ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
origenes.exhortatio-ad-martyrium 1
„ Οἱ ἀπογεγαλακτισμένοι ἀπὸ γάλακτος , οἱ ἀπεσπασμένοι ἀπὸ μαστοῦ , θλῖψιν ἐπὶ θλίψει προσδέχου , προσδέχου ἐλπίδα ἐπ᾿ ἐλπίδι , ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν , διὰ φαυλισμὸν χειλέων , διὰ γλώσσης ἑτέρας . “ καὶ ὑμεῖς τοίνυν κατὰ τὸν Ἡσαΐαν ὡς οὐκέτι σάρκινοι οὐδὲ „ ἐν Χριστῷ “ νήπιοι προκόψαντες „ ἐν τῇ “ νοητῇ ὑμῶν „ ἡλικίᾳ “ , Ἀμβρόσιε θεοσεβέστατε καὶ Πρωτόκτητε εὐσεβέστατε , καὶ μηκέτι „ χρείαν ἔχοντες γάλακτος “ ἀλλὰ „ στερεᾶς τροφῆς “ , ἀκούετε ὡς „ ἀπογεγαλακτισμένοι ἀπὸ γάλακτος “ καὶ „ ἀπεσπασμένοι ἀπὸ μαστοῦ “ , τίνα τρόπον ὡς ἀθληταῖς τοῖς ἀπογεγαλακτισμένοις οὐχ ἁπλῆ θλῖψις ἀλλά τις „ θλῖψις ἐπὶ θλίψει “ προφητεύεται . ὁ δὲ μὴ ἀπωθούμενος τὴν „ ἐπὶ θλίψει “ θλῖψιν , ἀλλ᾿ ὡς γενναῖος ἀθλητὴς αὐτὴν προσδεχόμενος εὐθέως προσδέχεται καὶ „ ἐλπίδα ἐπ᾿ ἐλπίδι “ , ἧς μετ᾿ οὐ πολὺ τῆς „ ἐπὶ θλίψει “ θλίψεως ἀπολαύσει · τοιοῦτο γάρ ἐστι τὸ „ ἔτι μικρὸν ἔτι μικρόν . “
Lemmas: „ ὁ ἀπογαλακτίζω ἀπό γάλα , ὁ ἀποσπάω ἀπό μαστός , θλῖψις ἐπί θλῖψις προσδέχομαι , προσδέχομαι ἐλπίς ἐπί ἐλπίς , ἔτι μικρός ἔτι μικρός , διά φαυλισμός χεῖλος , διά γλῶσσα ἕτερος . “ καί σύ τοίνυν κατά ὁ Ἡσαΐας ὡς οὐκέτι σάρκινος οὐδέ „ ἐν Χριστός “ νήπιος προκόπτω „ ἐν ὁ “ νοητός σύ „ ἡλικία “ , Ἀμβρόσιος θεοσεβής καί Πρωτόκτητος εὐσεβής , καί μηκέτι „ χρεία ἔχω γάλα “ ἀλλά „ στερεός τροφή “ , ἀκούω ὡς „ ἀπογαλακτίζω ἀπό γάλα “ καί „ ἀποσπάω ἀπό μαστός “ , τίς τρόπος ὡς ἀθλητής ὁ ἀπογαλακτίζω οὐ ἁπλόος θλῖψις ἀλλά τις „ θλῖψις ἐπί θλῖψις “ προφητεύω . ὁ δέ μή ἀπωθέω ὁ „ ἐπί θλῖψις “ θλῖψις , ἀλλά ὡς γενναῖος ἀθλητής αὐτός προσδέχομαι εὐθύς προσδέχομαι καί „ ἐλπίς ἐπί ἐλπίς “ , ὅς μετά οὐ πολύς ὁ „ ἐπί θλῖψις “ θλῖψις ἀπολαύω · τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ „ ἔτι μικρός ἔτι μικρός . “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 2
Ἀλλὰ καὶ εἰ φαυλίζοιεν ἡμᾶς καὶ ἐξευτελίζοιεν ἤτοι ἀσεβεῖς ἢ μωροὺς ἀποκαλοῦντες οἱ ἀλλότριοι τῆς κατὰ τὰς ἁγίας γραφὰς διαλέκτου , ὑπομιμνησκώμεθα ὅτι ἡ „ ἐπ᾿ ἐλπίδι “ ἐλπὶς , ἡ „ ἔτι μικρὸν “ ἀποδοθησομένη ἡμῖν , ἀποδοθήσεται „ διὰ φαυλισμὸν χειλέων , διὰ γλώσσης ἑτέρας “ . καὶ τίς οὐκ ἂν προσδέχοιτο „ θλῖψιν ἐπὶ θλίψει “ , ἵνα εὐθέως προσδέξηται καὶ „ ἐλπίδα ἐπ᾿ ἐλπίδι “ , λογισάμενος μετὰ Παύλου „ ὅτι οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ “ , ὧν ὡσπερεὶ ὠνούμεθα τὴν μακαριότητα , „ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλύπτεσθαι εἰς ἡμᾶς “ ἀπὸ τοῦ θεοῦ · καὶ μάλιστα ἐπεὶ „ τὸ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως ἡμῶν “ , „ ἐλαφρὸν “ τοῖς μὴ βαρουμένοις ὑπὸ τῶν περιεστηκότων καὶ τυγχάνον καὶ λεγόμενον , ὅσῳ πλεῖον ὑπερβάλλον γίνεται , τοσούτῳ μεῖζον καὶ πλεῖον „ βάρος αἰωνίου δόξης κατεργάζεται ἡμῖν “ , εἰ παρὰ τὸν καιρὸν τῶν θλιβόντων καὶ ὡσπερεὶ πιέζειν τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἐθελόντων ἀποστρέψαντες τὸ ἡγεμονικὸν ἡμῶν ἀπὸ τῶν ἐπιπόνων σκοποῖμεν οὐ τὰ ἐνεστηκότα ἐπίπονα ἀλλὰ τὰ διὰ τὴν ἐν τούτοις ὑπομονὴν τοῖς „ νομίμως “ ἐν Χριστῷ ἀθλήσασι χάριτι θεοῦ ἀποκείμενα , πολλαπλασιάζοντος τὰς εὐεργεσίας καὶ ὑπὲρ τὴν ἀξίαν τῶν τοῦ ἀγωνισαμένου καμάτων τοσαῦτα δωρουμένου , ὅσα ἂν πρέπῃ μὴ γλισχρολογουμένῳ διδόναι τῷ μεγαλοδώρῳ καὶ ἐπιστημόνως τὰς ἑαυτοῦ χάριτας μεγεθύνοντι θεῷ ἐπὶ τοὺς ὅση δύναμις διὰ τοῦ καταπεφρονηκέναι τοῦ ὀστρακίνου σκεύους ἐπιδειξαμένους τὴν ὅλῃ ψυχῇ πρὸς αὐτὸν ἀγάπην .
Lemmas: ἀλλά καί εἰ φαυλίζω ἐγώ καί ἐξευτελίζω ἤτοι ἀσεβής ἤ μωρός ἀποκαλέω ὁ ἀλλότριος ὁ κατά ὁ ἅγιος γραφή διάλεκτος , ὑπομιμνῄσκω ὅτι ὁ „ ἐπί ἐλπίς “ ἐλπίς , ὁ „ ἔτι μικρός “ ἀποδίδωμι ἐγώ , ἀποδίδωμι „ διά φαυλισμός χεῖλος , διά γλῶσσα ἕτερος “ . καί τίς οὐ ἄν προσδέχομαι „ θλῖψις ἐπί θλῖψις “ , ἵνα εὐθύς προσδέχομαι καί „ ἐλπίς ἐπί ἐλπίς “ , λογίζομαι μετά Παῦλος „ ὅτι οὐ ἄξιος ὁ πάθημα ὁ νῦν καιρός “ , ὅς ὡσπερεί ὠνέομαι ὁ μακαριότης , „ πρός ὁ μέλλω δόξα ἀποκαλύπτω εἰς ἐγώ “ ἀπό ὁ θεός · καί μάλα ἐπεί „ ὁ παραυτίκα ἐλαφρός ὁ θλῖψις ἐγώ “ , „ ἐλαφρός “ ὁ μή βαρέω ὑπό ὁ περιίστημι καί τυγχάνω καί λέγω , ὅσος πολύς ὑπερβάλλω γίγνομαι , τοσοῦτος μέγας καί πολύς „ βάρος αἰώνιος δόξα κατεργάζομαι ἐγώ “ , εἰ παρά ὁ καιρός ὁ θλίβω καί ὡσπερεί πιέζω ὁ ψυχή ἐγώ ἐθέλω ἀποστρέφω ὁ ἡγεμονικός ἐγώ ἀπό ὁ ἐπίπονος σκοπέω οὐ ὁ ἐνίστημι ἐπίπονος ἀλλά ὁ διά ὁ ἐν οὗτος ὑπομονή ὁ „ νόμιμος “ ἐν Χριστός ἀθλέω χάρις θεός ἀπόκειμαι , πολλαπλασιάζω ὁ εὐεργεσία καί ὑπέρ ὁ ἀξία ὁ ὁ ἀγωνίζομαι κάματος τοσοῦτος δωρέω , ὅσα ἄν πρέπω μή γλισχρολογέομαι δίδωμι ὁ μεγαλόδωρος καί ἐπιστήμων ὁ ἑαυτοῦ χάρις μεγεθύνω θεός ἐπί ὁ ὅσος δύναμις διά ὁ καταφρονέω ὁ ὀστράκινος σκεῦος ἐπιδείκνυμι ὁ ὅλος ψυχή πρός αὐτός ἀγάπη .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 3
Ὅλῃ δὲ ψυχῇ νομίζω ἀγαπᾶσθαι τὸν θεὸν ὑπὸ τῶν ἀποσπώντων καὶ διϊστάντων αὐτὴν διὰ πολλὴν τὴν πρὸς τὸ κοινωνῆσαι τῷ θεῷ προθυμίαν οὐ μόνον ἀπὸ τοῦ γηΐνου σώματος ἀλλὰ καὶ ἀπὸ παντὸς σώματος · οἷς οὐδὲ μετὰ περισπασμοῦ καὶ περιελκυσμοῦ τινος γίνεται τὸ ἀποθέσθαι „ τὸ “ „ τῆς ταπεινώσεως “ „ σῶμα “ , ὅταν καιρὸς διδῷ διὰ τοῦ νομιζομένου θανάτου ἐκδύσασθαι τὸ σῶμα „ τοῦ θανάτου “ καὶ ἐπακουσθῆναι ἀποστολικῶς εὐξάμενον καὶ εἰπόντα · „ ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος · τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; “ τίς γὰρ τῶν „ ἐν τῷ σκήνει “ στεναζόντων διὰ τὸ βαρεῖσθαι ὑπὸ τοῦ φθαρτοῦ σώματος οὐχὶ καὶ εὐχαριστήσει πρότερον εἰπών · „ τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; “ βλέπων ὅτι διὰ τῆς ὁμιλίας ῥυσθεὶς ἀπὸ „ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου “ ἁγίως ἀναφθέγξεται τό · „ χάρις τῷ θεῷ διὰ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν “ . εἰ δέ τινι τὸ τοιοῦτο χαλεπὸν φαίνεται , οὐκ „ ἐδίψησε “ „ πρὸς τὸν θεὸν “ τὸν ἰσχυρὸν „ τὸν ζῶντα “ οὐδὲ ἐπεπόθησε πρὸς τὸν θεὸν „ ὃν τρόπον ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων “ οὐδὲ εἶπε · „ πότε ἄρα ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ θεοῦ ; “ οὐδὲ ἐν ἑαυτῷ ἐλογίσατο ἃ διαλογισάμενος ὁ προφήτης , λεγομένου τοῦ · „ ποῦ ἐστιν ὁ θεός σου ; “ αὐτῷ , „ καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν “ ἐξέχεεν ἐφ᾿ ἑαυτὸν „ τὴν ψυχὴν “ αὐτοῦ , ἐπιπλήσσων αὐτῇ ἔτι κατ᾿ ἀσθένειαν περιλύπῳ γινομένῃ καὶ συνταρασσομένῃ καὶ λέγων · „ ὅτι διελεύσομαι ἐν τόπῳ σκηνῆς θαυμαστῆς ἕως τοῦ οἴκου τοῦ θεοῦ , ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως καὶ ἐξομολογήσεως ἤχου ἑορτάζοντος . “
