origenes.fragmenta-in-jeremiam-e-philocalia 1.1
{ Ὥσπερ δὲ πάντα τὰ τοῦ θεοῦ δωρήματα εἰς ὑπερβολὴν μείζονά ἐστι τῆς θνητῆς ὑποστάσεως , οὕτω καὶ ὁ ἀκριβὴς λόγος τῆς περὶ πάντων τούτων σοφίας , παρὰ τῷ θεῷ τῷ καὶ οἰκονομήσαντι ταῦτα γραφῆναι τυγχάνων , θέλοντος τοῦ πατρὸς τοῦ λόγου γένοιτο ἂν ἐν τῇ ἄκρως μετὰ πάσης φιλοτιμίας καὶ συναισθήσεως τῆς ἀνθρωπίνης ἀσθενείας τῆς περὶ τὴν κατάληψιν τῆς σοφίας κεκαθαρμένῃ ψυχῇ . εἰ δέ τις προπετέστερον ἑαυτὸν ἐπιδῴη , μὴ συνιδὼν τὸ ἀπόρρητον τῆς σοφίας τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ » ἐν ἀρχῇ « » πρὸς τὸν θεὸν « λόγου , καὶ αὐτοῦ θεοῦ ὄντος , καὶ ὅτι κατὰ τὸν λόγον καὶ θεόν , καὶ κατὰ τὴν παρ᾿ αὐτῷ σοφίαν , ταῦτα καὶ ζητητέον καὶ εὑρετέον , ἀνάγκη τὸν τοιοῦτον εἰς μυθολογίας καὶ φλυαρίας ἐκπίπτοντα καὶ ἀναπλασμοὺς τῷ περὶ ἀσεβείας ἑαυτὸν ὑποβάλλειν κινδύνῳ . διόπερ μνημονευτέον καὶ τῆς παρὰ τῷ Σολομῶντι ἐν τῷ Ἐκκλησιαστῇ περὶ τῶν τοιούτων ἐντολῆς , λέγοντι · » μὴ σπεύσῃς τοῦ ἐξενεγκεῖν λόγον πρὸ προσώπου τοῦ θεοῦ · ὅτι ὁ θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω , καὶ σὺ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω · διὰ τοῦτο ἔστωσαν οἱ λόγοι σου ὀλίγοι « . } Πρέπει δὲ τὰ ἅγια γράμματα πιστεύειν μηδεμίαν κεραίαν ἔχειν κενὴν σοφίας θεοῦ · ὁ γὰρ ἐντειλάμενος ἐμοὶ τῷ ἀνθρώπῳ καὶ λέγων · » οὐκ ὀφθήσῃ ἐνώπιόν μου κενός « , πολλῷ πλέον αὐτὸς οὐδὲν κενὸν ἐρεῖ . » ἐκ « γὰρ » τοῦ πληρώματος αὐτοῦ « λαβόντες οἱ προφῆται λέγουσι · διὸ πάντα πάντα πνεῖ αὐτῶν ἀπὸ πληρώματος · καὶ οὐδέν ἐστιν ἐν προφητείᾳ ἢ νόμῳ ἢ εὐαγγείῳ ἢ ἀποστόλῳ , ὃ οὐκ ἔστιν ἀπὸ πληρώματος διὰ τοῦτο ἐπεί ἐστιν ἀπὸ πληρώματος , πνεῖ τοῦ πληρώματος τοῖς ἔχουσιν ὀφθαλμοὺς βλέποντας τὰ τοῦ πληρώματος , καὶ ὦτα ἀκούοντα τῶν ἀπὸ πληρώματος , καὶ αἰσθητήριον τῆς εὐωδίας τῶν ἀπὸ πληρώματος πνεόντων . Ἐὰν δέ ποτε ἀναγινώσκων τὴν γραφὴν προσκόψῃς νοήματι ὄντι καλῷ λίθῳ προσκόμματος καὶ πέτρᾳ σκανδάλου , αἰτιῶ σαυτόν . μὴ ἀπελπίσῃς γὰρ τὸν λίθον τοῦτον τοῦ προσκόμματος καὶ τὴν πέτραν τοῦ σκανδάλου ἔχειν νοήματα ὥστ᾿ ἂν γενέσθαι | | κατὰ τὸ εἰρημένον · » καὶ ὁ πιστεύων οὐ καταισχυνθήσεται « . πίστευσον πρῶτον , καὶ εὑρήσεις ὑπὸ τὸ νομιζόμενον σκάνδαλον πολλὴν ὠφέλειαν ἁγίαν .
