origenes.homiliae-in-lucam 5
Zacharias sacerdos , cum in templo offert incensum , silentio conclemnatur et reticet , immo tantum nutibus loquitur , et mutus usque ad ortum Joannis fihi perseverat . Quo haec tendit historia ? Silentium Zachariae Καταδικάζεται σιωπᾶν Ζαχαρίας ὁ ἱερεύς , ὁ λειτουργὸς τοῦ θεοῦ ὁ τὰς θυσίας προσφέρων , καὶ σιωπᾷκαῖσιωπῶν μόνον διένευεν , καὶ διέμεινε κωφὸς μέχρι τῆς γεννήσεως Ἰωάννου . Τί οὖν ταῦτα ; Ἡ τοῦ Ζαχαρίου σιωπὴ <σιωπὴ > τῶν προφητῶν silentium prophetarum est in populo Israhel . Nequaquam loquitur eis Deus , et <sermo , qui principio erat apud Patrem Deus< , ad nos transiit , nobisque non tacet Christus , apud illos usque hodie silet : quamobrem et Zacharias propheta tacuit . Manifestissime etenim ex sermonibus ipsius comprobatur , quod et propheta fuerit et sacerdos . Quid sibi vult autem hoc , quod sequitur : >annuebat eis< et damnum nutibus compensabat ? Ego puto talia esse opera , quae absque sermone atque ratione nihil nutibus differunt . Ubi vero ratio et sermo praecesserit et ita opus fuerit subsecutum , non debent existimari simplices nutus , qui ornantur sermone atque ratione . Si igitur videris conversationem Judaeorum sine ratione atque sermone , ἐστιν ἐν τῶ πάλαι λαῶ τοῦ θεοῦ . Οὐκέτι γὰρ θεὸς λαλεῖ αὐτοῖς , ἀλλὰ μεταβέβηκεν <ὁ ἐν λόγος — ὁ λόγος , ὁ πρὸς τὸν θεόν , ὁ θεὸς λόγος< — πρὸς ἡμᾶς καὶ παρ’ ἡμῖν οὐ σιωπᾷ , παρ' ἐγείνοις δὲ σεσιώπηκεν . Διὰ τοῦτο σιωπᾷ ὁ προφήτης Ζαχαρίας · καὶ γὰρ προφήτης γεγονέναι λέγεται . Τί δέ · >καὶ διένεθεν αὐτοις< ; Τὸ >διανεύειν < διαμένοντα κωφὸν τοιοῦτόν ἐστιν · αἱ χωρὶς λόγου πράξεις οὐδέν διαφέρουσι νεύσεων , αἱ δέ μετὰ λόγου πράξεις οὐκ εἰσὶ νεύσεις · κοσμοῦνται γὰρ ὑπὸ τοῦ λόγου . Ἐὰν οὖν ἴδῃς Ἰουδαίων τὴν πολιτείαν ἄλογον , ὡς μὴ δύνασθαι αὐτοὺς διδόναι λόγον , περὶ ὧν πράτ ita ut non queant eorum , quae agunt , rationem reddere , intellege id , quod tunc in Zacharia processit , in imagine in illis hucusque compleri . Circumcisio eorum nutibus similis est . Nisi enim circumcisionis ratio reddatur , nutus est circumcisio et opus mutum . Pascha et aliae sollemnitates nutus magis sunt , quam veritas . Usque hodie populus Israhel surdus et <mutus> est ; neque poterat fieri , ut non surdus esset et <mutus> qui a se sermonem abjecerat . Et olim quidem Moyses loquebatur : >ego autem ἄλογος sum< — quod licet aliter latinus expresserit , tamen proprie transferri potest : >absque sermone sive ratione < — , et postquam hoc ait , accepit rationem sive sermonum quem confessus fuerat se antea non habere . Populus autem Israhel in Aegypto , priusquam legem acciperet , absque sermone atque ratione quodammodo < erat ; deinde accepit sermonem , cujus imago fuit Moyses . Iste igitur non confitetur modo , quod tunc confessus τουσι , βλέπε τὸν τύπον τὸν γεγενημένον ἐπὶ Ζαχαρίου διαμένοντος κωφοῦ καὶ διανεύοντος αὐτοῖς . Κατὰ τοῦτο αὐτοῖς περιτομὴ χωρὶς λόγου νεύματα , καὶ Πάσχα καὶ προσευχαί . Ἔστι γὰρ κωφὸς νῦν ὁ λαὸς καὶ ἄλαλος · καὶ πῶς γὰρ οὐκ ἤμελλεν κωφὸς καὶ ἄλογος καὶ ἄλαλος εἶναι , ἐκβαλὼν τόν λόγον ἀφ' ἑαυτοῦ est in Moyse , eo quod sit >mutus < et ἄλογος , sed nutibus et indicat se non habere sermonem et non habere rationem . Nonne tibi videtur confessio esse stulti καὶ μὴ δυνάμενος περὶ μηδενὸς λόγον ἀποδοῦναι νομικοῦ ἢ προφητικοῦ λόγου ; tiae , quando nullus eorum potest legalium praeceptorum et prophetici vaticinii rationem reddere ? Cessavit esse Christus in eis , reliquit eos sermo , completum est iliud , quod in Isaia scribitur : >relinquetur filia Sion sicut tabernaculum in vinea , et ut custodia in cucumerario , ut civitas , quae expugnatur< . Quibus relictis salus translata est ad nationes , ut ilii concitentur ad zelum . Intuentes ergo dispensationem et arcanum Dei , quomodo Israhel abjectus sit in salutem nostram , cavere debemus , ne forte et ilii nostri causa ejecti sint , et nos majori supplicio digni simus , propter quos et alii derelicti sunt , et nos nihil dignum adoptione Dei et ejus clementia fecerimus , qui adoptavit nos et in suos filios reputavit in Christo Jesu : cui est gloria et imperium in saecula saeculorum . Amen .
