origenes.contra-celsum 6.27
Ἑξῆς δὲ τοῖς περὶ τοῦ διαγράμματος μηδὲ παρακούσας τῶν περὶ τῆς καλουμένης παρὰ τοῖς ἐκκλησιαστικοῖς σφραγῖδος ἑαυτῷ τινα ἐκτίθεται ἀλλόκοτα καὶ ἀμοιβαίας φωνὰς , ὡς τοῦ μὲν τὴν σφραγῖδα περιτιθέντος καλουμένου πατρὸς , τοῦ δὲ σφραγιζομένου λεγομένου νέου καὶ υἱοῦ καὶ ἀποκρινομένου · κέχρισμαι χρίσματι λευκῷ ἐκ ξύλου ζωῆς , ὅπερ οὐδ᾿ ἐν τοῖς ἀπὸ τῶν αἱρέσεων ἠκούσαμεν γίνεσθαι . εἶτα καὶ ἀριθμὸν ὁρίζει λεγόμενον ὑπὸ τῶν παραδιδόντων τὴν σφραγῖδα ἀγγέλων ἑπτὰ , ἑκατέρωθεν τῇ ψυχῇ τοῦ ἀπαλλαττομένου σώματος ἐφισταμένων , τῶν μὲν τοῦ φωτὸς ἑτέρων δὲ τῶν ὀνομαζομένων ἁρχοντικῶν , καὶ λέγει τὸν ἄρχοντα τῶν ὀνομαζομένων ἀρχοντικῶν λέγεσθαι θεὸν κατηραμένον . εἶτ᾿ ἐπιλαβόμενος τῆς λέξεως εὐλόγως κατηγορεῖ τῶν τοῦτο τολμώντων λέγειν · τούτου δ᾿ ἕνεκα καὶ ἡμεῖς συναγανακτοῦμεν τοῖς μεμφομένοις τοὺς τοιούτους . εἰ δή τινες εἰσὶ λέγοντες θεὸν κατηραμένον τὸν Ἰουδαίων , τὸν ὕοντα καὶ βροντῶντα καὶ τοῦδε τοῦ κόσμου δημιουργὸν καὶ Μωϋσέως καὶ τῆς κατ᾿ αὐτὸν κοσμοποιΐας θεόν . ἀλλ᾿ ἔοικε βεβουλῆσθαί τι διὰ τούτων ὁ Κέλσος οὐκ εὔγνωμον ἀλλ᾿ ἀπὸ τοῦ καθ᾿ ἡμῶν ἀφιλοσόφου μίσους πάνυ ἀγνωμονέστατον . ἐβουλήθη γὰρ τοὺς ἀπείρους τῶν ἡμετέρων ἐντυχόντας αὐτοῦ τῇ γραφῇ πολεμῶσαι πρὸς ἡμᾶς , ὡς θεὸν κατηραμένον λέγοντας τὸν τοῦδε τοῦ κόσμου καλὸν δημιουργόν . καὶ δοκεῖ μοι παραπλήσιον Ἰουδαίοις πεποιηκέναι , τοῖς κατὰ τὴν ἀρχὴν ( τῆς ) τοῦ χριστιανισμοῦ διδασκαλίας κατασκεδάσασι δυσφημίαν τοῦ λόγου , ὡς ἄρα καταθύσαντες παιδίον μεταλαμβάνουσιν αὐτοῦ τῶν σαρκῶν , καὶ πάλιν ὅτι οἱ ἀπὸ τοῦ λόγου τὰ τοῦ σκότου πράττειν βουλόμενοι σβεννύουσι μὲν τὸ φῶς . ἕκαστος δὲ τῇ παρατυχούσῃ μίγνυται · ἥτις δυσφημία παραλόγως πάλαι μὲν πλείστων ὅσων ἐκράτει πείθουσα τοὺς ἀλλοτρίους τοῦ λόγου ὅτι τοιοῦτοί εἰσι Χριστιανοὶ , καὶ νῦν δὲ ἔτι ἀπατᾷ τινας ἀποτρεπομένους διὰ τὰ τοιαῦτα κἂν εἰς κοινωνίαν ἁπλουστέραν λόγων ἥκειν πρὸς Χριστιανούς .
Lemmas: ἑξῆς δέ ὁ περί ὁ διάγραμμα μηδέ παρακούω ὁ περί ὁ καλέω παρά ὁ ἐκκλησιαστικός σφραγίς ἑαυτοῦ τις ἐκτίθημι ἀλλόκοτος καί ἀμοιβαῖος φωνή , ὡς ὁ μέν ὁ σφραγίς περιτίθημι καλέω πατήρ , ὁ δέ σφραγίζω λέγω νέος καί υἱός καί ἀποκρίνω · χρίω χρῖσμα λευκός ἐκ ξύλον ζωή , ὅς οὐδέ ἐν ὁ ἀπό ὁ αἵρεσις ἀκούω γίγνομαι . εἶτα καί ἀριθμός ὁρίζω λέγω ὑπό ὁ παραδίδωμι ὁ σφραγίς ἄγγελος ἑπτά , ἑκατέρωθεν ὁ ψυχή ὁ ἀπαλλάσσω σῶμα ἐφίστημι , ὁ μέν ὁ φώς ἕτερος δέ ὁ ὀνομάζω ἀρχοντικός , καί λέγω ὁ ἄρχων ὁ ὀνομάζω ἀρχοντικός λέγω θεός κατερέω . εἶτα ἐπιλαμβάνω ὁ λέξις εὔλογος κατηγορέω ὁ οὗτος τολμάω λέγω · οὗτος δέ ἕνεκα καί ἐγώ συναγανακτέω ὁ μέμφομαι ὁ τοιοῦτος . εἰ δή τις εἰμί λέγω θεός κατερέω ὁ Ἰουδαῖος , ὁ ὕω καί βροντάω καί ὅδε ὁ κόσμος δημιουργός καί Μωϋσῆς καί ὁ κατά αὐτός κοσμοποιία θεός . ἀλλά ἔοικα βούλομαι τις διά οὗτος ὁ ξελσυς οὐ εὐγνώμων ἀλλά ἀπό ὁ κατά ἐγώ ἀφιλόσοφος μῖσος πάνυ ἀγνώμων . βούλομαι γάρ ὁ ἄπειρος ὁ ἡμέτερος ἐντυγχάνω αὐτός ὁ γραφή πολεμόω πρός ἐγώ , ὡς θεός κατερέω λέγω ὁ ὅδε ὁ κόσμος καλός δημιουργός . καί δοκέω ἐγώ παραπλήσιος Ἰουδαῖος ποιέω , ὁ κατά ὁ ἀρχή ( ὁ ) ὁ χριστιανισμός διδασκαλία κατασκεδάννυμι δυσφημία ὁ λόγος , ὡς ἄρα καταθύω παιδίον μεταλαμβάνω αὐτός ὁ σάρξ , καί πάλιν ὅτι ὁ ἀπό ὁ λόγος ὁ ὁ σκότος πράσσω βούλομαι σβέννυμι μέν ὁ φάος . ἕκαστος δέ ὁ παρατυγχάνω μείγνυμι · ὅστις δυσφημία παράλογος πάλαι μέν πολύς ὅσος κρατέω πείθω ὁ ἀλλότριος ὁ λόγος ὅτι τοιοῦτος εἰμί Χριστιανός , καί νῦν δέ ἔτι ἀπατάω τις ἀποτρέπω διά ὁ τοιοῦτος ἄν εἰς κοινωνία ἁπλόος λόγος ἥκω πρός Χριστιανός .