ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
origenes.de-oratione 10.1
Καὶ ταῦτα μὲν ὡς καθ᾿ ὑπόθεσιν εἴρηται . καὶ εἰ μηδὲν ἕτερον ἡμῖν ἐπακολουθήσει εὐχομένοις , ὅτι τὰ κάλλιστα κερδαίνομεν . τὸ καθὸ δεῖ εὔχεσθαι νενοηκότες καὶ κατορθοῦντες · σαφὲς δὲ ὅτι ὁ οὕτως εὐχόμενος ἔτι λαλῶν ἀκούσεται , τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ ἐπακούοντος ἐνορῶν , τὸ „ ἰδοὺ πάρειμι , “ πᾶσαν τὴν πρὸς τὴν πρόνοιαν δυσαρέστησιν , πρὶν εὔξασθαι . ἀποβεβληκώς . τοῦτο γάρ ἐστι δηλούμενον ἐκ τοῦ · „ ἐὰν ἀφέλῃς ἀπὸ σοῦ σύνδεσμον καὶ χειροτονίαν καὶ ῥῆμα γογγυσμοῦ , “ τοῦ εὐαρεστουμένου τοῖς γινομένοις ἐλευθέρου ἀπὸ παντὸς δεσμοῦ γεγενημένου καὶ μὴ ἀντιχειροτονοῦντος τῷ θεῷ . ἅ βούλεται πρὸς γυμνάσιον ἡμῶν διατασσομένῳ , ἀλλὰ μηδὲ κατὰ τὸ κρυπτὸν τῶν λογισμῶν γογγύζοντος χωρὶς ἀκουστῆς ἀνθρώποις φωνῆς · ὅντινα γογγυσμὸν δίκην πονηρῶν οἰκετῶν , οὐκ ἐν φανερωτέρῳ αἰτιωμένων τὰς προστάξεις τῶν δεσποτῶν , γογγύζουσιν οἱ μὴ τολμῶντες μὲν φωνῇ καὶ ὅλῃ ψυχῇ κακολογεῖν ἐπὶ τοῖς συμβαίνουσι τὴν πρόνοιαν οἱονεὶ δὲ βουλόμενοι καὶ τὸν τῶν ὅλων κύριον ἐφ᾿ οἷς δυσαρεστοῦνται λαθεῖν . καὶ οἶμαι τοῦτ᾿ εἶναι καὶ τὸ ἐν τῷ Ἰώβ · „ ἐν τούτοις πᾶσι τοῖς συμβεβηκόσιν οὐδὲν ἥμαρτεν Ἰὼβ τοῖς χείλεσιν ἐναντίον τοῦ θεοῦ , “ ἐπὶ τοῦ πρὸ αὐτοῦ πειρασμοῦ ἀναγεγραμμένου · „ ἐν τούτοις πᾶσι τοῖς συμβεβηκόσιν οὐδὲν ἥμαρτεν Ἰὼβ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ “ · ὃ δὴ προστάσσων μὴ δεῖν γίνεσθαι ἐν τῷ Δευτερονομίῳ ὁ λόγος φησί · „ πρόσεχε μή ποτε γένηται ῥῆμα κρυπτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ σου , ἀνόμημα , λέγων · ἐγγίζει τὸ ἔτος τὸ ἕβδομον “ καὶ τὰ ἑξῆς .
Lemmas: καί οὗτος μέν ὡς κατά ὑπόθεσις λέγω . καί εἰ μηδείς ἕτερος ἐγώ ἐπακολουθέω εὔχομαι , ὅτι ὁ καλός κερδαίνω . ὁ καθό δέω εὔχομαι νοέω καί κατορθόω · σαφής δέ ὅτι ὁ οὕτως εὔχομαι ἔτι λαλέω ἀκούω , ὁ ἐνέργεια ὁ ἐπακούω ἐνοράω , ὁ „ ἰδού πάρειμι , “ πᾶς ὁ πρός ὁ πρόνοια δυσαρέστησις , πρίν εὔχομαι . ἀποβάλλω . οὗτος γάρ εἰμί δηλέομαι ἐκ ὁ · „ ἐάν ἀφαιρέω ἀπό σύ σύνδεσμος καί χειροτονία καί ῥῆμα γογγυσμός , “ ὁ εὐαρεστέω ὁ γίγνομαι ἐλεύθερος ἀπό πᾶς δεσμός γίγνομαι καί μή ἀντιχειροτονέω ὁ θεός . ὅς βούλομαι πρός γυμνάσιον ἐγώ διατάσσω , ἀλλά μηδέ κατά ὁ κρυπτός ὁ λογισμός γογγύζω χωρίς ἀκουστός ἄνθρωπος φωνή · ὅστις γογγυσμός δίκη πονηρός οἰκέτης , οὐ ἐν φανερός αἰτιάομαι ὁ πρόσταξις ὁ δεσπότης , γογγύζω ὁ μή τολμάω μέν φωνή καί ὅλος ψυχή κακολογέω ἐπί ὁ συμβαίνω ὁ πρόνοια οἱονεί δέ βούλομαι καί ὁ ὁ ὅλος κύριος ἐπί ὅς δυσαρεστέω λανθάνω . καί οἴομαι οὗτος εἰμί καί ὁ ἐν ὁ Ἰώβ · „ ἐν οὗτος πᾶς ὁ συμβαίνω οὐδείς ἁμαρτάνω Ἰώβ ὁ χεῖλος ἐναντίον ὁ θεός , “ ἐπί ὁ πρό αὐτός πειρασμός ἀναγράφω · „ ἐν οὗτος πᾶς ὁ συμβαίνω οὐδείς ἁμαρτάνω Ἰώβ ἐνώπιον ὁ θεός “ · ὅς δή προστάσσω μή δέω γίγνομαι ἐν ὁ Δευτερονόμιον ὁ λόγος φημί · „ προσέχω μή ποτέ γίγνομαι ῥῆμα κρυπτός ἐν ὁ καρδία σύ , ἀνόμημα , λέγω · ἐγγίζω ὁ ἔτος ὁ ἕβδομος “ καί ὁ ἑξῆς .
origenes.de-oratione 11.1
Οὐ μόνος δὲ ὁ ἀρχιερεὺς τοῖς γνησίως εὐχομένοις συνεύχεται ἀλλὰ καὶ οἱ „ ἐν οὐρανῷ “ χαίροντες ἄγγελοι „ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι ἢ ἐπὶ ἐνενήκοντα ἐννέα δικαίοις , οἳ οὐ χρείαν ἔχουσι μετανοίας , “ αἵ τε τῶν προκεκοιμημένων ἁγίων ψυχαί . ἅτινα δηλοῦται . Ῥαφαὴλ μὲν προσφέροντος περὶ Τωβὴτ καὶ Σάῤῥας λογικὴν ἱερουργίαν τῷ θεῷ ( μετὰ γὰρ τὴν εὐχὴν ἀμφοτέρων „ εἰσηκούσθη , “ φησὶν ἡ γραφὴ , „ προσευχὴ ἀμφοτέρων ἐνώπιον τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Ῥαφαὴλ , καὶ ἀπεστάλη ἰάσασθαι τοὺς δύο “ · καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Ῥαφαὴλ , φανερῶν ἑαυτοῦ ὡς ἀγγέλου τὴν κατὰ πρόσταγμα τοῦ θεοῦ πρὸς ἀμφοτέρους οἰκονομίαν , φησί · „ καὶ νῦν ὅτε προσηύξω σὺ καὶ ἡ νύμφη σου Σάῤῥα , ἐγὼ προσήγαγον τὸ μνημόσυνον τῆς προσευχῆς ὑμῶν ἐνώπιον τοῦ ἁγίου , “ καὶ μετ᾿ ὀλίγα · „ ἐγώ εἰμι Ῥαφαὴλ , εἷς τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων , οἳ προσαναφέρουσι τὰς προσευχὰς τῶν ἁγίων καὶ εἰσπορεύονται ἐνώπιον τῆς δόξης τοῦ ἁγίου “ · κατὰ τὸν λόγον γοῦν τοῦ Ῥαφαὴλ „ ἀγαθὸν προσευχὴ μετὰ νηστείας καὶ ἐλεημοσύνης καὶ δικαιοσύνης “ ) Ἱερεμίου δὲ , ὡς ἐν τοῖς Μακκαβαϊκοῖς ἐπιφαινομένου , . „ πολιᾷ καὶ δόξῃ “ διαφέροντος , ὡς „ θαυμαστήν τινα καὶ μεγαλοπρεπεστάτην εἶναι τὴν περὶ αὐτὸν ὑπεροχὴν , καὶ προτείνοντος „ τὴν δεξιὰν “ παραδιδόντος τε „ τῷ Ἰούδᾳ ῥομφαίαν χρυσῆν , “ ῳ ἐμαρτύρει ἄλλος ἅγιος προκεκοιμημένος λέγων · „ οὗτός ἐστιν ὁ προσευχόμενος πολλὰ περὶ τοῦ λαοῦ καὶ τῆς ἁγίας πόλεως , Ἱερεμίας ὁ τοῦ θεοῦ προφήτης . “
Lemmas: οὐ μόνος δέ ὁ ἀρχιερεύς ὁ γνήσιος εὔχομαι συνεύχομαι ἀλλά καί ὁ „ ἐν οὐρανός “ χαίρω ἄγγελος „ ἐπί εἷς ἁμαρτωλός μετανοέω ἤ ἐπί ἐνενήκοντα ἐννέα δίκαιος , ὅς οὐ χρεία ἔχω μετάνοια , “ ὁ τε ὁ προκοιμάω ἅγιος ψυχή . ὅστις δηλόω . Ῥαφαήλ μέν προσφέρω περί Τωβήτ καί Σάρρα λογικός ἱερουργία ὁ θεός ( μετά γάρ ὁ εὐχή ἀμφότερος „ εἰσακούω , “ φημί ὁ γραφή , „ προσευχή ἀμφότερος ἐνώπιον ὁ δόξα ὁ μέγας Ῥαφαήλ , καί ἀποστέλλω ἰάομαι ὁ δύο “ · καί αὐτός δέ ὁ Ῥαφαήλ , φανερόω ἑαυτοῦ ὡς ἄγγελος ὁ κατά πρόσταγμα ὁ θεός πρός ἀμφότερος οἰκονομία , φημί · „ καί νῦν ὅτε προσεύχομαι σύ καί ὁ νύμφη σύ Σάρρα , ἐγώ προσάγω ὁ μνημόσυνον ὁ προσευχή σύ ἐνώπιον ὁ ἅγιος , “ καί μετά ὀλίγος · „ ἐγώ εἰμί Ῥαφαήλ , εἷς ὁ ἑπτά ἄγγελος , ὅς προσαναφέρω ὁ προσευχή ὁ ἅγιος καί εἰσπορεύω ἐνώπιον ὁ δόξα ὁ ἅγιος “ · κατά ὁ λόγος γοῦν ὁ Ῥαφαήλ „ ἀγαθός προσευχή μετά νηστεία καί ἐλεημοσύνη καί δικαιοσύνη “ ) Ἱερεμίας δέ , ὡς ἐν ὁ Μακκαβαικός ἐπιφαίνω , . „ πολιός καί δόξα “ διαφέρω , ὡς „ θαυμαστός τις καί μεγαλοπρεπής εἰμί ὁ περί αὐτός ὑπεροχή , καί προτείνω „ ὁ δεξιός “ παραδίδωμι τε „ ὁ Ἰούδας ῥομφαία χρύσεος , “ ω μαρτυρέω ἄλλος ἅγιος προκοιμάω λέγω · „ οὗτος εἰμί ὁ προσεύχομαι πολύς περί ὁ λαός καί ὁ ἅγιος πόλις , Ἱερεμίας ὁ ὁ θεός προφήτης . “
origenes.de-oratione 11.2
