ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
origenes.de-oratione 18.1
Αὐτάρκως δὴ ἐν τούτοις , κατὰ τὴν δεδομένην χάριν , ὡς κεχωρήκαμεν , ὑπὸ θεοῦ διὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ ( ἀλλ᾿ εἴθε καὶ ἐν ἁγίῳ πνεύματι , ὅπερ εἰ οὕτως ἔχει , κρινεῖτε ἐντυγχάνοντες τῇ γραφῇ ) ἡμῖν εἰρημένοις , ἐξετάσαντες τὸ περὶ εὐχῆς πρόβλημα , ἤδη καὶ ἐπὶ τὸν ἑξῆς ἆθλον ἐλευσόμεθα , τὴν ὑπογραφεῖσαν ὑπὸ τοῦ κυρίου προσευχὴν , ὅσης δυνάμεως πεπλήρωται , θεωρῆσαι βουλόμενοι .
Lemmas: αὔταρκος δή ἐν οὗτος , κατά ὁ δίδωμι χάρις , ὡς χωρέω , ὑπό θεός διά ὁ Χριστός αὐτός ( ἀλλά εἴθε καί ἐν ἅγιος πνεῦμα , ὅς εἰ οὕτως ἔχω , κρίνω ἐντυγχάνω ὁ γραφή ) ἐγώ λέγω , ἐξετάζω ὁ περί εὐχή πρόβλημα , ἤδη καί ἐπί ὁ ἑξῆς ἆθλον ἔρχομαι , ὁ ὑπογράφω ὑπό ὁ κύριος προσευχή , ὅσος δύναμις πληρόω , θεωρέω βούλομαι .
origenes.de-oratione 18.2
καὶ πρὸ πάντων γε παρατηρητέον ὅτι ὁ Ματθαῖος καὶ ὁ Λουκᾶς δόξαιεν ἂν τοῖς πολλοῖς τὴν αὐτὴν ἀναγεγραφέναι ὑποτετυπωμένην πρὸς τὸ δεῖν οὕτως προσεύχεσθαι προσευχήν . ἔχουσι δὲ αἱ λέξεις τοῦ μὲν Ματθαίου τὸν τρόπον τοῦτον · „ πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου · ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου · γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς · τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον · καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν , ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφήκαμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν · καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμὸν , ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ , “ τοῦ δὲ Λουκᾶ οὕτως · „ πάτερ , ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου · ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου · τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δίδου ἡμῖν τὸ καθ᾿ ἡμέραν · καὶ ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν , καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφίεμεν παντὶ τῷ ὀφείλοντι ἡμῖν · καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν . “
Lemmas: καί πρό πᾶς γε παρατηρητέον ὅτι ὁ Ματθαῖος καί ὁ Λουκᾶς δοκέω ἄν ὁ πολύς ὁ αὐτός ἀναγράφω ὑποτυπόω πρός ὁ δέω οὕτως προσεύχομαι προσευχή . ἔχω δέ ὁ λέξις ὁ μέν Ματθαῖος ὁ τρόπος οὗτος · „ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ἁγιάζω ὁ ὄνομα σύ · ἔρχομαι ὁ βασιλεία σύ · γίγνομαι ὁ θέλημα σύ ὡς ἐν οὐρανός καί ἐπί ὁ γῆ · ὁ ἄρτος ἐγώ ὁ ἐπιούσιος δίδωμι ἐγώ σήμερον · καί ἀφίημι ἐγώ ὁ ὀφείλημα ἐγώ , ὡς καί ἐγώ ἀφίημι ὁ ὀφειλέτης ἐγώ · καί μή εἰσφέρω ἐγώ εἰς πειρασμός , ἀλλά ἐρύω ἐγώ ἀπό ὁ πονηρός , “ ὁ δέ Λουκᾶς οὕτως · „ πατήρ , ἁγιάζω ὁ ὄνομα σύ · ἔρχομαι ὁ βασιλεία σύ · ὁ ἄρτος ἐγώ ὁ ἐπιούσιος δίδωμι ἐγώ ὁ κατά ἡμέρα · καί ἀφίημι ἐγώ ὁ ἁμαρτία ἐγώ , καί γάρ αὐτός ἀφίημι πᾶς ὁ ὀφείλω ἐγώ · καί μή εἰσφέρω ἐγώ εἰς πειρασμός . “
origenes.de-oratione 18.3
λεκτέον δὲ πρὸς τοὺς οὕτως ὑπολαμβάνοντας ὅτι πρῶτον μὲν τὰ ῥήματα , εἰ καὶ γειτνιῶντά τινα ἔχει ἀλλήλοις , ἀλλὰ καὶ ἐν ἄλλοις διαφέρειν φαίνεται , ὡς ἐρευνῶντες αὐτὰ παραστήσομεν · δεύτερον δὲ ὅτι οὐχ οἷόν τε ἐστὶ τὴν αὐτὴν προσευχὴν καὶ ἐν τῷ ὄρει λέγεσθαι , ἔνθα „ ἰδὼν τοὺς ὄχλους ἀνέβη , “ ὅτε „ καθίσαντος αὐτοῦ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ ἐδίδασκεν “ ( ἐν γὰρ τῷ εἱρμῷ τῆς περὶ τῶν μακαρισμῶν ἀπαγγελίας καὶ τῶν ἑξῆς ἐντολῶν παρὰ τῷ Ματθαίῳ αὕτη ἀναγεγραμμένη εὑρίσκεται ) , καὶ „ ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον , ὡς ἐπαύσατο , “ εἰρῆσθαι πρὸς τινα „ τῶν μαθητῶν “ ἀξιώσαντα διδαχθῆναι „ προσεύχεσθαι , ὡς καὶ Ἰωάννης ἐδίδασκε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ . “ πῶς γὰρ ἐνδέχεται τοὺς αὐτοὺς λόγους χωρὶς πάσης προγενομένης πεύσεως ἀποτακτικῶς εἰρῆσθαι καὶ πρὸς ἀξίωσιν μαθητοῦ ἀπαγγέλλεσθαι ; ἀλλ᾿ ἴσως τις εἴποι ἂν πρὸς τοῦτο ὅτι ἰσοδυναμοῦσαί εἰσιν αἱ εὐχαὶ εἰρημέναι ὡς μία , ὁτὲ μὲν ἐν ἀποτατικῷ λόγῳ ὁτὲ δὲ πρὸς ἕτερον τῶν μαθητῶν τὸν ἀξιώσαντα , κατὰ τὸ εἰκὸς τότε μὴ παρόντα , ὅτε ἔλεγε τὸ κατὰ τὸν Ματθαῖον , ἢ μὴ κεκρατηκότα τῶν εἰρημένων πάλαι · μή ποτε δὲ βέλτιον ᾖ διαφόρους νομίζεσθαι τὰς προσευχὰς , κοινά τινα ἐχούσας μέρη . ζητήσαντες δὲ καὶ παρὰ τῷ Μάρκῳ , μή ποτε λανθάνῃ ἡμᾶς ἡ τοιαύτη ἰσοδυναμοῦσα ἀναγεγραμμένη , οὐδ᾿ ἴχνος ἐγκείμενον προσευχῆς εὕρομεν .
Lemmas: λεκτέος δέ πρός ὁ οὕτως ὑπολαμβάνω ὅτι πρῶτος μέν ὁ ῥῆμα , εἰ καί γειτνιάω τις ἔχω ἀλλήλων , ἀλλά καί ἐν ἄλλος διαφέρω φαίνω , ὡς ἐρευνάω αὐτός παρίστημι · δεύτερος δέ ὅτι οὐ οἷος τε εἰμί ὁ αὐτός προσευχή καί ἐν ὁ ὄρος λέγω , ἔνθα „ ὁράω ὁ ὄχλος ἀναβαίνω , “ ὅτε „ καθίζω αὐτός προσέρχομαι αὐτός ὁ μαθητής αὐτός , καί ἀνοίγνυμι ὁ στόμα αὐτός διδάσκω “ ( ἐν γάρ ὁ εἱρμός ὁ περί ὁ μακαρισμός ἀπαγγελία καί ὁ ἑξῆς ἐντολή παρά ὁ Ματθαῖος οὗτος ἀναγράφω εὑρίσκω ) , καί „ ἐν ὁ εἰμί αὐτός ἐν τόπος τις προσεύχομαι , ὡς παύω , “ λέγω πρός τις „ ὁ μαθητής “ ἀξιόω διδάσκω „ προσεύχομαι , ὡς καί Ἰωάννης διδάσκω ὁ μαθητής αὐτός . “ πῶς γάρ ἐνδέχομαι ὁ αὐτός λόγος χωρίς πᾶς προγίγνομαι πεῦσις ἀποτακτικός λέγω καί πρός ἀξίωσις μαθητής ἀπαγγέλλω ; ἀλλά ἴσως τις λέγω ἄν πρός οὗτος ὅτι ἰσοδυναμέω εἰμί ὁ εὐχή λέγω ὡς εἷς , ὅτε μέν ἐν ἀποτατικός λόγος ὅτε δέ πρός ἕτερος ὁ μαθητής ὁ ἀξιόω , κατά ὁ ἔοικα τότε μή πάρειμι , ὅτε λέγω ὁ κατά ὁ Ματθαῖος , ἤ μή κρατέω ὁ λέγω πάλαι · μή ποτέ δέ ἀγαθός εἰμί διάφορος νομίζω ὁ προσευχή , κοινός τις ἔχω μέρος . ζητέω δέ καί παρά ὁ Μάρκος , μή ποτέ λανθάνω ἐγώ ὁ τοιοῦτος ἰσοδυναμέω ἀναγράφω , οὐδέ ἴχνος ἔγκειμαι προσευχή εὑρίσκω .
origenes.de-oratione 19.1
Ἐπεὶ δὲ , ὡς ἐν τοῖς ἀνωτέροις εἰρήκαμεν , πρῶτον δεῖ καταστῆναί πως καὶ διατεθῆναι τὸν προσευχόμενον εἶθ᾿ οὕτως εὔξασθαι , ἴδωμεν πρὸ τῆς ἐγκειμένης προσευχῆς παρὰ τῷ Ματθαίῳ τοὺς περὶ αὐτῆς ὑπὸ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀπηγγελμένους ( λόγους ) , οἵτινες οὕτως ἔχουσιν · „ ὅταν προσεύχησθε , οὐκ ἔσεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταί · οτι φιλοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ ἐν ταῖς γωνίαις τῶν πλατειῶν ἑστῶτες προσεύχεσθαι . ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις . ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν . σὺ δὲ ὅταν προσεύχῃ , εἴσελθε εἰς τὸ ταμεῖόν σου καὶ κλείσας τὴν θύραν σου πρόσευξαι τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ , καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων σε ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι . προσευχόμενοι δὲ μὴ βαττολογήσητε ὥσπερ οἱ ἐθνικοί · δοκοῦσι γὰρ ὅτι ἐν τῇ πολυλογίᾳ αὐτῶν εἰσακουσθήσονται . μὴ οὖν ὁμοιωθῆτε αὐτοῖς · οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὧν χρείαν ἔχετε πρὸ τοῦ ὑμᾶς αἰτῆσαι αὐτόν . οὕτως οὖν προσεύχεσθε ὑμεῖς . “
Lemmas: ἐπεί δέ , ὡς ἐν ὁ ἀνώτερος λέγω , πρῶτος δέω καθίστημι πως καί διατίθημι ὁ προσεύχομαι εἶτα οὕτως εὔχομαι , ὁράω πρό ὁ ἔγκειμαι προσευχή παρά ὁ Ματθαῖος ὁ περί αὐτός ὑπό ὁ σωτήρ ἐγώ ἀπαγγέλλω ( λόγος ) , ὅστις οὕτως ἔχω · „ ὅταν προσεύχομαι , οὐ εἰμί ὥσπερ ὁ ὑποκριτής · ὅτι φιλέω ἐν ὁ συναγωγή καί ἐν ὁ γωνία ὁ πλατεῖα ἵστημι προσεύχομαι . ὅπως φαίνω ὁ ἄνθρωπος . ἀμήν λέγω σύ ὅτι ἀπέχω ὁ μισθός αὐτός . σύ δέ ὅταν προσεύχομαι , εἰσέρχομαι εἰς ὁ ταμεῖον σύ καί κλείω ὁ θύρα σύ προσεύχομαι ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ κρυπτός , καί ὁ πατήρ σύ ὁ βλέπω σύ ἐν ὁ κρυπτός ἀποδίδωμι σύ . προσεύχομαι δέ μή βαττολογέω ὥσπερ ὁ ἐθνικός · δοκέω γάρ ὅτι ἐν ὁ πολυλογία αὐτός εἰσακούω . μή οὖν ὁμοιόω αὐτός · οἶδα γάρ ὁ πατήρ σύ ὅς χρεία ἔχω πρό ὁ σύ αἰτέω αὐτός . οὕτως οὖν προσεύχομαι σύ . “
origenes.de-oratione 19.3
ἀλλὰ καὶ πᾶς ὁ τὴν πλατεῖαν καὶ εὐρύχωρον ὁδεύων ὁδὸν , τὴν ἀπάγουσαν ἐπὶ „ τὴν ἀπώλειαν , “ οὐδὲν ὀρθὸν καὶ εὐθὲς ἔχουσαν ἀλλὰ πᾶσαν σκολιὰν τυγχάνουσαν καὶ γεγωνιωμένην ( κέκλασται γὰρ ἐπὶ πλεῖστον ἡ εὐθεῖα ) , ἐν αὐτῇ ἕστηκεν οὐ καλῶς , „ ἐν ταῖς γωνίαις τῶν πλατειῶν “ προσευχόμενος , διὰ τῆς φιληδονίας οὐχὶ ἐν μιᾷ ἀλλ᾿ ἐν πλείοσι γινόμενος πλατείαις · ἐν αἷς οἱ „ ὡς ἄνθρωποι “ ἀποθνῄσκοντες διὰ τὸ τῆς θεότητος ἀποπεπτωκέναι τυγχάνουσι δοξάζοντες καὶ μακαρίζοντες τοὺς ἐν ταῖς πλατείαις ἀσεβεῖν αὐτοῖς νενομισμένους . πολλοὶ δὲ ἀεὶ οἱ φαινόμενοι ἐν τῷ προσεύχεσθαι „ φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι , “ ἐν μέσοις τοῖς συμποσίοις καὶ παρὰ ταῖς μέθαις ἐμπαροινοῦντες τῇ προσευχῇ , ἀληθῶς „ ἐν ταῖς γωνίαις τῶν πλατειῶν ἑστῶτες “ καὶ προσευχόμενοι · πᾶς γὰρ ὁ κατὰ τὴν ἡδονὴν βιοὺς , τὸ εὐρύχωρον ἀγαπήσας ἐκπέπτωκε τῆς στενῆς καὶ τεθλιμμένης ὁδοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ . οὐδὲ τὴν τυχοῦσαν ἐχούσης κάμπην καὶ οὐδὲ ὅλως γεγωνιωμένης .
