origenes.contra-celsum 5.23
Ἡμεῖς μὲν οὖν οὔ φαμεν τὸ διαφθαρὲν σῶμα ἐπανέρχεσθαι εἰς τὴν ἐξ ἀρχῆς φύσιν , ὡς οὐδὲ τὸν διαφθαρέντα „ κόκκον “ τοῦ „ σίτου “ ἐπανέρχεσθαι εἰς τὸν „ κόκκον “ τοῦ „ σίτου . “ λέγομεν γὰρ , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ κόκκου τοῦ „ σίτου “ ἐγείρεται στάχυς . οὕτως λόγος τις ἔγκειται τῷ σώματι , ἀφ᾿ οὗ μὴ φθειρομένου „ ἐγείρεται “ τὸ σῶμα „ ἐν ἀφθαρσίᾳ . “ οἱ μέντοι ἀπὸ τῆς Στοᾶς τὸ πάντῃ διαφθαρὲν σῶμά φασιν ἐπανέρχεσθαι εἰς τὴν ἐξ ἀρχῆς φύσιν διὰ τὰ δεδογμένα αὐτοῖς περὶ τῶν κατὰ περίοδον ἀπαραλλάκτων , καὶ αὐτὴν ἐκείνην , ἐξ ἧς ἐλύθη , τὴν πρώτην σύστασιν πάλιν φασὶ συστήσεσθαι , διαλεκτικαῖς ( ὡς οἴονται ) ἀνάγκαις ταῦτα παριστάντες . καὶ οὐκ εἰς ἀτοπωτάτην γε ἀναχώρησιν ἀναχωροῦμεν λέγοντες ὅτι πᾶν δυνατὸν τᾷ θεῷ · οἴδαμεν γὰρ ἀκούειν τοῦ πᾶν οὐκ ἐπὶ τῶν ἀνυπάρκτων οὐδ᾿ ἐπὶ τῶν ἀδιανοήτων . φαμὲν δὲ καὶ ὅτι οὐ δύναται αἰσχρὰ ὁ θεὸς , ἐπεὶ ἔσται ὁ θεὸς δυνάμενος μὴ εἶναι θεός · εἰ γὰρ αἰσχρόν τι δρᾷ θεὸς , οὐκ ἔστι θεός . ἐπεὶ δὲ τίθησιν ὅτι καὶ τὰ παρὰ φύσιν ὁ θεὸς οὐ βούλεται , διαστελλόμεθα τὸ λεγόμενον · ὅτι εἰ μὲν παρὰ φύσιν τὴν κακίαν τις λέγει , καὶ ἡμεῖς λέγομεν ὅτι οὐ βούλεται τὰ παρὰ φύσιν ὁ θεὸς , οὔτε τὰ ἀπὸ κακίας οὔτε τὰ ἀλόγως γινόμενα · εἰ δὲ τὰ κατὰ λόγον θεοῦ καὶ βούλησιν αὐτοῦ γινόμενα , ἀναγκαῖον εὐθέως εἶναι μὴ παρὰ φύσιν · οὐ ( γὰρ ) παρὰ φύσιν τὰ πραττόμενα ὑπὸ τοῦ θεοῦ , κἂν παράδοξα ᾖ ἢ δοκοῦντά τισι παράδοξα . εἰ δὲ χρὴ βεβιασμένως ὀνομάσαι , ἐροῦμεν ὅτι ὡς πρὸς τὴν κοινοτέραν νοουμένην φύσιν ἐστί τινα ὑπὲρ τὴν φύσιν , ἃ ποιήσαι ἄν ποτε θεὸς , ὑπὲρ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἀναβιβάζων τὸν ἄνθρωπον καὶ ποιῶν αὐτὸν μεταβάλλειν ἐπὶ φύσιν κρείττονα καὶ θειοτέραν καὶ τηρῶν τοιοῦτον , ὅσον καὶ ὁ τηρούμενος δι᾿ ὧν πράττει παρίστησιν ὅτι βούλεται .
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν οὐ φημί ὁ διαφθείρω σῶμα ἐπανέρχομαι εἰς ὁ ἐκ ἀρχή φύσις , ὡς οὐδέ ὁ διαφθείρω „ κόκκος “ ὁ „ σῖτος “ ἐπανέρχομαι εἰς ὁ „ κόκκος “ ὁ „ σῖτος . “ λέγω γάρ , ὥσπερ ἐπί ὁ κόκκος ὁ „ σῖτος “ ἐγείρω στάχυς . οὕτως λόγος τις ἔγκειμαι ὁ σῶμα , ἀπό ὅς μή φθείρω „ ἐγείρω “ ὁ σῶμα „ ἐν ἀφθαρσία . “ ὁ μέντοι ἀπό ὁ Στοά ὁ πάντῃ διαφθείρω σῶμα φημί ἐπανέρχομαι εἰς ὁ ἐκ ἀρχή φύσις διά ὁ δοκέω αὐτός περί ὁ κατά περίοδος ἀπαράλλακτος , καί αὐτός ἐκεῖνος , ἐκ ὅς λύω , ὁ πρῶτος σύστασις πάλιν φημί συνίστημι , διαλεκτικός ( ὡς οἴομαι ) ἀνάγκη οὗτος παρίστημι . καί οὐ εἰς ἄτοπος γε ἀναχώρησις ἀναχωρέω λέγω ὅτι πᾶς δυνατός ὁ θεός · οἶδα γάρ ἀκούω ὁ πᾶς οὐ ἐπί ὁ ἀνύπαρκτος οὐδέ ἐπί ὁ ἀδιανόητος . φημί δέ καί ὅτι οὐ δύναμαι αἰσχρός ὁ θεός , ἐπεί εἰμί ὁ θεός δύναμαι μή εἰμί θεός · εἰ γάρ αἰσχρός τις δράω θεός , οὐ εἰμί θεός . ἐπεί δέ τίθημι ὅτι καί ὁ παρά φύσις ὁ θεός οὐ βούλομαι , διαστέλλω ὁ λέγω · ὅτι εἰ μέν παρά φύσις ὁ κακία τις λέγω , καί ἐγώ λέγω ὅτι οὐ βούλομαι ὁ παρά φύσις ὁ θεός , οὔτε ὁ ἀπό κακία οὔτε ὁ ἄλογος γίγνομαι · εἰ δέ ὁ κατά λόγος θεός καί βούλησις αὐτός γίγνομαι , ἀναγκαῖος εὐθύς εἰμί μή παρά φύσις · οὐ ( γάρ ) παρά φύσις ὁ πράσσω ὑπό ὁ θεός , ἐάν παράδοξος εἰμί ἤ δοκέω τις παράδοξος . εἰ δέ χρή βεβιασμένως ὀνομάζω , λέγω ὅτι ὡς πρός ὁ κοινός νοέω φύσις εἰμί τις ὑπέρ ὁ φύσις , ὅς ποιέω ἄν ποτέ θεός , ὑπέρ ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἀναβιβάζω ὁ ἄνθρωπος καί ποιέω αὐτός μεταβάλλω ἐπί φύσις κρατύς καί θεῖος καί τηρέω τοιοῦτος , ὅσος καί ὁ τηρέω διά ὅς πράσσω παρίστημι ὅτι βούλομαι .