origenes.homiliae-in-lucam 15
Digna Dei munere quaerenda est ratio , quomodo Simeon vir sanctus et Deo , sicut in evangeho scriptum est , exspectans consolationem Israhel , responsum acceperit a Spiritu sancto non se prius niorte obiturum , quam videret Christum . Quid ei profuit videre Christum ? Utrum hoc tantum in repromissione habuit , ut videret illum nihilque ex visu ejus consequeretur utihtatis , an latet aliquod donum dignum Deo , quod beatus vSimeon et meruit et accepit ? Fimbriam vestimenti Jesu mulier tetigit et sanata . Si illa ad extremam partem vesti - menti tantum emolumenti habuit , quid putandum est de Simeone , qui in suas ulnas accepit < infantem et in tenens laetabatur atque gaudebat , viclens parvulum a se gestari , qui ad vinctos venerat resolvendos seque ipsum nodis corporis liberandum , sciens neminem posse de claustro corporis quempiam emittere cum spe futurae vitae , nisi eum , quem in brachiis continebat ? Unde et ad eum loquitur : >numc Domine , servum tuum in pace < ; quamdiu enim Christum non tenebam , quamdiu illum meis brachiis non artabam , clausus eram et de vincuHs exire non poteram . Hoc autem non solum de Simeone , sed de omni humano genere sentiendum est . Si quis egreditur e mundo , si quis e carcere et vinctorum domo dimittitur , ut ad regnandum vadat , sumat Jesum in manibus suis et circumdet eum brachiis suis , totum habeat in sinu suo , et tunc exsultans ire poterit , quo desiderat . Considerate , quanta dispensatio praecesserit , ut Fihum Dei Simeon mereretur tenere . Primum responsum a sancto Spiritu ac - ceperat non eum videre mortem , nisi prius vidisset Christum . Deinde non fortuito ac simphciter ingressus est templum , sed venit ad templum in spiritu Dei < ; ; quotquot enim spiritu Dei ducuntur , hi fihi Dei sunt < . Spiritus igitur sanctus eum duxit in templum . Tu quoque si vis tenere Jesum et amplexari manibus et dignus fieri exire de carcere , omni labore nitere , ut ducem habeas spiritum veniasque ad temphim Dei . Ecce nunc stas in templo Domini Jesu , hoc est in ecclesia ejus : hoc est templum e vivis lapidibus < exstructum . Stas autem in Domini , quando vita tua et conversatio ecclesiae fuerit appel - Ὡς ἐν δεσμωτηρίῳ ὢν τοῦ σώ - ματος καὶ ὁρῶν , ὅτι οὐδεὶς αὐτὸν λύει ἀπ’ αὐτοῦ , ὥστε μετ’ ς πολυθῆναι τοῦ κόσμου , ἢ ἐκεῖνος , ὅν αὐτὸς κατέσχεν εἰς τὰς ἀγκάλας < αὐτοῦ , φησίν · νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου κατὰ τὸ ῥῆμα σου ( . latione dignissima . Si veneris in spiritu ad templum < , invenies parvulum Jesum , levabis illum brachiis tuis et dices : Nunc dimittis servum tuum , Domine , in pace secundum verbum tuum . < Simulque attende , quod solutioni et dimissioni >pax < sit . Non enim ait : dimitti volo , sed cum additamento : in pace > dimitti . Nam et beato Abrahae hoc idem promissum est : tu autem vades ad patres tuos in pace , enutritus in senectute bona < . Quis est , qm moriatur in pace < , nisi ille , qui habet pacem