ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
origenes.de-oratione 28.8
ὁ δὲ Λουκᾶς εἰπών · „ ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν “ ( ἐπεὶ τὰ ἁμαρτήματα ὀφειλόντων ἡμῶν καὶ μὴ ἀποδιδόντων συνίσταται ) τὸ αὐτὸ λέγει τῷ Ματθαίῳ , ὅστις οὐκ ἔοικε χώραν διδόναι τῷ βουλομένῳ μετανοοῦσιν ἀφιέναι τοῖς ὀφείλουσι μόνον , λέγων ὑπὸ τοῦ σωτῆρος νενομοθετῆσθαι τὸ ἡμᾶς δεῖν ἐν τῇ εὐχῇ προστιθέναι · „ καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφίεμεν παντὶ ὀφείλοντι ἡμῖν . “ πάντες μέντοι γε ἐξουσίαν ( ἔχομεν ) ἀφιέναι τὰ εἰς ἡμᾶς ἡμαρτημένα · ὅπερ δῆλόν ἐστιν ἔκ τε τοῦ „ ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν “ καὶ ἔκ τοῦ „ καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφίεμεν παντὶ ὀφείλοντι ἡμῖν . “ ὁ δὲ ἐμπνευσθεὶς ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ ὡς οἱ ἀπόστολοι καὶ „ ἀπὸ τῶν καρπῶν “ γινώσκεσθαι δυνάμενος , ὡς χωρήσας τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ γενόμενος πνευματικὸς τῷ ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἄγεσθαι τρόπον υἱοῦ θεοῦ ἐφ᾿ ἕκαστον τῶν κατὰ λόγον πρακτέων , ἀφίησιν ἃ ἐὰν ἀφῇ ὁ θεὸς καὶ κρατεῖ τὰ ἀνίατα τῶν ἁμαρτημάτων , ὑπηρετῶν ὥσπερ οἱ προφῆται ἐν τῷ λέγειν οὐ τὰ ἴδια ἀλλὰ τὰ τοῦ θείου βουλήματος τῷ θεῷ οὕτω καὶ αὐτὸς τῷ μόνῳ ἐξουσίαν ἔχοντι ἀφιέναι θεῷ .
Lemmas: ὁ δέ Λουκᾶς λέγω · „ ἀφίημι ἐγώ ὁ ἁμαρτία ἐγώ “ ( ἐπεί ὁ ἁμάρτημα ὀφείλω ἐγώ καί μή ἀποδίδωμι συνίστημι ) ὁ αὐτός λέγω ὁ Ματθαῖος , ὅστις οὐ ἔοικα χώρα δίδωμι ὁ βούλομαι μετανοέω ἀφίημι ὁ ὀφείλω μόνος , λέγω ὑπό ὁ σωτήρ νομοθετέω ὁ ἐγώ δέω ἐν ὁ εὐχή προστίθημι · „ καί γάρ αὐτός ἀφίημι πᾶς ὀφείλω ἐγώ . “ πᾶς μέντοι γε ἐξουσία ( ἔχω ) ἀφίημι ὁ εἰς ἐγώ ἁμαρτάνω · ὅς δῆλος εἰμί ἐκ τε ὁ „ ὡς καί ἐγώ ἀφίημι ὁ ὀφειλέτης ἐγώ “ καί ἐκ ὁ „ καί γάρ αὐτός ἀφίημι πᾶς ὀφείλω ἐγώ . “ ὁ δέ ἐμπνεύζομαι ὑπό ὁ Ἰησοῦς ὡς ὁ ἀπόστολος καί „ ἀπό ὁ καρπός “ γιγνώσκω δύναμαι , ὡς χωρέω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος καί γίγνομαι πνευματικός ὁ ὑπό ὁ πνεῦμα ἄγω τρόπος υἱός θεός ἐπί ἕκαστος ὁ κατά λόγος πράσσω , ἀφίημι ὅς ἄν ἀφίημι ὁ θεός καί κρατέω ὁ ἀνίατος ὁ ἁμάρτημα , ὑπηρετέω ὥσπερ ὁ προφήτης ἐν ὁ λέγω οὐ ὁ ἴδιος ἀλλά ὁ ὁ θεῖος βούλημα ὁ θεός οὕτως καί αὐτός ὁ μόνος ἐξουσία ἔχω ἀφίημι θεός .
origenes.de-oratione 28.9
ἔχουσι δὲ ἐν τῷ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγελίῳ αἱ περὶ τῆς τῶν ἀποστόλων γινομένης ἀφέσεως φωναὶ οὕτως · „ λάβετε πνεῦμα ἅγιον · ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας , ἀφίενται αὐτοῖς · ἄν τινων κρατῆτε , κεκράτηνται . “ εἰ δέ τις ἀβασανίστως ἐκλαμβάνει ταῦτα , ἐγκαλέσαι τις ἂν τοῖς ἀποστόλοις μὴ πᾶσιν ἀφιεῖσιν , ἵνα πᾶσιν ἀφεθῇ , ἀλλά „ τινων “ „ τὰς ἁμαρτίας “ κρατοῦσιν , ὡς δι᾿ αὐτοὺς καὶ παρὰ θεῷ κρατεῖσθαι αὐτάς . χρήσιμον δὲ παράδειγμα ἀπὸ τοῦ νόμου λαβεῖν πρὸς τὸ νοηθῆναι τὴν δι᾿ ἀνθρώπων ἄφεσιν ὑπὸ θεοῦ γινομένην ἀνθρώποις ἁμαρτημάτων . οἱ κατὰ νόμον ἱερεῖς κωλύονται περί τινων προσφέρειν ἁμαρτημάτων θυσίαν , ἵνα ἀφεθῇ τοῖς , περὶ ὧν αἱ θυσίαι , τὰ πλημμελήματα . καὶ οὐ δή που τὴν περί τινων ἐξουσίαν ὁ ἱερεὺς ἀκουσίων ἢ πλημμελημάτων ἀναφορὰν ἔχων ἤδη καὶ περὶ μοιχείας ἢ ἑκουσίου φόνου ἤ τινος ἄλλου χαλεπωτέρου πταίσματος προσφέρει „ ὁλοκαύτωμα καὶ περὶ ἁμαρτίας . “ οὕτω τοιγαροῦν καὶ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ τοῖς ἀποστόλοις ὡμοιωμένοι , ἱερεῖς ὄντες κατὰ τὸν „ μέγαν “ „ ἀρχιερέα , “ ἐπιστήμην λαβόντες τῆς τοῦ θεοῦ θεραπείας , ἴσασιν . ὑπὸ τοῦ πνεύματος διδασκόμενοι , περὶ ων χρὴ ἀναφέρειν θυσίας ἁμαρτημάτων καὶ πότε καὶ τίνα τρόπον , καὶ γινώσκουσι , περὶ ὧν οὐ χρὴ τοῦτο ποιεῖν . ὁ γοῦν ἱερεὺς Ἠλεὶ ἁμαρτάνοντας ἐπιστάμενος τοὺς υἱοὺς Ὀφνεὶ καὶ Φινεὲς , ὡς μηδὲν δυνάμενος εἰς ἄφεσιν ἁμαρτημάτων αὐτοῖς συνεργῆσαι , καὶ τὸ ἀπογινώσκειν τοῦτ᾿ ἔσεσθαι ὁμολογεῖ δι᾿ ὧν φησιν · „ ἐὰν ἁμαρτάνων ἁμάρτῃ ἀνὴρ εἰς ἄνδρα , καὶ προσεύξονται περὶ αὐτοῦ · ἐὰν δὲ εἰς κύριον ἁμάρτῃ , τίς προσεύξεται περὶ αὐτοῦ ; “
Lemmas: ἔχω δέ ἐν ὁ κατά Ἰωάννης εὐαγγέλιον ὁ περί ὁ ὁ ἀπόστολος γίγνομαι ἄφεσις φωνή οὕτως · „ λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος · ἐάν τις ἀφίημι ὁ ἁμαρτία , ἀφίημι αὐτός · ἐάν τις κρατέω , κρατέω . “ εἰ δέ τις ἀβασάνιστος ἐκλαμβάνω οὗτος , ἐγκαλέω τις ἄν ὁ ἀπόστολος μή πᾶς ἀφίημι , ἵνα πᾶς ἀφίημι , ἀλλά „ τις “ „ ὁ ἁμαρτία “ κρατέω , ὡς διά αὐτός καί παρά θεός κρατέω αὐτός . χρήσιμος δέ παράδειγμα ἀπό ὁ νόμος λαμβάνω πρός ὁ νοέω ὁ διά ἄνθρωπος ἄφεσις ὑπό θεός γίγνομαι ἄνθρωπος ἁμάρτημα . ὁ κατά νόμος ἱερεύς κωλύω περί τις προσφέρω ἁμάρτημα θυσία , ἵνα ἀφίημι ὁ , περί ὅς ὁ θυσία , ὁ πλημμέλημα . καί οὐ δή που ὁ περί τις ἐξουσία ὁ ἱερεύς ἀκούσιος ἤ πλημμέλημα ἀναφορά ἔχω ἤδη καί περί μοιχεία ἤ ἑκούσιος φόνος ἤ τις ἄλλος χαλεπός πταῖσμα προσφέρω „ ὁλοκαύτωμα καί περί ἁμαρτία . “ οὕτως τοιγαροῦν καί ὁ ἀπόστολος καί ὁ ὁ ἀπόστολος ὁμοιόω , ἱερεύς εἰμί κατά ὁ „ μέγας “ „ ἀρχιερεύς , “ ἐπιστήμη λαμβάνω ὁ ὁ θεός θεραπεία , οἶδα . ὑπό ὁ πνεῦμα διδάσκω , περί ὅς χρή ἀναφέρω θυσία ἁμάρτημα καί πότε καί τίς τρόπος , καί γιγνώσκω , περί ὅς οὐ χρή οὗτος ποιέω . ὁ γοῦν ἱερεύς Ἠλεί ἁμαρτάνω ἐπίσταμαι ὁ υἱός Ὀφνεί καί Φινεές , ὡς μηδείς δύναμαι εἰς ἄφεσις ἁμάρτημα αὐτός συνεργέω , καί ὁ ἀπογιγνώσκω οὗτος εἰμί ὁμολογέω διά ὅς φημί · „ ἐάν ἁμαρτάνω ἁμαρτάνω ἀνήρ εἰς ἀνήρ , καί προσεύχομαι περί αὐτός · ἐάν δέ εἰς κύριος ἁμαρτάνω , τίς προσεύχομαι περί αὐτός ; “
origenes.de-oratione 28.10
οὐκ οἶδ᾿ ὅπως ἑαυτοῖς τινες ἐπιτρέψαντες τὰ ὑπὲρ τὴν ἱερατικὴν ἀξίαν . τάχα μηδὲ ἀκριβοῦντες τὴν ἱερατικὴν ἐπιστήμην , αὐχοῦσιν ὡς δυνάμενοι καὶ εἰδωλολατρείας συγχωρεῖν μοιχείας τε καὶ πορνείας ἀφιέναι , ὡς διὰ τῆς εὐχῆς αὐτῶν περὶ τῶν ταῦτα τετολμηκότων λυομένης καὶ τῆς „ πρὸς θάνατον “ ἁμαρτίας · οὐ γὰρ ἀναγινώσκουσι τὸ „ ἔστιν ἁμαρτία πρὸς θάνατον · οὐ περὶ ἐκείνης λέγω ἵνα τις ἐρωτήσῃ . “ οὐκ ἀποσιωπητέον καὶ τὸν ἀνδρειότατον Ἰὼβ περὶ τῶν υἱῶν ἀναφέροντα θυσίαν , λέγοντα · „ μή ποτε οἱ υἱοί μου ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτῶν κακὰ ἐνενόησαν πρὸς θεόν “ · περὶ γὰρ δισταζομένων εἰ ἡμάρτηται , καὶ ταῦτα οὐδὲ μέχρι τῶν χειλέων ἐφθακότων , ἀναφέρει τὴν θυσίαν .
