origenes.homiliae-in-lucam 37
Lectum est in evangelio secundum Lucam , quomodo , cum venisset Salvator >Bethphage et Bethaniam juxta montem miserit duos e discipuhs suis < , ; ut solverent >pullum asinae < , erat , >super quem nuUus hominum ahquando sederat < . quidem mihi videtur magis ad altiorem inteUegentiam quam ad simphcem historiam pertinere . Asinus vinctus erat . Ubinam ? >Contra Bethphage et e quibus Bethania interpretatur >domus vero >domus maxillarum < , quidam locus ; maxiUae enim sacerdotibus dabantur , sicut in lege praecipitur . lUuc ergo , ubi , >oboedientia < , mancipatus < , mittit discipulos suos , ut solvant Ἡ μέν Βηθανία ἑρμηνεύεται >οἶκος ὑπακοῆς < , ἡ δὲ Βηθφαγὴ ἱερατικός τις ὢν τόπος · αἱ γὰρ σιαγόνες τοῖς ἱερεῦσι ἐδίδοντο , ὡς ἐν τῷ νομῳ αναγεγραπται · ἅπου οὖν ὑπακοὴ καὶ ἱερὸς τόπος , ἐκεῖ ἀποστέλλει ὁ κύριος τοὺς ἀποστόλους λύσοντας >πῶλον >pullum asinae , super quem hominum aliquando sederat < . Porro quid aliud super asinum sedere potest absque homine ? Volo paulisper exemplum sumere , ut , quod dicturus sum , possit intellegi . Scriptum est in Isaia : >visio quadrupedum in et angustia < , et reliqua usque ad eum locum , ubi >non proderunt eis divitiae aspidum < . Unusquisque quantas opes aspidum ante portaverit , quantas divitias bestiarum , et quomodo nunquam rationabilis homo sederit super asinum nostrum , non sermo Moysi , non Isaiae , non Hieremiae nec rehquorum omnium prophetarum , et videbit tunc sedisse super nos sermonem Dei atque rationem , quando venit Dominus Jesus et praecepit discipuUs suis , ut euntes solverent >pullum qui prius vinctus fuerat , ut liber incederet . Solutusitaque >pullus asinae < adducitur ad ad cujus solutionem mittens discipulos dixerat : >Si quis vos quare solvitis pullum ? dicite ei : quia Dominus necessa - rium illum habet < . Multi domini hujus puUi , antequam Salvator eum haberet necessa - νον , ἐν ᾧ οὐδεὶς πώποτe ἀνθρώπων ἐκάθισεν> · ἀντὶ τοῦ · οὐδέποτε ἄνθρωπος λογικὸς ἐπεκάθισεν , ἢ Μωϋσέως λόγος ἢ Ἡσαΐου οὐδὲ ἄλλου τινὸς τῶν προφητῶν . Ὅτε δὲ ἦλθεν ὁ Χριστός , εἶπε τοῖς μαθηταῖς , ἵνα ἀπελθόντες λύσωσι τὸν πῶλον . Εἶπε δὲ αὐτοῖς · >ἐάν τις ἐρωτᾷ · τί λύετε τὸν πῶλον , ἐρεῖτε , ὅτι ὁ κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει < > . Παρατηρητέον δέ , ὅτι ὁ μὲν Ἰησοῦς · >ἐάν τις < φησίν , >ὑμᾶς ἐρωτᾷ < , καὶ οὐκ ὠνόμασε κύριον , ὁ δὲ rium ; postqnam vero ille coepit esse >dominus < , plures esse cessaverunt ; nemo enim >potest Deo servire et mammonae < . malitiae servierimus , multis sumus passionibus vitiisque sub - jecti . Solvitur ergo pullus , >quia Dominus necessarium illum habet < . Etnunc Dominus >necessarium habet < . Vos estis asinae . Quid vestri Filius Dei >necessarium habet < ? quid a expetit ? Salutem vestram >necessariam habet < , cupit vos solvi peccatorum , Deinde mittunt discipuli >vestes suas super et sedere f aciunt Salvatorem . Assumunt Sermonem Dei et imponunt eum super animas audientium . Vestibus exuuntur , >substernunt < eas >in εὐαγγελιστής φησιν , ὅτι >εἶπον κύριοι αὐτοῦ < . Πολλοὶ γὰρ ἦσαν οἱ κύριοι του ὄνου προ του κυριευ θῆναι ὑπὸ τοῦ σωτῆρος , ἴσμεν δέ , ὅτι ὁ τοῦ κυρίου ἅπαξ γενόμενος οὐ δύναται πολλοὺς κυρίους ἔχειν · ὅταν γὰρ τῇ κακίᾳ δουλεύῃ τις ἄνθρωπος , πολλῶν παθῶν δοῦλός ἐστιν . Λαμβάνουσι τοίνυν τὸν λόγον οἱ μαθηταὶ καὶ ἐπικαθίζουσιν αὐτὸν ταῖς φυχαῖς τῶν ἀκουόντων · εἶτα εκδύονται τὰ ἱμάτια ἑαυτῶν >καὶ ἐν τῇ ὁδῷ < . Super nos sunt vestimenta apostolorum , opera eorum bona omamenta nostra sunt : volunt apostoli indumenta sua calcari a nobis . Et revera solutus a discipulis asinus et portans Jesum incedit super vestimenta apostolorum , quando doctrinam eorum imitatur et vitam . Quis nostrum sic beatus est , ut sedeat super illum Jesus , qui quamdiu in monte fuit , cum solis apostolis morabatur , quando vero coepit vicinus esse descensui , tunc occur - rit ei turba populorum ? Si non venisset ad descensum , non ei poterat occurrere multitudo . Descendit seditque super pullum asinae , et omnis populus voce consona laudabat Deum . Quod Pharisaei videntes dicebant Domino : >increpa eos < ; ; quibus ille respondit : >Si isti tacuerint , Ἐργον γάρ ἐστι τῶν λυόντων τὸν δεδεμένον πῶλον μαθητῶν ἀγαγεῖν λελυμένον πρὸς τὸν Ἰησοῦν καὶ τὰ ἑαυτῶν ἱμάτια , ἐν οἶς ἐκοσμοῦντο , τοῦτ’ ἔστι τὰς πράξεις Λ·αὶ τοὺς λόγους , τὰ πλείονα ἐπιῤῥῖψαι τῷ πώλῳ καὶ μετὰ ταῦτα ἐπιβιάσαι καὶ ἐνιδρύσαι αὐτῷ τὸν Ἰησοῦν καὶ πόλιν ὑποστρῶσαι τὰ ἱμάτια αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ , ἴν ἱματίων μαθητικῶν ἐπιβαίνῃ ὁ λελυμένος πῶλος , ᾧ ἐπιβέβηκεν ὁ Ἰησοῦς . Ἐπίκειται οὖν ἡμῖν τὰ ἱμάτια τῶν ἀποστόλων , αἱ πράξεις αὐτῶν αἱ καλαὶ καὶ οἱ λόγοι κοσμοῦσι ἱμᾶς · θέλουσι δέ οἱ μαθηταί , Λ·αὶ ἶνα πατῶ - μεν αὐτῶν τὰ ἱμίτια , τοῦτ’ ἔστιν ἵνα ἐξετάζωμεν τοὺς ἀποστολικοὺς λόγους . Τοῦ μὲν >πλήθους τῶν μαθητῶν < μεγάλῃ αἰνούντων φωνῇ τὸν θεὸν σιωπῶσιν οἱ λίθοι · σιωπώντων lapides clamabunt < > . Quando loquimur , lapides silent , quando nos tacemus , lapides clamant ; >potest enim Dominus de istis suscitare filios Abraham < . Quo tempore nos tacebimus ? Quando >refrixerit multorum < , quando illud , a Salvatore praedicatum est , fuerit impletum : >putas , Filius hominis inveniet fidem super terram ? < > Propterea misericordiam deprecemur , ne nobis tacentibus lapides clamitent , sed loquamur et laudemus Deum in Patre et Fiho et Spiritu sancto : cui est gloria et imperium in saecula saeculorum . Amen . δὲ τοῦ πλήθους τῶν μαθητῶν , ὅπερ , >ἐὰν ἔλθῃ ἡ ἀποστασία < > , λίθοι κράζουσι . Πότε δὲ ἡμεῖς σιωπῶμεν ; Ὅταν >ψυγῇ ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν < , γένηται τὸ ὑπὸ τοῦ σωτῆρος εἰρημένον · >ἆρά γε ἐλθὼν ὁ υἱὸς ἀνθρώπου εὑρίσκει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς ; < Τίνες δέ οἱ λίθοι , περὶ εἴρηται μὴ ἀδυνατεῖν τῷ θεῷ >ἐκ λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ < ; Οἱ τοῖς λίθοις νοῦντες , τὰ ἔθνη τὰ πεπλανημένα .
