origenes.exhortatio-ad-martyrium 40
Εἰ δέ τις ἐνδοὺς ἀπὸ πολλῆς φιλοζωΐας ἢ τῆς πρὸς τοὺς πόνους μαλακίας ἢ τῶν νομιζομένων πιθανῶς προσάγεσθαι ὑπὸ τῶν ἀναπειθόντων ἡμᾶς ἐπὶ τὰ χείρονα ἀρνήσαιτο μὲν τὸ εἶναι ἕνα θεὸν καὶ τὸν Χριστὸν αὐτοῦ ὁμολογήσαι δὲ δαιμόνια ἢ τύχας , ἴστω ὁ τοιοῦτος ἑτοιμάζων „ τῷ δαιμονίῳ τράπεζαν “ καὶ πληρῶν „ τῇ τύχῃ κέρασμα “ , ἐγκαταλιπὼν κύριον καὶ ἐπιλανθανόμενος τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου αὐτοῦ , τούτοις τοῖς ἐλέγχοις ὑποκεισόμενος , ὡς ὁ Ἡσαΐας ἀνέγραψε τοῦτον τὸν τρόπον · „ ὑμεῖς δὲ οἱ ἐγκαταλιπόντες με καὶ ἐπιλανθανόμενοι τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου καὶ ἑτοιμάζοντες τῷ δαιμονίῳ τράπεζαν καὶ πληροῦντες τῇ τύχῃ κέρασμα , ἐγὼ παραδώσω ὑμᾶς εἰς μάχαιραν , πάντες ἐν σφαγῇ πεσεῖσθε · ὅτι ἐκάλεσα ὑμᾶς καὶ οὐχ ὑπηκούσατε , ἐλάλησα καὶ παρηκούσατε καὶ ἐποιήσατε τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμοῦ καὶ ἃ οὐκ ἐβουλόμην ἐξελέξασθε . διὰ τοῦτο τάδε λέγει λέγει κύριος κύριος · ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι φάγονται , ὑμεῖς δὲ πεινάσετε , ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι πίονται , ὑμεῖς δὲ διψήσετε , ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι εὐφρανθήσονται , ὑμεῖς δὲ αἰσχυνθήσεσθε , ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι ἀγαλλιάσονται ἐν εὐφροσύνῃ , ὑμεῖς δὲ κεκράξεσθε διὰ τὸν πόνον τῆς καρδίας καὶ ἀπὸ συντριβῆς πνεύματος ὀλολύξετε . καταλείψετε γὰρ τὸ ὄνομά μου εἰς πλησμονὴν τοῖς ἐκλεκτοῖς μου , ὑμᾶς δὲ ἀνελεῖ κύριος “ . ἀλλὰ καὶ εἴπερ νοοῦντες , τίς ἡ τοῦ κυρίου τράπεζα , μετέχειν αὐτῆς βουλοίμεθα , γινώσκωμεν τό · „ οὐ δύνασθε κυρίου τραπέζης μετέχειν καὶ τραπέζης δαιμονίων “ . ἀλλὰ καὶ εἰ θέλομεν συνιέντες , τί ἐστι τό · „ οὐ μὴ πίω ἀπ᾿ ἄρτι ἐκ τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου ταύτης ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης , ἕως αὐτὸ πίνω καινὸν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν “ , μετὰ τῶν πινόντων σὺν τῷ Ἰησοῦ εὑρεθῆναι , προσέχωμεν τῷ · „ οὐ δύνασθε ποτήριον κυρίου πίνειν καὶ ποτήριον δαιμονίων “ . τίς δὲ ἀκούσας τοῦ τῆς βροντῆς υἱοῦ Ἰωάννου λέγοντος · „ ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν , πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει · ὁ ὁμολογῶν τὸν υἱὸν καὶ τὸν πατέρα ἔχει “ οὐ φοβηθήσεται διὰ τοῦ λέγειν μὴ εἶναι Χριστιανὸς ἀρνήσασθαι τὸν υἱὸν , ἐν τῷ ἀρνεῖσθαι αὐτὸν οὐχ ἕξων τὸν πατέρα ; καὶ τίς οὐκ ἂν προτραπείη ὁμολογεῖν τὸ εἶναι Χριστιανὸς ἔργοις καὶ λόγοις , ἵνα καὶ τὸν πατέρα ἔχῃ ; οἱ γὰρ ὁμολογοῦντες ἔχουσι τὸν πατέρα .
