ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
origenes.exhortatio-ad-martyrium 38
Ἅμα δὲ καὶ ὑπομιμνήσκου τοῦ εὐξαμένου ἐν πνεύματι περὶ τέκνων μαρτύρων διὰ τὴν πρὸς θεὸν ἀγάπην αὐτῶν καταλελειμμένων καὶ φήσαντος · „ περιποίησαι τοὺς υἱοὺς τῶν τεθανατωμένων “ . μόνον δὲ ἴσθι ὅτι „ οὐ τὰ τέκνα τῆς σαρκὸς ταῦτα τέκνα τοῦ θεοῦ “ καὶ ὅτι , ὥσπερ λέγεται τοῖς ἐκ σπέρματος Ἀβραὰμ τό τε · „ οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀβραάμ ἐστε “ καὶ τό · „ εἰ τέκνα τοῦ Ἀβραὰμ ἦτε , τὰ ἔργα τοῦ Ἀβραὰμ ἐποιεῖτε “ , οὕτως καὶ τοῖς τέκνοις σου λεχθήσεται · οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀμβροσίου ἐστὲ καὶ τό · εἰ τέκνα τοῦ Ἀμβροσίου ἐστὲ , τὰ ἔργα τοῦ Ἀμβροσίου ποιεῖτε . καὶ τάχα ποιήσουσι , πλείω ὠφελοῦντός σου αὐτὰ μετὰ τὴν τοιαύτην ἔξοδον ἢ εἰ παρέμενες αὐτοῖς . τότε γὰρ καὶ ἐπιστημονικώτερον αὐτὰ ἀγαπήσεις καὶ συνετώτερον περὶ αὐτῶν εὔξῃ , ἐὰν μάθῃς ὅτι τέκνα σου ἐστὶ καὶ οὐ σπέρμα μόνον . ἀνὰ στόμα νῦν ἔχε τό · „ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος “ καὶ τό · „ ὁ εὑρὼν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολέσει αὐτὴν , καὶ ὁ ἀπολέσας τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ εὑρήσει αὐτήν . “
Lemmas: ἅμα δέ καί ὑπομιμνῄσκω ὁ εὔχομαι ἐν πνεῦμα περί τέκνον μάρτυς διά ὁ πρός θεός ἀγάπη αὐτός καταλείπω καί φημί · „ περιποιέω ὁ υἱός ὁ θανατόω “ . μόνος δέ οἶδα ὅτι „ οὐ ὁ τέκνον ὁ σάρξ οὗτος τέκνον ὁ θεός “ καί ὅτι , ὥσπερ λέγω ὁ ἐκ σπέρμα Ἀβραάμ ὁ τε · „ οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀβραάμ εἰμί “ καί ὁ · „ εἰ τέκνον ὁ Ἀβραάμ εἰμί , ὁ ἔργον ὁ Ἀβραάμ ποιέω “ , οὕτως καί ὁ τέκνον σύ λέγω · οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀμβρόσιος εἰμί καί ὁ · εἰ τέκνον ὁ Ἀμβρόσιος εἰμί , ὁ ἔργον ὁ Ἀμβρόσιος ποιέω . καί τάχα ποιέω , πολύς ὠφελέω σύ αὐτός μετά ὁ τοιοῦτος ἔξοδος ἤ εἰ παραμένω αὐτός . τότε γάρ καί ἐπιστημονικός αὐτός ἀγαπάω καί συνετός περί αὐτός εὔχομαι , ἐάν μανθάνω ὅτι τέκνον σύ εἰμί καί οὐ σπέρμα μόνος . ἀνά στόμα νῦν ἔχω ὁ · „ ὁ φιλέω υἱός ἤ θυγάτηρ ὑπέρ ἐγώ οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος “ καί ὁ · „ ὁ εὑρίσκω ὁ ψυχή αὐτός ἀπόλλυμι αὐτός , καί ὁ ἀπόλλυμι ὁ ψυχή αὐτός ἕνεκα ἐγώ εὑρίσκω αὐτός . “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 41
Εἰ μεταβεβήκαμεν „ ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωὴν “ διὰ τοῦ μεταβεβηκέναι ἀπὸ ἀπιστίας εἰς πίστιν , μὴ θαυμάζωμεν , εἰ μισεῖ ἡμᾶς ὁ κόσμος . οὐδεὶς γὰρ μὴ μεταβὰς „ ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωὴν “ ἀλλὰ μένων ἐν τῷ θανάτῳ δύναται ἀγαπᾶν τοὺς μεταβεβηκότας ἀπὸ σκοτεινῆς τῆς τοῦ θανάτου , ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω , οἰκίας ἐπὶ τὰ πεπληρωμένα οἰκοδομήματα ἐκ λίθων ζώντων φωτὸς ζωῆς . „ ὑπὲρ ἡμῶν ἔθηκεν “ Ἰησοῦς „ τὴν ψυχὴν “ , καὶ ἡμεῖς οὖν θῶμεν αὐτὴν , οὐκ ἐρῶ ὑπὲρ αὐτοῦ ἀλλ᾿ ὑπὲρ ἑαυτῶν , οἶμαι δ᾿ ὅτι κἂν ὑπὲρ τῶν ἐν τῷ μαρτυρίῳ ἡμῶν οἰκοδομηθησομένων . ἐνέστη ἡμῖν καιρὸς Χριστιανοῖς καυχήσεων · „ οὐ μόνον “ , γάρ φησιν , „ ἀλλὰ καὶ καυχώμενοι ἐν ταῖς θλίψεσιν , εἰδότες ὅτι ἡ θλῖψις ὑπομονὴν κατεργάζεται , ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμὴν , ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα · ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει “ , μόνον „ ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ “ ἐκκεχύσθω „ ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ πνεύματος ἁγίου “ . Παῦλος μὲν λεγέτω · „ εἰ κατὰ ἄνθρωπον ἐθηριομάχησα ἐν Ἐφέσῳ “ , ἡμεῖς δέ · „ εἰ κατὰ ἄνθρωπον “ ἀνῃρέθην ἐν Γερμανίᾳ .
