origenes.fragmenta-in-evangelium-joannis-in-catenis 54
Ἡ μὲν Σαμαρεῖτις τῶν Ἰουδαϊκῶν Μῶν τε καὶ δογμάτων τὰ τῆς Σαμαρείτιδος δόξης ἐξαίρειν καὶ ὑπερτιθέναι τὴν ὅτι μάλιστα σπουδὴν κατεβάλλετο . διὸ καὶ τὸ Μὴ μείζων εἶ σὺ τοῦ πατρὸς » ἡμῶν Ἰακώβ ; « ὕδωρ ςῶν ὑποσχομένου τοῦ σωτῆρος παρασχεῖν ἀντεφθέγξατο . ὁ δὲ σωτὴρ οἰκονομεῖν ἅπαντα σοφῶς εἰδὼς τὸ μὲν ἐξάραι τὰ ἰουδαίων καὶ τὸ Μείζων‘ εἰπεῖν , αὐτόθι πλῆξαι πρόχειρον ἐπιστάμενος καὶ τότε γυναικὸς διάνοιαν , οὐδὲν τῶν αἰσθητῶν ὑψηλότερον τέως φανταζομένης , τοῦτο μὲν ἀποθησυρίζει τῇ σιωπῇ , διὰ δὲ ῥημάτων ἑτέρων οὐδὲν μὲν ἡττον τοῦτο κατασκευάζειν δυναμένων , λεαίνειν δὲ τὴν ἀκοήν , ἐπιτηδειοτέραν τὴν γνώμην παριστᾷ . οὐδὲ γὰρ τὴν σύγκρισιν καὶ τὴν ἐν δόξῃ διαφορὰν αὐτὸς ἐπάγει , ἀλλὰ παραπέμπει τὸ γύναιον ἐκ τῶν ῥηθησομένων τῆς ὑπεροχῆς τὴν ὑπερβολὴν συλλογίσασθαι . καὶ γὰρ ἐκ τούτου , φησί , τοῦ ὕδατος ὁ πίνων » διψήσει πάλιν · ὃς δ᾿ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὑ ἐγὼ δώσω αὐτῷ οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα « . καὶ ὅρα τὸ σοφὸν τῶν λόγων καὶ τὴν δύναμιν . τὸ μὲν ὅτι » Διψήσει πάλιν‘ εἰπεν οὐ δεόμενον κατασκευῆς ἀλλαχόθεν · αὐτόκλητον γὰρ εἶχε τὴν γυναῖκα μάρτυρα · τὸ δὲ » Οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα « τῷ μεγέθει τῆς ἐπαγγελίας † εἰσέφερεν αὐτὴν τῆς ὑποσχέσεως διανιστῶν . δι᾿ ἀμφοῖν δὲ πρὸς ἐπίστασιν ἄγων θειοτέρας ὑπολήψεως , μονονουχὶ λέγων Εἰ τὸν Ἰακὼβ ἄγεις ἐν μείζονι τιμῇ καὶ θαυμασίῳ κατορθώματι , ἐπεὶ παρέσχεν ὑμῖν ὕδωρ ἐξ οὐ πάλιν ὁ πίνων εἰς τὴν αὐτὴν ἐπαναστρέφει δίψαν , τίνα ἄν σε λογίσασθαι χρὴ ὃς ὕδωρ παρασχεῖν ἐστὶ δυνατὸς οὐ σωματικὴν δίψαν ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ πραΰνον , ἀλλὰ δυνάμενον τῷ πιόντι πηγὴ χρηματίσαι ὕδατος ἀεννάου , καὶ παρέχειν ῥεπῖθρα σωτηρίας , ἃ τοῖς ἀρυσαμένοις καταρδεύει καὶ προξενεῖ ζωὴν τὴν < ὥσπερ γὰρ · τὸ ὕδωρ θεραπεύει μὲν τὴν δίψαν καθαίρει δὲ τὸν ἔξωθεν τοῦ σώματος μολυσμόν , οὕτω καὶ τὰ νοερὰ καὶ οὐράνια τῆς διδασκαλίας τοῦ Ἰησοῦ νάματα καὶ ἡ περὶ αὐτοῦ θειοτέρα ὑπόληψις ἐᾶται μὲν τὴν ἀπὸ τῆς ἀπιστίας δίψαν , καθαίρει δὲ τὴν ψυχὴν τῶν ῥυπασμάτων , ἣν ἁμαρτημάτων κατερρύπωσεν μολυσμὸς καὶ λογισμὸς ζοφώδης δυσσεβούντων δοξασμάτων .
