origenes.homiliae-in-lucam 9
Tam eorum , quae dicta sunt , quam illorum , quae facta referuntur , debet ratio esse sancto Spiritu digna et Christi fide , ad quam credentes rocamur . Unde et nunc causa quaerenda , quare Maria post conceptum venerit ad Elisabeth et manserit cum ea mensibus tribus< ; aut quid causae fuerit , ut Lucas , qui scribebat historiam , etiam hoc insereret , quod manserit cum ea mensibus tribus , et postea regressa sit in domum suam< . debet aliqua esse ratio , quam , si Dominus aperuerit cor nostrum , sequens sermo monstrabit . Si enim ex eo , quod tantum venit Maria ad EUsabethet salutavit eam,>exsultavit infans in gaudio< et Spiritu sancto plena Elisabeth< prophetavit ea , quae in scripta sunt , et in una hora tantos profectus habuit , nostrae conjecturae rehnquitur , quid in tribus mensibus Joannes profecerti , assidente Maria Ehsabeth . Valde quippe indignum in puncto horae atque momento exsultasse infantem et quodammodo gaudio lascivisse repletamque fuisse Spiritu sancto Elisabteh , per tres vero menses nec Joannem nec Ehsabeth ex vicinia matris Domini et ipsius Salvatoris praesentia profecisse . Exercebatur ergo et quodammodo in athletico scammate per tres menses unguebatur Joannes et praeparabatur in matris utero , ut mirabihter natus mirabihus nutriretur . Quia enim extra consuetudinem nutritus est , non refertur scriptum , quomodo matris fuerit lactatus uberibus , quomodo in sinu gerulae constitutus , sed statim sequitur : et erat in desertis usque ad diem ostensionis suae ad Israhek . Deinde legimus : >Elisabeth autem completum est tempus,ut pareret , et peperit filium superflue dici : >Elisabeth autem completum est tempus,ut pareret , et peperit fihum-r . Quae enim muher potest parere , nisi tempus pariendi ante compleverit ? Sed qui scripturas dihgentissime contemplatur et audit Paulum loquentem : >attende lectioni tam in veteri , quam in novo instrumento , sicubi scriptum in ortu peccatoris inveniat : >completum est tempus ut pareret nunquam omnino reperiet . Sed ubicumque justus nascitur , ibi complentur dies , illic in mundum completur adventus . Ortus justi plenitudinem habet , peccatoris vero nativitas , ut ita dicam , ὅτι ] πολλοῖς δοκεῖ περισσὸν εἶναι τό · >ἐπλήσθη ὁ χρόνος τοῦ τεκεῖν καὶ ἐγέννησεν υἱόν ( . Ποία γὰρ γυνὴ δύναται τεκεῖν υἱόν , μὴ πληρωθέντος τοῦ τῆς συλλήψεως χρόνου ; Παρατηρήσασθαι δεῖ ἐν ὅλη τῇ παλαιᾷ καὶ τῇ καινῇ γραφῆ , εἴ που ἔστιν εὑρεῖν ἐπὶ ἀμαρτωλοῦ γενέσεως εἰρημένον τό · >ἐπλήσθη ὁ χρόνος τοῦ τεκεῖν τις εὕροι ὡς οἶμαι , ἀλλ' ὅπου ἀωόμασται τὸ τοιοῦτο , δίκαιός ἐστιν ὁ γεννώμενος · πληροῦνται οὖν αἱ ἡμέραι τῆς γεννήσεως τοῦ δικαίου καὶ τῆς ἐπιδημίας αὐτοῦ . Καὶ πληρότητα μὲν ἡ τοῦ δικαίου , κενότητα δὲ ἡ τοῦ φαύλου ἐπιδημία ἔχει · οὕτω καὶ νῦν εἴρηται , ὅτι >τῇ Ἔλι vacuitatem atque iiianitatem . Haec de eo , quod scriptnm est : >completum est tempus , ut pareret σάβετ ὁ τοῦ τεκεῖν χρόνος ἐπλήσθη ἐπειδὴ ἅγιον ἔτικτεν . Καὶ τοῦτο δὲ δεῖ εἰδέναι , ὅτι ἐπὶ μὲν τοῦ Ἰωάννου ἀναγέγραπται · >τῇ | δὲ Ἐλισάβετ ἐπλήσθη 6 χρόνος τοῦ τεκεῖν αὐτήνἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι ταὐτόν ἐστι πάντῃ τό · >ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι ( τῷ · >ἐπλήσθη ὁ χρόνος Ὁ μέν γὰρ χρόνος ἔχει καὶ νύκτας , ἐπὶ δὲ τοῦ Ἰησοῦ οὐδαμοῦ νύκτες , ἀλλὰ μόναι ἡμέραι πληροῦνται , ἵνα ἀποτεχθῇ . Ἔτι ἡ μέν ’ Ελισάβετ >υἱὸν γεννᾷ , ἡ δὲ Καρία >τὸν υἱὸν μετὰ τοῦ ἄρθρου , ἵνα ἐμφατικῶς ὁ λόγος διδάξῃ , ὅτι αὕτη μὲν ψιλὸν ἄνθρωπον >υἱὸν ἐγέννησεν , ἐκείνη δὲ οὐ ψιλὸν μόνον , ἀλλὰ σαρκωθέντα >τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ τοῦ ἄρθρου ὡς ἐπιδήμου τινὸς καὶ ἐνηλλαγμένου παρὰ τοὺς λοιπούς , ᾧδε δέ οὔ . Deinde sequitur , quod nato oanne >congratulabantur matri ejus >vicini et cognati et volebant in honorem patris puero nomen imponere , ut vocaretur | Εἰς τιμὴν δέ τοῦ πατρὸς βουλομέ - νων τῶν συγγενῶν ὄνομα θέσθαι τῷ παιδὶ Ζαχαρίαν ἡ ’ Ελισάβετ προφῆτις οὖσα καὶ ὑπὸ πνεύματος ἁγίου κινουμένη , καίτοι τὴν γενομένην τῷ Zacharias . Porro Elisabeth sancto Spiritu suggerente aiebat : Joannes est nomen ejus< . cum illi causas justas quaererent , cur Joannes potissimum vocaretur , cum in genere ilUus nullus haberet hoc nomen , interrogant patrem , qui non valens respondere manu et hteris est locutus . >Scripsit < enim in pugillari : Joannes est nomen ejus< ἀνδρὶ τοῦ ὀνόματος τοῦ παιδὸς ἀποκάλυψιν μὴ ἀκούσασα , τῷ πνεύματι ἔγνω τὴν παρὰ τοῦ ἀγγέλου ῥηθεῖσαν προσηγορίαν καὶ ’ Ιωάννην ἔφασκε τὸ παιδίον ὀνομάζεσθαι . Ὡς δέ καὶ παρὰ τοῦ πατρὸς ἠξίουν μαθεῖν καὶ >διένευον< αὐτῷ ὡς ἀκούοντι ἢ λαλῆσαι δυναμένῳ , καὶ Ζαχαρίας δὲ τῇ χειρὶ καὶ τοῖς γράμμασι σύμφωνα ἐλάλησε τῇ γυναικί · λαβὼν δελτίον ἔγραφε τοῦ παιδὸς τὴν Προσηγορίαν , ὡς πάντας ἐπὶ τοῦτο ἐκπλήττεσθαι καί · τί τὸ παιδίον στοχάζεσθαι . Ἑρμηνεύεται δὲ Ἰωάννης · διὸ καὶ μετὰ τοῦ γράψαι τόν Ζαχαρίαν ἐν δέλτῳ , ὅτι>Ἰωάννης Ἰωάννης Statimque ut stilus impressus est cerae , >lingua< , quae prius vincta , >laxata est< eloquium non humanum . Quamdiu ligata fuit lingua ejus , humana fuit ; vinxerat enim eam incredulitas . Statim ut soluta est , humana esse desivit , et loquebatur benedicens Deum< et ea , quae scripta sunt in evangeho , de quibus praebente Domino Jesu Christo , cum tempus fuerit , disseremus : cui est gloria et imperium in saecula saeculorum . Amen . ἐστὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ( , εὐθέως τῇ τοῦ θεοῦ χάριτι ἀνεῴχθη αὐτοῦ τὸ στόμα< > ἐλύθη δεδεμένη καὶ ἀπέλαβε τὴν ἑαυτοῦ γλῶσσαν , οὐκέτι καθὰ πάλαι δεδεμένην τῇ ἀπιστίᾳ · ὅτε μὲν γὰρ ἐδέδετο τῇ ἀπιστίᾳ ἡ γλῶσσα , ἀνθρωπίνη ἦν , ὅτε δὲ λέλυται , οὐκέτι · >λαλεῖ< εὐλογῶν τὸν θεὸν< καὶ τὰ ἀναγεγραμμένα . Τίνος χάριν οὐκ ἀλλαχοῦ τὸ σημεῖον , ἀλλ' ἐν τῇ τοῦ αἰδοίου περιτομῇ ; Ἐπειδὴ δι’ οὗπερ ὀργάνου τὴν εὐπαιδίαν ἔδει γενέσθαι , δι' αὐτοῦ καὶ τὴν τῆς εὐπαιδίας σημείωσιν ἔδει φαίνεσθαι · ἄλλως τε καὶ οὐδὲν ἕτερον τῶν ἐν μορίοις ἄχρηστον , ὅτι μὴ ἀκροβυστία ἐλογίζετο . ’Επειδὴ γὰρ ἑρμηνεύεται Ζαχαρίας μὲν μνήμη , Ἰωάννης δὲ ὁ δεικνύς ( , μέμνηται δέ τις τοῦ ἀπόντος , δείκνυσι δὲ τὸν παρόντα , διὰ τοῦτο οἱ τοῦ παιδὸς τούτου γεννήτορες οὐκ ἠνέσχοντο αὐτὸν καλεῖν Ζαχαρίαν , ἀλλὰ μᾶλλον Ἰωάννην ὀνομάζειν ἤθελον , διότι ἤμελλεν οὐχὶ μνημονεύειν θεοῦ ὡς ἀπόντος , ἀλλ' αὐτὸν ἐκεῖνον μονονουχὶ τῷ δακτύλῳ δεικνύειν παρόντα καὶ λέγειν · ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ . Ἐγὼ νομίζω , ὅτι κατὰ τὸν εὐαγγελιστὴν πληρωθέντος τοῦ χρόνου τοῦ τεκεῖν< τὴν Ἐλισάβετ ἡ Μαρία εἰς τὸν οἶκον ἀνεχώρησεν · εἰ γὰρ τῷ ἕκτῳ τῆς Ἐλισάβετ ἀπεστάλη ὁ Γαβριὴλ πρὸς τὴν παρθένον εἰς εὐαγγελιζόμενος αὐτῇ , ἔδραμε δὲ εἰς τὴν πρὸς τὴν ἑαυτῆς συγγενίδα ἡ παρθένος καὶ ἐκεῖ ὡσεὶ μῆνας , δῆλον ὅτι πληρωθέντος τοῦ χρόνου τῆς συλλήψεως εἰς τὸν οἶκον ἑαυτῆς< ἀνεχώρησεν · ἔθος δὲ καὶ τὰς παρθένους τίκτειν μελλουσῶν τῶν ἐγκύων . Τίνος δὲ χάριν ; Ἴσως καὶ ἐκεῖ τοῦ παραδόξου θεωρῆσαι τὴν ἔκβασιν καὶ ἐπὶ τοῖς καθ’ ἑαυτὴν ἀποροῦσά τε καὶ ἐκπληττομένη καὶ τί δεήσει γενέσθαι βουλευομένη . HOMILIA X De eo , quod scriptuni est : plenus Spiritu sancto , usque ad eum locum , ubi ait praeparare vias ejus< Plenus Spiritu sancto Zacharias duas prophetias generaliter nuntiat , primam de Christo , lateram de Joanne . Quod manifeste de verbis iUius approbatur , in quibus quasi de praesente jam , et qui versaretur in mundo , loquitur Salvatore , ac deinde de Joanne . enim Spiritu sancto prophetavit dicens : Benedictus Deuslsrahel , quia visitavit et fecit redemptionem plebis . Visitante enim Deo et volente redimere populum Ιωάννης μὲν οὖν χάρις θεοῦ< Ζαχαρίας δὲ μνήμη , Ἐλισάβετ θεοῦ μου · δύο δὲ γενικὰς προφητείας προφητεύει Ζαχαρίας , τὴν προηγουμένην περὶ Χριστοῦ , τὴν δὲ ἑξῆς περὶ ’ ιωάννου · καὶ ἔστιν ἀπὸ τῶν λέξεων τηρῆσαι τῶν μὲν προτέρων , ὅτι περὶ Χριστοῦ ὡς ἤδη παρόντος καὶ ἐπιδεδημηκότος τῷ βίῳ , , ὕστερον περὶ ’ Ιωάννου ὡς πρὸς παρόντα λέγει . Τάχα δὲ ἐν τοῖς τρισὶ μησίν , οἶς συνῆν αὐτῷ Μαριά , δι' ἀπορρήτου δυνάμεως ὠφελούμενος κατὰ βραχύ , ἦλθεν ἐπὶ τὸ πληρωθῆναι πνεύματοςς suum , mansit Mariac cum Elisabeth , postquam ei locutus est angelus , mensibus , ut per ineffabilem quandam virtutem non solum Joannem , sicut dudum diximus , sed etiam Zachariam , ut nunc evangeUcus sermo declarat , praesens Salvator instrueret . Paulatim quippe et hic per tres menses sancti Spiritus augmenta capiebat et , dum nescit , erudiebatur et de Christo prophetavit dicens : qui dedit redemptionem populo suo , et suscitavit cornu salutis nobis in domo David< >de semine David secundum natus est Christus . Et vere fuit cornu salutis in domo , quia prophetia ista concinitur : > Vinea enim facta καἰ προφητευσαι τα ἀναγεγραμμένας . Ὡς γὰρ γεγονὸς λέγει τὸ ἐσόμενον , ἤμελλεν γὰρ τῇ σαρκώσει τοῦ μονομενοῦς ἐπακολουθεῖν τὰ ἀγαθά · , γάρ φησι , κύριος , ὅτι ἐπεσκέφατο< . ’ γὰρ τοῦ θεοῦ καὶ βουλομένου λυτρώσασθαι τὸν λαὸν αὐτοῦ ἤγειρε κέρας σωτηρίας ἡμῖν ἐν οἴκῳ Δ αβίδ . Τὸ δέ κέρας ἢ ἀντὶ βασιλείας ἢ ἀντὶ δυνάμεως παρείληπται · ἀμφότερα δὲ ὁ Χριστός , αὐτὸς γὰρ >βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ τῶν κυριευόντων< . Ἐπεὶγὰρ ἐκσπέρματος Δαβὶδ γέγονεν τὸ κατὰ < ὁ Χριστὸς καὶ ἦν οὗτος κέρας σωτηρίας ἡμῖν ἐν οἴκῳ Δαβὶδ παιδὸς αὐτοῦ< , διὰ ταῦτα προφητεύει . Ὅτι δέ κέρας ὁ Χριστός , παριστᾷ ἡ προφητεία · in cornu< . In quo comu ? in Jesu , in illo , de quo nunc scribitur : suscitavit cornu salutis nobis , in domo David , pueri sui , sicut locutus est per os sanctorum prophetarum suorumc . Salutem de inimicis . Xon putemus nunc de corporalibus inimicis dici , sed de spiritalibus . Venit enimDominus Jesus , fortis in , destruere omnes inimicos nostros , ut nos de insidiis eorum liberaret : de manu omnium iriimicorum nostrorum et de manu omnium , qui oderunt nos< Facere misericordiam cum patribus ego puto , quod in ad Ἀμπελὼν γὰρ ἐγεννήθη ἐν . Τίνι κέρατι ; Τῷ Χριστῷ τούτῳ , περὶ οὗ λέγει · ἤγειρεν κέρας . Κέρας οὖν ὁ Χριστὸς ὡς βασιλεὺς καὶ ἡ ἀκαταμάχητος δύναμις τοῦ πατρὸς καὶ δεξιά , ἡ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν τροπωσαμένη κατὰ τὴν τῶν ἁγίων αὐτοῦ προφητῶν προαγόρευσιν — πᾶσι γὰρ τοῖς προφήταις τὸ περὶ τοῦ Χριστοῦ κατήγγελται μυστήριον — καὶ ῥυσαμένη ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν καὶ ἐκ χειρὸς πάντων τῶν μισούντων , ἐχθρῶν δὲ οὐκ αἰσθητῶν , ἀλλὰ νοητῶν . Ἦλθε γὰρ Χριστὸς κύριος , δυνατὸς ἐν , καταργῆσαι πάντας τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν . Τὸ δέ · ποιῆσαι ἔλεος μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν ( τοῦτο οἶμαι δηλοῦν , ὡς τάχα ἐν τῇ Χριστοῦ ἐπιδημίᾳ ventu Domini Salvatoris et Abraham et Isaac et Jacob fruiti sint misericordia Dei . Neque enim credibile est , ut qui prius viderunt diem illius et laetati sunt , postea in adventu ipsius et nativitate de virgine nihil utilitatis acceperint . Et quid de patriarchis loquor ? Ad altiora scripturarum auctoritatem sequens audacter adscendam , quoniam praesentia Domini Jesu et dispensatio illius non solum terrena , sed etiam caelestia juverit . Unde et Apostolus ait : >pacem faciens per crucis suae , sive super terram , sive in . Si autem in caeUs et in terra praesentia Domini profuit , cur paveas dicere , quod adventus illius etiam majoribus profuerit , ut impleatur hoc , καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν Ἀβραὰμ καὶ ’ Ισαὰκ καὶ ’ Ιακὼβ καὶ ὅλος ὁ χορὸς τῶν ἁγίων αὐτοῦ προφητῶν καὶ δικαίων ἀπέλαυσαν τοῦ ἐλέους τοῦ θεοῦ . Οὐ γὰρ λέγω , ὅτι πρότερον μὲν ὠφέληντο , ἐν δὲ τῇ Χριστοῦ ἐπιδημίᾳ οὐκ ὠφέληντο . Τί δὲ λέγω τοῦτο περὶ τῶν πατέρων ; ἀναβήσομαι γὰρ τῷ λόγῳ καὶ ἐρῶπεισθεὶς ταῖς γραφαῖς , ὅτι ἐν τῇ Χριστοῦ παρουσίᾶ οὐ μόνον τὰ ἐπὶ γῆς ὤνατο αὐτοῦ τῆς ἐπιδημίας καὶ τῆς οἰκονομίας , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Ὁ ἀπόστολος γοῦν φησιν · εἰρηνοποιήσας διὰ τοῦ αἵματος τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ εἴτε τὰ ἐπὶ γῆς , εἴτε τὰ ἐν τοῖς · εἰδὲ εἰρηνοποίησεν , τέ ὀκνεῖς παραδέξασθαι , ὅτι καὶ πρὸς τοὺς πατέρας ἡ ἐπισκοπὴ γέγονε ἐν τῇ Χριστοῦ ἐπιδημίᾳ καὶ τοῦτο ἡ εἰς τὸν ᾅδην quod dicitur : >facere misericordiam cum patribus nostris , et recordari testamenti sancti sui , juramenti , quod juravit ad Abraham patrem nostrum nobis >absque timore de manu inimicorum liberari ? Crebro de hostium manu aliqui liberantur , sed non> Cum enim metus et discrimen ante praecesserint et ita de inimi - αὐτοῦ ἄφιξις ἐπραγματεύσατο , ἵνα πληρωθῇ τό · >ποιῆσαι ἔλεος μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν · μνησθῆναι δὲ διαθήκης τῆς πρὸς τὸν Ἀβραὰμ γενομένης τοῦ · >ἐνευλογηθήσονται τῷ σπέρματί σου πάντα τὰ ἔθνη Κἄν γὰρ νῦν τοῦτο γέγονεν , ἀλλ' ἔκπαλαι προανεγωνήθη — τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ >μνησθῆναι διαθήκης — καὶ ἀδύνατον ἦν μὴ ἐκβῆναι τοὺς λόγους εἰς ἔργον · ὅρκῳ γὰρ ἐβεβαίωσε τὰς ἐπαγγελίας διὰ τὸ ἀπαράβατον , ὅτι πάντως ἔσται · καὶ νῦν οἱ πιστοὶ ἀφόβως ἐκ χειρὸς τῶννοητῶν ῥύονται . >Τοῦ δοῦναι ἡμῖν ( , φησίν , >ἀφόβως ἐκ χειρὸς τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν ῥυσθῆναι Πολλάκις ῥύονταί τινες ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν , μετὰ φόβου δέ . Νυνὶ δέ ἡμᾶς ἡ Χριστοῦ ἐπιδημία πεποίηκεν >ἀφόβως ἐκ χειρὸς τῶν ἐχθρῶν ῥυσθῆναι · οὐ γὰρ ᾐσθάνθη corum rnanu quis fuerit erutus , liberatur quidem , sed non >sine Porro adventus Domini Jesu >de manu inimicorum timore< nos eruit . Non enim inimicos nostros nec eos vidimus repugnantes , sed , dum nescimus , repente de faucibus eorum et insidiis erepti sumus . >In atque momento< nos in haereditatem partemque justorum< et liberati de manu inimicorum sine metu , ut serviamusDeo in sanctitate et justitia coram eo omnibus diebus diebus nostris< . >Et tu , propheta Excelsi Vocaberis< . Apud meipsum quaerens rationem , quare non quasi de Joanne , sed ad Joannem ipsum μεν τῆς ἐπιβουλῆς τῶν ἐχθρῶν , ἀλλ' ὥσπερ αἰφνίδιον ἡμᾶς ἔλαβεν οὐκ αἰσθανθέντας τῆς ἐπιβουλῆς τῶν ἐχθρῶν · καὶ εἰ δεῖ οὕτως εἰπεῖν , ἀναισθητο ῦντας μετέστησεν ἀλλ' ἐκείνων ἐπὶ τὸν κλῆρον καὶ τὴν μερίδα< αυτου . Δ ιὸ καὶ ημεῖς ὀφείλομεν >λατρεύειν αὐτῷ ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ ἐνώπιον , ὅπερ γίνεται διὰ τῆς ἐκπληρώσεως πασῶν τῶν ἁγίων αὐτοῦ ἐντολῶν , οὐ πρὸς ὀλίγον μόνον καιρόν , ἀλλὰ>πάσας >πάσας τὰς τῆς ζωῆς ἡμῶν< >Καὶ φησίν · ἐζήτουν κατ' ἐμαυτόν , διὰ τί τὴν περὶ Ἰωάννου προφητείαν οὐκ εἶπεν ὡς περὶ αὐτοῦ , ἀλλ' ὡς πρὸς αὐτόν · λέγει γάρ · καὶ σύ , παιδίον , προφήτης ὑψίστου . Περισσὸν γάρ ἐστι τὸ λέγειν dicens prophetet : et tu , puer , propheta Excelsi vocaberis< et — superfluum enim fuit ad non audientem loqui et ad parvulum atque lactentem apostropham facere — hanc puto posse me reperire , quod quomodo mirabihter Joannes natus est et angelo praedicante venit in mundum et tribus mensibus Maria juxta Ehsabeth commorante fusus est in terram , sic etiam cuncta , quae super eo scripta sunt , mirabihter facta referuntur . Quod si dubitas statim de utero matris effusum posse verba patris τῷ μὴ ἀκούοντι · τί δήποτε οὖν ὡς πρὸς ἀκούοντα ταὐτά φησιν ; Μήποτε οὖν παράδοξον γένεσιν ἀναλαβὼν ὁ Ἰωάννης — ἅτε ἀρχαγγέλου ταύτην κηρύξαντος καὶ ἅτε τῆς Μαρίας μετὰ τὸ συνειληφέναι τὸν κύριον παρούσης τῇ Ἐλισάβετ καὶ αὐτῷ ἤδη γεννωμένῳ — παράδοξον ἤδη καὶ τὴν παρακο λούθησιν εἶχεν ἐξ ἀρχῆς . Εἰ δὲ ἀπιστεῖς , εἰ παρακολουθεῖ ὁ Ἰωάννης ἅμα τῷ γεννηθῆναι τῇ προφητείᾳ καὶ ἤκουεν τοῦ · Καὶ σύ , παιδίον , προφήτης ὑψίστου κληθήσῃ< ἴδε τὸ ὅτι ἐσκίρτησεν ἐν ἀγαλλιάσει ἐν τῇ κοιλίᾳ , ὡς ἐγένετο ἡ audire et scire , quid sit hoc , quod ad se dicitur : et tu , puer , propheta Excelsi vocaberis< multo fuisse mirabilius , quod praecessit > ecce ut facta est salutationis tuae in aures meas , exultavit infans in gaudio in utero meo< . Si enim adhuc matris ventre conclusus audivit Jesum et audiens exihvit atque laetatus est , quare non credas eum jam genitum prophetiam patris et audire et intellegere potuisse dicentem ad se : >et puer , propheta Excelsi vocaberis ; antecedes enim coram Domino , praeparare vias ejus< ? Ideo Zachariam festinasse , ut loqueretur ad parvulum , quia sciebat eum post paululum in eremo moraturum , nec se ejus habere posse praesentiam . Puerenimerat φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ< Εἰ δὲ ἐν κοιλίᾳ ὤν ἐσκίρτησεν καὶ ἠγαλλίασεν , τί ἀπιστεῖς , εἰ γεγεννημένος ἅμα τῷ γεννηθῆναι ἤκουεν τοῦ πατρὸς προφητεύοντος καὶ λέγοντος αὐτῷ · καὶ σύ , παιδίον , προφήτης ὑψίστου κληθήσῃ · προπορεύσῃ γὰρ πρὸ προσώπου κυρίου ἑτοιμάσαι ὁδοὺς ; Διὰ τοῦτο τάχιον αὐτῷ παρόντι ὁ πατὴρ προεφήτευσεν , ἐπειδήπερ ἤ̣δει ὡς προφήτης , ὅτι μετ’ ὀλίγον οὐ μέλλει ἔχειν αὐτὸν παρ’ ἑαυτῷ τρεφόμενον , ἀλλ' ἐν ταῖς ἐρήμοις< διαιτώμενον . γὰρ>παιδίον ἐν ταῖς ἐρήμοις ἦν ἕως ἡμέρας ἀναδείξεως αὐτοῦ πρὸς τὸν . in desertis usque ad diem ostensionis suae ad Israhek< . Et Moyses in deserto moratus est , sed postquam expletis quadraginta aetatis suae annis fugit ex Aegypto et per alios quadraginta annos Jethro pecora custodivit ; Joannes vero , statim ut natus est , transiit ad deserta , et qui >major fuit inter natos mulierum< , majori nutrimento dignus apparuit . De quo propheta loquitur : >ecce mitto angelummeum ante faciem tuam< . Recte angelus dicitur , qui missus fuerat coram Domino et prophetantem patrem , statim ut natus est , audire potuit et intellegere . Quamobrem nos , qui tantis mirabilibus credimus , credamus pariter resurrectioni , credamus et repromissionibus , quae venturae sunt , regni caelorum , quod nobis cotidie Spiritus sanctus pollicetur . Quae omnia ut scripta sunt mirabiliter , plus quam sentire possumus , accipiemus in Christo Jesu : eui est gloria et imperium in saecula sacculorum . Amen . Παράδοξον γάρ τι χρῆμα ἦν Ἰωάννης , περὶ οὗ καὶ ἐλέχθη · >ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου< · ὡς οὖν ἄγγελος ἀποσταλεὶς ἤκουεν τοῦ πατρὸς προφητεύοντος τὰ ἀναγεγραμμένα . || Πῶς δέ · >ἑτοιμάσαι τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ< φησιν ; Τὸ ποιῆσαι γνῶναι τοὺς ἀνθρώπους , ὅτι παραγέγονεν ὁ τοῖς πιστοῖς συγχωρῶν τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν . ||
Lemmas: Tam eorum , quae dicta sunt , quam illorum , quae facta referuntur , debet ratio esse sancto Spiritu digna et Christi fide , ad quam credentes rocamur . Unde et nunc causa quaerenda , quare Maria post conceptum venerit ad Elisabeth et manserit cum ea mensibus tribus< ; aut quid causae fuerit , ut Lucas , qui scribebat historiam , etiam hoc insereret , quod manserit cum ea mensibus tribus , et postea regressa sit in domum suam< . debet aliqua esse ratio , quam , si Dominus aperuerit cor nostrum , sequens sermo monstrabit . Si enim ex eo , quod tantum venit Maria ad EUsabethet salutavit eam,>exsultavit infans in gaudio< et Spiritu sancto plena Elisabeth< prophetavit ea , quae in scripta sunt , et in una hora tantos profectus habuit , nostrae conjecturae rehnquitur , quid in tribus mensibus Joannes profecerti , assidente Maria Ehsabeth . Valde quippe indignum in puncto horae atque momento exsultasse infantem et quodammodo gaudio lascivisse repletamque fuisse Spiritu sancto Elisabteh , per tres vero menses nec Joannem nec Ehsabeth ex vicinia matris Domini et ipsius Salvatoris praesentia profecisse . Exercebatur ergo et quodammodo in athletico scammate per tres menses unguebatur Joannes et praeparabatur in matris utero , ut mirabihter natus mirabihus nutriretur . Quia enim extra consuetudinem nutritus est , non refertur scriptum , quomodo matris fuerit lactatus uberibus , quomodo in sinu gerulae constitutus , sed statim sequitur : et erat in desertis usque ad diem ostensionis suae ad Israhek . Deinde legimus : >Elisabeth autem completum est tempus,ut pareret , et peperit filium superflue dici : >Elisabeth autem completum est tempus,ut pareret , et peperit fihum-r . Quae enim muher potest parere , nisi tempus pariendi ante compleverit ? Sed qui scripturas dihgentissime contemplatur et audit Paulum loquentem : >attende lectioni tam in veteri , quam in novo instrumento , sicubi scriptum in ortu peccatoris inveniat : >completum est tempus ut pareret nunquam omnino reperiet . Sed ubicumque justus nascitur , ibi complentur dies , illic in mundum completur adventus . Ortus justi plenitudinem habet , peccatoris vero nativitas , ut ita dicam , ὅτι ] πολύς δοκέω περισσός εἰμί ὁ · πίμπλημι ὁ χρόνος ὁ τίκτω καί γεννάω υἱός ( . ποῖος γάρ γυνή δύναμαι τίκτω υἱός , μή πληρόω ὁ ὁ σύλληψις χρόνος ; παρατηρέω δέω ἐν ὅλος ὁ παλαιός καί ὁ καινός γραφεύς , εἰ που εἰμί εὑρίσκω ἐπί ἁμαρτωλός γένεσις λέγω ὁ · πίμπλημι ὁ χρόνος ὁ τίκτω τις εὑρίσκω ὡς οἴομαι , ἀλλά ὅπου ἀωόμασται ὁ τοιοῦτος , δίκαιος εἰμί ὁ γεννάω · πληρόω οὖν ὁ ἡμέρα ὁ γέννησις ὁ δίκαιος καί ὁ ἐπιδημία αὐτός . καί πληρότης μέν ὁ ὁ δίκαιος , κενότης δέ ὁ ὁ φαῦλος ἐπιδημία ἔχω · οὕτως καί νῦν λέγω , ὅτι ὅς Έλι vacuitatem atque iiianitatem . Haec de eo , quod scriptnm est : >completum est tempus , ut pareret σάβος ὁ ὁ τίκτω χρόνος πίμπλημι ἐπειδή ἅγιος τίκτω . καί οὗτος δέ δέω οἶδα , ὅτι ἐπί μέν ὁ Ἰωάννης ἀναγράφω · ὅς | δέ Ἐλισάβετ πίμπλημι 6 χρόνος ὁ τίκτω αὐτήνἐπλήσθησαν ὁ ἡμέρα αὐτός εἰμί πάντῃ ὁ · πίμπλημι ὁ ἡμέρα ( ὁ · πίμπλημι ὁ χρόνος ὁ μέν γάρ χρόνος ἔχω καί νύξ , ἐπί δέ ὁ Ἰησοῦς οὐδαμοῦ νύξ , ἀλλά μόνος ἡμέρα πληρόω , ἵνα ἀποτίκτω . ἔτι ὁ μέν ’ Ελισάβετ >υἱὸν γεννάω , ὁ δέ Καρία ὅς υἱός μετά ὁ ἄρθρον , ἵνα ἐμφατικός ὁ λόγος διδάσκω , ὅτι οὗτος μέν ψιλός ἄνθρωπος >υἱὸν γεννάω , ἐκεῖνος δέ οὐ ψιλός μόνος , ἀλλά σαρκόω ὅς υἱός ὁ θεός ὁ ἄρθρον ὡς ἐπίδημος τις καί ἐναλλάσσω παρά ὁ λοιπός , ὧδε δέ οὐ . Deinde sequitur , quod nato oanne >congratulabantur matri ejus >vicini et cognati et volebant