origenes.contra-celsum 6.47
Ἔλεγε δὴ μετὰ τὰ ἐκκείμενα τοιαῦτα · ὁπόθεν δὲ καὶ αὐτὸ τοῦτο ἐπῆλθεν αὐτοῖς θεοῦ υἱὸν καλεῖν , σημαίνω . ἄνδρες παλαιοὶ τόνδε τὸν κόσμον ὡς ἐκ θεοῦ γενόμενον παῖδά τε αὐτοῦ καὶ ἠΐθεον προσεῖπον . πάνυ γοῦν ὅμοιος οὗτός τε κἀκεῖνος παῖς θεοῦ . ᾠήθη δὴ υἱὸν θεοῦ ἡμᾶς λέγειν , παραποιήσαντας τὰ περὶ τοῦ κόσμου ὡς ἐκ θεοῦ γενομένου καὶ υἱοῦ ὄντος αὐτοῦ καὶ θεοῦ · οὐ γὰρ ἐδυνήθη ἐπιστήσας τοῖς χρόνοις Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν ἰδεῖν ὅτι καθόλου τὸ εἶναί τινα υἱὸν θεοῦ πρὸ Ἑλλήνων καὶ ὧν φησιν ὁ Κέλσος παλαιῶν ἀνδρῶν οἱ παρ᾿ Ἰουδαίοις προφῆται ἐπροφήτευσαν . ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ἐβουλήθη τὸ παρὰ Πλάτωνι ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς λελεγμένον , οὗ ἐν τοῖς ἀνωτέρω ἐμνήσθημεν , περὶ τοῦ διακοσμήσαντος τόδε τὸ πᾶν ὡς ὄντος υἱοῦ θεοῦ παραθέσθαι · ἵνα μὴ καὶ αὐτὸς ὑπὸ τοῦ Πλάτωνος . ον πολλάκις ἐσέμνυνεν , ἀναγκασθῇ παραδέξασθαι ὅτι ὁ μὲν δημιουργὸς τοῦδε τοῦ παντὸς υἱός ἐστι τοῦ θεοῦ , ὁ δὲ πρῶτος καὶ ἐπὶ πᾶσι θεὸς πατήρ ἐστιν αὐτοῦ . εἰ δὲ τῷ τηλικούτῳ υἱῷ τοῦ θεοῦ ἡνῶσθαι φάσκοντες τῇ ἄκρᾳ μετοχῇ ἐκείνου τὴν τοῦ Ἰησοῦ ψυχὴν οὐκέτι χωρίζομεν ἀπ᾿ ἐκείνου αὐτὴν , οὐδὲν θαυμαστόν . οἴδασι γὰρ οἱ ἱεροὶ τῶν θείων γραμμάτων λόγοι καὶ ἄλλα , δύο τῇ ἑαυτῶν φύσει τυγχάνοντα , εἰς ἓν ἀλλήλοις εἶναι λελογισμένα καὶ ὄντα . οἷον περὶ μὲν ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς λέλεκται · „ οὐκέτι εἰσὶ δύο ἀλλὰ σὰρξ μία , “ περὶ δὲ τοῦ τελείου καὶ κολλωμένου τῷ ἀληθινῷ κυρίῳ , λόγῳ καὶ σοφίᾳ καὶ ἀληθείᾳ , ὅτι „ ὁ κολλώμενος τῷ κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστιν . “ εἰ δ᾿ „ ὁ κολλώμενος τῷ κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστι . “ τίς μᾶλλον τῆς Ἰησοῦ ψυχῆς ἢ κἂν παραπλησίως κεκόλληται τῷ κυρίῳ , τῷ αὐτολόγῳ καὶ αὐτοσοφίᾳ καὶ αὐτοαληθείᾳ καὶ αὐτοδικαιοσύνῃ ; ὅπερ εἰ οὕτως ἔχει , οὐκ εἰσὶ δύο ἡ ψυχὴ τοῦ Ἰησοῦ πρὸς τὸν „ πάσης κτίσεως “ πρωτότοκον θεὸν λόγον .
Lemmas: λέγω δή μετά ὁ ἔκκειμαι τοιοῦτος · ὁπόθεν δέ καί αὐτός οὗτος ἐπέρχομαι αὐτός θεός υἱός καλέω , σημαίνω . ἀνήρ παλαιός ὅδε ὁ κόσμος ὡς ἐκ θεός γίγνομαι παῖς τε αὐτός καί ἠίθεος προσλέγω . πάνυ γοῦν ὅμοιος οὗτος τε ἐκεῖνος παῖς θεός . οἴομαι δή υἱός θεός ἐγώ λέγω , παραποιέω ὁ περί ὁ κόσμος ὡς ἐκ θεός γίγνομαι καί υἱός εἰμί αὐτός καί θεός · οὐ γάρ δύναμαι ἐφίστημι ὁ χρόνος Μωϋσῆς καί ὁ προφήτης ὁράω ὅτι καθόλου ὁ εἰμί τις υἱός θεός πρό Ἕλλην καί ὅς φημί ὁ ξελσυς παλαιός ἀνήρ ὁ παρά Ἰουδαῖος προφήτης προφητεύω . ἀλλά οὐδέ βούλομαι ὁ παρά Πλάτων ἐν ὁ ἐπιστολή λέγω , ὅς ἐν ὁ ἀνώτερος μιμνῄσκω , περί ὁ διακοσμέω ὅδε ὁ πᾶς ὡς εἰμί υἱός θεός παρατίθημι · ἵνα μή καί αὐτός ὑπό ὁ Πλάτων . ον πολλάκις σεμνύνω , ἀναγκάζω παραδέχομαι ὅτι ὁ μέν δημιουργός ὅδε ὁ πᾶς υἱός εἰμί ὁ θεός , ὁ δέ πρῶτος καί ἐπί πᾶς θεός πατήρ εἰμί αὐτός . εἰ δέ ὁ τηλικοῦτος υἱός ὁ θεός ἑνόω φάσκω ὁ ἄκρος μετοχή ἐκεῖνος ὁ ὁ Ἰησοῦς ψυχή οὐκέτι χωρίζω ἀπό ἐκεῖνος αὐτός , οὐδείς θαυμαστός . οἶδα γάρ ὁ ἱερός ὁ θεῖος γράμμα λόγος καί ἄλλος , δύο ὁ ἑαυτοῦ φύσις τυγχάνω , εἰς εἷς ἀλλήλων εἰμί λογίζομαι καί εἰμί . οἷος περί μέν ἀνήρ καί γυνή λέγω · „ οὐκέτι εἰμί δύο ἀλλά σάρξ εἷς , “ περί δέ ὁ τέλειος καί κολλάω ὁ ἀληθινός κύριος , λόγος καί σοφία καί ἀλήθεια , ὅτι „ ὁ κολλάω ὁ κύριος εἷς πνεῦμα εἰμί . “ εἰ δέ „ ὁ κολλάω ὁ κύριος εἷς πνεῦμα εἰμί . “ τίς μάλα ὁ Ἰησοῦς ψυχή ἤ ἐάν παραπλήσιος κολλάω ὁ κύριος , ὁ αὐτολόγος καί αὐτοσοφία καί αὐτοαλήθεια καί αὐτοδικαιοσύνη ; ὅς εἰ οὕτως ἔχω , οὐ εἰμί δύο ὁ ψυχή ὁ Ἰησοῦς πρός ὁ „ πᾶς κτίσις “ πρωτότοκος θεός λόγος .