Lemmas: εἰ μεταβαίνω „ ἐκ ὁ θάνατος εἰς ὁ ζωή “ διά ὁ μεταβαίνω ἀπό ἀπιστία εἰς πίστις , μή θαυμάζω , εἰ μισέω ἐγώ ὁ κόσμος . οὐδείς γάρ μή μεταβαίνω „ ἐκ ὁ θάνατος εἰς ὁ ζωή “ ἀλλά μένω ἐν ὁ θάνατος δύναμαι ἀγαπάω ὁ μεταβαίνω ἀπό σκοτεινός ὁ ὁ θάνατος , ἵνα οὕτως ὀνομάζω , οἰκία ἐπί ὁ πληρόω οἰκοδόμημα ἐκ λίθος ζάω φώς ζωή . „ ὑπέρ ἐγώ τίθημι “ Ἰησοῦς „ ὁ ψυχή “ , καί ἐγώ οὖν τίθημι αὐτός , οὐ λέγω ὑπέρ αὐτός ἀλλά ὑπέρ ἑαυτοῦ , οἴομαι δέ ὅτι ἄν ὑπέρ ὁ ἐν ὁ μαρτύριον ἐγώ οἰκοδομέω . ἐνίστημι ἐγώ καιρός Χριστιανός καύχησις · „ οὐ μόνος “ , γάρ φημί , „ ἀλλά καί καυχάομαι ἐν ὁ θλῖψις , οἶδα ὅτι ὁ θλῖψις ὑπομονή κατεργάζομαι , ὁ δέ ὑπομονή δοκιμή , ὁ δέ δοκιμή ἐλπίς · ὁ δέ ἐλπίς οὐ καταισχύνω “ , μόνος „ ὁ ἀγάπη ὁ θεός “ ἐκχέω „ ἐν ὁ καρδία ἐγώ διά πνεῦμα ἅγιος “ . Παῦλος μέν λέγω · „ εἰ κατά ἄνθρωπος θηριομαχέω ἐν Ἔφεσος “ , ἐγώ δέ · „ εἰ κατά ἄνθρωπος “ ἀναιρέω ἐν Γερμανία .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 43
Νῦν δείξωμεν ὅτι γνῶσιν διὰ ἔργα πρέποντα τῇ γνώσει ἐποθήσαμεν . πᾶσα ἁγνότης ἡ ἀπὸ παντὸς οὑτινοσοῦν τοῦ ἐν ὁποιωδήποτε ἁμαρτήματι μολυσμοῦ φανερωθήτω ἐν ἡμῖν . ὡς μακροθύμου θεοῦ υἱοὶ καὶ μακροθύμου Χριστοῦ ἀδελφοὶ μακροθυμήσωμεν ἐν πᾶσι τοῖς συμβαίνουσι · „ μακρόθυμος γὰρ ἀνὴρ , πολὺς ἐν φρονήσει , ὁ δὲ ὀλιγόψυχος ἰσχυρῶς ἄφρων . “ εἰ δεῖ ἑαυτὸν συνιστάναι „ διὰ τῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης τῶν δεξιῶν καὶ τῶν ἀριστερῶν “ , συστήσαντες ἑαυτοὺς „ διὰ δόξης “ καὶ μὴ χαυνωθέντες ἐπ᾿ αὐτῇ νῦν καὶ τὴν ἀτιμίαν ὑπομείνωμεν · ἀλλ᾿ εἰ καὶ εὐφημίας ἀξίως ἐπολιτευσάμεθα καὶ εὐφημήθημεν , νῦν καὶ τῆς ἀπὸ τῶν δυσσεβῶν δυσφημίας ἀνασχώμεθα . ἔτι δὲ εἰ ὡς ἀληθεῖς παρὰ τοῖς φιλαλήθεσιν ἐθαυμάσθημεν , νῦν ἐπὶ τῷ λέγεσθαι ἡμᾶς πλανᾶσθαι γελάσωμεν . ἐπὶ πολλοῖς κινδύνοις , ἀφ᾿ ὧν ἐῤῥύσθημεν , πολλοὶ εἶπον ἡμᾶς ἀπὸ θεοῦ ἐπιγινώσκεσθαι · νῦν ὁ βουλόμενος λεγέτω ἡμᾶς ἀγνοεῖσθαι , ὅτε τάχα μᾶλλον ἐπιγινωσκόμεθα . φέροντες γοῦν τὰ συμβαίνοντα παιδευόμεθα μὲν οὐ θανατούμεθα δὲ , καὶ ὁμοιούμεθα λυπουμένοις οἱ χαίροντες .
