origenes.contra-celsum 5.31
Εἶτα εἴ τις δύναται ὡς ἐν ἱστορίας σχήματι , ἐχούσης μέν τι καὶ καθ᾿ αὑτὴν ἀληθὲς ἐμφαινούσης δέ τι καὶ ἀπόῤῥητον , ἰδέτω καὶ τοὺς τὴν ἐξ ἀρχῆς διάλεκτον τετηρηκότας , τῷ μὴ κεκινηκέναι „ ἀπ᾿ ἀνατολῶν “ μένοντας ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ τῇ ἀνατολικῇ διαλέκτῳ · καὶ νοείτω τούτους μόνους γεγονέναι μερίδα κυρίου καὶ λαὸν αὐτοῦ τὸν καλούμενον „ Ἰακὼβ , “ γεγονέναι δὲ καὶ „ σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ Ἰσραήλ “ · καὶ οὗτοι μόνοι ἐπιστατείσθωσαν ὑπὸ ἄρχοντος , οὐκ ἐπὶ κολάσει παρειληφότος τοὺς ὑπ᾿ αὐτῷ ὥσπερ οἱ ἄλλοι . βλεπέτω δ᾿ ὁ δυνάμενος ὡς ἐν ἀνθρώποις ἐν τῇ τούτων πολιτείᾳ τῶν τεταγμένων κατὰ τὴν διαφέρουσαν μερίδα τῷ κυρίῳ γινομένας ἁμαρτίας , πρότερον μὲν ἀνεκτὰς καὶ τοιαύτας , ὡς μὴ πάντῃ ἀξίους εἶναι αὐτοὺς τοῦ ἐγκαταλείπεσθαι , ὕστερον δὲ πλείονας μὲν ἀλλ᾿ ἔτι ἀνεκτάς · καὶ τοῦτ᾿ ἐπὶ πλείονα χρόνον νοῶν γινόμενον καὶ ἀεὶ θεραπείαν προσαγομένην καὶ ἐκ διαλειμμάτων τούτους ἐπιστρέφοντας , ὁράτω αὐτοὺς καταλειπομένους κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῶν ἁμαρτανομένων τοῖς λαχοῦσι τὰς ἄλλας χώρας , πρότερον μὲν ἐπὶ τὸ ἔλαττον αὐτοὺς κολασθέντας καὶ τίσαντας δίκην , ὡσπερεὶ παιδευθέντας , ἐπανελθεῖν εἰς τὰ οἰκεῖα · ὕστερον δὲ βλεπέτω αὐτοὺς παραδιδομένους χαλεπωτέροις ἄρχουσιν , ὡς ἂν ὀνομάσαιεν αἱ γραφαὶ , Ἀσσυρίοις εἶτα Βαβυλωνίοις . εἶτα προσαγομένων θεραπειῶν ὁράτω τούτους οὐδὲν ἧττον αὔξοντας τὰ ἁμαρτανόμενα καὶ διὰ τοῦτ᾿ ἐπισπειρομένους ὑπὸ τῶν διαρπαζόντων αὐτοὺς ἀρχόντων τῶν λοιπῶν ἐθνῶν ταῖς ἄλλαις μερίσιν . ὁ δ᾿ ἄρχων αὐτῶν ἐπίτηδες παροράτω διαρπαζομένους αὐτοὺς ὑπὸ τῶν ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσιν ἀρχόντων · ἵνα καὶ αὐτὸς εὐλόγως , ὡσπερεὶ ἑαυτὸν ἐκδικῶν , λαβὼν ἐξουσίαν ἀποσπάσαι τῶν λοιπῶν ἐθνῶν οὓς ἂν δύνηται , τὸ τοιοῦτο ποιήσῃ καὶ νόμους τε αὐτοῖς θῆται καὶ βίον ὑποδείξῃ καθ᾿ ὃν βιωτέον · ἵνα αὐτοὺς ἀναγάγῃ ἐπὶ τέλος , ἐφ᾿ ὅπερ ἀνῆγε τοὺς μὴ ἁμαρτάνοντας ἀπὸ τοῦ προτέρου ἔθνους .
Lemmas: εἶτα εἰ τις δύναμαι ὡς ἐν ἱστορία σχῆμα , ἔχω μέν τις καί κατά ἑαυτοῦ ἀληθής ἐμφαίνω δέ τις καί ἀπόρρητος , ὁράω καί ὁ ὁ ἐκ ἀρχή διάλεκτος τηρέω , ὁ μή κινέω „ ἀπό ἀνατολή “ μένω ἐν ὁ ἀνατολή καί ὁ ἀνατολικός διάλεκτος · καί νοέω οὗτος μόνος γίγνομαι μερίς κύριος καί λαός αὐτός ὁ καλέω „ Ἰακώβ , “ γίγνομαι δέ καί „ σχοίνισμα κληρονομία αὐτός Ἰσραήλ “ · καί οὗτος μόνος ἐπιστατέω ὑπό ἄρχων , οὐ ἐπί κόλασις παραλαμβάνω ὁ ὑπό αὐτός ὥσπερ ὁ ἄλλος . βλέπω δέ ὁ δύναμαι ὡς ἐν ἄνθρωπος ἐν ὁ οὗτος πολιτεία ὁ τάσσω κατά ὁ διαφέρω μερίς ὁ κύριος γίγνομαι ἁμαρτία , πρότερος μέν ἀνεκτός καί τοιοῦτος , ὡς μή πάντῃ ἄξιος εἰμί αὐτός ὁ ἐγκαταλείπω , ὕστερον δέ πολύς μέν ἀλλά ἔτι ἀνεκτός · καί οὗτος ἐπί πολύς χρόνος νοέω γίγνομαι καί ἀεί θεραπεία προσάγω καί ἐκ διάλειμμα οὗτος ἐπιστρέφω , ὁράω αὐτός καταλείπω κατά ὁ ἀναλογία ὁ ἁμαρτάνω ὁ λαγχάνω ὁ ἄλλος χώρα , πρότερος μέν ἐπί ὁ ἐλαχύς αὐτός κολάζω καί τίνω δίκη , ὡσπερεί παιδεύω , ἐπανέρχομαι εἰς ὁ οἰκεῖος · ὕστερον δέ βλέπω αὐτός παραδίδωμι χαλεπός ἄρχων , ὡς ἄν ὀνομάζω ὁ γραφή , Ἀσσύριος εἶτα Βαβυλώνιος . εἶτα προσάγω θεραπεία ὁράω οὗτος οὐδείς ἥσσων αὐξάνω ὁ ἁμαρτάνω καί διά οὗτος ἐπισπείρω ὑπό ὁ διαρπάζω αὐτός ἄρχων ὁ λοιπός ἔθνος ὁ ἄλλος μερίς . ὁ δέ ἄρχων αὐτός ἐπίτηδες παροράω διαρπάζω αὐτός ὑπό ὁ ἐν ὁ λοιπός ἔθνος ἄρχων · ἵνα καί αὐτός εὔλογος , ὡσπερεί ἑαυτοῦ ἐκδικέω , λαμβάνω ἐξουσία ἀποσπάω ὁ λοιπός ἔθνος ὅς ἄν δύναμαι , ὁ τοιοῦτος ποιέω καί νόμος τε αὐτός τίθημι καί βίος ὑποδείκνυμι κατά ὅς βιωτέον · ἵνα αὐτός ἀνάγω ἐπί τέλος , ἐπί ὅς ἀνάγω ὁ μή ἁμαρτάνω ἀπό ὁ πρότερος ἔθνος .