Lemmas: εἰ δέ τις ἐνδίδωμι ἀπό πολύς φιλοζωΐα ἤ ὁ πρός ὁ πόνος μαλακία ἤ ὁ νομίζω πιθανός προσάγω ὑπό ὁ ἀναπείθω ἐγώ ἐπί ὁ κακός ἀρνέομαι μέν ὁ εἰμί εἷς θεός καί ὁ Χριστός αὐτός ὁμολογέω δέ δαιμόνιον ἤ τύχη , οἶδα ὁ τοιοῦτος ἑτοιμάζω „ ὁ δαιμόνιος τράπεζα “ καί πληρόω „ ὁ τύχη κέρασμα “ , ἐγκαταλείπω κύριος καί ἐπιλανθάνω ὁ ὄρος ὁ ἅγιος αὐτός , οὗτος ὁ ἔλεγχος ὑπόκειμαι , ὡς ὁ Ἡσαΐας ἀναγράφω οὗτος ὁ τρόπος · „ σύ δέ ὁ ἐγκαταλείπω ἐγώ καί ἐπιλανθάνομαι ὁ ὄρος ὁ ἅγιος ἐγώ καί ἑτοιμάζω ὁ δαιμόνιον τράπεζα καί πληρόω ὁ τύχη κέρασμα , ἐγώ παραδίδωμι σύ εἰς μάχαιρα , πᾶς ἐν σφαγή πίπτω · ὅτι καλέω σύ καί οὐ ὑπακούω , λαλέω καί παρακούω καί ποιέω ὁ πονηρός ἐναντίον ἐγώ καί ὅς οὐ βούλομαι ἐκλέγω . διά οὗτος ὅδε λέγω λέγω κύριος κύριος · ἰδού ὁ δουλεύω ἐγώ ἐσθίω , σύ δέ πεινάω , ἰδού ὁ δουλεύω ἐγώ πίνω , σύ δέ διψάω , ἰδού ὁ δουλεύω ἐγώ εὐφραίνω , σύ δέ αἰσχύνω , ἰδού ὁ δουλεύω ἐγώ ἀγαλλιάω ἐν εὐφροσύνη , σύ δέ κράζω διά ὁ πόνος ὁ καρδία καί ἀπό συντριβή πνεῦμα ὀλολύζω . καταλείβω γάρ ὁ ὄνομα ἐγώ εἰς πλησμονή ὁ ἐκλεκτός ἐγώ , σύ δέ ἀναιρέω κύριος “ . ἀλλά καί εἴπερ νοέω , τίς ὁ ὁ κύριος τράπεζα , μετέχω αὐτός βούλομαι , γιγνώσκω ὁ · „ οὐ δύναμαι κύριος τράπεζα μετέχω καί τράπεζα δαιμόνιον “ . ἀλλά καί εἰ ἐθέλω συνίημι , τίς εἰμί ὁ · „ οὐ μή πίνω ἀπό ἄρτι ἐκ ὁ γένημα ὁ ἄμπελος οὗτος ἕως ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἕως αὐτός πίνω καινός ἐν ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός “ , μετά ὁ πίνω σύν ὁ Ἰησοῦς εὑρίσκω , προσέχω ὁ · „ οὐ δύναμαι ποτήριον κύριος πίνω καί ποτήριον δαιμόνιον “ . τίς δέ ἀκούω ὁ ὁ βροντή υἱός Ἰωάννης λέγω · „ ὁ ἀρνέομαι ὁ πατήρ καί ὁ υἱός , πᾶς ὁ ἀρνέομαι ὁ υἱός οὐδέ ὁ πατήρ ἔχω · ὁ ὁμολογέω ὁ υἱός καί ὁ πατήρ ἔχω “ οὐ φοβέω διά ὁ λέγω μή εἰμί Χριστιανός ἀρνέομαι ὁ υἱός , ἐν ὁ ἀρνέομαι αὐτός οὐ ἔχω ὁ πατήρ ; καί τίς οὐ ἄν προτρέπω ὁμολογέω ὁ εἰμί Χριστιανός ἔργον καί λόγος , ἵνα καί ὁ πατήρ ἔχω ; ὁ γάρ ὁμολογέω ἔχω ὁ πατήρ .