Lemmas: ὅλος δέ ψυχή νομίζω ἀγαπάω ὁ θεός ὑπό ὁ ἀποσπάω καί διίστημι αὐτός διά πολύς ὁ πρός ὁ κοινωνέω ὁ θεός προθυμία οὐ μόνος ἀπό ὁ γήϊνος σῶμα ἀλλά καί ἀπό πᾶς σῶμα · ὅς οὐδέ μετά περισπασμός καί περιελκυσμός τις γίγνομαι ὁ ἀποτίθημι „ ὁ “ „ ὁ ταπείνωσις “ „ σῶμα “ , ὅταν καιρός δίδωμι διά ὁ νομίζω θάνατος ἐκδύω ὁ σῶμα „ ὁ θάνατος “ καί ἐπακούω ἀποστολικός εὔχομαι καί λέγω · „ ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος · τίς ἐγώ ἐρύω ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; “ τίς γάρ ὁ „ ἐν ὁ σκῆνος “ στενάζω διά ὁ βαρέω ὑπό ὁ φθαρτός σῶμα οὐ καί εὐχαριστέω πρότερος λέγω · „ τίς ἐγώ ἐρύω ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; “ βλέπω ὅτι διά ὁ ὁμιλία ἐρύω ἀπό „ ὁ σῶμα ὁ θάνατος “ ἅγιος ἀναφθέγγομαι ὁ · „ χάρις ὁ θεός διά Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ “ . εἰ δέ τις ὁ τοιοῦτος χαλεπός φαίνω , οὐ „ διψάω “ „ πρός ὁ θεός “ ὁ ἰσχυρός „ ὁ ζάω “ οὐδέ ἐπιποθέω πρός ὁ θεός „ ὅς τρόπος ἐπιποθέω ὁ ἔλαφος ἐπί ὁ πηγή ὁ ὕδωρ “ οὐδέ λέγω · „ πότε ἄρα ἥκω καί ὁράω ὁ πρόσωπον ὁ θεός ; “ οὐδέ ἐν ἑαυτοῦ λογίζομαι ὅς διαλογίζομαι ὁ προφήτης , λέγω ὁ · „ ποῦ εἰμί ὁ θεός σύ ; “ αὐτός , „ κατά ἕκαστος ἡμέρα “ ἐκχέω ἐπί ἑαυτοῦ „ ὁ ψυχή “ αὐτός , ἐπιπλήσσω αὐτός ἔτι κατά ἀσθένεια περίλυπος γίγνομαι καί συνταράσσω καί λέγω · „ ὅτι διέρχομαι ἐν τόπος σκηνή θαυμαστός ἕως ὁ οἶκος ὁ θεός , ἐν φωνή ἀγαλλίασις καί ἐξομολόγησις ἦχος ἑορτάζω . “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 4
Εὐχόμην οὖν ὑμᾶς παρ᾿ ὅλον τὸν ἐνεστηκότα ἀγῶνα μεμνημένους τοῦ ἀποκειμένου πολλοῦ ἐν οὐρανοῖς μισθοῦ τοῖς διωχθεῖσι καὶ ὀνειδισθεῖσιν „ ἕνεκεν δικαιοσύνης “ καὶ ἕνεκεν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου χαίρειν καὶ ἀγαλλιᾶν καὶ σκιρτᾶν , ὥσπερ οἱ ἀπόστολοι ἐχάρησάν ποτε καταξιωθέντες „ ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἀτιμασθῆναι “ . εἰ δὲ καί ποτε αἰσθάνοισθε συστολῆς περὶ τὴν ψυχὴν ὑμῶν , εἰπάτω αὐτῇ ὁ ἐν ἡμῖν Χριστοῦ νοῦς θελούσῃ τὸ ὅσον ἐφ᾿ ἑαυτῇ καὶ αὐτὸν συγχεῖν · „ ἵνα τί περίλυπος εἶ ψυχή ; καὶ ἵνα τί συνταράσσεις με ; ἔλπισον ἐπὶ τὸν θεὸν , ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ · “ καὶ πάλιν . εἴθε μὲν μηδαμῶς μὴ ταραχθείη ἡ ψυχὴ , ἀλλὰ καὶ παρ᾿ αὐτοῖς τοῖς δικαστηρίοις καὶ παρὰ γυμνοῖς τοῖς ξίφεσιν ἐπιφερομένοις τῷ τραχήλῳ φρουροῖτο ὑπὸ τῆς ὑπερεχούσης „ πάντα νοῦν “ εἰρήνης τοῦ θεοῦ καὶ γαληνιάζοι , λογιζομένη ὅτι οἱ ἐκδημοῦντες „ ἐκ τοῦ σώματος “ ἐνδημοῦσιν αὐτῷ τῷ τῶν ὅλων κυρίῳ · εἰ δὲ μὴ τηλικοῦτοί ἐσμεν , ὡς ἀεὶ τὸ ἀτάραχον διατηρεῖν , κἂν μὴ ἐκχέοιτο μηδὲ τοῖς ἔξω ἐμφαίνοιτο ἡ τῆς ψυχῆς ταραχὴ , ἵνα ἀπολογίας χώραν ἔχωμεν πρὸς θεὸν λέγοντες αὐτῷ · „ ὁ θεός μου , πρὸς ἐμαυτὸν ἡ ψυχή μου ἐταράχθη . “ μεμνῆσθαι δὲ ἡμᾶς ὁ λόγος παρακαλεῖ καὶ τοῦ ἐν Ἡσαΐᾳ τοῦτον εἰρημένου τὸν τρόπον · „ μὴ φοβεῖσθε ὀνειδισμὸν ἀνθρώπων , καὶ τῷ φαυλισμῷ αὐτῶν μὴ ἡττᾶσθε . “ καὶ γὰρ ἄτοπον ἐναργῶς ἐφεστῶτος θεοῦ τῇ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν ἐν αὐτῷ κινήσει καὶ τοῖς ἐν γῇ καὶ θαλάσσῃ ὑπὸ τῆς θείας τέχνης αὐτοῦ ἐπιτελουμένοις ἐν παντοδαπῶν ζῴων καὶ φυτῶν γενέσεσι καὶ συστάσεσι καὶ τροφαῖς καὶ αὐξήσεσι καμμύσαι μὲν καὶ μὴ ἐνορᾶν θεῷ , τρέψαι δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπὶ φόβον τῶν μετ᾿ ὀλίγον τεθνηξομένων καὶ παραδοθησομένων τῇ κατ᾿ ἀξίαν αὐτῶν δίκῃ .
Lemmas: εὔχομαι οὖν σύ παρά ὅλος ὁ ἐνίστημι ἀγών μιμνῄσκω ὁ ἀπόκειμαι πολύς ἐν οὐρανός μισθός ὁ διώκω καί ὀνειδίζω „ ἕνεκα δικαιοσύνη “ καί ἕνεκα ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος χαίρω καί ἀγαλλιάω καί σκιρτάω , ὥσπερ ὁ ἀπόστολος χαίρω ποτέ καταξιόω „ ὑπέρ ὁ ὄνομα αὐτός ἀτιμάζω “ . εἰ δέ καί ποτέ αἰσθάνομαι συστολή περί ὁ ψυχή σύ , λέγω αὐτός ὁ ἐν ἐγώ Χριστός νόος ἐθέλω ὁ ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ καί αὐτός συγχέω · „ ἵνα τίς περίλυπος εἰμί ψυχή ; καί ἵνα τίς συνταράσσω ἐγώ ; ἐλπίζω ἐπί ὁ θεός , ὅτι ἐξομολογέω αὐτός · “ καί πάλιν . εἴθε μέν μηδαμῶς μή ταράσσω ὁ ψυχή , ἀλλά καί παρά αὐτός ὁ δικαστήριον καί παρά γυμνός ὁ ξίφος ἐπιφέρω ὁ τράχηλος φρουρέω ὑπό ὁ ὑπερέχω „ πᾶς νόος “ εἰρήνη ὁ θεός καί γαληνιάζω , λογίζομαι ὅτι ὁ ἐκδημέω „ ἐκ ὁ σῶμα “ ἐνδημέω αὐτός ὁ ὁ ὅλος κύριος · εἰ δέ μή τηλικοῦτος εἰμί , ὡς ἀεί ὁ ἀτάραχος διατηρέω , ἄν μή ἐκχέω μηδέ ὁ ἔξω ἐμφαίνω ὁ ὁ ψυχή ταραχή , ἵνα ἀπολογία χώρα ἔχω πρός θεός λέγω αὐτός · „ ὁ θεός ἐγώ , πρός ἐμαυτοῦ ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω . “ μιμνῄσκω δέ ἐγώ ὁ λόγος παρακαλέω καί ὁ ἐν Ἠσαΐας οὗτος λέγω ὁ τρόπος · „ μή φοβέω ὀνειδισμός ἄνθρωπος , καί ὁ φαυλισμός αὐτός μή ἡσσάομαι . “ καί γάρ ἄτοπος ἐναργής ἐφίστημι θεός ὁ ὁ οὐρανός καί ὁ ἐν αὐτός κίνησις καί ὁ ἐν γῆ καί θάλασσα ὑπό ὁ θεῖος τέχνη αὐτός ἐπιτελέω ἐν παντοδαπής ζῷον καί φυτόν γένεσις καί σύστασις καί τροφή καί αὔξησις καμμύω μέν καί μή ἐνοράω θεός , τρέπω δέ ὁ ὀφθαλμός ἐπί φόβος ὁ μετά ὀλίγος θνῄσκω καί παραδίδωμι ὁ κατά ἀξία αὐτός δίκη .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 8
Ἔστι προσδοκῆσαι καὶ τῆς ἀσεβείας τινὰ προφήτην τάχα οὐχ ἕνα ἀλλὰ πλείονας λαλήσοντας ἡμῖν ὡς κυρίου „ ῥῆμα , ὃ οὐ προσέταξε “ κύριος , ἢ ὡς σοφίας λόγον τὸν ἀλλότριον τῆς σοφίας , ἵν᾿ ἡμᾶς ἀποκτείνῃ τῷ λόγῳ τοῦ στόματος αὐτοῦ . ἀλλ᾿ ἡμεῖς καὶ τότε ἐν τῷ συστῆναι τὸν ἁμαρτωλὸν ἐναντίον ἡμῶν εἴπωμεν · „ ἐγὼ δὲ ὡσεὶ κωφὸς οὐκ ἤκουον καὶ ὡσεὶ ἄλαλος οὐκ ἀνοίγων τὸ στόμα αὐτοῦ · καὶ ἐγενόμην ὡσεὶ ἄνθρωπος οὐκ ἀκούων “ . καλὴ γὰρ ἡ πρὸς τοὺς ἀσεβεῖς λόγους κώφωσις , ἐπὰν ἀπογινώσκωμεν τὴν τῶν τὰ χείρονα λεγόντων ἐπανόρθωσιν .