Lemmas: ἀλλά καί πᾶς ὁ ὁ πλατύς καί εὐρύχωρος ὁδεύω ὁδός , ὁ ἀπάγω ἐπί „ ὁ ἀπώλεια , “ οὐδείς ὀρθός καί εὐθύς ἔχω ἀλλά πᾶς σκολιός τυγχάνω καί γωνιόομαι ( κλάω γάρ ἐπί πολύς ὁ εὐθύς ) , ἐν αὐτός ἵστημι οὐ καλός , „ ἐν ὁ γωνία ὁ πλατεῖα “ προσεύχομαι , διά ὁ φιληδονία οὐ ἐν εἷς ἀλλά ἐν πολύς γίγνομαι πλατεῖα · ἐν ὅς ὁ „ ὡς ἄνθρωπος “ ἀποθνῄσκω διά ὁ ὁ θεότης ἀποπίπτω τυγχάνω δοξάζω καί μακαρίζω ὁ ἐν ὁ πλατεῖα ἀσεβέω αὐτός νομίζω . πολύς δέ ἀεί ὁ φαίνω ἐν ὁ προσεύχομαι „ φιλήδονος μάλα ἤ φιλόθεος , “ ἐν μέσος ὁ συμπόσιον καί παρά ὁ μέθη ἐμπαροινέω ὁ προσευχή , ἀληθής „ ἐν ὁ γωνία ὁ πλατεῖα ἵστημι “ καί προσεύχομαι · πᾶς γάρ ὁ κατά ὁ ἡδονή βιόω , ὁ εὐρύχωρος ἀγαπάω ἐκπίπτω ὁ στενός καί θλίβω ὁδός Ἰησοῦς Χριστός . οὐδέ ὁ τυγχάνω ἔχω κάμπη καί οὐδέ ὅλος γωνιόομαι .
origenes.de-oratione 20.1
Εἰ δέ ἐστι τὶς διαφορὰ ἐκκλησίας καὶ συναγωγῆς ( τῆς μὲν κυρίως ἐκκλησίας οὐκ ἐχούσης „ σπῖλον ἢ ῥυτίδα ἤ τι τῶν τοιούτων ἀλλὰ “ ἁγίας καὶ ἀμώμου τυγχανούσης , εἰς ἣν οὔτε ὁ „ ἐκ πόρνης “ εἰσέρχεται οὔτε ὁ „ θλαδίας “ ἢ „ ἀποκεκομμένος “ ἀλλ᾿ οὐδὲ Αἰγύπτιος ἢ Ἰδουμαῖος , ἐὰν μὴ υἱῶν γεννηθέντων αὐτοῖς διὰ τὴν τρίτην γενεὰν μόλις δυνηθῶσιν ἐφαρμόσαι τῇ ἐκκλησίᾳ , οὐδὲ ὁ „ Μωαβίτης “ καὶ „ Ἀμμανίτης , “ ἐὰν μὴ δεκάτη γενεὰ πληρωθῇ καὶ ὁ αἰὼν τελεσθῇ · τῆς δὲ συναγωγῆς ὑπὸ ἑκατοντάρχου οἰκοδομουμένης , ἐν τοῖς πρὸ τῆς Ἰησοῦ ἐπιδημίας χρόνοις τοῦτο ποιοῦντος , ὅτε οὐδέπω μεμαρτύρηται „ πίστιν “ ἔχειν , ὁπόσην „ οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ “ εὗρεν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ) , ὁ φιλῶν δὴ „ προσεύχεσθαι “ „ ἐν ταῖς συναγωγαῖς “ οὐ μακράν ἐστι τῶν γωνιῶν „ τῶν πλατειῶν . “ ἀλλ᾿ οὐχ ὁ ἅγιος τοιοῦτος · οὐ φιλεῖ γὰρ „ προσεύχεσθαι “ ἀλλὰ ἀγαπᾷ , καὶ οὐκ „ ἐν συναγωγαῖς “ ἀλλ᾿ ἐν ἐκκλησίαις , καὶ οὐκ „ ἐν γωνίαις πλατειῶν “ ἀλλ᾿ ἐν τῇ εὐθύτητι τῆς στενῆς καὶ τεθλιμμένης ὁδοῦ , ἀλλὰ καὶ οὐκ ἵνα φανῇ „ τοῖς ἀνθρώποις “ ἀλλ᾿ ἵν᾿ ὀφθῇ „ ἐνώπιον κυρίου τοῦ θεοῦ . “ ἄῤῥην γάρ ἐστι τὸν „ δεκτὸν ἐνιαυτὸν κυρίου “ νοῶν καὶ τὴν ἐντολὴν τηρῶν τὴν λέγουσαν · „ τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὀφθήσεται πᾶν ἀρσενικὸν ἐνώπιον κυρίου τοῦ θεοῦ . “
Lemmas: εἰ δέ εἰμί τίς διαφορά ἐκκλησία καί συναγωγή ( ὁ μέν κύριος ἐκκλησία οὐ ἔχω „ σπῖλος ἤ ῥυτίς ἤ τις ὁ τοιοῦτος ἀλλά “ ἅγιος καί ἄμωμος τυγχάνω , εἰς ὅς οὔτε ὁ „ ἐκ πόρνη “ εἰσέρχομαι οὔτε ὁ „ θλαδίας “ ἤ „ ἀποκόπτω “ ἀλλά οὐδέ Αἰγύπτιος ἤ Ἰδουμαῖος , ἐάν μή υἱός γεννάω αὐτός διά ὁ τρίτος γενεά μόλις δύναμαι ἐφαρμόζω ὁ ἐκκλησία , οὐδέ ὁ „ Μωαβῖτις “ καί „ Ἀμμανίτης , “ ἐάν μή δέκατος γενεά πληρόω καί ὁ αἰών τελέω · ὁ δέ συναγωγή ὑπό ἑκατοντάρχης οἰκοδομέω , ἐν ὁ πρό ὁ Ἰησοῦς ἐπιδημία χρόνος οὗτος ποιέω , ὅτε οὐδέπω μαρτυρέω „ πίστις “ ἔχω , ὁπόσος „ οὐδέ ἐν ὁ Ἰσραήλ “ εὑρίσκω ὁ υἱός ὁ θεός ) , ὁ φιλέω δή „ προσεύχομαι “ „ ἐν ὁ συναγωγή “ οὐ μακρός εἰμί ὁ γωνία „ ὁ πλατεῖα . “ ἀλλά οὐ ὁ ἅγιος τοιοῦτος · οὐ φιλέω γάρ „ προσεύχομαι “ ἀλλά ἀγαπάω , καί οὐ „ ἐν συναγωγή “ ἀλλά ἐν ἐκκλησία , καί οὐ „ ἐν γωνία πλατεῖα “ ἀλλά ἐν ὁ εὐθύτης ὁ στενός καί θλίβω ὁδός , ἀλλά καί οὐ ἵνα φαίνω „ ὁ ἄνθρωπος “ ἀλλά ἵνα ὁράω „ ἐνώπιον κύριος ὁ θεός . “ ἄρσην γάρ εἰμί ὁ „ δεκτός ἐνιαυτός κύριος “ νοέω καί ὁ ἐντολή τηρέω ὁ λέγω · „ τρίς ὁ ἐνιαυτός ὁράω πᾶς ἀρσενικός ἐνώπιον κύριος ὁ θεός . “
origenes.de-oratione 20.2
ἐπιμελῶς δὲ ἀκουστέον τοῦ „ φανῶσιν , “ ἐπεὶ οὐδὲν φαινόμενον καλόν ἐστιν , οἱονεὶ δοκήσει ὂν καὶ οὐκ ἀληθῶς καὶ τὴν φαντασίαν πλανῶν ἀλλ᾿ οὐκ ἀκριβῶς καὶ ἀληθῶς ἐκτυποῦν . ὥσπερ δὲ οἱ ἐν τοῖς θεάτροις δραμάτων τινῶν ὑποκριταὶ οὐχ ὅπερ λέγουσίν εἰσιν , οὐδ᾿ ὅπερ βλέπονται καθ᾿ ὃ περίκεινται πρόσωπον τοῦτο τυγχάνουσιν · οὕτως καὶ πάντες οἱ ἐπιμορφάζοντες τῷ δοκεῖν τὴν τοῦ καλοῦ φαντασίαν οὐ δίκαιοι ἀλλ᾿ ὑποκριταί εἰσι δικαιοσύνης , καὶ αὐτοὶ ἐν ἰδίῳ θεάτρῳ ὑποκρινόμενοι , „ ταῖς συναγωγαῖς καὶ ταῖς γωνίαις τῶν πλατειῶν . “ ὁ δὲ μὴ ὑποκριτὴς ἀλλὰ πᾶν τὸ ἀλλότριον ἀποθέμενος , ἐν τῷ παντὸς τοῦ προειρημένου θεάτρου καθ᾿ ὑπερβολὴν μείζονι ἑαυτὸν ἀρέσκειν εὐτρεπίζων , εἰσέρχεται εἰς τὸ ἑαυτοῦ „ ταμεῖον , “ ἐπὶ τοῦ ἐναποτεθησαυρισμένου πλούτου τὸν „ τῆς σοφίας καὶ γνώσεως “ θησαυρὸν ἑαυτῷ ἀποκλείσας · καὶ μηδαμῶς ἔξω νεύων μηδὲ περὶ τὰ ἔξω κεχηνὼς πᾶσάν τε „ τὴν θύραν “ τῶν αἰσθητηρίων ἀποκλείσας , ἵνα μὴ ἕλκηται ὑπὸ τῶν αἰσθήσεων μηδὲ ἐκείνων ἡ φαντασία τῷ νῷ αὐτοῦ ἐπεισκρίνηται , προσεύχεται τῷ τὸ τοιοῦτον κρυπτὸν μὴ φεύγοντι μηδὲ ἐγκαταλείποντι πατρὶ ἀλλ᾿ ἐν αὐτῷ κατοικοῦντι , συμπαρόντος αὐτῷ καὶ τοῦ μονογενοῦς . ἐγὼ γὰρ , φησὶ , „ καὶ ὁ πατὴρ “ „ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν παρ᾿ αὐτῷ ποιησόμεθα . “ δῆλον δὲ ὅτι τῷ δικαίῳ , ἐὰν δὴ οὕτως εὐχώμεθα , οὐ μόνον θεῷ ἀλλὰ καὶ πατρὶ ἐντευξόμεθα , ὡς υἱῶν μὴ ἀπολειπομένῳ ἀλλὰ παρόντι ἡμῶν „ τῷ κρυπτῷ “ καὶ ἐφορῶντι αὐτὸ καὶ πλείονα τὰ ἐν τῷ ταμείῳ ποιοῦντι , ἐὰν αὐτοῦ „ τὴν θύραν “ ἀποκλείσωμεν .
