origenes.contra-celsum 8.62
Πολλὰ δὲ Κέλσος ἐν τοῖς πρὸ τούτων εἰπὼν . μέχρι χρηστηρίων καὶ ἐπὶ τὰ μαντεῖα αὐτῶν ἀναπέμψας ἡμᾶς ὡς θεῶν . νῦν κρεῖττον πεποίηκεν ὁμολογήσας ὅτι οἱ μέλλουσαν τύχην ἀνθρώπῳ καὶ πόλει προλέγοντες καὶ ὅσοι περὶ τὰς θνητὰς πράξεις περίγειοι δαίμονές εἰσι , γενέσει συντετηκότες καὶ προσηλωμένοι αἵματι καὶ κνίσσῃ καὶ μελῳδίαις καὶ ἄλλοις τισὶ τοιούτοις προσδεδεμένοι , κρεῖττον τούτων οὐδὲν δυνάμενοι . καὶ εἰκὸς ὅτι . ἡνίκα ἱστάμεθα πρὸς Κέλσον , θεολογοῦντα τὰ χρηστήρια καὶ τὰς παρὰ τοῖς νομιζομένοις θεοῖς θεραπείας , ἀσεβεῖς τις ἡμᾶς ὑπελάμβανε , τοὺς λέγοντας δαιμόνων εἶναι ταῦτ᾿ ἔργα . κατασπώντων εἰς τὰ γενέσεως πράγματα τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχάς · ἀλλὰ νῦν ὁ ἐκεῖνα περὶ ἡμῶν ὑπολαβὼν πειθέσθω καλῶς λεγομένοις τοῖς ὑπὸ Χριστιανῶν καταγγελλομένοις , ὁρῶν ὅτι καὶ ὁ κατὰ Χριστιανῶν γράφων ταῦτα νῦν ἐπὶ τέλει ὡσπερεὶ νικώμενος ὑπὸ τοῦ τῆς ἀληθείας πνεύματος ἀνέγραψε . κἂν λέγῃ οὖν Κέλσος τούτοις ἀφοσιωτέον , ἐφ᾿ ὅσον συμφέρει , πάντῃ γὰρ τοῦτο ποιεῖν οὐχ αἱρεῖ λόγος · οὐκ ἀφοσιωτέον δαιμονίοις . συντετηκόσι κνίσσαις καὶ αἵμασιν , οὔτε τὸ θεῖον ὅσον ἐφ᾿ ἡμῖν μολυντέον , κατάγουσιν αὐτὸ ἐπὶ μοχθηροὺς δαίμονας . εἰ δ᾿ ἠκριβώκει Κέλσος τὴν τοῦ συμφέροντος ἔννοιαν καὶ ἑωράκει ὅτι τὸ κυρίως συμφέρον ἀρετή ἐστι καὶ ἡ κατ᾿ ἀρετὴν πρᾶξις , οὐκ ἂν τὸ ἐφ᾿ ὅσον συμφέρει ἔταξεν ἐπὶ τῶν τοιῶνδε καὶ , ὡς αὐτὸς ὡμολόγησε , δαιμόνων . ἡμεῖς οὖν αἱρούμεθα . εἰ μέλλει διὰ θεραπείας τοιούτων δαιμόνων ἡ ὑγίεια ἡμῖν παραγίνεσθαι καὶ ἡ ἐν βιωτικοῖς εὐτυχία , νοσεῖν μᾶλλον καὶ ἐν βιωτικοῖς δυστυχεῖν μετὰ συνειδότος τοῦ πρὸς τὸν θεὸν τῶν ὅλων καθαρῶς εὐσεβοῦς , ἤπερ μετὰ τοῦ σχίζεσθαι καὶ ἀποπίπτειν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν ψυχὴν ἐσχάτως νοσεῖν καὶ κακοδαιμονεῖν ὑγιαίνειν τῷ σώματι καὶ ἐν βιωτικοῖς ἀπαλλάσσειν εὐτυχέστερον · καὶ τῷ ἀπροσδεεῖ γε παντὸς οὑτινοσοῦν πλὴν τῆς ἀνθρώπων σωτηρίας καὶ παντὸς λογικοῦ προσελθετέον . ἢ τοῖς χρῄζουσι κνίσσης καὶ αἵματος .
