ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
origenes.de-oratione 2.1
Ἀλλ᾿ εἰκὸς , Ἀμβρόσιε θεοσεβέστατε καὶ φιλοπονώτατε καὶ Τατιανὴ κοσμιωτάτη καὶ ἀνδρειοτάτη ( ἀφ᾿ ἧς ἐκλελοιπέναι „ τὰ γυναικεῖα “ ὃν τρόπον ἐκλελοίπει τῇ Σάῤῥᾳ ἤδη εὔχομαι ) , ὑμᾶς ἀπορεῖν τί δή ποτε , περὶ εὐχῆς προκειμένου ἡμῖν τοῦ λόγου , ταῦτα ἐν προοιμίοις περὶ τῶν ἀδυνάτων ἀνθρώποις δυνατῶν χάριτι θεοῦ γινομένων εἴρηται . ἓν τῶν ἀδυνάτων ὅσον ἐπὶ τῇ ἀσθενείᾳ ἡμῶν πείθομαι τυγχάνειν τρανῶσαι τὸν περὶ τῆς εὐχῆς ἀκριβῶς καὶ θεοπρεπῶς πάντα λόγον καὶ τὸν περὶ τοῦ , τίνα τρόπον εὔχεσθαι δεῖ , καὶ τίνα ἐπὶ τῆς εὐχῆς λέγειν πρὸς θεὸν . καὶ ποῖοι καιροὶ ποίων καιρῶν πρὸς τὴν εὐχήν εἰσιν ἐπιτηδειότεροι . . . . . . . . . . . . . . . . . . τὸν διὰ τὴν ὑπερβολὴν „ τῶν ἀποκαλύψεων “ εὐλαβούμενον , „ μή τις “ εἰς αὐτὸν „ λογίσηται ὑπὲρ ὃ βλέπει “ „ ἢ ἀκούει ἐξ “ αὐτοῦ , ὁμολογεῖν „ καθὸ δεῖ “ προσεύχεσθαι μὴ εἰδέναι · ὃ γὰρ δεῖ προσεύξασθαι , φησὶ , „ καθὸ δεῖ οὐκ οἴδαμεν . “ ἀναγκαῖον δὲ οὐ τὸ προσεύχεσθαι μόνον ἀλλὰ καὶ τὸ προσεύχεσθαι „ καθὸ δεῖ “ καὶ προσεύχεσθαι ὃ δεῖ . ἵνα γὰρ καὶ ὃ δεῖ προσεύχεσθαι δυνηθῶμεν καταλαβεῖν , ἐλλιπές ἐστι τοῦτο , ἐὰν μὴ καὶ τὸ „ καθὸ δεῖ “ προσλάβωμεν . τί δὲ ἡμῖν ὄφελος τοῦ „ καθὸ δεῖ , “ μὴ εἰδόσιν εὔχεσθαι ὃ δεῖ ;
Lemmas: ἀλλά ἔοικα , Ἀμβρόσιος θεοσεβής καί φιλόπονος καί Τατιανή κόσμιος καί ἀνδρεῖος ( ἀπό ὅς ἐκλείπω „ ὁ γυναικεῖος “ ὅς τρόπος ἐκλείπω ὁ Σάρρα ἤδη εὔχομαι ) , σύ ἀπορέω τίς δή ποτέ , περί εὐχή πρόκειμαι ἐγώ ὁ λόγος , οὗτος ἐν προοίμιον περί ὁ ἀδύνατος ἄνθρωπος δυνατός χάρις θεός γίγνομαι λέγω . εἷς ὁ ἀδύνατος ὅσος ἐπί ὁ ἀσθένεια ἐγώ πείθω τυγχάνω τρανόω ὁ περί ὁ εὐχή ἀκριβής καί θεοπρεπής πᾶς λόγος καί ὁ περί ὁ , τίς τρόπος εὔχομαι δέω , καί τίς ἐπί ὁ εὐχή λέγω πρός θεός . καί ποῖος καιρός ποῖος καιρός πρός ὁ εὐχή εἰμί ἐπιτήδειος . . . . . . . . . . . . . . . . . . ὁ διά ὁ ὑπερβολή „ ὁ ἀποκάλυψις “ εὐλαβέομαι , „ μή τις “ εἰς αὐτός „ λογίζομαι ὑπέρ ὅς βλέπω “ „ ἤ ἀκούω ἐκ “ αὐτός , ὁμολογέω „ καθό δέω “ προσεύχομαι μή οἶδα · ὅς γάρ δέω προσεύχομαι , φημί , „ καθό δέω οὐ οἶδα . “ ἀναγκαῖος δέ οὐ ὁ προσεύχομαι μόνος ἀλλά καί ὁ προσεύχομαι „ καθό δέω “ καί προσεύχομαι ὅς δέω . ἵνα γάρ καί ὅς δέω προσεύχομαι δύναμαι καταλαμβάνω , ἐλλιπής εἰμί οὗτος , ἐάν μή καί ὁ „ καθό δέω “ προσλαμβάνω . τίς δέ ἐγώ ὄφελος ὁ „ καθό δέω , “ μή οἶδα εὔχομαι ὅς δέω ;
origenes.de-oratione 2.3
ἀλλὰ ταῦτα πάντα ἐπιστάμενος Παῦλος καὶ τούτων πολλαπλασίονα ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν τοῦ τε εὐαγγελικοῦ πληρώματος παραθέσθαι δυνάμενος μετὰ ποικιλότητος τῆς εἰς ἕκαστον διηγήσεως , ἀπὸ διαθέσεως οὐ μετριαζούσης μόνον ἀλλὰ καὶ ἀληθευούσης φησίν ( ὁρῶν δὲ καὶ μετὰ ταῦτα πάντα ὅσον ἀπολείπεται τοῦ εἰδέναι προσεύξασθαι τί δεῖ „ καθὸ δεῖ “ ) · τὸ δὲ ὅ τι προσεύξασθαι δεῖ „ καθὸ δεῖ οὐκ οἴδαμεν “ · καὶ τοῦτο τῷ λόγῳ προστίθησιν . ὅθεν ἀναπληροῦται τὸ ἐλλεῖπον τῷ μὴ εἰδότι μὲν ἑαυτὸν δὲ ἄξιον τοῦ ἀναπληρωθῆναι ἐν αὐτῷ τὸ ἐλλεῖπον παρασκευάσαντι . λέγει γὰρ ὅτι αὐτὸ τὸ πνεῦμα στεναγμοῖς ἀλαλήτοις ὑπερεντυγχάνει τῷ θεῷ · ὁ δὲ ἐρευνῶν τὰς καρδίας οἶδε τί τὸ φρόνημα τοῦ πνεύματος , ὅτι κατὰ θεὸν ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἁγίων . “ τὸ δὲ ἐν ταῖς καρδίαις τῶν μακαρίων κρᾶζον „ ἀββὰ ὁ πατὴρ “ „ πνεῦμα . “ ἐπιστάμενον ἐπιμελῶς τοὺς ἐν τῷ σκήνει στεναγμοὺς . ἀξίους τυγχάνοντας εἰς τὸ βαρῦναι τοὺς πεπτωκότας ἢ παραβεβηκότας , „ στεναγμοῖς ἀλαλήτοις ὑπερεντυγχάνει τῷ θεῷ . “ τοὺς ἡμετέρους διὰ τὴν πολλὴν φιλανθρωπίαν καὶ συμπάθειαν ἀναδεχόμενον στεναγμούς · κατὰ δὲ τὴν ἐν αὐτῷ σοφίαν ὁρῶν τὴν ταπεινωθεῖσαν „ εἰς χοῦν “ ψυχὴν ἡμῶν καὶ ἐν τῷ σώματι „ τῆς ταπεινώσεως “ καθειργμένην , οὐ τοῖς τυχοῦσι „ στεναγμοῖς “ χρώμενον „ ὑπερεντυγχάνει τῷ θεῷ “ ἀλλά τισιν „ ἀλαλήτοις , “ ἐχομένοις τῶν ἀῤῥήτων λόγων , ὧν οὐκ ἔστιν ἀνθρώπῳ λαλεῖν . τοῦτο δὴ τὸ πνεῦμα . οὐκ ἀρκούμενον τῷ ἐντυγχάνειν τῷ θεῷ , ἐπιτεῖνον τὴν ἔντευξιν „ ὑπερεντυγχάνει , “ ἐγὼ οἶμαι ὅτι περὶ τῶν ὑπερνικώντων , ὁποῖος Παῦλος ἦν λέγων · „ ἀλλ᾿ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν . “ εἰκὸς δ᾿ ὅτι „ ἐντυγχάνει “ μόνον περὶ τῶν οὐ τηλικούτων μὲν , ὡς ὑπερνικᾶν , οὐ τοιούτων δὲ πάλιν , ὥστε νικᾶσθαι , ἀλλὰ νικώντων .
Lemmas: ἀλλά οὗτος πᾶς ἐπίσταμαι Παῦλος καί οὗτος πολλαπλασίων ἀπό νόμος καί προφήτης ὁ τε εὐαγγελικός πλήρωμα παρατίθημι δύναμαι μετά ποικιλότης ὁ εἰς ἕκαστος διήγησις , ἀπό διάθεσις οὐ μετριάζω μόνος ἀλλά καί ἀληθεύω φημί ( ὁράω δέ καί μετά οὗτος πᾶς ὅσος ἀπολείπω ὁ οἶδα προσεύχομαι τίς δέω „ καθό δέω “ ) · ὁ δέ ὅς τις προσεύχομαι δέω „ καθό δέω οὐ οἶδα “ · καί οὗτος ὁ λόγος προστίθημι . ὅθεν ἀναπληρόω ὁ ἐλλείπω ὁ μή οἶδα μέν ἑαυτοῦ δέ ἄξιος ὁ ἀναπληρόω ἐν αὐτός ὁ ἐλλείπω παρασκευάζω . λέγω γάρ ὅτι αὐτός ὁ πνεῦμα στεναγμός ἀλάλητος ὑπερεντυγχάνω ὁ θεός · ὁ δέ ἐρευνάω ὁ καρδία οἶδα τίς ὁ φρόνημα ὁ πνεῦμα , ὅτι κατά θεός ἐντυγχάνω ὑπέρ ἅγιος . “ ὁ δέ ἐν ὁ καρδία ὁ μακάριος κράζω „ ἀἀββός ὁ πατήρ “ „ πνεῦμα . “ ἐπίσταμαι ἐπιμελής ὁ ἐν ὁ σκῆνος στεναγμός . ἄξιος τυγχάνω εἰς ὁ βαρύνω ὁ πίπτω ἤ παραβαίνω , „ στεναγμός ἀλάλητος ὑπερεντυγχάνω ὁ θεός . “ ὁ ἡμέτερος διά ὁ πολύς φιλανθρωπία καί συμπάθεια ἀναδέχομαι στεναγμός · κατά δέ ὁ ἐν αὐτός σοφία ὁράω ὁ ταπεινόω „ εἰς χοῦς “ ψυχή ἐγώ καί ἐν ὁ σῶμα „ ὁ ταπείνωσις “ κατείργω , οὐ ὁ τυγχάνω „ στεναγμός “ χράω „ ὑπερεντυγχάνω ὁ θεός “ ἀλλά τις „ ἀλάλητος , “ ἔχω ὁ ἄρρητος λόγος , ὅς οὐ εἰμί ἄνθρωπος λαλέω . οὗτος δή ὁ πνεῦμα . οὐ ἀρκέω ὁ ἐντυγχάνω ὁ θεός , ἐπιτείνω ὁ ἔντευξις „ ὑπερεντυγχάνω , “ ἐγώ οἴομαι ὅτι περί ὁ ὑπερνικάω , ὁποῖος Παῦλος εἰμί λέγω · „ ἀλλά ἐν οὗτος πᾶς ὑπερνικάω . “ ἔοικα δέ ὅτι „ ἐντυγχάνω “ μόνος περί ὁ οὐ τηλικοῦτος μέν , ὡς ὑπερνικάω , οὐ τοιοῦτος δέ πάλιν , ὥστε νικάω , ἀλλά νικάω .
