origenes.contra-celsum 7.22
Εἰ δὲ καὶ περὶ τοῦ καταφονεύειν δεῖ διηγήσασθαι ἅμα καὶ τὸ δυνατὸν τοῦ δικαίου περὶ πάντα , λεκτέον ὅτι φάσκων · „ εἰς τὰς πρωΐας ἀπέκτεινον ( πάντας ) τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς , τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐκ πόλεως κυρίου πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν “ γῆν μὲν τροπικῶς ἔλεγε τὴν σάρκα , ἧς „ τὸ φρόνημα “ „ ἔχθρα ἐστὶν εἰς θεὸν , “ πόλιν δὲ „ κυρίου “ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν , ἐν ᾗ ἦν „ ναὸς θεοῦ , “ χωρήσας δόξαν καὶ ὑπόληψιν ὀρθὴν περὶ θεοῦ καὶ θαυμαζομένην ὑπὸ πάντων τῶν ὁρώντων αὐτήν . ἅμα οὖν ταῖς τοῦ ἡλίου „ τῆς δικαιοσύνης “ αὐγαῖς ἐπιλαμπούσαις αὐτοῦ τῇ ψυχῇ ὡσπερεὶ δυναμούμενος υπ᾿ αὐτῶν καὶ κραταιούμενος ἀνῄρει πᾶν „ τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς , “ λεγόμενον „ ἁμαρτωλοὺς γῆς , “ καὶ ἐξωλόθρευεν ἀπὸ τῆς ἐν τῇ ψυχῇ ἑαυτοῦ „ πόλεως κυρίου πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν “ λογισμοὺς καὶ τὰ ἐχθρὰ τῇ ἀληθείᾳ ἐνθυμήματα . οὕτως δὲ καὶ ἀναιροῦσιν οἱ δίκαιοι πᾶσαν τὴν τῶν πολεμίων καὶ ἀπὸ κακίας ἐρχομένων „ ζωγρίαν , “ ὡς μηδὲ νήπιον καὶ ἄρτι ὑποφυόμενον κακὸν καταλείπεσθαι . ἡμεῖς οὕτως ἀκούομεν καὶ τοῦ ἐν ἑκατοστῷ καὶ τριακοστῷ καὶ ἕκτῳ ψαλμῷ ῥητοῦ , οὕτως ἔχοντος · „ θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος , μακάριος , ὃς ἀνταποδώσει σοι τὸ ἀνταπόδομά σου , ὃ ἀνταπέδωκας ἡμῖν · μακάριος , ὃς κρατήσει καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς τὴν πέτραν . “ „ νήπια “ γὰρ „ Βαβυλῶνος , “ ἑρμηνευομένης συγχύσεως , οἱ ἄρτι ὑποφυόμενοι καὶ ἀνατέλλοντες ἐν τῇ ψυχῇ εἰσιν συγχυτικοὶ λογισμοὶ οἱ ἀπὸ κακίας · ὧν ὁ κρατῶν , ὡς καὶ τῷ στερεῷ καὶ εὐτόνῳ τοῦ λόγου προσρῆξαι αὐτῶν τὰς κεφαλὰς , ἐδαφίζει „ τὰ νήπια “ τῆς „ Βαβυλῶνος “ „ πρὸς τὴν πέτραν , “ γινόμενος διὰ τοῦτο „ μακάριος . “ ἡβηδὸν οὖν τὰ τῆς κακίας καὶ παγγενεὶ κτείνειν κελευέτω ὁ θεὸς , οὐδὲν ἐναντίον διδάσκων οἷς Ἰησοῦς κατήγγειλε , καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν „ ἐν κρυπτῷ “ Ἰουδαίων ποιείτω ὁ θεὸς τὴν τῶν πολεμίων καὶ πάντων τῶν ἀπὸ κακίας ἀναίρεσιν . καὶ τοιοῦτόν γε ἔστω τὸ τοὺς μὴ πειθομένους νόμῳ καὶ λόγῳ θεοῦ , ὁμοιωθέντας τοῖς πολεμίοις καὶ ποιωθέντας ἀπὸ τῆς κακίας , πάσχειν ταῦτα , ἅπερ ἄξιον πάσχειν τοὺς ἀποστάντας λόγων θεοῦ .
