origenes.contra-celsum 2.12
Παιδαριώδη δέ μοι δοκεῖ καὶ τὰ τοιαῦτα , ὅτι στρατηγὸς μὲν ἀγαθὸς καὶ πολλῶν μυριάδων ἡγησάμενος οὐδεπώποτε προὐδόθη , ἀλλ᾿ οὐδὲ λῄσταρχος πονηρὸς καὶ παμπονήρων ἄρχων , ὠφέλιμος τοῖς συνοῦσιν εἶναι δοκῶν · αὐτὸς δὲ προδοθεὶς ὑπὸ τῶν ὑπ᾿ αὐτῷ οὔτε ὡς στρατηγὸς ἦρξεν ἀγαθὸς , οὔτ᾿ ἀπατήσας τοὺς μαθητὰς κἂν τὴν ὡς πρὸς λῄσταρχον , ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω , εὔνοιαν ἐνεποίησε τοῖς ἀπατηθεῖσι . πολλὰς γὰρ ἄν τις εὕροι ἱστορίας περὶ στρατηγῶν προδοθέντων ὑπὸ τῶν οἰκείων καὶ λῃσταρχῶν ἁλόντων διὰ τοὺς μὴ τηρήσαντας τὰς πρὸς αὐτοὺς συνθήκας . ἀλλ᾿ ἔστω μηδένα στρατηγῶν προδεδόσθαι ἢ λῃσταρχῶν · τί τοῦτο συμβάλλεται πρὸς τὸ κατὰ Ἰησοῦ εἶναι τὸ ἕνα τῶν φοιτητῶν προδότην αὐτοῦ γεγονέναι ; ἐπεὶ δὲ φιλοσοφίαν προβάλλεται ὁ Κέλσος , πυθοίμεθ᾿ ἂν αὐτοῦ ὅτι ἆρα Πλάτωνος ἦν κατηγορία τὸ μετὰ εἴκοσιν ἔτη τῆς παρ᾿ αὐτῷ ἀκροάσεως ἀποφοιτήσαντα τὸν Ἀριστοτέλη κατηγορηκέναι μὲν τοῦ περὶ τῆς ἀθανασίας τῆς ψυχῆς λόγου , Πλάτωνος δὲ „ τερετίσματα “ τὰς ἰδέας ὠνομακέναι ; ἔτι δὲ προσαποροῦντες καὶ τοιαῦτα λέγοιμεν ἄν · ἆρα Πλάτων οὐκέτι δυνατὸς ἦν ἐν διαλεκτικῇ οὐδ᾿ ἱκανὸς παραστῆσαι τὰ νενοημένα , ἐπεὶ ἀπεφοίτησεν αὐτοῦ Ἀριστοτέλης , καὶ παρὰ τοῦτο ψευδῆ τὰ Πλάτωνός ἐστι δόγματα ; ἢ δύναται καὶ ἀληθοῦς ὄντος Πλάτωνος , ὡς ἂν λέγοιεν οἱ κατ᾿ αὐτὸν φιλοσοφοῦντες . Ἀριστοτέλης πονηρὸς καὶ ἀχάριστος πρὸς τὸν διδάσκαλον γεγονέναι ; ἀλλὰ καὶ ὁ Χρύσιππος πολλαχοῦ τῶν συγγραμμάτων ἑαυτοῦ φαίνεται καθαπτόμενος Κλεάνθους , καινοτομῶν παρὰ τὰ ἐκείνῳ δεδογμένα , γενομένῳ αὐτοῦ διδασκάλῳ ἔτι νέου καὶ ἀρχὰς ἔχοντος φιλοσοφίας . καίτοι γε Ἀριστοτέλης μὲν εἴκοσιν ἔτεσι λέγεται πεφοιτηκέναι Πλάτωνι , οὐκ ὀλίγον δὲ χρόνον καὶ ὁ Χρύσιππος παρὰ τῷ Κλεάνθει πεποιῆσθαι τὰς διατριβάς · ὁ δὲ Ἰούδας παρὰ τῷ Ἰησοῦ οὐδὲ τρία διέτριψεν ἔτη . ἀπὸ δὲ τῶν γεγραμμένων ἐν τοῖς βίοις τῶν φιλοσόφων πολλὰ ἄν τις εὕροι τοιαῦτα , ἐφ᾿ οἷς ἐγκαλεῖ τῷ Ἰησοῦ διὰ τὸν Ἰούδαν ὁ Κέλσος . οἱ δὲ Πυθαγόρειοι κενοτάφια ᾠκοδόμουν τοῖς μετὰ τὸ προτραπῆναι ἐπὶ φιλοσοφίαν παλινδρομήσασιν ἐπὶ τὸν ἰδιωτικὸν βίον · καὶ οὐ παρὰ τοῦτο ἀσθενὴς ἦν λόγῳ καὶ ἀποδείξεσι Πυθαγόρας καὶ οἱ ἀπ᾿ αὐτοῦ .