origenes.de-oratione 2.5
αἱ τοιαῦται δὲ εὐχαὶ αἱ ὄντως πνευματικαὶ , προσευχομένου ἐν τῇ καρδίᾳ τῶν ἁγίων τοῦ πνεύματος , ἀνεγράφησαν , πεπληρωμέναι ἀποῤῥήτων καὶ θαυμασίων δογμάτων · ἐν μὲν γὰρ τῇ πρώτῃ τῶν Βασιλειῶν ἐκ μέρους ἡ τῆς Ἄννης ( ὅλη γὰρ . „ ὅτε ἐπλήθυνε προσευχομένη ἐνώπιον κυρίου , “ λαλοῦσα „ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς , “ οὐκ † ἐχάρη γραφῇ ) , ἐν δὲ ψαλμοῖς ὁ ἑκκαιδέκατος ψαλμὸς „ προσευχὴ τοῦ Δαυΐδ “ ἐπιγέγραπται , καὶ ὁ ἔνατος καὶ ὀγδοηκοστὸς „ προσευχὴ τῷ Μωϋσεῖ , ἀνθρώπῳ τοῦ θεοῦ , “ καὶ ὁ πρῶτος καὶ ἑκατοστὸς „ προσευχὴ τῷ πτωχῷ , ὅταν ἀκηδιάσῃ καὶ ἐναντίον κυρίου ἐκχέῃ τὴν δέησιν αὐτοῦ “ · αἵτινες προσευχαὶ , ἐπεὶ ἀληθῶς ἦσαν προσευχαὶ γινόμεναι πνεύματι λεγόμεναί τε , καὶ τῶν δογμάτων τῆς τοῦ θεοῦ σοφίας πεπλήρωνται , ὥστε εἰπεῖν ἄν τινα περὶ τῶν ἐν αὐταῖς ἐπαγγελλομένων · „ τίς σοφὸς , καὶ συνήσει ταύτας ; καὶ συνετὸς , καὶ ἐπιγνώσεται αὐτάς ; “
Lemmas: ὁ τοιοῦτος δέ εὐχή ὁ ὄντως πνευματικός , προσεύχομαι ἐν ὁ καρδία ὁ ἅγιος ὁ πνεῦμα , ἀναγράφω , πληρόω ἀπόρρητος καί θαυμάσιος δόγμα · ἐν μέν γάρ ὁ πρῶτος ὁ Βασίλεια ἐκ μέρος ὁ ὁ Ἄννα ( ὅλος γάρ . „ ὅτε πληθύνω προσεύχομαι ἐνώπιον κύριος , “ λαλέω „ ἐν ὁ καρδία αὐτός , “ οὐ † χαίρω γραφή ) , ἐν δέ ψαλμός ὁ ἑκκαιδέκατος ψαλμός „ προσευχή ὁ Δαυΐδ “ ἐπιγράφω , καί ὁ ἔνατος καί ὀγδοηκοστός „ προσευχή ὁ Μωϋσῆς , ἄνθρωπος ὁ θεός , “ καί ὁ πρῶτος καί ἑκατοστός „ προσευχή ὁ πτωχός , ὅταν ἀκηδιάω καί ἐναντίον κύριος ἐκχέω ὁ δέησις αὐτός “ · ὅστις προσευχή , ἐπεί ἀληθής εἰμί προσευχή γίγνομαι πνεῦμα λέγω τε , καί ὁ δόγμα ὁ ὁ θεός σοφία πληρόω , ὥστε λέγω ἄν τις περί ὁ ἐν αὐτός ἐπαγγέλλω · „ τίς σοφός , καί συνίημι οὗτος ; καί συνετός , καί ἐπιγιγνώσκω αὐτός ; “
origenes.de-oratione 2.6
ἐπεὶ τοίνυν τηλικοῦτόν ἐστι τὸ περὶ τῆς εὐχῆς διαλαβεῖν , ὡς δεῖσθαι τοῦ καὶ εἰς τοῦτο φωτίζοντος πατρὸς καὶ αὐτοῦ τοῦ πρωτοτόκου λόγου διδάσκοντος τοῦ τε πνεύματος ἐνεργοῦντος εἰς τὸ νοεῖν καὶ λέγειν ἀξίως τοῦ τηλικούτου προβλήματος , εὐξάμενος ὡς ἄνθρωπος ( οὐ γάρ που ἐμαυτῷ δίδωμι χωρεῖν τὴν προσευχὴν ) τοῦ πνεύματος πρὸ τοῦ λόγου τυχεῖν τῆς εὐχῆς ἀξιῶ , ἵνα λόγος πληρέστατος καὶ πνευματικὸς ἡμῖν δωρηθῇ , καὶ αἱ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις ἀναγεγραμμέναι σαφηνισθῶσιν εὐχαί . ἀρκτέον ουν ἤδη τοῦ περὶ τῆς εὐχῆς λόγου .
Lemmas: ἐπεί τοίνυν τηλικοῦτος εἰμί ὁ περί ὁ εὐχή διαλαμβάνω , ὡς δέω ὁ καί εἰς οὗτος φωτίζω πατήρ καί αὐτός ὁ πρωτότοκος λόγος διδάσκω ὁ τε πνεῦμα ἐνεργέω εἰς ὁ νοέω καί λέγω ἄξιος ὁ τηλικοῦτος πρόβλημα , εὔχομαι ὡς ἄνθρωπος ( οὐ γάρ που ἐμαυτοῦ δίδωμι χωρέω ὁ προσευχή ) ὁ πνεῦμα πρό ὁ λόγος τυγχάνω ὁ εὐχή ἀξιόω , ἵνα λόγος πλήρης καί πνευματικός ἐγώ δωρέω , καί ὁ ἐν ὁ εὐαγγέλιον ἀναγράφω σαφηνίζω εὐχή . ἄρχω οὖν ἤδη ὁ περί ὁ εὐχή λόγος .
origenes.de-oratione 3.1
Πρῶτον δὴ τὸ ὄνομα τῆς εὐχῆς ὅσον ἐπὶ παρατηρήσει τῇ ἐμῇ εὑρίσκω κείμενον , ἡνίκα ὁ Ἰακὼβ , φυγὰς γενόμενος τῆς ὀργῆς „ τοῦ ἀδελφοῦ “ ἑαυτοῦ Ἠσαῦ , ἀπῄει „ εἰς τὴν Μεσοποταμίαν “ κατὰ τὰς ὑποθήκας Ἰσαὰκ καὶ Ῥεβέκκας . οὕτω δὲ ἔχει ἡ λέξις · „ καὶ ηὔξατο Ἰακὼβ εὐχὴν , λέγων · ἐὰν ᾖ κύριος ὁ θεὸς μετ᾿ ἐμοῦ καὶ διαφυλάξῃ με ἐν τῇ ὁδῷ ταύτῃ . ᾗ ἐγὼ πορεύομαι , καὶ δώῃ μοι ἄρτον φαγεῖν καὶ ἱμάτιον περιβαλέσθαι καὶ ἀποστρέψῃ με μετὰ σωτηρίας εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου · καὶ ἔσται κύριός μοι εἰς θεὸν , καὶ ὁ λίθος οὗτος , ὃν ἔστησα στήλην , ἔσται μοι οἶκος θεοῦ , καὶ πάντων ὧν ἐάν μοι δῷς δεκάτην ἀποδεκατώσω αὐτά σοι . “ . . . . . . . . . . . .
Lemmas: πρῶτος δή ὁ ὄνομα ὁ εὐχή ὅσος ἐπί παρατήρησις ὁ ἐμός εὑρίσκω κεῖμαι , ἡνίκα ὁ Ἰακώβ , φυγάς γίγνομαι ὁ ὀργή „ ὁ ἀδελφός “ ἑαυτοῦ Ἠσαῦ , ἀπέρχομαι „ εἰς ὁ Μεσοποταμία “ κατά ὁ ὑποθήκη Ἰσαάκ καί Ῥεβέκκα . οὕτως δέ ἔχω ὁ λέξις · „ καί εὔχομαι Ἰακώβ εὐχή , λέγω · ἐάν εἰμί κύριος ὁ θεός μετά ἐγώ καί διαφυλάσσω ἐγώ ἐν ὁ ὁδός οὗτος . ᾗ ἐγώ πορεύω , καί δίδωμι ἐγώ ἄρτος ἐσθίω καί ἱμάτιον περιβάλλω καί ἀποστρέφω ἐγώ μετά σωτηρία εἰς ὁ οἶκος ὁ πατήρ ἐγώ · καί εἰμί κύριος ἐγώ εἰς θεός , καί ὁ λίθος οὗτος , ὅς ἵστημι στήλη , εἰμί ἐγώ οἶκος θεός , καί πᾶς ὅς ἄν ἐγώ δίδωμι δέκατος ἀποδεκατόω αὐτός σύ . “ . . . . . . . . . . . .
origenes.de-oratione 3.2
ἔνθα καὶ σημειωτέον ἐστὶν ὅτι τὸ ὄνομα τῆς εὐχῆς παρελήφθη ( πολλαχοῦ ἑτέρας οὔσης παρὰ τὴν προσευχὴν ) ἐπὶ τοῦ μετὰ εὐχῆς ἐπαγγελλομένου τάδε τινὰ ποιήσειν , εἰ τύχοι ἀπὸ θεοῦ τῶνδε . τάσσεται μέντοι καὶ ἐπὶ τοῖς κατὰ συνήθειαν ἡμῶν λεγομένοις ἡ ὀνομασία · ὥσπερ ἐν Ἐξόδῳ εὕρομεν οὕτως μετὰ τὴν ἐπὶ τοῖς βατράχοις μάστιγα , τῇ τάξει τῶν δέκα οὖσαν δευτέραν , . . . . . . . . . . . . , ἐκάλεσε Φαραὼ Μωϋσέα καὶ Ἀαρὼν καὶ εἶπεν αὐτοῖς · εὔξασθε περὶ ἐμοῦ πρὸς κύριον . καὶ περιελέτω τοὺς βατράχους ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ τοῦ λαοῦ μου · καὶ ἐξαποστελῶ τὸν λαὸν , καὶ θύσωσι κυρίῳ . “ ἐὰν δὲ δυσπειθῶς τις ἔχῃ διὰ τὸ τοῦ Φαραὼ εἶναι φωνὴν τὴν „ εὔξασθε “ πρὸς τὸ σημαίνεσθαι ἀπὸ τῆς εὐχῆς πρὸς τῷ προτέρῳ καὶ τὸ σύνηθες , παρατηρητέον καὶ τὸ ἑξῆς οὕτως ἔχον · „ εἶπε δὲ Μωϋσῆς πρὸς Φαραώ · τάξαι πρός με . πότε εὔξομαι περὶ σοῦ καὶ περὶ τῶν θεραπόντων σου καὶ τοῦ λαοῦ σου . ἀφανίσαι τοὺς βατράχους ἀπὸ σοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ λαοῦ σου καὶ ἐκ τῶν οἰκιῶν ὑμῶν · πλὴν ἐν τῷ ποταμῷ ὑπολειφθήσονται . “
Lemmas: ἔνθα καί σημειωτέος εἰμί ὅτι ὁ ὄνομα ὁ εὐχή παραλαμβάνω ( πολλαχοῦ ἕτερος εἰμί παρά ὁ προσευχή ) ἐπί ὁ μετά εὐχή ἐπαγγέλλω ὅδε τις ποιέω , εἰ τυγχάνω ἀπό θεός ὅδε . τάσσω μέντοι καί ἐπί ὁ κατά συνήθεια ἐγώ λέγω ὁ ὀνομασία · ὥσπερ ἐν Ἔξοδος εὑρίσκω οὕτως μετά ὁ ἐπί ὁ βάτραχος μάστιξ , ὁ τάξις ὁ δέκα εἰμί δεύτερος , . . . . . . . . . . . . , καλέω Φαραώ Μωϋσῆς καί Ἀαρών καί λέγω αὐτός · εὔχομαι περί ἐγώ πρός κύριος . καί περιαιρέω ὁ βάτραχος ἀπό ἐγώ καί ὁ λαός ἐγώ · καί ἐξαποστέλλω ὁ λαός , καί θύω κύριος . “ ἐάν δέ δυσπειθής τις ἔχω διά ὁ ὁ Φαραώ εἰμί φωνή ὁ „ εὔχομαι “ πρός ὁ σημαίνω ἀπό ὁ εὐχή πρός ὁ πρότερος καί ὁ συνήθης , παρατηρητέον καί ὁ ἑξῆς οὕτως ἔχω · „ λέγω δέ Μωϋσῆς πρός Φαραώ · τάσσω πρός ἐγώ . πότε εὔχομαι περί σύ καί περί ὁ θεράπων σύ καί ὁ λαός σύ . ἀφανίζω ὁ βάτραχος ἀπό σύ καί ἀπό ὁ λαός σύ καί ἐκ ὁ οἰκία σύ · πλήν ἐν ὁ ποταμός ὑπολείπω . “
origenes.de-oratione 3.3
