origenes.de-oratione 27.12
τοῦ μὲν οὖν ἐπιουσίου ὁ μεταλαμβάνων ἄρτου στηριζόμενος τὴν „ καρδίαν “ υἱὸς θεοῦ γίνεται · „ τοῦ “ δὲ „ δράκοντος “ ὁ μετέχων οὐκ ἄλλος ἐστὶ τοῦ νοητοῦ Αἰθίοπος , διὰ τὰς τοῦ „ δράκοντος “ ἄρκυς μεταβάλλων καὶ αὐτὸς εἰς ὄφιν , ὥστε ὑπὸ τοῦ λόγου ονειδιζόμενον αὐτὸν , κἂν λέγῃ βαπτίζεσθαι θέλειν , ἀκούειν · „ ὄφεις , γεννήματα ἐχιδνῶν , τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς ; “ λέγει δὲ περὶ τοῦ δρακοντείου σώματος ὑπὸ τῶν Αἰθιόπων ἑστιωμένου ὁ Δαυῒδ ταῦτα · „ συνέτριψας τὰς κεφαλὰς τῶν δρακόντων ἐπὶ τοῦ ὕδατος , ( σὺ συνέθλασας τὴν κεφαλὴν τοῦ δράκοντος , ) ἔδωκας αὐτὸν βρῶμα λαοῖς τοῖς Αἰθίοψιν . “ εἰ δὲ μὴ ἀπεμφαίνει . οὐσιωδῶς ὑφεστῶτος τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ ὑφεστῶτος δὲ καὶ τοῦ ἀντικειμένου , ἑκάτερον αὐτῶν τροφὴν γίνεσθαι τοῦδε ἢ τοῦδε , τί ὀκνοῦμεν παραδέξασθαι ἐπί γε πασῶν τῶν δυνάμεων κρειττόνων καὶ χειρόνων καὶ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων τὸ δύνασθαι τρέφεσθαι ἀπὸ πάντων τούτων ἕνα ἕκαστον ἡμῶν ; κοινωνεῖν γοῦν τῷ ἑκατοντάρχῳ Κορνηλίῳ καὶ τοῖς ἅμα συναχθεῖσιν ἐν τῇ Καισαρείᾳ ὁ Πέτρος μέλλων μετὰ δὲ ταῦτα καὶ τοῖς ἔθνεσι μεταδώσειν τῶν λόγων τοῦ θεοῦ , ὁρᾷ τὸ „ τέτταρσιν ἀρχαῖς καθιέμενον “ οὐρανόθεν „ σκεῦος . “ „ ἐν ᾧ “ „ πάντα τὰ τετράποδα καὶ ἑρπετὰ καὶ θηρία τῆς γῆς “ · ὅτε καὶ κελεύεται „ ἀναστὰς “ θῦσαι καὶ φαγεῖν , προστασσόμενος μετὰ τὸ παραιτούμενον αὐτὸν εἰρηκέναι · σὺ οἶδας „ ὅτι οὐδέ ποτε κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον εἰσῆλθεν εἰς τὸ στόμα μου “ „ μηδένα κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον λέγειν ἄνθρωπον “ τῷ τὰ καθαρθέντα ὑπὸ θεοῦ μὴ δεῖν ὑπὸ Πέτρου κοινοῦσθαι · φησὶ γὰρ ἡ λέξις · „ ἃ ὁ θεὸς ἐκαθάρισε σὺ μὴ κοίνου . “ οὐκοῦν τὸ καθαρὸν βρῶμα καὶ τὸ ἀκάθαρτον κατὰ τὸν Μωϋσέως νόμον ἐν ὀνομασίαις διακρινόμενον πλειόνων ζῴων , τὴν ἀναφορὰν ἔχον ἐπὶ τὰ διάφορα ἤθη τῶν λογικῶν , διδάσκει τούσδε μὲν τροφίμους ἡμῖν τυγχάνειν τούσδε δὲ ἐναντίως ἔχειν , ἕως καθαρίσας πάντας ποιήσῃ τροφίμους ὁ θεὸς ἢ τοὺς ἀπὸ „ παντὸς γένους . “
