origenes.contra-celsum 7.43
Ἀλλὰ καὶ λέγων ὁ Πλάτων ὅτι τὸν „ εὑρόντα ἀδύνατόν “ ἐστιν „ εἰς πάντας λέγειν “ „ τὸν ποιητὴν καὶ πατέρα τοῦ παντὸς , “ ἄῤῥητον μὲν καὶ ἀκατονόμαστον οὔ φησιν αὐτὸν εἶναι ῥητὸν δ᾿ ὄντα εἰς ὀλίγους δύνασθαι λέγεσθαι . εἶθ᾿ ὥσπερ ἐπιλαθόμενος ὧν παρέθετο Πλάτωνος λέξεων ὁ Κέλσος φησὶν ἀκατονόμαστον εἶναι θεὸν τούτοις · ἐπειδὴ δὲ τούτου χάριν ἐξηύρηται σοφοῖς ἀνδράσιν , ὡς ἂν τοῦ ἀκατονομάστου καὶ πρώτου λάβοιμέν τινα ἐπίνοιαν . ἡμεῖς δὲ οὐ μόνον τὸν θεὸν ἄῤῥητον εἶναί φαμεν ἀλλὰ καὶ ἕτερα τῶν μετ᾿ αὐτόν · ἅπερ βιασάμενος ὁ Παῦλος σημῆναί φησι τό · „ ἤκουσεν ἄῤῥητα ῥήματα , ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι , “ τῷ „ ἤκουσεν “ ἀντὶ τοῦ συνῆκε χρησάμενος ἀνάλογον τῷ „ ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω . “ „ τὸν ποιητὴν “ δὴ „ καὶ πατέρα τοῦ παντὸς “ ἡμεῖς φαμεν ἰδεῖν „ ἔργον . “ βλέπεται δὲ οὐ μόνον κατὰ τὸ „ μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ , ὅτι αὐτοὶ τὸν θεὸν ὄψονται , “ ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ λεγόμενον ὑπὸ τῆς εἰκόνος „ τοῦ ἀοράτου θεοῦ “ ἐν τῷ „ ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν πατέρα τὸν πέμψαντά με . “ ἐν τούτοις γὰρ οὐδεὶς ἂν νοῦν ἔχων φήσειεν ὅτι ἀναφέρων ταῦτα ὁ Ἰησοῦς ἐπὶ τὸ αἰσθητὸν αὐτοῦ καὶ βλεπόμενον τοῖς ἀνθρώποις σῶμα εἶπε τό · „ ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν πατέρα τὸν πέμψαντά με “ · ἔσονται γὰρ κατὰ τοῦτο ἑωρακότες τὸν πατέρα θεὸν καὶ πάντες οἱ λέγοντες · „ σταύρου σταύρου αὐτὸν “ καὶ ὁ ἐξουσίαν κατὰ τοῦ ἀνθρωπίνου αὐτοῦ Πιλᾶτος λαβὼν , ὅπερ ἐστὶν ἄτοπον . ὅτι δὲ τὸ „ ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν πατέρα τὸν πέμψαντά με “ οὐκ ἐπὶ τὴν κοινοτέραν ἐκδοχὴν ἀναφέρεται , δῆλον ἐκ τοῦ εἰρῆσθαι τῷ Φιλίππῳ · „ τοσούτῳ χρόνῳ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι , καὶ οὐκ ἔγνωκάς με , Φίλιππε ; “ τοῦτο δ᾿ εἴρηκεν αὐτῷ ἀξιώσαντι καὶ λέγοντι · „ δεῖξον ἡμῖν τὸν πατέρα , καὶ ἀρκεῖ ἡμῖν . “ νοήσας τις οὖν πῶς δεῖ ἀκούειν περὶ μονογενοῦς θεοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ , τοῦ πρωτοτόκου „ πάσης κτίσεως , “ καθότι „ ὁ λόγος “ γέγονε „ σὰρξ , “ ὄψεται πῶς ἰδών τις τὴν εἰκόνα „ τοῦ ἀοράτου θεοῦ “ γνώσεται „ τὸν πατέρα καὶ ποιητὴν τοῦδε τοῦ παντός . “
