origenes.de-oratione 29.14
ἴδωμεν οὖν τὴν ἱστορίαν , εἰ χρησίμως ὑμῖν παρεβάλομεν αὐτὴν πρὸς λύσιν τοῦ ἀπεμφαίνοντος ἐν τῷ „ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμὸν “ καὶ ἐν ταῖς ἀποστολικαῖς λέξεσιν . ἐπιθυμήσαντες „ ἐπιθυμίαν “ „ ὁ ἐπίμικτος ὁ “ ἐν υἱοῖς Ἰσραὴλ „ ἔκλαιον καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ “ σὺν αὐτοῖς . καὶ φανερὸν ὅτι ὅσον οὐκ εἶχον τὰ ἐπιθυμούμενα . κόρον οὐκ ἠδύναντο αὐτῶν λαβεῖν οὐδὲ παύσασθαι τοῦ πάθους · ἀλλὰ καὶ ὁ φιλάνθρωπος καὶ ἀγαθὸς θεὸς , διδοὺς αὐτοῖς τὸ ἐπιθυμούμενον , οὐχ οὕτως ἐβούλετο διδόναι , ὥστε καταλιπέσθαι ἐν αὐτοῖς ἐπιθυμίαν . διόπερ φησὶ μὴ „ μίαν ἡμέραν “ φάγεσθαι αὐτοὺς τὰ „ κρέα “ ( ἔμενε γὰρ ἂν τὸ πάθος αὐτῶν ἐν τῇ ψυχῇ πεπυρωμένῃ καὶ φλεγομένῃ ὑπ᾿ αὐτοῦ , εἰ ἐπ᾿ ὀλίγον τῶν κρεῶν μετειλήφεσαν ) , ἀλλ᾿ οὐδὲ ἐπὶ „ δύο “ δίδωσιν αὐτοῖς τὸ ἐπιθυμούμενον „ ἡμέρας “ · βουλόμενος δὲ αὐτὸ προσκορὲς αὐτοῖς ποιῆσαι , οἱονεὶ οὐκ ἐπαγγέλλεται ἀλλὰ τῷ συνιέναι δυναμένῳ ἀπειλεῖ δι᾿ ὧν χαρίζεσθαι αὐτοῖς ἐδόκει , λέγων · „ οὐδὲ πέντε “ μόνας ποιήσετε „ ἡμέρας “ ἐσθίοντες τὰ „ κρέα “ οὐδὲ τὰς τούτων διπλασίους οὐδὲ ἔτι τὰς ἐκείνων διπλασίους , ἀλλ᾿ ἐπὶ τοσοῦτον „ φάγεσθε , “ ἐφ᾿ ὅλον κρεωφαγοῦντες μῆνα , „ ἕως ἐξέλθῃ ἐκ τῶν μυκτήρων “ μετὰ χολερικοῦ πάθους τὸ νενομισμένον ὑμῖν καλὸν καὶ ἡ περὶ αὐτὸ ψεκτὴ καὶ αἰσχρὰ ἐπιθυμία · ἵν᾿ ὑμᾶς ἀπαλλάξω τοῦ βίου μηκέτι ἐπιθυμοῦντας , καὶ τοιοῦτοι ἐξελθόντες δυνηθῆτε ὡς καθαροὶ ἀπὸ ἐπιθυμίας μεμνημένοι τε . δι᾿ ὅσων πόνων αὐτῆς ἀπηλλάγητε , ἤτοι μηδαμῶς αὐτῇ περιπεσεῖν ἔτι ἢ , εἰ ἄρα τοῦτό ποτε γίνεται , μακραῖς χρόνων περιόδοις , ἐπιλανθανόμενοι ὧν πεπόνθατε διὰ τὴν ἐπιθυμίαν , ἐὰν μὴ ἑαυτοῖς προσέχητε καὶ τὸν τελείως ἀπαλλάττοντα πάθους παντὸς λόγον ἀναλάβητε , τοῖς κακοῖς περιπέσητε ὕστερόν τε τῆς γενέσεως ἐπιθυμήσαντες πάλιν δεηθῆτε τοῦ δὶς τυχεῖν ὧν ἐπιθυμεῖτε , μισήσαντες τὸ ἐπιθυμούμενον , καὶ τότε οὕτω παλινδρομεῖν ἐπὶ τὰ καλὰ καὶ τὴν οὐράνιον τροφὴν , ἧς καταφρονήσαντες τῶν χειρόνων ὠρέχθησαν .