Lemmas: Lectum est in evangelio secundum Lucam , quomodo , cum venisset Salvator >Bethphage et Bethaniam juxta montem miserit duos e discipuhs suis < , ; ut solverent >pullum asinae < , erat , >super quem nuUus hominum ahquando sederat < . quidem mihi videtur magis ad altiorem inteUegentiam quam ad simphcem historiam pertinere . Asinus vinctus erat . Ubinam ? >Contra Bethphage et e quibus Bethania interpretatur >domus vero >domus maxillarum < , quidam locus ; maxiUae enim sacerdotibus dabantur , sicut in lege praecipitur . lUuc ergo , ubi , >oboedientia < , mancipatus < , mittit discipulos suos , ut solvant ὁ μέν Βηθανία ἑρμηνεύω οἶκος ὑπακοή < , ὁ δέ Βηθφαγή ἱερατικός τις εἰμί τόπος · ὁ γάρ σιαγών ὁ ἱερεύς δίδωμι , ὡς ἐν ὁ νόμος ἀναγράφω · ἅπους οὖν ὑπακοή καί ἱερός τόπος , ἐκεῖ ἀποστέλλω ὁ κύριος ὁ ἀπόστολος λύω >πῶλον >pullum asinae , super quem hominum aliquando sederat < . Porro quid aliud super asinum sedere potest absque homine ? Volo paulisper exemplum sumere , ut , quod dicturus sum , possit intellegi . Scriptum est in Isaia : >visio quadrupedum in et angustia < , et reliqua usque ad eum locum , ubi >non proderunt eis divitiae aspidum < . Unusquisque quantas opes aspidum ante portaverit , quantas divitias bestiarum , et quomodo nunquam rationabilis homo sederit super asinum nostrum , non sermo Moysi , non Isaiae , non Hieremiae nec rehquorum omnium prophetarum , et videbit tunc sedisse super nos sermonem Dei atque rationem , quando venit Dominus Jesus et praecepit discipuUs suis , ut euntes solverent >pullum qui prius vinctus fuerat , ut liber incederet . Solutusitaque >pullus asinae < adducitur ad ad cujus solutionem mittens discipulos dixerat : >Si quis vos quare solvitis pullum ? dicite ei : quia Dominus necessa - rium illum habet < . Multi domini hujus puUi , antequam Salvator eum haberet necessa - νος , ἐν ὅς οὐδείς πίνω ἄνθρωπος καθίζω · ἀντί ὁ · οὐδέποτε ἄνθρωπος λογικός ἐπικαθίζω , ἤ Μωϋσῆς λόγος ἤ Ἠσαΐας οὐδέ ἄλλος τις ὁ προφήτης . ὅτε δέ ἔρχομαι ὁ Χριστός , λέγω ὁ μαθητής , ἵνα ἀπέρχομαι λύω ὁ πῶλος . λέγω δέ αὐτός · ἐάω τις ἐρωτάω · τίς λύω ὁ πῶλος , λέγω , ὅτι ὁ κύριος αὐτός χρεία ἔχω < > . παρατηρητέον δέ , ὅτι ὁ μέν Ἰησοῦς · ἐάω τις < φημί , ὑμός ἐρωτάω < , καί οὐ ὀνομάζω κύριος , ὁ δέ rium ; postqnam vero ille coepit esse >dominus < , plures esse cessaverunt ; nemo enim >potest Deo servire et mammonae < . malitiae servierimus , multis sumus passionibus vitiisque sub - jecti . Solvitur ergo pullus , >quia Dominus necessarium illum habet < . Etnunc Dominus >necessarium habet < . Vos estis asinae . Quid vestri Filius Dei >necessarium habet < ? quid a