Lemmas: ὁ μέν Σαμαρείτης ὁ Ἰουδαικός μής τε καί δόγμα ὁ ὁ Σαμαρείτης δόξα ἐξαίρω καί ὑπερτίθημι ὁ ὅτι μάλα σπουδή καταβάλλω . διό καί ὁ μή μέγας εἰμί σύ ὁ πατήρ » ἐγώ Ἰακώβ ; « ὕδωρ ὅς ὑπισχνέομαι ὁ σωτήρ παρέχω ἀντιφθέγγομαι . ὁ δέ σωτήρ οἰκονομέω ἅπας σοφός οἶδα ὁ μέν ἐξαίρω ὁ Ἰουδαῖος καί ὁ Μείζων λέγω , αὐτόθι πλήσσω πρόχειρος ἐπίσταμαι καί τότε γυνή διάνοια , οὐδείς ὁ αἰσθητός ὑψηλός τέως φαντάζω , οὗτος μέν αποθησυριζεω ὁ σιωπή , διά δέ ῥῆμα ἕτερος οὐδείς μέν ἥσσων οὗτος κατασκευάζω δύναμαι , λεαίνω δέ ὁ ἀκοή , ἐπιτήδειος ὁ γνώμη παρίστημι . οὐδέ γάρ ὁ σύγκρισις καί ὁ ἐν δόξα διαφορά αὐτός ἐπάγω , ἀλλά παραπέμπω ὁ γύναιον ἐκ ὁ λέγω ὁ ὑπεροχή ὁ ὑπερβολή συλλογίζομαι . καί γάρ ἐκ οὗτος , φημί , ὁ ὕδωρ ὁ πίνω » διψάω πάλιν · ὅς δέ ἄν πίνω ἐκ ὁ ὕδωρ ὅς ἐγώ δίδωμι αὐτός οὐ μή διψάω εἰς ὁ αἰών « . καί ὁράω ὁ σοφός ὁ λόγος καί ὁ δύναμις . ὁ μέν ὅτι » διψάω πάλιν λέγω οὐ δέω κατασκευή ἀλλαχόθεν · αὐτόκλητος γάρ ἔχω ὁ γυνή μάρτυς · ὁ δέ » οὐ μή διψάω εἰς ὁ αἰών « ὁ μέγεθος ὁ ἐπαγγελία † εἰσφέρω αὐτός ὁ ὑπόσχεσις διανίστημι . διά ἄμφω δέ πρός ἐπίστασις ἄγω θεῖος ὑπόληψις , μονονού λέγω εἰ ὁ Ἰακώβ ἄγω ἐν μέγας τιμή καί θαυμάσιος κατόρθωμα , ἐπεί παρέχω σύ ὕδωρ ἐκ ὅς πάλιν ὁ πίνω εἰς ὁ αὐτός ἐπαναστρέφω δίψα , τίς ἄν σύ λογίζομαι χρή ὅς ὕδωρ παρέχω εἰμί δυνατός οὐ σωματικός δίψα ἐν ὀλίγος χρόνος πραΰνω , ἀλλά δύναμαι ὁ πίνω πηγή χρηματίζω ὕδωρ ἀέναος , καί παρέχω ρεπιθρης σωτηρία , ὅς ὁ ἀρύω καταρδεύω καί προξενέω ζωή ὁ < ὥσπερ γάρ · ὁ ὕδωρ θεραπεύω μέν ὁ δίψα καθαίρω δέ ὁ ἔξωθεν ὁ σῶμα μολυσμός , οὕτως καί ὁ νοερός καί οὐράνιος ὁ διδασκαλία ὁ Ἰησοῦς νᾶμα καί ὁ περί αὐτός θεῖος ὑπόληψις ἐάω μέν ὁ ἀπό ὁ ἀπιστία δίψα , καθαίρω δέ ὁ ψυχή ὁ ῥύπασμα , ὅς ἁμάρτημα καταρρυπόω μολυσμός καί λογισμός ζοφώδης δυσσεβέω δόξασμα .