Lemmas: νῦν δείκνυμι ὅτι γνῶσις διά ἔργον πρέπω ὁ γνῶσις ποθέω . πᾶς ἁγνότης ὁ ἀπό πᾶς ὅστις ὁ ἐν ὁποιωδήποτε ἁμάρτημα μολυσμός φανερόω ἐν ἐγώ . ὡς μακρόθυμος θεός υἱός καί μακρόθυμος Χριστός ἀδελφός μακροθυμέω ἐν πᾶς ὁ συμβαίνω · „ μακρόθυμος γάρ ἀνήρ , πολύς ἐν φρόνησις , ὁ δέ ὀλιγόψυχος ἰσχυρός ἄφρων . “ εἰ δέω ἑαυτοῦ συνίστημι „ διά ὁ ὅπλον ὁ δικαιοσύνη ὁ δεξιός καί ὁ ἀριστερός “ , συνίστημι ἑαυτοῦ „ διά δόξα “ καί μή χαυνόω ἐπί αὐτός νῦν καί ὁ ἀτιμία ὑπομένω · ἀλλά εἰ καί εὐφημία ἄξιος πολιτεύω καί εὐφημέω , νῦν καί ὁ ἀπό ὁ δυσσεβής δυσφημία ἀνέχω . ἔτι δέ εἰ ὡς ἀληθής παρά ὁ φιλαλήθης θαυμάζω , νῦν ἐπί ὁ λέγω ἐγώ πλανάω γελάω . ἐπί πολύς κίνδυνος , ἀπό ὅς ἐρύω , πολύς λέγω ἐγώ ἀπό θεός ἐπιγιγνώσκω · νῦν ὁ βούλομαι λέγω ἐγώ ἀγνοέω , ὅτε τάχα μάλα ἐπιγιγνώσκω . φέρω γοῦν ὁ συμβαίνω παιδεύω μέν οὐ θανατόω δέ , καί ὁμοιόω λυπέω ὁ χαίρω .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 44
Φησί που ὁ Παῦλος πρὸς τοὺς ἐν ἀρχῇ ὑπομείναντας παρακαλῶν αὐτοὺς ἀκολούθως τῇ προτέρᾳ ὑπομονῇ φέρειν κινδύνους δευτέρους τοὺς διὰ τὸν λόγον · „ ἀναμιμνήσκεσθε δὲ τὰς πρότερον ἡμέρας , ἐν αἷς φωτισθέντες πολλὴν ἄθλησιν ὑπεμείνατε παθημάτων , τοῦτο μὲν ὀνειδισμοῖς τε καὶ θλίψεσι θεατριζόμενοι , τοῦτο δὲ κοινωνοὶ τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων γενηθέντες . καὶ γὰρ τοῖς δεσμοῖς μου συνεπαθήσατε , καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε , γινώσκοντες ὅτι κρείττονα ἔχετε ὕπαρξιν καὶ μένουσαν . μὴ ἀποβάλητε οὖν τὴν παῤῥησίαν ὑμῶν , ἥτις ἔχει μεγάλην μισθαποδοσίαν . ὑπομονῆς γὰρ ἔχετε χρείαν . “ „ πολλὴν “ τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς νῦν „ ἄθλησιν “ ὑπομείνωμεν „ παθημάτων “ „ ὀνειδισμοῖς καὶ θλίψεσι “ καὶ „ θεατριζόμενοι “ καὶ „ μετὰ χαρᾶς “ παραδεχόμενοι „ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων “ ἡμῶν · πειθόμεθα γὰρ „ κρείττονα “ ἔχειν „ ὕπαρξιν “ οὐ γηΐνην ἀλλ᾿ οὐδὲ σωματικὴν ἀλλά τινα ἀόρατον καὶ ἀσώματον . σκοποῦμεν γὰρ οὐ „ τὰ βλεπόμενα “ , ὁρῶντες ταῦτα μὲν „ πρόσκαιρα “ ἐκεῖνα δὲ „ αἰώνια “ .
Lemmas: φημί που ὁ Παῦλος πρός ὁ ἐν ἀρχή ὑπομένω παρακαλέω αὐτός ἀκόλουθος ὁ πρότερος ὑπομονή φέρω κίνδυνος δεύτερος ὁ διά ὁ λόγος · „ ἀναμιμνῄσκω δέ ὁ πρότερος ἡμέρα , ἐν ὅς φωτίζω πολύς ἄθλησις ὑπομένω πάθημα , οὗτος μέν ὀνειδισμός τε καί θλῖψις θεατρίζω , οὗτος δέ κοινωνός ὁ οὕτως ἀναστρέφω γίγνομαι . καί γάρ ὁ δεσμός ἐγώ συμπαθέω , καί ὁ ἁρπαγή ὁ ὑπάρχω σύ μετά χαρά προσδέχομαι , γιγνώσκω ὅτι κρατύς ἔχω ὕπαρξις καί μένω . μή ἀποβάλλω οὖν ὁ παρρησία σύ , ὅστις ἔχω μέγας μισθαποδοσία . ὑπομονή γάρ ἔχω χρεία . “ „ πολύς “ τοιγαροῦν καί ἐγώ νῦν „ ἄθλησις “ ὑπομένω „ πάθημα “ „ ὀνειδισμός καί θλῖψις “ καί „ θεατρίζω “ καί „ μετά χαρά “ παραδέχομαι „ ὁ ἁρπαγή ὁ ὑπάρχω “ ἐγώ · πείθω γάρ „ κρατύς “ ἔχω „ ὕπαρξις “ οὐ γήϊνος ἀλλά οὐδέ σωματικός ἀλλά τις ἀόρατος καί ἀσώματος . σκοπέω γάρ οὐ „ ὁ βλέπω “ , ὁράω οὗτος μέν „ πρόσκαιρος “ ἐκεῖνος δέ „ αἰώνιος “ .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 45
Ἐπεὶ δέ τινες μὴ θεωροῦντες τὸν περὶ τῶν δαιμόνων λόγον , καὶ ὡς ὑπὲρ τοῦ παραμένειν ἐν τῷ παχεῖ τούτῳ καὶ περιγείῳ ἀέρι δεόμενοι τροφῆς τῆς διὰ τῶν ἀναθυμιάσεων ἐπιτηροῦσιν ὅπῃ κνίσσα ἀεὶ καὶ αἵματα καὶ λιβανωτοὶ , ἐξευτελίζουσιν ὡς ἀδιάφορον τὸ θύειν , εἴποιμεν ἂν καὶ πρὸς ταῦτα ὅτι , εἴπερ οἱ τροφὰς λῃσταῖς καὶ φονεῦσι καὶ βαρβάροις ἐχθροῖς τοῦ μεγάλου βασιλέως παρέχοντες ὡς τὸ κοινὸν ἀδικήσαντες καὶ κολάζονται , πόσῳ πλέον οἱ τοῖς τῆς κακίας ὑπηρέταις διὰ τοῦ θύειν διδόντες τροφὰς παρακατεχούσας αὐτοὺς ἐν τῷ περιγείῳ τόπῳ δικαιότατα ἂν ἐγκαλοῖντο , καὶ μάλιστα εἰ μαθόντες τό · „ ὁ θύων θεοῖς ἑτέροις ἐξολοθρευθήσεται , πλὴν κυρίῳ μόνῳ “ , θύοιεν τοῖς τῶν ἐπὶ γῆς κακῶν αἰτίοις . καὶ οἶμαί γε ἐπὶ τοῖς ἁμαρτανομένοις ὑπὸ τῶν δαιμόνων ἐνεργούντων κατὰ τῶν ἀνθρώπων οὐκ ἔλαττον ἐγκληθήσεσθαι τῶν ἐνεργησάντων δαιμόνων τὰ χείρονα , διὰ τοῦ θύειν θρέψαντες αὐτούς · οἱονεὶ γὰρ κοινῇ τὰ κακὰ πεποιήκασι τοῖς ἀνθρώποις οἵ τε δαίμονες καὶ οἱ κατασχόντες αὐτοὺς ἐπὶ γῆς , μὴ ἂν δυνηθέντας διαρκέσαι χωρὶς τῶν ἀναθυμιάσεων καὶ τῶν νομιζομένων εἶναι καταλλήλων τροφῶν τοῖς σώμασιν αὐτῶν .
