origenes.exhortatio-ad-martyrium 7
Ἀλλὰ καὶ εἴπερ „ πᾶν ῥῆμα “ πονηρὸν „ βδέλυγμα κυρίῳ “ τῷ θεῷ σου ἐστὶ , πηλίκον „ βδέλυγμα “ νομιστέον εἶναι τὸ πονηρὸν τῆς ἀρνήσεως ῥῆμα καὶ τὸν πονηρὸν τῆς ἄλλου θεοῦ ἀναγορεύσεως λόγον καὶ τὸν πονηρὸν κατὰ τύχης ἀνθρώπων , πράγματος ἀνυποστάτου , ὅρκον ; οὗ προτεινομένου ἡμῖν μνημονευτέον τοῦ διδάξαντος τό · „ ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ὀμόσαι ὅλως “ . εἴπερ γὰρ ὁ ὀμνὺς οὐρανὸν παρανομεῖ τὸν θρόνον τοῦ θεοῦ , καὶ ὁ ὀμνὺς γῆν ἀσεβεῖ τὸ λεγόμενον „ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν τοῦ θεοῦ “ θεοποιῶν , καὶ ὁ ὀμνὺς εἰς Ἱεροσόλυμα ἁμαρτάνει , καίτοι γε πόλις μεγάλου βασιλέως ἐστὶ , καὶ ὁ ὀμνὺς τὴν ἑαυτοῦ κεφαλὴν πλημμελεῖ · πηλίκον ἁμάρτημα εἶναι νομιστέον τὸ ὀμνύναι τύχην τινός ; μνημονευ τέον δὲ τότε καὶ τοῦ · περὶ παντὸς ἀργοῦ ῥήματος δώσετε „ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως . “ τίς γὰρ ἄλλος οὕτως ἀργὸς λόγος ὡς ὁ ἐν ἀρνήσει ὅρκος ; ἀλλ᾿ εἰκὸς ὅτι θελήσει ἡμᾶς κατασοφίσασθαι δι᾿ ὧν ἂν δύνηται ὁ ἐχθρὸς πρὸς τὸ προσκυνῆσαι „ τῷ ἡλίῳ ἢ τῇ σελήνῃ ἢ παντὶ τῷ κόσμῳ τῶν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ “ . ἀλλ᾿ ἡμεῖς ἐροῦμεν ὅτι ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ταῦτα „ οὐ προσέταξεν . “ οὐδαμῶς γὰρ προσκυνητέον τὰ κτίσματα παρόντος τοῦ κτίσαντος καὶ διαρκοῦντος καὶ φθάνοντος πρὸς τὴν πάντων εὐχήν . καὶ οὐδ᾿ αὐτός γ᾿ ἂν θέλοι ὁ ἥλιος προσκυνεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀπὸ τῆς τοῦ θεοῦ μερίδος , εἰκὸς δὲ ὅτι οὐδὲ ὑπὸ ἄλλου τινός · ἀλλὰ μιμούμενος τὸν εἰπόντα · „ τί με λέγεις ἀγαθόν ; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεὸς ὁ πατὴρ “ ὡσπερεὶ φήσει τῷ προσκυνεῖν αὐτὸν ἐθέλοντι · τί με λέγεις θεόν ; εἷς ἐστι θεὸς ἀληθινός · καὶ τί με προσκυνεῖς ; „ κύριον γὰρ τὸν θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις . “ γενητός εἰμι κἀγώ · τί βούλει προσκυνεῖν τὸν προσκυνοῦντα ; κἀγὼ γὰρ τῷ θεῷ καὶ πατρὶ προσκυνῶ καὶ λατρεύω καὶ αὐτοῦ πειθόμενος τοῖς ἐπιτάγμασι „ τῇ ματαιότητι “ ὑποτέταγμαι „ διὰ τὸν ὑποτάξαντα ἐπ᾿ ἐλπίδι “ καὶ ἐλευθερωθήσομαι „ ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς “ νῦν καὶ αὐτὸς ἐνδεδεμένος φθαρτῷ σώματι „ εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ θεοῦ . “
