origenes.contra-celsum 2.78
Μετὰ ταῦτα λέγει ὁ Ἰουδαῖος · ἢ ἐπὶ τούτῳ κατῆλθεν , ἵν᾿ ἀπιστήσωμεν ; πρὸς ὃν λελέξεται · οὐκ ἐπὶ τούτῳ μὲν ἦλθεν , ἵν᾿ ἐργάσηται τὴν ἀπιστίαν Ἰουδαίοις , προγινώσκων δ᾿ αὐτὴν ἐσομένην προεῖπε καὶ συνεχρήσατο τῇ ἀπιστίᾳ τῶν Ἰουδαίων πρὸς τὴν κλῆσιν τῶν ἐθνῶν . τῷ γὰρ ἐκείνων „ παραπτώματι ἡ σωτηρία τοῖς ἔθνεσι “ γεγένηται , περὶ ὧν ὁ ἐν τοῖς προφήταις Χριστός φησι · „ λαὸς , ὃν οὐκ ἔγνων , ἐδούλευσέ μοι · εἰς ἀκοὴν ὠτίου ὑπήκουσέ μου , “ καὶ „ εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν , ἐμφανὴς ἐγενόμην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσι . “ καὶ σαφὲς ὅτι καὶ τὴν ἐν βίῳ κόλασιν Ἰουδαῖοι μετὰ τὸ διαθεῖναι τὸν Ἰησοῦν ἃ διέθηκαν ἐκολάσθησαν . λεγέτωσαν δ᾿ Ἰουδαῖοι , ἐὰν ἡμῖν ἐγκαλοῦντες φάσκωσιν · θαυμαστή γε ὑμῖν ἡ τοῦ θεοῦ πρόνοια καὶ φιλανθρωπία , κολαζομένοις καὶ στερηθεῖσι καὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τοῦ λεγομένου ἁγιάσματος καὶ τῆς σεμνοτάτης λατρείας · ὃ γὰρ ἐὰν εἴπωσιν ἀπολογούμενοι περὶ τῆς προνοίας τοῦ θεοῦ , ἡμεῖς μᾶλλον κατασκευάσομεν καὶ ἐπὶ τὸ βέλτιον λέγοντες θαυμαστὴν γεγονέναι πρόνοιαν τοῦ θεοῦ , συγχρησαμένην τῷ ἁμαρτήματι τοῦ λαοῦ ἐκείνου εἰς τὸ τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν διὰ Ἰησοῦ κληθῆναι , τοὺς ξένους „ τῶν διαθηκῶν “ καὶ ἀλλοτρίους τῶν ἐπαγγελιῶν εἰς τὴν τοῦ θεοῦ βασιλείαν . καὶ ταῦτα δὲ προεῖπον οἱ προφῆται , ὡς ἄρα διὰ τὰ ἁμαρτήματα τοῦ τῶν Ἑβραίων λαοῦ ἐκλέξεται ὁ θεὸς οὐχὶ ἔθνος ἀλλὰ λογάδας πανταχόθεν , καὶ „ τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου “ ἐκλεξάμενος ποιήσει τὸ ἀσύνετον ἔθνος γενέσθαι ἐν τοῖς θείοις λόγοις , αἰρομένης μὲν ἀπ᾿ ἐκείνων τῆς τοῦ θεοῦ βασιλείας τούτοις δὲ διδομένης . ἀρκεῖ δ᾿ ἀπὸ πλειόνων ἐπὶ τοῦ παρόντος παραθέσθαι τὴν ἀπὸ τῆς ᾠδῆς τοῦ Δευτερονομίου προφητείαν περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλήσεως οὕτως ἔχουσαν . λεγομένην ἐκ προσώπου κυρίου · „ αὐτοὶ γὰρ παρεζήλωσάν με ἐπ᾿ οὐ θεοῖς , παρώργισάν με ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν · κἀγὼ παραζηλώσω αὐτοὺς ἐπ᾿ οὐκ ἔθνει , ἐπ᾿ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ αὐτούς . “
Lemmas: μετά οὗτος λέγω ὁ Ἰουδαῖος · ἤ ἐπί οὗτος κατέρχομαι , ἵνα ἀπιστέω ; πρός ὅς λέγω · οὐ ἐπί οὗτος μέν ἔρχομαι , ἵνα ἐργάζομαι ὁ ἀπιστία Ἰουδαῖος , προγιγνώσκω δέ αὐτός εἰμί προλέγω καί συγχράω ὁ ἀπιστία ὁ Ἰουδαῖος πρός ὁ κλῆσις ὁ ἔθνος . ὁ γάρ ἐκεῖνος „ παράπτωμα ὁ σωτηρία ὁ ἔθνος “ γίγνομαι , περί ὅς ὁ ἐν ὁ προφήτης Χριστός φημί · „ λαός , ὅς οὐ γιγνώσκω , δουλεύω ἐγώ · εἰς ἀκοή ὠτίον ὑπακούω ἐγώ , “ καί „ εὑρίσκω ὁ ἐγώ μή ζητέω , ἐμφανής γίγνομαι ὁ ἐγώ μή ἐπερωτάω . “ καί σαφής ὅτι καί ὁ ἐν βίος κόλασις Ἰουδαῖος μετά ὁ διατίθημι ὁ Ἰησοῦς ὅς διατίθημι κολάζω . λέγω δέ Ἰουδαῖος , ἐάν ἐγώ ἐγκαλέω φάσκω · θαυμαστός γε σύ ὁ ὁ θεός πρόνοια καί φιλανθρωπία , κολάζω καί στερέω καί ὁ Ἱεροσόλυμα καί ὁ λέγω ἁγίασμα καί ὁ σεμνός λατρεία · ὅς γάρ ἄν λέγω ἀπολογέομαι περί ὁ πρόνοια ὁ θεός , ἐγώ μάλα κατασκευάζω καί ἐπί ὁ ἀγαθός λέγω θαυμαστός γίγνομαι πρόνοια ὁ θεός , συγχράομαι ὁ ἁμάρτημα ὁ λαός ἐκεῖνος εἰς ὁ ὁ ἀπό ὁ ἔθνος διά Ἰησοῦς καλέω , ὁ ξένος „ ὁ διαθήκη “ καί ἀλλότριος ὁ ἐπαγγελία εἰς ὁ ὁ θεός βασιλεία . καί οὗτος δέ προλέγω ὁ προφήτης , ὡς ἄρα διά ὁ ἁμάρτημα ὁ ὁ Ἑβραῖος λαός ἐκλέγω ὁ θεός οὐ ἔθνος ἀλλά λογάς πανταχόθεν , καί „ ὁ μωρός ὁ κόσμος “ ἐκλέγω ποιέω ὁ ἀσύνετος ἔθνος γίγνομαι ἐν ὁ θεῖος λόγος , ἀείρω μέν ἀπό ἐκεῖνος ὁ ὁ θεός βασιλεία οὗτος δέ δίδωμι . ἀρκέω δέ ἀπό πολύς ἐπί ὁ πάρειμι παρατίθημι ὁ ἀπό ὁ ἀοιδή ὁ Δευτερονόμιον προφητεία περί ὁ ὁ ἔθνος κλῆσις οὕτως ἔχω . λέγω ἐκ πρόσωπον κύριος · „ αὐτός γάρ παραζηλόω ἐγώ ἐπί οὐ θεός , παροργίζω ἐγώ ἐν ὁ εἴδωλον αὐτός · ἐγώ παραζηλόω αὐτός ἐπί οὐ ἔθνος , ἐπί ἔθνος ἀσύνετος παροργίζω αὐτός . “