καὶ γὰρ ἄτοπον , τῆς γνώσεως „ δι᾿ ἐσόπτρου “ καὶ „ ἐν αἰνίγματι “ ἐπὶ τοῦ παρόντος τοῖς ἀξίοις φανερουμένης „ τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον “ ἀποκαλυπτομένης , μὴ τὸ ἀνάλογον καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ἀρετῶν νοεῖν , ( τό)τε κυρίως τῶν προπαρεσκευασμένων ἐν τῷ βίῳ τούτῳ τελειουμένων . μία δὲ κυριωτάτη τῶν ἀρετῶν κατὰ τὸν θεῖον λόγον ἐστὶν ἡ πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπη · ἣν πολλῷ μᾶλλον προσεῖναι τοῖς προκεκοιμημένοις ἁγίοις πρὸς τοὺς ἐν βίῳ ἀγωνιζομένους ἀναγκαῖον νοεῖν παρὰ τοὺς ἐν τῇ ἀνθρωπίνῃ ἀσθενείᾳ τυγχάνοντας καὶ συναγωνιζομένους τοῖς ὑποδεεστέροις , οὐ μόνον ἐνταῦθα τοῦ „ εἰ πάσχει μέλος ἓν , συμπάσχει πάντα τὰ μέλη · καὶ εἰ δοξάζεται μέλος ἓν , συγχαίρει πάντα τὰ μέλη “ τοῖς φιλαδέλφοις ἐγγινομένου · πρέπον γάρ ἐστι καὶ τῇ τῶν ἔξω τῆς παρούσης ζωῆς ἀγάπῃ λέγειν · „ ἡ μέριμνα πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν . τίς ἀσθενεῖ , καὶ οὐκ ἀσθενῶ ; τίς σκανδαλίζεται , καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι ; “ καὶ ταῦτα τοῦ Χριστοῦ ὁμολογοῦντος καθ᾿ ἕκαστον τῶν ἀσθενούντων ἁγίων ἀσθενεῖν ὁμοίως καὶ „ ἐν φυλακῇ “ εἶναι καὶ γυμνιτεύειν ξενιτεύειν τε καὶ πεινᾶν καὶ διψᾶν · τίς γὰρ ἀγνοεῖ τῶν ἐντυγχανόντων τῷ εὐαγγελίῳ τῇ ἐφ᾿ ἑαυτὸν ἀναφορᾷ τῶν συμβαινόντων τοῖς πιστεύουσι λογιζόμενον τὸν Χριστὸν ἴδια εἶναι παθήματα ;
Lemmas: καί γάρ ἄτοπος , ὁ γνῶσις „ διά εἴσοπτρον “ καί „ ἐν αἴνιγμα “ ἐπί ὁ πάρειμι ὁ ἄξιος φανερόω „ τότε δέ πρόσωπον πρός πρόσωπον “ ἀποκαλύπτω , μή ὁ ἀνάλογος καί ἐπί ὁ λοιπός ἀρετή νοέω , ( ὅστε κύριος ὁ προπαρασκευάζω ἐν ὁ βίος οὗτος τελειόω . εἷς δέ κύριος ὁ ἀρετή κατά ὁ θεῖος λόγος εἰμί ὁ πρός ὁ πλησίος ἀγάπη · ὅς πολύς μάλα πρόσειμι ὁ προκοιμάω ἅγιος πρός ὁ ἐν βίος ἀγωνίζομαι ἀναγκαῖος νοέω παρά ὁ ἐν ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια τυγχάνω καί συναγωνίζομαι ὁ ὑποδεής , οὐ μόνος ἐνταῦθα ὁ „ εἰ πάσχω μέλος εἷς , συμπάσχω πᾶς ὁ μέλος · καί εἰ δοξάζω μέλος εἷς , συγχαίρω πᾶς ὁ μέλος “ ὁ φιλάδελφος ἐγγίγνομαι · πρέπω γάρ εἰμί καί ὁ ὁ ἔξω ὁ πάρειμι ζωή ἀγάπη λέγω · „ ὁ μέριμνα πᾶς ὁ ἐκκλησία . τίς ἀσθενέω , καί οὐ ἀσθενέω ; τίς σκανδαλίζω , καί οὐ ἐγώ πυρόω ; “ καί οὗτος ὁ Χριστός ὁμολογέω κατά ἕκαστος ὁ ἀσθενέω ἅγιος ἀσθενέω ὅμοιος καί „ ἐν φυλακή “ εἰμί καί γυμνιτεύω ξενιτεύω τε καί πεινάω καί διψάω · τίς γάρ ἀγνοέω ὁ ἐντυγχάνω ὁ εὐαγγέλιον ὁ ἐπί ἑαυτοῦ ἀναφορά ὁ συμβαίνω ὁ πιστεύω λογίζομαι ὁ Χριστός ἴδιος εἰμί πάθημα ;
origenes.de-oratione 11.3
εἰ δὲ „ ἄγγελοι “ τοῦ θεοῦ προσελθόντες τῷ Ἰησοῦ „ διηκόνουν αὐτῷ , “ καὶ μὴ πρέπον ἐστὶν ἡμᾶς πρὸς ὀλίγον χρόνον νοεῖν γεγονέναι τὴν τῶν ἀγγέλων πρὸς τὸν Ἰησοῦν διακονίαν τῆς σωματικῆς αὐτοῦ παρὰ ἀνθρώποις ἐπιδημίας , καὶ αὐτοῦ ἔτι „ ἐν μέσῳ “ τῶν πιστευόντων οὐχ ὡς ἀνακειμένου ἀλλὰ ὡς διακονοῦντος · πόσους εἰκὸς ἀγγέλους διακονοῦντας τῷ Ἰησοῦ , βουλομένῳ συνάγειν „ τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ “ „ κατὰ ἕνα ἕνα “ καὶ ἀθροίζειν τοὺς ἀπὸ τῆς διασπορᾶς τούς τε φοβουμένους καὶ ἐπικαλουμένους σῴζοντι , μᾶλλον τῶν ἀποστόλων συνεργεῖν τῇ αὐξήσει καὶ τῷ πληθυσμῷ τῆς ἐκκλησίας , ὡς καὶ προεστῶτάς τινας τῶν ἐκκλησιῶν ἀγγέλους λέγεσθαι παρὰ τῷ Ἰωάννῃ ἐν τῇ Ἀποκαλύψει ; οὐ γὰρ μάτην οἱ ἄγγελοι „ τοῦ θεοῦ “ ἀναβαίνουσι καὶ καταβαίνουσι „ ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου , “ ὁρώμενοι τοῖς τῷ φωτὶ τῆς „ γνώσεως “ πεφωτισμένοις ὀφθαλμοῖς .
Lemmas: εἰ δέ „ ἄγγελος “ ὁ θεός προσέρχομαι ὁ Ἰησοῦς „ διακονέω αὐτός , “ καί μή πρέπω εἰμί ἐγώ πρός ὀλίγος χρόνος νοέω γίγνομαι ὁ ὁ ἄγγελος πρός ὁ Ἰησοῦς διακονία ὁ σωματικός αὐτός παρά ἄνθρωπος ἐπιδημία , καί αὐτός ἔτι „ ἐν μέσος “ ὁ πιστεύω οὐ ὡς ἀνάκειμαι ἀλλά ὡς διακονέω · πόσος ἔοικα ἄγγελος διακονέω ὁ Ἰησοῦς , βούλομαι συνάγω „ ὁ υἱός Ἰσραήλ “ „ κατά εἷς εἷς “ καί ἀθροίζω ὁ ἀπό ὁ διασπορά ὁ τε φοβέω καί ἐπικαλέω σῴζω , μάλα ὁ ἀπόστολος συνεργέω ὁ αὔξησις καί ὁ πληθυσμός ὁ ἐκκλησία , ὡς καί προΐστημι τις ὁ ἐκκλησία ἄγγελος λέγω παρά ὁ Ἰωάννης ἐν ὁ Ἀποκάλυψις ; οὐ γάρ μάτην ὁ ἄγγελος „ ὁ θεός “ ἀναβαίνω καί καταβαίνω „ ἐπί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , “ ὁράω ὁ ὁ φώς ὁ „ γνῶσις “ φωτίζω ὀφθαλμός .
origenes.de-oratione 11.4
καὶ παρ᾿ αὐτὸν οὖν τὸν καιρὸν τῆς εὐχῆς ὑπομιμνησκόμενοι ὑπὸ τοῦ εὐχομένου , ὧν δεῖται ὁ εὐχόμενος , ἃ δύνανται ὡς καθολικὴν εἰληφότες ἐντολὴν ἐπιτελοῦσι , χρηστέον δὲ εἰκόνι τινὶ τοιαύτῃ εἰς τὸν λόγον τοῦτον πρὸς τὸ παραδέξασθαι τὸ νενοημένον ἡμῖν . παρέστω τις ἰατρὸς δικαιοσύνης πεφροντικὼς εὐχομένῳ κάμνοντι περὶ τῆς ὑγείας , ἐπιστήμην ἔχων τοῦ ὃν δεῖ τρόπον θεραπεῦσαι περὶ οὗ ὁ δεῖνα ἀναφέρει τὴν εὐχὴν νοσήματος · φανερὸν δὴ ὅτι κινηθήσεται οὗτος πρὸς τὸ ἰάσασθαι τὸν εὐξάμενον , τάχα οὐ μάτην ὑπολαβὼν ὅτι τοῦτ᾿ αὐτὸ γέγονεν ἐν νῷ τοῦ θεοῦ , ἐπακούσαντος τῆς εὐχῆς τοῦ τὴν ἀπαλλαγὴν τῆς νόσου γενέσθαι αὐτῷ εὐξαμένου . ἢ τῶν κεκτημένων τις τὰ τῆς τοῦ βίου χρείας ἐπὶ πλεῖον καὶ κοινωνικὸς ἀκουέτω εὐχῆς πένητος καὶ περὶ τῶν χρειῶν ἀναφέροντος ἔντευξιν τῷ θεῷ · δῆλον δὴ ὅτι καὶ οὗτος τὰ τῆς εὐχῆς ἐκπληρώσει τῷ πένητι , ὑπηρέτης γινόμενος τῆς πατρικῆς βουλῆς ( τοῦ ) συναγαγόντος κατὰ τὸν καιρὸν τῆς εὐχῆς τὸν παρασχεῖν δυνάμενον ἐπὶ τὸ αὐτὸ τῷ εὐξομένῳ , διὰ τὸ δεξιὸν τῆς προαιρέσεως μὴ δυνάμενον παρορᾶν τὸν δεδεημένον τῶνδέ τινων .
Lemmas: καί παρά αὐτός οὖν ὁ καιρός ὁ εὐχή ὑπομιμνῄσκω ὑπό ὁ εὔχομαι , ὅς δέω ὁ εὔχομαι , ὅς δύναμαι ὡς καθολικός λαμβάνω ἐντολή ἐπιτελέω , χράω δέ εἰκών τις τοιοῦτος εἰς ὁ λόγος οὗτος πρός ὁ παραδέχομαι ὁ νοέω ἐγώ . πάρειμι τις ἰατρός δικαιοσύνη φροντίζω εὔχομαι κάμνω περί ὁ ὑγεία , ἐπιστήμη ἔχω ὁ ὅς δέω τρόπος θεραπεύω περί ὅς ὁ δεῖνα ἀναφέρω ὁ εὐχή νόσημα · φανερός δή ὅτι κινέω οὗτος πρός ὁ ἰάομαι ὁ εὔχομαι , τάχα οὐ μάτην ὑπολαμβάνω ὅτι οὗτος αὐτός γίγνομαι ἐν νόος ὁ θεός , ἐπακούω ὁ εὐχή ὁ ὁ ἀπαλλαγή ὁ νόσος γίγνομαι αὐτός εὔχομαι . ἤ ὁ κτάομαι τις ὁ ὁ ὁ βίος χρεία ἐπί πολύς καί κοινωνικός ἀκούω εὐχή πένης καί περί ὁ χρεώ ἀναφέρω ἔντευξις ὁ θεός · δῆλος δή ὅτι καί οὗτος ὁ ὁ εὐχή ἐκπληρόω ὁ πένης , ὑπηρέτης γίγνομαι ὁ πατρικός βουλή ( ὁ ) συνάγω κατά ὁ καιρός ὁ εὐχή ὁ παρέχω δύναμαι ἐπί ὁ αὐτός ὁ εὔχομαι , διά ὁ δεξιός ὁ προαίρεσις μή δύναμαι παροράω ὁ δέω ὅδε τις .
origenes.de-oratione 11.5
ὥσπερ οὖν ταῦτα οὐ κατὰ συντυχίαν νομιστέον γίνεσθα(??)ὶ ὅτε γίνεται . τοῦ ἠριθμηκότος πάσας τὰς τρίχας τῆς τῶν ἁγίων κεφαλῆς ἁρμονίως συναγαγόντος παρὰ τὸν καιρὸν τῆς εὐχῆς τὸν ὑπηρέτην ἐσόμενον τῷ δεομένῳ τῆς εὐποιΐας τῆς ἀπ᾿ αὐτοῦ εἰσακούοντα . τῷ πιστῶς δεδεημένῳ · οὕτως ὑποληπτέον συνάγεσθαί ποτε τῶν ἐπισκοπούντων καὶ λειτουργούντων τῷ θεῷ ἀγγέλων παρουσίαν τῷδέ τινι τῶν εὐχομένων , ἵνα συμπνεύσωσιν οἷς ὁ εὐχόμενος ἠξίωσεν . ἀλλὰ καὶ ὁ ἑκάστου ἄγγελος , „ καὶ τῶν “ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ „ μικρῶν , “ „ διὰ παντὸς “ βλέπων „ τὸ πρόσωπον τοῦ πατρὸς “ „ τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς “ καὶ ἐνορῶν τοῦ κτίσαντος ἡμᾶς τὴν θειότητα , συνεύχεταί τε ἡμῖν καὶ συμπράττει ἐν οἷς δυνατόν ἐστι περὶ ὧν εὐχόμεθα .
