origenes.contra-celsum 8.14
Ἐπεὶ δέ φησι πάλιν ὁ Κέλσος ὅτι , εἰ διδάξαις αὐτοὺς ὅτι οὐκ ἔστιν οὗτος ἐκείνου παῖς , ἀλλ᾿ ἐκεῖνός γε πάντων πατὴρ , ὃν μόνον ὡς ἀληθῶς δεῖ σέβειν · οὐκ ἂν ἔτι θέλοιεν , εἰ μὴ καὶ τοῦτον , ὅσπερ ἐστὶν αὐτοῖς τῆς στάσεως ἀρχηγέτης . καὶ ὠνόμασάν γε τοῦτον θεοῦ υἱὸν , οὐχ ὅτι τὸν θεὸν σφόδρα σέβουσιν , ἀλλ᾿ ὅτι τοῦτον σφόδρα αὔξουσιν , ἡμεῖς μὲν οὖν μαθόντες , τίς ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ , καὶ ὅτι „ ἀπαύγασμά “ ἐστι „ τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ “ καὶ „ ἀτμὶς “ μὲν „ τῆς θεοῦ δυνάμεως ἀπόῤῥοια δὲ τῆς τοῦ παντοκράτορος δόξης εἰλικρινὴς “ ἔτι δὲ „ ἀπαύγασμα “ „ φωτὸς ἀϊδίου καὶ ἔσοπτρον ἀκηλίδωτον τῆς τοῦ θεοῦ ἐνεργείας καὶ εἰκὼν τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ , “ ἴσμεν ὅτι οὗτος υἱὸς ἐξ ἐκείνου , καὶ ἐκεῖνος τούτου πατήρ . καὶ οὐδὲν ἀπρεπές ἐστιν ἐν τῷ λόγῳ οὐδὲ ἀνάρμοστον θεῷ , τοιοῦτον υἱὸν μονογενῆ ὑφιστάντι . καὶ οὐκ ἂν μεταπείσηταί τις ἡμᾶς ὅτι οὐχ υἱὸς ὁ τοιοῦτος τοῦ ἀγεννήτου θεοῦ ἐστι καὶ πατρός . εἰ δέ τινων παρήκουσε Κέλσος , μὴ ὁμολογούντων τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ υἱὸν εἶναι τοῦ δημιουργήσαντος τόδε τὸ πᾶν , αὐτὸς ἂν εἰδείη καὶ οἱ συγκατατιθέμενοι τοιούτῳ λόγῳ . οὐ στάσεως οὖν ἀρχηγέτης ὁ Ἰησοῦς ἀλλὰ πάσης εἰρήνης . ὁ εἰπὼν τοῖς μαθηταῖς · „ εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν , εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν . “ εἶτ᾿ ἐπείπερ ἠπίστατο τοὺς τοῦ κόσμου καὶ οὐ θεοῦ ἀνθρώπους προσπολεμήσοντας ἡμῖν , προσέθηκεν ἐκείνοις τὸ „ οὐ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσιν εἰρήνην , κἀγὼ δίδωμι ὑμῖν εἰρήνην . “ θαῤῥοῦμεν δὲ δι᾿ αὐτὸν , κἂν θλιβώμεθα ἐν τῷ κόσμῳ , εἰπόντα · „ ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἔχετε · ἀλλὰ θαρσεῖτε , ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον . “ καὶ τοῦτόν φαμεν εἶναι υἱὸν θεοῦ · θεοῦ δὲ , ὃν , εἰ δεῖ ταῖς λέξεσιν ἀκολουθῆσαι Κέλσου , σφόδρα σέβομεν , καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ σφόδρα ηὐξημένον ὑπὸ τοῦ πατρὸς γινώσκομεν . ἔστω δέ τινας ὡς ἐν πλήθει πιστευόντων καὶ δεχομένων διαφωνίαν διὰ τὴν προπέτειαν ὑποτίθεσθαι τὸν σωτῆρα