ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
origenes.contra-celsum 8.13
Εἶτ᾿ οἴεται ἐκ τοῦ θρησκεύειν ἡμᾶς μετὰ τοῦ θεοῦ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἀκολουθεῖν ἡμῖν τὸ καὶ καθ᾿ ἡμᾶς οὐ μόνον τὸν θεὸν ἀλλὰ καὶ τοὺς ὑπηρέτας αὐτοῦ θεραπεύεσθαι . εἰ μὲν οὖν ἐνόει τοὺς ἀληθῶς ὑπηρέτας τοῦ θεοῦ μετὰ τὸν μονογενῆ τοῦ θεοῦ . τὸν Γαβριὴλ καὶ τὸν Μιχαὴλ καὶ τοὺς λοιποὺς ἀγγέλους [ ἀρχαγγέλους ] . καὶ τούτους ἔλεγε δεῖν θεραπεύεσθαι . ἴσως ἂν τὸ περὶ τοῦ θεραπεύειν αὐτοῦ σημαινόμενον ἐκκαθήραντες καὶ τῶν τοῦ θεραπεύοντος πράξεων εἴπομεν ἂν εἰς τὸν τόπον ὡς περὶ τηλικούτων διαλεγόμενοι ἅπερ ἐχωροῦμεν περὶ αὐτῶν νοῆσαι · νυνὶ δὲ ὑπηρέτας νομίζων τοὺς προσκυνουμένους ὑπὸ τῶν ἐθνῶν δαίμονας οὐχ ὑπάγει ἡμᾶς ἀκολουθίᾳ τῇ περὶ τοῦ θεραπεύειν τοὺς τοιούτους . οὓς ὑπηρέτας τοῦ πονηροῦ ὁ λόγος ἀποδείκνυσι καὶ ἄρχοντος τοῦ αἰῶνος τούτου , ἀφιστάντος ἀπὸ τοῦ θεοῦ οὓς ἂν δύνηται . ὡς οὐχ ὑπηρέτας οὖν , οὓς οἱ λοιποὶ ἄνθρωποι σέβουσι , πάντας σέβειν καὶ θεραπεύειν ἐκκλίνομεν · οὐκ ἂν γὰρ ὑπηρέτας αὐτοὺς διδαχθέντες εἶναι τοῦ ἐπὶ πᾶσι θεοῦ ἐλέγομεν εἶναι δαιμόνια . διὸ τὸν ἕνα θεὸν καὶ τὸν ἕνα υἱὸν αὐτοῦ καὶ λόγον καὶ εἰκόνα ταῖς κατὰ τὸ δυνατὸν ἡμῖν ἱκεσίαις καὶ ἀξιώσεσι σέβομεν , προσάγοντες τῷ θεῷ τῶν ὅλων τὰς εὐχὰς διὰ τοῦ μονογενοῦς αὐτοῦ · ᾧ πρῶτον προσφέρομεν αὐτὰς , ἀξιοῦντες αὐτὸν „ ἱλασμὸν “ ὄντα „ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν “ προσαγαγεῖν ὡς ἀρχιερέα τὰς εὐχὰς καὶ τὰς θυσίας καὶ τὰς ἐντεύξεις ἡμῶν τῷ ἐπὶ πᾶσι θεῷ . περὶ τὸν θεὸν οὖν ἡ πίστις ἡμῶν διὰ τοῦ ταύτην βεβαιοῦντος ἐν ἡμῖν υἱοῦ αὐτοῦ , καὶ οὐδεμίαν ἡμῶν ἔχει δεῖξαι στάσιν περὶ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ὁ Κέλσος . καὶ σέβομέν γε τὸν πατέρα , θαυμάζοντες αὐτοῦ τὸν υἱὸν λόγον καὶ σοφίαν καὶ ἀλήθειαν καὶ δικαιοσύνην καὶ πάντα , ἅπερ εἶναι μεμαθήκαμεν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ , οὕτω δὴ καὶ τὸν γεννηθέντα ἀπὸ τοιούτου του πατρός . καὶ ταῦτα μὲν ταύτῃ .
Lemmas: εἶτα οἴομαι ἐκ ὁ θρησκεύω ἐγώ μετά ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός ἀκολουθέω ἐγώ ὁ καί κατά ἐγώ οὐ μόνος ὁ θεός ἀλλά καί ὁ ὑπηρέτης αὐτός θεραπεύω . εἰ μέν οὖν νοέω ὁ ἀληθής ὑπηρέτης ὁ θεός μετά ὁ μονογενής ὁ θεός . ὁ Γαβριήλ καί ὁ Μιχαήλ καί ὁ λοιπός ἄγγελος [ ἀρχάγγελος ] . καί οὗτος λέγω δέω θεραπεύω . ἴσως ἄν ὁ περί ὁ θεραπεύω αὐτός σημαίνω ἐκκαθαίρω καί ὁ ὁ θεραπεύω πρᾶξις λέγω ἄν εἰς ὁ τόπος ὡς περί τηλικοῦτος διαλέγω ὅς χωρέω περί αὐτός νοέω · νυνί δέ ὑπηρέτης νομίζω ὁ προσκυνέω ὑπό ὁ ἔθνος δαίμων οὐ ὑπάγω ἐγώ ἀκολουθία ὁ περί ὁ θεραπεύω ὁ τοιοῦτος . ὅς ὑπηρέτης ὁ πονηρός ὁ λόγος ἀποδείκνυμι καί ἄρχω ὁ αἰών οὗτος , ἀφίστημι ἀπό ὁ θεός ὅς ἄν δύναμαι . ὡς οὐ ὑπηρέτης οὖν , ὅς ὁ λοιπός ἄνθρωπος σέβω , πᾶς σέβω καί θεραπεύω ἐκκλίνω · οὐ ἄν γάρ ὑπηρέτης αὐτός διδάσκω εἰμί ὁ ἐπί πᾶς θεός λέγω εἰμί δαιμόνιον . διό ὁ εἷς θεός καί ὁ εἷς υἱός αὐτός καί λόγος καί εἰκών ὁ κατά ὁ δυνατός ἐγώ ἱκεσία καί ἀξίωσις σέβω , προσάγω ὁ θεός ὁ ὅλος ὁ εὐχή διά ὁ μονογενής αὐτός · ὅς πρῶτος προσφέρω αὐτός , ἀξιόω αὐτός „ ἱλασμός “ εἰμί „ ὁ ἁμαρτία ἐγώ “ προσάγω ὡς ἀρχιερεύς ὁ εὐχή καί ὁ θυσία καί ὁ ἔντευξις ἐγώ ὁ ἐπί πᾶς θεός . περί ὁ θεός οὖν ὁ πίστις ἐγώ διά ὁ οὗτος βεβαιόω ἐν ἐγώ υἱός αὐτός , καί οὐδείς ἐγώ ἔχω δείκνυμι στάσις περί ὁ υἱός ὁ θεός ὁ ξελσυς . καί σέβω γε ὁ πατήρ , θαυμάζω αὐτός ὁ υἱός λόγος καί σοφία καί ἀλήθεια καί δικαιοσύνη καί πᾶς , ὅς εἰμί μανθάνω ὁ υἱός ὁ θεός , οὕτως δή καί ὁ γεννάω ἀπό τοιοῦτος τις πατήρ . καί οὗτος μέν ταύτῃ .
origenes.contra-celsum 8.16
Εἶτ᾿ οἶμαι πάλιν φύρων τὰ πράγματα ἀπὸ ἄλλης αἱ(ρέσ)εως φέρει τὸ „ ( πῶς ) πολλοὶ περὶ τὸ φρέαρ , καὶ οὐδεὶς εἰς τὸ φρέαρ “ ; καὶ τὸ „ διὰ τί τοσαύτην ( ἀν)ύων ὁδὸν ἄτολμος εἶ ; λανθάνει σε “ καὶ τὸ „ πάρεστι γάρ μοι θάρσος καὶ μάχαιρα “ · ( ὧ)ν ἡμεῖς οὐδὲν , οἱ ἀπὸ τῆς ἐπωνύμου Χριστοῦ ἐκκλησίας μόνου , φαμὲν εἶναι ἀλη(θές . ) ταῦτα δὴ προειπὼν δοκεῖ ἀκόλουθα ἑαυτῷ λέγειν τὰ οὐδὲν ὄντα πρὸς ἡμᾶς . ἡμῖν μὲν γὰρ τὸ προκείμενόν ἐστιν οὐκ ἐξ ὑποθέσεώς τινα σέβειν θεὸν ἀλλὰ τὸν τοῦδε τοῦ παντὸς καὶ ἄλλου οὑτινοσοῦν μὴ αἰσθητοῦ μηδὲ δεικνυμένου δημιουργόν · εἴσονται δὲ οἱ „ ἄλλην ὁδὸν “ καὶ „ ἄλλα κέλευθα “ βαδίζοντες καὶ τοῦτον μὲν ἀρνούμενοι καινοειδεῖ δὲ ἀναπλάσματι καὶ ὀνόματι μόνον θεοῦ ἑαυτοὺς ὡς μείζονι τοῦ δημιουργοῦ ἐπιδεδωκότες , καὶ εἴ τις ἄρ᾿ ἐστὶ λέγων ἰσχυρότερον εἶναι τὸν υἱὸν καὶ κύριον „ τοῦ κρατοῦντος θεοῦ . “ ἀποδεδώκαμεν δὲ τὸν φαινόμενον ἡμῖν λόγον εἰς τὸ μὴ δεῖν „ δυσὶ κυρίοις δουλεύειν , “ ὅτε καὶ παρεστήσαμεν μηδεμίαν στάσιν περὶ τὸν Ἰησοῦν καὶ κύριον ἀποδείκνυσθαι δύνασθαι ἐν τοῖς ὁμολογοῦσιν ὑπεραναβεβηκέναι μὲν πάντα κύριον μόνῳ δὲ κυρίῳ δουλεύειν τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ λόγῳ θεοῦ .
Lemmas: εἶτα οἴομαι πάλιν φύρω ὁ πρᾶγμα ἀπό ἄλλος αἱ(ρέσ)εως φέρω ὁ „ ( πῶς ) πολύς περί ὁ φρέαρ , καί οὐδείς εἰς ὁ φρέαρ “ ; καί ὁ „ διά τίς τοσοῦτος ( ἀνύω ὁδός ἄτολμος εἰμί ; λανθάνω σύ “ καί ὁ „ πάρειμι γάρ ἐγώ θάρσος καί μάχαιρα “ · ( ὅς ἐγώ οὐδείς , ὁ ἀπό ὁ ἐπώνυμος Χριστός ἐκκλησία μόνος , φημί εἰμί ἀληθής . ) οὗτος δή προλέγω δοκέω ἀκόλουθος ἑαυτοῦ λέγω ὁ οὐδείς εἰμί πρός ἐγώ . ἐγώ μέν γάρ ὁ πρόκειμαι εἰμί οὐ ἐκ ὑπόθεσις τις σέβω θεός ἀλλά ὁ ὅδε ὁ πᾶς καί ἄλλος ὅστις μή αἰσθητός μηδέ δείκνυμι δημιουργός · οἶδα δέ ὁ „ ἄλλος ὁδός “ καί „ ἄλλος κέλευθος “ βαδίζω καί οὗτος μέν ἀρνέομαι καινοειδής δέ ἀνάπλασμα καί ὄνομα μόνος θεός ἑαυτοῦ ὡς μέγας ὁ δημιουργός ἐπιδίδωμι , καί εἰ τις ἄρα εἰμί λέγω ἰσχυρός εἰμί ὁ υἱός καί κύριος „ ὁ κρατέω θεός . “ ἀποδίδωμι δέ ὁ φαίνω ἐγώ λόγος εἰς ὁ μή δέω „ δύο κύριος δουλεύω , “ ὅτε καί παρίστημι μηδείς στάσις περί ὁ Ἰησοῦς καί κύριος ἀποδείκνυμι δύναμαι ἐν ὁ ὁμολογέω ὑπεραναβαίνω μέν πᾶς κύριος μόνος δέ κύριος δουλεύω ὁ υἱός ὁ θεός λόγος θεός .
origenes.contra-celsum 8.18
Καὶ ἐν ἑκάστῳ δὲ τῶν κατὰ δύναμιν ἐκεῖνον καὶ ἐν τούτῳ μιμησαμένων ἐστὶν ἄγαλμα τὸ „ κατ᾿ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος , “ ὅπερ κατασκευάζουσι τῷ ἐνορᾶν θεῷ καθαρᾷ καρδίᾳ , „ μιμηταὶ “ γενόμενοι „ τοῦ θεοῦ . “ καὶ ἁπαξαπλῶς πάντες Χριστιανοὶ ὁποίους εἴπομεν βωμοὺς καὶ ὁποῖα παρεστήσαμεν ἀγάλματα πειρῶνται ἱδρύεσθαι , οὐκ ἄψυχα καὶ ἀναίσθητα οὐδὲ δαιμόνων λίχνων ἐφεδρευόντων τοῖς ἀψύχοις δεκτικὰ ἀλλὰ πνεύματος θεοῦ , τοῖς εἰρημένοις ἀγάλμασι τῆς ἀρετῆς καὶ τῷ „ κατ᾿ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος “ ὡς οἰκείοις ἐπιδημοῦντος · οὕτω δὲ καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ τοῖς , ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω , συμμόρφοις ἐφιζάνει . καὶ τοιαῦτά γε βουλόμενος παραστῆσαι ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ἀνέγραψε τὸν μὲν θεὸν ἐν ἐπαγγελίᾳ τοῖς δικαίοις λέγοντα · „ ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω ἐν αὐτοῖς , καὶ ἔσομαι αὐτῶν θεὸς , καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μου λαὸς , “ τὸν δὲ σωτῆρα · „ ἐάν τις ἀκούῃ μου τοὺς λόγους καὶ ποιῇ αὐτοὺς , ἐγὼ καὶ ὁ πατήρ μου ἐλευσόμεθα πρὸς αὐτὸν καὶ μονὴν παρ᾿ αὐτῷ ποιησόμεθα . “ συνεξεταζέτω οὖν ὁ βουλόμενος βωμοὺς , οὓς διηγησάμην , βωμοῖς οἷς Κέλσος λέγει , καὶ ἀγάλματα ἐν τῇ τῶν εὐσεβούντων εἰς τὸν τῶν ὅλων θεὸν ψυχῇ ἀγάλμασι Φειδίου καὶ Πολυκλείτου καὶ τῶν παραπλησίων · καὶ σαφῶς εἴσεται ἐκεῖνα μὲν καὶ ἄψυχα εἶναι καὶ χρόνῳ φθειρόμενα , ταῦτα δὲ ἐν τῇ ἀθανάτῳ μένειν ψυχῇ ἐς ὅσον μένειν ἐν αὐτῇ ἡ λογικὴ ψυχὴ βούλεται .