in honorem patris puero nomen imponere , ut vocaretur | εἰς τιμή δέ ὁ πατήρ βουλομέ - ἐγων ὁ συγγενής ὄνομα τίθημι ὁ παῖς Ζαχαρίας ὁ ’ Ἐλισαβέτ προφῆτις εἰμί καί ὑπό πνεῦμα ἅγιος κινέω , καίτοι ὁ γίγνομαι ὁ Zacharias . Porro Elisabeth sancto Spiritu suggerente aiebat : Joannes est nomen ejus< . cum illi causas justas quaererent , cur Joannes potissimum vocaretur , cum in genere ilUus nullus haberet hoc nomen , interrogant patrem , qui non valens respondere manu et hteris est locutus . >Scripsit < enim in pugillari : Joannes est nomen ejus< ἀνήρ ὁ ὄνομα ὁ παῖς ἀποκάλυψις μή ἀκούω , ὁ πνεῦμα γιγνώσκω ὁ παρά ὁ ἄγγελος λέγω προσηγορία καί ’ Ἰωάννης φάσκω ὁ παιδίον ὀνομάζω . ὡς δέ καί παρά ὁ πατήρ ἀξιόω μανθάνω καί διανεύω αὐτός ὡς ἀκούω ἤ λαλέω δύναμαι , καί Ζαχαρίας δέ ὁ χείρ καί ὁ γράμμα σύμφωνος λαλέω ὁ γυνή · λαμβάνω δελτίον γράφω ὁ παῖς ὁ προσηγορία , ὡς πᾶς ἐπί οὗτος ἐκπλήσσω καί · τίς ὁ παιδίον στοχάζομαι . ἑρμηνεύω δέ Ἰωάννης · διό καί μετά ὁ γράφω ὁ Ζαχαρίας ἐν δέλτος , ὅτι>Ἰωάννης Ἰωάννης Statimque ut stilus impressus est cerae , >lingua< , quae prius vincta , >laxata est< eloquium non humanum . Quamdiu ligata fuit lingua ejus , humana fuit ; vinxerat enim eam incredulitas . Statim ut soluta est , humana esse desivit , et loquebatur benedicens Deum< et ea , quae scripta sunt in evangeho , de quibus praebente Domino Jesu Christo , cum tempus fuerit , disseremus : cui est gloria et imperium in saecula saeculorum . Amen . εἰμί ὁ ὄνομα αὐτός ( , εὐθύς ὁ ὁ θεός χάρις ἀνοίγνυμι αὐτός ὁ στόμα > λύω δέω καί ἀπολαμβάνω ὁ ἑαυτοῦ γλῶσσα , οὐκέτι καθά πάλαι δέω ὁ ἀπιστία · ὅτε μέν γάρ δέω ὁ ἀπιστία ὁ γλῶσσα , ἀνθρώπινος εἰμί , ὅτε δέ λύω , οὐκέτι · >λαλεῖ< εὐλογέω ὁ θεός καί ὁ ἀναγράφω . Τίνος χάρις οὐ ἀλλαχοῦ ὁ σημεῖον , ἀλλά ἐν ὁ ὁ αἰδοῖος περιτομή ; Ἐπειδή διά ὅσπερ ὄργανον ὁ εὐπαιδία δέω γίγνομαι , διά αὐτός καί ὁ ὁ εὐπαιδία σημείωσις δέω φαίνω · ἄλλως τε καί οὐδείς ἕτερος ὁ ἐν μόριον ἄχρηστος , ὅτι μή ἀκροβυστία λογίζομαι . Επειδή γάρ ἑρμηνεύω Ζαχαρίας μέν μνήμη , Ἰωάννης δέ ὁ δείκνυμι ( , μιμνήσκω δέ τις ὁ ἄπειμι , δείκνυμι δέ ὁ πάρειμι , διά οὗτος ὁ ὁ παῖς οὗτος γεννήτωρ οὐ ἀνέχω αὐτός καλέω Ζαχαρίας , ἀλλά μᾶλλον Ἰωάννης ὀνομάζω ἐθέλω , διότι μέλλω οὐ μνημονεύω θεός ὡς ἄπειμι , ἀλλά αὐτός ἐκεῖνος μονονού ὁ δάκτυλος δείκνυμι πάρειμι καί λέγω · εἶδον ὁ ἀμνός ὁ . ἐγώ νομίζω , ὅτι κατά ὁ εὐαγγελιστής πληρόω ὁ χρόνος ὁ τίκτω ὁ Ἐλισάβετ ὁ Μαρία εἰς ὁ οἶκος ἀναχωρέω · εἰ γάρ ὁ ἕκτος ὁ Ἐλισάβετ ἀποστέλλω ὁ Γαβριήλ πρός ὁ παρθένος εἰς εὐαγγελίζομαι αὐτός , τρέχω δέ εἰς ὁ πρός ὁ ἑαυτοῦ συγγενίς ὁ παρθένος καί ἐκεῖ ὡσεί μήν , δῆλος ὅτι πληρόω ὁ χρόνος ὁ σύλληψις εἰς ὁ οἶκος ἑαυτῆς< ἀναχωρέω · ἔθος δέ καί ὁ παρθένος τίκτω μέλλω ὁ ἔγκυος . Τίνος δέ χάρις ; ἴσος καί ἐκεῖ ὁ παράδοξος θεωρέω ὁ ἔκβασις καί ἐπί ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀπορέω τε καί ἐκπλήσσω καί τίς δέω γίγνομαι βουλεύω . HOMILIA X De eo , quod scriptuni est : plenus Spiritu sancto , usque ad eum locum , ubi ait praeparare vias ejus< Plenus Spiritu sancto Zacharias duas prophetias generaliter nuntiat , primam de Christo , lateram de Joanne . Quod manifeste de verbis iUius approbatur , in quibus quasi de praesente jam , et qui versaretur in mundo , loquitur Salvatore , ac deinde de Joanne . enim Spiritu sancto prophetavit dicens : Benedictus Deuslsrahel , quia visitavit et fecit redemptionem plebis . Visitante enim Deo et volente redimere populum Ιωάννης μέν οὖν χάρις θεόω Ζαχαρίας δέ μνήμη , Ἐλισάβετ θεός ἐγώ · δύο δέ γενικός προφητεία προφητεύω Ζαχαρίας , ὁ προηγέομαι περί Χριστός , ὁ δέ ἑξῆς περί ’ Ἰωάννης · καί εἰμί ἀπό ὁ λέξις τηρέω ὁ μέν πρότερος , ὅτι περί Χριστός ὡς ἤδη πάρειμι καί ἐπιδημέω ὁ βίος , , ὕστερον περί ’ Ἰωάννης ὡς πρός πάρειμι λέγω . τάχα δέ ἐν ὁ τρεῖς μείς , ὅς σύνειμι αὐτός Μαρία , διά ἀπόρρητος δύναμις ὠφελέω κατά βραχύς , ἔρχομαι ἐπί ὁ πληρόω πνεύμα suum , mansit Mariac cum Elisabeth , postquam ei locutus est angelus , mensibus , ut per ineffabilem quandam virtutem non solum Joannem , sicut dudum diximus , sed etiam Zachariam , ut nunc evangeUcus sermo declarat , praesens Salvator instrueret . Paulatim quippe et hic per tres menses sancti Spiritus augmenta capiebat et , dum nescit , erudiebatur et de Christo prophetavit dicens : qui dedit redemptionem populo suo , et suscitavit