εἶναι τὸν μέγιστον ἐπὶ πᾶσι θεὸν , ἀλλ᾿ οὔτι γε ἡμεῖς τοιοῦτο(ν . οἱ ) πειθόμενοι αὐτῷ λέγοντι · „ ὁ πατὴρ ὁ πέμψας με μείζων μου ἐστί “ · διόπερ ( οὐ)χ ὅν νῦν πατέρα καλοῦμεν ὑποβάλοιμεν ( ἂν ) . ὡς Κέλσος ἡμᾶς συκοφαντῶν ( φησι ) , τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: ἐπεί δέ φημί πάλιν ὁ ξελσυς ὅτι , εἰ διδάσκω αὐτός ὅτι οὐ εἰμί οὗτος ἐκεῖνος παῖς , ἀλλά ἐκεῖνος γε πᾶς πατήρ , ὅς μόνος ὡς ἀληθής δέω σέβω · οὐ ἄν ἔτι ἐθέλω , εἰ μή καί οὗτος , ὅς εἰμί αὐτός ὁ στάσις ἀρχηγέτης . καί ὀνομάζω γε οὗτος θεός υἱός , οὐ ὅτι ὁ θεός σφόδρα σέβω , ἀλλά ὅτι οὗτος σφόδρα αὐξάνω , ἐγώ μέν οὖν μανθάνω , τίς εἰμί ὁ υἱός ὁ θεός , καί ὅτι „ ἀπαύγασμα “ εἰμί „ ὁ δόξα καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός “ καί „ ἀτμίς “ μέν „ ὁ θεός δύναμις ἀπόρροια δέ ὁ ὁ παντοκράτωρ δόξα εἰλικρινής “ ἔτι δέ „ ἀπαύγασμα “ „ φώς ἀίδιος καί ἔσοπτρον ἀκηλίδωτος ὁ ὁ θεός ἐνέργεια καί εἰκών ὁ ἀγαθότης αὐτός , “ οἶδα ὅτι οὗτος υἱός ἐκ ἐκεῖνος , καί ἐκεῖνος οὗτος πατήρ . καί οὐδείς ἀπρεπής εἰμί ἐν ὁ λόγος οὐδέ ἀνάρμοστος θεός , τοιοῦτος υἱός μονογενής ὑφίστημι . καί οὐ ἄν μεταπείθω τις ἐγώ ὅτι οὐ υἱός ὁ τοιοῦτος ὁ ἀγέννητος θεός εἰμί καί πατήρ . εἰ δέ τις παρακούω ξελσυς , μή ὁμολογέω ὁ υἱός ὁ θεός υἱός εἰμί ὁ δημιουργέω ὅδε ὁ πᾶς , αὐτός ἄν οἶδα καί ὁ συγκατατίθημι τοιοῦτος λόγος . οὐ στάσις οὖν ἀρχηγέτης ὁ Ἰησοῦς ἀλλά πᾶς εἰρήνη . ὁ λέγω ὁ μαθητής · „ εἰρήνη ἀφίημι σύ , εἰρήνη ὁ ἐμός δίδωμι σύ . “ εἶτα ἐπεί ἐπίσταμαι ὁ ὁ κόσμος καί οὐ θεός ἄνθρωπος προσπολεμέω ἐγώ , προστίθημι ἐκεῖνος ὁ „ οὐ καθώς ὁ κόσμος δίδωμι εἰρήνη , ἐγώ δίδωμι σύ εἰρήνη . “ θαρσέω δέ διά αὐτός , ἐάν θλίβω ἐν ὁ κόσμος , λέγω · „ ἐν ὁ κόσμος θλῖψις ἔχω · ἀλλά θαρσέω , ἐγώ νικάω ὁ κόσμος . “ καί οὗτος φημί εἰμί υἱός θεός · θεός δέ , ὅς , εἰ δέω ὁ λέξις ἀκολουθέω ξελσυς , σφόδρα σέβω , καί ὁ υἱός αὐτός σφόδρα αὐξάνω ὑπό ὁ πατήρ γιγνώσκω . εἰμί δέ τις ὡς ἐν πλῆθος πιστεύω καί δέχομαι διαφωνία διά ὁ προπέτεια ὑποτίθημι ὁ σωτήρ εἰμί ὁ μέγας ἐπί πᾶς θεός , ἀλλά οὔτι γε ἐγώ τοιοῦτος . ὁ ) πείθω αὐτός λέγω · „ ὁ πατήρ ὁ πέμπω ἐγώ μέγας ἐγώ εἰμί “ · διόπερ ( οὐ ὅς νῦν πατήρ καλέω ὑποβάλλω ( ἄν ) . ὡς ξελσυς ἐγώ συκοφαντέω ( φημί ) , ὁ υἱός ὁ θεός .