Lemmas: ἐπιμελής δέ ἀκούω ὁ „ φαίνω , “ ἐπεί οὐδείς φαίνω καλός εἰμί , οἱονεί δόκησις εἰμί καί οὐ ἀληθής καί ὁ φαντασία πλανάω ἀλλά οὐ ἀκριβής καί ἀληθής ἐκτυπόω . ὥσπερ δέ ὁ ἐν ὁ θέατρον δρᾶμα τις ὑποκριτής οὐ ὅς λέγω εἰμί , οὐδέ ὅς βλέπω κατά ὅς περίκειμαι πρόσωπον οὗτος τυγχάνω · οὕτως καί πᾶς ὁ ἐπιμορφάζω ὁ δοκέω ὁ ὁ καλός φαντασία οὐ δίκαιος ἀλλά ὑποκριτής εἰμί δικαιοσύνη , καί αὐτός ἐν ἴδιος θέατρον ὑποκρίνομαι , „ ὁ συναγωγή καί ὁ γωνία ὁ πλατεῖα . “ ὁ δέ μή ὑποκριτής ἀλλά πᾶς ὁ ἀλλότριος ἀποτίθημι , ἐν ὁ πᾶς ὁ προλέγω θέατρον κατά ὑπερβολή μέγας ἑαυτοῦ ἀρέσκω εὐτρεπίζω , εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἑαυτοῦ „ ταμεῖον , “ ἐπί ὁ ἐναποθησαυρίζω πλοῦτος ὁ „ ὁ σοφία καί γνῶσις “ θησαυρός ἑαυτοῦ ἀποκλείω · καί μηδαμῶς ἔξω νεύω μηδέ περί ὁ ἔξω χάσκω πᾶς τε „ ὁ θύρα “ ὁ αἰσθητήριον ἀποκλείω , ἵνα μή ἕλκω ὑπό ὁ αἴσθησις μηδέ ἐκεῖνος ὁ φαντασία ὁ νόος αὐτός ἐπεισκρίνω , προσεύχομαι ὁ ὁ τοιοῦτος κρυπτός μή φεύγω μηδέ ἐγκαταλείπω πατήρ ἀλλά ἐν αὐτός κατοικέω , συμπάρειμι αὐτός καί ὁ μονογενής . ἐγώ γάρ , φημί , „ καί ὁ πατήρ “ „ πρός αὐτός ἔρχομαι καί μονή παρά αὐτός ποιέω . “ δῆλος δέ ὅτι ὁ δίκαιος , ἐάν δή οὕτως εὔχομαι , οὐ μόνος θεός ἀλλά καί πατήρ ἐντυγχάνω , ὡς υἱός μή ἀπολείπω ἀλλά πάρειμι ἐγώ „ ὁ κρυπτός “ καί ἐφοράω αὐτός καί πολύς ὁ ἐν ὁ ταμεῖον ποιέω , ἐάν αὐτός „ ὁ θύρα “ ἀποκλείω .
origenes.de-oratione 21.1
Ἀλλὰ προσευχόμενοι μὴ βαττολογήσωμεν ἀλλὰ θεολογήσωμεν . βαττολογοῦμεν δὲ , ὅτε μὴ μωμοσκοῦντες ἑαυτοὺς ἢ τοὺς ἀναπεμπομένους τῆς εὐχῆς λόγους λέγομεν τὰ διεφθαρμένα ἔργα ἢ λόγους ἢ νοήματα , ταπεινὰ τυγχάνοντα καὶ ἐπίληπτα , τῆς ἀφθαρσίας ἀλλότρια τοῦ κυρίου . ὁ μέντοι βαττολογῶν ἐν τῷ εὔχεσθαι ἤδη καὶ ἐν τῇ χείρονι τῶν προειρημένων ἡμῖν συναγωγικῇ ἐστι καταστάσει τε ( καὶ ) χαλεπωτέρᾳ τῶν ἐν ταῖς πλατείαις γωνιῶν ὁδῷ , οὐδὲ ἴχνος σῴζων κἂν ὑποκρίσεως ἀγαθοῦ . βαττολογοῦσι γὰρ κατὰ τὴν λέξιν τοῦ εὐαγγελίου μόνοι „ οἱ ἐθνικοὶ , “ οὐδὲ φαντασίαν μεγάλων ἔχοντες ἢ ἐπουρανίων αἰτημάτων . πᾶσαν εὐχὴν ( περὶ ) τῶν σωματικῶν καὶ τῶν ἐκτὸς ἀναπέμποντες . ἐθνικῷ οὖν βαττολογοῦντι ὁμοιοῦται ὁ τὰ κάτω ἀπὸ τοῦ ἐν οὐρανοῖς καὶ ὑπὲρ τὰ ὕψη τῶν οὐρανῶν κατοικοῦντος κυρίου αἰτῶν .
Lemmas: ἀλλά προσεύχομαι μή βαττολογέω ἀλλά θεολογέω . βαττολογέω δέ , ὅτε μή μωμοσκοέω ἑαυτοῦ ἤ ὁ ἀναπέμπω ὁ εὐχή λόγος λέγω ὁ διαφθείρω ἔργον ἤ λόγος ἤ νόημα , ταπεινός τυγχάνω καί ἐπίληπτος , ὁ ἀφθαρσία ἀλλότριος ὁ κύριος . ὁ μέντοι βαττολογέω ἐν ὁ εὔχομαι ἤδη καί ἐν ὁ κακός ὁ προλέγω ἐγώ συναγωγικός εἰμί κατάστασις τε ( καί ) χαλεπός ὁ ἐν ὁ πλατύς γωνία ὁδός , οὐδέ ἴχνος σῴζω ἄν ὑπόκρισις ἀγαθός . βαττολογέω γάρ κατά ὁ λέξις ὁ εὐαγγέλιον μόνος „ ὁ ἐθνικός , “ οὐδέ φαντασία μέγας ἔχω ἤ ἐπουράνιος αἴτημα . πᾶς εὐχή ( περί ) ὁ σωματικός καί ὁ ἐκτός ἀναπέμπω . ἐθνικός οὖν βαττολογέω ὁμοιόω ὁ ὁ κάτω ἀπό ὁ ἐν οὐρανός καί ὑπέρ ὁ ὕψος ὁ οὐρανός κατοικέω κύριος αἰτέω .
origenes.de-oratione 21.2
καὶ ἔοικέ γε ὁ πολυλογῶν βαττολογεῖν , καὶ ὁ βαττολογῶν πολυλογεῖν . οὐδὲν γὰρ ἓν τῆς ὕλης καὶ τῶν σωμάτων . ἀλλ᾿ ἕκαστον τῶν νομιζομένων ἓν ἔσχισται καὶ διακέκοπται καὶ διῄρηται εἰς πλείονα τὴν ἕνωσιν ἀπολωλεκός · ἓν γὰρ τὸ ἀγαθὸν πολλὰ δὲ τὰ αἰσχρὰ , καὶ ἓν ἡ ἀλήθεια πολλὰ δὲ τὰ ψευδῆ , καὶ ἓν ἡ ἀληθὴς δικαιοσύνη , πολλαὶ δὲ ἕξεις ταύτην ὑποκρίνονται , καὶ ἓν ἡ τοῦ θεοῦ σοφία , πολλαὶ δὲ αἱ καταργούμεναι „ τοῦ αἰῶνος τούτου “ καὶ „ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου . “ καὶ εἷς μὲν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος , πολλοὶ δὲ οἱ ἀλλότριοι τοῦ θεοῦ . διὰ τοῦτο οὐδεὶς ἐκφεύξεται „ ἁμαρτίαν “ „ ἐκ πολυλογίας , “ καὶ οὐδεὶς δοκῶν „ ἐκ πολυλογίας “ εἰσακουσθήσεσθαι εἰσακούεσθαι δύναται . διόπερ οὐχ ὁμοιωτέον ἐστὶ τὰς εὐχὰς ἡμῶν τοῖς ἐθνικοῖς βαττολογοῦσιν ἢ πολυλογοῦσιν ἢ ὅ τι δή ποτε πράττουσι „ κατὰ τὴν ὁμοίωσιν τοῦ ὄφεως “ · „ οἶδε γὰρ “ ὁ τῶν ἁγίων θεὸς , „ πατὴρ “ ὢν , „ ὧν χρείαν “ ἔχουσιν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ , ἐπεὶ ἄξια τυγχάνει τῆς πατρικῆς γνώσεως . εἰ δέ τις ἀγνοεῖ τὸν θεὸν , καὶ τὰ τοῦ θεοῦ ἀγνοεῖ , ἀγνοεῖ δὲ τὰ „ ὧν χρείαν “ ἔχει · διημαρτημένα γάρ ἐστι τὰ „ ὧν χρείαν “ ἔχειν νομίζει · ὁ δὲ τεθεωρηκὼς ὧν ἐστιν ἐνδεὴς κρειττόνων καὶ θειοτέρων , γινωσκομένων ὑπὸ θεοῦ τεύξεται ὧν τεθεώρηκε καὶ ἐγνωσμένων τῷ πατρὶ καὶ πρὸ τῆς αἰτήσεως . τούτων δὴ εἰς τὰ πρὸ τῆς ἐν τῷ κατὰ Ματθαῖον εὐχῆς εἰρημένων , ἤδη θεασώμεθα καὶ τὰ δηλούμενα ἀπὸ τῆς εὐχῆς .
Lemmas: καί ἔοικα γε ὁ πολυλογέω βαττολογέω , καί ὁ βαττολογέω πολυλογέω . οὐδείς γάρ εἷς ὁ ὕλη καί ὁ σῶμα . ἀλλά ἕκαστος ὁ νομίζω εἷς σχίζω καί διακόπτω καί διαιρέω εἰς πολύς ὁ ἕνωσις ἀπόλλυμι · εἷς γάρ ὁ ἀγαθός πολύς δέ ὁ αἰσχρός , καί εἷς ὁ ἀλήθεια πολύς δέ ὁ ψευδής , καί εἷς ὁ ἀληθής δικαιοσύνη , πολύς δέ ἕξις οὗτος ὑποκρίνω , καί εἷς ὁ ὁ θεός σοφία , πολύς δέ ὁ καταργέω „ ὁ αἰών οὗτος “ καί „ ὁ ἄρχων ὁ αἰών οὗτος . “ καί εἷς μέν ὁ ὁ θεός λόγος , πολύς δέ ὁ ἀλλότριος ὁ θεός . διά οὗτος οὐδείς ἐκφεύγω „ ἁμαρτία “ „ ἐκ πολυλογία , “ καί οὐδείς δοκέω „ ἐκ πολυλογία “ εἰσακούω εἰσακούω δύναμαι . διόπερ οὐ ὁμοιόω εἰμί ὁ εὐχή ἐγώ ὁ ἐθνικός βαττολογέω ἤ πολυλογέω ἤ ὅς τις δή ποτέ πράσσω „ κατά ὁ ὁμοίωσις ὁ ὄφις “ · „ οἶδα γάρ “ ὁ ὁ ἅγιος θεός , „ πατήρ “ εἰμί , „ ὅς χρεία “ ἔχω ὁ υἱός αὐτός , ἐπεί ἄξιος τυγχάνω ὁ πατρικός γνῶσις . εἰ δέ τις ἀγνοέω ὁ θεός , καί ὁ ὁ θεός ἀγνοέω , ἀγνοέω δέ ὁ „ ὅς χρεία “ ἔχω · διαμαρτάνω γάρ εἰμί ὁ „ ὅς χρεία “ ἔχω νομίζω · ὁ δέ θεωρέω ὅς εἰμί ἐνδεής κρατύς καί θεῖος , γιγνώσκω ὑπό θεός τυγχάνω ὅς θεωρέω καί γιγνώσκω ὁ πατήρ καί πρό ὁ αἴτησις . οὗτος δή εἰς ὁ πρό ὁ ἐν ὁ κατά Ματθαῖος εὐχή λέγω , ἤδη θεάομαι καί ὁ δηλόω ἀπό ὁ εὐχή .