Lemmas: καί ἐν ἕκαστος δέ ὁ κατά δύναμις ἐκεῖνος καί ἐν οὗτος μιμέομαι εἰμί ἄγαλμα ὁ „ κατά εἰκών ὁ κτίζω , “ ὅς κατασκευάζω ὁ ἐνοράω θεός καθαρός καρδία , „ μιμητής “ γίγνομαι „ ὁ θεός . “ καί ἁπαξαπλῶς πᾶς Χριστιανός ὁποῖος λέγω βωμός καί ὁποῖος παρίστημι ἄγαλμα πειράω ἱδρύω , οὐ ἄψυχος καί ἀναίσθητος οὐδέ δαίμων λίχνος ἐφεδρεύω ὁ ἄψυχος δεκτικός ἀλλά πνεῦμα θεός , ὁ λέγω ἄγαλμα ὁ ἀρετή καί ὁ „ κατά εἰκών ὁ κτίζω “ ὡς οἰκεῖος ἐπιδημέω · οὕτως δέ καί ὁ πνεῦμα ὁ Χριστός ὁ , ἵνα οὕτως ὀνομάζω , σύμμορφος ἐφιζάνω . καί τοιοῦτος γε βούλομαι παρίστημι ὁ ὁ θεός λόγος ἀναγράφω ὁ μέν θεός ἐν ἐπαγγελία ὁ δίκαιος λέγω · „ ἐνοικέω ἐν αὐτός καί ἐμπεριπατέω ἐν αὐτός , καί εἰμί αὐτός θεός , καί αὐτός εἰμί ἐγώ λαός , “ ὁ δέ σωτήρ · „ ἐάν τις ἀκούω ἐγώ ὁ λόγος καί ποιέω αὐτός , ἐγώ καί ὁ πατήρ ἐγώ ἔρχομαι πρός αὐτός καί μονή παρά αὐτός ποιέω . “ συνεξετάζω οὖν ὁ βούλομαι βωμός , ὅς διηγέομαι , βωμός ὅς ξελσυς λέγω , καί ἄγαλμα ἐν ὁ ὁ εὐσεβέω εἰς ὁ ὁ ὅλος θεός ψυχή ἄγαλμα Φειδίας καί Πολύκλειτος καί ὁ παραπλήσιος · καί σαφής οἶδα ἐκεῖνος μέν καί ἄψυχος εἰμί καί χρόνος φθείρω , οὗτος δέ ἐν ὁ ἀθάνατος μένω ψυχή εἰς ὅσος μένω ἐν αὐτός ὁ λογικός ψυχή βούλομαι .
origenes.contra-celsum 8.22
Ἐὰν δέ τις πρὸς ταῦτα ἀνθυποφέρῃ τὰ περὶ τῶν παρ᾿ ἡμῖν κυριακῶν ἢ παρασκευῶν ἢ τοῦ Πάσχα ἢ τῆς Πεντηκοστῆς δι᾿ ἡμερῶν γινόμενα , λεκτέον καὶ πρὸς τοῦτο ὅτι ὁ μὲν τέλειος , ἀεὶ ἐν τοῖς λόγοις ὢν καὶ τοῖς ἔργοις καὶ τοῖς διανοήμασι τοῦ τῇ φύσει κυρίου λόγου θεοῦ . ἀεί ἐστιν αὐτοῦ ἐν ταῖς ἡμέραις καὶ ἀεὶ ἄγει κυριακὰς ἡμέρας · ἀλλὰ καὶ ἀεὶ παρασκευάζων ἑαυτὸν πρὸς τὸ ἀληθινῶς ζῆν καὶ ἀπεχόμενος τῶν τοῦ βίου ἡδέων καὶ τοὺς πολλοὺς ἀπατώντων καὶ μὴ τρέφων „ τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς “ ἀλλ᾿ ὑπωπιάζων αὑτοῦ „ τὸ σῶμα “ καὶ δουλαγωγῶν ἀεὶ ἄγει τὰς παρασκευάς . ἔτι δὲ ὁ νοήσας ὅτι „ τὸ πάσχα ἡμῶν ἐτύθη Χριστὸς , “ καὶ χρὴ ἑορτάζειν ἐσθίοντα τῆς σαρκὸς τοῦ λόγου , οὐκ ἔστιν ὅτε οὐ ποιεῖ τὸ πάσχα , ὅπερ ἑρμηνεύεται διαβατήρια , διαβαίνων ἀεὶ τῷ λογισμῷ καὶ παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ πράξει ἀπὸ τῶν τοῦ βίου πραγμάτων ἐπὶ τὸν θεὸν , καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν αὐτοῦ σπεύδων . πρὸς τούτοις δὲ ὁ δυνάμενος μετ᾿ ἀληθείας λέγειν · „ συνανέστημεν τῷ Χριστῷ “ ἀλλὰ καὶ τό · „ συνήγειρε καὶ συνεκάθισεν ἡμᾶς ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ “ ἀεί ἐστιν ἐν ταῖς τῆς Πεντηκοστῆς ἡμέραις , καὶ μάλιστα ὅτε καὶ „ εἰς τὸ ὑπερῷον “ ὡς οἱ ἀπόστολοι τοῦ Ἰησοῦ ἀναβὰς σχολάζει τῇ δεήσει καὶ „ τῇ προσευχῇ , “ ὡς ἄξιος γενέσθαι τῆς „ φερομένης πνοῆς βιαίας “ ἐξ οὐρανοῦ , βιαζομένης ἐξαφανίσαι τὴν ἐν ἀνθρώποις κακίαν καὶ τὰ ἀπ᾿ αὐτῆς , ἄξιος δὲ καί τινος μερισμοῦ γλώσσης ἀπὸ θεοῦ πυρίνης .
Lemmas: ἐάν δέ τις πρός οὗτος ἀνθυποφέρω ὁ περί ὁ παρά ἐγώ κυριακός ἤ παρασκευή ἤ ὁ Πάσχα ἤ ὁ Πεντηκοστή διά ἡμέρα γίγνομαι , λεκτέος καί πρός οὗτος ὅτι ὁ μέν τέλειος , ἀεί ἐν ὁ λόγος εἰμί καί ὁ ἔργον καί ὁ διανόημα ὁ ὁ φύσις κύριος λόγος θεός . ἀεί εἰμί αὐτός ἐν ὁ ἡμέρα καί ἀεί ἄγω κυριακός ἡμέρα · ἀλλά καί ἀεί παρασκευάζω ἑαυτοῦ πρός ὁ ἀληθινός ζάω καί ἀπέχω ὁ ὁ βίος ἡδύς καί ὁ πολύς ἀπατάω καί μή τρέφω „ ὁ φρόνημα ὁ σάρξ “ ἀλλά ὑπωπιάζω ἑαυτοῦ „ ὁ σῶμα “ καί δουλαγωγέω ἀεί ἄγω ὁ παρασκευή . ἔτι δέ ὁ νοέω ὅτι „ ὁ πάσχα ἐγώ θύω Χριστός , “ καί χρή ἑορτάζω ἐσθίω ὁ σάρξ ὁ λόγος , οὐ εἰμί ὅτε οὐ ποιέω ὁ πάσχα , ὅς ἑρμηνεύω διαβατήρια , διαβαίνω ἀεί ὁ λογισμός καί πᾶς λόγος καί πᾶς πρᾶξις ἀπό ὁ ὁ βίος πρᾶγμα ἐπί ὁ θεός , καί ἐπί ὁ πόλις αὐτός σπεύδω . πρός οὗτος δέ ὁ δύναμαι μετά ἀλήθεια λέγω · „ συνανίστημι ὁ Χριστός “ ἀλλά καί ὁ · „ συναγείρω καί συγκαθίζω ἐγώ ἐν ὁ ἐπουράνιος ἐν Χριστός “ ἀεί εἰμί ἐν ὁ ὁ Πεντηκοστός ἡμέρα , καί μάλα ὅτε καί „ εἰς ὁ ὑπερῷον “ ὡς ὁ ἀπόστολος ὁ Ἰησοῦς ἀναβαίνω σχολάζω ὁ δέησις καί „ ὁ προσευχή , “ ὡς ἄξιος γίγνομαι ὁ „ φέρω πνοή βίαιος “ ἐκ οὐρανός , βιάζω ἐξαφανίζω ὁ ἐν ἄνθρωπος κακία καί ὁ ἀπό αὐτός , ἄξιος δέ καί τις μερισμός γλῶσσα ἀπό θεός πύρινος .
origenes.contra-celsum 8.23
Ὁ δὲ πολὺς τῶν πιστεύειν δοκούντων καὶ μὴ τηλικοῦτος δεῖται ὑπομνήσεως χάριν , μὴ βουλόμενος ἢ μὴ δυνάμενος πάσας τοιαύτας ἄγειν ἡμέρας , αἰσθητῶν παραδειγμάτων , ἵνα μὴ τέλεον παραῤῥυῇ . τοιαῦτα δ᾿ οἶμαι τὸν Παῦλον νενοηκότα μέρος μὲν „ ἑορτῆς “ ὠνομακέναι τὴν ἐν ἡμέραις τεταγμέναις παρ᾿ ἑτέρας ἑορτὴν , ᾐνίχθαι δὲ ἐκ τοῦ οὕτως λελεγμένου ὅτι οὐκ „ ἐν μέρει ἑορτῆς “ ἀλλ᾿ ἐν ὁλοκλήρῳ καὶ ἀδιαλείπτῳ ἐστὶν ἑορτῇ ὁ ἀεὶ βίος κατὰ τὸν θεῖον λόγον . ὅρα οὖν πάλιν κἀκ τῶν εἰρημένων περὶ ἑορτῶν τῶν παρ᾿ ἡμῖν , συνεξεταζομένων ταῖς δημοτελέσι τοῦ Κέλσου καὶ τῶν ἐθνῶν ἑορταῖς , εἰ μὴ μακρῷ σεμνότεραί εἰσιν αὗται αἱ ἑορταὶ τῶν δημοτελῶν , ἐν αἷς „ τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς “ ἑορτάζον ἐξυβρίζει ἐπὶ μέθας καὶ ἀκολασίας ἐκτρεπόμενον . πολὺ δ᾿ ἂν εἴη νῦν λέγειν , διὰ τί αἱ κατὰ τὸν τοῦ θεοῦ νόμον ἑορταὶ „ ἄρτον κακώσεως “ διδάσκουσιν ἐσθίειν ἢ „ ἄζυμα μετὰ πικρίδων , “ ἢ ὅτι φασί · „ ταπεινώσατε τὰς ψυχὰς ὑμῶν “ ἤ τι τούτοις παραπλήσιον . οὐδὲ γὰρ δυνατόν ἐστι τὸν σύνθετον ἄνθρωπον , ὅσον ἔτι „ ἡ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος , τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκὸς , “ ἐξ ὅλων ἑορτάζειν · ἢ γὰρ ἑορτάζων τις τῷ πνεύματι κακοῖ τὸ σῶμα , μὴ πεφυκὸς διὰ „ τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς “ ἑορτάζειν μετὰ τοῦ πνεύματος , ἢ ἑορτάζων κατὰ σάρκα οὐ χωρεῖ καὶ τὴν κατὰ πνεῦμα ἑορτήν . ἀλλὰ γὰρ ἀρκεῖ ταῦτα εἰς τὸν περὶ ἑορτῶν λόγον ἐπὶ τοῦ παρόντος .