Lemmas: οὐ οἶδα ὅπως ἑαυτοῦ τις ἐπιτρέπω ὁ ὑπέρ ὁ ἱερατικός ἀξία . τάχα μηδέ ἀκριβόω ὁ ἱερατικός ἐπιστήμη , αὐχέω ὡς δύναμαι καί εἰδωλολατρία συγχωρέω μοιχεία τε καί πορνεία ἀφίημι , ὡς διά ὁ εὐχή αὐτός περί ὁ οὗτος τολμάω λύω καί ὁ „ πρός θάνατος “ ἁμαρτία · οὐ γάρ ἀναγιγνώσκω ὁ „ εἰμί ἁμαρτία πρός θάνατος · οὐ περί ἐκεῖνος λέγω ἵνα τις ἐρωτάω . “ οὐ ἀποσιωπάω καί ὁ ἀνδρεῖος Ἰώβ περί ὁ υἱός ἀναφέρω θυσία , λέγω · „ μή ποτέ ὁ υἱός ἐγώ ἐν ὁ διάνοια αὐτός κακός ἐννοέω πρός θεός “ · περί γάρ διστάζω εἰ ἁμαρτάνω , καί οὗτος οὐδέ μέχρι ὁ χεῖλος φθάνω , ἀναφέρω ὁ θυσία .
origenes.de-oratione 29.1
„ Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμὸν , ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ “ · τὸ δὲ „ ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ “ παρὰ τῷ Λουκᾷ σεσιώπηται . εἰ μὴ ἀδύνατα προστάττει ὁ σωτὴρ ἡμᾶς εὔχεσθαι , ζητήσεώς μοι ἄξιον φαίνεται , πῶς κελευόμεθα , παντὸς τοῦ ἐπὶ γῆς ἀνθρώπων βίου πειρατηρίου ὄντος . προσεύχεσθαι μὴ εἰσελθεῖν „ εἰς πειρασμόν . “ ᾗ γάρ ἐσμεν ἐπὶ γῆς περικείμενοι τὴν στρατευομένην σάρκα „ κατὰ τοῦ πνεύματος , “ ἧς „ τὸ φρόνημα “ „ ἔχθρα “ ἐστὶν „ εἰς θεὸν , “ μηδαμῶς δυναμένης ὑποτάσσεσθαι „ τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ , “ ἐν πειρασμῷ ἐσμεν .
Lemmas: „ καί μή εἰσφέρω ἐγώ εἰς πειρασμός , ἀλλά ἐρύω ἐγώ ἀπό ὁ πονηρός “ · ὁ δέ „ ἀλλά ἐρύω ἐγώ ἀπό ὁ πονηρός “ παρά ὁ Λουκᾶς σιωπάω . εἰ μή ἀδύνατος προστάσσω ὁ σωτήρ ἐγώ εὔχομαι , ζήτησις ἐγώ ἄξιος φαίνω , πῶς κελεύω , πᾶς ὁ ἐπί γῆ ἄνθρωπος βίος πειρατήριον εἰμί . προσεύχομαι μή εἰσέρχομαι „ εἰς πειρασμός . “ ὅς γάρ εἰμί ἐπί γῆ περίκειμαι ὁ στρατεύω σάρξ „ κατά ὁ πνεῦμα , “ ὅς „ ὁ φρόνημα “ „ ἔχθρα “ εἰμί „ εἰς θεός , “ μηδαμῶς δύναμαι ὑποτάσσω „ ὁ νόμος ὁ θεός , “ ἐν πειρασμός εἰμί .
origenes.de-oratione 29.2
ὅτι δὲ „ πειρατήριον “ πᾶς „ ὁ “ „ ἐπὶ γῆς “ ἀνθρώπινος „ βίος , “ ἀπὸ τοῦ Ἰὼβ μεμαθήκαμεν διὰ τούτων · „ πότερον οὐχὶ πειρατήριόν ἐστιν ὁ βίος τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ γῆς ; “ καὶ ἀπὸ τοῦ ἑπτακαιδεκάτου ψαλμοῦ τὸ αὐτὸ δηλοῦται ἐν τῷ · „ ἐν σοὶ ῥυσθήσομαι ἀπὸ πειρατηρίου . “ ἀλλὰ καὶ ὁ Παῦλος Κορινθίοις γράφων οὐχὶ τὸ μὴ πειράζεσθαι ἀλλὰ τὸ μὴ παρὰ δύναμιν πειράζεσθαί φησι χαρίζεσθαι τὸν θεὸν , λέγων · „ πειρασμὸς ὑμᾶς οὐκ εἴληφεν εἰ μὴ ἀνθρώπινος · πιστὸς δὲ ὁ θεὸς , ( ὃς ) οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε , ἀλλὰ ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑπενεγκεῖν . “ εἴτε γὰρ „ ἡ πάλη “ „ ἐστὶ “ „ πρὸς “ τὴν ἐπιθυμοῦσαν ἢ στρατευομένην „ κατὰ τοῦ πνεύματος “ „ σάρκα “ ἢ πρὸς τὴν ψυχὴν „ πάσης σαρκὸς “ ( ἥτις ἐστὶν ὁμωνύμως ᾧ ἐγκατοικεῖ σώματι τὸ ἡγεμονικὸν , ὃ καλεῖται καρδία ) , ὁποία ἐστὶν „ ἡ πάλη “ τοῖς τοὺς ἀνθρωπίνους πειραζομένοις πειρασμοὺς , εἴτε ὡς διαβεβηκόσι καὶ τελεωτέροις ἀθληταῖς , οὐκέτι „ πρὸς αἷμα καὶ σάρκα “ παλαίουσιν οὐδὲ ἐν τοῖς ἀνθρωπίνοις πειρασμοῖς ἐξεταζομένοις , οὓς καταπεπατήκασιν ἤδη , „ πρὸς τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας καὶ τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τούτου καὶ τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας “ ἐστὶν ἡμῖν τὰ ἀγωνίσματα , τοῦ πειράζεσθαι οὐκ ἀπηλλάγμεθα .
Lemmas: ὅτι δέ „ πειρατήριον “ πᾶς „ ὁ “ „ ἐπί γῆ “ ἀνθρώπινος „ βίος , “ ἀπό ὁ Ἰώβ μανθάνω διά οὗτος · „ πότερος οὐ πειρατήριον εἰμί ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος ἐπί γῆ ; “ καί ἀπό ὁ ἑπτακαιδέκατος ψαλμός ὁ αὐτός δηλόω ἐν ὁ · „ ἐν σύ ἐρύω ἀπό πειρατήριον . “ ἀλλά καί ὁ Παῦλος Κορίνθιος γράφω οὐ ὁ μή πειράω ἀλλά ὁ μή παρά δύναμις πειράω φημί χαρίζω ὁ θεός , λέγω · „ πειρασμός σύ οὐ λαμβάνω εἰ μή ἀνθρώπινος · πιστός δέ ὁ θεός , ( ὅς ) οὐ ἐάω σύ πειράω ὑπέρ ὅς δύναμαι , ἀλλά ποιέω σύν ὁ πειρασμός καί ὁ ἔκβασις ὁ δύναμαι ὑποφέρω . “ εἴτε γάρ „ ὁ πάλη “ „ εἰμί “ „ πρός “ ὁ ἐπιθυμέω ἤ στρατεύω „ κατά ὁ πνεῦμα “ „ σάρξ “ ἤ πρός ὁ ψυχή „ πᾶς σάρξ “ ( ὅστις εἰμί ὁμώνυμος ὅς ἐγκατοικέω σῶμα ὁ ἡγεμονικός , ὅς καλέω καρδία ) , ὁποῖος εἰμί „ ὁ πάλη “ ὁ ὁ ἀνθρώπινος πειράω πειρασμός , εἴτε ὡς διαβαίνω καί τέλειος ἀθλητής , οὐκέτι „ πρός αἷμα καί σάρξ “ παλαίω οὐδέ ἐν ὁ ἀνθρώπινος πειρασμός ἐξετάζω , ὅς καταπατέω ἤδη , „ πρός ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία καί ὁ κοσμοκράτωρ ὁ σκότος οὗτος καί ὁ πνευματικός ὁ πονηρία “ εἰμί ἐγώ ὁ ἀγώνισμα , ὁ πειράω οὐ ἀπαλλάσσω .
origenes.de-oratione 29.3
πῶς οὖν κελεύει ἡμᾶς ὁ σωτὴρ εὔχεσθαι μὴ εἰσελθεῖν „ εἰς πειρασμὸν , “ πειράζοντός πως πάντας τοῦ θεοῦ ; „ μνήσθητε “ γὰρ . φησὶν ἡ Ἰουδαία [ εἰ ] οὐ πρὸς τοὺς τότε πρεσβυτέρους μόνον ἀλλὰ καὶ πρὸς πάντας τοὺς ἐντυγχάνοντας αὐτῆς τῇ γραφῇ , „ ὅσα ἐποίησε μετὰ Ἀβραὰμ , καὶ ὅσα ἐπείρασε τὸν Ἰσαὰκ , καὶ ὅσα ἐγένετο τῷ Ἰακὼβ ἐν Μεσοποταμίᾳ τῆς Συρίας . ποιμαίνοντι Λάβαν τὰ πρόβατα τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὐτοῦ · οὐ γὰρ καθὼς ἐκείνους ἐπύρωσεν εἰς ἐτασμὸν καρδίας αὐτῶν , καὶ ἡμᾶς ἐκδικεῖ ὁ εἰς νουθέτησιν μαστιγῶν κύριος τοὺς ἐγγίζοντας αὐτῷ . “ καὶ ὡς καθολικὸν δὲ ἀποφαίνεται περὶ πάντων δικαίων ὁ μὲν Δαυῒδ λέγων · „ πολλαὶ αἱ θλίψεις τῶν δικαίων , “ ὁ δὲ ἀπόστολος ἐν ταῖς Πράξεσιν · „ ὅτι διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ . “
Lemmas: πῶς οὖν κελεύω ἐγώ ὁ σωτήρ εὔχομαι μή εἰσέρχομαι „ εἰς πειρασμός , “ πειράω πως πᾶς ὁ θεός ; „ μιμνῄσκω “ γάρ . φημί ὁ Ἰουδαία [ εἰ ] οὐ πρός ὁ τότε πρέσβυς μόνος ἀλλά καί πρός πᾶς ὁ ἐντυγχάνω αὐτός ὁ γραφή , „ ὅσος ποιέω μετά Ἀβραάμ , καί ὅσος ἐπιλέγω ὁ Ἰσαάκ , καί ὅσος γίγνομαι ὁ Ἰακώβ ἐν Μεσοποταμία ὁ Συρία . ποιμαίνω Λάβαν ὁ πρόβατον ὁ ἀδελφός ὁ μήτηρ αὐτός · οὐ γάρ καθώς ἐκεῖνος πυρόω εἰς ἐτασμός καρδία αὐτός , καί ἐγώ ἐκδικέω ὁ εἰς νουθέτησις μαστιγόω κύριος ὁ ἐγγίζω αὐτός . “ καί ὡς καθολικός δέ ἀποφαίνω περί πᾶς δίκαιος ὁ μέν Δαυΐδ λέγω · „ πολύς ὁ θλῖψις ὁ δίκαιος , “ ὁ δέ ἀπόστολος ἐν ὁ Πρᾶξις · „ ὅτι διά πολύς θλῖψις δέω ἐγώ εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασιλεία ὁ θεός . “
origenes.de-oratione 29.4
καὶ ἐὰν μὴ συνῶμεν τὸ τοὺς πολλοὺς λανθάνον περὶ τοῦ μὴ εἰσελθεῖν „ εἰς πειρασμὸν “ προσεύχεσθαι . ὥρα λέγειν ὅτι οἱ ἀπόστολοι εὐχόμενοι οὐκ ἐπηκούοντο . μυρία ὅσα ἐν παντὶ τῷ χρόνῳ ἑαυτῶν πεπονθότες , „ ἐν κόποις περισσοτέρως ἐν πληγαῖς περισσοτέρως ἐν φυλακαῖς ὑπερβαλλόντως ἐν θανάτοις πολλάκις , “ ὁ δὲ Παῦλος ἰδίᾳ „ ὑπὸ Ἰουδαίων πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν “ εἴληφε . „ τρὶς “ ἐῤῥαβδίσθη , „ ἅπαξ “ ἐλιθάσθη , „ τρὶς “ ἐναυάγησε , „ νυχθήμερον ἐν τῷ βυθῷ “ πεποίηκεν , ἄνθρωπος „ ἐν παντὶ “ θλιβόμενος καὶ ἀπορούμενος καὶ διωκόμενος καὶ καταβαλλόμενος ὁμολογῶν τε τό · „ ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατοῦμεν καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσί · λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν , διωκόμενοι ἀνεχόμεθα , βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν . “ τῶν δὲ ἀποστόλων ἐν τῷ εὔχεσθαι μὴ ἐπιτετευχότων , τίς ἐλπὶς τῶν ὑποδεεστέρων τινὶ παρ᾿ ἐκείνους εὐχομένῳ ἐπηκόου θεοῦ τυχεῖν ;
