origenes.contra-celsum 3.33
Ἔδειξε δ᾿ ὁ Κέλσος ὅτι πλείονας ἀνέγνω ἱστορίας Ἑλληνικὰς , παραθέμενος καὶ τὰ περὶ τοῦ Ἀστυπαλαιέως Κλεομήδους · ὃν ἱστόρησεν εἰς κιβωτὸν καταδύντα καὶ ἔνδοθεν αὐτῆς εἰλημμένον μὴ εὑρῆσθαι ἔνδον · ἀλλ᾿ ἔκτοθι δαιμονίᾳ τινὶ μοίρᾳ διαπτῆναι , ἡνίκα ὑπὲρ τοῦ αὐτὸν συλλαβεῖν διέκοψάν τινες τὴν κιβωτόν . καὶ τοῦτο δὲ εἰ μὲν πλάσμα ἐστὶν , ὥσπερ ἔοικεν εἶναι πλάσμα , οὐ παραβάλλεται τοῖς περὶ τοῦ Ἰησοῦ · ἐπείπερ ἐκείνων μὲν οὐδὲν τῆς ἱστορουμένης θειότητος ἐν τῷ βίῳ τῶν ἀνθρώπων σύμβολον εὑρίσκεται , τοῦ δὲ Ἰησοῦ αἱ τῶν ὠφελουμένων ἐκκλησίαι καὶ αἱ περὶ αὐτοῦ λελεγμέναι προφητεῖαι καὶ αἱ ἐν ὀνόματι αὐτοῦ γινόμεναι θεραπεῖαι καὶ ἡ κατ᾿ αὐτὸν μετὰ σοφίας γνῶσις καὶ λόγος εὑρισκόμενος παρὰ τοῖς φροντίσασιν ἀναβῆναι μὲν ἀπὸ τῆς ψιλῆς πίστεως , ἐρευνῆσαι δὲ τὸν ἐν ταῖς θείαις γραφαῖς νοῦν κατὰ τὰς τοῦ Ἰησοῦ ὑποθήκας εἰπόντος · „ ἐρευνᾶτε τὰς γραφὰς , “ καὶ κατὰ τὸ βούλημα τοῦ διδάξαντος Παύλου δεῖν „ εἰδέναι “ ἡμᾶς „ ἑκάστῳ “ κατὰ τὸ δέον „ ἀποκρίνεσθαι . “ ἀλλὰ καὶ τοῦ εἰπόντος · „ ἕτοιμοι ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν πίστεως . “ εἰ δὲ βούλεται αὐτὸς συγχωρεῖσθαι μὴ εἶναι πλάσμα . λεγέτω . τί βουλομένη ἡ ὑπὲρ ἄνθρωπον δύναμις πεποίηκεν ἔκτοθι τῆς κιβωτοῦ δαιμονίᾳ τινὶ μοίρᾳ διαπτῆναι . εἰ μὲν γὰρ ἀξιόλογόν τι παραστήσει καὶ βούλημα θεοῦ ἄξιον τὸ δωρησάμενον τὸ τοιοῦτον τῷ Κλεομήδει , κρινοῦμεν , τί χρὴ λέγειν πρὸς αὐτόν · εἰ δ᾿ ἀπορήσει κἂν πιθανόν τι εἰς τὸν τόπον λέγειν . δηλονότι τὸ ὅσον ἐπὶ τῷ μὴ εὑρίσκεσθαι λόγον , ἤτοι διαβαλοῦμεν τοῖς αὐτὴν μὴ παραδεξαμένοις καὶ ἐγκαλέσομεν τῇ ἱστορίᾳ ὡς οὐκ ἀληθεῖ , ἢ δαιμόνιόν τι φήσομεν παραπλήσιον τοῖς ἐπιδεικνυμένοις γόησιν ἀπάτῃ ὀφθαλμῶν πεποιηκέναι καὶ περὶ τὸν Ἀστυπαλαιέα · περὶ οὗ οἴεται ὁ Κέλσος ὅτι θεοπρόπιόν τι ἐθέσπισεν . ὡς ἄρα μοίρᾳ τινὶ δαιμονίᾳ διέπτη ἀπὸ τῆς κιβωτοῦ .
Lemmas: δείκνυμι δέ ὁ ξελσυς ὅτι πολύς ἀναγιγνώσκω ἱστορία Ἑλληνικός , παρατίθημι καί ὁ περί ὁ Ἀστυπαλαιεύς Κλεομήδης · ὅς ἱστορέω εἰς κιβωτός καταδύω καί ἔνδοθεν αὐτός λαμβάνω μή εὑρίσκω ἔνδον · ἀλλά ἔκτοθι δαιμόνιος τις μοῖρα διαπέταμαι , ἡνίκα ὑπέρ ὁ αὐτός συλλαμβάνω διακόπτω τις ὁ κιβωτός . καί οὗτος δέ εἰ μέν πλάσμα εἰμί , ὥσπερ ἔοικα εἰμί πλάσμα , οὐ παραβάλλω ὁ περί ὁ Ἰησοῦς · ἐπεί ἐκεῖνος μέν οὐδείς ὁ ἱστορέω θειότης ἐν ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος σύμβολον εὑρίσκω , ὁ δέ Ἰησοῦς ὁ ὁ ὠφελέω ἐκκλησία καί ὁ περί αὐτός λέγω προφητεία καί ὁ ἐν ὄνομα αὐτός γίγνομαι θεραπεία καί ὁ κατά αὐτός μετά σοφία γνῶσις καί λόγος εὑρίσκω παρά ὁ φροντίζω ἀναβαίνω μέν ἀπό ὁ ψιλός πίστις , ἐρευνάω δέ ὁ ἐν ὁ θεῖος γραφή νόος κατά ὁ ὁ Ἰησοῦς ὑποθήκη λέγω · „ ἐρευνάω ὁ γραφή , “ καί κατά ὁ βούλημα ὁ διδάσκω Παῦλος δέω „ οἶδα “ ἐγώ „ ἕκαστος “ κατά ὁ δέω „ ἀποκρίνω . “ ἀλλά καί ὁ λέγω · „ ἑτοῖμος ἀεί πρός ἀπολογία πᾶς ὁ αἰτέω σύ λόγος περί ὁ ἐν σύ πίστις . “ εἰ δέ βούλομαι αὐτός συγχωρέω μή εἰμί πλάσμα . λέγω . τίς βούλομαι ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος δύναμις ποιέω ἔκτοθι ὁ κιβωτός δαιμόνιος τις μοῖρα διαπέταμαι . εἰ μέν γάρ ἀξιόλογος τις παρίστημι καί βούλημα θεός ἄξιος ὁ δωρέω ὁ τοιοῦτος ὁ Κλεομήδης , κρίνω , τίς χρή λέγω πρός αὐτός · εἰ δέ ἀπορέω ἄν πιθανός τις εἰς ὁ τόπος λέγω . δηλονότι ὁ ὅσος ἐπί ὁ μή εὑρίσκω λόγος , ἤτοι διαβάλλω ὁ αὐτός μή παραδέχομαι καί ἐγκαλέω ὁ ἱστορία ὡς οὐ ἀληθής , ἤ δαιμόνιον τις φημί παραπλήσιος ὁ ἐπιδείκνυμι γόης ἀπάτη ὀφθαλμός ποιέω καί περί ὁ Ἀστυπαλαιεύς · περί ὅς οἴομαι ὁ ξελσυς ὅτι θεοπρόπιον τις θεσπίζω . ὡς ἄρα μοῖρα τις δαιμόνιος διαπέταμαι ἀπό ὁ κιβωτός .