origenes.fragmenta-in-evangelium-joannis-in-catenis 57
Εἐπούσης τῆς γυναικὸς τὸ παρὰ Ἰησοῦ θέλειν λαβεῖν ὕδωρ , ἐπὶ τῷ στῆσαι τὸ δίψος , ἔχουσα αὐτὸ πηγὴν ἐν ἑαυτῇ , ἔδειξεν αὐτὸ θέλειν . διὰ γὰρ ταύτης τῆς λέξεως ὡμολόγησε πολὺν κάματον εἶναι τῆς ἀντλείας λείας τοῦ προτέρου ὕδατος , [[ ἀληθεύουσα κατ' αὐτό ]] · καὶ γὰρ πολὺν ἔχει κάματον ἡ πρὸς τὸ γράμμα τήρησις τοῦ νόμου . ὁ δὲ σωτὴρ εἰκότως πρὸς αὐτήν · Ἐπεὶ ἀκμὴν περιέχει ᾡ ἀνέθηκας σεαυτὴν νόμῳ ὡς ἀνδρὶ αὐτῷ συνοῦσα , ἀπιοῦσα κάλεσον αὐτὸν ἐπὶ τὸ συμβαλεῖν τὰ ἐν αὐτῷ γεγραμμένα τοῖς ὑπ' ἐμοῦ λεγομένοις καὶ πραττομένοις . οὕτω γὰρ εὑρεῖν δυνήσῃ ὡς ὁ πίνων ἐκ τοῦ προτέρου ὕδατος ἕτερον προσδοκήσει , ὅτι διψήσει πάλιν . τῆς δὲ ἀρνησαμένης μὴ ἔχειν ἄνδρα , ὁ σωτήρ , ἠρέμα τὴν Σαμαρειτικὴν αὐτῆς γνώμην ἐλέγχων , φησίν · Καλῶς λέγεις ἄνδρα μὴ « . οὐ γὰρ ἐξ ὁλοκλήρου συγκατέθου πάσῃ τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ , ἥτις ἐστὶν ὁ νόμος , περὶ οὗ γέγραπται · » Τέλος νόμου Χριστὸς εἰς δικαιοσύνη « . τοῦτον δὲ τὸν ἄνδρα μὴ ἔχουσα πέντε ἴσχες , τοῖς αἰσθητοῖς μόνοις συγκαταθεμένη τῆς γραφῆς . εἰ γὰρ πάσῃ τῇ παλαιᾷ συνεβίους , γνωρίζειν ἠδύνω τὸν προσδοκώμενον μετὰ νόμον καὶ προφήτας θεὸν λόγον . τὸ » Πέντε γὰρ » ἄνδρας ἔσχες‘ ἀνακτέον ἐπὶ τὰ πέντε Μωσέως βιβλία . μόνα γὰρ ταῦτα οἱ Σαμαρεῖται δέχονται . τίς δὲ καὶ ὅν ἔχει παρὰ τοὺς πέντε ἄνδρας ἕκτος , ὅστις οὐδὲ ἀνὴρ αὐτῆς τυγχάνει ; λεκτέον τὸν περὶ τοῦ εἶναι προφήτην λόγον . ἤδη γὰρ συγκατετέθειτο τούτῳ , ἀνγκαζομένη ἐκ τῶν λεγομένων , ἀλλ' οὐ κατ' ἀληθῆ συγκατάθεσιν . διὸ ἁρμοδίως εἴρηται τὸ » Κὰὶ νῦν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστι σου ἀνήρ‘ · οὐ γὰρ γνησίως αὐτῷ προσελήλυθας . ἐπειόὴ δὲ καὶ τὰ αἰσθμὰ οἱ πέντε ἄνδρες αὐτῆς ἐλέγοντο εἶεἶναι . μεθ’ ἃ συγκατέθετο οὐκ ἠκριβωμένως νοητῷ τινὶ λόγῳ ἐκ τῆς Ἰησοῦ παιδεύσεως , εὐθυβολώτατα εἴρηται · Καὶ ὅν νῦν δοκεῖς ἔχειν πνευματικὸν λόγον οὐκ ἀνήρ σού ἐστιν .
