origenes.fragmenta-in-evangelium-joannis-in-catenis 35
Τὸ » Ἄνωθεν « ὁτὲ μὲν ἐκ τῶν < καὶ , ὡς τὸ » Ὁ » ἄνωθεν ἐρχόμενος ἐπάνω πάντων ἐστίν‘ , ὁτὲ δὲ τὸ , ὡς ἐν τῷ » Οἷς ἄνωθεν δουλεύειν θέλετε « , τουτέστιν . γίνεται δὲ ἡ ἄνωθεν γέννησις , περὶ ἧς ὁ σωτὴρ διδάσκει , ἐξ ἀναλήψεως ἀρετῆς καὶ τηρήσεως τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ . φησὶ γὰρ πρὸς τοὺς μαθητάς · » 'Αγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν διωκόντων » ὑμᾶς , ἵνα γένησθε υἱοὶ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς‘ . πλὴν εἰ καὶ ἐσφαλμένως ὁ Νικόδημος ἀπήντησε τοῖς εἰρημένοις , ἀλλ οὐν ἔχει τι ἀληθὲς τὰ ὐπ᾿ αὐτοῦ λεχθέντα , εἰ καὶ μὴ αὐτὸς ἐνενόει αὐτά . ἀληθῶς γὰρ οὐδεὶς καταμένων ἐν τῷ ἄνθρωπος εἶναι ὡς γηρᾶν ἐν τῇ ἀνθρωπίνῃ καταστάσει τὴν κατὰ πνεῦμα καὶ ἄνωθεν γέννησιν δέξασθαι δύναται . ὡς γὰρ οὐδεὶς ἄδικος καὶ ἄπιστος μένων κατὰ δικαιοσύνην καὶ πίστιν γεννηθῆναι δύναται , οὕτως οὐδεὶς καταμένων ἐν τοῖς ἀνθρωπίνοις καὶ παλαιούμενος ἐν αὐτοῖς τὴν ἀνανεοῦσαν γέννησιν οἷός τέ ἐστι λαβεῖν . ὅθεν ὁ τῆς ἀληθείας διδάσκαλος γράφει τοῖς προθυμουμένοις ἐπὶ τὴν θείαν γέννησιν ἐλθεῖν ἐκδύσασθαι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ , ἴνα τούτου ἀποβληθέντος ἐνδύσωνται τὸν νέον » ἄνθρωπον τὸν κατὰ θεὸν κτισθέντα ἐν » δικαιοσύνῃ « , ᾡ ἕψεται , ὡς ἄνωθεν γεννηθέντι , ἐν καινότητι ζωῆς περιπατῆσαι . ἐπὶ ταύτην τὴν γέννησιν παρορμῶν ὁ Ἰησοῦς τοῖς γνωρίμοις ἔλεγεν · » Ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία , οὐ » μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ( πρόσχες καὶ τούτου τὴν ἀκρίβειαν . τὰ μὲν παιδία οὐκ ἀμύνεται τοὺς ἠδικηκότας , οὐ λυπεῖται ἐπὶ τῇ ἀποβολῇ τῶν ἡδέων , οὐ προσπάσχει μετὰ βαβαιότητος τοῖς οὐσι προσηνέσι . βούλεται τοίνυν τοιούτους εἶναι ἡμᾶς ἐκ διαθέσεως οἷα τυγχάνει τὰ παιδία ἐξ ἡλικίας . ἐκεῖνα μὲν γὰρ οὐ λόγῳ ἐστὶ τοιαῦτα , οἱ δὲ ὡς ταῦτα γινόμενοι κατὰ πρόσταξιν Ἰησοῦ λόγῳ καὶ ἕξει βελτίστῃ σπεύδουσιν εὑρεθῆναι οὕτως ἔχοντες . κἂν τοίνυν ὁ Νικόδημος σὺν ἀμαθίᾳ τὰ προκείμενα εἶπεν , ἀλλ᾿ οὖν ἐν τοῖς λόγοις αὐτοῦ κείμενόν τι ἀληθὲς ἠγνοεῖτο αὐτῷ .
