origenes.contra-celsum 1.37
Δοκεῖ μοι οὖν μετρίως κατεσκευάσθαι οὐ μόνον ὅτι γεννηθήσεται ἐκ παρθένου ὁ σωτὴρ ἡμῶν ἀλλ᾿ ὅτι καὶ προφῆται ἦσαν ἐν Ἰουδαίοις , προλέγοντες οὐ μόνον τὰ καθολικὰ περὶ μελλόντων , ὡς τὰ περὶ Χριστοῦ καὶ τὰ περὶ βασιλειῶν κοσμικῶν καὶ περὶ τῶν συμβησομένων τῷ Ἰσραὴλ καὶ περὶ τῶν πιστευόντων τῷ σωτῆρι ἐθνῶν καὶ πολλῶν ἄλλων τῶν περὶ αὐτοῦ λεχθέντων , ἀλλὰ καὶ τὰ καθ᾿ ἕνα , ὡς περὶ τῶν ὄνων Κὶς ἀπολομένων , πῶς εὑρεθήσονται , καὶ περὶ τῆς νόσου , ἧς ἐνόσησεν ὁ τοῦ βασιλέως Ἰσραὴλ υἱὸς , ἢ εἴ τι ἄλλο ἀναγέγραπται τοιοῦτον . ἔτι δὲ πρὸς Ἕλληνας λεκτέον , ἀπειθοῦντας τῇ ἐκ παρθένου γενέσει τοῦ Ἰησοῦ , ὅτι ὁ δημιουργὸς ἐν τῇ τῶν ποικίλων ζῴων γενέσει ἔδειξεν ὅτι ἦν αὐτῷ βουληθέντι δυνατὸν ποιῆσαι ὅπερ ἐφ᾿ ἑνὸς ζῴου καὶ ἐπ᾿ ἄλλων καὶ ἐπ᾿ αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων . εὑρίσκεται δέ τινα τῶν ζῴων θήλεα , μὴ ἔχοντα ἄῤῥενος κοινωνίαν . ὡς οἱ περὶ ζῴων ἀναγράψαντες λέγουσι περὶ γυπῶν · καὶ τοῦτο τὸ ζῷον χωρὶς μίξεως σῴζει τὴν διαδοχὴν τῶν γενῶν . τί οὖν παράδοξον , εἰ βουληθεὶς ὁ θεὸς θεῖόν τινα διδάσκαλον πέμψαι τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων πεποίηκεν ἀντὶ σπερματικοῦ λόγου , τοῦ · ἐκ μίξεως τῶν ἀῤῥένων ταῖς γυναιξὶ , [ ποιῆσαι ] ἄλλῳ τρόπῳ γενέσθαι τὸν λόγον τοῦ τεχθησομένου : καὶ κατ᾿ αὐτοὺς δὲ τοὺς Ἕλληνας οὐ πάντες ἄνθρωποι ἐξ ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς ἐγένοντο . εἰ γὰρ γενητός ἐστιν ὁ κόσμος , ὡς καὶ πολλοῖς Ἑλλήνων ἤρεσεν , ἀνάγκη τοὺς πρώτους μὴ ἐκ συνουσίας γεγονέναι ἀλλ᾿ ἀπὸ γῆς , σπερματικῶν λόγων συστάντων ἐν τῇ γῇ · ὅπερ οἶμαι παραδοξότερον εἶναι τοῦ ἐξ ἡμίσους ὁμοίως τοῖς λοιποῖς ἀνθρώποις γενέσθαι τὸν Ἰησοῦν . οὐδὲν δ᾿ ἄτοπον πρὸς Ἕλληνας καὶ Ἑλληνικαῖς ἱστορίαις χρήσασθαι , ἵνα μὴ δοκῶμεν μόνοι τῇ παραδόξῳ ἱστορίᾳ ταύτῃ κεχρῆσθαι . Ἔδοξε γάρ τισιν οὐ περὶ ἀρχαίων τινῶν ἱστοριῶν καὶ ἡρωϊκῶν ἀλλὰ καὶ περί τινων χθὲς καὶ πρώην γενομένων ἀναγράψαι ὡς δυνατὸν ὅτι καὶ Πλάτων ἀπὸ τῆς Ἀμφικτιόνης γέγονε , κωλυθέντος τοῦ Ἀρίστωνος αὐτῇ συνελθεῖν , ἕως ἀποκυήσει τὸν ἐξ Ἀπόλλωνος σπαρέντα . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀληθῶς μῦθοι , κινήσαντες εἰς τὸ ἀναπλάσαι τοιοῦτό τι περὶ ἀνδρὸς , ὃν ἐνόμιζον μείζονα τῶν πολλῶν ἔχοντα σοφίαν καὶ δύναμιν καὶ ἀπὸ κρειττόνων καὶ θειοτέρων σπερμάτων τὴν ἀρχὴν τῆς συστάσεως τοῦ σώματος εἰληφέναι , ὡς τοῦθ᾿ ἁρμόζον τοῖς μείζοσιν ἢ κατὰ ἄνθρωπον , ἐπεὶ δὲ τὸν Ἰουδαῖον ὁ Κέλσος εἰσήγαγε διαλεγόμενον τῷ Ἰησοῦ καὶ διασύροντα τὴν , ὡς οἴεται , προσποίησιν τῆς ἐκ παρθένου γενέσεως αὐτοῦ , φέροντα τοὺς Ἑλληνικοὺς μύθους περὶ Δανάης καὶ Μελανίππης καὶ Αὔγης καὶ Ἀντιόπης , λεκτέον ὅτι ταῦτα βωμολόχῳ ἔπρεπε τὰ ῥήματα καὶ οὐ σπουδάζοντι ἐν τῇ ἀπαγγελίᾳ .