Lemmas: Zacharias sacerdos , cum in templo offert incensum , silentio conclemnatur et reticet , immo tantum nutibus loquitur , et mutus usque ad ortum Joannis fihi perseverat . Quo haec tendit historia ? Silentium Zachariae καταδικάζω σιωπάω Ζαχαρίας ὁ ἱερεύς , ὁ λειτουργός ὁ θεός ὁ ὁ θυσία προσφέρω , καί σιωπακαισιωπη μόνος διανεύω , καί διαμένω κωφός μέχρι ὁ γέννησις Ἰωάννης . τίς οὖν οὗτος ; ὁ ὁ Ζαχαρίας σιωπή σιωπή > ὁ προφήτης silentium prophetarum est in populo Israhel . Nequaquam loquitur eis Deus , et <sermo , qui principio erat apud Patrem Deus< , ad nos transiit , nobisque non tacet Christus , apud illos usque hodie silet : quamobrem et Zacharias propheta tacuit . Manifestissime etenim ex sermonibus ipsius comprobatur , quod et propheta fuerit et sacerdos . Quid sibi vult autem hoc , quod sequitur : >annuebat eis< et damnum nutibus compensabat ? Ego puto talia esse opera , quae absque sermone atque ratione nihil nutibus differunt . Ubi vero ratio et sermo praecesserit et ita opus fuerit subsecutum , non debent existimari simplices nutus , qui ornantur sermone atque ratione . Si igitur videris conversationem Judaeorum sine ratione atque sermone , εἰμί ἐν ὁ πάλαι λαός ὁ θεός . οὐκέτι γάρ θεός λαλέω αὐτός , ἀλλά μεταβαίνω ὁ ἐν λόγος — ὁ λόγος , ὁ πρός ὁ θεός , ὁ θεός λόγος — πρός ἐγώ καί παρά ἐγώ οὐ σιωπάω , παρά γείνω δέ σιωπάω . διά οὗτος σιωπάω ὁ προφήτης Ζαχαρίας · καί γάρ προφήτης γίγνομαι λέγω . τίς δέ · >καὶ διαφέρω αὐτοις< ; ὁ διανεύω < διαμένω κωφός τοιοῦτος εἰμί · ὁ χωρίς λόγος πρᾶξις οὐδείς διαφέρω νεῦσις , ὁ δέ μετά λόγος πρᾶξις οὐ εἰμί νεῦσις · κοσμέω γάρ ὑπό ὁ λόγος . ἐάν οὖν ὁράω Ἰουδαῖος ὁ πολιτεία ἄλογος , ὡς μή δύναμαι αὐτός δίδωμι λόγος , περί ὅς προιτ ita ut non queant eorum , quae agunt , rationem reddere , intellege id , quod tunc in Zacharia processit , in imagine in illis hucusque compleri . Circumcisio eorum nutibus similis est . Nisi enim circumcisionis ratio reddatur , nutus est circumcisio et opus mutum . Pascha et aliae sollemnitates nutus magis sunt , quam veritas . Usque hodie populus Israhel surdus et <mutus> est ; neque poterat fieri , ut non surdus esset et <mutus> qui a se sermonem abjecerat . Et olim quidem Moyses loquebatur : >ego autem ἄλογος sum< — quod licet aliter latinus expresserit , tamen proprie transferri potest : >absque sermone sive ratione < — , et postquam hoc ait , accepit rationem sive sermonum quem confessus fuerat se antea non habere . Populus autem Israhel in Aegypto , priusquam legem acciperet , absque sermone atque ratione quodammodo < erat ; deinde accepit sermonem , cujus imago fuit Moyses . Iste igitur non confitetur modo , quod tunc confessus Τοῦσι , βλέπω ὁ τύπος ὁ γίγνομαι ἐπί Ζαχαρίας διαμένω κωφός καί διανεύω αὐτός . κατά οὗτος αὐτός περιτομή χωρίς λόγος νεῦμα , καί Πάσχα καί προσευχή . εἰμί γάρ κωφός νῦν ὁ λαός καί ἄλαλος · καί πῶς γάρ οὐ μέλλω κωφός καί ἄλογος καί ἄλαλος εἰμί , ἐκβάλλω ὁ λόγος ἀπό ἑαυτοῦ est in Moyse , eo quod sit >mutus < et ἄλογος , sed nutibus et indicat se non habere sermonem et non habere rationem . Nonne tibi videtur confessio esse stulti καί μή δύναμαι περί μηδείς λόγος ἀποδίδωμι νομικός ἤ προφητικός λόγος ; tiae , quando nullus eorum potest legalium praeceptorum et prophetici vaticinii rationem reddere ? Cessavit esse Christus in eis , reliquit eos sermo , completum est iliud , quod in Isaia scribitur : >relinquetur filia Sion sicut tabernaculum in vinea , et ut custodia in cucumerario , ut civitas , quae expugnatur< . Quibus relictis salus translata est ad nationes , ut ilii concitentur ad zelum . Intuentes ergo dispensationem et arcanum Dei , quomodo Israhel abjectus sit in salutem nostram , cavere debemus , ne forte et ilii nostri causa ejecti sint , et nos majori supplicio digni simus , propter quos et alii derelicti sunt , et nos nihil dignum adoptione Dei et ejus clementia fecerimus , qui adoptavit nos et in suos filios reputavit in Christo Jesu : cui est gloria et imperium in saecula saeculorum . Amen .