Lemmas: εἰμί προσδοκάω καί ὁ ἀσέβεια τις προφήτης τάχα οὐ εἷς ἀλλά πολύς λαλέω ἐγώ ὡς κύριος „ ῥῆμα , ὅς οὐ προστάσσω “ κύριος , ἤ ὡς σοφία λόγος ὁ ἀλλότριος ὁ σοφία , ἵνα ἐγώ ἀποκτείνω ὁ λόγος ὁ στόμα αὐτός . ἀλλά ἐγώ καί τότε ἐν ὁ συνίστημι ὁ ἁμαρτωλός ἐναντίον ἐγώ λέγω · „ ἐγώ δέ ὡσεί κωφός οὐ ἀκούω καί ὡσεί ἄλαλος οὐ ἀνοίγνυμι ὁ στόμα αὐτός · καί γίγνομαι ὡσεί ἄνθρωπος οὐ ἀκούω “ . καλός γάρ ὁ πρός ὁ ἀσεβής λόγος κώφωσις , ἐπάν ἀπογιγνώσκω ὁ ὁ ὁ κακός λέγω ἐπανόρθωσις .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 9
Χρήσιμον δὲ ἡμᾶς ἐννοεῖν ἐν τοῖς καιροῖς τῶν ἐπὶ τὰ ἐναντία προκαλουμένων , τί διδάξαι βουλόμενος ὁ θεός φησι τό · „ ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεός σου ζηλωτής . “ καὶ οἶμαί γε ὅτι ὃν τρόπον νυμφίος ἐπιστρέφων τὴν νύμφην πρὸς τὸ σεμνῶς βιοῦν συνάγουσαν μὲν πᾶσαν ἑαυτὴν πρὸς τὸν νυμφίον παντὶ δὲ τρόπῳ φυλαττομένην ἐκχεῖσθαι πρὸς ἕτερόν τινα παρὰ τὸν νυμφίον , κἂν σοφὸς ᾖ , ἐμφαίνοι ἂν ζῆλον ὡς φαρμάκῳ τῇ τοιαύτῃ ἐμφάσει πρὸς τὴν νύμφην χρώμενος · οὕτως ὁ χρηματίζων , καὶ μάλιστα ἐὰν φαίνηται „ ὁ πρωτότοκος εἶναι πάσης κτίσεως “ , φησὶ πρὸς τὴν νύμφην ψυχὴν θεὸς εἶναι ζηλωτὴς , πάσης τῆς πρὸς τὰ δαιμόνια πορνείας καὶ τοὺς νομιζομένους εἶναι θεοὺς ἀφιστὰς τοὺς ἀκροωμένους · καὶ ὡς θεός γε οὕτω ζηλωτής φησι περὶ τῶν ὅπως ποτὲ ὀπίσω θεῶν ἑτέρων ἐκπεπορνευκότων · „ αὐτοὶ παρεζήλωσάν με ἐπ᾿ οὐ θεῷ , παρώργισάν με ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν · κἀγὼ παραζηλώσω αὐτοὺς ἐπ᾿ οὐκ ἔθνει , ἐπὶ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ αὐτούς · ὅτι πῦρ ἐκκέκαυται ἐκ τοῦ θυμοῦ μου , καυθήσεται ἕως ᾅδου κατωτάτου . “
Lemmas: χρήσιμος δέ ἐγώ ἐννοέω ἐν ὁ καιρός ὁ ἐπί ὁ ἐναντίος προκαλέω , τίς διδάσκω βούλομαι ὁ θεός φημί ὁ · „ ἐγώ εἰμί κύριος ὁ θεός σύ ζηλωτής . “ καί οἴομαι γε ὅτι ὅς τρόπος νυμφίος ἐπιστρέφω ὁ νύμφη πρός ὁ σεμνός βιόω συνάγω μέν πᾶς ἑαυτοῦ πρός ὁ νυμφίος πᾶς δέ τρόπος φυλάσσω ἐκχέω πρός ἕτερος τις παρά ὁ νυμφίος , ἐάν σοφός εἰμί , ἐμφαίνω ἄν ζῆλος ὡς φάρμακον ὁ τοιοῦτος ἔμφασις πρός ὁ νύμφη χράω · οὕτως ὁ χρηματίζω , καί μάλα ἐάν φαίνω „ ὁ πρωτότοκος εἰμί πᾶς κτίσις “ , φημί πρός ὁ νύμφη ψυχή θεός εἰμί ζηλωτής , πᾶς ὁ πρός ὁ δαιμόνιον πορνεία καί ὁ νομίζω εἰμί θεός ἀφίστημι ὁ ἀκροάομαι · καί ὡς θεός γε οὕτως ζηλωτής φημί περί ὁ ὅπως ποτέ ὀπίσω θεός ἕτερος ἐκπορνεύω · „ αὐτός παραζηλόω ἐγώ ἐπί οὐ θεός , παροργίζω ἐγώ ἐν ὁ εἴδωλον αὐτός · ἐγώ παραζηλόω αὐτός ἐπί οὐ ἔθνος , ἐπί ἔθνος ἀσύνετος παροργίζω αὐτός · ὅτι πῦρ ἐκκαίω ἐκ ὁ θυμός ἐγώ , καίω ἕως ᾅδης κάτος . “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 10
Κἂν μὴ δι᾿ ἑαυτὸν δὲ ὡς σοφὸς ὁ νυμφίος καὶ ἀπαθὴς ἀποστρέφῃ παντὸς μολυσμοῦ τὴν μεμνηστευμένην , ἀλλά γε δι᾿ ἐκείνην ὁρῶν αὐτῆς τὸν μολυσμὸν καὶ τὸν βδελυγμὸν πάντα τὰ ἰάσασθαι καὶ ἐπιστρέψαι αὐτὴν δυνάμενα ποιήσει , ὡς αὐτεξουσίῳ φύσει προσάγων λόγους ἀποτρεπτικοὺς τοῦ πορνεύειν . ποῖον ἂν οὖν μιασμὸν νοήσαις χείρονα γίνεσθαι ψυχῇ , ὅπως ποτὲ ἄλλον ἀγορευούσῃ θεὸν καὶ μὴ ὁμολογούσῃ τὸν ἀληθῶς ἕνα καὶ μόνον κύριον ; καὶ οἶμαί γε ὅτι , ὥσπερ „ ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν “ , οὕτως ὁ μὲν ὁμολογῶν τινα καὶ μάλιστα ἐν καιρῷ βασάνου καὶ ἐξετάσεως τῆς πίστεως ἀνακιρνᾶται καὶ ἑνοῦται τῷ ὁμολογουμένῳ · ὁ δὲ ἀρνούμενος ὑπ᾿ αὐτῆς τῆς ἀρνήσεως τρόπον μαχαίρας διακοπτούσης ἀπ᾿ ἐκείνου , ὃν ἀρνεῖται , πάσχει τὴν διαίρεσιν χωριζόμενος ἐκείνου , ὃν ἠρνήσατο . διόπερ ἐπίστησον , μή ποτε ὡς ἀκόλουθον καὶ ἀναγκαῖον συμβῆναι τῷ ὁμολογοῦντι τὸ ὁμολογηθῆναι καὶ τῷ ἀρνουμένῳ τὸ ἀρνηθῆναι εἴρηται τό · „ ὃς ἐὰν ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , κἀγὼ ὁμολογήσω ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς “ . καὶ εἴποι δ᾿ ἂν ὁ αὐτολόγος καὶ ἡ αὐτοαλήθεια τῷ τε ὁμολογήσαντι καὶ τῷ ἀρνησαμένῳ · „ ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν “ . σὺ μὲν οὖν ὁ μετρήσας μέτρῳ τῆς πρός με ὁμολογίας καὶ πληρώσας τὸ μέτρον τῆς ὁμολογίας ἀπολήψῃ μέτρον τῆς ἀπ᾿ ἐμοῦ ὁμολογίας „ σεσαλευμένον πεπιεσμένον ὑπερεκχυνόμενον “ , ὅπερ δοθήσεται „ εἰς τὸν κόλπον “ σου · καὶ σὺ δὲ ὁ μετρήσας τῷ τῆς ἀρνήσεως μέτρῳ καὶ ἀρνησάμενός με τὸ ἀνάλογον τῷ μέτρῳ τῆς ἀρνήσεως ἀπολήψῃ μέτρον τῆς ἀπ᾿ ἐμοῦ περὶ σοῦ ἀρνήσεως .
Lemmas: ἐάν μή διά ἑαυτοῦ δέ ὡς σοφός ὁ νυμφίος καί ἀπαθής ἀποστρέφω πᾶς μολυσμός ὁ μνηστεύω , ἀλλά γε διά ἐκεῖνος ὁράω αὐτός ὁ μολυσμός καί ὁ βδελυγμός πᾶς ὁ ἰάομαι καί ἐπιστρέφω αὐτός δύναμαι ποιέω , ὡς αὐτεξούσιος φύσις προσάγω λόγος ἀποτρεπτικός ὁ πορνεύω . ποῖος ἄν οὖν μιασμός νοέω κακός γίγνομαι ψυχή , ὅπως ποτέ ἄλλος ἀγορεύω θεός καί μή ὁμολογέω ὁ ἀληθής εἷς καί μόνος κύριος ; καί οἴομαι γε ὅτι , ὥσπερ „ ὁ κολλάω ὁ πόρνη εἷς σῶμα εἰμί “ , οὕτως ὁ μέν ὁμολογέω τις καί μάλα ἐν καιρός βάσανος καί ἐξέτασις ὁ πίστις ἀνακίρναμαι καί ἑνόω ὁ ὁμολογέω · ὁ δέ ἀρνέομαι ὑπό αὐτός ὁ ἄρνησις τρόπος μάχαιρα διακόπτω ἀπό ἐκεῖνος , ὅς ἀρνέομαι , πάσχω ὁ διαίρεσις χωρίζω ἐκεῖνος , ὅς ἀρνέομαι . διόπερ ἐφίστημι , μή ποτέ ὡς ἀκόλουθος καί ἀναγκαῖος συμβαίνω ὁ ὁμολογέω ὁ ὁμολογέω καί ὁ ἀρνέομαι ὁ ἀρνέομαι λέγω ὁ · „ ὅς ἄν ὁμολογέω ἐν ἐγώ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ἐγώ ὁμολογέω ἐν αὐτός ἔμπροσθεν ὁ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν οὐρανός “ . καί λέγω δέ ἄν ὁ αὐτολόγος καί ὁ αὐτοαλήθεια ὁ τε ὁμολογέω καί ὁ ἀρνέομαι · „ ὅς μέτρον μετρέω ἀντιμετρέω σύ “ . σύ μέν οὖν ὁ μετρέω μέτρον ὁ πρός ἐγώ ὁμολογία καί πληρόω ὁ μέτρον ὁ ὁμολογία ἀπολαμβάνω μέτρον ὁ ἀπό ἐγώ ὁμολογία „ σαλεύω πιέζω ὑπερεκχύνω “ , ὅς δίδωμι „ εἰς ὁ κόλπος “ σύ · καί σύ δέ ὁ μετρέω ὁ ὁ ἄρνησις μέτρον καί ἀρνέομαι ἐγώ ὁ ἀνάλογος ὁ μέτρον ὁ ἄρνησις ἀπολαμβάνω μέτρον ὁ ἀπό ἐγώ περί σύ ἄρνησις .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 11
Πῶς δὲ πληροῦται μέτρον ὁμολογίας ἢ οὐ πληροῦται ἀλλ᾿ ἐλλείπει , οὕτως ἂν θεωρήσαιμεν . εἰ παρ᾿ ὅλον τὸν τῆς ἐξετάσεως καὶ τοῦ πειρασμοῦ χρόνον μὴ διδοίημεν τόπον τῷ διαβόλῳ ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν , μολύνειν ἡμᾶς διαλογισμοῖς πονηροῖς θέλοντι ἀρνήσεως ἢ διψυχίας ἤ τινος πιθανότητος προκαλουμένης ἐπὶ τὰ ἐχθρὰ τῷ μαρτυρίῳ καὶ τῇ τελειότητι , καὶ πρὸς τούτῳ εἰ μηδὲ λόγῳ ἀλλοτρίῳ τῆς ὁμολογίας ἑαυτοὺς μιαίνοιμεν καὶ εἰ πάντα φέροιμεν τὸν ἀπὸ τῶν ἐναντίων ὀνειδισμὸν καὶ χλεύην καὶ γέλωτα καὶ δυσφημίαν καὶ ἔλεον , ὃν δοκοῦσιν ἡμᾶς ἐλεεῖν , πεπλανημένους καὶ μωροὺς ὑπολαμβάνοντες εἶναι καὶ ἐσφαλμένους ἀποκαλοῦντες , ἔτι δὲ εἰ μὴ περιελκοίμεθα περισπώμενοι καὶ ὑπὸ τῆς περὶ τὰ τέκνα ἢ τὴν τούτων μητέρα ἤ τινα τῶν νομιζομένων εἶναι ἐν τῷ βίῳ φιλτάτων φιλοστοργίας πρὸς τὴν κτῆσιν ἢ πρὸς τὸ ζῆν τοῦτο , ἀλλ᾿ ὅλα ταῦτα ἀποστραφέντες ὅλοι γενοίμεθα τοῦ θεοῦ καὶ τῆς μετ᾿ αὐτοῦ καὶ παρ᾿ αὐτῷ ζωῆς ὡς κοινωνήσοντες τῷ μονογενεῖ αὐτοῦ καὶ τοῖς μετόχοις αὐτοῦ , τότ᾿ ἂν εἴποιμεν ὅτι ἐπληρώσαμεν τὸ μέτρον τῆς ὁμολογίας · εἰ δὲ κἂν ἑνί τινι λείποιμεν , οὐκ ἐπληρώσαμεν ἀλλ᾿ ἐμολύναμεν τὸ τῆς ὁμολογίας μέτρον καὶ ἐπεμίξαμέν τι αὐτῷ ἀλλότριον . διὸ δεησόμεθα ὧν δέονται οἱ ἐποικοδομήσαντες τῷ θεμελίῳ „ ξύλα “ ἢ „ χόρτον “ ἢ „ καλάμην “ .
