origenes.contra-celsum 3.28
Τί μὲν γὰρ βουλομένη ἡ πρόνοια τὰ περὶ τὸν Ἀριστέαν παράδοξα ἐπραγματεύετο , καὶ τί ὠφελῆσαι τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος βουλομένη τὰ τηλικαῦτα , ὡς οἴει , ἐπεδείκνυτο ; οὐκ ἔχεις λέγειν . ἡμεῖς δὲ , ἐπὰν τὰ περὶ τοῦ Ἰησοῦ διηγώμεθα , οὐ τὴν τυχοῦσαν φέρομεν ἀπολογίαν περὶ τοῦ ταῦτα γεγονέναι , τὸ τὸν θεὸν βεβουλῆσθαι συστῆσαι τὸν διὰ Ἰησοῦ ὡς σωτήριον τοῖς ἀνθρώποις λόγον . βεβαιούμενον μὲν τοῖς ἀποστόλοις ὡσπερεὶ θεμελίοις τῆς καταβαλλομένης οἰκοδομῆς τοῦ χριστιανισμοῦ ἐπιδιδόντα δὲ καὶ κατὰ τοὺς ἑξῆς χρόνους , ἐν οἷς οὐκ ὀλίγαι θεραπεῖαι τῷ Ἰησοῦ ὀνόματι καὶ ἄλλαι τινὲς ἐπιφάνειαι οὐκ εὐκαταφρόνητοι ἐπιτελοῦνται . ποταπὸς δὲ καὶ ὁ Ἀπόλλων , ἐπισκήπτων Μεταποντίνοις ἐν θεῶν μοίρᾳ νέμειν τὸν Ἀριστέαν ; καὶ τί βουλόμενος τοῦτο ποιεῖ , ποίαν τε ὠφέλειαν ἐκ τῆς ὡς πρὸς θεὸν τιμῆς οἰκονομῶν τοῖς Μεταποντίνοις γενέσθαι , εἰ τὸν πρὸ ὀλίγου ἄνθρωπον νῦν θεὸν λογίζοιντο ; ἀλλ᾿ Ἀπόλλωνος μὲν , τοῦ καθ᾿ ἡμᾶς δαίμονος λαχόντος γέρας „ λοιβῆς τε κνίσσης τε , “ αἱ περὶ τοῦ Ἀριστέου συστάσεις ἀξιόλογοί σοι φαίνονται εἶναι , αἱ δὲ τοῦ ἐπὶ πᾶσι θεοῦ καὶ τῶν ἁγίων ἀγγέλων αὐτοῦ διὰ προφητῶν οὐ μετὰ τὸ γεγονέναι τὸν Ἰησοῦν ἀλλὰ πρὶν ἐπιδημῆσαι τῷ βίῳ τῶν ἀνθρώπων προαγορευόμεναι οὐ κινοῦσί σε πρὸς τὸ θαυμάσαι καὶ τοὺς χωρήσαντας θεῖον πνεῦμα προφήτας καὶ τὸν ὑπ᾿ αὐτῶν προφητευόμενον ; οὗ τὴν εἰς τὸν βίον ἐπιδημίαν πολλοῖς πρότερον ἔτεσιν οὕτω διὰ πλειόνων κεκηρύχθαι συμβέβηκεν , ὥστε τὸ Ἰουδαίων ὅλον ἔθνος ἠρτημένον τῆς περὶ τοῦ ἐλπιζομένου ἐπιδημήσειν προσδοκίας εἰς τὴν πρὸς ἀλλήλους ζήτησιν ἐληλυθέναι τοῦ Ἰησοῦ ἐπιδημήσαντος , καὶ πολὺ μὲν πλῆθος αὐτῶν ὡμολογηκέναι Χριστὸν καὶ πεπιστευκέναι αὐτὸν εἶναι τὸν προφητευόμενον τοὺς δὲ μὴ πιστεύοντας , καταφρονήσαντας τῆς πρᾳότητος τῶν διὰ τὰ Ἰησοῦ μαθήματα οὐδὲ μέχρι τοῦ τυχόντος στασιάζειν βουληθέντων , τολμῆσαι κατὰ τοῦ Ἰησοῦ τοιαῦτα , ἅτινα φιλαλήθως καὶ εὐγνωμόνως ἀνέγραψαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , οὐχ ὑπεκκλέψαντες τῆς περὶ αὐτοῦ παραδόξου ἱστορίας τὸ δοκοῦν τοῖς πολλοῖς αἰσχύνην τῷ λόγῳ Χριστιανῶν φέρειν . καὶ αὐτὸς γὰρ ὁ Ἰησοῦς ἐβούλετο καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ μὴ μόνον τῇ θειότητι καὶ τοῖς παραδόξοις αὐτοῦ πιστεύειν τοὺς προσιόντας , ὡς οὐ κοινωνήσαντος τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει οὐδ᾿ ἀναλαβόντος τὴν ἐν ἀνθρώποις σάρκα ἐπιθυμοῦσαν „ κατὰ τοῦ πνεύματος “ · ἀλλὰ γὰρ καὶ τὴν καταβᾶσαν εἰς ἀνθρωπίνην φύσιν καὶ εἰς ἀνθρωπίνας περιστάσεις δύναμιν καὶ ἀναλαβοῦσαν ψυχὴν καὶ σῶμα ἀνθρώπινον ἑώρων ἐκ τοῦ πιστεύεσθαι μετὰ τῶν θειοτέρων συμβαλλομένην εἰς σωτηρίαν τοῖς πιστεύουσιν , ὁρῶσιν ὅτι ἀπ᾿ ἐκείνου ἤρξατο θεία καὶ ἀνθρωπίνη συνυφαίνεσθαι φύσις , ἵν᾿ ἡ ἀνθρωπίνη τῇ πρὸς τὸ θειότερον κοινωνίᾳ γένηται θεία οὐκ ἐν μόνῳ τῷ Ἰησοῦ ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς μετὰ τοῦ πιστεύειν ἀναλαμβάνουσι βίον , ὃν Ἰησοῦς ἐδίδαξεν , ἀνάγοντα ἐπὶ τὴν πρὸς θεὸν φιλίαν καὶ τὴν πρὸς ἐκεῖνον κοινωνίαν πάντα τὸν κατὰ τὰς Ἰησοῦ ὑποθήκας ζῶντα .
Lemmas: τίς μέν γάρ βούλομαι ὁ πρόνοια ὁ περί ὁ Ἀριστέας παράδοξος πραγματεύομαι , καί τίς ὠφελέω ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος βούλομαι ὁ τηλικοῦτος , ὡς οἴομαι , ἐπιδείκνυμι ; οὐ ἔχω λέγω . ἐγώ δέ , ἐπάν ὁ περί ὁ Ἰησοῦς διηγέομαι , οὐ ὁ τυγχάνω φέρω ἀπολογία περί ὁ οὗτος γίγνομαι , ὁ ὁ θεός βούλομαι συνίστημι ὁ διά Ἰησοῦς ὡς σωτήριος ὁ ἄνθρωπος λόγος . βεβαιόω μέν ὁ ἀπόστολος ὡσπερεί θεμέλιος ὁ καταβάλλω οἰκοδομή ὁ χριστιανισμός ἐπιδίδωμι δέ καί κατά ὁ ἑξῆς χρόνος , ἐν ὅς οὐ ὀλίγος θεραπεία ὁ Ἰησοῦς ὄνομα καί ἄλλος τις ἐπιφάνεια οὐ εὐκαταφρόνητος ἐπιτελέω . ποταπός δέ καί ὁ Ἀπόλλων , ἐπισκήπτω Μεταποντῖνος ἐν θεός μοῖρα νέμω ὁ Ἀριστέας ; καί τίς βούλομαι οὗτος ποιέω , ποῖος τε ὠφέλεια ἐκ ὁ ὡς πρός θεός τιμή οἰκονομέω ὁ Μεταποντῖνος γίγνομαι , εἰ ὁ πρό ὀλίγος ἄνθρωπος νῦν θεός λογίζομαι ; ἀλλά Ἀπόλλων μέν , ὁ κατά ἐγώ δαίμων λαγχάνω γέρας „ λοιβή τε κνῖσα τε , “ ὁ περί ὁ Ἀριστέας σύστασις ἀξιόλογος σύ φαίνω εἰμί , ὁ δέ ὁ ἐπί πᾶς θεός καί ὁ ἅγιος ἄγγελος αὐτός διά προφήτης οὐ μετά ὁ γίγνομαι ὁ Ἰησοῦς ἀλλά πρίν ἐπιδημέω ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος προαγορεύω οὐ κινέω σύ πρός ὁ θαυμάζω καί ὁ χωρέω θεῖος πνεῦμα προφήτης καί ὁ ὑπό αὐτός προφητεύω ; ὅς ὁ εἰς ὁ βίος ἐπιδημία πολύς πρότερος ἔτος οὕτως διά πολύς κεκαρύσσω συμβαίνω , ὥστε ὁ Ἰουδαῖος ὅλος ἔθνος ἀρτάω ὁ περί ὁ ἐλπίζω ἐπιδημέω προσδοκία εἰς ὁ πρός ἀλλήλων ζήτησις ἔρχομαι ὁ Ἰησοῦς ἐπιδημέω , καί πολύς μέν πλῆθος αὐτός ὁμολογέω Χριστός καί πιστεύω αὐτός εἰμί ὁ προφητεύω ὁ δέ μή πιστεύω , καταφρονέω ὁ πραότης ὁ διά ὁ Ἰησοῦς μάθημα οὐδέ μέχρι ὁ τυγχάνω στασιάζω βούλομαι , τολμάω κατά ὁ Ἰησοῦς τοιοῦτος , ὅστις φιλαλήθης καί εὐγνώμων ἀναγράφω ὁ μαθητής αὐτός , οὐ ὑπεκκλέπτω ὁ περί αὐτός παράδοξος ἱστορία ὁ δοκέω ὁ πολύς αἰσχύνη ὁ λόγος Χριστιανός φέρω . καί αὐτός γάρ ὁ Ἰησοῦς βούλομαι καί ὁ μαθητής αὐτός μή μόνος ὁ θειότης καί ὁ παράδοξος αὐτός πιστεύω ὁ προσέρχομαι , ὡς οὐ κοινωνέω ὁ ἀνθρώπινος φύσις οὐδέ ἀναλαμβάνω ὁ ἐν ἄνθρωπος σάρξ ἐπιθυμέω „ κατά ὁ πνεῦμα “ · ἀλλά γάρ καί ὁ καταβαίνω εἰς ἀνθρώπινος φύσις καί εἰς ἀνθρώπινος περίστασις δύναμις καί ἀναλαμβάνω ψυχή καί σῶμα ἀνθρώπινος ὁράω ἐκ ὁ πιστεύω μετά ὁ θεῖος συμβάλλω εἰς σωτηρία ὁ πιστεύω , ὁράω ὅτι ἀπό ἐκεῖνος ἄρχω θεῖος καί ἀνθρώπινος συνυφαίνω φύσις , ἵνα ὁ ἀνθρώπινος ὁ πρός ὁ θεῖος κοινωνία γίγνομαι θεῖος οὐ ἐν μόνος ὁ Ἰησοῦς ἀλλά καί πᾶς ὁ μετά ὁ πιστεύω ἀναλαμβάνω βίος , ὅς Ἰησοῦς διδάσκω , ἀνάγω ἐπί ὁ πρός θεός φιλία καί ὁ πρός ἐκεῖνος κοινωνία πᾶς ὁ κατά ὁ Ἰησοῦς ὑποθήκη ζάω .