Lemmas: εἰ δέ καί περί ὁ καταφονεύω δέω διηγέομαι ἅμα καί ὁ δυνατός ὁ δίκαιος περί πᾶς , λεκτέος ὅτι φάσκω · „ εἰς ὁ πρωΐα ἀποκτείνω ( πᾶς ) ὁ ἁμαρτωλός ὁ γῆ , ὁ ἐξολοθρεύω ἐκ πόλις κύριος πᾶς ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία “ γῆ μέν τροπικός λέγω ὁ σάρξ , ὅς „ ὁ φρόνημα “ „ ἔχθρα εἰμί εἰς θεός , “ πόλις δέ „ κύριος “ ὁ ἑαυτοῦ ψυχή , ἐν ὅς εἰμί „ ναός θεός , “ χωρέω δόξα καί ὑπόληψις ὀρθός περί θεός καί θαυμάζω ὑπό πᾶς ὁ ὁράω αὐτός . ἅμα οὖν ὁ ὁ ἥλιος „ ὁ δικαιοσύνη “ αὐγή ἐπιλάμπω αὐτός ὁ ψυχή ὡσπερεί δυναμόω ὑπό αὐτός καί κραταιόω ἀναιρέω πᾶς „ ὁ φρόνημα ὁ σάρξ , “ λέγω „ ἁμαρτωλός γῆ , “ καί ἐξολοθρεύω ἀπό ὁ ἐν ὁ ψυχή ἑαυτοῦ „ πόλις κύριος πᾶς ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία “ λογισμός καί ὁ ἐχθρός ὁ ἀλήθεια ἐνθύμημα . οὕτως δέ καί ἀναιρέω ὁ δίκαιος πᾶς ὁ ὁ πολέμιος καί ἀπό κακία ἔρχομαι „ ζωγρία , “ ὡς μηδέ νήπιος καί ἄρτι ὑποφύω κακός καταλείπω . ἐγώ οὕτως ἀκούω καί ὁ ἐν ἑκατοστός καί τριακοστός καί ἕκτος ψαλμός ῥητός , οὕτως ἔχω · „ θυγάτηρ Βαβυλών ὁ ταλαίπωρος , μακάριος , ὅς ἀνταποδίδωμι σύ ὁ ἀνταπόδομα σύ , ὅς ἀνταποδίδωμι ἐγώ · μακάριος , ὅς κρατέω καί ἐδαφίζω ὁ νήπιος σύ πρός ὁ πέτρα . “ „ νήπιος “ γάρ „ Βαβυλών , “ ἑρμηνεύω σύγχυσις , ὁ ἄρτι ὑποφύω καί ἀνατέλλω ἐν ὁ ψυχή εἰμί συγχυτικός λογισμός ὁ ἀπό κακία · ὅς ὁ κρατέω , ὡς καί ὁ στερεός καί εὔτονος ὁ λόγος προσρήγνυμι αὐτός ὁ κεφαλή , ἐδαφίζω „ ὁ νήπιος “ ὁ „ Βαβυλών “ „ πρός ὁ πέτρα , “ γίγνομαι διά οὗτος „ μακάριος . “ ἡβηδόν οὖν ὁ ὁ κακία καί παγγενεί κτείνω κελεύω ὁ θεός , οὐδείς ἐναντίον διδάσκω ὅς Ἰησοῦς καταγγέλλω , καί ἐν ὀφθαλμός ὁ „ ἐν κρυπτός “ Ἰουδαῖος ποιέω ὁ θεός ὁ ὁ πολέμιος καί πᾶς ὁ ἀπό κακία ἀναίρεσις . καί τοιοῦτος γε εἰμί ὁ ὁ μή πείθω νόμος καί λόγος θεός , ὁμοιόω ὁ πολέμιος καί ποιόω ἀπό ὁ κακία , πάσχω οὗτος , ὅς ἄξιος πάσχω ὁ ἀφίστημι λόγος θεός .