Lemmas: καί ἐάν μή σύνειμι ὁ ὁ πολύς λανθάνω περί ὁ μή εἰσέρχομαι „ εἰς πειρασμός “ προσεύχομαι . ὥρα λέγω ὅτι ὁ ἀπόστολος εὔχομαι οὐ ἐπακούω . μυρίος ὅσος ἐν πᾶς ὁ χρόνος ἑαυτοῦ πάσχω , „ ἐν κόπος περισσός ἐν πληγή περισσός ἐν φυλακή ὑπερβαλλόντως ἐν θάνατος πολλάκις , “ ὁ δέ Παῦλος ἴδιος „ ὑπό Ἰουδαῖος πεντάκις τεσσαράκοντα παρά εἷς “ λαμβάνω . „ τρίς “ ῥαβδίζω , „ ἅπαξ “ λιθάζω , „ τρίς “ ναυαγέω , „ νυχθήμερον ἐν ὁ βυθός “ ποιέω , ἄνθρωπος „ ἐν πᾶς “ θλίβω καί ἀπορέω καί διώκω καί καταβάλλω ὁμολογέω τε ὁ · „ ἄχρι ὁ ἄρτι ὥρα πεινάω καί διψάω καί γυμνητεύω καί κολαφίζω καί ἀστατέω καί κοπιάω ἐργάζομαι ὁ ἴδιος χείρ · λοιδορέω εὐλογέω , διώκω ἀνέχομαι , βλασφημέω παρακαλέω . “ ὁ δέ ἀπόστολος ἐν ὁ εὔχομαι μή ἐπιτυγχάνω , τίς ἐλπίς ὁ ὑποδεής τις παρά ἐκεῖνος εὔχομαι ἐπήκοος θεός τυγχάνω ;
origenes.de-oratione 29.5
τὸ δὲ ἐν τῷ εἰκοστῷ πέμπτῳ ψαλμῷ · „ δοκίμασόν με , κύριε , καὶ πείρασόν με , πύρωσον τοὺς νεφρούς μου καὶ τὴν καρδίαν μου “ εὐλόγως τις ὑπολήψεται τῶν μὴ ἀκριβούντων , τί τὸ βούλημα τῆς προστάξεως τοῦ σωτῆρος , ἐναντίως γεγονέναι οἷς ὁ κύριος ἡμῶν περὶ εὐχῆς ἐδίδαξε . πότε δέ τις νενόμικεν εἶναι ἔξω πειρασμῶν ἀνθρώπους , ὧν ᾔδει τὸν λόγον συμπεπληρωκώς ; καὶ ποῖος καιρός ἐστιν , ἐν ᾧ ὡς μὴ ἀγωνιζόμενος περὶ τοῦ μὴ ἁμαρτήσεσθαι καταπεφρόνηκε ; πένεταί τις ; εὐλαβείσθω , μή ποτε κλέψας ὀμόσῃ „ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ “ · ἀλλὰ πλουτεῖ ; μὴ καταφρονείτω · δύναται γὰρ „ πλησθεὶς ψευδὴς “ γενέσθαι καὶ ἐπαρθεὶς εἰπεῖν · „ τίς με ὁρᾷ , · “ οὐδὲ Παῦλος γοῦν πλουτῶν „ ἐν παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ γνώσει “ κινδύνου ἀπήλλακται τοῦ ὡς ἐπὶ τούτοις ἐν τῷ ὑπεραίρεσθαι ἁμαρτάνειν , ἀλλὰ δεῖται σκόλοπος τοῦ σατανᾶ κολαφίζοντος αὐτὸν , „ ἵνα μὴ “ ὑπεραίρηται . κἂν συνειδῇ τις ἑαυτῷ τὰ κρείττονα καὶ ἀναπτερωθῇ ἀπὸ τῶν κακῶν , ἀναγινωσκέτω τὸ εἰρημένον ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν Παραλειπομένων περὶ Ἐζεκίου , ὅστις πεπτωκέναι λέγεται „ ἀπὸ τοῦ ὕψους τῆς καρδίας αὐτοῦ . “
Lemmas: ὁ δέ ἐν ὁ εἰκοστός πέμπτος ψαλμός · „ δοκιμάζω ἐγώ , κύριος , καί πειράω ἐγώ , πυρόω ὁ νεφρός ἐγώ καί ὁ καρδία ἐγώ “ εὔλογος τις ὑπολαμβάνω ὁ μή ἀκριβόω , τίς ὁ βούλημα ὁ πρόσταξις ὁ σωτήρ , ἐναντίος γίγνομαι ὅς ὁ κύριος ἐγώ περί εὐχή διδάσκω . πότε δέ τις νομίζω εἰμί ἔξω πειρασμός ἄνθρωπος , ὅς οἶδα ὁ λόγος συμπληρόω ; καί ποῖος καιρός εἰμί , ἐν ὅς ὡς μή ἀγωνίζομαι περί ὁ μή ἁμαρτάνω καταφρονέω ; πένομαι τις ; εὐλαβέομαι , μή ποτέ κλέπτω ὄμνυμι „ ὁ ὄνομα ὁ θεός “ · ἀλλά πλουτέω ; μή καταφρονέω · δύναμαι γάρ „ πίμπλημι ψευδής “ γίγνομαι καί ἐπαίρω λέγω · „ τίς ἐγώ ὁράω , · “ οὐδέ Παῦλος γοῦν πλουτέω „ ἐν πᾶς λόγος καί πᾶς γνῶσις “ κίνδυνος ἀπαλλάσσω ὁ ὡς ἐπί οὗτος ἐν ὁ ὑπεραίρω ἁμαρτάνω , ἀλλά δέω σκόλοψ ὁ σατανᾶς κολαφίζω αὐτός , „ ἵνα μή “ ὑπεραίρω . ἐάν σύνοιδα τις ἑαυτοῦ ὁ κρατύς καί ἀναπτερόω ἀπό ὁ κακός , ἀναγιγνώσκω ὁ λέγω ἐν ὁ δεύτερος ὁ Παραλείπω περί Ἐζεκίας , ὅστις πίπτω λέγω „ ἀπό ὁ ὕψος ὁ καρδία αὐτός . “
origenes.de-oratione 29.6
εἰ δὲ , ἐπεὶ μὴ πλείονα περὶ τοῦ πένητος εἰρήκαμεν , καταφρονεῖ τις , ὡς μὴ πειρασμοῦ τοῦ περὶ τῆς πενίας , ἴστω ὅτι ὁ ἐπιβουλεύων ἐπιβουλεύει ὑπὲρ „ τοῦ καταβαλεῖν πτωχὸν καὶ πένητα , “ καὶ μάλιστα ἐπεὶ κατὰ τὸν Σολομῶντα „ ὁ πτωχὸς οὐχ ὑφίσταται ἀπειλήν . “ τί δὲ δεῖ λέγειν , ὅσοι διὰ τὸν σωματικὸν πλοῦτον , μὴ καλῶς αὐτὸν οἰκονομήσαντες , τὴν μετὰ τοῦ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ πλουσίου χώραν ἐν τῇ κολάσει εἰλήφασι , καὶ ὅσοι ἀγεννῶς τὴν πενίαν φέροντες , δουλοπρεπέστερον καὶ ταπεινότερον ἢ κατὰ τὰ ἐν τοῖς „ ἁγίοις “ πρέποντα ἀναστρεφόμενοι , τῆς ἐπουρανίου ἐλπίδος ἀποπεπτώκασιν ; οὐδὲ οἱ μεταξὺ δὲ τούτων καθ᾿ ἑκάτερον , πλοῦτον καὶ πενίαν , τοῦ κατὰ τὴν σύμμετρον κτῆσιν ἁμαρτάνειν πάντως εἰσὶν ἀπηλλαγμένοι .
Lemmas: εἰ δέ , ἐπεί μή πολύς περί ὁ πένης λέγω , καταφρονέω τις , ὡς μή πειρασμός ὁ περί ὁ πενία , οἶδα ὅτι ὁ ἐπιβουλεύω ἐπιβουλεύω ὑπέρ „ ὁ καταβάλλω πτωχός καί πένης , “ καί μάλα ἐπεί κατά ὁ Σολομών „ ὁ πτωχός οὐ ὑφίστημι ἀπειλή . “ τίς δέ δέω λέγω , ὅσος διά ὁ σωματικός πλοῦτος , μή καλός αὐτός οἰκονομέω , ὁ μετά ὁ ἐν ὁ εὐαγγέλιον πλούσιος χώρα ἐν ὁ κόλασις λαμβάνω , καί ὅσος ἀγεννής ὁ πενία φέρω , δουλοπρεπής καί ταπεινός ἤ κατά ὁ ἐν ὁ „ ἅγιος “ πρέπω ἀναστρέφω , ὁ ἐπουράνιος ἐλπίς ἀποπίπτω ; οὐδέ ὁ μεταξύ δέ οὗτος κατά ἑκάτερος , πλοῦτος καί πενία , ὁ κατά ὁ σύμμετρος κτῆσις ἁμαρτάνω πάντως εἰμί ἀπαλλάσσω .
origenes.de-oratione 29.7
ἀλλὰ ὑγιαίνων τῷ σώματι καὶ εὐεκτῶν ἔξω παντὸς πειρασμοῦ κατ᾿ αὐτὸ τὸ ὑγιαίνειν καὶ εὐεκτεῖν ὑπολαμβάνει τυγχάνειν · καὶ τίνων ἄλλων ἢ τῶν εὐεκτούντων καὶ ὑγιαινόντων ἐστὶν ἁμάρτημα τὸ φθείρειν „ τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ , “ οὐ τολμήσει τις διὰ τὸ ἐκκεῖσθαι πᾶσι σαφῶς τὰ κατὰ τὸν . τόπον εἰπεῖν . νοσῶν δὲ τίς τοὺς εἰς τὸ φθείρειν „ τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ “ [ τίς ] ἐρεθισμοὺς ἐκπέφευγε , σχολάζων κατ᾿ ἐκεῖνο καιροῦ καὶ πάνυ τι δεχόμενος τοὺς περὶ τῶν ἀκαθάρτων πραγμάτων λογισμούς ; ἀλλ᾿ ὅσα παρὰ τούτους ταράττει αὐτὸν , ἐὰν μὴ „ πάσῃ φυλακῇ “ τηρῇ τὴν „ καρδίαν , “ τί δεῖ καὶ λέγειν ; πολλοὶ γὰρ ὑπὸ τῶν πόνων νικώμενοι καὶ ἀνδρείως νόσους φέρειν οὐκ ἐπιστάμενοι μᾶλλον τὴν ψυχὴν ἠλέγχθησαν τότε νενοσηκότες ἢ τὰ σώματα · πολλοὶ δὲ καὶ διὰ τὸ φεύγειν τὴν ἀδοξίαν , ἐπαισχυνόμενοι τὸ Χριστοῦ εὐγενῶς ὄνομα φέρειν , εἰς αἰσχύνην αἰώνιον καταπεπτώκασιν .
Lemmas: ἀλλά ὑγιαίνω ὁ σῶμα καί εὐεκτέω ἔξω πᾶς πειρασμός κατά αὐτός ὁ ὑγιαίνω καί εὐεκτέω ὑπολαμβάνω τυγχάνω · καί τίς ἄλλος ἤ ὁ εὐεκτέω καί ὑγιαίνω εἰμί ἁμάρτημα ὁ φθείρω „ ὁ ναός ὁ θεός , “ οὐ τολμάω τις διά ὁ ἔκκειμαι πᾶς σαφής ὁ κατά ὁ . τόπος λέγω . νοσέω δέ τίς ὁ εἰς ὁ φθείρω „ ὁ ναός ὁ θεός “ [ τίς ] ἐρεθισμός ἐκφεύγω , σχολάζω κατά ἐκεῖνος καιρός καί πάνυ τις δέχομαι ὁ περί ὁ ἀκάθαρτος πρᾶγμα λογισμός ; ἀλλά ὅσος παρά οὗτος ταράσσω αὐτός , ἐάν μή „ πᾶς φυλακή “ τηρέω ὁ „ καρδία , “ τίς δέω καί λέγω ; πολύς γάρ ὑπό ὁ πόνος νικάω καί ἀνδρεῖος νόσος φέρω οὐ ἐπίσταμαι μάλα ὁ ψυχή ἐλέγχω τότε νοσέω ἤ ὁ σῶμα · πολύς δέ καί διά ὁ φεύγω ὁ ἀδοξία , ἐπαισχύνομαι ὁ Χριστός εὐγενής ὄνομα φέρω , εἰς αἰσχύνη αἰώνιος καταπίπτω .
