origenes.de-oratione 23.3
ταῦτα ἡγοῦμαι συνεξητακέναι τῷ „ πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς “ ὑπὲρ τοῦ ταπεινὴν περὶ θεοῦ ὑπόληψιν τῶν νομιζόντων αὐτὸν εἶναι τοπικῶς „ ἐν οὐρανοῖς “ περιελεῖν καὶ μὴ ἐᾶν τινα ἐν σωματικῷ τόπῳ εἶναι τὸν θεὸν ( ἐπεὶ τούτῳ ἀκόλουθόν ἐστι καὶ σῶμα αὐτὸν εἶναι ) λέγειν , ᾧ ἕπεται δόγματα ἀσεβέστατα , τὸ διαιρετὸν καὶ ὑλικὸν καὶ φθαρτὸν αὐτὸν εἶναι ὑπολαμβάνειν · πᾶν γὰρ σῶμα διαιρετόν ἐστι καὶ ὑλικὸν καὶ φθαρτόν · ἢ λεγέτωσαν ἡμῖν μὴ κενοπαθοῦντες ἀλλὰ τρανῶς καταλαμβάνειν φάσκοντες . πῶς οἷόν τε ἐστὶν ἑτέρας ( εἶναι ) φύσεως παρὰ τὴν ὑλικήν . ἐπεὶ δὲ καὶ πρὸ τῆς σωματικῆς Χριστοῦ ἐπιδημίας γραμμάτων πολλὰ τὸ ἐν σωματικῷ τόπῳ εἶναι τὸν θεὸν λέγειν δοκεῖ . οὐκ ἄτοπόν μοι φαίνεται ὀλίγα κἀκείνων παραθέσθαι ὑπὲρ τοῦ πάντα περισπασμὸν ἀφελεῖν ἀπὸ τῶν διὰ τὸν ἰδιωτισμὸν τὸ ὅσον ἐπ᾿ αὐτοῖς μικρῷ καὶ βραχεῖ τόπῳ ἐμπεριλαμβανόντων τὸν ἐπὶ πάντων θεόν . καὶ πρῶτόν γε ἐν τῇ Γενέσει „ Ἀδὰμ “ καὶ Εὔα , φησὶν , „ ἤκουσαν τῆς φωνῆς κυρίου τοῦ θεοῦ περιπατοῦντος τὸ δειλινὸν ἐν τῷ παραδείσῳ · καὶ ἐκρύβησαν ὅ τε Ἀδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου κυρίου τοῦ θεοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου . “ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς εἰς τοὺς θησαυροὺς τῆς λέξεως ἐλθεῖν μὴ βουλομένους ἀλλὰ μηδὲ τὴν ἀρχὴν κρούοντας „ τὴν θύραν “ αὐτῆς , εἰ δύνανται παραστῆσαι κύριον τὸν θεὸν , τὸν πληροῦντα „ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν , “ τὸν , ὡς αὐτοὶ ὑπολαμβάνουσι , σωματικώτερον „ οὐρανῷ “ θρόνῳ χρώμενον καὶ „ τῇ γῇ “ ὑποποδίῳ „ τῶν ποδῶν αὐτοῦ , “ ὑπὸ οὕτω βραχέος συγκρίσει τοῦ παντὸς οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς περιέχεσθαι τόπου , ὥστε ὃν ὑπολαμβάνουσι σωματικὸν παράδεισον μὴ ἐκπληροῦσθαι ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἀλλὰ τοσούτῳ αὐτοῦ εἶναι τῷ μεγέθει μείζονα , ὡς καὶ περιπατοῦντα χωρεῖν αὐτὸν , ἀκουομένης „ φωνῆς “ ἀπὸ τῆς βάσεως τῶν ποδῶν αὐτοῦ . ἔτι δὲ κατ᾿ ἐκείνους ἀτοπώτερον τὸ αἰδουμένους τὸν θεὸν διὰ τὴν παράβασιν τὸν Ἀδὰμ καὶ τὴν Εὔαν κρύπτεσθαι „ ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου . “ οὐδὲ γὰρ λέγεται ὅτι οὕτως ἠθέλησαν κρύπτεσθαι , ἀλλ᾿ ὄντως „ ἐκρύβησαν . “ πῶς δὲ κατ᾿ αὐτοὺς πυνθάνεται τοῦ Ἀδὰμ ὁ θεὸς λέγων · „ ποῦ εἶ ; “
