origenes.exhortatio-ad-martyrium 42
Εἰ „ καθὼς περισσεύει τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ “ , „ οὕτω διὰ τοῦ Χριστοῦ περισσεύει καὶ ἡ παράκλησις “ , προθυμότατα παραδεξώμεθα τὰ Χριστοῦ παθήματα , καὶ περισσευσάτω ἐν ἡμῖν , εἴπερ ὀρεγόμεθα περισσῆς παρακλήσεως , ἣν πάντες μὲν οἱ „ πενθοῦντες “ „ παρακληθήσονται “ , τάχα δὲ οὐκ ἐπ᾿ ἴσης . εἰ γὰρ ἐπ᾿ ἴσης ἦν ἡ παράκλησις , οὐκ ἂν ἐγέγραπτο τό · „ καθὼς περισσεύει τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ εἰς ἡμᾶς , οὕτω περισσεύει καὶ ἡ παράκλησις ἡμῶν . “ οἱ κοινωνοὶ τῶν παθημάτων κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῶν παθημάτων , ὧν εἰσι κοινωνοὶ πρὸς Χριστὸν , κοινωνοὶ ἔσονται καὶ τῆς παρακλήσεως · ἃ καὶ μανθάνετε ἀπὸ τοῦ πεπιστευμένως τὰ τοιαῦτα λέγοντος · οἴδαμεν γὰρ , „ ὡς κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων , οὕτως καὶ τῆς παρακλήσεως . “ φησὶ δὲ διὰ προφήτου ὁ θεός · „ καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι . “ ποῖος οὖν ἄλλος εὐπρόσδεκτος καιρὸς , ἢ ὅτε διὰ τὴν εἰς θεὸν ἐν Χριστῷ εὐσέβειαν ὑπὸ φρουρὰν πομπεύοντες ἐν τῷ κόσμῳ καὶ θριαμβεύοντες μᾶλλον ἤπερ θριαμβευόμενοι ἀπαγόμεθα ; οἱ γὰρ ἐν Χριστῷ μάρτυρες συναπεκδύονται αὐτῷ „ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας “ καὶ συνθριαμβεύουσιν ὡς κοινωνοὶ τῶν παθημάτων αὐτοῦ γινόμενοι οὕτως καὶ τῶν ἐν τοῖς παθήμασιν αὐτοῦ ἀνδραγαθημάτων · ἐξ ὧν ἐστι καὶ τὸ θριαμβεῦσαι „ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας “ , ἃς μετ᾿ ὀλίγον ὄψεσθε νενικημένας καὶ κατῃσχυμμένας . ποία ἄλλη οὕτως ἡμέρα σωτηρίας ὡς ἡ ἡμέρα τῆς τοιαύτης ἡμῶν ἐντεῦθεν ἀπαλλαγῆς ; ἀλλὰ παρακαλῶ · „ μηδεμίαν ἐν μηδενὶ “ δῶτε „ προσκοπὴν , ἵνα μὴ μωμηθῇ “ ὑπὸ ὑμῶν τὸ πρεσβυτέριον ἢ „ ἡ διακονία , ἀλλὰ ἐν παντὶ ἑαυτοὺς “ συστήσασθε „ ὡς θεοῦ διάκονοι , ἐν ὑπομονῇ πολλῇ “ λέγοντες · „ καὶ νῦν τίς ἡ ὑπομονή μου ; οὐχὶ ὁ κύριος ; “ „ ἐν θλίψεσι “ πειθόμενοι ὅτι „ πολλαὶ αἱ θλίψεις τῶν δικαίων “ , „ ἐν ἀνάγκαις “ , ἵν ὡς ἀναγκαίαν ἡμῖν τὴν μακαριότητα ἀπαιτήσωμεν , „ ἐν στενοχωρίαις “ , ἵν᾿ ὡς τὴν στενὴν καὶ τὴν τεθλιμμένην ἀπαραλείπτως ὁδεύσαντες καταντήσωμεν ἐπὶ τὴν ζωήν . ἐὰν δέον ᾖ , συστήσωμεν ἑαυτοὺς καὶ „ ἐν πληγαῖς καὶ ἐν φυλακαῖς καὶ ἐν ἀκαταστασίαις καὶ ἐν κόποις καὶ ἐν ἀγρυπνίαις καὶ ἐν νηστείαις . “ ἰδοὺ γὰρ κύριος , καὶ „ ὁ μισθὸς αὐτοῦ “ ἐν χειρὶ „ ἀποδοῦναι ἑκάστῳ “ , ὡς τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐστι .
