origenes.contra-celsum 1.35
Ἵνα δὲ μὴ δοκῶμεν ἀπὸ λέξεως Ἑβραϊκῆς τοῖς μὴ καταλαμβάνουσι , πότερον συγκαταθετέον αὐτῇ ἢ μὴ , φέρειν παραμυθίαν περὶ τοῦ προφήτην εἰρηκέναι ἐκ παρθένου τεχθήσεσθαι τοῦτον , ἐφ᾿ οὗ τῇ γενέσει λέλεκται τὸ „ μεθ᾿ ἡμῶν ὁ θεὸς “ , φέρε ἐπ᾿ αὐτῆς τῆς λέξεως παραμυθησώμεθα τὸ λεγόμενον . ὁ μὲν κύριος ἀναγέγραπται εἰρηκέναι τῷ Ἄχαζ · „ αἴτησαι σεαυτῷ σημεῖον παρὰ κυρίου τοῦ θεοῦ σου εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος , “ ἑξῆς δὲ τὸ διδόμενον σημεῖον τὸ „ ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱόν . “ ποῖον οὖν σημεῖον τὸ νεάνιδα , μὴ παρθένον τεκεῖν ; καὶ τίνι μᾶλλον ἁρμόζει γεννῆσαι „ Ἐμμανουὴλ , “ τουτέστι „ μεθ᾿ ἡμῶν ὁ θεὸς , “ ἆρα γυναικὶ συνουσιασθείσῃ καὶ διὰ πάθους γυναικείου συλλαβούσῃ ἢ ἔτι καθαρᾷ καὶ ἁγνῇ καὶ παρθένῳ ; ταύτῃ γὰρ πρέπει γεννᾶν γέννημα , ἐφ᾿ ᾧ τεχθέντι λέγεται τὸ „ μεθ᾿ ἡμῶν ὁ θεός . “ ἐὰν δὲ καὶ οὕτως εὑρεσιλογῇ λέγων ὅτι τῷ Ἄχαζ εἴρηται · „ αἴτησαι σεαυτῷ σημεῖον παρὰ κυρίου τοῦ θεοῦ σου , “ ἀπαντήσομεν · κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Ἄχαζ τίς ἐγεννήθη , ἐφ᾿ οἷ τῇ γενέσει λέγεται τὸ „ Ἐμμανουὴλ , ὅ ἐστι μεθ᾿ ἡμῶν ὁ θεός , · “ εἰ γὰρ οὐδεὶς εὑρεθήσεται , δηλονότι τὸ τῷ Ἄχαζ εἰρημένον τῷ οἴκῳ εἴρηται Δαυὶδ διὰ τὸ „ ἐκ σπέρματος Δαυὶδ “ ἀναγεγράφθαι τὸν σωτῆρα γεγονέναι „ τὸ κατὰ σάρκα “ · ἀλλὰ καὶ τὸ „ σημεῖον “ τοῦτο „ εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος “ λέγεται εἶναι , ἐπεὶ „ ὁ καταβὰς οὗτός ἐστι καὶ ὁ ἀναβὰς ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν , ἵνα πληρώσῃ τὰ πάντα . “ ταῦτα δὲ λέγω ὡς πρὸς τὸν Ἰουδαῖον συγκατατιθέμενον τῇ προφητείᾳ . λεγέτω δὲ καὶ Κέλσος ἤ τις τῶν σὺν αὐτῷ , ποίῳ νῷ ὁ προφήτης περὶ μελλόντων ἢ ταῦτα ἢ ἕτερα λέγει , ὁπόσα ἀναγέγραπται ἐν ταῖς προφητείαις · ἆρα γὰρ προγνωστικῷ μελλόντων ἢ οὔ ; εἰ μὲν γὰρ προγνωστικῷ μελλόντων , θεῖον εἶχον πνεῦμα οἱ προφῆται · εἰ δ᾿ οὐ προγνωστικῷ μελλόντων , παραστησάτω τὸν νοῦν τοῦ ἀποτολμῶντος καὶ λέγοντος περὶ μελλόντων καὶ θαυμαζομένου παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις ἐπὶ προφητείᾳ .