origenes.de-oratione 22.1
„ Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . “ ἄξιον ἐπιμελέστερον ἐπιτηρῆσαι τὴν λεγομένην παλαιὰν διαθήκην , εἰ ἔστι που εὑρεῖν ἐν αὐτῇ εὐχήν τινος λέγοντος τὸν θεὸν πατέρα · ἐπὶ γὰρ τοῦ παρόντος κατὰ δύναμιν ἐξετάσαντες οὐκ εὕρομεν . οὐ τοῦτο δέ φαμεν , ὅτι ὁ θεὸς πατὴρ οὐκ εἴρηται , ἢ οἱ πεπιστευκέναι νομιζόμενοι θεῷ υἱοὶ οὐκ ὠνομάσθησαν θεοῦ , ἀλλ᾿ ὅτι ἐν προσευχῇ τὴν ἀπὸ τοῦ σωτῆρος κατηγγελμένην παῤῥησίαν περὶ τοῦ ὀνομάσαι τὸν θεὸν πατέρα οὐχ εὕρομέν πω . ὅτι δὲ εἴρηται πατὴρ ὁ θεὸς καὶ υἱοὶ οἱ τῷ λόγῳ τοῦ θεοῦ προσεληλυθότες , πολλαχοῦ ἔστιν ἰδεῖν ὥσπερ καὶ ἐν Δευτερονομίῳ · „ θεὸν τὸν γεννήσαντά σε ἐγκατέλιπες , καὶ ἐπελάθου θεοῦ τοῦ τρέφοντός σε , “ καὶ πάλιν · „ οὐκ αὐτὸς οὗτός σου πατὴρ ἐκτήσατό σε καὶ ἐποίησέ σε καὶ ἔκτισέ σε , “ καὶ πάλιν · „ υἱοὶ , οἷς οὐκ ἔστι πίστις ἐν αὐτοῖς “ · καὶ ἐν τῷ Ἡσαΐᾳ · „ υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα , αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν “ · καὶ ἐν τῷ Μαλαχίᾳ · „ υἱὸς δοξάσει πατέρα , καὶ δοῦλος τὸν κύριον αὐτοῦ . καὶ εἰ πατήρ εἰμι ἐγὼ , ποῦ ἐστιν ἡ δόξα μου ; καὶ εἰ κύριός εἰμι ἐγὼ , ποῦ ἐστιν ὁ φόβος μου ; “
Lemmas: „ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . “ ἄξιος ἐπιμελής ἐπιτηρέω ὁ λέγω παλαιός διαθήκη , εἰ εἰμί που εὑρίσκω ἐν αὐτός εὐχή τις λέγω ὁ θεός πατήρ · ἐπί γάρ ὁ πάρειμι κατά δύναμις ἐξετάζω οὐ εὑρίσκω . οὐ οὗτος δέ φημί , ὅτι ὁ θεός πατήρ οὐ λέγω , ἤ ὁ πιστεύω νομίζω θεός υἱός οὐ ὀνομάζω θεός , ἀλλά ὅτι ἐν προσευχή ὁ ἀπό ὁ σωτήρ καταγγέλλω παρρησία περί ὁ ὀνομάζω ὁ θεός πατήρ οὐ εὑρίσκω πω . ὅτι δέ λέγω πατήρ ὁ θεός καί υἱός ὁ ὁ λόγος ὁ θεός προσέρχομαι , πολλαχοῦ εἰμί ὁράω ὥσπερ καί ἐν Δευτερονόμιον · „ θεός ὁ γεννάω σύ ἐγκαταλείπω , καί ἐπιλανθάνω θεός ὁ τρέφω σύ , “ καί πάλιν · „ οὐ αὐτός οὗτος σύ πατήρ κτάομαι σύ καί ποιέω σύ καί κτίζω σύ , “ καί πάλιν · „ υἱός , ὅς οὐ εἰμί πίστις ἐν αὐτός “ · καί ἐν ὁ Ἠσαΐας · „ υἱός γεννάω καί ὑψόω , αὐτός δέ ἐγώ ἀθετέω “ · καί ἐν ὁ Μαλαχίας · „ υἱός δοξάζω πατήρ , καί δοῦλος ὁ κύριος αὐτός . καί εἰ πατήρ εἰμί ἐγώ , ποῦ εἰμί ὁ δόξα ἐγώ ; καί εἰ κύριος εἰμί ἐγώ , ποῦ εἰμί ὁ φόβος ἐγώ ; “
origenes.de-oratione 22.2
καὶ εἰ λέγεται τοίνυν πατὴρ ὁ θεὸς , καὶ υἱοὶ οἱ τῷ λόγῳ τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως γεγεννημένοι , τὸ βέβαιόν γε καὶ τὸ ἀμετάπτωτον τῆς υἱότητος οὐκ ἔστιν ἰδεῖν παρὰ τοῖς ἀρχαίοις . αὐτὰ γοῦν ἃ παρεθέμεθα ὑπαιτίους ἐμφαίνει εἶναι τοὺς λεγομένους υἱούς · ἐπεὶ κατὰ τὸν ἀπόστολον , ἕως „ ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν , οὐδὲν διαφέρει δούλου . κύριος πάντων ὢν , ἀλλ᾿ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός “ · „ τὸ “ δὲ „ πλήρωμα τοῦ χρόνου “ ἐν τῇ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπιδημίᾳ ἔνεστιν , ὅτε τὴν υἱοθεσίαν ἀπολαμβάνουσιν οἱ βουλόμενοι , ὡς ὁ Παῦλος διδάσκει διὰ τούτων · „ οὐ γὰρ ἐλάβετε πνεῦμα δουλείας εἰς φόβον ἀλλὰ ἐλάβετε πνεῦμα υἱοθεσίας , ἐν ᾧ κράζομεν · Ἀββὰ ὁ πατήρ “ · καὶ ἐν τῷ κατὰ Ἰωάννην · „ ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτὸν , ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα θεοῦ γενέσθαι , τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ . “ καὶ διὰ τοῦτο τῆς „ υἱοθεσίας πνεῦμα “ ἐν τῇ καθολικῇ τοῦ Ἰωάννου ἐπιστολῇ περὶ τῶν ἐκ θεοῦ γεγεννημένων μεμαθήκαμεν ὅτι „ πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ θεοῦ ἁμαρτίαν οὐ ποιεῖ , ὅτι σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει · καὶ οὐ δύναται ἁμαρτάνειν , ὅτι ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται . “
Lemmas: καί εἰ λέγω τοίνυν πατήρ ὁ θεός , καί υἱός ὁ ὁ λόγος ὁ εἰς αὐτός πίστις γεννάω , ὁ βέβαιος γε καί ὁ ἀμετάπτωτος ὁ υἱότης οὐ εἰμί ὁράω παρά ὁ ἀρχαῖος . αὐτός γοῦν ὅς παρατίθημι ὑπαίτιος ἐμφαίνω εἰμί ὁ λέγω υἱός · ἐπεί κατά ὁ ἀπόστολος , ἕως „ ὁ κληρονόμος νήπιος εἰμί , οὐδείς διαφέρω δοῦλος . κύριος πᾶς εἰμί , ἀλλά ὑπό ἐπίτροπος εἰμί καί οἰκονόμος ἄχρι ὁ προθεσμία ὁ πατήρ “ · „ ὁ “ δέ „ πλήρωμα ὁ χρόνος “ ἐν ὁ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ἐπιδημία ἔνειμι , ὅτε ὁ υἱοθεσία ἀπολαμβάνω ὁ βούλομαι , ὡς ὁ Παῦλος διδάσκω διά οὗτος · „ οὐ γάρ λαμβάνω πνεῦμα δουλεία εἰς φόβος ἀλλά λαμβάνω πνεῦμα υἱοθεσία , ἐν ὅς κράζω · ἀββᾶ ὁ πατήρ “ · καί ἐν ὁ κατά Ἰωάννης · „ ὅσος δέ λαμβάνω αὐτός , δίδωμι αὐτός ἐξουσία τέκνον θεός γίγνομαι , ὁ πιστεύω εἰς ὁ ὄνομα αὐτός . “ καί διά οὗτος ὁ „ υἱοθεσία πνεῦμα “ ἐν ὁ καθολικός ὁ Ἰωάννης ἐπιστολή περί ὁ ἐκ θεός γεννάω μανθάνω ὅτι „ πᾶς ὁ γεννάω ἐκ ὁ θεός ἁμαρτία οὐ ποιέω , ὅτι σπέρμα αὐτός ἐν αὐτός μένω · καί οὐ δύναμαι ἁμαρτάνω , ὅτι ἐκ ὁ θεός γεννάω . “
origenes.de-oratione 22.4
πᾶν οὖν ἔργον αὐτοῖς καὶ λόγος καὶ νόημα , ὑπὸ τοῦ μονογενοῦς λόγου μεμορφωμένα κατ᾿ αὐτὸν , μεμίμηται τὴν εἰκόνα „ τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου “ καὶ γέγονε „ κατ᾿ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος , “ ἀνατέλλοντος „ τὸν ἥλιον “ „ ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ “ βρέχοντος „ ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους , “ ὡς εἶναι ἐν αὐτοῖς „ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου , “ καὶ αὐτοῦ ὄντος εἰκόνος θεοῦ . „ εἰκὼν “ οὖν εἰκόνος οἱ ἅγιοι τυγχάνοντες , τῆς εἰκόνος οὔσης υἱοῦ , ἀπομάττονται υἱότητα , οὐ μόνῳ „ τῷ σώματι τῆς δόξης “ τοῦ Χριστοῦ γινόμενοι σύμμορφοι ἀλλὰ καὶ ὄντι ἐν „ τῷ σώματι . “ γίνονται δὲ σύμμορφοι τῷ ἐν „ σώματι τῆς δόξης , “ μεταμορφούμενοι „ τῇ ἀνακαινίσει τοῦ νοός . “ εἰ δ᾿ οἱ τοιοῦτοι δι᾿ ὅλων φασὶ τό · „ πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , “ δηλονότι „ ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν , “ ὥς φησιν ἐν τῇ καθολικῇ ὁ Ἰωάννης , „ ἐκ τοῦ διαβόλου ἐστὶν , ὅτι ἀπ᾿ ἀρχῆς ὁ διάβολος ἁμαρτάνει . “ καὶ ὥσπερ „ σπέρμα “ τοῦ θεοῦ , ἐν τῷ γεγεννημένῳ „ ἐκ τοῦ θεοῦ “ μένον , αἴτιον τοῦ μὴ δύνασθαι „ ἁμαρτάνειν “ γίνεται τῷ κατὰ τὸν μονογενῆ λόγον μεμορφωμένῳ · οὕτως ἐν παντὶ τῷ ποιοῦντι „ τὴν ἁμαρτίαν “ „ σπέρμα “ τοῦ διαβόλου ἔνεστιν , ὅσον ἐνυπάρχει τῇ ψυχῇ , μὴ ἐῶν δύνασθαι κατορθοῦν τὸν ἔχοντα αὐτό . ἀλλ᾿ ἐπεὶ „ εἰς τοῦτο ἐφανερώθη ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ , ἵνα λύσῃ τὰ ἔργα τοῦ διαβόλου , “ δυνατὸν τῇ εἰς τὴν ψυχὴν ἡμῶν ἐπιδημίᾳ τοῦ λόγου τοῦ θεοῦ , λυθέντων τῶν ἔργων „ τοῦ διαβόλου , “ ἐξαφανισθῆναι τὸ ἐντεθὲν ἡμῖν „ σπέρμα “ πονηρὸν , καὶ γενέσθαι ἡμᾶς „ τέκνα τοῦ θεοῦ . “
Lemmas: πᾶς οὖν ἔργον αὐτός καί λόγος καί νόημα , ὑπό ὁ μονογενής λόγος μορφόω κατά αὐτός , μιμέομαι ὁ εἰκών „ ὁ θεός ὁ ἀόρατος “ καί γίγνομαι „ κατά εἰκών ὁ κτίζω , “ ἀνατέλλω „ ὁ ἥλιος “ „ ἐπί πονηρός καί ἀγαθός καί “ βρέχω „ ἐπί δίκαιος καί ἄδικος , “ ὡς εἰμί ἐν αὐτός „ ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος , “ καί αὐτός εἰμί εἰκών θεός . „ εἰκών “ οὖν εἰκών ὁ ἅγιος τυγχάνω , ὁ εἰκών εἰμί υἱός , ἀπομάσσω υἱότης , οὐ μόνος „ ὁ σῶμα ὁ δόξα “ ὁ Χριστός γίγνομαι σύμμορφος ἀλλά καί εἰμί ἐν „ ὁ σῶμα . “ γίγνομαι δέ σύμμορφος ὁ ἐν „ σῶμα ὁ δόξα , “ μεταμορφόω „ ὁ ἀνακαίνισις ὁ νόος . “ εἰ δέ ὁ τοιοῦτος διά ὅλος φημί ὁ · „ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , “ δηλονότι „ ὁ ποιέω ὁ ἁμαρτία , “ ὡς φημί ἐν ὁ καθολικός ὁ Ἰωάννης , „ ἐκ ὁ διάβολος εἰμί , ὅτι ἀπό ἀρχή ὁ διάβολος ἁμαρτάνω . “ καί ὥσπερ „ σπέρμα “ ὁ θεός , ἐν ὁ γεννάω „ ἐκ ὁ θεός “ μένω , αἴτιος ὁ μή δύναμαι „ ἁμαρτάνω “ γίγνομαι ὁ κατά ὁ μονογενής λόγος μορφόω · οὕτως ἐν πᾶς ὁ ποιέω „ ὁ ἁμαρτία “ „ σπέρμα “ ὁ διάβολος ἔνειμι , ὅσος ἐν-ὑπάρχω ὁ ψυχή , μή ἐάω δύναμαι κατορθόω ὁ ἔχω αὐτός . ἀλλά ἐπεί „ εἰς οὗτος φανερόω ὁ υἱός ὁ θεός , ἵνα λύω ὁ ἔργον ὁ διάβολος , “ δυνατός ὁ εἰς ὁ ψυχή ἐγώ ἐπιδημία ὁ λόγος ὁ θεός , λύω ὁ ἔργον „ ὁ διάβολος , “ ἐξαφανίζω ὁ ἐντίθημι ἐγώ „ σπέρμα “ πονηρός , καί γίγνομαι ἐγώ „ τέκνον ὁ θεός . “
origenes.de-oratione 22.5
μὴ λέξεις τοίνυν νομίσωμεν διδάσκεσθαι λέγειν ἡμᾶς ἔν τινι ἀποτεταγμένῳ τοῦ εὔχεσθαι καιρῷ · ἀλλ᾿ εἰ συνίεμεν τῶν ἡμῖν προεξετασθέντων εἰς τὸ „ ἀδιαλείπτως “ προσεύχεσθαι , πᾶς ἡμῶν ὁ βίος „ ἀδιαλείπτως “ προσευχομένων λεγέτω τό · „ πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , “ „ τὸ πολίτευμα “ ἔχων οὐδαμῶς ἐπὶ γῆς ἀλλὰ παντὶ τρόπῳ „ ἐν οὐρανοῖς , “ θρόνοις τυγχάνουσι τοῦ θεοῦ διὰ τὸ ἱδρῦσθαι τὴν τοῦ θεοῦ βασιλείαν ἐν πᾶσι τοῖς φοροῦσι „ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου “ καὶ διὰ τοῦτο γενομένοις ἐπουρανίοις .