Lemmas: δοκέω ἐγώ οὖν μέτριος κατασκευάζω οὐ μόνος ὅτι γεννάω ἐκ παρθένος ὁ σωτήρ ἐγώ ἀλλά ὅτι καί προφήτης εἰμί ἐν Ἰουδαῖος , προλέγω οὐ μόνος ὁ καθολικός περί μέλλω , ὡς ὁ περί Χριστός καί ὁ περί βασίλεια κοσμικός καί περί ὁ συμβαίνω ὁ Ἰσραήλ καί περί ὁ πιστεύω ὁ σωτήρ ἔθνος καί πολύς ἄλλος ὁ περί αὐτός λέγω , ἀλλά καί ὁ κατά εἷς , ὡς περί ὁ ὄνος Κίς ἀπόλλυμι , πῶς εὑρίσκω , καί περί ὁ νόσος , ὅς νοσέω ὁ ὁ βασιλεύς Ἰσραήλ υἱός , ἤ εἰ τις ἄλλος ἀναγράφω τοιοῦτος . ἔτι δέ πρός Ἕλλην λεκτέος , ἀπειθέω ὁ ἐκ παρθένος γένεσις ὁ Ἰησοῦς , ὅτι ὁ δημιουργός ἐν ὁ ὁ ποικίλος ζῷον γένεσις δείκνυμι ὅτι εἰμί αὐτός βούλομαι δυνατός ποιέω ὅς ἐπί εἷς ζῷον καί ἐπί ἄλλος καί ἐπί αὐτός ὁ ἄνθρωπος . εὑρίσκω δέ τις ὁ ζῷον θῆλυς , μή ἔχω ἄρσην κοινωνία . ὡς ὁ περί ζῷον ἀναγράφω λέγω περί γύψ · καί οὗτος ὁ ζῷον χωρίς μίξις σῴζω ὁ διαδοχή ὁ γένος . τίς οὖν παράδοξος , εἰ βούλομαι ὁ θεός θεῖος τις διδάσκαλος πέμπω ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος ποιέω ἀντί σπερματικός λόγος , ὁ · ἐκ μίξις ὁ ἄρσην ὁ γυνή , [ ποιέω ] ἄλλος τρόπος γίγνομαι ὁ λόγος ὁ τίκτω : καί κατά αὐτός δέ ὁ Ἕλλην οὐ πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνήρ καί γυνή γίγνομαι . εἰ γάρ γενητός εἰμί ὁ κόσμος , ὡς καί πολύς Ἕλλην ἀρέσκω , ἀνάγκη ὁ πρῶτος μή ἐκ συνουσία γίγνομαι ἀλλά ἀπό γῆ , σπερματικός λόγος συνίστημι ἐν ὁ γῆ · ὅς οἴομαι παράδοξος εἰμί ὁ ἐκ ἥμισυς ὅμοιος ὁ λοιπός ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ Ἰησοῦς . οὐδείς δέ ἄτοπος πρός Ἕλλην καί Ἑλληνικός ἱστορία χράω , ἵνα μή δοκέω μόνος ὁ παράδοξος ἱστορία οὗτος χράω . δοκέω γάρ τις οὐ περί ἀρχαῖος τις ἱστορίη καί ἡρωϊκός ἀλλά καί περί τις χθές καί πρῴην γίγνομαι ἀναγράφω ὡς δυνατός ὅτι καί Πλάτων ἀπό ὁ Ἀμφικτιόνη γίγνομαι , κωλύω ὁ Ἀρίστων αὐτός συνέρχομαι , ἕως ἀποκυέω ὁ ἐκ Ἀπόλλων σπείρω . ἀλλά οὗτος μέν ἀληθής μῦθος , κινέω εἰς ὁ ἀναπλάσσω τοιοῦτος τις περί ἀνήρ , ὅς νομίζω μέγας ὁ πολύς ἔχω σοφία καί δύναμις καί ἀπό κρατύς καί θεῖος σπέρμα ὁ ἀρχή ὁ σύστασις ὁ σῶμα λαμβάνω , ὡς οὗτος ἁρμόζω ὁ μέγας ἤ κατά ἄνθρωπος , ἐπεί δέ ὁ Ἰουδαῖος ὁ ξελσυς εἰσάγω διαλέγω ὁ Ἰησοῦς καί διασύρω ὁ , ὡς οἴομαι , προσποίησις ὁ ἐκ παρθένος γένεσις αὐτός , φέρω ὁ Ἑλληνικός μῦθος περί Δανάη καί Μελανίππη καί Αὔγη καί Ἀντιόπη , λεκτέος ὅτι οὗτος βωμολόχος πρέπω ὁ ῥῆμα καί οὐ σπουδάζω ἐν ὁ ἀπαγγελία .