origenes.de-oratione 1.1
Τὰ διὰ τὸ εἶναι μέγιστα καὶ ὑπὲρ ἄνθρωπον τυγχάνειν εἰς ὑπερβολήν τε ὑπεράνω τῆς ἐπικήρου φύσεως ἡμῶν ἀδύνατα τῷ λογικῷ καὶ θνητῷ γένει καταλαβεῖν ἐν πολλῇ δὲ καὶ ἀμετρήτῳ ἐκχεομένῃ ἀπὸ θεοῦ εἰς ἀνθρώπους χάριτι θεοῦ διὰ τοῦ τῆς ἀνυπερβλήτου εἰς ἡμᾶς χάριτος ὑπηρέτου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ συνεργοῦ πνεύματος βουλήσει θεοῦ δυνατὰ γίνεται . ἀδύνατον γοῦν τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει ὑπάρχον σοφίας κτῆσις , ᾗ τὰ πάντα κατεσκεύασται ( „ πάντα “ γὰρ κατὰ τὸν Δαυῒδ ὁ θεὸς „ ἐν σοφίᾳ “ ἐποίησε ) , δυνατὸν ἐξ ἀδυνάτου γίνεται διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , „ ὃς ἐγενήθη σοφία ἡμῖν ἀπὸ θεοῦ δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις . “ „ τίς γὰρ ἄνθρωπος γνώσεται βουλὴν θεοῦ ; ἢ τίς ἐνθυμηθήσεται τί θέλει ὁ κύριος ; ἐπεὶ λογισμοὶ θνητῶν δειλοὶ , καὶ ἐπισφαλεῖς αἱ ἐπίνοιαι ἡμῶν · φθαρτὸν γὰρ σῶμα βαρύνει ψυχὴν . καὶ βρίθει τὸ γεῶδες σκῆνος νοῦν πολυφροντίδα . καὶ μόγις εἰκάζομεν τὰ ἐπὶ γῆς , τὰ δὲ ἐν οὐρανοῖς τίς ἐξιχνίασε ; “ τίς δ᾿ οὐκ ἂν εἴποι ἀδύνατον εἶναι ἀνθρώπῳ ἐξιχνιάσαι „ τὰ ἐν οὐρανοῖς ; “ ἀλλ᾿ ὅμως τοῦτο τὸ ἀδύνατον τῇ ὑπερβαλλούσῃ χάριτι τοῦ θεοῦ δυνατὸν γίνεται · ὁ γὰρ ἁρπαγεὶς εἰς τρίτον οὐρανὸν ἐξιχνίασε τάχα τὰ ἐν τοῖς τρισὶν οὐρανοῖς διὰ τὸ ἀκηκοέναι „ ἄῤῥητα ῥήματα , ἃ μὴ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι “ ἦν . τίς δὲ δύναται εἰπεῖν ὅτι δυνατὸν ἀνθρώπῳ γνωσθῆναι τὸν τοῦ κυρίου νοῦν ; ἀλλὰ καὶ τοῦτο ὁ θεὸς διὰ Χριστοῦ χαρίζεται . . . . . . . . . . . . . . . τὸ θέλημα τοῦ κυρίου ἑαυτῶν οὐκέτι , ὅτε διδάσκει αὐτοὺς τὸ θέλημα τοῦ κυρίου εἶναι θέλοντος ἀλλὰ εἰς φίλον μεταβάλλοντος τούτοις , ὧν κύριος πρότερον ἦν . ἀλλὰ καὶ ὡς οὐδεὶς „ οἶδεν ἀνθρώπων τὰ τοῦ ἀνθρώπου εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ , οὕτω καὶ τὰ τοῦ θεοῦ οὐδεὶς “ οἶδεν „ εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ . “ εἰ δὲ μηδεὶς „ οἶδε “ „ τὰ τοῦ θεοῦ “ „ εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ , “ ἀδύνατον εἰδέναι ἄνθρωπον „ τὰ τοῦ θεοῦ . “ καὶ τοῦτο δὲ κατανόησον , πῶς δυνατὸν γίνεται · „ ἡμεῖς δὲ , “ φησὶν , „ οὐ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου ἐλάβομεν ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἐκ τοῦ θεοῦ , ἵνα εἰδῶμεν τὰ ὑπὸ τοῦ θεοῦ χαρισθέντα ἡμῖν , ἃ καὶ λαλοῦμεν οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις ἀλλ᾿ ἐν διδακτοῖς τοῦ πνεύματος . “
