origenes.contra-celsum 1.54
Ἐπεὶ δὲ ὁ ἐπαγγελλόμενος εἰδέναι τὰ τοῦ λόγου πάντα Κέλσος ὀνειδίζει τῷ σωτῆρι ἐπὶ τῷ πάθει ὡς μὴ βοηθηθέντι ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἢ μὴ δυνηθέντι ἑαυτῷ βοηθῆσαι . παραθετέον ὅτι τὸ πάθος αὐτοῦ ἐπροφητεύετο μετὰ τῆς αἰτίας . ὅτι χρήσιμον ἦν ἀνθρώποις τὸ ἐκεῖνον ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανεῖν καὶ μώλωπα τὸν ἐπὶ τῷ καταδεδικάσθαι παθεῖν . προείρητο δὲ καὶ ὅτι „ συνήσουσιν “ αὐτὸν οἱ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν , παρ᾿ οἷς οὐ γεγόνασιν οἱ προφῆται , καὶ λέλεκτο ὅτι „ εἶδος ἄτιμον “ ἐν ἀνθρώποις φαινόμενον ἔχων ὀφθήσεται . οὕτω δ᾿ ἔχει ἡ λέξις · „ ἰδοὺ συνήσει ὁ παῖς μου , καὶ ὑψωθήσεται καὶ δοξασθήσεται καὶ μετεωρισθήσεται σφόδρα . ὃν τρόπον ἐκστήσονται ἐπὶ σὲ πολλοὶ , οὕτως ἀδοξήσει ἀπὸ ἀνθρώπων τὸ εἶδός σου , καὶ ἡ δόξα σου ἀπο τῶν ἀνθρώπων . οὕτως θαυμάσονται ἔθνη πολλὰ ἐπ᾿ αὐτῷ , καὶ συνέξουσι βασιλεῖς τὸ στόμα αὐτῶν · ὅτι οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ ὄψονται , καὶ οἳ οὐκ ἀκηκόασι συνήσουσι . κύριε , τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν ; καὶ ὁ βραχίων κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη ; ἀνηγγείλαμεν ὡς παιδίον ἐναντίον αὐτοῦ , ὡς ῥίζα ἐν γῇ διψώσῃ · οὐκ ἔστιν εἶδος αὐτῷ οὐδὲ δόξα . καὶ εἴδομεν αὐτὸν , καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος οὐδὲ κάλλος . ἀλλὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἄτιμον καὶ ἐκλεῖπον παρὰ πάντας ἀνθρώπους · ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὢν καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν , ὅτι ἀπέστραπται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ . ἠτιμάσθη καὶ οὐκ ἐλογίσθη . οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται , καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ καὶ ἐν πληγῇ καὶ ἐν κακώσει . αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν , καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν · παιδεία εἰρήνης ἡμῶν ἐπ᾿ αὐτὸν . τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν . πάντες ὡς πρόβατα ἐπλανήθημεν , ἄνθρωπος τῇ ὁδῷ αὐτοῦ ἐπλανήθη · καὶ κύριος παρέδωκεν αὐτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν . καὶ αὐτὸς διὰ τὸ κεκακῶσθαι οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ · ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη , καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος ἄφωνος , οὕτως οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ . ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ ἡ κρίσις αὐτοῦ ἤρθη · τὴν γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται ; ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ , ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ λαοῦ μου ἤχθη εἰς θάνατον . “
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ ἐπαγγέλλω οἶδα ὁ ὁ λόγος πᾶς ξελσυς ὀνειδίζω ὁ σωτήρ ἐπί ὁ πάθος ὡς μή βοηθέω ὑπό ὁ πατήρ ἤ μή δύναμαι ἑαυτοῦ βοηθέω . παραθετέω ὅτι ὁ πάθος αὐτός προφητεύω μετά ὁ αἰτία . ὅτι χρήσιμος εἰμί ἄνθρωπος ὁ ἐκεῖνος ὑπέρ αὐτός ἀποθνῄσκω καί μώλωψ ὁ ἐπί ὁ καταδικάζω πάσχω . προλέγω δέ καί ὅτι „ συνίημι “ αὐτός ὁ ἀπό ὁ ἔθνος , παρά ὅς οὐ γίγνομαι ὁ προφήτης , καί λέγω ὅτι „ εἶδος ἄτιμος “ ἐν ἄνθρωπος φαίνω ἔχω ὁράω . οὕτως δέ ἔχω ὁ λέξις · „ ἰδού συνίημι ὁ παῖς ἐγώ , καί ὑψόω καί δοξάζω καί μετεωρίζω σφόδρα . ὅς τρόπος ἐξίστημι ἐπί σύ πολύς , οὕτως ἀδοξέω ἀπό ἄνθρωπος ὁ εἶδος σύ , καί ὁ δόξα σύ ἀπό ὁ ἄνθρωπος . οὕτως θαυμάζω ἔθνος πολύς ἐπί αὐτός , καί συνέχω βασιλεύς ὁ στόμα αὐτός · ὅτι ὅς οὐ ἀναγγέλλω περί αὐτός ὁράω , καί ὅς οὐ ἀκούω συνίημι . κύριος , τίς πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ ; καί ὁ βραχίων κύριος τίς ἀποκαλύπτω ; ἀναγγέλλω ὡς παιδίον ἐναντίον αὐτός , ὡς ῥίζα ἐν γῆ διψάω · οὐ εἰμί εἶδος αὐτός οὐδέ δόξα . καί ὁράω αὐτός , καί οὐ ἔχω εἶδος οὐδέ κάλλος . ἀλλά ὁ εἶδος αὐτός ἄτιμος καί ἐκλείπω παρά πᾶς ἄνθρωπος · ἄνθρωπος ἐν πληγή εἰμί καί οἶδα φέρω μαλακία , ὅτι ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον αὐτός . ἀτιμάζω καί οὐ λογίζομαι . οὗτος ὁ ἁμαρτία ἐγώ φέρω καί περί ἐγώ ὀδυνάω , καί ἐγώ λογίζομαι αὐτός εἰμί ἐν πόνος καί ἐν πληγή καί ἐν κάκωσις . αὐτός δέ τραυματίζω διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ , καί μαλακίζομαι διά ὁ ἀνομία ἐγώ · παιδεία εἰρήνη ἐγώ ἐπί αὐτός . ὁ μώλωψ αὐτός ἐγώ ἰάομαι . πᾶς ὡς πρόβατον πλανάω , ἄνθρωπος ὁ ὁδός αὐτός πλανάω · καί κύριος παραδίδωμι αὐτός ὁ ἁμαρτία ἐγώ . καί αὐτός διά ὁ κακόω οὐ ἀνοίγνυμι ὁ στόμα αὐτός · ὡς πρόβατον ἐπί σφαγή ἄγω , καί ὡς ἀμνός ἐναντίον ὁ κείρω ἄφωνος , οὕτως οὐ ἀνοίγνυμι ὁ στόμα αὐτός . ἐν ὁ ταπείνωσις αὐτός ὁ κρίσις αὐτός ἀείρω · ὁ γενεά αὐτός τίς διηγέομαι ; ὅτι ἀείρω ἀπό ὁ γῆ ὁ ζωή αὐτός , ἀπό ὁ ἀνομία ὁ λαός ἐγώ ἄγω εἰς θάνατος . “