origenes.contra-celsum 1.29
Ἀνθρώποις μὲν γὰρ συμβάλλεται πρὸς τὸ γενέσθαι τινὰ αὐτῶν διάσημον καὶ ἔνδοξον καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ διαβόητον γένος , ὅταν οἱ γονεῖς ἐν ὑπεροχῇ καὶ προαγωγῇ τυγχάνωσι . καὶ πλοῦτος τῶν ἀναθρεψαμένων καὶ δυνηθέντων ἀναλῶσαι εἰς παίδευσιν τοῦ υἱοῦ καὶ πατρὶς μεγάλη τις οὖσα καὶ ἐπίσημος . ὅταν δὲ πάντα τὰ τούτοις ἐναντία ἔχων τις δυνηθῇ ὑπερκύψας τὰ ἐμποδίζοντα αὐτὸν γνωσθῆναι καὶ σεῖσαι τοὺς περὶ αὐτοῦ ἀκούοντας καὶ γενέσθαι ἐμφανὴς καὶ δῆλος οἰκουμένῃ ὅλῃ , τὰ ἀνόμοια λεγούσῃ περὶ αὐτοῦ , πῶς οὐ θανμαστέον τὴν τοιαύτην φύσιν αὐτόθεν μὲν ὡς μεγαλοφυῆ καὶ μεγάλοις ἐπιβάλλουσαν πράγμασι καὶ ἔχουσαν παῤῥησίαν οὐκ εὐκαταφρόνητον ; εἰ δὲ καὶ ἐπὶ πλεῖον ἐξετάζοι τις τὰ κατὰ τὸν τοιοῦτον . πῶς οὐκ ἂν ζητήσαι , τίνα τρόπον ἐν εὐτελείᾳ καὶ πενίᾳ ἀνατεθραμμένος καὶ μηδεμίαν ἐγκύκλιον παιδείαν παιδευθεὶς μηδὲ μαθὼν λόγους καὶ δόγματα , ἀφ᾿ ὧν κἂν πιθανὸς γενέσθαι ἐδύνατο ὁμιλεῖν ὄχλοις καὶ δημαγωγεῖν καὶ ἐπάγεσθαι ἀκροατὰς πλείονας , ἐπιδίδωσιν ἑαυτὸν διδασκαλίᾳ καινῶν δογμάτων , ἐπεισάγων τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων λόγον τά τε Ἰουδαίων ἔθη καταλύοντα μετὰ τοῦ σεμνοποιεῖν αὐτῶν τοὺς προφήτας καὶ τοὺς Ἑλλήνων νόμους μάλιστα περὶ τοῦ θείου καθαιροῦντα ; πῶς δ᾿ ἂν ὁ τοιοῦτος καὶ οὕτως ἀνατεθραμμένος καὶ μηδὲν ( ὡς καὶ οἱ κακολογοῦντες αὐτὸν ὁμολογοῦσι ) σεμνὸν παρὰ ἀνθρώπου μαθὼν τοιαῦτα περὶ κρίσεως θεοῦ καὶ κολάσεων μὲν τῶν κατὰ τῆς κακίας τιμῶν δὲ τῶν ὑπὲρ τοῦ καλοῦ λέγειν ἐδύνατο οὐκ εὐκαταφρονήτως , ὥστ᾿ οὐ μόνον ἀγροίκους καὶ ἰδιώτας ἄγεσθαι ὑπὸ τῶν λεγομένων ἀλλὰ καὶ οὐκ ὀλίγους τῶν συνετωτέρων καὶ δυναμένων ἐνορᾶν ἀποκρύψει τῶν εὐτελεστέρων νομιζομένων ἀπαγγέλλεσθαι , περιεχούσῃ τι . ὡς ἔστιν εἰπεῖν . ἔνδον ἀποῤῥητότερον ; ὁ μὲν οὖν παρὰ τῷ Πλάτωνι Σερίφιος ὀνειδίζων τῷ Θεμιστοκλεῖ , διαβοήτῳ γεγενημένῳ ἐπὶ τῇ στρατηγίᾳ , ὡς οὐκ ἐκ τοῦ ἰδίου ἤθους τὸ ἔνδοξον ἀνειληφότι ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ εὐτυχηκέναι πατρίδος τῆς ἐν ὅλῃ Ἑλλάδι ἐπισημοτάτης . ἀκήκοεν ἀπὸ εὐγνωμονοῦντος Θεμιστοκλέους καὶ ὁρῶντος ὅτι συνεβάλετο αὐτῷ πρὸς τὸ ἔνδοξον καὶ ἡ πατρὶς , ὅτι „ οὔτ᾿ ἂν ἐγὼ Σερίφιος ὢν οὕτως ἔνδοξος ἐγεγόνειν , οὔτε σὺ Ἀθηναῖος εὐτυχήσας γενέσθαι ἐγένου ἂν Θεμιστοκλῆς “ · ὁ δ᾿ ἡμέτερος Ἰησοῦς καὶ ὀνειδιζόμενος ὡς ἐκ κώμης γεγονὼς καὶ ταύτης οὐχ Ἑλλαδικῆς οὐδέ τινος ἔθνους ἔθνους ὄντος παρὰ τοῖς πολλοῖς ἐν προαγωγῇ , δυσφημούμενος δὲ καὶ ἐπὶ τῷ πενιχρᾶς καὶ χερνήτιδος υἱὸς εἶναι καὶ διὰ πενίαν καταλιπὼν τὴν πατρίδα ἐν Αἰγύπτῳ μισθαρνῆσαι . καὶ οἱονεὶ πρὸς τὸ ληφθὲν παράδειγμα οὐ μόνον Σερίφιος γεγονὼς καὶ ἀπὸ ἐλαχίστης καὶ ἀσημοτάτης νήσου ἀλλὰ καὶ Σεριφίων , ὡς ἔστιν εἰπεῖν , ὁ ἀγεννέστατος , δεδύνηται σεῖσαι τὴν πᾶσαν ἀνθρώπων οἰκουμένην οὐ μόνον ὑπὲρ Θεμιστοκλέα τὸν Ἀθηναῖον ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ Πυθαγόραν καὶ Πλάτωνα καί τινας ἄλλους τῶν ὁποιποτοῦν τῆς οἰκουμένης σοφῶν ἢ βασιλέων ἢ στρατηγῶν .
Lemmas: ἄνθρωπος μέν γάρ συμβάλλω πρός ὁ γίγνομαι τις αὐτός διάσημος καί ἔνδοξος καί ὁ ὄνομα αὐτός διαβόητος γένος , ὅταν ὁ γονεύς ἐν ὑπεροχή καί προαγωγή τυγχάνω . καί πλοῦτος ὁ ἀνατρέφω καί δύναμαι ἀναλίσκω εἰς παίδευσις ὁ υἱός καί πατρίς μέγας τις εἰμί καί ἐπίσημος . ὅταν δέ πᾶς ὁ οὗτος ἐναντίος ἔχω τις δύναμαι ὑπερκύπτω ὁ ἐμποδίζω αὐτός γιγνώσκω καί σείω ὁ περί αὐτός ἀκούω καί γίγνομαι ἐμφανής καί δῆλος οἰκέω ὅλος , ὁ ἀνόμοιος λέγω περί αὐτός , πῶς οὐ θανμαστέον ὁ τοιοῦτος φύσις αὐτόθεν μέν ὡς μεγαλοφυής καί μέγας ἐπιβάλλω πρᾶγμα καί ἔχω παρρησία οὐ εὐκαταφρόνητος ; εἰ δέ καί ἐπί πολύς ἐξετάζω τις ὁ κατά ὁ τοιοῦτος . πῶς οὐ ἄν ζητέω , τίς τρόπος ἐν εὐτέλεια καί πενία ἀνατρέφω καί