ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
origenes.contra-celsum 3.47
Ἀλλ᾿ εἰκὸς τὰ γεγραμμένα ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους προτέρᾳ τῷ Παύλῳ , ὡς πρὸς Ἕλληνας καὶ μέγα φυσῶντας ἐπὶ τῇ Ἑλληνικῇ σοφίᾳ , κεκινηκέναι τινὰς , ὡς τοῦ λόγου μὴ βουλομένου σοφούς . ἀλλ᾿ ἀκουέτω ὁ τὰ τοιαῦτα νομίζων ὅτι . ὥσπερ διαβάλλων ἀνθρώπους φαύλους ὁ λόγος φησὶν αὐτοὺς εἶναι οὐ περὶ τῶν νοητῶν καὶ ἀοράτων καὶ αἰωνίων σοφοὺς , ἀλλὰ περὶ μόνων τῶν αἰσθητῶν πραγματευσαμένους καὶ ἐν τούτοις τὰ πάντα τιθεμένους εἶναι σοφοὺς τοῦ κόσμου · οὕτως καὶ πολλῶν ὄντων δογμάτων . τὰ μὲν συναγορεύοντα ὕλῃ καὶ σώμασι καὶ πάντα φάσκοντα εἶναι σώματα τὰ προηγουμένως ὑφεστηκότα καὶ μηδὲν παρὰ ταῦτα εἶναι ἄλλο , εἴτε λεγόμενον ἀόρατον εἴτ᾿ ὀνομαζόμενον ἀσώματον . φησὶν εἶναι „ σοφίαν τοῦ κόσμου “ καταργουμένην καὶ μωραινομένην καὶ σοφίαν τοῦ αἰῶνος τούτου · τὰ δὲ μετατιθέντα τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῶν τῇδε πραγμάτων ἐπὶ τὴν παρὰ θεῷ μακαριότητα καὶ τὴν καλουμένην αὐτοῦ βασιλείαν . καὶ διδάσκοντα καταφρονεῖν μὲν ὡς προσκαίρων πάντων τῶν αἰσθητῶν καὶ βλεπομένων σπεύδειν δὲ ἐπὶ τὰ ἀόρατα καὶ σκοπεῖν τὰ μὴ βλεπόμενα , ταῦτά φησι „ σοφίαν “ εἶναι „ θεοῦ “ . φιλαλήθης δ᾿ ὢν ὁ Παῦλός φησι περί τινων ἐν Ἕλλησι σοφῶν , ἐν οἷς ἀληθεύουσιν . „ ὅτι γνόντες τὸν θεὸν οὐχ ὡς θεὸν ἐδόξασαν ἢ ηὐχαρίστησαν . “ καὶ μαρτυρεῖ αὐτοῖς ἐγνωκέναι θεόν · λέγει δὲ καὶ τοῦτ᾿ οὐκ ἀθεεὶ αὐτοῖς γεγονέναι ἐν οἷς γράφει τὸ „ ὁ θεὸς γὰρ αὐτοῖς ἐφανέρωσεν . “ αἰνισσόμενος οἶμαι τοὺς ἀναβαίνοντας ἀπὸ τῶν ὁρατῶν ἐπὶ τὰ νοητὰ , ὅτε γράφει ὅτι „ τὰ ἀόρατα τοῦ θεοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται . ἥ τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης , εἰς τὸ εἶναι αὐτοὺς ἀναπολογήτους , διότι γνόντες τὸν θεὸν οὐχ ὡς θεὸν ἐδόξασαν ἢ ηὐχαρίστησαν . “
Lemmas: ἀλλά ἔοικα ὁ γράφω ἐν ὁ πρός Κορίνθιος πρότερος ὁ Παῦλος , ὡς πρός Ἕλλην καί μέγας φυσάω ἐπί ὁ Ἑλληνικός σοφία , κινέω τις , ὡς ὁ λόγος μή βούλομαι σοφός . ἀλλά ἀκούω ὁ ὁ τοιοῦτος νομίζω ὅτι . ὥσπερ διαβάλλω ἄνθρωπος φαῦλος ὁ λόγος φημί αὐτός εἰμί οὐ περί ὁ νοητός καί ἀόρατος καί αἰώνιος σοφός , ἀλλά περί μόνος ὁ αἰσθητός πραγματεύομαι καί ἐν οὗτος ὁ πᾶς τίθημι εἰμί σοφός ὁ κόσμος · οὕτως καί πολύς εἰμί δόγμα . ὁ μέν συναγορεύω ὕλη καί σῶμα καί πᾶς φάσκω εἰμί σῶμα ὁ προηγέομαι ὑφίστημι καί μηδείς παρά οὗτος εἰμί ἄλλος , εἴτε λέγω ἀόρατος εἴτε ὀνομάζω ἀσώματος . φημί εἰμί „ σοφία ὁ κόσμος “ καταργέω καί μωραίνω καί σοφία ὁ αἰών οὗτος · ὁ δέ μετατίθημι ὁ ψυχή ἀπό ὁ τῇδε πρᾶγμα ἐπί ὁ παρά θεός μακαριότης καί ὁ καλέω αὐτός βασιλεία . καί διδάσκω καταφρονέω μέν ὡς πρόσκαιρος πᾶς ὁ αἰσθητός καί βλέπω σπεύδω δέ ἐπί ὁ ἀόρατος καί σκοπέω ὁ μή βλέπω , οὗτος φημί „ σοφία “ εἰμί „ θεός “ . φιλαλήθης δέ εἰμί ὁ Παῦλος φημί περί τις ἐν Ἕλλην σοφός , ἐν ὅς ἀληθεύω . „ ὅτι γιγνώσκω ὁ θεός οὐ ὡς θεός δοξάζω ἤ εὐχαριστέω . “ καί μαρτυρέω αὐτός γιγνώσκω θεός · λέγω δέ καί οὗτος οὐ ἀθεεί αὐτός γίγνομαι ἐν ὅς γράφω ὁ „ ὁ θεός γάρ αὐτός φανερόω . “ αἰνίσσομαι οἴομαι ὁ ἀναβαίνω ἀπό ὁ ὁρατός ἐπί ὁ νοητός , ὅτε γράφω ὅτι „ ὁ ἀόρατος ὁ θεός ἀπό κτίσις κόσμος ὁ ποίημα νοέω καθοράω . ὁ τε ἀδΐος αὐτός δύναμις καί θειότης , εἰς ὁ εἰμί αὐτός ἀναπολόγητος , διότι γιγνώσκω ὁ θεός οὐ ὡς θεός δοξάζω ἤ εὐχαριστέω . “
origenes.contra-celsum 3.48
Τάχα δὲ καὶ ἐκ τοῦ „ βλέπετε δὲ τὴν κλῆσιν ὑμῶν , ἀδελφοὶ , ὅτι οὐ πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα , οὐ πολλοὶ δυνατοὶ , οὐ πολλοὶ εὐγενεῖς · ἀλλὰ τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ θεὸς . ἵνα καταισχύνῃ τοὺς σοφοὺς , καὶ τὰ ἀγενῆ καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξελέξατο ὁ θεὸς καὶ τὰ μὴ ὄντα , ἵνα τὰ ὄντα καταργήσῃ , ἵνα μὴ καυχήσηται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον αὐτοῦ “ ἐκινήθησάν τινες πρὸς τὸ οἴεσθαι ὅτι οὐδεὶς πεπαιδευμένος ἢ σοφὸς ἢ φρόνιμος προσέρχεται τῷ λόγῳ . καὶ πρὸς τὸν τοιοῦτον δὲ φήσομεν ὅτι οὐκ εἴρηται ὅτι οὐδεὶς σοφὸς „ κατὰ σάρκα , “ ἀλλ᾿ „ οὐ πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα . “ καὶ δῆλον ὅτι ἐν τῷ χαρακτηριστικῷ τῶν καλουμένων ἐπισκόπων διαγράφων ὁ Παῦλος , ὁποῖον εἶναι χρὴ τὸν ἐπίσκοπον , ἔταξε καὶ τὸν διδάσκαλον , λέγων δεῖν αὐτὸν εἶναι δυνατὸν „ καὶ τοὺς ἀντιλέγοντας ἐλέγχειν , “ ἵνα τοὺς ματαιολόγους καὶ φρεναπάτας ἐπιστομίζῃ διὰ τῆς ἐν αὐτῷ σοφίας . καὶ ὥσπερ μονόγαμον μᾶλλον διγάμου αἱρεῖται εἰς ἐπισκοπὴν καὶ „ ἀνεπίληπτον “ ἐπιλήπτου καὶ „ νηφάλιον “ τοῦ μὴ τοιούτου καὶ „ σώφρονα “ τοῦ μὴ σώφρονος καὶ „ κόσμιον “ παρὰ τὸν κἂν ἐπ᾿ ὀλίγον ἄκοσμον , οὕτως θέλει τὸν προηγουμένως εἰς ἐπισκοπὴν κατασταθησόμενον εἶναι διδακτικὸν καὶ δυνατὸν πρὸς τὸ „ τοὺς ἀντιλέγοντας ἐλέγχειν . “ πῶς οὖν εὐλόγως ἐγκαλεῖ ὁ Κέλσος ἡμῖν ὡς φάσκουσι · μηδεὶς προσίτω πεπαιδευμένος . μηδεὶς σοφὸς . μηδεὶς φρόνιμος ; ἀλλὰ προσίτω μὲν πεπαιδευμένος καὶ σοφὸς καὶ φρόνιμος ὁ βουλόμενος · οὐδὲν δ᾿ ἧττον προσίτω καὶ εἴ τις ἀμαθὴς καὶ ἀνόητος καὶ ἀπαίδευτος καὶ νήπιος . καὶ γὰρ τοὺς τοιούτους προσελθόντας ἐπαγγέλλεται θεραπεύειν ὁ λόγος , πάντας ἀξίους κατασκευάζων τοῦ θεοῦ .
Lemmas: τάχα δέ καί ἐκ ὁ „ βλέπω δέ ὁ κλῆσις σύ , ἀδελφός , ὅτι οὐ πολύς σοφός κατά σάρξ , οὐ πολύς δυνατός , οὐ πολύς εὐγενής · ἀλλά ὁ μωρός ὁ κόσμος ἐκλέγω ὁ θεός . ἵνα καταισχύνω ὁ σοφός , καί ὁ ἀγενής καί ὁ ἐξουθενέω ἐκλέγω ὁ θεός καί ὁ μή εἰμί , ἵνα ὁ εἰμί καταργέω , ἵνα μή καυχάομαι πᾶς σάρξ ἐνώπιον αὐτός “ κινέω τις πρός ὁ οἴομαι ὅτι οὐδείς παιδεύω ἤ σοφός ἤ φρόνιμος προσέρχομαι ὁ λόγος . καί πρός ὁ τοιοῦτος δέ φημί ὅτι οὐ λέγω ὅτι οὐδείς σοφός „ κατά σάρξ , “ ἀλλά „ οὐ πολύς σοφός κατά σάρξ . “ καί δῆλος ὅτι ἐν ὁ χαρακτηριστικός ὁ καλέω ἐπίσκοπος διαγράφω ὁ Παῦλος , ὁποῖος εἰμί χρή ὁ ἐπίσκοπος , τάσσω καί ὁ διδάσκαλος , λέγω δέω αὐτός εἰμί δυνατός „ καί ὁ ἀντιλέγω ἐλέγχω , “ ἵνα ὁ ματαιολόγος καί φρεναπάτης ἐπιστομίζω διά ὁ ἐν αὐτός σοφία . καί ὥσπερ μονόγαμος μάλα δίγαμος αἱρέω εἰς ἐπισκοπή καί „ ἀνεπίληπτος “ ἐπίληπτος καί „ νηφάλιος “ ὁ μή τοιοῦτος καί „ σώφρων “ ὁ μή σώφρων καί „ κόσμιος “ παρά ὁ ἐάν ἐπί ὀλίγος ἄκοσμος , οὕτως ἐθέλω ὁ προηγέομαι εἰς ἐπισκοπή καθίστημι εἰμί διδακτικός καί δυνατός πρός ὁ „ ὁ ἀντιλέγω ἐλέγχω . “ πῶς οὖν εὔλογος ἐγκαλέω ὁ ξελσυς ἐγώ ὡς φάσκω · μηδείς προσέρχομαι παιδεύω . μηδείς σοφός . μηδείς φρόνιμος ; ἀλλά προσέρχομαι μέν παιδεύω καί σοφός καί φρόνιμος ὁ βούλομαι · οὐδείς δέ ἥσσων προσέρχομαι καί εἰ τις ἀμαθής καί ἀνόητος καί ἀπαίδευτος καί νήπιος . καί γάρ ὁ τοιοῦτος προσέρχομαι ἐπαγγέλλω θεραπεύω ὁ λόγος , πᾶς ἄξιος κατασκευάζω ὁ θεός .
