origenes.contra-celsum 1.55
Μέμνημαι δέ ποτε ἔν τινι πρὸς τοὺς λεγομένους παρὰ Ἰουδαίοις σοφοὺς [ ἐν]ζητήσει ταῖς προφητείαις ταύταις χρησάμενος , ἐφ᾿ οἷς ἔλεγεν ὁ Ἰουδαῖος ταῦτα πεπροφητεῦσθαι ὡς περὶ ἑνὸς τοῦ ὅλου λαοῦ , καὶ γενομένου ἐν τῇ διασπορᾷ καὶ πληγέντος , ἵνα πολλοὶ προσήλυτοι γένωνται τῇ προφάσει τοῦ ἐπεσπάρθαι Ἰουδαίους τοῖς λοιποῖς ἔθνεσι . καὶ οὕτω διηγεῖτο τὸ „ ἀδοξήσει ἀπὸ ἀνθρώπων τὸ εἶδός σου “ καὶ τὸ „ οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ ὄψονται “ καὶ τὸ ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὤν . “ πολλὰ μὲν οὖν τότ᾿ ἐν τῇ ζητήσει λέλεκται τὰ ἐλέγχοντα ὅτι περί τινος ἑνὸς ταῦτα προφητευόμενα οὐκ εὐλόγως ἐκεῖνοι ἀνάγουσιν ἐπὶ ὅλον τὸν λαόν . ἐπυνθανόμην δὲ , τίνος ἂν εἴη πρόσωπον τὸ λέγον · „ οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται “ καὶ τό · „ αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν , καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν , “ καὶ τίνος πρόσωπον ἦν τὸ φάσκον · „ τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν . “ σαφῶς γὰρ οἱ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις γενόμενοι καὶ ἰαθέντες ἐκ τοῦ τὸν σωτῆρα πεπονθέναι , εἴτ᾿ ἀπὸ τοῦ λαοῦ ἐκείνου εἴτε καὶ οἱ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν , ταῦτα λέγουσι παρὰ τῷ προφήτῃ προεωρακότι καὶ ἀπὸ ἁγίου πνεύματος ταῦτα προσωποποιήσαντι . μάλιστα δ᾿ ἐδόξαμεν θλίβειν ἀπὸ τῆς φασκούσης λέξεως τό · „ ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ λαοῦ μου ἤχθη εἰς θάνατον . “ εἰ γὰρ ὁ λαὸς κατ᾿ ἐκείνους εἰσὶν οἱ προφητευόμενοι , πῶς „ ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ λαοῦ “ τοῦ θεοῦ λέγεται ἦχθαι „ εἰς θάνατον “ οὗτος , εἰ μὴ ἕτερος ὢν παρὰ τὸν λαὸν τοῦ θεοῦ ; τίς δ᾿ οὗτος , εἰ μὴ Ἰησοῦς Χριστὸς , οὗ „ τῷ μώλωπι “ „ ἰάθημεν “ οἱ εἰς αὐτὸν πιστεύοντες , ἀπεκδυσαμένου „ τὰς “ ἐν ἡμῖν „ ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας “ καὶ „ παῤῥησίᾳ “ δειγματίσαντος αὐτὰς ἐν τῷ ξύλῳ ; ἕκαστον δὲ τῶν ἐν τῇ προφητείᾳ σαφηνίσαι καὶ μηδὲν ἀβασάνιστον αὐτῶν παραλιπεῖν ἄλλου καιροῦ ἐστι . καὶ ταῦτα δ᾿ ἐπὶ πλεῖον εἴρηται , ὡς νομίζω , ἀναγκαίως διὰ τὴν ἐκκειμένην τοῦ παρὰ τῷ Κέλσῳ Ἰουδαίου λέξιν .
Lemmas: μιμνῄσκω δέ ποτέ ἐν τις πρός ὁ λέγω παρά Ἰουδαῖος σοφός [ ἐν]ζητήσει ὁ προφητεία οὗτος χράω , ἐπί ὅς λέγω ὁ Ἰουδαῖος οὗτος προφητεύω ὡς περί εἷς ὁ ὅλος λαός , καί γίγνομαι ἐν ὁ διασπορά καί πλήσσω , ἵνα πολύς προσήλυτος γίγνομαι ὁ πρόφασις ὁ ἐπισπείρω Ἰουδαῖος ὁ λοιπός ἔθνος . καί οὕτως διηγέομαι ὁ „ ἀδοξέω ἀπό ἄνθρωπος ὁ εἶδος σύ “ καί ὁ „ ὅς οὐ ἀναγγέλλω περί αὐτός ὁράω “ καί ὁ ἄνθρωπος ἐν πληγή εἰμί . “ πολύς μέν οὖν τότε ἐν ὁ ζήτησις λέγω ὁ ἐλέγχω ὅτι περί τις εἷς οὗτος προφητεύω οὐ εὔλογος ἐκεῖνος ἀνάγω ἐπί ὅλος ὁ λαός . πυνθάνομαι δέ , τίς ἄν εἰμί πρόσωπον ὁ λέγω · „ οὗτος ὁ ἁμαρτία ἐγώ φέρω καί περί ἐγώ ὀδυνάω “ καί ὁ · „ αὐτός δέ τραυματίζω διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ , καί μαλακίζομαι διά ὁ ἀνομία ἐγώ , “ καί τίς πρόσωπον εἰμί ὁ φάσκω · „ ὁ μώλωψ αὐτός ἐγώ ἰάομαι . “ σαφής γάρ ὁ ἐν ὁ ἁμαρτία γίγνομαι καί ἰάομαι ἐκ ὁ ὁ σωτήρ πάσχω , εἴτε ἀπό ὁ λαός ἐκεῖνος εἴτε καί ὁ ἀπό ὁ ἔθνος , οὗτος λέγω παρά ὁ προφήτης προοράω καί ἀπό ἅγιος πνεῦμα οὗτος προσωποποιέω . μάλα δέ δοκέω θλίβω ἀπό ὁ φάσκω λέξις ὁ · „ ἀπό ὁ ἀνομία ὁ λαός ἐγώ ἄγω εἰς θάνατος . “ εἰ γάρ ὁ λαός κατά ἐκεῖνος εἰμί ὁ προφητεύω , πῶς „ ἀπό ὁ ἀνομία ὁ λαός “ ὁ θεός λέγω ἄγω „ εἰς θάνατος “ οὗτος , εἰ μή ἕτερος εἰμί παρά ὁ λαός ὁ θεός ; τίς δέ οὗτος , εἰ μή Ἰησοῦς Χριστός , ὅς „ ὁ μώλωψ “ „ ἰάομαι “ ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , ἀπεκδύομαι „ ὁ “ ἐν ἐγώ „ ἀρχή καί ἐξουσία “ καί „ παρρησία “ δειγματίζω αὐτός ἐν ὁ ξύλον ; ἕκαστος δέ ὁ ἐν ὁ προφητεία σαφηνίζω καί μηδείς ἀβασάνιστος αὐτός παραλείπω ἄλλος καιρός εἰμί . καί οὗτος δέ ἐπί πολύς λέγω , ὡς νομίζω , ἀναγκαῖος διά ὁ ἔκκειμαι ὁ παρά ὁ ξελσυς Ἰουδαῖος λέξις .