Lemmas: οὗτος ἡγέομαι συνεξετάζω ὁ „ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός “ ὑπέρ ὁ ταπεινός περί θεός ὑπόληψις ὁ νομίζω αὐτός εἰμί τοπικός „ ἐν οὐρανός “ περιαιρέω καί μή ἐάω τις ἐν σωματικός τόπος εἰμί ὁ θεός ( ἐπεί οὗτος ἀκόλουθος εἰμί καί σῶμα αὐτός εἰμί ) λέγω , ὅς ἕπομαι δόγμα ἀσεβής , ὁ διαιρετός καί ὑλικός καί φθαρτός αὐτός εἰμί ὑπολαμβάνω · πᾶς γάρ σῶμα διαιρετός εἰμί καί ὑλικός καί φθαρτός · ἤ λέγω ἐγώ μή κενοπαθέω ἀλλά τρανής καταλαμβάνω φάσκω . πῶς οἷος τε εἰμί ἕτερος ( εἰμί ) φύσις παρά ὁ ὑλικός . ἐπεί δέ καί πρό ὁ σωματικός Χριστός ἐπιδημία γράμμα πολύς ὁ ἐν σωματικός τόπος εἰμί ὁ θεός λέγω δοκέω . οὐ ἄτοπος ἐγώ φαίνω ὀλίγος ἐκεῖνος παρατίθημι ὑπέρ ὁ πᾶς περισπασμός ἀφαιρέω ἀπό ὁ διά ὁ ἰδιωτισμός ὁ ὅσος ἐπί αὐτός μικρός καί βραχύς τόπος ἐμπεριλαμβάνω ὁ ἐπί πᾶς θεός . καί πρῶτος γε ἐν ὁ Γένεσις „ Ἀδάμ “ καί Εὔα , φημί , „ ἀκούω ὁ φωνή κύριος ὁ θεός περιπατέω ὁ δειλινός ἐν ὁ παράδεισος · καί κρύπτω ὁ τε Ἀδάμ καί ὁ γυνή αὐτός ἀπό πρόσωπον κύριος ὁ θεός ἐν μέσος ὁ ξύλον ὁ παράδεισος . “ λέγω πρός ὁ εἰς ὁ θησαυρός ὁ λέξις ἔρχομαι μή βούλομαι ἀλλά μηδέ ὁ ἀρχή κρούω „ ὁ θύρα “ αὐτός , εἰ δύναμαι παρίστημι κύριος ὁ θεός , ὁ πληρόω „ ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , “ ὁ , ὡς αὐτός ὑπολαμβάνω , σωματικός „ οὐρανός “ θρόνος χράω καί „ ὁ γῆ “ ὑποπόδιον „ ὁ πούς αὐτός , “ ὑπό οὕτως βραχύς σύγκρισις ὁ πᾶς οὐρανός καί ὁ γῆ περιέχω τόπος , ὥστε ὅς ὑπολαμβάνω σωματικός παράδεισος μή ἐκπληρόω ὑπό ὁ θεός ἀλλά τοσοῦτος αὐτός εἰμί ὁ μέγεθος μέγας , ὡς καί περιπατέω χωρέω αὐτός , ἀκούω „ φωνή “ ἀπό ὁ βάσις ὁ πούς αὐτός . ἔτι δέ κατά ἐκεῖνος ἄτοπος ὁ αἰδέομαι ὁ θεός διά ὁ παράβασις ὁ Ἀδάμ καί ὁ Εὔα κρύπτω „ ἀπό πρόσωπον ὁ θεός ἐν μέσος ὁ ξύλον ὁ παράδεισος . “ οὐδέ γάρ λέγω ὅτι οὕτως ἐθέλω κρύπτω , ἀλλά ὄντως „ κρύπτω . “ πῶς δέ κατά αὐτός πυνθάνομαι ὁ Ἀδάμ ὁ θεός λέγω · „ ποῦ εἰμί ; “