Lemmas: πῶς δέ πληρόω μέτρον ὁμολογία ἤ οὐ πληρόω ἀλλά ἐλλείπω , οὕτως ἄν θεωρέω . εἰ παρά ὅλος ὁ ὁ ἐξέτασις καί ὁ πειρασμός χρόνος μή δίδωμι τόπος ὁ διάβολος ἐν ὁ καρδία ἐγώ , μολύνω ἐγώ διαλογισμός πονηρός ἐθέλω ἄρνησις ἤ διψυχία ἤ τις πιθανότης προκαλέω ἐπί ὁ ἐχθρός ὁ μαρτύριον καί ὁ τελειότης , καί πρός οὗτος εἰ μηδέ λόγος ἀλλότριος ὁ ὁμολογία ἑαυτοῦ μιαίνω καί εἰ πᾶς φέρω ὁ ἀπό ὁ ἐναντίος ὀνειδισμός καί χλεύη καί γέλως καί δυσφημία καί ἔλεος , ὅς δοκέω ἐγώ ἐλεέω , πλανάω καί μωρός ὑπολαμβάνω εἰμί καί σφάλλω ἀποκαλέω , ἔτι δέ εἰ μή περιέλκω περισπάω καί ὑπό ὁ περί ὁ τέκνον ἤ ὁ οὗτος μήτηρ ἤ τις ὁ νομίζω εἰμί ἐν ὁ βίος φίλος φιλοστοργία πρός ὁ κτῆσις ἤ πρός ὁ ζάω οὗτος , ἀλλά ὅλος οὗτος ἀποστρέφω ὅλος γίγνομαι ὁ θεός καί ὁ μετά αὐτός καί παρά αὐτός ζωή ὡς κοινωνέω ὁ μονογενής αὐτός καί ὁ μέτοχος αὐτός , τότε ἄν λέγω ὅτι πληρόω ὁ μέτρον ὁ ὁμολογία · εἰ δέ ἄν εἷς τις λείπω , οὐ πληρόω ἀλλά μολύνω ὁ ὁ ὁμολογία μέτρον καί ἐπιμείγνυμι τις αὐτός ἀλλότριος . διό δέω ὅς δέω ὁ ἐποικοδομέω ὁ θεμέλιος „ ξύλον “ ἤ „ χόρτος “ ἤ „ καλάμη “ .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 15
Ἐὰν δέ τις ὡσπερεὶ ζηλῶν χαρίσματα τὰ μείζονα καὶ μακαρίζων πλουσίους μάρτυρας καὶ πατέρας μάρτυρας „ ἑκατονταπλασίονα “ γεννήσοντας τέκνα καὶ ἑκατονταπλασίονας ἀγροὺς καὶ οἰκίας ληψομένους ζητῇ , εἰ εὐλόγως ἐκεῖνοι παρὰ τοὺς ἐν βίῳ πένητας μάρτυρας πολυπλασιαζομένην ἕξουσι τὴν ἐν νοητοῖς κτῆσιν , λεκτέον πρὸς αὐτὸν ὅτι , ὥσπερ οἱ βασάνους καὶ πόνους ὑπομείναντες τῶν μὴ ἐν τούτοις ἐξητασμένων λαμπροτέραν ἐπεδείξαντο τὴν ἐν τῷ μαρτυρίῳ ἀρετὴν , οὕτως οἱ πρὸς τῷ φιλοσωματεῖν καὶ φιλοζωεῖν καὶ τοὺς τοσούτους κοσμικοὺς δεσμοὺς διακόψαντες καὶ διαῤῥήξαντες μεγάλῃ τῇ πρὸς τὸν θεὸν ἀγάπῃ χρησάμενοι καὶ ἀληθῶς ἀνειληφότες τὸν ζῶντα τοῦ θεοῦ λόγον καὶ ἐνεργῆ καὶ τομώτερον „ ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον “ δεδύνηνται τοὺς τοσούτους διακόψαντες δεσμοὺς καὶ κατασκευάσαντες ἑαυτοῖς πτέρυγας ὥσπερ ἀετὸς ἐπιστρέψαι „ εἰς τὸν οἶκον τοῦ προεστηκότος “ ἑαυτῶν . ἄξιον οὖν ὥσπερ τοῖς μὴ ἐξετασθεῖσιν ἐν βασάνοις καὶ πόνοις παραχωρεῖν πρωτείων πρὸς τοὺς ἐν ἀρθρεμβόλοις καὶ ποικίλοις στρεβλωτηρίοις καὶ πυρὶ ἐνεπιδειξαμένους τὴν ὑπομονὴν , οὕτως καὶ ἡμῖν τοῖς πένησι , κἂν μαρτυρήσωμεν , ὁ λόγος ὑποβάλλει ἐξίστασθαι πρωτείων ὑμῖν τοῖς διὰ τὴν ἐν Χριστῷ πρὸς θεὸν ἀγάπην πατοῦσι τὴν ἀπατηλὴν δόξαν καὶ τῶν πολλῶν καθικνουμένην καὶ τὴν τοσαύτην κτῆσιν καὶ τὴν πρὸς τέκνα φιλοστοργίαν .
Lemmas: ἐάν δέ τις ὡσπερεί ζηλέω χάρισμα ὁ μέγας καί μακαρίζω πλούσιος μάρτυς καί πατήρ μάρτυς „ ἑκατονταπλασίων “ γεννάω τέκνον καί ἑκατονταπλασίων ἀγρός καί οἰκία λαμβάνω ζητέω , εἰ εὔλογος ἐκεῖνος παρά ὁ ἐν βίος πένης μάρτυς πολυπλασιάζω ἔχω ὁ ἐν νοητός κτῆσις , λεκτέος πρός αὐτός ὅτι , ὥσπερ ὁ βάσανος καί πόνος ὑπομένω ὁ μή ἐν οὗτος ἐξετάζω λαμπρός ἐπιδείκνυμι ὁ ἐν ὁ μαρτύριον ἀρετή , οὕτως ὁ πρός ὁ φιλοσωματέω καί φιλοζωέω καί ὁ τοσοῦτος κοσμικός δεσμός διακόπτω καί διαρρήγνυμι μέγας ὁ πρός ὁ θεός ἀγάπη χράω καί ἀληθής ἀναλαμβάνω ὁ ζάω ὁ θεός λόγος καί ἐνεργός καί τομός „ ὑπέρ πᾶς μάχαιρα δίστομος “ δύναμαι ὁ τοσοῦτος διακόπτω δεσμός καί κατασκευάζω ἑαυτοῦ πτέρυξ ὥσπερ ἀετός ἐπιστρέφω „ εἰς ὁ οἶκος ὁ προΐστημι “ ἑαυτοῦ . ἄξιος οὖν ὥσπερ ὁ μή ἐξετάζω ἐν βάσανος καί πόνος παραχωρέω πρωτεῖον πρός ὁ ἐν ἀρθρέμβολον καί ποικίλος στρεβλωτήριος καί πῦρ ἐνεπιδείκνυμι ὁ ὑπομονή , οὕτως καί ἐγώ ὁ πένης , ἐάν μαρτυρέω , ὁ λόγος ὑποβάλλω ἐξίστημι πρωτεῖον σύ ὁ διά ὁ ἐν Χριστός πρός θεός ἀγάπη πατέω ὁ ἀπατηλός δόξα καί ὁ πολύς καθικνέομαι καί ὁ τοσοῦτος κτῆσις καί ὁ πρός τέκνον φιλοστοργία .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 16
Ἅμα δὲ καὶ τήρει τὸ σεμνὸν τῆς γραφῆς πολυπλασιασμὸν καὶ ἑκατονταπλασιασμὸν ὑπισχνουμένης ἀδελφῶν καὶ τέκνων καὶ γονέων καὶ ἀγρῶν καὶ οἰκιῶν · οὐ συγκατηρίθμηται δὲ τούτοις γυνή . οὐ γὰρ εἴρηται · πᾶς ὅστις ἀφῆκεν ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ γονεῖς ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἢ οἰκίας ἢ γυναῖκα ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου , πολλαπλασίονα λήψεται · „ ἐν γὰρ τῇ ἀναστάσει τῶν νεκρῶν οὔτε γαμοῦσιν οὔτε γαμίσκονται , ἀλλ᾿ εἰσὶν ὡς οἱ ἄγγελοι οἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . “
Lemmas: ἅμα δέ καί τηρέω ὁ σεμνός ὁ γραφή πολυπλασιασμός καί ἑκατονταπλασιασμός ὑπισχνέομαι ἀδελφός καί τέκνον καί γονεύς καί ἀγρός καί οἰκία · οὐ συγκαταριθμέω δέ οὗτος γυνή . οὐ γάρ λέγω · πᾶς ὅστις ἀφίημι ἀδελφός ἤ ἀδελφή ἤ γονεύς ἤ τέκνον ἤ ἀγρός ἤ οἰκία ἤ γυνή ἕνεκα ὁ ὄνομα ἐγώ , πολλαπλασίων λαμβάνω · „ ἐν γάρ ὁ ἀνάστασις ὁ νεκρός οὔτε γαμέω οὔτε γαμίζω , ἀλλά εἰμί ὡς ὁ ἄγγελος ὁ ἐν ὁ οὐρανός . “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 19
Εἰκὸς δὲ ἡμᾶς καὶ ὀνειδισθήσεσθαι ὑπὸ γειτόνων καὶ μυκτηρισθήσεσθαι ὑπό τινων κυκλούντων ἡμᾶς καὶ τὴν κεφαλὴν ὡς ἐπὶ ἀνοήτοις κινούντων ἡμῖν . ἀλλὰ τούτων συμβαινόντων ἡμεῖς λέγωμεν πρὸς θεόν · „ ἔθου ἡμᾶς ὄνειδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν , μυκτηρισμὸν καὶ γέλωτα τοῖς κύκλῳ ἡμῶν . ἔθου ἡμᾶς εἰς παραβολὴν ἐν τοῖς ἔθνεσι , κίνησιν κεφαλῆς ἐν τοῖς λαοῖς . ὅλην τὴν ἡμέραν ἡ ἐντροπή μου κατ᾿ ἐναντίον μου ἐστὶ , καὶ ἡ αἰσχύνη τοῦ προσώπου μου ἐκάλυψέ με , ἀπὸ φωνῆς ὀνειδίζοντος καὶ καταλαλοῦντος , ἀπὸ προσώπου ἐχθροῦ καὶ ἐκδιώκοντος . “ μακάριον δὲ καὶ ἐπὶ τούτοις πᾶσι συμβαίνουσι τὴν ἀπὸ παῤῥησίας τοῦ προφήτου ἐπιφερομένην αὐτοῖς φωνὴν εἰπεῖν τῷ θεῷ τήν · „ ταῦτα πάντα ἦλθεν ἐφ᾿ ἡμᾶς . καὶ οὐκ ἐπελαθόμεθά σου , καὶ οὐκ ἠδικήσαμεν ἐν τῇ διαθήκῃ σου . καὶ οὐκ ἀπέστη εἰς τὰ ὀπίσω ἡ καρδία ἡμῶν . “
