origenes.excerpta-in-psalmos-dub 41.11
Στίχ . ια΄ . Ἐν τῷ καταθλᾶσθαι τὰ ὀστᾶ μου , ὠνείδιζόν με οἱ ἐχθροί μου ἐν τῷ λέγειν αὐτούς μοι καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν · Ποῦ ἐστιν ὁ Θεός σου ; Οὐχ ὁρῶμεν δὲ πάντες πῶς ἐλεεῖ ὁ Θεός . Καὶ πολλάκις πρὸς τὰ κατʼ ἐλεημοσύνην αὐτοῦ γινόμενα , τῷ ἐπίπονα εἶναι , οὐχ ἡδέως ἔχοντες , οὐδὲ ἔλεον εἶναι νομίζομεν . Διὸ λέγομεν · Διὰ τί μου ἐπελάθου ; Ὁ δὲ διειληφὼς , ὅτι πᾶν ὃ ἐπάγει ὁ Θεὸς συμφερόντως ἐπάγει , οὐδὲν ἐρεῖ τοιοῦτον , εἰδὼς , ὅτι τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ , καὶ τὴν ὠφέλειαν πραγματευόμενος ὁ Θεὸς , τοῦτο ποιεῖ . Ἀλλʼ ὅπερ ἐλέγομεν , ὁ μεταγινώσκων λαὸς πυνθάνεται τοῦ Θεοῦ , διὰ τί αὐτὸν ἐγκαταλέλοιπεν οὕτως ἐκθλιβόμενον καὶ σκυθρωπάζοντα . ( 80 ) Τί τὸ αἴτιον τῆς τοιαύτης ἐγκαταλείψεως ; οὐ τὸ τυχὸν γὰρ ἔοικεν εἶναι . Ὁ μέντοι λέγων · Διὰ τί μου ἐπελάθου ; θαῤῥεῖν ἔοικεν , ὡς μηδὲν πεποιηκὼς , διʼ ἃ ἐπιλανθάνεται ὁ Θεός . Πάνυ δὲ λυπεῖ τὸν δίκαιον τὸ , Ποῦ ; ἐπὶ Θεοῦ λεγόμενον , ὅπερ ἐστὶ σημαντικὸν τόπου . Τῆς γὰρ ἐσχάτης ἀνοίας τὸ ἐν τόπῳ νομίζειν εἶναι τὸν Θεόν . Ὅγκῳ γὰρ συνυφίσταται τόπος · ὄγκου δὲ τὸ Θεῖον ἐλεύθερον . Οὗιοι δὲ τῆς εὐχῆς οἱ λόγοι καὶ τῷ ἐν Βαβυλῶνι λαῷ ἁρμόζουσιν . Ἀεὶ γὰρ , φησὶ , τῆς σῆς προνοίας τυχὼν , καὶ νῦν γυμνωθεὶς , ἀποδύρομαι , μὴ φέρων τοὺς πολεμίους ἐπὶ πληγαῖς καὶ δεσμοῖς καὶ τῶν ἐμῶν ὀστέων τῇ συντριβῇ λέγοντας · Ποῦ ἐστιν ὁ Θεός σου ; διὰ τὴν ἀσθένειαν ταῦτά με πάσχειν ὑπολαμβάνοντας . Ἠθικώτερον δέ · Ὅταν οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν δαίμονες διὰ τῆς ἁμαρτίας τὰ ὀστᾶ ἡμῶν συντρίψωσι , τουτέστι τὰς τῆς ψυχῆς δυνάμεις · τότε τὸν Θεὸν ἐπίτηδες πρὸς ἡμᾶς ὡς ἀσθενῆ διαβάλλουσιν , ἵνα , τῆς πρὸς αὐτὸν ἐλπίδος ἀποστήσαντες , ἰχμαλώτους καὶ δούλους παραλάβωσι . Καὶ τοῦτο καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν , τουτέστι διηνεκῶς , ποιοῦσι . Τί οὖν χρὴ ποιεῖν ; Μὴ ἐκπίπτειν εἰς ἀπόγνωσιν · ἀλλʼ ἐλπίζειν ἐπὶ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ , καθὼς ἐν τοῖς ἑξῆς διδασκόμεθα .