Lemmas: ἐπεί δέ τις μή θεωρέω ὁ περί ὁ δαίμων λόγος , καί ὡς ὑπέρ ὁ παραμένω ἐν ὁ παχύς οὗτος καί περίγειος ἀήρ δέω τροφή ὁ διά ὁ ἀναθυμίασις ἐπιτηρέω ὅπῃ κνῖσα ἀεί καί αἷμα καί λιβανωτός , ἐξευτελίζω ὡς ἀδιάφορος ὁ θύω , λέγω ἄν καί πρός οὗτος ὅτι , εἴπερ ὁ τροφή λῃστής καί φονεύς καί βάρβαρος ἐχθρός ὁ μέγας βασιλεύς παρέχω ὡς ὁ κοινός ἀδικέω καί κολάζω , πόσος πολύς ὁ ὁ ὁ κακία ὑπηρέτης διά ὁ θύω δίδωμι τροφή παρακατέχω αὐτός ἐν ὁ περίγειος τόπος δίκαιος ἄν ἐγκαλέω , καί μάλα εἰ μανθάνω ὁ · „ ὁ θύω θεός ἕτερος ἐξολοθρεύω , πλήν κύριος μόνος “ , θύω ὁ ὁ ἐπί γῆ κακός αἴτιος . καί οἴομαι γε ἐπί ὁ ἁμαρτάνω ὑπό ὁ δαίμων ἐνεργέω κατά ὁ ἄνθρωπος οὐ ἐλαχύς ἐγκαλέω ὁ ἐνεργέω δαίμων ὁ κακός , διά ὁ θύω τρέφω αὐτός · οἱονεί γάρ κοινῇ ὁ κακός ποιέω ὁ ἄνθρωπος ὁ τε δαίμων καί ὁ κατέχω αὐτός ἐπί γῆ , μή ἄν δύναμαι διαρκέω χωρίς ὁ ἀναθυμίασις καί ὁ νομίζω εἰμί κατάλληλος τροφή ὁ σῶμα αὐτός .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 46
Πάλιν τε αὖ ὑπολαμβάνοντές τινες θέσει εἶναι τὰ ὀνόματα καὶ οὐδεμίαν αὐτὰ ἔχειν φύσιν πρὸς τὰ ὑποκείμενα , ὧν ἐστιν ὀνόματα , νομίζουσι μηδὲν διαφέρειν , εἰ λέγοι τις · σέβω τὸν πρῶτον θεὸν ἢ τὸν Δία ἢ Ζῆνα , καὶ εἰ φάσκοι τις · τιμῶ καὶ ἀποδέχομαι τὸν ἥλιον ἢ τὸν Ἀπόλλωνα καὶ τὴν σελήνην ἢ τὴν Ἄρτεμιν καὶ τὸ ἐν τῇ γῇ πνεῦμα ἢ τὴν Δήμητραν καὶ ὅσα ἄλλα φασὶν οἱ Ἑλλήνων σοφοί . πρὸς οὓς λεκτέον ὅτι ἔστι τις καὶ περὶ ὀνομάτων πραγματεία βαθυτάτη καὶ ἀνακεχωρηκυῖα , ἥντινα ὁ συνιεὶς ὄψεται ὅτι , εἴπερ ἦν θέσει τὰ ὀνόματα , οὐχ ὑπήκουσαν ἂν οἱ καλούμενοι δαίμονες ἢ ἄλλαι τινὲς ἡμῖν ἀόρατοι δυνάμεις τοῖς ἐκείνους μὲν νοοῦσιν ὀνομάζουσι δὲ ὡς τεθέντα τὰ ὀνόματα · νυνὶ δὲ φθόγγοι τινὲς καὶ συλλαβαὶ καὶ μετὰ προσπνεύσεως ἢ ψιλότητος ἢ ἐκτάσεως ἢ συστολῆς ὀνομασίαι ἀπαγγελλόμεναι ἄγουσι τάχα τινὶ φύσει ἀθεωρήτῳ ἡμῖν τοὺς καλουμένους . εἰ δὲ τοῦθ᾿ οὕτως ἔχει καὶ μὴ ἔστι θέσει τὰ ὀνόματα , οὐδενὶ ὀνόματι κλητέον τὸν πρῶτον θεὸν ἢ οἷς ὁ θεράπων καὶ οἱ προφῆται καὶ αὐτὸς ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν ὀνομάζουσιν αὐτὸν , οἷον Σαβαὼθ , Ἀδωναῒ , Σαδδαῒ , καὶ πάλιν θεὸς Ἀβραὰμ , θεὸς Ἰσαὰκ καὶ θεὸς Ἰακώβ · „ τοῦτο “ γάρ φησιν „ ἐστὶν ὄνομα αἰώνιον καὶ μνημόσυνον γενεαῖς γενεῶν . “ οὐ θαυμαστὸν δὲ , εἰ τὰ δαιμόνια τὰς ἰδίας ὀνομασίας ἀναφέρει ἐπὶ τὸν πρῶτον θεὸν , ἵν᾿ ὡς ὁ πρῶτος προσκυνηθῇ θεός . ὅπερ τῷ καθ᾿ ἡμᾶς θεράποντι καὶ τοῖς προφήταις καὶ τῷ πληρώματι νόμου Χριστῷ καὶ τοῖς ἀποστόλοις αὐτοῦ οὐκ ἔστι πάτριον . καὶ ταῦτα ἀναγκαίως , ἵνα μή τις ἡμᾶς κατασοφίσηται ἢ κἂν ἐπὶ ποσὸν μολύνῃ τὸν λογισμὸν ἡμῶν , παρεθέμεθα · οἷς ἐπιμελῶς προσεκτέον μηδένα τόπον διδοῦσι παρεγχειρήσεως τοῖς ἐναντίοις .
