origenes.contra-celsum 7.50
Ὁ μὲν οὖν οὐκ ἐσαφήνισε , πῶς μετὰ γενέσεώς ἐστι πλάνη , οὐδὲ παρέστησεν ὅ τι περ ἐβούλετο , ἵνα κατανοήσωμεν συγκρίνοντες τὰ αὐτοῦ τοῖς ἡμετέροις · οἱ δὲ προφῆται , αἰνιττόμενοι ὅ τι περὶ τῶν γενέσεως πραγμάτων σοφὸν , θυσίαν „ περὶ ἁμαρτίας “ λέγουσιν ἀναφέρεσθαι καὶ περὶ τῶν ἄρτι γεγενημένων ὡς οὐ καθαρῶν ἀπὸ ἁμαρτίας . φασὶ δὲ καὶ τό · „ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην , καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου . “ ἀλλὰ καὶ ἀποφαίνονται ὅτι „ ἀπηλλοτριώθησαν οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ μήτρας , “ παραδόξως λέγοντες καὶ τό · „ ἐπλανήθησαν ἀπὸ γαστρὸς , ἐλάλησαν ψευδῆ . “ οὕτω δὲ πᾶσαν τὴν τῶν αἰσθητῶν διαβάλλουσιν οἱ καθ᾿ ἡμᾶς σοφοὶ φύσιν , ὥστε πῇ μὲν ματαιότητα εἰρῆσθαι τὰ σώματα ἐν τῷ „ τῇ γὰρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη οὐχ ἑκοῦσα ἀλλὰ διὰ τὸν ὑποτάξαντα ἐπ᾿ ἐλπίδι , “ πῇ δὲ ματαιότητα „ ματαιοτήτων “ ( ὧν ) εἶπεν ὁ ἐκκλησιαστής · „ ματαιότης ματαιοτήτων , τὰ πάντα ματαιότης . “ τίς δ᾿ οὕτω διαβέβληκε τὴν ἐνταῦθα τῆς ἀνθρώπου ψυχῆς ζωὴν , ὡς ὁ εἰπών · „ πλὴν τὰ σύμπαντα ματαιότης . πᾶς ἄνθρωπος ζῶν ; “ οὐ γὰρ ἐδίστασε περὶ τῆς διαφορᾶς τοῦ ζῆν τῆς ψυχῆς ἐνταῦθα καὶ ἔξω τῶν ἐνθάδε , οὐδ᾿ ἔλεγε μέν · τίς οἶδεν εἰ τὸ ζῆν μέν ἐστι κατθανεῖν , τὸ κατθανεῖν δὲ ζῆν ; θαῤῥεῖ δὲ λέγειν τὰ ἀληθῆ ἐν τῷ „ ἐταπεινώθη εἰς χοῦν ἡ ψυχὴ ἡμῶν “ καὶ „ εἰς χοῦν θανάτου κατήγαγές με “ · καθὸ καὶ τὸ „ τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; “ λέλεκται καὶ τὸ „ ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν . “ προφήτης δέ ἐστι καὶ ὁ εἰπὼν τό · „ ἐταπείνωσας ἡμᾶς ἐν τόπῳ κακώσεως . “ „ κακώσεως “ τόπον λέγων τὸν περίγειον τόπον , ἐφ ὃν ἐκβληθεὶς ἀπὸ τοῦ παραδείσου διὰ τὴν κακίαν ἐλήλυθεν ὁ Ἀδὰμ , ὅπερ ἐστὶν ἄνθρωπος . καὶ ὁ λέγων δὲ ὅτι „ βλέπομεν ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου καὶ ἐν αἰνίγματι , τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον . “ ἔτι δὲ καὶ τό · „ ἐνδημοῦντες ἐν τῷ σώματι ἐκδημοῦμεν ἀπὸ τοῦ κυρίου , “ διὸ „ εὐδοκοῦμεν ἐκδημῆσαι ἐκ τοῦ σώματος καὶ ἐνδημῆσαι πρὸς τὸν κύριον , “ ὅρα πηλίκα περὶ τῆς διαφόρου ζωῆς τῶν ψυχῶν τεθεωρήκει .