Lemmas: παιδαριώδης δέ ἐγώ δοκέω καί ὁ τοιοῦτος , ὅτι στρατηγός μέν ἀγαθός καί πολύς μυριάς ἡγέομαι οὐδεπώποτε προδίδωμι , ἀλλά οὐδέ λῄσταρχος πονηρός καί παμπόνηρος ἄρχω , ὠφέλιμος ὁ σύνειμι εἰμί δοκέω · αὐτός δέ προδίδωμι ὑπό ὁ ὑπό αὐτός οὔτε ὡς στρατηγός ἄρχω ἀγαθός , οὔτε ἀπατάω ὁ μαθητής ἄν ὁ ὡς πρός λῄσταρχος , ἵνα οὕτως ὀνομάζω , εὔνοια ἐμποιέω ὁ ἀπατάω . πολύς γάρ ἄν τις εὑρίσκω ἱστορία περί στρατηγός προδίδωμι ὑπό ὁ οἰκεῖος καί λῃστάρχης ἁλίσκομαι διά ὁ μή τηρέω ὁ πρός αὐτός συνθήκη . ἀλλά εἰμί μηδείς στρατηγός προδίδωμι ἤ λῃστάρχης · τίς οὗτος συμβάλλω πρός ὁ κατά Ἰησοῦς εἰμί ὁ εἷς ὁ φοιτητής προδότης αὐτός γίγνομαι ; ἐπεί δέ φιλοσοφία προβάλλω ὁ ξελσυς , πυνθάνομαι ἄν αὐτός ὅτι ἆρα Πλάτων εἰμί κατηγορία ὁ μετά εἴκοσι ἔτος ὁ παρά αὐτός ἀκρόασις ἀποφοιτάω ὁ Ἀριστοτέλης κατηγορέω μέν ὁ περί ὁ ἀθανασία ὁ ψυχή λόγος , Πλάτων δέ „ τερέτισμα “ ὁ ἰδέα ὀνομάζω ; ἔτι δέ προσαπορέω καί τοιοῦτος λέγω ἄν · ἆρα Πλάτων οὐκέτι δυνατός εἰμί ἐν διαλεκτικός οὐδέ ἱκανός παρίστημι ὁ νοέω , ἐπεί ἀποφοιτάω αὐτός Ἀριστοτέλης , καί παρά οὗτος ψευδής ὁ Πλάτων εἰμί δόγμα ; ἤ δύναμαι καί ἀληθής εἰμί Πλάτων , ὡς ἄν λέγω ὁ κατά αὐτός φιλοσοφέω . Ἀριστοτέλης πονηρός καί ἀχάριστος πρός ὁ διδάσκαλος γίγνομαι ; ἀλλά καί ὁ Χρύσιππος πολλαχοῦ ὁ σύγγραμμα ἑαυτοῦ φαίνω καθάπτω Κλεάνθης , καινοτομέω παρά ὁ ἐκεῖνος δοκέω , γίγνομαι αὐτός διδάσκαλος ἔτι νέος καί ἀρχή ἔχω φιλοσοφία . καίτοι γε Ἀριστοτέλης μέν εἴκοσι ἔτος λέγω φοιτάω Πλάτων , οὐ ὀλίγος δέ χρόνος καί ὁ Χρύσιππος παρά ὁ Κλεάνθης ποιέω ὁ διατριβή · ὁ δέ Ἰούδας παρά ὁ Ἰησοῦς οὐδέ τρεῖς διατρίβω ἔτος . ἀπό δέ ὁ γράφω ἐν ὁ βίος ὁ φιλόσοφος πολύς ἄν τις εὑρίσκω τοιοῦτος , ἐπί ὅς ἐγκαλέω ὁ Ἰησοῦς διά ὁ Ἰούδας ὁ ξελσυς . ὁ δέ Πυθαγόρειος κενοτάφιον οἰκοδομέω ὁ μετά ὁ προσράπτω ἐπί φιλοσοφία παλινδρομέω ἐπί ὁ ἰδιωτικός βίος · καί οὐ παρά οὗτος ἀσθενής εἰμί λόγος καί ἀπόδειξις Πυθαγόρας καί ὁ ἀπό αὐτός .