origenes.contra-celsum 2.56
Ἐπεὶ δὲ τὰς ἡρωϊκὰς ἱστορίας περὶ τῶν εἰς ᾅδου καταβεβηκέναι λεγομένων κἀκεῖθεν ἀνεληλυθέναι τερατείας εἶναί φησιν ὁ παρὰ τῷ Κέλσῳ Ἰουδαῖος . ὡς τῶν ἡρώων ἀφανῶν γενομένων ἐπί τινα χρόνον καὶ ὑπεκκλεψάντων ἑαυτοὺς τῆς ὄψεως πάντων ἀνθρώπων καὶ μετὰ ταῦτα ἑαυτοὺς ἐπιδειξάντων . ὡς ἀπὸ ᾅδου ἀνεληλυθότων ( τοιαῦτα γὰρ ἔοικε περὶ τοῦ ἐν Ὀδρύσαις Ὀρφέως καὶ τοῦ ἐν Θεσσαλίᾳ Πρωτεσιλάου καὶ τοῦ ἐπὶ Ταινάρῳ Ἡρακλέος ἔτι δὲ καὶ περὶ Θησέως ἐμφαίνειν αὐτοῦ ἡ λέξις ) , φέρε παραστήσωμεν ὅτι οὐ δύναται τὸ κατὰ τὸν Ἰησοῦν ἱστορούμενον ἐκ νεκρῶν ἐγηγέρθαι τούτοις παραβάλλεσθαι . ἕκαστος μὲν γὰρ τῶν λεγομένων κατὰ τοὺς τόπους ἡρώων βουληθεὶς ἂν ἐδυνήθη ἑαυτὸν ὑπεκκλέψαι τῆς ὄψεως τῶν ἀνθρώπων καὶ πάλιν κρίνας ἐπανελθεῖν πρὸς οὓς καταλέλοιπεν · Ἰησοῦ δὲ σταυρωθέντος ἐπὶ πάντων Ἰουδαίων καὶ καθαιρεθέντος αὐτοῦ τοῦ σώματος ἐν ὄψει τοῦ δήμου αὐτῶν , πῶς οἷόν τε τὸ παραπλήσιον πλάσασθαι λέγειν αὐτὸν αὐτὸν τοῖς ἱστορουμένοις ἥρωσιν εἰς ᾅδου καταβεβηκέναι κἀκεῖθεν ἀνεληλυθέναι ; φαμὲν δ᾿ ὅτι μή ποτε πρὸς ἀπολογίαν τοῦ ἐσταυρῶσθαι τὸν Ἰησοῦν καὶ τοιοῦτον λέγοιτ᾿ ἂν , μάλιστα διὰ τὰ περὶ τῶν ἡρώων ἱστορηθέντα τῶν εἰς ᾅδου καταβεβηκέναι βίᾳ νομιζομένων , ὅτι εἰ καθ᾿ ὑπόθεσιν ὁ Ἰησοῦς ἐτεθνήκει ἀσήμῳ θανάτῳ , οὐχ ὥστε δῆλος εἶναι ἀποθανὼν ὅλῳ τῷ δήμῳ τῶν Ἰουδαίων , εἶτα μετὰ τοῦτ᾿ ἀληθῶς ἦν ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν , χώραν εἶχεν ἂν τὸ ὑπονοηθὲν περὶ τῶν ἡρώων καὶ περὶ τούτου λεχθῆναι . μή ποτ᾿ οὖν πρὸς ἄλλοις αἰτίοις τοῦ σταυρωθῆναι τὸν Ἰησοῦν καὶ τοῦτο δύναται συμβάλλεσθαι τῷ αὐτὸν ἐπισήμως ἐπὶ τοῦ σταυροῦ ἀποτεθνηκέναι , ἵνα μηδεὶς ἔχῃ λέγειν ὅτι ἑκὼν ὑπεξέστη τῆς ὄψεως τῶν ἀνθρώπων καὶ ἔδοξεν ἀποτεθνηκέναι οὐκ ἀποτέθνηκε δὲ ( ἀλλ᾿ ) , ὅτ᾿ ἐβουλήθη , πάλιν ἐπιφανεὶς ἐτερατεύσατο τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν ; σαφὲς δ᾿ οἶμαι καὶ ἐναργὲς εἶναι τὸ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἐπιχείρημα , ἐπικινδύνῳ ὡς πρὸς τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον διδασκαλίᾳ ἑαυτοὺς ἐπιδεδωκότων , ἣν οὐκ ἂν πλασσόμενοι τὸ ἐγηγέρθαι τὸν Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν οὕτως εὐτόνως ἐδίδαξαν , μετὰ τοῦ καὶ αὐτοὶ οὐ μόνον ἑτέρους παρασκευάζειν πρὸς τὸ θανάτου καταφρονεῖν ἀλλ᾿ αὐτοὶ πολὺ πρότερον τοῦτο ποιεῖν .