cornu salutis nobis in domo David< >de semine David secundum natus est Christus . Et vere fuit cornu salutis in domo , quia prophetia ista concinitur : > Vinea enim facta καί προφητεύω ὁ ἀναγράφω . ὡς γάρ γίγνομαι λέγω ὁ εἰμί , μέλλω γάρ ὁ σάρκωσις ὁ μονομενος ἐπακολουθέω ὁ ἀγαθός · , γάρ φημί , κύριος , ὅτι ἐπισκέπτομαι . ’ γάρ ὁ θεός καί βούλομαι λυτρόω ὁ λαός αὐτός ἀγείρω κέρας σωτηρία ἐγώ ἐν οἶκος δ αβίς . Τέ δέ κέρας ἤ ἀντί βασίλεια ἤ ἀντί δύναμις παραλαμβάνω · ἀμφότερος δέ ὁ Χριστός , αὐτός γάρ βασιλεύς ὁ βασιλεύω καί ὁ κυριεύω . Ἐπεὶγὰρ ἐκσπέρματος Δαυίδ γίγνομαι ὁ κατά < ὁ Χριστός καί εἰμί οὗτος κέρας σωτηρία ἐγώ ἐν οἶκος Δαυίδ παῖς αὐτός , διά οὗτος προφητεύω . ὅτι δέ κέρας ὁ Χριστός , παρίστημι ὁ προφητεία · in cornu< . In quo comu ? in Jesu , in illo , de quo nunc scribitur : suscitavit cornu salutis nobis , in domo David , pueri sui , sicut locutus est per os sanctorum prophetarum suorumc . Salutem de inimicis . Xon putemus nunc de corporalibus inimicis dici , sed de spiritalibus . Venit enimDominus Jesus , fortis in , destruere omnes inimicos nostros , ut nos de insidiis eorum liberaret : de manu omnium iriimicorum nostrorum et de manu omnium , qui oderunt nos< Facere misericordiam cum patribus ego puto , quod in ad ἀμπελών γάρ γεννάω ἐν . τίς κέρας ; ὁ Χριστός οὗτος , περί ὅς λέγω · ἐγείρω κέρας . κέρας οὖν ὁ Χριστός ὡς βασιλεύς καί ὁ ἀκαταμάχητος δύναμις ὁ πατήρ καί δεξιός , ὁ πᾶς ὁ ἐχθρός ἐγώ τροπόω κατά ὁ ὁ ἅγιος αὐτός προφήτης προαγόρευσις — πᾶς γάρ ὁ προφήτης ὁ περί ὁ Χριστός καταγγέλλω μυστήριον — καί ἐρύω ἐγώ ἐκ ὁ ἐχθρός ἐγώ καί ἐκ χείρ πᾶς ὁ μισέω , ἐχθρός δέ οὐ αἰσθητός , ἀλλά νοητός . ἔρχομαι γάρ Χριστός κύριος , δυνατός ἐν , καταργέω πᾶς ὁ ἐχθρός ἐγώ . ὁ δέ · ποιέω ἔλεος μετά ὁ πατήρ ἐγώ ( οὗτος οἴομαι δηλόω , ὡς τάχα ἐν ὁ Χριστός ἐπιδημία ventu Domini Salvatoris et Abraham et Isaac et Jacob fruiti sint misericordia Dei . Neque enim credibile est , ut qui prius viderunt diem illius et laetati sunt , postea in adventu ipsius et nativitate de virgine nihil utilitatis acceperint . Et quid de patriarchis loquor ? Ad altiora scripturarum auctoritatem sequens audacter adscendam , quoniam praesentia Domini Jesu et dispensatio illius non solum terrena , sed etiam caelestia juverit . Unde et Apostolus ait : >pacem faciens per crucis suae , sive super terram , sive in . Si autem in caeUs et in terra praesentia Domini profuit , cur paveas dicere , quod adventus illius etiam majoribus profuerit , ut impleatur hoc , καί ὁ πατήρ ἐγώ Ἀβραάμ καί ’ Ἰσαάκ καί ’ Ἰακώβ καί ὅλος ὁ χορός ὁ ἅγιος αὐτός προφήτης καί δίκαιος ἀπολαύω ὁ ἔλεος ὁ θεός . οὐ γάρ λέγω , ὅτι πρότερος μέν ὠφελέω , ἐν δέ ὁ Χριστός ἐπιδημία οὐ ὠφελέω . τίς δέ λέγω οὗτος περί ὁ πατήρ ; ἀναβαίνω γάρ ὁ λόγος καί ἐρῶπεισθεὶς ὁ γραφή , ὅτι ἐν ὁ Χριστός παρουσία οὐ μόνος ὁ ἐπί γῆ ὄνομαι αὐτός ὁ ἐπιδημία καί ὁ οἰκονομία , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ οὐρανός . ὁ ἀπόστολος γοῦν φημί · εἰρηνοποιέω διά ὁ αἷμα ὁ σταυρός αὐτός εἴτε ὁ ἐπί γῆ , εἴτε ὁ ἐν ὁ · ἀνάκλεις εἰρηνοποιέω , τε ὀκνέω παραδέχομαι , ὅτι καί πρός ὁ πατήρ ὁ ἐπισκοπή γίγνομαι ἐν ὁ Χριστός ἐπιδημία καί οὗτος ὁ εἰς ὁ ᾅδης quod dicitur : >facere misericordiam cum patribus nostris , et recordari testamenti sancti sui , juramenti , quod juravit ad Abraham patrem nostrum nobis >absque timore de manu inimicorum liberari ? Crebro de hostium manu aliqui liberantur , sed non> Cum enim metus et discrimen ante praecesserint et ita de inimi - αὐτός ἄφιξις πραγματεύομαι , ἵνα πληρόω ὁ · ποιέω ἔλεος μετά ὁ πατήρ ἐγώ · μιμνῄσκω δέ διαθήκη ὁ πρός ὁ Ἀβραάμ γίγνομαι ὁ · ἐνευλογέομαι ὁ σπέρμα σύ πᾶς ὁ ἔθνος κἀν γάρ νῦν οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ἔκπαλαι προαναγιγνώσκω — οὗτος γάρ εἰμί ὁ μιμνήσκω διαθήκη — καί ἀδύνατος εἰμί μή ἐκβαίνω ὁ λόγος εἰς ἔργον · ὅρκος γάρ βεβαιόω ὁ ἐπαγγελία διά ὁ απαράβατος , ὅτι πάντως εἰμί · καί νῦν ὁ πιστός ἄφοβος ἐκ χείρ τωννοαβλης ἐρύω . Τοῦ δίδωμι ἐγώ ( , φημί , ἄφοβος ἐκ χείρ ὁ ἐχθρός ἐγώ ἐρύω πολλάκις ἐρύω τις ἐκ χείρ ἐχθρός , μετά φόβος δέ . νυνί δέ ἐγώ ὁ Χριστός ἐπιδημία ποιέω ἄφοβος ἐκ χείρ ὁ ἐχθρός ἐρύω · οὐ γάρ αἰσθάνομαι corum rnanu quis fuerit erutus , liberatur quidem , sed non >sine Porro adventus Domini Jesu >de manu inimicorum timore< nos eruit . Non enim inimicos nostros nec eos