origenes.contra-celsum 2.69
Θέλομεν δὲ παραστῆσαι , πῶς οὐ χρησιμώτερον ἦν πρὸς τὴν οἰκονομίαν ὅλην τὸ εὐθὺς ἀπὸ τοῦ σκόλοπος αὐτὸν ἀφανῆ γενέσθαι σωματικῶς . τὰ συμβεβηκέναι ἀναγεγραμμένα τῷ Ἰησοῦ οὐκ ἐν φιλῇ τῇ λέξει καὶ τῇ ἱστορίᾳ τὴν πᾶσαν ἔχει θεωρίαν τῆς ἀληθείας · ἕκαστον γὰρ αὐτῶν καὶ σύμβολόν τινος εἶναι παρὰ τοῖς συνετώτερον ἐντυγχάνουσι τῇ γραφῇ ἀποδείκνυται . ὥσπερ οὖν τὸ σταυρωθῆναι αὐτὸν ἔχει τὴν δηλουμένην ἀλήθειαν ἐν τῷ „ Χριστῷ συνεσταύρωμαι “ καὶ τῷ σημαινομένῳ ἐκ τοῦ „ ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ κυρίου μου Ἰησοῦ Χριστοῦ , δι᾿ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται κἀγὼ τῷ κόσμῳ , “ καὶ ὁ θάνατος αὐτοῦ ἀναγκαῖος διὰ τὸ „ ὃ γὰρ ἀπέθανε , τῇ ἁμαρτίᾳ ἀπέθανεν ἐφάπαξ “ καὶ διὰ τὸ τὸν δίκαιον λέγειν · „ συμμορφιζόμενος τῷ θανάτῳ αὐτοῦ “ καὶ τὸ „ εἰ γὰρ ( συν)απεθάνομεν , καὶ συζήσομεν “ · οὕτως καὶ ἡ ταφὴ αὐτοῦ φθάνει ἐπὶ τοὺς συμμόρφους τοῦ θανάτου αὐτοῦ καὶ τοὺς συσταυρωθέντας αὐτῷ καὶ συναποθανόντας , καθὸ καὶ τῷ Παύλῳ λέλεκται τό · „ συνετάφημεν γὰρ αὐτῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος “ καὶ συνανέστημεν αὐτῷ · ἡμεῖς δὲ καὶ τὰ περὶ τῆς ταφῆς καὶ τοῦ μνημείου καὶ τοῦ θάψαντος ἀναγεγραμμένα εὐκαιρότερον διὰ πλειόνων ἐν ἄλλοις . ἔνθα προηγουμένως ἔστι περὶ τούτων λέγειν , διηγησόμεθα . νυνὶ δ᾿ αὐτάρκης ἡ καθαρὰ σινδὼν , ἐν ᾗ ἔδει τὸ καθαρὸν ἐντυλιχθῆναι σῶμα τοῦ Ἰησοῦ , καὶ τὸ καινὸν μνημεῖον , „ ὃ ἐλατόμησε τῇ πέτρᾳ “ ὁ Ἰωσὴφ . „ οὗ οὐκ ἦν οὔπω οὐδεὶς κείμενος . “ ἢ . ὡς ὁ Ἰωάννης φησὶν . „ ἐν ᾧ οὐδέπω οὐδεὶς ἐτέθη . “ καὶ ἐπίστησον εἰ δύναται κινῆσαί τινα ἡ συμφωνία τῶν τριῶν εὐαγγελιστῶν , φροντισάντων ἀναγράψαι τὸ λατομητὸν ἢ λαξευτὸν μνημεῖον ἐν πέτρᾳ , ἵν᾿ ὁ τοὺς λόγους τῶν γεγραμμένων ἐξετάζων καὶ περὶ τούτων θεάσηταί τι λόγου ἄξιον καὶ περὶ τῆς