origenes.exhortatio-ad-martyrium 49
Ἀλλὰ καὶ ἐπεὶ „ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπείρειν , “ δείξωμεν ὅτι ἡ ψυχὴ ἡμῶν ἔλαβε „ τὸν σπόρον αὐτοῦ . “ οὔθ᾿ ὡς οἱ „ παρὰ τὴν ὁδὸν “ οὔθ᾿ ὡς „ τὰ πετρώδη “ οὔθ᾿ ὡς „ αἱ ἄκανθαι “ ἀλλ᾿ ὡς ἡ ἀγαθὴ γῆ . ὅτι μὲν οὖν οὔτε „ παρὰ τὴν ὁδὸν “ οὔτε „ ἐπὶ τὰς ἀκάνθας “ ἦλθεν ὁ λόγος τοῦ Ἰησοῦ , τὸ ὅσον ἐφ᾿ ἡμῖν ἐν κυρίῳ καυχησόμεθα . συνήκαμεν γὰρ τῶν λεγομένων · διόπερ „ ὁ πονηρὸς “ οὐχ ἥρπασε „ τὸ ἐσπαρμένον ἐν τῇ καρδίᾳ “ ἡμῶν . ὅτι δὲ οὐδὲ „ ἐπὶ τὰς ἀκάνθας “ ἐσπάρη , πολλοὶ ἡμῖν μαρτυρήσουσι θεωροῦντες ὅτι οὔτε „ ἡ τοῦ αἰῶνος τούτου μέριμνα “ οὔτε „ ἡ τοῦ πλούτου ἀπάτη “ οὔτε αἱ τοῦ βίου ἡδοναὶ δεδύνηνται ἐμποδίσαι τῷ ἐν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν λόγῳ τοῦ θεοῦ . λοιπόν ἐστι τοὺς ἀνθρώπους ἀμφιβάλλειν , πότερον „ ἐπὶ τὰ πετρώδη “ ἢ „ ἐπὶ τὴν καλὴν γῆν “ ἦλθε τὸ ὅσον ἐφ᾿ ἡμῖν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος . γέγονε γὰρ θλῖψις καὶ διωγμὸς διὰ τὸν λόγον , καὶ ἐνέστη καιρὸς μεγάλου πειρασμοῦ , ὅτε ὁ μὲν „ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρεὶς “ ἐλέγχεται καὶ οἱ μὴ ἐμβαθύναντες μηδὲ μέχρι τοῦ βάθους τῆς ψυχῆς παραδεξάμενοι τὸν Ἰησοῦν · ὁ δὲ „ συνιεὶς τὸν λόγον “ „ καρποφορεῖ “ καὶ κατέχει τὸν λόγον μέχρι τέλους „ ἐν ὑπομονῇ “ ποιῶν „ ἑκατονταπλασίονα . “ ἀκούομεν γὰρ , τίνα τρόπον ἡ γραφὴ παριστᾶσα τοὺς μὲν ἐν καιρῷ „ θλίψεως ἢ διωγμοῦ “ σκανδαλιζομένους μετὰ τὸ ἐν χαρᾷ δοκεῖν παρειληφέναι τὰ ἅγια μαθήματα καὶ σκανδαλιζομένους τῷ μὴ ἔχειν αὐτοὺς ῥίζαν ἀλλὰ πρὸς καιρὸν πιστεύειν φησὶ κατὰ μὲν τὸν Ματθαῖον · „ ὁ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρεὶς , οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ εὐθέως μετὰ χαρᾶς λαμβάνων αὐτόν · οὐκ ἔχει δὲ ῥίζαν ἐν ἑαυτῷ ἀλλὰ πρόσκαιρός ἐστι , γενομένης δὲ θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον εὐθὺς σκανδαλίζεται · “ κατὰ δὲ τὸν Μάρκον · „ οὗτοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι , οἳ ὅταν ἀκούσωσι τὸν λόγον εὐθέως μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσι , καὶ οὐκ ἔχουσι ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσιν , ἐπὰν γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον εὐθέως σκανδαλίζωνται · “ κατὰ δὲ τὸν Λουκᾶν · „ οἱ δὲ ἐπὶ τὴν πέτραν , οἳ ὅταν ἀκούσωσι μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον , καὶ οὗτοι ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν , οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσι καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται · “ περὶ δὲ τῶν καλῶς καρποφορούντων διδάσκουσα λέγει · „ ὁ δὲ ἐπὶ τὴν καλὴν γῆν σπαρεὶς , οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιεὶς , ὃς δὴ καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ ὁ μὲν ἑκατὸν , ὁ δὲ ἑξήκοντα , ὁ δὲ τριάκοντα , “ ἤ · „ καὶ ἐκεῖνοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες , οἵτινες ἀκούουσι τὸν λόγον καὶ ἀποδέχονται καὶ καρποφοροῦσιν ἐν τριάκοντα καὶ ἐν ἑξήκοντα καὶ ἐν ἑκατὸν , “ ἤ · „ τὸ δὲ εἰς τὴν καλὴν γῆν , οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ . “ κατὰ τὸν ἀπόστολον οὖν ἐπεὶ „ θεοῦ γεώργιον , θεοῦ οἰκοδομή ἐστε , “ „ γεώργιον “ μὲν ἐν τῇ ἀγαθῇ γῇ , „ οἰκοδομὴ “ δὲ ἐν τῇ πέτρᾳ · ὡς „ οἰκοδομὴ θεοῦ “ στῶμεν ἄσειστοι πρὸς τὸν χειμῶνα καὶ ὡς „ θεοῦ γεώργιον “ μηδὲ τοῦ πονηροῦ φροντίζωμεν μήτε „ θλίψεως ἢ διωγμοῦ “ τῶν „ διὰ τὸν λόγον “ γινομένων μήτε τῆς τοῦ αἰῶνος τούτου μερίμνης ἢ τῆς ἀπάτης τοῦ πλούτου ἢ „ τῶν τοῦ βίου ἡδονῶν , “ ἀλλὰ πάντων τούτων καταφρονοῦντες τὸ ἀμέριμνον τῆς σοφίας πνεῦμα ἀναλάβωμεν καὶ ἐπὶ τὸν μηδαμῶς ἔχοντα ἀπάτην πλοῦτον σπεύδωμεν καὶ ἐπὶ τὰς , ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω , ἡδονὰς „ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς “ ἐπειγώμεθα , καθ᾿ ἕκαστον τῶν ἐπιπόνων λογιζόμενοι ὅτι „ τὸ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως ἡμῶν καθ᾿ ὑπερβολὴν εἰς ὑπερβολὴν αἰώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται ἡμῖν , σκοπούντων ἡμῶν οὐ τὰ βλεπόμενα ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα . “
Lemmas: ἀλλά καί ἐπεί „ ἐξέρχομαι ὁ σπείρω ὁ σπείρω , “ δείκνυμι ὅτι ὁ ψυχή ἐγώ λαμβάνω „ ὁ σπόρος αὐτός . “ οὔτε ὡς ὁ „ παρά ὁ ὁδός “ οὔτε ὡς „ ὁ πετρώδης “ οὔτε ὡς „ ὁ ἄκανθα “ ἀλλά ὡς ὁ ἀγαθός γῆ . ὅτι μέν οὖν οὔτε „ παρά ὁ ὁδός “ οὔτε „ ἐπί ὁ ἄκανθα “ ἔρχομαι ὁ λόγος ὁ Ἰησοῦς , ὁ ὅσος ἐπί ἐγώ ἐν κύριος καυχάομαι . συνίημι γάρ ὁ λέγω · διόπερ „ ὁ πονηρός “ οὐ ἁρπάζω „ ὁ σπείρω ἐν ὁ καρδία “ ἐγώ . ὅτι δέ οὐδέ „ ἐπί ὁ ἄκανθα “ σπείρω , πολύς ἐγώ μαρτυρέω θεωρέω ὅτι οὔτε „ ὁ ὁ αἰών οὗτος μέριμνα “ οὔτε „ ὁ ὁ πλοῦτος ἀπάτη “ οὔτε ὁ ὁ βίος ἡδονή δύναμαι ἐμποδίζω ὁ ἐν ὁ ψυχή ἐγώ λόγος ὁ θεός . λοιπός εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἀμφιβάλλω , πότερος „ ἐπί ὁ πετρώδης “ ἤ „ ἐπί ὁ καλός γῆ “ ἔρχομαι