεν ὠφε - ληθῆναι · καὶ γὰρ ὕστερον ἰδὼν πάντα , ὅσα ἐποίησεν ὁ Χριστός , οὐδὲν μετεβλήθη . Πρὸς δὲ τὸν κεκρυμμένον αὐτοῦ σκοπὸν ἀπολογεῖται καὶ ἀπὸ τῆς ἐν τῇ βίβλῳ τοῦ Δευτερονομίου γραφῆς ἐπιστομίζει αὐ - τὸν ὡσανεὶ λέγων · τί μοι ποιεῖν ἄρτους ἐκ λίθων ἐπιτάσσεις ; πάντως διὰ τὴν συνέχουσάν με πεῖναν , ἵνα φανέντων δελεασθῶ · ἀλλ’ >οὐκ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρμπος < > . Ἀλλ’ ἔστι καὶ ἕτερος τρόπος τροφῆς · καὶ γὰρ >πᾶν ῥῆμα ἐκπορευόμενον διὰ στόματος θεοῦ < ἐπὶ δίκην τροφῆς συνέχει τὴν ζο)ὴν αὐτοῦ καὶ ἀρκεῖ αὐτῷ . Οὕτως μακροθύμως ἀπεκρούσατο τὴν τῆς γαστριμαργίας μηχανήν .
Lemmas: Quando legis in evangeho : x >Jesus autem plenus Spiritu sancto reversus estc , et in Actibus Apostolorum , ubi de eis scribitur , quod x < fuerint x >Spiritu x < , vide ne aequales putes esse apostolos Salvatori , sed et Jesum et apostolos et alium quemlibet sanctorum plenos Spiritu sancto cognosce secundum raensuram vasculi sui ; et quomodo , verbi gratia , si volueris dicere : haec vasa plena sunt vino vel oleo , non statim indicas , quod aequali mensura plena sint — siquidem aliud sextarium capere potest , aliud urnam , aliud amphoram — , eodem modo et Jesus et Paulus pleni erant Spiritu sancto ; sed multo vas Pauli minus erat vase Jesu , et tamen erat secundum mensuram suam utrum - que completum . Accepto itaque baptismo Salvator >plenus sancot < , qui super eum >in specie clumbae < >ducebatur a Spiritu < . Quia enim >quotquot hi filii sunt Dei < , iste autem extra omnes proprie Filius Dei ideo et ipsum oportebat Spiritu sancto duci . Scriptum est siquidem : >ducebatur autem in desertum a Spiritu quadraginta et tentabatur a diabolo < . Quadraginta diebus tentatur et , quae fuerint tentamenta , nescimus ; quae ideo forsitan praetermissa sunt , quia majora erant , quam ut htteris crederentur . Et si sic oportet dicere : quomodo >mundus capere non poterat libros < > . , si scripta fuissent , quae docuit et fecit Jesus , sic dierum tentationes , quibus tentatus est Dominus a diabolo , mundus ferre non poterat , si scriptura docuisset , sufficit nobis hoc tantum scire , quod >quadraginta diebus in deserto et tentabatur a diabolo et non comederit quidquam in diebus illis < , mortificabat enim sensum camis jugi continuoque >Et cum completi fuissent dies , esuriit . Dixit autem ei diabolus Si fihus Dei es , dic lapidi huic , ut panis fiat < . >Dic < , >lapidi huic < . x < . Cui lapidi ? utique quem monstrabat diabolus , quem vult panem fieri ? Quaenam est ista tentatio , ut rogato patre a fiho panem nec dante lapidem iste quasi adversarius versipeUis et fallax det lapidem pro