Lemmas: ἔοικα δέ ἐγώ καί ὀνειδίζω ὑπό γείτων καί μυκτηρίζω ὑπό τις κυκλέω ἐγώ καί ὁ κεφαλή ὡς ἐπί ἀνόητος κινέω ἐγώ . ἀλλά οὗτος συμβαίνω ἐγώ λέγω πρός θεός · „ τίθημι ἐγώ ὄνειδος ὁ γείτων ἐγώ , μυκτηρισμός καί γέλως ὁ κύκλος ἐγώ . τίθημι ἐγώ εἰς παραβολή ἐν ὁ ἔθνος , κίνησις κεφαλή ἐν ὁ λαός . ὅλος ὁ ἡμέρα ὁ ἐντροπή ἐγώ κατά ἐναντίον ἐγώ εἰμί , καί ὁ αἰσχύνη ὁ πρόσωπον ἐγώ καλύπτω ἐγώ , ἀπό φωνή ὀνειδίζω καί καταλαλέω , ἀπό πρόσωπον ἐχθρός καί ἐκδιώκω . “ μακάριος δέ καί ἐπί οὗτος πᾶς συμβαίνω ὁ ἀπό παρρησία ὁ προφήτης ἐπιφέρω αὐτός φωνή λέγω ὁ θεός ὁ · „ οὗτος πᾶς ἔρχομαι ἐπί ἐγώ . καί οὐ ἐπιλανθάνομαι σύ , καί οὐ ἀδικέω ἐν ὁ διαθήκη σύ . καί οὐ ἀφίστημι εἰς ὁ ὀπίσω ὁ καρδία ἐγώ . “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 20
Μνημονεύωμεν ὅτι ἐν τῷ βίῳ τούτῳ τυγχάνοντες καὶ νοοῦντες τὰς ἔξω τοῦ βίου ὁδοὺς τῷ θεῷ φαμεν τό · „ ἐξέκλινας τὰς τρίβους ἡμῶν ἀπὸ τῆς ὁδοῦ σου . “ νῦν καιρὸς ἀναμιμνήσκεσθαι τοῦ , ὅτι τόπος κακώσεώς ἐστι τῆς ψυχῆς τὸ χωρίον τοῦτο , ἐν ᾧ τεταπεινώμεθα · ἵνα εὐχόμενοι λέγωμεν τό · „ ὅτι ἐταπείνωσας ἡμᾶς ἐν τόπῳ κακώσεως , καὶ ἐπεκάλυψεν ἡμᾶς σκιὰ θανάτου . “ θαῤῥοῦντες δὲ λέγωμεν καὶ τό · „ εἰ ἐπελαθόμεθα τοῦ ὀνόματος τοῦ θεοῦ ἡμῶν , καὶ εἰ διεπετάσαμεν χεῖρας ἡμῶν πρὸς θεὸν ἀλλότριον , οὐχὶ ὁ θεὸς ἐκζητήσει ταῦτα ; “
Lemmas: μνημονεύω ὅτι ἐν ὁ βίος οὗτος τυγχάνω καί νοέω ὁ ἔξω ὁ βίος ὁδός ὁ θεός φημί ὁ · „ ἐκκλίνω ὁ τρίβος ἐγώ ἀπό ὁ ὁδός σύ . “ νῦν καιρός ἀναμιμνῄσκω ὁ , ὅτι τόπος κάκωσις εἰμί ὁ ψυχή ὁ χωρίον οὗτος , ἐν ὅς ταπεινόω · ἵνα εὔχομαι λέγω ὁ · „ ὅτι ταπεινόω ἐγώ ἐν τόπος κάκωσις , καί ἐπικαλύπτω ἐγώ σκιά θάνατος . “ θαρσέω δέ λέγω καί ὁ · „ εἰ ἐπιλανθάνομαι ὁ ὄνομα ὁ θεός ἐγώ , καί εἰ διαπετάννυμι χείρ ἐγώ πρός θεός ἀλλότριος , οὐ ὁ θεός ἐκζητέω οὗτος ; “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 21
Μὴ τὸ ἐν φανερῷ δὲ μόνον μαρτύριον ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν κρυπτῷ τελείως ἀναλαβεῖν ἀγωνισώμεθα , ἵνα καὶ αὐτοὶ ἀποστολικῶς ἀναφθεγξώμεθα τό · „ τοῦτο γάρ ἐστι τὸ καύχημα ἡμῶν , τὸ μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ἡμῶν , ὅτι ἐν ἁγιότητι καὶ εἰλικρινείᾳ θεοῦ “ „ ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ . “ συνάπτωμεν δὲ τῷ ἀποστολικῷ τὸ προφητικὸν τό · „ αὐτὸς δὲ γινώσκει τὰ κρύφια τῆς καρδίας “ ἡμῶν , καὶ μάλιστα , ἐὰν τὴν ἐπὶ θανάτῳ ἀπαγώμεθα · ὅτε φήσομεν τὸ ὑπὸ μόνων μαρτύρων λεγόμενον τῷ θεῷ τό · „ ὅτι ἕνεκα σοῦ θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν , ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς . “ ἐὰν δέ ποτε ἀπὸ τοῦ φρονήματος „ τῆς σαρκὸς “ ὑποβάλληται ἡμῖν φόβος τῶν ἀπειλούντων ἡμῖν θάνατον δικαστῶν , τότε εἴπωμεν αὐτοῖς τὸ ἀπὸ τῶν Παροιμιῶν · „ υἱὲ , τίμα τὸν κύριον , καὶ ἰσχύσεις · πλὴν δὲ αὐτοῦ μὴ φοβοῦ ἄλλον . “
Lemmas: μή ὁ ἐν φανερός δέ μόνος μαρτύριον ἀλλά καί ὁ ἐν κρυπτός τέλειος ἀναλαμβάνω ἀγωνίζομαι , ἵνα καί αὐτός ἀποστολικός ἀναφθέγγομαι ὁ · „ οὗτος γάρ εἰμί ὁ καύχημα ἐγώ , ὁ μαρτύριον ὁ συνείδησις ἐγώ , ὅτι ἐν ἁγιότης καί εἰλικρίνεια θεός “ „ ἀναστρέφω ἐν ὁ κόσμος . “ συνάπτω δέ ὁ ἀποστολικός ὁ προφητικός ὁ · „ αὐτός δέ γιγνώσκω ὁ κρύφιος ὁ καρδία “ ἐγώ , καί μάλα , ἐάν ὁ ἐπί θάνατος ἀφηγέομαι · ὅτε φημί ὁ ὑπό μόνος μάρτυς λέγω ὁ θεός ὁ · „ ὅτι ἕνεκα σύ θανατόω ὅλος ὁ ἡμέρα , λογίζομαι ὡς πρόβατον σφαγή . “ ἐάν δέ ποτέ ἀπό ὁ φρόνημα „ ὁ σάρξ “ ὑποβάλλω ἐγώ φόβος ὁ ἀπειλέω ἐγώ θάνατος δικαστής , τότε λέγω αὐτός ὁ ἀπό ὁ Παροιμία · „ υἱός , τιμάω ὁ κύριος , καί ἰσχύω · πλήν δέ αὐτός μή φοβέω ἄλλος . “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 24
Τοῦ πρώτου τοῦτον τὸν τρόπον δοκιμασθέντος , ὡς δοκιμάζεται χρυσὸς ἐν χωνευτηρίῳ , ὁ δεύτερος „ ἐπὶ τὸν ἐμπαιγμὸν “ ἤγετο · οὗ τὸ „ δέρμα σὺν ταῖς θριξὶ περισύραντες “ οἱ διάκονοι τῆς τυραννικῆς ὠμότητος ἐπὶ μετάνοιαν ἐκάλουν τὸν πεπονθότα ἐπερωτῶντες , εἰ φάγεται τῶν εἰδωλοθύτων „ πρὶν τιμωρηθῆναι τὸ σῶμα κατὰ μέλος “ αὐτῷ . ὡς δ᾿ ἠρνήσατο τὴν μετάνοιαν , ἐπὶ „ τὴν ἑξῆς “ ἤχθη „ βάσανον “ τηρῶν τὴν ἔνστασιν μέχρι τῆς ἐσχάτης ἀναπνοῆς . μηδαμῶς γὰρ θραυσθεὶς μηδὲ ἐνδοὺς πρὸς τοὺς πόνους ταῦτα εἶπε πρὸς τὸν ἀσεβῆ · „ σὺ μᾶλλον , ἀλάστορ , ἐκ τοῦ παρόντος ἡμᾶς ζῆν ἀπολύεις , ὁ δὲ τοῦ κόσμου βασιλεὺς ἀποθανόντας ἡμᾶς ὑπὲρ τῶν αὐτοῦ νόμων εἰς αἰώνιον ἀναβίωσιν ζωῆς ἀναστήσει . “
Lemmas: ὁ πρῶτος οὗτος ὁ τρόπος δοκιμάζω , ὡς δοκιμάζω χρυσός ἐν χωνευτήριον , ὁ δεύτερος „ ἐπί ὁ ἐμπαιγμός “ ἄγω · ὅς ὁ „ δέρμα σύν ὁ θρίξ περισύρω “ ὁ διάκονος ὁ τυραννικός ὠμότης ἐπί μετάνοια καλέω ὁ πάσχω ἐπερωτάω , εἰ ἐσθίω ὁ εἰδωλόθυτος „ πρίν τιμωρέω ὁ σῶμα κατά μέλος “ αὐτός . ὡς δέ ἀρνέομαι ὁ μετάνοια , ἐπί „ ὁ ἑξῆς “ ἄγω „ βάσανος “ τηρέω ὁ ἔνστασις μέχρι ὁ ἔσχατος ἀναπνοή . μηδαμῶς γάρ θραύω μηδέ ἐνδίδωμι πρός ὁ πόνος οὗτος λέγω πρός ὁ ἀσεβής · „ σύ μάλα , ἀλάστωρ , ἐκ ὁ πάρειμι ἐγώ ζάω ἀπολύω , ὁ δέ ὁ κόσμος βασιλεύς ἀποθνῄσκω ἐγώ ὑπέρ ὁ αὐτός νόμος εἰς αἰώνιος ἀναβίωσις ζωή ἀνίστημι . “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 25
Καὶ ὁ τρίτος δὲ ἐν οὐδενὶ τὰς ἀλγηδόνας τιθέμενος καὶ διὰ τὴν πρὸς τὸν θεὸν ἀγάπην καταπατῶν αὐτὰς „ τὴν γλῶσσαν αἰτηθεὶς ταχέως προέβαλε καὶ τὰς χεῖρας εὐθαρσῶς προέτεινεν “ εἶπε τε · διὰ τοὺς τοῦ θεοῦ νόμους ταῦτα καταλιπὼν ἐλπίζω αὐτὰ ἀπὸ θεοῦ κομίσασθαι τοιαῦτα , οἷα ἂν ἀποδῴη θεὸς τοῖς τῆς εἰς αὐτὸν εὐσεβείας ἀθληταῖς . ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ τέταρτος ἐβασανίζετο τὰς αἰκίας φέρων καὶ λέγων ὅτι · „ αἱρετὸν μεταλλάσσοντας ἀπ᾿ ἀνθρώπων τὰς ἀπὸ τοῦ θεοῦ προσδοκᾶν ἐλπίδας καὶ ὑπ᾿ αὐτοῦ ἀναστήσεσθαι “ ἀνάστασιν , ἣν οὐκ ἀναστήσεται ὁ τύραννος · οὐ γὰρ „ εἰς ζωὴν “ ἀλλὰ εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς αἰσχύνην αἰώνιον ἀναστήσεται . ἑξῆς τὸν πέμπτον ᾐκίσατο , ὃς ἐνιδὼν τῷ Ἀντιόχῳ ὠνείδισεν αὐτῷ τὸ φθαρτὸν μὴ κολούων αὐτοῦ τὴν ὑπερηφανίαν , νομίζοντος μεγάλην εἶναι ἐξουσίαν τὴν ἐν ὀλίγαις ἡμέραις τυραννίδα . ἔφασκε δὲ καὶ ἐν τούτοις ὢν τὸ ἔθνος μὴ „ καταλελεῖφθαι “ ὑπὸ θεοῦ τοῦ ὅσον οὐδέπω τὸν Ἀντίοχον „ καὶ τὸ σπέρμα “ αὐτοῦ βασανίσοντος . μετὰ τοῦτον ὁ ἕκτος πρὸς τῷ ἀποθνῄσκειν γενόμενος „ μὴ πλανῶ “ , εἶπεν · ἡμεῖς ὑπὲρ ἡμετέρων ἁμαρτημάτων δίκας τίνοντες , ἵν᾿ ἐν τοῖς πόνοις καθαρισθῶμεν , ἑκουσίως „ ταῦτα πάσχομεν “ . ἔλεγέ τε αὐτῷ , ὡς ἄρα οὐ χρὴ νομίζειν αὐτὸν ἀθῷον ἔσεσθαι „ θεομαχεῖν “ ἐπιχειροῦντα · θεομάχος γὰρ ὁ τοῖς ἀπὸ τοῦ λόγου θεοποιηθεῖσι μαχόμενος .
