origenes.homiliae-in-job-fragmenta-in-catenis-typus-i-e-codd-paris 40
Μὴ , ἀλλὰ ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου . Τὰ μὲν τέλεια τῶν ἀγωνισμάτων τοῖς καλῶς ἀθλήσασι μετὰ τὸν βίον ἀπόκειται τοῦτον · οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ ἤδη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἀῤῥαβωνίζεται τοὺς ἀθλητάς . Διὰ τοῦτο , ὅτε ἠγωνίσατο τὰ μέγιστα ὁ Ἰώβ ὅτε , ἀποβαλὼν τὰ ὑπάρχοντα , ἐδόξασε τὸν δεδωκότα · ὅτε , ἀποθέμενος τὰ τέκνα , εὐχαρίστησε τῷ παρειληφότι · ὅτε , νοσήσας ὡς σκώληκας ἀνομβρεῖν ἀπὸ τοῦ σώματος , οὐ νενίκηται ἀπὸ τῶν πόνων · προοίμια καὶ ἀῤῥαβῶνα τῶν ἄθλων δίδωσιν αὐτῷ ὁ Θεὸς , χρηματίσας αὐτῷ διὰ νέφους καὶ λαίλαπος . Ἀκούσας οὖν τῶν προτέρων λόγων , δέον ἀποκρίνασθαι πρὸς Θεὸν , σιωπᾷ , ὡς οὐκ ἔχων παῤῥησίαν · οὕπω γὰρ ᾔδει τὸ , « Μωσῆς ἐλάλει , ὁ δὲ Θεὸς ἀπεκρίνατο αὐτῷ φωνῇ . » Ὁ μέντοι Θεὸς δίδωσιν αὐτῷ παῤῥησίαν τοῦ λέγειν · καὶ τοσαύτη ἐστὶν αὐτοῦ ἡ χρηστότης , ὥστε ἀναλαβεῖν αὐτὸν πρόσωπον οὐ κρίνοντος , ἀλλὰ κρινομένου μετὰ τοῦ ἀνθρώπου . Καὶ ἄλλαι τοῦτο ἐδίδαξαν Γραφαί · ὡς τὸ , « Δεῦτε , καὶ διαλεχθῶμεν · » καὶ , « Λαός μου , τί ἐποίησά σοι ; » Ἥδη ἆθλον δίδωσιν αὐτῷ ὁ Θεὸς , ὅτι ἅνθρωπον ἐρωτᾷ , ὅτι πυνθάνεται αὐτοῦ , ὅτι δίδωσιν ἐξουσίαν τῆς ἀποκρίσεως . Εἰ μὴ ἦν νενικηκὼς , οὐκ ἐλάμβανεν · εἰ μὴ ἦν ὑπομείνας , οὐκ ἂν ἦκουσε · « Ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου , » καὶ μὴ σιώπα · ἀλλʼ ἀνδρίζου πρὸς τὰς ἐρωτήσεις · ὅσῳ γὰρ ὀσφύς τινος οὐκ ἔζωσται , οὐδὲ συνέσφιγκται , ἀλλὰ λέλυται , οὐ δύναται εὐλόγως ἀποκρίνασθαι τῷ Θεῷ . Μὴ πρότερον οὖν ἀποκρινάσθω τις τῷ Θεῷ , ἐὰν μὴ ἀνὴρ γένηται τέλειος τὴν πνευματικὴν ἡλικίαν καὶ τὴν ὀσφὺν ζώσηται . Μὴ ἀποποιοῦ μου τὸ κρῖμα . Μὴ οἴου ἀλόγως κεκρίσθαι μοι ταῦτα ἅπερ ὑπέμεινας , μηδὲ ἀποποιοῦ μου τὸ κρῖμα . Τούτου τοῦ ῥητοῦ , ὡς χρησίμου μνημονεύωμεν , ὅταν ὁ Θεὸς παθεῖν τι ἡμᾶς κρίνῃ , τέκνον