Lemmas: ὁ δέ πολύς ὁ πιστεύω δοκέω καί μή τηλικοῦτος δέω ὑπόμνησις χάριν , μή βούλομαι ἤ μή δύναμαι πᾶς τοιοῦτος ἄγω ἡμέρα , αἰσθητός παράδειγμα , ἵνα μή τέλειος παραρρέω . τοιοῦτος δέ οἴομαι ὁ Παῦλος νοέω μέρος μέν „ ἑορτή “ ὀνομάζω ὁ ἐν ἡμέρα τάσσω παρά ἕτερος ἑορτή , αἰνίσσομαι δέ ἐκ ὁ οὕτως λέγω ὅτι οὐ „ ἐν μέρος ἑορτή “ ἀλλά ἐν ὁλόκληρος καί ἀδιάλειπτος εἰμί ἑορτή ὁ ἀεί βίος κατά ὁ θεῖος λόγος . ὁράω οὖν πάλιν ἐκ ὁ λέγω περί ἑορτή ὁ παρά ἐγώ , συνεξετάζω ὁ δημοτελής ὁ ξελσυς καί ὁ ἔθνος ἑορτή , εἰ μή μακρός σεμνός εἰμί οὗτος ὁ ἑορτή ὁ δημοτελής , ἐν ὅς „ ὁ φρόνημα ὁ σάρξ “ ἑορτάζω ἐξυβρίζω ἐπί μέθη καί ἀκολασία ἐκτρέπω . πολύς δέ ἄν εἰμί νῦν λέγω , διά τίς ὁ κατά ὁ ὁ θεός νόμος ἑορτή „ ἄρτος κάκωσις “ διδάσκω ἐσθίω ἤ „ ἄζυμος μετά πικρίς , “ ἤ ὅτι φημί · „ ταπεινόω ὁ ψυχή σύ “ ἤ τις οὗτος παραπλήσιος . οὐδέ γάρ δυνατός εἰμί ὁ σύνθετος ἄνθρωπος , ὅσος ἔτι „ ὁ σάρξ ἐπιθυμέω κατά ὁ πνεῦμα , ὁ δέ πνεῦμα κατά ὁ σάρξ , “ ἐκ ὅλος ἑορτάζω · ἤ γάρ ἑορτάζω τις ὁ πνεῦμα κακόω ὁ σῶμα , μή φύω διά „ ὁ φρόνημα ὁ σάρξ “ ἑορτάζω μετά ὁ πνεῦμα , ἤ ἑορτάζω κατά σάρξ οὐ χωρέω καί ὁ κατά πνεῦμα ἑορτή . ἀλλά γάρ ἀρκέω οὗτος εἰς ὁ περί ἑορτή λόγος ἐπί ὁ πάρειμι .
origenes.contra-celsum 8.25
Ἐπεὶ δέ φησιν ἐν τούτοις ὁ Κέλσος ὅτι καὶ οἱ δαίμονές εἰσι τοῦ θεοῦ , καὶ διὰ τοῦτο πιστευτέον ἐστὶν αὐτοῖς καὶ καλλιερητέον κατὰ νόμους καὶ προσευκτέον , ἵν᾿ εὐμενεῖς ὦσι , διδακτέον καὶ περὶ τούτου τοὺς βουλομένους ὅτι ὁ τοῦ θεοῦ λόγος οὐδὲν τῶν φαύλων ἀναγορεύειν βούλεται κτῆμα θεοῦ τυγχάνειν , ἀνάξιον αὐτὸ κρίνων τηλικούτου κυρίου . διόπερ οὐ πάντες μὲν ἄνθρωποι χρηματίζουσιν ἄνθρωποι θεοῦ , μόνοι δὲ οἱ ἄξιοι τοῦ θεοῦ · ὁποῖος ἦν Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας , καὶ εἴ τις , ἄλλος ἀναγέγραπται „ ἄνθρωπος θεοῦ “ ἢ παραπλήσιός ἐστι τοῖς ἀναγεγραμμένοις . οὕτως δὲ καὶ οὐ πάντες ἄγγελοι „ ἄγγελοι “ λέγονται εἶναι „ τοῦ θεοῦ “ ἀλλὰ μόνοι οἱ μακάριοι , οἱ δ᾿ ἐκτραπέντες ἐπὶ τὴν κακίαν ἄγγελοι τοῦ διαβόλου ὀνομάζονται , ὥσπερ οἱ φαῦλοι ἄνθρωποι ἄνθρωποι ἁμαρτίας ἢ υἱοὶ λοιμοὶ ἢ υἱοὶ ἀδικίας . ἐπεὶ οὖν καὶ ἄνθρωποι οἱ μέν εἰσι σπουδαῖοι οἱ δὲ φαῦλοι , διὸ καὶ οἱ μὲν „ τοῦ θεοῦ “ οἱ δὲ τοῦ διαβόλου εἶναι λέγονται , ἀλλὰ καὶ „ ἄγγελοι “ οἱ μὲν „ τοῦ θεοῦ “ οἱ δὲ τοῦ πονηροῦ , δαίμονες δὲ οὐκέτι διχῶς , πάντες γὰρ ἀποδείκνυνται εἶναι φαῦλοι · διὰ τοῦτο φήσομεν ψευδῆ εἶναι τὸν Κέλσου · λόγον εἰπόντος τό · εἰ δ᾿ εἰσί τινες δαίμονες . δηλονότι καὶ οὗτοι τοῦ θεοῦ · ἢ δεικνύτω ὁ βουλόμενος μὴ λόγον ὑγιῆ εἶναι τὴν περὶ ἀνθρώπων καὶ ἀγγέλων διαίρεσιν , ἢ λόγον ἔχοντα παραπλήσιον δύνασθαι ἀποδείκνυσθαι καὶ ἐπὶ δαιμόνων . Εἰ δὲ τοῦτ᾿ ἀμήχανον , δῆλον ὅτι οὔτε τοῦ θεοῦ εἰσιν οἱ δαίμονες · οὐ γὰρ ἄρχων αὐτῶν ὁ θεὸς ἀλλ᾿ , ὥς φασιν οἱ θεῖοι λόγοι , ὁ „ Βεελζεβούλ “ ·
Lemmas: ἐπεί δέ φημί ἐν οὗτος ὁ ξελσυς ὅτι καί ὁ δαίμων εἰμί ὁ θεός , καί διά οὗτος πιστευτέος εἰμί αὐτός καί καλλιερέω κατά νόμος καί προσεύχομαι , ἵνα εὐμενής εἰμί , διδακτέον καί περί οὗτος ὁ βούλομαι ὅτι ὁ ὁ θεός λόγος οὐδείς ὁ φαῦλος ἀναγορεύω βούλομαι κτῆμα θεός τυγχάνω , ἀνάξιος αὐτός κρίνω τηλικοῦτος κύριος . διόπερ οὐ πᾶς μέν ἄνθρωπος χρηματίζω ἄνθρωπος θεός , μόνος δέ ὁ ἄξιος ὁ θεός · ὁποῖος εἰμί Μωϋσῆς καί Ἠλίας , καί εἰ τις , ἄλλος ἀναγράφω „ ἄνθρωπος θεός “ ἤ παραπλήσιος εἰμί ὁ ἀναγράφω . οὕτως δέ καί οὐ πᾶς ἄγγελος „ ἄγγελος “ λέγω εἰμί „ ὁ θεός “ ἀλλά μόνος ὁ μακάριος , ὁ δέ ἐκτρέπω ἐπί ὁ κακία ἄγγελος ὁ διάβολος ὀνομάζω , ὥσπερ ὁ φαῦλος ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἁμαρτία ἤ υἱός λοιμός ἤ υἱός ἀδικία . ἐπεί οὖν καί ἄνθρωπος ὁ μέν εἰμί σπουδαῖος ὁ δέ φαῦλος , διό καί ὁ μέν „ ὁ θεός “ ὁ δέ ὁ διάβολος εἰμί λέγω , ἀλλά καί „ ἄγγελος “ ὁ μέν „ ὁ θεός “ ὁ δέ ὁ πονηρός , δαίμων δέ οὐκέτι διχῶς , πᾶς γάρ ἀποδείκνυμι εἰμί φαῦλος · διά οὗτος φημί ψευδής εἰμί ὁ ξελσυς · λόγος λέγω ὁ · εἰ δέ εἰμί τις δαίμων . δηλονότι καί οὗτος ὁ θεός · ἤ δείκνυμι ὁ βούλομαι μή λόγος ὑγιής εἰμί ὁ περί ἄνθρωπος καί ἄγγελος διαίρεσις , ἤ λόγος ἔχω παραπλήσιος δύναμαι ἀποδείκνυμι καί ἐπί δαίμων . εἰ δέ οὗτος ἀμήχανος , δῆλος ὅτι οὔτε ὁ θεός εἰμί ὁ δαίμων · οὐ γάρ ἄρχω αὐτός ὁ θεός ἀλλά , ὡς φημί ὁ θεῖος λόγος , ὁ „ Βεελζεβούλ “ ·
origenes.contra-celsum 8.26
οὔτε πιστευτέον δαίμοσι , κἂν Κέλσος ἐπὶ τούτους ἡμᾶς παρακαλῇ . ἀλλ᾿ ἀποθανητέον πρὶν πεισθῆναι δαίμοσιν ἀλλὰ καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομενετέον πειθόμενον θεῷ . οὕτως δὲ οὐδὲ καλλιερητέον δαίμοσι · καὶ γὰρ ἀδύνατόν ἐστι τοῖς φαύλοις καὶ ἀνθρώπων κακωτικοῖς καλλιερεῖν . ἀλλὰ καὶ κατὰ ποίους νόμους ἡμᾶς βούλεται Κέλσος καλλιερεῖν τοῖς δαίμοσιν ; εἰ μὲν γὰρ κατὰ τοὺς κειμένους ἐν ταῖς πόλεσι , κατασκευαζέτω ὅτι συνᾴδουσι τοῖς θείοις νόμοις · εἰ δὲ τοῦτο μὴ δύναται ( οὐ γὰρ κἂν ἀλλήλοις ταὐτὰ λέγουσιν οἱ τῶν πολλῶν πόλεων νόμοι ) , δηλονότι οὐδὲ κυρίως νόμους ἢ φαύλων νόμους , οἷς οὐ πιστευτέον · „ πειθαρχεῖν “ γὰρ „ δεῖ μᾶλλον θεῷ ἢ ἀνθρώποις . “ ἄπαγε δὴ τὴν τοῦ Κέλσου συμβουλὴν , λέγοντος προσευκτέον εἶναι δαίμοσι , καὶ οὐδὲ κατὰ τὸ ποσὸν ἀκουστέον αὐτῆς · μόνῳ γὰρ προσευκτέον τῷ ἐπὶ πᾶσι θεῷ , καὶ προσευκτέον γε τῷ μονογενεῖ καὶ πρωτοτόκῳ „ πάσης κτίσεως “ λόγῳ θεοῦ . καὶ ἀξιωτέον αὐτὸν ὡς ἀρχιερέα τὴν ἐπ᾿ αὐτὸν φθάσασαν ἡμῶν εὐχὴν ἀναφέρειν ἐπὶ τὸν θεὸν αὐτοῦ καὶ θεὸν ἡμῶν καὶ πατέρα αὐτοῦ καὶ πατέρα τῶν βιούντων κατὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ . ὥσπερ δὲ οὐκ ἂν βουλοίμεθα εὐμενεῖς ἔχειν ἀνθρώπους τοὺς βουλομένους ἡμᾶς βιοῦν κατὰ τὴν αὐτῶν κακίαν . ἐὰν μηδενὶ τυγχάνωσιν ὄντες εὐμενεῖς τῶν τὰ ἐναντία αὐτοῖς αἱρουμένων . ἐπεὶ ἡ εὐμένεια αὐτῶν ἐχθροὺς ἡμᾶς ποιεῖ θεῷ . τάχα μὴ γινομένῳ εὐμενεῖ τοῖς θέλουσι τοὺς τοιούτους ἔχειν εὐμενεῖς · τὸν αὐτὸν τρόπον οἱ νοήσαντες δαιμόνων φύσιν καὶ προαίρεσιν καὶ κακίαν οὐκ ἄν ποτε βούλοιντο εὐμενεῖς ἔχειν τοὺς δαίμονας .
Lemmas: οὔτε πιστευτέος δαίμων , ἐάν ξελσυς ἐπί οὗτος ἐγώ παρακαλέω . ἀλλά ἀποθανέω πρίν πείθω δαίμων ἀλλά καί πᾶς ὁστισοῦν ὑπομενετέον πείθω θεός . οὕτως δέ οὐδέ καλλιερέω δαίμων · καί γάρ ἀδύνατος εἰμί ὁ φαῦλος καί ἄνθρωπος κακωτικός καλλιερέω . ἀλλά καί κατά ποῖος νόμος ἐγώ βούλομαι ξελσυς καλλιερέω ὁ δαίμων ; εἰ μέν γάρ κατά ὁ κεῖμαι ἐν ὁ πόλις , κατασκευάζω ὅτι συνᾴδω ὁ θεῖος νόμος · εἰ δέ οὗτος μή δύναμαι ( οὐ γάρ ἄν ἀλλήλων αὐτός λέγω ὁ ὁ πολύς πόλις νόμος ) , δηλονότι οὐδέ κύριος νόμος ἤ φαῦλος νόμος , ὅς οὐ πιστευτέος · „ πειθαρχέω “ γάρ „ δέω μάλα θεός ἤ ἄνθρωπος . “ ἀπάγω δή ὁ ὁ ξελσυς συμβουλή , λέγω προσεύχομαι εἰμί δαίμων , καί οὐδέ κατά ὁ ποσός ἀκούω αὐτός · μόνος γάρ προσεύχομαι ὁ ἐπί πᾶς θεός , καί προσεύχομαι γε ὁ μονογενής καί πρωτότοκος „ πᾶς κτίσις “ λόγος θεός . καί ἀξιωτέον αὐτός ὡς ἀρχιερεύς ὁ ἐπί αὐτός φθάνω ἐγώ εὐχή ἀναφέρω ἐπί ὁ θεός αὐτός καί θεός ἐγώ καί πατήρ αὐτός καί πατήρ ὁ βιάζω κατά ὁ λόγος ὁ θεός . ὥσπερ δέ οὐ ἄν βούλομαι εὐμενής ἔχω ἄνθρωπος ὁ βούλομαι ἐγώ βιόω κατά ὁ αὐτός κακία . ἐάν μηδείς τυγχάνω εἰμί εὐμενής ὁ ὁ ἐναντίος αὐτός αἱρέω . ἐπεί ὁ εὐμένεια αὐτός ἐχθρός ἐγώ ποιέω θεός . τάχα μή γίγνομαι εὐμενής ὁ ἐθέλω ὁ τοιοῦτος ἔχω εὐμενής · ὁ αὐτός τρόπος ὁ νοέω δαίμων φύσις καί προαίρεσις καί κακία οὐ ἄν ποτέ βούλομαι εὐμενής ἔχω ὁ δαίμων .