Lemmas: καί ὁ τρίτος δέ ἐν οὐδείς ὁ ἀλγηδών τίθημι καί διά ὁ πρός ὁ θεός ἀγάπη καταπατέω αὐτός „ ὁ γλῶσσα αἰτέω ταχύς προβάλλω καί ὁ χείρ εὐθαρσής προτείνω “ λέγω τε · διά ὁ ὁ θεός νόμος οὗτος καταλείπω ἐλπίζω αὐτός ἀπό θεός κομίζω τοιοῦτος , οἷος ἄν ἀποδίδωμι θεός ὁ ὁ εἰς αὐτός εὐσέβεια ἀθλητής . ὡσαύτως δέ καί ὁ τέταρτος βασανίζω ὁ αἰκία φέρω καί λέγω ὅτι · „ αἱρετός μεταλλάσσω ἀπό ἄνθρωπος ὁ ἀπό ὁ θεός προσδοκάω ἐλπίς καί ὑπό αὐτός ἀνίστημι “ ἀνάστασις , ὅς οὐ ἀνίστημι ὁ τύραννος · οὐ γάρ „ εἰς ζωή “ ἀλλά εἰς ὀνειδισμός καί εἰς αἰσχύνη αἰώνιος ἀνίστημι . ἑξῆς ὁ πέμπτος αἰκίζω , ὅς ἐνοράω ὁ Ἀντίοχος ὀνειδίζω αὐτός ὁ φθαρτός μή κολούω αὐτός ὁ ὑπερηφανία , νομίζω μέγας εἰμί ἐξουσία ὁ ἐν ὀλίγος ἡμέρα τυραννίς . φάσκω δέ καί ἐν οὗτος εἰμί ὁ ἔθνος μή „ καταλείπω “ ὑπό θεός ὁ ὅσος οὐδέπω ὁ Ἀντίοχος „ καί ὁ σπέρμα “ αὐτός βασανίζω . μετά οὗτος ὁ ἕκτος πρός ὁ ἀποθνῄσκω γίγνομαι „ μή πλανάω “ , λέγω · ἐγώ ὑπέρ ἡμέτερος ἁμάρτημα δίκη τίνω , ἵνα ἐν ὁ πόνος καθαρίζω , ἑκούσιος „ οὗτος πάσχω “ . λέγω τε αὐτός , ὡς ἄρα οὐ χρή νομίζω αὐτός ἀθῷος εἰμί „ θεομαχέω “ ἐπιχειρέω · θεομάχος γάρ ὁ ὁ ἀπό ὁ λόγος θεοποιέω μάχομαι .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 26
Τελευταῖον δὲ τὸν νεώτερον ὁ Ἀντίοχος εἰς χεῖρας λαβὼν καὶ πεισθεὶς καὶ τοῦτον εἶναι ἀδελφὸν τῶν ἐν οὐδενὶ τὰς τηλικαύτας ἀλγηδόνας θεμένων καὶ τὴν αὐτὴν ἔχειν ἐκείνοις προαίρεσιν ἄλλαις ἐφόδοις ἐχρῆτο , νομίζων αὐτὸν παρακλήσεσι πεισθήσεσθαι καὶ ταῖς δι᾿ ὅρκων πιστώσεσι περὶ τοῦ πλούσιον αὐτὸν ποιήσειν καὶ „ μακαριστὸν “ „ μεταθέμενόν τε ἀπὸ τῶν πατρίων “ καὶ εἰς φίλους ἐγκαταταχθέντα καὶ „ χρείας “ βασιλικὰς ἐμπιστευθέντα . ὡς δ᾿ οὐδὲν ἤνυε τὴν ἀρχὴν μηδὲ προσέχοντος τοῦ νεανίου ὡς ἀλλοτρίοις τῆς ἑαυτοῦ προαιρέσεως τοῖς λεγομένοις , „ προσκαλεσάμενος τὴν μητέρα παρῄνει γίνεσθαι τοῦ μειρακίου σύμβουλον ἐπὶ σωτηρίᾳ “ . ἡ δὲ ἐπιδειξαμένη πείσειν περὶ ὧν ἤθελε τὸν υἱὸν καὶ χλευάσασα τὸν τύραννον πολλοὺς τῷ υἱῷ ἐκίνει λόγους περὶ ὑπομονῆς , ὡς τὸν νεανίαν μὴ περιμείναντα τὴν ἐπιφερομένην κόλασιν προλαβόντα προκαλέσασθαι τοὺς δημίους λέγοντα · τί μέλλετε καὶ βραδύνετε ; ἀκούομεν γὰρ νόμου τοῦ δοθέντος ἀπὸ θεοῦ · οὐ προσιέναι δεῖ πρόσταγμα ἐναντιούμενον θείοις λόγοις . ἀλλὰ καὶ ὡσπερεὶ βασιλεὺς ἀποφαινόμενος κατὰ τῶν ὑπ᾿ αὐτῷ δικαζομένων ἀπεφήνατο κρίσιν τὴν κατὰ τοῦ τυράννου , δικάζων μᾶλλον αὐτὸν ἤπερ δικαζόμενος · καὶ ἔφασκεν , ὡς ἄρα ἐπὶ τοὺς οὐρανίους παῖδας ἀράμενος χεῖρας , οὐκ ἐκφεύξεται „ τὴν τοῦ παντοκράτορος ἐπόπτου θεοῦ κρίσιν . “
Lemmas: τελευταῖος δέ ὁ νέος ὁ Ἀντίοχος εἰς χείρ λαμβάνω καί πείθω καί οὗτος εἰμί ἀδελφός ὁ ἐν οὐδείς ὁ τηλικοῦτος ἀλγηδών τίθημι καί ὁ αὐτός ἔχω ἐκεῖνος προαίρεσις ἄλλος ἔφοδος χράω , νομίζω αὐτός παράκλησις πείθω καί ὁ διά ὅρκος πίστωσις περί ὁ πλούσιος αὐτός ποιέω καί „ μακαριστός “ „ μετατίθημι τε ἀπό ὁ πάτριος “ καί εἰς φίλος ἐγκατατάσσω καί „ χρεία “ βασιλικός ἐμπιστεύω . ὡς δέ οὐδείς ἀνύω ὁ ἀρχή μηδέ προσέχω ὁ νεανίας ὡς ἀλλότριος ὁ ἑαυτοῦ προαίρεσις ὁ λέγω , „ προσκαλέω ὁ μήτηρ παραινέω γίγνομαι ὁ μειράκιον σύμβουλος ἐπί σωτηρία “ . ὁ δέ ἐπιδείκνυμι πείθω περί ὅς ἐθέλω ὁ υἱός καί χλευάζω ὁ τύραννος πολύς ὁ υἱός κινέω λόγος περί ὑπομονή , ὡς ὁ νεανίας μή περιμένω ὁ ἐπιφέρω κόλασις προλαμβάνω προκαλέω ὁ δήμιος λέγω · τίς μέλλω καί βραδύνω ; ἀκούω γάρ νόμος ὁ δίδωμι ἀπό θεός · οὐ προσέρχομαι δέω πρόσταγμα ἐναντιόομαι θεῖος λόγος . ἀλλά καί ὡσπερεί βασιλεύς ἀποφαίνω κατά ὁ ὑπό αὐτός δικάζω ἀποφαίνω κρίσις ὁ κατά ὁ τύραννος , δικάζω μάλα αὐτός ἤ δικάζω · καί φάσκω , ὡς ἄρα ἐπί ὁ οὐράνιος παῖς ἀείρω χείρ , οὐ ἐκφεύγω „ ὁ ὁ παντοκράτωρ ἔποπτος θεός κρίσις . “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 27
Ἦν δὲ τότε τὴν μητέρα τῶν τοσούτων ἰδεῖν „ εὐψύχως “ φέρουσαν „ διὰ τὰς ἐπὶ τὸν θεὸν ἐλπίδας “ τοὺς πόνους καὶ τοὺς θανάτους τῶν υἱῶν · δρόσοι γὰρ εὐσεβείας καὶ πνεῦμα ὁσιότητος οὐκ εἴων ἀνάπτεσθαι ἐν τοῖς σπλάγχνοις αὐτῆς τὸ μητρικὸν καὶ ἐν πολλαῖς ἀναφλεγόμενον ὡς ἐπὶ βαρυτάτοις κακοῖς πῦρ . νομίζω δὲ καὶ ταῦτα χρησιμώτατα πρὸς τὸ προκείμενον ἐπιτεμόμενος ἀπὸ τῆς γραφῆς παρατεθεῖσθαι · ἵν᾿ ἴδωμεν , ὅσον δύναται κατὰ τῶν τραχυτάτων πόνων καὶ τῶν βαρυτάτων βασάνων εὐσέβεια καὶ τὸ πρὸς θεὸν φίλτρον παντὸς φίλτρου καθ᾿ ὑπερβολὴν πλεῖον δυνάμενον . τούτῳ δὲ τῷ πρὸς θεὸν φίλτρῳ ἀνθρωπίνη ἀσθένεια οὐ συμπολιτεύεται ὑπερόριος ἀφ᾿ ὅλης τῆς ψυχῆς ἐλαυνομένη καὶ οὐδὲ κατὰ ποσὸν ἐνεργεῖν δυναμένη , ὅπου ἐστὶν ὁ οἷός τε εἰπεῖν · „ ἰσχύς μου καὶ ὕμνησίς μου ὁ κύριος “ καὶ „ πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν “ .
Lemmas: εἰμί δέ τότε ὁ μήτηρ ὁ τοσοῦτος ὁράω „ εὔψυχος “ φέρω „ διά ὁ ἐπί ὁ θεός ἐλπίς “ ὁ πόνος καί ὁ θάνατος ὁ υἱός · δρόσος γάρ εὐσέβεια καί πνεῦμα ὁσιότης οὐ ἐάω ἀνάπτω ἐν ὁ σπλάγχνον αὐτός ὁ μητρικός καί ἐν πολύς ἀναφλέγω ὡς ἐπί βαρύς κακός πῦρ . νομίζω δέ καί οὗτος χρήσιμος πρός ὁ πρόκειμαι ἐπιτέμνω ἀπό ὁ γραφή παρατίθημι · ἵνα ὁράω , ὅσος δύναμαι κατά ὁ τραχύς πόνος καί ὁ βαρύς βάσανος εὐσέβεια καί ὁ πρός θεός φίλτρον πᾶς φίλτρον κατά ὑπερβολή πολύς δύναμαι . οὗτος δέ ὁ πρός θεός φίλτρον ἀνθρώπινος ἀσθένεια οὐ συμπολιτεύω ὑπερόριος ἀπό ὅλος ὁ ψυχή ἐλαύνω καί οὐδέ κατά ποσός ἐνεργέω δύναμαι , ὅπου εἰμί ὁ οἷος τε λέγω · „ ἰσχύς ἐγώ καί ὕμνησις ἐγώ ὁ κύριος “ καί „ πᾶς ἰσχύω ἐν ὁ ἐνδυναμόω ἐγώ Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ “ .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 28
Ὁποῖον δ᾿ ἐστὶ τὸ μαρτύριον καὶ πόσην παῤῥησίαν ἐμποιοῦν πρὸς τὸν θεὸν , καὶ ἐντεῦθεν ἔστι καταμαθεῖν . φιλότιμός τις ὁ ἅγιος ὢν καὶ ἀμείψασθαι θέλων τὰς φθασάσας εἰς αὐτὸν εὐεργεσίας ἀπὸ θεοῦ ζητεῖ , τί ἂν ποιήσαι τῷ κυρίῳ περὶ πάντων ὧν ἀπ᾿ αὐτοῦ εἴληφε · καὶ οὐδὲν ἄλλο εὑρίσκει οἱονεὶ ἰσόῤῥπον ταῖς εὐεργεσίαις δυνάμενον ἀπὸ ἀνθρώπου εὐπροαιρέτου ἀποδοθῆναι θεῷ , ὡς τὴν ἐν μαρτυρίῳ τελευτήν . γέγραπται γὰρ ἐν τῷ ἑκατοστῷ καὶ πέμπτῳ καὶ δεκάτῳ ψαλμῷ τὰ μὲν τῆς ἐπαπορήσεως οὕτως · „ τί ἀνταποδώσω τῷ κυρίῳ περὶ πάντων ὧν ἀνταπέδωκέ μοι ; “ τὰ δὲ τῆς πρὸς αὐτὴν ἀπαντήσεως εἰπόντος · τί ἀνταποδώσει τῷ κυρίῳ περὶ πάντων ὧν ἀπ᾿ αὐτοῦ εἴληφεν ὁ λέγων , οὕτως εἰρημένα · „ ποτήριον σωτηρίου λήψομαι καὶ τὸ ὄνομα κυρίου ἐπικαλέσομαι “ . „ ποτήριον δὲ σωτηρίου “ ἔθος ὀνομάζεσθαι τὸ μαρτύριον , ὡς ἐν τῷ εὐαγγελίῳ εὕρομεν . ἡνίκα γὰρ μείζονος ὀρέγονται τιμῆς οἱ θέλοντες „ ἐκ δεξιῶν “ καὶ „ ἐξ εὐωνύμων “ καθεσθῆναι τῷ Ἰησοῦ ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ , φησὶ πρὸς αὐτοὺς ὁ κύριος · „ δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω ; “ ποτήριον λέγων τὸ μαρτύριον . ὅπερ ἐστὶ σαφὲς καὶ ἐκ τοῦ · „ πάτερ εἰ δυνατὸν παρένεγκε τὸ ποτήριον τοῦτο ἀπ᾿ ἐμοῦ · πλὴν οὐ τί ἐγὼ θέλω ἀλλὰ τί σύ “ . πλὴν μανθάνομεν ὅτι συγκαθίσει καὶ συμβασιλεύσει καὶ συνδικάσει τῷ βασιλεῖ τῶν βασιλευόντων ὁ πιὼν τὸ ποτήριον ἐκεῖνο , ὅπερ ἔπιεν ὁ Ἰησοῦς . τοῦτ᾿ οὖν ἐστι τὸ τοῦ „ σωτηρίου “ „ ποτήριον “ , ὅπερ ὁ λαβὼν ἐπικαλέσεται „ τὸ ὄνομα κυρίου “ „ πᾶς δὲ ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα κυρίου σωθήσεται . “