παρετηρήσαμεν δὲ ὅτι ἐπὶ ταῖς σκνιψὶ . τῇ τρίτῃ μάστιγι , οὔτε Φαραὼ εὐχὴν γενέσθαι ἀξιοῖ οὔτε Μωϋσῆς εὔχεται . καὶ ἐπὶ τῇ κυνομυίᾳ δὲ , οὔσῃ τετάρτῃ , λέγει · „ εὔξασθε οὖν περὶ ἐμοῦ πρὸς κύριον , “ ὅτε καὶ εἶπε Μωϋσῆς ὅτι „ ἐγὼ ἐξελεύσομαι ἀπὸ σοῦ καὶ εὔξομαι πρὸς τὸν θεὸν , καὶ ἀπελεύσεται ἡ κυνόμυια ἀπὸ Φαραὼ καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ καὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ αὔριον “ · καὶ μετ᾿ ὀλίγα · „ ἐξῆλθε δὲ Μωϋσῆς ἀπὸ Φαραὼ καὶ ηὔξατο πρὸς τὸν θεόν . “ πάλιν δὲ ἐπὶ τῆς πέμπτης καὶ ἕκτης μάστιγος οὔτε Φαραὼ ἀξιώσαντος εὐχὴν γενέσθαι οὔτε Μωϋσέως εὐξαμένου , ἐπὶ τῆς ἑβδόμης „ ἀποστείλας Φαραὼ ἐκάλεσε Μωϋσέα καὶ Ἀαρὼν καὶ εἶπεν αὐτοῖς · ἡμάρτηκα τὸ νῦν · ὁ κύριος δίκαιος , ἐγὼ δὲ καὶ ὁ λαός μου ἀσεβής . εὔξασθε οὖν πρὸς κύριον , καὶ παυσάσθω τοῦ γενηθῆναι φωνὰς θεοῦ καὶ χάλαζαν καὶ πῦρ “ · καὶ μετ᾿ ὀλίγα · „ ἐξῆλθε Μωϋσῆς ἀπὸ Φαραὼ ἐκτὸς τῆς πόλεως καὶ ἐξεπέτασε τὰς χεῖρας πρὸς κύριον , καὶ αἱ φωναὶ ἐπαύσαντο . “ διὰ τί δὲ οὐκ εἴρηται „ καὶ ηὔξατο “ ὡς ἐπὶ τῶν προτέρων ἀλλ᾿ „ ἐξεπέτασε τὰς χεῖρας πρὸς κύριον , “ εὐκαιρότερον ἐν ἄλλοις ἐξεταστέον . καὶ ἐπὶ τῆς ὀγδόης δὲ μάστιγός φησιν ὁ Φαραώ · „ καὶ προσεύξασθε πρὸς κύριον τὸν θεὸν ὑμῶν , καὶ περιελέτω ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸν θάνατον τοῦτον . ἐξῆλθε δὲ Μωϋσῆς ἀπὸ Φαραὼ καὶ ηὔξατο πρὸς τὸν θεον . “
Lemmas: παρατηρέω δέ ὅτι ἐπί ὁ σκνίψ . ὁ τρίτος μάστιξ , οὔτε Φαραώ εὐχή γίγνομαι ἀξιόω οὔτε Μωϋσῆς εὔχομαι . καί ἐπί ὁ κυνόμυια δέ , εἰμί τέταρτος , λέγω · „ εὔχομαι οὖν περί ἐγώ πρός κύριος , “ ὅτε καί λέγω Μωϋσῆς ὅτι „ ἐγώ ἐξέρχομαι ἀπό σύ καί εὔχομαι πρός ὁ θεός , καί ἀπέρχομαι ὁ κυνόμυια ἀπό Φαραώ καί ὁ θεράπων αὐτός καί ὁ λαός αὐτός αὔριον “ · καί μετά ὀλίγος · „ ἐξέρχομαι δέ Μωϋσῆς ἀπό Φαραώ καί εὔχομαι πρός ὁ θεός . “ πάλιν δέ ἐπί ὁ πέμπτος καί ἕκτος μάστιξ οὔτε Φαραώ ἀξιόω εὐχή γίγνομαι οὔτε Μωϋσῆς εὔχομαι , ἐπί ὁ ἕβδομος „ ἀποστέλλω Φαραώ καλέω Μωϋσῆς καί Ἀαρών καί λέγω αὐτός · ἁμαρτάνω ὁ νῦν · ὁ κύριος δίκαιος , ἐγώ δέ καί ὁ λαός ἐγώ ἀσεβής . εὔχομαι οὖν πρός κύριος , καί παύω ὁ γίγνομαι φωνή θεός καί χάλαζα καί πῦρ “ · καί μετά ὀλίγος · „ ἐξέρχομαι Μωϋσῆς ἀπό Φαραώ ἐκτός ὁ πόλις καί ἐκπετάννυμι ὁ χείρ πρός κύριος , καί ὁ φωνή παύω . “ διά τίς δέ οὐ λέγω „ καί εὔχομαι “ ὡς ἐπί ὁ πρότερος ἀλλά „ ἐκπετάννυμι ὁ χείρ πρός κύριος , “ εὔκαιρος ἐν ἄλλος ἐξεταστέον . καί ἐπί ὁ ὄγδοος δέ μάστιξ φημί ὁ Φαραώ · „ καί προσεύχομαι πρός κύριος ὁ θεός σύ , καί περιαιρέω ἀπό ἐγώ ὁ θάνατος οὗτος . ἐξέρχομαι δέ Μωϋσῆς ἀπό Φαραώ καί εὔχομαι πρός ὁ θεός . “
origenes.de-oratione 4.1
Οὐκ ἄλογον δή μοι ἐφάνη τὸ κατὰ τὰς γραφὰς σημαινόμενον πρῶτον διαστείλασθαι τῆς εὐχῆς δύο σημαινούσης , ὁμοίως δὲ καὶ τῆς προσευχῆς · καὶ γὰρ τοῦτο τὸ ὄνομα πρὸς τῷ κοινῷ καὶ συνήθει πολλαχοῦ κειμένῳ τέτακται καὶ ἐπὶ τῆς κατὰ τὸ σύνηθες ἡμῖν σημαινόμενον [ τῆς ] εὐχῆς ἐν τοῖς περὶ τῆς Ἄννης λεγομένοις ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Βασιλειῶν · „ καὶ Ἠλεὶ ὁ ἱερεὺς ἐκάθητο ἐπὶ θρόνου ἐπὶ φλιῶν ναοῦ κυρίου . καὶ αὐτὴ ψυχῇ πικρᾷ καὶ προσηύξατο πρὸς κύριον καὶ κλαυθμῷ ἔκλαυσε . καὶ ηὔξατο εὐχὴν καὶ εἶπε · κύριε τῶν δυνάμεων , ἐὰν ἐφοράσει ἐπίδῃς ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης σου καὶ μνησθῇς μου καὶ μὴ ἐπιλάθῃ τῆς δούλης σου καὶ δῷς τῇ δούλῃ σου σπέρμα ἀνδρὸς , καὶ δώσω αὐτὸν τῷ κυρίῳ δοτὸν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ , καὶ σίδηρος οὐκ ἀναβήσεται ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ . “
Lemmas: οὐ ἄλογος δή ἐγώ φαίνω ὁ κατά ὁ γραφή σημαίνω πρῶτος διαστέλλω ὁ εὐχή δύο σημαίνω , ὅμοιος δέ καί ὁ προσευχή · καί γάρ οὗτος ὁ ὄνομα πρός ὁ κοινός καί συνήθης πολλαχοῦ κεῖμαι τάσσω καί ἐπί ὁ κατά ὁ συνήθης ἐγώ σημαίνω [ ὁ ] εὐχή ἐν ὁ περί ὁ Ἄννα λέγω ἐν ὁ πρῶτος ὁ Βασίλεια · „ καί Ἠλεί ὁ ἱερεύς κάθημαι ἐπί θρόνος ἐπί φλιά ναός κύριος . καί αὐτός ψυχή πικρός καί προσεύχομαι πρός κύριος καί κλαυθμός κλαίω . καί εὔχομαι εὐχή καί λέγω · κύριος ὁ δύναμις , ἐάν ἐφόρασις ἐφοράω ἐπί ὁ ταπείνωσις ὁ δούλη σύ καί μιμνῄσκω ἐγώ καί μή ἐπιλανθάνω ὁ δούλη σύ καί δίδωμι ὁ δούλη σύ σπέρμα ἀνήρ , καί δίδωμι αὐτός ὁ κύριος δοτός πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή αὐτός , καί σίδηρος οὐ ἀναβαίνω ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός . “
origenes.de-oratione 4.2
δύναται μέντοι γε τὶς οὐκ ἀπιθάνως ἐνταῦθα , ἐπιστήσας τῷ „ προσηύξατο πρὸς κύριον “ „ καὶ ηὔξατο εὐχὴν , “ εἰπεῖν ὅτι , εἰ τὰ δύο πεποίηκε , τουτέστι „ προσηύξατο πρὸς κύριον “ „ καὶ ηὔξατο εὐχὴν , “ μή ποτε τὸ μὲν „ προσηύξατο “ ἐπὶ τῆς συνήθως ἡμῖν ὀνομαζομένης τέτακται εὐχῆς τὸ δὲ „ ηὔξατο εὐχὴν “ ἐπὶ τοῦ ἐν Λευϊτικῷ καὶ Ἀριθμοῖς τεταγμένου σημαινομένου . τὸ γὰρ „ δώσω αὐτὸν κυρίῳ δοτὸν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ , καὶ σίδηρος οὐκ ἀναβήσεται ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ “ κυρίως οὐκ ἔστι προσευχὴ ἀλλ᾿ ἐκείνη ἡ εὐχὴ , ἥντινα καὶ Ἰεφθάε ηὔξατο ἐν τούτοις · „ καὶ ηὔξατο Ἰεφθάε εὐχὴν τῷ κυρίῳ καὶ εἶπεν · ἐὰν παραδώσει παραδῷς μοι τοὺς υἱοὺς Ἀμμὼν ἐν χειρί μου , καὶ ἔσται ὃς ἐὰν ἐξέλθῃ ἐκ τῶν θυρῶν τοῦ οἴκου μου εἰς ἀπάντησίν μου ἐν τῷ ἐπιστρέψαι με ἐν εἰρήνῃ ἀπὸ τῶν υἱῶν Ἀμμὼν , καὶ ἔσται τῷ κυρίῳ , καὶ ἀνοίσω αὐτὸν ὁλοκαύτωμα . “
Lemmas: δύναμαι μέντοι γε τίς οὐ ἀπίθανος ἐνταῦθα , ἐφίστημι ὁ „ προσεύχομαι πρός κύριος “ „ καί εὔχομαι εὐχή , “ λέγω ὅτι , εἰ ὁ δύο ποιέω , τουτέστι „ προσεύχομαι πρός κύριος “ „ καί εὔχομαι εὐχή , “ μή ποτέ ὁ μέν „ προσεύχομαι “ ἐπί ὁ συνήθης ἐγώ ὀνομάζω τάσσω εὐχή ὁ δέ „ εὔχομαι εὐχή “ ἐπί ὁ ἐν Λευιτικός καί Ἀριθμός τάσσω σημαίνω . ὁ γάρ „ δίδωμι αὐτός κύριος δοτός πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή αὐτός , καί σίδηρος οὐ ἀναβαίνω ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός “ κύριος οὐ εἰμί προσευχή ἀλλά ἐκεῖνος ὁ εὐχή , ὅστις καί Ἰεφθάε εὔχομαι ἐν οὗτος · „ καί εὔχομαι Ἰεφθάε εὐχή ὁ κύριος καί λέγω · ἐάν παραδίδωμι παραδίδωμι ἐγώ ὁ υἱός Ἀμμών ἐν χείρ ἐγώ , καί εἰμί ὅς ἄν ἐξέρχομαι ἐκ ὁ θύρα ὁ οἶκος ἐγώ εἰς ἀπάντησις ἐγώ ἐν ὁ ἐπιστρέφω ἐγώ ἐν εἰρήνη ἀπό ὁ υἱός Ἀμμών , καί εἰμί ὁ κύριος , καί ἀναφέρω αὐτός ὁλοκαύτωμα . “
origenes.de-oratione 5.1
Εἰ χρὴ τοίνυν μετὰ ταῦτα , ὥσπερ ἐκελεύσατε , ἐκθέσθαι τὰ πιθανὰ πρῶτον τῶν οἰομένων μηδὲν ἀπὸ τῶν εὐχῶν ἀνύεσθαι καὶ διὰ τοῦτο φασκόντων περισσὸν εἶναι τὸ εὔχεσθαι , οὐκ ὀκνήσομεν κατὰ δύναμιν καὶ τοῦτο ποιῆσαι , κοινότερον νῦν καὶ ἁπλούστερον τοῦ τῆς εὐχῆς ὀνόματος ἡμῖν λεγομένου . . . . . . . . . οὕτω δὴ ὁ λόγος ἐστὶν ἄδοξος καὶ μὴ τυχὼν ἐπισήμων τῶν προϊσταμένων αὐτοῦ , ὥστε μηδὲ πάνυ εὑρίσκεσθαι , ὅστις ποτὲ τῶν πρόνοιαν παραδεξαμένων καὶ θεὸν ἐπιστησάντων τοῖς ὅλοις εὐχὴν μὴ προσίεται . ἔστι γὰρ τὸ δόγμα ἤτοι τῶν πάντῃ ἀθέων καὶ τὴν οὐσίαν τοῦ θεοῦ ἀρνουμένων ἢ τῶν μέχρις ὀνόματος τιθέντων θεὸν τὴν πρόνοιαν δὲ αὐτοῦ ἀποστερούντων . ἤδη μέντοι γε ἡ ἀντικειμένη ἐνέργεια , τὰ ἀσεβέστατα τῶν δογμάτων περιτιθέναι θέλουσα τῷ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ καὶ τῇ διδασκαλίᾳ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ , καὶ περὶ τοῦ μὴ δεῖν εὔχεσθαι δεδύνηται πεῖσαί τινας · ἧς γνώμης προΐστανται οἱ τὰ αἰσθητὰ πάντῃ ἀναιροῦντες καὶ μήτε βαπτίσματι μήτε εὐχαριστίᾳ χρώμενοι , συκοφαντοῦντες τὰς γραφὰς , ὡς καὶ τὸ εὔχεσθαι τοῦτο οὐ βουλομένας ἀλλ᾿ ἕτερόν τι σημαινόμενον παρὰ τοῦτο διδασκούσας .