origenes.de-oratione 29.8
ἀλλ᾿ οἴεταί τις ἀναπαύεσθαι ὡς μὴ πειραζόμενος , ὅτε δεδόξασται παρὰ τοῖς ἀνθρώποις · καὶ πῶς οὐ χαλεπὸν τὸ „ ἀπέχουσι τὸν μισθὸν “ ἀπὸ „ τῶν ἀνθρώπων , “ ἀπαγγελλόμενον τοῖς ἐπαιρομένοις ὡς ἐπ᾿ ἀγαθῷ τῇ παρὰ τοῖς πολλοῖς δόξῃ ; πῶς δ᾿ οὐκ ἐπιπληκτικὸν τὸ „ πῶς δύνασθε ὑμεῖς πιστεῦσαι , δόξαν παρ᾿ ἀλλήλων λαμβάνοντες , καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου θεοῦ οὐ ζητεῖτε ; “ καὶ τί με δεῖ καταλέγειν τὰ τῶν νομιζομένων εὐγενῶν ἐν ὑπερηφανίᾳ πταίσματα καὶ τῶν λεγομένων δυσγενῶν διὰ τὸ ἀνεπίστημον τὴν πρὸς τοὺς ὑπερέχειν νομιζομένους ὑπόπτωσιν θωπευτικὴν , ἀφιστᾶσαν θεοῦ τοὺς γνησίαν μὲν φιλίαν οὐκ ἔχοντας τὸ δὲ κάλλιστον τῶν ἐν ἀνθρώποις . τὴν ἀγάπην , ὑποκρινομένους ;
Lemmas: ἀλλά οἴομαι τις ἀναπαύω ὡς μή πειράω , ὅτε δοξάζω παρά ὁ ἄνθρωπος · καί πῶς οὐ χαλεπός ὁ „ ἀπέχω ὁ μισθός “ ἀπό „ ὁ ἄνθρωπος , “ ἀπαγγέλλω ὁ ἐπαίρω ὡς ἐπί ἀγαθός ὁ παρά ὁ πολύς δόξα ; πῶς δέ οὐ ἐπιπληκτικός ὁ „ πῶς δύναμαι σύ πιστεύω , δόξα παρά ἀλλήλων λαμβάνω , καί ὁ δόξα ὁ παρά ὁ μόνος θεός οὐ ζητέω ; “ καί τίς ἐγώ δέω καταλέγω ὁ ὁ νομίζω εὐγενής ἐν ὑπερηφανία πταῖσμα καί ὁ λέγω δυσγενής διά ὁ ἀνεπιστήμων ὁ πρός ὁ ὑπερέχω νομίζω ὑπόπτωσις θωπευτικός , ἀφίστημι θεός ὁ γνήσιος μέν φιλία οὐ ἔχω ὁ δέ καλός ὁ ἐν ἄνθρωπος . ὁ ἀγάπη , ὑποκρίνω ;
origenes.de-oratione 29.9
πᾶς τοίνυν „ ὁ βίος , “ καθὼς προείρηται , τοῦ „ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς “ „ ἐστι “ „ πειρατήριον “ · διόπερ εὐχώμεθα ῥυσθῆναι πειρατηρίου . οὐκ ἐν τῷ μὴ πειράζεσθαι ( τοῦτο γὰρ ἀμήχανον . μάλιστα τοῖς „ ἐπὶ γῆς “ ) ἀλλὰ ἐν τῷ μὴ ἡττᾶσθαι πειραζομένους . τὸν δὲ ἡττώμενον ἐν τῷ πειράζεσθαι εἰσέρχεσθαι „ εἰς “ τὸν „ πειρασμὸν , “ ἐνεχόμενον τοῖς δικτύοις αὐτοῦ , ὑπολαμβάνω · εἰς ἅπερ δίκτυα διὰ τοὺς προκατειλημμένους ἐν αὐτοῖς εἰσελθὼν ὁ σωτὴρ , „ ἐκκύπτων διὰ τῶν δικτύων “ κατὰ τὸ ἐν τῷ Ἄισματι τῶν ᾀσμάτων εἰρημένον . „ ἀποκρίνεται “ τοῖς προκατειλημμένοις ὑπ᾿ αὐτῶν καὶ εἰσελθοῦσιν „ εἰς “ τὸν „ πειρασμὸν , “ „ καὶ λέγει “ οὖσι νύμφῃ αὐτοῦ · „ ἀνάστα , ἐλθὲ ἡ πλησίον μου , καλή μου , περιστερά μου . “ προσθήσω δὲ εἰς τὸ πειρασθῆναι πάντα καιρὸν πειρασμοῦ εἶναι τοῖς ἀνθρώποις καὶ ταῦτα · οὐδὲ ὁ τὸν νόμον τοῦ θεοῦ μελετῶν „ ἡμέρας καὶ νυκτὸς “ καὶ ἀσκῶν κατορθῶσαι τὸ εἰρημένον · „ στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν “ τοῦ πειράζεσθαι ἀπήλλακται .
Lemmas: πᾶς τοίνυν „ ὁ βίος , “ καθώς προλέγω , ὁ „ ἄνθρωπος ἐπί ὁ γῆ “ „ εἰμί “ „ πειρατήριον “ · διόπερ εὔχομαι ἐρύω πειρατήριον . οὐ ἐν ὁ μή πειράω ( οὗτος γάρ ἀμήχανος . μάλα ὁ „ ἐπί γῆ “ ) ἀλλά ἐν ὁ μή ἡσσάομαι πειράω . ὁ δέ ἡσσάομαι ἐν ὁ πειράω εἰσέρχομαι „ εἰς “ ὁ „ πειρασμός , “ ἐνέχω ὁ δίκτυον αὐτός , ὑπολαμβάνω · εἰς ὅς δίκτυον διά ὁ προκαταλαμβάνω ἐν αὐτός εἰσέρχομαι ὁ σωτήρ , „ ἐκκύπτω διά ὁ δίκτυον “ κατά ὁ ἐν ὁ Ἆισμα ὁ ᾆσμα λέγω . „ ἀποκρίνω “ ὁ προκαταλαμβάνω ὑπό αὐτός καί εἰσέρχομαι „ εἰς “ ὁ „ πειρασμός , “ „ καί λέγω “ εἰμί νύμφη αὐτός · „ ἀνίστημι , ἔρχομαι ὁ πλησίον ἐγώ , καλός ἐγώ , περιστερά ἐγώ . “ προστίθημι δέ εἰς ὁ πειράω πᾶς καιρός πειρασμός εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί οὗτος · οὐδέ ὁ ὁ νόμος ὁ θεός μελετάω „ ἡμέρα καί νύξ “ καί ἀσκέω κατορθόω ὁ λέγω · „ στόμα δίκαιος μελετάω σοφία “ ὁ πειράω ἀπαλλάσσω .
origenes.de-oratione 29.10
ὅσοι γοῦν παρεκδεξάμενοι ἐν τῷ ἀνατεθεικέναι αὑτοὺς τῇ ἐξετάσει τῶν θείων γραφῶν τὰ ἐν νόμῳ καὶ προφήταις ἀπηγγελμένα ἀθέοις καὶ ἀσεβέσι δόγμασιν ἑαυτοὺς ἀνατεθείκασιν ( ἢ ) ἠλιθίοις καὶ γελοίοις , τί δεῖ καὶ λέγειν , τῶν δοκούντων τῷ τῆς ἀμελείας τῶν ἀναγνωσμάτων ἐγκλήματι μὴ εἶναι ἐνόχων μυρίων ὅσων τὰ τοιαῦτα πταιόντων ; τὸ δ᾿ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν ἀποστολικῶν καὶ εὐαγγελικῶν ἀναγνωσμάτων πολλοὶ πεπόνθασι , διὰ τὰς ἰδίας ἀνοίας ἀναπλάττοντες ἕτερον παρὰ τὸν θεολογούμενον καὶ κατὰ τὴν ἀλήθειαν νενοημένον τοῖς ἁγίοις υἱὸν ἢ πατέρα . ὁ γὰρ μὴ τὰ ἀληθῆ φρονῶν περὶ θεοῦ ἢ Χριστοῦ αὐτοῦ τοῦ μὲν ἀληθινοῦ ἀποπέπτωκε θεοῦ καὶ τοῦ μονογενοῦς αὐτοῦ · ὃν δὲ ἀνέπλασεν ἡ ἄνοια αὐτοῦ , νομίζουσα εἶναι πατέρα καὶ υἱὸν , οὐκ ὄντως προσκυνεῖ , τοῦτο παθὼν διὰ τὸ τὸν ἐν τῷ ἀναγινώσκειν τὰ ἅγια πειρασμὸν μὴ νενοηκέναι μηδὲ ὡς πρὸς ἀγῶνα καὶ τότε αὐτῷ ἐνεστηκότα ὁπλισάμενος καὶ στάς .
Lemmas: ὅσος γοῦν παρεκδέχομαι ἐν ὁ ἀνατίθημι ἑαυτοῦ ὁ ἐξέτασις ὁ θεῖος γραφή ὁ ἐν νόμος καί προφήτης ἀπαγγέλλω ἄθεος καί ἀσεβής δόγμα ἑαυτοῦ ἀνατίθημι ( ἤ ) ἠλίθιος καί γέλοιος , τίς δέω καί λέγω , ὁ δοκέω ὁ ὁ ἀμέλεια ὁ ἀνάγνωσμα ἔγκλημα μή εἰμί ἔνοχος μυρίος ὅσος ὁ τοιοῦτος πταίω ; ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ ἀποστολικός καί εὐαγγελικός ἀνάγνωσμα πολύς πάσχω , διά ὁ ἴδιος ἄνοια ἀναπλάσσω ἕτερος παρά ὁ θεολογέω καί κατά ὁ ἀλήθεια νοέω ὁ ἅγιος υἱός ἤ πατήρ . ὁ γάρ μή ὁ ἀληθής φρονέω περί θεός ἤ Χριστός αὐτός ὁ μέν ἀληθινός ἀποπίπτω θεός καί ὁ μονογενής αὐτός · ὅς δέ ἀναπλάσσω ὁ ἄνοια αὐτός , νομίζω εἰμί πατήρ καί υἱός , οὐ ὄντως προσκυνέω , οὗτος πάσχω διά ὁ ὁ ἐν ὁ ἀναγιγνώσκω ὁ ἅγιος πειρασμός μή νοέω μηδέ ὡς πρός ἀγών καί τότε αὐτός ἐνίστημι ὁπλίζω καί ἵστημι .
origenes.de-oratione 29.11
χρὴ τοίνυν εὔχεσθαι οὐχ ἵνα μὴ πειρασθῶμεν ( τοῦτο γὰρ ἀδύνατον ) ἀλλ᾿ ἵνα μὴ ὑπὸ τοῦ πειρασμοῦ περιβληθῶμεν , ὅπερ πάσχουσιν οἱ ἐνεχόμενοι αὐτῷ καὶ νενικημένοι . ἐπεὶ οὖν ἔξω μὲν τῆς εὐχῆς γέγραπται „ μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμὸν . “ ὅπερ ἐκ τῶν εἰρημένων δύναταί πως εἶναι σαφὲς , ἐν δὲ τῇ εὐχῇ λέγειν ἡμᾶς δεῖ · „ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμὸν “ τῷ πατρὶ θεῷ · ἄξιον ἰδεῖν , πῶς χρὴ νοεῖν τὸν θεὸν εἰσάγειν τὸν μὴ εὐξάμενον ἢ τὸν μὴ ἐπακουόμενον „ εἰς “ τὸν „ πειρασμόν . “ ἀπεμφαίνει γὰρ , τοῦ νικωμένου εἰσερχομένου „ εἰς “ τὸν „ πειρασμὸν “ , τὸν θεὸν νομίζειν εἰσάγειν τινὰ „ εἰς πειρασμὸν , “ οἱονεὶ τῷ νικᾶσθαι αὐτὸν παραδόντα . ἡ δ᾿ αὐτὴ ἀπέμφασις περιμένει καὶ τὸν ὅπως ποτὲ ἐξηγούμενον τὸ „ εὔχεσθε μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν . “ εἰ γὰρ κακὸν τὸ ἐμπεσεῖν „ εἰς πειρασμὸν , “ ὅπερ ἵνα μὴ πάθωμεν εὐχόμεθα , πῶς οὐκ ἄτοπον νοεῖν τὸν ἀγαθὸν θεὸν , μὴ δυνάμενον „ καρποὺς “ φέρειν „ πονηροὺς , “ περιβάλλειν τινὰ τοῖς κακοῖς ;
Lemmas: χρή τοίνυν εὔχομαι οὐ ἵνα μή πειράω ( οὗτος γάρ ἀδύνατος ) ἀλλά ἵνα μή ὑπό ὁ πειρασμός περιβάλλω , ὅς πάσχω ὁ ἐνέχω αὐτός καί νικάω . ἐπεί οὖν ἔξω μέν ὁ εὐχή γράφω „ μή εἰσέρχομαι εἰς πειρασμός . “ ὅς ἐκ ὁ λέγω δύναμαι πως εἰμί σαφής , ἐν δέ ὁ εὐχή λέγω ἐγώ δέω · „ μή εἰσφέρω ἐγώ εἰς πειρασμός “ ὁ πατήρ θεός · ἄξιος ὁράω , πῶς χρή νοέω ὁ θεός εἰσάγω ὁ μή εὔχομαι ἤ ὁ μή ἐπακούω „ εἰς “ ὁ „ πειρασμός . “ ἀπεμφαίνω γάρ , ὁ νικάω εἰσέρχομαι „ εἰς “ ὁ „ πειρασμός “ , ὁ θεός νομίζω εἰσάγω τις „ εἰς πειρασμός , “ οἱονεί ὁ νικάω αὐτός παραδίδωμι . ὁ δέ αὐτός ἀπέμφασις περιμένω καί ὁ ὅπως ποτέ ἐξηγέομαι ὁ „ εὔχομαι μή εἰσέρχομαι εἰς πειρασμός . “ εἰ γάρ κακός ὁ ἐμπίπτω „ εἰς πειρασμός , “ ὅς ἵνα μή πάσχω εὔχομαι , πῶς οὐ ἄτοπος νοέω ὁ ἀγαθός θεός , μή δύναμαι „ καρπός “ φέρω „ πονηρός , “ περιβάλλω τις ὁ κακός ;
origenes.de-oratione 29.12
χρήσιμον οὖν εἰς ταῦτα παραθέσθαι τὰ ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους ὑπὸ τοῦ Παύλου εἰρημένα τοῦτον τὸν τρόπον · „ φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν , καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν . διὸ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ θεὸς ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν , τοῦ ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς , “ καὶ μετ᾿ ὀλίγα · „ διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας · αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν · ὁμοίως καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν “ καὶ τὰ ἑξῆς · καὶ πάλιν μετ᾿ ὀλίγα · „ καὶ καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν τὸν θεὸν ἔχειν ἐν ἐπιγνώσει , παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν , ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα . “ πλὴν ταῦτα πάντα προσεκτέον τοῖς διακόπτουσι τὴν θεότητα , καὶ λεκτέον πρὸς αὐτοὺς . ἕτερον νομίζοντας εἶναι τὸν ἀγαθὸν πατέρα τοῦ κυρίου ἡμῶν παρὰ τὸν τοῦ νόμου θεὸν . εἰ ὁ ἀγαθὸς θεὸς τὸν μὴ τυγχάνοντα τῆς εὐχῆς εἰσάγει „ εἰς πειρασμὸν , “ καὶ εἰ ὁ πατὴρ τοῦ κυρίου παραδίδωσιν „ ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν καρδιῶν “ τοὺς προημαρτηκότας τι „ εἰς ἀκαθαρσίαν , τοῦ ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα αὐτῶν ἐν αὑτοῖς , “ καὶ εἰ , ὡς αὐτοί φασι , τοῦ κρίνειν καὶ κολάζειν ἀπηλλαγμένος παραδίδωσιν „ εἰς πάθη ἀτιμίας “ καὶ „ εἰς ἀδόκιμον νοῦν , ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα , “ οὐκ ἂν „ ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν καρδιῶν ἑαυτῶν “ γεγενημένων τῶν μὴ παραδοθέντων αὐταῖς ὑπὸ τοῦ θεοῦ , οὐδ᾿ ἂν πάθεσιν „ ἀτιμίας “ ὑποπεπτωκότων τῶν μὴ ὑπὸ τοῦ θεοῦ παραδοθέντων αὐτοῖς , οὐδ᾿ ἂν „ εἰς ἀδόκιμον νοῦν “ καταπιπτόντων χωρὶς τοῦ παραδίδοσθαι αὐτῷ ὑπὸ θεοῦ τοὺς οὕτω καταδικασθέντας ;
