origenes.fragmenta-in-lucam-in-catenis maintext.64
Δοκεῖ δέ μοι νῦν τοῦ >πιστὸς< καὶ τοῦ >φρόνιμος< ἀκούειν οὔτε ἐπὶ μίαν τῶν ἀρετῶν , πίστιν ἰδίως λεγομένην κατὰ τὴν γραφήν , ἀγαφέροντα τὸ >πιστὸς οὔτε ἐφ’ ἑρέραν τὸ >φρόνιμος< καθὰ πάντως ὁ πιστὸς φρόνι - μός ἐστι καὶ ἀνάπαλιν ὁ φρόνιμος πιστός , τῷ ἀντακολουθεῖν τὰς ἀρετάς . Ἀλλ' ὥσπερ τὸ >φρόνιμος< ὄνομα κεῖταί ποτε οὐ κατὰ τὸν πεπεισμένον ἀρετη τῇ φρονήσει , ἀλλ' εἰς παράστασιν τοῦ ἐντρεχοῦς , ὃν δυνατόν ποτε καὶ φαῦλον εἶναι , καθὸ >ὁ ὅφις ὄφις ἦν φρονιμώτατος πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς< , οὕτω καὶ νῦν ὁ πιστὸς οὐ τέλειος τῷ τὴν πρόθεσιν αὐτῷ νενευκέναι πρὸς τὴν εἰς θεὸν πίστιν · κατà τοῦτο δὲ δυνατὸν μήτε πόντων τὸν πιστὸν φρόνιμον εἶναι , μήτε τὸν φρόνιμον πιστόν . Ὅτι δὲ καὶ κατ' αὐτὰ τὰ θεῖα γράμματά ἐστι φρόνιμος , οὐ πιστὸς δὲ καὶ ὁ οἰκονόμος , ἐντεῦθεν δῆλον · οὐ γὰρ πιστοῦ ἦν τὸ διασκορπίζειν τὰ ὑπάρχοντα τοῦ πλουσίου καὶ τὸ προσκαλέσασθαι ἔκαστον τῶν χρεωφειλετῶν τοῦ γυρίου αὐτοῦ καὶ τὸ χρέος μειοῦν . Καὶ ὅτι μὲν οὐ πιστὸς ἦν , σαφῶς φαίνεται , ὅτι δὲ καὶ κατά τι σημαινόμενον φρόνιμος ἐτύγχανε , δῆλον · ἐπαινεῖ γὰρ ὁ κύριος τὸ ἐντρεχὲς αὐτοῦ , ψέγων αὐτοῦ τὸ ἄπιστον καὶ διὰ τοῦτο λέγων αὐτῷ . >οὐ δυνήσῃ ἔτι οἰκονομεῖν< . Καὶ τάχα ἐν τοῖς πλήθεσιν ἀρκεῖ τισι πρὸς σωτηρίαν ἡ ὡς προείπομεν πίστις , ἐν δὲ τοῖς οἰκονόμοις ἀμφοτέρων χρεία , καὶ τοῦ πιστοῦ καὶ τοῦ φρονίμου · μὴ ὢν γὰρ τοιοῦτος , οὐ δυνήσεται θεωρῆσαι καὶ τὸν καιρὸν τῆς δόσεως τοῦ σιτομετρίου πρὸς τοὺς ὑποχειρίους καὶ τὸ ἁρμόζον ἑκάστῳ . Ἐπεὶ οὖν πολλοί εἰσιν οἰκονόμοι τῶν ἐκκλησιῶν πιστοὶ μέν , οὐ μὴν καὶ φρόνιμοι καί τινες τοὐναντίον , διὰ τοῦτο ἐπαπορητικῶς προὐνέγκατο τὴν φωνὴν ὁ κύριος ὑπὲρ τοῦ τρανότατα ἐμφῆναι τὸ σπάνιον καὶ δυσεύρετον τῶν ἅμα πιστῶν καὶ φρονίμων οἰκονόμων · τόν γε μὴν εὑρεθέντα κατέστησεν ὁ κύριος ἐπὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ , ὡς καὶ τόν Ἰούδαν ὁ σωτὴρ ἐξελέξατο , οὐκ ἀγνοῶν μὲν τὸ ὕστερον ἀπαντησόμενον , συγχρώμενος δὲ αὐτοῦ τῷ πρὸ τῆς παραβάσεως χρόνῳ καὶ τῇ τότε ὁδευούσῃ ἐπ' ἀρετὴν προαιρέσει εἰς τό τῆς ἀποστολικῆς διακονίας ἔργον . ἔργον . δὲ τὸ ἀποκείμενον ἀγαθὸν τῷ πιστῷ καὶ φρονίμῳ παρὰ τὸ λεγόμενον πρὸς τὸν δεκαπ λασιάσαντα τὴν μνᾶν ἢ πενταπλασιάσαντα . καὶ οὐ θαυμαστόν , ὅπου γε καὶ τῶν παρὰ τούτους διαφερόντων μεῖζον · ὡρισμέναι γὰρ πόλεις τοῖς τὰς μνᾶς ἐπεξεργασαμένοις παραδίδονται , πλήθη δὲ τοῖς τὰ τάλαντα διπλασιάσασιν . Πολλῷ δὲ μεῖξον καὶ τούτων ἐστὶ τὸ μὴ μόνον ἐπὶ πολλῶν καθίστασθαι , ἀλλ' >ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσι< τῷ κυρίῳ ὅπερ ἀπόκειται τῷ πιστῷ καὶ φρονίμῳ οἰκονόμῳ , ἄφιον ἑαυτὸν πάντων τῶν ὑπαρχόντων <διὰ > τῆς πίστεως καταστήσαντι . Ζητήσεις δὲ εἰ πλειόνων εὑρισκομένων πιστῶν καὶ φρονίμων ἔκαστον αὐτῶν δυνατὸν >ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρζουσι< τοῦ κυρίου καθίστασθαι . εἰ γὰρ >ἐπὶ πᾶσι< , πῶς ἕτερος χώραν ἔχει ἐπὶ τοῖς δέκα πόλεσι καὶ μᾶλλον εἰς πλείους ; διὸ εἰσ προτροπὴν εἰρήσθω .
Lemmas: δοκέω δέ ἐγώ νῦν ὁ >πιστὸς< καί ὁ Ἅφρων ἀκούω οὔτε ἐπί εἷς ὁ ἀρετή , πίστις ἰδίως λέγω κατά ὁ γραφεύς , αγαφεροειντα ὁ πιστός οὔτε ἐπί ἑρέραν ὁ Ἅφρων καθά πάντως ὁ πιστός φρόνις - μος εἰμί καί ἀνάπαλιν ὁ φρόνιμος πιστός , ὁ ἀντακολουθέω ὁ ἀρετή . ἀλλά ὥσπερ ὁ Ἅφρων ὄνομα κεῖμαι ποτός οὖον κατά ὁ πείθω ἀρετή ὁ φρόνησις , ἀλλά εἰς παράστασις ὁ ἐντρεχής , ὅς δυνατός ποτός καί φαῦλος εἰμί , καθό ὅς ὄφις ὄφις εἰμί φρόνιμος πᾶς ὁ θηρίον ὁ ἐπί ὁ Ἡγῆς , οὗτος καί νῦν ὁ πιστός οὖον τέλειος ὁ ὁ πρόθεσις αὐτός νέος πρός ὁ εἰς θεός πίστις · κατà οὗτος δέ δυνατός μήτε πόντος ὁ πιστόν Φρόνιμον εἰμί , μήτε ὁ Φρόνιμον πιστός . ὅτι2 δέ καί κατά αὐτός ὁ θεῖον γράμμα εἰμί φρόνιμος , οὖον πιστός δέ καί ὁ οἰκονόμος , ἐντεῦθεν δῆλος · οὖον γάρ πιστός εἰμί ὁ διασκορπίζω ὁ ὑπάρχω ὁ πλούσιος καί ὁ προσκαλέω ἕκαστος ὁ χρεωφειλέτης ὁ γύριος αὐτός καί ὁ χρέος μειόω . καί ὅτι μέν οὖον πιστός εἰμί , σαφῶς φαίνω , ὅτι δέ καί κατά τίς σημαίνω φρόνιμος τυγχάνω , δῆλος · ἐπαινέω γάρ ὁ κύριος ὁ ἐντρεχής αὐτός , ψέγω αὐτός ὁ ἄπιστος καί διά οὗτος λέγω αὐτός . οὐ δύναμαι ἔτι οἰκονομέω . καί τάχα ἐν ὁ πλῆθος ἀρκέω τις πρός σωτηρία ὁ ὡς προεῖπον πίστις , ἐν δέ ὁ οἰκονόμος ἀμφότερος χρεία , καί ὁ πιστός καί ὁ φρόνιμος · μή εἰμί γάρ τοιοῦτος , οὖον δύναμαι θεωρέω καί ὁ καιρός ὁ δόσις ὁ σιτομέτριον πρός ὁ ὑποχείριος καί ὁ ἁρμόζω ἕκαστος . ἐπεί οὖν πολύς εἰμί οἰκονόμος ὁ ἐκκλησία πιστός μέν , οὖον μήv καί φρόνιμος καί τις ἐναντίος , διά οὗτος ἐπαπορητικός προφέρω ὁ φωνή ὁ κύριος ὑπέρ ὁ τρανός ἐμφαίνω ὁ σπάνις καί δυσεύρετος ὁ ἅμα πιστός καί φρόνιμος οἰκονόμος · ὁ γε μήv εὑρίσκω καθίστημι ὁ κύριος ἐπί ὁ θεράπων αὐτός , ὡς καί ὁ Ἰούδας ὁ σωτήρ ἐκλέγω , οὐ ἀγνοέω μέν ὁ ὕστερος ἀπαντάω , συγχράομαι δέ αὐτός ὁ πρό ὁ παράβασις χρόνος καί ὁ τότε ὁδεύω ἐπί ἀρετή προαίρεσις εἰς ὁ ὁ ἀποστολικός διακονία ἔργον . ἔργον . δέ ὁ ἀπόκειμαι ἀγαθός ὁ πιστός καί φρόνιμος παρά ὁ λέγω πρός ὁ δεκαπ λασιάσαντα ὁ μνᾶ ἢ πενταπλασιάζω . καί οὖον θαυμαστός , ὅπου γε καί ὁ παρά οὗτος διαφέρω μείζων · ὁρίζω γάρ πόλις ὁ ὁ μνᾶ ἐπεξεργάζομαι παραδίδωμι , πλῆθος δέ ὁ ὁ τάλαντον διπλασιάζω . πολλός δέ μίγνυμι καί οὗτος εἰμί ὁ μή μόνος ἐπί πολύς καθίστημι , ἀλλά ἐπί πᾶς ὁ ὑπάρχω ὁ κύριος ὅσπερ ἀπόκειμαι ὁ πιστός καί φρόνιμος οἰκονόμος , Ἄφιον ἑαυτοῦ πᾶς ὁ ὑπάρχω διά > ὁ πίστις καθίστημι . ζητέω δέ εἰμί πλείων εὑρίσκω πιστός καί φρόνιμος ἕκαστος αὐτός δυνατός ἐπί πᾶς ὁ ὑπάρζουσι< ὁ κύριος καθίστημι . εἰμί γάρ ἐπί πᾶσις , πῶς ἕτερος χώρα ἔχω ἐπί ὁ δέκα πόλις καί μᾶλλον εἰς πλείων ; διό εἰς προτροπή εἴρω .