origenes.contra-celsum 8.27
Οὐδὲ γὰρ . κἂν μὴ ὦσιν αὐτοῖς εὐμενεῖς οἱ δαίμονες , πάσχειν ἄν τι ὑπ᾿ αὐτῶν δύναιντο . φρουρούμενοι ὑπὸ τοῦ εὐμενοῦς αὐτοῖς διὰ τὴν εὐσέβειαν ἐπὶ πᾶσι θεοῦ καὶ τοὺς θείους αὐτοῦ ἀγγέλους ἐφιστάντος τοῖς ἀξίοις τοῦ φρουρεῖσθαι . ἵνα μηδὲν πάσχωσιν ἀπὸ τῶν δαιμόνων . ὁ δ᾿ ἔχων τὸν ἐπὶ πᾶσι θεὸν διὰ τὴν εἰς αὐτὸν εὐσέβειαν εὐμενῆ καὶ διὰ τὸ τὸν τῆς „ μεγάλης βουλῆς “ ἄγγελον τοῦ θεοῦ παραδεδέχθαι κύριον Ἰησοῦν , ἀρκούμενος τῇ τοῦ θεοῦ διὰ Χριστοῦ Ἰησοῦ εὐμενείᾳ λέγοι ἂν θαῤῥῶν ὡς οὐδὲν πεισόμενος ἀπὸ παντὸς τοῦ τῶν δαιμόνων στρατοπέδου · „ κύριος φωτισμός μου καὶ σωτήρ μου , τίνα φοβηθήσομαι ; κύριος ὑπερασπιστὴς τῆς ζωῆς μου . ἀπὸ τίνος δειλιάσω ; “ ἐρεῖ δὲ καὶ τό · „ ἐὰν παρατάξηται ἐπ᾿ ἐμὲ παρεμβολὴ , οὐ φοβηθήσεται ἡ καρδία μου . “ τοσαῦτα καὶ εἰς τὸ εἰ δ᾿ εἰσί τινες δαίμονες . δηλονότι καὶ οὗτοι τοῦ θεοῦ εἰσι ( ν . οἷς ) καὶ πιστευτέον καὶ καλλιερητέον κατὰ νόμους καὶ προσευκτέον . ἵν᾿ εὐμενεῖς ὦσιν .
Lemmas: οὐδέ γάρ . ἐάν μή εἰμί αὐτός εὐμενής ὁ δαίμων , πάσχω ἄν τις ὑπό αὐτός δύναμαι . φρουρέω ὑπό ὁ εὐμενής αὐτός διά ὁ εὐσέβεια ἐπί πᾶς θεός καί ὁ θεῖος αὐτός ἄγγελος ἐφίστημι ὁ ἄξιος ὁ φρουρέω . ἵνα μηδείς πάσχω ἀπό ὁ δαίμων . ὁ δέ ἔχω ὁ ἐπί πᾶς θεός διά ὁ εἰς αὐτός εὐσέβεια εὐμενής καί διά ὁ ὁ ὁ „ μέγας βουλή “ ἄγγελος ὁ θεός παραδέχομαι κύριος Ἰησοῦς , ἀρκέω ὁ ὁ θεός διά Χριστός Ἰησοῦς εὐμένεια λέγω ἄν θαρσέω ὡς οὐδείς πάσχω ἀπό πᾶς ὁ ὁ δαίμων στρατόπεδον · „ κύριος φωτισμός ἐγώ καί σωτήρ ἐγώ , τίς φοβέω ; κύριος ὑπερασπιστής ὁ ζωή ἐγώ . ἀπό τίς δειλιάω ; “ λέγω δέ καί ὁ · „ ἐάν παρατάσσω ἐπί ἐγώ παρεμβολή , οὐ φοβέω ὁ καρδία ἐγώ . “ τοσοῦτος καί εἰς ὁ εἰ δέ εἰμί τις δαίμων . δηλονότι καί οὗτος ὁ θεός εἰμί ( ν . ὅς ) καί πιστευτέος καί καλλιερέω κατά νόμος καί προσεύχομαι . ἵνα εὐμενής εἰμί .
origenes.contra-celsum 8.28
Ἐκθέμενοι δὲ καὶ τὴν ἑξῆς λέξιν φέρε πάλιν κατὰ δύναμιν αὐτὴν ἐξετάσωμεν οὕτως ἔχουσαν · εἰ μὲν δὴ κατά τι πάτριον ἱερείων τινῶν ἀπέχονται τῶν τοιῶνδε , πάντως ἀφεκτέον καὶ ζῴων ἁπάντων βρώσεως · ᾗ περ καὶ Πυθαγόρᾳ δοκεῖ , ψυχὴν τιμῶντι καὶ τὰ ταύτης ὄργανα . εἰ δ᾿ . ὅπερ φασὶν , ὅπως μὴ συνεστιῶνται δαίμοσι . μακαρίζω τῆς σοφίας αὐτοὺς . ὅτι βραδέως συνιᾶσιν ὄντες ἀεὶ συνέστιοι δαιμόνων · καὶ τότε δὴ μόνον φυλάσσονται τοῦτο , ὁπόταν ἱερεῖον θυόμενον βλέπωσιν · ὅταν δὲ σῖτον ἐσθίωσι καὶ οἶνον πίνωσι καὶ ἀκροδρύων γεύωνται καὶ αὐτὸ ὕδωρ καὶ αὐτὸν ἀέρα ἀναπνέωσιν , οὐκ ἄρα παρά τινων δαιμόνων ἕκαστα τούτων λαμβάνουσιν , οἷς κατὰ μέρη τὸ ἐπιμελὲς ἑκάστῳ προστέτακται ; οὐκ οἶδ᾿ ὅπως ἐν τούτοις ἔδοξεν αὐτῷ ἀκολουθεῖν δεῖν ἀπέχεσθαι πάντων ζῴων βρώσεως τοὺς , οὓς ὠνόμασε κατά τι πάτριον ἔθος ἱερείων τινῶν ἀπεχομένους . καὶ οὐ τοῦτό φαμεν , ὡς καὶ μὴ τοιαῦτα ὑποβάλλοντος τοῦ θείου λόγου , καὶ τοῦ ἀσφαλεστέρου βίου καὶ καθαρωτέρου ἕνεκεν εἰπόντος · „ καλὸν τὸ μὴ φαγεῖν κρέα μηδὲ πιεῖν οἶνον μηδὲ ἐν ᾧ ὁ ἀδελφός σου προσκόπτει “ καὶ πάλιν · „ μὴ τῷ βρώματί σου ἐκεῖνον ἀπόλλυε , ὑπὲρ οὗ Χριστὸς ἀπέθανε , “ καὶ πάλιν · „ εἰ σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου κρέα , οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα , ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω . “
Lemmas: ἐκτίθημι δέ καί ὁ ἑξῆς λέξις φέρω πάλιν κατά δύναμις αὐτός ἐξετάζω οὕτως ἔχω · εἰ μέν δή κατά τις πάτριος ἱερεῖον τις ἀπέχω ὁ τοιόσδε , πάντως ἀπέχω καί ζῷον ἅπας βρῶσις · ᾗ περ καί Πυθαγόρας δοκέω , ψυχή τιμάω καί ὁ οὗτος ὄργανον . εἰ δέ . ὅς φημί , ὅπως μή συνεστιάω δαίμων . μακαρίζω ὁ σοφία αὐτός . ὅτι βραδύς συνίημι εἰμί ἀεί συνέστιος δαίμων · καί τότε δή μόνος φυλάσσω οὗτος , ὁπόταν ἱερεῖον θύω βλέπω · ὅταν δέ σῖτος ἐσθίω καί οἶνος πίνω καί ἀκρόδρυα γεύω καί αὐτός ὕδωρ καί αὐτός ἀήρ ἀναπνέω , οὐ ἄρα παρά τις δαίμων ἕκαστος οὗτος λαμβάνω , ὅς κατά μέρος ὁ ἐπιμελής ἕκαστος προστάσσω ; οὐ οἶδα ὅπως ἐν οὗτος δοκέω αὐτός ἀκολουθέω δέω ἀπέχω πᾶς ζῷον βρῶσις ὁ , ὅς ὀνομάζω κατά τις πάτριος ἔθος ἱερεῖον τις ἀπέχω . καί οὐ οὗτος φημί , ὡς καί μή τοιοῦτος ὑποβάλλω ὁ θεῖος λόγος , καί ὁ ἀσφαλής βίος καί καθαρός ἕνεκα λέγω · „ καλός ὁ μή ἐσθίω κρέας μηδέ πίνω οἶνος μηδέ ἐν ὅς ὁ ἀδελφός σύ προσκόπτω “ καί πάλιν · „ μή ὁ βρῶμα σύ ἐκεῖνος ἀπόλλυμι , ὑπέρ ὅς Χριστός ἀποθνῄσκω , “ καί πάλιν · „ εἰ σκανδαλίζω ὁ ἀδελφός ἐγώ κρέας , οὐ μή ἐσθίω κρέας εἰς ὁ αἰών , ἵνα μή ὁ ἀδελφός ἐγώ σκανδαλίζω . “
origenes.contra-celsum 8.29
Ἰστέον μέντοι γε ὅτι , Ἰουδαίων οἰομένων νοεῖν τὸν Μωϋσέως νόμον καὶ τηρούντων ἐπὶ τῶν βρωμάτων τὸ μεταλαμβάνειν μὲν τῶν νενομισμένων αὐτοῖς καθαρῶν ἀπέχεσθαι δὲ τῶν ἀκαθάρτων ἀλλὰ καὶ μὴ χρῆσθαι αἵματι ζῴου εἰς τροφὴν μηδὲ τοῖς θηριαλώτοις καὶ ἄλλοις , περὶ ὧν πολὺς λόγος καὶ διὰ τοῦτο νῦν οὐκ εὔκαιρος ἐξετασθῆναι , ἡ τοῦ Ἰησοῦ διδασκαλία , βουλομένη πάντας ἀνθρώπους προσκαλέσασθαι εἰς τὴν καθαρὰν θεοσέβειαν καὶ μὴ προφάσει τῆς περὶ βρωμάτων βαρυτέρας νομοθεσίας κωλύειν πολλοὺς τῶν δυναμένων ὠφεληθῆναι εἰς ἤθη ἀπὸ χριστιανισμοῦ , ἀπεφήνατο ὅτι „ οὐ τὰ εἰσερχόμενα εἰς τὸ στόμα κοινοὶ τὸν ἄνθρωπον , ἀλλὰ τὰ ἐξερχόμενα ἐκ τοῦ στόματος “ · τὰ μὲν γὰρ „ εἰσερχόμενα εἰς τὸ στόμα εἰς τὴν κοιλίαν , “ φησὶ , „ χωρεῖ καὶ εἰς ἀφεδρῶνα ἐκβάλλεται , “ τὰ δ᾿ ἐξιόντα ἐκ τοῦ στόματος „ διαλογισμοί “ εἰσι „ πονηροὶ “ λαλούμενοι καὶ „ φόνοι “ καὶ „ μοιχεῖαι “ καὶ „ πορνεῖαι κλοπαί “ τε καὶ „ ψευδομαρτυρίαι “ καὶ „ βλασφημίαι . “ φησὶ δὲ καὶ ὁ Παῦλος ὅτι „ βρῶμα ἡμᾶς οὐ παραστήσει τῷ θεῷ · οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν , περισσεύομεν , οὔτ᾿ ἐὰν μὴ φάγωμεν , ὑστερούμεθα . “ εἶτ᾿ ἐπεὶ ἔχει τινὰ ἀσάφειαν ταῦτα , εἰ μὴ τύχῃ διαρθρώσεως , „ ἔδοξε τοῖς τοῦ Ἰησοῦ ἀποστόλοις καὶ τοῖς “ ἐν Ἀντιοχείᾳ συναχθεῖσιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ „ πρεσβυτέροις “ καὶ , ὡς αὐτοὶ οὗτοι ὠνόμασαν , καὶ „ τῷ ἁγίῳ πνεύματι “ γράψαι τοῖς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν πιστεύουσιν ἐπιστολὴν , μόνα , ὡς ὠνόμασαν , „ ἐπάναγκες “ ἀπαγορεύουσαν ἐσθίειν · ταῦτα δ᾿ ἐστὶ τὰ ητοι εἰδωλόθυτα ἢ τὰ πνικτὰ ἢ τὸ αἷμα .
