origenes.contra-celsum 3.22
Οὐδὲν δὲ εἶδος τοῦ περὶ ἡμῶν διασυρμοῦ καὶ καταγέλωτος καταλιπὼν ὁ βωμολόχος Κέλσος ἐν τῷ καθ᾿ ἡμῶν λόγῳ Διοσκούρους καὶ Ἡρακλέα καὶ Ἀσκληπιὸν καὶ Διόνυσον ὀνομάζει , τοὺς ἐξ ἀνθρώπων πεπιστευμένους παρ᾿ Ἕλλησι γεγονέναι θεοὺς . καὶ φησιν οὐκ ἀνέχεσθαι μὲν ἡμᾶς τούτους νομίζειν θεοὺς . ὅτι ἄνθρωποι ἦσαν καὶ πρῶτοι . καίτοι πολλὰ ἐπιδειξαμένους καὶ γενναῖα ὑπὲρ ἀνθρώπων · τὸν δ᾿ Ἰησοῦν ἀποθανόντα ὑπὸ τῶν ἰδίων θιασωτῶν ὦφθαί φαμεν · προσκατηγορεῖ δ᾿ ἡμῶν καὶ ὡς λεγόντων αὐτὸν ὦφθαι , καὶ ταῦτα σκιάν . καὶ πρὸς ταῦτα δὲ φήσομεν ὅτι δεινῶς ὁ Κέλσος οὔτε σαφῶς παρέστησε μὴ σέβειν τούτους ὡς θεοὺς ( εὐλαβεῖτο γὰρ τὴν δόξαν τῶν ἐντευξομένων αὐτοῦ τῇ γραφῇ . ὑποληψομένων αὐτὸν ἄθεον , εἴ τι τῆς φαινομένης αὐτῷ ἀληθείας ἐπρέσβευεν ) . οὔτ᾿ αὖ προσεποιήσατο καὶ αὐτὸς αὐτοὺς θεοὺς νομίζειν · πρὸς ἑκάτερον γὰρ ἂν αὐτῶν ἀπεκρινάμεθα . φέρε οὖν πρὸς μὲν τοὺς μὴ νομίζοντας αὐτοὺς εἶναι θεοὺς ταῦτ᾿ εἴπωμεν . ἆρ᾿ οὐδὲ τὴν ἀρχήν εἰσιν οὗτοι , ἀλλ᾿ , ὥσπερ οἴονταί τινες περὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων ψυχῆς ὡς παραχρῆμα διαφθειρομένης , διεφθάρη καὶ τούτων ἡ ψυχή · ἢ κατὰ τὴν δόξαν τῶν λεγόντων ἐπιδιαμένειν ἢ ἀθάνατον αὐτὴν εἶναι ἐπιδιαμένουσιν οὗτοι ἢ ἀθάνατοί εἰσι , καὶ θεοὶ μὲν οὐκ εἰσὶν ἥρωες δέ · ἢ οὐδὲ ἥρωες ἀλλ᾿ ἁπαξαπλῶς ψυχαί ; εἰ μὲν οὖν οὐκ εἶναι ὑπολαμβάνετε αὐτοὺς . τὸν προηγούμενον ἡμῖν περὶ ψυχῆς κατασκευαστέον λόγον · εἰ δὲ εἰσὶ , καὶ οὕτω τὸν περὶ ἀθανασίας ἀποδεκτέον οὐ μόνον ἐκ τῶν καλῶς περὶ αὐτῆς εἰπόντων Ἑλλήνων ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ ἀρέσκον τοῖς θείοις μαθήμασι . καὶ δείξομεν ὅτι οὐχ οἷόν τε τούτους πολυθέους γενομένους ἐν χώρᾳ καὶ μερίδι κρείττονι γεγονέναι μετὰ τὴν ἐντεῦθεν ἀπαλλαγὴν , φέροντες τὰς περὶ αὐτῶν ἱστορίας , ἐν αἷς ἀναγέγραπται πολλὴ Ἡρακλέους ἀκολασία καὶ ἡ πρὸς τὴν Ὀμφάλην γυναικείως δουλεία , καὶ τὰ περὶ Ἀσκληπιοῦ ὡς κεραυνῷ βληθέντος ὑπὸ τοῦ Διὸς αὐτῶν . λελέξεται δὲ καὶ τὰ περὶ τῶν Διοσκούρων , ὡς ἄλλοτε μὲν ζώουσ᾿ ἑτερήμεροι , ἄλλοτε δ᾿ αὖτε τεθνᾶσιν · τιμὴν δὲ λελόγχασιν ἶσα θεοῖσιν οἱ πολλάκις ἀποθνῄσκοντες . πῶς οὖν οἴονται κατὰ τὸ εὔλογον τούτων νομισθῆναί τινα θεὸν ἢ ἥρωα ;
Lemmas: οὐδείς δέ εἶδος ὁ περί ἐγώ διασυρμός καί καταγέλως καταλείπω ὁ βωμολόχος ξελσυς ἐν ὁ κατά ἐγώ λόγος Διόσκοροι καί Ἡρακλῆς καί Ἀσκληπιός καί Διόνυσος ὀνομάζω , ὁ ἐκ ἄνθρωπος πιστεύω παρά Ἕλλην γίγνομαι θεός . καί φημί οὐ ἀνέχω μέν ἐγώ οὗτος νομίζω θεός . ὅτι ἄνθρωπος εἰμί καί πρῶτος . καίτοι πολύς ἐπιδείκνυμι καί γενναῖος ὑπέρ ἄνθρωπος · ὁ δέ Ἰησοῦς ἀποθνῄσκω ὑπό ὁ ἴδιος θιασώτης ὁράω φημί · προσκατηγορέω δέ ἐγώ καί ὡς λέγω αὐτός ὁράω , καί οὗτος σκιά . καί πρός οὗτος δέ φημί ὅτι δεινός ὁ ξελσυς οὔτε σαφής παρίστημι μή σέβω οὗτος ὡς θεός ( εὐλαβέομαι γάρ ὁ δόξα ὁ ἐντεύχω αὐτός ὁ γραφή . ὑπολαμβάνω αὐτός ἄθεος , εἰ τις ὁ φαίνω αὐτός ἀλήθεια πρεσβεύω ) . οὔτε αὖ προσποιέω καί αὐτός αὐτός θεός νομίζω · πρός ἑκάτερος γάρ ἄν αὐτός ἀποκρίνω . φέρω οὖν πρός μέν ὁ μή νομίζω αὐτός εἰμί θεός οὗτος λέγω . ἆρα οὐδέ ὁ ἀρχή εἰμί οὗτος , ἀλλά , ὥσπερ οἴομαι τις περί ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή ὡς παραχρῆμα διαφθείρω , διαφθείρω καί οὗτος ὁ ψυχή · ἤ κατά ὁ δόξα ὁ λέγω ἐπιδιαμένω ἤ ἀθάνατος αὐτός εἰμί ἐπιδιαμένω οὗτος ἤ ἀθάνατος εἰμί , καί θεός μέν οὐ εἰμί ἥρως δέ · ἤ οὐδέ ἥρως ἀλλά ἁπαξαπλῶς ψυχή ; εἰ μέν οὖν οὐ εἰμί ὑπολαμβάνω αὐτός . ὁ προηγέομαι ἐγώ περί ψυχή κατασκευαστέος λόγος · εἰ δέ εἰμί , καί οὕτως ὁ περί ἀθανασία ἀποδέχομαι οὐ μόνος ἐκ ὁ καλός περί αὐτός λέγω Ἕλλην ἀλλά καί κατά ὁ ἀρέσκω ὁ θεῖος μάθημα . καί δείκνυμι ὅτι οὐ οἷος τε οὗτος πολύθεος γίγνομαι ἐν χώρα καί μερίς κρατύς γίγνομαι μετά ὁ ἐντεῦθεν ἀπαλλαγή , φέρω ὁ περί αὐτός ἱστορία , ἐν ὅς ἀναγράφω πολύς Ἡρακλῆς ἀκολασία καί ὁ πρός ὁ Ὀμφάλη γυναικεῖος δουλεία , καί ὁ περί Ἀσκληπιός ὡς κεραυνός βάλλω ὑπό ὁ Ζεύς αὐτός . λέγω δέ καί ὁ περί ὁ Διόσκοροι , ὡς ἄλλοτε μέν ζάω ἑτερήμερος , ἄλλοτε δέ αὖτε θνῄσκω · τιμή δέ λαγχάνω ἴσος θεός ὁ πολλάκις ἀποθνῄσκω . πῶς οὖν οἴομαι κατά ὁ εὔλογος οὗτος νομίζω τις θεός ἤ ἥρως ;