origenes.contra-celsum 3.49
Ψεῦδος δὲ καὶ τὸ μόνους ἠλιθίους καὶ ἀγεννεῖς καὶ ἀναισθήτους καὶ ἀνδράποδα καὶ γύναια καὶ παιδάρια πείθειν ἐθέλειν τοὺς διδάσκοντας τὸν θεῖον λόγον . καὶ τούτους μὲν γὰρ καλεῖ ὁ λόγος , ἵνα αὐτοὺς βελτιώσῃ · καλεῖ δὲ καὶ τοὺς πολλῷ τούτων διαφέροντας · ἐπεὶ „ σωτήρ ἐστιν πάντων ἀνθρώπων “ ὁ Χριστὸς καὶ „ μάλιστα πιστῶν . “ εἴτε συνετῶν εἴτε ἁπλουστέρων , καὶ „ ἱλασμός ἐστι “ „ πρὸς τὸν πατέρα “ „ περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν , οὐ μόνον δὲ περὶ τῶν ἡμετέρων ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου . “ περισσὸν οὖν τὸ θέλειν μετὰ ταῦτ᾿ ἀπολογήσασθαι ἡμᾶς πρὸς τὰς Κέλσου λέξεις οὕτως ἐχούσας · τί γάρ ἐστιν ἄλλως κακὸν τὸ πεπαιδεῦσθαι καὶ λόγων τῶν ἀρίστων ἐπιμεμελῆσθαι καὶ φρόνιμον εἶναί τε καὶ δοκεῖν ; τί δὲ κωλύει τοῦτο πρὸς τὸ γνῶναι θεόν ; τί δ᾿ οὐχὶ προὔργου μᾶλλον καὶ δι᾿ οὗ μᾶλλόν τις ἂν ἐφικέσθαι δύναιτο ἀληθείας ; τὸ μὲν οὖν ἀληθῶς πεπαιδεῦσθαι οὐ κακόν · ὁδὸς γὰρ ἐπ᾿ ἀρετήν ἐστιν ἡ παίδευσις · τὸ μέντοι γε ἐν πεπαιδευμένοις ἀριθμεῖν τοὺς ἐσφαλμένα δόγματα ἔχοντας οὐδ᾿ οἱ Ἑλλήνων σοφοὶ φήσουσι . πάλιν τ᾿ αὖ τίς οὐκ ἂν ὁμολογήσαι ὅτι λόγων τῶν ἀρίστων ἐπιμεμελῆσθαι ἀγαθόν ἐστιν ; ἀλλὰ τίνας ἐροῦμεν τοὺς ἀρίστους λόγους ἢ τοὺς ἀληθεῖς καὶ ἐπ᾿ ἀρετὴν παρακαλοῦντας ; ἀλλὰ καὶ τὸ φρόνιμον εἶναι καλόν ἐστιν , οὐκέτι δὲ τὸ δοκεῖν , ὅπερ εἶπεν ὁ Κέλσος . καὶ οὐ κωλύει γε πρὸς τὸ γνῶναι θεὸν ἀλλὰ καὶ συνεργεῖ τὸ πεπαιδεῦσθαι καὶ λόγων ἀρίστων ἐπιμεμελῆσθαι καὶ φρόνιμον εἶναι . καὶ ἡμῖν μᾶλλον πρέπει τοῦτο λέγειν ἢ Κέλσῳ , καὶ μάλιστ᾿ ἐὰν Ἐπικούρειος ὢν ἐλέγχηται .
Lemmas: ψεῦδος δέ καί ὁ μόνος ἠλίθιος καί ἀγεννής καί ἀναίσθητος καί ἀνδράποδον καί γύναιον καί παιδάριον πείθω ἐθέλω ὁ διδάσκω ὁ θεῖος λόγος . καί οὗτος μέν γάρ καλέω ὁ λόγος , ἵνα αὐτός βελτιόω · καλέω δέ καί ὁ πολύς οὗτος διαφέρω · ἐπεί „ σωτήρ εἰμί πᾶς ἄνθρωπος “ ὁ Χριστός καί „ μάλα πιστός . “ εἴτε συνετός εἴτε ἁπλόος , καί „ ἱλασμός εἰμί “ „ πρός ὁ πατήρ “ „ περί ὁ ἁμαρτία ἐγώ , οὐ μόνος δέ περί ὁ ἡμέτερος ἀλλά καί περί ὅλος ὁ κόσμος . “ περισσός οὖν ὁ ἐθέλω μετά οὗτος ἀπολογέομαι ἐγώ πρός ὁ ξελσυς λέξις οὕτως ἔχω · τίς γάρ εἰμί ἄλλος κακός ὁ παιδεύω καί λόγος ὁ ἀγαθός ἐπιμελέομαι καί φρόνιμος εἰμί τε καί δοκέω ; τίς δέ κωλύω οὗτος πρός ὁ γιγνώσκω θεός ; τίς δέ οὐ ἔργον μάλα καί διά ὅς μάλα τις ἄν ἐφικνέομαι δύναμαι ἀλήθεια ; ὁ μέν οὖν ἀληθής παιδεύω οὐ κακός · ὁδός γάρ ἐπί ἀρετή εἰμί ὁ παίδευσις · ὁ μέντοι γε ἐν παιδεύω ἀριθμέω ὁ σφάλλω δόγμα ἔχω οὐδέ ὁ Ἕλλην σοφός φημί . πάλιν τε αὖ τίς οὐ ἄν ὁμολογέω ὅτι λόγος ὁ ἀγαθός ἐπιμελέομαι ἀγαθός εἰμί ; ἀλλά τίς λέγω ὁ ἀγαθός λόγος ἤ ὁ ἀληθής καί ἐπί ἀρετή παρακαλέω ; ἀλλά καί ὁ φρόνιμος εἰμί καλός εἰμί , οὐκέτι δέ ὁ δοκέω , ὅς λέγω ὁ ξελσυς . καί οὐ κωλύω γε πρός ὁ γιγνώσκω θεός ἀλλά καί συνεργέω ὁ παιδεύω καί λόγος ἀγαθός ἐπιμελέομαι καί φρόνιμος εἰμί . καί ἐγώ μάλα πρέπω οὗτος λέγω ἤ ξελσυς , καί μάλα ἐάν Ἐπικούρειος εἰμί ἐλέγχω .
origenes.contra-celsum 3.50
Ἴδωμεν δ᾿ αὐτοῦ καὶ τὰ ἑξῆς οὕτως ἔχοντα · ἀλλ᾿ ὁρῶμεν δή που καὶ τοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς ( τὰ ) ἐπιῤῥητότατα ἐπιδεικνυμένους καὶ ἀγείροντας εἰς μὲν φρονίμων ἀνδρῶν σύλλογον οὐκ ἄν ποτε παρελθόντας οὐδ᾿ ἐν τούτοις τὰ ἑαυτῶν κατατολμήσαντας ἐπιδεικνύειν . ἔνθα δ᾿ ἂν ὁρῶσι μειράκια καὶ οἰκοτρίβων ὄχλον καὶ ἀνοήτων ἀνθρώπων ὅμιλον . ἐνταῦθα ὠθουμένους τε καὶ καλλωπιζομένους . ὅρα δὲ καὶ ἐν τούτοις , τίνα τρόπον ἡμᾶς συκοφαντεῖ , ἐξομοιῶν τοῖς ἐν ταῖς ἀγοραῖς τὰ ἐπιῤῥητότατα ἐπιδεικνυμένοις καὶ ἀγείρουσι . ποῖα δὴ ἐπιῤῥητότατα ἐπιδεικνύμεθα ; ἢ τί τούτοις παραπλήσιον πράττομεν , οἱ καὶ δι᾿ ἀναγνωσμάτων καὶ διὰ τῶν εἰς τὰ ἀναγνώσματα διηγήσεων προτρέποντες μὲν ἐπὶ τὴν εἰς τὸν θεὸν τῶν ὅλων εὐσέβειαν καὶ τὰς συνθρόνους ταύτης ἀρετὰς . ἀποτρέποντες δ᾿ ἀπὸ τοῦ καταφρονεῖν τοῦ θείου καὶ πάντων τῶν παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον πραττομένων ; καὶ οἱ φιλόσοφοί γ᾿ ἂν εὔξαιντο ἀγείρειν τοσούτους ἀκροατὰς λόγων ἐπὶ τὸ καλὸν παρακαλούντων · ὅπερ πεποιήκασι μάλιστα τῶν Κυνικῶν τινες , δημοσίᾳ πρὸς τοὺς παρατυγχάνοντας διαλεγόμενοι . ἆρ᾿ οὖν καὶ τούτους , μὴ συναθροίζοντας μὲν τοὺς νομιζομένους πεπαιδεῦσθαι καλοῦντας δ᾿ ἀπὸ τῆς τριόδου καὶ συνάγοντας ἀκροατὰς , φήσουσι παραπλησίους εἶναι τοῖς ἐν ταῖς ἀγοραῖς τὰ ἐπιῤῥητότατα ἐπιδεικνυμένοις καὶ ἀγείρουσιν ; ἀλλ᾿ οὔτε Κέλσος οὔτε τις τῶν ταὐτὰ φρονούντων ἐγκαλοῦσι τοῖς κατὰ τὸ φαινόμενον αὐτοῖς φιλάνθρωπον κινοῦσι λόγους καὶ πρὸς τοὺς ἰδιωτικοὺς δήμους .
Lemmas: ὁράω δέ αὐτός καί ὁ ἑξῆς οὕτως ἔχω · ἀλλά ὁράω δή που καί ὁ ἐν ὁ ἀγορά ( ὁ ) ἐπίρρητος ἐπιδείκνυμι καί ἀγείρω εἰς μέν φρόνιμος ἀνήρ σύλλογος οὐ ἄν ποτέ παρέρχομαι οὐδέ ἐν οὗτος ὁ ἑαυτοῦ κατατολμάω ἐπιδείκνυμι . ἔνθα δέ ἄν ὁράω μειράκιον καί οἰκότριψ ὄχλος καί ἀνόητος ἄνθρωπος ὅμιλος . ἐνταῦθα ὠθέω τε καί καλλωπίζω . ὁράω δέ καί ἐν οὗτος , τίς τρόπος ἐγώ συκοφαντέω , ἐξομοιόω ὁ ἐν ὁ ἀγορά ὁ ἐπίρρητος ἐπιδείκνυμι καί ἀγείρω . ποῖος δή ἐπίρρητος ἐπιδείκνυμι ; ἤ τίς οὗτος παραπλήσιος πράσσω , ὁ καί διά ἀνάγνωσμα καί διά ὁ εἰς ὁ ἀνάγνωσμα διήγησις προτρέπω μέν ἐπί ὁ εἰς ὁ θεός ὁ ὅλος εὐσέβεια καί ὁ σύνθρονος οὗτος ἀρετή . ἀποτρέπω δέ ἀπό ὁ καταφρονέω ὁ θεῖος καί πᾶς ὁ παρά ὁ ὀρθός λόγος πράσσω ; καί ὁ φιλόσοφος γε ἄν εὔχομαι ἀγείρω τοσοῦτος ἀκροατής λόγος ἐπί ὁ καλός παρακαλέω · ὅς ποιέω μάλα ὁ Κυνικός τις , δημοσίᾳ πρός ὁ παρατυγχάνω διαλέγω . ἆρα οὖν καί οὗτος , μή συναθροίζω μέν ὁ νομίζω παιδεύω καλέω δέ ἀπό ὁ τρίοδος καί συνάγω ἀκροατής , φημί παραπλήσιος εἰμί ὁ ἐν ὁ ἀγορά ὁ ἐπίρρητος ἐπιδείκνυμι καί ἀγείρω ; ἀλλά οὔτε ξελσυς οὔτε τις ὁ αὐτός φρονέω ἐγκαλέω ὁ κατά ὁ φαίνω αὐτός φιλάνθρωπος κινέω λόγος καί πρός ὁ ἰδιωτικός δῆμος .