Lemmas: οἶδα μέντοι γε ὅτι , Ἰουδαῖος οἴομαι νοέω ὁ Μωϋσῆς νόμος καί τηρέω ἐπί ὁ βρῶμα ὁ μεταλαμβάνω μέν ὁ νομίζω αὐτός καθαρός ἀπέχω δέ ὁ ἀκάθαρτος ἀλλά καί μή χράω αἷμα ζῷον εἰς τροφή μηδέ ὁ θηριάλωτος καί ἄλλος , περί ὅς πολύς λόγος καί διά οὗτος νῦν οὐ εὔκαιρος ἐξετάζω , ὁ ὁ Ἰησοῦς διδασκαλία , βούλομαι πᾶς ἄνθρωπος προσκαλέω εἰς ὁ καθαρός θεοσέβεια καί μή πρόφασις ὁ περί βρῶμα βαρύς νομοθεσία κωλύω πολύς ὁ δύναμαι ὠφελέω εἰς ἦθος ἀπό χριστιανισμός , ἀποφαίνω ὅτι „ οὐ ὁ εἰσέρχομαι εἰς ὁ στόμα κοινός ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ ἐξέρχομαι ἐκ ὁ στόμα “ · ὁ μέν γάρ „ εἰσέρχομαι εἰς ὁ στόμα εἰς ὁ κοιλία , “ φημί , „ χωρέω καί εἰς ἀφεδρών ἐκβάλλω , “ ὁ δέ ἐξέρχομαι ἐκ ὁ στόμα „ διαλογισμός “ εἰμί „ πονηρός “ λαλέω καί „ φόνος “ καί „ μοιχεία “ καί „ πορνεία κλοπή “ τε καί „ ψευδομαρτυρία “ καί „ βλασφημία . “ φημί δέ καί ὁ Παῦλος ὅτι „ βρῶμα ἐγώ οὐ παρίστημι ὁ θεός · οὔτε γάρ ἐάν ἐσθίω , περισσεύω , οὔτε ἐάν μή ἐσθίω , ὑστερέω . “ εἶτα ἐπεί ἔχω τις ἀσάφεια οὗτος , εἰ μή τυγχάνω διάρθρωσις , „ δοκέω ὁ ὁ Ἰησοῦς ἀπόστολος καί ὁ “ ἐν Ἀντιόχειος συνάγω ἐπί ὁ αὐτός „ πρέσβυς “ καί , ὡς αὐτός οὗτος ὀνομάζω , καί „ ὁ ἅγιος πνεῦμα “ γράφω ὁ ἀπό ὁ ἔθνος πιστεύω ἐπιστολή , μόνος , ὡς ὀνομάζω , „ ἐπανάγκης “ ἀπαγορεύω ἐσθίω · οὗτος δέ εἰμί ὁ ἤτοι εἰδωλόθυτος ἤ ὁ πνικτός ἤ ὁ αἷμα .
origenes.contra-celsum 8.33
Ἐκ τούτων δὲ δῆλον ὅτι καὶ πρὸς τὰ ἑξῆς αὐτῷ λελεγμένα ἀπηντήσαμεν . οὕτως ἔχοντα · ἢ τοίνυν οὐδαμῇ οὐδαμῶς βιωτέον οὐδὲ τῇδε παριτητέον , ἢ τὸν ἐπὶ τοῖσδε παρελθόντα εἰς τὸν βίον δαίμοσι τοῖς τὰ ἐπὶ γῆς εἰληχόσιν εὐχαριστητέον καὶ ἀπαρχὰς καὶ εὐχὰς ἀποδοτέον , ἕως ἂν ζῶμεν , ὡς ἂν φιλανθρώπων αὐτῶν τυγχάνοιμεν . καὶ βιωτέον οὖν ἡμῖν , καὶ κατὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ βιωτέον . ὅσον οἷόν τε καὶ δίδοται κατ᾿ αὐτὸν βιοῦν · δίδοται δὲ καὶ ὅτε , εἴτ᾿ ἐσθίομεν εἴτε πίνομεν . „ πάντα εἰς δόξαν θεοῦ “ ποιοῦμεν . καὶ οὐ παραιτητέον ἡμῖν τὸ χρῆσθαι μετ᾿ εὐχαριστίας τῆς πρὸς τὸν κτίσαντα τοῖς δι᾿ ἡμᾶς αὐτοῦ δημιουργήμασι . καὶ ἐπὶ τοῖσδε μᾶλλον παρήχθημεν ὑπὸ τοῦ θεοῦ εἰς τὸν βίον , η ἐφ᾿ οἷς Κέλσος οἴεται , καὶ οὐχ ὑποκείμεθά γε δαίμοσιν ἀλλὰ τῷ ἐπὶ πᾶσι θεῷ διὰ τοῦ ἡμᾶς προσαγαγόντος Ἰησοῦ τοῦ Χριστοῦ . καὶ κατὰ νόμους μὲν θεοῦ οὐδεὶς εἴληχε δαίμων τὰ ἐπὶ γῆς · διὰ ( δὲ ) τὴν σφῶν παρανομίαν τάχα μὲν αὑτοῖς διελόντες τοὺς τόπους . ἔνθα ἐρημία ἐστὶ γνώσεως θεοῦ καὶ τοῦ κατ᾿ αὐτὸν βίου ἢ ἔνθα πολύς ἐστιν ὁ τῆς θειότητος ἀλλότριος . τάχα δὲ ὡς ἄξιοι τῶν πονηρῶν ἐπιστάται καὶ κολασταὶ αὐτῶν ὑπὸ τοῦ διοικοῦντος τὰ ὅλα λόγου ἐτάχθησαν ἄρχειν τῶν ἑαυτοὺς ὑποταξάντων τῇ κακίᾳ καὶ οὐ τῷ θεῷ . καὶ διὰ τοιαῦτα δὲ Κέλσος μὲν ὡς ἀγνοῶν θεὸν τὰ χαριστήρια δαίμοσιν ἀποδιδότω . ἡμεῖς δὲ τῷ τοῦ παντὸς δημιουργῷ εὐχαριστοῦντες καὶ τοὺς μετ᾿ εὐχαριστίας καὶ εὐχῆς τῆς ἐπὶ τοῖς δοθεῖσι προσαγομένους ἄρτους ἐσθίομεν , σῶμα γενομένους διὰ τὴν εὐχὴν ἅγιόν τι καὶ ἁγιάζον τοὺς μετὰ ὑγιοῦς προθέσεως αὐτῷ χρωμένους .
Lemmas: ἐκ οὗτος δέ δῆλος ὅτι καί πρός ὁ ἑξῆς αὐτός λέγω ἀπαντάω . οὕτως ἔχω · ἤ τοίνυν οὐδαμῇ οὐδαμῶς βιωτέον οὐδέ τῇδε παριτητέα , ἤ ὁ ἐπί ὅδε παρέρχομαι εἰς ὁ βίος δαίμων ὁ ὁ ἐπί γῆ λαγχάνω εὐχαριστέω καί ἀπαρχή καί εὐχή ἀποδοτέος , ἕως ἄν ζάω , ὡς ἄν φιλάνθρωπος αὐτός τυγχάνω . καί βιωτέον οὖν ἐγώ , καί κατά ὁ λόγος ὁ θεός βιωτέον . ὅσος οἷος τε καί δίδωμι κατά αὐτός βιόω · δίδωμι δέ καί ὅτε , εἴτε ἐσθίω εἴτε πίνω . „ πᾶς εἰς δόξα θεός “ ποιέω . καί οὐ παραιτητέος ἐγώ ὁ χράω μετά εὐχαριστία ὁ πρός ὁ κτίζω ὁ διά ἐγώ αὐτός δημιούργημα . καί ἐπί ὅδε μάλα παράγω ὑπό ὁ θεός εἰς ὁ βίος , ἤ ἐπί ὅς ξελσυς οἴομαι , καί οὐ ὑπόκειμαι γε δαίμων ἀλλά ὁ ἐπί πᾶς θεός διά ὁ ἐγώ προσάγω Ἰησοῦς ὁ Χριστός . καί κατά νόμος μέν θεός οὐδείς λαγχάνω δαίμων ὁ ἐπί γῆ · διά ( δέ ) ὁ σφεῖς παρανομία τάχα μέν ἑαυτοῦ διαιρέω ὁ τόπος . ἔνθα ἐρημία εἰμί γνῶσις θεός καί ὁ κατά αὐτός βίος ἤ ἔνθα πολύς εἰμί ὁ ὁ θειότης ἀλλότριος . τάχα δέ ὡς ἄξιος ὁ πονηρός ἐπιστάτης καί κολαστής αὐτός ὑπό ὁ διοικέω ὁ ὅλος λόγος τάσσω ἄρχω ὁ ἑαυτοῦ ὑποτάσσω ὁ κακία καί οὐ ὁ θεός . καί διά τοιοῦτος δέ ξελσυς μέν ὡς ἀγνοέω θεός ὁ χαριστήριος δαίμων ἀποδίδωμι . ἐγώ δέ ὁ ὁ πᾶς δημιουργός εὐχαριστέω καί ὁ μετά εὐχαριστία καί εὐχή ὁ ἐπί ὁ δίδωμι προσάγω ἄρτος ἐσθίω , σῶμα γίγνομαι διά ὁ εὐχή ἅγιος τις καί ἁγιάζω ὁ μετά ὑγιής πρόθεσις αὐτός χράω .
origenes.contra-celsum 8.37
Εἶτ᾿ ἐπιλαθόμενος ὅτι Χριστιανοῖς λαλεῖ , τοῖς μόνοις τῷ θεῷ διὰ τοῦ Ἰησοῦ εὐχομένοις , καὶ συμφύρων τὰ ἑτέρων καὶ ἀλόγως Χριστιανοῖς συνάπτων αὐτά φησιν · ἐὰν μὲν βαρβάρως αὐτοὺς ὀνομάζῃ τις , δύναμιν ἕξουσιν , ἐὰν δὲ Ἑλληνικῶς ἢ Ῥωμαϊκῶς , οὐκέτι . δεικνύτω γὰρ τίνα ἡμεῖς βαρβάρως ὀνομάζομεν ὡς καλοῦντες αὐτὸν ἐπὶ βοήθειαν , καὶ πειθέσθω μάτην καθ᾿ ἡμῶν ταῦτα εἰρηκέναι τὸν Κέλσον ( ὁ ) ἐφιστὰς ὅτι οἱ λοιποὶ τῶν Χριστιανῶν οὐδὲ τοῖς ἐν ταῖς θείαις γραφαῖς κειμένοις ὀνόμασι καὶ τεταγμένοις ἐπὶ τοῦ θεοῦ χρῶνται ἐν ταῖς εὐχαῖς · ἀλλ᾿ οἱ μὲν Ἕλληνες Ἑλληνικοῖς οἱ δὲ Ῥωμαῖοι Ῥωμαϊκοῖς , καὶ οὕτως ἕκαστος κατὰ τὴν ἑαυτοῦ διάλεκτον εὔχεται τῷ θεῷ καὶ ὑμνεῖ αὐτὸν ὡς δύναται · καὶ ὁ πάσης διαλέκτου κύριος τῶν ἀπὸ πάσης διαλέκτου εὐχομένων ἀκούει ὡς μιᾶς , ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω , φωνῆς τῆς κατὰ τὰ σημαινόμενα ἀκούων , δηλουμένης ἐκ τῶν ποικίλων διαλέκτων . οὐ γάρ ἐστιν ὁ ἐπὶ πᾶσι θεὸς εἷς τις τῶν κεκληρωμένων διάλεκτόν τινα βάρβαρον ἢ Ἕλληνα καὶ μηκέτι τὰς λοιπὰς ἐπισταμένων ἢ μηκέτι τῶν ἐν ἄλλαις διαλέκτοις λεγόντων φροντίζειν .
Lemmas: εἶτα ἐπιλανθάνω ὅτι Χριστιανός λαλέω , ὁ μόνος ὁ θεός διά ὁ Ἰησοῦς εὔχομαι , καί συμφύρω ὁ ἕτερος καί ἄλογος Χριστιανός συνάπτω αὐτός φημί · ἐάν μέν βάρβαρος αὐτός ὀνομάζω τις , δύναμις ἔχω , ἐάν δέ Ἑλληνικός ἤ Ῥωμαῖος , οὐκέτι . δείκνυμι γάρ τίς ἐγώ βάρβαρος ὀνομάζω ὡς καλέω αὐτός ἐπί βοήθεια , καί πείθω μάτην κατά ἐγώ οὗτος λέγω ὁ ξελσυς ( ὁ ) ἐφίστημι ὅτι ὁ λοιπός ὁ Χριστιανός οὐδέ ὁ ἐν ὁ θεῖος γραφή κεῖμαι ὄνομα καί τάσσω ἐπί ὁ θεός χράω ἐν ὁ εὐχή · ἀλλά ὁ μέν Ἕλλην Ἑλληνικός ὁ δέ Ῥωμαῖος Ῥωμαῖος , καί οὕτως ἕκαστος κατά ὁ ἑαυτοῦ διάλεκτος εὔχομαι ὁ θεός καί ὑμνέω αὐτός ὡς δύναμαι · καί ὁ πᾶς διάλεκτος κύριος ὁ ἀπό πᾶς διάλεκτος εὔχομαι ἀκούω ὡς εἷς , ἵνα οὕτως ὀνομάζω , φωνή ὁ κατά ὁ σημαίνω ἀκούω , δηλέομαι ἐκ ὁ ποικίλος διάλεκτος . οὐ γάρ εἰμί ὁ ἐπί πᾶς θεός εἷς τις ὁ κληρόω διάλεκτος τις βάρβαρος ἤ Ἕλλην καί μηκέτι ὁ λοιπός ἐπίσταμαι ἤ μηκέτι ὁ ἐν ἄλλος διάλεκτος λέγω φροντίζω .
