origenes.de-oratione 25.1
„ Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου . “ εἰ „ ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ “ κατὰ τὸν λόγον τοῦ κυρίου καὶ σωτῆρος ἡμῶν „ μετὰ παρατηρήσεως “ „ οὐκ ἔρχεται , “ „ οὐδὲ ἐροῦσιν · ἰδοὺ ὧδε ἢ ἰδοὺ ἐκεῖ , “ ἀλλὰ „ ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἐντὸς “ ἡμῶν „ ἐστιν “ ( „ ἐγγὺς “ γὰρ „ τὸ ῥῆμά ἐστι σφόδρα ἐν τῷ στόματι “ ἡμῶν „ καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ “ ἡμῶν ) , δῆλον οτι ὁ εὐχόμενος ἐλθεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ περὶ τοῦ τὴν ἐν αὐτῷ βασιλείαν τοῦ θεοῦ ἀνατεῖλαι καὶ καρποφορῆσαι καὶ τελειωθῆναι εὐλόγως εὔχεται · παντὸς μὲν ἁγίου ὑπὸ θεοῦ βασιλευομένου καὶ τοῖς πνευματικοῖς νόμοις τοῦ θεοῦ πειθομένου , οἱονεὶ εὐνομουμένην πόλιν οἰκοῦντος ἑαυτόν · παρόντος αὐτῷ τοῦ πατρὸς καὶ συμβασιλεύοντος τῷ πατρὶ τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ τετελειωμένῃ ψυχῇ κατὰ τὸ εἰρημένον , οὗ πρὸ βραχέος ἐμνημόνευον · „ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν παρ᾿ αὐτῷ ποιησόμεθα “ ( καὶ οἶμαι νοεῖσθαι θεοῦ μὲν βασιλείαν τὴν μακαρίαν τοῦ ἡγεμονικοῦ κατάστασιν καὶ τὸ τεταγμένον τῶν σοφῶν διαλογισμῶν , Χριστοῦ δὲ βασιλείαν τοὺς προϊόντας σωτηρίους τοῖς ἀκούουσι λόγους καὶ τὰ μὲν ἐπιτελούμενα ἔργα δικαιοσύνης καὶ τῶν λοιπῶν ἀρετῶν · λόγος γὰρ καὶ δικαιοσύνη ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ) · παντὸς ( δὲ ) ἁμαρτωλοῦ κατατυραννουμένου ὑπὸ τοῦ ἄρχοντος „ τοῦ αἰῶνος τούτου , “ ἐπεὶ πᾶς ἁμαρτωλὸς τῷ ἐνεστῶτι αἰῶνι πονηρῷ ᾠκείωται , μὴ ἐμπαρέχων ἑαυτὸν τῷ δόντι „ ἑαυτὸν περὶ τῶν ἁμαρτωλῶν ἡμῶν , ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς ἐκ τοῦ αἰῶνος τοῦ ἐνεστῶτος πονηροῦ “ καὶ „ ἐξέληται “ „ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν “ κατὰ τὰ ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας εἰρημένα ἐπιστολῇ . ὁ δὲ κατατυραννούμενος ὑπὸ τοῦ ἄρχοντος τούτου τοῦ αἰῶνος τῷ ἑκουσίῳ τῆς ἁμαρτίας καὶ βασιλεύεται ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας · διόπερ κελευόμεθα ὑπὸ τοῦ Παύλου μηκέτι ὑποτάσσεσθαι θελούσῃ τῇ ἁμαρτίᾳ βασιλεύειν ἡμῶν , καὶ προστασσόμεθά γε διὰ τούτων · „ μὴ οὖν βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ἡμῶν σώματι εἰς τὸ ὑπακούειν ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτῆς . “
Lemmas: „ ἔρχομαι ὁ βασιλεία σύ . “ εἰ „ ὁ βασιλεία ὁ θεός “ κατά ὁ λόγος ὁ κύριος καί σωτήρ ἐγώ „ μετά παρατήρησις “ „ οὐ ἔρχομαι , “ „ οὐδέ λέγω · ἰδού ὧδε ἤ ἰδού ἐκεῖ , “ ἀλλά „ ὁ βασιλεία ὁ θεός ἐντός “ ἐγώ „ εἰμί “ ( „ ἐγγύς “ γάρ „ ὁ ῥῆμα εἰμί σφόδρα ἐν ὁ στόμα “ ἐγώ „ καί ἐν ὁ καρδία “ ἐγώ ) , δῆλος ὅτι ὁ εὔχομαι ἔρχομαι ὁ βασιλεία ὁ θεός περί ὁ ὁ ἐν αὐτός βασιλεία ὁ θεός ἀνατέλλω καί καρποφορέω καί τελειόω εὔλογος εὔχομαι · πᾶς μέν ἅγιος ὑπό θεός βασιλεύω καί ὁ πνευματικός νόμος ὁ θεός πείθω , οἱονεί εὐνομέομαι πόλις οἰκέω ἑαυτοῦ · πάρειμι αὐτός ὁ πατήρ καί συμβασιλεύω ὁ πατήρ ὁ Χριστός ἐν ὁ τελειόω ψυχή κατά ὁ λέγω , ὅς πρό βραχύς μνημονεύω · „ πρός αὐτός ἔρχομαι καί μονή παρά αὐτός ποιέω “ ( καί οἴομαι νοέω θεός μέν βασιλεία ὁ μακάριος ὁ ἡγεμονικός κατάστασις καί ὁ τάσσω ὁ σοφός διαλογισμός , Χριστός δέ βασιλεία ὁ προέρχομαι σωτήριος ὁ ἀκούω λόγος καί ὁ μέν ἐπιτελέω ἔργον δικαιοσύνη καί ὁ λοιπός ἀρετή · λόγος γάρ καί δικαιοσύνη ὁ υἱός ὁ θεός ) · πᾶς ( δέ ) ἁμαρτωλός κατατυραννέω ὑπό ὁ ἄρχων „ ὁ αἰών οὗτος , “ ἐπεί πᾶς ἁμαρτωλός ὁ ἐνίστημι αἰών πονηρός οἰκειόω , μή ἐμπαρέχω ἑαυτοῦ ὁ δίδωμι „ ἑαυτοῦ περί ὁ ἁμαρτωλός ἐγώ , ὅπως ἐξαιρέω ἐγώ ἐκ ὁ αἰών ὁ ἐνίστημι πονηρός “ καί „ ἐξαιρέω “ „ κατά ὁ θέλημα ὁ θεός καί πατήρ ἐγώ “ κατά ὁ ἐν ὁ πρός Γαλάτης λέγω ἐπιστολή . ὁ δέ κατατυραννέω ὑπό ὁ ἄρχω οὗτος ὁ αἰών ὁ ἑκούσιος ὁ ἁμαρτία καί βασιλεύω ὑπό ὁ ἁμαρτία · διόπερ κελεύω ὑπό ὁ Παῦλος μηκέτι ὑποτάσσω ἐθέλω ὁ ἁμαρτία βασιλεύω ἐγώ , καί προστάσσω γε διά οὗτος · „ μή οὖν βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θνητός ἐγώ σῶμα εἰς ὁ ὑπακούω ὁ ἐπιθυμία αὐτός . “