origenes.contra-celsum 4.32
Ἀλλ᾿ ἐπεὶ οὐδὲν βέβαιον ἐν ἀνθρωπίνῃ φύσει , ἐχρῆν κἀκείνην τὴν πολιτείαν κατὰ βραχὺ καταφθειρομένην ἐκδιαιτηθῆναι . ἡ πρόνοια δὲ τὸ σεμνὸν τοῦ λόγου αὐτῶν ἁρμοζόντως τοῖς πανταχοῦ κατὰ τὰ δεόμενα μεταποιήσεως μεταποιήσασα , ἀντ᾿ ἐκείνων τοῖς ἀπὸ τῶν πανταχοῦ ἀνθρώπων πιστεύουσι παραδέδωκε τὴν σεμνὴν κατὰ τὸν Ἰησοῦν θεοσέβειαν · ὅστις οὐ μόνον συνέσει ἀλλὰ καὶ θείᾳ μοίρᾳ κοσμηθεὶς καὶ καταβαλὼν τὸν περὶ τῶν ἐπὶ γῆς δαιμόνων λόγον , λιβανωτῷ καὶ αἵματι καὶ ταῖς ἀπὸ τῆς κνίσσης ἀναθυμιάσεσι χαιρόντων καὶ τοὺς ἀνθρώπους κατασπώντων δίκην τῶν μυθευομένων Τιτάνων ἢ Γιγάντων ἀπὸ τῆς περὶ θεοῦ ἐννοίας , αὐτὸς οὐ φροντίσας τῆς ἐπιβουλῆς αὐτῶν , ἐπιβουλευόντων μάλιστα τοῖς βελτίοσιν , ἔθετο νόμους , καθ᾿ οὓς οἱ βιοῦντες μακάριοι ἔσονται , μηδαμῶς τοὺς δαίμονας διὰ τῶν θυσιῶν κολακεύοντες καὶ πάντῃ καταφρονοῦντες αὐτῶν διὰ τὸν βοηθοῦντα τοῦ θεοῦ λόγον τοῖς ἄνω καὶ πρὸς θεὸν βλέπουσι . καὶ ἐπεὶ ὁ θεὸς ἐβούλετο κρατῆσαι ἐν τοῖς ἀνθρώποις τὸν τοῦ Ἰησοῦ λόγον , οὐδὲν δεδύνηνται δαίμονες . καίτοι γε πάντα κάλων κινήσαντες , ἵνα μὴ Χριστιανοὶ μηκέτ᾿ ὦσι · τούς τε γὰρ βασιλεύοντας καὶ τὴν σύγκλητον βουλὴν καὶ τοὺς ἄρχοντας πανταχοῦ ἀλλὰ καὶ τοὺς δήμους αὐτοὺς . οὐκ αἰσθανομένους τῆς ἀλόγου καὶ πονηρᾶς τῶν δαιμόνων ἐνεργείας , ἐξετάραξαν κατὰ τοῦ λόγου καὶ τῶν πιστευόντων εἰς αὐτόν · ἀλλ᾿ ὁ πάντων δυνατώτερος τοῦ θεοῦ λόγος , καὶ κωλυόμενος ὡσπερεὶ τροφὴν πρὸς τὸ αὔξειν τὸ κωλύεσθαι λαμβάνων , προβαίνων πλείονας ἐνέμετο ψυχάς · θεὸς γὰρ τοῦτ᾿ ἐβούλετο . ταῦτα δ᾿ ἡμῖν εἰ καὶ ἐν παρεκβάσει λέλεκται . ἀλλὰ ἀναγκαίως οἶμαι . ἐβουλόμεθα γὰρ ἀπαντῆσαι πρὸς τὸ περὶ Ἰουδαίων ὑπὸ τοῦ Κέλσου λεγόμενον , ὅτι δὴ ἀπ᾿ Αἰγύπτου δραπέται γεγόνασι , καὶ ὅτι μηδὲν πώποτ᾿ ἀξιόλογον οἱ ἄνθρωποι οἱ θεοφιλεῖς ἔπραξαν . ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ οὔτ᾿ ἐν λόγῳ οὔτ᾿ ἐν ἀριθμῷ γεγόνασί φαμεν ὅτι ὡς „ γένος ἐκλεκτὸν “ καὶ „ βασίλειον ἱεράτευμα “ ἀναχωροῦντες καὶ ἐκκλίνοντες τὴν πρὸς τοὺς πολλοὺς ἐπιμιξίαν , ἵνα μὴ διαφθαρεῖεν τὰ ἤθη , ἐφρουροῦντο ὑπὸ τῆς θείας δυνάμεως · οὔτ᾿ ἐπιθυμοῦντες , ὡς οἱ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων , προσλαβεῖν ἑαυτοῖς ἄλλας βασιλείας οὔτε καταλειπόμενοι , ὡς διὰ τὴν ὀλιγότητα εὐεπιβουλεύτους αὐτοὺς γενέσθαι καὶ ὅσον ἐπὶ τῇ ὀλιγότητι ἄρδην ἀπολέσθαι . καὶ τοῦτ᾿ ἐγίνετο , ὅσον ἔτι ἦσαν ἄξιοι τῆς ἀπὸ θεοῦ φρουρᾶς · ὅτε δ᾿ ἐχρῆν αὐτοὺς ὡς ὅλον ἔθνος ἁμαρτάνον διὰ πόνων ἐπιστρέφεσθαι πρὸς τὸν θεὸν αὐτῶν , ὁτὲ μὲν ἐπὶ πλεῖον ὁτὲ δ᾿ ἐπ᾿ ἔλαττον ἐγκατελείποντο , ἕως ἐπὶ Ῥωμαίων τὴν μεγίστην ποιήσαντες ἁμαρτίαν ἐν τῷ ἀποκτεῖναι τὸν Ἰησοῦν τέλεον ἐγκατελείφθησαν .