origenes.contra-celsum 1.36
Ἐπεὶ δ᾿ ἅπαξ εἰς τὸν περὶ τῶν προφητῶν ἤλθομεν λόγον , Ἰουδαίοις μὲν , τοῖς πιστεύουσι θείῳ πνεύματι αὐτοὺς λελαληκέναι , οὐ μόνον οὐκ ἔσται ἀχρήσιμα τὰ ἐποισθησόμενα ( ἀλλὰ ) καὶ τοῖς εὐγνωμονοῦσι δὲ τῶν Ἑλλήνων . πρὸς οὓς ἐροῦμεν ὅτι ἀναγκαῖον παραδέξασθαι ὅτι καὶ Ἰουδαῖοι προφήτας εἶχον , εἴπερ ἔμελλον συνέχεσθαι ἐν τῇ δοθείσῃ αὐτοῖς νομοθεσίᾳ καὶ πιστεύειν τῷ δημιουργῷ , καθάπερ εἰλήφεισαν , καὶ ὅσον ἐπὶ τῷ νόμῳ μὴ ἔχειν ἀφορμὰς ἀποστῆναι εἰς τὴν τῶν ἐθνῶν πολυθεότητα . τὸ δ᾿ ἀναγκαῖον οὕτω παραστήσομεν . „ τὰ ἔθνη , “ ὡς γέγραπται καὶ ἐν αὐτῷ τῷ τῶν Ἰουδαίων νόμῳ , „ κληδόνων καὶ μαντειῶν ἀκούσονται “ · τῷ δὲ λαῷ ἐκείνῳ εἴρηται · „ σοὶ δὲ οὐχ οὕτως ἔδωκε κύριος ὁ θεός σου . “ καὶ ἐπιφέρεται τούτῳ τὸ „ προφήτην ἐκ τῶν ἀδελφῶν σου ἀναστήσει σοι κύριος ὁ θεός σου . “ εἴπερ οὖν τῶν ἐθνῶν χρωμένων μαντείαις εἴτε διὰ „ κληδόνων “ εἴτε δι᾿ οἰωνῶν εἴτε δι᾿ ὀρνίθων εἴτε δι᾿ ἐγγαστριμύθων εἴτε καὶ διὰ τῶν τὴν θυτικὴν ἐπαγγελλομένων εἴτε καὶ διὰ Χαλδαίων γενεθλιαλογούντων , ἅπερ πάντα Ἰουδαίοις ἀπείρητο . Ἰουδαῖοι εἰ μηδεμίαν εἶχον παραμυθίαν γνώσεως τῶν μελλόντων , ὑπ᾿ αὐτῆς ἂν τῆς ἀνθρωπίνης περὶ τὴν γνῶσιν λιχνείας τῶν ἐσομένων ἀγόμενοι κατεφρόνησαν μὲν ἂν τῶν ἰδίων ὡς οὐδὲν ἐχόντων θεῖον ἐν ἑαυτοῖς καὶ οὐκ ἂν μετὰ Μω(??)σέα προφήτην προσήκαντο οὐδ᾿ ἀνέγραψαν αὐτῶν τοὺς λόγους , αὐτόμολοι δὲ ἐπὶ τὸ τῶν ἐθνῶν μαντεῖα καὶ χρηστήρια μετέστησαν ἢ ἐπεχείρησαν ἂν ἱδρῦσαί τι τοιοῦτον καὶ παρ᾿ ἑαυτοῖς . ὥστ᾿ οὐδὲν ἄτοπόν ἐστι καὶ περὶ τῶν τυχόντων τοὺς παρ᾿ αὐτοῖς προφήτας εἰς παραμυθίαν τῶν τὰ τοιαῦτα ποθούντων προειρηκέναι , ὥστε καὶ „ περὶ ὄνων ἀπολωλυιῶν “ προφητεύειν τὸν Σαμουὴλ καὶ περὶ νόσου παιδὸς βασιλικοῦ τὸν ἐν τῇ τρίτῃ τῶν Βασιλειῶν ἀναγεγραμμένον . πῶς δ᾿ ἂν τῷ βουλομένῳ ἀπὸ τῶν εἰδώλων μαντείαν λαβεῖν ἐπέπλησσον οἱ τὰ τοῦ νόμου Ἰουδαίων πρεσβεύοντες ; ὥσπερ εὑρίσκεται Ἠλίας τῷ Ὀχοζίᾳ ἐπιπλήσσων καὶ λέγων · „ εἰ παρὰ τὸ μὴ εἶναι θεὸν ἐν Ἰσραὴλ ὑμεῖς πορεύεσθε ἐκζητῆσαι ἐν τῇ Βαὰλ μυῖαν θεὸν Ἀκκαρῶν . “