Lemmas: ὥσπερ οὖν οὗτος οὐ κατά συντυχία νομίζω γίνεσθα(??)ὶ ὅτε γίγνομαι . ὁ ἀριθμέω πᾶς ὁ θρίξ ὁ ὁ ἅγιος κεφαλή ἁρμόνιος συνάγω παρά ὁ καιρός ὁ εὐχή ὁ ὑπηρέτης εἰμί ὁ δέω ὁ εὐποιία ὁ ἀπό αὐτός εἰσακούω . ὁ πιστός δέω · οὕτως ὑπολαμβάνω συνάγω ποτέ ὁ ἐπισκοπέω καί λειτουργέω ὁ θεός ἄγγελος παρουσία ὅδε τις ὁ εὔχομαι , ἵνα συμπνέω ὅς ὁ εὔχομαι ἀξιόω . ἀλλά καί ὁ ἕκαστος ἄγγελος , „ καί ὁ “ ἐν ὁ ἐκκλησία „ μικρός , “ „ διά πᾶς “ βλέπω „ ὁ πρόσωπον ὁ πατήρ “ „ ὁ ἐν ὁ οὐρανός “ καί ἐνοράω ὁ κτίζω ἐγώ ὁ θειότης , συνεύχομαι τε ἐγώ καί συμπράσσω ἐν ὅς δυνατός εἰμί περί ὅς εὔχομαι .
origenes.de-oratione 12.1
Πρὸς δὲ τούτοις δυνάμεως πεπληρωμένους νομίζω τοὺς λόγους τῆς τῶν ἁγίων εὐχῆς , μάλιστα ὅτε προσευχόμενοι „ πνεύματι “ προσεύχονται „ καὶ τῷ νοΐ , “ φωτὶ ἐοικότι ἀνατέλλοντι ἀπὸ τῆς τοῦ εὐχομένου διανοίας καὶ προϊόντι ἐκ στόματος αὐτοῦ ὑπεκλύειν δυνάμει θεοῦ τὸν ἐνιέμενον νοητὸν ἰὸν ἀπὸ τῶν ἀντικειμένων δυνάμεων τῷ ἡγεμονικῷ τῶν ἀμελούντων τοῦ εὔχεσθαι καὶ τὸ „ ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε “ ἀκολούθως ταῖς τοῦ Ἰησοῦ προτροπαῖς εἰρημένον παρὰ τῷ Παύλῳ μὴ φυλαττόντων . ὡσπερεὶ γὰρ βέλος ἀπὸ τῆς τοῦ εὐχομένου ψυχῆς τῇ γνώσει καὶ τῷ λόγῳ η τῇ πίστει πρόεισιν ἀπὸ τοῦ ἁγίου , τιτρῶσκον ἐπὶ καθαιρέσει καὶ καταλύσει τὰ ἐχθρὰ τῷ θεῷ πνεύματα , τοῖς τῆς ἁμαρτίας δεσμοῖς περιβαλεῖν ἡμᾶς θέλοντα .
Lemmas: πρός δέ οὗτος δύναμις πληρόω νομίζω ὁ λόγος ὁ ὁ ἅγιος εὐχή , μάλα ὅτε προσεύχομαι „ πνεῦμα “ προσεύχομαι „ καί ὁ νόος , “ φώς ἔοικα ἀνατέλλω ἀπό ὁ ὁ εὔχομαι διάνοια καί προέρχομαι ἐκ στόμα αὐτός ὑπεκλύω δύναμις θεός ὁ ἐνίημι νοητός ἰός ἀπό ὁ ἀντίκειμαι δύναμις ὁ ἡγεμονικός ὁ ἀμελέω ὁ εὔχομαι καί ὁ „ ἀδιάλειπτος προσεύχομαι “ ἀκόλουθος ὁ ὁ Ἰησοῦς προτροπή λέγω παρά ὁ Παῦλος μή φυλάσσω . ὡσπερεί γάρ βέλος ἀπό ὁ ὁ εὔχομαι ψυχή ὁ γνῶσις καί ὁ λόγος ἤ ὁ πίστις πρόειμι ἀπό ὁ ἅγιος , τιτρώσκω ἐπί καθαίρεσις καί κατάλυσις ὁ ἐχθρός ὁ θεός πνεῦμα , ὁ ὁ ἁμαρτία δεσμός περιβάλλω ἐγώ ἐθέλω .
origenes.de-oratione 12.2
„ ἀδιαλείπτως “ δὲ προσεύχεται , καὶ τῶν ἔργων τῆς ἀρετῆς ἢ τῶν ἐντολῶν τῶν ἐπιτελουμένων εἰς εὐχῆς ἀναλαμβανομένων μέρος , ὁ συνάπτων τοῖς δέουσιν ἔργοις τὴν εὐχὴν καὶ τῇ εὐχῇ τὰς πρεπούσας πράξεις . οὕτω γὰρ μόνως τὸ „ ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε “ ἐκδέξασθαι δυνάμεθα ὡς δυνατὸν ὂν εἰρημένον , εἰ πάντα τὸν βίον τοῦ ἁγίου μίαν συναπτομένην μεγάλην εἴποιμεν εὐχήν · ἧς εὐχῆς μέρος ἐστὶ καὶ ἡ συνήθως ὀνομαζομένη εὐχὴ . ο(??)κ ἔλαττον τοῦ τρὶς ἑκάστης ἡμέρας ἐπιτελεῖσθαι ὀφείλουσα · ὅπερ δῆλόν ἐστιν ἐκ τῶν κατὰ τὸν Δανιὴλ . τηλικούτου ἐπηρτημένου αὐτῷ κινδύνου εὐχόμενον τρὶς τῆς ἡμέρας . καὶ ὁ Πέτρος δὲ ἀναβαίνων εἰς „ τὸ δῶμα “ ( „ περὶ “ ) τὴν „ ἕκτην “ „ προσεύξασθαι , “ ὅτε καὶ ἑώρα τὸ ἐξ οὐρανοῦ „ καθιέμενον “ „ σκεῦος “ „ τέτρασιν ἀρχαῖς καθιέμενον . “ παρίστησι τὴν μέσην τῶν τριῶν εὐχὴν , τὴν πρὸ αὐτοῦ καὶ παρὰ τοῦ Δαυΐδ λεγομένην · „ τὸ πρωῒ εἰσακούσῃ τῆς προσευχῆς μου , τὸ πρωῒ παραστήσομαί σοι καὶ ἐπόψομαι “ · καὶ τῆς τελευταίας δηλουμένης διὰ τοῦ · „ ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή . “ ἀλλ᾿ οὐδὲ τὸν τῆς νυκτὸς καιρὸν χωρὶς ταύτης τῆς εὐχῆς καθηκόντως διανύσομεν , τοῦ μὲν Δαυῒδ λέγοντος · „ μεσονύκτιον ἐξεγειρόμην τοῦ ἐξομολογεῖσθαί σοι ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου , “ τοῦ δὲ Παύλου . ὡς ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων εἴρηται , „ κατὰ τὸ μεσονύκτιον “ ἅμα τῷ Σίλᾳ ἐν Φιλίπποις προσευχομένου καὶ ὑμνοῦντος τὸν θεὸν , ὥστε ἐπακροᾶσθαι „ αὐτῶν “ καὶ τοὺς δεσμίους .
Lemmas: „ ἀδιάλειπτος “ δέ προσεύχομαι , καί ὁ ἔργον ὁ ἀρετή ἤ ὁ ἐντολή ὁ ἐπιτελέω εἰς εὐχή ἀναλαμβάνω μέρος , ὁ συνάπτω ὁ δέω ἔργον ὁ εὐχή καί ὁ εὐχή ὁ πρέπω πρᾶξις . οὕτως γάρ μόνος ὁ „ ἀδιάλειπτος προσεύχομαι “ ἐκδέχομαι δύναμαι ὡς δυνατός εἰμί λέγω , εἰ πᾶς ὁ βίος ὁ ἅγιος εἷς συνάπτω μέγας λέγω εὐχή · ὅς εὐχή μέρος εἰμί καί ὁ συνήθης ὀνομάζω εὐχή . ὁ ἐλαχύς ὁ τρίς ἕκαστος ἡμέρα ἐπιτελέω ὀφείλω · ὅς δῆλος εἰμί ἐκ ὁ κατά ὁ Δανιήλ . τηλικοῦτος ἐπαρτάω αὐτός κίνδυνος εὔχομαι τρίς ὁ ἡμέρα . καί ὁ Πέτρος δέ ἀναβαίνω εἰς „ ὁ δῶμα “ ( „ περί “ ) ὁ „ ἕκτος “ „ προσεύχομαι , “ ὅτε καί ὁράω ὁ ἐκ οὐρανός „ καθίημι “ „ σκεῦος “ „ τέσσαρες ἀρχή καθίημι . “ παρίστημι ὁ μέσος ὁ τρεῖς εὐχή , ὁ πρό αὐτός καί παρά ὁ Δαυΐδ λέγω · „ ὁ πρωΐ εἰσακούω ὁ προσευχή ἐγώ , ὁ πρωΐ παρίστημι σύ καί ἐφοράω “ · καί ὁ τελευταῖος δηλέομαι διά ὁ · „ ἔπαρσις ὁ χείρ ἐγώ θυσία ἑσπερινός . “ ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ νύξ καιρός χωρίς οὗτος ὁ εὐχή καθήκω διανύω , ὁ μέν Δαυίδ λέγω · „ μεσονύκτιον ἐξεγείρω ὁ ἐξομολογέομαι σύ ἐπί ὁ κρίμα ὁ δικαιοσύνη σύ , “ ὁ δέ Παῦλος . ὡς ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος λέγω , „ κατά ὁ μεσονύκτιον “ ἅμα ὁ Σίλα ἐν Φίλιππος προσεύχομαι καί ὑμνέω ὁ θεός , ὥστε ἐπακροάομαι „ αὐτός “ καί ὁ δέσμιος .
origenes.de-oratione 13.1
Εἰ δὲ Ἰησοῦς προσεύχεται καὶ μὴ μάτην προσεύχεται . τυγχάνων ὧν αἰτεῖ διὰ τοῦ εὔχεσθαι , τάχα οὐκ ἂν αὐτὰ εἰληφὼς χωρὶς εὐχῆς , τίς ἡμῶν ἀμελῇ τοῦ εὔχεσθαι ; Μάρκος μὲν γάρ φησιν ὅτι „ πρωῒ ἔννυχον λίαν ἀναστὰς ἐξῆλθε καὶ ἀπῆλθεν εἰς ἔρημον τόπον , κἀκεῖ προσηύχετο , “ ὁ δὲ Λουκᾶς · „ καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον , ὡς ἐπαύσατο , εἶπέ τις τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν “ καὶ ἐν ἄλλοις · „ καὶ ἦν διανυκτερεύων ἐν τῇ προσευχῇ τοῦ θεοῦ “ · ὁ δὲ Ἰωάννης εὐχὴν αὐτοῦ ἀναγράφει λέγων · „ ταῦτα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς , καὶ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν εἶπε · πάτερ , ἐλήλυθεν ἡ ὥρα · δόξασόν σου τὸν υἱὸν , ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε “ · καὶ τὸ „ ᾔδειν “ δὲ „ ὅτι πάντοτέ μου ἀκούεις “ παρὰ τῷ αὐτῷ ἀναγεγραμμένον ὑπὸ τοῦ κυρίου εἰρημένον δηλοῖ ὅτι „ πάντοτε “ εὐχόμενος „ πάντοτε “ ἐπακούεται .
Lemmas: εἰ δέ Ἰησοῦς προσεύχομαι καί μή μάτην προσεύχομαι . τυγχάνω ὅς αἰτέω διά ὁ εὔχομαι , τάχα οὐ ἄν αὐτός λαμβάνω χωρίς εὐχή , τίς ἐγώ ἀμελέω ὁ εὔχομαι ; Μάρκος μέν γάρ φημί ὅτι „ πρωΐ ἔννυχος λίαν ἀνίστημι ἐξέρχομαι καί ἀπέρχομαι εἰς ἐρῆμος τόπος , ἐκεῖ προσεύχομαι , “ ὁ δέ Λουκᾶς · „ καί γίγνομαι ἐν ὁ εἰμί αὐτός ἐν τόπος τις προσεύχομαι , ὡς παύω , λέγω τις ὁ μαθητής αὐτός πρός αὐτός “ καί ἐν ἄλλος · „ καί εἰμί διανυκτερεύω ἐν ὁ προσευχή ὁ θεός “ · ὁ δέ Ἰωάννης εὐχή αὐτός ἀναγράφω λέγω · „ οὗτος λαλέω ὁ Ἰησοῦς , καί ἐπαίρω ὁ ὀφθαλμός ἑαυτοῦ εἰς ὁ οὐρανός λέγω · πατήρ , ἔρχομαι ὁ ὥρα · δοξάζω σύ ὁ υἱός , ἵνα καί ὁ υἱός σύ δοξάζω σύ “ · καί ὁ „ οἶδα “ δέ „ ὅτι πάντοτε ἐγώ ἀκούω “ παρά ὁ αὐτός ἀναγράφω ὑπό ὁ κύριος λέγω δηλόω ὅτι „ πάντοτε “ εὔχομαι „ πάντοτε “ ἐπακούω .
origenes.de-oratione 13.2
τί δὲ δεῖ καταλέγειν τοὺς διὰ τοῦ ὃν δεῖ τρόπον προσεύξασθαι μεγίστων ἐπιτετευχότας ἀπὸ θεοῦ , παρὸν ἑκάστῳ ἑαυτῷ ἀπὸ τῶν γραφῶν ἀναλέξασθαι πλείονα ; Ἄννα γὰρ ὑπηρέτησε τῇ γενέσει Σαμουὴλ , τῷ Μωϋσεῖ συναριθμηθέντος , ἐπεὶ μὴ τίκτουσα πιστεύσασα προσηύξατο πρὸς κύριον · Ἐζεκίας δὲ ἔτι ἄπαις τυγχάνων , μαθὼν ἀπὸ τοῦ Ἡσαΐου τεθνήξεσθαι , προσευξάμενος εἰς τὴν τοῦ σωτῆρος γενεαλογίαν ἀνείληπται · ἤδη δὲ ὑφ᾿ ἓν πρόσταγμα ἐξ ἐπιβουλῆς τοῦ Ἀμὰν ἀπόλλυσθαι μέλλοντος τοῦ λαοῦ , προσευχὴ μετὰ νηστείας Μαρδοχαίου καὶ Ἐσθὴρ ἐπακουσθεῖσα πρὸς ταῖς κατὰ Μωϋσέα ἑορταῖς τὴν Μαρδοχαϊκὴν ἐγέννησεν εὐφροσύνης τῷ λαῷ ἡμέραν · ἀλλὰ καὶ Ἰουδὴθ ἁγίαν ἀνενεγκοῦσα προσευχὴν τοῦ Ὀλοφέρνου μετὰ θεοῦ περιγίνεται καὶ μία γυνὴ τῶν Ἑβραίων αἰσχύνην ἐποίησε τῷ οἴκῳ τοῦ Ναβουχοδονόσορ · „ Ἀνανίας “ δὲ „ καὶ Ἀζαρίας καὶ Μισαὴλ “ „ πνεῦμα δρόσου διασυρίζον , “ οὐκ ἐῶν ἐνεργεῖν τὴν φλόγα τοῦ πυρὸς , ἄξιοι γεγόνασιν ἐπακουσθέντες λαβεῖν · οἱ δὲ ἐν τῷ λάκκῳ Βαβυλωνίων λέοντες φιμοῦνται διὰ τὰς τοῦ Δανιὴλ προσευχάς · καὶ Ἰωνᾶς δὲ , οὐκ ἀπογνοὺς τὸ ἐπακουσθήσεσθαι ἐκ κοιλίας τοῦ καταπιόντος αὐτὸν κήτους , τὸ ἐλλιπὲς τῆς πρὸς τοὺς Νινευΐτας προφητείας ἐξελθὼν τὴν τοῦ κήτους γαστέρα ἀναπληροῖ .