Lemmas: ὁράω οὖν ὁ ἱστορία , εἰ χρήσιμος σύ παραβάλλω αὐτός πρός λύσις ὁ ἀπεμφαίνω ἐν ὁ „ μή εἰσφέρω ἐγώ εἰς πειρασμός “ καί ἐν ὁ ἀποστολικός λέξις . ἐπιθυμέω „ ἐπιθυμία “ „ ὁ ἐπίμικτος ὁ “ ἐν υἱός Ἰσραήλ „ κλαίω καί ὁ υἱός Ἰσραήλ “ σύν αὐτός . καί φανερός ὅτι ὅσος οὐ ἔχω ὁ ἐπιθυμέω . κόρος οὐ δύναμαι αὐτός λαμβάνω οὐδέ παύω ὁ πάθος · ἀλλά καί ὁ φιλάνθρωπος καί ἀγαθός θεός , δίδωμι αὐτός ὁ ἐπιθυμέω , οὐ οὕτως βούλομαι δίδωμι , ὥστε καταλείπω ἐν αὐτός ἐπιθυμία . διόπερ φημί μή „ εἷς ἡμέρα “ ἐσθίω αὐτός ὁ „ κρέας “ ( μένω γάρ ἄν ὁ πάθος αὐτός ἐν ὁ ψυχή πυρόω καί φλέγω ὑπό αὐτός , εἰ ἐπί ὀλίγος ὁ κρέας μεταλαμβάνω ) , ἀλλά οὐδέ ἐπί „ δύο “ δίδωμι αὐτός ὁ ἐπιθυμέω „ ἡμέρα “ · βούλομαι δέ αὐτός προσκορής αὐτός ποιέω , οἱονεί οὐ ἐπαγγέλλω ἀλλά ὁ συνίημι δύναμαι ἀπειλέω διά ὅς χαρίζω αὐτός δοκέω , λέγω · „ οὐδέ πέντε “ μόνος ποιέω „ ἡμέρα “ ἐσθίω ὁ „ κρέας “ οὐδέ ὁ οὗτος διπλάσιος οὐδέ ἔτι ὁ ἐκεῖνος διπλάσιος , ἀλλά ἐπί τοσοῦτος „ ἐσθίω , “ ἐπί ὅλος κρεωφαγοέω μείς , „ ἕως ἐξέρχομαι ἐκ ὁ μυκτήρ “ μετά χολερικός πάθος ὁ νομίζω σύ καλός καί ὁ περί αὐτός ψεκτός καί αἰσχρός ἐπιθυμία · ἵνα σύ ἀπαλλάσσω ὁ βίος μηκέτι ἐπιθυμέω , καί τοιοῦτος ἐξέρχομαι δύναμαι ὡς καθαρός ἀπό ἐπιθυμία μιμνῄσκω τε . διά ὅσος πόνος αὐτός ἀπαλλάσσω , ἤτοι μηδαμῶς αὐτός περιπίπτω ἔτι ἤ , εἰ ἄρα οὗτος ποτέ γίγνομαι , μακρός χρόνος περίοδος , ἐπιλανθάνομαι ὅς πάσχω διά ὁ ἐπιθυμία , ἐάν μή ἑαυτοῦ προσέχω καί ὁ τέλειος ἀπαλλάσσω πάθος πᾶς λόγος ἀναλαμβάνω , ὁ κακός περιπίπτω ὕστερον τε ὁ γένεσις ἐπιθυμέω πάλιν δέω ὁ δίς τυγχάνω ὅς ἐπιθυμέω , μισέω ὁ ἐπιθυμέω , καί τότε οὕτως παλινδρομέω ἐπί ὁ καλός καί ὁ οὐράνιος τροφή , ὅς καταφρονέω ὁ κακός ὀρέγω .