Lemmas: πολύς δέ ξελσυς ἐν ὁ πρό οὗτος λέγω . μέχρι χρηστήριον καί ἐπί ὁ μαντεῖον αὐτός ἀναπέμπω ἐγώ ὡς θεός . νῦν κρατύς ποιέω ὁμολογέω ὅτι ὁ μέλλω τύχη ἄνθρωπος καί πόλις προλέγω καί ὅσος περί ὁ θνητός πρᾶξις περίγειος δαίμων εἰμί , γένεσις συντήκω καί προσηλόω αἷμα καί κνῖσα καί μελῳδία καί ἄλλος τις τοιοῦτος προσδέω , κρατύς οὗτος οὐδείς δύναμαι . καί ἔοικα ὅτι . ἡνίκα ἵστημι πρός ξελσυς , θεολογέω ὁ χρηστήριον καί ὁ παρά ὁ νομίζω θεός θεραπεία , ἀσεβής τις ἐγώ ὑπολαμβάνω , ὁ λέγω δαίμων εἰμί οὗτος ἔργον . κατασπάω εἰς ὁ γένεσις πρᾶγμα ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή · ἀλλά νῦν ὁ ἐκεῖνος περί ἐγώ ὑπολαμβάνω πείθω καλός λέγω ὁ ὑπό Χριστιανός καταγγέλλω , ὁράω ὅτι καί ὁ κατά Χριστιανός γράφω οὗτος νῦν ἐπί τέλος ὡσπερεί νικάω ὑπό ὁ ὁ ἀλήθεια πνεῦμα ἀναγράφω . ἐάν λέγω οὖν ξελσυς οὗτος ἀφοσιόω , ἐπί ὅσος συμφέρω , πάντῃ γάρ οὗτος ποιέω οὐ αἱρέω λόγος · οὐ ἀφοσιόω δαιμόνιον . συντήκω κνῖσα καί αἷμα , οὔτε ὁ θεῖος ὅσος ἐπί ἐγώ μολυν́ω , κατάγω αὐτός ἐπί μοχθηρός δαίμων . εἰ δέ ἀκριβόω ξελσυς ὁ ὁ συμφέρω ἔννοια καί ὁράω ὅτι ὁ κύριος συμφέρω ἀρετή εἰμί καί ὁ κατά ἀρετή πρᾶξις , οὐ ἄν ὁ ἐπί ὅσος συμφέρω τάσσω ἐπί ὁ τοιόσδε καί , ὡς αὐτός ὁμολογέω , δαίμων . ἐγώ οὖν αἱρέω . εἰ μέλλω διά θεραπεία τοιοῦτος δαίμων ὁ ὑγίεια ἐγώ παραγίγνομαι καί ὁ ἐν βιωτικός εὐτυχία , νοσέω μάλα καί ἐν βιωτικός δυστυχέω μετά σύνοιδα ὁ πρός ὁ θεός ὁ ὅλος καθαρός εὐσεβής , ἤ μετά ὁ σχίζω καί ἀποπίπτω ὁ θεός καί ὁ ψυχή ἔσχατος νοσέω καί κακοδαιμονάω ὑγιαίνω ὁ σῶμα καί ἐν βιωτικός ἀπαλλάσσω εὐτυχής · καί ὁ ἀπροσδεής γε πᾶς ὅστις πλήν ὁ ἄνθρωπος σωτηρία καί πᾶς λογικός προσελθετέω . ἤ ὁ χρῄζω κνῖσα καί αἷμα .