Lemmas: τίς δέ δέω καταλέγω ὁ διά ὁ ὅς δέω τρόπος προσεύχομαι μέγας ἐπιτυγχάνω ἀπό θεός , πάρειμι ἕκαστος ἑαυτοῦ ἀπό ὁ γραφή ἀναλέγω πολύς ; Ἄννα γάρ ὑπηρετέω ὁ γένεσις Σαμουήλ , ὁ Μωϋσῆς συναριθμέω , ἐπεί μή τίκτω πιστεύω προσεύχομαι πρός κύριος · Ἐζεκίας δέ ἔτι ἄπαις τυγχάνω , μανθάνω ἀπό ὁ Ἠσαΐας θνῄσκω , προσεύχομαι εἰς ὁ ὁ σωτήρ γενεαλογία ἀναλαμβάνω · ἤδη δέ ὑπό εἷς πρόσταγμα ἐκ ἐπιβουλή ὁ Ἀμάν ἀπόλλυμι μέλλω ὁ λαός , προσευχή μετά νηστεία Μαρδοχαῖος καί Ἐσθήρ ἐπακούω πρός ὁ κατά Μωϋσῆς ἑορτή ὁ Μαρδοχαικός γεννάω εὐφροσύνη ὁ λαός ἡμέρα · ἀλλά καί Ἰουδήθ ἅγιος ἀναφέρω προσευχή ὁ Ὀλόφερνος μετά θεός περιγίγνομαι καί εἷς γυνή ὁ Ἑβραῖος αἰσχύνη ποιέω ὁ οἶκος ὁ Ναβουχοδονόσορ · „ Ἁνανίας “ δέ „ καί Ἀζαρίας καί Μισαήλ “ „ πνεῦμα δρόσος διασυρίζω , “ οὐ ἐάω ἐνεργέω ὁ φλόξ ὁ πῦρ , ἄξιος γίγνομαι ἐπακούω λαμβάνω · ὁ δέ ἐν ὁ λάκκος Βαβυλώνιος λέων φιμόω διά ὁ ὁ Δανιήλ προσευχή · καί Ἰωνᾶς δέ , οὐ ἀπογιγνώσκω ὁ ἐπακούω ἐκ κοιλία ὁ καταπίνω αὐτός κῆτος , ὁ ἐλλιπής ὁ πρός ὁ Νινευίτης προφητεία ἐξέρχομαι ὁ ὁ κῆτος γαστήρ ἀναπληρόω .
origenes.de-oratione 13.5
ὅπερ δὲ μέγιστον πεποιηκέναι λέγεται Σαμουὴλ διὰ προσευχῆς , τοῦτο πνευματικῶς δυνατόν ἐστιν ἕκαστον τῶν ἀνακειμένων γνησίως τῷ θεῷ καὶ νῦν ἐπιτελεῖν , ἄξιον τοῦ ἐπακούεσθαι γεγενημένον . γέγραπται γάρ · „ καί γε νῦν στῆτε ( καὶ ἴδετε ) τὸ ῥῆμα τὸ μέγα τοῦτο , ὃ ὁ κύριος ποιεῖ κατ᾿ ὀφθαλμοὺς ὑμῶν . οὐχὶ θερισμὸς πυροῦ σήμερον ; ἐπικαλέσομαι κύριον , καὶ δώσει φωνὰς καὶ ὑετόν “ · εἶτα μετ᾿ ὀλίγα · „ καὶ ἐπεκαλέσατο , “ φησὶ „ Σαμουὴλ πρὸς κύριον , καὶ ἔδωκε κύριος φωνὰς καὶ ὑετὸν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ . “ παντὶ γὰρ ἁγίῳ καὶ τῷ Ἰησοῦ γνησίως μαθητεύοντι ὑπὸ τοῦ κυρίου λέγεται · „ ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας ὅτι λευκαί εἰσι πρὸς θερισμὸν ἤδη , ὁ θερίζων μισθὸν λαμβάνει καὶ συνάγει καρπὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον . “ ἐν τῷ καιρῷ δὴ τούτῳ τοῦ θερισμοῦ „ μέγα ῥῆμα “ „ ὁ κύριος ποιεῖ κατ᾿ ὀφθαλμοὺς “ τῶν ἀκουόντων τοὺς προφήτας · ἐπικαλεσαμένου γὰρ τοῦ κεκοσμημένου τῷ ἁγίῳ πνεύματι „ πρὸς τὸν κύριον , “ δίδωσιν ὁ θεὸς οὐρανόθεν „ φωνὰς καὶ “ τὸν ποτίζοντα τὴν ψυχὴν „ ὑετὸν , “ ἵνα ὁ πρότερον ἐν τῇ κακίᾳ ὢν φοβηθῇ σφόδρα τὸν κύριον καὶ τὸν ὑπηρέτην τῆς εὐεργεσίας τοῦ θεοῦ , αἰδέσιμον καὶ σεβάσμιον δι᾿ ὧν ἐπακούεται πεφανερωμένον . καὶ Ἠλίας δὲ τρισὶν ἔτεσι καὶ ἓξ μησὶ κεκλεισμένον τοῖς ἀσεβέσι τὸν οὐρανὸν θείῳ λόγῳ ἀνοίγει ὕστερον · ὅπερ παντί τῳ κατορθοῦται ἀεὶ , διὰ τῆς εὐχῆς λαμβάνοντι τὸν ὑετὸν τῆς ψυχῆς , τῶν διὰ τὴν ἁμαρτίαν πρότερον αὐτοῦ ἐστερημένων .
Lemmas: ὅς δέ μέγας ποιέω λέγω Σαμουήλ διά προσευχή , οὗτος πνευματικός δυνατός εἰμί ἕκαστος ὁ ἀνάκειμαι γνήσιος ὁ θεός καί νῦν ἐπιτελέω , ἄξιος ὁ ἐπακούω γίγνομαι . γράφω γάρ · „ καί γε νῦν ἵστημι ( καί ὁράω ) ὁ ῥῆμα ὁ μέγας οὗτος , ὅς ὁ κύριος ποιέω κατά ὀφθαλμός σύ . οὐ θερισμός πυρός σήμερον ; ἐπικαλέω κύριος , καί δίδωμι φωνή καί ὑετός “ · εἶτα μετά ὀλίγος · „ καί ἐπικαλέω , “ φημί „ Σαμουήλ πρός κύριος , καί δίδωμι κύριος φωνή καί ὑετός ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . “ πᾶς γάρ ἅγιος καί ὁ Ἰησοῦς γνήσιος μαθητεύω ὑπό ὁ κύριος λέγω · „ ἐπαίρω ὁ ὀφθαλμός σύ καί θεάομαι ὁ χώρα ὅτι λευκός εἰμί πρός θερισμός ἤδη , ὁ θερίζω μισθός λαμβάνω καί συνάγω καρπός εἰς ζωή αἰώνιος . “ ἐν ὁ καιρός δή οὗτος ὁ θερισμός „ μέγας ῥῆμα “ „ ὁ κύριος ποιέω κατά ὀφθαλμός “ ὁ ἀκούω ὁ προφήτης · ἐπικαλέω γάρ ὁ κοσμέω ὁ ἅγιος πνεῦμα „ πρός ὁ κύριος , “ δίδωμι ὁ θεός οὐρανόθεν „ φωνή καί “ ὁ ποτίζω ὁ ψυχή „ ὑετός , “ ἵνα ὁ πρότερος ἐν ὁ κακία εἰμί φοβέω σφόδρα ὁ κύριος καί ὁ ὑπηρέτης ὁ εὐεργεσία ὁ θεός , αἰδέσιμος καί σεβάσμιος διά ὅς ἐπακούω φανερόω . καί Ἠλίας δέ τρεῖς ἔτος καί ἕξ μείς κλείω ὁ ἀσεβής ὁ οὐρανός θεῖος λόγος ἀνοίγνυμι ὕστερον · ὅς πᾶς τις κατορθόω ἀεί , διά ὁ εὐχή λαμβάνω ὁ ὑετός ὁ ψυχή , ὁ διά ὁ ἁμαρτία πρότερος αὐτός στερέω .
origenes.de-oratione 14.1
Τούτων δὲ ἡμῖν ἑρμηνευθέντων εἰς τὰς διὰ τῶν προσευχῶν γεγενημένας τοῖς ἁγίοις εὐεργεσίας , κατανοήσωμεν τὸ „ αἰτεῖτε τὰ μεγάλα , καὶ τὰ μικρὰ ὑμῖν προστεθήσεται · καὶ αἰτεῖτε τὰ ἐπουράνια , καὶ τὰ ἐπίγεια ὑμῖν προστεθήσεται . “ πάντα γε τὰ συμβολικὰ καὶ τυπικὰ συγκρίσει τῶν ἀληθινῶν καὶ νοητῶν „ μικρά “ ἐστι καὶ „ ἐπίγεια “ · καὶ εἰκὸς ὅτι ὁ θεῖος ἡμᾶς λόγος προκαλούμενος ἐπὶ τὸ μιμεῖσθαι τὰς τῶν ἁγίων εὐχὰς , ἵν᾿ αἰτῶμεν αὐτὰς κατὰ τὸ ἀληθὲς ὧν ἐκεῖνοι ἐπετέλουν τυπικῶν , φησὶ „ τὰ ἐπουράνια “ καὶ „ μεγάλα , “ δεδηλωμένα διὰ τῶν περὶ ἐπιγείων καὶ μικρῶν πραγμάτων , λέγων · ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ εἶναι βουλόμενοι διὰ τῶν προσευχῶν αἰτήσατε ( „ τὰ ἐπουράνια “ καὶ „ μεγάλα “ ) , ἵν᾿ αὐτῶν τυχόντες ὡς ἐπουρανίων βασιλείαν οὐρανῶν κληρονομήσητε καὶ ὡς μεγάλων τῶν μεγίστων ἀγαθῶν ἀπολαύσητε , τὰ δὲ „ ἐπίγεια “ καὶ „ μικρὰ . “ ὧν διὰ τὰς σωματικὰς ἀνάγκας χρῄζετε , μέτρῳ τοῦ δέοντος ἐπιχορηγήσῃ ὑμῖν ὁ πατήρ .
