origenes.contra-celsum 3.51
Εἰ δ᾿ ἐκεῖνοι οὐκ ἔγκλητοι τοῦτο πράττοντες , ἴδωμεν εἰ μὴ Χριστιανοὶ μᾶλλον καὶ τούτων βέλτιον πλήθη ἐπὶ καλοκἀγαθίαν προκαλοῦνται . οἱ μὲν γὰρ δημοσίᾳ διαλεγόμενοι φιλόσοφοι οὐ φυλοκρινοῦσι τοὺς ἀκούοντας . ἀλλ᾿ ὁ βουλόμενος ἕστηκε καὶ ἀκούει · Χριστιανοὶ δὲ κατὰ τὸ δυνατὸν αὐτοῖς προβασανίσαντες τῶν ἀκούειν σφῶν βουλομένων τὰς ψυχὰς καὶ κατ᾿ ἰδίαν αὐτοῖς προεπᾴσαντες , ἐπὰν δοκῶσιν αὐτάρκως οἱ ἀκροαταὶ πρὶν εἰς τὸ κοινὸν εἰσελθεῖν ἐπιδεδωκέναι πρὸς τὸ θέλειν καλῶς βιοῦν , τὸ τηνικάδε αὐτοὺς εἰσάγουσιν , ἰδίᾳ μὲν ποιήσαντες τάγμα τῶν ἄρτι ἀρχομένων καὶ εἰσαγομένων καὶ οὐδέπω τὸ σύμβολον τοῦ ἀποκεκαθάρθαι ἀνειληφότων , ἕτερον δὲ τὸ τῶν κατὰ τὸ δυνατὸν παραστησάντων ἑαυτῶν τὴν προαίρεσιν οὐκ ἄλλο τι βούλεσθαι ἢ τὰ Χριστιανοῖς δοκοῦντα · παρ᾿ οἷς εἰσι τινὲς τεταγμένοι πρὸς τὸ φιλοπευστεῖν τοὺς βίους καὶ τὰς ἀγωγὰς τῶν προσιόντων , ἵνα τοὺς μὲν τὰ ἐπίῤῥητα πράττοντας ἀποκωλύσωσιν ἥκειν ἐπὶ τὸν κοινὸν αὐτῶν σύλλογον τοὺς δὲ μὴ τοιούτους ὅλῃ ψυχῇ ἀποδεχόμενοι βελτίους ὁσημέραι κατασκευάζωσιν . οἵα δ᾿ ἐστὶν αὐτοῖς ἀγωγὴ καὶ περὶ ἁμαρτανόντων καὶ μάλιστα τῶν ἀκολασταινόντων , οὓς ἀπελαύνουσι τοῦ κοινοῦ οἱ κατὰ τὸν Κέλσον παραπλήσιοι τοῖς ἐν ταῖς ἀγοραῖς τὰ ἐπιῤῥητότα(τα ) ἐπιδεικνυμένοις . καὶ τὸ μὲν τῶν Πυθαγορείων σεμνὸν διδασκαλεῖον κενοτάφια τῶν ἀποστάντων τῆς σφῶν φιλοσοφίας κατεσκεύαζε . λογιζόμενον νεκροὺς αὐτοὺς γεγονέναι · οὗτοι δὲ ὡς ἀπολωλότας καὶ τεθνηκότας τῷ θεῷ τοὺς ὑπ᾿ ἀσελγείας ἤ τινος ἀτόπου νενικημένους ὡς νεκροὺς πενθοῦσι . καὶ ὡς ἐκ νεκρῶν ἀναστάντας . ἐὰν ἀξιόλογον ἐνδείξωνται μεταβολὴν , χρόνῳ πλείονι τῶν κατ᾿ ἀρχὰς εἰσαγομένων ὕστερόν ποτε προσίενται · εἰς οὐδεμίαν ἀρχὴν καὶ προστασίαν τῆς λεγομένης ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ καταλέγοντες τοὺς φθάσαντας μετὰ τὸ προσεληλυθέναι τῷ λόγῳ ἐπταικέναι .
Lemmas: εἰ δέ ἐκεῖνος οὐ ἔγκλητος οὗτος πράσσω , ὁράω εἰ μή Χριστιανός μάλα καί οὗτος ἀγαθός πλῆθος ἐπί καλοκἀγαθία προκαλέω . ὁ μέν γάρ δημοσίᾳ διαλέγω φιλόσοφος οὐ φυλοκρινέω ὁ ἀκούω . ἀλλά ὁ βούλομαι ἵστημι καί ἀκούω · Χριστιανός δέ κατά ὁ δυνατός αὐτός προβασανίζω ὁ ἀκούω σφεῖς βούλομαι ὁ ψυχή καί κατά ἴδιος αὐτός προεπαείδω , ἐπάν δοκέω αὔταρκος ὁ ἀκροατής πρίν εἰς ὁ κοινός εἰσέρχομαι ἐπιδίδωμι πρός ὁ ἐθέλω καλός βιόω , ὁ τηνικάδε αὐτός εἰσάγω , ἴδιος μέν ποιέω τάγμα ὁ ἄρτι ἄρχω καί εἰσάγω καί οὐδέπω ὁ σύμβολον ὁ ἀποκακαθέρω ἀναλαμβάνω , ἕτερος δέ ὁ ὁ κατά ὁ δυνατός παρίστημι ἑαυτοῦ ὁ προαίρεσις οὐ ἄλλος τις βούλομαι ἤ ὁ Χριστιανός δοκέω · παρά ὅς εἰμί τις τάσσω πρός ὁ φιλοπευστέω ὁ βίος καί ὁ ἀγωγή ὁ προσέρχομαι , ἵνα ὁ μέν ὁ ἐπίρρητος πράσσω ἀποκωλύω ἥκω ἐπί ὁ κοινός αὐτός σύλλογος ὁ δέ μή τοιοῦτος ὅλος ψυχή ἀποδέχομαι ἀγαθός ὁσημέραι κατασκευάζω . οἷος δέ εἰμί αὐτός ἀγωγή καί περί ἁμαρτάνω καί μάλα ὁ ἀκολασταίνω , ὅς ἀπελαύνω ὁ κοινός ὁ κατά ὁ ξελσυς παραπλήσιος ὁ ἐν ὁ ἀγορά ὁ ἐπιῤῥητότα(τα ) ἐπιδείκνυμι . καί ὁ μέν ὁ Πυθαγόρειος σεμνός διδασκαλεῖον κενοτάφιον ὁ ἀφίστημι ὁ σφεῖς φιλοσοφία κατασκευάζω . λογίζομαι νεκρός αὐτός γίγνομαι · οὗτος δέ ὡς ἀπόλλυμι καί θνῄσκω ὁ θεός ὁ ὑπό ἀσέλγεια ἤ τις ἄτοπος νικάω ὡς νεκρός πενθέω . καί ὡς ἐκ νεκρός ἀνίστημι . ἐάν ἀξιόλογος ἐνδείκνυμι μεταβολή , χρόνος πολύς ὁ κατά ἀρχή εἰσάγω ὕστερον ποτέ προσίημι · εἰς οὐδείς ἀρχή καί προστασία ὁ λέγω ἐκκλησία ὁ θεός καταλέγω ὁ φθάζω μετά ὁ προσέρχομαι ὁ λόγος πταίω .