origenes.de-oratione 25.2
ἀλλ᾿ ἐρεῖ τις πρὸς ἀμφότερα , τό τε „ ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου “ καὶ τὸ „ ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου , “ ὅτι , εἰ ὁ εὐχόμενος ἐπὶ τῷ ἐπακούεσθαι εὔχεται καὶ ἐπακούεταί ποτε , δηλονότι ἁγιασθήσεταί ποτε τινὶ κατὰ τὰ προειρημένα „ τὸ ὄνομα “ τοῦ θεοῦ , ᾧ καὶ „ ἡ βασιλεία “ τοῦ θεοῦ ἐνστήσεται . εἰ δὲ ταῦτ᾿ αὐτῷ ἔσται , πῶς ἔτι καθηκόντως εὔξεται περὶ τῶν παρόντων ἤδη ὡς μὴ παρόντων λέγων · „ ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου · ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου “ ; εἰ δὲ τοῦτο , ἔσται ποτὲ καθῆκον μὴ λέγειν · „ ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου · ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου . “ λεκτέον πρὸς ταῦτα ὅτι , ὥσπερ ὁ εὐχόμενος λόγου „ γνώσεως “ τυχεῖν καὶ λόγου „ σοφίας “ καθηκόντως ἀεὶ περὶ τούτων εὔξεται , ἀεὶ μὲν πλείονα θεωρήματα „ σοφίας “ καὶ „ γνώσεως “ ἐν τῷ ἐπακούεσθαι ληψόμενος , πλὴν „ ἐκ μέρους “ γινώσκων μὲν ὅσα ποτ᾿ ἂν χωρῆσαι ἐπὶ τοῦ παρόντος δυνηθῇ , τοῦ ( δὲ ) τελείου καὶ καταργοῦντος „ τὸ ἐκ μέρους “ „ τότε “ φανερωθησομένου , ὅτε „ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον “ ὁ νοῦς προσβάλλει χωρὶς αἰσθήσεως τοῖς νοητοῖς · οὕτως „ τὸ τέλειον “ τοῦ ἁγιασθῆναι ἑκάστῳ ἡμῶν „ τὸ ὄνομα “ τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ ἐνστῆναι αὐτοῦ τὴν βασιλείαν οὐχ οἷόν τε ἐστὶν , ἐὰν μὴ „ ἔλθῃ “ καὶ „ τὸ “ περὶ τῆς „ γνώσεως “ καὶ „ σοφίας “ „ τέλειον “ τάχα δὲ καὶ τῶν λοιπῶν ἀρετῶν . ὁδεύομεν δὲ ἐπὶ τὴν τελειότητα , ἐὰν „ τοῖς “ „ ἔμπροσθεν “ ἐπεκτεινόμενοι τῶν ὄπισθεν ἐπιλανθανώμεθα . τῇ οὖν ἐν ἡμῖν βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ ἡ ἀκρότης ἀδιαλείπτως προκόπτουσιν ἐνστήσεται , ὅταν πληρωθῇ τὸ παρὰ τῷ ἀποστόλῳ εἰρημένον , ὅτι ὁ Χριστὸς , πάντων αὐτῷ τῶν ἐχθρῶν ὑποταγέντων , παραδώσει „ τὴν βασιλείαν τῷ θεῷ καὶ πατρὶ , “ „ ἵνα ᾖ ὁ θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσι . “ διὰ τοῦτο „ ἀδιαλείπτως “ προσευχόμενοι μετὰ διαθέσεως τῷ λόγῳ θεοποιουμένης λέγωμεν τῷ ἐν οὐρανοῖς πατρὶ ἡμῶν · „ ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου · ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου . “
Lemmas: ἀλλά λέγω τις πρός ἀμφότερος , ὁ τε „ ἁγιάζω ὁ ὄνομα σύ “ καί ὁ „ ἔρχομαι ὁ βασιλεία σύ , “ ὅτι , εἰ ὁ εὔχομαι ἐπί ὁ ἐπακούω εὔχομαι καί ἐπακούω ποτέ , δηλονότι ἁγιάζω ποτέ τις κατά ὁ προλέγω „ ὁ ὄνομα “ ὁ θεός , ὅς καί „ ὁ βασιλεία “ ὁ θεός ἐνίστημι . εἰ δέ οὗτος αὐτός εἰμί , πῶς ἔτι καθήκω εὔχομαι περί ὁ πάρειμι ἤδη ὡς μή πάρειμι λέγω · „ ἁγιάζω ὁ ὄνομα σύ · ἔρχομαι ὁ βασιλεία σύ “ ; εἰ δέ οὗτος , εἰμί ποτέ καθήκω μή λέγω · „ ἁγιάζω ὁ ὄνομα σύ · ἔρχομαι ὁ βασιλεία σύ . “ λεκτέος πρός οὗτος ὅτι , ὥσπερ ὁ εὔχομαι λόγος „ γνῶσις “ τυγχάνω καί λόγος „ σοφία “ καθήκω ἀεί περί οὗτος εὔχομαι , ἀεί μέν πολύς θεώρημα „ σοφία “ καί „ γνῶσις “ ἐν ὁ ἐπακούω λαμβάνω , πλήν „ ἐκ μέρος “ γιγνώσκω μέν ὅσος ποτέ ἄν χωρέω ἐπί ὁ πάρειμι δύναμαι , ὁ ( δέ ) τέλειος καί καταργέω „ ὁ ἐκ μέρος “ „ τότε “ φανερόω , ὅτε „ πρόσωπον πρός πρόσωπον “ ὁ νόος προσβάλλω χωρίς αἴσθησις ὁ νοητός · οὕτως „ ὁ τέλειος “ ὁ ἁγιάζω ἕκαστος ἐγώ „ ὁ ὄνομα “ ὁ θεός καί ὁ ἐνίστημι αὐτός ὁ βασιλεία οὐ οἷος τε εἰμί , ἐάν μή „ ἔρχομαι “ καί „ ὁ “ περί ὁ „ γνῶσις “ καί „ σοφία “ „ τέλειος “ τάχα δέ καί ὁ λοιπός ἀρετή . ὁδεύω δέ ἐπί ὁ τελειότης , ἐάν „ ὁ “ „ ἔμπροσθεν “ ἐπεκτείνω ὁ ὄπισθεν ἐπιλανθάνομαι . ὁ οὖν ἐν ἐγώ βασιλεία ὁ θεός ὁ ἀκρότης ἀδιάλειπτος προκόπτω ἐνίστημι , ὅταν πληρόω ὁ παρά ὁ ἀπόστολος λέγω , ὅτι ὁ Χριστός , πᾶς αὐτός ὁ ἐχθρός ὑποτάσσω , παραδίδωμι „ ὁ βασιλεία ὁ θεός καί πατήρ , “ „ ἵνα εἰμί ὁ θεός ὁ πᾶς ἐν πᾶς . “ διά οὗτος „ ἀδιάλειπτος “ προσεύχομαι μετά διάθεσις ὁ λόγος θεοποιέω λέγω ὁ ἐν οὐρανός πατήρ ἐγώ · „ ἁγιάζω ὁ ὄνομα σύ · ἔρχομαι ὁ βασιλεία σύ . “