origenes.contra-celsum 2.77
Μετὰ ταῦτα ὁ Ἰουδαῖος αὐτῷ λέγει . δηλονότι κατὰ τὸ Ἰουδαίοις ἀρέσκον , ὅτι ἐλπίζομεν δή που ἀναστήσεσθαι ἐν σώματι καὶ βιοτὴν ἕξειν αἰώνιον . καὶ τούτου παράδειγμα καὶ ἀρχηγέτην τὸν πεμπόμενον ἡμῖν ἔσεσθαι . δεικνύντα ὅτι οὐκ ἀδύνατόν τινα τῷ θεῷ σὺν τῷ σώματι ἀναστῆσαι . οὐκ οἴδαμεν οὖν εἰ τὸν προσδοκώμενον Χριστὸν ὁ Ἰουδαῖος ἐρεῖ παράδειγμα τῆς ἀναστάσεως ἐν ἑαυτῷ δεικνύναι · ἀλλ᾿ ἔστω , δεδόσθω τοῦτ᾿ αὐτὸν καὶ φρονεῖν καὶ λέγειν . καὶ ἀποκρινούμεθά γε πρὸς τὸν εἰπόντα ἐκ τῶν ἡμετέρων συγγραμμάτων ἡμῖν λελαληκέναι · ὅτι , ὦ οὗτος . ἆρ᾿ ἐκεῖνα μὲν ἀνέγνως . ἐν οἶς κατηγορεῖν ἡμῶν ὑπολαμβάνεις . τὴν δ᾿ ἀνάστασιν τοῦ Ἰησοῦ , καὶ ὅτι „ πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν “ ἐστιν . οὐ διεξελήλυθας ; ἢ ἐπεὶ μὴ βούλει ταῦτα λελέχθαι , οὐδ᾿ εἴρηται ; ἐπεὶ δ᾿ ὁ Ἰουδαῖος ἔτι λέγει καὶ προσίεται παρὰ τῷ Κέλσῳ τὴν ἀνάστασιν τῶν σωμάτων . οὐχ ἡγοῦμαι νῦν εὔκαιρον εἶναι περὶ τούτου διεξελθεῖν πρὸς τὸν καὶ πιστεύοντα καὶ λέγοντα ἀνάστασιν εἶναι σωμάτων , καὶ εἴτε διαρθροῦντα τὸ τοιοῦτον παρ᾿ ἑαυτῷ καὶ δυνάμενον πρεσβεῦσαι περὶ τοῦ λόγου καλῶς εἴτε μὴ , ἀλλὰ μυθικώτερον συγκατατιθέμενον τῷ λόγῳ . ταῦτα μὲν οὖν οὕτως πρὸς τὸν Κέλσου Ἰουδαῖον λελέχθω . ἐπεὶ δὲ μετὰ ταῦτά φησι · ποῦ οὖν ἐστιν ; ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμεν , ἐροῦμεν πρὸς αὐτόν · ποῦ οὖν ἐστι νῦν ὁ ἐν τοῖς προφήταις λέγων καὶ ὁ τεράστια πεποιηκώς : ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμεν ὅτι μερίς ἐστι τοῦ θεοῦ . ἢ ὑμῖν μὲν ἔξεστιν ἀπολογεῖσθαι περὶ τοῦ μὴ ἀεὶ ἐπιφαίνεσθαι τῷ γένει τῶν Ἑβραίων τὸν θεὸν , ἡμῖν δὲ οὐ δίδοται ἡ αὐτὴ ἀπολογία περὶ τοῦ Ἰησοῦ , ἅπαξ καὶ ἀναστάντος καὶ πείσαντος περὶ τῆς ἑαυτοῦ ἀναστάσεως τοὺς μαθητὰς καὶ ἐπὶ τοσοῦτον πείσαντος , ὥστε δι᾿ ὧν πάσχουσι δεικνύναι πᾶσιν ὅτι βλέποντες τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ τὴν ὑποδεδειγμένην αὐτοῖς καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ ἀνάστασιν παίζουσι πάντα τὰ ἐν τῷ βίῳ ἐπίπονα ;
Lemmas: μετά οὗτος ὁ Ἰουδαῖος αὐτός λέγω . δηλονότι κατά ὁ Ἰουδαῖος ἀρέσκω , ὅτι ἐλπίζω δή που ἀνίστημι ἐν σῶμα καί βιοτή ἔχω αἰώνιος . καί οὗτος παράδειγμα καί ἀρχηγέτης ὁ πέμπω ἐγώ εἰμί . δείκνυμι ὅτι οὐ ἀδύνατος τις ὁ θεός σύν ὁ σῶμα ἀνίστημι . οὐ οἶδα οὖν εἰ ὁ προσδοκάω Χριστός ὁ Ἰουδαῖος λέγω παράδειγμα ὁ ἀνάστασις ἐν ἑαυτοῦ δείκνυμι · ἀλλά εἰμί , δίδωμι οὗτος αὐτός καί φρονέω καί λέγω . καί ἀποκρίνω γε πρός ὁ λέγω ἐκ ὁ ἡμέτερος σύγγραμμα ἐγώ λαλέω · ὅτι , ὦ οὗτος . ἆρα ἐκεῖνος μέν ἀναγιγνώσκω . ἐν ὄις κατηγορέω ἐγώ ὑπολαμβάνω . ὁ δέ ἀνάστασις ὁ Ἰησοῦς , καί ὅτι „ πρωτότοκος ἐκ ὁ νεκρός “ εἰμί . οὐ διεξέρχομαι ; ἤ ἐπεί μή βούλομαι οὗτος λέγω , οὐδέ λέγω ; ἐπεί δέ ὁ Ἰουδαῖος ἔτι λέγω καί προσίημι παρά ὁ ξελσυς ὁ ἀνάστασις ὁ σῶμα . οὐ ἡγέομαι νῦν εὔκαιρος εἰμί περί οὗτος διεξέρχομαι πρός ὁ καί πιστεύω καί λέγω ἀνάστασις εἰμί σῶμα , καί εἴτε διαρθρέω ὁ τοιοῦτος παρά ἑαυτοῦ καί δύναμαι πρεσβεύω περί ὁ λόγος καλός εἴτε μή , ἀλλά μυθικός συγκατατίθημι ὁ λόγος . οὗτος μέν οὖν οὕτως πρός ὁ ξελσυς Ἰουδαῖος λέγω . ἐπεί δέ μετά οὗτος φημί · ποῦ οὖν εἰμί ; ἵνα ὁράω καί πιστεύω , λέγω πρός αὐτός · ποῦ οὖν εἰμί νῦν ὁ ἐν ὁ προφήτης λέγω καί ὁ τεράστιος ποιέω : ἵνα ὁράω καί πιστεύω ὅτι μερίς εἰμί ὁ θεός . ἤ σύ μέν ἔξεστι ἀπολογέομαι περί ὁ μή ἀεί ἐπιφαίνω ὁ γένος ὁ Ἑβραῖος ὁ θεός , ἐγώ δέ οὐ δίδωμι ὁ αὐτός ἀπολογία περί ὁ Ἰησοῦς , ἅπαξ καί ἀνίστημι καί πείθω περί ὁ ἑαυτοῦ ἀνάστασις ὁ μαθητής καί ἐπί τοσοῦτος πείθω , ὥστε διά ὅς πάσχω δείκνυμι πᾶς ὅτι βλέπω ὁ αἰώνιος ζωή καί ὁ ὑποδείκνυμι αὐτός καί λόγος καί ἔργον ἀνάστασις παίζω πᾶς ὁ ἐν ὁ βίος ἐπίπονος ;