Lemmas: μή λέξις τοίνυν νομίζω διδάσκω λέγω ἐγώ ἐν τις ἀποτάσσω ὁ εὔχομαι καιρός · ἀλλά εἰ συνίημι ὁ ἐγώ προεξετάζω εἰς ὁ „ ἀδιάλειπτος “ προσεύχομαι , πᾶς ἐγώ ὁ βίος „ ἀδιάλειπτος “ προσεύχομαι λέγω ὁ · „ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , “ „ ὁ πολίτευμα “ ἔχω οὐδαμῶς ἐπί γῆ ἀλλά πᾶς τρόπος „ ἐν οὐρανός , “ θρόνος τυγχάνω ὁ θεός διά ὁ ἱδρύω ὁ ὁ θεός βασιλεία ἐν πᾶς ὁ φορέω „ ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος “ καί διά οὗτος γίγνομαι ἐπουράνιος .
origenes.de-oratione 23.1
Ἐπὰν ( δὲ ) λέγηται ὁ πατὴρ τῶν ἁγίων εἶναι „ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , “ οὐ περιγεγράφθαι αὐτὸν σχήματι σωματικῷ ὑποληπτέον καὶ „ ἐν οὐρανοῖς “ κατοικεῖν , ἐπεί τοι περιεχόμενος ἐλάττων τῶν οὐρανῶν ὁ θεὸς εὑρεθήσεται , περιεχόντων αὐτὸν τῶν οὐρανῶν · δέον τῇ ἀφάτῳ δυνάμει τῆς θεότητος αὐτοῦ πεπεῖσθαι περιέχεσθαι καὶ συνέχεσθαι τὰ πάντα ὑπ᾿ αὐτοῦ . καὶ καθολικῶς τὰς ὅσον ἐπὶ τῷ ῥητῷ λέξεις , τὰς νομιζομένας τοῖς ἁπλουστέροις ἐν τόπῳ φάσκειν εἶναι τὸν θεὸν , μεταληπτέον πρεπόντως ταῖς μεγάλαις καὶ πνευματικαῖς ἐννοίαις περὶ θεοῦ , οἷαί εἰσιν ἐν τῷ κατὰ Ἰωάννην αὗται · „ πρὸ δὲ τῆς ἑορτῆς τοῦ πάσχα εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἦλθεν αὐτοῦ ἡ ὥρα , ἵνα μεταβῇ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου πρὸς τὸν πατέρα , ἀγαπήσας τοὺς ἰδίους τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ , εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτούς “ · καὶ μετ᾿ ὀλίγα · „ εἰδὼς ὅτι πάντα ἔδωκεν αὐτῷ ὁ πατὴρ εἰς τὰς χεῖρας , καὶ ὅτι ἀπὸ θεοῦ ἐξῆλθε καὶ πρὸς θεὸν ὑπάγει , “ καὶ μεθ᾿ ἕτερα · „ ἠκούσατε ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν · ὑπάγω καὶ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς . εἰ ἠγαπᾶτέ με , ἐχάρητε ἂν ὅτι πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα “ · καὶ πάλιν μεθ᾿ ἕτερα · „ νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με , καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με · ποῦ ὑπάγεις ; “ εἰ γὰρ ταῦτα τοπικῶς ἐκδεκτέον , δῆλον ὅτι καὶ τὸ „ ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς · ἐάν τις ἀγαπᾷ με , τὸν λόγον μου τηρήσει , καὶ ὁ πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτὸν , καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν παρ᾿ αὐτῷ ποιησόμεθα . “
Lemmas: ἐπάν ( δέ ) λέγω ὁ πατήρ ὁ ἅγιος εἰμί „ ἐν ὁ οὐρανός , “ οὐ περιγράφω αὐτός σχῆμα σωματικός ὑπολαμβάνω καί „ ἐν οὐρανός “ κατοικέω , ἐπεί τοι περιέχω ἐλαχύς ὁ οὐρανός ὁ θεός εὑρίσκω , περιέχω αὐτός ὁ οὐρανός · δέω ὁ ἄφατος δύναμις ὁ θεότης αὐτός πείθω περιέχω καί συνέχω ὁ πᾶς ὑπό αὐτός . καί καθολικός ὁ ὅσος ἐπί ὁ ῥητός λέξις , ὁ νομίζω ὁ ἁπλόος ἐν τόπος φάσκω εἰμί ὁ θεός , μεταληπτέος πρεπόντως ὁ μέγας καί πνευματικός ἔννοια περί θεός , οἷος εἰμί ἐν ὁ κατά Ἰωάννης οὗτος · „ πρό δέ ὁ ἑορτή ὁ πάσχα οἶδα ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἔρχομαι αὐτός ὁ ὥρα , ἵνα μεταβαίνω ἐκ ὁ κόσμος οὗτος πρός ὁ πατήρ , ἀγαπάω ὁ ἴδιος ὁ ἐν ὁ κόσμος , εἰς τέλος ἀγαπάω αὐτός “ · καί μετά ὀλίγος · „ οἶδα ὅτι πᾶς δίδωμι αὐτός ὁ πατήρ εἰς ὁ χείρ , καί ὅτι ἀπό θεός ἐξέρχομαι καί πρός θεός ὑπάγω , “ καί μετά ἕτερος · „ ἀκούω ὅτι ἐγώ λέγω σύ · ὑπάγω καί ἔρχομαι πρός σύ . εἰ ἀγαπάω ἐγώ , χαίρω ἄν ὅτι πορεύω πρός ὁ πατήρ “ · καί πάλιν μετά ἕτερος · „ νῦν δέ ὑπάγω πρός ὁ πέμπω ἐγώ , καί οὐδείς ἐκ σύ ἐρωτάω ἐγώ · ποῦ ὑπάγω ; “ εἰ γάρ οὗτος τοπικός ἐκδεκτέον , δῆλος ὅτι καί ὁ „ ἀποκρίνω ὁ Ἰησοῦς καί λέγω αὐτός · ἐάν τις ἀγαπάω ἐγώ , ὁ λόγος ἐγώ τηρέω , καί ὁ πατήρ ἐγώ ἀγαπάω αὐτός , καί πρός αὐτός ἔρχομαι καί μονή παρά αὐτός ποιέω . “
origenes.de-oratione 23.2
οὐχὶ δέ γε ταῦτα τοπικῆς μεταβάσεως νοουμένης περὶ τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν πρὸς τὸν ἀγαπῶντα τὸν λόγον τοῦ Ἰησοῦ γίνεται , οὐδ᾿ ἄρα τοπικῶς ταῦτα ἐκδεκτέον · ἀλλ᾿ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ , ἡμῖν συγκαταβαίνων καὶ ὡς πρὸς τὴν ἰδίαν ἀξίαν , ὅτε παρὰ ἀνθρώποις ἐστὶ , ταπεινούμενος , μεταβαίνειν λέγεται „ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου πρὸς τὸν πατέρα , “ ὅπως καὶ ἡμεῖς ἐκεῖθι τέλειον αὐτὸν θεασώμεθα , ἀπὸ τῆς παρ᾿ ἡμῖν κενότητος , ἣν „ ἐκένωσεν ἑαυτὸν , “ ἐπὶ τὸ ἴδιον „ πλήρωμα “ παλινδρομοῦντα · ἔνθα καὶ ἡμεῖς , αὐτῷ ὁδηγῷ χρώμενοι , πληρωθέντες πάσης κενότητος ἀπαλλαγησόμεθα . ἀπιέτω τοίνυν „ πρὸς τὸν πέμψαντα “ αὐτὸν ἀφεὶς τὸν κόσμον ὁ τοῦ θεοῦ λόγος , καὶ „ πρὸς τὸν πατέρα “ πορευέσθω . καὶ τὸ ἐπὶ τέλει δὲ τοῦ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγελίου · „ μή μου ἅπτου · οὔπω γὰρ ἀναβέβηκα πρὸς τὸν πατέρα μου “ μυστικώτερον νοῆσαι ζητήσωμεν · τῆς ἀναβάσεως „ πρὸς τὸν πατέρα “ τοῦ υἱοῦ θεοπρεπέστερον μετὰ ἁγίας τρανότητος ἡμῖν νοουμένης , ἥντινα ἀνάβασιν νοῦς μᾶλλον ἀναβαίνει σώματος .
Lemmas: οὐ δέ γε οὗτος τοπικός μετάβασις νοέω περί ὁ πατήρ καί ὁ υἱός πρός ὁ ἀγαπάω ὁ λόγος ὁ Ἰησοῦς γίγνομαι , οὐδέ ἄρα τοπικός οὗτος ἐκδεκτέον · ἀλλά ὁ λόγος ὁ θεός , ἐγώ συγκαταβαίνω καί ὡς πρός ὁ ἴδιος ἀξία , ὅτε παρά ἄνθρωπος εἰμί , ταπεινόω , μεταβαίνω λέγω „ ἐκ ὁ κόσμος οὗτος πρός ὁ πατήρ , “ ὅπως καί ἐγώ ἐκεῖθι τέλειος αὐτός θεάομαι , ἀπό ὁ παρά ἐγώ κενότης , ὅς „ κενόω ἑαυτοῦ , “ ἐπί ὁ ἴδιος „ πλήρωμα “ παλινδρομέω · ἔνθα καί ἐγώ , αὐτός ὁδηγός χράω , πληρόω πᾶς κενότης ἀπαλλάσσω . ἀφίημι τοίνυν „ πρός ὁ πέμπω “ αὐτός ἀφίημι ὁ κόσμος ὁ ὁ θεός λόγος , καί „ πρός ὁ πατήρ “ πορεύω . καί ὁ ἐπί τέλος δέ ὁ κατά Ἰωάννης εὐαγγέλιον · „ μή ἐγώ ἅπτω · οὔπω γάρ ἀναβαίνω πρός ὁ πατήρ ἐγώ “ μυστικός νοέω ζητέω · ὁ ἀνάβασις „ πρός ὁ πατήρ “ ὁ υἱός θεοπρεπής μετά ἅγιος τρανότης ἐγώ νοέω , ὅστις ἀνάβασις νόος μάλα ἀναβαίνω σῶμα .