Lemmas: οὗτος δέ ἐγώ ἑρμηνεύω εἰς ὁ διά ὁ προσευχή γίγνομαι ὁ ἅγιος εὐεργεσία , κατανοέω ὁ „ αἰτέω ὁ μέγας , καί ὁ μικρός σύ προστίθημι · καί αἰτέω ὁ ἐπουράνιος , καί ὁ ἐπίγειος σύ προστίθημι . “ πᾶς γε ὁ συμβολικός καί τυπικός σύγκρισις ὁ ἀληθινός καί νοητός „ μικρός “ εἰμί καί „ ἐπίγειος “ · καί ἔοικα ὅτι ὁ θεῖος ἐγώ λόγος προκαλέω ἐπί ὁ μιμέομαι ὁ ὁ ἅγιος εὐχή , ἵνα αἰτέω αὐτός κατά ὁ ἀληθής ὅς ἐκεῖνος ἐπιτελέω τυπικός , φημί „ ὁ ἐπουράνιος “ καί „ μέγας , “ δηλόω διά ὁ περί ἐπίγειος καί μικρός πρᾶγμα , λέγω · σύ ὁ πνευματικός εἰμί βούλομαι διά ὁ προσευχή αἰτέω ( „ ὁ ἐπουράνιος “ καί „ μέγας “ ) , ἵνα αὐτός τυγχάνω ὡς ἐπουράνιος βασιλεία οὐρανός κληρονομέω καί ὡς μέγας ὁ μέγας ἀγαθός ἀπολαύω , ὁ δέ „ ἐπίγειος “ καί „ μικρός . “ ὅς διά ὁ σωματικός ἀνάγκη χρῄζω , μέτρον ὁ δέω ἐπιχορηγέω σύ ὁ πατήρ .
origenes.de-oratione 14.2
ἐπεὶ δὲ παρὰ τῷ ἀποστόλῳ τέσσαρα ὀνόματα κατὰ τεσσάρων πραγμάτων , γειτνιώντων τῷ περὶ τῆς εὐχῆς λόγῳ , ἐν τῇ προτέρᾳ πρὸς Τιμόθεον εἴρηται , χρήσιμον ἔσται παραθέμενον αὐτοῦ τὴν λέξιν ἰδεῖν ( εἰ ) ἕκαστον τῶν τεσσάρων , κυρίως ἂν νοούμενον , ἐκλάβοιμεν καλῶς . λέγει δὲ οὕτως · „ παρακαλῶ οὖν πρῶτον πάντων ποιεῖσθαι δεήσεις , προσευχὰς , ἐντεύξεις , εὐχαριστίας ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων “ καὶ τὰ ἑξῆς . ἡγοῦμαι τοίνυν δέησιν μὲν εἶναι τὴν ἐλλείποντός τινι μεθ᾿ ἱκεσίας περὶ τοῦ ἐκείνου τυχεῖν ἀναπεμπομένην εὐχὴν , τὴν δὲ προσευχὴν τὴν μετὰ δοξολογίας περὶ μειζόνων με(??)δγμαίστερον ἀναπεμπομένην ὑπό του , ἔντευξιν δὲ τὴν ὑπὸ παῤῥησίαν τι(??)είονα ἔχοντος περί τινων ἀξίωσιν πρὸς θεὸν , εὐχαριστίαν δὲ τὴν ἐπὶ τῷ τετευχέναι ἀγαθῶν ἀπὸ θεοῦ μετ᾿ εὐχῶν ἀνθομολόγησιν , ἀντειλημμένου τοῦ ἀνθομολογουμένου τοῦ μεγέθους ἢ τῷ εὐεργετηθέντι μεγέθους φαινομένου τῆς εἰς αὐτὸν γεγενημένης εὐεργεσίας .
Lemmas: ἐπεί δέ παρά ὁ ἀπόστολος τέσσαρες ὄνομα κατά τέσσαρες πρᾶγμα , γειτνιάω ὁ περί ὁ εὐχή λόγος , ἐν ὁ πρότερος πρός Τιμόθεος λέγω , χρήσιμος εἰμί παρατίθημι αὐτός ὁ λέξις ὁράω ( εἰ ) ἕκαστος ὁ τέσσαρες , κύριος ἄν νοέω , ἐκλαμβάνω καλός . λέγω δέ οὕτως · „ παρακαλέω οὖν πρῶτος πᾶς ποιέω δέησις , προσευχή , ἔντευξις , εὐχαριστία ὑπέρ πᾶς ἄνθρωπος “ καί ὁ ἑξῆς . ἡγέομαι τοίνυν δέησις μέν εἰμί ὁ ἐλλείπω τις μετά ἱκεσία περί ὁ ἐκεῖνος τυγχάνω ἀναπέμπω εὐχή , ὁ δέ προσευχή ὁ μετά δοξολογία περί μέγας μείγνυμι ἀναπέμπω ὑπό τις , ἔντευξις δέ ὁ ὑπό παρρησία ὅτις ἔχω περί τις ἀξίωσις πρός θεός , εὐχαριστία δέ ὁ ἐπί ὁ τεύχω ἀγαθός ἀπό θεός μετά εὐχή ἀνθομολόγησις , ἀντιλαμβάνω ὁ ἀνθομολογέομαι ὁ μέγεθος ἤ ὁ εὐεργετέω μέγεθος φαίνω ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι εὐεργεσία .
origenes.de-oratione 14.3
παραδείγματα δὲ τοῦ μὲν πρώτου ὁ Γαβριὴλ πρὸς τὸν Ζαχαρίαν , περὶ τῆς γενέσεως Ἰωάννου ὡς εἰκὸς εὐξάμενον . λόγος οὕτως ἔχων · „ μὴ φοβοῦ , Ζαχαρία , διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου , καὶ ἡ γυνή σου Ἐλισάβετ γεννήσει υἱόν σοι , καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωάννην , “ καὶ τὰ ἐν τῇ Ἐξόδῳ ἐπὶ τῇ μοσχοποιΐᾳ ἀναγεγραμμένα τὸν τρόπον τοῦτον · „ καὶ ἐδεήθη Μωϋσῆς κατέναντι κυρίου τοῦ θεοῦ καὶ εἶπεν · ἵνα τί θυμοῖ ὀργῇ , κύριε , εἰς τὸν λαόν σου , οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν ἰσχύϊ μεγάλῃ ; “ καὶ ἐν Δευτερονομίῳ · „ καὶ ἐδεήθην ἔναντι κυρίου δεύτερον καθάπερ καὶ τὸ πρότερον τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ( ἄρτον οὐκ ἔφαγον καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιον ) περὶ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν ὑμῶν ὧν ἡμάρτετε , “ καὶ ἐν τῇ Ἐσθήρ · „ Μαρδοχαῖος ἐδεήθη τοῦ θεοῦ , μνημονεύων πάντα τὰ ἔργα τοῦ κυρίου , καὶ εἶπε · κύριε κύριε βασιλεῦ παντοκράτορ , “ καὶ αὐτὴ ἡ Ἐσθὴρ „ ἐδεῖτο κυρίου τοῦ θεοῦ Ἰσραὴλ καὶ εἶπε · κύριε , ὁ βασιλεὺς ἡμῶν . “
Lemmas: παράδειγμα δέ ὁ μέν πρῶτος ὁ Γαβριήλ πρός ὁ Ζαχαρίας , περί ὁ γένεσις Ἰωάννης ὡς ἔοικα εὔχομαι . λόγος οὕτως ἔχω · „ μή φοβέω , Ζαχαρίας , διότι εἰσακούω ὁ δέησις σύ , καί ὁ γυνή σύ Ἐλισαβέτ γεννάω υἱός σύ , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἰωάννης , “ καί ὁ ἐν ὁ Ἔξοδος ἐπί ὁ μοσχοποιΐα ἀναγράφω ὁ τρόπος οὗτος · „ καί δέω Μωϋσῆς κατέναντι κύριος ὁ θεός καί λέγω · ἵνα τίς θυμόω ὀργή , κύριος , εἰς ὁ λαός σύ , ὅς ἐξάγω ἐκ γῆ Αἴγυπτος ἐν ἰσχύς μέγας ; “ καί ἐν Δευτερονόμιον · „ καί δέω ἔναντι κύριος δεύτερος καθά καί ὁ πρότερος τεσσαράκοντα ἡμέρα καί τεσσαράκοντα νύξ ( ἄρτος οὐ ἐσθίω καί ὕδωρ οὐ πίνω ) περί πᾶς ὁ ἁμαρτία σύ ὅς ἁμαρτάνω , “ καί ἐν ὁ Ἐσθήρ · „ Μαρδοχαῖος δέω ὁ θεός , μνημονεύω πᾶς ὁ ἔργον ὁ κύριος , καί λέγω · κύριος κύριος βασιλεύς παντοκράτωρ , “ καί αὐτός ὁ Ἐσθήρ „ δέω κύριος ὁ θεός Ἰσραήλ καί λέγω · κύριος , ὁ βασιλεύς ἐγώ . “
origenes.de-oratione 14.4
τοῦ δὲ δευτέρου ἐν τῷ Δανιήλ · „ καὶ συστὰς Ἀζαρίας προσηύξατο οὕτως καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ ἐν μέσῳ πυρὸς εἶπε , “ καὶ ἐν τῷ Τωβήτ · „ καὶ προσηυξάμην μετ᾿ ὀδύνης λέγων · δίκαιος εἶ , κύριε , καὶ πάντα τὰ ἔργα σου , πᾶσαι αἱ ὁδοί σου ἐλεημοσύνη καὶ ἀλήθεια , καὶ κρίσιν ἀληθινὴν καὶ δικαίαν σὺ κρίνεις εἰς τὸν αἰῶνα . “ ἐπεὶ δὲ τὸ μὲν ἐν τῷ Δανιὴλ ῥητὸν ὠβέλισαν , ὡς μὴ κείμενον ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ , τῇ δὲ τοῦ Τωβὴτ βίβλῳ ἀντιλέγουσιν οἱ ἐκ περιτομῆς , ὡς μὴ ἐνδιαθήκῳ , παραθήσομαι ἐκ τῆς πρώτης τῶν Βασιλειῶν τὸ τῆς Ἄννης · „ καὶ προσηύξατο πρὸς κύριον καὶ κλαυθμῷ ἔκλαυσε . καὶ ηὔ(??)ὐχὴν καὶ εἶπε · κύριε τῶν δυνάμεων , ἐὰν ἐφοράσει ἐπίδῃ ( ?? ) τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης σου “ καὶ τὰ ἑξῆς , καὶ ἐν τῷ Ἀββακούμ · „ προσευχὴ Ἀββακοὺμ τοῦ προφήτου μετὰ ᾠδῆς . κύριε , εἰσακήκοα τὴν φωνήν σου καὶ ἐφοβήθην · κύριε , κατενόησα τὰ ἔργα σου καὶ ἐξέστην · ἐν μέσῳ δύο ζῴων γνωσθήσῃ , ἐν τῷ ἐγγίζειν τὰ ἔτη ἐπιγνωσθήσῃ . “ σφόδρα δὲ αὕτη ἐμφαίνει τὸ κατὰ τὸν ὅρον τῆς προσευχῆς , ὅτι μετὰ δοξολογίας τῷ προσευχομένῳ ἀναπέμπεται . ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ Ἰωνᾷ „ προσηύξατο Ἰωνᾶς πρὸς κύριον τὸν θεὸν αὐτοῦ ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ κήτους καὶ εἶπεν · ἐβόησα ἐν θλίψει μου πρὸς κύριον τὸν θεόν μου , καὶ εἰσήκουσέ μου · ἐκ κοιλίας ᾅδου κραυγῆς μου ἤκουσας φωνῆς μου · ἀπέῤῥιψάς με εἰς βάθη καρδίας θαλάσσης , καὶ ποταμοὶ ἐκύκλωσάν με . “