Dei , quae omnem sensum superat custoditque cor < sui ? Quis est , qui de saeeulo isto recedit in pace < , nisi is , qui intellegit , quod Deus erat in Christomundumreconcilians sibi < nihilque inimicum habet et adversarium Deo , sed omnem pacem atque concordiam bonis in se operibus assumpsit et sic in pace < dimittitur pergere ad patres , ad quos et Abraham profectus est ? Quid de patribus loquar ? Ad ipsum quoque patriarcharum principem et dominum est ire , Jesum , de quo dicitur : >melius est resolvi esse cum . Ille habet Jesum , qui audet loqui : vivo , jam nen ego , vivit autem in me Christus < . Ut igitur et nos stan - tes in templo et tenentes Dei Filium amplexantesque eum digni remissione et profectione ad meHora simus , oremus omnnipotentem Deum , oremus et ipsum parvulum Jesum , quem alloqui Καὶ ἴδε τὴν προσθήκην , τὸ ἐν · οὐχ ἁπλῶς φησιν · ἀπολυθῆναι θέλω[ν ] , ἀλλ’ ἐν εἰρήνῃ < κατὰ τὸ λεχθὲν τῷ Ἀβραάμ · ἀπελεύσῃ πρὸς τοὺς πατέρας σου μετ εἰρήνης < , Τίς δέ ἐστιν μετ’ ἀπαλλασσόμενος ἢ ὁ νοήσας , ὅτι >θεὸς ἐν Χριστῷ > καταλλάσ <σων ἑαυτῷ < καὶ > μηκέτι ἔργον τι ἔχρας <ἔχων > πρὸς τὸν θεόν , εἰρήνην ἀναλαβὼν δι’ ἔργων ἀγαθῶν . et tenere desideramus in brachiis : cui est gloria et imperium in saecula saeculorum . Amen . Οὗτος ἦν κεχρηματισμένος ὑπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος μὴ πρότερον τελέσαι τὸν βίον , ἕως ἄν ἴδῃ τὸν Χριστόν · ἐξεδέχετο οὖν ἰδεῖν τὸν Χριστὸν κυρίου πρὶν τελευτῆσαι , ἐνεδέχετο τὴν ἐπαγγελίαν , ἔμενεν ἐν τῷ ναῷ ἔσω ἐκεῖνο λέγων ἐν ἑαυτῷ · ὅπου ἂν γένηται , πάντως ἐνταῦθα ἀπαντᾷ , καὶ >δεξάμενος εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ < τὸν Ἰησοῦν τὸν θεὸν< λέγων · >νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου , δέσποτα< . Πόθεν ἀπολύεις ; Ἐκ τοῦ βιωτικοῦ σκάμματος · λύτρα γὰρ καὶ δεσμωτήριον Ὁ βίος . Ὁ γὰρ μέλλων εἰρηνοποιεῖν τὸν κόσμον παρεγένετο , ὁ συνάπτων τὸν οὐρανὸν τῇ γῇ , ὁ κατασκευάζων τὴν γῆν οὐρανὸν διὰ τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας . >Ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου< · πρότερον μὲν γάρ , φησίν , ἐπίστευον ἐν διανοίᾳ , τῷ λογισμῷ ἐγίνωσκον , νῦν δέ καὶ τοῖς τῆς σαρκὸς ὀφθαλμοῖς μου τεθέαμαι , ὡς τετελείωμαι · >εἶδον< γὰρ >τὸ σωτήριόν σου< , ὅς ἐστι Χριστός · τοῦτο δὲ ὅ >εἶδον < οὐ μόνον σωτηρία ἐστὶν Ἰουδαίων , ἀλλὰ καὶ παντὸς τοῦ κόσμου . Τέ δὲ εἶδον ; >Τὸ σωτήριόν σου ( , φησίν , >ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον οὐ τοῦ λαοῦ τοῦ ἑνὸς οὔτε τοῦ Ἰσραὴλ μόνον οὔτε τῶν Ἰουδαίων , ἀλλὰ >κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν >Φῶς εἰς ἀπονόσφιν ἐθνῶν τὰ ἐσκοτισμένα ἔθνη ἤμελλεν φωτίσαιrfj διδασκαλίᾳ · νῦν γὰρ εἰσεδέξατο ὁ πατὴρ τοὺς ἐξ ἐθνῶν σύνθημα δοὺς αὐτοῖς εἰρήνης , τὴν σω - τηρίαν τὴν διὰ τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως . Καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ τοῖς ἔθνεσι διδασκαλίας ἀρχή , ἐνταῦθα δὲ τῷ Ἰσραὴλ ἀκόλουθος ἡ μάθησις · εἴ τις τοίνυν οἶδεν τὸν Χριστόν , οὗτος Ἰσραηλίτης , εἴ τις μὴ οἶδεν , οὔκ ἐστιν Ἰσραηλίτης · Ἰσραῆλ γὰρ ἑρμηνεύεται >νοῦς ὁρῶν ὁρῶν θεόν δέ Ἰουδαίων ἐστὶν τὸ εἰς Χριστὸν πιστεῦσαι τὸν κηρυχθέντα ὑπὸ τῶν προφητῶν · >δόξα γὰρ τῶν προσδοκώντων ἡ ἀπάντησις τοῦ προσδοκουμενου .
