origenes.contra-celsum 8.41
Εἶτα ὡς αἱ γρᾶες διαλοιδορούμενος ἡμῖν φησι · σὺ μὲν τὰ ἀγάλματα τούτων λοιδορῶν καταγελᾷς . ὡς αὐτόν γε τὸν Διόνυσον ἢ τὸν Ἡρακλέα παρόντα εἰ ἐλοιδόρησας , οὐκ ἂν ἴσως χαίρων ἀπήλλαξας · τὸν δὲ σὸν θεὸν παρόντα κατατείνοντες καὶ κολάζοντες οὐδὲν οἱ ταῦτα δράσαντες πεπόνθασιν ἀλλ᾿ οὐδὲ μετὰ ταῦτα ἐν τοσούτῳ βίῳ . τί καινὸν ἐξ ἐκείνου γέγονε τῷ πιστεύσαντι ἂν ὡς οὐκ ἦν ἐκεῖνος ἄνθρωπος γόης ἀλλὰ θεοῦ παῖς ; καὶ ὁ πέμψας ἄρα τὸν υἱὸν ἀγγελμάτων τινῶν εἵνεκα οὕτως ὠμῶς κολασθέντα , ὡς συνδιαφθεῖραι καὶ τὰ ἀγγέλματα , περιεῖδε καὶ τοσούτου χρόνου διελθόντος οὐκ ἐπεστράφη . τίς οὕτως ἀνόσιος πατήρ ; ἐκεῖνος μὲν οὖν τυχὸν ἐβούλετο , ὡς φῂς , διὰ τοῦτο περιϋβρίζετο . οἵδε δὲ , οὓς σὺ βλασφημεῖς , ἐνῆν μὲν εἰπεῖν ὅτι καὶ αὐτοὶ βούλονται καὶ διὰ τοῦτ᾿ ἀνέχονται βλασφημούμενοι · τὰ γὰρ ἴσα τοῖς ἴσοις παραβαλεῖν κράτιστον · ἀλλ᾿ οὗτοί γε καὶ σφόδρα ἀμύνονται τὸν βλασφημοῦντα , ἤτοι φεύγοντα διὰ τοῦτο καὶ κρυπτόμενον ἢ ἁλισκόμενον καὶ ἀπολλύμενον . καὶ πρὸς ταῦτα δ᾿ εἴποιμ᾿ ἂν ὅτι ἡμεῖς οὐδενὶ λοιδορούμεθα , πειθόμενοι ὅτι „ λοίδοροι “ „ βασιλείαν θεοῦ “ οὐ „ κληρονομήσουσι , “ καὶ ἀναγινώσκοντες τὸ „ εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμῖν “ ( καὶ ) „ εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε . “ εἰδότες δὲ καὶ τὸ „ λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν . “ καὶ εἴπερ τὸ λοιδορεῖν λόγον τινὰ ἔχει ἀμυντικὸν τοῦ δοκοῦντος ἠδικῆσθαι , καὶ οὐδὲ τοῦτον ἐπιτρέπει ἡμῖν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος · πόσῳ πλέον , ἔνθα πολλὴν ἠλιθιότητα ἐμφαίνει τὸ λοιδορεῖν , οὐ χρὴ λοιδορεῖν ; ἐπ᾿ ἴσης δὲ ἠλίθιον τὸ λοιδορεῖσθαι λίθῳ ἢ χρυσῷ ἢ ἀργύρῳ , τοῖς μεμορφωμένοις εἰς τὴν νενομισμένην τοῖς μακρὰν θειότητος τυγχάνουσι θεῶν μορφήν . οὕτω δὲ οὐδὲ καταγελῶμεν τῶν ἀψύχων ξοάνων ἀλλ᾿ εἰ ἄρα τῶν προσκυνούντων αὐτοῖς . ἀλλ᾿ οὐδ᾿ , ἂν ὦσί τινες δαίμονες ἐνιδρυμένοι τισὶν ἀγάλμασι , καὶ νομίζηται ὁ μέν τις αὐτῶν εἶναι Διόνυσος ὁ δ᾿ Ἡρακλῆς , οὐδὲ τούτοις λοιδορούμεθα · μάταιον γὰρ τὸ τοιοῦτον καὶ οὐδαμῶς κατὰ τὸν πρᾷον καὶ εἰρηναῖον καὶ γαληνὸν τὴν ψυχὴν καὶ μαθόντα ὅτι οὐδὲ διὰ τὴν κακίαν δεῖ τινι λοιδορεῖσθαι , εἴτ᾿ ἀνθρώπῳ εἴτε δαίμονι .
