origenes.contra-celsum 5.19
„ Ὁ θεὸς “ οὖν „ δίδωσιν “ „ ἑκάστῳ “ „ σῶμα , καθὼς ἐθέ λησεν , “ ὥσπερ ἐπὶ τῶν σπειρομένων οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν οἱονεὶ σπειρομένων ἐν τῷ ἀποθνῄσκειν καὶ καιρῷ ἐπιτηδείῳ ἀναλαμβανόντων ἐκ τῶν σπειρομένων τὸ περιτιθέμενον ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἀξίαν „ σῶμα “ ὑπὸ τοῦ θεοῦ . ἀκούομεν δὲ καὶ τοῦ διὰ πλειόνων διδάσκοντος λόγου τὴν διαφορὰν τοῦ οἱονεὶ σπειρομένου πρὸς τὸ ὡσπερεὶ ἐγειρόμενον ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ λέγοντος · „ σπείρεται ἐν φθορᾷ , ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ · σπείρεται ἐν ἀτιμίᾳ , ἐγείρεται ἐν δόξῃ · σπείρεται ἐν ἀσθενείᾳ , ἐγείρεται ἐν δυνάμει · σπείρεται σῶμα ψυχικὸν , ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν . “ ὁ δὲ δυνάμενος ἔτι καταλαμβανέτω , τί νενόηται τῷ λέγοντι · „ οἷος ὁ χοϊκὸς , τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί · καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος , τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι . καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ , οὕτω φορέσωμεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου . “ καίτοι δὲ βουλόμενος κρύπτειν ὁ ἀπόστολος τὰ κατὰ τὸν τόπον ἀπόῤῥητα καὶ μὴ ἁρμόζοντα τοῖς ἁπλουστέροις καὶ τῇ πανδήμῳ ἀκοῇ τῶν διὰ τοῦ πιστεύειν ἀγομένων ἐπὶ τὸ βέλτιον , ὅμως ἠναγκάσθη ὕστερον ὑπὲρ τοῦ μὴ παρακοῦσαι ἡμᾶς τῶν λόγων αὐτοῦ εἰπεῖν μετὰ τὸ „ φορέσωμεν τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου “ τὸ „ τοῦτο δέ φημι , ἀδελφοὶ , ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύναται , οὐδ᾿ ἡ φθορὰ τὴν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ . “ εἶτ᾿ ἐπιστάμενος ἀπόῤῥητόν τι καὶ μυστικὸν κατὰ τὸν τόπον , ὡς ἔπρεπε διὰ γραμμάτων καταλιπόντι τοῖς μετ᾿ αὐτὸν τὰ νενοημένα εἰρημένα ἐπιφέρει καὶ λέγει · „ ἰδοὺ μυστήριον ὑμῖν λέγω , “ ὅ τι περ ἔθος ἐστὶν ἐπιφέρεσθαι τοῖς βαθυτέροις καὶ μυστικωτέροις καὶ καθηκόντως ἀπὸ τῶν πολλῶν κρυπτομένοις · ὥσπερ καὶ ἐν τῷ Τωβὴτ γέγραπται · „ μυστήριον βασιλέως καλόν ἐστι κρύπτειν , “ πρὸς δὲ τὸ ἔνδοξον καὶ ἁρμόζον τοῖς πολλοῖς μετὰ τοῦ οἰκονομικῶς ἀληθοῦς „ τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως “ „ καλόν . “ οὐ σκωλήκων οὖν ἡ ἐλπὶς ἡμῶν οὐδὲ ποθεῖ ἡμῶν ἡ ψυχὴ τὸ σεσηπὸς σῶμα , ἀλλὰ , κἂν δέηται σώματος διὰ τὰς τοπικὰς μεταβάσεις , νοεῖ ἡ μεμελετηκυῖα τὴν „ σοφίαν “ κατὰ τὸ „ στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν “ διαφορὰν ἐπιγείου οἰκίας , ἐν ᾗ ἐστι τὸ σκῆνος , καταλυομένης καὶ σκήνους , ἐν ᾧ „ οἱ ὄντες “ δίκαιοι στενάζουσι „ βαρούμενοι , “ μὴ θέλοντες τὸ σκῆνος ἀπεκδύσασθαι ἀλλὰ τῷ σκήνει „ ἐπενδύσασθαι , “ ἵν᾿ ἐκ τοῦ „ ἐπενδύσασθαι “ „ καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς . “ „ δεῖ γὰρ “ τῷ πᾶσαν φύσιν σώματος εἶναι φθαρτὴν „ τὸ φθαρτὸν τοῦτο “ σκῆνος „ ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν , “ καὶ τὸ ἕτερον αὐτοῦ , τυγχάνον „ θνητὸν “ καὶ δεκτικὸν τοῦ ἐπακολουθοῦντος τῷ ἁμαρτάνειν θανάτου , „ ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν “ · ἵν᾿ , ὅτε „ τὸ φθαρτὸν “ „ ἐνδύσεται τὴν ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν τὴν ἀθανασίαν . τότε γενήσεται “ τὸ πάλαι ὑπὸ τῶν προφητῶν προειρημένον . ἀναίρεσις τῆς νίκης τοῦ θανάτου , καθὸ νικήσας ἡμᾶς ἑαυτῷ ὑπέταξε , καὶ τοῦ ἀπ᾿ αὐτοῦ κέντρου , ᾧ κεντῶν τὴν οὐ πάντῃ πεφραγμένην ψυχὴν ἐμποιεῖ αὐτῇ τὰ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας τραύματα .
