origenes.contra-celsum 4.41
Ἑξῆς δὲ τοιαῦτά φησιν · εἶτα κατακλυσμόν τινα καὶ κιβωτὸν ἀλλόκοτον , ἅπαντα ἔνδον ἔχουσαν , καὶ περιστεράν τινα καὶ κορώνην ἀγγέλους , παραχαράττοντες καὶ ῥᾳδιουργοῦντες τὸν Δευκαλίωνα · οὐ γὰρ οἶμαι προσεδόκησαν ὅτι ταῦτ᾿ εἰς φῶς πρόεισιν , ἀλλ᾿ ἀτεχνῶς παισὶ νηπίοις ἐμυθολόγησαν . καὶ ἐν τούτοις δὴ ὅρα τὴν ἀφιλόσοφον ἀπέχθειαν τοῦ ἀνδρὸς πρὸς τὴν ἀρχαιοτάτην Ἰουδαίων γραφήν . οὐ γὰρ ἔχων τὴν περὶ κατακλυσμοῦ ἱστορίαν κακολογεῖν οὐδ᾿ ἐπιστήσας οἷς ἐδύνατο λέγειν κατὰ τῆς κιβωτοῦ καὶ τῶν μέτρων αὐτῆς , καὶ ὡς οὐχ οἷόν τ᾿ ἦν κατὰ τὸν τῶν πολλῶν νοῦν ἐκλαμβάνοντα τὰ περὶ τῶν „ τριακοσίων “ τοῦ μήκους „ τῆς κιβωτοῦ “ „ πήχεων “ „ καὶ πεντήκοντα “ τοῦ πλάτους „ καὶ τριάκοντα “ τοῦ ὕψους φάσκειν αὐτὴν κεχωρηκέναι τὰ ἐπὶ γῆς ζῷα , καθαρὰ μὲν ἀνὰ τέσσαρα καὶ δέκα ἀκάθαρτα δὲ ἀνὰ τέσσαρα · ἁπλῶς εἶπεν ἀλλόκοτον , πάντ᾿ ἔχουσαν ἔνδον . τί γὰρ τὸ ἀλλόκοτον αὐτῆς , ἑκατὸν ἔτεσιν ἱστορουμένης γεγενῆσθαι καὶ συναγομένης ἀπὸ τῶν „ τριακοσίων “ τοῦ μήκους „ πήχεων “ καὶ τῶν „ πεντήκοντα “ τοῦ πλάτους , ἕως οἱ τοῦ ὕψους πήχεις „ τριάκοντα “ καταλήξουσιν εἰς ἕνα πῆχυν μήκους καὶ πλάτους ; πῶς δ᾿ οὐχὶ μᾶλλον θαυμαστὸν ἦν τὸ κατασκεύασμα καὶ μεγίστῃ πόλει ἐοικὸς τῷ δυνάμει λέγεσθαι τὰ μέτρα , ὡς ἐννέα μὲν εἶναι μυριάδων τὸ μῆκος κατὰ τὴν βάσιν κατὰ δὲ τὸ πλάτος δισχιλίων πεντακοσίων ; πῶς δ᾿ οὐκ ἦν θαυμάσαι τὴν ἐπίνοιαν τοῦ ἐρηρεισμένην γενέσθαι καὶ δυναμένην ὑπομεῖναι χειμῶνα κατακλυσμοῦ ποιητικόν ; καὶ γὰρ οὐ πίσσῃ οὐδ᾿ ἄλλῃ τινὶ τοιαύτῃ ὕλῃ , ἀσφάλτῳ δὲ στεῤῥῶς ἐκέχριστο . πῶς δ᾿ οὐ θαυμαστὸν τὸ ζώπυρα παντὸς γένους εἰσάγεσθαι ἔνδον προνοίᾳ θεοῦ . ἵν᾿ ἔχῃ πάντων σπέρματα ζῴων πάλιν ἡ γῆ , τοῦ θεοῦ δικαιοτάτῳ ἀνδρὶ χρησαμένου , πατρὶ ἐσομένῳ τῶν μετὰ τὸν κατακλυσμόν ;
Lemmas: ἑξῆς δέ τοιοῦτος φημί · εἶτα κατακλυσμός τις καί κιβωτός ἀλλόκοτος , ἅπας ἔνδον ἔχω , καί περιστερά τις καί κορώνη ἄγγελος , παραχαράσσω καί ῥᾳδιουργέω ὁ Δευκαλίων · οὐ γάρ οἴομαι προσδοκέω ὅτι οὗτος εἰς φάος πρόειμι , ἀλλά ἄτεχνος παῖς νήπιος μυθολογέω . καί ἐν οὗτος δή ὁράω ὁ ἀφιλόσοφος ἀπέχθεια ὁ ἀνήρ πρός ὁ ἀρχαῖος Ἰουδαῖος γραφή . οὐ γάρ ἔχω ὁ περί κατακλυσμός ἱστορία κακολογέω οὐδέ ἐφίστημι ὅς δύναμαι λέγω κατά ὁ κιβωτός καί ὁ μέτρον αὐτός , καί ὡς οὐ οἷος τε εἰμί κατά ὁ ὁ πολύς νόος ἐκλαμβάνω ὁ περί ὁ „ τριακόσιοι “ ὁ μῆκος „ ὁ κιβωτός “ „ πῆχυς “ „ καί πεντήκοντα “ ὁ πλάτος „ καί τριάκοντα “ ὁ ὕψος φάσκω αὐτός χωρέω ὁ ἐπί γῆ ζῷον , καθαρός μέν ἀνά τέσσαρες καί δέκα ἀκάθαρτος δέ ἀνά τέσσαρες · ἁπλῶς λέγω ἀλλόκοτος , πᾶς ἔχω ἔνδον . τίς γάρ ὁ ἀλλόκοτος αὐτός , ἑκατόν ἔτος ἱστορέω γίγνομαι καί συνάγω ἀπό ὁ „ τριακόσιοι “ ὁ μῆκος „ πῆχυς “ καί ὁ „ πεντήκοντα “ ὁ πλάτος , ἕως ὁ ὁ ὕψος πῆχυς „ τριάκοντα “ καταλήγω εἰς εἷς πῆχυς μῆκος καί πλάτος ; πῶς δέ οὐ μάλα θαυμαστός εἰμί ὁ κατασκεύασμα καί μέγας πόλις ἔοικα ὁ δύναμις λέγω ὁ μέτρον , ὡς ἐννέα μέν εἰμί μυριάς ὁ μῆκος κατά ὁ βάσις κατά δέ ὁ πλάτος δισχίλιοι πεντακόσιοι ; πῶς δέ οὐ εἰμί θαυμάζω ὁ ἐπίνοια ὁ ἐρείδω γίγνομαι καί δύναμαι ὑπομένω χειμών κατακλυσμός ποιητικός ; καί γάρ οὐ πίσσα οὐδέ ἄλλος τις τοιοῦτος ὕλη , ἄσφαλτος δέ στερρός χρίω . πῶς δέ οὐ θαυμαστός ὁ ζώπυρον πᾶς γένος εἰσάγω ἔνδον πρόνοια θεός . ἵνα ἔχω πᾶς σπέρμα ζῷον πάλιν ὁ γῆ , ὁ θεός δίκαιος ἀνήρ χράω , πατήρ εἰμί ὁ μετά ὁ κατακλυσμός ;