Lemmas: εἶτα ὡς ὁ γραῦς διαλοιδορέομαι ἐγώ φημί · σύ μέν ὁ ἄγαλμα οὗτος λοιδορέω καταγελάω . ὡς αὐτός γε ὁ Διόνυσος ἤ ὁ Ἡρακλῆς πάρειμι εἰ λοιδορέω , οὐ ἄν ἴσως χαίρω ἀπαλλάσσω · ὁ δέ σός θεός πάρειμι κατατείνω καί κολάζω οὐδείς ὁ οὗτος δράω πάσχω ἀλλά οὐδέ μετά οὗτος ἐν τοσοῦτος βίος . τίς καινός ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ πιστεύω ἄν ὡς οὐ εἰμί ἐκεῖνος ἄνθρωπος γόης ἀλλά θεός παῖς ; καί ὁ πέμπω ἄρα ὁ υἱός ἄγγελμα τις ἕνεκα οὕτως ὠμός κολάζω , ὡς συνδιαφθείρομαι καί ὁ ἄγγελμα , περιοράω καί τοσοῦτος χρόνος διέρχομαι οὐ ἐπιστρέφω . τίς οὕτως ἀνόσιος πατήρ ; ἐκεῖνος μέν οὖν τυχόν βούλομαι , ὡς φημί , διά οὗτος περιυβρίζω . ὅδε δέ , ὅς σύ βλασφημέω , ἔνειμι μέν λέγω ὅτι καί αὐτός βούλομαι καί διά οὗτος ἀνέχω βλασφημέω · ὁ γάρ ἴσος ὁ ἴσος παραβάλλω κρατύς · ἀλλά οὗτος γε καί σφόδρα ἀμύνω ὁ βλασφημέω , ἤτοι φεύγω διά οὗτος καί κρύπτω ἤ ἁλίσκομαι καί ἀπόλλυμι . καί πρός οὗτος δέ λέγω ἄν ὅτι ἐγώ οὐδείς λοιδορέω , πείθω ὅτι „ λοίδορος “ „ βασιλεία θεός “ οὐ „ κληρονομέω , “ καί ἀναγιγνώσκω ὁ „ εὐλογέω ὁ καταράομαι σύ “ ( καί ) „ εὐλογέω καί μή καταράομαι . “ οἶδα δέ καί ὁ „ λοιδορέω εὐλογέω . “ καί εἴπερ ὁ λοιδορέω λόγος τις ἔχω ἀμυντικός ὁ δοκέω ἀδικέω , καί οὐδέ οὗτος ἐπιτρέπω ἐγώ ὁ ὁ θεός λόγος · πόσος πολύς , ἔνθα πολύς ἠλιθιότης ἐμφαίνω ὁ λοιδορέω , οὐ χρή λοιδορέω ; ἐπί ἴσος δέ ἠλίθιος ὁ λοιδορέω λίθος ἤ χρυσός ἤ ἄργυρος , ὁ μορφόω εἰς ὁ νομίζω ὁ μακρός θειότης τυγχάνω θεός μορφή . οὕτως δέ οὐδέ καταγελάω ὁ ἄψυχος ξόανον ἀλλά εἰ ἄρα ὁ προσκυνέω αὐτός . ἀλλά οὐδέ , ἐάν εἰμί τις δαίμων ἐνιδρύω τις ἄγαλμα , καί νομίζω ὁ μέν τις αὐτός εἰμί Διόνυσος ὁ δέ Ἡρακλῆς , οὐδέ οὗτος λοιδορέω · μάταιος γάρ ὁ τοιοῦτος καί οὐδαμῶς κατά ὁ πρᾶος καί εἰρηναῖος καί γαληνός ὁ ψυχή καί μανθάνω ὅτι οὐδέ διά ὁ κακία δέω τις λοιδορέω , εἴτε ἄνθρωπος εἴτε δαίμων .