Lemmas: πάλιν τε αὖ ὑπολαμβάνω τις θέσις εἰμί ὁ ὄνομα καί οὐδείς αὐτός ἔχω φύσις πρός ὁ ὑπόκειμαι , ὅς εἰμί ὄνομα , νομίζω μηδείς διαφέρω , εἰ λέγω τις · σέβω ὁ πρῶτος θεός ἤ ὁ Ζεύς ἤ Ζεύς , καί εἰ φάσκω τις · τιμάω καί ἀποδέχομαι ὁ ἥλιος ἤ ὁ Ἀπόλλων καί ὁ σελήνη ἤ ὁ Ἄρτεμις καί ὁ ἐν ὁ γῆ πνεῦμα ἤ ὁ Δημήτηρ καί ὅσος ἄλλος φημί ὁ Ἕλλην σοφός . πρός ὅς λεκτέος ὅτι εἰμί τις καί περί ὄνομα πραγματεία βαθύς καί ἀναχωρέω , ὅστις ὁ συνίημι ὁράω ὅτι , εἴπερ εἰμί θέσις ὁ ὄνομα , οὐ ὑπακούω ἄν ὁ καλέω δαίμων ἤ ἄλλος τις ἐγώ ἀόρατος δύναμις ὁ ἐκεῖνος μέν νοέω ὀνομάζω δέ ὡς τίθημι ὁ ὄνομα · νυνί δέ φθόγγος τις καί συλλαβή καί μετά πρόσπνευσις ἤ ψιλότης ἤ ἔκτασις ἤ συστολή ὀνομασία ἀπαγγέλλω ἄγω τάχα τις φύσις ἀθεώρητος ἐγώ ὁ καλέω . εἰ δέ οὗτος οὕτως ἔχω καί μή εἰμί θέσις ὁ ὄνομα , οὐδείς ὄνομα κλητέος ὁ πρῶτος θεός ἤ ὅς ὁ θεράπων καί ὁ προφήτης καί αὐτός ὁ σωτήρ καί κύριος ἐγώ ὀνομάζω αὐτός , οἷος σαβαώθ , Ἀδωναΐ , Σαδδαΐ , καί πάλιν θεός Ἀβραάμ , θεός Ἰσαάκ καί θεός Ἰακώβ · „ οὗτος “ γάρ φημί „ εἰμί ὄνομα αἰώνιος καί μνημόσυνον γενεά γενεά . “ οὐ θαυμαστός δέ , εἰ ὁ δαιμόνιον ὁ ἴδιος ὀνομασία ἀναφέρω ἐπί ὁ πρῶτος θεός , ἵνα ὡς ὁ πρῶτος προσκυνέω θεός . ὅς ὁ κατά ἐγώ θεράπων καί ὁ προφήτης καί ὁ πλήρωμα νόμος Χριστός καί ὁ ἀπόστολος αὐτός οὐ εἰμί πάτριος . καί οὗτος ἀναγκαῖος , ἵνα μή τις ἐγώ κατασοφίζομαι ἤ ἐάν ἐπί ποσός μολύνω ὁ λογισμός ἐγώ , παρατίθημι · ὅς ἐπιμελής προσέχω μηδείς τόπος δίδωμι παρεγχείρησις ὁ ἐναντίος .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 47
Ἔτι δὲ καὶ φιλοζωεῖ ἄνθρωπος πεῖσμα λαβὼν περὶ οὐσίας λογικῆς ψυχῆς ὡς ἐχούσης τι συγγενὲς θεῷ . νοερὰ γὰρ ἑκάτερα καὶ ἀόρατα καὶ , ὡς ὁ ἐπικρατῶν ἀποδείκνυσι λόγος , ἀσώματα . τί δὲ καὶ ὁ κατασκευάζων ἡμᾶς ἐνεποίει πόθον τῆς πρὸς αὐτὸν εὐσεβείας καὶ κοινωνίας , ὅστις καὶ ἐν τοῖς ἐσφαλμένοις ἴχνη τινὰ σῴζει τοῦ θείου βουλήματος , εἴπερ μὴ ἦν δυνατὸν καὶ ἐφικτὸν τὸ φυσικῶς ποθούμενον τοῖς λογικοῖς καταλαβεῖν ; καὶ σαφὲς ὅτι , ὥσπερ ἕκαστον μέλος