Lemmas: Digna Dei munere quaerenda est ratio , quomodo Simeon vir sanctus et Deo , sicut in evangeho scriptum est , exspectans consolationem Israhel , responsum acceperit a Spiritu sancto non se prius niorte obiturum , quam videret Christum . Quid ei profuit videre Christum ? Utrum hoc tantum in repromissione habuit , ut videret illum nihilque ex visu ejus consequeretur utihtatis , an latet aliquod donum dignum Deo , quod beatus vSimeon et meruit et accepit ? Fimbriam vestimenti Jesu mulier tetigit et sanata . Si illa ad extremam partem vesti - menti tantum emolumenti habuit , quid putandum est de Simeone , qui in suas ulnas accepit < infantem et in tenens laetabatur atque gaudebat , viclens parvulum a se gestari , qui ad vinctos venerat resolvendos seque ipsum nodis corporis liberandum , sciens neminem posse de claustro corporis quempiam emittere cum spe futurae vitae , nisi eum , quem in brachiis continebat ? Unde et ad eum loquitur : >numc Domine , servum tuum in pace < ; quamdiu enim Christum non tenebam , quamdiu illum meis brachiis non artabam , clausus eram et de vincuHs exire non poteram . Hoc autem non solum de Simeone , sed de omni humano genere sentiendum est . Si quis egreditur e mundo , si quis e carcere et vinctorum domo dimittitur , ut ad regnandum vadat , sumat Jesum in manibus suis et circumdet eum brachiis suis , totum habeat in sinu suo , et tunc exsultans ire poterit , quo desiderat . Considerate , quanta dispensatio praecesserit , ut Fihum Dei Simeon mereretur tenere . Primum responsum a sancto Spiritu ac - ceperat non eum videre mortem , nisi prius vidisset Christum . Deinde non fortuito ac simphciter ingressus est templum , sed venit ad templum in spiritu Dei < ; ; quotquot enim spiritu Dei ducuntur , hi fihi Dei sunt < . Spiritus igitur sanctus eum duxit in templum . Tu quoque si vis tenere Jesum et amplexari manibus et dignus fieri exire de carcere , omni labore nitere , ut ducem habeas spiritum veniasque ad temphim Dei . Ecce nunc stas in templo Domini Jesu , hoc est in ecclesia ejus : hoc est templum e vivis lapidibus < exstructum . Stas autem in Domini , quando vita tua et conversatio ecclesiae fuerit appel - ὡς ἐν δεσμωτήριον εἰμί ὁ Σῶς - μα καί ὁράω , ὅτι οὐδείς αὐτός λύω ἀπό αὐτός , ὥστε μετά ϛ πολυω ὁ κόσμος , ἤ ἐκεῖνος , ὅς αὐτός κατέχω εἰς ὁ ἀγκάλη < αὐτός , φημί · νῦν ἀπολύω ὁ δοῦλος σύ κατά ὁ ῥῆμα σύ ( . latione dignissima . Si veneris in spiritu ad templum < , invenies parvulum Jesum , levabis illum brachiis tuis et dices : Nunc dimittis servum tuum , Domine , in pace secundum verbum tuum . < Simulque attende , quod solutioni et dimissioni >pax < sit . Non enim ait : dimitti volo , sed cum additamento : in pace > dimitti . Nam et beato Abrahae hoc idem