origenes.fragmenta-in-lucam-in-catenis maintext.26
Τοῦτο τοίνυν φησίν · εὶ καὶ ἐπὶ τοῦ παρόντος οὐ νοεῖτε τοὺς λόγους τούτους , ἐν καιρῷ αὐτοὺς νοήσετε τὴν ἄγνοιαν ἀποθέμενοι , ἐπὰν τελείως ἐπιστρέψητε πρός με καὶ περιαιρεθῆτε τὸ κάλυμμα , ὅπερ ἐν αὐτῷ τῷ πάθει περιελῶ ἀφ᾿ ὑμῶν , οὗ σύμβολον ὄψεσθε καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχισένον . Τάχα δὲ καὶ καθόλου ἐν τοῖς μανθάνουσι πρῶτον δεῖ ἀγνοεῖσθαι τοὺς λόγους τῶν παραδιδομένων καὶ παρακεκαλύφθαι τὰ ῥήματα , ἵν’ ὕστερον μετὰ τὸ ἀποθέσθαι τοὺς ἀκροατὰς εἰς τὰ ὦτα ἑαυτῶν τοὺς λόγους ἡ σαφήωεια φανερωθῇ μετατιθεμένων τῶν λόγων ἀπὸ τῶν ὤτων εἰς τὴν καρδίαν . Ὅρα γοῦν ὅτι καὶ αὐτοῖς τοῖς μαθηταῖς πρότερον ἐν παραβολαῖς ἐλάλει ἀκούουσι μετὰ τῶν ἔξω , εἶτα μετὰ τοῦτο >κατ᾿ ἰδίαν< αὐτοῖς >ἐπέλυε πάντα< · καὶ ἡμεῖς καταμε λετήσαντες καὶ μηδαμῶς αὐτὰς συνέντες οἱονεὶ ἀναβλέπομεν ἐν τῇ συνεχεῖ μελέτῃ , κατὰ βραχὺ ἐλλάμποντος >ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν< λόγου >πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης< αὐτοῦ , ὅς Τὸ δέ >μέλλει παραδίδοσθαι< παρὰ Ματθαίῳ καὶ Λουκᾷ παρίστησι σαφῶς τό · ὑπὸ τίνος ; διόπερ ὡς ἔφαμεν ὁ μέν τις ἐρεῖ · ὑπὸ τοῦ Ἰούδα , ὁ δέ · ὑπὸ τοῦ λαοῦ · ἡμεῖς δὲ ἐπείπερ Ἰούδας καὶ ὁ λαὸς ἄνθρωποι ἦσαν , ἐφιστῶμεν , μήποτε βέλτιόν ἐστι κατακολουθήσαντας ἡμᾶς Παύλῳ λέγοντι περὶ τοῦ πατρός , >ὅς γε τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἀλλ᾿ ὑπέρ ἡμῶν Πάντων παρέδωκεν αὐτόν ( , αὐτόν< τῷ λείπειν τό · ὑπὸ τοῦ θεοῦ . Ἐνθάδε δέ γενόμενος ζητήσεις , εἰ ταὐτὸ σημαινόμενόν ἐστι τοῦ >παραδεδόσθαι < τασσομένου ἐπὶ Ἰούδα καὶ τοῦ θεοῦ · ὁ μὲν οὖν τις φάσκων ταὐτὸν εἶναι τῇ προδέσει δώσει τὴν διαφοράν , καθ’ ἥν ὁ μέν Ἰούδας ὅτε ἀργυρίου αὐτὸν παραδιδοὺς ἐπιβουλευτικῶς παρέδωκεν αὐτόν , ὁ δὲ πατὴρ εὐεργετικῶς . Ἔτι πρόσχες πῶς εἴρται , ἵνα μὴ αἴσθωνται αὐτό · ὥσπερ γἀρ ἐστιν ἐν αἰσθήσει τὸ μὴ αἰσθάνεσθαι πολλάκις τῶν αἰσθητῶν κατὰ πάθος γινόμενον , οὕτως ἔστι καὶ ἢ κατὰ τὸ ἡγεμονικὸν ἀναισθητεῖν λόγων καὶ ῥήματος ἢ δυσαισθητεῖν . Ἐπεὶ δέ >φόβος κυρίου ἀρχὴ αἰσθησεως< μήποτε ὅν ἐφοβήθησαν οἱ μαθηταί , ὡς φαῦλος ἀπὸ τῆς ἐν αὐτοῖς ἀγνοίας τοῦ ῥήματος γέγονε , καὶ τοῦ παρακαλύμματος ἐμποδίζοντος αὐτοῖς διὰ τῆς ἐπερωτήσεως μαθεῖν · ὁ γὰρ οἰκονομῶν τὴν ἄγνοιαν καὶ παρακαλύπτων ἀπ᾿ αὐτῶν τὸ ῥῆμα ἑώρα ἀπὸ τῆς ἐπερωτήσεως , εἰ ἀπεκρίατο ἐπερωτώμενος ὁ σωτὴρ περιαιρεθησόμενος τὴν ἄγνοιαν καὶ τὸ παρακάλυμμα . Ἅμα δὲ καὶ συγκρῖνον , ὅτι ἐπὶ μὲν τῶν παραβολῶν >ἠρώτων αὐτὸν κατ᾿ ἰδίαν οἶ μαθηταὶ< καὶ οὐκ >ἐφοβοῦντο ἐπερωτῆσαι< · νῦν δὲ >ἐφοβή - θησαν αὐτὸν ἐπερωτῆσαι περὶ τοῦ ῥήματος τούτου< οἰκονομοῦντός τι τοῦ τὴν ἄγνοιαν ἐμποιοῦντος καὶ τὴν παρακάλυψιν ἐν αὐτοῖς . Ἐταμιεύετο δὲ εἰς ἐπιτήδειον καιρὸν τὴν περιαίρεσιν τῆς ἀγνοίας καὶ τοῦ παρακαλύμματος , μέλλων >παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων< .