vidimus repugnantes , sed , dum nescimus , repente de faucibus eorum et insidiis erepti sumus . >In atque momento< nos in haereditatem partemque justorum< et liberati de manu inimicorum sine metu , ut serviamusDeo in sanctitate et justitia coram eo omnibus diebus diebus nostris< . >Et tu , propheta Excelsi Vocaberis< . Apud meipsum quaerens rationem , quare non quasi de Joanne , sed ad Joannem ipsum μέν ὁ ἐπιβουλή ὁ ἐχθρός , ἀλλά ὥσπερ αἰφνίδιος ἐγώ λαμβάνω οὐ αἰσθαν́ͅζω ὁ ἐπιβουλή ὁ ἐχθρός · καί εἰ δέω οὕτως λέγω , αναίσθητος ῦντας μεθίστημι ἀλλά ἐκεῖνος ἐπί ὁ κλῆρος καί ὁ μερίς αὐτός . δ ιός καί ἐγώ ὀφείλω λατρεύω αὐτός ἐν ὁσιότης καί δικαιοσύνη ἐνώπιον , ὅς γίγνομαι διά ὁ ἐκπλήρωσις πᾶς ὁ ἅγιος αὐτός ἐντολή , οὐ πρός ὀλίγος μόνος καιρός , ἀλλὰ>πάσας πάσσω ὁ ὁ ζωή ἡμῶν< Κία φημί · ζητέω κατά ἐμαυτοῦ , διά τίς ὁ περί Ἰωάννης προφητεία οὐ λέγω ὡς περί αὐτός , ἀλλά ὡς πρός αὐτός · λέγω γάρ · καί σύ , παιδίον , προφήτης ὕψιστος . περισσός γάρ εἰμί ὁ λέγω dicens prophetet : et tu , puer , propheta Excelsi vocaberis< et — superfluum enim fuit ad non audientem loqui et ad parvulum atque lactentem apostropham facere — hanc puto posse me reperire , quod quomodo mirabihter Joannes natus est et angelo praedicante venit in mundum et tribus mensibus Maria juxta Ehsabeth commorante fusus est in terram , sic etiam cuncta , quae super eo scripta sunt , mirabihter facta referuntur . Quod si dubitas statim de utero matris effusum posse verba patris ὁ μή ἀκούω · τίς δήποτε οὖν ὡς πρός ἀκούω οὗτος φημί ; μήποτε οὖν παράδοξος γένεσις ἀναλαμβάνω ὁ Ἰωάννης — ἅτε ἀρχάγγελος οὗτος κηρύσσω καί ἅτε ὁ Μαρία μετά ὁ συλλαμβάνω ὁ κύριος πάρειμι ὁ Ἐλισαβέτ καί αὐτός ἤδη γεννάω — παράδοξος ἤδη καί ὁ παραπο λούω ἔχω ἐκ ἀρχή . εἰ δέ ἀπιστέω , εἰ παρακολουθέω ὁ Ἰωάννης ἅμα ὁ γεννάω ὁ προφητεία καί ἀκούω ὁ · καί σύ , παιδίον , προφήτης ὕψιστος καλέω ὁράω ὁ ὅτι σκιρτάω ἐν ἀγαλλίασις ἐν ὁ κοιλία , ὡς γίγνομαι ὁ audire et scire , quid sit hoc , quod ad se dicitur : et tu , puer , propheta Excelsi vocaberis< multo fuisse mirabilius , quod praecessit > ecce ut facta est salutationis tuae in aures meas , exultavit infans in gaudio in utero meo< . Si enim adhuc matris ventre conclusus audivit Jesum et audiens exihvit atque laetatus est , quare non credas eum jam genitum prophetiam patris et audire et intellegere potuisse dicentem ad se : >et puer , propheta Excelsi vocaberis ; antecedes enim coram Domino , praeparare vias ejus< ? Ideo Zachariam festinasse , ut loqueretur ad parvulum , quia sciebat eum post paululum in eremo moraturum , nec se ejus habere posse praesentiam . Puerenimerat φωνή ὁ ἀσπασμός εἰ δέ ἐν κοιλία εἰμί σκιρτάω καί ἀγαλλιάω , τίς ἀπιστέω , εἰ γεννάω ἅμα ὁ γεννάω ἀκούω ὁ πατήρ προφητεύω καί λέγω αὐτός · καί σύ , παιδίον , προφήτης ὕψιστος καλέω · προπορεύομαι γάρ πρό πρόσωπον κύριος ἑτοιμάζω ὁδός ; διά οὗτος ταχύς αὐτός πάρειμι ὁ πατήρ προφητεύω , ἐπειδή ἡδύς ὡς προφήτης , ὅτι μετά ὀλίγος οὐ μέλλω ἔχω αὐτός παρά ἑαυτοῦ τρέφω , ἀλλά ἐν ὁ ἐρῆμος διαιτάω . γαρ>παιδιος ἐν ὁ ἐρῆμος εἰμί ἕως ἡμέρα ἀνάδειξις αὐτός πρός ὁ . in desertis usque ad diem ostensionis suae ad Israhek< . Et Moyses in deserto moratus est , sed postquam expletis quadraginta aetatis suae annis fugit ex Aegypto et per alios quadraginta annos Jethro pecora custodivit ; Joannes vero , statim ut natus est , transiit ad deserta , et qui >major fuit inter natos mulierum< , majori nutrimento dignus apparuit . De quo propheta loquitur : >ecce mitto angelummeum ante faciem tuam< . Recte angelus dicitur , qui missus fuerat coram Domino et prophetantem patrem , statim ut natus est , audire potuit et intellegere . Quamobrem nos , qui tantis mirabilibus credimus , credamus pariter resurrectioni , credamus et repromissionibus , quae venturae sunt , regni caelorum , quod nobis cotidie Spiritus sanctus pollicetur . Quae omnia ut scripta sunt mirabiliter , plus quam sentire possumus , accipiemus in Christo Jesu : eui est gloria et imperium in saecula sacculorum . Amen . παράδοξος γάρ τις χρῆμα εἰμί Ἰωάννης , περί ὅς καί λέγω · ἀποστέλλω ὁ ἄγγελος ἐγώ πρό πρόσωπον σου · ὡς οὖν ἄγγελος ἀποστέλλω ἀκούω ὁ πατήρ προφητεύω ὁ ἀναγράφω . || Πῶς δέ · ἑτοιμάζω ὁ ὀδούς αὐτός φημί ; Τέ ποιέω γιγνώσκω ὁ ἄνθρωπος , ὅτι παραγίγνομαι ὁ ὁ πιστός συγχωρέω ὁ ἁμάρτημα αὐτός . ||