Lemmas: ὁ » ἄνωθεν « ὅτε μέν ἐκ ὁ < καί , ὡς ὁ » ὁ » ἄνωθεν ἔρχομαι ἐπάνω πᾶς εἰμί , ὅτε δέ ὁ , ὡς ἐν ὁ » ὅς ἄνωθεν δουλεύω ἐθέλω « , τουτέστι . γίγνομαι δέ ὁ ἄνωθεν γέννησις , περί ὅς ὁ σωτήρ διδάσκω , ἐκ ἀνάληψις ἀρετή καί τήρησις ὁ ἐντολή αὐτός . φημί γάρ πρός ὁ μαθητής · » 'Αγαπᾶτε ὁ ἐχθρός σύ καί προσεύχομαι ὑπέρ ὁ διώκω » σύ , ἵνα γίγνομαι υἱός ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . πλήν εἰ καί ἐσφαλμένως ὁ Νικόδημος ἀπαντάω ὁ λέγω , ἀλλά οὖν ἔχω τις ἀληθής ὁ ὑπό αὐτός λέγω , εἰ καί μή αὐτός ἐννοέω αὐτός . ἀληθής γάρ οὐδείς καταμένω ἐν ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὡς γηράσκω ἐν ὁ ἀνθρώπινος κατάστασις ὁ κατά πνεῦμα καί ἄνωθεν γέννησις δέχομαι δύναμαι . ὡς γάρ οὐδείς ἄδικος καί ἄπιστος μένω κατά δικαιοσύνη καί πίστις γεννάω δύναμαι , οὕτως οὐδείς καταμένω ἐν ὁ ἀνθρώπινος καί παλαιόω ἐν αὐτός ὁ ἀνανεόομαι γέννησις οἷος τε εἰμί λαμβάνω . ὅθεν ὁ ὁ ἀλήθεια διδάσκαλος γράφω ὁ προθυμέομαι ἐπί ὁ θεῖος γέννησις ἔρχομαι ἐκδύω ὁ παλαιός ἄνθρωπος σύν ὁ πρᾶξις αὐτός , ἵνα οὗτος ἀποβάλλω ἐνδύω ὁ νέος » ἄνθρωπος ὁ κατά θεός κτίζω ἐν » δικαιοσύνη « , ὅς ἕπομαι , ὡς ἄνωθεν γεννάω , ἐν καινότης ζωή περιπατέω . ἐπί οὗτος ὁ γέννησις παρορμάω ὁ Ἰησοῦς ὁ γνώριμος λέγω · » ἐάν μή στρέφω καί γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον , οὐ » μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός ( προέχω καί οὗτος ὁ ἀκρίβεια . ὁ μέν παιδίον οὐ ἀμύνω ὁ ἀδικέω , οὐ λυπέω ἐπί ὁ ἀποβολή ὁ ἡδύς , οὐ προσπάσχω μετά βαβαιοτητη ὁ εἰμί προσηνής . βούλομαι τοίνυν τοιοῦτος εἰμί ἐγώ ἐκ διάθεσις οἷος τυγχάνω ὁ παιδίον ἐκ ἡλικία . ἐκεῖνος μέν γάρ οὐ λόγος εἰμί τοιοῦτος , ὁ δέ ὡς οὗτος γίγνομαι κατά πρόσταξις Ἰησοῦς λόγος καί ἕξις ἀγαθός σπεύδω εὑρίσκω οὕτως ἔχω . ἄν τοίνυν ὁ Νικόδημος σύν ἀμαθία ὁ πρόκειμαι λέγω , ἀλλά οὖν ἐν ὁ λόγος αὐτός κεῖμαι τις ἀληθής ἀγνοέω αὐτός .