origenes.contra-celsum 3.52
Ὅρα δὴ μετὰ ταῦτα τὸ ὑπὸ τοῦ Κέλσου λεγόμενον · ὁρῶμέν που καὶ τοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς ( τὰ ) ἐπιῤῥητότατα ἐπιδεικνυμένους καὶ ἀγείροντας εἰ μὴ ἄντικρυς ψευδῶς εἴρηται καὶ ἀνομοίως παραβέβληται . τούτους δὴ , οἷς ἡμᾶς ὁ Κέλσος ὁμοιοῖ , τοῖς ἐν ταῖς ἀγοραῖς τὰ ἐπιῤῥητότατα ἐπιδεικνυμένοις καὶ ἀγείρουσι , φησὶν εἰς μὲν φρονίμων ἀνδρῶν σύλλογον οὐκ ἄν ποτε παρελθεῖν οὐδ᾿ ἐν τούτοις τὰ ἑαυτῶν κατατολμᾶν ἐπιδεικνύειν , ἔνθα δ᾿ ἂν ὁρῶσι μειράκια καὶ οἰκοτρίβων ὄχλον καὶ ἀνθρώπων ἀνοήτων ὅμιλον , ἐνταῦθα ὠθουμένους τε καὶ καλλωπιζομένους , καὶ ἐν τούτῳ οὐδὲν ἄλλο ποιῶν ἢ λοιδορούμενος ἡμῖν παραπλησίως ταῖς ἐν ταῖς τριόδοις γυναιξὶ , σκοπὸν ἐχούσαις τὸ κακῶς ἀλλήλας λέγειν . ἡμεῖς γὰρ ὅση δύναμις πάντα πράττομεν ὑπὲρ τοῦ φρονίμων ἀνδρῶν γενέσθαι τὸν σύλλογον ἡμῶν , καὶ τὰ ἐν ἡμῖν μάλιστα καλὰ καὶ θεῖα τότε τολμῶμεν ἐν τοῖς πρὸς τὸ κοινὸν διαλόγοις φέρειν εἰς μέσον , ὅτ᾿ εὐποροῦμεν συνετῶν ἀκροατῶν · ἀποκρύπτομεν δὲ καὶ παρασιωπῶμεν τὰ βαθύτερα , ( ἐπὰν ἁπλουστέρους θεωρῶμεν ) τοὺς συνερχομένους καὶ δεομένους λόγων τροπικῶς ὀνομαζομένων „ γάλα . “
Lemmas: ὁράω δή μετά οὗτος ὁ ὑπό ὁ ξελσυς λέγω · ὁράω που καί ὁ ἐν ὁ ἀγορά ( ὁ ) ἐπίρρητος ἐπιδείκνυμι καί ἀγείρω εἰ μή ἄντικρυς ψευδής λέγω καί ἀνόμοιος παραβάλλω . οὗτος δή , ὅς ἐγώ ὁ ξελσυς ὁμοιόω , ὁ ἐν ὁ ἀγορά ὁ ἐπίρρητος ἐπιδείκνυμι καί ἀγείρω , φημί εἰς μέν φρόνιμος ἀνήρ σύλλογος οὐ ἄν ποτέ παρέρχομαι οὐδέ ἐν οὗτος ὁ ἑαυτοῦ κατατολμάω ἐπιδείκνυμι , ἔνθα δέ ἄν ὁράω μειράκιον καί οἰκότριψ ὄχλος καί ἄνθρωπος ἀνόητος ὅμιλος , ἐνταῦθα ὠθέω τε καί καλλωπίζω , καί ἐν οὗτος οὐδείς ἄλλος ποιέω ἤ λοιδορέω ἐγώ παραπλήσιος ὁ ἐν ὁ τρίοδος γυνή , σκοπός ἔχω ὁ κακός ἀλλήλων λέγω . ἐγώ γάρ ὅσος δύναμις πᾶς πράσσω ὑπέρ ὁ φρόνιμος ἀνήρ γίγνομαι ὁ σύλλογος ἐγώ , καί ὁ ἐν ἐγώ μάλα καλός καί θεῖος τότε τολμάω ἐν ὁ πρός ὁ κοινός διάλογος φέρω εἰς μέσος , ὅτε εὐπορέω συνετός ἀκροατής · ἀποκρύπτω δέ καί παρασιωπάω ὁ βαθύς , ( ἐπάν ἁπλόος θεωρέω ) ὁ συνέρχομαι καί δέω λόγος τροπικός ὀνομάζω „ γάλα . “
origenes.contra-celsum 3.53
Γέγραπται γὰρ παρὰ τῷ Παύλῳ ἡμῶν Κορινθίοις ἐπιστέλλοντι , Ἕλλησι μὲν , οὐ κεκαθαρμένοις δέ πω τὰ ἤθη · „ γάλα ὑμᾶς ἐπότισα , οὐ βρῶμα · οὔπω γὰρ ἐδύνασθε . ἀλλ᾿ οὐδὲ ἔτι νῦν δύνασθε · ἔτι γὰρ σαρκικοί ἐστε . ὅπου γὰρ ἐν ὑμῖν ζῆλος καὶ ἔρις , οὐχὶ σαρκικοί ἐστε καὶ κατὰ ἄνθρωπον περιπατεῖτε ; “ ὁ δ᾿ αὐτὸς οὗτος ἐπιστάμενος ( τὰ ) μέν τινα τροφὴν εἶναι τελειοτέρας ψυχῆς . τὰ δὲ τῶν εἰσαγομένων παραβάλλεσθαι γάλακτι νηπίων , φησί · „ καὶ γεγόνατε χρείαν ἔχοντες γάλακτος . οὐ στερεᾶς τροφῆς . πᾶς γὰρ ὁ μετέχων γάλακτος ἄπειρος λόγου δικαιοσύνης , νήπιος γάρ ἐστι · τελείων δέ ἐστιν ἡ στερεὰ τροφὴ . τῶν διὰ τὴν ἕξιν τὰ αἰσθητήρια γεγυμνασμένα ἐχόντων πρὸς διάκρισιν καλοῦ τε καὶ κακοῦ . “ ἆρ᾿ οὖν οἱ τούτοις ὡς καλῶς εἰρημένοις πιστεύοντες ὑπολάβοιεν ἂν τὰ καλὰ τοῦ λόγου εἰς μὲν φρονίμων ἀνδρῶν σύλλογον οὐκ ἄν ποτε λεχθήσεσθαι , ἔνθα δ᾿ ἂν ὁρῶσι μειράκια καὶ οἰκοτρίβων ὄχλον καὶ ἀνθρώπων ἀνοήτων ὅμιλον , ἐνταῦθα τὰ θεῖα καὶ σεμνὰ φέρειν εἰς μέσον καὶ παρὰ τοῖς τοιούτοις περὶ αὐτῶν ἐγκαλλωπίζεσθαι ; ἀλλὰ σαφὲς τῷ ἐξετάζοντι ὅλον τὸ βούλημα τῶν ἡμετέρων γραμμάτων ὅτι ἀπεχθόμενος ὁμοίως τοῖς ἰδιωτικοῖς δήμοις ὁ Κέλσος πρὸς τὸ Χριστιανῶν γένος τὰ τοιαῦτα ἀνεξετάστως καὶ ψευδόμενος λέγει .
Lemmas: γράφω γάρ παρά ὁ Παῦλος ἐγώ Κορίνθιος ἐπιστέλλω , Ἕλλην μέν , οὐ καθαρ́ω δέ πω ὁ ἦθος · „ γάλα σύ ποτίζω , οὐ βρῶμα · οὔπω γάρ δύναμαι . ἀλλά οὐδέ ἔτι νῦν δύναμαι · ἔτι γάρ σαρκικός εἰμί . ὅπου γάρ ἐν σύ ζῆλος καί ἔρις , οὐ σαρκικός εἰμί καί κατά ἄνθρωπος περιπατέω ; “ ὁ δέ αὐτός οὗτος ἐπίσταμαι ( ὁ ) μέν τις τροφή εἰμί τέλειος ψυχή . ὁ δέ ὁ εἰσάγω παραβάλλω γάλα νήπιος , φημί · „ καί γίγνομαι χρεία ἔχω γάλα . οὐ στερεός τροφή . πᾶς γάρ ὁ μετέχω γάλα ἄπειρος λόγος δικαιοσύνη , νήπιος γάρ εἰμί · τέλειος δέ εἰμί ὁ στερεός τροφή . ὁ διά ὁ ἕξις ὁ αἰσθητήριον γυμνάζω ἔχω πρός διάκρισις καλός τε καί κακός . “ ἆρα οὖν ὁ οὗτος ὡς καλός λέγω πιστεύω ὑπολαμβάνω ἄν ὁ καλός ὁ λόγος εἰς μέν φρόνιμος ἀνήρ σύλλογος οὐ ἄν ποτέ λέγω , ἔνθα δέ ἄν ὁράω μειράκιον καί οἰκότριψ ὄχλος καί ἄνθρωπος ἀνόητος ὅμιλος , ἐνταῦθα ὁ θεῖος καί σεμνός φέρω εἰς μέσος καί παρά ὁ τοιοῦτος περί αὐτός ἐγκαλλωπίζομαι ; ἀλλά σαφής ὁ ἐξετάζω ὅλος ὁ βούλημα ὁ ἡμέτερος γράμμα ὅτι ἀπέχθομαι ὅμοιος ὁ ἰδιωτικός δῆμος ὁ ξελσυς πρός ὁ Χριστιανός γένος ὁ τοιοῦτος ἀνεξέταστος καί ψεύδω λέγω .
origenes.contra-celsum 3.54
Ὁμολογοῦμεν δὲ πάντας ἐθέλειν παιδεῦσαι τῷ τοῦ θεοῦ , κἂν μὴ βούληται Κέλσος , λόγῳ , ὥστε καὶ μειρακίοις μεταδιδόναι τῆς ἁρμοζούσης αὐτοῖς προτροπῆς καὶ οἰκότριψιν ὑποδεικνύναι . πῶς ἐλεύθερον ἀναλαβόντες φρόνημα ἐξευγενισθεῖεν ὑπὸ τοῦ λόγου . οἱ δὲ παρ᾿ ἡμῖν πρεσβεύοντες τὸν χριστιανισμὸν ἱκανῶς φασιν ὀφειλέται εἶναι „ Ἕλλησι καὶ βαρβάροις , σοφοῖς καὶ ἀνοήτοις “ · οὐ γὰρ ἀρνοῦνται τὸ καὶ ἀνοήτων δεῖν τὰς ψυχὰς θεραπεύειν , ἵν᾿ ὅση δύναμις ἀποτιθέμενοι τὴν ἄγνοιαν ἐπὶ τὸ συνετώτερον σπεύδωσιν . ἀκούοντες καὶ Σολομῶντος λέγοντος · „ οἱ δὲ ἄφρονες ἔνθεσθε καρδίαν “ καί · „ ὅς ἐστιν ὑμῶν ἀφρονέστατος , ἐκκλινάτω πρός με , ἐνδεέσι δὲ φρενῶν παρακελεύομαι λέγουσα ἡ σοφία · “ „ ἔλθετε . φάγετε τὸν ἐμὸν ἄρτον καὶ πίετε οἶνον . ὃν , ἐκέρασα ὑμῖν · ἀπολείπετε ἀφροσύνην , ἵνα ζήσητε , καὶ κατορθώσατε ἐν γνώσει σύνεσιν . “ εἴποιμ(??)δ᾿ ἂν καὶ ταῦτα διὰ τὰ ἐγκείμενα πρὸς τὸν Κέλσου λόγον · ἆρα οἱ φιλοσοφοῦντες οὐ προκαλοῦνται μειράκια ἐπὶ τὴν ἀκρόασιν ; καὶ τοὺς ἀπὸ κακίστου βίου νέους οὐ παρακαλοῦσιν ἐπὶ τὰ βελτίονα ; τί δὲ τοὺς οἰκότριβας οὐ βούλονται φιλοσοφεῖν ; ἢ καὶ ἡμεῖς μέλλομεν ἐγκαλεῖν φιλοσόφοις οἰκότριβας ἐπ᾿ ἀρετὴν προτρεψαμένοις , Πυθαγόρᾳ μὲν τὸν Ζάμολξιν Ζήνωνι δὲ τὸν Περσαῖον καὶ χθὲς καὶ πρώην τοῖς προτρεψαμένοις Ἐπίκτητον ἐπὶ τὸ φιλοσοφεῖν ; ἢ ὑμῖν μὲν , ὦ Ἕλληνες , ἔξεστι μειράκια καὶ οἰκότριβας καὶ ἀνοήτους ἀνθρώπους ἐπὶ φιλοσοφίαν καλεῖν · ἡμεῖς δὲ τοῦτο ποιοῦντες οὐ φιλανθρώπως αὐτὸ πράττομεν , τῇ ἀπὸ τοῦ λόγου ἰατρικῇ πᾶσαν λογικὴν φύσιν θεραπεῦσαι βουλόμενοι καὶ οἰκειῶσαι τῷ δημιουργήσαντι πάντα θεῷ ; ἤρκει μὲν οὖν καὶ ταῦτα πρὸς τὰς Κέλσου λοιδορίας μᾶλλον ἢ κατηγορίας .