καινότητος τοῦ μνημείου , ἥντινα Ματθαῖος καὶ Ἰωάννης ἱστόρησε , καὶ περὶ τοῦ μηδένα ἐκεῖ νεκρὸν γεγονέναι κατὰ τὸν Λουκᾶν καὶ τὸν Ἰωάννην . ἔδει γὰρ τὸν μὴ τοῖς λοιποῖς νεκροῖς ὅμοιον ἀλλὰ ζωτικὰ σημεῖα καὶ ἐν τῇ νεκρότητι δείξαντα τὸ ὕδωρ καὶ τὸ αἷμα καὶ καινὸν , ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω , ὄντα νεκρὸν ἐν καινῷ καὶ καθαρῷ γενέσθαι μνημείῳ · ἵν᾿ , ὥσπερ ἡ γένεσις αὐτοῦ καθαρωτέρα πάσης γενέσεως ἦν τῷ μὴ ἀπὸ μίξεως ἀλλ᾿ ἀπὸ παρθένου γεννηθῆναι , οὕτως καὶ ἡ ταφὴ ἔχοι τὴν καθαρότητα . διὰ τοῦ συμβολικοῦ δηλουμένην ἐν τῷ ἀποτεθεῖσθαι αὐτοῦ τὸ σῶμα ἐν μνημείῳ καινῷ ὑφεστῶτι , οὐκ ἐκ λογάδων λίθων οἰκοδομηθέντι καὶ τὴν ἕνωσιν οὐ φυσικὴν ἔχοντι ἀλλ᾿ ἐν μιᾷ καὶ δι᾿ ὅλων ἡνωμένῃ πέτρᾳ λατομητῇ καὶ λαξευτῇ . τὰ μὲν οὖν τῆς διηγήσεως καὶ τῆς ἀπὸ τῶν γεγονέναι ἀναγεγραμμένων ἀναβάσεως ἐπὶ τὰ πράγματα , ὧν τὰ γενόμενα ἦν σημαντικὰ . καὶ μειζόνως ἄν τις καὶ θειοτέρως διηγήσαιτο , εὐκαιρότερον ἐκτιθέμενος τὰ τοιαῦτα ἐν προηγουμένῃ συντάξει · τὰ δὲ τῆς λέξεως καὶ οὕτως ἄν τις ἀποδῴη , ὅτι κατὰ τὸν κρίναντα ὑπομεῖναι τὸ ἐπὶ σκόλοπος κρεμασθῆναι ἦν καὶ τὰ ἑξῆς τῇ ὑποθέσει τηρῆσαι , ἵν᾿ ὡς ἄνθρωπος καθαιρεθεὶς τῷ ὡς ἄνθρωπος ἀποτεθνηκέναι ὡς ἄνθρωπος καὶ ταφῇ . ἀλλὰ καὶ εἰ καθ᾿ ὑπόθεσιν ἐγέγραπτο ἐν τοῖς εὐαγγελίοις ὅτι ἀπὸ τοῦ σκόλοπος ἀφανὴς εὐθὺς ἐγένετο , ἐκάκιζεν ἂν τὸ γεγραμμένον ὁ Κέλσος καὶ οἱ ἄπιστοι , καὶ κατηγόρησαν ἂν καὶ οὕτω λέγοντες · τί δή ποτε μετὰ τὸν σταυρὸν γέγονεν ἀφανὴς , οὐ πρὸ τοῦ παθεῖν δὲ τοῦτ᾿ ἐπραγματεύσατο ; εἴπερ οὖν ἀπὸ τῶν εὐαγγελίων μεμαθηκότες ὅτι οὐ γέγονεν εὐθὺς ἀφανὴς ἀπὸ τοῦ σκόλοπος ἐγκαλεῖν οἴονται τῷ λόγῳ . μὴ πλασαμένῳ , ὡς ἐκεῖνοι ἠξίωσαν , τὸ εὐθὺς αὐτὸν ἀφανῆ γενέσθαι ἀπὸ τοῦ σκόλοπος ἀλλὰ τὸ ἀληθὲς ἱστορήσαντι , πῶς οὐκ εὔλογον πιστεῦσαι αὐτοὺς καὶ τῇ ἀναστάσει αὐτοῦ , καὶ ὡς βουληθεὶς ὁτὲ μὲν „ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων “ „ ἔστη ἐν μέσῳ “ τῶν μαθητῶν , ὁτὲ δὲ δοὺς ἄρτον δυσὶ τῶν γνωρίμων εὐθὺς „ ἄφαντος ἐγένετο ἀπ᾿ αὐτῶν “ μετά τινας , οὓς ἐλάλησεν αὐτοῖς , λόγους ;
