origenes.fragmenta-in-evangelium-joannis-in-catenis 13
Διτιοῦ τοῦ θεωρεῖν ὄντος , αἰσθητικοῦ τε καὶ νοητικοῦ , τὸ μὲν τῶν σωμάτων τὸ δὲ τῶν ἀσωμάτων ἐστὶν ἀντικληπτικόν . διὸ καὶ τὰ ὑποκείμενα τῷ νῷ καὶ τὰ ὑπὸ τούτου θεωρούμενα ἀόρατά φαμεν , οὐ τῷ μὴ ὁρᾶσθαι ἀλλὰ τῷ μὴ πεφυκέναι βλέπεσθαι . οὐδὲν γὰρ τῶν σωμάτων ἀόρατον , κἂν ἔζω ποτὲ τυγχάνον τῆς ὄψεως μὴ ὁρᾶται . οὐ γὰρ τὸ μὴ ὁρᾶσθαι σημαίνει τὸ ἀόρατον , ἀλλὰ τὸ μὴ πεφυκέναι πρὸς τοῦτο . διὸ οὐδὲ ἀντιστρέφει πρὸς ἑαυτὸ τὸ μὴ ὁρᾶσθαι καὶ τὸ ἀνόρατον . τῷ μὲν γὰρ ἀοράτῳ ἀκολουθεῖ τὸ μὴ ὁρᾶσθαι τὸ ἀόρατον . πολλὰ γὰρ τῶν σωμάτων , καίτοι ὄντα ὁρατά , οὐχ ὁρᾶται , ἤτοι σκεπαζόμενα ἢ τῷ μὴ εἶναι ἔνθα ταῦτα τυγχάνει . ταύτης τῆς διαστολῆς ὀρθῶς ἐχούσης ἐκλαμβάνειν δεῖ τὸ εἰρημένον ὡς περὶ ἀοράτου . οὐδὲ γὰρ αἱ ἀνωτάτω δυνάμεις θεὸν ὁρῶσιν , οὐ διὰ τὴν σφῶν ἀσθένειαν ἀλλὰ διὰ τὴν τοῦ θεοῦ ἀσωματότητα . ἀλλ οὐδὲ νῷ ὁρατός ἐστιν ἁπλῶς , ἀλλὰ τῷ πάσης ἀγνοίας καὶ κακίας καὶ ὕλης ἀπηλλαγμένῳ . » Μακάριοι , γάρ φησιν , οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ , » ὅτι αὐτοὶ τὸν θεὸν ὄψονται « . καρδίαν δὲ τὸν νοῦν ὀνομάζει . ὅστις καθαρὸς τῷ εἰρημένῳ τρόπῳ γεγονὼς τελειωθεὶς κατ᾿ ἀρετὴν προσβάλλει θεῷ καθ’ ὃ ἐφικτόν . τούτων οὕτως ἐχόντων ὁ νοῦς ὁ ἔτι ὑποκείμενος γενέσει , καὶ διὰ τοῦτο καὶ χρόνῳ , οὐχ ὁρᾷ τὸν θεὸν ὡς διὸ διὸ οὐ καθάπαξ εἴρηκεν · » Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακεν « , ἀλλὰ μετὰ προσθήκης τῆς » Πώποτε « , σημαινούσης χρονικόν τι , ἵν᾿ ᾖ τὸ λεγόμενον τοιοῦτον · ὅσον χρόνον τὸ » Πώποτε « δύναται λέγεσθαι , ὡς σημαῖνόν τι ὑποκείμενον , ὁ νοῦς ἐμπέπραται τῇ ἐνύλῳ ςωῇ . διὸ ἰδεῖν τὸν θεὸν οὐ δύναται κατὰ προσβολὴν νοήσεως . καὶ ἡμεῖς μὲν ἐκ τῶν περὶ αὐτοῦ θεολογουμένων ἐννοιῶν καὶ ὡν ἔχομεν ἀμυδρῶς αὐτὸν νοοῦμεν ὡς οἶόν τε · αὐτὸς δὲ ὁ θεὸς οὐ διά τινος τοιούτου ἀλλ’ οἰκειότητι τῇ πρὸς ἑαυτὸν νόησιν ἔχει περὶ ἑαυτοῦ , αὐτὸς ὢν καὶ ἡ νόησις καὶ τὸ νοούμενον . διὸ μ·όνος ἐπίσταται αὐτὸν ὁ υἱὸς ὑπὸ τοῦ πατρὸς νοούμενος καὶ νοῶν τὸν πατέρα .