Lemmas: χρήσιμος οὖν εἰς οὗτος παρατίθημι ὁ ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος ὑπό ὁ Παῦλος λέγω οὗτος ὁ τρόπος · „ φάσκω εἰμί σοφός μωραίνω , καί ἀλλάσσω ὁ δόξα ὁ ἄφθαρτος θεός ἐν ὁμοίωμα εἰκών φθαρτός ἄνθρωπος καί πετεινόν καί τετράπους καί ἑρπετόν . διό παραδίδωμι αὐτός ὁ θεός ἐν ὁ ἐπιθυμία ὁ καρδία αὐτός εἰς ἀκαθαρσία , ὁ ἀτιμάζω ὁ σῶμα αὐτός ἐν ἑαυτοῦ , “ καί μετά ὀλίγος · „ διά οὗτος παραδίδωμι αὐτός ὁ θεός εἰς πάθος ἀτιμία · ὁ τε γάρ θῆλυς αὐτός μεταλλάσσω ὁ φυσικός χρῆσις εἰς ὁ παρά φύσις · ὅμοιος καί ὁ ἄρσην ἀφίημι ὁ φυσικός χρῆσις ὁ θῆλυς ἐκκαίω “ καί ὁ ἑξῆς · καί πάλιν μετά ὀλίγος · „ καί καθώς οὐ δοκιμάζω ὁ θεός ἔχω ἐν ἐπίγνωσις , παραδίδωμι αὐτός ὁ θεός εἰς ἀδόκιμος νόος , ποιέω ὁ μή καθήκω . “ πλήν οὗτος πᾶς προσέχω ὁ διακόπτω ὁ θεότης , καί λεκτέος πρός αὐτός . ἕτερος νομίζω εἰμί ὁ ἀγαθός πατήρ ὁ κύριος ἐγώ παρά ὁ ὁ νόμος θεός . εἰ ὁ ἀγαθός θεός ὁ μή τυγχάνω ὁ εὐχή εἰσάγω „ εἰς πειρασμός , “ καί εἰ ὁ πατήρ ὁ κύριος παραδίδωμι „ ἐν ὁ ἐπιθυμία ὁ καρδία “ ὁ προαμαρτάνω τις „ εἰς ἀκαθαρσία , ὁ ἀτιμάζω ὁ σῶμα αὐτός ἐν ἑαυτοῦ , “ καί εἰ , ὡς αὐτός φημί , ὁ κρίνω καί κολάζω ἀπαλλάσσω παραδίδωμι „ εἰς πάθος ἀτιμία “ καί „ εἰς ἀδόκιμος νόος , ποιέω ὁ μή καθήκω , “ οὐ ἄν „ ἐν ὁ ἐπιθυμία ὁ καρδία ἑαυτοῦ “ γίγνομαι ὁ μή παραδίδωμι αὐτός ὑπό ὁ θεός , οὐδέ ἄν πάθος „ ἀτιμία “ ὑποπίπτω ὁ μή ὑπό ὁ θεός παραδίδωμι αὐτός , οὐδέ ἄν „ εἰς ἀδόκιμος νόος “ καταπίπτω χωρίς ὁ παραδίδωμι αὐτός ὑπό θεός ὁ οὕτως καταδικάζω ;
origenes.de-oratione 29.16
ἐπίστησον δὲ εἰ διὰ τοῦτο καὶ σκληρύνει τὴν τοῦ Φαραὼ καρδίαν ὁ θεὸς , ἵν᾿ ὅπερ εἶπε μὴ σκληρυνθεὶς δυνηθῇ εἰπεῖν · „ ὁ κύριος δίκαιος . ἐγὼ δὲ καὶ ὁ λαός μου ἀσεβής . “ ἀλλ᾿ ἐπὶ πλεῖον δέεται τοῦ σκληρύνεσθαι καὶ ἐπὶ πλεῖον πάσχειν τινὰ , ἵνα μὴ ἐκ τοῦ τάχιον τοῦ σκληρύνεσθαι παύεσθαι καταφρονῶν ὡς κακοῦ τοῦ σκληρύνεσθαι ἔτι πλεονάκις ἄξιος τοῦ σκληρύνεσθαι γίνηται . εἰ τοίνυν „ οὐκ ἀδίκως ἐκτείνεται δίκτυα πτερωτοῖς “ κατὰ τὰ ἐν ταῖς Παροιμίαις εἰρημένα , ἀλλὰ εὐλόγως εἰσάγει ὁ θεὸς „ εἰς τὴν παγίδα “ κατὰ τὸν εἰπόντα · „ εἰσήγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν παγίδα , “ καὶ „ ἄνευ “ τῆς βουλῆς „ τοῦ πατρὸς “ οὐδὲ τὸ εὐτελέστερον τῶν ἐπτερωμένων στρουθίον ἐμπίπτει „ εἰς τὴν παγίδα “ ( τοῦ ἐμπίπτοντος „ εἰς τὴν παγίδα “ διὰ τοῦτο ἐμπίπτοντος . ἐπεὶ μὴ καλῶς τῇ τῶν πτερῶν ἐχρήσατο δεδομένων ἐπὶ τὸ ὑψοῦσθαι ἐξουσίᾳ ) . εὐχώμεθα μηδὲν ἄξιον ποιῆσαι τοῦ ὑπὸ τῆς δικαίας κρίσεως τοῦ θεοῦ εἰσενεχθῆναι „ εἰς “ τὸν „ πειρασμὸν , “ εἰσφερομένου παντός τε τοῦ παραδιδομένου ὑπὸ τοῦ θεοῦ „ ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις “ τῆς καρδίας ἑαυτοῦ „ εἰς ἀκαθαρσίαν “ καὶ παντὸς τοῦ παραδιδομένου „ εἰς πάθη ἀτιμίας “ καὶ παντὸς τοῦ , „ καθὼς οὐκ ἐδοκίμασε τὸν θεὸν ἔχειν ἐν “ ἑαυτῷ , παραδιδομένου „ εἰς ἀδόκιμον νοῦν , ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα . “
Lemmas: ἐφίστημι δέ εἰ διά οὗτος καί σκληρύνω ὁ ὁ Φαραώ καρδία ὁ θεός , ἵνα ὅς λέγω μή σκληρύνω δύναμαι λέγω · „ ὁ κύριος δίκαιος . ἐγώ δέ καί ὁ λαός ἐγώ ἀσεβής . “ ἀλλά ἐπί πολύς δέω ὁ σκληρύνω καί ἐπί πολύς πάσχω τις , ἵνα μή ἐκ ὁ ταχύς ὁ σκληρύνω παύω καταφρονέω ὡς κακός ὁ σκληρύνω ἔτι πλεονάκις ἄξιος ὁ σκληρύνω γίγνομαι . εἰ τοίνυν „ οὐ ἄδικος ἐκτείνω δίκτυον πτερωτός “ κατά ὁ ἐν ὁ Παροιμία λέγω , ἀλλά εὔλογος εἰσάγω ὁ θεός „ εἰς ὁ παγίς “ κατά ὁ λέγω · „ εἰσάγω ἐγώ εἰς ὁ παγίς , “ καί „ ἄνευ “ ὁ βουλή „ ὁ πατήρ “ οὐδέ ὁ εὐτελής ὁ πτερόω στρουθίον ἐμπίπτω „ εἰς ὁ παγίς “ ( ὁ ἐμπίπτω „ εἰς ὁ παγίς “ διά οὗτος ἐμπίπτω . ἐπεί μή καλός ὁ ὁ πτερόν χράω δίδωμι ἐπί ὁ ὑψόω ἐξουσία ) . εὔχομαι μηδείς ἄξιος ποιέω ὁ ὑπό ὁ δίκαιος κρίσις ὁ θεός εἰσφέρω „ εἰς “ ὁ „ πειρασμός , “ εἰσφέρω πᾶς τε ὁ παραδίδωμι ὑπό ὁ θεός „ ἐν ὁ ἐπιθυμία “ ὁ καρδία ἑαυτοῦ „ εἰς ἀκαθαρσία “ καί πᾶς ὁ παραδίδωμι „ εἰς πάθος ἀτιμία “ καί πᾶς ὁ , „ καθώς οὐ δοκιμάζω ὁ θεός ἔχω ἐν “ ἑαυτοῦ , παραδίδωμι „ εἰς ἀδόκιμος νόος , ποιέω ὁ μή καθήκω . “
origenes.de-oratione 29.17
ἡ δὲ χρεία τοῦ πειράζεσθαι τοιαύτη τις ἐστίν . ἅπερ ἐδέξατο ἡμῶν ἡ ψυχὴ , λανθάνοντα πάντας πλὴν τοῦ θεοῦ ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς , φανερὰ διὰ τῶν πειρασμῶν γίνεται · ἵνα μηκέτι λανθάνωμεν . ὁποῖοί ποτε ἐσμὲν , ἀλλὰ καὶ αὐτοὺς ἐπιγινώσκοντες συναισθώμεθα , ἐὰν βουλώμεθα , τῶν ἰδίων κακῶν καὶ εὐχαριστῶμεν ἐπὶ τοῖς φανερουμένοις ἡμῖν διὰ τῶν πειρασμῶν ἀγαθοῖς . ὅτι δὲ οἱ γενόμενοι πειρασμοὶ ὑπὲρ τοῦ ἀναφανῆναι ἡμᾶς , οἵτινές ποτε ἐσμὲν , ἢ διαγνωσθῆναι τὰ ἐγκεκρυμμένα τῇ καρδίᾳ ἡμῶν γίνονται , παρίστησι τὸ ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐν τῷ Ἰὼβ λεγόμενον καὶ τὸ ἐν τῷ Δευτερονομίῳ γεγραμμένον , οὕτως ἔχοντα · „ οἴει δέ με ἄλλως σοι κεχρηματικέναι ἢ ἵνα ἀναφανῇς δίκαιος ; “ καὶ ἐν τῷ Δευτερονομίῳ οὕτως · „ ἐκάκωσέ σε καὶ ἐλιμαγχόνησέ σε καὶ ἐψώμισέ σε τὸ μάννα “ „ καὶ διήγαγέ σε “ „ ἐν τῇ ἐρήμῳ , “ „ οὗ ὄφις δάκνων καὶ σκορπίος καὶ δίψα , “ „ ὅπως “ „ διαγνωσθῇ τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ σου . “
Lemmas: ὁ δέ χρεία ὁ πειράω τοιοῦτος τις εἰμί . ὅς δέχομαι ἐγώ ὁ ψυχή , λανθάνω πᾶς πλήν ὁ θεός ἀλλά καί ἐγώ αὐτός , φανερός διά ὁ πειρασμός γίγνομαι · ἵνα μηκέτι λανθάνω . ὁποῖος ποτέ εἰμί , ἀλλά καί αὐτός ἐπιγιγνώσκω συναισθάνομαι , ἐάν βούλομαι , ὁ ἴδιος κακός καί εὐχαριστέω ἐπί ὁ φανερόω ἐγώ διά ὁ πειρασμός ἀγαθός . ὅτι δέ ὁ γίγνομαι πειρασμός ὑπέρ ὁ ἀναφαίνω ἐγώ , ὅστις ποτέ εἰμί , ἤ διαγιγνώσκω ὁ ἐγκρύπτω ὁ καρδία ἐγώ γίγνομαι , παρίστημι ὁ ὑπό ὁ κύριος ἐν ὁ Ἰώβ λέγω καί ὁ ἐν ὁ Δευτερονόμιον γράφω , οὕτως ἔχω · „ οἴομαι δέ ἐγώ ἄλλος σύ χρηματίζω ἤ ἵνα ἀναφαίνω δίκαιος ; “ καί ἐν ὁ Δευτερονόμιον οὕτως · „ κακόω σύ καί λιμαγχονέω σύ καί ψωμίζω σύ ὁ μάννα “ „ καί διάγω σύ “ „ ἐν ὁ ἐρῆμος , “ „ οὗ ὄφις δάκνω καί σκορπίος καί δίψα , “ „ ὅπως “ „ διαγιγνώσκω ὁ ἐν ὁ καρδία σύ . “
origenes.de-oratione 29.18
εἰ δὲ καὶ ἀπὸ τῆς ἱστορίας ἀναμνησθῆναι βουλόμεθα , ἰστέον ὅτι τὸ ( τῆς Εὔας ) εὐεξαπάτητον καὶ τὸ σαθρὸν τοῦ λογισμοῦ αὐτῆς οὐχ , ὅτε παρακούσασα τοῦ θεοῦ τοῦ ὄφεως ἤκουσεν , ὑπέστη ἀλλὰ καὶ πρότερον ὂν ἠλέγχθη , τοῦ ὄφεως διὰ τοῦτο αὐτῇ προσεληλυθότος , ἐπεὶ τῇ ἰδίᾳ φρονιμότητι ἀντελάβετο τῆς ἀσθενείας αὐτῆς . ἀλλ᾿ οὐδὲ ἐν τῷ Κάϊν πονηρία ἤρξατο γίνεσθαι , ὅτε „ ἀπέκτεινε “ „ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ “ ( καὶ πρότερον γὰρ „ ἐπὶ τῷ Κάϊν καὶ ταῖς θυσίαις αὐτοῦ οὐ προσέσχεν “ „ ὁ καρδιογνώστης θεὸς “ ) , εἰς φανερὸν δὲ ἦλθεν ἡ κακία αὐτοῦ , ὅτε ἀνεῖλε τὸν Ἄβελ . ἀλλὰ καὶ εἰ μὴ πιὼν οὗ ἐγεώργησεν „ οἴνου “ „ ἐμεθύσθη “ ὁ Νῶε καὶ ἐ(γε)γύμνωτο , οὐκ ἂν ἀνεφάνη οὔτε ἡ τοῦ Χὰμ προπέτεια καὶ εἰς τὸν πατέρα ἀσέβεια οὔτε ἡ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ σεμνότης καὶ αἰδὼς πρὸς τὸν γεγεννηκότα . καὶ ἡ κατὰ τοῦ Ἰακὼβ τοῦ Ἠσαῦ ἐπιβουλὴ πρόφασιν ἔδοξεν ἐσχηκέναι τὴν „ τῆς εὐλογίας “ ἀφαίρεσιν , καὶ πρότερον δὲ τούτου ῥίζας τοῦ „ πόρνος “ καὶ „ βέβηλος “ εἶναι εἶχεν αὐτοῦ ἡ ψυχή · τήν τε λαμπρότητα τῆς τοῦ Ἰωσὴφ σωφροσύνης , παρεσκευασμένου πρὸς τὸ μὴ ἁλῶναι ὑπό τινος ἐπιθυμίας , οὐκ ἂν ἐγνώκειμεν , μὴ ἐρασθείσης αὐτοῦ τῆς δεσποίνης .