Lemmas: ἐθέλω δέ παρίστημι , πῶς οὐ χρήσιμος εἰμί πρός ὁ οἰκονομία ὅλος ὁ εὐθύς ἀπό ὁ σκόλοψ αὐτός ἀφανής γίγνομαι σωματικός . ὁ συμβαίνω ἀναγράφω ὁ Ἰησοῦς οὐ ἐν φιλέω ὁ λέξις καί ὁ ἱστορία ὁ πᾶς ἔχω θεωρία ὁ ἀλήθεια · ἕκαστος γάρ αὐτός καί σύμβολον τις εἰμί παρά ὁ συνετός ἐντυγχάνω ὁ γραφή ἀποδείκνυμι . ὥσπερ οὖν ὁ σταυρόω αὐτός ἔχω ὁ δηλόω ἀλήθεια ἐν ὁ „ Χριστός συσταυρόομαι “ καί ὁ σημαίνω ἐκ ὁ „ ἐγώ δέ μή γίγνομαι καυχάομαι εἰ μή ἐν ὁ σταυρός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ἐγώ κόσμος σταυρόω ἐγώ ὁ κόσμος , “ καί ὁ θάνατος αὐτός ἀναγκαῖος διά ὁ „ ὅς γάρ ἀποθνῄσκω , ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω ἐφάπαξ “ καί διά ὁ ὁ δίκαιος λέγω · „ συμμορφίζομαι ὁ θάνατος αὐτός “ καί ὁ „ εἰ γάρ ( συν)απεθάνομεν , καί συζάω “ · οὕτως καί ὁ ταφή αὐτός φθάνω ἐπί ὁ σύμμορφος ὁ θάνατος αὐτός καί ὁ συσταυρόομαι αὐτός καί συναποθνῄσκω , καθό καί ὁ Παῦλος λέγω ὁ · „ συνθάπτω γάρ αὐτός διά ὁ βάπτισμα “ καί συνανίστημι αὐτός · ἐγώ δέ καί ὁ περί ὁ ταφή καί ὁ μνημεῖον καί ὁ θάπτω ἀναγράφω εὔκαιρος διά πολύς ἐν ἄλλος . ἔνθα προηγέομαι εἰμί περί οὗτος λέγω , διηγέομαι . νυνί δέ αὐτάρκης ὁ καθαρός σινδών , ἐν ὅς δέω ὁ καθαρός ἐντυλίσσω σῶμα ὁ Ἰησοῦς , καί ὁ καινός μνημεῖον , „ ὅς λατομέω ὁ πέτρα “ ὁ Ἰωσήφ . „ οὗ οὐ εἰμί οὔπω οὐδείς κεῖμαι . “ ἤ . ὡς ὁ Ἰωάννης φημί . „ ἐν ὅς οὐδέπω οὐδείς τίθημι . “ καί ἐφίστημι εἰ δύναμαι κινέω τις ὁ συμφωνία ὁ τρεῖς εὐαγγελιστής , φροντίζω ἀναγράφω ὁ λατομητός ἤ λαξευτός μνημεῖον ἐν πέτρα , ἵνα ὁ ὁ λόγος ὁ γράφω ἐξετάζω καί περί οὗτος θεάομαι τις λόγος ἄξιος καί περί