origenes.de-oratione 23.4
περὶ τούτων δὲ ἐπὶ πλεῖον διειλήφαμεν , ἐξετάζοντες τὰ εἰς τὴν Γένεσιν · πλὴν καὶ νῦν ἵνα μὴ τέλεον παρασιωπήσωμεν τὸ τηλικοῦτον πρόβλημα , αὐτάρκως ἀναμνησθησόμεθα τοῦ „ ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω ἐν αὐτοῖς , “ λεγομένου ἐν Δευτερονομίῳ ὑπὸ τοῦ θεοῦ . ὁποῖος γὰρ αὐτοῦ ὁ περίπατος ἐν τοῖς ἁγίοις , τοιοῦτός τις καὶ ὁ ἐν τῷ παραδείσῳ , κρυπτομένου θεὸν καὶ φεύγοντος τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ καὶ ἀφισταμένου τῆς παῤῥησίας παντὸς τοῦ ἁμαρτάνοντος · οὕτω γὰρ καὶ „ Κάϊν ἐξῆλθεν ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Ναῒδ κατέναντι Ἐδέμ . “ ὡς οὖν ἐν τοῖς ἁγίοις ἐνοικεῖ , οὕτως καὶ ἐν οὐρανῷ , ἤτοι παντὶ ἁγίῳ καὶ φοροῦντι „ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου “ ἢ τῷ Χριστῷ , ἐν ᾧ εἰσι πάντες οἱ σῳζόμενοι „ φωστῆρες “ καὶ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ , ἢ καὶ διὰ τοὺς ἐν οὐρανῷ ἁγίους κατοικεῖ ( ἐκεῖ κατὰ ) τὸ εἰρημένον · „ πρὸς σὲ ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου , τὸν κατοικοῦντα ἐν τῷ οὐρανῷ . “ καὶ τὸ ἐν τῷ Ἐκκλησιαστῇ δέ · „ μὴ σπεύσῃς ἐξενεγκεῖν λόγον πρὸ προσώπου τοῦ θεοῦ · ὅτι ὁ θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω , καὶ σὺ ἐπὶ γῆς κάτω “ διάστημα βούλεται δηλῶσαι ἀπὸ τῶν ὄντων ἐν τῷ σώματι „ τῆς ταπεινώσεως “ ἕως τοῦ παρὰ τοῖς ὑψουμένοις ὑπὸ τῆς ὠφελείας καὶ τοῦ λόγου ἀγγέλοις καὶ δυνάμεσιν ἁγίαις ἣ αὐτῷ τῷ Χριστῷ . οὐ γὰρ ἄτοπον αὐτὸν μὲν εἶναι κυρίως θρόνον τοῦ πατρὸς , ἀλληγορικώτερον οὐρανὸν καλούμενον , τὴν δὲ ἐκκλησίαν αὐτοῦ γῆν ὀνομαζομένην „ ὑποπόδιον “ τυγχάνειν „ τῶν ποδῶν αὐτοῦ . “
Lemmas: περί οὗτος δέ ἐπί πολύς διαλαμβάνω , ἐξετάζω ὁ εἰς ὁ Γένεσις · πλήν καί νῦν ἵνα μή τέλειος παρασιωπάω ὁ τηλικοῦτος πρόβλημα , αὔταρκος ἀναμιμνῄσκω ὁ „ ἐνοικέω ἐν αὐτός καί ἐμπεριπατέω ἐν αὐτός , “ λέγω ἐν Δευτερονόμιον ὑπό ὁ θεός . ὁποῖος γάρ αὐτός ὁ περίπατος ἐν ὁ ἅγιος , τοιοῦτος τις καί ὁ ἐν ὁ παράδεισος , κρύπτω θεός καί φεύγω ὁ ἐπισκοπή αὐτός καί ἀφίστημι ὁ παρρησία πᾶς ὁ ἁμαρτάνω · οὕτως γάρ καί „ Κάϊν ἐξέρχομαι ἀπό πρόσωπον ὁ θεός καί οἰκέω ἐν γῆ Ναΐδ κατέναντι Ἐδέμ . “ ὡς οὖν ἐν ὁ ἅγιος ἐνοικέω , οὕτως καί ἐν οὐρανός , ἤτοι πᾶς ἅγιος καί φορέω „ ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος “ ἤ ὁ Χριστός , ἐν ὅς εἰμί πᾶς ὁ σῴζω „ φωστήρ “ καί ἀστήρ ὁ οὐρανός , ἤ καί διά ὁ ἐν οὐρανός ἅγιος κατοικέω ( ἐκεῖ κατά ) ὁ λέγω · „ πρός σύ ἀείρω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , ὁ κατοικέω ἐν ὁ οὐρανός . “ καί ὁ ἐν ὁ Ἐκκλησιαστής δέ · „ μή σπεύδω ἐκφέρω λόγος πρό πρόσωπον ὁ θεός · ὅτι ὁ θεός ἐν ὁ οὐρανός ἄνω , καί σύ ἐπί γῆ κάτω “ διάστημα βούλομαι δηλόω ἀπό ὁ εἰμί ἐν ὁ σῶμα „ ὁ ταπείνωσις “ ἕως ὁ παρά ὁ ὑψόω ὑπό ὁ ὠφέλεια καί ὁ λόγος ἄγγελος καί δύναμις ἅγιος ὅς αὐτός ὁ Χριστός . οὐ γάρ ἄτοπος αὐτός μέν εἰμί κύριος θρόνος ὁ πατήρ , ἀλληγορικός οὐρανός καλέω , ὁ δέ ἐκκλησία αὐτός γῆ ὀνομάζω „ ὑποπόδιον “ τυγχάνω „ ὁ πούς αὐτός . “
origenes.de-oratione 23.5
προστεθείκαμεν δὴ ὀλίγα καὶ τῆς παλαιᾶς διαθήκης ῥητὰ , νομιζόμενα ἐν τόπῳ παριστάνειν τὸν θεὸν . ὑπὲρ τοῦ πάντοθεν κατὰ τὴν διδομένην ἡμῖν δύναμιν πεῖσαι τὸν ἐντυγχάνοντα ὑψηλότερον καὶ πνευματικώτερον ἀκούειν τῆς θείας γραφῆς , ὅταν δοκῇ ἐν τόπῳ διδάσκειν εἶναι τὸν θεόν . ἔπρεπε δὲ ταῦτα συνεξετασθῆναι τῷ „ πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , “ οἱονεὶ ἀφιστάντι τὴν οὐσίαν τοῦ θεοῦ ἀπὸ πάντων τῶν γεννητῶν · οἷς γὰρ οὐ κοινωνεῖ , αὐτοῖς δόξα τις θεοῦ καὶ δύναμις αὐτοῦ . καὶ , ἵν᾿ οὕτως εἴπω , ἀποῤῥοὴ τῆς θεότητος ἐγγίνεται αὐτοῖς .
Lemmas: προστίθημι δή ὀλίγος καί ὁ παλαιός διαθήκη ῥητός , νομίζω ἐν τόπος παριστάνω ὁ θεός . ὑπέρ ὁ πάντοθεν κατά ὁ δίδωμι ἐγώ δύναμις πείθω ὁ ἐντυγχάνω ὑψηλός καί πνευματικός ἀκούω ὁ θεῖος γραφή , ὅταν δοκέω ἐν τόπος διδάσκω εἰμί ὁ θεός . πρέπω δέ οὗτος συνεξετάζω ὁ „ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , “ οἱονεί ἀφίστημι ὁ οὐσία ὁ θεός ἀπό πᾶς ὁ γεννητής · ὅς γάρ οὐ κοινωνέω , αὐτός δόξα τις θεός καί δύναμις αὐτός . καί , ἵνα οὕτως λέγω , ἀπορροή ὁ θεότης ἐγγίγνομαι αὐτός .
origenes.de-oratione 24.1
„ Ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου . “ ὅτε μὲν παρίστησι τὸ μὴ γεγονέναι πω , περὶ οὗ εὔχεται , ὁτὲ δὲ τούτου τυχὼν τὸ μὴ παραμένειν αὐτὸ καὶ τηρεῖσθαι ἀξιοῖ , φανερὸν ὅσον ἐπὶ τῇ λέξει ἐνταῦθα , ὡς μηδέπω ἁγιασθέντος τοῦ ὀνόματος τοῦ πατρὸς , κελεύεσθαι λέγειν ἡμᾶς κατά γε τὸν Ματθαῖον καὶ τὸν Λουκᾶν τό · „ ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου . “ καὶ πῶς , εἴποι τις ἂν , ἄνθρωπος ἀξιοῖ ἁγιάζεσθαι „ τὸ ὄνομα “ τοῦ θεοῦ ὡς μὴ ἡγιασμένον ; τί „ τὸ ὄνομα “ τοῦ πατρὸς καὶ τί τὸ ἀγιάζεσθαι αὐτὸ , κατανοήσωμεν .
Lemmas: „ ἁγιάζω ὁ ὄνομα σύ . “ ὅτε μέν παρίστημι ὁ μή γίγνομαι πω , περί ὅς εὔχομαι , ὅτε δέ οὗτος τυγχάνω ὁ μή παραμένω αὐτός καί τηρέω ἀξιόω , φανερός ὅσος ἐπί ὁ λέξις ἐνταῦθα , ὡς μηδέπω ἁγιάζω ὁ ὄνομα ὁ πατήρ , κελεύω λέγω ἐγώ κατά γε ὁ Ματθαῖος καί ὁ Λουκᾶς ὁ · „ ἁγιάζω ὁ ὄνομα σύ . “ καί πῶς , λέγω τις ἄν , ἄνθρωπος ἀξιόω ἁγιάζω „ ὁ ὄνομα “ ὁ θεός ὡς μή ἁγιάζω ; τίς „ ὁ ὄνομα “ ὁ πατήρ καί τίς ὁ ἁγιάζω αὐτός , κατανοέω .
origenes.de-oratione 24.2
„ ὄνομα “ τοίνυν ἐστὶ κεφαλαιώδης προσηγορία τῆς ἰδίας ποιότητος τοῦ ὀνομαζομένου παραστατική · οἷόν ἐστι τὶς ἰδία ποιότης Παύλου τοῦ ἀποστόλου , ἡ μέν τις τῆς ψυχῆς , καθ᾿ ἣν τοιάδε ἐστὶν , ἡ δέ τις τοῦ νοῦ , καθ᾿ ἣν τοιῶνδέ ἐστι θεωρητικὸς , ἡ δέ τις τοῦ σώματος αὐτοῦ , καθ᾿ ἣν τοιόνδε ἐστί . τὸ τοίνυν τούτων τῶν ποιοτήτων ἴδιον καὶ ἀσυντρόχαστον πρὸς ἕτερον ( ἄλλος γάρ τις ἀπαράλλακτος Παύλου ἐν τοῖς οὖσιν οὐκ ἔστι ) δηλοῦται διὰ τῆς „ Παῦλος “ ὀνομασίας . ἀλλ᾿ ἐπὶ ἀνθρώπων , οἱονεὶ ἀλλασσομένων τῶν ἰδίων ποιοτήτων , ὑγιῶς κατὰ τὴν γραφὴν ἀλλάσσεται καὶ τὰ ὀνόματα · μεταβαλούσης γὰρ τῆς τοῦ „ Ἀβρὰμ “ ποιότητος , ἐκλήθη „ Ἀβραὰμ , “ καὶ τῆς τοῦ Σίμωνος , ὁ „ Πέτρος “ ὠνομάσθη , καὶ τῆς τοῦ διώκοντος τὸν Ἰησοῦν „ Σαοὺλ , “ προσηγορεύθη ὁ „ Παῦλος . “ ἐπὶ δὲ θεοῦ , ὅστις αὐτός ἐστιν ἄτρεπτος καὶ ἀναλλοίωτος ἀεὶ τυγχάνων , ἕν ἐστιν ἀεὶ τὸ οἱονεὶ καὶ ἐπ᾿ αὐτοῦ ὄνομα , τὸ „ ( ὁ ) ὢν “ ἐν τῇ Ἐξόδῳ εἰρημένον ἤ τι οὕτως ἂν λεχθησόμενον . ἐπεὶ οὖν περὶ θεοῦ πάντες μὲν ὑπολαμβάνομέν τι , ἐννοοῦντες ἅτινα δή ποτε περὶ αὐτοῦ , οὐ πάντες δὲ ὅ ἐστι ( σπάνιοι γὰρ καὶ , εἰ χρὴ λέγειν , τῶν σπανίων σπανιώτεροι οἱ τὴν ἐν πᾶσιν ἁγιότητα καταλαμβάνοντες αὐτοῦ ) , εὐλόγως διδασκόμεθα τὴν ἐν ἡμῖν ἔννοιαν περὶ θεοῦ ἁγίαν γενέσθαι , ἵν᾿ ἴδωμεν αὐτοῦ τὴν ἁγιότητα κτίζοντος καὶ προνοοῦντος καὶ κρίνοντος καὶ ἐκλεγομένου καὶ ἐγκαταλείποντος ἀποδεχομένου τε καὶ ἀποστρεφομένου καὶ γέρως ἀξιοῦντος καὶ κολάζοντος ἕκαστον κατὰ τὴν ἀξίαν .
Lemmas: „ ὄνομα “ τοίνυν εἰμί κεφαλαιώδης προσηγορία ὁ ἴδιος ποιότης ὁ ὀνομάζω παραστατικός · οἷος εἰμί τίς ἴδιος ποιότης Παῦλος ὁ ἀπόστολος , ὁ μέν τις ὁ ψυχή , κατά ὅς τοιόσδε εἰμί , ὁ δέ τις ὁ νόος , κατά ὅς τοιόσδε εἰμί θεωρητικός , ὁ δέ τις ὁ σῶμα αὐτός , κατά ὅς τοιόσδε εἰμί . ὁ τοίνυν οὗτος ὁ ποιότης ἴδιος καί ἀσυντρόχαστος πρός ἕτερος ( ἄλλος γάρ τις ἀπαράλλακτος Παῦλος ἐν ὁ εἰμί οὐ εἰμί ) δηλόω διά ὁ „ Παῦλος “ ὀνομασία . ἀλλά ἐπί ἄνθρωπος , οἱονεί ἀλλάσσω ὁ ἴδιος ποιότης , ὑγιής κατά ὁ γραφή ἀλλάσσω καί ὁ ὄνομα · μεταβάλλω γάρ ὁ ὁ „ Ἀβράμ “ ποιότης , καλέω „ Ἀβραάμ , “ καί ὁ ὁ Σίμων , ὁ „ Πέτρος “ ὀνομάζω , καί ὁ ὁ διώκω ὁ Ἰησοῦς „ Σαῦλος , “ προσαγορεύω ὁ „ Παῦλος . “ ἐπί δέ θεός , ὅστις αὐτός εἰμί ἄτρεπτος καί ἀναλλοίωτος ἀεί τυγχάνω , εἷς εἰμί ἀεί ὁ οἱονεί καί ἐπί αὐτός ὄνομα , ὁ „ ( ὁ ) εἰμί “ ἐν ὁ Ἔξοδος λέγω ἤ τις οὕτως ἄν λέγω . ἐπεί οὖν περί θεός πᾶς μέν ὑπολαμβάνω τις , ἐννοέω ὅστις δή ποτέ περί αὐτός , οὐ πᾶς δέ ὅς εἰμί ( σπάνιος γάρ καί , εἰ χρή λέγω , ὁ σπάνιος σπάνιος ὁ ὁ ἐν πᾶς ἁγιότης καταλαμβάνω αὐτός ) , εὔλογος διδάσκω ὁ ἐν ἐγώ ἔννοια περί θεός ἅγιος γίγνομαι , ἵνα ὁράω αὐτός ὁ ἁγιότης κτίζω καί προνοέω καί κρίνω καί ἐκλέγω καί ἐγκαταλείπω ἀποδέχομαι τε καί ἀποστρέφω καί γέρας ἀξιόω καί κολάζω ἕκαστος κατά ὁ ἀξία .
