origenes.de-engastrimytho-homilia-in-i-reg-i-sam-28-3-25 2
Ἔνιαι μὲν ἱστορίαι οὐχ ἅπτονται ἡμῶν , ἔνιαι δὲ ἀναγκαῖαι πρὸς τὴν ἐλπίδα ἡμῶν · οὕτω δ’ εἶπον ἱστορίαι , ἐπεὶ οὐδέπω φθά - νομεν ἐπὶ τὰ τῆς ἀναγωγῆς , παντὶ τῷ | | εἰδότι ἀνάγειν ἢ ἀκούειν ἀναγομένων χρήσιμα . τῶν οὖν τῆς ἱστορίας τινὰ μὲν χρήσιμα πᾶσιν , τινὰ δὲ οὐ πᾶσιν . οἷον , ὡς ἐπὶ παραδείγματος , ἡ ἱστορία ἡ περὶ τοῦ Λὼτ καὶ τῶν θυγατέρων αὐτοῦ εἰ μέν τι κατὰ τὴν ἀναγωγὴν ἔχει χρήσιμον , θεὸς οἶδεν καὶ ᾧ ἂν χαρίσηται τοὺς λόγους ἐκείνους ἐξετάζειν · εἰ δὲ κατὰ τὴν ἱστορίαν , ζητήσαις ἄν · τί γὰρ ὄφελός μοι ἐκ τῆς ἱστορίας τῆς περὶ τοῦ Λὼτ καὶ τῶν θυγατέρων αὐτοῦ ; ὁμοίως τί ὄφελός μοι ἁπλῶς λεχθεῖσα ἡ ἱστορία τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Θάμαρ καὶ τῶν κατ’ αὐτήν ; ἐπεὶ μέντοιγε ἡ ἱστορία ἡ τὸν Σαοὺλ καὶ τὴν ἐγγαστρίμυθον πάντων ἅπτεται , ἀναγκαία ἀλήθεια κατὰ τὸν λόγον . τίς γὰρ ἀπαλλαγεὶς τούτου τοῦ βίου θέλει εἶναι ὑπὸ ἐξουσίαν δαιμονίου , ἵνα ἀγγαστρίμυθος ἀναγάγῃ οὐ τὸν τυχόντα τῶν πεπιστευκότων , ἀλλὰ Σαμουὴλ τὸν προφήτην ; περὶ οὗ φησιν ὁ θεὸς διὰ τοῦ Ἱερεμίου · οὐδ’ ἂν Μωσῆς καὶ Σαμουὴλ πρὸ προσώπου μου , οὐδὲ τούτων εἰσακούσομαι< , περὶ οὑ φησιν ὕμνοις ὁ προφήτης · » Μωσῆς καὶ Ἀαρὼν ἐν τοῖς ἱερεῦσιν αὐτοῦ , καὶ Σαμουὴλ ἐν τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα αὐτοῦ · ἐπεκαλοῦντο τὸν κύριον . καὶ αὐτὸς εἰσήκουεν αὐτῶν , ἐν στύλῳ νεφέλης ἐλάλει πρὸς αὐτούς « , καὶ ἀλλαχοῦ · >ἐὰν στῇ Μωσῆς καὶ Σαμουὴλ καὶ καὶ τὰ ἑξῆς . ἆρ’ οὖν , εἰ ὁ τηλικοῦτος ὑπὸ τὴν γῆν ἦν ἀνήγαγεν αὐτὸν ἡ ἐγγαστρίμυθος , ἐξουσίαν ἔχει δαιμόνιον ψυχῆς προφητικῆς ; τί εἴπωμεν ; γέγραπται ταῦτα · ἀληθῆ έστιν ἢ οὐκ ἔστιν ἀληθῆ ; τὸ μὲν μὴ εἶναι ἀληθῆ λέγειν εἰς ἀπιστίαν προτρέπει χωρήσει ἐπὶ κεφαλὰς τῶν λεγόντων ) . , τὸ δὲ εἶναι ἀληθῆ ζήτησιν καὶ ἐπαπόρησιν ἡμῖν παρέχει .
Lemmas: ἔνιοι μέν ἱστορία οὐ ἅπτω ἐγώ , ἔνιοι δέ ἀναγκαῖος πρός ὁ ἐλπίς ἐγώ · οὕτως δέ λέγω ἱστορία , ἐπεί οὐδέπω Φθα - νόμος ἐπί ὁ ὁ ἀναγωγή , πᾶς ὁ | | οἶδα ἀνάγω ἤ ἀκούω ἀνάγω χρήσιμος . ὁ οὖν ὁ ἱστορία τις μέν χρήσιμος πᾶς , τις δέ οὐ πᾶς . οἷος , ὡς ἐπί παράδειγμα , ὁ ἱστορία ὁ περί ὁ Λώτ καί ὁ θυγάτηρ αὐτός εἰ μέν τις κατά ὁ ἀναγωγή ἔχω χρήσιμος , θεός οἶδα καί ὅς ἄν χαρίζω ὁ λόγος ἐκεῖνος ἐξετάζω · εἰ δέ κατά ὁ ἱστορία , ζητέω ἄν · τίς γάρ ὄφελος ἐγώ ἐκ ὁ ἱστορία ὁ περί ὁ Λώτ καί ὁ θυγάτηρ αὐτός ; ὅμοιος τίς ὄφελος ἐγώ ἁπλῶς λέγω ὁ ἱστορία ὁ Ἰούδας καί ὁ Θᾶμαρ καί ὁ κατά αὐτός ; ἐπεί μέντοι ὁ ἱστορία ὁ ὁ Σαῦλος καί ὁ ἐγγαστρίμυθος πᾶς ἅπτω , ἀναγκαῖος ἀλήθεια κατά ὁ λόγος . τίς γάρ ἀπαλλάσσω οὗτος ὁ βίος ἐθέλω εἰμί ὑπό ἐξουσία δαιμόνιον , ἵνα αγγαστριμυανθος ἀνάγω οὐ ὁ τυγχάνω ὁ πιστεύω , ἀλλά Σαμουήλ ὁ προφήτης ; περί ὅς φημί ὁ θεός διά ὁ Ἱερεμίας · οὐδέ ἄν Μωσῆς καί Σαμουήλ πρό πρόσωπον ἐγώ , οὐδέ οὗτος εἰσακούω , περί ὅς φημί ὕμνος ὁ προφήτης · » Μωσῆς καί Ἀαρών ἐν ὁ ἱερεύς αὐτός , καί Σαμουήλ ἐν ὁ ἐπικαλέω ὁ ὄνομα αὐτός · ἐπικαλέω ὁ κύριος . καί αὐτός εἰσακούω αὐτός , ἐν στῦλος νεφέλη λαλέω πρός αὐτός « , καί ἀλλαχοῦ · ἐά στάζω Μωσῆς καί Σαμουήλ καί καί ὁ ἑξῆς . ἆρα οὖν , εἰ ὁ τηλικοῦτος ὑπό ὁ γῆ εἰμί ἀνάγω αὐτός ὁ ἐγγαστρίμυθος , ἐξουσία ἔχω δαιμόνιον ψυχή προφητικός ; τίς λέγω ; γράφω οὗτος · ἀληθής εἰμί ἤ οὐ εἰμί ἀληθής ; ὁ μέν μή εἰμί ἀληθής λέγω εἰς ἀπιστία προτρέπω χωρέω ἐπί κεφαλή ὁ λέγω ) . , ὁ δέ εἰμί ἀληθής ζήτησις καί ἐπαπόρησις ἐγώ παρέχω .