ὁ καινότης ὁ μνημεῖον , ὅστις Ματθαῖος καί Ἰωάννης ἱστορέω , καί περί ὁ μηδείς ἐκεῖ νεκρός γίγνομαι κατά ὁ Λουκᾶς καί ὁ Ἰωάννης . δέω γάρ ὁ μή ὁ λοιπός νεκρός ὅμοιος ἀλλά ζωτικός σημεῖον καί ἐν ὁ νεκρότης δείκνυμι ὁ ὕδωρ καί ὁ αἷμα καί καινός , ἵνα οὕτως ὀνομάζω , εἰμί νεκρός ἐν καινός καί καθαρός γίγνομαι μνημεῖον · ἵνα , ὥσπερ ὁ γένεσις αὐτός καθαρός πᾶς γένεσις εἰμί ὁ μή ἀπό μίξις ἀλλά ἀπό παρθένος γεννάω , οὕτως καί ὁ ταφή ἔχω ὁ καθαρότης . διά ὁ συμβολικός δηλόω ἐν ὁ ἀποτίθημι αὐτός ὁ σῶμα ἐν μνημεῖον καινός ὑφίστημι , οὐ ἐκ λογάς λίθος οἰκοδομέω καί ὁ ἕνωσις οὐ φυσικός ἔχω ἀλλά ἐν εἷς καί διά ὅλος ἑνόω πέτρα λατομητός καί λαξευτός . ὁ μέν οὖν ὁ διήγησις καί ὁ ἀπό ὁ γίγνομαι ἀναγράφω ἀνάβασις ἐπί ὁ πρᾶγμα , ὅς ὁ γίγνομαι εἰμί σημαντικός . καί μέγας ἄν τις καί θεῖος διηγέομαι , εὔκαιρος ἐκτίθημι ὁ τοιοῦτος ἐν προηγέομαι σύνταξις · ὁ δέ ὁ λέξις καί οὕτως ἄν τις ἀφοδάω , ὅτι κατά ὁ κρίνω ὑπομένω ὁ ἐπί σκόλοψ κρεμάννυμι εἰμί καί ὁ ἑξῆς ὁ ὑπόθεσις τηρέω , ἵνα ὡς ἄνθρωπος καθαιρέω ὁ ὡς ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω ὡς ἄνθρωπος καί θάπτω . ἀλλά καί εἰ κατά ὑπόθεσις γράφω ἐν ὁ εὐαγγέλιον ὅτι ἀπό ὁ σκόλοψ ἀφανής εὐθύς γίγνομαι , κακίζω ἄν ὁ γράφω ὁ ξελσυς καί ὁ ἄπιστος , καί κατηγορέω ἄν καί οὕτως λέγω · τίς δή ποτέ μετά ὁ σταυρός γίγνομαι ἀφανής , οὐ πρό ὁ πάσχω δέ οὗτος πραγματεύομαι ; εἴπερ οὖν ἀπό ὁ εὐαγγέλιον μανθάνω ὅτι οὐ γίγνομαι εὐθύς ἀφανής ἀπό ὁ σκόλοψ ἐγκαλέω οἴομαι ὁ λόγος . μή πλάσσω , ὡς ἐκεῖνος ἀξιόω , ὁ εὐθύς αὐτός ἀφανής γίγνομαι ἀπό ὁ σκόλοψ ἀλλά ὁ ἀληθής ἱστορέω , πῶς οὐ εὔλογος πιστεύω αὐτός καί ὁ ἀνάστασις αὐτός , καί ὡς βούλομαι ὅτε μέν „ ὁ θύρα κλείω “ „ ἵστημι ἐν μέσος “ ὁ μαθητής , ὅτε δέ δίδωμι ἄρτος δύο ὁ γνώριμος εὐθύς „ ἄφαντος γίγνομαι ἀπό αὐτός “ μετά τις , ὅς λαλέω αὐτός , λόγος ;