Lemmas: ἐπεί δέ ἅπαξ εἰς ὁ περί ὁ προφήτης ἔρχομαι λόγος , Ἰουδαῖος μέν , ὁ πιστεύω θεῖος πνεῦμα αὐτός λαλέω , οὐ μόνος οὐ εἰμί ἀχρήσιμος ὁ ἐπιφέρω ( ἀλλά ) καί ὁ εὐγνωμονέω δέ ὁ Ἕλλην . πρός ὅς λέγω ὅτι ἀναγκαῖος παραδέχομαι ὅτι καί Ἰουδαῖος προφήτης ἔχω , εἴπερ μέλλω συνέχω ἐν ὁ δίδωμι αὐτός νομοθεσία καί πιστεύω ὁ δημιουργός , καθά λαμβάνω , καί ὅσος ἐπί ὁ νόμος μή ἔχω ἀφορμή ἀφίστημι εἰς ὁ ὁ ἔθνος πολυθεότης . ὁ δέ ἀναγκαῖος οὕτως παρίστημι . „ ὁ ἔθνος , “ ὡς γράφω καί ἐν αὐτός ὁ ὁ Ἰουδαῖος νόμος , „ κληδών καί μαντεία ἀκούω “ · ὁ δέ λαός ἐκεῖνος λέγω · „ σύ δέ οὐ οὕτως δίδωμι κύριος ὁ θεός σύ . “ καί ἐπιφέρω οὗτος ὁ „ προφήτης ἐκ ὁ ἀδελφός σύ ἀνίστημι σύ κύριος ὁ θεός σύ . “ εἴπερ οὖν ὁ ἔθνος χράω μαντεία εἴτε διά „ κληδών “ εἴτε διά οἰωνός εἴτε διά ὄρνις εἴτε διά ἐγγαστρίμυθος εἴτε καί διά ὁ ὁ θυτικός ἐπαγγέλλω εἴτε καί διά Χαλδαῖος γενεθλιαλογέω , ὅς πᾶς Ἰουδαῖος ἀπολέγω . Ἰουδαῖος εἰ μηδείς ἔχω παραμυθία γνῶσις ὁ μέλλω , ὑπό αὐτός ἄν ὁ ἀνθρώπινος περί ὁ γνῶσις λιχνεία ὁ εἰμί ἄγω καταφρονέω μέν ἄν ὁ ἴδιος ὡς οὐδείς ἔχω θεῖος ἐν ἑαυτοῦ καί οὐ ἄν μετά Μω(??)σέα προφήτης προσίημι οὐδέ ἀναγράφω αὐτός ὁ λόγος , αὐτόμολος δέ ἐπί ὁ ὁ ἔθνος μαντεῖον καί χρηστήριον μεθίστημι ἤ ἐπιχειρέω ἄν ἱδρύω τις τοιοῦτος καί παρά ἑαυτοῦ . ὥστε οὐδείς ἄτοπος εἰμί καί περί ὁ τυγχάνω ὁ παρά αὐτός προφήτης εἰς παραμυθία ὁ ὁ τοιοῦτος ποθέω προλέγω , ὥστε καί „ περί ὄνος ἀπόλλυμι “ προφητεύω ὁ Σαμουήλ καί περί νόσος παῖς βασιλικός ὁ ἐν ὁ τρίτος ὁ Βασίλεια ἀναγράφω . πῶς δέ ἄν ὁ βούλομαι ἀπό ὁ εἴδωλον μαντεία λαμβάνω ἐπιπλήσσω ὁ ὁ ὁ νόμος Ἰουδαῖος πρεσβεύω ; ὥσπερ εὑρίσκω Ἠλίας ὁ Ὀχοζίας ἐπιπλήσσω καί λέγω · „ εἰ παρά ὁ μή εἰμί θεός ἐν Ἰσραήλ σύ πορεύω ἐκζητέω ἐν ὁ Βαάλ μυῖα θεός Ἀκκαρός . “