Lemmas: ὁποῖος δέ εἰμί ὁ μαρτύριον καί πόσος παρρησία ἐμποιέω πρός ὁ θεός , καί ἐντεῦθεν εἰμί καταμανθάνω . φιλότιμος τις ὁ ἅγιος εἰμί καί ἀμείβω ἐθέλω ὁ φθάνω εἰς αὐτός εὐεργεσία ἀπό θεός ζητέω , τίς ἄν ποιέω ὁ κύριος περί πᾶς ὅς ἀπό αὐτός λαμβάνω · καί οὐδείς ἄλλος εὑρίσκω οἱονεί ἰσόῤῥπον ὁ εὐεργεσία δύναμαι ἀπό ἄνθρωπος εὐπροαίρετος ἀποδίδωμι θεός , ὡς ὁ ἐν μαρτύριον τελευτή . γράφω γάρ ἐν ὁ ἑκατοστός καί πέμπτος καί δέκατος ψαλμός ὁ μέν ὁ ἐπαπόρησις οὕτως · „ τίς ἀνταποδίδωμι ὁ κύριος περί πᾶς ὅς ἀνταποδίδωμι ἐγώ ; “ ὁ δέ ὁ πρός αὐτός ἀπάντησις λέγω · τίς ἀνταποδίδωμι ὁ κύριος περί πᾶς ὅς ἀπό αὐτός λαμβάνω ὁ λέγω , οὕτως λέγω · „ ποτήριον σωτήριος λαμβάνω καί ὁ ὄνομα κύριος ἐπικαλέω “ . „ ποτήριον δέ σωτήριος “ ἔθος ὀνομάζω ὁ μαρτύριον , ὡς ἐν ὁ εὐαγγέλιον εὑρίσκω . ἡνίκα γάρ μέγας ὀρέγω τιμή ὁ ἐθέλω „ ἐκ δεξιός “ καί „ ἐκ εὐώνυμος “ καθέζομαι ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ βασιλεία αὐτός , φημί πρός αὐτός ὁ κύριος · „ δύναμαι πίνω ὁ ποτήριον ὅς ἐγώ πίνω ; “ ποτήριον λέγω ὁ μαρτύριον . ὅς εἰμί σαφής καί ἐκ ὁ · „ πατήρ εἰ δυνατός παραφέρω ὁ ποτήριον οὗτος ἀπό ἐγώ · πλήν οὐ τίς ἐγώ ἐθέλω ἀλλά τίς σύ “ . πλήν μανθάνω ὅτι συγκαθίζω καί συμβασιλεύω καί συνδικάζω ὁ βασιλεύς ὁ βασιλεύω ὁ πίνω ὁ ποτήριον ἐκεῖνος , ὅς πίνω ὁ Ἰησοῦς . οὗτος οὖν εἰμί ὁ ὁ „ σωτήριος “ „ ποτήριον “ , ὅς ὁ λαμβάνω ἐπικαλέω „ ὁ ὄνομα κύριος “ „ πᾶς δέ ὅς ἄν ἐπικαλέω ὁ ὄνομα κύριος σῴζω . “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 30
Ὑπομνησθῶμεν δὲ καὶ ὧν ἡμαρτήκαμεν , καὶ ὅτι οὐκ ἔστιν ἄφεσιν ἁμαρτημάτων χωρὶς βαπτίσματος λαβεῖν , καὶ ὅτι οὐκ ἔστι δυνατὸν κατὰ τοὺς εὐαγγελικοὺς νόμους αὖθις βαπτίσασθαι ὕδατι καὶ πνεύματι εἰς ἄφεσιν ἁμαρτημάτων , καὶ ὅτι βάπτισμα ἡμῖν δίδοται τὸ τοῦ μαρτυρίου · οὕτω γὰρ ὠνόμασται , ὡς δῆλον ἐκ τοῦ ἐπιφέρεσθαι μὲν τῷ · „ δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω ; “ τό · „ ἢ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι ; “ ἀλλαχοῦ δὲ εἴρηται · „ βάπτισμα δὲ ἔχω βαπτισθῆναι , καὶ πῶς συνέχομαι ἕως ὅτου τελεσθῇ . “ καὶ ἐπίστησον εἰ τὸ κατὰ τὸ μαρτύριον βάπτισμα , ὥσπερ τὸ τοῦ σωτῆρος καθάρσιον γέγονε τῷ κόσμῳ , καὶ αὐτὸ ἐπὶ πολλῶν θεραπείᾳ καθαιρομένων γίνεται . ὡς γὰρ οἱ τῷ κατὰ τὸν Μωϋσέως νόμον θυσιαστηρίῳ προσεδρεύοντες διακονεῖν ἐδόκουν δι᾿ αἵματος „ τράγων καὶ ταύρων “ ἄφεσιν ἁμαρτημάτων ἐκείνοις , οὕτως αἱ ψυχαὶ „ τῶν πεπελεκισμένων “ ἕνεκεν τῆς μαρτυρίας Ἰησοῦ , μὴ μάτην τῷ ἐν οὐρανοῖς θυσιαστηρίῳ παρεδρεύουσαι , διακονοῦσι τοῖς εὐχομένοις ἄφεσιν ἁμαρτημάτων . ἅμα δὲ καὶ γινώσκομεν ὅτι , ὥσπερ ὁ ἀρχιερεὺς θυσίαν ἑαυτὸν προσήνεγκεν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς , οὕτως οἱ ἱερεῖς , ὧν ἐστιν ἀρχιερεὺς , θυσίαν ἑαυτοὺς προσφέρουσι · δι᾿ ἣν ὡς παρὰ οἰκείῳ τόπῳ ὁρῶνται τῷ θυσιαστηρίῳ . ἀλλὰ τῶν ἱερέων οἱ μὲν ἄμωμοι καὶ ἀμώμους προσφέροντες θυσίας ἐθεράπευον τὸ θεῖον , οἱ δὲ μεμωμημένοι μώμοις , οὓς ἀνέγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ Λευϊτικῷ , ἐξωρίζοντο ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου . τίς δὲ ὁ ἄμωμος ἱερεὺς ἄμωμον ἱερεῖον προσφέρων ἢ ὁ κρατῶν τῆς ὁμολογίας καὶ πληρῶν πάντα ἀριθμὸν , ὃν ἀπαιτεῖ ὁ τοῦ μαρτυρίου λόγος ; περὶ οὗ ἐν τοῖς ἀνωτέρω προειρήκαμεν .
Lemmas: ὑπομιμνῄσκω δέ καί ὅς ἁμαρτέω , καί ὅτι οὐ εἰμί ἄφεσις ἁμάρτημα χωρίς βάπτισμα λαμβάνω , καί ὅτι οὐ εἰμί δυνατός κατά ὁ εὐαγγελικός νόμος αὖθις βαπτίζω ὕδωρ καί πνεῦμα εἰς ἄφεσις ἁμάρτημα , καί ὅτι βάπτισμα ἐγώ δίδωμι ὁ ὁ μαρτύριον · οὕτως γάρ ὀνομάζω , ὡς δῆλος ἐκ ὁ ἐπιφέρω μέν ὁ · „ δύναμαι πίνω ὁ ποτήριον ὅς ἐγώ πίνω ; “ ὁ · „ ἤ ὁ βάπτισμα ὅς ἐγώ βαπτίζω βαπτίζω ; “ ἀλλαχοῦ δέ λέγω · „ βάπτισμα δέ ἔχω βαπτίζω , καί πῶς συνέχω ἕως ὅστις τελέω . “ καί ἐφίστημι εἰ ὁ κατά ὁ μαρτύριον βάπτισμα , ὥσπερ ὁ ὁ σωτήρ καθάρσιος γίγνομαι ὁ κόσμος , καί αὐτός ἐπί πολύς θεραπεία καθαίρω γίγνομαι . ὡς γάρ ὁ ὁ κατά ὁ Μωϋσῆς νόμος θυσιαστήριον προσεδρεύω διακονέω δοκέω διά αἷμα „ τράγος καί ταῦρος “ ἄφεσις ἁμάρτημα ἐκεῖνος , οὕτως ὁ ψυχή „ ὁ πελεκίζω “ ἕνεκα ὁ μαρτυρία Ἰησοῦς , μή μάτην ὁ ἐν οὐρανός θυσιαστήριον παρεδρεύω , διακονέω ὁ εὔχομαι ἄφεσις ἁμάρτημα . ἅμα δέ καί γιγνώσκω ὅτι , ὥσπερ ὁ ἀρχιερεύς θυσία ἑαυτοῦ προσφέρω Ἰησοῦς ὁ Χριστός , οὕτως ὁ ἱερεύς , ὅς εἰμί ἀρχιερεύς , θυσία ἑαυτοῦ προσφέρω · διά ὅς ὡς παρά οἰκεῖος τόπος ὁράω ὁ θυσιαστήριον . ἀλλά ὁ ἱερεύς ὁ μέν ἄμωμος καί ἄμωμος προσφέρω θυσία θεραπεύω ὁ θεῖος , ὁ δέ μωμάομαι μῶμος , ὅς ἀναγράφω Μωϋσῆς ἐν ὁ Λευιτικός , ἐξορίζω ἀπό ὁ θυσιαστήριον . τίς δέ ὁ ἄμωμος ἱερεύς ἄμωμος ἱερεῖον προσφέρω ἤ ὁ κρατέω ὁ ὁμολογία καί πληρόω πᾶς ἀριθμός , ὅς ἀπαιτέω ὁ ὁ μαρτύριον λόγος ; περί ὅς ἐν ὁ ἀνώτερος προλέγω .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 31
Μὴ θαυμάζωμεν δὲ εἰ τὴν τηλικαύτην τῶν μαρτύρων μακαριότητα , ἐσομένην ἐν βαθείᾳ εἰρήνῃ καὶ γαλήνῃ καὶ εὐδίᾳ , δεῖ ἄρξασθαι ἀπό τινος νομιζομένου σκυθρωποτέρου καὶ , ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω , χειμερινοῦ καταστήματος . πρότερον γὰρ τὴν στενὴν καὶ τεθλιμμένην ὁδεύοντα ἐν χειμῶνι δεήσει ἐπιδείξασθαι ἣν ἐκτήσατο ἕκαστος τῶν μακαρίων κυβέρνησιν , ἵνα μετὰ ταῦτα γένηται τὸ ἐν τῷ Ἄισματι τῶν ᾀσμάτων πρὸς τὴν τὸν χειμῶνα διανηξαμένην νύμφην λεγόμενον · „ ἀποκρίνεται “ γάρ φησιν „ ἀδελφιδός μου καὶ λέγει μοι · ἀνάστα , ἐλθὲ ἡ πλησίον μου , καλή μου , περιστερά μου . ὅτι ἰδοὺ ὁ χειμὼν παρῆλθεν , ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν , ἐπορεύθη ἑαυτῷ “ . καὶ ὑμεῖς ἔτι μέμνησθε ὅτι οὐκ ἄλλως ἔστιν ἀκοῦσαι τό · „ ὁ χειμὼν παρῆλθεν “ , ἐὰν μὴ τὸν παρόντα χειμῶνα ἐῤῥωμένως καὶ εὐτόνως ἀγωνίσησθε . μετὰ δὲ τὸ παρελθεῖν τὸν χειμῶνα καὶ τὸν ὑετὸν ἀπελθεῖν καὶ πορευθῆναι ἑαυτῷ τὰ ἄνθη ὀφθήσεται · „ πεφυτευμένοι γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ κυρίου ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἐξανθήσουσι . “
Lemmas: μή θαυμάζω δέ εἰ ὁ τηλικοῦτος ὁ μάρτυς μακαριότης , εἰμί ἐν βαθύς εἰρήνη καί γαλήνη καί εὐδία , δέω ἄρχω ἀπό τις νομίζω σκυθρωπός καί , ἵνα οὕτως ὀνομάζω , χειμερινός κατάστημα . πρότερος γάρ ὁ στενός καί θλίβω ὁδεύω ἐν χειμών δέω ἐπιδείκνυμι ὅς κτάομαι ἕκαστος ὁ μακάριος κυβέρνησις , ἵνα μετά οὗτος γίγνομαι ὁ ἐν ὁ Ἆισμα ὁ ᾆσμα πρός ὁ ὁ χειμών διανήχομαι νύμφη λέγω · „ ἀποκρίνω “ γάρ φημί „ ἀδελφιδός ἐγώ καί λέγω ἐγώ · ἀνίστημι , ἔρχομαι ὁ πλησίον ἐγώ , καλός ἐγώ , περιστερά ἐγώ . ὅτι ἰδού ὁ χειμών παρέρχομαι , ὁ ὑετός ἀπέρχομαι , πορεύω ἑαυτοῦ “ . καί σύ ἔτι μιμνῄσκω ὅτι οὐ ἄλλος εἰμί ἀκούω ὁ · „ ὁ χειμών παρέρχομαι “ , ἐάν μή ὁ πάρειμι χειμών ἐρρωμένος καί εὔτονος ἀγωνίζομαι . μετά δέ ὁ παρέρχομαι ὁ χειμών καί ὁ ὑετός ἀπέρχομαι καί πορεύω ἑαυτοῦ ὁ ἄνθος ὁράω · „ φυτεύω γάρ ἐν ὁ οἶκος ὁ κύριος ἐν ὁ αὐλή ὁ θεός ἐγώ ἐξανθέω . “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 32