Lemmas: „ ὁ θεός “ οὖν „ δίδωμι “ „ ἕκαστος “ „ σῶμα , καθώς ἐθέειμι λανθάνω , “ ὥσπερ ἐπί ὁ σπείρω οὕτως καί ἐπί ὁ οἱονεί σπείρω ἐν ὁ ἀποθνῄσκω καί καιρός ἐπιτήδειος ἀναλαμβάνω ἐκ ὁ σπείρω ὁ περιτίθημι ἕκαστος κατά ὁ ἀξία „ σῶμα “ ὑπό ὁ θεός . ἀκούω δέ καί ὁ διά πολύς διδάσκω λόγος ὁ διαφορά ὁ οἱονεί σπείρω πρός ὁ ὡσπερεί ἐγείρω ἀπό αὐτός καί λέγω · „ σπείρω ἐν φθορά , ἐγείρω ἐν ἀφθαρσία · σπείρω ἐν ἀτιμία , ἐγείρω ἐν δόξα · σπείρω ἐν ἀσθένεια , ἐγείρω ἐν δύναμις · σπείρω σῶμα ψυχικός , ἐγείρω σῶμα πνευματικός . “ ὁ δέ δύναμαι ἔτι καταλαμβάνω , τίς νοέω ὁ λέγω · „ οἷος ὁ χοϊκός , τοιοῦτος καί ὁ χοϊκός · καί οἷος ὁ ἐπουράνιος , τοιοῦτος καί ὁ ἐπουράνιος . καί καθώς φορέω ὁ εἰκών ὁ χοϊκός , οὕτως φορέω καί ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος . “ καίτοι δέ βούλομαι κρύπτω ὁ ἀπόστολος ὁ κατά ὁ τόπος ἀπόρρητος καί μή ἁρμόζω ὁ ἁπλόος καί ὁ πάνδημος ἀκοή ὁ διά ὁ πιστεύω ἄγω ἐπί ὁ ἀγαθός , ὅμως ἀναγκάζω ὕστερον ὑπέρ ὁ μή παρακούω ἐγώ ὁ λόγος αὐτός λέγω μετά ὁ „ φορέω ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος “ ὁ „ οὗτος δέ φημί , ἀδελφός , ὅτι σάρξ καί αἷμα βασιλεία θεός κληρονομέω οὐ δύναμαι , οὐδέ ὁ φθορά ὁ ἀφθαρσία κληρονομέω . “ εἶτα ἐπίσταμαι ἀπόρρητος τις καί μυστικός κατά ὁ τόπος , ὡς πρέπω διά γράμμα καταλείπω ὁ μετά αὐτός ὁ νοέω λέγω ἐπιφέρω καί λέγω · „ ἰδού μυστήριον σύ λέγω , “ ὅς τις περ ἔθος εἰμί ἐπιφέρω ὁ βαθύς καί μυστικός καί καθήκω ἀπό ὁ πολύς κρύπτω · ὥσπερ καί ἐν ὁ Τωβήτ γράφω · „ μυστήριον βασιλεύς καλός εἰμί κρύπτω , “ πρός δέ ὁ ἔνδοξος καί ἁρμόζω ὁ πολύς μετά ὁ οἰκονομικός ἀληθής „ ὁ ἔργον ὁ θεός ἀνακαλύπτω ἔνδοξος “ „ καλός . “ οὐ σκώληξ οὖν ὁ ἐλπίς ἐγώ οὐδέ ποθέω ἐγώ ὁ ψυχή ὁ σήπω σῶμα , ἀλλά , ἐάν δέω σῶμα διά ὁ τοπικός μετάβασις , νοέω ὁ μελετάω ὁ „ σοφία “ κατά ὁ „ στόμα δίκαιος μελετάω σοφία “ διαφορά ἐπίγειος οἰκία , ἐν ὅς εἰμί ὁ σκῆνος , καταλύω καί σκῆνος , ἐν ὅς „ ὁ εἰμί “ δίκαιος στενάζω „ βαρέω , “ μή ἐθέλω ὁ σκῆνος ἀπεκδύομαι ἀλλά ὁ σκῆνος „ ἐπενδύω , “ ἵνα ἐκ ὁ „ ἐπενδύω “ „ καταπίνω ὁ θνητός ὑπό ὁ ζωή . “ „ δέω γάρ “ ὁ πᾶς φύσις σῶμα εἰμί φθαρτός „ ὁ φθαρτός οὗτος “ σκῆνος „ ἐνδύω ἀφθαρσία , “ καί ὁ ἕτερος αὐτός , τυγχάνω „ θνητός “ καί δεκτικός ὁ ἐπακολουθέω ὁ ἁμαρτάνω θάνατος , „ ἐνδύω ἀθανασία “ · ἵνα , ὅτε „ ὁ φθαρτός “ „ ἐνδύω ὁ ἀφθαρσία καί ὁ θνητός ὁ ἀθανασία . τότε γίγνομαι “ ὁ πάλαι ὑπό ὁ προφήτης προλέγω . ἀναίρεσις ὁ νίκη ὁ θάνατος , καθό νικάω ἐγώ ἑαυτοῦ ὑποτάσσω , καί ὁ ἀπό αὐτός κέντρον , ὅς κεντέω ὁ οὐ πάντῃ φράσσω ψυχή ἐμποιέω αὐτός ὁ ἀπό ὁ ἁμαρτία τραῦμα .