Lemmas: ἀλλά καί εἴπερ „ πᾶς ῥῆμα “ πονηρός „ βδέλυγμα κύριος “ ὁ θεός σύ εἰμί , πηλίκος „ βδέλυγμα “ νομίζω εἰμί ὁ πονηρός ὁ ἄρνησις ῥῆμα καί ὁ πονηρός ὁ ἄλλος θεός ἀναγόρευσις λόγος καί ὁ πονηρός κατά τύχη ἄνθρωπος , πρᾶγμα ἀνυπόστατος , ὅρκος ; ὅς προτείνω ἐγώ μνημονεύω ὁ διδάσκω ὁ · „ ἐγώ δέ λέγω σύ μή ὄμνυμι ὅλος “ . εἴπερ γάρ ὁ ὄμνυμι οὐρανός παρανομέω ὁ θρόνος ὁ θεός , καί ὁ ὄμνυμι γῆ ἀσεβέω ὁ λέγω „ ὑποπόδιον ὁ πούς ὁ θεός “ θεοποιέω , καί ὁ ὄμνυμι εἰς Ἱεροσόλυμα ἁμαρτάνω , καίτοι γε πόλις μέγας βασιλεύς εἰμί , καί ὁ ὄμνυμι ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή πλημμελέω · πηλίκος ἁμάρτημα εἰμί νομίζω ὁ ὄμνυμι τύχη τις ; μνημονευ τέος δέ τότε καί ὁ · περί πᾶς ἀργός ῥῆμα δίδωμι „ λόγος ἐν ἡμέρα κρίσις . “ τίς γάρ ἄλλος οὕτως ἀργός λόγος ὡς ὁ ἐν ἄρνησις ὅρκος ; ἀλλά ἔοικα ὅτι ἐθέλω ἐγώ κατασοφίζομαι διά ὅς ἄν δύναμαι ὁ ἐχθρός πρός ὁ προσκυνέω „ ὁ ἥλιος ἤ ὁ σελήνη ἤ πᾶς ὁ κόσμος ὁ ἐκ ὁ οὐρανός “ . ἀλλά ἐγώ λέγω ὅτι ὁ ὁ θεός λόγος οὗτος „ οὐ προστάσσω . “ οὐδαμῶς γάρ προσκυνητέος ὁ κτίσμα πάρειμι ὁ κτίζω καί διαρκέω καί φθάνω πρός ὁ πᾶς εὐχή . καί οὐδέ αὐτός γε ἄν ἐθέλω ὁ ἥλιος προσκυνέω ὑπό ὁ ἀπό ὁ ὁ θεός μερίς , ἔοικα δέ ὅτι οὐδέ ὑπό ἄλλος τις · ἀλλά μιμέομαι ὁ λέγω · „ τίς ἐγώ λέγω ἀγαθός ; οὐδείς ἀγαθός εἰ μή εἷς ὁ θεός ὁ πατήρ “ ὡσπερεί φημί ὁ προσκυνέω αὐτός ἐθέλω · τίς ἐγώ λέγω θεός ; εἷς εἰμί θεός ἀληθινός · καί τίς ἐγώ προσκυνέω ; „ κύριος γάρ ὁ θεός σύ προσκυνέω καί αὐτός μόνος λατρεύω . “ γενητός εἰμί ἐγώ · τίς βούλομαι προσκυνέω ὁ προσκυνέω ; ἐγώ γάρ ὁ θεός καί πατήρ προσκυνέω καί λατρεύω καί αὐτός πείθω ὁ ἐπίταγμα „ ὁ ματαιότης “ ὑποτάσσω „ διά ὁ ὑποτάσσω ἐπί ἐλπίς “ καί ἐλευθερόω „ ἀπό ὁ δουλεία ὁ φθορά “ νῦν καί αὐτός ἐνδέω φθαρτός σῶμα „ εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ θεός . “