Lemmas: ὁμολογέω δέ πᾶς ἐθέλω παιδεύω ὁ ὁ θεός , ἐάν μή βούλομαι ξελσυς , λόγος , ὥστε καί μειράκιον μεταδίδωμι ὁ ἁρμόζω αὐτός προτροπή καί οἰκότριψ ὑποδείκνυμι . πῶς ἐλεύθερος ἀναλαμβάνω φρόνημα ἐξευγενίζω ὑπό ὁ λόγος . ὁ δέ παρά ἐγώ πρεσβεύω ὁ χριστιανισμός ἱκανός φημί ὀφειλέτης εἰμί „ Ἕλλην καί βάρβαρος , σοφός καί ἀνόητος “ · οὐ γάρ ἀρνέομαι ὁ καί ἀνόητος δέω ὁ ψυχή θεραπεύω , ἵνα ὅσος δύναμις ἀποτίθημι ὁ ἄγνοια ἐπί ὁ συνετός σπεύδω . ἀκούω καί Σολομών λέγω · „ ὁ δέ ἄφρων ἐντίθημι καρδία “ καί · „ ὅς εἰμί σύ ἄφρων , ἐκκλίνω πρός ἐγώ , ἐνδεής δέ φρήν παρακελεύομαι λέγω ὁ σοφία · “ „ ἔρχομαι . ἐσθίω ὁ ἐμός ἄρτος καί πίνω οἶνος . ὅς , κεράννυμι σύ · ἀπολείπω ἀφροσύνη , ἵνα ζάω , καί κατορθόω ἐν γνῶσις σύνεσις . “ εἶπος ἄν καί οὗτος διά ὁ ἔγκειμαι πρός ὁ ξελσυς λόγος · ἆρα ὁ φιλοσοφέω οὐ προκαλέω μειράκιον ἐπί ὁ ἀκρόασις ; καί ὁ ἀπό κακός βίος νέος οὐ παρακαλέω ἐπί ὁ ἀγαθός ; τίς δέ ὁ οἰκότριψ οὐ βούλομαι φιλοσοφέω ; ἤ καί ἐγώ μέλλω ἐγκαλέω φιλόσοφος οἰκότριψ ἐπί ἀρετή προσρέπω , Πυθαγόρας μέν ὁ Ζάμολξις Ζήνων δέ ὁ Περσαῖος καί χθές καί πρῴην ὁ προσρέπω Ἐπίκτητος ἐπί ὁ φιλοσοφέω ; ἤ σύ μέν , ὦ Ἕλλην , ἔξεστι μειράκιον καί οἰκότριψ καί ἀνόητος ἄνθρωπος ἐπί φιλοσοφία καλέω · ἐγώ δέ οὗτος ποιέω οὐ φιλάνθρωπος αὐτός πράσσω , ὁ ἀπό ὁ λόγος ἰατρικός πᾶς λογικός φύσις θεραπεύω βούλομαι καί οἰκειόω ὁ δημιουργέω πᾶς θεός ; ἀρκέω μέν οὖν καί οὗτος πρός ὁ ξελσυς λοιδορία μάλα ἤ κατηγορία .
origenes.contra-celsum 3.55
Ἐπεὶ δ᾿ ἐνηδόμενος τῷ τῶν καθ᾿ ἡμῶν λοιδοριῶν λόγῳ προσέθηκε καὶ ἕτερα , φέρε καὶ ταῦτα ἐκθέμενοι ἴδωμεν , πότερον Χριστιανοὶ ἀσχημονοῦσιν ἢ Κέλσος ἐπὶ τοῖς λεγομένοις , ὅς φησιν · ὁρῶμεν δὴ καὶ κατὰ τὰς ἰδίας οἰκίας ἐριουργοὺς καὶ σκυτοτόμους καὶ κναφεῖς καὶ τοὺς ἀπαιδευτοτάτους τε καὶ ἀγροικοτάτους ἐναντίον μὲν τῶν πρεσβυτέρων καὶ φρονιμωτέρων δεσποτῶν οὐδὲν φθέγγεσθαι τολμῶντας , ἐπειδὰν δὲ τῶν παίδων αὐτῶν ἰδίᾳ λάβωνται καὶ γυναίων τινῶν σὺν αὐτοῖς ἀνοήτων , θαυμάσι᾿ ἄττα διεξιόντας , ὡς οὐ χρὴ προσέχειν τῷ πατρὶ καὶ τοῖς διδασκάλοις σφίσι δὲ πείθεσθαι · ( καὶ ) τοὺς μέν γε ληρεῖν καὶ ἀποπλήκτους εἶναι καὶ μηδὲν τῷ ὄντι καλὸν μήτ᾿ εἰδέναι μήτε δύνασθαι ποιεῖν , ὕθλοις κενοῖς προκατειλημμένους , σφᾶς δὲ μόνους ὅπως δεῖ ζῆν ἐπίστασθαι , καὶ ἂν αὐτοῖς οἱ παῖδες πείθωνται , μακαρίους αὐτοὺς ἔσεσθαι καὶ τὸν οἶκον ἀποφαίνειν εὐδαίμονα · καὶ ἅμα λέγοντες ἐὰν ἴδωσί τινα παριόντα τῶν παιδείας διδασκάλων καὶ φρονιμωτέρων ἢ καὶ αὐτὸν τὸν πατέρα . οἱ μὲν εὐλαβέστεροι αὐτῶν διέτρεσαν , οἱ δ᾿ ἰταμώτεροι τοὺς παῖδας ἀφηνιάζειν ἐπαίρουσι , τοιαῦτα ψιθυρίζοντες , ὡς παρόντος μὲν τοῦ πατρὸς καὶ τῶν διδασκάλων οὐδὲν αὐτοὶ ἐθελήσουσιν οὐδὲ δυνήσονται τοῖς παισὶν ἑρμηνεύειν ἀγαθὸν , ἐκτρέπεσθαι γὰρ τὴν ἐκείνων ἀβελτηρίαν καὶ σκαιότητα , πάντῃ διεφθαρμένων καὶ πόῤῥω κακίας ἡκόντων καὶ σφᾶς κολαζόντων · εἰ δὲ θέλοιεν . χρῆναι αὐτοὺς ἀφεμένους τοῦ πατρός τε καὶ τῶν διδασκάλων ἰέναι σὺν τοῖς γυναίοις καὶ τοῖς συμπαίζουσι παιδαρίοις εἰς τὴν γυναικωνῖτιν ἢ τὸ σκυτεῖον ἢ τὸ κναφεῖον , ἵνα τὸ τέλειον λάβωσι · καὶ ταῦτα λέγοντες πείθουσιν .
Lemmas: ἐπεί δέ ἐνήδομαι ὁ ὁ κατά ἐγώ λοιδορία λόγος προστίθημι καί ἕτερος , φέρω καί οὗτος ἐκτίθημι ὁράω , πότερος Χριστιανός ἀσχημονέω ἤ ξελσυς ἐπί ὁ λέγω , ὅς φημί · ὁράω δή καί κατά ὁ ἴδιος οἰκία ἐριουργός καί σκυτότομος καί κναφεύς καί ὁ ἀπαίδευτος τε καί ἄγροικος ἐναντίος μέν ὁ πρέσβυς καί φρόνιμος δεσπότης οὐδείς φθέγγομαι τολμάω , ἐπειδάν δέ ὁ παῖς αὐτός ἴδιος λαμβάνω καί γύναιον τις σύν αὐτός ἀνόητος , θαυμάσιος τις διεξέρχομαι , ὡς οὐ χρή προσέχω ὁ πατήρ καί ὁ διδάσκαλος σφεῖς δέ πείθω · ( καί ) ὁ μέν γε ληρέω καί ἀπόπληκτος εἰμί καί μηδείς ὁ εἰμί καλός μήτε οἶδα μήτε δύναμαι ποιέω , ὕθλος κενός προκαταλαμβάνω , σφεῖς δέ μόνος ὅπως δέω ζάω ἐπίσταμαι , καί ἐάν αὐτός ὁ παῖς πείθω , μακάριος αὐτός εἰμί καί ὁ οἶκος ἀποφαίνω εὐδαίμων · καί ἅμα λέγω ἐάν ὁράω τις παρέρχομαι ὁ παιδεία διδάσκαλος καί φρόνιμος ἤ καί αὐτός ὁ πατήρ . ὁ μέν εὐλαβής αὐτός διατρέω , ὁ δέ ἰταμός ὁ παῖς ἀφηνιάζω ἐπαίρω , τοιοῦτος ψιθυρίζω , ὡς πάρειμι μέν ὁ πατήρ καί ὁ διδάσκαλος οὐδείς αὐτός ἐθέλω οὐδέ δύναμαι ὁ παῖς ἑρμηνεύω ἀγαθός , ἐκτρέπω γάρ ὁ ἐκεῖνος ἀβελτηρία καί σκαιότης , πάντῃ διαφθείρω καί πρόσω κακία ἥκω καί σφεῖς κολάζω · εἰ δέ ἐθέλω . χρή αὐτός ἀφίημι ὁ πατήρ τε καί ὁ διδάσκαλος ἔρχομαι σύν ὁ γύναιον καί ὁ συμπαίζω παιδάριον εἰς ὁ γυναικωνῖτις ἤ ὁ σκυτεῖον ἤ ὁ κναφεῖον , ἵνα ὁ τέλειος λαμβάνω · καί οὗτος λέγω πείθω .
origenes.contra-celsum 3.56
Ὅρα δὴ καὶ ἐν τούτοις , τίνα τρόπον διασύρων τοὺς παρ᾿ ἡμῖν διδάσκοντας τὸν λόγον καὶ ἐπὶ τὸν τῶν ὅλων δημιουργὸν παντὶ τρόπῳ τὴν ψυχὴν ἀναβιβάζειν πειρωμένους , παριστάντας δὲ καὶ ὡς χρὴ μὲν τῶν αἰσθητῶν καὶ προσκαίρων καὶ βλεπομένων πάντων καταφρονεῖν πάντα δὲ πράττειν ὑπὲρ τοῦ τυχεῖν τῆς τοῦ θεοῦ κοινωνίας καὶ τῆς τῶν νοητῶν καὶ ἀοράτων θεωρίας καὶ μακαρίας μετὰ θεοῦ καὶ τῶν οἰκείων τοῦ θεοῦ διεξαγωγῆς , παραβάλλει αὐτοὺς τοῖς κατὰ τὰς οἰκίας ἐριουργοῖς καὶ τοῖς σκυτοτόμοις καὶ τοῖς κναφεῦσι καὶ τοῖς ἀγροικοτάτοις τῶν ἀνθρώπων , ἐπὶ τὰ φαῦλα προκαλουμένους παῖδας κομιδῇ νηπίους καὶ γύναια . ἵν᾿ ἀποστῶσι μὲν πατρὸς καὶ διδασκάλων αὐτοῖς δὲ ἕπωνται . τίνος γὰρ πατρὸς σωφρονοῦντος ἢ τίνων διδασκάλων σεμνότερα διδασκόντων ἀφίσταμεν τοὺς παῖδας καὶ τὰ γύναια , παραστησάτω ὁ Κέλσος καὶ ἀντιπαραβαλέτω ἐπὶ τῶν προσιόντων τῷ λόγῳ ἡμῶν παίδων καὶ γυναίων , πότερά τινα ὧν ἤκουν βελτίονα τῶν ἡμετέρων . καὶ τίνα τρόπον καλῶν τινων καὶ σεμνῶν μαθημάτων ἀφιστάντες παῖδας καὶ γύναια ἐπὶ τὰ χείρονα προκαλούμεθα . ἀλλ᾿ οὐχ ἕξει παραστῆσαι τὸ τοιοῦτο καθ᾿ ἡμῶν · τοὐναντίον γὰρ τὰ μὲν γύναια ἀκολασίας καὶ διαστροφῆς τῆς ἀπὸ τῶν συνόντων ἀφίσταμεν καὶ πάσης θεατρομανίας καὶ ὀρχηστομανίας καὶ δεισιδαιμονίας . τοὺς δὲ παῖδας ἄρτι ἡβῶντας καὶ σφριγῶντας ταῖς περὶ τὰ ἀφροδίσια ὀρέξεσι σωφρονίζομεν , παρατιθέντες οὐ μόνον τὸ ἐν τοῖς ἁμαρτανομένοις αἰσχρὸν ἀλλὰ καὶ ἐν οἷς ἔσται διὰ τὰ τοιαῦτα ἡ τῶν φαύλων ψυχὴ , καὶ οἵας τίσει δίκας καὶ ὡς κολασθήσεται .