pane ? Hoc est oinne , quod diabolus voluit , ut lapis panis fieret , et non panem homines , sed lapidem vescerentur , quem diabolus pro pane monstraverat ? Ego puto , quod usque liodie lapidem diabolus ostendat et hortetur singulos ad loquendum : >dic , ut lapis iste panis fiat < . Omni tentatione , qua tentandi erant homines , primus secundum assumptionem carnis tentatus est Dominus . Tentatur autem ob id , ut nos quoque illo vincente vincamus . Obscurum fit forte , quod dico , nisi mani - festius exemplo fiat . Si videris haereticos dogmatum suorum mendacium pro pane comedere , scito lapidem eorum esse sermo - nem , quem monstrat diabolus . Neque vero existimes unum eum habere lapidem ; habet plures lapides , de quibus a Matthaeo in - troducitur loquens : >fic , ut lapides isti panes fiant < . Dixit Marcion , et lapis diaboh ei factus est panis . Dixit Valentinus , et ahus lapis ei versus est in panem , Habuit et Basihdes ejusmodi panem et ceteri haeretici . Unde sollicite providendum , ne forte diaboh lapidem comedentes pute - mus nos pane vesci Dei . Ahoquin quae erat tentatio de lapide panem fieri et a Salvatore comedi ? Fingamus enim , quod >Εἰπὲ ὁ λίθος οὗτος , ἵνα γίγνομαι ἄρτος < . Πάνταπειρασμόν , πειρασμός , ὅς μέλλω ὁ ἄνθρωπος πειράω , πρῶτος πειράω κατά ὁ ἀνθρώπινος ὁ σωτήρ · ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ἐάν ὁράω ὁ ἀπό ὁ αἵρεσις ἐσθίω ὡς ἄρτος ὁ λόγος ὁ ψευδής , οἶδα , ὅτι ἐκεῖνος ὁ λόγος ὁ λίθος εἰμί , ὅς ὁ διόβολος δείκνυμι . ἐπεί ποῖος εἰμί πειρασμός ὁ λίθος γίγνομαι ἄρτος καί ὁ σωτήρ ἐσθίω ; diabolo proponente Dominus lapiclem in panem verterit et id , quod viitute sua ipse fecerat , comederit et satiarit esuriem : quaenam · est ista tentatio , quae victoria diaboli , si haec scriberentur ? Quae , ut diximus , ratione perspecta et tentationem ostendunt fuisse , si fierent , et victoriam , quod cotempta sunt , fieri . Simulque monstratur istum panem , qui de lapide fiat , non esse verbum Dei , quod pascit hominem , de quo scriptum est : x >non in pane solo vivet homo , sed in omni verbo , quod egredietur per os Dei , vivet x < . Respondeo tibi , o versipellis et nequam , qui me tentare non metuis : ahus est panis sermonis Dei , qui vivificat hominem . Simulque videamus , quod haec loquatur non Fihus Dei , sed homo , quem FihUs Dei est dignatus assumere ; quasi de homine enim respondet et dicit : >Scriptum non in pane solo vivet homo < , quo manifestum est non Deum , sed hominem fuisse tentatum . Scripturae sensum dihgenter διδάσκω de διά ὁ λέξις , ὅτι οὗτος μέν οὐ ῥῆμα θεός , ὁ δέ τρέφω ῥῆμα θεός καί ὁ ζωοποιέω . ὗς . ἐπί ἐκεῖνος γάρ ὁ ἄνθρωπος . ἅμα δέ τηρέω , ὅτι οὗτος λέγω κατά ὁ ἀνθρώπινος , οὐ καθό θεός εἰμί . ὡς γάρ περί ἄνθρωπος καί λέγω · γράφω , ὅτι οὐ ἐπί ἄρτος μόνος ζάω ἄνθρωπος < > , δῆλος , ὅτι ὡς ἄνθρωπος εἰμί πειράω . γίγνομαι δέ ἐν ὁ τόπος ἔχω ὁ αἰτία λέγω , διά τίς Ἰώ - eventilans reor invenire me causam , quare Joannes tentationem Domini non descripserit , sed tantum Matthaeus , Lucas et Marcus . Joannes enim , quia a Deo exordium fecerat , dicens : >In prineipio erat Verbum , et Verbum erat apud Deum , et Deus erat Verbum < , nec poterat divinae generationis ordinem tantummodo , quod ex Deo et cum Deo esset , expresserat , adjecit : Jecit : >Et Verbum caro est < . Porro quia Deus tentari potest , de quo ei erat sermo , ideo tentari illum a diabolo non introducit . Quia vero > liber generationis Jesu Christi < de eo in evangeho narratur homine , qui natus fuerat ex Maria , et in Luca generatio ejus describitur , et in Marco homo est , qui tentatur , propterea ejus fertur simile responsum : >non in pane vivet homo < . Si igitur Fihus Deus pro te homo factus est et tentatur , tu , qui natura homo es , non debes indignari , si forte tenteris . Quod si tentatus illum imitatus fueris hominem , qui pro te tentatus est , et omne viceris Ἄννα μέν οὐ ἀναγράφω τις πειρασμός , Ματθαῖος δέ καί Μάρκος καί Λουκᾶς ἀναγράφω . ἐπειδή γάρ ’ Ἰωάννης ἀπό θεός ἄρχω , οὐ γενεαλογέω αὐτός ὡς θεός . διά οὗτος , ἐπειδή θεός , οὐ πειράω · ὁ δέ ἄλλος , ὡς ὁ ἀνθρώπινος διηγέομαι ὁ σωτήρ , εἰσάγω αὐτός καί πειράω . | τοιοῦτος δέ τίς εἰμί νοέω ἐπί ὁ πειρασμός ὁ κύριος · μανθάνω γάρ ὁ πονηρός ὁ ἔννοια ἀνέρχομαι εἰς ὁ ἐρῆμος , πεινάω ἑκών , ἐκεῖνος νομίζω διά τροφή οὐ - ὁ δύναμαι καθά ὁ ’ Ἀδάμ ἀπατάω , εἰ πεινάω . καί πρός ὁ ἔννοια ἐκεῖνος πόλις ἀνέρχομαι εἰς ὁ πτερύγιον · εἰ δέ καί εἰς ὁ ὄρος , φημί , ἀναφέρω x > αὐτός πάσσω ὁ βασίλεια ὁ γῆ > , ἀνέρχομαι ἑκών . οὕτως καί πάλαι ὁ θεός ὁράω αὐτός σκοπός ὡς · εἰ tentamentum , habebis spem cum eo . qui tunc homo fuit , nmic autem homo esse cessavit . Nam qui quondam homo erat , post - quam tentatus est et x >recessit ab eo diabolus usque ad x < mortis , >a mortuis resurgens ultra non x < . Omnis homo morti subjacet ; iste ergo , qui nequaquam moritur , jam non est homo , sed deus est . Si autem deus est , qui quondam homo fuit , et oportet te illi similem fieri , quando >similes ejus fuerimus et viderimus eum , sicuti est < , te quoque necesse erit deum fieri in Christo Jesu : cui est et imperium in saecula saeculorum . Amen . δυνατός εἰμί ὄφις λαλέω , προσέρχομαι ἄν διά αὐτός εἰς ἀπάτη ὁ πρωτόπλαστος , συγχωρέω οὗτος , πῃ - ρασκευαειδω λαλέω ὁ ἴδιος δή μιούργημα · ἐπεί καί ἐπί ὁ Ἰώβ ὁ ὁ τοσοῦτος ἀναίρεσις συγχωρέω ἐκεῖνος σκοπός ὡς · εἰ συγχωρέω , ἐλέγχω ὅς > αὐτός ὁ ἐπίπλαστος ἀρετή , ὅς ἔχω διά ὁ πλοῦτος δοκέω · ὁ γάρ ἐκεῖ διάλογος τοιοῦτος ἔχω ὁ δύναμις σαφήνεια ἕνεκα , ὁ γραφεύς ὁ σχῆμα ὁ λόγος ὁ ἔννοια λογοποιέω . | [ Τηρεύς , ὅτι οὗτος λέγω κατά ὁ ἀνθρώπινος , οὐ κατά ὁ θεός εἰμί · ὡς γάρ περι ἄνθρωπος ἀποκρίνω καί λέγω · οὐ ἐπί ἄρτος μόνος x < , δηλόω , ὅτι ὡς ἄνθρωπος εἰμί πειράζω . ] ὁ Μᾶρκος καί ὁ Λουκᾶς λέγω , ὅτι > ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρα εἰμί πειράζω < , ἔρχομαι δῆλος , ὅτι ἐν ἐκεῖνος μέν πρόσωθεν αὐτός πειράζω διά ὕπνος , διά ἀκηδία , διά δειλία καί ὁ τοιοῦτος . Ἐπεί δέ γινώσκω λοιπός προσέρχομαι ἐγγύς καί φανερός προσβάλλω . καί σκοπέω , τίς ποιέω . ἀκούω καί παρά ὁ Ἰωάννης καί παρά ὁ φέρω ἄνωθεν ὅς , ὅτι οὗτος εἰμί υἱός > ὁ καί ἀγνοέω , ὅτι ὁ ἐνανθρωπέω — λανθάνω γάρ αὐτός ὁ ἀπόρρητος ἐνανθρώπησις — ὑπολαμβάνω , ὅτι ἄνθρωπος εἰμί εὐδοκέω ὁ , θεός διά ὁ ἀρετή αὐτός , καί λοιπός φθονέω αὐτός ὁ τηλικοῦτος τιμή , ὤσπερ καί ὁ παλαιός Ἀδάμ , καί σπεύδω ὥσπερ ἐκεῖνος ἐκβάλλω Λία οὗτος αὐτηες͂ς . διό καί προσαιρέω - θέω ἐγγύς πρῶτος προσάγω πεῖρα ὁ γαστριμαργία , διά ὅς αἱρέω καί πρῶτος Ἀδάμ . καί ἐπεί οὐδαμοῦ βρώσιμος τίς εἰμί διά ὁ ἄγαν ἐρημία , γιγνώσκω δέ ὁ πεῖνα ὁ ἄρτος ἕννυμι κατάλληλος , αὐτός μέν οὐ προσφέρω , διότι οὐ μέλλω αὐτός παρά ὁ πολεμέω λαμβάνω ὁ Χριστός , ἐπιτάσσω δέ αὐτός ποιέω ὁ ὑποδείκνυμι λίθος ἄρτος . καί ἵνα μή νοέω ὁ ἐπιβουλή ὁ χριεικος , ὁράω μηχανή καί πονηρία ὑπερβολή · οὐ λέγω ἁπλῶς , ὅτι · ποιέω ὁ λίθος ἄρτος , ἀλλά προστάσσω ὁ · εἰμί γιός εἰμί ὁ θεός < , ἵνα δείκνυμι , ὅτι ὁ ἔρχομαι αὐτός υἱός θεός ζητέω γίγνομαι οὗτος · οἴομαι γάρ , ὅτι παρακινέω ὁ λόγος , καθά ὀνειδίζω ἐπί ὁ μή γιός x < , καί ἀγνοέω ὁ δόλος μεταβάλλω ὁ λίθος εἰς ἄρτος , ὡς ἔχω ἐκ θεός δύναμις , καί λοιπός ὁράω αὐτός πάνυ πεινάω ἡσσάομαι ὁ γαστήρ . ἀλλά οὐ λανθάνω ὁ δράσσομαι ὁ σοφός ἐν ὁ πανουργία · ὁ δέ ἀποκρίνομαι λέγω · ἐγγράφω · οὐ ἐπί ζάω ἄνθρωπος < καί ὁ ἑξῆς , συνίημι ὁ πανουργία αὐτός . μέν ἐπιζητέω σημεῖον οὐ ποιέω , διότι ὁ σημεῖον διά ὠφέλεια ὁράω εἴωθα γίγνομαι , ὁ δέ διόβολος οὐδείς μέλλω ἐντεῦθεν οἴφω - λανθάνω · καί γάρ ὕστερον ὁράω πᾶς , ὅσος ποιέω ὁ Χριστός , οὐδείς μεταβάλλω . πρός δέ ὁ κρύπτω αὐτός σκοπός ἀπολογέομαι καί ἀπό ὁ ἐν ὁ βίβλος ὁ Δευτερονόμιον γραφεύς ἐπιστομίζω οὐ - ὁ ὡσανεί λέγω · τίς ἐγώ ποιέω ἄρτος ἐκ λίθος ἐπιτάσσω ; πάντως διά ὁ συνέχω ἐγώ πεῖνα , ἵνα φαίνω δελεάζω · ἀλλά οὐ ἄρτος μόνος ζάω ἄνθρμπος < > . ἀλλά εἰμί καί ἕτερος τρόπος τροφή · καί γάρ >πᾶν ῥῆμα ἐκπορεύω διά στόμα θεός < ἐπί δίκη τροφή συνέχω ὁ ὅζος αὐτός καί ἀρκέω αὐτός . οὕτως μακρόθυμος ἀποκρούω ὁ ὁ γαστριμαργία μηχανή .