origenes.fragmenta-in-lucam-in-catenis maintext.11
Οὐ περὶ αἰσθητοῦ λύχνου , ἀλλὰ νοητοῦ ταῦτα λέγεται · οὐκ ἂν γὰρ Τοῦτον ἄφας τις καλύψαι σκεύει ἢ ὑποκάτω κλίνης θείη , ἀλλ᾿ ἐπὶ τῆς ἐν αὐτῷ λυχνίας . Εἴη δ᾿ ἄν σκεύη μὲν οἰκίας αί τῆς ψυχῆς δυνάμεις · ίνη δὲ τὸ σῶμα · εἰσπορευόμενοι δὲ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ μεταδιδόντος · Λυχνία δὲ τὸ ἡγεμονικόν , τόπος οὖσα τοῦ λόγου , ἤγουν τὸ στόμα , ἡνίκα Τις αὐτὸ ἀνοίξει λόγῳ θεοῦ—καθ᾿ ἑκάτερον γὰρ ὄψονται τὸ φῶς οἱ πρὸς Θεὺν τὴν εἴσοδον ποιηςάμενοι ἄνθρωποι—φῶς δὲ ἢν ἐφώτισεν ἑαυτῷ γνῶσιν . Ὅ γε μὴν βουλόμενος τὸν λύχνον ἐφαρμόζειν τοῖς τελειωτάτοις τῶν τοῦ ᾿Ιησοῦ μαθητῶν δυσωπήσει ἡμᾶς αὐὸ τῶν περὶ Ἰωάννου εἰρημένων , ὅτι >ἐκεῖνος ἦν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καὶ τὸν ἐν ἑκάστῳ νοῦν . Ἀλλὰ καὶ τό · >ἔστωσαν ὑμῶν οἱ λύχνοι καιόμενοι< πρὸς πάντας εἴρηται Τοὺς μαθητὰς τοῦ Ἰησοῦ . Οὐ δεῖ τοίνυν τὸν ἅφαντα λύχνον ἐν φυχῇ λογικὸν κρύπτειν αὐτόν , ἀλλ᾿ ἐπιτιθέναι λυχνίᾳ , ἦς σύμβολον Μωὑσῆς >ἀπέθετο ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου< . Μοδίῳ μὲν γὰρ σιτομετρείσθωσαν ὑπὸ τοῦ >πιστοῦ καὶ φρονίμου οἰκέτου< οἱ σύνδουλοι , βλεπέτωσαν δὲ τὰς αὐγὰς τοῦ >πιστοῦ καὶ φρονίμου οἰκέτου< οἱ σύνδουλοι , βλεπέτωσαν δὲ τὰς αὐγὰς τοῦ λύγνου ἐπικειμένου τῆ λυχνία , ἤγουν τῆ εκκληςία , πάντες . Ἀλλ᾿ οὐδὲ >ὑπὸ τὴν κλίνην< τιθέασι τὸν λύχνον , ἔνθα τις ἀναπαύεται , οὐδὲ ἄλλου τινὸς >σκεύους ὑποκάτω< · τοῦτο γὰρ ὁ ποιῶν οὐ προνοεῖται Τῶν εἰσπορευομένων εἰς τὴν οἰκίαν , οἷς δεῖ τίθεσθαι τὸν λύχνον . Οἱ τῷ >ἀληθινῷ φωτὶ< καὶ λόγῳ τῷ λαμπρῷ καὶ ταῖς ἀκτῖσι τῆς σοφίας ἀνάνάπτοντες Τὸν ἐν αὐτοῖς νοῦν , φύσιν ἔχοντα , καθ᾿ ἥν κατεσκεύασεν αὐτὸν ὁ Δημιουργός , λύχνου δέονται τῆς ἀπὸ τοῦ λόγου καὶ σοφίας καὶ τῆς ἀληθείας τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς ἀνάψεως . Καὶ νομιστέον τὴν >ἔστωσαν ὑμῶν οἱ λύχνοι καιόμενοι< ἐντολὴν πληροῦσθαι ὑπὸ τῶν προνοουμένων ἔγειν ἐν τῆ φυχῆ τὸν νοῦν διορατικώτατον καὶ μετέχοντα τοῦ εἰπόντος · >ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα< . Οἱ γὰρ καίοντες τὸν λύχνον καὶ τιθέντες ἐπί τὴν λθχνίαν , ἵνα λἀμπῃ πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰχίᾳ , προτρέψονται καὶ τοὺς ἐν τῇ οἰκίᾳ βλέποντας τὴν τοῦ λύχνου λαμπρότητα καὶ αὐτοῦς καίειν τὴν ἑαυτῶν λυχνίαν .