ἡμῶν πρός τι πέφυκεν οἰκειότητα σῴζειν , οἱ ὀφθαλμοὶ πρὸς τὰ ὁρατὰ καὶ ὦτα πρὸς τὰ ἀκουστὰ , οὕτω νοῦς πρὸς τὰ νοητὰ καὶ τὸν ἐπέκεινα τῶν νοητῶν θεόν . τί τοίνυν ὀκνοῦμεν καὶ διστάζομεν ἀποθέμενοι τὸ ἐμποδίζον „ φθαρτὸν σῶμα , “ βαρῦνον ψυχὴν , βρῖθον „ νοῦν πολυφρόντιδα “ „ γεῶδες σκῆνος “ , ἀπολυθῆναι τῶν δεσμῶν καὶ ἀναλῦσαι ἀπὸ τῶν μετὰ σαρκὸς καὶ αἵματος κυμάτων ; ἵνα σὺν Χριστῷ Ἰησοῦ τὴν οἰκείαν τῇ μακαριότητι ἀνάπαυσιν ἀναπαυσώμεθα . τὸν αὐτὸν ὅλον δι᾿ ὅλων ἔμψυχον λόγον θεωροῦντες καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ τρεφόμενοι καὶ τὴν ἐν αὐτῷ ποικιλωτάτην σοφίαν καταλαμβάνοντες καὶ τυπούμενοι ὑπὸ τῆς αὐτοαληθείας καὶ ἐν φωτὶ τῷ ἀληθινῷ καὶ ἀλήκτῳ τῆς γνώσεως τὸν νοῦν καταλαμπόμενοι πρὸς τὴν θέαν τῶν δι᾿ ἐκείνου τοῦ φωτὸς θεωρεῖσθαι πεφυκότων ὑπὸ ὀφθαλμῶν φωτιζομένων ὑπὸ τῆς τοῦ κυρίου ἐντολῆς .
Lemmas: ἔτι δέ καί φιλοζωέω ἄνθρωπος πεῖσμα λαμβάνω περί οὐσία λογικός ψυχή ὡς ἔχω τις συγγενής θεός . νοερός γάρ ἑκάτερος καί ἀόρατος καί , ὡς ὁ ἐπικρατέω ἀποδείκνυμι λόγος , ἀσώματος . τίς δέ καί ὁ κατασκευάζω ἐγώ ἐμποιέω πόθος ὁ πρός αὐτός εὐσέβεια καί κοινωνία , ὅστις καί ἐν ὁ σφάλλω ἴχνος τις σῴζω ὁ θεῖος βούλημα , εἴπερ μή εἰμί δυνατός καί ἐφικτός ὁ φυσικός ποθέω ὁ λογικός καταλαμβάνω ; καί σαφής ὅτι , ὥσπερ ἕκαστος μέλος ἐγώ πρός τις φύω οἰκειότης σῴζω , ὁ ὀφθαλμός πρός ὁ ὁρατός καί οὖς πρός ὁ ἀκουστός , οὕτως νόος πρός ὁ νοητός καί ὁ ἐπέκεινα ὁ νοητός θεός . τίς τοίνυν ὀκνέω καί διστάζω ἀποτίθημι ὁ ἐμποδίζω „ φθαρτός σῶμα , “ βαρύνω ψυχή , βρίθω „ νόος πολύφροντις “ „ γεώδης σκῆνος “ , ἀπολύω ὁ δεσμός καί ἀναλύω ἀπό ὁ μετά σάρξ καί αἷμα κῦμα ; ἵνα σύν Χριστός Ἰησοῦς ὁ οἰκεῖος ὁ μακαριότης ἀνάπαυσις ἀναπαύω . ὁ αὐτός ὅλος διά ὅλος ἔμψυχος λόγος θεωρέω καί ἀπό αὐτός τρέφω καί ὁ ἐν αὐτός ποικίλος σοφία καταλαμβάνω καί τυπόω ὑπό ὁ αὐτοαλήθεια καί ἐν φώς ὁ ἀληθινός καί ἄλληκτος ὁ γνῶσις ὁ νόος καταλάμπω πρός ὁ θέα ὁ διά ἐκεῖνος ὁ φώς θεωρέω φύζω ὑπό ὀφθαλμός φωτίζω ὑπό ὁ ὁ κύριος ἐντολή .