Lemmas: ὁ μέν οὖν οὐ σαφηνίζω , πῶς μετά γένεσις εἰμί πλάνη , οὐδέ παρίστημι ὅς τις περ βούλομαι , ἵνα κατανοέω συγκρίνω ὁ αὐτός ὁ ἡμέτερος · ὁ δέ προφήτης , αἰνίσσομαι ὅς τις περί ὁ γένεσις πρᾶγμα σοφός , θυσία „ περί ἁμαρτία “ λέγω ἀναφέρω καί περί ὁ ἄρτι γίγνομαι ὡς οὐ καθαρός ἀπό ἁμαρτία . φημί δέ καί ὁ · „ ἐν ἀνομία συλλαμβάνω , καί ἐν ἁμαρτία κισσάω ἐγώ ὁ μήτηρ ἐγώ . “ ἀλλά καί ἀποφαίνω ὅτι „ ἀπαλλοτριόω ὁ ἁμαρτωλός ἀπό μήτρα , “ παράδοξος λέγω καί ὁ · „ πλανάω ἀπό γαστήρ , λαλέω ψευδής . “ οὕτως δέ πᾶς ὁ ὁ αἰσθητός διαβάλλω ὁ κατά ἐγώ σοφός φύσις , ὥστε πῇ μέν ματαιότης λέγω ὁ σῶμα ἐν ὁ „ ὁ γάρ ματαιότης ὁ κτίσις ὑποτάσσω οὐ ἑκών ἀλλά διά ὁ ὑποτάσσω ἐπί ἐλπίς , “ πῇ δέ ματαιότης „ ματαιότης “ ( ὅς ) λέγω ὁ ἐκκλησιαστής · „ ματαιότης ματαιότης , ὁ πᾶς ματαιότης . “ τίς δέ οὕτως διαβάλλω ὁ ἐνταῦθα ὁ ἄνθρωπος ψυχή ζωή , ὡς ὁ λέγω · „ πλήν ὁ σύμπας ματαιότης . πᾶς ἄνθρωπος ζάω ; “ οὐ γάρ διστάζω περί ὁ διαφορά ὁ ζάω ὁ ψυχή ἐνταῦθα καί ἔξω ὁ ἐνθάδε , οὐδέ λέγω μέν · τίς οἶδα εἰ ὁ ζάω μέν εἰμί καταθνῄσκω , ὁ καταθνῄσκω δέ ζάω ; θαρσέω δέ λέγω ὁ ἀληθής ἐν ὁ „ ταπεινόω εἰς χοῦς ὁ ψυχή ἐγώ “ καί „ εἰς χοῦς θάνατος κατάγω ἐγώ “ · καθό καί ὁ „ τίς ἐγώ ἐρύω ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; “ λέγω καί ὁ „ ὅς μετασχηματίζω ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ . “ προφήτης δέ εἰμί καί ὁ λέγω ὁ · „ ταπεινόω ἐγώ ἐν τόπος κάκωσις . “ „ κάκωσις “ τόπος λέγω ὁ περίγειος τόπος , ἐφ ὅς ἐκβάλλω ἀπό ὁ παράδεισος διά ὁ κακία ἔρχομαι ὁ Ἀδάμ , ὅς εἰμί ἄνθρωπος . καί ὁ λέγω δέ ὅτι „ βλέπω ἄρτι διά εἴσοπτρον καί ἐν αἴνιγμα , τότε δέ πρόσωπον πρός πρόσωπον . “ ἔτι δέ καί ὁ · „ ἐνδημέω ἐν ὁ σῶμα ἐκδημέω ἀπό ὁ κύριος , “ διό „ εὐδοκέω ἐκδημέω ἐκ ὁ σῶμα καί ἐνδημέω πρός ὁ κύριος , “ ὁράω πηλίκος περί ὁ διάφορος ζωή ὁ ψυχή θεωρέω .