Lemmas: εἰ χρή τοίνυν μετά οὗτος , ὥσπερ κελεύω , ἐκτίθημι ὁ πιθανός πρῶτος ὁ οἴομαι μηδείς ἀπό ὁ εὐχή ἀνύω καί διά οὗτος φάσκω περισσός εἰμί ὁ εὔχομαι , οὐ ὀκνέω κατά δύναμις καί οὗτος ποιέω , κοινός νῦν καί ἁπλόος ὁ ὁ εὐχή ὄνομα ἐγώ λέγω . . . . . . . . . οὕτως δή ὁ λόγος εἰμί ἄδοξος καί μή τυγχάνω ἐπίσημος ὁ προΐστημι αὐτός , ὥστε μηδέ πάνυ εὑρίσκω , ὅστις ποτέ ὁ πρόνοια παραδέχομαι καί θεός ἐφίστημι ὁ ὅλος εὐχή μή προσίημι . εἰμί γάρ ὁ δόγμα ἤτοι ὁ πάντῃ ἄθεος καί ὁ οὐσία ὁ θεός ἀρνέομαι ἤ ὁ μέχρι ὄνομα τίθημι θεός ὁ πρόνοια δέ αὐτός ἀποστερέω . ἤδη μέντοι γε ὁ ἀντίκειμαι ἐνέργεια , ὁ ἀσεβής ὁ δόγμα περιτίθημι ἐθέλω ὁ ὄνομα ὁ Χριστός καί ὁ διδασκαλία ὁ υἱός ὁ θεός , καί περί ὁ μή δέω εὔχομαι δύναμαι πείθω τις · ὅς γνώμη προΐστημι ὁ ὁ αἰσθητός πάντῃ ἀναιρέω καί μήτε βάπτισμα μήτε εὐχαριστία χράω , συκοφαντέω ὁ γραφή , ὡς καί ὁ εὔχομαι οὗτος οὐ βούλομαι ἀλλά ἕτερος τις σημαίνω παρά οὗτος διδάσκω .
origenes.de-oratione 5.2
εἶεν δ᾿ ἂν οἱ λόγοι τῶν ἀθετούντων τὰς εὐχὰς οὗτοι ( δηλονότι θεὸν ἐφιστάντων τοῖς ὅλοις καὶ πρόνοιαν εἶναι λεγόντων · οὐ γὰρ πρόκειται νῦν ἐξετάζειν τὰ λεγόμενα ὑπὸ τῶν πάντῃ ἀναιρούντων θεὸν ἢ πρόνοιαν ) · „ ὁ θεὸς “ οἶδε „ τὰ πάντα πρὸ γενέσεως αὐτῶν , “ καὶ οὐδὲν ἐκ τοῦ ἐνεστηκέναι ὅτε ἐνέστηκε πρῶτον αὐτῷ γινώσκεται ὡς πρὸ τούτου μὴ γνωσθέν · τίς οὖν χρεία ἀναπέμπεσθαι εὐχὴν τῷ καὶ πρὶν εὔξασθαι ἐπισταμένῳ ὧν χρῄζομεν ; „ οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὁ οὐράνιος ὧν χρείαν “ ἔχομεν „ πρὸ τοῦ “ ἡμᾶς „ αἰτῆσαι αὐτόν , “ εὔλογον δὲ πατέρα καὶ δημιουργὸν αὐτὸν ὄντα τοῦ παντὸς , ἀγαπῶντα „ τὰ ὄντα πάντα “ καὶ μη(δὲν ) βδελυσσόμενον ὧν πεποίηκε , σωτηρίως τὰ περὶ ἕκαστον καὶ χωρὶς τοῦ εὔξασθαι οἰκονομεῖν δίκην πατέρος , νηπίων προϊσταμένου καὶ μὴ περιμένοντος ἐκείνων τὴν ἀξίωσιν , ἤτοι μηδ᾿ ὅλως δυναμένων αἰτεῖν ἢ διὰ ἄγνοιαν πολλάκις τὰ ἐναντία τοῖς συμφέρουσι καὶ λυσιτελοῦσι θελόντων λαβεῖν . ἀπολειπόμεθα δὲ οἱ ἄνθρωποι πλεῖον τοῦ θεοῦ ἤπερ τὰ κομιδῇ παιδία τοῦ νοῦ τῶν γεγεννηκότων .
Lemmas: εἰμί δέ ἄν ὁ λόγος ὁ ἀθετέω ὁ εὐχή οὗτος ( δηλονότι θεός ἐφίστημι ὁ ὅλος καί πρόνοια εἰμί λέγω · οὐ γάρ πρόκειμαι νῦν ἐξετάζω ὁ λέγω ὑπό ὁ πάντῃ ἀναιρέω θεός ἤ πρόνοια ) · „ ὁ θεός “ οἶδα „ ὁ πᾶς πρό γένεσις αὐτός , “ καί οὐδείς ἐκ ὁ ἐνίστημι ὅτε ἐνίστημι πρῶτος αὐτός γιγνώσκω ὡς πρό οὗτος μή γιγνώσκω · τίς οὖν χρεία ἀναπέμπω εὐχή ὁ καί πρίν εὔχομαι ἐπίσταμαι ὅς χρῄζω ; „ οἶδα γάρ ὁ πατήρ ὁ οὐράνιος ὅς χρεία “ ἔχω „ πρό ὁ “ ἐγώ „ αἰτέω αὐτός , “ εὔλογος δέ πατήρ καί δημιουργός αὐτός εἰμί ὁ πᾶς , ἀγαπάω „ ὁ εἰμί πᾶς “ καί μη(δὲν ) βδελύσσομαι ὅς ποιέω , σωτήριος ὁ περί ἕκαστος καί χωρίς ὁ εὔχομαι οἰκονομέω δίκη πατήρ , νήπιος προΐστημι καί μή περιμένω ἐκεῖνος ὁ ἀξίωσις , ἤτοι μηδέ ὅλος δύναμαι αἰτέω ἤ διά ἄγνοια πολλάκις ὁ ἐναντίος ὁ συμφέρω καί λυσιτελέω ἐθέλω λαμβάνω . ἀπολείπω δέ ὁ ἄνθρωπος πολύς ὁ θεός ἤ ὁ κομιδῇ παιδίον ὁ νόος ὁ γεννάω .
origenes.de-oratione 5.3
εἰκὸς ( δὲ ) τῷ θεῷ οὐ μόνον προεγνῶσθαι τὰ ἐσόμενα ἀλλὰ καὶ προδιατετάχθαι . καὶ μηδὲν αὐτῷ παρὰ τὰ προδιατεταγμένα γίνεσθαι . ὥσπερ οὖν εἴ τις εὔχοιτο ἀνατέλλειν τὸν ἥλιον , ἠλίθιος ἂν νομίζοιτο . τὸ καὶ χωρὶς τῆς εὐχῆς αὐτοῦ ἐσόμενον διὰ τῆς εὐχῆς γενέσθαι ἀξιῶν · οὕτως ἀνόητος ἂν εἴη ἄνθρωπος , ὅστις οἴεται διὰ τὴν ἑαυτοῦ εὐχὴν γίνεσθαι τὰ καὶ μὴ εὐξαμένου αὐτοῦ πάντως ἐσόμενα ἄν , πάλιν τε αὖ ὥσπερ πᾶσαν μανίαν ὑπερβάλλει ὁ διὰ τὸ ἐνοχλεῖσθαι ὑπὸ τοῦ ἡλίου γενομένου ἐν θεριναῖς τροπαῖς καὶ καυσοῦσθαι οἰόμενος διὰ τῆς εὐχῆς μεταστήσεσθαι τὸν ἥλιον ἐπὶ τὰ ἐαρινὰ σημεῖα , ἵνα εὐκράτου ἀπολαύῃ τοῦ ἀέρος · οὕτως τὰ ἀναγκαίως συμβαίνοντα περιστατικὰ τῷ ἀνθρώπων γένει εἴ τις οἴοιτο διὰ τὸ εὔχεσθαι μὴ πείσεσθαι , πᾶσαν ( ἂν ) , ὑπερβάλοι μελαγχολίαν .
Lemmas: ἔοικα ( δέ ) ὁ θεός οὐ μόνος προγιγνώσκω ὁ εἰμί ἀλλά καί προδιατάσσω . καί μηδείς αὐτός παρά ὁ προδιατάσσω γίγνομαι . ὥσπερ οὖν εἰ τις εὔχομαι ἀνατέλλω ὁ ἥλιος , ἠλίθιος ἄν νομίζω . ὁ καί χωρίς ὁ εὐχή αὐτός εἰμί διά ὁ εὐχή γίγνομαι ἀξιόω · οὕτως ἀνόητος ἄν εἰμί ἄνθρωπος , ὅστις οἴομαι διά ὁ ἑαυτοῦ εὐχή γίγνομαι ὁ καί μή εὔχομαι αὐτός πάντως εἰμί ἄν , πάλιν τε αὖ ὥσπερ πᾶς μανία ὑπερβάλλω ὁ διά ὁ ἐνοχλέω ὑπό ὁ ἥλιος γίγνομαι ἐν θερινός τροπή καί καυσόω οἴομαι διά ὁ εὐχή μεθίστημι ὁ ἥλιος ἐπί ὁ ἐαρινός σημεῖον , ἵνα εὔκρατος ἀπολαύω ὁ ἀήρ · οὕτως ὁ ἀναγκαῖος συμβαίνω περιστατικός ὁ ἄνθρωπος γένος εἰ τις οἴομαι διά ὁ εὔχομαι μή πάσχω , πᾶς ( ἄν ) , ὑπερβάλλω μελαγχολία .
origenes.de-oratione 5.4
εἰ δὲ καὶ „ ἠλλοτριώθησαν ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ μήτρας , “ καὶ ἀφώρισται ὁ δίκαιος „ ἐκ κοιλίας μητρὸς , “ ( καὶ ) „ μήπω μήτε γεννηθέντων μήτε πραξάντων τι ἀγαθὸν ἢ φαῦλον , ἵνα ἡ κατ᾿ ἐκλογὴν πρόθεσις τοῦ θεοῦ μένῃ , οὐκ ἐξ ἔργων ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ καλοῦντος , “ λέγεται · „ ὁ μείζων δουλεύσει τῷ ἐλάττονι , “ μάτὴν περὶ ἀφέσεως ἁμαρτημάτων ἀξιοῦμεν ἢ περὶ τοῦ πνεῦμα ἰσχύος λαβεῖν , ἵνα „ πάντα “ ἰσχύσωμεν ἐνδυναμοῦντος ἡμᾶς Χριστοῦ . εἰ μὲν γὰρ „ ἁμαρτωλοί “ ἐσμεν , „ ἀπὸ μήτρας “ ἠλλοτριώμεθα · εἰ δὲ ἀφωρίσθημεν „ ἐκ κοιλίας μητρὸς “ ἡμῶν , τὰ κάλλιστα καὶ μὴ εὐχομένοις ἀπαντήσεται . ποίαν γὰρ εὐχὴν προσαγαγὼν Ἰακὼβ , πρὶν γεννηθῆναι , προφητεύεται ὅτι „ ὑπερέξει “ τοῦ Ἠσαῦ , καὶ „ δουλεύσει “ αὐτῷ ὁ ἀδελφός ; τί δὲ ἀσεβήσας ὁ „ Ἠσαῦ “ μισεῖται πρὶν γεννηθῆναι ; ἵνα τί δὲ εὔχεται Μωϋσῆς , ὡς ἐν ὀγδοηκοστῷ ἐνάτῳ εὕρηται ψαλμῷ , εἰ „ καταφυγὴ “ αὐτοῦ ἐστιν ὁ θεὸς „ πρὸ τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι καὶ πλασθῆναι τὴν γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην ; “ . . . . . . . . .