origenes.exhortatio-ad-martyrium 48
Πάλαι ἠκούσαμεν τῶν Ἰησοῦ λόγων καὶ ἤδη πολλῷ χρόνῳ τῷ εὐαγγελίῳ μεμαθητεύμεθα , καὶ πάντες ᾠκοδομήσαμεν ἑαυτοῖς οἰκίαν . ποῦ δὲ ᾠκοδομήσαμεν , πότερον „ ἐπὶ τὴν πέτραν “ σκάψαντες καὶ βαθύναντες ἢ „ ἐπὶ τὴν ἄμμον “ „ χωρὶς θεμελίου , “ ὁ παρὼν δείξει ἀγών . ἐνέστηκε γὰρ χειμὼν φέρων βροχὴν καὶ ποταμοὺς καὶ ἀνέμους ἢ , ὡς ὁ Λουκᾶς ὀνομάζει , πλημμύραν , καὶ ταῦτα προσρήξαντα τῇ οἰκίᾳ ἤτοι οὐκ ἰσχύσει „ σαλεῦσαι αὐτὴν , “ καὶ διὰ τοῦτο οὐ πεσεῖται ἡ οἰκία , ἅτε „ ἐπὶ τὴν πέτραν “ τὸν Χριστὸν τεθεμελιωμένη , ἢ ἐλέγξει τὸ σαθρὸν τῆς οἰκοδομῆς διὰ τῆς ἐνεστηκυίας προφάσεως συμπεσουμένης . ὅπερ ἀπείη τῶν ἡμετέρων οἰκοδομημάτων · μεγάλη γὰρ σφόδρα ἡ ἐν ἀρνήσει πτῶσις ἢ , ὡς ὁ Λουκᾶς φησι , „ μέγα τὸ ῥῆγμα “ τῆς χωρὶς τοῦ θεμελίου οἰκοδομῆς . διόπερ ἡμεῖς εὐχώμεθα , ἵνα ὁμοιωθῶμεν „ ἀνδρὶ φρονίμῳ , ὅστις ᾠκοδόμησεν αὐτοῦ τὴν οἰκίαν ἐπὶ τὴν πέτραν . “ ἡκέτω γὰρ ἐπὶ τοιαύτῃ οἰκοδομῇ ἡ ἀπὸ τῶν „ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις “ πνευματικῶν „ τῆς πονηρίας “ „ βροχὴ “ ἢ „ ποταμοὶ “ τῶν ἐχθρῶν ἡμῖν ἀρχῶν καὶ ἐξουσιῶν ἢ οἱ ἀπὸ τῶν κοσμοκρατόρων τοῦ σκότους τούτου „ ἄνεμοι “ σκληροὶ ἢ πλημμύρα τῶν καταχθονίων πνευμάτων καὶ προσρηγνύτωσαν ἑαυτοὺς τῇ „ ἐπὶ τὴν πέτραν “ ἡμῶν οἰκοδομῇ · ἵνα μὴ μόνον πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν ἀλλὰ μηδὲ σαλευθῆναι τὴν ἀρχὴν τὴν οἰκίαν πάθωσι μᾶλλον ὑφ᾿ ἡμῶν τὰ ἐνεργοῦντα ἤπερ δράσωσι . καὶ λεγέτω γε ἑκάτερος ὑμῶν πλήσσων τὰ ἀντικείμενα · „ οὕτω πυκτεύω ὡς οὐκ ἀέρα δέρων . “
Lemmas: πάλαι ἀκούω ὁ Ἰησοῦς λόγος καί ἤδη πολύς χρόνος ὁ εὐαγγέλιον μαθητεύω , καί πᾶς οἰκοδομέω ἑαυτοῦ οἰκία . ποῦ δέ οἰκοδομέω , πότερος „ ἐπί ὁ πέτρα “ σκάπτω καί βαθύνω ἤ „ ἐπί ὁ ἄμμος “ „ χωρίς θεμέλιος , “ ὁ πάρειμι δείκνυμι ἀγών . ἐνίστημι γάρ χειμών φέρω βροχή καί ποταμός καί ἄνεμος ἤ , ὡς ὁ Λουκᾶς ὀνομάζω , πλήμυρα , καί οὗτος προσρήγνυμι ὁ οἰκία ἤτοι οὐ ἰσχύω „ σαλεύω αὐτός , “ καί διά οὗτος οὐ πίπτω ὁ οἰκίον , ἅτε „ ἐπί ὁ πέτρα “ ὁ Χριστός θεμελιόω , ἤ ἐλέγχω ὁ σαθρός ὁ οἰκοδομή διά ὁ ἐνίστημι πρόφασις συμπίπτω . ὅς ἄπειμι ὁ ἡμέτερος οἰκοδόμημα · μέγας γάρ σφόδρα ὁ ἐν ἄρνησις πτῶσις ἤ , ὡς ὁ Λουκᾶς φημί , „ μέγας ὁ ῥῆγμα “ ὁ χωρίς ὁ θεμέλιος οἰκοδομή . διόπερ ἐγώ εὔχομαι , ἵνα ὁμοιόω „ ἀνήρ φρόνιμος , ὅστις οἰκοδομέω αὐτός ὁ οἰκία ἐπί ὁ πέτρα . “ ἥκω γάρ ἐπί τοιοῦτος οἰκοδομή ὁ ἀπό ὁ „ ἐν ὁ ἐπουράνιος “ πνευματικός „ ὁ πονηρία “ „ βροχή “ ἤ „ ποταμός “ ὁ ἐχθρός ἐγώ ἀρχή καί ἐξουσία ἤ ὁ ἀπό ὁ κοσμοκράτωρ ὁ σκότος οὗτος „ ἄνεμος “ σκληρός ἤ πλήμμυρα ὁ καταχθόνιος πνεῦμα καί προσρήγνυμι ἑαυτοῦ ὁ „ ἐπί ὁ πέτρα “ ἐγώ οἰκοδομή · ἵνα μή μόνος πρός ὁ μή πίπτω ἀλλά μηδέ σαλεύω ὁ ἀρχή ὁ οἰκία πάσχω μάλα ὑπό ἐγώ ὁ ἐνεργέω ἤ δράω . καί λέγω γε ἑκάτερος σύ πλήσσω ὁ ἀντίκειμαι · „ οὕτως πυκτεύω ὡς οὐ ἀήρ δέρω . “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 50