Lemmas: εἰ δέ καί ἀπό ὁ ἱστορία ἀναμιμνῄσκω βούλομαι , οἶδα ὅτι ὁ ( ὁ Εὔα ) εὐεξαπάτητος καί ὁ σαθρός ὁ λογισμός αὐτός οὐ , ὅτε παρακούω ὁ θεός ὁ ὄφις ἀκούω , ὑφίστημι ἀλλά καί πρότερος εἰμί ἐλέγχω , ὁ ὄφις διά οὗτος αὐτός προσέρχομαι , ἐπεί ὁ ἴδιος φρονιμότης ἀντιλαμβάνω ὁ ἀσθένεια αὐτός . ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ Κάϊν πονηρία ἄρχω γίγνομαι , ὅτε „ ἀποκτείνω “ „ ὁ ἀδελφός αὐτός “ ( καί πρότερος γάρ „ ἐπί ὁ Κάϊν καί ὁ θυσία αὐτός οὐ προσέχω “ „ ὁ καρδιογνώστης θεός “ ) , εἰς φανερός δέ ἔρχομαι ὁ κακία αὐτός , ὅτε ἀναιρέω ὁ Ἄβελ . ἀλλά καί εἰ μή πίνω ὅς γεωργέω „ οἶνος “ „ μεθύω “ ὁ Νῶε καί ε(γε)γυμναομαι , οὐ ἄν ἀναφαίνω οὔτε ὁ ὁ Χάμ προπέτεια καί εἰς ὁ πατήρ ἀσέβεια οὔτε ὁ ὁ ἀδελφός αὐτός σεμνότης καί αἰδώς πρός ὁ γεννάω . καί ὁ κατά ὁ Ἰακώβ ὁ Ἠσαῦ ἐπιβουλή πρόφασις δοκέω ἔχω ὁ „ ὁ εὐλογία “ ἀφαίρεσις , καί πρότερος δέ οὗτος ῥίζα ὁ „ πόρνος “ καί „ βέβηλος “ εἰμί ἔχω αὐτός ὁ ψυχή · ὁ τε λαμπρότης ὁ ὁ Ἰωσήφ σωφροσύνη , παρασκευάζω πρός ὁ μή ἁλίσκομαι ὑπό τις ἐπιθυμία , οὐ ἄν γνωκείμω , μή ἔραμαι αὐτός ὁ δέσποινα .
origenes.de-oratione 29.19
διὰ τοῦτο ἐν τοῖς μεταξὺ καιροῖς τῆς τῶν πειρασμῶν διαδοχῆς ἱστάμενοι πρὸς τὰ ἐνεστηκότα , παρασκευαζώμεθα πρὸς τὰ δυνατὰ πάντα συμβῆναι , ἵν᾿ ὅ τι ποτ᾿ ἂν γένηται , μὴ ἐλεγχθῶμεν ὡς ἀνέτοιμοι ἀλλὰ φανερωθῶμεν ὡς ἐπιμελέστατα ἑαυτοὺς συγκροτήσαντες · τὸ γὰρ ἐλλεῖπον διὰ τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν . ἐπὰν πάντα τὰ καθ᾿ ἑαυτοὺς ἐπιτελέσωμεν , πληρώσει ὁ θεὸς , ὁ „ τοῖς ἀγαπῶσιν “ αὐτὸν „ πάντα “ συνεργῶν „ εἰς ἀγαθὸν , τοῖς κατὰ “ τὴν ἀψευδῆ πρόγνωσιν αὐτοῦ , ὅ τι ποτὲ ἔσονται παρ᾿ αὑτοὺς , προεωραμένοις .
Lemmas: διά οὗτος ἐν ὁ μεταξύ καιρός ὁ ὁ πειρασμός διαδοχή ἵστημι πρός ὁ ἐνίστημι , παρασκευάζω πρός ὁ δυνατός πᾶς συμβαίνω , ἵνα ὅς τις ποτέ ἄν γίγνομαι , μή ἐλέγχω ὡς ἀνέτοιμος ἀλλά φανερόω ὡς ἐπιμελής ἑαυτοῦ συγκροτέω · ὁ γάρ ἐλλείπω διά ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια . ἐπάν πᾶς ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐπιτελέω , πληρόω ὁ θεός , ὁ „ ὁ ἀγαπάω “ αὐτός „ πᾶς “ συνεργέω „ εἰς ἀγαθός , ὁ κατά “ ὁ ἀψευδής πρόγνωσις αὐτός , ὅς τις ποτέ εἰμί παρά ἑαυτοῦ , προοράω .
origenes.de-oratione 30.1
Δοκεῖ δέ μοι ὁ Λουκᾶς διὰ τοῦ „ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμὸν “ δυνάμει δεδιδαχέναι καὶ τὸ „ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ . “ καὶ εἰκός γε πρὸς μὲν τὸν μαθητὴν , ἅτε δὴ ὠφελημένον , εἰρηκέναι τὸν κύριον τὸ ἐπιτομώτερον , πρὸς δὲ τοὺς πλείονας , δεομένους τρανοτέρας διδασκαλίας , τὸ σαφέστερον . ῥύεται δ᾿ „ ἡμᾶς “ ὁ θεὸς „ ἀπὸ τοῦ πονηροῦ “ οὐχὶ , ὅτε οὐδαμῶς ἡμῖν πρόσεισιν ἀντιπαλαίων ὁ ἐχθρὸς δι᾿ οἵων δή ποτε μεθοδειῶν ἑαυτοῦ καὶ ὑπηρετῶν τοῦ θελήματος αὐτοῦ , ἀλλ᾿ ὅτε νικῶμεν ἀνδρείως ἱστάμενοι πρὸς τὰ συμβαίνοντα . οὕτως δὲ ἐξειλήφαμεν καὶ τὸ „ πολλαὶ αἱ θλίψεις τῶν δικαίων , καὶ ἐκ πασῶν αὐτῶν ῥύεται αὐτούς . “ „ ῥύεται “ γὰρ ἀπὸ τῶν θλίψεων ὁ θεὸς , οὐχὶ μὴ γινομένων ἔτι θλίψεων ( εἴ γε καὶ ὁ Παῦλός φησι τό · „ ἐν παντὶ θλιβόμενοι “ ὡς μηδὲ πώποτε οὐ „ θλιβόμενοι “ ) , ἀλλ᾿ ὅτε „ θλιβόμενοι “ βοηθείᾳ θεοῦ ( οὐ ) μὴ στενοχωρούμεθα , τοῦ μὲν θλίβεσθαι κατά τι πάτριον παρ᾿ Ἑβραίοις οὕτω σημαινομένου ἐπὶ τοῦ ἀπροαιρέτως συμβαίνοντος περιστατικοῦ , τοῦ δὲ στενοχωρεῖσθαι ἐπὶ τοῦ προαιρετικοῦ . ὑπὸ τῆς θλίψεως νενικημένου καὶ ἐνδεδωκότος αὐτῇ . ὅθεν καλῶς ὁ Παῦλός φησιν · „ ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἀλλ᾿ οὐ στενοχωρούμενοι . “ ὅμοιον δὲ τούτῳ εἶναι νομίζω καὶ τὸ ἐν ψαλμοῖς · „ ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς με . “ συνεργίᾳ γὰρ καὶ παρουσίᾳ τοῦ παραμυθουμένου καὶ σῴζοντος ἡμᾶς λόγου θεοῦ τὸ τῆς διανοίας ἡμῶν ἱλαρὸν καὶ εὔθυμον ἐν τῷ καιρῷ τῶν περιστατικῶν ἀπὸ θεοῦ γινόμενον πλατυσμὸς ὠνόμασται .
