origenes.contra-celsum 8.15
Μετὰ ταῦτά φησιν ὁ Κέλσος · ὅτι δὲ οὐκ ἀπὸ σκοποῦ ταῦ(τα δο)ξάζω , αὐτῶν ἐκείνων φωναῖς χρήσομαι . ἐν γάρ που τῷ οὐρανίῳ διαλόγῳ τῇδέ που λέγουσι τοῖσδε τοῖς ῥήμασιν · „ εἰ ἰσχυρότερός ἐστι θεοῦ υἱὸς , καὶ κύριος αὐτοῦ ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ( καὶ τίς ἄλλος κυριεύσει τοῦ κρατοῦντος θεοῦ ; ) πῶς πολλοὶ περὶ τὸ φρέαρ , καὶ οὐδεὶς εἰς τὸ φρέαρ ; διὰ τί τοσαύτην ἀνύων ὁδὸν ἄτολμος εἶ ; λανθάνει σε · πάρεστι γάρ μοι θάρσος καὶ μάχαιρα . “ οὕτως οὐ τοῦτ᾿ ἔστιν αὐτοῖς τὸ προκείμενον , τὸν ὑπερουράνιον θεὸν , ἀλλ᾿ ὃν ὑπέθεντο τούτου πατέρα , περὶ ὅν συνῆλθον , σέβειν , ἵν᾿ ἐπὶ προσχήματι μεγάλου θεοῦ τοῦτον , ὃν προΐστανται , τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου , ὃν ἀποφαίνουσιν ἰσχυρότερον καὶ κύριον „ τοῦ κρατοῦντος θεοῦ , “ θρησκεύωσι μόνον . ἔνθεν αὐτοῖς ἐκεῖνο τὸ παράγγελμα , τὸ μὴ „ δουλεύειν “ δύο „ κυρίοις , “ ἵν᾿ ἡ στάσις περὶ ἕνα τοῦτον φυλάσσηται . καὶ ἐν τούτοις δὴ πάλιν . οὐκ οἶδ᾿ ἀπὸ ποίας αἱρέσεως ἀσημοτάτης ταῦτα λαβὼν , πᾶσι Χριστιανοῖς ἀπ᾿ αὐτῶν ἐγκαλεῖ · λέγω δ᾿ ἀσημοτάτης , ὡς μηδ᾿ ἡμῖν εἶναι , τοῖς πολλάκις ἐγγυμνασαμένοις πρὸς τοὺς ἀπὸ τῶν αἱρέσεων , φανερὰν τὴν γνώμην , ἀφ᾿ ἧς ταῦτα ὁ Κέλσος εἴληφεν · εἴ γε εἴληφε καὶ μὴ ἀνέπλασεν ἢ ἀκολούθησιν προσέθηκε . σαφῶς γὰρ ἡμεῖς , οἱ λέγοντες τοῦ πάντα κτίσαντος καὶ τὸν αἰσθητὸν κόσμον εἶναι , φαμὲν τὸν υἱὸν οὐκ ἰσχυρότερον τοῦ πατρὸς ἀλλ᾿ ὑποδεέστερον . καὶ τοῦτο λέγομεν αὐτῷ πειθόμενοι , εἰπόντι τό · „ ὁ πατὴρ ὁ πέμψας με μείζων μου ἐστί . “ καὶ οὐδεὶς ἡμῶν οὕτως ἐμβρόντητός ἐστιν , ὡς λέγειν · „ κύριός “ ἐστι τοῦ θεοῦ „ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου . “ κρατεῖν δέ φαμεν τὸν σωτῆρα μάλιστα , ὅτε νοοῦμεν αὐτὸν θεὸν λόγον καὶ σοφίαν καὶ δικαιοσύνην καὶ ἀλήθειαν , πάντων μὲν τῶν ὑποτεταγμένων αὐτῷ , καθὸ ταῦτά ἐστιν , ἀλλ᾿ οὐχὶ καὶ τοῦ κρατοῦντος αὐτὸν πατρὸς καὶ θεοῦ . εἶτ᾿ ἐπεὶ οὐκ ἀκόντων λόγος κρατεῖ , εἰσὶ δέ τινες ἔτι φαῦλοι οὐ μόνον ἄνθρωποι ἀλλὰ καὶ ἄγγελοι καὶ πάντες δαίμονες , τούτων φαμὲν αὐτὸν μὴ κρατεῖν μέν πω , ἐπεὶ μὴ ἑκόντες εἴκουσιν αὐτῷ · κατ᾿ ἄλλο δὲ σημαινόμενον τοῦ κρατεῖν καὶ αὐτῶν κρατεῖ ( ὡς τῶν ἀλόγων ζῴων φαμὲν τὸν ἄνθρωπον κρατεῖν , οὐχ ὑποτάξαντα αὐτῶν τὸ ἡγεμονικὸν , ὡς τιθασσεύσας κρατεῖ τινων λεόντων καὶ κτηνῶν δεδαμασμένων ) , πλὴν πάντα ποιεῖ , ἵνα καὶ τοὺς νυνὶ μὴ πειθομένους αὐτῷ πείσας κρατήσῃ καὶ αὐτῶν . καθ᾿ ἡμᾶς οὖν ψεῦδος τὸ ὑπὸ τοῦ Κέλσου λεγόμενον ὡς ὑφ᾿ ἡμῶν ἀπαγγελλόμενον τό · „ τίς ἄλλος κυριεύσει τοῦ κρατοῦντος θεοῦ “ ;