Lemmas: ὁράω δή καί ἐν οὗτος , τίς τρόπος διασύρω ὁ παρά ἐγώ διδάσκω ὁ λόγος καί ἐπί ὁ ὁ ὅλος δημιουργός πᾶς τρόπος ὁ ψυχή ἀναβιβάζω πειράω , παρίστημι δέ καί ὡς χρή μέν ὁ αἰσθητός καί πρόσκαιρος καί βλέπω πᾶς καταφρονέω πᾶς δέ πράσσω ὑπέρ ὁ τυγχάνω ὁ ὁ θεός κοινωνία καί ὁ ὁ νοητός καί ἀόρατος θεωρία καί μακάριος μετά θεός καί ὁ οἰκεῖος ὁ θεός διεξαγωγή , παραβάλλω αὐτός ὁ κατά ὁ οἰκία ἐριουργός καί ὁ σκυτότομος καί ὁ κναφεύς καί ὁ ἄγροικος ὁ ἄνθρωπος , ἐπί ὁ φαῦλος προκαλέω παῖς κομιδῇ νήπιος καί γύναιον . ἵνα ἀφίστημι μέν πατήρ καί διδάσκαλος αὐτός δέ ἕπομαι . τίς γάρ πατήρ σωφρονέω ἤ τίς διδάσκαλος σεμνός διδάσκω ἀφίστημι ὁ παῖς καί ὁ γύναιον , παρίστημι ὁ ξελσυς καί ἀντιπαραβάλλω ἐπί ὁ προσέρχομαι ὁ λόγος ἐγώ παῖς καί γύναιον , πότερος τις ὅς ἀκέω ἀγαθός ὁ ἡμέτερος . καί τίς τρόπος καλός τις καί σεμνός μάθημα ἀφίστημι παῖς καί γύναιον ἐπί ὁ κακός προκαλέω . ἀλλά οὐ ἔχω παρίστημι ὁ τοιοῦτος κατά ἐγώ · ἐναντίος γάρ ὁ μέν γύναιον ἀκολασία καί διαστροφή ὁ ἀπό ὁ σύνειμι ἀφίστημι καί πᾶς θεατρομανία καί ὀρχηστομανία καί δεισιδαιμονία . ὁ δέ παῖς ἄρτι ἡβάω καί σφριγάω ὁ περί ὁ ἀφροδίσιος ὄρεξις σωφρονίζω , παρατίθημι οὐ μόνος ὁ ἐν ὁ ἁμαρτάνω αἰσχρός ἀλλά καί ἐν ὅς εἰμί διά ὁ τοιοῦτος ὁ ὁ φαῦλος ψυχή , καί οἷος τίνω δίκη καί ὡς κολάζω .
origenes.contra-celsum 3.57
Τίνας δὲ διδασκάλους λέγομεν ληρεῖν καὶ ἀποπλήκτους εἶναι , ὑπὲρ ὧν ὁ Κέλσος ἵσταται ὡς διδασκόντων τὰ κρείττονα ; εἰ μὴ ἄρα καλοὺς οἴεται διδασκάλους γυναίων καὶ μὴ ληροῦντας τοὺς ἐπὶ δεισιδαιμονίαν καὶ τὰς ἀκολάστους θέας προκαλουμένους , ἔτι δὲ καὶ μὴ ἀποπλήκτους εἶναι τοὺς ἄγοντας καὶ φέροντας τοὺς νέους ἐπὶ πάντα , ὅσα ἴσμεν ἀτάκτως ὑπ᾿ αὐτῶν πολλαχοῦ γινόμενα . ἡμεῖς μὲν οὖν καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν φιλοσόφων δογμάτων ὅση δύναμις προκαλούμεθα ἐπὶ τὴν καθ᾿ ἡμᾶς θεοσέβειαν , τὸ ἐξαίρετον καὶ τὸ εἰλικρινὲς αὐτῆς παριστάντες , ἐπεὶ δὲ δι᾿ ὧν ἔλεγεν ὁ Κέλσος παρέστησε τοῦτο μὲν ἡμᾶς μὴ ποιεῖν μόνους δὲ τοὺς ἀνοήτους καλεῖν , εἴποιμεν ἂν πρὸς αὐτόν · εἰ μὲν ἐνεκάλεις ἡμῖν ὡς ἀφιστᾶσι φιλοσοφίας τοὺς ἤδη προκατειλημμένους ἐν αὐτῇ , ἀλήθειαν μὲν οὐκ ἂν ἔφασκες . πιθανότητα δ᾿ ἂν εἶχέ σου ὁ λόγος · νυνὶ δὲ λέγων ἡμᾶς ἀφιστᾶν διδασκάλων τοὺς προσιόντας ἀγαθῶν , παράστησον τοὺς διδασκάλους ἄλλους παρὰ ποὺς φιλοσοφίας διδασκάλους ἢ τοὺς κατά τι τῶν χρησίμων πεποιημένους . ἀλλ᾿ οὐδὲν ἕξει τοιοῦτον δεικνύναι . μακαρίους δὲ ἔσεσθαι ἐπαγγελλόμεθα μετὰ παῤῥησίας καὶ οὐ κρύβδην τοὺς ζῶντας κατὰ τὸν τοῦ θεοῦ λόγον καὶ πάντα εἰς ἐκεῖνον ἀφορῶντας καὶ ὡς ἐπὶ θεοῦ θεατοῦ πᾶν ὅ τι ποτ᾿ οὖν ἐπιτελοῦντας . ἆρ᾿ οὖν ταῦτα ἐριουργῶν καὶ σκυτοτόμων καὶ κναφέων καὶ ἀπαιδευτοτάτων ἀγροίκων ἐστὶ μαθήματα ; ἀλλὰ τοῦτο δεικνύναι οὐ δυνήσεται .
Lemmas: τίς δέ διδάσκαλος λέγω ληρέω καί ἀπόπληκτος εἰμί , ὑπέρ ὅς ὁ ξελσυς ἵστημι ὡς διδάσκω ὁ κρατύς ; εἰ μή ἄρα καλός οἴομαι διδάσκαλος γύναιον καί μή ληρέω ὁ ἐπί δεισιδαιμονία καί ὁ ἀκόλαστος θέα προκαλέω , ἔτι δέ καί μή ἀπόπληκτος εἰμί ὁ ἄγω καί φέρω ὁ νέος ἐπί πᾶς , ὅσος οἶδα ἄτακτος ὑπό αὐτός πολλαχοῦ γίγνομαι . ἐγώ μέν οὖν καί ὁ ἀπό ὁ φιλόσοφος δόγμα ὅσος δύναμις προκαλέω ἐπί ὁ κατά ἐγώ θεοσέβεια , ὁ ἐξαιρετός καί ὁ εἰλικρινής αὐτός παρίστημι , ἐπεί δέ διά ὅς λέγω ὁ ξελσυς παρίστημι οὗτος μέν ἐγώ μή ποιέω μόνος δέ ὁ ἀνόητος καλέω , λέγω ἄν πρός αὐτός · εἰ μέν ἐγκαλέω ἐγώ ὡς ἀφίστημι φιλοσοφία ὁ ἤδη προκαταλαμβάνω ἐν αὐτός , ἀλήθεια μέν οὐ ἄν φάσκω . πιθανότης δέ ἄν ἔχω σύ ὁ λόγος · νυνί δέ λέγω ἐγώ ἀφίστημι διδάσκαλος ὁ προσέρχομαι ἀγαθός , παρίστημι ὁ διδάσκαλος ἄλλος παρά πούς φιλοσοφία διδάσκαλος ἤ ὁ κατά τις ὁ χρήσιμος ποιέω . ἀλλά οὐδείς ἔχω τοιοῦτος δείκνυμι . μακάριος δέ εἰμί ἐπαγγέλλω μετά παρρησία καί οὐ κρύβδην ὁ ζάω κατά ὁ ὁ θεός λόγος καί πᾶς εἰς ἐκεῖνος ἀφοράω καί ὡς ἐπί θεός θεατής πᾶς ὅς τις ποτέ οὖν ἐπιτελέω . ἆρα οὖν οὗτος ἐριουργός καί σκυτότομος καί κναφεύς καί ἀπαίδευτος ἄγροικος εἰμί μάθημα ; ἀλλά οὗτος δείκνυμι οὐ δύναμαι .
origenes.contra-celsum 3.59
Εἶτα μετὰ ταῦτα αἰσθόμενος ἑαυτοῦ ὁ Κέλσος πικρότερον ἡμῖν λοιδορησαμένου ὡσπερεὶ ἀπολογούμενος τοιαῦτά φησιν · ὅτι δὲ οὐδὲν πικρότερον ἐπαιτιῶμαι ἢ ἐφ᾿ ὅσον ἡ ἀλήθεια βιάζεται , τεκμαιρέσθω καὶ τοῖσδέ τις , οἱ μὲν γὰρ εἰς τὰς ἄλλας τελετὰς καλοῦντες προκηρύττουσι τάδε · ὅστις χεῖρας καθαρὸς καὶ φωνὴν συνετὸς , καὶ αὖθις ἕτεροι · ὅστις ἁγνὸς ἀπὸ παντὸς μύσους , καὶ ὅτῳ ἡ ψυχὴ οὐδὲν σύνοιδε κακὸν , καὶ ὅτῳ εὖ καὶ δικαίως βεβίωται , καὶ ταῦτα προκηρύττουσιν οἱ καθάρσια ἁμαρτημάτων ὑπισχνούμενοι , ἐπακούσωμεν δὲ τίνας ποτὲ οὗτοι καλοῦσιν · ὅστις , φασὶν , ἁμαρτωλὸς , ὅστις ἀσύνετος , ὅστις νήπιος , καὶ ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν ὅστις κακοδαίμων , τοῦτον ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ δέξεται , τὸν ἁμαρτωλὸν ἆρα οὐ τοῦτον λέγετε , τὸν ἄδικον καὶ κλέπτην καὶ τοιχωρύχον καὶ φαρμακέα καὶ ἱερόσυλον καὶ τυμβωρύχον ; τίνας ἂν ἄλλους προκηρύττων λῃστὴς ἐκάλεσε ; καὶ πρὸς ταῦτα δέ φαμεν οτι οὐ ταὐτόν ἐστι νοσοῦντας τὴν ψυχὴν ἐπὶ θεραπείαν καλεῖν καὶ ὑγιαίνοντας ἐπὶ τὴν τῶν θειοτέρων γνῶσιν καὶ ἐπιστήμην , καὶ ἡμεῖς δὲ ἀμφότερα ταῦτα γινώσκοντες , κατ᾿ ἀρχὰς μὲν προκαλούμενοι ἐπὶ τὸ θεραπευθῆναι τοὺς ἀνθρώπους προτρέπομεν τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἥκειν ἐπὶ τοὺς διδάσκοντας λόγους μὴ ἁμαρτάνειν καὶ τοὺς ἀσυνέτους ἐπὶ τοὺς ἐμποιοῦντας σύνεσιν καὶ τοὺς νηπίους εἰς τὸ ἀναβαίνειν φρονήματι ἐπὶ τὸν ἄνδρα καὶ τοὺς ἁπλῶς κακοδαίμονας ἐπὶ εὐδαιμονίαν ἢ , ὅπερ κυριώτερόν ἐστιν εἰπεῖν , ἐπὶ μακαριότητα , ἐπὰν δ᾿ οἱ προκόπτοντες τῶν προτραπέντων παραστήσωσι τὸ κεκαθάρθαι ὑπὸ τοῦ λόγου καὶ ὅση δύναμις βέλτιον βεβιωκέναι , τὸ τηνικάδε καλοῦμεν αὐτοὺς ἐπὶ τὰς παρ᾿ ἡμῖν τελετάς · „ σοφίαν γὰρ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις “ .
Lemmas: εἶτα μετά οὗτος αἰσθάνομαι ἑαυτοῦ ὁ ξελσυς πικρός ἐγώ λοιδορέω ὡσπερεί ἀπολογέομαι τοιοῦτος φημί · ὅτι δέ οὐδείς πικρός ἐπαιτιάομαι ἤ ἐπί ὅσος ὁ ἀλήθεια βιάζω , τεκμαίρομαι καί ὅδε τις , ὁ μέν γάρ εἰς ὁ ἄλλος τελετή καλέω προκηρύσσω ὅδε · ὅστις χείρ καθαρός καί φωνή συνετός , καί αὖθις ἕτερος · ὅστις ἁγνός ἀπό πᾶς μύσος , καί ὅστις ὁ ψυχή οὐδείς σύνοιδα κακός , καί ὅστις εὖ καί δίκαιος βιόω , καί οὗτος προκηρύσσω ὁ καθάρσιος ἁμάρτημα ὑπισχνέομαι , ἐπακούω δέ τίς ποτέ οὗτος καλέω · ὅστις , φημί , ἁμαρτωλός , ὅστις ἀσύνετος , ὅστις νήπιος , καί ὡς ἁπλῶς λέγω ὅστις κακοδαίμων , οὗτος ὁ βασιλεία ὁ θεός δέχομαι , ὁ ἁμαρτωλός ἆρα οὐ οὗτος λέγω , ὁ ἄδικος καί κλέπτης καί τοιχωρύχος καί φαρμακεύς καί ἱερόσυλος καί τυμβωρύχος ; τίς ἄν ἄλλος προκηρύσσω λῃστής καλέω ; καί πρός οὗτος δέ φημί ὅτι οὐ αὐτός εἰμί νοσέω ὁ ψυχή ἐπί θεραπεία καλέω καί ὑγιαίνω ἐπί ὁ ὁ θεῖος γνῶσις καί ἐπιστήμη , καί ἐγώ δέ ἀμφότερος οὗτος γιγνώσκω , κατά ἀρχή μέν προκαλέω ἐπί ὁ θεραπεύω ὁ ἄνθρωπος προτρέπω ὁ ἁμαρτωλός ἥκω ἐπί ὁ διδάσκω λόγος μή ἁμαρτάνω καί ὁ ἀσύνετος ἐπί ὁ ἐμποιέω σύνεσις καί ὁ νήπιος εἰς ὁ ἀναβαίνω φρόνημα ἐπί ὁ ἀνήρ καί ὁ ἁπλῶς κακοδαίμων ἐπί εὐδαιμονία ἤ , ὅς κύριος εἰμί λέγω , ἐπί μακαριότης , ἐπάν δέ ὁ προκόπτω ὁ προσράπτω παρίστημι ὁ κακαθέρω ὑπό ὁ λόγος καί ὅσος δύναμις ἀγαθός βιόω , ὁ τηνικάδε καλέω αὐτός ἐπί ὁ παρά ἐγώ τελετή · „ σοφία γάρ λαλέω ἐν ὁ τέλειος “ .
