origenes.contra-celsum 6.12
Διὸ μεταβαίνομεν ἐπ᾿ ἄλλην Κέλσου κατηγορίαν . οὐδὲ τὰς λέξεις ἡμῶν εἰδότος ἀλλ᾿ ἐκ παρακουσματίων φήσαντος ὅτι φαμὲν τὴν ἐν ἀνθρώποις σοφίαν μωρίαν εἶναι παρὰ θεῷ , τοῦ Παύλου λέγοντος · „ ἡ σοφία τοῦ κόσμου μωρία παρὰ θεῷ ἐστι . “ καί φησιν ὁ Κέλσος ὅτι ἡ τούτου αἰτία καὶ πάλαι εἴρηται . οἴεται δὲ αἰτίαν εἶναι τὸ βούλεσθαι ἡμᾶς διὰ τῆς λέξεως ταύτης τοὺς ἀπαιδεύτους καὶ ἠλιθίους προσάγεσθαι μόνους . ἀλλ᾿ ὡς καὶ αὐτὸς ἐσημειώσατο , ταὐτὸ εἶπεν ἀνωτέρω , καὶ ἡμεῖς πρὸς τὸν λόγον κατὰ τὸ δυνατὸν ἡμῖν ἀπηντήσαμεν . ὅμως μέντοι ἐβουλήθη καὶ τοῦτο δεῖξαι πεπλασμένον ἡμῖν καὶ ληφθὲν ἀπὸ τῶν παρ᾿ Ἕλλησι σοφῶν . ἄλλην μὲν εἶναι φησάντων τὴν ἀνθρωπίνην σοφίαν ἄλλην δὲ τὴν θείαν . καὶ ἐκτίθεταί γε Ἡρακλείτου λέξεις , μίαν μὲν , ἐν ᾗ φησιν · „ ἦθος γὰρ ἀνθρώπειον μὲν οὐκ ἔχει γνώμας , θεῖον δὲ ἔχει , “ ἑτέραν δέ · „ ἀνὴρ νήπιος ἤκουσε πρὸς δαίμονος ὅκως περ παῖς πρὸς ἀνδρός . “ ἐκτίθεται δὲ καὶ ἀπὸ τῆς Πλάτωνος γεγραμμένης Σωκράτους ἀπολογίας ταῦτα · „ ἐγὼ γὰρ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , δι᾿ οὐδὲν ἄλλο ἢ διὰ σοφίαν τοῦτο τὸ ὄνομα ἔσχηκα . ποίαν δὲ σοφίαν ταύτην ; ἥπερ ἐστὶν ἴσως ἀνθρωπίνη σοφία · τῷ ὄντι γὰρ κινδυνεύω ταύτην εἶναι σοφός . “ ἃ μὲν οὖν ἐκτίθεται ὁ Κέλσος ταῦτά ἐστιν . ἐγὼ δὲ ἀπὸ τῆς πρὸς Ἑρμείαν καὶ Ἔραστον καὶ Κορίσκον Πλάτωνος ἐπιστολῆς καὶ ταῦτα παραθήσομαι · „ Ἐράστῳ δὲ καὶ Κορίσκῳ πρὸς τῇ τῶν εἰδῶν σοφίᾳ τῇ καλῇ ταύτῃ φημὶ ἐγὼ καίπερ γέρων ὢν προσδεῖν σοφίας τῆς περὶ τοὺς πονηροὺς καὶ ἀδίκους φυλακτικῆς καί τινος ἀμυντικῆς δυνάμεως . ἄπειροι γάρ εἰσι διὰ τὸ μεθ᾿ ἡμῶν μετρίων ὄντων καὶ οὐ κακῶν συχνὸν διατετριφέναι τοῦ βίου · διὸ δὴ τούτων προσδεῖν εἶπον , ἵνα μὴ ἀναγκάζωνται τῆς ἀληθινῆς μὲν ἀμελεῖν σοφίας , τῆς δ᾿ ἀνθρωπίνης τε καὶ ἀναγκαίας ἐπιμελεῖσθαι μειζόνως ἢ δεῖ . “
Lemmas: διό μεταβαίνω ἐπί ἄλλος ξελσυς κατηγορία . οὐδέ ὁ λέξις ἐγώ οἶδα ἀλλά ἐκ παρακουσμάτιον φημί ὅτι φημί ὁ ἐν ἄνθρωπος σοφία μωρία εἰμί παρά θεός , ὁ Παῦλος λέγω · „ ὁ σοφία ὁ κόσμος μωρία παρά θεός εἰμί . “ καί φημί ὁ ξελσυς ὅτι ὁ οὗτος αἰτία καί πάλαι λέγω . οἴομαι δέ αἰτία εἰμί ὁ βούλομαι ἐγώ διά ὁ λέξις οὗτος ὁ ἀπαίδευτος καί ἠλίθιος προσάγω μόνος . ἀλλά ὡς καί αὐτός σημειόω , αὐτός λέγω ἀνώτερος , καί ἐγώ πρός ὁ λόγος κατά ὁ δυνατός ἐγώ ἀπαντάω . ὅμως μέντοι βούλομαι καί οὗτος δείκνυμι πλάσσω ἐγώ καί λαμβάνω ἀπό ὁ παρά Ἕλλην σοφός . ἄλλος μέν εἰμί φημί ὁ ἀνθρώπινος σοφία ἄλλος δέ ὁ θεῖος . καί ἐκτίθημι γε Ἡράκλειτος λέξις , εἷς μέν , ἐν ὅς φημί · „ ἦθος γάρ ἀνθρώπειος μέν οὐ ἔχω γνώμη , θεῖος δέ ἔχω , “ ἕτερος δέ · „ ἀνήρ νήπιος ἀκούω πρός δαίμων ὅπως περ παῖς πρός ἀνήρ . “ ἐκτίθημι δέ καί ἀπό ὁ Πλάτων γράφω Σωκράτης ἀπολογία οὗτος · „ ἐγώ γάρ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , διά οὐδείς ἄλλος ἤ διά σοφία οὗτος ὁ ὄνομα ἔχω . ποῖος δέ σοφία οὗτος ; ὅς εἰμί ἴσως ἀνθρώπινος σοφία · ὁ εἰμί γάρ κινδυνεύω οὗτος εἰμί σοφός . “ ὅς μέν οὖν ἐκτίθημι ὁ ξελσυς οὗτος εἰμί . ἐγώ δέ ἀπό ὁ πρός Ἑρμῆς καί Ἔραστος καί Κορίσκος Πλάτων ἐπιστολή καί οὗτος παρατίθημι · „ Ἔραστος δέ καί Κορίσκος πρός ὁ ὁ εἶδος σοφία ὁ καλός οὗτος φημί ἐγώ καίπερ γέρων εἰμί προσδέω σοφία ὁ περί ὁ πονηρός καί ἄδικος φυλακτικός καί τις ἀμυντικός δύναμις . ἄπειρος γάρ εἰμί διά ὁ μετά ἐγώ μέτριος εἰμί καί οὐ κακός συχνός διατρίβω ὁ βίος · διό δή οὗτος προσδέω λέγω , ἵνα μή ἀναγκάζω ὁ ἀληθινός μέν ἀμελέω σοφία , ὁ δέ ἀνθρώπινος τε καί ἀναγκαῖος ἐπιμελέομαι μέγας ἤ δέω . “