Lemmas: ὁ διά ὁ εἰμί μέγας καί ὑπέρ ἄνθρωπος τυγχάνω εἰς ὑπερβολή τε ὑπεράνω ὁ ἐπίκηρος φύσις ἐγώ ἀδύνατος ὁ λογικός καί θνητός γένος καταλαμβάνω ἐν πολύς δέ καί ἀμετρητος ἐκχέω ἀπό θεός εἰς ἄνθρωπος χάρις θεός διά ὁ ὁ ἀνυπέρβλητος εἰς ἐγώ χάρις ὑπηρέτης Ἰησοῦς Χριστός καί ὁ συνεργός πνεῦμα βούλησις θεός δυνατός γίγνομαι . ἀδύνατος γοῦν ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὑπάρχω σοφία κτῆσις , ὅς ὁ πᾶς κατασκευάζω ( „ πᾶς “ γάρ κατά ὁ Δαυΐδ ὁ θεός „ ἐν σοφία “ ποιέω ) , δυνατός ἐκ ἀδύνατος γίγνομαι διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , „ ὅς γίγνομαι σοφία ἐγώ ἀπό θεός δικαιοσύνη τε καί ἁγιασμός καί ἀπολύτρωσις . “ „ τίς γάρ ἄνθρωπος γιγνώσκω βουλή θεός ; ἤ τίς ἐνθυμέομαι τίς ἐθέλω ὁ κύριος ; ἐπεί λογισμός θνητός δειλός , καί ἐπισφαλής ὁ ἐπίνοια ἐγώ · φθαρτός γάρ σῶμα βαρύνω ψυχή . καί βρίθω ὁ γεώδης σκῆνος νόος πολυφροντίς . καί μόγις εἰκάζω ὁ ἐπί γῆ , ὁ δέ ἐν οὐρανός τίς ἐξιχνιάζω ; “ τίς δέ οὐ ἄν λέγω ἀδύνατος εἰμί ἄνθρωπος ἐξιχνιάζω „ ὁ ἐν οὐρανός ; “ ἀλλά ὅμως οὗτος ὁ ἀδύνατος ὁ ὑπερβάλλω χάρις ὁ θεός δυνατός γίγνομαι · ὁ γάρ ἁρπάζω εἰς τρίτος οὐρανός ἐξιχνιάζω τάχα ὁ ἐν ὁ τρεῖς οὐρανός διά ὁ ἀκούω „ ἄρρητος ῥῆμα , ὅς μή ἔξεστι ἄνθρωπος λαλέω “ εἰμί . τίς δέ δύναμαι λέγω ὅτι δυνατός ἄνθρωπος γιγνώσκω ὁ ὁ κύριος νόος ; ἀλλά καί οὗτος ὁ θεός διά Χριστός χαρίζω . . . . . . . . . . . . . . . ὁ θέλημα ὁ κύριος ἑαυτοῦ οὐκέτι , ὅτε διδάσκω αὐτός ὁ θέλημα ὁ κύριος εἰμί ἐθέλω ἀλλά εἰς φίλος μεταβάλλω οὗτος , ὅς κύριος πρότερος εἰμί . ἀλλά καί ὡς οὐδείς „ οἶδα ἄνθρωπος ὁ ὁ ἄνθρωπος εἰ μή ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐν αὐτός , οὕτως καί ὁ ὁ θεός οὐδείς “ οἶδα „ εἰ μή ὁ πνεῦμα ὁ θεός . “ εἰ δέ μηδείς „ οἶδα “ „ ὁ ὁ θεός “ „ εἰ μή ὁ πνεῦμα ὁ θεός , “ ἀδύνατος οἶδα ἄνθρωπος „ ὁ ὁ θεός . “ καί οὗτος δέ κατανοέω , πῶς δυνατός γίγνομαι · „ ἐγώ δέ , “ φημί , „ οὐ ὁ πνεῦμα ὁ κόσμος λαμβάνω ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ ἐκ ὁ θεός , ἵνα οἶδα ὁ ὑπό ὁ θεός χαρίζω ἐγώ , ὅς καί λαλέω οὐ ἐν διδακτός ἀνθρώπινος σοφία λόγος ἀλλά ἐν διδακτός ὁ πνεῦμα . “