origenes.contra-celsum 3.60
Καὶ διδάσκοντες „ ὅτι εἰς κακότεχνον ψυχὴν οὐκ εἰσελεύσεται σοφία οὐδὲ κατοικήσει ἐν σώματι κατάχρεῳ ἁμαρτίας “ φαμέν · ὅστις χεῖρας καθαρὸς καὶ διὰ τοῦτ᾿ ἐπαίρων „ χεῖρας ὁσίους “ τῷ θεῷ καὶ παρὰ τὸ διηρμένα καὶ οὐράνια ἐπιτελεῖν δύναται λέγειν · „ ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινὴ “ , ἡκέτω πρὸς ἡμᾶς · καὶ οστις φωνὴν συνετὸς τῷ μελετᾶν τὸν νόμον κυρίου „ ἡμέρας καὶ νυκτὸς “ καὶ τῷ „ διὰ τὴν ἕξιν τὰ αἰσθητήρια γεγυμνασμένα “ ἐσχηκέναι „ πρὸς διάκρισιν καλοῦ τε καὶ κακοῦ “ μὴ ὀκνείτω προσιέναι στερεαῖς λογικαῖς τροφαῖς καὶ ἁρμοζούσαις ἀθληταῖς εὐσεβείας καὶ πάσης ἀρετῆς , ἐπεὶ δὲ καὶ „ ἡ χάρις “ τοῦ θεοῦ ἐστι „ μετὰ πάντων τῶν ἐν ἀφθαρσίᾳ ἀγαπώντων “ τὸν διδάσκαλον τῶν τῆς ἀθανασίας μαθημάτων , ὅστις ἁγνὸς οὐ μόνον ἀπὸ παντὸς μύσους ἀλλὰ καὶ τῶν ἐλαττόνων εἶναι νομιζομένων ἁμαρτημάτων , θαῤῥῶν μυείσθω τὰ μόνοις ἁγίοις καὶ καθαροῖς εὐλόγως παραδιδόμενα μυστήρια τῆς κατὰ Ἰησοῦν θεοσεβείας , ὁ μὲν οὖν Κέλσου μύστης φησίν · ὅτῳ οὐδὲν ἡ ψυχὴ σύνοιδε κακὸν , ἡκέτω · ὁ δὲ κατὰ τὸν Ἰησοῦν μυσταγωγῶν τῷ θεῷ τοῖς κεκαθαρμένοις τὴν ψυχὴν ἐρεῖ · ὅτῳ πολλῷ χρόνῳ ἡ ψυχὴ οὐδὲν σύνοιδε κακὸν , καὶ μάλιστα ἀφ᾿ οὗ προσελήλυθε τῇ τοῦ λόγου θεραπείᾳ , οὗτος καὶ τῶν κατ᾿ ἰδίαν λελαλημένων ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ τοῖς γνησίοις μαθηταῖς ἀκουέτω , οὐκοῦν καὶ ἐν οἷς ἀντιπαρατίθησι τὰ τῶν μυούντων ἐν Ἕλλησι τοῖς διδάσκουσι τὰ τοῦ Ἰησοῦ οὐκ οἶδε διαφορὰν καλουμένων ἐπὶ μὲν θεραπείαν φαύλων ἐπὶ δὲ τὰ μυστικώτερα τῶν ἤδη καθαρωτάτων .
Lemmas: καί διδάσκω „ ὅτι εἰς κακότεχνος ψυχή οὐ εἰσέρχομαι σοφία οὐδέ κατοικέω ἐν σῶμα κατάχρεος ἁμαρτία “ φημί · ὅστις χείρ καθαρός καί διά οὗτος ἐπαίρω „ χείρ ὅσιος “ ὁ θεός καί παρά ὁ διαίρω καί οὐράνιος ἐπιτελέω δύναμαι λέγω · „ ἔπαρσις ὁ χείρ ἐγώ θυσία ἑσπερινός “ , ἥκω πρός ἐγώ · καί ὅστις φωνή συνετός ὁ μελετάω ὁ νόμος κύριος „ ἡμέρα καί νύξ “ καί ὁ „ διά ὁ ἕξις ὁ αἰσθητήριον γυμνάζω “ ἔχω „ πρός διάκρισις καλός τε καί κακός “ μή ὀκνέω προσέρχομαι στερεός λογικός τροφή καί ἁρμόζω ἀθλητής εὐσέβεια καί πᾶς ἀρετή , ἐπεί δέ καί „ ὁ χάρις “ ὁ θεός εἰμί „ μετά πᾶς ὁ ἐν ἀφθαρσία ἀγαπάω “ ὁ διδάσκαλος ὁ ὁ ἀθανασία μάθημα , ὅστις ἁγνός οὐ μόνος ἀπό πᾶς μύσος ἀλλά καί ὁ ἐλαχύς εἰμί νομίζω ἁμάρτημα , θαρσέω μυάω ὁ μόνος ἅγιος καί καθαρός εὔλογος παραδίδωμι μυστήριον ὁ κατά Ἰησοῦς θεοσέβεια , ὁ μέν οὖν ξελσυς μύστης φημί · ὅστις οὐδείς ὁ ψυχή σύνοιδα κακός , ἥκω · ὁ δέ κατά ὁ Ἰησοῦς μυσταγωγέω ὁ θεός ὁ καθαρ́ω ὁ ψυχή λέγω · ὅστις πολύς χρόνος ὁ ψυχή οὐδείς σύνοιδα κακός , καί μάλα ἀπό ὅς προσέρχομαι ὁ ὁ λόγος θεραπεία , οὗτος καί ὁ κατά ἴδιος λαλέω ὑπό ὁ Ἰησοῦς ὁ γνήσιος μαθητής ἀκούω , οὐκοῦν καί ἐν ὅς ἀντιπαρατίθημι ὁ ὁ μυέω ἐν Ἕλλην ὁ διδάσκω ὁ ὁ Ἰησοῦς οὐ οἶδα διαφορά καλέω ἐπί μέν θεραπεία φαῦλος ἐπί δέ ὁ μυστικός ὁ ἤδη καθαρός .
origenes.contra-celsum 3.61
Οὐκ ἐπὶ μυστήρια οὖν καὶ κοινωνίαν σοφίας „ ἐν μυστηρίῳ “ ἀποκεκρυμμένης , „ ἣν προώρισεν ὁ θεὸς πρὸ τῶν αἰώνων εἰς δόξαν “ τῶν δικαίων ἑαυτοῦ , καλοῦμεν τὸν ἄδικον καὶ κλέπτην καὶ τοιχωρύχον καὶ φαρμακέα καὶ ἱερόσυλον καὶ τυμβωρύχον καὶ ὅσους ἂν ἄλλους δεινοποιῶν ὁ Κέλσος ὀνομάσαι , ἀλλ᾿ ἐπὶ θεραπείαν , ἔστι γὰρ ἐν τῇ τοῦ λόγου θειότητι ἄλλα μὲν τὰ θεραπευτικὰ τῶν „ κακῶς “ ἐχόντων βοηθήματα , περὶ ὧν εἶπεν ὁ λόγος τό · „ οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ ἀλλ᾿ οἱ κακῶς ἔχοντες . “ ἄλλα δὲ τὰ τοῖς καθαροῖς ψυχὴν καὶ σῶμα παραδεικνύντα „ ἀποκάλυψιν μυστηρίου , χρόνοις αἰωνίοις σεσιγημένου φανερωθέντος δὲ νῦν διά τε γραφῶν προφητικῶν “ καὶ „ τῆς ἐπιφανείας τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , “ ἑκάστῳ τῶν τελείων ἐπιφαινομένης καὶ φωτιζούσης εἰς ἀψευδῆ γνῶσιν τῶν πραγμάτων τὸ ἡγεμονικόν , ἐπεὶ δὲ δεινοποιῶν τὰ καθ᾿ ἡμῶν ἐγκλήματα ἐπιφέρει οἷς ὠνόμασεν ἐν ἀνθρώποις μιαρωτάτοις τὸ τίνας ἄλλους προκηρύττων λῃστὴς ἐκάλεσε ; καὶ πρὸς τοῦτο φήσομεν ὅτι λῃστὴς μὲν τοὺς τοιούτους καλεῖ , χρώμενος αὐτῶν τῇ πονηρίᾳ κατ᾿ ἀνθρώπων , οὓς φονεύειν καὶ συλᾶν βούλεται · Χριστιανὸς δὲ κἂν καλῇ οὓς ὁ λῃστὴς καλεῖ , διάφορον κλῆσιν αὐτοὺς καλεῖ , ἵν᾿ αὐτῶν καταδήσῃ „ τὰ τραύματα “ τῷ λόγῳ καὶ ἐπιχέῃ τῇ φλεγμαινούσῃ ἐν κακοῖς ψυχῇ τὰ ἀπὸ τοῦ λόγου φάρμακα , ἀνάλογον οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ καὶ μαλάγματι καὶ τοῖς λοιποῖς ἀπὸ ἰατρικῆς ψυχῆς βοηθήμασιν .
Lemmas: οὐ ἐπί μυστήριον οὖν καί κοινωνία σοφία „ ἐν μυστήριον “ ἀποκρύπτω , „ ὅς προορίζω ὁ θεός πρό ὁ αἰών εἰς δόξα “ ὁ δίκαιος ἑαυτοῦ , καλέω ὁ ἄδικος καί κλέπτης καί τοιχωρύχος καί φαρμακεύς καί ἱερόσυλος καί τυμβωρύχος καί ὅσος ἄν ἄλλος δεινοποιέω ὁ ξελσυς ὀνομάζω , ἀλλά ἐπί θεραπεία , εἰμί γάρ ἐν ὁ ὁ λόγος θειότης ἄλλος μέν ὁ θεραπευτικός ὁ „ κακός “ ἔχω βοήθημα , περί ὅς λέγω ὁ λόγος ὁ · „ οὐ χρεία ἔχω ὁ ἰσχύω ἰατρός ἀλλά ὁ κακός ἔχω . “ ἄλλος δέ ὁ ὁ καθαρός ψυχή καί σῶμα παραδείκνυμι „ ἀποκάλυψις μυστήριον , χρόνος αἰώνιος σιγάω φανερόω δέ νῦν διά τε γραφή προφητικός “ καί „ ὁ ἐπιφάνεια ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , “ ἕκαστος ὁ τέλειος ἐπιφαίνω καί φωτίζω εἰς ἀψευδής γνῶσις ὁ πρᾶγμα ὁ ἡγεμονικός , ἐπεί δέ δεινοποιέω ὁ κατά ἐγώ ἔγκλημα ἐπιφέρω ὅς ὀνομάζω ἐν ἄνθρωπος μιαρός ὁ τίς ἄλλος προκηρύσσω λῃστής καλέω ; καί πρός οὗτος φημί ὅτι λῃστής μέν ὁ τοιοῦτος καλέω , χράω αὐτός ὁ πονηρία κατά ἄνθρωπος , ὅς φονεύω καί συλάω βούλομαι · Χριστιανός δέ ἐάν καλέω ὅς ὁ λῃστής καλέω , διάφορος κλῆσις αὐτός καλέω , ἵνα αὐτός καταδέω „ ὁ τραῦμα “ ὁ λόγος καί ἐπιχέω ὁ φλεγμαίνω ἐν κακός ψυχή ὁ ἀπό ὁ λόγος φάρμακον , ἀνάλογος οἶνος καί ἔλαιον καί μάλαγμα καί ὁ λοιπός ἀπό ἰατρικός ψυχή βοήθημα .
origenes.contra-celsum 3.64
Ἐπεὶ δέ φησι καὶ τό · τίς οὖν αὕτη ποτὲ ἡ τῶν ἁμαρτωλῶν προτίμησις ; καὶ ὅμοια τούτοις ἐπιφέρει , ἀποκρινούμεθα ὅτι καθάπαξ μὲν ἁμαρτωλὸς οὐ προτιμᾶται τοῦ μὴ ἁμαρτωλοῦ · ἔστι δ᾿ ὅτε ἁμαρτωλὸς συναισθόμενος τῆς ἰδίας ἁμαρτίας καὶ διὰ τοῦτο πρὸς τὸ μετανοεῖν πορευόμενος ἐπὶ τοῖς ἡμαρτημένοις ταπεινὸς προτιμᾶται τοῦ ἔλαττον μὲν νομιζομένου εἶναι ἁμαρτωλοῦ , οὐκ οἰομένου δ᾿ αὐτὸν ἁμαρτωλὸν ἀλλ᾿ ἐπαιρομένου ἐπί τισιν , οἷς δοκεῖ συνειδέναι ἑαυτῷ κρείττοσι , καὶ πεφυσιωμένου ἐπ᾿ αὐτοῖς . καὶ τοῦτο δηλοῖ τοῖς βουλομένοις εὐγνωμόνως ἐντυγχάνειν τοῖς εὐαγγελίοις ἡ περὶ τοῦ εἰπόντος τελώνου παραβολή · „ ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ “ καὶ περὶ τοῦ καυχησαμένου μετά τινος μοχθηροῦ οἰήματος Φαρισαίου καὶ φήσαντος · „ εὐχαριστῶ σοι , ὅτι οὐκ εἰμὶ ὡς οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων , ἅρπαγες , ἄδικοι , μοιχοὶ , ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης . “ ἐπιφέρει γὰρ ὁ Ἰησοῦς τῷ περὶ ἀμφοτέρων λόγῳ τὸ „ κατέβη οὗτος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ δεδικαιωμένος παρ᾿ ἐκεῖνον · ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται , καὶ πᾶς ὁ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται . “ οὐ βλασφημοῦμεν οὖν τὸν θεὸν οὐδὲ καταψευδόμεθα , διδάσκοντες πάνθ᾿ ὁντινοῦν συναισθέσθαι τῆς ἀνθρωπίνης βραχύτητος ὡς πρὸς τὴν τοῦ θεοῦ μεγαλειότητα καὶ ἀεὶ αἰτεῖν ἀπ᾿ ἐκείνου τὸ ἐνδέον τῇ φύσει ἡμῶν , τοῦ μόνου ἀναπληροῦν τὰ ἐλλιπῆ ἡμῖν δυναμένου .