Lemmas: εἰ δέ καί „ ἀλλοτριόω ἁμαρτωλός ἀπό μήτρα , “ καί ἀφορίζω ὁ δίκαιος „ ἐκ κοιλία μήτηρ , “ ( καί ) „ μήπω μήτε γεννάω μήτε πράσσω τις ἀγαθός ἤ φαῦλος , ἵνα ὁ κατά ἐκλογή πρόθεσις ὁ θεός μένω , οὐ ἐκ ἔργον ἀλλά ἐκ ὁ καλέω , “ λέγω · „ ὁ μέγας δουλεύω ὁ ἐλαχύς , “ μάτην περί ἄφεσις ἁμάρτημα ἀξιόω ἤ περί ὁ πνεῦμα ἰσχύς λαμβάνω , ἵνα „ πᾶς “ ἰσχύω ἐνδυναμόω ἐγώ Χριστός . εἰ μέν γάρ „ ἁμαρτωλός “ εἰμί , „ ἀπό μήτρα “ ἀλλοτριόω · εἰ δέ ἀφορίζω „ ἐκ κοιλία μήτηρ “ ἐγώ , ὁ καλός καί μή εὔχομαι ἀπαντάω . ποῖος γάρ εὐχή προσάγω Ἰακώβ , πρίν γεννάω , προφητεύω ὅτι „ ὑπερέχω “ ὁ Ἠσαῦ , καί „ δουλεύω “ αὐτός ὁ ἀδελφός ; τίς δέ ἀσεβέω ὁ „ Ἠσαῦ “ μισέω πρίν γεννάω ; ἵνα τίς δέ εὔχομαι Μωϋσῆς , ὡς ἐν ὀγδοηκοστός ἔνατος εὑρίσκω ψαλμός , εἰ „ καταφυγή “ αὐτός εἰμί ὁ θεός „ πρό ὁ ὄρος ἑδράζω καί πλάσσω ὁ γῆ καί ὁ οἰκουμένη ; “ . . . . . . . . .
origenes.de-oratione 5.5
ἀλλὰ καὶ περὶ πάντων τῶν σωθησομένων ἐν τῇ πρὸς Ἐφεσίους ἀναγέγραπται ὅτι „ ἐξελέξατο “ αὐτοὺς „ ἐν αὐτῷ , “ „ ἐν Χριστῷ “ ὁ πατὴρ „ πρὸ καταβολῆς κόσμου εἰς τὸ εἶναι “ αὐτοὺς „ ἁγίους καὶ ἀμώμους κατ᾿ ἐνώπιον αὐτοῦ , ἐν ἀγάπῃ προορίσας “ αὐτοὺς „ εἰς υἱοθεσίαν διὰ Χριστοῦ εἰς αὐτόν . “ ἤτοι οὖν τις ἐκ τῶν „ πρὸ καταβολῆς κόσμου “ ἐστὶν ἐξειλεγμένος , καὶ ἀμήχανον αὐτὸν τῆς ἐκλογῆς ἐκπεσεῖν , διόπερ οὐ χρεία τούτῳ εὐχῆς · ἢ οὐκ ἐξείλεκται οὐδὲ προώρισται , καὶ μάτην εὔχεται , κἂν μυριάκις εὔξηται , οὐκ ἐπακουσθησόμενος . „ οὓς “ γὰρ „ προέγνω “ ὁ θεὸς , τούτους „ καὶ προώρισε συμμόρφους τῆς εἰκόνος “ „ τῆς δόξης “ „ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ . “ „ οὓς δὲ προώρισε , τούτους καὶ ἐκάλεσε · καὶ οὓς ἐκάλεσε , τούτους καὶ ἐδικαίωσεν · οὓς δὲ ἐδικαίωσε , τούτους καὶ ἐδόξασε . “ τί γὰρ κάμνει Ἰωσίας ἢ διὰ τί εὐχόμενος πεφρόντικε περὶ τοῦ πότερόν ποτε εἰσακουσθήσεται ἢ μὴ , πρὸ πολλῶν γενεῶν ὀνομαστὶ προφητευθεὶς καὶ περὶ τοῦ ὅ τι ποτὲ πράξει οὐ μόνον προγνωσθεὶς ἀλλὰ καὶ εἰς ἐπήκοον πολλῶν προῤῥηθείς ; ἵνα τί δὲ καὶ Ἰούδας προσεύχεται , ὥστε καὶ τὴν προσευχὴν αὐτοῦ γενηθῆναι „ εἰς ἁμαρτίαν , “ ἀπὸ τῶν Δαυῒδ χρόνων προκηρυχθεὶς ὡς ἀπολέσων „ τὴν ἐπισκοπὴν , “ ἑτέρου ληψομένου ἀντ᾿ αὐτοῦ αὐτήν ; αὐτόθεν δὲ ἀπεμφαίνει , ἀτρέπτου ὄντος τοῦ θεοῦ καὶ τὰ ὅλα προκατειληφότος μένοντός τε ἐν τοῖς προδιατεταγμένοις , εὔχεσθαι , οἰόμενον μετατρέψειν διὰ τῆς εὐχῆς αὐτοῦ τὴν πρόθεσιν ἢ ὡς μὴ προδιαταξαμένῳ ἀλλὰ περιμένοντι τὴν ἑκάστου εὐχὴν ἐντυγχάνειν , ἵνα διὰ τὴν εὐχὴν διατάξηται τὸ πρέπον τῷ εὐχομένῳ , τότε τάσσων τὸ δοκιμαζόμενον εἶναι εὔλογον οὐ πρότερον αὐτῷ τεθεωρημένον .
Lemmas: ἀλλά καί περί πᾶς ὁ σῴζω ἐν ὁ πρός Ἐφέσιος ἀναγράφω ὅτι „ ἐκλέγω “ αὐτός „ ἐν αὐτός , “ „ ἐν Χριστός “ ὁ πατήρ „ πρό καταβολή κόσμος εἰς ὁ εἰμί “ αὐτός „ ἅγιος καί ἄμωμος κατά ἐνώπιον αὐτός , ἐν ἀγάπη προορίζω “ αὐτός „ εἰς υἱοθεσία διά Χριστός εἰς αὐτός . “ ἤτοι οὖν τις ἐκ ὁ „ πρό καταβολή κόσμος “ εἰμί ἐκλέγω , καί ἀμήχανος αὐτός ὁ ἐκλογή ἐκπίπτω , διόπερ οὐ χρεία οὗτος εὐχή · ἤ οὐ ἐκλέγω οὐδέ προορίζω , καί μάτην εὔχομαι , ἐάν μυριάκις εὔχομαι , οὐ ἐπακούω . „ ὅς “ γάρ „ προγιγνώσκω “ ὁ θεός , οὗτος „ καί προορίζω σύμμορφος ὁ εἰκών “ „ ὁ δόξα “ „ ὁ υἱός αὐτός . “ „ ὅς δέ προορίζω , οὗτος καί καλέω · καί ὅς καλέω , οὗτος καί δικαιόω · ὅς δέ δικαιόω , οὗτος καί δοξάζω . “ τίς γάρ κάμνω Ἰωσίας ἤ διά τίς εὔχομαι φροντίζω περί ὁ πότερος ποτέ εἰσακούω ἤ μή , πρό πολύς γενεά ὀνομαστί προφητεύω καί περί ὁ ὅς τις ποτέ πράσσω οὐ μόνος προγιγνώσκω ἀλλά καί εἰς ἐπήκοος πολύς προλέγω ; ἵνα τίς δέ καί Ἰούδας προσεύχομαι , ὥστε καί ὁ προσευχή αὐτός γίγνομαι „ εἰς ἁμαρτία , “ ἀπό ὁ Δαυΐδ χρόνος προκηρύσσω ὡς ἀπόλλυμι „ ὁ ἐπισκοπή , “ ἕτερος λαμβάνω ἀντί αὐτός αὐτός ; αὐτόθεν δέ ἀπεμφαίνω , ἄτρεπτος εἰμί ὁ θεός καί ὁ ὅλος προκαταλαμβάνω μένω τε ἐν ὁ προδιατάσσω , εὔχομαι , οἴομαι μετατρέπομαι διά ὁ εὐχή αὐτός ὁ πρόθεσις ἤ ὡς μή προδιατάσσομαι ἀλλά περιμένω ὁ ἕκαστος εὐχή ἐντυγχάνω , ἵνα διά ὁ εὐχή διατάσσω ὁ πρέπω ὁ εὔχομαι , τότε τάσσω ὁ δοκιμάζω εἰμί εὔλογος οὐ πρότερος αὐτός θεωρέω .
origenes.de-oratione 5.6
κείσθω δὲ ἐν τοῖς παροῦσιν αὐταῖς λέξεσιν ἅπερ διὰ τῶν πρός με γραμμάτων ἔταξας , οὕτως ἔχοντα . „ πρῶτον · εἰ προγνώστης ἐστὶν ὁ θεὸς τῶν μελλόντων , καὶ δεῖ αὐτὰ γίνεσθαι , ματαία ἡ προσευχή . δεύτερον · εἰ πάντα κατὰ βούλησιν θεοῦ γίνεται , καὶ ἀραρότα αὐτοῦ ἐστι τὰ βουλεύματα , καὶ οὐδὲν τραπῆναι ὧν βούλεται δύναται , ματαία ἡ προσευχή , “ χρήσιμα δὲ , ὡς οἶμαι , ταῦτα πρὸς λύσιν τῶν ἀποναρκᾶν πρὸς τὸ εὔχεσθαι ποιούντων προδιαληπτέον .
Lemmas: κεῖμαι δέ ἐν ὁ πάρειμι αὐτός λέξις ὅς διά ὁ πρός ἐγώ γράμμα τάσσω , οὕτως ἔχω . „ πρῶτος · εἰ προγνώστης εἰμί ὁ θεός ὁ μέλλω , καί δέω αὐτός γίγνομαι , μάταιος ὁ προσευχή . δεύτερος · εἰ πᾶς κατά βούλησις θεός γίγνομαι , καί ἀραρίσκω αὐτός εἰμί ὁ βούλευμα , καί οὐδείς τρέπω ὅς βούλομαι δύναμαι , μάταιος ὁ προσευχή , “ χρήσιμος δέ , ὡς οἴομαι , οὗτος πρός λύσις ὁ ἀποναρκάω πρός ὁ εὔχομαι ποιέω προδιαληπτέον .
origenes.de-oratione 6.1
Τῶν κινουμένων τὰ μέν τινα τὸ κινοῦν ἔξωθεν ἔχει ὥσπερ τὰ ἄψυχα καὶ ὑπὸ ἕξεως μόνης συνεχόμενα καὶ τὰ ὑπὸ φύσεως καὶ ψυχῆς κινούμενα . οὐχ ᾗ τοιαῦτα ἔσθ᾿ ὅτε κινούμενα ἀλλ᾿ ὁμοίως τοῖς ὑπὸ ἕξεως μόνης συνεχομένοις · λίθοι γὰρ καὶ ξύλα , τὰ ἐκκοπέντα τοῦ μετάλλου ἢ τὸ φύειν ἀπολωλεκότα , ὑπὸ ἕξεως μόνης συνεχόμενα τὸ κινοῦν ἔξωθεν ἔχει , ἀλλὰ καὶ τὰ τῶν ζῴων σώματα καὶ τὰ φορητὰ τῶν πεφυτευμένων , ὑπό τινος μετατιθέμενα , οὐχ ᾗ ζῷα καὶ φυτὰ μετατίθεται ἀλλ᾿ ὁμοίως λίθοις καὶ ξύλοις τοῖς τὸ φύειν ἀπολωλεκόσι · κἂν κινῆται καὶ ταῦτα τῷ ῥευστὰ εἶναι πάντα τὰ σώματα φθίνοντα , παρακολουθητικὴν ἔχει τὴν ἐν τῷ φθίνειν κίνησιν . δεύτερα δὲ παρὰ ταῦτά ἐστι κινούμενα τὰ ὑπὸ τῆς ἐνυπαρχούσης φύσεως ἢ ψυχῆς κινούμενα , ἃ καὶ ἐξ αὑτῶν κινεῖσθαι λέγεται παρὰ τοῖς κυριώτερον χρωμένοις τοῖς ὀνόμασι , τρίτη δέ ἐστι κίνησις ἡ ἐν τοῖς ζῴοις , ἥτις ὀνομάζεται ἡ ἀφ᾿ αὑτῶν κίνησις · οἶμαι δὲ ὅτι ἡ τῶν λογικῶν κίνησις δι᾿ αὐτῶν ἐστι κίνησις . ἐὰν · δὲ περιέλωμεν ἀπὸ τοῦ ζῴου τὴν ἀφ᾿ αὑτοῦ κίνησιν , οὐδὲ ζῷον ἔτι ον ὑπονοηθῆναι δύναται , ἀλλὰ ἔσται ὅμοιον ἤτοι φυτῷ ὑπὸ φύσεως μόνης κινουμένῳ ἢ λίθῳ ὑπό τινος ἔξωθεν φερομένῳ . ἐὰν δὲ παρακολουθῇ τι τῇ ἰδίᾳ κινήσει , ἐπεὶ τοῦτο δι᾿ αὐτοῦ κινεῖσθαι ὠνομάσαμεν , ἀνάγκη τοῦτο εἶναι λογικόν .