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ ἡρωϊκός ἱστορία περί ὁ εἰς ᾅδης καταβαίνω λέγω ἐκεῖθεν ἀνέρχομαι τερατεία εἰμί φημί ὁ παρά ὁ ξελσυς Ἰουδαῖος . ὡς ὁ ἥρως ἀφανής γίγνομαι ἐπί τις χρόνος καί ὑπεκκλέπτω ἑαυτοῦ ὁ ὄψις πᾶς ἄνθρωπος καί μετά οὗτος ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι . ὡς ἀπό ᾅδης ἀνέρχομαι ( τοιοῦτος γάρ ἔοικα περί ὁ ἐν Ὀδρύσαι Ὀρφεύς καί ὁ ἐν Θεσσαλία Πρωτεσίλαος καί ὁ ἐπί Ταίναρος Ἡρακλέης ἔτι δέ καί περί Θησεύς ἐμφαίνω αὐτός ὁ λέξις ) , φέρω παρίστημι ὅτι οὐ δύναμαι ὁ κατά ὁ Ἰησοῦς ἱστορέω ἐκ νεκρός ἐγείρω οὗτος παραβάλλω . ἕκαστος μέν γάρ ὁ λέγω κατά ὁ τόπος ἥρως βούλομαι ἄν δύναμαι ἑαυτοῦ ὑπεκκλέπτω ὁ ὄψις ὁ ἄνθρωπος καί πάλιν κρίνω ἐπανέρχομαι πρός ὅς καταλείπω · Ἰησοῦς δέ σταυρόω ἐπί πᾶς Ἰουδαῖος καί καθαιρέω αὐτός ὁ σῶμα ἐν ὄψις ὁ δῆμος αὐτός , πῶς οἷος τε ὁ παραπλήσιος πλάσσω λέγω αὐτός αὐτός ὁ ἱστορέω ἥρως εἰς ᾅδης καταβαίνω ἐκεῖθεν ἀνέρχομαι ; φημί δέ ὅτι μή ποτέ πρός ἀπολογία ὁ σταυρόω ὁ Ἰησοῦς καί τοιοῦτος λέγω ἄν , μάλα διά ὁ περί ὁ ἥρως ἱστορέω ὁ εἰς ᾅδης καταβαίνω βία νομίζω , ὅτι εἰ κατά ὑπόθεσις ὁ Ἰησοῦς θνῄσκω ἄσημος θάνατος , οὐ ὥστε δῆλος εἰμί ἀποθνῄσκω ὅλος ὁ δῆμος ὁ Ἰουδαῖος , εἶτα μετά οὗτος ἀληθής εἰμί ἀνίστημι ἐκ νεκρός , χώρα ἔχω ἄν ὁ ὑπονοέω περί ὁ ἥρως καί περί οὗτος λέγω . μή ποτέ οὖν πρός ἄλλος αἴτιος ὁ σταυρόω ὁ Ἰησοῦς καί οὗτος δύναμαι συμβάλλω ὁ αὐτός ἐπίσημος ἐπί ὁ σταυρός ἀποθνῄσκω , ἵνα μηδείς ἔχω λέγω ὅτι ἑκών ὑπεξίσταμαι ὁ ὄψις ὁ ἄνθρωπος καί δοκέω ἀποθνῄσκω οὐ ἀποθνῄσκω δέ ( ἀλλά ) , ὅτε βούλομαι , πάλιν ἐπιφαίνω τερατεύομαι ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ; σαφής δέ οἴομαι καί ἐναργής εἰμί ὁ ἐκ ὁ μαθητής αὐτός ἐπιχείρημα , ἐπικίνδυνος ὡς πρός ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος διδασκαλία ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι , ὅς οὐ ἄν πλάσσω ὁ ἐγείρω ὁ Ἰησοῦς ἐκ νεκρός οὕτως εὔτονος διδάσκω , μετά ὁ καί αὐτός οὐ μόνος ἕτερος παρασκευάζω πρός ὁ θάνατος καταφρονέω ἀλλά αὐτός πολύς πρότερος οὗτος ποιέω .