origenes.contra-celsum 8.38
Εἶτα μετὰ ταῦτα ἤτοι μηδενὸς ἀκούσας Χριστιανοῦ ἤ τινος ἀπὸ τῶν πολλῶν παρανόμου καὶ ἀπαιδεύτου φησὶ τοὺς Χριστιανοὺς λέγειν · ἰδοὺ παραστὰς τῷ ἀγάλματι τοῦ Διὸς ἢ Ἀπόλλωνος ἢ ὅτου δὴ θεοῦ βλασφημῶ καὶ ῥαπίζω , καὶ οὐδέν με ἀμύνεται . οὐχ ὁρῶν ὅτι ἐν τῇ θείᾳ νομοθεσίᾳ προστέτακται καὶ τὸ „ θεοὺς οὐ κακολογήσεις , “ ἵνα μὴ ἐθίζηται ἡμῶν τὸ στόμα ὁντινοῦν κακολογεῖν , ἀκουόντων · „ εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε “ καὶ διδασκομένων ὅτι „ οἱ λοίδοροι “ „ βασιλείαν θεοῦ “ οὐ „ κληρονομήσουσι . “ τίς δ᾿ οὕτως ἐν ἡμῖν ἠλίθιος . ὡς ταῦτα λέγειν καὶ μὴ ὁρᾶν ὅτι οὐδὲν δύναται τὸ τοιοῦτο πρὸς καθαίρεσιν τῆς περὶ τῶν νομιζομένων θεῶν ὑπολήψεως ; ὅπου γε καὶ οἱ πάντῃ ἄθεοι καὶ τὴν πρόνοιαν ἀνελόντες καὶ σύστημα νομιζομένων φιλοσόφων διὰ τῶν μοχθηρῶν δογμάτων καὶ ἀσεβῶν γεννήσαντες οὔτ᾿ αὐτοί ( τι ) πεπόνθασιν ὧν οἱ πολλοὶ νομίζουσι κακῶν οὔθ᾿ οἱ τὰ ἐκείνων ἀσπασάμενοι δόγματα , ἀλλὰ γὰρ καὶ πλουτοῦσι καὶ ὑγιαίνουσι τὰ σώματα . εἰ δὲ βλάβην τις ζητεῖ ἐν ἐκείνοις , ὁράτω ὅτι ἀληθῶς εἰσιν οἱ βεβλαμμένοι . ποία γὰρ μείζων βλάβη τοῦ μὴ νοεῖν ἀπὸ τῆς τάξεως τοῦ κόσμου τὸν πεποιηκότα ; ποία δὲ χείρων ταλαιπωρία τοῦ τετυφλῶσθαι τὸν νοῦν καὶ μὴ βλέπειν τὸν παντὸς νοῦ δημιουργὸν καὶ πατέρα ;
Lemmas: εἶτα μετά οὗτος ἤτοι μηδείς ἀκούω Χριστιανός ἤ τις ἀπό ὁ πολύς παράνομος καί ἀπαίδευτος φημί ὁ Χριστιανός λέγω · ἰδού παρίστημι ὁ ἄγαλμα ὁ Ζεύς ἤ Ἀπόλλων ἤ ὅστις δή θεός βλασφημέω καί ῥαπίζω , καί οὐδείς ἐγώ ἀμύνω . οὐ ὁράω ὅτι ἐν ὁ θεῖος νομοθεσία προστάσσω καί ὁ „ θεός οὐ κακολογέω , “ ἵνα μή ἐθίζω ἐγώ ὁ στόμα ὅστις κακολογέω , ἀκούω · „ εὐλογέω καί μή καταράομαι “ καί διδάσκω ὅτι „ ὁ λοίδορος “ „ βασιλεία θεός “ οὐ „ κληρονομέω . “ τίς δέ οὕτως ἐν ἐγώ ἠλίθιος . ὡς οὗτος λέγω καί μή ὁράω ὅτι οὐδείς δύναμαι ὁ τοιοῦτος πρός καθαίρεσις ὁ περί ὁ νομίζω θεός ὑπόληψις ; ὅπου γε καί ὁ πάντῃ ἄθεος καί ὁ πρόνοια ἀναιρέω καί σύστημα νομίζω φιλόσοφος διά ὁ μοχθηρός δόγμα καί ἀσεβής γεννάω οὔτε αὐτός ( τις ) πάσχω ὅς ὁ πολύς νομίζω κακός οὔτε ὁ ὁ ἐκεῖνος ἀσπάζομαι δόγμα , ἀλλά γάρ καί πλουτέω καί ὑγιαίνω ὁ σῶμα . εἰ δέ βλάβη τις ζητέω ἐν ἐκεῖνος , ὁράω ὅτι ἀληθής εἰμί ὁ βλάπτω . ποῖος γάρ μέγας βλάβη ὁ μή νοέω ἀπό ὁ τάξις ὁ κόσμος ὁ ποιέω ; ποῖος δέ κακός ταλαιπωρία ὁ τυφλόω ὁ νόος καί μή βλέπω ὁ πᾶς νόος δημιουργός καί πατήρ ;
origenes.contra-celsum 8.39
Περιθεὶς δ᾿ ἡμῖν τοιούτους λόγους καὶ συκοφαντῶν Χριστιανοὺς , οὐ λέγοντας τὰ τοιαῦτα , ἑαυτῷ ἀπολογίαν πορίζειν νομίζει , παίγνιον μᾶλλον ἢ ἀπολογίαν τυγχάνουσαν , ἐν ᾗ φησιν ὡς πρὸς ἡμᾶς · οὐχ ὁρᾷς οὖν , ὦ βέλτιστε , ὅτι καὶ τὸν σὸν δαίμονα καταστάς τις οὐ βλασφημεῖ μόνον ἀλλὰ καὶ πάσης γῆς καὶ θαλάσσης ἐκκηρύττει καὶ σὲ τὸν καθωσιωμένον ὥσπερ ἄγαλμα αὐτῷ δήσας ἀπάγει καὶ ἀνασκολοπίζει · καὶ ὁ δαίμων ἢ , ὡς σὺ φῂς , ὁ τοῦ θεοῦ παῖς οὐδὲν αὐτὸν ἀμύνεται ; χώραν δ᾿ εἶχεν ἡ ἀπολογία αὕτη , εἰ τοιούτοις λόγοις , ὁποίους ἡμᾶς ἀνέγραψε λέγοντας , ἐχρώμεθα · καίτοι γε οὐδ᾿ οὕτως ἀληθῆ ἔλεγε , δαίμονα εἰπὼν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ . κατὰ μὲν οὖν ἡμᾶς , τοὺς λέγοντας πάντας δαίμονας εἶναι φαύλους , οὐ δαίμων ὁ τοὺς τοσούσδε ἐπιστρέψας πρὸς τὸν θεὸν ἀλλὰ θεὸς λόγος καὶ θεοῦ παῖς · κατὰ δὲ Κέλσον , μηδὲν ἐμφήναντα περὶ φαύλων δαιμόνων οὐκ οἶδ᾿ ὅπως ἐπιλαθόμενον ἑαυτοῦ , δαίμων ὁ Ἰησοῦς εἴρηται . ὕστερον μέντοι γε τὰ λεγόμενα περὶ τῶν ἀσεβῶν φθάσει μετὰ πάντα τὰ φάρμακα , ἅπερ οὐ προσήκαντο , ἐπὶ τοὺς καταλαμβανομένους ἐν τῇ , ὡς ἂν εἴποι τις , ἀνιάτῳ κακίᾳ .
Lemmas: περιτίθημι δέ ἐγώ τοιοῦτος λόγος καί συκοφαντέω Χριστιανός , οὐ λέγω ὁ τοιοῦτος , ἑαυτοῦ ἀπολογία πορίζω νομίζω , παίγνιον μάλα ἤ ἀπολογία τυγχάνω , ἐν ὅς φημί ὡς πρός ἐγώ · οὐ ὁράω οὖν , ὦ ἀγαθός , ὅτι καί ὁ σός δαίμων καθίστημι τις οὐ βλασφημέω μόνος ἀλλά καί πᾶς γῆ καί θάλασσα ἐκκηρύσσω καί σύ ὁ καθοσιόομαι ὥσπερ ἄγαλμα αὐτός δέω ἀπάγω καί ἀνασκολοπίζω · καί ὁ δαίμων ἤ , ὡς σύ φημί , ὁ ὁ θεός παῖς οὐδείς αὐτός ἀμύνω ; χώρα δέ ἔχω ὁ ἀπολογία οὗτος , εἰ τοιοῦτος λόγος , ὁποῖος ἐγώ ἀναγράφω λέγω , χράω · καίτοι γε οὐδέ οὕτως ἀληθής λέγω , δαίμων λέγω ὁ υἱός ὁ θεός . κατά μέν οὖν ἐγώ , ὁ λέγω πᾶς δαίμων εἰμί φαῦλος , οὐ δαίμων ὁ ὁ τοσόσδε ἐπιστρέφω πρός ὁ θεός ἀλλά θεός λόγος καί θεός παῖς · κατά δέ ξελσυς , μηδείς ἐμφαίνω περί φαῦλος δαίμων οὐ οἶδα ὅπως ἐπιλανθάνω ἑαυτοῦ , δαίμων ὁ Ἰησοῦς λέγω . ὕστερον μέντοι γε ὁ λέγω περί ὁ ἀσεβής φθάνω μετά πᾶς ὁ φάρμακον , ὅς οὐ προσίημι , ἐπί ὁ καταλαμβάνω ἐν ὁ , ὡς ἄν λέγω τις , ἀνίατος κακία .
origenes.contra-celsum 8.40
Καὶ ἡμεῖς μὲν ὅ τι ποτὲ περὶ κολάσεως λέγοντες καὶ διὰ τῆς περὶ κολάσεως διδασκαλίας πολλοὺς ἀπὸ τῶν ἁμαρτημάτων ἐπιστρέφομεν · ὁ δὲ κατὰ τὸν Κέλσον ἱερεὺς τοῦ Ἀπόλλωνος ἢ τοῦ Διὸς οἷα ἀποκρίνεται , κατανοήσωμεν · ὀψὲ , φησὶ , θεῶν ἀλέουσι μύλοι , καὶ ἐς παίδων παῖδας , τοί κεν μετόπισθε γένωνται . ὅρα δὲ ὅσῳ τούτου βέλτιον τὸ „ οὐκ ἀποθανοῦνται πατέρες ὑπὲρ τέκνων , οὐδὲ υἱοὶ ἀποθανοῦνται ὑπὲρ πατέρων · ἕκαστος τῇ ἁμαρτίᾳ ἑαυτοῦ ἀποθανεῖται “ καὶ τοῦτο „ τοῦ φαγόντος τὸν ὄμφακα αἱμωδιάσουσιν οἱ ὀδόντες αὐτοῦ “ καὶ τὸ „ υἱὸς οὐ λήψεται ἀδικίαν πατρὸς , καὶ πατὴρ οὐ λήψεται ἀδικίαν υἱοῦ · δικαιοσύνη δικαίου ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται , καὶ ἀνομία ἀνόμου ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται . “ ἐὰν δέ τις ὅμοιον εἶναι λέγῃ τῷ ἐς παίδων παῖδας , τοί κεν μετόπισθε γένωνται τὸ „ ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων ἐπὶ τέκνα ἐπὶ τρίτην καὶ τετάρτην γενεὰν τοῖς μισοῦσί ( με ) , “ μαθέτω ὅτι ἐν τῷ Ἰεζεκιὴλ „ παραβολὴ “ τὸ τοιοῦτον εἶναι λέλεκται , αἰτιωμένῳ τοὺς λέγοντας · „ οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα , καὶ οἱ ὀδόντες τῶν τέκνων ᾑμωδίασαν , “ ᾧ ἐπιφέρεται · „ ζῶ ἐγὼ , λέγει κύριος , “ „ ἀλλ᾿ ἢ ἕκαστος τῇ ἑαυτοῦ ἁμαρτίᾳ ἀποθανεῖται . “ οὐ κατὰ τὸν παρόντα δὲ καιρόν ἐστι διηγήσασθαι , τί σημαίνει ἡ περὶ τοῦ „ ( ἐπὶ ) τρίτην καὶ τετάρτην γενεὰν “ ἀποδίδοσθαι τὰς „ ἁμαρτίας “ παραβολή .