Lemmas: ἵνα δέ μή δοκέω ἀπό λέξις Ἑβραικός ὁ μή καταλαμβάνω , πότερος συγκαταθετέω αὐτός ἤ μή , φέρω παραμυθία περί ὁ προφήτης λέγω ἐκ παρθένος τίκτω οὗτος , ἐπί ὅς ὁ γένεσις λέγω ὁ „ μετά ἐγώ ὁ θεός “ , φέρω ἐπί αὐτός ὁ λέξις παραμυθέομαι ὁ λέγω . ὁ μέν κύριος ἀναγράφω λέγω ὁ Ἄχαζ · „ αἰτέω σεαυτοῦ σημεῖον παρά κύριος ὁ θεός σύ εἰς βάθος ἤ εἰς ὕψος , “ ἑξῆς δέ ὁ δίδωμι σημεῖον ὁ „ ἰδού ὁ παρθένος ἐν γαστήρ ἔχω καί τίκτω υἱός . “ ποῖος οὖν σημεῖον ὁ νεᾶνις , μή παρθένος τίκτω ; καί τίς μάλα ἁρμόζω γεννάω „ Ἐμμανουήλ , “ τουτέστι „ μετά ἐγώ ὁ θεός , “ ἆρα γυνή συνουσιάζω καί διά πάθος γυναικεῖος συλλαμβάνω ἤ ἔτι καθαρός καί ἁγνός καί παρθένος ; οὗτος γάρ πρέπω γεννάω γέννημα , ἐπί ὅς τίκτω λέγω ὁ „ μετά ἐγώ ὁ θεός . “ ἐάν δέ καί οὕτως εὑρεσιλογέω λέγω ὅτι ὁ Ἄχαζ λέγω · „ αἰτέω σεαυτοῦ σημεῖον παρά κύριος ὁ θεός σύ , “ ἀπαντάω · κατά ὁ χρόνος ὁ Ἄχαζ τίς γεννάω , ἐπί ἕ ὁ γένεσις λέγω ὁ „ Ἐμμανουήλ , ὅς εἰμί μετά ἐγώ ὁ θεός , · “ εἰ γάρ οὐδείς εὑρίσκω , δηλονότι ὁ ὁ Ἄχαζ λέγω ὁ οἶκος λέγω Δαυίδ διά ὁ „ ἐκ σπέρμα Δαυίδ “ ἀναγράφω ὁ σωτήρ γίγνομαι „ ὁ κατά σάρξ “ · ἀλλά καί ὁ „ σημεῖον “ οὗτος „ εἰς βάθος ἤ εἰς ὕψος “ λέγω εἰμί , ἐπεί „ ὁ καταβαίνω οὗτος εἰμί καί ὁ ἀναβαίνω ὑπεράνω πᾶς ὁ οὐρανός , ἵνα πληρόω ὁ πᾶς . “ οὗτος δέ λέγω ὡς πρός ὁ Ἰουδαῖος συγκατατίθημι ὁ προφητεία . λέγω δέ καί ξελσυς ἤ τις ὁ σύν αὐτός , ποῖος νόος ὁ προφήτης περί μέλλω ἤ οὗτος ἤ ἕτερος λέγω , ὁπόσος ἀναγράφω ἐν ὁ προφητεία · ἆρα γάρ προγνωστικός μέλλω ἤ οὐ ; εἰ μέν γάρ προγνωστικός μέλλω , θεῖος ἔχω πνεῦμα ὁ προφήτης · εἰ δέ οὐ προγνωστικός μέλλω , παρίστημι ὁ νόος ὁ ἀποτολμάω καί λέγω περί μέλλω καί θαυμάζω παρά ὁ Ἰουδαῖος ἐπί προφητεία .