Lemmas: ὁ κινέω ὁ μέν τις ὁ κινέω ἔξωθεν ἔχω ὥσπερ ὁ ἄψυχος καί ὑπό ἕξις μόνος συνέχω καί ὁ ὑπό φύσις καί ψυχή κινέω . οὐ ᾗ τοιοῦτος εἰμί ὅτε κινέω ἀλλά ὅμοιος ὁ ὑπό ἕξις μόνος συνέχω · λίθος γάρ καί ξύλον , ὁ ἐκκόπτω ὁ μέταλλον ἤ ὁ φύω ἀπόλλυμι , ὑπό ἕξις μόνος συνέχω ὁ κινέω ἔξωθεν ἔχω , ἀλλά καί ὁ ὁ ζῷον σῶμα καί ὁ φορητός ὁ φυτεύω , ὑπό τις μετατίθημι , οὐ ᾗ ζῷον καί φυτόν μετατίθημι ἀλλά ὅμοιος λίθος καί ξύλον ὁ ὁ φύω ἀπόλλυμι · ἐάν κινέω καί οὗτος ὁ ῥευστός εἰμί πᾶς ὁ σῶμα φθίω , παρακολουθητικός ἔχω ὁ ἐν ὁ φθίω κίνησις . δεύτερος δέ παρά οὗτος εἰμί κινέω ὁ ὑπό ὁ ἐνυπάρχω φύσις ἤ ψυχή κινέω , ὅς καί ἐκ ἑαυτοῦ κινέω λέγω παρά ὁ κύριος χράω ὁ ὄνομα , τρίτος δέ εἰμί κίνησις ὁ ἐν ὁ ζῷον , ὅστις ὀνομάζω ὁ ἀπό ἑαυτοῦ κίνησις · οἴομαι δέ ὅτι ὁ ὁ λογικός κίνησις διά αὐτός εἰμί κίνησις . ἐάν · δέ περιαιρέω ἀπό ὁ ζῷον ὁ ἀπό ἑαυτοῦ κίνησις , οὐδέ ζῷον ἔτι εἰμί ὑπονοέω δύναμαι , ἀλλά εἰμί ὅμοιος ἤτοι φυτόν ὑπό φύσις μόνος κινέω ἤ λίθος ὑπό τις ἔξωθεν φέρω . ἐάν δέ παρακολουθέω τις ὁ ἴδιος κίνησις , ἐπεί οὗτος διά αὐτός κινέω ὀνομάζω , ἀνάγκη οὗτος εἰμί λογικός .
origenes.de-oratione 6.2
οἱ τοίνυν θέλοντες μηδὲν εἶναι ἐφ᾿ ἡμῖν , ἀναγκαίως ἠλιθιώτατόν τι παραδέξονται · πρῶτον μὲν ὅτι οὐκ ἐσμὲν ζῷα , δεύτερον δὲ ὅτι οὐδὲ λογικὰ , ἀλλ᾿ οἷον ὑπὸ ἔξωθεν κινοῦντος αὐτοὶ οὐδαμῶς κινούμενοι ποιεῖν ὑπ᾿ ἐκείνου λεγοίμεθα ἃ ποιεῖν νομιζόμεθα . ἄλλως τε καὶ τοῖς ἰδίοις πάθεσιν ἐπιστήσας τις ὁράτω , εἰ μὴ ἀναιδῶς ἐρεῖ μὴ αὐτὸς θέλειν καὶ μὴ αὐτὸς ἐσθίειν καὶ μὴ αὐτὸς περιπατεῖν μηδὲ αὐτὸς συγκατατίθεσθαι καὶ παραδέχεσθαι ὁποῖα δή ποτε τῶν δογμάτων μηδὲ αὐτὸς ἀνανεύειν πρὸς ἕτερα ὡς ψευδῆ . ὥσπερ οὖν πρός τινα δόγματα ἀμήχανον διατεθῆναι ἄνθρωπον , κἂν μυριάκις αὐτὰ κατασκευάζῃ εὑρεσιλογῶν καὶ πιθανοῖς λόγοις χρώμενος , οὕτως ἀδύνατον διατεθεῖσθαί τινα περὶ τῶν ἀνθρωπίνων , ὡς μηδαμῶς τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν σῳζομένου . τίς γὰρ διάκειται περὶ τοῦ μηδὲν εἶναι καταληπτὸν ἢ οὕτως βιοῖ , ὡς ἐπέχων περὶ παντὸς οὑτινοσοῦν ; τίς δὲ οὐκ ἐπιπλήττει , φαντασίαν ἁμαρτήσαντος οἰκέτου λαβὼν , τῷ θεράποντι ; καὶ τίς ἐστιν , ὃς μὴ αἰτιᾶται υἱὸν τὸ πρὸς γονεῖς καθῆκον μὴ ἀποδιδόντα ἢ μὴ μέμφεται καὶ ψέγει ὡς αἰσχρὸν πεποιηκυῖαν τὴν μεμοιχευμένην ; βιάζεται γὰρ ἡ ἀλήθεια καὶ ἀναγκάζει , κἂν μυριάκις τις εὑρεσιλογῇ , ὁρμᾶν καὶ ἐπαινεῖν καὶ ψέγειν , ὡς τηρουμένου τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν , καὶ τούτου ἐπαινετοῦ ἢ ψεκτοῦ γινομένου παρ᾿ ἡμᾶς .
Lemmas: ὁ τοίνυν ἐθέλω μηδείς εἰμί ἐπί ἐγώ , ἀναγκαῖος ἠλίθιος τις παραδέχομαι · πρῶτος μέν ὅτι οὐ εἰμί ζῷον , δεύτερος δέ ὅτι οὐδέ λογικός , ἀλλά οἷος ὑπό ἔξωθεν κινέω αὐτός οὐδαμῶς κινέω ποιέω ὑπό ἐκεῖνος λέγω ὅς ποιέω νομίζω . ἄλλος τε καί ὁ ἴδιος πάθος ἐφίστημι τις ὁράω , εἰ μή ἀναιδής λέγω μή αὐτός ἐθέλω καί μή αὐτός ἐσθίω καί μή αὐτός περιπατέω μηδέ αὐτός συγκατατίθημι καί παραδέχομαι ὁποῖος δή ποτέ ὁ δόγμα μηδέ αὐτός ἀνανεύω πρός ἕτερος ὡς ψευδής . ὥσπερ οὖν πρός τις δόγμα ἀμήχανος διατίθημι ἄνθρωπος , ἐάν μυριάκις αὐτός κατασκευάζω εὑρεσιλογέω καί πιθανός λόγος χράω , οὕτως ἀδύνατος διατίθημι τις περί ὁ ἀνθρώπινος , ὡς μηδαμῶς ὁ ἐπί ἐγώ σῴζω . τίς γάρ διάκειμαι περί ὁ μηδείς εἰμί καταληπτός ἤ οὕτως βιόω , ὡς ἐπέχω περί πᾶς ὅστις ; τίς δέ οὐ ἐπιπλήσσω , φαντασία ἁμαρτάνω οἰκέτης λαμβάνω , ὁ θεράπων ; καί τίς εἰμί , ὅς μή αἰτιάομαι υἱός ὁ πρός γονεύς καθήκω μή ἀποδίδωμι ἤ μή μέμφομαι καί ψέγω ὡς αἰσχρός ποιέω ὁ μοιχεύω ; βιάζω γάρ ὁ ἀλήθεια καί ἀναγκάζω , ἐάν μυριάκις τις εὑρεσιλογέω , ὁρμάω καί ἐπαινέω καί ψέγω , ὡς τηρέω ὁ ἐπί ἐγώ , καί οὗτος ἐπαινετός ἤ ψεκτός γίγνομαι παρά ἐγώ .
origenes.de-oratione 6.3
εἰ δὴ τὸ ἐφ᾿ ἡμῖν σῴζεται , μυρίας ὅσας ἀπονεύσεις ἔχον πρὸς ἀρετὴν ἢ κακίαν καὶ πάλιν ἢ πρὸς τὸ καθῆκον ἢ πρὸς τὸ παρὰ τὸ καθῆκον , ἀναγκαίως τοῦτο μετὰ τῶν λοιπῶν , πρὶν γένηται , τῷ θεῷ ἔγνωσται „ ἀπὸ κτίσεως “ καὶ „ καταβολῆς κόσμου “ , ὁποῖον ἔσται · καὶ ἐν πᾶσιν , οἷς προδιατάσσεται ὁ θεὸς ἀκολούθως οἷς ἑώρακε περὶ ἑκάστου ἔργου τῶν ἐφ᾿ ἡμῖν , προδιατέτακται κατ᾿ ἀξίαν ἑκάστῳ κινήματι τῶν ἐφ᾿ ἡμῖν τὸ καὶ ἀπὸ τῆς προνοίας αὐτῷ ἀπαντησόμενον ἔτι δὲ καὶ κατὰ τὸν εἱρμὸν τῶν ἐσομένων συμβησόμενον , οὐχὶ τῆς προγνώσεως τοῦ θεοῦ αἰτίας γινομένης τοῖς ἐσομένοις πᾶσι καὶ ἐκ τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν κατὰ τὴν ὁρμὴν ἡμῶν ἐνεργηθησομένοις . εἰ γὰρ καὶ καθ᾿ ὑπόθεσιν μὴ γινώσκοι ὁ θεὸς τὰ ἐσόμενα , οὐ παρὰ τοῦτο ἀπολοῦμεν τὸ τάδε τινὰ ἐνεργήσειν καὶ τάδε θελήσειν · πλέον δὲ ἀπὸ τῆς προγνώσεως γίνεται τὸ κατάταξιν λαμβάνειν εἰς τὴν τοῦ παντὸς διοίκησιν χρειώδη τῇ τοῦ κόσμου καταστάσει τὸ ἑκάστου ἐφ᾿ ἡμῖν .
Lemmas: εἰ δή ὁ ἐπί ἐγώ σῴζω , μυρίος ὅσος ἀπόνευσις ἔχω πρός ἀρετή ἤ κακία καί πάλιν ἤ πρός ὁ καθήκω ἤ πρός ὁ παρά ὁ καθήκω , ἀναγκαῖος οὗτος μετά ὁ λοιπός , πρίν γίγνομαι , ὁ θεός γιγνώσκω „ ἀπό κτίσις “ καί „ καταβολή κόσμος “ , ὁποῖος εἰμί · καί ἐν πᾶς , ὅς προδιατάσσομαι ὁ θεός ἀκόλουθος ὅς ὁράω περί ἕκαστος ἔργον ὁ ἐπί ἐγώ , προδιατάσσω κατά ἀξία ἕκαστος κίνημα ὁ ἐπί ἐγώ ὁ καί ἀπό ὁ πρόνοια αὐτός ἀπαντάω ἔτι δέ καί κατά ὁ εἱρμός ὁ εἰμί συμβαίνω , οὐ ὁ πρόγνωσις ὁ θεός αἰτία γίγνομαι ὁ εἰμί πᾶς καί ἐκ ὁ ἐπί ἐγώ κατά ὁ ὁρμή ἐγώ ἐνεργέω . εἰ γάρ καί κατά ὑπόθεσις μή γιγνώσκω ὁ θεός ὁ εἰμί , οὐ παρά οὗτος ἀπόλλυμι ὁ ὅδε τις ἐνεργέω καί ὅδε ἐθέλω · πολύς δέ ἀπό ὁ πρόγνωσις γίγνομαι ὁ κατάταξις λαμβάνω εἰς ὁ ὁ πᾶς διοίκησις χρειώδης ὁ ὁ κόσμος κατάστασις ὁ ἕκαστος ἐπί ἐγώ .