origenes.de-oratione 24.3
ἐν τούτοις γὰρ καὶ τοῖς παραπλησίοις . ἵν᾿ οὕτως εἴπω , χαρακτηρίζεται ἰδία ποιότης τοῦ θεοῦ , ἥντινα νομίζω „ ὄνομα θεοῦ “ λέγεσθαι κατὰ τὰς γραφὰς , ἐν μὲν τῇ Ἐξόδῳ · „ οὐ λήψῃ τὸ ὄνομα κυρίου τοῦ θεοῦ σου ἐπὶ ματαίῳ “ ἐν δὲ τῷ Δευτερονομίῳ · „ προσδοκάσθω ὡσεὶ ὑετὸς τὸ ἀπόφθεγμά μου , καταβήτω ὡσεὶ δρόσος τὰ ῥήματά μου , ὡσεὶ ὄμβρος ἐπ᾿ ἄγρωστιν καὶ ὡσεὶ νιφετὸς ἐπὶ χόρτον · ὅτι ὄνομα κυρίου ἐκάλεσα , “ ἐν δὲ ψαλμοῖς · „ μνησθήσονται τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ . “ ὅ τε γὰρ οἷς μὴ δεῖ ἐφαρμόζων τὴν ἔννοιαν τοῦ θεοῦ λαμβάνει „ τὸ ὄνομα κυρίου τοῦ θεοῦ “ „ ἐπὶ ματαίῳ , “ ὅ τε δυνάμενος ἀποφθέγξασθαι ὑετὸν , τοῖς ἀκούουσι συνεργοῦντα τῇ καρποφορίᾳ τῶν ψυχῶν αὐτῶν , καὶ ῥήματα δρόσῳ ἐοικότα παρακλητικὰ προσαγόμενος τῇ τε ῥύμῃ τῆς οἰκοδομῆς τῶν λόγων ὄμβρον ὠφελιμώτατον ἐπάγων τοῖς ἀκροαταῖς ἢ νιφετὸν ἀνυσιμώτατον , διὰ τοῦτο ταῦτα δύναται . ταῦτα ἐπινοήσας ἑαυτὸν δεόμενον θεοῦ τοῦ τελειοῦντος καλεῖ παρ᾿ ἑαυτὸν τὸν τῶν προειρημένων κυρίως χορηγόν · πᾶς τε τρανῶν καὶ τὰ περὶ τοῦ θεοῦ ὑπομιμνήσκεται μᾶλλον ἢ μανθάνει , κἂν ἀπό τινος ἀκούειν δοκῇ ἢ εὑρίσκειν νομίζῃ τὰ τῆς θεοσεβείας μυστήρια .
Lemmas: ἐν οὗτος γάρ καί ὁ παραπλήσιος . ἵνα οὕτως λέγω , χαρακτηρίζω ἴδιος ποιότης ὁ θεός , ὅστις νομίζω „ ὄνομα θεός “ λέγω κατά ὁ γραφή , ἐν μέν ὁ Ἔξοδος · „ οὐ λαμβάνω ὁ ὄνομα κύριος ὁ θεός σύ ἐπί μάταιος “ ἐν δέ ὁ Δευτερονόμιον · „ προσδοκάω ὡσεί ὑετός ὁ ἀπόφθεγμα ἐγώ , καθάπτω ὡσεί δρόσος ὁ ῥῆμα ἐγώ , ὡσεί ὄμβρος ἐπί ἄγρωστις καί ὡσεί νιφετός ἐπί χόρτος · ὅτι ὄνομα κύριος καλέω , “ ἐν δέ ψαλμός · „ μιμνῄσκω ὁ ὄνομα σύ ἐν πᾶς γενεά καί γενεά . “ ὅς τε γάρ ὅς μή δέω ἐφαρμόζω ὁ ἔννοια ὁ θεός λαμβάνω „ ὁ ὄνομα κύριος ὁ θεός “ „ ἐπί μάταιος , “ ὁ τε δύναμαι ἀποφθέγγομαι ὑετός , ὁ ἀκούω συνεργέω ὁ καρποφορία ὁ ψυχή αὐτός , καί ῥῆμα δρόσος ἔοικα παρακλητικός προσάγω ὁ τε ῥύμη ὁ οἰκοδομή ὁ λόγος ὄμβρος ὠφέλιμος ἐπάγω ὁ ἀκροατής ἤ νιφετός ἀνύσιμος , διά οὗτος οὗτος δύναμαι . οὗτος ἐπινοέω ἑαυτοῦ δέω θεός ὁ τελειόω καλέω παρά ἑαυτοῦ ὁ ὁ προλέγω κύριος χορηγός · πᾶς τε τρανόω καί ὁ περί ὁ θεός ὑπομιμνῄσκω μάλα ἤ μανθάνω , ἐάν ἀπό τις ἀκούω δοκέω ἤ εὑρίσκω νομίζω ὁ ὁ θεοσέβεια μυστήριον .
origenes.de-oratione 24.4
ὥσπερ δὲ τὰ ἐνθάδε δεῖ νοεῖν τὸν εὐχόμενον , αἰτεῖν αὐτὸν ἁγιασθῆναι „ τὸ ὄνομα “ τοῦ θεοῦ · οὕτως ἐν ψαλμοῖς τὸ „ ὑψώσωμεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ αὐτὸ “ λέγεται , προστάσσοντος τοῦ προφήτου μετὰ πάσης συμφωνίας ἐν τῷ αὐτῷ νοῒ καὶ ἐν τῇ αὐτῇ γνώμῃ φθάσαι ἐπὶ τὴν ἀληθῆ καὶ ὑψηλὴν γνῶσιν τῆς ἰδιότητος τοῦ θεοῦ . τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ὑψοῦν „ τὸ ὄνομα “ τοῦ θεοῦ „ ἐπὶ τὸ αὐτὸ , “ ( ὅτε ) μεταλαβών τις ἀποῤῥοῆς θεότητος τῷ ὑπειλῆφθαι ἀπὸ τοῦ θεοῦ καὶ κεκρατηκέναι τῶν ἐχθρῶν . ἐφησθῆναι πτώσει αὐτοῦ μὴ δυναμένων , ὑψοῖ αὐτὴν τὴν δύναμιν , ἧς μετείληχε , θεοῦ · ὅπερ δηλοῦται ἐν εἰκοστῷ ἐνάτῳ ψαλμῷ διὰ τοῦ „ ὑψώσω σε , κύριε , ὅτι ὑπέλαβές με καὶ ( οὐκ ) εὔφρανας τοὺς ἐχθρούς μου ἐπ᾿ ἐμοί . “ ὑψοῖ δέ τις τὸν θεὸν , ἐγκαινίσας αὐτῷ οἶκον ἐν ἑαυτῷ , ἐπεὶ καὶ ἡ ( ἐπι)γραφὴ τοῦ ψαλμοῦ οὕτως ἔχει · „ ψαλμὸς ᾠδῆς τοῦ ἐγκαινισμοῦ τοῦ οἴκου τοῦ Δαυΐδ . “
Lemmas: ὥσπερ δέ ὁ ἐνθάδε δέω νοέω ὁ εὔχομαι , αἰτέω αὐτός ἁγιάζω „ ὁ ὄνομα “ ὁ θεός · οὕτως ἐν ψαλμός ὁ „ ὑψόω ὁ ὄνομα αὐτός ἐπί ὁ αὐτός “ λέγω , προστάσσω ὁ προφήτης μετά πᾶς συμφωνία ἐν ὁ αὐτός νόος καί ἐν ὁ αὐτός γνώμη φθάνω ἐπί ὁ ἀληθής καί ὑψηλός γνῶσις ὁ ἰδιότης ὁ θεός . οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὑψόω „ ὁ ὄνομα “ ὁ θεός „ ἐπί ὁ αὐτός , “ ( ὅτε ) μεταλαμβάνω τις ἀπορροή θεότης ὁ ὑπολαμβάνω ἀπό ὁ θεός καί κρατέω ὁ ἐχθρός . ἐφήδομαι πτῶσις αὐτός μή δύναμαι , ὑψόω αὐτός ὁ δύναμις , ὅς μεταλαγχάνω , θεός · ὅς δηλόω ἐν εἰκοστός ἔνατος ψαλμός διά ὁ „ ὑψόω σύ , κύριος , ὅτι ὑπολαμβάνω ἐγώ καί ( οὐ ) εὐφραίνω ὁ ἐχθρός ἐγώ ἐπί ἐγώ . “ ὑψόω δέ τις ὁ θεός , ἐγκαινίζω αὐτός οἶκος ἐν ἑαυτοῦ , ἐπεί καί ὁ ( ἐπιγραφή ὁ ψαλμός οὕτως ἔχω · „ ψαλμός ἀοιδή ὁ ἐγκαινισμός ὁ οἶκος ὁ Δαυΐδ . “
origenes.de-oratione 25.3
ἔτι δὲ περὶ τῆς τοῦ θεοῦ βασιλείας καὶ τοῦτο διαληπτέον , ὅτι , ὥσπερ οὐκ ἔστι „ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ “ οὐδὲ „ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος “ οὐδὲ „ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαρ , “ οὕτως ἀσυνύπαρκτόν ἐστι τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ βασιλεία τῆς ἁμαρτίας . εἰ τοίνυν θέλομεν ὑπὸ θεοῦ βασιλεύεσθαι , μηδαμῶς „ βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ἡμῶν σώματι , “ μηδὲ ὑπακούωμεν τοῖς προστάγμασιν αὐτῆς , ἐπὶ „ τὰ ἔργα τῆς σαρκὸς “ καὶ τὰ ἀλλότρια τοῦ θεοῦ προκαλουμένης ἡμῶν τὴν ψυχήν · ἀλλὰ νεκρώσαντες „ τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς “ καρποφορῶμεν τοὺς καρποὺς „ τοῦ πνεύματος . “ ἵνα ὡς „ ἐν “ „ παραδείσῳ “ πνευματικῷ κύριος ἡμῖν ἐμπεριπατῇ . βασιλεύων ἡμῶν μόνος σὺν τῷ Χριστῷ αὐτοῦ , ἐν ἡμῖν „ ἐκ δεξιῶν “ καθημένῳ ἧς εὐχόμεθα λαβεῖν „ δυνάμεως “ πνευματικῆς καὶ καθεζομένῳ , „ ἕως “ πάντες οἱ ἐν ἡμῖν ἐχθροὶ αὐτοῦ γένωνται „ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν “ αὐτοῦ καὶ καταργηθῇ ἀφ᾿ ἡμῶν πᾶσα ἀρχὴ καὶ ἐξουσία καὶ δύναμις . δυνατὸν γὰρ ταῦτα καθ᾿ ἕκαστον ἡμῶν γενέσθαι καὶ τὸν ἔσχατον ἐχθρὸν καταργηθῆναι , τὸν θάνατον , ἵνα καὶ ἐν ἡμῖν λέγηται ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ · „ ποῦ σου , θάνατε , τὸ κέντρον ; ποῦ σου , ᾅδη , τὸ νῖκος , · “ ἤδη τοίνυν „ τὸ φθαρτὸν “ ἡμῶν ἐνδυσάσθω τὴν ἐν ἁγνείᾳ καὶ πάσῃ καθαρότητι ἁγιωσύνην καὶ „ ἀφθαρσίαν , “ „ καὶ τὸ θνητὸν “ ἀμφιεσάσθω , τοῦ θανάτου κατηργημένου , τὴν πατρικὴν „ ἀθανασίαν “ · ὥστε ἡμᾶς βασιλευομένους ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἤδη εἶναι ἐν τοῖς παλιγγενεσίας καὶ ἀναστάσεως ἀγαθοῖς .