Lemmas: ἔπειμι ὁ γυνή ὁ παρά Ἰησοῦς ἐθέλω λαμβάνω ὕδωρ , ἐπί ὁ ἵστημι ὁ δίψος , ἔχω αὐτός πηγή ἐν ἑαυτοῦ , δείκνυμι αὐτός ἐθέλω . διά γάρ οὗτος ὁ λέξις ὁμολογέω πολύς κάματος εἰμί ὁ ἀντλία λεία ὁ πρότερος ὕδωρ , [[ ἀληθεύω κατά αὐτός ]] · καί γάρ πολύς ἔχω κάματος ὁ πρός ὁ γράμμα τήρησις ὁ νόμος . ὁ δέ σωτήρ ἔοικα πρός αὐτός · ἐπεί ἀκμή περιέχω ὅς ἀνατίθημι σεαυτοῦ νόμος ὡς ἀνήρ αὐτός σύνειμι , ἀπέρχομαι καλέω αὐτός ἐπί ὁ συμβάλλω ὁ ἐν αὐτός γράφω ὁ ὑπό ἐγώ λέγω καί πράσσω . οὕτως γάρ εὑρίσκω δύναμαι ὡς ὁ πίνω ἐκ ὁ πρότερος ὕδωρ ἕτερος προσδοκέω , ὅτι διψάω πάλιν . ὁ δέ ἀρνέομαι μή ἔχω ἀνήρ , ὁ σωτήρ , ἠρέμα ὁ Σαμαρειτικός αὐτός γνώμη ἐλέγχω , φημί · καλός λέγω ἀνήρ μή « . οὐ γάρ ἐκ ὁλόκληρος συγκατατίθημι πᾶς ὁ παλαιός διαθήκη , ὅστις εἰμί ὁ νόμος , περί ὅς γράφω · » τέλος νόμος Χριστός εἰς δικαιοσύνη « . οὗτος δέ ὁ ἀνήρ μή ἔχω πέντε ἴσχω , ὁ αἰσθητός μόνος συγκατατίθημι ὁ γραφή . εἰ γάρ πᾶς ὁ παλαιός συμβιόω , γνωρίζω δύναμαι ὁ προσδοκάω μετά νόμος καί προφήτης θεός λόγος . ὁ » πέντε γάρ » ἀνήρ ἔχω ἀνακτέον ἐπί ὁ πέντε Μωϋσῆς βιβλίον . μόνος γάρ οὗτος ὁ Σαμαρείτης δέχομαι . τίς δέ καί ὅς ἔχω παρά ὁ πέντε ἀνήρ ἕκτος , ὅστις οὐδέ ἀνήρ αὐτός τυγχάνω ; λεκτέος ὁ περί ὁ εἰμί προφήτης λόγος . ἤδη γάρ συγκατατίθημι οὗτος , ἀναγκάζω ἐκ ὁ λέγω , ἀλλά οὐ κατά ἀληθής συγκατάθεσις . διό ἁρμόδιος λέγω ὁ » καί νῦν ὅς ἔχω οὐ εἰμί σύ ἀνήρ · οὐ γάρ γνήσιος αὐτός προσέρχομαι . ἐπειός δέ καί ὁ αἰσθμὰ ὁ πέντε ἀνήρ αὐτός λέγω εἶμι . μετά ὅς συγκατατίθημι οὐ ἠκριβωμένως νοητός τις λόγος ἐκ ὁ Ἰησοῦς παίδευσις , εὐθύβολος λέγω · καί ὅς νῦν δοκέω ἔχω πνευματικός λόγος οὐ ἀνήρ σύ εἰμί .