origenes.de-oratione 7.1
Καὶ πρὸς τὸ περὶ τῆς ἐπὶ τῷ ἀνατέλλειν τὸν ἥλιον εὐχῆς ταῦτα λεκτέον . ἔστι τι καὶ τοῦ ἡλίου ἐφ᾿ ἡμῖν , καὶ αὐτοῦ αἰνοῦντος μετὰ τῆς σελήνης τὸν θεόν · „ αἰνεῖτε γὰρ αὐτὸν . “ φησὶν , „ ἥλιος καὶ σελήνη “ · δῆλον δ᾿ ὅτι καὶ τῆς σελήνης καὶ ἀκολούθως πάντων τῶν ἀστέρων · „ αἰνεῖτε γὰρ αὐτὸν , “ ( φησὶ , ) „ πάντα τὰ ἄστρα καὶ τὸ φῶς . “ ὥσπερ οὖν εἰρήκαμεν τῷ ἐφ᾿ ἡμῖν ἑκάστου τῶν ἐπὶ γῆς καταχρώμενον τὸν θεὸν εἴς τινα χρείαν τῶν ἐπὶ γῆς κατατεταχέναι εἰς δέον αὐτα , οὕτως ὑποληπτέον τῷ ἐφ᾿ ἡμῖν ἡλίου καὶ σελήνης καὶ ἄστρων , ἀραρότι καὶ βεβαίῳ ὄντι καὶ σταθηρῷ καὶ σοφῷ , διατεταχέναι „ πάντα τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ “ καὶ τὴν τῶν ἄστρων ἁρμονίως τῷ παντὶ πορείαν καὶ κίνησιν . καὶ εἰ περὶ τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν ἑτέρου μὴ μάτην εὔχομαι , πολλῷ πλέον περὶ τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν τῶν ἐν οὐρανῷ σωτηρίως τῷ παντὶ χορευόντων ἀστέρων . καίτοι γε ἔστιν εἰπεῖν περὶ τῶν ἐπὶ γῆς ὅτι τοιαίδε τινὲς προσγενόμεναι ἐκ τῶν περιεστώτων φαντασίαι προκαλοῦνται τὸ ἀβέβαιον ἡμῶν ἢ τὸ ἐπὶ τὸ κρεῖττον ῥεπτικὸν ἡμῶν πρὸς τὸ ποιῆσαι ἢ εἰπεῖν τάδε τινὰ ἢ τάδε · ἐπὶ δὲ τῶν ἐν οὐρανῷ ποία δύναται ἐγγενομένη φαντασία ἐκστῆσαι καὶ μετακινῆσαι ἀπὸ τῆς ὠφελίμου τῷ κόσμῳ πορείας ἕκαστον τῶν τοιαύτην ψυχὴν ὑπὸ λόγου κατηρτισμένην καὶ παρὰ τὴν αὐτῶν αἰτίαν ἐχόντων καὶ τοιούτῳ σώματι αἰθερίῳ καὶ καθαρωτάτῳ χρωμένων ;
Lemmas: καί πρός ὁ περί ὁ ἐπί ὁ ἀνατέλλω ὁ ἥλιος εὐχή οὗτος λεκτέος . εἰμί τις καί ὁ ἥλιος ἐπί ἐγώ , καί αὐτός αἰνέω μετά ὁ σελήνη ὁ θεός · „ αἰνέω γάρ αὐτός . “ φημί , „ ἥλιος καί σελήνη “ · δῆλος δέ ὅτι καί ὁ σελήνη καί ἀκόλουθος πᾶς ὁ ἀστήρ · „ αἰνέω γάρ αὐτός , “ ( φημί , ) „ πᾶς ὁ ἄστρον καί ὁ φάος . “ ὥσπερ οὖν λέγω ὁ ἐπί ἐγώ ἕκαστος ὁ ἐπί γῆ καταχράομαι ὁ θεός εἰς τις χρεία ὁ ἐπί γῆ κατατάσσω εἰς δέω αὐτός , οὕτως ὑπολαμβάνω ὁ ἐπί ἐγώ ἥλιος καί σελήνη καί ἄστρον , ἀραρίσκω καί βέβαιος εἰμί καί σταθηρός καί σοφός , διατάσσω „ πᾶς ὁ κόσμος ὁ οὐρανός “ καί ὁ ὁ ἄστρον ἁρμόνιος ὁ πᾶς πορεία καί κίνησις . καί εἰ περί ὁ ἐπί ἐγώ ἕτερος μή μάτην εὔχομαι , πολύς πολύς περί ὁ ἐπί ἐγώ ὁ ἐν οὐρανός σωτήριος ὁ πᾶς χορεύω ἀστήρ . καίτοι γε εἰμί λέγω περί ὁ ἐπί γῆ ὅτι τοιόσδε τις προσγίγνομαι ἐκ ὁ περιίστημι φαντασία προκαλέω ὁ ἀβέβαιος ἐγώ ἤ ὁ ἐπί ὁ κρατύς ῥεπτικός ἐγώ πρός ὁ ποιέω ἤ λέγω ὅδε τις ἤ ὅδε · ἐπί δέ ὁ ἐν οὐρανός ποῖος δύναμαι ἐγγίγνομαι φαντασία ἐξίστημι καί μετακινέω ἀπό ὁ ὠφέλιμος ὁ κόσμος πορεία ἕκαστος ὁ τοιοῦτος ψυχή ὑπό λόγος καταρτίζω καί παρά ὁ αὐτός αἰτία ἔχω καί τοιοῦτος σῶμα αἰθέριος καί καθαρός χράω ;
origenes.de-oratione 8.1
Ἔτι δὲ οὐκ ἄλογον καὶ τοιούτῳ τινὶ παραδείγματι χρήσασθαι πρὸς τὸ προτρέψασθαι ἐπὶ τὸ εὔξασθαι καὶ ἀποτρέψασθαι τοῦ ἀμελεῖν τῆς εὐχῆς . ὥσπερ οὐκ ἔστι παιδοποιήσασθαι χωρὶς γυναικὸς καὶ τῆς εἰς παιδοποιΐαν χρησίμου παραλαμβανομένης ἐνεργείας , οὕτως τῶνδέ τινων οὐκ ἄν τις τύχοι , μὴ οὕτως εὐξάμενος μετὰ διαθέσεως τοιᾶσδε , πιστεύων οὕτως . οὐ πρὸ τῆς εὐχῆς τόνδε βιώσας τὸν τρόπον . οὐ βαττολογητέον οὖν οὐδὲ μικρὰ αἰτητέον οὐδὲ περὶ ἐπιγείων προσευκτέον οὐδὲ μετὰ „ ὀργῆς “ καὶ τεταραγμένων λογισμῶν ἐπὶ τὴν προσευχὴν ἐλθετέον . ἀλλ᾿ οὐδὲ χωρὶς καθαρεύσεως ἔστιν ἐπινοῆσαι γινομένην „ τῇ προσευχῇ “ σχολήν · ἀλλ᾿ οὐδὲ ἀφέσεως ἁμαρτημάτων οἷόν τε τυχεῖν τὸν εὐχόμενον . μὴ ἀπὸ τῆς καρδίας ἀφιέντα τῷ πεπλημμεληκότι καὶ συγγνώμης τυχεῖν ἀξιοῦντι ἀδελφῷ .
Lemmas: ἔτι δέ οὐ ἄλογος καί τοιοῦτος τις παράδειγμα χράω πρός ὁ προσρέπω ἐπί ὁ εὔχομαι καί ἀποτρέπω ὁ ἀμελέω ὁ εὐχή . ὥσπερ οὐ εἰμί παιδοποιέω χωρίς γυνή καί ὁ εἰς παιδοποιία χρήσιμος παραλαμβάνω ἐνέργεια , οὕτως ὅδε τις οὐ ἄν τις τυγχάνω , μή οὕτως εὔχομαι μετά διάθεσις τοιόσδε , πιστεύω οὕτως . οὐ πρό ὁ εὐχή ὅδε βιόω ὁ τρόπος . οὐ βαττολογέω οὖν οὐδέ μικρός αἰτητέον οὐδέ περί ἐπίγειος προσεύχομαι οὐδέ μετά „ ὀργή “ καί ταράσσω λογισμός ἐπί ὁ προσευχή ἐλθετέον . ἀλλά οὐδέ χωρίς καθάρευσις εἰμί ἐπινοέω γίγνομαι „ ὁ προσευχή “ σχολή · ἀλλά οὐδέ ἄφεσις ἁμάρτημα οἷος τε τυγχάνω ὁ εὔχομαι . μή ἀπό ὁ καρδία ἀφίημι ὁ πλημμελέω καί συγγνώμη τυγχάνω ἀξιόω ἀδελφός .
origenes.de-oratione 8.2
ὠφέλειαν δὲ ἐγγίνεσθαι τῷ ὃν δεῖ τρόπον εὐχομένῳ ἢ ἐπὶ τοῦτο κατὰ τὸ δυνατὸν ἐπειγομένῳ πολλαχῶς ἡγοῦμαι συμβαίνειν . καὶ πρῶτόν γε πάντως ὤνατό τι ὁ πρὸς τὸ εὔξασθαι ταθεὶς κατὰ τὸν νοῦν , δι᾿ αὐτῆς τῆς ἐν τῷ εὔχεσθαι καταστάσεως θεῷ παριστάναι ἑαυτὸν καὶ παρόντι ἐκείνῳ λέγειν σχηματίσας ὡς ἐφορῶντι καὶ παρόντι . ὥσπερ γὰρ αἱ τοιαίδε φαντασίαι καὶ ὑπομνήσεις τῶνδέ τινων περὶ τὰ . ὧν γεγόνασιν αἱ ὑπομνήσεις , μολύνουσι τοὺς λογισμοὺς τοὺς ἐν ταῖσδε ταῖς φαντασίαις γεγενημένους , τὸν αὐτὸν τρόπον πειστέον ὀνησιφόρον εἶναι μνήμην πεπιστευμένου τοῦ θεοῦ καὶ κατανοοῦντος τὰ ἐν τῷ ἀδύτῳ τῆς ψυχῆς κινήματα , ῥυθμιζούσης ἑαυτὴν ἀρέσκειν ὡς παρόντι καὶ ἐποπτεύοντι καὶ φθάνοντι ἐπὶ πάντα νοῦν τῷ ἐτάζοντι „ καρδίας “ καὶ ἐρευνῶντι „ νεφρούς . “ ἵνα γὰρ καθ᾿ ὑπόθεσιν μηδεμία ἔτι παρὰ ταύτην ὠφέλεια γένηται τῷ καταστήσαντι αὐτοῦ τὸν λογισμὸν εἰς τὸ εὔχεσθαι . οὐ τὸ τυχὸν ἐννοητέον λαβεῖν τὸν οὕτως εὐλαβῶς ἑαυτὸν ῥυθμίσαντα ἐν τῷ τῆς εὐχῆς καιρῷ . τοῦτο δὲ γινόμενον πολλάκις ὅσων ἀφίστησιν ἁμαρτημάτων καὶ ἐφ᾿ ὅσα φέρει τῶν κατορθωμάτων , ἴσασι τῇ πείρᾳ οἱ συνεχέστερον τῷ εὔχεσθαι ἑαυτοὺς ἐπιδεδωκότες . εἰ γὰρ ὑπόμνησις καὶ ἀναπόλησις ἐλλογίμου ἀνδρὸς καὶ ὠφελημένου ἐν σοφίᾳ ἐπὶ ζῆλον ἡμᾶς αὐτοῦ προκαλεῖται καὶ πολλάκις ἐμποδίζει ὁρμὰς τὰς ἐπὶ τὸ χεῖρον , πόσῳ πλέον θεοῦ τοῦ τῶν ὅλων πατρὸς ὑπόμνησις μετὰ τῆς πρὸς αὐτὸν εὐχῆς ὀνίνησι τοὺς πείσαντας ἑαυτοὺς ὅτι παρόντι καὶ ἀκούοντι παρεστήκασι καὶ λέγουσι θεῷ ;
Lemmas: ὠφέλεια δέ ἐγγίγνομαι ὁ ὅς δέω τρόπος εὔχομαι ἤ ἐπί οὗτος κατά ὁ δυνατός ἐπείγω πολλαχῶς ἡγέομαι συμβαίνω . καί πρῶτος γε πάντως ὄνομαι τις ὁ πρός ὁ εὔχομαι τείνω κατά ὁ νόος , διά αὐτός ὁ ἐν ὁ εὔχομαι κατάστασις θεός παρίστημι ἑαυτοῦ καί πάρειμι ἐκεῖνος λέγω σχηματίζω ὡς ἐφοράω καί πάρειμι . ὥσπερ γάρ ὁ τοιόσδε φαντασία καί ὑπόμνησις ὅδε τις περί ὁ . ὅς γίγνομαι ὁ ὑπόμνησις , μολύνω ὁ λογισμός ὁ ἐν ὅδε ὁ φαντασία γίγνομαι , ὁ αὐτός τρόπος πείθω ὀνησιφόρος εἰμί μνήμη πιστεύω ὁ θεός καί κατανοέω ὁ ἐν ὁ ἄδυτος ὁ ψυχή κίνημα , ῥυθμίζω ἑαυτοῦ ἀρέσκω ὡς πάρειμι καί ἐποπτεύω καί φθάνω ἐπί πᾶς νόος ὁ ἐτάζω „ καρδία “ καί ἐρευνάω „ νεφρός . “ ἵνα γάρ κατά ὑπόθεσις μηδείς ἔτι παρά οὗτος ὠφέλεια γίγνομαι ὁ καθίστημι αὐτός ὁ λογισμός εἰς ὁ εὔχομαι . οὐ ὁ τυγχάνω ἐννοητέον λαμβάνω ὁ οὕτως εὐλαβής ἑαυτοῦ ῥυθμίζω ἐν ὁ ὁ εὐχή καιρός . οὗτος δέ γίγνομαι πολλάκις ὅσος ἀφίστημι ἁμάρτημα καί ἐπί ὅσος φέρω ὁ κατόρθωμα , οἶδα ὁ πεῖρα ὁ συνεχής ὁ εὔχομαι ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι . εἰ γάρ ὑπόμνησις καί ἀναπόλησις ἐλλόγιμος ἀνήρ καί ὠφελέω ἐν σοφία ἐπί ζῆλος ἐγώ αὐτός προκαλέω καί πολλάκις ἐμποδίζω ὁρμή ὁ ἐπί ὁ κακός , πόσος πολύς θεός ὁ ὁ ὅλος πατήρ ὑπόμνησις μετά ὁ πρός αὐτός εὐχή ὀνίνημι ὁ πείθω ἑαυτοῦ ὅτι πάρειμι καί ἀκούω παρίστημι καί λέγω θεός ;