Καὶ τοῦτο δὲ γινώσκομεν , ὅτι πεισθέντας ἡμᾶς ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ καταλιπεῖν τὰ εἴδωλα καὶ τὴν πολύθεον ἀθεότητα πεῖσαι μὲν ὁ ἐχθρὸς οὐ δύναται πρὸς τὸ εἰδωλολατρεῖν βιάσασθαι δὲ βούλεται · καὶ διὰ τοῦτο καθ᾿ ὧν λαμβάνει ἐξουσίαν ἐνεργεῖ τοιαῦτα καὶ ἤτοι μάρτυρας ἢ εἰδωλολάτρας ποιήσει τοὺς πειραζομένους . πολλάκις δὲ καὶ νῦν λέγει · „ ταῦτά σοι πάντα δώσω , ἐὰν πεσὼν προσκυνήσῃς μοι . “ προσέχωμεν οὖν , μή ποτε εἰδωλολατρήσωμεν καὶ τοῖς δαιμονίοις ἑαυτοὺς ὑποτάξωμεν · τὰ γὰρ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν δαιμόνια . οἷον δέ ἐστι τὸ καταλιπόντα τὸν χρηστὸν Χριστοῦ ζυγὸν καὶ τὸ „ ἐλαφρὸν “ αὐτοῦ „ φορτίον “ πάλιν ἑαυτὸν ὑποβαλεῖν ζυγῷ δαιμόνων καὶ φορτίον βαστάξαι βαρυτάτης ἁμαρτίας μετὰ τὸ ἐγνωκέναι ἡμᾶς ὅτι „ σποδὸς ἡ καρδία “ τῶν εἰδώλοις λατρευόντων καὶ „ πηλοῦ ἀτιμότερος ὁ βίος “ αὐτῶν καὶ μετὰ τὸ εἰρηκέναι ἡμᾶς · „ ὡς ψευδῆ ἐκτήσαντο οἱ πατέρες ἡμῶν εἴδωλα , καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ὑετίζων . “
Lemmas: καί οὗτος δέ γιγνώσκω , ὅτι πείθω ἐγώ ὑπό ὁ Ἰησοῦς καταλείπω ὁ εἴδωλον καί ὁ πολύθεος ἀθεότης πείθω μέν ὁ ἐχθρός οὐ δύναμαι πρός ὁ εἰδωλολατρέω βιάζω δέ βούλομαι · καί διά οὗτος κατά ὅς λαμβάνω ἐξουσία ἐνεργέω τοιοῦτος καί ἤτοι μάρτυς ἤ εἰδωλολάτρης ποιέω ὁ πειράω . πολλάκις δέ καί νῦν λέγω · „ οὗτος σύ πᾶς δίδωμι , ἐάν πίπτω προσκυνέω ἐγώ . “ προσέχω οὖν , μή ποτέ εἰδωλολατρέω καί ὁ δαιμόνιον ἑαυτοῦ ὑποτάσσω · ὁ γάρ εἴδωλον ὁ ἔθνος δαιμόνιον . οἷος δέ εἰμί ὁ καταλείπω ὁ χρηστός Χριστός ζυγόν καί ὁ „ ἐλαφρός “ αὐτός „ φορτίον “ πάλιν ἑαυτοῦ ὑποβάλλω ζυγόν δαίμων καί φορτίον βαστάζω βαρύς ἁμαρτία μετά ὁ γιγνώσκω ἐγώ ὅτι „ σποδός ὁ καρδία “ ὁ εἴδωλον λατρεύω καί „ πηλός ἄτιμος ὁ βίος “ αὐτός καί μετά ὁ λέγω ἐγώ · „ ὡς ψευδής κτάομαι ὁ πατήρ ἐγώ εἴδωλον , καί οὐ εἰμί ἐν αὐτός ὑετίζω . “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 33
Οὐ πάλαι μόνον ἵστη τὴν „ χρυσῆν εἰκόνα “ Ναβουχοδονόσορ οὐδὲ τότε μόνον ἠπείλει τῷ Ἀνανίᾳ καὶ Ἀζαρίᾳ καὶ Μισαὴλ , εἰ μὴ προσκυνήσαιεν , ἐμβαλεῖν αὐτοὺς „ εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς “ , ἀλλὰ καὶ νῦν ὁ Ναβουχοδονόσορ τὰ αὐτὰ λέγει ἡμῖν τοῖς περατικοῖς καὶ ἀληθινοῖς Ἑβραίοις . ἀλλ᾿ ἡμεῖς ἵνα δρόσου οὐρανίου πειραθῶμεν σβεννυούσης πᾶν πῦρ ἀφ᾿ ἡμῶν καὶ καταψυχούσης ἡμῶν τὸ ἡγεμονικὸν , τοὺς ἱεροὺς ἐκείνους μιμησώμεθα , μή ποτε καὶ νῦν ὁ Ἀμὰν θέλῃ τοὺς Μαρδοχαίους ὑμᾶς προσκυνῆσαι αὐτῷ , ἀλλ᾿ ὑμεῖς εἴπατε · οὐ θήσω „ δόξαν ἀνθρώπων ὑπεράνω δόξης θεοῦ “ Ἰσραήλ . τὸν Βὴλ τῷ λόγῳ τοῦ θεοῦ καταστρέψωμεν καὶ τὸν δράκοντα μετὰ τοῦ Δανιὴλ ἀποκτείνωμεν , ἵνα στόμασι λεόντων πλησιάζοντες μηδὲν ἀπ᾿ αὐτῶν παθεῖν δυνηθῶμεν μόνων τῶν αἰτίων ἡμῖν τοῦ παρόντος ἀγῶνος καταβρωθησομένων ὑπὸ τῶν ἡμᾶς μὴ δυναμένων καταπιεῖν λεόντων . κρατῶμεν ὅτι ἐν τοῖς ἀνδραγαθήμασι τοῦ Ἰὼβ εἴρηται καὶ τό · „ ἐπιθεὶς τὴν χεῖρά μου ἐπὶ στόματί μου ἐφίλησα , καὶ τοῦτό μοι ἄρα ἀνομία ἡ μεγίστη λογισθείη · “ εἰκὸς δὲ ὅτι ἐπιτάξουσιν ἡμῶν τὴν χεῖρα ἐπιθεῖναι τῷ στόματι καὶ φιλῆσαι .
Lemmas: οὐ πάλαι μόνος ἵστημι ὁ „ χρύσεος εἰκών “ Ναβουχοδονόσορ οὐδέ τότε μόνος ἀπειλέω ὁ Ἀνανίας καί Ἀζαρίας καί Μισαήλ , εἰ μή προσκυνέω , ἐμβάλλω αὐτός „ εἰς ὁ κάμινος ὁ πῦρ “ , ἀλλά καί νῦν ὁ Ναβουχοδονόσορ ὁ αὐτός λέγω ἐγώ ὁ περατικός καί ἀληθινός Ἑβραῖος . ἀλλά ἐγώ ἵνα δρόσος οὐράνιος πειράω σβέννυμι πᾶς πῦρ ἀπό ἐγώ καί καταψύχω ἐγώ ὁ ἡγεμονικός , ὁ ἱερός ἐκεῖνος μιμέομαι , μή ποτέ καί νῦν ὁ Ἀμάν ἐθέλω ὁ Μαρδοχαῖος σύ προσκυνέω αὐτός , ἀλλά σύ λέγω · οὐ τίθημι „ δόξα ἄνθρωπος ὑπεράνω δόξα θεός “ Ἰσραήλ . ὁ Βήλ ὁ λόγος ὁ θεός καταστρέφω καί ὁ δράκων μετά ὁ Δανιήλ ἀποκτείνω , ἵνα στόμα λέων πλησιάζω μηδείς ἀπό αὐτός πάσχω δύναμαι μόνος ὁ αἴτιος ἐγώ ὁ πάρειμι ἀγών καταβιβρώσκω ὑπό ὁ ἐγώ μή δύναμαι καταπίνω λέων . κρατέω ὅτι ἐν ὁ ἀνδραγάθημα ὁ Ἰώβ λέγω καί ὁ · „ ἐπιτίθημι ὁ χείρ ἐγώ ἐπί στόμα ἐγώ φιλέω , καί οὗτος ἐγώ ἄρα ἀνομία ὁ μέγας λογίζομαι · “ ἔοικα δέ ὅτι ἐπιτάσσω ἐγώ ὁ χείρ ἐπιτίθημι ὁ στόμα καί φιλέω .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 36
Καὶ οὐ μόνον γε πρὸς τὸ μὴ ἀρνήσασθαι ἀγωνιστέον ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ μηδὲ τὴν ἀρχὴν αἰσχυνθῆναι νομιζόμενον παρὰ τοῖς ἀλλοτρίοις θεοῦ αἰσχύνης ἄξια πάσχειν · καὶ μάλιστα εἰ δοξασθεὶς καὶ ἀποδεχθεὶς ὑπὸ πλείστων ὅσων πόλεων νῦν ὡσπερεὶ πομπεύεις αἴρων τὸν σταυρὸν τοῦ Ἰησοῦ , ἱερὲ Ἀμβρόσιε , καὶ ἀκολουθῶν αὐτῷ προσάγοντί σε ἐπὶ ἡγεμόνας καὶ βασιλεῖς , ἵνα αὐτός σοι συμπορευθεὶς αὐτός σοι καὶ δῷ στόμα καὶ σοφίαν καὶ σοὶ τῷ συναγωνιστῇ αὐτοῦ , Πρωτόκτητε , καὶ συμμαρτυροῦσιν ὑμῖν τοῖς ἀναπληροῦσι „ τὰ ὑστερήματα “ τῶν παθημάτων „ τοῦ Χριστοῦ “ , καὶ σὺν ὑμῖν γένηται ἐπὶ τὸν παράδεισον τοῦ θεοῦ ὑποδεικνὺς , πῶς ἂν διοδεύσητέ τε „ τὰ χερουβὶμ καὶ τὴν φλογίνην ῥομφαίαν , τὴν στρεφομένην καὶ φυλάσσουσαν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς “ . ταῦτα γὰρ ἀμφότερα εἰ καὶ φυλάσσει „ τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς “ , φυλάσσει , ἵνα μηδεὶς ἀνάξιος ἐπιτραπῇ αὐτὴν διελθὼν ἐλθεῖν ἐπὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς . ἡ μὲν γὰρ φλογίνη ῥομφαία καθέξει τοὺς ἐποικοδομήσαντας τῷ κειμένῳ θεμελίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ „ ξύλα ἢ χόρτον ἢ καλάμην “ καὶ τὸ εὐκαυστότατον καὶ ἐπὶ πλεῖον καιόμενον ξύλον τῆς , ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω , ἀρνήσεως · τὰ δὲ χερουβὶμ τοὺς οὐ πεφυκότας κρατεῖσθαι ὑπὸ τῆς φλογίνης ῥομφαίας τῷ μηδὲν συγγενὲς αὐτῇ ᾠκοδομηκέναι παραλαβόντα παραπέμψει ἐπὶ „ τὸ τῆς ζωῆς ξύλον “ καὶ πάντα ἃ „ ἐφύτευσεν ὁ θεὸς “ ἐν ταῖς ἀνατολαῖς καὶ „ ἐξανέτειλεν “ „ ἐκ τῆς γῆς “ . Ἰησοῦ δὲ συνοδεύοντος ὑμῖν ἐπὶ τὸν παράδεισον καταφρονήσατε τοῦ ὄφεως νενικημένου καὶ συντριβέντος ὑπὸ τοὺς Ἰησοῦ πόδας καὶ δι᾿ αὐτοῦ καὶ ὑπὸ τοὺς ὑμετέρους , δεδωκότος „ ὑμῖν ἐξουσίαν πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ , ἵνα μηδὲν ὑμᾶς αὐτῶν ἀδικήσῃ . “
Lemmas: καί οὐ μόνος γε πρός ὁ μή ἀρνέομαι ἀγωνίζω ἀλλά καί πρός ὁ μηδέ ὁ ἀρχή αἰσχύνω νομίζω παρά ὁ ἀλλότριος θεός αἰσχύνη ἄξιος πάσχω · καί μάλα εἰ δοξάζω καί ἀποδέχομαι ὑπό πολύς ὅσος πόλις νῦν ὡσπερεί πομπεύω ἀείρω ὁ σταυρός ὁ Ἰησοῦς , ἱερός Ἀμβρόσιος , καί ἀκολουθέω αὐτός προσάγω σύ ἐπί ἡγεμών καί βασιλεύς , ἵνα αὐτός σύ συμπορεύομαι αὐτός σύ καί δίδωμι στόμα καί σοφία καί σύ ὁ συναγωνιστής αὐτός , Πρωτόκτητος , καί συμμαρτυρέω σύ ὁ ἀναπληρόω „ ὁ ὑστέρημα “ ὁ πάθημα „ ὁ Χριστός “ , καί σύν σύ γίγνομαι ἐπί ὁ παράδεισος ὁ θεός ὑποδείκνυμι , πῶς ἄν διοδεύω τε „ ὁ χερουβίν καί ὁ φλόγινος ῥομφαία , ὁ στρέφω καί φυλάσσω ὁ ὁδός ὁ ξύλον ὁ ζωή “ . οὗτος γάρ ἀμφότερος εἰ καί φυλάσσω „ ὁ ὁδός ὁ ξύλον ὁ ζωή “ , φυλάσσω , ἵνα μηδείς ἀνάξιος ἐπιτρέπω αὐτός διέρχομαι ἔρχομαι ἐπί ὁ ξύλον ὁ ζωή . ὁ μέν γάρ φλόγινος ῥομφαία κατέχω ὁ ἐποικοδομέω ὁ κεῖμαι θεμέλιος Ἰησοῦς Χριστός „ ξύλον ἤ χόρτος ἤ καλάμη “ καί ὁ εὔκαυστος καί ἐπί πολύς καίω ξύλον ὁ , ἵνα οὕτως ὀνομάζω , ἄρνησις · ὁ δέ χερουβίν ὁ οὐ φύω κρατέω ὑπό ὁ φλόγινος ῥομφαία ὁ μηδείς συγγενής αὐτός οἰκοδομέω παραλαμβάνω παραπέμπω ἐπί „ ὁ ὁ ζωή ξύλον “ καί πᾶς ὅς „ φυτεύω ὁ θεός “ ἐν ὁ ἀνατολή καί „ ἐξανατέλλω “ „ ἐκ ὁ γῆ “ . Ἰησοῦς δέ συνοδεύω σύ ἐπί ὁ παράδεισος καταφρονέω ὁ ὄφις νικάω καί συντρίβω ὑπό ὁ Ἰησοῦς πούς καί διά αὐτός καί ὑπό ὁ ὑμέτερος , δίδωμι „ σύ ἐξουσία πατέω ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἐχθρός , ἵνα μηδείς σύ αὐτός ἀδικέω . “