Lemmas: καί ἐγώ μέν ὅς τις ποτέ περί κόλασις λέγω καί διά ὁ περί κόλασις διδασκαλία πολύς ἀπό ὁ ἁμάρτημα ἐπιστρέφω · ὁ δέ κατά ὁ ξελσυς ἱερεύς ὁ Ἀπόλλων ἤ ὁ Ζεύς οἷος ἀποκρίνω , κατανοέω · ὀψέ , φημί , θεός ἀλέω μύλος , καί εἰς παῖς παῖς , ὁ ἄν μετόπισθε γίγνομαι . ὁράω δέ ὅσος οὗτος ἀγαθός ὁ „ οὐ ἀποθνῄσκω πατήρ ὑπέρ τέκνον , οὐδέ υἱός ἀποθνῄσκω ὑπέρ πατήρ · ἕκαστος ὁ ἁμαρτία ἑαυτοῦ ἀποθνῄσκω “ καί οὗτος „ ὁ ἐσθίω ὁ ὄμφαξ αἱμωδιάω ὁ ὀδούς αὐτός “ καί ὁ „ υἱός οὐ λαμβάνω ἀδικία πατήρ , καί πατήρ οὐ λαμβάνω ἀδικία υἱός · δικαιοσύνη δίκαιος ἐπί αὐτός εἰμί , καί ἀνομία ἄνομος ἐπί αὐτός εἰμί . “ ἐάν δέ τις ὅμοιος εἰμί λέγω ὁ εἰς παῖς παῖς , τοι ἄν μετόπισθε γίγνομαι ὁ „ ἀποδίδωμι ἁμαρτία πατήρ ἐπί τέκνον ἐπί τρίτος καί τέταρτος γενεά ὁ μισέω ( ἐγώ ) , “ μανθάνω ὅτι ἐν ὁ Ἰεζεκιήλ „ παραβολή “ ὁ τοιοῦτος εἰμί λέγω , αἰτιάομαι ὁ λέγω · „ ὁ πατήρ ἐσθίω ὄμφαξ , καί ὁ ὀδούς ὁ τέκνον αἱμωδιάω , “ ὅς ἐπιφέρω · „ ζάω ἐγώ , λέγω κύριος , “ „ ἀλλά ἤ ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω . “ οὐ κατά ὁ πάρειμι δέ καιρός εἰμί διηγέομαι , τίς σημαίνω ὁ περί ὁ „ ( ἐπί ) τρίτος καί τέταρτος γενεά “ ἀποδίδωμι ὁ „ ἁμαρτία “ παραβολή .
origenes.contra-celsum 8.44
Ἀλλ᾿ ἐπεὶ αἱ ψυχαὶ τῶν διὰ χριστιανισμὸν ἀποθνῃσκόντων δι᾿ εὐσέβειαν μετ᾿ εὐκλείας ἀπαλλαττόμεναι τοῦ σώματος καθῄρουν τὴν δύναμιν τῶν δαιμόνων καὶ ἀτονωτέραν αὐτῶν ἐποίουν τὴν κατὰ τῶν ἀνθρώπων ἐπιβουλὴν , διὰ τοῦτο οἶμαι τῇ πείρᾳ μαθόντες οἱ δαίμονες ἑαυτοὺς ἡττωμένους καὶ κρατουμένους ὑπὸ τῶν μαρτύρων τῆς ἀληθείας ἐφοβήθησαν πάλιν ἥκειν ἐπὶ τὸ ἀμύνεσθαι · καὶ οὕτως , ἕως ἐπιλάθωνται ὧν πεπόνθασι πόνων , εἰκὸς εἶναι τὴν τοῦ κόσμου πρὸς Χριστιανοὺς εἰρήνην . ἐπὰν δὲ συλλέξωνται τὴν δύναμιν καὶ ὑπὸ τῆς κακίας τυφλούμενοι πάλιν ἀμύνεσθαι θέλωσι καὶ Χριστιανοὺς διώκειν , πάλιν καθαιρεθήσονται · καὶ τότε πάλιν αἱ ψυχαὶ τῶν εὐσεβούντων καὶ δι᾿ εὐσέβειαν ἀποδυομένων τὰ σώματα καθελοῦσι τὸ τοῦ πονηροῦ στρατόπεδον . ἐγὼ δ᾿ οἶμαι ὅτι αἰσθόμενοι οἱ δαίμονες ὅτι οἱ μὲν νικῶντες καὶ δι᾿ εὐσέβειαν ἀποθνῄσκοντες καθαιροῦσιν αὐτῶν τὴν δυναστείαν οἱ δὲ διὰ τοὺς πόνους ἡττώμενοι καὶ τὴν θεοσέβειαν ἀρνούμενοι ὑποχείριοι ἐκείνοις γίνονται , ἔσθ᾿ ὅτε προσφιλονεικοῦσι τοῖς παραδιδομένοις Χριστιανοῖς , ὡς κολαζόμενοι μὲν ὑπὸ τῆς ὁμολογίας αὐτῶν ἀναπαυόμενοι δὲ ἐπὶ τῇ ἀρνήσει αὐτῶν . καὶ ἔστιν γε τούτων ἴχνη θεάσασθαι καὶ ἐν τοῖς δικασταῖς , κολαζομένοις μὲν ὑπὸ τοῖς ὑπομένουσι τὰς αἰκίας καὶ τὰς βασάνους γαυρουμένοις δὲ , ὅταν Χριστιανὸς ἡττηθῇ . καὶ γὰρ οὐδὲ διὰ δοκοῦσαν αὐτοῖς φιλανθρωπίαν ταῦτα ποιοῦσι , σαφῶς ὁρῶντες ὅτι „ ἡ “ μὲν „ γλῶσσα “ τῶν νικωμένων ὑπὸ πόνου ὀμώμοκεν , „ ἡ δὲ φρήν “ ἐστιν „ ἀνώμοτος “ καὶ ταῦτα δ᾿ εἰς τὸ ἀλλ᾿ οὗτοί γε καὶ σφόδρα ἀμύνονται τὸν βλασφημοῦντα , ἤτοι φεύγοντα διὰ τοῦτο καὶ κρυπτόμενον ἢ ἁλισκόμενον καὶ ἀπολλύμενον . κἂν φεύγῃ δέ τις Χριστιανὸς , οὐ διὰ δειλίαν φεύγει . ἀλλὰ τηρῶν ἐντολὴν τοῦ διδασκάλου καὶ ἑαυτὸν φυλάττων καθαρὸν ἑτέρων ὠφεληθησομένων σωτηρίᾳ .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί ὁ ψυχή ὁ διά χριστιανισμός ἀποθνῄσκω διά εὐσέβεια μετά εὔκλεια ἀπαλλάσσω ὁ σῶμα καθαιρέω ὁ δύναμις ὁ δαίμων καί ἄτονος αὐτός ποιέω ὁ κατά ὁ ἄνθρωπος ἐπιβουλή , διά οὗτος οἴομαι ὁ πεῖρα μανθάνω ὁ δαίμων ἑαυτοῦ ἡσσάομαι καί κρατέω ὑπό ὁ μάρτυς ὁ ἀλήθεια φοβέω πάλιν ἥκω ἐπί ὁ ἀμύνω · καί οὕτως , ἕως ἐπιλανθάνομαι ὅς πάσχω πόνος , ἔοικα εἰμί ὁ ὁ κόσμος πρός Χριστιανός εἰρήνη . ἐπάν δέ συλλέγω ὁ δύναμις καί ὑπό ὁ κακία τυφλόω πάλιν ἀμύνω ἐθέλω καί Χριστιανός διώκω , πάλιν καθαιρέω · καί τότε πάλιν ὁ ψυχή ὁ εὐσεβέω καί διά εὐσέβεια ἀποδύω ὁ σῶμα καθαιρέω ὁ ὁ πονηρός στρατόπεδον . ἐγώ δέ οἴομαι ὅτι αἰσθάνομαι ὁ δαίμων ὅτι ὁ μέν νικάω καί διά εὐσέβεια ἀποθνῄσκω καθαιρέω αὐτός ὁ δυναστεία ὁ δέ διά ὁ πόνος ἡσσάομαι καί ὁ θεοσέβεια ἀρνέομαι ὑποχείριος ἐκεῖνος γίγνομαι , εἰμί ὅτε προσφιλονεικέω ὁ παραδίδωμι Χριστιανός , ὡς κολάζω μέν ὑπό ὁ ὁμολογία αὐτός ἀναπαύω δέ ἐπί ὁ ἄρνησις αὐτός . καί εἰμί γε οὗτος ἴχνος θεάομαι καί ἐν ὁ δικαστής , κολάζω μέν ὑπό ὁ ὑπομένω ὁ αἰκία καί ὁ βάσανος γαυρόω δέ , ὅταν Χριστιανός ἡσσάομαι . καί γάρ οὐδέ διά δοκέω αὐτός φιλανθρωπία οὗτος ποιέω , σαφής ὁράω ὅτι „ ὁ “ μέν „ γλῶσσα “ ὁ νικάω ὑπό πόνος ὄμνυμι , „ ὁ δέ φρήν “ εἰμί „ ἀνώμοτος “ καί οὗτος δέ εἰς ὁ ἀλλά οὗτος γε καί σφόδρα ἀμύνω ὁ βλασφημέω , ἤτοι φεύγω διά οὗτος καί κρύπτω ἤ ἁλίσκομαι καί ἀπόλλυμι . ἐάν φεύγω δέ τις Χριστιανός , οὐ διά δειλία φεύγω . ἀλλά τηρέω ἐντολή ὁ διδάσκαλος καί ἑαυτοῦ φυλάσσω καθαρός ἕτερος ὠφελέω σωτηρία .
origenes.contra-celsum 8.45
Ἴδωμεν δὲ καὶ τὰ ἑξῆς οὕτως ἔχοντα · τί δεῖ καταλέγειν ὅσα ἐκ χρηστηρίων τοῦτο μὲν προφῆται καὶ προφήτιδες τοῦτο δὲ ἄλλοι κάτοχοι καὶ ἄνδρες καὶ γυναῖκες ἐνθέῳ φωνῇ προεῖπον ; ὅσα δὲ ἐξ ἀδύτων αὐτῶν ἠκούσθησαν θαυμάσια ; ὅσα δὲ ἐξ ἱερείων καὶ θυμάτων τοῖς χρωμένοις ἐδηλώθη , ὅσα δ᾿ ἐξ ἄλλων τεραστίων συμβόλων ; τοῖς δ᾿ ἐναργῆ παρέστη φάσματα . μεστὸς τούτων ὁ πᾶς ἐστι βίος . πόσαι μὲν πόλεις ἐκ χρηστηρίων ὠρθώθησαν καὶ νόσους ἀπέθεντο καὶ λιμοὺς , πόσαι δ᾿ ἀμελήσασαι τούτων ἢ ἐκλαθόμεναι κακῶς ἐφθάρησαν ; πόσαι δ᾿ εἰς ἀποικίαν ἐστάλησαν καὶ μετελθοῦσαι τὰ προσταχθέντα εὐδαιμόνησαν ; πόσοι δυνάσται πόσοι δ᾿ ἰδιῶται παρὰ τοῦτο ἄμεινον ἢ χεῖρον ἀπήλλαξαν ; πόσοι μὲν ἀπαιδίας δυσφοροῦντες ὧν ἐδεήθησαν σχόντες [ πόσοι ] δαιμόνων μῆνιν διέφυγον ; πόσοι σωμάτων πηρώσεις ἰάθησαν ; πόσοι δ᾿ αὖ πρὸς τοῖς ἱεροῖς ὑβρίσαντες αὐτίκα ἑάλωσαν , οἱ μὲν ἔκφρονες αὐτοῦ ταύτῃ κρατηθέντες οἱ δὲ καὶ ἐξαγγείλαντες ( ἃ ) ἔδρασαν οἱ δὲ σφᾶς αὐτοὺς διειργασμένοι οἱ δὲ νόσοις ἀνηκέστοις ἐνδεθέντες ; ἤδη δὲ καὶ ἐξ αὐτῶν ἀδύτων φωνὴ βαρεῖα καθεῖλέν τινας . καὶ οὐκ οἶδ᾿ ὅπως ταῦτα ὡς ἐναργῆ ὁ Κέλσος προφέρεται καὶ τὰ παρ᾿ ἡμῖν ἀναγεγραμμένα τεράστια . εἴτ᾿ Ἰουδαϊκὰ εἴτε καὶ περὶ τοῦ Ἰησοῦ καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , μύθους εἶναι νενόμικε . τί γὰρ οὐχὶ τὰ μὲν ἡμέτερά ἐστιν ἀληθῆ , ἃ ( δὲ ) λέγει Κέλσος ἀναπλάσματα μυθικά ; οἷς οὐδ᾿ Ἑλλήνων φιλόσοφοι αἱρέσεις πεπιστεύκασιν , ὥσπερ ἡ Δημοκρίτου καὶ ἡ Ἐπικούρου καὶ ἡ Ἀριστοτέλους , τάχα ἂν πεπιστευκυῖαι διὰ τὴν ἐνάργειαν τοῖς ἡμετέροις , εἰ παρατετεύχεισαν Μωϋσεῖ ἤ τινι τῶν τὰ παράδοξα ποιησάντων προφητῶν ἢ καὶ αὐτῷ τῷ Ἰησοῦ .
Lemmas: ὁράω δέ καί ὁ ἑξῆς οὕτως ἔχω · τίς δέω καταλέγω ὅσος ἐκ χρηστήριον οὗτος μέν προφήτης καί προφῆτις οὗτος δέ ἄλλος κάτοχος καί ἀνήρ καί γυνή ἔνθεος φωνή προλέγω ; ὅσος δέ ἐκ ἄδυτος αὐτός ἀκούω θαυμάσιος ; ὅσος δέ ἐκ ἱερεῖον καί θῦμα ὁ χράω δηλόω , ὅσος δέ ἐκ ἄλλος τεράστιος σύμβολος ; ὁ δέ ἐναργής παρίστημι φάσμα . μεστός οὗτος ὁ πᾶς εἰμί βίος . πόσος μέν πόλις ἐκ χρηστήριον ὀρθόω καί νόσος ἀποτίθημι καί λιμός , πόσος δέ ἀμελέω οὗτος ἤ ἐκλανθάνω κακός φθείρω ; πόσος δέ εἰς ἀποικία στέλλω καί μετέρχομαι ὁ προστάσσω εὐδαιμονέω ; πόσος δυνάστης πόσος δέ ἰδιώτης παρά οὗτος ἀγαθός ἤ κακός ἀπαλλάσσω ; πόσος μέν ἀπαιδία δυσφορέω ὅς δέω ἔχω [ πόσος ] δαίμων μῆνις διαφεύγω ; πόσος σῶμα πήρωσις ἰάομαι ; πόσος δέ αὖ πρός ὁ ἱερόν ὑβρίζω αὐτίκα ἁλίσκομαι , ὁ μέν ἔκφρων αὐτός ταύτῃ κρατέω ὁ δέ καί ἐξαγγέλλω ( ὅς ) δράω ὁ δέ σφεῖς αὐτός διεργάζομαι ὁ δέ νόσος ἀνήκεστος ἐνδέω ; ἤδη δέ καί ἐκ αὐτός ἄδυτος φωνή βαρύς καθαιρέω τις . καί οὐ οἶδα ὅπως οὗτος ὡς ἐναργής ὁ ξελσυς προφέρω καί ὁ παρά ἐγώ ἀναγράφω τεράστιος . εἴτε Ἰουδαικός εἴτε καί περί ὁ Ἰησοῦς καί ὁ μαθητής αὐτός , μῦθος εἰμί νομίζω . τίς γάρ οὐ ὁ μέν ἡμέτερος εἰμί ἀληθής , ὅς ( δέ ) λέγω ξελσυς ἀνάπλασμα μυθικός ; ὅς οὐδέ Ἕλλην φιλόσοφος αἵρεσις πιστεύω , ὥσπερ ὁ Δημόκριτος καί ὁ Ἐπίκουρος καί ὁ Ἀριστοτέλης , τάχα ἄν πιστεύω διά ὁ ἐνάργεια ὁ ἡμέτερος , εἰ παρατυγχάνω Μωϋσῆς ἤ τις ὁ ὁ παράδοξος ποιέω προφήτης ἤ καί αὐτός ὁ Ἰησοῦς .