Lemmas: δοκέω δέ ἐγώ ὁ Λουκᾶς διά ὁ „ μή εἰσφέρω ἐγώ εἰς πειρασμός “ δύναμις διδάσκω καί ὁ „ ἐρύω ἐγώ ἀπό ὁ πονηρός . “ καί ἔοικα γε πρός μέν ὁ μαθητής , ἅτε δή ὠφελέω , λέγω ὁ κύριος ὁ ἐπίτομος , πρός δέ ὁ πολύς , δέω τρανής διδασκαλία , ὁ σαφής . ἐρύω δέ „ ἐγώ “ ὁ θεός „ ἀπό ὁ πονηρός “ οὐ , ὅτε οὐδαμῶς ἐγώ πρόσειμι ἀντιπαλαίω ὁ ἐχθρός διά οἷος δή ποτέ μεθοδεία ἑαυτοῦ καί ὑπηρέτης ὁ θέλημα αὐτός , ἀλλά ὅτε νικάω ἀνδρεῖος ἵστημι πρός ὁ συμβαίνω . οὕτως δέ ἐκλαμβάνω καί ὁ „ πολύς ὁ θλῖψις ὁ δίκαιος , καί ἐκ πᾶς αὐτός ἐρύω αὐτός . “ „ ἐρύω “ γάρ ἀπό ὁ θλῖψις ὁ θεός , οὐ μή γίγνομαι ἔτι θλῖψις ( εἰ γε καί ὁ Παῦλος φημί ὁ · „ ἐν πᾶς θλίβω “ ὡς μηδέ πώποτε οὐ „ θλίβω “ ) , ἀλλά ὅτε „ θλίβω “ βοήθεια θεός ( οὐ ) μή στενοχωρέω , ὁ μέν θλίβω κατά τις πάτριος παρά Ἑβραῖος οὕτως σημαίνω ἐπί ὁ ἀπροαίρετος συμβαίνω περιστατικός , ὁ δέ στενοχωρέω ἐπί ὁ προαιρετικός . ὑπό ὁ θλῖψις νικάω καί ἐνδίδωμι αὐτός . ὅθεν καλός ὁ Παῦλος φημί · „ ἐν πᾶς θλίβω ἀλλά οὐ στενοχωρέω . “ ὅμοιος δέ οὗτος εἰμί νομίζω καί ὁ ἐν ψαλμός · „ ἐν θλῖψις πλατύνω ἐγώ . “ συνεργία γάρ καί παρουσία ὁ παραμυθέομαι καί σῴζω ἐγώ λόγος θεός ὁ ὁ διάνοια ἐγώ ἱλαρός καί εὔθυμος ἐν ὁ καιρός ὁ περιστατικός ἀπό θεός γίγνομαι πλατυσμός ὀνομάζω .
origenes.de-oratione 30.3
ἵν᾿ οὖν νοοῦντες αἰτῶμεν τὸν θεὸν τὸ μὴ εἰσελθεῖν „ εἰς πειρασμὸν “ καὶ τὸ ῥυσθῆναι „ ἀπὸ τοῦ πονηροῦ , “ ἐπιμελέστερον ταῦτα ἐξετάσαντες καὶ παρ᾿ ἑαυτοῖς ἐρευνήσαντες , ἄξιοι διὰ τοῦ ἀκούειν θεοῦ τοῦ ἀκούσεσθαι ὑπ᾿ αὐτοῦ γινόμενοι , παρακαλῶμεν πειραζόμενοι μὴ θανατοῦσθαι καὶ βαλλόμενοι ὑπὸ τῶν „ τοῦ πονηροῦ “ πεπυρωμένων βελῶν μὴ ἀνάπτεσθαι ὑπ᾿ αὐτῶν . ἀνάπτονται δὲ ὑπ᾿ αὐτῶν πάντες , ὧν κατά τινα τῶν δώδεκα „ αἱ καρδίαι “ „ ὡς κλίβανος “ ἐγενήθησαν · οὐκ ἀνάπτονται δὲ οἱ τῷ θυρεῷ „ τῆς πίστεως “ πάντα σβεννύντες τὰ ἐπιπεμπόμενα αὐτοῖς „ πεπυρωμένα “ ὑπὸ „ τοῦ πονηροῦ “ „ βέλη “ · ἐπὰν ἔχωσιν ἐν ἑαυτοῖς ποταμοὺς „ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον . “ τοὺς μὴ ἐῶντας ἰσχῦσαι τὸ „ τοῦ πονηροῦ “ ἀλλὰ εὐχερῶς αὐτὸ λύοντας τῷ κατακλυσμῷ τῶν ἐνθέων καὶ σωτηρίων λογισμῶν , ἐντυπουμένων ἀπὸ τῶν τῆς ἀληθείας θεωρημάτων τῇ τοῦ ἀσκοῦντος εἶναι πνευματικοῦ ψυχῇ .
Lemmas: ἵνα οὖν νοέω αἰτέω ὁ θεός ὁ μή εἰσέρχομαι „ εἰς πειρασμός “ καί ὁ ἐρύω „ ἀπό ὁ πονηρός , “ ἐπιμελής οὗτος ἐξετάζω καί παρά ἑαυτοῦ ἐρευνάω , ἄξιος διά ὁ ἀκούω θεός ὁ ἀκούω ὑπό αὐτός γίγνομαι , παρακαλέω πειράω μή θανατόω καί βάλλω ὑπό ὁ „ ὁ πονηρός “ πυρόω βέλος μή ἀνάπτω ὑπό αὐτός . ἀνάπτω δέ ὑπό αὐτός πᾶς , ὅς κατά τις ὁ δώδεκα „ ὁ καρδία “ „ ὡς κρίβανος “ γίγνομαι · οὐ ἀνάπτω δέ ὁ ὁ θυρεός „ ὁ πίστις “ πᾶς σβέννυμι ὁ ἐπιπέμπω αὐτός „ πυρόω “ ὑπό „ ὁ πονηρός “ „ βέλος “ · ἐπάν ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ποταμός „ ὕδωρ ἅλλομαι εἰς ζωή αἰώνιος . “ ὁ μή ἐάω ἰσχύω ὁ „ ὁ πονηρός “ ἀλλά εὐχερής αὐτός λύω ὁ κατακλυσμός ὁ ἔνθεος καί σωτήριος λογισμός , ἐντυπόω ἀπό ὁ ὁ ἀλήθεια θεώρημα ὁ ὁ ἀσκέω εἰμί πνευματικός ψυχή .
origenes.de-oratione 31.1
Δοκεῖ δέ μοι μετὰ ταῦτα οὐκ ἄτοπον εἶναι ὑπὲρ τοῦ πληρωθῆναι τὸ περὶ τῆς εὐχῆς πρόβλημα διαλαβεῖν εἰσαγωγικώτερον περὶ τῆς καταστάσεως καὶ τοῦ σχήματος , ὃ δεῖ ἔχειν τὸν εὐχόμενον , καὶ τόπου , οὗ εὔχεσθαι χρὴ , καὶ κλίματος , εἰς ὃ ἀφορᾶν δεῖ χωρὶς πάσης περιστάσεως . καὶ χρόνου εἰς εὐχὴν ἐπιτηδείου καὶ ἐξαιρέτου , καὶ εἴ τι τούτοις ἐστὶν ὅμοιον . καὶ τὸ μὲν τῆς καταστάσεως εἰς τὴν ψυχὴν ἐγκαταθετέον , τὸ δὲ τοῦ σχήματος εἰς τὸ σῶμα . φησὶ τοίνυν ὁ Παῦλος , ὡς ἐν τοῖς ἀνωτέρω ἐλέγομεν , τὴν κατάστασιν ὑπογράφων ἐν τῷ δεῖν „ προσεύχεσθαι “ „ χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλογισμοῦ , “ τὸ δὲ σχῆμα ἐν τῷ „ ἐπαίροντας ὁσίους χεῖρας “ · ὅπερ εἰληφέναι μοι δοκεῖ ἀπὸ τῶν ψαλμῶν , οὕτως ἔχον · „ ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή “ · περὶ δὲ τόπου · „ βούλομαι οὖν προσεύχεσθαι τοὺς ἄνδρας ἐν παντὶ τόπῳ “ · περὶ δὲ κλίματος ἐν τῇ Σοφίᾳ Σολομῶντος · „ ὅπως γνωστὸν ᾖ ὅτι δεῖ φθάνειν τὸν ἥλιον ἐπ᾿ εὐχαριστίαν σου καὶ πρὸ ἀνατολῆς φωτὸς ἐντυγχάνειν σοι . “
Lemmas: δοκέω δέ ἐγώ μετά οὗτος οὐ ἄτοπος εἰμί ὑπέρ ὁ πληρόω ὁ περί ὁ εὐχή πρόβλημα διαλαμβάνω εἰσαγωγικός περί ὁ κατάστασις καί ὁ σχῆμα , ὅς δέω ἔχω ὁ εὔχομαι , καί τόπος , ὅς εὔχομαι χρή , καί κλίμα , εἰς ὅς ἀφοράω δέω χωρίς πᾶς περίστασις . καί χρόνος εἰς εὐχή ἐπιτήδειος καί ἐξαιρετός , καί εἰ τις οὗτος εἰμί ὅμοιος . καί ὁ μέν ὁ κατάστασις εἰς ὁ ψυχή ἐγκαταθετέω , ὁ δέ ὁ σχῆμα εἰς ὁ σῶμα . φημί τοίνυν ὁ Παῦλος , ὡς ἐν ὁ ἀνώτερος λέγω , ὁ κατάστασις ὑπογράφω ἐν ὁ δέω „ προσεύχομαι “ „ χωρίς ὀργή καί διαλογισμός , “ ὁ δέ σχῆμα ἐν ὁ „ ἐπαίρω ὅσιος χείρ “ · ὅς λαμβάνω ἐγώ δοκέω ἀπό ὁ ψαλμός , οὕτως ἔχω · „ ἔπαρσις ὁ χείρ ἐγώ θυσία ἑσπερινός “ · περί δέ τόπος · „ βούλομαι οὖν προσεύχομαι ὁ ἀνήρ ἐν πᾶς τόπος “ · περί δέ κλίμα ἐν ὁ Σοφία Σολομών · „ ὅπως γνωστός εἰμί ὅτι δέω φθάνω ὁ ἥλιος ἐπί εὐχαριστία σύ καί πρό ἀνατολή φώς ἐντυγχάνω σύ . “
origenes.de-oratione 31.2
δοκεῖ τοίνυν μοι τὸν μέλλοντα ἥκειν ἐπὶ τὴν εὐχὴν , ὀλίγον ὑποστάντα καὶ ἑαυτὸν εὐτρεπίσαντα , ἐπιστρεφέστερον καὶ εὐτονώτερον πρὸς τὸ ὅλον γενέσθαι τῆς εὐχῆς · πάντα πειρασμὸν καὶ λογισμῶν ταραχὴν ἀποβεβληκότα ἑαυτόν τε ὑπομνήσαντα κατὰ τὸ δυνατὸν τοῦ μεγέθους , ᾧ προσέρχεται , καὶ ὅτι ἀσεβές ἐστι τούτῳ χαῦνον καὶ ἀνειμένον προσελθεῖν καὶ ὡσπερεὶ καταφρονοῦντα , ἀποθέμενον πάντα τὰ ἀλλότρια , οὕτως ἥκειν ἐπὶ τὸ εὔξασθαι , πρὸ τῶν χειρῶν ὡσπερεὶ τὴν ψυχὴν ἐκτείναντα καὶ πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν τὸν νοῦν πρὸς τὸν θεὸν ἐντείναντα καὶ πρὸ τοῦ στῆναι διεγείραντα χαμόθεν τὸ ἡγεμονικὸν καὶ στήσαντα αὐτὸ πρὸς τὸν τῶν ὅλων κύριον , πᾶσαν μνησικακίαν τὴν πρός τινα τῶν ἠδικηκέναι δοκούντων ἐπὶ τοσοῦτον ἀποθέμενον , ὅσον τις καὶ αὐτῷ ( ἀ)μνησικακεῖν τὸν θεὸν βούλεται , ἠδικηκότι καὶ εἰς πολλοὺς τῶν πλησίον ἡμαρτηκότι ἢ ὁποῖα δή ποτε παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον πεπραγμένα ἑαυτῷ συνειδότι . οὐδὲ διστάσαι γὰρ χρὴ ὅτι , μυρίων καταστάσεων οὐσῶν τοῦ σώματος , τὴν κατάστασιν τὴν μετ᾿ ἐκτάσεως τῶν χειρῶν καὶ ἀνατάσεως τῶν ὀφθαλμῶν πάντων προκριτέον , οἱονεὶ τὴν εἰκόνα τῶν πρεπόντων ἰδιωμάτων τῇ ψυχῇ κατὰ τὴν εὐχὴν φέροντα καὶ ἐπὶ τοῦ σώματος . ταῦτα δὲ λέγομεν χωρὶς πάσης περιστάσεως δεῖν γενέσθαι προηγουμένως · μετὰ γὰρ περιστάσεως δέδοται καθηκόντως ποτὲ καθεζόμενον εὔξασθαι διά τινα νόσον τῶν ποδῶν οὐκ εὐκαταφρόνητον ἢ καὶ κατακείμενον διὰ πυρετοὺς ἢ τοιαύτας ἀσθενείας , καὶ διὰ περιεστῶτα δὲ , φέρε εἰπεῖν , ἐὰν πλέωμεν , ἢ τὰ πράγματα μὴ ἐπιτρέπῃ ἀναχωροῦντας ἡμᾶς ἀποδοῦναι τὴν ὀφειλομένην εὐχὴν , ἔστιν εὔξασθαι μηδὲ προσποιούμενον τοῦτο ποιεῖν .