Lemmas: ὁ δέ δεύτερος ἐν ὁ Δανιήλ · „ καί συνίστημι Ἀζαρίας προσεύχομαι οὕτως καί ἀνοίγνυμι ὁ στόμα αὐτός ἐν μέσος πῦρ λέγω , “ καί ἐν ὁ Τωβήτ · „ καί προσεύχομαι μετά ὀδύνη λέγω · δίκαιος εἰμί , κύριος , καί πᾶς ὁ ἔργον σύ , πᾶς ὁ ὁδός σύ ἐλεημοσύνη καί ἀλήθεια , καί κρίσις ἀληθινός καί δίκαιος σύ κρίνω εἰς ὁ αἰών . “ ἐπεί δέ ὁ μέν ἐν ὁ Δανιήλ ῥητός ὀβελίζω , ὡς μή κεῖμαι ἐν ὁ Ἑβραικός , ὁ δέ ὁ Τωβήτ βίβλος ἀντιλέγω ὁ ἐκ περιτομή , ὡς μή ἐνδιάθηκος , παρατίθημι ἐκ ὁ πρῶτος ὁ Βασίλεια ὁ ὁ Ἄννα · „ καί προσεύχομαι πρός κύριος καί κλαυθμός κλαίω . καί ηὔ(??)ὐχὴν καί λέγω · κύριος ὁ δύναμις , ἐάν ἐφόρασις ἐφοράω ( ?? ) ὁ ταπείνωσις ὁ δούλη σύ “ καί ὁ ἑξῆς , καί ἐν ὁ Ἀββακούμ · „ προσευχή Ἀββακούμ ὁ προφήτης μετά ἀοιδή . κύριος , εἰσακούω ὁ φωνή σύ καί φοβέω · κύριος , κατανοέω ὁ ἔργον σύ καί ἐξίστημι · ἐν μέσος δύο ζῷον γιγνώσκω , ἐν ὁ ἐγγίζω ὁ ἔτος ἐπιγιγνώσκω . “ σφόδρα δέ οὗτος ἐμφαίνω ὁ κατά ὁ ὅρος ὁ προσευχή , ὅτι μετά δοξολογία ὁ προσεύχομαι ἀναπέμπω . ἀλλά καί ἐν ὁ Ἰωνᾶς „ προσεύχομαι Ἰωνᾶς πρός κύριος ὁ θεός αὐτός ἐκ ὁ κοιλία ὁ κῆτος καί λέγω · βοάω ἐν θλῖψις ἐγώ πρός κύριος ὁ θεός ἐγώ , καί εἰσακούω ἐγώ · ἐκ κοιλία ᾅδης κραυγή ἐγώ ἀκούω φωνή ἐγώ · ἀπορρίπτω ἐγώ εἰς βάθος καρδία θάλασσα , καί ποταμός κυκλόω ἐγώ . “
origenes.de-oratione 14.5
τοῦ δὲ τρίτου παρὰ τῷ ἀποστόλῳ , εὐλόγως τὴν μὲν προσευχὴν ἐφ᾿ ἡμῶν τάττοντι τὴν δὲ ἔντευξιν ἐπὶ τοῦ πνεύματος , ὡς κρείττονος ὄντος καὶ „ παῤῥησίαν “ ἔχοντος „ πρὸς τὸν , “ ᾧ ἐντυγχάνει · „ τὸ γὰρ τί προσευξώμεθα , “ φησὶ , „ καθὸ δεῖ οὐκ οἴδαμεν , ἀλλὰ αὐτὸ τὸ πνεῦμα στεναγμοῖς ἀλαλήτοις ὑπερεντυγχάνει τῷ θεῷ . ὁ δὲ ἐρευνῶν τὰς καρδίας οἶδε τί τὸ φρόνημα τοῦ πνεύματος , ὅτι κατὰ θεὸν ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἁγίων “ · ὑπερεντυγχάνει γὰρ καὶ „ ἐντυγχάνει “ τὸ πνεῦμα , ἡμεῖς δὲ προσευχόμεθα , ἔντευξις δέ μοι εἶναι δοκεῖ καὶ τὸ ὑπὸ Ἰησοῦ εἰρημένον περὶ τοῦ στῆναι τὸν ἥλιον κατὰ Γαβαώθ · „ τότε ἐλάλησεν Ἰησοῦς πρὸς κύριον , ᾗ ἡμέρᾳ παρέδωκεν ὁ θεὸς τὸν Ἀμοῤῥαῖον ὑποχείριον Ἰσραὴλ , ἡνίκα συνέτριβεν αὐτοὺς ἐν Γαβαὼθ , καὶ συνετρίβησαν ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ . καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς · στήτω ὁ ἥλιος κατὰ Γαβαὼθ , καὶ ἡ σελήνη κατὰ φάραγγα Ἐλώμ “ · καὶ ἐν τοῖς Κριταῖς ὁ Σαμψὼν ἡγοῦμαι ὅτι ἐντυγχάνων εἶπε · „ συναποθανέτω ἡ ψυχή μου μετὰ τῶν ἀλλοφύλων , “ ὅτε „ ἔκλινεν ἐν ἰσχύϊ , καὶ ἔπεσεν ὁ οἶκος ἐπὶ τοὺς σατράπας καὶ ἐπὶ πάντα τὸν λαὸν τὸν ἐν αὐτῷ , “ εἰ καὶ μὴ κεῖται δὲ ὅτι ἐντετυχήκασιν ἀλλ᾿ ὅτι εἰρήκασιν ὁ Ἰησοῦς καὶ ὁ Σαμψὼν , ὁ λόγος αὐτῶν ἔοικεν εἶναι ἔντευξις · ἥτις ἑτέρα παρὰ τὴν προσευχὴν , εἰ κυρίως ἀκούοιμεν τῶν ὀνομάτων , εἶναι ἡμῖν νομίζεται , εὐχαριστίας δὲ παράδειγμα ἡ τοῦ κυρίου ἡμῶν φωνὴ , λέγοντος · „ ἐξομολογοῦμαί σοι , πάτερ , κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς , ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις “ · τὸ γὰρ „ ἐξομολογοῦμαι “ ἴσον ἐστὶ τῷ „ εὐχαριστῶ . “
Lemmas: ὁ δέ τρίτος παρά ὁ ἀπόστολος , εὔλογος ὁ μέν προσευχή ἐπί ἐγώ τάσσω ὁ δέ ἔντευξις ἐπί ὁ πνεῦμα , ὡς κρατύς εἰμί καί „ παρρησία “ ἔχω „ πρός ὁ , “ ὅς ἐντυγχάνω · „ ὁ γάρ τίς προσεύχομαι , “ φημί , „ καθό δέω οὐ οἶδα , ἀλλά αὐτός ὁ πνεῦμα στεναγμός ἀλάλητος ὑπερεντυγχάνω ὁ θεός . ὁ δέ ἐρευνάω ὁ καρδία οἶδα τίς ὁ φρόνημα ὁ πνεῦμα , ὅτι κατά θεός ἐντυγχάνω ὑπέρ ἅγιος “ · ὑπερεντυγχάνω γάρ καί „ ἐντυγχάνω “ ὁ πνεῦμα , ἐγώ δέ προσεύχομαι , ἔντευξις δέ ἐγώ εἰμί δοκέω καί ὁ ὑπό Ἰησοῦς λέγω περί ὁ ἵστημι ὁ ἥλιος κατά Γαβαώθ · „ τότε λαλέω Ἰησοῦς πρός κύριος , ὅς ἡμέρα παραδίδωμι ὁ θεός ὁ Ἀμορραῖος ὑποχείριος Ἰσραήλ , ἡνίκα συντρίβω αὐτός ἐν Γαβαώθ , καί συντρίβω ἀπό πρόσωπον ὁ υἱός Ἰσραήλ . καί λέγω ὁ Ἰησοῦς · ἵστημι ὁ ἥλιος κατά Γαβαώθ , καί ὁ σελήνη κατά φάραγξ Ἐλώμ “ · καί ἐν ὁ Κριτής ὁ Σαμψών ἡγέομαι ὅτι ἐντυγχάνω λέγω · „ συναποθνῄσκω ὁ ψυχή ἐγώ μετά ὁ ἀλλόφυλος , “ ὅτε „ κλίνω ἐν ἰσχύς , καί πίπτω ὁ οἶκος ἐπί ὁ σατράπης καί ἐπί πᾶς ὁ λαός ὁ ἐν αὐτός , “ εἰ καί μή κεῖμαι δέ ὅτι ἐντυγχάνω ἀλλά ὅτι λέγω ὁ Ἰησοῦς καί ὁ Σαμψών , ὁ λόγος αὐτός ἔοικα εἰμί ἔντευξις · ὅστις ἕτερος παρά ὁ προσευχή , εἰ κύριος ἀκούω ὁ ὄνομα , εἰμί ἐγώ νομίζω , εὐχαριστία δέ παράδειγμα ὁ ὁ κύριος ἐγώ φωνή , λέγω · „ ἐξομολογέω σύ , πατήρ , κύριος ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , ὅτι ἀποκρύπτω οὗτος ἀπό σοφός καί συνετός καί ἀποκαλύπτω αὐτός νήπιος “ · ὁ γάρ „ ἐξομολογέω “ ἴσος εἰμί ὁ „ εὐχαριστέω . “
origenes.de-oratione 14.6
δέησιν μὲν οὖν καὶ ἔντευξιν καὶ εὐχαριστίαν οὐκ ἄτοπον καὶ ἀνθρώποις ( ἁγίοις ) προσενεγκεῖν · ἀλλὰ τὰ μὲν δύο ( λέγω δὴ ἔντευξιν καὶ εὐχαριστίαν ) οὐ μόνον ἁγίοις ἀλλὰ δὴ καὶ ( ἄλλοις ) ἀνθρώποις , τὴν δὲ δέησιν μόνον ἁγίοις , εἴ τις εὑρεθείη Παῦλος ἢ Πέτρος , ἵνα ὠφελήσωσιν ἡμᾶς , ἀξίους ποιοῦντες τοῦ τυχεῖν τῆς δεδομένης αὐτοῖς ἐξουσίας πρὸς τὸ ἁμαρτήματα ἀφιέναι · εἰ μὴ ἄρα , κἂν μὴ ἅγιός τις ᾖ , ἀδικήσωμεν δὲ αὐτὸν , δέδοται συναισθηθέντας τῆς εἰς αὐτὸν ἁμαρτίας τὸ δεηθῆναι καὶ τοῦ τοιούτου , ἵν᾿ ἡμῖν ἠδικηκόσι συγγνώμην ἀπονείμῃ , εἰ δὲ ἀνθρώποις ἁγίοις ταῦτα προσενεκτέον , πόσῳ πλέον τῷ Χριστῷ εὐχαριστητέον , τοσαῦτα ἡμᾶς βουλήσει τοῦ πατρὸς εὐεργετήσαντι ; ἀλλὰ καὶ ἐντευκτέον αὐτῷ ὡς ὁ εἰπὼν Στέφανος · „ κύριε , μὴ στήσῃς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην “ · μιμούμενοί τε τὸν πατέρα τοῦ σεληνιαζομένου ἐροῦμεν · „ δέομαι , “ „ κύριε , ἐλέησον “ ἢ „ τὸν υἱὸν “ ἢ ἐμὲ αὐτὸν ἢ ὃν δή ποτε .
Lemmas: δέησις μέν οὖν καί ἔντευξις καί εὐχαριστία οὐ ἄτοπος καί ἄνθρωπος ( ἅγιος ) προσφέρω · ἀλλά ὁ μέν δύο ( λέγω δή ἔντευξις καί εὐχαριστία ) οὐ μόνος ἅγιος ἀλλά δή καί ( ἄλλος ) ἄνθρωπος , ὁ δέ δέησις μόνος ἅγιος , εἰ τις εὑρίσκω Παῦλος ἤ Πέτρος , ἵνα ὠφελέω ἐγώ , ἄξιος ποιέω ὁ τυγχάνω ὁ δίδωμι αὐτός ἐξουσία πρός ὁ ἁμάρτημα ἀφίημι · εἰ μή ἄρα , ἐάν μή ἅγιος τις εἰμί , ἀδικέω δέ αὐτός , δίδωμι συναισθέομαι ὁ εἰς αὐτός ἁμαρτία ὁ δέω καί ὁ τοιοῦτος , ἵνα ἐγώ ἀδικέω συγγνώμη ἀπονέμω , εἰ δέ ἄνθρωπος ἅγιος οὗτος προσφέρω , πόσος πολύς ὁ Χριστός εὐχαριστέω , τοσοῦτος ἐγώ βούλησις ὁ πατήρ εὐεργετέω ; ἀλλά καί ἐντεύχω αὐτός ὡς ὁ λέγω Στέφανος · „ κύριος , μή ἵστημι αὐτός ὁ ἁμαρτία οὗτος “ · μιμέομαι τε ὁ πατήρ ὁ σεληνιάζομαι λέγω · „ δέω , “ „ κύριος , ἐλεέω “ ἤ „ ὁ υἱός “ ἤ ἐγώ αὐτός ἤ ὅς δή ποτέ .