Lemmas: { ὥσπερ δέ πᾶς ὁ ὁ θεός δώρημα εἰς ὑπερβολή μέγας εἰμί ὁ θνητός ὑπόστασις , οὕτως καί ὁ ἀκριβής λόγος ὁ περί πᾶς οὗτος σοφία , παρά ὁ θεός ὁ καί οἰκονομέω οὗτος γράφω τυγχάνω , ἐθέλω ὁ πατήρ ὁ λόγος γίγνομαι ἄν ἐν ὁ ἄκρος μετά πᾶς φιλοτιμία καί συναίσθησις ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια ὁ περί ὁ κατάληψις ὁ σοφία κίγκαθαρμαι ψυχή . εἰμί δέ τις προπετής ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι , μή συνοράω ὁ ἀπόρρητος ὁ σοφία ὁ θεός καί ὁ » ἐν ἀρχή « » πρός ὁ θεός « λόγος , καί αὐτός θεός εἰμί , καί ὅτι κατά ὁ λόγος καί θεός , καί κατά ὁ παρά αὐτός σοφία , οὗτος καί ζητέω καί εὑρετέος , ἀνάγκη ὁ τοιοῦτος εἰς μυθολογία καί φλυαρία ἐκπίπτω καί ἀναπλασμός ὁ περί ἀσέβεια ἑαυτοῦ ὑποβάλλω κίνδυνος . διόπερ μνημονεύω καί ὁ παρά ὁ Σολομών ἐν ὁ ἐκκλησιαστής περί ὁ τοιοῦτος ἐντολή , λέγω · » μή σπεύδω ὁ ἐκφέρω λόγος πρό πρόσωπον ὁ θεός · ὅτι ὁ θεός ἐν ὁ οὐρανός ἄνω , καί σύ ἐπί ὁ γῆ κάτω · διά οὗτος εἰμί ὁ λόγος σύ ὀλίγος « . } πρέπω δέ ὁ ἅγιος γράμμα πιστεύω μηδείς κεραία ἔχω κενός σοφία θεός · ὁ γάρ ἐντέλλω ἐγώ ὁ ἄνθρωπος καί λέγω · » οὐ ὁράω ἐνώπιον ἐγώ κενός « , πολύς πλείων αὐτός οὐδείς κενός λέγω . » ἐκ « γάρ » ὁ πλήρωμα αὐτός « λαμβάνω ὁ προφήτης λέγω · διό πᾶς πᾶς πνέω αὐτός ἀπό πλήρωμα · καί οὐδείς εἰμί ἐν προφητεία ἢ νόμος ἢ ευαγγειον ἢ ἀπόστολος , ὁ οὐ εἰμί ἀπό πλήρωμα διά οὗτος ἐπεί εἰμί ἀπό πλήρωμα , πνέω ὁ πλήρωμα ὁ ἔχω ὀφθαλμός βλέπω ὁ ὁ πλήρωμα , καί ἄτη ἀκούω ὁ ἀπό πλήρωμα , καί αἰσθητήριον ὁ εὐωδία ὁ ἀπό πλήρωμα πνέω . ἐάν δέ ποτέ ἀναγιγνώσκω ὁ γραφή προσκόπτω νόημα εἰμί καλός λίθος πρόσκομμα καί πέτρα σκάνδαλο , αἰτιάομαι σεαυτοῦ . μή ἀπελπίζω γάρ ὁ λίθος οὗτος ὁ πρόσκομμα καί ὁ πέτρα ὁ σκάνδαλο ἔχω νόημα ὥστε ἄναξ γίγνομαι | | κατά ὁ λέγω · » καί ὁ πιστεύω οὐ καταισχύνω « . πιστεύω πρῶτος , καί εὑρίσκω ὑπό ὁ νομίζω σκάνδαλον πολύς ὠφέλεια ἅγιος .