Lemmas: δοκέω τοίνυν ἐγώ ὁ μέλλω ἥκω ἐπί ὁ εὐχή , ὀλίγος ὑφίστημι καί ἑαυτοῦ εὐτρεπίζω , ἐπιστρεφής καί εὔτονος πρός ὁ ὅλος γίγνομαι ὁ εὐχή · πᾶς πειρασμός καί λογισμός ταραχή ἀποβάλλω ἑαυτοῦ τε ὑπομιμνῄσκω κατά ὁ δυνατός ὁ μέγεθος , ὅς προσέρχομαι , καί ὅτι ἀσεβής εἰμί οὗτος χαῦνος καί ἀνίημι προσέρχομαι καί ὡσπερεί καταφρονέω , ἀποτίθημι πᾶς ὁ ἀλλότριος , οὕτως ἥκω ἐπί ὁ εὔχομαι , πρό ὁ χείρ ὡσπερεί ὁ ψυχή ἐκτείνω καί πρό ὁ ὀφθαλμός ὁ νόος πρός ὁ θεός ἐντείνω καί πρό ὁ ἵστημι διεγείρω χαμόθεν ὁ ἡγεμονικός καί ἵστημι αὐτός πρός ὁ ὁ ὅλος κύριος , πᾶς μνησικακία ὁ πρός τις ὁ ἀδικέω δοκέω ἐπί τοσοῦτος ἀποτίθημι , ὅσος τις καί αὐτός ( ἀμνησικακέω ὁ θεός βούλομαι , ἀδικέω καί καπετώλιον πολύς ὁ πλησίος ἁμαρτάνω ἤ ὁποῖος δή ποτέ παρά ὁ ὀρθός λόγος πράσσω ἑαυτοῦ σύνοιδα . οὐδέ διστάζω γάρ χρή ὅτι , μυρίος κατάστασις εἰμί ὁ σῶμα , ὁ κατάστασις ὁ μετά ἔκτασις ὁ χείρ καί ἀνάτασις ὁ ὀφθαλμός πᾶς προκριτέος , οἱονεί ὁ εἰκών ὁ πρέπω ἰδίωμα ὁ ψυχή κατά ὁ εὐχή φέρω καί ἐπί ὁ σῶμα . οὗτος δέ λέγω χωρίς πᾶς περίστασις δέω γίγνομαι προηγέομαι · μετά γάρ περίστασις δίδωμι καθήκω ποτέ καθέζομαι εὔχομαι διά τις νόσος ὁ πούς οὐ εὐκαταφρόνητος ἤ καί κατάκειμαι διά πυρετός ἤ τοιοῦτος ἀσθένεια , καί διά περιίστημι δέ , φέρω λέγω , ἐάν πλέω , ἤ ὁ πρᾶγμα μή ἐπιτρέπω ἀναχωρέω ἐγώ ἀποδίδωμι ὁ ὀφείλω εὐχή , εἰμί εὔχομαι μηδέ προσποιέω οὗτος ποιέω .
origenes.de-oratione 31.3
καὶ ἡ γονυκλισία δὲ ὅτι ἀναγκαία ἐστὶν , ὅτε τις μέλλει τῶν ἰδίων ἐπὶ θεοῦ ἁμαρτημάτων κατηγορεῖν , ἱκετεύων περὶ τῆς ἐπὶ τούτοις ἰάσεως καὶ τῆς ἀφέσεως αὐτῶν , εἰδέναι χρὴ ὅτι σύμβολον τυγχάνει τοῦ ὑποπεπτωκότος καὶ ὑποτεταγμένου , Παύλου λέγοντος · „ τούτου χάριν κάμπτω τὰ γόνατά μου πρὸς τὸν πατέρα , ἐξ οὗ πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς ὀνομάζεται . “ τὴν δὲ νοητὴν γονυκλισίαν , οὕτως ὀνομαζομένην παρὰ τὸ ὑποπεπτωκέναι τῷ θεῷ „ ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ “ [ καὶ ] ἕκαστον τῶν ὄντων ( καὶ ) αὐτῷ ἑαυτὸν τεταπεινωκέναι , δηλοῦν μοι ὁ ἀπόστολος φαίνεται ἐν τῷ „ ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων . “ ἐσχηματίσθαι γὰρ τῶν ἐπουρανίων τὰ σώματα , ὡς καὶ γόνατα σωματικὰ ἔχειν αὐτὰ , ὑπολαμβάνειν οὐ πάνυ τι χρὴ , σφαιροειδῶν παρὰ τοῖς ἀκριβῶς περὶ τούτων διειληφόσιν ἀποδεδειγμένων αὐτῶν τῶν σωμάτων . ὁ δὲ μὴ βουλόμενος τοῦτο παραδέξασθαι , καὶ τὰς χρείας ἑκάστου τῶν μελῶν . ἵνα μὴ μάτην ᾖ τι δεδημιουργημένον αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ θεοῦ , ἐὰν μὴ ἀναιδεύηται πρὸς τὸν λόγον , παραδέξεται , ἑκατέρωθεν πταίων , εἴτε φήσει μέλη σώματος μάτην καὶ μὴ ἐπὶ τῷ ἰδίῳ ἔργῳ γεγονέναι αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ θεοῦ , εἴτε ἐρεῖ τὰ ἔγκατα καὶ τὸ ἀπευθυσμένον ἔντερον τὰς ἰδίας χρείας ἐπιτελεῖν καὶ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις . σφόδρα δὲ μωρῶς ἀναστραφήσεται , ἐὰν τρόπον ἀνδριάντων τις νομίζῃ τὴν μὲν ἐπιφάνειαν μόνην εἶναι ἀνθρωποειδῆ οὐκέτι δὲ καὶ τὰ ἐν βάθει . ταῦτα δέ μοι λέγεται ἐξετάζοντι τὴν γονυκλισίαν καὶ ὁρῶντι ὅτι „ ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμψει ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων . “ ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν τῷ προφήτῃ γεγραμμένον · „ ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ “ ταὐτόν ἐστι .
Lemmas: καί ὁ γονυκλισία δέ ὅτι ἀναγκαῖος εἰμί , ὅτε τις μέλλω ὁ ἴδιος ἐπί θεός ἁμάρτημα κατηγορέω , ἱκετεύω περί ὁ ἐπί οὗτος ἴασις καί ὁ ἄφεσις αὐτός , οἶδα χρή ὅτι σύμβολον τυγχάνω ὁ ὑποπίπτω καί ὑποτάσσω , Παῦλος λέγω · „ οὗτος χάριν κάμπτω ὁ γόνυ ἐγώ πρός ὁ πατήρ , ἐκ ὅς πᾶς πατριά ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ ὀνομάζω . “ ὁ δέ νοητός γονυκλισία , οὕτως ὀνομάζω παρά ὁ ὑποπίπτω ὁ θεός „ ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς “ [ καί ] ἕκαστος ὁ εἰμί ( καί ) αὐτός ἑαυτοῦ ταπεινόω , δηλόω ἐγώ ὁ ἀπόστολος φαίνω ἐν ὁ „ ἵνα ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς πᾶς γόνυ κάμπτω ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος . “ σχηματίζω γάρ ὁ ἐπουράνιος ὁ σῶμα , ὡς καί γόνυ σωματικός ἔχω αὐτός , ὑπολαμβάνω οὐ πάνυ τις χρή , σφαιροειδής παρά ὁ ἀκριβής περί οὗτος διαλαμβάνω ἀποδείκνυμι αὐτός ὁ σῶμα . ὁ δέ μή βούλομαι οὗτος παραδέχομαι , καί ὁ χρεία ἕκαστος ὁ μέλος . ἵνα μή μάτην εἰμί τις δημιουργέω αὐτός ὑπό ὁ θεός , ἐάν μή ἀναιδεύομαι πρός ὁ λόγος , παραδείκνυμι , ἑκατέρωθεν πταίω , εἴτε φημί μέλος σῶμα μάτην καί μή ἐπί ὁ ἴδιος ἔργον γίγνομαι αὐτός ὑπό ὁ θεός , εἴτε λέγω ὁ ἔγκατα καί ὁ ἀπευθύνω ἔντερον ὁ ἴδιος χρεία ἐπιτελέω καί ἐν ὁ ἐπουράνιος . σφόδρα δέ μωρός ἀναστρέφω , ἐάν τρόπος ἀνδριάς τις νομίζω ὁ μέν ἐπιφάνεια μόνος εἰμί ἀνθρωποειδής οὐκέτι δέ καί ὁ ἐν βάθος . οὗτος δέ ἐγώ λέγω ἐξετάζω ὁ γονυκλισία καί ὁράω ὅτι „ ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς πᾶς γόνυ κάμπτω ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος . “ ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ προφήτης γράφω · „ ἐγώ κάμπτω πᾶς γόνυ “ αὐτός εἰμί .
origenes.de-oratione 31.4
καὶ περὶ τόπου δὲ ἰστέον ὅτι πᾶς τόπος ἐπιτήδειος εἰς τὸ εὔξασθαι ὑπὸ τοῦ καλῶς εὐχομένου γίνεται · „ ἐν παντὶ “ γὰρ „ τόπῳ θυμίαμά μοι προσάγετε , “ „ λέγει κύριος , “ καὶ „ βούλομαι οὖν προσεύχεσθαι τοὺς ἄνδρας ἐν παντὶ τόπῳ . “ ἔχει δὲ καὶ τεταγμένον ὑπὲρ τοῦ ἐφ᾿ ἡσυχίας μὴ περισπώμενον τὰς εὐχὰς ἐπιτελεῖν ἕκαστον , ἐπιλεξάμενον τοῦ ἰδίου οἴκου , ἐὰν ἐγχωρῇ , τὸ σεμνότερον , ἵν᾿ οὕτως εἴπω , χωρίον , οὕτως εὔχεσθαι , πρὸς τῷ καθολικῷ τῆς περὶ αὐτοῦ ἐξετάσεως ἐπισκοποῦντα εἰ ἐν τῷδε τῷ τόπῳ , ᾧ εὔχεται , οὐ παρανενόμηταί ποτε καὶ παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον πεποίηται · οἱονεὶ γὰρ οὐ μόνον ἑαυτὸν ἀλλὰ καὶ τὸν τόπον τῆς ἰδίας εὐχῆς τοιοῦτον πεποίηκεν , ὡς φυγεῖν ἐκεῖθεν τὴν ἐπισκοπὴν τοῦ θεοῦ . ἐπισκοποῦντι δέ μοι ἐπὶ πλεῖον καὶ περὶ τούτου τοῦ τόπου λεκτέον δόξαν μὲν ἄν τι εἶναι βαρὺ τάχα δὲ τῷ ἐπιμελῶς αὐτὸ βασανίζοντι οὐκ εὐκαταφρόνητον . ἐν γὰρ τῷ τόπῳ τῆς ( οὐ ) παρανόμου μίξεως ἀλλὰ ὑπὸ τοῦ ἀποστολικοῦ λόγου „ κατὰ συγγνώμην οὐ κατ᾿ ἐπιταγὴν “ συγκεχωρημένης ἐξεταστέον εἰ ὅσιόν ἐστι καὶ καθαρὸν ἐντυγχάνειν τῷ θεῷ · εἰ γὰρ σχολάσαι „ τῇ προσευχῇ “ ὃν τρόπον χρὴ οὐχ οἷόν τε ἐστὶν . ἐὰν μὴ „ ἐκ συμφώνου πρὸς καιρὸν “ τούτῳ τις ἑαυτὸν ἐπιδῷ , τάχα καὶ περὶ τοῦ τόπου , ἐὰν ἐγχωρῇ , θεωρητέον .
Lemmas: καί περί τόπος δέ οἶδα ὅτι πᾶς τόπος ἐπιτήδειος εἰς ὁ εὔχομαι ὑπό ὁ καλός εὔχομαι γίγνομαι · „ ἐν πᾶς “ γάρ „ τόπος θυμίαμα ἐγώ προσάγω , “ „ λέγω κύριος , “ καί „ βούλομαι οὖν προσεύχομαι ὁ ἀνήρ ἐν πᾶς τόπος . “ ἔχω δέ καί τάσσω ὑπέρ ὁ ἐπί ἡσυχία μή περισπάω ὁ εὐχή ἐπιτελέω ἕκαστος , ἐπιλέγω ὁ ἴδιος οἶκος , ἐάν ἐγχωρέω , ὁ σεμνός , ἵνα οὕτως λέγω , χωρίον , οὕτως εὔχομαι , πρός ὁ καθολικός ὁ περί αὐτός ἐξέτασις ἐπισκοπέω εἰ ἐν ὅδε ὁ τόπος , ὅς εὔχομαι , οὐ παρανομέω ποτέ καί παρά ὁ ὀρθός λόγος ποιέω · οἱονεί γάρ οὐ μόνος ἑαυτοῦ ἀλλά καί ὁ τόπος ὁ ἴδιος εὐχή τοιοῦτος ποιέω , ὡς φεύγω ἐκεῖθεν ὁ ἐπισκοπή ὁ θεός . ἐπισκοπέω δέ ἐγώ ἐπί πολύς καί περί οὗτος ὁ τόπος λεκτέος δοκέω μέν ἄν τις εἰμί βαρύς τάχα δέ ὁ ἐπιμελής αὐτός βασανίζω οὐ εὐκαταφρόνητος . ἐν γάρ ὁ τόπος ὁ ( οὐ ) παράνομος μίξις ἀλλά ὑπό ὁ ἀποστολικός λόγος „ κατά συγγνώμη οὐ κατά ἐπιταγή “ συγχωρέω ἐξεταστέον εἰ ὅσιος εἰμί καί καθαρός ἐντυγχάνω ὁ θεός · εἰ γάρ σχολάζω „ ὁ προσευχή “ ὅς τρόπος χρή οὐ οἷος τε εἰμί . ἐάν μή „ ἐκ σύμφωνος πρός καιρός “ οὗτος τις ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι , τάχα καί περί ὁ τόπος , ἐάν ἐγχωρέω , θεωρέω .