Lemmas: ἀλλά καί λέγω ὁ Πλάτων ὅτι ὁ „ εὑρίσκω ἀδύνατος “ εἰμί „ εἰς πᾶς λέγω “ „ ὁ ποιητής καί πατήρ ὁ πᾶς , “ ἄρρητος μέν καί ἀκατονόμαστος οὐ φημί αὐτός εἰμί ῥητός δέ εἰμί εἰς ὀλίγος δύναμαι λέγω . εἶτα ὥσπερ ἐπιλανθάνω ὅς παρατίθημι Πλάτων λέξις ὁ ξελσυς φημί ἀκατονόμαστος εἰμί θεός οὗτος · ἐπειδή δέ οὗτος χάριν ἐξευρίσκω σοφός ἀνήρ , ὡς ἄν ὁ ἀκατονόμαστος καί πρῶτος λαμβάνω τις ἐπίνοια . ἐγώ δέ οὐ μόνος ὁ θεός ἄρρητος εἰμί φημί ἀλλά καί ἕτερος ὁ μετά αὐτός · ὅς βιάζω ὁ Παῦλος σημαίνω φημί ὁ · „ ἀκούω ἄρρητος ῥῆμα , ὅς οὐ ἔξεστι ἄνθρωπος λαλέω , “ ὁ „ ἀκούω “ ἀντί ὁ συνίημι χράω ἀνάλογος ὁ „ ὁ ἔχω οὖς ἀκούω ἀκούω . “ „ ὁ ποιητής “ δή „ καί πατήρ ὁ πᾶς “ ἐγώ φημί ὁράω „ ἔργον . “ βλέπω δέ οὐ μόνος κατά ὁ „ μακάριος ὁ καθαρός ὁ καρδία , ὅτι αὐτός ὁ θεός ὁράω , “ ἀλλά καί κατά ὁ λέγω ὑπό ὁ εἰκών „ ὁ ἀόρατος θεός “ ἐν ὁ „ ὁ ὁράω ἐγώ ὁράω ὁ πατήρ ὁ πέμπω ἐγώ . “ ἐν οὗτος γάρ οὐδείς ἄν νόος ἔχω φημί ὅτι ἀναφέρω οὗτος ὁ Ἰησοῦς ἐπί ὁ αἰσθητός αὐτός καί βλέπω ὁ ἄνθρωπος σῶμα λέγω ὁ · „ ὁ ὁράω ἐγώ ὁράω ὁ πατήρ ὁ πέμπω ἐγώ “ · εἰμί γάρ κατά οὗτος ὁράω ὁ πατήρ θεός καί πᾶς ὁ λέγω · „ σταυρόω σταυρόω αὐτός “ καί ὁ ἐξουσία κατά ὁ ἀνθρώπινος αὐτός Πιλᾶτος λαμβάνω , ὅς εἰμί ἄτοπος . ὅτι δέ ὁ „ ὁ ὁράω ἐγώ ὁράω ὁ πατήρ ὁ πέμπω ἐγώ “ οὐ ἐπί ὁ κοινός ἐκδοχή ἀναφέρω , δῆλος ἐκ ὁ λέγω ὁ Φίλιππος · „ τοσοῦτος χρόνος μετά σύ εἰμί , καί οὐ γιγνώσκω ἐγώ , Φίλιππος ; “ οὗτος δέ λέγω αὐτός ἀξιόω καί λέγω · „ δείκνυμι ἐγώ ὁ πατήρ , καί ἀρκέω ἐγώ . “ νοέω τις οὖν πῶς δέω ἀκούω περί μονογενής θεός υἱός ὁ θεός , ὁ πρωτότοκος „ πᾶς κτίσις , “ καθότι „ ὁ λόγος “ γίγνομαι „ σάρξ , “ ὁράω πῶς ὁράω τις ὁ εἰκών „ ὁ ἀόρατος θεός “ γιγνώσκω „ ὁ πατήρ καί ποιητής ὅδε ὁ πᾶς . “