Lemmas: μετά οὗτος φημί ὁ ξελσυς · ὅτι δέ οὐ ἀπό σκοπός ταῦτα δοξάζω , αὐτός ἐκεῖνος φωνή χράω . ἐν γάρ που ὁ οὐράνιος διάλογος τῇδε που λέγω ὅδε ὁ ῥῆμα · „ εἰ ἰσχυρός εἰμί θεός υἱός , καί κύριος αὐτός εἰμί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ( καί τίς ἄλλος κυριεύω ὁ κρατέω θεός ; ) πῶς πολύς περί ὁ φρέαρ , καί οὐδείς εἰς ὁ φρέαρ ; διά τίς τοσοῦτος ἀνύω ὁδός ἄτολμος εἰμί ; λανθάνω σύ · πάρειμι γάρ ἐγώ θάρσος καί μάχαιρα . “ οὕτως οὐ οὗτος εἰμί αὐτός ὁ πρόκειμαι , ὁ ὑπερουράνιος θεός , ἀλλά ὅς ὑποτίθημι οὗτος πατήρ , περί ὅς συνέρχομαι , σέβω , ἵνα ἐπί πρόσχημα μέγας θεός οὗτος , ὅς προΐστημι , ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ὅς ἀποφαίνω ἰσχυρός καί κύριος „ ὁ κρατέω θεός , “ θρησκεύω μόνος . ἔνθεν αὐτός ἐκεῖνος ὁ παράγγελμα , ὁ μή „ δουλεύω “ δύο „ κύριος , “ ἵνα ὁ στάσις περί εἷς οὗτος φυλάσσω . καί ἐν οὗτος δή πάλιν . οὐ οἶδα ἀπό ποῖος αἵρεσις ἄσημος οὗτος λαμβάνω , πᾶς Χριστιανός ἀπό αὐτός ἐγκαλέω · λέγω δέ ἄσημος , ὡς μηδέ ἐγώ εἰμί , ὁ πολλάκις ἐγγυμνάζω πρός ὁ ἀπό ὁ αἵρεσις , φανερός ὁ γνώμη , ἀπό ὅς οὗτος ὁ ξελσυς λαμβάνω · εἰ γε λαμβάνω καί μή ἀναπλάσσω ἤ ἀκολούθησις προστίθημι . σαφής γάρ ἐγώ , ὁ λέγω ὁ πᾶς κτίζω καί ὁ αἰσθητός κόσμος εἰμί , φημί ὁ υἱός οὐ ἰσχυρός ὁ πατήρ ἀλλά ὑποδεής . καί οὗτος λέγω αὐτός πείθω , λέγω ὁ · „ ὁ πατήρ ὁ πέμπω ἐγώ μέγας ἐγώ εἰμί . “ καί οὐδείς ἐγώ οὕτως ἐμβρόντητος εἰμί , ὡς λέγω · „ κύριος “ εἰμί ὁ θεός „ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . “ κρατέω δέ φημί ὁ σωτήρ μάλα , ὅτε νοέω αὐτός θεός λόγος καί σοφία καί δικαιοσύνη καί ἀλήθεια , πᾶς μέν ὁ ὑποτάσσω αὐτός , καθό οὗτος εἰμί , ἀλλά οὐ καί ὁ κρατέω αὐτός πατήρ καί θεός . εἶτα ἐπεί οὐ ἄκων λόγος κρατέω , εἰμί δέ τις ἔτι φαῦλος οὐ μόνος ἄνθρωπος ἀλλά καί ἄγγελος καί πᾶς δαίμων , οὗτος φημί αὐτός μή κρατέω μέν πω , ἐπεί μή ἑκών εἴκω αὐτός · κατά ἄλλος δέ σημαίνω ὁ κρατέω καί αὐτός κρατέω ( ὡς ὁ ἄλογος ζῷον φημί ὁ ἄνθρωπος κρατέω , οὐ ὑποτάσσω αὐτός ὁ ἡγεμονικός , ὡς τιθασσεύω κρατέω τις λέων καί κτῆνος δαμάζω ) , πλήν πᾶς ποιέω , ἵνα καί ὁ νυνί μή πείθω αὐτός πείθω κρατέω καί αὐτός . κατά ἐγώ οὖν ψεῦδος ὁ ὑπό ὁ ξελσυς λέγω ὡς ὑπό ἐγώ ἀπαγγέλλω ὁ · „ τίς ἄλλος κυριεύω ὁ κρατέω θεός “ ;