Lemmas: οὖον περί αἰσθητής λύχνος , ἀλλά νοητός οὗτος λέγω · οὐ εἄν γάρ οὗτος ἁφή τις καλύπτω σκεῦος ἢ ὑποκάτω κλίνη τίθημι , ἀλλά ἐπί ὁ ἐν αὐτός λυχνίας . ἀίω δέ ἄν σκεῦος μέν οἰκίον ὅς ὁ Ψυχή δύναμις · ἰνέω δέ ὁ σῶμα · εἰσπορεύω δέ ὁ ἀκροατής ὁ μεταδίδωμι · λυχνία δέ ὁ ἡγεμονικός , τόπος εἰμί ὁ λόγος , ἤγουν ὁ στόμα , ἡνίκα τις αὐτός ἀνοίγω λόγος θεόω ἑκάτερος γάρ ὁράω ὁ φάος ὁ πρός Θεῦς ὁ εἴσοδος ποιέω ἄνθρωποι—φῶς δέ εἄν φωτίζω ἑαυτοῦ γνῶσις . ὅς γε μήv βούλομαι ὁ λύχνος ἐφαρμόζω ὁ τέλειος ὁ ὁ ᾿ιειμαι μαθητής δυσωπέω ἐγώ αὐὸ ὁ περί Ἰωάννης εἴρω , ὅτι ἐκεῖνος εἰμί ὁ λύχνος ὁ καίω καί ὁ ἐν ἕκαστος νόος . ἀλλά καί ὁ · >ἔστωσαν σύ ὁ λύχνος καίω πρός πᾶς εἴρω ὁ μαθητής ὁ Ἰησοῦς . οὖον δεῖ τοίνυν ὁ άφαντος λύχνος ἐν φυχῇ λογικός κρύπτω αὐτός , ἀλλά ἐπιτίθημι λυχνία , εἰμί σύμβολον Μωυσῆς ἀποτίθημι ἐν ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . Μόδιος μέν γάρ σιτομετρέω ὑπό ὁ ὑφίστημι καί φρόνιμος οἰκέτης ὁ σύνδουλος , βλέπω δέ ὁ αὐγή ὁ ὑφίστημι καί φρόνιμος οἰκέτης ὁ σύνδουλος , βλέπω δέ ὁ αὐγή ὁ Λυγνού ἐπίκειμαι τῆ λυχνία , ἤγουν τῆ εκκληςία , πᾶς . ἀλλά οὐδέ ὑπό ὁ κλίνη τίθημι ὁ λύχνος , ἔνθα τις ἀναπαύω , οὐδέ ἄλλος τις >σκεύους ὑποκάτω · οὗτος γάρ ὁ ποιέω οὖον προνοέω ὁ εἰσπορεύω εἰς ὁ οἰκίον , ὅς δεῖ τίθημι ὁ λύχνος . ὁ ὁ ἀληθινός φωτία καί λόγος ὁ λαμπρός καί ὁ ἀκτίς ὁ σοφία ἀνάνάπτοντες ὁ ἐν αὐτός νόος , φύσις ἔχω , κατά ὅς κατασκευάζω αὐτός ὁ Δημιουργός , λύχνος δήω ὁ ἀπό ὁ λόγος καί σοφία καί ὁ ἀλήθεια ὁ ἀληθινός φάος ἄναψις . καί νομιστέος ὁ >ἔστωσαν σύ ὁ λύχνος καίω ἐντολή πληρόω ὑπό ὁ προνοέω ἐγώ ἐν τῆ φυχῆ ὁ νόος διορατικός καί μετέχω ὁ εἶπον · ἐγώ φάος εἰς ὁ κόσμος ἐλαύνω . ὁ γάρ καίω ὁ λύχνος καί τίθημι ἐπί ὁ λθχνίαν , ἵνα λάμπω πᾶς ὁ ἐν ὁ οἰχίᾳ , προτρέπω καί ὁ ἐν ὁ οἰκίον βλέπω ὁ ὁ λύχνος λαμπρότης καί αὔτεος καίω ὁ ἑαυτοῦ λυχνία .