Lemmas: οὗτος τοίνυν φημί · εί καί ἐπί ὁ πάρειμι οὖον νοέω ὁ λόγος οὗτος , ἐν καιρός αὐτός νοέω ὁ ἄγνοια ἀποτίθημι , ἐπάν τέλειος ἐπιστρέφω πρός ἐγώ καί περιαιρέω ὁ κάλυμμα , ὅσπερ ἐν αὐτός ὁ πάθος περιαιρέω ἀπό σύ , ὅς σύμβολον ὁράω καταπέτασμα ὁ ναός σχίζω . Τάχα δέ καί καθόλου ἐν ὁ μανθάνω πρῶτος δεῖ ἀγνοέω ὁ λόγος ὁ παραδίδωμι καί παρακαλύπτω ὁ ῥῆμα , ἵνα ὕστερος μετά ὁ ἀποτίθημι ὁ ἀκροατής εἰς ὁ οὖς ἑαυτοῦ ὁ λόγος ὁ σαφήωεια φανερόω μετατίθημι ὁ λόγος ἀπό ὁ οὖς εἰς ὁ Καρδία . Ὅρας γοῦν ὅτι καί αὐτός ὁ μαθητής πρότερος ἐν παραβολή λαλέω ἀκούω μετά ὁ ἔξω , εἶτα μετά οὗτος >κατ᾿ ἴδιος αὐτός ἐπιλύω πάντης · καί ἐγώ καταμε λετήσαντες καί μηδαμῶς αὐτός συνίημι οἱονεί ἀναβλέπω ἐν ὁ συνεχής μελέτη , κατά βραχύς ἐλλάμπω ἐν ὁ Καρδία ἡμῶν< λόγος Ἵπρος φωτισμός ὁ γνῶσις ὁ δόξη αὐτός , ὅς ὁ δέ μέλλω παραδίδωμι παρά Ματθαῖος καί Λουκᾶς παρίστημι σαφῶς ὁ · ὑπό τίς ; διόπερ ὡς φημί ὁ μέν τις εἴρω · ὑπό ὁ Ἰούδας , ὁ δέ · ὑπό ὁ λαός · ἐγώ δέ ἐπεί Ἰούδας καί ὁ λαός ἄνθρωπος εἰμί , ἐφίστημι , μήποτε βελτίων εἰμί κατακολουθέω ἐγώ Παῦλος λέγω περί ὁ πατήρ , ὅς γε ὁ ἴδιος υἱός οὐ ἀλλά ὑπέρ ἐγώ Πάντων παραδίδωμι αὐτός ( , αὐτός ὁ λείπω ὁ · ὑπό ὁ θεός . ἐνθάδε δέ γίγνομαι ζητέω , εἰμί αὐτός σημαίνω εἰμί ὁ παραδίδωμι < τάσσω ἐπί Ἰούδας καί ὁ θεός · ὁ μέν οὖν τις φάσκω αὐτός εἰμί ὁ προδέω δίδωμι ὁ διαφορά , κατά ὅς ὁ μέν Ἰούδας ὅτε ἀργύριον αὐτός παραδίδωμι ἐπιβουλευτικός παραδίδωμι αὐτός , ὁ δέ πατήρ εὐεργετικός . ἔτι προέχω πῶς εἴρω , ἵνα μή αἰσθάνομαι αὐτός · ὥσπερ γάρ εἰμί ἐν αἴσθησις ὁ μή αἰσθάνομαι πολλάκις ὁ αἰσθητής κατά πάθος γίγνομαι , οὕτως εἰμί καί ἢ κατά ὁ ἡγεμονικός ἀναισθητέω λόγος καί ῥῆμα ἢ δυσαισθητέω . ἐπεί δέ φόβος κύριος ἀρχή αἴσθησις μήποτε ὅς φοβέω ὁ μαθητής , ὡς φαῦλος ἀπό ὁ ἐν αὐτός ἄγνοια ὁ ῥῆμα γίγνομαι , καί ὁ παρακάλυμμα ἐμποδίζω αὐτός διά ὁ ἐπερώτησις μανθάνω · ὁ γάρ οἰκονομέω ὁ ἄγνοια καί παρακαλύπτω ἀπό αὐτός ὁ ῥῆμα ὁράω ἀπό ὁ ἐπερώτησις , εἰμί ἀποκρίνω ἐπερωτάω ὁ σωτήρ περιαιρέω ὁ ἄγνοια καί ὁ παρακάλυμμα . ἅμα δέ καί συγκρίνω , ὅτι ἐπί μέν ὁ παραβολή ἀείρω αὐτός κατά ἴδιος οἶς μαθητής καί οὐ φοβέω ἐπερωτάω · νῦν δέ >ἐφοβή - θημι αὐτός ἐπερωτάω περί ὁ ῥῆμα τούτος οἰκονομέω τίς ὁ ὁ ἄγνοια ἐμποιέω καί ὁ παρακάλυψις ἐν αὐτός . ταμιεύω δέ εἰς ἐπιτήδειος καιρός ὁ περιαίρεσις ὁ ἄγνοια καί ὁ παρακάλυμμα , μέλλω παραδίδωμι εἰς χείρ ἀνθρώπων< .