origenes.contra-celsum 8.46
Ἡ μὲν Πυθία ἱστόρηται ὅτι καὶ νοθευθεῖσα ἔχρησέ ποτε · οἱ δὲ παρ᾿ ἡμῖν προφῆται οὐ μόνον ὑπὸ τῶν κατ᾿ αὐτοὺς ἐθαυμάσθησαν διὰ τὴν ἐνάργειαν τῶν λεγομένων ὑπ᾿ αὐτῶν ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς χρόνοις . ἐκ γὰρ ὧν ἔχρησαν οἱ προφῆται καὶ πόλεις ὠρθώθησαν καὶ ἄνθρωποι ὑγιάσθησαν καὶ λιμοὶ ἐπαύσαντο . ἀλλὰ καὶ εἰς ἀποικίαν σαφῶς τὴν ἀπ᾿ Αἰγύπτου εἰς τὴν Παλαιστίνην κατὰ χρησμοὺς ἐλήλυθεν ὅλον τὸ Ἰουδαίων ἔθνος · ὅπερ μετελθὸν μὲν τὰ προσταχθέντα ὑπὸ τοῦ θεοῦ εὐδαιμόνησε σφαλὲν δὲ μετέγνω . τί δὲ δεῖ λέγειν ὅσοι δυνάσται καὶ ὅσοι ἰδιῶται κατὰ τὰς ἱστορίας τῆς γραφῆς ἄμεινον ἢ χεῖρον προσέχοντες ταῖς προφητείαις ἢ ἀμελήσαντες ἀπήλλαξαν ; εἰ δὲ καὶ περὶ ἀπαιδίας δεῖ λέγειν , ἐφ᾿ ᾗ δυσφοροῦντές τινες γεγόνασι πατέρες ἢ μητέρες , τὰς περὶ τούτου εὐχὰς ἀναπέμψαντες τῷ τῶν ὅλων δημιουργῷ , ἀναγνώτω τις τὰ περὶ τοῦ Ἀβραὰμ καὶ τῆς Σάῤῥας , ἐξ ὧν γέγονεν Ἰσαὰκ ἤδη γεγηρακότων . ὁ παντὸς τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους πατὴρ καὶ ἑτέρων παρὰ τούτους . ἀναγνώτω δὲ καὶ τὰ περὶ Ἰεζεκίου , οὐ μόνον ἀπαλλαγὴν νόσου λαβόντος κατὰ τὰς Ἡσαΐου προφητείας ἀλλὰ καὶ τεθαῤῥηκότως εἰπόντος τό · „ ἀπὸ γὰρ τοῦ νῦν παιδία ποιήσω . ἃ ἀναγγελεῖ τὴν δικαιοσύνην σου . “ καὶ ἐν τῇ τετάρτῃ δὲ τῶν Βασιλειῶν ἡ ὑποδεξαμένη τὸν Ἐλισσαῖον , χάριτι θεοῦ προφητεύσαντα περὶ γενέσεως παιδὸς , κατὰ τὰς εὐχὰς τοῦ Ἐλισσαίου γέγονε μήτηρ . ἀλλὰ καὶ πηρώσεις ἰάθησαν μυρίαι ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ . καὶ ἄλλοι πρὸς τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις ἱερῷ τολμήσαντες ὑβρίσαι τὴν Ἰουδαϊκὴν θρησκείαν πεπόνθασι τὰ ἀναγεγραμμένα ἐν τοῖς Μακκαβαϊκοῖς .
Lemmas: ὁ μέν Πυθία ἱστορέω ὅτι καί νοθεύω χράω ποτέ · ὁ δέ παρά ἐγώ προφήτης οὐ μόνος ὑπό ὁ κατά αὐτός θαυμάζω διά ὁ ἐνάργεια ὁ λέγω ὑπό αὐτός ἀλλά καί ἐν ὁ ἑξῆς χρόνος . ἐκ γάρ ὅς χράω ὁ προφήτης καί πόλις ὀρθόω καί ἄνθρωπος ὑγιάζω καί λιμός παύω . ἀλλά καί εἰς ἀποικία σαφής ὁ ἀπό Αἴγυπτος εἰς ὁ Παλαιστίνη κατά χρησμός ἔρχομαι ὅλος ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος · ὅς μετέρχομαι μέν ὁ προστάσσω ὑπό ὁ θεός εὐδαιμονέω σφάλλω δέ μεταγιγνώσκω . τίς δέ δέω λέγω ὅσος δυνάστης καί ὅσος ἰδιώτης κατά ὁ ἱστορία ὁ γραφή ἀγαθός ἤ κακός προσέχω ὁ προφητεία ἤ ἀμελέω ἀπαλλάσσω ; εἰ δέ καί περί ἀπαιδία δέω λέγω , ἐπί ὅς δυσφορέω τις γίγνομαι πατήρ ἤ μήτηρ , ὁ περί οὗτος εὐχή ἀναπέμπω ὁ ὁ ὅλος δημιουργός , ἀναγιγνώσκω τις ὁ περί ὁ Ἀβραάμ καί ὁ Σάρρα , ἐκ ὅς γίγνομαι Ἰσαάκ ἤδη γηράσκω . ὁ πᾶς ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος πατήρ καί ἕτερος παρά οὗτος . ἀναγιγνώσκω δέ καί ὁ περί Ἰεζέκιος , οὐ μόνος ἀπαλλαγή νόσος λαμβάνω κατά ὁ Ἠσαΐας προφητεία ἀλλά καί τεθαρρηκότως λέγω ὁ · „ ἀπό γάρ τίς νῦν παιδίον ποιέω . ὅς ἀναγγέλλω ὁ δικαιοσύνη σύ . “ καί ἐν ὁ τέταρτος δέ ὁ Βασίλεια ὁ ὑποδέχομαι ὁ Ἐλισσαῖος , χάρις θεός προφητεύω περί γένεσις παῖς , κατά ὁ εὐχή ὁ Ἐλισσαῖος γίγνομαι μήτηρ . ἀλλά καί πήρωσις ἰάομαι μυρίος ὑπό ὁ Ἰησοῦς . καί ἄλλος πρός ὁ ἐν Ἱεροσόλυμα ἱερός τολμάω ὑβρίζω ὁ Ἰουδαικός θρησκεία πάσχω ὁ ἀναγράφω ἐν ὁ Μακκαβαικός .
origenes.contra-celsum 8.47
Ἀλλ᾿ ἐροῦσιν Ἕλληνες ταῦτα μύθους . καίτοι γε μαρτυρούμενα ὡς ἀληθῆ ὑπὸ ὅλων δύο ἐθνῶν . τί δὲ οὐχὶ μᾶλλον τὰ Ἑλλήνων μῦθοι η ταῦτα ; εἰ δὲ καὶ ὁμόσε τις χωρήσας τῷ λόγῳ . ἵνα μὴ δόξῃ ἀποκληρωτικῶς τὰ μὲν σφέτερα παραδέχεσθαι τοῖς δ᾿ ἀλλοτρίοις ἀπιστεῖν , φήσαι καὶ τὰ Ἑλλήνων ὑπό τινων γεγονέναι δαιμόνων καὶ τὰ Ἰουδαίων ἤτοι ὑπὸ τοῦ θεοῦ διὰ τῶν προφητῶν ἢ ὑπὸ τῶν ἀγγέλων ἢ ὑπὸ τοῦ θεοῦ διὰ τῶν ἀγγέλων , καὶ τὰ Χριστιανῶν δὲ ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ καὶ τῆς ἐν τοῖς ἀποστόλοις δυνάμεως αὐτοῦ · φέρ᾿ ἅπαντα παραθῶμεν ἀλλήλοις καὶ τὸ τέλος ἴδωμεν τοῦ βουλήματος τῶν ἐνεργησάντων καὶ τὴν ἀπὸ τούτου ὠφέλειαν ἢ βλάβην ἢ οὐδέτερα τῶν τὰς νομιζομένας εὐεργεσίας πεπονθότων , εἰ μὴ φιλόσοφον μὲν ὄψεται τὸ πάλαι Ἰουδαίων ἔθνος , πρὶν ἐξυβρίσωσιν εἰς τὸ θεῖον , ὑφ᾿ οὗ διὰ τὴν πολλὴν κακίαν ἐγκατελείφθησαν , παραδόξως δὲ συστάντας Χριστιανοὺς κατὰ τὴν ἀρχὴν μάλιστα ὑπὸ τῶν τεραστίων ἤπερ τῶν προτρεπτικῶν λόγων προσαγομένους τῷ καταλιπεῖν μὲν τὰ πάτρια αἱρεῖσθαι δὲ τὰ τῶν πατρίων ἀλλότρια . καὶ γὰρ , εἰ χρὴ καὶ τῷ εἰκότι χρῆσθαι λόγῳ περὶ τῆς ἀρχῆθεν Χριστιανῶν συστάσεως , φήσομεν ὅτι οὐ πιθανὸν οὔτε τοὺς Ἰησοῦ ἀποστόλους , ἄνδρας ἀγραμμάτους καὶ ἰδιώτας , ἄλλῳ τινὶ τεθαῤῥηκέναι πρὸς τὸ καταγγεῖλαι τοῖς ἀνθρώποις χριστιανισμὸν ἢ τῇ δοθείσῃ αὐτοῖς δυνάμει καὶ τῇ ἐν τῷ λόγῳ εἰς τὰ δηλούμενα πράγματα χάριτι , ἀλλ᾿ οὐδὲ τοὺς ἀκροωμένους αὐτῶν μετατεθεῖσθαι ἐκ πατρίων πολυχρονίων ἐθῶν , μὴ ἀξιολόγου τινὸς δυνάμεως αὐτοὺς καὶ τεραστίων πραγμάτων μετακινησάντων ἐπὶ τὰ οὕτως ξένα καὶ ἀλλότρια τῶν συντρόφων αὐτοῖς δογμάτων .
Lemmas: ἀλλά λέγω Ἕλλην οὗτος μῦθος . καίτοι γε μαρτυρέω ὡς ἀληθής ὑπό ὅλος δύο ἔθνος . τίς δέ οὐ μάλα ὁ Ἕλλην μῦθος ἤ οὗτος ; εἰ δέ καί ὁμόσε τις χωρέω ὁ λόγος . ἵνα μή δοκέω ἀποκληρωτικός ὁ μέν σφέτερος παραδέχομαι ὁ δέ ἀλλότριος ἀπιστέω , φημί καί ὁ Ἕλλην ὑπό τις γίγνομαι δαίμων καί ὁ Ἰουδαῖος ἤτοι ὑπό ὁ θεός διά ὁ προφήτης ἤ ὑπό ὁ ἄγγελος ἤ ὑπό ὁ θεός διά ὁ ἄγγελος , καί ὁ Χριστιανός δέ ὑπό ὁ Ἰησοῦς καί ὁ ἐν ὁ ἀπόστολος δύναμις αὐτός · φέρω ἅπας παρατίθημι ἀλλήλων καί ὁ τέλος ὁράω ὁ βούλημα ὁ ἐνεργέω καί ὁ ἀπό οὗτος ὠφέλεια ἤ βλάβη ἤ οὐδέτερος ὁ ὁ νομίζω εὐεργεσία πάσχω , εἰ μή φιλόσοφος μέν ὁράω ὁ πάλαι Ἰουδαῖος ἔθνος , πρίν ἐξυβρίζω εἰς ὁ θεῖος , ὑπό ὅς διά ὁ πολύς κακία ἐγκαταλείπω , παράδοξος δέ συνίστημι Χριστιανός κατά ὁ ἀρχή μάλα ὑπό ὁ τεράστιος ἤ ὁ προτρεπτικός λόγος προσάγω ὁ καταλείπω μέν ὁ πάτριος αἱρέω δέ ὁ ὁ πάτριος ἀλλότριος . καί γάρ , εἰ χρή καί ὁ ἔοικα χράω λόγος περί ὁ ἀρχῆθεν Χριστιανός σύστασις , φημί ὅτι οὐ πιθανός οὔτε ὁ Ἰησοῦς ἀπόστολος , ἀνήρ ἀγράμματος καί ἰδιώτης , ἄλλος τις θαρσέω πρός ὁ καταγγέλλω ὁ ἄνθρωπος χριστιανισμός ἤ ὁ δίδωμι αὐτός δύναμις καί ὁ ἐν ὁ λόγος εἰς ὁ δηλόω πρᾶγμα χάρις , ἀλλά οὐδέ ὁ ἀκροάομαι αὐτός μετατίθημι ἐκ πάτριος πολυχρόνιος ἔθος , μή ἀξιόλογος τις δύναμις αὐτός καί τεράστιος πρᾶγμα μετακινέω ἐπί ὁ οὕτως ξένος καί ἀλλότριος ὁ σύντροφος αὐτός δόγμα .