origenes.excerpta-in-psalmos-dub 27.1
Στίχ . α᾿ Πρὸς σὲ , Κόριε , κεκράξομαι · ὁ Θεός μου μὴ παρασιωπήσῃς ἀπʼ ἐμοῦ . Εἰ μὲν ἐπίγειά τις αἰτεῖται παρὰ Θεοῦ , βραχείᾳ χρῆται φωνῇ · εἰ δὲ τὰ ἐπουράνια , κράζει τε καὶ βοᾷ . Ὅθεν ἐν ταῖς ῥαφαῖς οἱ ἅγιοι πρὸς τὸν Θεὸν ἐκέκραξαν . Κράζει δέ τις εἰσελθὼν εἰς τὸ ταμιεῖον ἑαυτοῦ , καὶ κλείσας τὴν θύραν . Οὐ παρασιωπᾷ δὲ τοῖς ἀγίοις ὁ Θεός . Ἐλάλει γοῦν Μωσῇ , καὶ Ἀαρὼν , καὶ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ναυῆ . Ἐλάλει καὶ διὰ προφητῶν , ἡνίκα ἦν ὁ λαὸς αὐτοῦ . Ἅ δὲ λαλεῖ ὁ Θεὸς , οὐκ ἔξωθέν ἐστιν , ἀλλὰ τὰ ἅγια , τὰ ἐπὶ τὴν καρδίαν ἡμῶν ἀναβαίνοντα , κατὰ τό · Μακάριος ἀνὴρ , οὗ ἐστιν ἀντίληψις αὐτοῦ παρὰ σοῦ , Κύριε · ἀνα · βάσεις εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ . Ἔχομεν δὲ ἄλλην ἀκοὴν καὶ θείαν αἴσθησιν , κατὰ Σολομῶντα , λόγοι Θεοῦ ἀκούουσαν , ἡνωμένην αὐτῷ . ᾯ δὲ παρασιωπῷ Θεὸς , ὁμοιοῦται τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκοι . Οὐδένα γὰρ τῶν ἀγίων ἴσμεν λάκκον ὀρύξαντα · φρέαρ δὲ ὤρυττεν ὁ δεόμενος ὕδατος . Ἐντέλλεται καὶ ὁ Σολομῶν ἀπὸ φρεάτων πίνειν . Θεὸς δὲ διὰ τοῦ προφήτου τοῖς ἐκ λάκκων πίνουσιν ἀπειλεῖ , λέγων · Ἐμὲ ἐγκατέλιπτον πηγὴν ὕδατος ζῶντος , κοὶ ὥρυξαν ἑαυτοῖς λάκκους συντετριμμέτους . Κα ταβαίνουσι δὲ εἰς λάκκον οἱ τὰ ψυχρὰ τῆς ὕλης πε ριέποντες πράγματα · ἔνθα καὶ τῶν ἀνθρώπων ὁ πολέμιος δράκων , ὅς καὶ ψυχρὸς ὠνόμασται , κατοικεῖ . Πάντων γὰρ ζώων , τῶν ἐπὶ γῆς , ὁ δράκων ψυχρότερος . Πᾶσα οὗν ἁμαρτία ψυχρά · τὰ δὲ θεῖα , ὡς ἕοικε , θερμά . Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύμτα , καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα . Καὶ , πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν · καὶ , τῷ πνεύματι ζέοντες . Ὅτι δὲ οἱ ἁμαρτωλοὶ παρὰ λάκκοις εἰσὶν , ἐν τῇ Ἐξόδῳ φησίν · Ἀπέκτεινεν ὁ Θεὸς ἀπὸ προσώπου Θάρσὼ , ὃς κάθηται ἐπὶ τοῦ θρόνου , ἕως πρωτοτόκου τῆς αἰχμαλωτίδος , τῆς ἐν λάκκῳ . Οὕτως οἱ καταβαίνοντες εἰς λάκκον ἁμαρτωλοί εἰσιν καὶ αἰχμάλωτοι . Ἀλλʼ ὁ ἀγαθὸς Θεὸς καὶ τούτους καλεῖ , καὶ δίδωσιν ἄφεσιν . νεῦμα γὰρ Κυρίου ἐπʼ ἐμὲ , οὖ ἕνεκεν ἔχρισέ με εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς . Ἀπέσταλκέ με κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν , καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν .
Lemmas: Στίχ . α πρός σύ , κοριός , κράζω · ὁ θεός ἐγώ μή παρασιωπάω ἀπό ἐγώ . εἰ μέν ἐπίγειος τις αἰτέω παρά θεός , βραχύς χράω φωνή · εἰ δέ ὁ ἐπουράνιος , κράζω τε καί βοάω . ὅθεν ἐν ὁ ῥαφή ὁ ἅγιος πρός ὁ θεός ἐκακράκνυμι . κράζω δέ τις εἰσέρχομαι εἰς ὁ ταμιεῖον ἑαυτοῦ , καί κλείω ὁ θύρα . οὐ παρασιωπάω δέ ὁ ἅγιος ὁ θεός . λαλέω γοῦν Μωϋσῆς , καί Ἀαρών , καί Ἰησοῦς ὁ ὁ Ναυῆ . λαλέω καί διά προφήτης , ἡνίκα εἰμί ὁ λαός αὐτός . ὅς δέ λαλέω ὁ θεός , οὐ ἔξωθεν εἰμί , ἀλλά ὁ ἅγιος , ὁ ἐπί ὁ καρδία ἐγώ ἀναβαίνω , κατά ὁ · μακάριος ἀνήρ , ὅς εἰμί ἀντίληψις αὐτός παρά σύ , κύριος · ἀνα · βάσις εἰς ὁ καρδία αὐτός . ἔχω δέ ἄλλος ἀκοή καί θεῖος αἴσθησις , κατά Σολομών , λόγος θεός ἀκούω , ἑνόω αὐτός . ὧ δέ παρασιωπῶ θεός , ὁμοιόω ὁ καταβαίνω εἰς λάκκος . οὐδείς γάρ ὁ ἅγιος οἶδα λάκκος ὀρύσσω · φρέαρ δέ ὀρύσσω ὁ δέω ὕδωρ . ἐντέλλω καί ὁ Σολομῶν ἀπό φρέαρ πίνω . θεός δέ διά ὁ προφήτης ὁ ἐκ λάκκος πίνω ἀπειλέω , λέγω · ἐγώ ἐγκαταλείπω πηγή ὕδωρ ζάω , κοί ὀρύσσω ἑαυτοῦ λάκκος συντρίβω . κυρία ταβαινους δέ εἰς λάκκος ὁ ὁ ψυχρός ὁ ὕλη μετά ῥίπτω πρᾶγμα · ἔνθα καί ὁ ἄνθρωπος ὁ πολέμιος δράκων , ὅς καί ψυχρός ὀνομάζω , κατοικέω . πᾶς γάρ ζῷον , ὁ ἐπί γῆ , ὁ δράκων ψυχρός . πᾶς οὖν ἁμαρτία ψυχρός · ὁ δέ θεῖος , ὡς ἔοικα , θερμός . ὁ ποιέω ὁ ἄγγελος αὐτός πνεῦμα , καί ὁ λειτουργός αὐτός πῦρ φλόξ . καί , πῦρ ἔρχομαι βάλλω ἐπί ὁ γῆ · καί , ὁ πνεῦμα ζέω . ὅτι δέ ὁ ἁμαρτωλός παρά λάκκος εἰμί , ἐν ὁ Ἔξοδος φημί · ἀποκτείνω ὁ θεός ἀπό πρόσωπον θαρσέω , ὅς κάθημαι ἐπί ὁ θρόνος , ἕως πρωτότοκος ὁ αἰχμαλωτίς , ὁ ἐν λάκκος . οὕτως ὁ καταβαίνω εἰς λάκκος ἁμαρτωλός εἰμί καί αἰχμάλωτος . ἀλλά ὁ ἀγαθός θεός καί οὗτος καλέω , καί δίδωμι ἄφεσις . νεῦμα γάρ κύριος ἐπί ἐγώ , ὅς ἕνεκα χρίω ἐγώ εὐαγγελίζομαι πτωχός . ἀποστέλλω ἐγώ κηρύσσω αἰχμάλωτος ἄφεσις , καί τυφλός ἀνάβλεψις .