Lemmas: διτιω ὁ θεωρέω εἰμί , αἰσθητικός τε καί νοητικός , ὁ μέν ὁ σῶμα ὁ δέ ὁ ἀσώματος εἰμί ἀντικληπτικόν . διό καί ὁ ὑπόκειμαι ὁ νόος καί ὁ ὑπό οὗτος θεωρέω ἀόρατος φημί , οὐ ὁ μή ὁράω ἀλλά ὁ μή φύω βλέπω . οὐδείς γάρ ὁ σῶμα ἀόρατος , ἐάν ἔζω ποτέ τυγχάνω ὁ ὄψις μή ὁράω . οὐ γάρ ὁ μή ὁράω σημαίνω ὁ ἀόρατος , ἀλλά ὁ μή φύω πρός οὗτος . διό οὐδέ ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ ὁ μή ὁράω καί ὁ ἀνόρατος . ὁ μέν γάρ ἀόρατος ἀκολουθέω ὁ μή ὁράω ὁ ἀόρατος . πολύς γάρ ὁ σῶμα , καίτοι εἰμί ὁρατός , οὐ ὁράω , ἤτοι σκεπάζω ἤ ὁ μή εἰμί ἔνθα οὗτος τυγχάνω . οὗτος ὁ διαστολεύς ὀρθός ἔχω ἐκλαμβάνω δέω ὁ λέγω ὡς περί ἀόρατος . οὐδέ γάρ ὁ ἄνω δύναμις θεός ὁράω , οὐ διά ὁ σφεῖς ἀσθένεια ἀλλά διά ὁ ὁ θεός ἀσωματότης . ἀλλά οὐδέ νόος ὁρατός εἰμί ἁπλῶς , ἀλλά ὁ πᾶς ἄγνοια καί κακία καί ὕλη ἀπαλλάσσω . » μακάριος , γάρ φημί , ὁ καθαρός ὁ καρδία , » ὅτι αὐτός ὁ θεός ὁράω « . καρδία δέ ὁ νόος ὀνομάζω . ὅστις καθαρός ὁ λέγω τρόπος γίγνομαι τελειόω κατά ἀρετή προσβάλλω θεός κατά ὅς ἐφικτός . οὗτος οὕτως ἔχω ὁ νόος ὁ ἔτι ὑπόκειμαι γένεσις , καί διά οὗτος καί χρόνος , οὐ ὁράω ὁ θεός ὡς διό διό οὐ καθάπαξ λέγω · » θεός οὐδείς ὁράω « , ἀλλά μετά προσθήκη ὁ » πώποτε « , σημαίνω χρονικός τις , ἵνα εἰμί ὁ λέγω τοιοῦτος · ὅσος χρόνος ὁ » πώποτε « δύναμαι λέγω , ὡς σημαίνω τις ὑπόκειμαι , ὁ νόος ἐμπιπράσκω ὁ ἔνυλος ὠθέω . διό ὁράω ὁ θεός οὐ δύναμαι κατά προσβολή νόησις . καί ἐγώ μέν ἐκ ὁ περί αὐτός θεολογέω ἔννοια καί ὅς ἔχω ἀμυδρός αὐτός νοέω ὡς οἷος τε · αὐτός δέ ὁ θεός οὐ διά τις τοιοῦτος ἀλλά οἰκειότης ὁ πρός ἑαυτοῦ νόησις ἔχω περί ἑαυτοῦ , αὐτός εἰμί καί ὁ νόησις καί ὁ νοέω . διό μόνος ἐπίσταμαι αὐτός ὁ υἱός ὑπό ὁ πατήρ νοέω καί νοέω ὁ πατήρ .