Lemmas: εἰ „ καθώς περισσεύω ὁ πάθημα ὁ Χριστός “ , „ οὕτως διά ὁ Χριστός περισσεύω καί ὁ παράκλησις “ , πρόθυμος παραδείκνυμι ὁ Χριστός πάθημα , καί περισσεύω ἐν ἐγώ , εἴπερ ὀρέγω περισσός παράκλησις , ὅς πᾶς μέν ὁ „ πενθέω “ „ παρακαλέω “ , τάχα δέ οὐ ἐπί ἴσος . εἰ γάρ ἐπί ἴσος εἰμί ὁ παράκλησις , οὐ ἄν γράφω ὁ · „ καθώς περισσεύω ὁ πάθημα ὁ Χριστός εἰς ἐγώ , οὕτως περισσεύω καί ὁ παράκλησις ἐγώ . “ ὁ κοινωνός ὁ πάθημα κατά ὁ ἀναλογία ὁ πάθημα , ὅς εἰμί κοινωνός πρός Χριστός , κοινωνός εἰμί καί ὁ παράκλησις · ὅς καί μανθάνω ἀπό ὁ πεπιστευμένως ὁ τοιοῦτος λέγω · οἶδα γάρ , „ ὡς κοινωνός εἰμί ὁ πάθημα , οὕτως καί ὁ παράκλησις . “ φημί δέ διά προφήτης ὁ θεός · „ καιρός δεκτός ἐπακούω σύ καί ἐν ἡμέρα σωτηρία βοηθέω σύ . “ ποῖος οὖν ἄλλος εὐπρόσδεκτος καιρός , ἤ ὅτε διά ὁ εἰς θεός ἐν Χριστός εὐσέβεια ὑπό φρουρά πομπεύω ἐν ὁ κόσμος καί θριαμβεύω μάλα ἤ θριαμβεύω ἀπάγω ; ὁ γάρ ἐν Χριστός μάρτυς συναπεκδύομαι αὐτός „ ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία “ καί συνθριαμβεύω ὡς κοινωνός ὁ πάθημα αὐτός γίγνομαι οὕτως καί ὁ ἐν ὁ πάθημα αὐτός ἀνδραγάθημα · ἐκ ὅς εἰμί καί ὁ θριαμβεύω „ ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία “ , ὅς μετά ὀλίγος ὁράω νικάω καί καταισχύνω . ποῖος ἄλλος οὕτως ἡμέρα σωτηρία ὡς ὁ ἡμέρα ὁ τοιοῦτος ἐγώ ἐντεῦθεν ἀπαλλαγή ; ἀλλά παρακαλέω · „ μηδείς ἐν μηδείς “ δίδωμι „ προσκοπή , ἵνα μή μωμάομαι “ ὑπό σύ ὁ πρεσβυτέριον ἤ „ ὁ διακονία , ἀλλά ἐν πᾶς ἑαυτοῦ “ συνίστημι „ ὡς θεός διάκονος , ἐν ὑπομονή πολύς “ λέγω · „ καί νῦν τίς ὁ ὑπομονή ἐγώ ; οὐ ὁ κύριος ; “ „ ἐν θλῖψις “ πείθω ὅτι „ πολύς ὁ θλῖψις ὁ δίκαιος “ , „ ἐν ἀνάγκη “ , ἕ ὡς ἀναγκαῖος ἐγώ ὁ μακαριότης ἀπαιτέω , „ ἐν στενοχωρία “ , ἵνα ὡς ὁ στενός καί ὁ θλίβω ἀπαράλειπτος ὁδεύω καταντάω ἐπί ὁ ζωή . ἐάν δέω εἰμί , συνίστημι ἑαυτοῦ καί „ ἐν πληγή καί ἐν φυλακή καί ἐν ἀκαταστασία καί ἐν κόπος καί ἐν ἀγρυπνία καί ἐν νηστεία . “ ἰδού γάρ κύριος , καί „ ὁ μισθός αὐτός “ ἐν χείρ „ ἀποδίδωμι ἕκαστος “ , ὡς ὁ ἔργον αὐτός εἰμί .