origenes.de-oratione 9.1
Κατασκευαστέον δὲ ἀπὸ τῶν θείων γραφῶν τὰ εἰρημένα τοῦτον τὸν τρόπον . ἐπαίρειν δεῖ „ ὁσίας χεῖρας “ τὸν εὐχόμενον διὰ τοῦ ἀφιέναι ἑκάστῳ τῶν εἰς αὐτὸν πεπλημμεληκότων , τὸ τῆς ὀργῆς πάθος ἐξαφανίσαντα ἀπὸ τῆς ψυχῆς καὶ μηδενὶ θυμούμενον . πάλιν τε δεῖ ὑπὲρ τοῦ μὴ ἐπιθολοῦσθαι τὸν νοῦν ὑπὸ ἑτέρων λογισμῶν πάντων ἐπιλελῆσθαι τῶν ἔξω τῆς εὐχῆς κατὰ τὸν καιρὸν , ἐν ᾧ τις εὔχεται , ( τοιοῦτον δὲ εἶναι πῶς οὐκ ἔστι μακαριώτατον ; ) ὡς διδάσκει Παῦλος ἐν τῇ προτέρᾳ πρὸς Τιμόθεον λέγων · „ βούλομαι οὖν προσεύχεσθαι τοὺς ἄνδρας ἐν παντὶ τόπῳ , ἐπαίροντας ὁσίους χεῖρας χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλογισμῶν . “ ἀλλὰ πρὸς τούτοις τὴν γυναῖκα χρὴ ἔχειν μάλιστα εὐχομένην τὸ κατεσταλμένον καὶ τὸ κόσμιον ψυχῇ καὶ σώματι , πάντων μᾶλλον ἐξαιρέτων καὶ ὅτε εὔχεται αἰδουμένην τὸν θεὸν καὶ πᾶσαν ἀκόλαστον καὶ γυναικείαν ὑπόμνησιν ἐξορίσασαν ἀπὸ τοῦ ἡγεμονικοῦ καὶ κεκοσμημένην οὐκ „ ἐν πλέγμασι καὶ χρυσῷ ἢ μαργαρίταις ἢ ἱματισμῷ πολυτελεῖ “ ἀλλ᾿ οἷς πρέπον ἐστὶ κεκοσμῆσθαι γυναῖκα θεοσέβειαν ἐπαγγελλομένην ( θαυμάζω δὲ εἰ διστάξαι τις ἂν μακαρίαν ἐκ μόνης τῆς τοιαύτης καταστάσεως ἀποφήνασθαι τὴν εἰς τὸ εὔχεσθαι τοιαύτην ἑαυτὴν παραστήσασαν ) . ὡς ἐδίδαξεν ἐν τῇ αὐτῇ ἐπιστολῇ ὁ Παῦλος λέγων · „ γυναῖκας ὡσαύτως ἐν καταστολῇ κοσμίῳ , μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης κοσμεῖν ἑαυτὰς , μὴ ἐν πλέγμασι καὶ χρυσῷ ἢ μαργαρίταις ἢ ἱματισμῷ πολυτελεῖ ἀλλὰ , ὃ πρέπει γυναιξὶν ἐπαγγελλομέναις θεοσέβειαν , δι᾿ ἔργων ἀγαθῶν . “
Lemmas: κατασκευαστέος δέ ἀπό ὁ θεῖος γραφή ὁ λέγω οὗτος ὁ τρόπος . ἐπαίρω δέω „ ὅσιος χείρ “ ὁ εὔχομαι διά ὁ ἀφίημι ἕκαστος ὁ εἰς αὐτός πλημμελέω , ὁ ὁ ὀργή πάθος ἐξαφανίζω ἀπό ὁ ψυχή καί μηδείς θυμόω . πάλιν τε δέω ὑπέρ ὁ μή ἐπιθολόω ὁ νόος ὑπό ἕτερος λογισμός πᾶς ἐπιλανθάνω ὁ ἔξω ὁ εὐχή κατά ὁ καιρός , ἐν ὅς τις εὔχομαι , ( τοιοῦτος δέ εἰμί πῶς οὐ εἰμί μακάριος ; ) ὡς διδάσκω Παῦλος ἐν ὁ πρότερος πρός Τιμόθεος λέγω · „ βούλομαι οὖν προσεύχομαι ὁ ἀνήρ ἐν πᾶς τόπος , ἐπαίρω ὅσιος χείρ χωρίς ὀργή καί διαλογισμός . “ ἀλλά πρός οὗτος ὁ γυνή χρή ἔχω μάλα εὔχομαι ὁ καταστέλλω καί ὁ κόσμιος ψυχή καί σῶμα , πᾶς μάλα ἐξαιρετός καί ὅτε εὔχομαι αἰδέομαι ὁ θεός καί πᾶς ἀκόλαστος καί γυναικεῖος ὑπόμνησις ἐξορίζω ἀπό ὁ ἡγεμονικός καί κοσμέω οὐ „ ἐν πλέγμα καί χρυσός ἤ μαργαρίτης ἤ ἱματισμός πολυτελής “ ἀλλά ὅς πρέπω εἰμί κοσμέω γυνή θεοσέβεια ἐπαγγέλλω ( θαυμάζω δέ εἰ διστάζω τις ἄν μακάριος ἐκ μόνος ὁ τοιοῦτος κατάστασις ἀποφαίνω ὁ εἰς ὁ εὔχομαι τοιοῦτος ἑαυτοῦ παρίστημι ) . ὡς διδάσκω ἐν ὁ αὐτός ἐπιστολή ὁ Παῦλος λέγω · „ γυνή ὡσαύτως ἐν καταστολή κόσμιος , μετά αἰδώς καί σωφροσύνη κοσμέω ἑαυτοῦ , μή ἐν πλέγμα καί χρυσός ἤ μαργαρίτης ἤ ἱματισμός πολυτελής ἀλλά , ὅς πρέπω γυνή ἐπαγγέλλω θεοσέβεια , διά ἔργον ἀγαθός . “
origenes.de-oratione 9.2
καὶ ὁ προφήτης δὲ Δαυῒδ πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα φησὶν ἔχειν εὐχόμενον τὸν ἅγιον · καὶ ταῦτα δὲ οὐκ ἀκαίρως παραθετέον . ἵνα φανερὰ ἡμῖν γένηται τὰ μέγιστα ὠφελοῦσα . κἂν μόνη νοηθῇ , ἡ σχέσις καὶ εἰς τὸ εὔχεσθαι παρασκευὴ τοῦ ἀνατεθεικότος ἑαυτὸν τῷ θεῷ · φησὶν οὖν · „ πρὸς σὲ ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου , τὸν κατοικοῦντα ἐν τῷ οὐρανῷ , “ καὶ „ πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου , ὁ θεός . “ ἐπαιρόμενοι γὰρ οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ διανοητικοῦ ἀπὸ τοῦ προσδιατρίβειν τοῖς γηΐνοις καὶ πληροῦσθαι φαντασίας τῆς ἀπὸ τῶν ὑλικωτέρων καὶ ἐπὶ τοσοῦτον ὑψούμενοι , ὥστε καὶ ὑπερκύπτειν τὰ γεννητὰ καὶ πρὸς μόνῳ τῷ ἐννοεῖν τὸν θεὸν κἀκείνῳ σεμνῶς καὶ πρεπόντως τῷ ἀκούοντι ὁμιλεῖν γίνεσθαι , πῶς οὐχὶ τὰ μέγιστα ἤδη ὤνησαν αὐτοὺς τοὺς ὀφθαλμοὺς . „ ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν κυρίου “ κατοπτριζομένους καὶ „ τὴν αὐτὴν εἰκόνα “ μεταμορφουμένους „ ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν : “ ἀποῤῥοῆς γὰρ νοητοῦ τινος θειοτέρου μεταλαμβάνουσι τότε . ὅπερ δηλοῦται ἐκ τοῦ · „ ἐσημειώθη ἐφ᾿ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου , κύριε . “ καὶ ἡ ψυχὴ δὲ ἐπαιρομένη καὶ τῷ πνεύματι ἑπομένη τοῦ τε σώματος χωριζομένη καὶ οὐ μόνον ἑπομένη τῷ πνεύματι ἀλλὰ καὶ ἐν αὐτῷ γινομένη , ὅπερ δηλοῦται ἐκ τοῦ · . , πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου , “ πῶς οὐχὶ ἤδη ἀποτιθεμένη τὸ εἶναι ψυχὴ πνευματικὴ γίνεται ;
Lemmas: καί ὁ προφήτης δέ Δαυΐδ πολύς μέν καί ἄλλος φημί ἔχω εὔχομαι ὁ ἅγιος · καί οὗτος δέ οὐ ἄκαιρος παραθετέω . ἵνα φανερός ἐγώ γίγνομαι ὁ μέγας ὠφελέω . ἐάν μόνος νοέω , ὁ σχέσις καί εἰς ὁ εὔχομαι παρασκευή ὁ ἀνατίθημι ἑαυτοῦ ὁ θεός · φημί οὖν · „ πρός σύ ἀείρω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , ὁ κατοικέω ἐν ὁ οὐρανός , “ καί „ πρός σύ ἀείρω ὁ ψυχή ἐγώ , ὁ θεός . “ ἐπαίρω γάρ ὁ ὀφθαλμός ὁ διανοητικός ἀπό ὁ προσδιατρίβω ὁ γήϊνος καί πληρόω φαντασία ὁ ἀπό ὁ ὑλικός καί ἐπί τοσοῦτος ὑψόω , ὥστε καί ὑπερκύπτω ὁ γεννητός καί πρός μόνος ὁ ἐννοέω ὁ θεός ἐκεῖνος σεμνός καί πρεπόντως ὁ ἀκούω ὁμιλέω γίγνομαι , πῶς οὐ ὁ μέγας ἤδη ὀνίνημι αὐτός ὁ ὀφθαλμός . „ ἀνακαλύπτω πρόσωπον ὁ δόξα κύριος “ κατοπτρίζω καί „ ὁ αὐτός εἰκών “ μεταμορφόω „ ἀπό δόξα εἰς δόξα : “ ἀπορροή γάρ νοητός τις θεῖος μεταλαμβάνω τότε . ὅς δηλόω ἐκ ὁ · „ σημειόω ἐπί ἐγώ ὁ φάος ὁ πρόσωπον σύ , κύριος . “ καί ὁ ψυχή δέ ἐπαίρω καί ὁ πνεῦμα ἕπομαι ὁ τε σῶμα χωρίζω καί οὐ μόνος ἕπομαι ὁ πνεῦμα ἀλλά καί ἐν αὐτός γίγνομαι , ὅς δηλόω ἐκ ὁ · . , πρός σύ ἀείρω ὁ ψυχή ἐγώ , “ πῶς οὐ ἤδη ἀποτίθημι ὁ εἰμί ψυχή πνευματικός γίγνομαι ;
origenes.de-oratione 9.3
εἰ δὲ μέγιστόν ἐστι κατόρθωμα ἀμνησικακία ὡς κατὰ τὸν προφήτην Ἱερεμίαν . πάντα ἀνακεφαλαιοῦσθαι τὸν νόμον ἐν αὐτῷ λέγοντα · „ οὐ ταῦτα ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἐκπορευομένων αὐτῶν ἐκ τῆς Αἰγύπτου , ἀλλὰ τοῦτο ἐνετειλάμην · ἕκαστος τῷ πλησίον ἐν τῇ καρδίᾳ μὴ μνησικακείτω . “ ἀπὸ μνησικακίας δὲ ἥκοντες ἐπὶ τὸ εὔχεσθαι τὴν τοῦ σωτῆρος φυλάσσομεν ἐντολὴν , λέγοντος · „ ἐὰν στήκητε προσευχόμενοι . ἀφίετε εἴ τι ἔχετε κατά τινος , “ δῆλον ὅτι τοιοῦτοι ἱστάμενοι πρὸς τὸ εὔξασθαι τὰ κάλλιστα ἤδη κεκτήμεθα .
Lemmas: εἰ δέ μέγας εἰμί κατόρθωμα ἀμνησικακία ὡς κατά ὁ προφήτης Ἱερεμίας . πᾶς ἀνακεφαλαιόομαι ὁ νόμος ἐν αὐτός λέγω · „ οὐ οὗτος ἐντέλλω ὁ πατήρ σύ ἐκπορεύω αὐτός ἐκ ὁ Αἴγυπτος , ἀλλά οὗτος ἐντέλλω · ἕκαστος ὁ πλησίος ἐν ὁ καρδία μή μνησικακέω . “ ἀπό μνησικακία δέ ἥκω ἐπί ὁ εὔχομαι ὁ ὁ σωτήρ φυλάσσω ἐντολή , λέγω · „ ἐάν στήκω προσεύχομαι . ἀφίημι εἰ τις ἔχω κατά τις , “ δῆλος ὅτι τοιοῦτος ἵστημι πρός ὁ εὔχομαι ὁ καλός ἤδη κτάομαι .