μηδείς ἐγκύκλιος παιδεία παιδεύω μηδέ μανθάνω λόγος καί δόγμα , ἀπό ὅς ἄν πιθανός γίγνομαι δύναμαι ὁμιλέω ὄχλος καί δημαγωγέω καί ἐπάγω ἀκροατής πολύς , ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ διδασκαλία καινός δόγμα , ἐπεισάγω ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος λόγος ὁ τε Ἰουδαῖος ἔθος καταλύω μετά ὁ σεμνοποιέω αὐτός ὁ προφήτης καί ὁ Ἕλλην νόμος μάλα περί ὁ θεῖος καθαιρέω ; πῶς δέ ἄν ὁ τοιοῦτος καί οὕτως ἀνατρέφω καί μηδείς ( ὡς καί ὁ κακολογέω αὐτός ὁμολογέω ) σεμνός παρά ἄνθρωπος μανθάνω τοιοῦτος περί κρίσις θεός καί κόλασις μέν ὁ κατά ὁ κακία τιμή δέ ὁ ὑπέρ ὁ καλός λέγω δύναμαι οὐ εὐκαταφρόνητος , ὥστε οὐ μόνος ἄγροικος καί ἰδιώτης ἄγω ὑπό ὁ λέγω ἀλλά καί οὐ ὀλίγος ὁ συνετός καί δύναμαι ἐνοράω ἀπόκρυψις ὁ εὐτελής νομίζω ἀπαγγέλλω , περιέχω τις . ὡς εἰμί λέγω . ἔνδον ἀπόρρητος ; ὁ μέν οὖν παρά ὁ Πλάτων Σερίφιος ὀνειδίζω ὁ Θεμιστοκλῆς , διαβόητος γίγνομαι ἐπί ὁ στρατηγία , ὡς οὐ ἐκ ὁ ἴδιος ἦθος ὁ ἔνδοξος ἀναλαμβάνω ἀλλά ἐκ ὁ εὐτυχέω πατρίς ὁ ἐν ὅλος Ἑλλάς ἐπίσημος . ἀκούω ἀπό εὐγνωμονέω Θεμιστοκλῆς καί ὁράω ὅτι συμβάλλω αὐτός πρός ὁ ἔνδοξος καί ὁ πατρίς , ὅτι „ οὔτε ἄν ἐγώ Σερίφιος εἰμί οὕτως ἔνδοξος γίγνομαι , οὔτε σύ Ἀθηναῖος εὐτυχέω γίγνομαι γίγνομαι ἄν Θεμιστοκλῆς “ · ὁ δέ ἡμέτερος Ἰησοῦς καί ὀνειδίζω ὡς ἐκ κώμη γίγνομαι καί οὗτος οὐ Ἑλλαδικός οὐδέ τις ἔθνος ἔθνος εἰμί παρά ὁ πολύς ἐν προαγωγή , δυσφημέω δέ καί ἐπί ὁ πενιχρός καί χερνῆτις υἱός εἰμί καί διά πενία καταλείπω ὁ πατρίς ἐν Αἴγυπτος μισθαρνέω . καί οἱονεί πρός ὁ λαμβάνω παράδειγμα οὐ μόνος Σερίφιος γίγνομαι καί ἀπό ἐλαχύς καί ἄσημος νῆσος ἀλλά καί Σερίφιος , ὡς εἰμί λέγω , ὁ ἀγεννής , δύναμαι σείω ὁ πᾶς ἄνθρωπος οἰκουμένη οὐ μόνος ὑπέρ Θεμιστοκλῆς ὁ Ἀθηναῖος ἀλλά καί ὑπέρ Πυθαγόρας καί Πλάτων καί τις ἄλλος ὁ ὁποιποτοῦν ὁ οἰκουμένη σοφός ἤ βασιλεύς ἤ στρατηγός .