origenes.excerpta-in-psalmos-dub 36.7
Στίχ . ζ΄ . Ὑποτάγηθι τῷ Κυρίῳ , καὶ ἱκέτευσον αὐτόν . Ὑποταγὴν οὖν ἐνταῦθα λέγει τὴν τῶν κακῶν ἀναχώρησιν . Οὐδεὶς γὰρ ἁμαρτάνων ὑποτέτακται τῷ Κυρίῳ . Ἔστω , φησὶν , ὅτι ἤδη ὑπετάχθην · τί ποιῶ περὶ τῶν προτέρων ; Ἱκέτευσον αὐτὸν , λέγων · Μὴ μνησθῇς ἡμῶν ἀνομιῶν ἀρχαίων . Ὥστε οὐ δεῖ πρότερον περὶ ἁμαρτίας ἱκετεύειν , ἢ ὑποταγέντα τῷ Κυρίῳ , τουτέστιν ἐκστάντα τῆς ἁμαρτίας . Ἔτι γὰρ ὄντα ἐν ἁμαρτίαις ἄφεσιν ἁμαρτιῶν αἰτεῖν , πάνυ ἄλογόν ἐστι . Στίχ . ζ΄ . Μὴ παραδήλου ἐν τῷ κατευοδουμένῳ ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ , ἐν ἀνθρώπῳ ποιοῦντι παρανομίαν . Μὴ μιμήσῃ , φησὶν , εὐδαιμονίαν ἐκ παρανομίας συγκροτουμένην · μηδὲ εἰς κακίαν ἐρεθίζου , κἂν ὁρᾷς τὸ κακὸν εὐοδούμενον , δέον λογίσασθαι , ὅτι ὁ αἰὼν οὗτος τούτων ἐστὶ τῶν μὴ ἐχόντων ἄλλην ἐλπίδα . Εὐτυχείτωσαν ἐν αὐτῷ , καὶ ἐχέτωσαν τὰ νομιζόμενα ἀγαθά . Ἡμεῖς δὲ εἰς ἄλλον αἰῶνα βλέπομεν ζωῆς · καὶ ἡ ἐλπὶς ἡμῶν , ἑξῆς τούτῳ τῷ αἰῶνί ἐστιν . Οὐχ οἷόν τέ ἐστι τὰ ἀγαθὰ ἐν τούτῳ τῷ αἰῶνι ἔχειν καὶ ἐν ἐκείνῳ · εἰ γὰρ ἐν τούτῳ ἔχει ( τις ) , ἐκεῖ κολαζόμενος ἀκούσεται · Ἀπέλαβες τὰ ἀγαθάσου ἐν τῇ ζωῇ σου . Ἀναγκαίως μέντοι προστέθειται τό · Ἐν ἀνθρώπῳ ποιοῦντι παρανομίαν . Τῶν τοιούτων γὰρ , φησὶ , τὴν ῇ μίμησιν παραιτεῖσθαι χρή · καὶ χρήσιμον σφόδρα τοῦ ἀποφοιτᾷν τῷ παραζηλοῦν αὐτούς . Εὐοδοῦνται ( 67 ) γὰρ , ἤτοι τὴν ἐν πράγμασι τοῖς ἰδίοις εὐοδίαν ἔχειν ὑπολαμβάνονται , οὐ ψήφοις ταῖς ἄνωθεν τὸ χρῆμα κερδαίνοντες , ἀλλʼ ἐκ τοῦ πλεονεκτεῖν καὶ ἁρπάζειν τὰ ἑτέρων ἔσθʼ ὅτε . Τὴν οὖν εὐόδωσιν , τὴν ἐπὶ τὸ χεῖρον προκοπὴν λέγει . Ἐπειδὴ δὲ πολλοὶ ἐν δικαιοσύνῃ ζῶντες , ὅταν ἴδωσιν ἑαυτοὺς ἐν πόνοις , τὸν δὲ ἁμαρτωλὸν ἐν πᾶσι πρὸς καιρὸν εὐοδούμενον , ὀργισθέντες · τῆς δικαιοσύνης ἀφίστανται , τοῦτο δὲ ἀνοίας τῆς ἐσχάτης · διὰ τοῦτο μακροθυμεῖν διδάσκων ὁ λόγος , καὶ τῆς δικαιοσύνης τοῦ Θεοῦ τὸν καρπὸν προσδὲχεσθαὶ φησι .