Καὶ τοῦτο δὲ γινώσκωμεν , ὅτι τὸ εἰρημένον περὶ τοῦ Ἄβελ ἀναιρεθέντος ὑπὸ τοῦ ἀνθρωποκτόνου καὶ ἀδίκου Κάϊν ἐφαρμόζει πᾶσιν , ὧν ἀδίκως ἐξεχύθη τὸ αἷμα . τὸ γάρ · „ φωνὴ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός με ἐκ τῆς γῆς “ νομίσωμεν λέγεσθαι καὶ περὶ ἑκάστου τῶν μαρτύρων , ὧν ἡ φωνὴ τοῦ αἵματος βοᾷ πρὸς τὸν θεὸν ἀπὸ τῆς γῆς . τάχα δὲ καὶ ὥσπερ „ τιμίῳ αἵματι “ τῷ τοῦ Ἰησοῦ ἠγοράσθημεν , Ἰησοῦ λαβόντος „ τὸ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα , “ οὕτως τῷ „ τιμίῳ αἵματι “ τῶν μαρτύρων ἀγορασθήσονταί τινες , καὶ αὐτῶν πλέον ὑψουμένων παρ᾿ ὃ ὑψώθησαν ἂν δίκαιοι μὲν γενόμενοι μὴ μαρτυρήσαντες δέ · λόγον γὰρ ἔχει τὸ ἰδίως τὸν ἐν μαρτυρίῳ θάνατον ὕψωσιν καλεῖσθαι , ὡς δῆλον ἐκ τοῦ · „ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς , πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν . “ δοξάσωμεν οὖν καὶ ἡμεῖς ὑψώσαντες τῷ ἑαυτῶν θανάτῳ τὸν θεὸν , ἐπείπερ ὁ μαρτυρῶν τῷ ἑαυτοῦ „ θανάτῳ δοξάσει τὸν θεόν · “ ὅπερ καὶ αὐτὸ ἀπὸ Ἰωάννου μεμαθήκαμεν εἰπόντος · „ ταῦτα δὲ εἶπε σημαί νων ποίῳ θανάτῳ δοξάσει τὸν θεόν . “
Lemmas: καί οὗτος δέ γιγνώσκω , ὅτι ὁ λέγω περί ὁ Ἄβελ ἀναιρέω ὑπό ὁ ἀνθρωποκτόνος καί ἄδικος Κάϊν ἐφαρμόζω πᾶς , ὅς ἄδικος ἐκχέω ὁ αἷμα . ὁ γάρ · „ φωνή αἷμα ὁ ἀδελφός σύ βοάω πρός ἐγώ ἐκ ὁ γῆ “ νομίζω λέγω καί περί ἕκαστος ὁ μάρτυς , ὅς ὁ φωνή ὁ αἷμα βοάω πρός ὁ θεός ἀπό ὁ γῆ . τάχα δέ καί ὥσπερ „ τίμιος αἷμα “ ὁ ὁ Ἰησοῦς ἀγοράζω , Ἰησοῦς λαμβάνω „ ὁ ὄνομα ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα , “ οὕτως ὁ „ τίμιος αἷμα “ ὁ μάρτυς ἀγοράζω τις , καί αὐτός πολύς ὑψόω παρά ὅς ὑψόω ἄν δίκαιος μέν γίγνομαι μή μαρτυρέω δέ · λόγος γάρ ἔχω ὁ ἴδιος ὁ ἐν μαρτύριον θάνατος ὕψωσις καλέω , ὡς δῆλος ἐκ ὁ · „ ἐάν ὑψόω ἐκ ὁ γῆ , πᾶς ἕλκω πρός ἐμαυτοῦ . “ δοξάζω οὖν καί ἐγώ ὑψόω ὁ ἑαυτοῦ θάνατος ὁ θεός , ἐπεί ὁ μαρτυρέω ὁ ἑαυτοῦ „ θάνατος δοξάζω ὁ θεός · “ ὅς καί αὐτός ἀπό Ἰωάννης μανθάνω λέγω · „ οὗτος δέ λέγω σημαι σαίνω ποῖος θάνατος δοξάζω ὁ θεός . “
origenes.exhortatio-ad-martyrium 51
Ταῦτά μοι κατὰ τὸ δυνατὸν , ὡς οἷόν τε ἦν , πρὸς ὑμᾶς ὑπηγόρευται , ἅπερ εὔχομαι ὑμῖν γενέσθαι πρὸς τὸν παρόντα ἀγῶνα χρήσιμα . εἰ δ᾿ ὑμεῖς μάλιστα νῦν ὡς ἄξιοι πλείονα βλέπειν τῶν τοῦ θεοῦ μυστηρίων μείζονα καὶ πλουσιώτερα καταλαμβάνοντες καὶ πρὸς τὸ προκείμενον ἀνυσιμώτερα τούτων ὡς παιδικῶν καὶ εὐτελῶν καταφρονήσετε , κἀγὼ ἂν τὸ τοιοῦτον περὶ ὑμῶν εὐξαίμην . πρόκειται γὰρ ὑμῖν οὐ τὸ δι᾿ ἡμῶν ἀνυσθῆναι τὰ καθ᾿ ὑμᾶς ἀλλὰ τὸ ὅπως ποτὲ ἀνυσθῆναι . καὶ εἴθε γε ἀνυσθείη διὰ θειοτέρων καὶ συνετωτέρων καὶ ὑπερεχόντων πᾶσαν ἀνθρωπίνην φύσιν λόγων καὶ σοφίας θεοῦ .
Lemmas: οὗτος ἐγώ κατά ὁ δυνατός , ὡς οἷος τε εἰμί , πρός σύ ὑπαγορεύω , ὅς εὔχομαι σύ γίγνομαι πρός ὁ πάρειμι ἀγών χρήσιμος . εἰ δέ σύ μάλα νῦν ὡς ἄξιος πολύς βλέπω ὁ ὁ θεός μυστήριον μέγας καί πλούσιος καταλαμβάνω καί πρός ὁ πρόκειμαι ἀνύσιμος οὗτος ὡς παιδικός καί εὐτελής καταφρονέω , ἐγώ ἄν ὁ τοιοῦτος περί σύ εὔχομαι . πρόκειμαι γάρ σύ οὐ ὁ διά ἐγώ ἀνύω ὁ κατά σύ ἀλλά ὁ ὅπως ποτέ ἀνύω . καί εἴθε γε ἀνύω διά θεῖος καί συνετός καί ὑπερέχω πᾶς ἀνθρώπινος φύσις λόγος καί σοφία θεός .