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἐπιούσιος ὁ μεταλαμβάνω ἄρτος στηρίζω ὁ „ καρδία “ υἱός θεός γίγνομαι · „ ὁ “ δέ „ δράκων “ ὁ μετέχω οὐ ἄλλος εἰμί ὁ νοητός Αἰθίοψ , διά ὁ ὁ „ δράκων “ ἄρκυς μεταβάλλω καί αὐτός εἰς ὄφις , ὥστε ὑπό ὁ λόγος ὀνειδίζω αὐτός , ἐάν λέγω βαπτίζω ἐθέλω , ἀκούω · „ ὄφις , γέννημα ἔχιδνα , τίς ὑποδείκνυμι σύ φεύγω ἀπό ὁ μέλλω ὀργή ; “ λέγω δέ περί ὁ δρακόντειος σῶμα ὑπό ὁ Αἰθίοψ ἑστιόομαι ὁ Δαυΐδ οὗτος · „ συντρίβω ὁ κεφαλή ὁ δράκων ἐπί ὁ ὕδωρ , ( σύ συνθλάω ὁ κεφαλή ὁ δράκων , ) δίδωμι αὐτός βρῶμα λαός ὁ Αἰθίοψ . “ εἰ δέ μή ἀπεμφαίνω . οὐσιώδης ὑφίστημι ὁ υἱός ὁ θεός ὑφίστημι δέ καί ὁ ἀντίκειμαι , ἑκάτερος αὐτός τροφή γίγνομαι ὅδε ἤ ὅδε , τίς ὀκνέω παραδέχομαι ἐπί γε πᾶς ὁ δύναμις κρατύς καί κακός καί ἐπί ὁ ἄνθρωπος ὁ δύναμαι τρέφω ἀπό πᾶς οὗτος εἷς ἕκαστος ἐγώ ; κοινωνέω γοῦν ὁ ἑκατόνταρχος Κορνήλιος καί ὁ ἅμα συνάγω ἐν ὁ Καισαρεία ὁ Πέτρος μέλλω μετά δέ οὗτος καί ὁ ἔθνος μεταδίδωμι ὁ λόγος ὁ θεός , ὁράω ὁ „ τέσσαρες ἀρχή καθίημι “ οὐρανόθεν „ σκεῦος . “ „ ἐν ὅς “ „ πᾶς ὁ τετράπους καί ἑρπετόν καί θηρίον ὁ γῆ “ · ὅτε καί κελεύω „ ἀνίστημι “ θύω καί ἐσθίω , προστάσσω μετά ὁ παραιτέομαι αὐτός λέγω · σύ οἶδα „ ὅτι οὐδέ ποτέ κοινός ἤ ἀκάθαρτος εἰσέρχομαι εἰς ὁ στόμα ἐγώ “ „ μηδείς κοινός ἤ ἀκάθαρτος λέγω ἄνθρωπος “ ὁ ὁ καθαίρω ὑπό θεός μή δέω ὑπό Πέτρος κοινόω · φημί γάρ ὁ λέξις · „ ὅς ὁ θεός καθαρίζω σύ μή κοινόω . “ οὐκοῦν ὁ καθαρός βρῶμα καί ὁ ἀκάθαρτος κατά ὁ Μωϋσῆς νόμος ἐν ὀνομασία διακρίνω πολύς ζῷον , ὁ ἀναφορά ἔχω ἐπί ὁ διάφορος ἦθος ὁ λογικός , διδάσκω ὅδε μέν τρόφιμος ἐγώ τυγχάνω ὅδε δέ ἐναντίος ἔχω , ἕως καθαρίζω πᾶς ποιέω τρόφιμος ὁ θεός ἤ ὁ ἀπό „ πᾶς γένος . “