promissum est : tu autem vades ad patres tuos in pace , enutritus in senectute bona < . Quis est , qm moriatur in pace < , nisi ille , qui habet pacem Dei , quae omnem sensum superat custoditque cor < sui ? Quis est , qui de saeeulo isto recedit in pace < , nisi is , qui intellegit , quod Deus erat in Christomundumreconcilians sibi < nihilque inimicum habet et adversarium Deo , sed omnem pacem atque concordiam bonis in se operibus assumpsit et sic in pace < dimittitur pergere ad patres , ad quos et Abraham profectus est ? Quid de patribus loquar ? Ad ipsum quoque patriarcharum principem et dominum est ire , Jesum , de quo dicitur : >melius est resolvi esse cum . Ille habet Jesum , qui audet loqui : vivo , jam nen ego , vivit autem in me Christus < . Ut igitur et nos stan - tes in templo et tenentes Dei Filium amplexantesque eum digni remissione et profectione ad meHora simus , oremus omnnipotentem Deum , oremus et ipsum parvulum Jesum , quem alloqui καί ὁράω ὁ προσθήκη , ὁ ἐν · οὐ ἁπλῶς φημί · ἀπολύω θέλων ] , ἀλλά ἐν εἰρήνη < κατά ὁ λέγω ὁ Ἀβραάμ · ἀπέρχομαι πρός ὁ πατήρ σύ μετά εἰρήνη < , τίς δέ εἰμί μετά ἀπαλλάσσω ἤ ὁ νοέω , ὅτι θεός ἐν Χριστός > καταλλάς <σων ἑαυτοῦ < καί > μηκέτι ἔργον τις χράω οἴγω > πρός ὁ θεός , εἰρήνη ἀναλαμβάνω διά ἔργον ἀγαθός . et tenere desideramus in brachiis : cui est gloria et imperium in saecula saeculorum . Amen . οὗτος εἰμί χρηματίζω ὑπό ὁ ἅγιος πνεῦμα μή πρότερος τελέω ὁ βίος , ἠώς ἄν ὁράω ὁ Χριστός · ἐκδέχομαι οὖν ὁράω ὁ Χριστός κύριος πρίν τελευτάω , ἐνδέχομαι ὁ ἐπαγγελία , μένω ἐν ὁ ναός ἔσω ἐκεῖνος λέγω ἐν ἑαυτοῦ · ὅπου ἄν γίγνομαι , πάντως ἐνταῦθα ἀπαντάω , καί δείκνυμι εἰς ὁ ἀγκάλη αὐτός < ὁ Ἰησοῦς ὁ θεός λέγω · ἔνειμι ἀπολύω ὁ δοῦλος σύ , δέσποτας . πόθεν ἀπολύω ; ἐκ ὁ βιωτικός σκάμμα · λύτρα γάρ καί δεσμωτήριον ὁ βίος . ὁ γάρ μέλλω εἰρηνοποιέω ὁ κόσμος παραγίνομαι , ὁ συνάπτω ὁ οὐρανός ὁ γῆ , ὁ κατασκευάζω ὁ γῆ οὐρανός διά ὁ εὐαγγελικός διδασκαλία . Ὅτι ὁράω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ὁ σωτήριος σου · πρότερος μέν γάρ , φημί , πιστεύω ἐν διάνοια , ὁ λογισμός γιγνώσκω , νῦν δέ καί ὁ ὁ σάρξ ὀφθαλμός ἐγώ θεάομαι , ὡς τελειόω · οἶδα γάρ ὅς σωτήριος σου , ὅς εἰμί Χριστός · οὗτος δέ ὁ εἶδον < οὐ μόνος σωτηρία εἰμί Ἰουδαῖος , ἀλλά καί πᾶς ὁ κόσμος . τε δέ ὁράω ; >Τὸ σωτήριος σύ ( , φημί , ὅ ἑτοιμάζω κατά πρόσωπον οὐ ὁ λαός ὁ εἷς οὔτε ὁ Ἰσραήλ μόνος οὔτε ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά ἄκατος πρόσωπον πᾶς ὁ λαός Φῶς εἰς ἀπονόσφι ἔθνος ὁ σκοτισμένος ἔθνος μέλλω φωτίζω διδασκαλία · νῦν γάρ εἰσδέχομαι ὁ πατήρ ὁ ἐκ ἔθνος σύνθημα δίδωμι αὐτός εἰρήνη , ὁ σός - τηρίας ὁ διά ὁ εἰς Χριστός πίστις . καί δόξα λαός σύ Ἰσραήλ ὁ ἔθνος διδασκαλία ἀρχή , ἐνταῦθα δέ ὁ Ἰσραήλ ἀκόλουθος ὁ μάθησις · εἰ τις τοίνυν οἶδα ὁ Χριστός , οὗτος Ἰσραηλίτης , εἰ τις μή οἶδα , οὐ εἰμί Ἰσραηλίτης · Ἰσραήλ γάρ ἑρμηνεύω ὄνος ὁράω ὁράω θεός δέ Ἰουδαῖος εἰμί ὁ εἰς Χριστός πιστεύω ὁ κηρύσσω ὑπό ὁ προφήτης · οἶδαξ γάρ ὁ προσδοκάω ὁ ἀπάντησις ὁ προσδοκουμενοω .