origenes.de-oratione 15.1
Ἐὰν δὲ ἀκούωμεν ὅ τι ποτέ ἐστι προσευχὴ , μή ποτε οὐδενὶ τῶν γεννητῶν προσευκτέον ἐστὶν οὐδὲ αὐτῷ τῷ Χριστῷ ἀλλὰ μόνῳ τῷ θεῷ τῶν ὅλων καὶ πατρὶ , ᾧ καὶ αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἡμῶν προσηύχετο , ὡς προπαρεθέμεθα , καὶ διδάσκει ἡμᾶς προσεύχεσθαι . ἀκούσας γάρ · „ δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι “ οὐ διδάσκει αὑτῷ „ προσεύχεσθαι “ ἀλλὰ τῷ πατρὶ , λέγοντας · „ πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς “ καὶ τὰ ἑξῆς . εἰ γὰρ ἕτερος , ὡς ἐν ἄλλοις δείκνυται , κατ᾿ οὐσίαν καὶ ὑποκείμενόν ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ πατρὸς , ἤτοι προσευκτέον τῷ υἱῷ καὶ οὐ τῷ πατρὶ ἢ ἀμφοτέροις ἢ τῷ πατρὶ μόνῳ . τὸ μὲν οὖν τῷ υἱῷ καὶ οὐ τῷ πατρὶ πᾶς ὁστισοῦν ὁμολογήσει εἶναι ἀτοπώτατον καὶ παρὰ τὴν ἐνάργειαν λεχθησόμενον ἄν · εἰ δὲ ἀμφοτέροις , δῆλον ὅτι κἂν ἀξιώσεις προσενέγκοιμεν πληθυντικῶς , παράσχεσθε καὶ εὐεργετήσατε καὶ ἐπιχορηγήσατε καὶ σώσατε , καὶ εἴ τι τούτων ὅμοιον , διὰ τῶν προσευχῶν λέγοντες · ὅπερ καὶ αὐτόθεν ἀπεμφαῖνον , οὐδὲ ἐν ταῖς γραφαῖς ἔχει τις δεῖξαι κείμενον ὑπό τινων λεγόμενον . λείπεται τοίνυν προσεύχεσθαι μόνῳ τῷ θεῷ τῷ τῶν ὅλων πατρὶ , ἀλλὰ μὴ χωρὶς τοῦ ἀρχιερέως , ὅστις „ μεθ᾿ ὁρκωμοσίας “ κατεστάθη ὑπὸ τοῦ πατρὸς κατὰ τὸ „ ὤμοσε , καὶ οὐ μεταμεληθήσεται · σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ . “
Lemmas: ἐάν δέ ἀκούω ὅς τις ποτέ εἰμί προσευχή , μή ποτέ οὐδείς ὁ γεννητής προσεύχομαι εἰμί οὐδέ αὐτός ὁ Χριστός ἀλλά μόνος ὁ θεός ὁ ὅλος καί πατήρ , ὅς καί αὐτός ὁ σωτήρ ἐγώ προσεύχομαι , ὡς προπαρατίθημι , καί διδάσκω ἐγώ προσεύχομαι . ἀκούω γάρ · „ διδάσκω ἐγώ προσεύχομαι “ οὐ διδάσκω ἑαυτοῦ „ προσεύχομαι “ ἀλλά ὁ πατήρ , λέγω · „ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός “ καί ὁ ἑξῆς . εἰ γάρ ἕτερος , ὡς ἐν ἄλλος δείκνυμι , κατά οὐσία καί ὑπόκειμαι εἰμί ὁ υἱός ὁ πατήρ , ἤτοι προσεύχομαι ὁ υἱός καί οὐ ὁ πατήρ ἤ ἀμφότερος ἤ ὁ πατήρ μόνος . ὁ μέν οὖν ὁ υἱός καί οὐ ὁ πατήρ πᾶς ὅστις ὁμολογέω εἰμί ἄτοπος καί παρά ὁ ἐνάργεια λέγω ἄν · εἰ δέ ἀμφότερος , δῆλος ὅτι ἄν ἀξίωσις προσφέρω πληθυντικός , παρέχω καί εὐεργετέω καί ἐπιχορηγέω καί σῴζω , καί εἰ τις οὗτος ὅμοιος , διά ὁ προσευχή λέγω · ὅς καί αὐτόθεν ἀπεμφαίνω , οὐδέ ἐν ὁ γραφή ἔχω τις δείκνυμι κεῖμαι ὑπό τις λέγω . λείπω τοίνυν προσεύχομαι μόνος ὁ θεός ὁ ὁ ὅλος πατήρ , ἀλλά μή χωρίς ὁ ἀρχιερεύς , ὅστις „ μετά ὁρκωμοσία “ καθίστημι ὑπό ὁ πατήρ κατά ὁ „ ὄμνυμι , καί οὐ μεταμέλομαι · σύ ἱερεύς εἰς ὁ αἰών κατά ὁ τάξις Μελχισεδέκ . “
origenes.de-oratione 15.2
εὐχαριστοῦντες οὖν οἱ ἅγιοι ἐν ταῖς προσευχαῖς ἑαυτῶν τῷ θεῷ διὰ χριστοῦ Ἰησοῦ χάριτας ὁμολογοῦσιν αὐτῷ . ὥσπερ δὲ τὸν ἀκριβοῦντα τὸ προσεύχεσθαι οὐ χρὴ τῷ εὐχομένῳ προσεύχεσθαι ἀλλὰ τῷ ὃν ἐδίδαξεν ἐπὶ τῶν εὐχῶν καλεῖν πατρὶ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς , οὕτως οὐ χωρὶς αὐτοῦ προσευχήν τινα προσενεκτέον τῷ πατρὶ , ὡς αὐτὸς τοῦτο παραδείκνυσι σαφῶς οὕτω λέγων · „ ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἄν τι αἰτήσητε τὸν πατέρα μου , δώσει ὑμῖν ἐν τῷ ὀνόματί μου . ἕως ἄρτι οὐκ ᾐτήσατε οὐδὲν ἐν τῷ ὀνόματί μου · αἰτεῖτε , καὶ λήψεσθε , ἵνα ἡ χαρὰ ὑμῶν ᾖ πεπληρωμένη . “ οὐ γὰρ εἶπεν · „ αἰτεῖτέ “ με οὐδὲ „ αἰτεῖτε “ „ τὸν πατέρα “ ἁπλῶς ἀλλά · „ ἐάν τι αἰτήσητε τὸν πατέρα , δώσει ὑμῖν ἐν τῷ ὀνόματί μου . “ ἕως γὰρ ἐδίδαξε ταῦτα ὁ Ἰησοῦς , οὐδεὶς ᾐτήκει „ τὸν πατέρα “ „ ἐν τῷ ὀνόματι “ τοῦ υἱοῦ · καὶ ἀληθὲς ἦν ὑπὸ Ἰησοῦ λεγόμενον τὸ „ ἕως ἄρτι οὐκ ᾐτήσατε οὐδὲν ἐν τῷ ὀνόματί μου . “ ἀληθὲς δὲ καὶ τὸ „ αἰτεῖτε , καὶ λήψεσθε . ἵνα ἡ χαρὰ ὑμῶν ᾖ πεπληρωμένη . “
Lemmas: εὐχαριστέω οὖν ὁ ἅγιος ἐν ὁ προσευχή ἑαυτοῦ ὁ θεός διά χριστός Ἰησοῦς χάρις ὁμολογέω αὐτός . ὥσπερ δέ ὁ ἀκριβόω ὁ προσεύχομαι οὐ χρή ὁ εὔχομαι προσεύχομαι ἀλλά ὁ ὅς διδάσκω ἐπί ὁ εὐχή καλέω πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς , οὕτως οὐ χωρίς αὐτός προσευχή τις προσφέρω ὁ πατήρ , ὡς αὐτός οὗτος παραδείκνυμι σαφής οὕτως λέγω · „ ἀμήν ἀμήν λέγω σύ , ἐάν τις αἰτέω ὁ πατήρ ἐγώ , δίδωμι σύ ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ . ἕως ἄρτι οὐ αἰτέω οὐδείς ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ · αἰτέω , καί λαμβάνω , ἵνα ὁ χαρά σύ εἰμί πληρόω . “ οὐ γάρ λέγω · „ αἰτέω “ ἐγώ οὐδέ „ αἰτέω “ „ ὁ πατήρ “ ἁπλῶς ἀλλά · „ ἐάν τις αἰτέω ὁ πατήρ , δίδωμι σύ ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ . “ ἕως γάρ διδάσκω οὗτος ὁ Ἰησοῦς , οὐδείς αἰτέω „ ὁ πατήρ “ „ ἐν ὁ ὄνομα “ ὁ υἱός · καί ἀληθής εἰμί ὑπό Ἰησοῦς λέγω ὁ „ ἕως ἄρτι οὐ αἰτέω οὐδείς ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ . “ ἀληθής δέ καί ὁ „ αἰτέω , καί λαμβάνω . ἵνα ὁ χαρά σύ εἰμί πληρόω . “
origenes.de-oratione 15.3
ἐὰν δέ τις , οἰόμενος δεῖν αὐτῷ τῷ Χριστῷ προσεύχεσθαι , συγχεόμενος ἀπὸ τοῦ ἐκ τοῦ προσκυνεῖν σημαινομένου προσάγῃ ἡμῖν τὸ „ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι θεοῦ , “ ὁμολογουμένως ἐν τῷ Δευτερονομίῳ περὶ Χριστοῦ εἰρημένον , λεκτέον πρὸς αὐτὸν ὅτι καὶ ἡ ἐκκλησία Ἱερουσαλὴμ παρὰ τοῦ προφήτου ὀνομαζομένη προσκυνεῖσθαι ὑπὸ βασιλέων καὶ ἀρχουσῶν , γινομένων τιθηνῶν αὐτῆς καὶ τροφῶν , λέγεται διὰ τούτων · „ ἰδοὺ αἴρω εἰς τὰ ἔθνη τὴν χεῖρά μου , καὶ εἰς τὰς νήσους ἀρῶ σύσσημόν μου · καὶ ἄξουσι τοὺς υἱούς σου ἐν κόλπῳ , τὰς δὲ θυγατέρας σου ἐπὶ τῶν ὤμων ἀροῦσι · καὶ ἔσονται βασιλεῖς τιθηνοί σου , αἱ δὲ ἄρχουσαι αὐτῶν τροφοί σου · ἐπὶ πρόσωπον τῆς γῆς προσκυνήσουσί ( σοι ) , καὶ τὸν χοῦν τῶν ποδῶν σου λείξουσι · καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ κύριος καὶ οὐκ αἰσχυνθήσῃ . “
Lemmas: ἐάν δέ τις , οἴομαι δέω αὐτός ὁ Χριστός προσεύχομαι , συγχέω ἀπό ὁ ἐκ ὁ προσκυνέω σημαίνω προσάγω ἐγώ ὁ „ προσκυνέω αὐτός πᾶς ἄγγελος θεός , “ ὁμολογουμένως ἐν ὁ Δευτερονόμιον περί Χριστός λέγω , λεκτέος πρός αὐτός ὅτι καί ὁ ἐκκλησία Ἱεροσόλυμα παρά ὁ προφήτης ὀνομάζω προσκυνέω ὑπό βασιλεύς καί ἄρχω , γίγνομαι τιθήνη αὐτός καί τροφή , λέγω διά οὗτος · „ ἰδού ἀείρω εἰς ὁ ἔθνος ὁ χείρ ἐγώ , καί εἰς ὁ νῆσος ἀείρω σύσσημον ἐγώ · καί ἄγω ὁ υἱός σύ ἐν κόλπος , ὁ δέ θυγάτηρ σύ ἐπί ὁ ὦμος ἀείρω · καί εἰμί βασιλεύς τιθηνός σύ , ὁ δέ ἄρχω αὐτός τροφός σύ · ἐπί πρόσωπον ὁ γῆ προσκυνέω ( σύ ) , καί ὁ χοῦς ὁ πούς σύ λείχω · καί γιγνώσκω ὅτι ἐγώ κύριος καί οὐ αἰσχύνω . “
origenes.de-oratione 15.4
πῶς δὲ οὐκ ἔστι κατὰ τὸν εἰπόντα · „ τί με λέγεις ἀγαθόν ; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεὸς , ὁ πατὴρ “ εἰπεῖν ἄν · τί ἐμοὶ προσεύχῃ ; μόνῳ τῷ πατρὶ προσεύχεσθαι χρὴ , ᾧ κἀγὼ προσεύχομαι · ὅπερ διὰ τῶν ἁγίων γραφῶν μανθάνετε . ἀρχιερεῖ γὰρ τῷ ὑπὲρ ὑμῶν κατασταθέντι ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ παρακλήτῳ ἀπὸ τοῦ πατρὸς εἶναι λαβόντι εὔχεσθαι ὑμᾶς οὐ δεῖ ἀλλὰ δι᾿ ἀρχιερέως καὶ παρακλήτου , δυναμένου συμπαθεῖν „ ταῖς ἀσθενείαις ὑμῶν , “ πεπειρασμένου „ κατὰ πάντα “ ὁμοίως ὑμῖν , ἀλλὰ διὰ τὸν δωρησάμενόν μοι πατέρα πεπειρασμένου „ χωρὶς ἁμαρτίας . “ μάθετε οὖν , ὅσην δωρεὰν ἀπὸ τοῦ πατρός μου εἰλήφατε , διὰ τῆς ἐν ἐμοὶ ἀναγεννήσεως τὸ τῆς „ υἱοθεσίας πνεῦμα “ ἀπειληφότες , ἵνα χρηματίσητε „ υἱοὶ θεοῦ “ ἀδελφοὶ δὲ ἐμοῦ . ἀνέγνωτε γὰρ τὴν διὰ τοῦ Δαυῒδ ὑπ᾿ ἐμοῦ εἰρημένην περὶ ὑμῶν πρὸς τὸν πατέρα φωνήν · „ ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου , ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε . “ ἀδελφῷ δὲ προσεύχεσθαι τοὺς κατηξιωμένους ἑνὸς αὐτῶν πατρὸς οὐκ ἔστιν εὔλογον · μόνῳ γὰρ τῷ πατρὶ μετ᾿ ἐμοῦ καὶ δι᾿ ἐμοῦ ἀναπεμπτέον ἐστὶν ὑμῖν προσευχήν .
Lemmas: πῶς δέ οὐ εἰμί κατά ὁ λέγω · „ τίς ἐγώ λέγω ἀγαθός ; οὐδείς ἀγαθός εἰ μή εἷς ὁ θεός , ὁ πατήρ “ λέγω ἄν · τίς ἐγώ προσεύχομαι ; μόνος ὁ πατήρ προσεύχομαι χρή , ὅς ἐγώ προσεύχομαι · ὅς διά ὁ ἅγιος γραφή μανθάνω . ἀρχιερεύς γάρ ὁ ὑπέρ σύ καθίστημι ὑπό ὁ πατήρ καί παράκλητος ἀπό ὁ πατήρ εἰμί λαμβάνω εὔχομαι σύ οὐ δέω ἀλλά διά ἀρχιερεύς καί παράκλητος , δύναμαι συμπαθέω „ ὁ ἀσθένεια σύ , “ πειράω „ κατά πᾶς “ ὅμοιος σύ , ἀλλά διά ὁ δωρέω ἐγώ πατήρ πειράω „ χωρίς ἁμαρτία . “ μανθάνω οὖν , ὅσος δωρεά ἀπό ὁ πατήρ ἐγώ λαμβάνω , διά ὁ ἐν ἐγώ ἀναγέννησις ὁ ὁ „ υἱοθεσία πνεῦμα “ ἀπολαμβάνω , ἵνα χρηματίζω „ υἱός θεός “ ἀδελφός δέ ἐγώ . ἀναγιγνώσκω γάρ ὁ διά ὁ Δαυΐδ ὑπό ἐγώ λέγω περί σύ πρός ὁ πατήρ φωνή · „ ἀπαγγέλλω ὁ ὄνομα σύ ὁ ἀδελφός ἐγώ , ἐν μέσος ἐκκλησία ὑμνέω σύ . “ ἀδελφός δέ προσεύχομαι ὁ καταξιόω εἷς αὐτός πατήρ οὐ εἰμί εὔλογος · μόνος γάρ ὁ πατήρ μετά ἐγώ καί διά ἐγώ ἀναπεμράω εἰμί σύ προσευχή .
origenes.de-oratione 16.1
Ταῦτ᾿ ουν λέγοντος ἀκούοντες Ἰησοῦ τῷ θεῷ δι᾿ αὐτοῦ εὐχώμεθα , τὸ αὐτὸ λέγοντες πάντες μηδὲ περὶ τοῦ τρόπου τῆς εὐχῆς σχιζόμενοι . ἢ οὐχὶ σχιζόμεθα , ἐὰν οἱ μὲν τῷ πατρὶ οἱ δὲ τῷ υἱῷ εὐχώμεθα , ἰδιωτικὴν ἁμαρτίαν κατὰ πολλὴν ἀκεραιότητα διὰ τὸ ἀβασάνιστον καὶ ἀνεξέταστον ἁμαρτανόντων τῶν προσευχομένων τῷ υἱῷ , εἴτε μετὰ τοῦ πατρὸς εἴτε χωρὶς τοῦ πατρός ; προσευχώμεθα τοίνυν ὡς θεῷ ἐντυγχάνωμεν δὲ ὡς πατρὶ δεώμεθα δὲ ὡς κυρίου εὐχαριστῶμεν δὲ ὡς θεῷ καὶ πατρὶ καὶ κυρίῳ , οὐ πάντως δούλου ὄντι κυρίῳ · ὁ γὰρ „ πατὴρ “ εὐλόγως ἂν νομισθείη τοῦ υἱοῦ καὶ κύριος καὶ τῶν δι᾿ αὐτὸν γενομένων υἱῶν κύριος · ὥσπερ δὲ „ οὐκ ἔστι θεὸς νεκρῶν ἀλλὰ ζώντων , “ οὕτως οὐκ ἔστι κύριος ἀγενῶν δούλων ἀλλὰ τῶν κατὰ μὲν τὰς ἀρχὰς φόβῳ διὰ τὴν νηπιότητα ἐξευγενιζομένων μετὰ δὲ ταῦτα κατὰ τὴν ἀγάπην μακαριωτέραν τῆς ἐν φόβῳ δουλείαν δουλευόντων · εἰσὶ γὰρ καὶ ἐν τῇ ψυχῇ μόνῳ τῷ καρδίας βλέποντι χαρακτῆρες φανεροὶ δούλων θεοῦ καὶ υἱῶν αὐτοῦ .
