origenes.de-oratione 24.5
ἔτι περὶ τοῦ „ ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου “ καὶ τῶν ἑξῆς προστακτικῷ χαρακτῆρι εἰρημένων λεκτέον ὅτι συνεχῶς προστακτικοῖς ἀντὶ εὐκτικῶν ἐχρήσαντο καὶ οἱ ἑρμηνεύσαντες , ὡς ἐν τοῖς ψαλμοῖς · „ ἄλαλα γενηθήτω τὰ χείλη τὰ δόλια , τὰ λαλοῦντα κατὰ τοῦ δικαίου ἀνομίαν , “ ἀντὶ τοῦ γενηθείη καὶ „ ἐξερευνησάτω δανειστὴς πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτῷ · “ „ μὴ ὑπαρξάτω αὐτᾷ ἀντιλήπτωρ “ ἐν τῷ ἑκατοστῷ ὀγδόῳ περὶ Ἰούδα · ὅλος γὰρ ὁ ψαλμὸς αἴτησίς ἐστι περὶ Ἰούδα , ἵνα τάδε τινὰ αὐτῷ συμβῇ . μὴ συνιδὼν δὲ ὁ Τατιανὸς τὸ „ γενηθήτω “ οὐ πάντοτε σημαίνειν τὸ εὐκτικὸν ἀλλ᾿ ἔσθ᾿ ὅπου καὶ προστακτικὸν , ἀσεβέστατα ὑπείληφε περὶ τοῦ εἰπόντος „ γενηθήτω φῶς “ θεοῦ , ὡς εὐξαμένου μᾶλλον ἤπερ προστάξαντος γενηθῆναι τὸ φῶς · „ ἐπεὶ , “ ὥς φησιν ἐκεῖνος ἀθέως νοῶν , „ ἐν σκότῳ ἦν ὁ θεός . “ πρὸς ον λεκτέον , πῶς ἐκλήψεται καὶ τὸ „ βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου “ καὶ „ συναχθήτω τὸ ὕδωρ ( τὸ ) ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ “ καὶ „ ἐξαγαγέτω τὰ ὕδατα ἑρπετὰ ψυχῶν ζωσῶν “ καὶ „ ἐξαγαγέτω ἡ γῆ ψυχὴν ζῶσαν . “ ἆρα γὰρ ὑπὲρ τοῦ ἐπὶ ἑδραίου στῆναι εὔχεται συναχθῆναι „ τὸ ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς συναγωγὴν μίαν , “ ἢ ὑπὲρ τοῦ μεταλαβεῖν τῶν βλαστανόντων ἀπὸ γῆς εὔχεται τὸ „ βλαστησάτω ἡ γῆ “ ; ποίαν δὲ χρείαν ὁμοίαν ἔχει τῷ χρῄζειν φωτὸς τῶν ἐνύδρων καὶ πτηνῶν ἢ χερσαίων , ἵνα καὶ περὶ τούτων εὔχηται ; εἰ δὲ καὶ κατ᾿ αὐτὸν ἄτοπον τὸ περὶ τούτων εὔχεσθαι , προστακτικαῖς ὀνομασίαις εἰρημένων , πῶς οὐ τὸ ομοιον λεκτέον καὶ περὶ τοῦ „ γενηθήτω φῶς , “ ὡς μὴ εὐκτικῶς ἀλλὰ προστακτικῶς εἰρημένου ; ἀναγκαίως δέ μοι ἔδοξεν , ἐν ταῖς προστακτικαῖς φωναῖς εἰρημένης εὐχῆς , ὑπομνησθῆναι τῶν παρεκδοχῶν αὐτοῦ διὰ τοὺς ἠπατημένους καὶ παραδεξαμένους τὴν ἀσεβῆ διδασκαλίαν αὐτοῦ , ὧν καὶ ἡμεῖς ποτε πεπειράμεθα .
Lemmas: ἔτι περί ὁ „ ἁγιάζω ὁ ὄνομα σύ “ καί ὁ ἑξῆς προστακτικός χαρακτήρ λέγω λεκτέος ὅτι συνεχής προστακτικός ἀντί εὐκτικός χράω καί ὁ ἑρμηνεύω , ὡς ἐν ὁ ψαλμός · „ ἄλαλος γίγνομαι ὁ χεῖλος ὁ δόλιος , ὁ λαλέω κατά ὁ δίκαιος ἀνομία , “ ἀντί ὁ γίγνομαι καί „ ἐξερευνάω δανειστής πᾶς ὁ ὑπάρχω αὐτός · “ „ μή ὑπάρχω αὐτός ἀντιλήπτωρ “ ἐν ὁ ἑκατοστός ὄγδοος περί Ἰούδας · ὅλος γάρ ὁ ψαλμός αἴτησις εἰμί περί Ἰούδας , ἵνα ὅδε τις αὐτός συμβαίνω . μή συνοράω δέ ὁ Τατιανός ὁ „ γίγνομαι “ οὐ πάντοτε σημαίνω ὁ εὐκτικός ἀλλά εἰμί ὅπου καί προστακτικός , ἀσεβής ὑπολαμβάνω περί ὁ λέγω „ γίγνομαι φάος “ θεός , ὡς εὔχομαι μάλα ἤ προστάσσω γίγνομαι ὁ φάος · „ ἐπεί , “ ὡς φημί ἐκεῖνος ἄθεος νοέω , „ ἐν σκότος εἰμί ὁ θεός . “ πρός ὅς λεκτέος , πῶς ἐκλαμβάνω καί ὁ „ βλαστάνω ὁ γῆ βοτάνη χόρτος “ καί „ συνάγω ὁ ὕδωρ ( ὁ ) ὑποκάτω ὁ οὐρανός “ καί „ ἐξάγω ὁ ὕδωρ ἑρπετόν ψυχή ζάω “ καί „ ἐξάγω ὁ γῆ ψυχή ζάω . “ ἆρα γάρ ὑπέρ ὁ ἐπί ἑδραῖος ἵστημι εὔχομαι συνάγω „ ὁ ὕδωρ ὁ ὑποκάτω ὁ οὐρανός εἰς συναγωγή εἷς , “ ἤ ὑπέρ ὁ μεταλαμβάνω ὁ βλαστάνω ἀπό γῆ εὔχομαι ὁ „ βλαστάνω ὁ γῆ “ ; ποῖος δέ χρεία ὅμοιος ἔχω ὁ χρῄζω φώς ὁ ἔνυδρος καί πτηνός ἤ χερσαῖος , ἵνα καί περί οὗτος εὔχομαι ; εἰ δέ καί κατά αὐτός ἄτοπος ὁ περί οὗτος εὔχομαι , προστακτικός ὀνομασία λέγω , πῶς οὐ ὁ ὅμοιος λεκτέος καί περί ὁ „ γίγνομαι φάος , “ ὡς μή εὐκτικός ἀλλά προστακτικός λέγω ; ἀναγκαῖος δέ ἐγώ δοκέω , ἐν ὁ προστακτικός φωνή λέγω εὐχή , ὑπομιμνῄσκω ὁ παρεκδοχή αὐτός διά ὁ ἀπατάω καί παραδέχομαι ὁ ἀσεβής διδασκαλία αὐτός , ὅς καί ἐγώ ποτέ πειράω .