Lemmas: Στίχ . ΙΑ΄ . ἐν ὁ καταθλάω ὁ ὀστέον ἐγώ , ὀνειδίζω ἐγώ ὁ ἐχθρός ἐγώ ἐν ὁ λέγω αὐτός ἐγώ κατά ἕκαστος ἡμέρα · ποῦ εἰμί ὁ θεός σύ ; οὐ ὁράω δέ πᾶς πῶς ἐλεέω ὁ θεός . καί πολλάκις πρός ὁ κατά ἐλεημοσύνη αὐτός γίγνομαι , ὁ ἐπίπονος εἰμί , οὐ ἡδύς ἔχω , οὐδέ ἔλεος εἰμί νομίζω . διό λέγω · διά τίς ἐγώ ἐπιλανθάνω ; ὁ δέ διαλαμβάνω , ὅτι πᾶς ὅς ἐπάγω ὁ θεός συμφερόντως ἐπάγω , οὐδείς λέγω τοιοῦτος , οἶδα , ὅτι ὁ μετάνοια αὐτός , καί ὁ ὠφέλεια πραγματεύομαι ὁ θεός , οὗτος ποιέω . ἀλλά ὅς λέγω , ὁ μεταγιγνώσκω λαός πυνθάνομαι ὁ θεός , διά τίς αὐτός ἐγκαταλείπω οὕτως ἐκθλίβω καί σκυθρωπάζω . ( 80 ) τίς ὁ αἴτιος ὁ τοιοῦτος ἐγκατάλειψις ; οὐ ὁ τυγχάνω γάρ ἔοικα εἰμί . ὁ μέντοι λέγω · διά τίς ἐγώ ἐπιλανθάνω ; θαρσέω ἔοικα , ὡς μηδείς ποιέω , διά ὅς ἐπιλανθάνω ὁ θεός . πάνυ δέ λυπέω ὁ δίκαιος ὁ , ποῦ ; ἐπί θεός λέγω , ὅς εἰμί σημαντικός τόπος . ὁ γάρ ἔσχατος ἄνοια ὁ ἐν τόπος νομίζω εἰμί ὁ θεός . ὄγκος γάρ συνυφίστημι τόπος · ὄγκος δέ ὁ Θεῖον ἐλεύθερος . Οὗιοι δέ ὁ εὐχή ὁ λόγος καί ὁ ἐν Βαβυλών λαός ἁρμόζω . ἀεί γάρ , φημί , ὁ σός πρόνοια τυγχάνω , καί νῦν γυμνόω , ἀποδύρομαι , μή φέρω ὁ πολέμιος ἐπί πληγή καί δεσμός καί ὁ ἐμός ὀστέον ὁ συντριβή λέγω · ποῦ εἰμί ὁ θεός σύ ; διά ὁ ἀσθένεια οὗτος ἐγώ πάσχω ὑπολαμβάνω . ἠθικός δέ · ὅταν ὁ ἐχθρός ἐγώ δαίμων διά ὁ ἁμαρτία ὁ ὀστέον ἐγώ συντρίβω , τουτέστι ὁ ὁ ψυχή δύναμις · τότε ὁ θεός ἐπίτηδες πρός ἐγώ ὡς ἀσθενής διαβάλλω , ἵνα , ὁ πρός αὐτός ἐλπίς ἀφίστημι , ἰχμαλώτους καί δοῦλος παραλαμβάνω . καί οὗτος κατά ἕκαστος ἡμέρα , τουτέστι διηνεκής , ποιέω . τίς οὖν χρή ποιέω ; μή ἐκπίπτω εἰς ἀπόγνωσις · ἀλλά ἐλπίζω ἐπί ὁ ἔλεος ὁ θεός , καθώς ἐν ὁ ἑξῆς διδάσκω .