origenes.de-oratione 17.2
ὁ δὲ κατανοήσας τί ποτ᾿ ᾖ τὸ κάλλος τῆς νύμφης , ἧς ὁ „ νυμφίος “ λόγος ὢν θεοῦ ἐρᾷ . ψυχῆς τυγχανούσης ἀνθούσης ὑπερουρανίῳ καὶ ὑπερκοσμίῳ κάλλει , αἰδεσθήσεται κἂν τῷ αὐτῷ ὀνόματι τοῦ κάλλους τιμῆσαι σωματικὸν κάλλος γυναικὸς ἢ παιδὸς ἢ ἀνδρός · τὸ γὰρ κυρίως κάλλος σὰρξ οὐ χωρεῖ . πᾶσα τυγχάνουσα αἶσχος . „ πᾶσα “ γὰρ „ σὰρξ ὡς χόρτος , “ καὶ ἡ „ δόξα “ αὐτῆς , ἥτις ἐστὶν ἐμφαινομένη τῷ λεγομένῳ κάλλει γυναικῶν καὶ παιδίων , ἄνθει κατὰ τὸν προφητικὸν παραβέβληται λόγον , λέγοντα · „ πᾶσα σὰρξ ὡς χόρτος , καὶ πᾶσα δόξα αὐτῆς ὡς ἄνθος χόρτου . ἐξηράνθη ὁ χόρτος , καὶ τὸ ἄνθος ἐξέπεσε · τὸ δὲ ῥῆμα τοῦ κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα . “ ἀλλὰ καὶ εὐγένειαν τίς ἔτι κυρίως ὀνομάσει τὴν τετριμμένην λέγεσθαι παρὰ ἀνθρώποις , νοήσας εὐγένειαν υἱῶν θεοῦ ; „ βασιλείαν “ δὲ Χριστοῦ „ ἀσάλευτον “ θεωρήσας ὁ νοῦς πῶς οὐ καταφρονήσει ὡς οὐδενὸς λόγου ἀξίας πάσης τῆς ἐπὶ γῆς βασιλείας ; στρατιάν τε ἀγγέλων καὶ ἀρχιστρατήγους ἐν αὐτοῖς δυνάμεων κυρίου ἀρχαγγέλους τε καὶ θρόνους καὶ κυριότητας καὶ ἀργὰς καὶ ἐξουσίας ὑπερουρανίους , ὡς χωρεῖ ὁ ἔτι δεδεμένος σώματι ἀνθρώπινος νοῦς , κατὰ τὸ δυνατὸν τρανῶς ἰδὼν καὶ κατειληφὼς δύνασθαι ἰσοτίμου παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκείνοις τυχεῖν , πῶς οὐχὶ , κἂν σκιᾶς ἀδρανέστερος ᾖ , καὶ τούτων τῶν παρὰ τοῖς ἀνοήτοις θαυμαζομένων ὡς ἀμαυροτάτων καὶ οὐδενὸς λόγου ἀξίων συγκρίσει καταφρονῶν . κἂν διδῶται ταῦτα πάντα . ὑπερόψεται ὑπὲρ τοῦ τῶν ἀληθινῶν ἀρχῶν καὶ θειοτέρων ἐξουσιῶν μὴ ἀποτυχεῖν ; εὐκτέον τοίνυν , εὐκτέον περὶ τῶν προηγουμένως καὶ ἀληθῶς μεγάλων καὶ ἐπουρανίων . καὶ τὰ περὶ τῶν ἐπακολουθουσῶν σκιῶν τοῖς προηγουμένοις θεῷ ἐπιτρεπτέον , τῷ ἐπισταμένῳ „ ὧν χρείαν “ διὰ τὸ ἐπίκηρον σῶμα ἔχομεν „ πρὸ τοῦ “ ἡμᾶς „ αἰτῆσαι αὐτόν . “
Lemmas: ὁ δέ κατανοέω τίς ποτέ εἰμί ὁ κάλλος ὁ νύμφη , ὅς ὁ „ νυμφίος “ λόγος εἰμί θεός ἐράω . ψυχή τυγχάνω ἀναθέω ὑπερουράνιος καί ὑπερκόσμιος κάλλος , αἰδέομαι ἐάν ὁ αὐτός ὄνομα ὁ κάλλος τιμάω σωματικός κάλλος γυνή ἤ παῖς ἤ ἀνήρ · ὁ γάρ κύριος κάλλος σάρξ οὐ χωρέω . πᾶς τυγχάνω αἶσχος . „ πᾶς “ γάρ „ σάρξ ὡς χόρτος , “ καί ὁ „ δόξα “ αὐτός , ὅστις εἰμί ἐμφαίνω ὁ λέγω κάλλος γυνή καί παιδίον , ἄνθος κατά ὁ προφητικός παραβάλλω λόγος , λέγω · „ πᾶς σάρξ ὡς χόρτος , καί πᾶς δόξα αὐτός ὡς ἄνθος χόρτος . ξηραίνω ὁ χόρτος , καί ὁ ἄνθος ἐκπίπτω · ὁ δέ ῥῆμα ὁ κύριος μένω εἰς ὁ αἰών . “ ἀλλά καί εὐγένεια τίς ἔτι κύριος ὀνομάζω ὁ τρίβω λέγω παρά ἄνθρωπος , νοέω εὐγένεια υἱός θεός ; „ βασιλεία “ δέ Χριστός „ ἀσάλευτος “ θεωρέω ὁ νόος πῶς οὐ καταφρονέω ὡς οὐδείς λόγος ἄξιος πᾶς ὁ ἐπί γῆ βασιλεία ; στρατιά τε ἄγγελος καί ἀρχιστράτηγος ἐν αὐτός δύναμις κύριος ἀρχάγγελος τε καί θρόνος καί κυριότης καί ἀργός καί ἐξουσία ὑπερουράνιος , ὡς χωρέω ὁ ἔτι δέω σῶμα ἀνθρώπινος νόος , κατά ὁ δυνατός τρανής ὁράω καί καταλαμβάνω δύναμαι ἰσότιμος παρά ὁ πατήρ ἐκεῖνος τυγχάνω , πῶς οὐ , ἐάν σκιά ἀδρανής εἰμί , καί οὗτος ὁ παρά ὁ ἀνόητος θαυμάζω ὡς ἀμαυρός καί οὐδείς λόγος ἄξιος σύγκρισις καταφρονέω . ἐάν δίδωμι οὗτος πᾶς . ὑπεροράω ὑπέρ ὁ ὁ ἀληθινός ἀρχή καί θεῖος ἐξουσία μή ἀποτυγχάνω ; εὐκτέον τοίνυν , εὐκτέον περί ὁ προηγέομαι καί ἀληθής μέγας καί ἐπουράνιος . καί ὁ περί ὁ ἐπακολουθέω σκιά ὁ προηγέομαι θεός ἐπιτρεπτέον , ὁ ἐπίσταμαι „ ὅς χρεία “ διά ὁ ἐπικηρος σῶμα ἔχω „ πρό ὁ “ ἐγώ „ αἰτέω αὐτός . “