ὁ ὅσος ἐπί ἐγώ ὁ ὁ θεός λόγος . γίγνομαι γάρ θλῖψις καί διωγμός διά ὁ λόγος , καί ἐνίστημι καιρός μέγας πειρασμός , ὅτε ὁ μέν „ ἐπί ὁ πετρώδης σπείρω “ ἐλέγχω καί ὁ μή ἐμβαθύνω μηδέ μέχρι ὁ βάθος ὁ ψυχή παραδέχομαι ὁ Ἰησοῦς · ὁ δέ „ συνίημι ὁ λόγος “ „ καρποφορέω “ καί κατέχω ὁ λόγος μέχρι τέλος „ ἐν ὑπομονή “ ποιέω „ ἑκατονταπλασίων . “ ἀκούω γάρ , τίς τρόπος ὁ γραφή παρίστημι ὁ μέν ἐν καιρός „ θλῖψις ἤ διωγμός “ σκανδαλίζω μετά ὁ ἐν χαρά δοκέω παραλαμβάνω ὁ ἅγιος μάθημα καί σκανδαλίζω ὁ μή ἔχω αὐτός ῥίζα ἀλλά πρός καιρός πιστεύω φημί κατά μέν ὁ Ματθαῖος · „ ὁ δέ ἐπί ὁ πετρώδης σπείρω , οὗτος εἰμί ὁ ὁ λόγος ἀκούω καί εὐθύς μετά χαρά λαμβάνω αὐτός · οὐ ἔχω δέ ῥίζα ἐν ἑαυτοῦ ἀλλά πρόσκαιρος εἰμί , γίγνομαι δέ θλῖψις ἤ διωγμός διά ὁ λόγος εὐθύς σκανδαλίζω · “ κατά δέ ὁ Μάρκος · „ οὗτος εἰμί ὁ ἐπί ὁ πετρώδης σπείρω , ὅς ὅταν ἀκούω ὁ λόγος εὐθύς μετά χαρά λαμβάνω , καί οὐ ἔχω ῥίζα ἐν ἑαυτοῦ ἀλλά πρόσκαιρος εἰμί , ἐπάν γίγνομαι θλῖψις ἤ διωγμός διά ὁ λόγος εὐθύς σκανδαλίζω · “ κατά δέ ὁ Λουκᾶς · „ ὁ δέ ἐπί ὁ πέτρα , ὅς ὅταν ἀκούω μετά χαρά δέχομαι ὁ λόγος , καί οὗτος ῥίζα οὐ ἔχω , ὅς πρός καιρός πιστεύω καί ἐν καιρός πειρασμός ἀφίστημι · “ περί δέ ὁ καλός καρποφορέω διδάσκω λέγω · „ ὁ δέ ἐπί ὁ καλός γῆ σπείρω , οὗτος εἰμί ὁ ὁ λόγος ἀκούω καί συνίημι , ὅς δή καρποφορέω καί ποιέω ὁ μέν ἑκατόν , ὁ δέ ἑξήκοντα , ὁ δέ τριάκοντα , “ ἤ · „ καί ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ καλός σπείρω , ὅστις ἀκούω ὁ λόγος καί ἀποδέχομαι καί καρποφορέω ἐν τριάκοντα καί ἐν ἑξήκοντα καί ἐν ἑκατόν , “ ἤ · „ ὁ δέ εἰς ὁ καλός γῆ , οὗτος εἰμί ὅστις ἐν καρδία καλός καί ἀγαθός ἀκούω ὁ λόγος κατέχω καί καρποφορέω ἐν ὑπομονή . “ κατά ὁ ἀπόστολος οὖν ἐπεί „ θεός γεώργιον , θεός οἰκοδομή εἰμί , “ „ γεώργιον “ μέν ἐν ὁ ἀγαθός γῆ , „ οἰκοδομή “ δέ ἐν ὁ πέτρα · ὡς „ οἰκοδομή θεός “ ἵστημι ἄσειστος πρός ὁ χειμών καί ὡς „ θεός γεώργιον “ μηδέ ὁ πονηρός φροντίζω μήτε „ θλῖψις ἤ διωγμός “ ὁ „ διά ὁ λόγος “ γίγνομαι μήτε ὁ ὁ αἰών οὗτος μέριμνα ἤ ὁ ἀπάτη ὁ πλοῦτος ἤ „ ὁ ὁ βίος ἡδονή , “ ἀλλά πᾶς οὗτος καταφρονέω ὁ ἀμέριμνος ὁ σοφία πνεῦμα ἀναλαμβάνω καί ἐπί ὁ μηδαμῶς ἔχω ἀπάτη πλοῦτος σπεύδω καί ἐπί ὁ , ἵνα οὕτως ὀνομάζω , ἡδονή „ ὁ παράδεισος ὁ τρυφή “ ἐπείγω , κατά ἕκαστος ὁ ἐπίπονος λογίζομαι ὅτι „ ὁ παραυτίκα ἐλαφρός ὁ θλῖψις ἐγώ κατά ὑπερβολή εἰς ὑπερβολή αἰώνιος βάρος δόξα κατεργάζομαι ἐγώ , σκοπέω ἐγώ οὐ ὁ βλέπω ἀλλά ὁ μή βλέπω . “