Lemmas: ἔτι δέ περί ὁ ὁ θεός βασιλεία καί οὗτος διαλαμβάνω , ὅτι , ὥσπερ οὐ εἰμί „ μετοχή δικαιοσύνη καί ἀνομία “ οὐδέ „ κοινωνία φώς πρός σκότος “ οὐδέ „ συμφώνησις Χριστός πρός Βελίαρ , “ οὕτως ἀσυνύπαρκτος εἰμί ὁ βασιλεία ὁ θεός βασιλεία ὁ ἁμαρτία . εἰ τοίνυν ἐθέλω ὑπό θεός βασιλεύω , μηδαμῶς „ βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θνητός ἐγώ σῶμα , “ μηδέ ὑπακούω ὁ πρόσταγμα αὐτός , ἐπί „ ὁ ἔργον ὁ σάρξ “ καί ὁ ἀλλότριος ὁ θεός προκαλέω ἐγώ ὁ ψυχή · ἀλλά νεκρόω „ ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ “ καρποφορέω ὁ καρπός „ ὁ πνεῦμα . “ ἵνα ὡς „ ἐν “ „ παράδεισος “ πνευματικός κύριος ἐγώ ἐμπεριπατέω . βασιλεύω ἐγώ μόνος σύν ὁ Χριστός αὐτός , ἐν ἐγώ „ ἐκ δεξιός “ κάθημαι ὅς εὔχομαι λαμβάνω „ δύναμις “ πνευματικός καί καθέζομαι , „ ἕως “ πᾶς ὁ ἐν ἐγώ ἐχθρός αὐτός γίγνομαι „ ὑποπόδιον ὁ πούς “ αὐτός καί καταργέω ἀπό ἐγώ πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία καί δύναμις . δυνατός γάρ οὗτος κατά ἕκαστος ἐγώ γίγνομαι καί ὁ ἔσχατος ἐχθρός καταργέω , ὁ θάνατος , ἵνα καί ἐν ἐγώ λέγω ὑπό ὁ Χριστός · „ ποῦ σύ , θάνατος , ὁ κέντρον ; ποῦ σύ , ᾅδης , ὁ νῖκος , · “ ἤδη τοίνυν „ ὁ φθαρτός “ ἐγώ ἐνδύω ὁ ἐν ἁγνεία καί πᾶς καθαρότης ἁγιωσύνη καί „ ἀφθαρσία , “ „ καί ὁ θνητός “ ἀμφιάζω , ὁ θάνατος καταργέω , ὁ πατρικός „ ἀθανασία “ · ὥστε ἐγώ βασιλεύω ὑπό ὁ θεός ἤδη εἰμί ἐν ὁ παλιγγενεσία καί ἀνάστασις ἀγαθός .
origenes.de-oratione 26.1
„ Γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς . “ ὁ Λουκᾶς μετὰ τὸ „ ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου “ ταῦτα παρασιωπήσας ἔταξε · „ τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δίδου ἡμῖν καθ᾿ ἡμέραν “ · διόπερ ἃς προετάξαμεν λέξεις ὡς παρὰ μόνῳ τῷ Ματθαίῳ κειμένας ἐξετάσωμεν ἀκολούθως τοῖς πρὸ τούτων . ἔτι ὄντες „ ἐπὶ γῆς “ οἱ εὐχόμενοι , νοοῦντες „ ἐν οὐρανῷ “ γεγονέναι „ τὸ θέλημα “ τοῦ θεοῦ παρὰ πᾶσι τοῖς οἰκείοις τῶν οὐρανῶν , εὐξώμεθα καὶ ἡμῖν τοῖς „ ἐπὶ γῆς “ ὁμοίως ἐκείνοις κατὰ πάντα γενέσθαι „ τὸ θέλημα “ τοῦ θεοῦ · ὅπερ συμβήσεται , μηδὲν ἡμῶν παρὰ „ τὸ θέλημα “ πραττόντων αὐτοῦ . ἐπὰν δὲ , „ ὡς ἐν οὐρανῷ “ „ τὸ θέλημά “ ἐστι τοῦ θεοῦ , καὶ ἡμῖν τοῖς „ ἐπὶ γῆς “ κατορθωθῇ , ὁμοιωθέντες τοῖς ἐν οὐρανοῖς . ἅτε φορέσαντες παραπλησίως ἐκείνοις „ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου , “ „ βασιλείαν “ οὐρανῶν κληρονομήσομεν , τῶν μεθ᾿ ἡμᾶς „ ἐπὶ γῆς “ καὶ ἡμῖν , γενομένοις „ ἐν οὐρανῷ , “ ὁμοιωθῆναι εὐχομένων .
Lemmas: „ γίγνομαι ὁ θέλημα σύ ὡς ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ . “ ὁ Λουκᾶς μετά ὁ „ ἔρχομαι ὁ βασιλεία σύ “ οὗτος παρασιωπάω τάσσω · „ ὁ ἄρτος ἐγώ ὁ ἐπιούσιος δίδωμι ἐγώ κατά ἡμέρα “ · διόπερ ὅς προτάσσω λέξις ὡς παρά μόνος ὁ Ματθαῖος κεῖμαι ἐξετάζω ἀκόλουθος ὁ πρό οὗτος . ἔτι εἰμί „ ἐπί γῆ “ ὁ εὔχομαι , νοέω „ ἐν οὐρανός “ γίγνομαι „ ὁ θέλημα “ ὁ θεός παρά πᾶς ὁ οἰκεῖος ὁ οὐρανός , εὔχομαι καί ἐγώ ὁ „ ἐπί γῆ “ ὅμοιος ἐκεῖνος κατά πᾶς γίγνομαι „ ὁ θέλημα “ ὁ θεός · ὅς συμβαίνω , μηδείς ἐγώ παρά „ ὁ θέλημα “ πράσσω αὐτός . ἐπάν δέ , „ ὡς ἐν οὐρανός “ „ ὁ θέλημα “ εἰμί ὁ θεός , καί ἐγώ ὁ „ ἐπί γῆ “ κατορθόω , ὁμοιόω ὁ ἐν οὐρανός . ἅτε φορέω παραπλήσιος ἐκεῖνος „ ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος , “ „ βασιλεία “ οὐρανός κληρονομέω , ὁ μετά ἐγώ „ ἐπί γῆ “ καί ἐγώ , γίγνομαι „ ἐν οὐρανός , “ ὁμοιόω εὔχομαι .
origenes.de-oratione 26.2
δύναται μέντοι γε κατὰ μόνον τὸν Ματθαῖον ἀπὸ κοινοῦ τὸ „ ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς “ λαμβάνεσθαι , ἵν᾿ ᾖ τοιοῦτον τὸ προστασσόμενον ἡμῖν ἐν τῇ εὐχῇ λέγειν · „ ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου “ „ ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς “ · „ ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου “ „ ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς “ · „ γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς “ · „ τό “ τε γὰρ „ ὄνομα “ τοῦ θεοῦ ἡγιάσθηπαρὰ τοῖς „ ἐν οὐρανῷ , “ καὶ ἐνέστη αὐτοῖς „ ἡ “ τοῦ θεοῦ „ βασιλεία , “ γεγένηταί τε ἐν αὐτοῖς „ τὸ θέλημα “ τοῦ θεοῦ · ἅπερ πάντα ἡμῖν λείπει τοῖς „ ἐπὶ γῆς , “ δυνάμενα ἡμῖν ὑπαρχθῆναι ἐν τῷ ἀξίους ἑαυτοὺς κατασκευάζειν ἐπηκόου περὶ τούτων πάντων τοῦ θεοῦ τυχεῖν .
Lemmas: δύναμαι μέντοι γε κατά μόνος ὁ Ματθαῖος ἀπό κοινός ὁ „ ὡς ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ “ λαμβάνω , ἵνα εἰμί τοιοῦτος ὁ προστάσσω ἐγώ ἐν ὁ εὐχή λέγω · „ ἁγιάζω ὁ ὄνομα σύ “ „ ὡς ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ “ · „ ἔρχομαι ὁ βασιλεία σύ “ „ ὡς ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ “ · „ γίγνομαι ὁ θέλημα σύ ὡς ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ “ · „ ὁ “ τε γάρ „ ὄνομα “ ὁ θεός ἡγιάσθηπαρὰ ὁ „ ἐν οὐρανός , “ καί ἐνίστημι αὐτός „ ὁ “ ὁ θεός „ βασιλεία , “ γίγνομαι τε ἐν αὐτός „ ὁ θέλημα “ ὁ θεός · ὅς πᾶς ἐγώ λείπω ὁ „ ἐπί γῆ , “ δύναμαι ἐγώ ὑπάρχω ἐν ὁ ἄξιος ἑαυτοῦ κατασκευάζω ἐπήκοος περί οὗτος πᾶς ὁ θεός τυγχάνω .
origenes.de-oratione 26.3
ζητήσαι δ᾿ ἄν τις διὰ τὸ „ γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς “ λέγων · πῶς γεγένηται „ τὸ θέλημα “ τοῦ θεοῦ „ ἐν οὐρανῷ , “ ὅπου ἐστὶ „ τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας , “ δι᾿ ἃ μεθυσθήσεται „ ἡ μάχαιρα “ τοῦ θεοῦ καὶ „ ἐν τῷ οὐρανῷ “ ; εἰ δὲ οὕτως εὐχόμεθα γενηθῆναι „ ἐπὶ “ τῆς „ γῆς “ „ τὸ θέλημα “ τοῦ θεοῦ , ὥσπερ γίνεται „ ἐν οὐρανῷ , “ μή ποτε λεληθότως εὐξώμεθα μένειν „ ἐπὶ γῆς “ καὶ τὰ ἐναντία , ὅπου ἀπ᾿ οὐρανοῦ καὶ ταῦτα ἔρχεται , πολλῶν φαύλων γινομένων „ ἐπὶ γῆς “ διὰ τὰ ἡττῶντα „ πνευματικὰ τῆς πονηρίας , “ ὄντα „ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις . “ ὁ μὲν οὖν τις ἀλληγορῶν τὸν οὐρανὸν καὶ φάσκων αὐτὸν εἶναι τὸν Χριστὸν , γῆν δὲ τὴν ἐκκλησίαν ( τίς γὰρ οὕτως ( ἄξι)ος „ θρόνος “ τοῦ πατρὸς ὡς ὁ Χριστός ; ποῖον δὲ „ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν “ τοῦ θεοῦ ὡς ἡ ἐκκλησία ; ) εὐχερῶς λύσει τὰ ζητούμενα , λέγων εὔχεσθαι δεῖν ἕκαστον τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας οὕτω χωρῆσαι „ τὸ “ πατρικὸν „ θέλημα , “ ὃν τρόπον Χριστὸς κεχώρηκεν , ὁ ἐλθὼν ποιῆσαι „ τὸ θέλημα “ αὐτοῦ τοῦ πατρὸς καὶ πᾶν αὐτὸ τελειώσας · δυνατὸν γὰρ κολληθέντα αὐτῷ „ ἓν “ γενέσθαι „ πνεῦμα “ σὺν αὐτῷ , διὰ τοῦτο χωροῦντα „ τὸ θέλημα , “ ἵν᾿ „ ὡς “ τετέλεσται „ ἐν οὐρανῷ , “ οὕτω τελεσθῇ „ καὶ ἐπὶ γῆς “ · „ ὁ κολλώμενος “ γὰρ „ τῷ κυρίῳ “ κατὰ τὸν Παῦλον „ ἓν πνεῦμά ἐστι . “ καὶ οἶμαι ὅτι οὐκ εὐκαταφρόνητος ἔσται αὕτη ἡ ἑρμηνεία τῷ ἐπιμελέστερον κατανοοῦντι αὐτήν .
Lemmas: ζητέω δέ ἄν τις διά ὁ „ γίγνομαι ὁ θέλημα σύ ὡς ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ “ λέγω · πῶς γίγνομαι „ ὁ θέλημα “ ὁ θεός „ ἐν οὐρανός , “ ὅπου εἰμί „ ὁ πνευματικός ὁ πονηρία , “ διά ὅς μεθύσκω „ ὁ μάχαιρα “ ὁ θεός καί „ ἐν ὁ οὐρανός “ ; εἰ δέ οὕτως εὔχομαι γίγνομαι „ ἐπί “ ὁ „ γῆ “ „ ὁ θέλημα “ ὁ θεός , ὥσπερ γίγνομαι „ ἐν οὐρανός , “ μή ποτέ λεληθότως εὔχομαι μένω „ ἐπί γῆ “ καί ὁ ἐναντίος , ὅπου ἀπό οὐρανός καί οὗτος ἔρχομαι , πολύς φαῦλος γίγνομαι „ ἐπί γῆ “ διά ὁ ἡττάω „ πνευματικός ὁ πονηρία , “ εἰμί „ ἐν ὁ ἐπουράνιος . “ ὁ μέν οὖν τις ἀλληγορέω ὁ οὐρανός καί φάσκω αὐτός εἰμί ὁ Χριστός , γῆ δέ ὁ ἐκκλησία ( τίς γάρ οὕτως ( ἄξιος „ θρόνος “ ὁ πατήρ ὡς ὁ Χριστός ; ποῖος δέ „ ὑποπόδιον ὁ πούς “ ὁ θεός ὡς ὁ ἐκκλησία ; ) εὐχερής λύω ὁ ζητέω , λέγω εὔχομαι δέω ἕκαστος ὁ ἀπό ὁ ἐκκλησία οὕτως χωρέω „ ὁ “ πατρικός „ θέλημα , “ ὅς τρόπος Χριστός χωρέω , ὁ ἔρχομαι ποιέω „ ὁ θέλημα “ αὐτός ὁ πατήρ καί πᾶς αὐτός τελειόω · δυνατός γάρ κολλάω αὐτός „ εἷς “ γίγνομαι „ πνεῦμα “ σύν αὐτός , διά οὗτος χωρέω „ ὁ θέλημα , “ ἵνα „ ὡς “ τελέω „ ἐν οὐρανός , “ οὕτως τελέω „ καί ἐπί γῆ “ · „ ὁ κολλάω “ γάρ „ ὁ κύριος “ κατά ὁ Παῦλος „ εἷς πνεῦμα εἰμί . “ καί οἴομαι ὅτι οὐ εὐκαταφρόνητος εἰμί οὗτος ὁ ἑρμηνεία ὁ ἐπιμελής κατανοέω αὐτός .