Lemmas: Στίχ . Ζ΄ . ὑποτάσσω ὁ κύριος , καί ἱκετεύω αὐτός . ὑποταγή οὖν ἐνταῦθα λέγω ὁ ὁ κακός ἀναχώρησις . οὐδείς γάρ ἁμαρτάνω ὑποτάσσω ὁ κύριος . εἰμί , φημί , ὅτι ἤδη ὑποτάσσω · τίς ποιέω περί ὁ πρότερος ; ἱκετεύω αὐτός , λέγω · μή μιμνῄσκω ἐγώ ἀνομία ἀρχαῖος . ὥστε οὐ δέω πρότερος περί ἁμαρτία ἱκετεύω , ἤ ὑποτάσσω ὁ κύριος , τουτέστι ἐξίστημι ὁ ἁμαρτία . ἔτι γάρ εἰμί ἐν ἁμαρτία ἄφεσις ἁμαρτία αἰτέω , πάνυ ἄλογος εἰμί . Στίχ . Ζ΄ . μή παραδηλόω ἐν ὁ κατευοδόω ἐν ὁ ὁδός αὐτός , ἐν ἄνθρωπος ποιέω παρανομία . μή μιμέομαι , φημί , εὐδαιμονία ἐκ παρανομία συγκροτέω · μηδέ εἰς κακία ἐρεθίζω , ἐάν ὁράω ὁ κακός εὐοδέω , δέω λογίζομαι , ὅτι ὁ αἰών οὗτος οὗτος εἰμί ὁ μή ἔχω ἄλλος ἐλπίς . εὐτυχέω ἐν αὐτός , καί ἔχω ὁ νομίζω ἀγαθός . ἐγώ δέ εἰς ἄλλος αἰών βλέπω ζωή · καί ὁ ἐλπίς ἐγώ , ἑξῆς οὗτος ὁ αἰών εἰμί . οὐ οἷος τε εἰμί ὁ ἀγαθός ἐν οὗτος ὁ αἰών ἔχω καί ἐν ἐκεῖνος · εἰ γάρ ἐν οὗτος ἔχω ( τις ) , ἐκεῖ κολάζω ἀκούω · ἀπολαμβάνω ὁ ἄγαμαι ἐν ὁ ζωή σύ . ἀναγκαῖος μέντοι προστίθημι ὁ · ἐν ἄνθρωπος ποιέω παρανομία . ὁ τοιοῦτος γάρ , φημί , ὁ ὅς μίμησις παραιτέομαι χρή · καί χρήσιμος σφόδρα ὁ ἀποφοιτάω ὁ παραζηλόω αὐτός . εὐοδόω ( 67 ) γάρ , ἤτοι ὁ ἐν πρᾶγμα ὁ ἴδιος εὐοδία ἔχω ὑπολαμβάνω , οὐ ψῆφος ὁ ἄνωθεν ὁ χρῆμα κερδαίνω , ἀλλά ἐκ ὁ πλεονεκτέω καί ἁρπάζω ὁ ἕτερος εἰμί ὅτε . ὁ οὖν εὐόδωσις , ὁ ἐπί ὁ κακός προκοπή λέγω . ἐπειδή δέ πολύς ἐν δικαιοσύνη ζάω , ὅταν ὁράω ἑαυτοῦ ἐν πόνος , ὁ δέ ἁμαρτωλός ἐν πᾶς πρός καιρός εὐοδέω , ὀργίζω · ὁ δικαιοσύνη ἀφίστημι , οὗτος δέ ἄνοια ὁ ἔσχατος · διά οὗτος μακροθυμέω διδάσκω ὁ λόγος , καί ὁ δικαιοσύνη ὁ θεός ὁ καρπός προσδέχομαι φημί .