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί οὐδείς βέβαιος ἐν ἀνθρώπινος φύσις , χρή ἐκεῖνος ὁ πολιτεία κατά βραχύς καταφθείρω ἐκδιαιτάω . ὁ πρόνοια δέ ὁ σεμνός ὁ λόγος αὐτός ἁρμόζω ὁ πανταχοῦ κατά ὁ δέω μεταποίησις μεταποιέω , ἀντί ἐκεῖνος ὁ ἀπό ὁ πανταχοῦ ἄνθρωπος πιστεύω παραδίδωμι ὁ σεμνός κατά ὁ Ἰησοῦς θεοσέβεια · ὅστις οὐ μόνος σύνεσις ἀλλά καί θεῖος μοῖρα κοσμέω καί καταβάλλω ὁ περί ὁ ἐπί γῆ δαίμων λόγος , λιβανωτός καί αἷμα καί ὁ ἀπό ὁ κνῖσα ἀναθυμίασις χαίρω καί ὁ ἄνθρωπος κατασπάω δίκη ὁ μυθεύω Τιτάν ἤ Γίγας ἀπό ὁ περί θεός ἔννοια , αὐτός οὐ φροντίζω ὁ ἐπιβουλή αὐτός , ἐπιβουλεύω μάλα ὁ ἀγαθός , τίθημι νόμος , κατά ὅς ὁ βιάζω μακάριος εἰμί , μηδαμῶς ὁ δαίμων διά ὁ θυσία κολακεύω καί πάντῃ καταφρονέω αὐτός διά ὁ βοηθέω ὁ θεός λόγος ὁ ἄνω καί πρός θεός βλέπω . καί ἐπεί ὁ θεός βούλομαι κρατέω ἐν ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ Ἰησοῦς λόγος , οὐδείς δύναμαι δαίμων . καίτοι γε πᾶς κάλως κινέω , ἵνα μή Χριστιανός μηκέτι εἰμί · ὁ τε γάρ βασιλεύω καί ὁ σύγκλητος βουλή καί ὁ ἄρχων πανταχοῦ ἀλλά καί ὁ δῆμος αὐτός . οὐ αἰσθάνομαι ὁ ἄλογος καί πονηρός ὁ δαίμων ἐνέργεια , ἐκταράσσω κατά ὁ λόγος καί ὁ πιστεύω εἰς αὐτός · ἀλλά ὁ πᾶς δυνατός ὁ θεός λόγος , καί κωλύω ὡσπερεί τροφή πρός ὁ αὐξάνω ὁ κωλύω λαμβάνω , προβαίνω πολύς νέμω ψυχή · θεός γάρ οὗτος βούλομαι . οὗτος δέ ἐγώ εἰ καί ἐν παρέκβασις λέγω . ἀλλά ἀναγκαῖος οἴομαι . βούλομαι γάρ ἀπαντάω πρός ὁ περί Ἰουδαῖος ὑπό ὁ ξελσυς λέγω , ὅτι δή ἀπό Αἴγυπτος δραπέτης γίγνομαι , καί ὅτι μηδείς πώποτε ἀξιόλογος ὁ ἄνθρωπος ὁ θεοφιλής πράσσω . ἀλλά καί πρός ὁ οὔτε ἐν λόγος οὔτε ἐν ἀριθμός γίγνομαι φημί ὅτι ὡς „ γένος ἐκλεκτός “ καί „ βασίλειος ἱεράτευμα “ ἀναχωρέω καί ἐκκλίνω ὁ πρός ὁ πολύς ἐπιμιξία , ἵνα μή διαφθείρω ὁ ἦθος , φρουρέω ὑπό ὁ θεῖος δύναμις · οὔτε ἐπιθυμέω , ὡς ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος , προσλαμβάνω ἑαυτοῦ ἄλλος βασιλεία οὔτε καταλείπω , ὡς διά ὁ ὀλιγότης εὐεπιβούλευτος αὐτός γίγνομαι καί ὅσος ἐπί ὁ ὀλιγότης ἄρδην ἀπόλλυμι . καί οὗτος γίγνομαι , ὅσος ἔτι εἰμί ἄξιος ὁ ἀπό θεός φρουρά · ὅτε δέ χρή αὐτός ὡς ὅλος ἔθνος ἁμαρτάνω διά πόνος ἐπιστρέφω πρός ὁ θεός αὐτός , ὅτε μέν ἐπί πολύς ὅτε δέ ἐπί ἐλαχύς ἐγκαταλείπω , ἕως ἐπί Ῥωμαῖος ὁ μέγας ποιέω ἁμαρτία ἐν ὁ ἀποκτείνω ὁ Ἰησοῦς τέλειος ἐγκαταλείπω .