expetit ? Salutem vestram >necessariam habet < , cupit vos solvi peccatorum , Deinde mittunt discipuli >vestes suas super et sedere f aciunt Salvatorem . Assumunt Sermonem Dei et imponunt eum super animas audientium . Vestibus exuuntur , >substernunt < eas >in εὐαγγελιστής φημί , ὅτι εἶπον κύριος αὐτός < . πολύς γάρ εἰμί ὁ κύριος ὁ ὄνος πρό ὁ κυριεύω θάω ὑπό ὁ σωτήρ , οἶδα δέ , ὅτι ὁ ὁ κύριος ἅπαξ γίγνομαι οὐ δύναμαι πολύς κύριος ἔχω · ὅταν γάρ ὁ κακία δουλεύω τις ἄνθρωπος , πολύς πάθος δοῦλος εἰμί . λαμβάνω τοίνυν ὁ λόγος ὁ μαθητής καί ἐπικαθίζω αὐτός ὁ φύκης ὁ ἀκούω · εἶτα ἐκδύω ὁ ἱμάτιον ἑαυτοῦ >καὶ ἐν ὁ ὁδός < . Super nos sunt vestimenta apostolorum , opera eorum bona omamenta nostra sunt : volunt apostoli indumenta sua calcari a nobis . Et revera solutus a discipulis asinus et portans Jesum incedit super vestimenta apostolorum , quando doctrinam eorum imitatur et vitam . Quis nostrum sic beatus est , ut sedeat super illum Jesus , qui quamdiu in monte fuit , cum solis apostolis morabatur , quando vero coepit vicinus esse descensui , tunc occur - rit ei turba populorum ? Si non venisset ad descensum , non ei poterat occurrere multitudo . Descendit seditque super pullum asinae , et omnis populus voce consona laudabat Deum . Quod Pharisaei videntes dicebant Domino : >increpa eos < ; ; quibus ille respondit : >Si isti tacuerint , ἔργον γάρ εἰμί ὁ λύω ὁ δέω πῶλος μαθητής ἄγω λύω πρός ὁ Ἰησοῦς καί ὁ ἑαυτοῦ ἱμάτιον , ἐν οἶς κοσμέω , οὗτος εἰμί ὁ πρᾶξις Λία ὁ λόγος , ὁ πολύς ἐπιλείπω ὁ πῶλος καί μετά οὗτος ἐπιβιβάζω καί ἐνιδρύω αὐτός ὁ Ἰησοῦς καί πόλις ὑποστόρνυμι ὁ ἱμάτιον αὐτός ἐν ὁ οὐδός , ἔρχομαι ἱμάτιον μαθητικός ἐπιβαίνω ὁ λύω πῶλος , ὅς ἐπιβαίνω ὁ Ἰησοῦς . ἐπίκειμαι οὖν ἐγώ ὁ ἱμάτιον ὁ ἀπόστολος , ὁ πρᾶξις αὐτός ὁ καλός καί ὁ λόγος κοσμέω ἱμάς · ἐθέλω δέ ὁ μαθητής , Λία ἵνα πατέω - μέν αὐτός ὁ ἱμίτια , οὗτος εἰμί ἵνα ἐξετάζω ὁ ἀποστολικός λόγος . Τοῦ μέν ἔπειμι ὁ μαθητής < μέγας αἰνέω φωνή ὁ θεός σιωπάω ὁ λίθος · σιωπάω lapides clamabunt < > . Quando loquimur , lapides silent , quando nos tacemus , lapides clamant ; >potest enim Dominus de istis suscitare filios Abraham < . Quo tempore nos tacebimus ? Quando >refrixerit multorum < , quando illud , a Salvatore praedicatum est , fuerit impletum : >putas , Filius hominis inveniet fidem super terram ? < > Propterea misericordiam deprecemur , ne nobis tacentibus lapides clamitent , sed loquamur et laudemus Deum in Patre et Fiho et Spiritu sancto : cui est gloria et imperium in saecula saeculorum . Amen . δέ ὁ πλῆθος ὁ μαθητής , ὅς , ἐά ἔρχομαι ὁ ἀποστασία < > , λίθος κράζω . πότε δέ ἐγώ σιωπάω ; ὅταν ψύχω ὁ ἀγάπη ὁ πολύς < , γίγνομαι ὁ ὑπό ὁ σωτήρ λέγω · Ἤρα γε ἔρχομαι ὁ υἱός ἄνθρωπος εὑρίσκω ὁ πίστις ἐπί ὁ γῆ ; < τίνω δέ ὁ λίθος , περί λέγω μή ἀδυνατέω ὁ θεός ἐκ λίθος οὗτος ἐγείρω τέκνον ὁ Ἀβραάμ < ; ὁ ὁ λίθος νοῦς , ὁ ἔθνος ὁ πλανάω .