Lemmas: ἐπεί δέ φημί καί ὁ · τίς οὖν οὗτος ποτέ ὁ ὁ ἁμαρτωλός προτίμησις ; καί ὅμοιος οὗτος ἐπιφέρω , ἀποκρίνω ὅτι καθάπαξ μέν ἁμαρτωλός οὐ προτιμάω ὁ μή ἁμαρτωλός · εἰμί δέ ὅτε ἁμαρτωλός συναισθάνομαι ὁ ἴδιος ἁμαρτία καί διά οὗτος πρός ὁ μετανοέω πορεύω ἐπί ὁ ἁμαρτάνω ταπεινός προτιμάω ὁ ἐλαχύς μέν νομίζω εἰμί ἁμαρτωλός , οὐ οἴομαι δέ αὐτός ἁμαρτωλός ἀλλά ἐπαίρω ἐπί τις , ὅς δοκέω σύνοιδα ἑαυτοῦ κρατύς , καί φυσιόω ἐπί αὐτός . καί οὗτος δηλόω ὁ βούλομαι εὐγνώμων ἐντυγχάνω ὁ εὐαγγέλιον ὁ περί ὁ λέγω τελώνης παραβολή · „ ἱλάσκομαι ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός “ καί περί ὁ καυχάομαι μετά τις μοχθηρός οἴημα Φαρισαῖος καί φημί · „ εὐχαριστέω σύ , ὅτι οὐ εἰμί ὡς ὁ λοιπός ὁ ἄνθρωπος , ἅρπαξ , ἄδικος , μοιχός , ἤ καί ὡς οὗτος ὁ τελώνης . “ ἐπιφέρω γάρ ὁ Ἰησοῦς ὁ περί ἀμφότερος λόγος ὁ „ καταβαίνω οὗτος εἰς ὁ οἶκος αὐτός δικαιόω παρά ἐκεῖνος · ὅτι πᾶς ὁ ὑψόω ἑαυτοῦ ταπεινόω , καί πᾶς ὁ ταπεινόω ἑαυτοῦ ὑψόω . “ οὐ βλασφημέω οὖν ὁ θεός οὐδέ καταψεύδομαι , διδάσκω πᾶς ὅστις συναισθάνομαι ὁ ἀνθρώπινος βραχύτης ὡς πρός ὁ ὁ θεός μεγαλειότης καί ἀεί αἰτέω ἀπό ἐκεῖνος ὁ ἐνδέω ὁ φύσις ἐγώ , ὁ μόνος ἀναπληρόω ὁ ἐλλιπής ἐγώ δύναμαι .
origenes.contra-celsum 3.65
Οἴεται δ᾿ ὅτι τοιαῦτα εἰς προτροπὴν τῶν ἁμαρτανόντων φαμὲν ὡς μηδένα ἄνδρα τῷ ὄντι χρηστὸν καὶ δίκαιον προσάγεσθαι δυνάμενοι , καὶ ὅτι διὰ τοῦτο τοῖς ἀνοσιωτάτοις καὶ ἐξωλεστάτοις τὰς πύλας ἀνοίγομεν . ἡμεῖς δὲ , εἴ τις κατανοήσαι ἡμῶν εὐγνωμόνως τὸ ἄθροισμα , πλείονας ἔχομεν παραστῆσαι τοὺς οὐκ ἀπὸ χαλεποῦ πάνυ βίου , ἤπερ τοὺς ἀπὸ ἐξωλεστάτων ἁμαρτημάτων ἐπιστρέψαντας . καὶ γὰρ πεφύκασιν οἱ τὰ κρείττονα ἑαυτοῖς συνεγνωκότες , εὐχόμενοι ἀληθῆ εἶναι τὰ κηρυσσόμενα περὶ τῆς ὑπὸ θεοῦ τοῖς κρείττοσιν ἀμοιβῆς , ἑτοιμότερον συγκατατίθεσθαι τοῖς λεγομένοις παρὰ τοὺς πάνυ μοχθηρῶς βεβιωκότας , ἀπ᾿ αὐτοῦ τοῦ συνειδότος κωλυομένους παραδέξασθαι ὅτι κολασθήσονται ὑπο τοῦ ἐπὶ πᾶσι δικαστοῦ κολάσει . ἥτις πρέποι ἂν τῷ τὰ τοσαῦτα ἡμαρτηκότι καὶ οὐ παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον προσάγοιτο ὑπὸ τοῦ ἐπὶ πᾶσι δικαστοῦ . ἔσθ᾿ ὅτε δὲ κἂν πάνυ ἐξώλεις παραδέξασθαι βούλωνται τὸν λόγον τὸν περὶ κολάσεως , διὰ τὴν ἐπὶ τῇ μετανοίᾳ ἐλπίδα ἐπιμόνως βεβαμμένοι κωλύονται ἀπὸ τῆς πρὸς τὸ ἁμαρτάνειν συνηθείας , ὡσπερεὶ δευσοποιηθέντες ἀπὸ τῆς κακίας καὶ μηκέτι δυνάμενοι ἀπ᾿ αὐτῆς ἀποστῆναι εὐχερῶς ἐπὶ τὸν καθεστηκότα καὶ τὸν κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον βίον . τοῦτο δὲ καὶ ὁ Κέλσος ἐννοήσας οὐκ οἶδ᾿ ὅπως λέγει ἐν τοῖς ἑξῆς τοιαῦτα · καὶ μὴν παντί που δῆλον ὅτι τοὺς μὲν ἁμαρτάνειν πεφυκότας τε καὶ εἰθισμένους οὐδεὶς ἂν οὐδὲ κολάζων πάντῃ μεταβάλοι . μήτι γε ἐλεῶν · φύσιν γὰρ ἀμεῖψαι τελέως παγχάλεπον · οἱ δ᾿ ἀναμάρτητοι βελτίους κοινωνοὶ βίου .
Lemmas: οἴομαι δέ ὅτι τοιοῦτος εἰς προτροπή ὁ ἁμαρτάνω φημί ὡς μηδείς ἀνήρ ὁ εἰμί χρηστός καί δίκαιος προσάγω δύναμαι , καί ὅτι διά οὗτος ὁ ἀνόσιος καί ἐξώλης ὁ πύλη ἀνοίγνυμι . ἐγώ δέ , εἰ τις κατανοέω ἐγώ εὐγνώμων ὁ ἄθροισμα , πολύς ἔχω παρίστημι ὁ οὐ ἀπό χαλεπός πάνυ βίος , ἤ ὁ ἀπό ἐξώλης ἁμάρτημα ἐπιστρέφω . καί γάρ φύω ὁ ὁ κρατύς ἑαυτοῦ συγγιγνώσκω , εὔχομαι ἀληθής εἰμί ὁ κηρύσσω περί ὁ ὑπό θεός ὁ κρατύς ἀμοιβή , ἑτοῖμος συγκατατίθημι ὁ λέγω παρά ὁ πάνυ μοχθηρός βιόω , ἀπό αὐτός ὁ σύνοιδα κωλύω παραδέχομαι ὅτι κολάζω ὑπό ὁ ἐπί πᾶς δικαστής κόλασις . ὅστις πρέπω ἄν ὁ ὁ τοσοῦτος ἁμαρτάνω καί οὐ παρά ὁ ὀρθός λόγος προσάγω ὑπό ὁ ἐπί πᾶς δικαστής . εἰμί ὅτε δέ ἐάν πάνυ ἐξώλης παραδέχομαι βούλομαι ὁ λόγος ὁ περί κόλασις , διά ὁ ἐπί ὁ μετάνοια ἐλπίς ἐπίμονος βάπτω κωλύω ἀπό ὁ πρός ὁ ἁμαρτάνω συνήθεια , ὡσπερεί δευσοποιέω ἀπό ὁ κακία καί μηκέτι δύναμαι ἀπό αὐτός ἀφίστημι εὐχερής ἐπί ὁ καθίστημι καί ὁ κατά ὁ ὀρθός λόγος βίος . οὗτος δέ καί ὁ ξελσυς ἐννοέω οὐ οἶδα ὅπως λέγω ἐν ὁ ἑξῆς τοιοῦτος · καί μήν πᾶς που δῆλος ὅτι ὁ μέν ἁμαρτάνω φύω τε καί ἐθίζω οὐδείς ἄν οὐδέ κολάζω πάντῃ μεταβάλλω . μήτι γε ἐλεέω · φύσις γάρ ἀμείβω τέλειος παγχάλεπος · ὁ δέ ἀναμάρτητος ἀγαθός κοινωνός βίος .
origenes.contra-celsum 3.66
Καὶ ἐν τούτοις δ᾿ ὁ Κέλσος πάνυ μοι ἐσφάλθαι δοκεῖ , μὴ διδοὺς τοῖς ἁμαρτάνειν πεφυκόσι καὶ τοῦτο πράττειν εἰθισμένοις τὴν παντελῆ μεταβολὴν , ὅστις οὐδ᾿ ἀπὸ κολάσεων αὐτοὺς οἴεται θεραπεύεσθαι . σαφῶς γὰρ φαίνεται ὅτι πάντες μὲν ἄνθρωποι πρὸς τὸ ἁμαρτάνειν πεφύκαμεν , ἔνιοι δὲ οὐ μόνον πεφύκασιν ὀλλὰ καὶ εἰθισμένοι εἰσὶν ἁμαρτάνειν · ἀλλ᾿ οὐ πάντες ἄνθρωποι ἀπαράδεκτοί εἰσι τῆς παντελοῦς μεταβολῆς . εἰσὶ γὰρ καὶ κατὰ πᾶσαν φιλοσοφίας αἵρεσιν καὶ κατὰ τὸν θεῖον λόγον οἱ τοσοῦτον μεταβεβληκέναι ἱστορούμενοι , ὥστε αὐτοὺς ἐγκεῖσθαι παράδειγμα τοῦ ἀρίστου βίου . καὶ φέρουσί τινες ἡρώων μὲν τὸν Ἡρακλέα καὶ τὸν Ὀδυσσέα , τῶν δ᾿ ὕστερον τὸν Σωκράτην , τῶν δὲ χθὲς καὶ πρώην γεγονότων τὸν Μουσώνιον . οὐ μόνον οὖν καθ᾿ ἡμᾶς ἐψεύσατο ὁ Κέλσος εἰπὼν παντί που δῆλον εἶναι τοὺς ἁμαρτάνειν πεφυκότας καὶ εἰθισμένους ὑπ᾿ οὐδενὸς ἂν οὐδὲ κολαζομένους πάντῃ ἀχθῆναι πρὸς τὴν εἰς τὸ βέλτιον μεταβολὴν . ἀλλὰ καὶ κατὰ τοὺς γενναίως φιλοσοφήσαντας καὶ μὴ ἀπογνόντας τὴν τῆς ἀρετῆς ἀνάληψιν εἶναι δυνατὸν τοῖς ἀνθρώποις . ἀλλ᾿ εἰ καὶ μὴ μετὰ ἀκριβείας ὅπερ ἐβούλετο παρέστησεν . οὐδὲν ἧττον εὐγνωμόνως αὐτοῦ ἀκούοντες καὶ οὕτως αὐτὸν ἐλέγξομεν οὐχ ὑγιῶς λέγοντα . εἶπε μὲν γάρ · τοὺς πεφυκότας ἁμαρτάνειν καὶ εἰθισμένους οὐδεὶς ἂν οὐδὲ κολάζων πάντῃ μεταβάλοι · καὶ τὸ ἐξακουόμενον ἀπὸ τῆς λέξεως ὡς δυνατὸν ἡμῖν ἀνετρέψαμεν .