ἀποβαλεῖν . ἀρχὴν ἀπολέσαι , νοσῆσαι κατὰ τὸ σῶμα . ὅ τι δήποτε τούτων ὑποστῆναι · οὐδὲν ταύτων οἷόν τε παθεῖν ἡμᾶς , μὴ κρίνοντος τοῦ Θεοῦ . Ἐπεὶ οὖν οὐδὲν τούτων γίνεται χωρὶς κρίματος τοῦ Θεοῦ , λέγεται πρὸς τὸν παθόντα · « Μὴ ἀποποιοῦ μου τὸ κρῖμα · » τουτέστι , Μὴ ἀπαρνοῦ ὅπερ ἔκρινα περὶ σοῦ · τὸν παρόντα λέγει χρηματισμόν . Οἴει δέ με ἄλλως σοι κεχρημστικέναι , ἢ ἵνα ἀναφανῇς δίκαιος ; Ἀπολογοῦμαί σοι · δίκαιος ἦς , ἀλλʼ οὐκ ἦς φανερός · ὑπομονὴν εἶχες · ἔδει με ἀφορμὴν παρασχεῖν τοῦ λάμψαι σου τὴν ὑπομονήν · εἷχες ἀνδρείαν · ἀλλʼ ἐκρύπτετο ἐν σοί · οἱ συμβεβηκότες πόνοι ἔδειξάν σου τὴν ἀνδρείαν . Τούτων μνημονεύωμεν ἐν τοῖς τῶν περιστάσεων καιροῖς , καὶ δόξωμεν τοῦ Θεοῦ ἀκούειν παρόντος καὶ λέγοντος ἡμῖν · « Οἴει δέ με ἄλλως σοι κεχρηματικέναι , » τουτέστι τὸν πειρασμὸν συγχωρῆσαι , ἢ ἵνα τοῖς ἀγνοοῦσι δήλη ἡ σὴ δικαιοσύνη ᾖ ; Ἀνάλαβε δὴ ὕψος . Ἔστι δὲ καὶ οὕτω νοῆσαι τοὺς στίχους · Νενίκηκας τὸν πειραστήν · ἀνάλαβέ σου τὸ ὕψος · ἀνάλαβέ σου τὴν δύναμιν · στεφάνωσαι · ἔνδυσαι εὐπρέπειαν . Ὁ ὑβριστὴς ἐστρατεύσατο κατὰ σοῦ · σὺ δὲ τὸν ὑπερήφανον ἐταπείνωσας , καὶ μακρὰν μετʼ αἰσχύνης ἀπέστρεψας μετὰ τῆς αὐτοῦ φάλαγγος .
Lemmas: μή , ἀλλά ζώννυμι ὥσπερ ἀνήρ ὁ ὀσφῦς σύ . ὁ μέν τέλειος ὁ ἀγώνισμα ὁ καλός ἀθλέω μετά ὁ βίος ἀπόκειμαι οὗτος · οὐδείς δέ ἥσσων καί ἤδη ὁ χάρις ὁ θεός ἀρραβωνίζεται ὁ ἀθλητής . διά οὗτος , ὅτε ἀγωνίζομαι ὁ μέγας ὁ Ἰώβ ὅτε , ἀποβάλλω ὁ ὑπάρχω , δοξάζω ὁ δίδωμι · ὅτε , ἀποτίθημι ὁ τέκνον , εὐχαριστέω ὁ παραλαμβάνω · ὅτε , νοσέω ὡς σκώληξ ἀνομβρέω ἀπό ὁ σῶμα , οὐ νικάω ἀπό ὁ πόνος · προοίμιον καί ἀρραβών ὁ ἆθλον δίδωμι αὐτός ὁ θεός , χρηματίζω αὐτός διά νέφος καί λαῖλαψ . ἀκούω οὖν ὁ πρότερος λόγος , δέω ἀποκρίνω πρός θεός , σιωπάω , ὡς οὐ ἔχω παρρησία · οὔπω γάρ οἶδα ὁ , « Μωσῆς λαλέω , ὁ δέ θεός ἀποκρίνω αὐτός φωνή . » ὁ μέντοι θεός δίδωμι αὐτός παρρησία ὁ λέγω · καί τοσοῦτος εἰμί αὐτός ὁ χρηστότης , ὥστε ἀναλαμβάνω αὐτός πρόσωπον οὐ κρίνω , ἀλλά κρίνω μετά ὁ ἄνθρωπος . καί ἄλλος οὗτος διδάσκω Γραφή · ὡς ὁ , « δεῦτε , καί διαλέγω · » καί , « λαός ἐγώ , τίς ποιέω σύ ; » ἤδη ἆθλον δίδωμι αὐτός ὁ θεός , ὅτι ἄνθρωπος ἐρωτάω , ὅτι πυνθάνομαι αὐτός , ὅτι δίδωμι ἐξουσία ὁ ἀπόκρισις . εἰ μή εἰμί νικάω , οὐ λαμβάνω · εἰ μή εἰμί ὑπομένω , οὐ ἄν ἀκούω · « ζώννυμι ὥσπερ ἀνήρ ὁ ὀσφῦς σύ , » καί μή σιωπάω · ἀλλά ἀνδρίζω πρός ὁ ἐρώτησις · ὅσος γάρ ὀσφῦς τις οὐ ζώννυμι , οὐδέ συσφιγ́γνυμι , ἀλλά λύω , οὐ δύναμαι εὔλογος ἀποκρίνω ὁ θεός . μή πρότερος οὖν ἀποκρίνω τις ὁ θεός , ἐάν μή ἀνήρ γίγνομαι τέλειος ὁ πνευματικός ἡλικία καί ὁ ὀσφῦς ζώννυμι . μή ἀποποιέω ἐγώ ὁ κρῖμα . μή οἷος ἄλογος κρίνω ἐγώ οὗτος ὅς ὑπομένω , μηδέ ἀποποιέω ἐγώ ὁ κρῖμα . οὗτος ὁ ῥητός , ὡς χρήσιμος μνημονεύω , ὅταν ὁ θεός πάσχω τις ἐγώ κρίνω , τέκνον ἀποβάλλω . ἀρχή ἀπόλλυμι , νοσέω κατά ὁ σῶμα . ὅς τις δήποτε οὗτος ὑφίστημι · οὐδείς οὗτος οἷος τε πάσχω ἐγώ , μή κρίνω ὁ θεός . ἐπεί οὖν οὐδείς οὗτος γίγνομαι χωρίς κρίμα ὁ θεός , λέγω πρός ὁ πάσχω · « μή ἀποποιέω ἐγώ ὁ κρῖμα · » τουτέστι , μή ἀπαρνέομαι ὅς κρίνω περί σύ · ὁ πάρειμι λέγω χρηματισμός . οἴομαι δέ ἐγώ ἄλλος σύ κεχρημστικενος , ἤ ἵνα ἀναφαίνω δίκαιος ; ἀπολογέομαι σύ · δίκαιος εἰμί , ἀλλά οὐ εἰμί φανερός · ὑπομονή ἔχω · δέω ἐγώ ἀφορμή παρέχω ὁ λάμπω σύ ὁ ὑπομονή · ἔχω ἀνδρεία · ἀλλά κρύπτω ἐν σύ · ὁ συμβαίνω πόνος δείκνυμι σύ ὁ ἀνδρεία . οὗτος μνημονεύω ἐν ὁ ὁ περίστασις καιρός , καί δοκέω ὁ θεός ἀκούω πάρειμι καί λέγω ἐγώ · « οἴομαι δέ ἐγώ ἄλλος σύ χρηματίζω , » τουτέστι ὁ πειρασμός συγχωρέω , ἤ ἵνα ὁ ἀγνοέω δῆλος ὁ σός δικαιοσύνη εἰμί ; ἀναλαμβάνω δή ὕψος . εἰμί δέ καί οὕτως νοέω ὁ στίχος · νικάω ὁ πειραστής · ἀναλαμβάνω σύ ὁ ὕψος · ἀναλαμβάνω σύ ὁ δύναμις · στεφανόω · ἐνδύω εὐπρέπεια . ὁ ὑβριστής στρατεύω κατά σύ · σύ δέ ὁ ὑπερήφανος ταπεινόω , καί μακρός μετά αἰσχύνη ἀποστρέφω μετά ὁ αὐτός φάλαγξ .