Lemmas: οὗτος οὖν λέγω ἀκούω Ἰησοῦς ὁ θεός διά αὐτός εὔχομαι , ὁ αὐτός λέγω πᾶς μηδέ περί ὁ τρόπος ὁ εὐχή σχίζω . ἤ οὐ σχίζω , ἐάν ὁ μέν ὁ πατήρ ὁ δέ ὁ υἱός εὔχομαι , ἰδιωτικός ἁμαρτία κατά πολύς ἀκεραιότης διά ὁ ἀβασάνιστος καί ἀνεξέταστος ἁμαρτάνω ὁ προσεύχομαι ὁ υἱός , εἴτε μετά ὁ πατήρ εἴτε χωρίς ὁ πατήρ ; προσεύχομαι τοίνυν ὡς θεός ἐντυγχάνω δέ ὡς πατήρ δέω δέ ὡς κύριος εὐχαριστέω δέ ὡς θεός καί πατήρ καί κύριος , οὐ πάντως δοῦλος εἰμί κύριος · ὁ γάρ „ πατήρ “ εὔλογος ἄν νομίζω ὁ υἱός καί κύριος καί ὁ διά αὐτός γίγνομαι υἱός κύριος · ὥσπερ δέ „ οὐ εἰμί θεός νεκρός ἀλλά ζάω , “ οὕτως οὐ εἰμί κύριος ἀγενής δοῦλος ἀλλά ὁ κατά μέν ὁ ἀρχή φόβος διά ὁ νηπιότης ἐξευγενίζω μετά δέ οὗτος κατά ὁ ἀγάπη μακάριος ὁ ἐν φόβος δουλεία δουλεύω · εἰμί γάρ καί ἐν ὁ ψυχή μόνος ὁ καρδία βλέπω χαρακτήρ φανερός δοῦλος θεός καί υἱός αὐτός .
origenes.de-oratione 16.2
πᾶς τοιγαροῦν ὁ „ τὰ ἐπίγεια “ καὶ „ μικρὰ “ αἰτῶν ἀπὸ τοῦ θεοῦ παρακούει τοῦ ἐντειλαμένου „ ἐπουράνια “ καὶ „ μεγάλα “ αἰτεῖν ἀπὸ τοῦ μηδὲν ἐπίγειον μηδὲ μικρὸν χαρίζεσθαι ἐπισταμένου θεοῦ . ἐὰν δέ τις ἀνθυποφέρῃ τὰ κατὰ τὸ σωματικὸν ἐκ προσευχῆς τοῖς ἁγίοις δωρηθέντα ἀλλὰ καὶ τὴν τοῦ εὐαγγελίου φωνὴν , διδάσκοντος „ τὰ ἐπίγεια “ ἡμῖν προστίθεσθαι καὶ „ τὰ μικρὰ , “ ἀπαντητέον πρὸς αὐτὸν ὅτι , ὥσπερ οὐ λεκτέον , δωρουμένου τινὸς ἡμῖν ὅ τι δή ποτε σῶμα , ὅτι ὁ δεῖνα τὴν σκιὰν ἡμῖν τοῦ σώματος ἐδωρήσατο ( οὐ γὰρ προθέμενος δύο τινὰ χαρίσασθαι , σῶμα καὶ σκιὰν , δέδωκε τὸ σῶμα . ἀλλ᾿ ἡ πρόθεσις τοῦ διδόντος ἐστὶ διδόναι σῶμα , ἐπακολουθεῖ δὲ τῇ δόσει τοῦ σώματος καὶ τὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ ἡμᾶς λαβεῖν ) , οὕτως , εἰ μεγαλοφυεστέρῳ γενομένῳ ἡμῶν τῷ νῷ κατανοήσαιμεν τὰς προηγουμένως ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἡμῖν διδομένας δωρεὰς . οἰκειότατα ἐροῦμεν παρακολουθήματα τῶν μεγάλων καὶ ἐπουρανίων πνευματικῶν χαρισμάτων εἶναι τὰ σωματικὰ , „ ἑκάστῳ “ διδόμενα τῶν ἁγίων „ πρὸς τὸ συμφέρον “ ἢ „ κατ᾿ ἀναλογίαν τῆς πίστεως “ ἢ „ καθὼς βούλεται “ ὁ διδούς · βούλεται δὲ σοφῶς , εἰ καὶ ἡμεῖς μὴ δυνάμεθα ἑκάστῳ τῶν διδομένων αἰτίαν καὶ λόγον ἄξιον τοῦ διδόντος εἰπεῖν .
Lemmas: πᾶς τοιγαροῦν ὁ „ ὁ ἐπίγειος “ καί „ μικρός “ αἰτέω ἀπό ὁ θεός παρακούω ὁ ἐντέλλω „ ἐπουράνιος “ καί „ μέγας “ αἰτέω ἀπό ὁ μηδείς ἐπίγειος μηδέ μικρός χαρίζω ἐπίσταμαι θεός . ἐάν δέ τις ἀνθυποφέρω ὁ κατά ὁ σωματικός ἐκ προσευχή ὁ ἅγιος δωρέω ἀλλά καί ὁ ὁ εὐαγγέλιον φωνή , διδάσκω „ ὁ ἐπίγειος “ ἐγώ προστίθημι καί „ ὁ μικρός , “ ἀπαντητέον πρός αὐτός ὅτι , ὥσπερ οὐ λεκτέος , δωρέω τις ἐγώ ὅς τις δή ποτέ σῶμα , ὅτι ὁ δεῖνα ὁ σκιά ἐγώ ὁ σῶμα δωρέω ( οὐ γάρ προτίθημι δύο τις χαρίζω , σῶμα καί σκιά , δίδωμι ὁ σῶμα . ἀλλά ὁ πρόθεσις ὁ δίδωμι εἰμί δίδωμι σῶμα , ἐπακολουθέω δέ ὁ δόσις ὁ σῶμα καί ὁ ὁ σκιά αὐτός ἐγώ λαμβάνω ) , οὕτως , εἰ μεγαλοφυής γίγνομαι ἐγώ ὁ νόος κατανοέω ὁ προηγέομαι ὑπό ὁ θεός ἐγώ δίδωμι δωρεά . οἰκεῖος λέγω παρακολούθημα ὁ μέγας καί ἐπουράνιος πνευματικός χάρισμα εἰμί ὁ σωματικός , „ ἕκαστος “ δίδωμι ὁ ἅγιος „ πρός ὁ συμφέρω “ ἤ „ κατά ἀναλογία ὁ πίστις “ ἤ „ καθώς βούλομαι “ ὁ δίδωμι · βούλομαι δέ σοφός , εἰ καί ἐγώ μή δύναμαι ἕκαστος ὁ δίδωμι αἰτία καί λόγος ἄξιος ὁ δίδωμι λέγω .
origenes.de-oratione 16.3
μᾶλλον οὖν κεκαρποφορήκει ἀπό τινος στειρώσεως μεταβαλοῦσα ἡ τῆς Ἄννης ψυχὴ ἤπερ τὸ σῶμα , κυῆσαν τὸν Σαμουήλ · καὶ μᾶλλον ὁ Ἐζεκίας θεῖα γεγεννήκει τέκνα νοῦ ἤπερ σώματος , ἐκ τοῦ σωματικοῦ σπέρματος αὐτῶν γεγεννημένων · ἐπὶ πλεῖόν τε ἀπὸ νοητῶν ἐπιβουλῶν ῥυσθέντες ἐτύγχανον Ἐσθὴρ καὶ Μαρδοχαῖος καὶ ὁ λαὸς ἤπερ ἀπὸ τοῦ Ἀμὰν καὶ τῶν συμπνεόντων . . . τοῦ διαφθεῖραι τὴν ψυχὴν αὐτῆς θέλοντος ἄρχοντος τὴν δύναμιν διακεκόφει ἢ ἐκείνου τοῦ Ὀλοφέρνου . τίς δ᾿ οὐκ ἂν ὁμολογήσαι τῷ Ἀνανίᾳ καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ τὴν νοητὴν εὐλογίαν φθάνουσαν ἐπὶ πάντας τοὺς ἁγίους , εἰρημένην ὑπὸ τοῦ Ἰσαὰκ τῷ Ἰακὼβ , τήν · „ δῴη σοι ὁ θεὸς ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ , “ ἐπὶ πλεῖον ἐγγεγονέναι ἤπερ τὴν σωματικὴν δρόσον . τὴν φλόγα νικῶσαν τοῦ Ναβουχοδονόσορ ; μᾶλλον δὲ πεφίμωντο τῷ προφήτῃ Δανιὴλ οἱ ἀόρατοι λέοντες , οὐδὲν ἐνεργῆσαι δυνάμενοι κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ , ἤπερ οἱ αἰσθητοὶ , περὶ ὧν πάντες οἱ ἐντυγχάνοντες αὐτῇ τῇ γραφῇ ἐξειλήφαμεν . τίς δ᾿ οὕτως ἐκπεφεύγει τοῦ κεχειρωμένου ὑπὸ τῷ Ἰησοῦ τῷ σωτῆρι ἡμῶν κήτους τὴν γαστέρα , πάντα τὸν φυγάδα τοῦ θεοῦ καταπίνοντος , ὡς Ἰωνᾶς χωρητικὸς γινόμενος ὡς ἅγιος ἁγίου πνεύματος ;
Lemmas: μάλα οὖν καρποφορέω ἀπό τις στείρωσις μεταβάλλω ὁ ὁ Ἄννα ψυχή ἤ ὁ σῶμα , κυέω ὁ Σαμουήλ · καί μάλα ὁ Ἐζεκίας θεῖος γεννάω τέκνον νόος ἤ σῶμα , ἐκ ὁ σωματικός σπέρμα αὐτός γεννάω · ἐπί πολύς τε ἀπό νοητός ἐπιβουλή ἐρύω τυγχάνω Ἐσθήρ καί Μαρδοχαῖος καί ὁ λαός ἤ ἀπό ὁ Ἀμάν καί ὁ συμπνέω . . . ὁ διαφθείρω ὁ ψυχή αὐτός ἐθέλω ἄρχω ὁ δύναμις διακόπτω ἤ ἐκεῖνος ὁ Ὀλόφερνος . τίς δέ οὐ ἄν ὁμολογέω ὁ Ἀνανίας καί ὁ σύν αὐτός ὁ νοητός εὐλογία φθάνω ἐπί πᾶς ὁ ἅγιος , λέγω ὑπό ὁ Ἰσαάκ ὁ Ἰακώβ , ὁ · „ δίδωμι σύ ὁ θεός ἀπό ὁ δρόσος ὁ οὐρανός , “ ἐπί πολύς ἐγγίγνομαι ἤ ὁ σωματικός δρόσος . ὁ φλόξ νικάω ὁ Ναβουχοδονόσορ ; μάλα δέ φιμόω ὁ προφήτης Δανιήλ ὁ ἀόρατος λέων , οὐδείς ἐνεργέω δύναμαι κατά ὁ ψυχή αὐτός , ἤ ὁ αἰσθητός , περί ὅς πᾶς ὁ ἐντυγχάνω αὐτός ὁ γραφή ἐκλαμβάνω . τίς δέ οὕτως ἐκφεύγω ὁ χειρόω ὑπό ὁ Ἰησοῦς ὁ σωτήρ ἐγώ κῆτος ὁ γαστήρ , πᾶς ὁ φυγάς ὁ θεός καταπίνω , ὡς Ἰωνᾶς χωρητικός γίγνομαι ὡς ἅγιος ἅγιος πνεῦμα ;