Lemmas: καί ἐν οὗτος δέ ὁ ξελσυς πάνυ ἐγώ σφάλλω δοκέω , μή δίδωμι ὁ ἁμαρτάνω φύω καί οὗτος πράσσω ἐθίζω ὁ παντελής μεταβολή , ὅστις οὐδέ ἀπό κόλασις αὐτός οἴομαι θεραπεύω . σαφής γάρ φαίνω ὅτι πᾶς μέν ἄνθρωπος πρός ὁ ἁμαρτάνω φύω , ἔνιοι δέ οὐ μόνος φύω ὀλλͅόν καί ἐθίζω εἰμί ἁμαρτάνω · ἀλλά οὐ πᾶς ἄνθρωπος ἀπαράδεκτος εἰμί ὁ παντελής μεταβολή . εἰμί γάρ καί κατά πᾶς φιλοσοφία αἵρεσις καί κατά ὁ θεῖος λόγος ὁ τοσοῦτος μεταβάλλω ἱστορέω , ὥστε αὐτός ἔγκειμαι παράδειγμα ὁ ἀγαθός βίος . καί φέρω τις ἥρως μέν ὁ Ἡρακλῆς καί ὁ Ὀδυσσεύς , ὁ δέ ὕστερον ὁ Σωκράτης , ὁ δέ χθές καί πρῴην γίγνομαι ὁ Μουσώνιος . οὐ μόνος οὖν κατά ἐγώ ψεύδω ὁ ξελσυς λέγω πᾶς που δῆλος εἰμί ὁ ἁμαρτάνω φύω καί ἐθίζω ὑπό οὐδείς ἄν οὐδέ κολάζω πάντῃ ἄγω πρός ὁ εἰς ὁ ἀγαθός μεταβολή . ἀλλά καί κατά ὁ γενναῖος φιλοσοφέω καί μή ἀπογιγνώσκω ὁ ὁ ἀρετή ἀνάληψις εἰμί δυνατός ὁ ἄνθρωπος . ἀλλά εἰ καί μή μετά ἀκρίβεια ὅς βούλομαι παρίστημι . οὐδείς ἥσσων εὐγνώμων αὐτός ἀκούω καί οὕτως αὐτός ἐλέγχω οὐ ὑγιής λέγω . λέγω μέν γάρ · ὁ φύω ἁμαρτάνω καί ἐθίζω οὐδείς ἄν οὐδέ κολάζω πάντῃ μεταβάλλω · καί ὁ ἐξακούω ἀπό ὁ λέξις ὡς δυνατός ἐγώ ἀνατρέπω .
origenes.contra-celsum 3.67
Εἰκὸς δ᾿ αὐτὸν τοιοῦτον βούλεσθαι δηλοῦν , ὅτι τοὺς πρὸς τὰ τοιάδε ἁμαρτήματα καὶ γινόμενα ὑπὸ τῶν ἐξωλεστάτων οὐ μόνον πεφυκότας ἀλλὰ καὶ εἰθισμένους οὐδεὶς αν οὐδὲ κολάζων πάντῃ μεταβάλοι . καὶ τοῦτο δὲ ψεῦδος ἀπὸ τῆς περί τινων φιλοσοφησάντων ἱστορίας ἀποδείκνυται . τίς γὰρ ἀνθρώπων οὐκ ἂν ἐν τοῖς ἐξωλεστάτοις τάσσοι τὸν ὅπως ποτὲ ὑπομείναντα εἶξαι δεσπότῃ , ἐπὶ τέγους αὐτὸν ἱστάντι , ἵνα πάντα τὸν θέλοντα αὐτὸν καταισχύνειν παραδέξηται ; τοιαῦτα δὲ περὶ τοῦ Φαίδωνος ἱστορεῖται . τίς δὲ τὸν μετὰ αὐλητρίδος καὶ κωμαστῶν τῶν συνασωτευσαμένων εἰσβαλόντα εἰς τὴν τοῦ σεμνοτάτου Ξενοκράτους διατριβὴν , ἵν᾿ ἐνυβρίσῃ ἄνδρα , ὃν καὶ οἱ ἑταῖροι ἐθαύμαζον , οὐ φήσει πάντων μιαρώτατον εἶναι ἀνθρώπων ; ἀλλ᾿ ὅμως ἴσχυσε λόγος καὶ τούτους ἐπιστρέψας ποιῆσαι ἐπὶ τοσοῦτον διαβεβηκέναι ἐν φιλοσοφίᾳ . ὥστε τὸν μὲν ὑπὸ Πλάτωνος κριθῆναι ἄξιον τοῦ τὸν περὶ τῆς ἀθανασίας διεξοδεῦσαι Σωκράτους λόγον καὶ τὴν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ εὐτονίαν αὐτοῦ παραστῆσαι , οὐ φροντίσαντος τοῦ κωνείου ἀλλ᾿ ἀδεῶς καὶ μετὰ πάσης γαλήνης τῆς ἐν τῇ ψυχῇ διεξοδεύσαντος τοσαῦτα καὶ τηλικαῦτα , οἷς μόγις παρακολουθεῖν καὶ οἱ πάνυ καθεστηκότες καὶ ὑπὸ μηδεμιᾶς ἐνοχλούμενοι περιστάσεως δύνανται · τὸν δὲ Πολέμωνα , ἐξ ἀσώτου γενόμενον σωφρονέστατον , διαδέξασθαι τὴν τοῦ διαβοήτου ἐπὶ σεμνότητι Ξενοκράτους διατριβήν . οὐκ ἄρα ἀληθεύει Κέλσος λέγων τοὺς πεφυκότας ἁμαρτάνειν καὶ εἰθισμένους οὐδεὶς ἂν οὐδὲ κολάζων πάντῃ μεταβάλοι .
Lemmas: ἔοικα δέ αὐτός τοιοῦτος βούλομαι δηλόω , ὅτι ὁ πρός ὁ τοιόσδε ἁμάρτημα καί γίγνομαι ὑπό ὁ ἐξώλης οὐ μόνος φύω ἀλλά καί ἐθίζω οὐδείς ἄν οὐδέ κολάζω πάντῃ μεταβάλλω . καί οὗτος δέ ψεῦδος ἀπό ὁ περί τις φιλοσοφέω ἱστορία ἀποδείκνυμι . τίς γάρ ἄνθρωπος οὐ ἄν ἐν ὁ ἐξώλης τάσσω ὁ ὅπως ποτέ ὑπομένω εἴκω δεσπότης , ἐπί τέγος αὐτός ἵστημι , ἵνα πᾶς ὁ ἐθέλω αὐτός καταισχύνω παραδείκνυμι ; τοιοῦτος δέ περί ὁ Φαίδων ἱστορέω . τίς δέ ὁ μετά αὐλητρίς καί κωμαστής ὁ συνασωτεύομαι εἰσβάλλω εἰς ὁ ὁ σεμνός Ξενοκράτης διατριβή , ἵνα ἐνυβρίζω ἀνήρ , ὅς καί ὁ ἑταῖρος θαυμάζω , οὐ φημί πᾶς μιαρός εἰμί ἄνθρωπος ; ἀλλά ὅμως ἰσχύω λόγος καί οὗτος ἐπιστρέφω ποιέω ἐπί τοσοῦτος διαβαίνω ἐν φιλοσοφία . ὥστε ὁ μέν ὑπό Πλάτων κρίνω ἄξιος ὁ ὁ περί ὁ ἀθανασία διεξοδεύω Σωκράτης λόγος καί ὁ ἐν ὁ δεσμωτήριον εὐτονία αὐτός παρίστημι , οὐ φροντίζω ὁ κώνειον ἀλλά ἀδεής καί μετά πᾶς γαλήνη ὁ ἐν ὁ ψυχή διεξοδεύω τοσοῦτος καί τηλικοῦτος , ὅς μόγις παρακολουθέω καί ὁ πάνυ καθίστημι καί ὑπό μηδείς ἐνοχλέω περίστασις δύναμαι · ὁ δέ Πολέμων , ἐκ ἄσωτος γίγνομαι σώφρων , διαδέχομαι ὁ ὁ διαβόητος ἐπί σεμνότης Ξενοκράτης διατριβή . οὐ ἄρα ἀληθεύω ξελσυς λέγω ὁ φύω ἁμαρτάνω καί ἐθίζω οὐδείς ἄν οὐδέ κολάζω πάντῃ μεταβάλλω .
origenes.contra-celsum 3.68
Ἀλλὰ τὴν μὲν τάξιν καὶ σύνθεσιν καὶ φράσιν τῶν ἀπὸ φιλοσοφίας λόγων τοιαῦτα εἰς τοὺς προειρημένους πεποιηκέναι . καὶ ἄλλως κακῶς βεβιωκότας . οὐ πάνυ τι θαυμαστόν . ἐπὰν δὲ οὕς φησιν εἶναι ἰδιωτικοὺς λόγους ὁ Κέλσος κατανοήσωμεν , ὡσπερεὶ ἐπῳδὰς δυνάμεως πεπληρωμένους , καὶ τοὺς λόγους θεωρῶμεν , ἀθρόως προτρέποντας πλήθη ἐπὶ τὸν ἐξ ἀκολάστων εἰς τὸν εὐσταθέστατον βίον καὶ τὸν ἐξ ἀδίκων εἰς τὸν χρηστότερον καὶ τὸν ἐκ δειλῶν ἢ ἀνάνδρων εἰς τὸν ἐπὶ τοσοῦτον εὔτονον , ὡς καὶ θανάτου διὰ τὴν φανεῖσαν ἐν αὐτοῖς εὐσέβειαν καταφρονεῖν · πῶς οὐχὶ δικαίως θαυμάσομεν τὴν ἐν αὐτῷ δύναμιν ; „ ὁ “ γὰρ „ λόγος “ τῶν ταῦτα τὴν ἀρχὴν πρεσβευσάντων καὶ καμόντων , ἵνα συστήσωσιν ἐκκλησίας θεοῦ . ἀλλὰ καὶ „ τὸ κήρυγμα “ αὐτῶν ἐν πειθοῖ μὲν γέγονεν οὐ τοιαύτῃ δὲ , ὁποία ἐστὶ πειθὼ ἐν τοῖς σοφίαν Πλάτωνος ἐπαγγελλομένοις ἤ τινος τῶν φιλοσοφησάντων . ὄντων ἀνθρώπων καὶ οὐδὲν ἄλλο πλὴν ἀνθρωπίνης φύσεως ἐχόντων · ἡ δ᾿ ἀπόδειξις ἐν τοῖς Ἰησοῦ ἀποστόλοις θεόθεν δοθεῖσα πιστικὴ ἀπὸ „ πνεύματος καὶ δυνάμεως . “ διόπερ τάχιστα καὶ ὀξύτατα ἔδραμεν ὁ λόγος αὐτῶν , μᾶλλον δὲ ὁ τοῦ θεοῦ , δι᾿ αὐτῶν μεταβάλλων πολλοὺς τῶν ἁμαρτάνειν πεφυκότων καὶ εἰθισμένων · οὓς οὐδὲ κολάζων μὲν ἄν τις ἄνθρωπος μετέβαλεν , ὁ δὲ λόγος μετεποίησε μορφώσας καὶ τυπώσας αὐτοὺς κατὰ τὸ αὐτοῦ βούλημα .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν τάξις καί σύνθεσις καί φράσις ὁ ἀπό φιλοσοφία λόγος τοιοῦτος εἰς ὁ προλέγω ποιέω . καί ἄλλος κακός βιόω . οὐ πάνυ τις θαυμαστός . ἐπάν δέ ὅς φημί εἰμί ἰδιωτικός λόγος ὁ ξελσυς κατανοέω , ὡσπερεί ἐπῳδή δύναμις πληρόω , καί ὁ λόγος θεωρέω , ἀθρόος προσρέπω πλῆθος ἐπί ὁ ἐκ ἀκόλαστος εἰς ὁ εὐσταθής βίος καί ὁ ἐκ ἄδικος εἰς ὁ χρηστός καί ὁ ἐκ δειλός ἤ ἄνανδρος εἰς ὁ ἐπί τοσοῦτος εὔτονος , ὡς καί θάνατος διά ὁ φαίνω ἐν αὐτός εὐσέβεια καταφρονέω · πῶς οὐ δίκαιος θαυμάζω ὁ ἐν αὐτός δύναμις ; „ ὁ “ γάρ „ λόγος “ ὁ οὗτος ὁ ἀρχή πρεσβεύω καί κάμνω , ἵνα συνίστημι ἐκκλησία θεός . ἀλλά καί „ ὁ κήρυγμα “ αὐτός ἐν πειθώ μέν γίγνομαι οὐ τοιοῦτος δέ , ὁποῖος εἰμί πειθώ ἐν ὁ σοφία Πλάτων ἐπαγγέλλω ἤ τις ὁ φιλοσοφέω . εἰμί ἄνθρωπος καί οὐδείς ἄλλος πλήν ἀνθρώπινος φύσις ἔχω · ὁ δέ ἀπόδειξις ἐν ὁ Ἰησοῦς ἀπόστολος θεόθεν δίδωμι πιστικός ἀπό „ πνεῦμα καί δύναμις . “ διόπερ ταχύς καί ὀξύς τρέχω ὁ λόγος αὐτός , μάλα δέ ὁ ὁ θεός , διά αὐτός μεταβάλλω πολύς ὁ ἁμαρτάνω φύζω καί ἐθίζω · ὅς οὐδέ κολάζω μέν ἄν τις ἄνθρωπος μεταβάλλω , ὁ δέ λόγος μεταποιέω μορφόω καί τυπόω αὐτός κατά ὁ αὐτός βούλημα .