origenes.contra-celsum 5.58
Κατηγορεῖ δ᾿ ὁ Κέλσος καὶ τοῦ φάσκοντος λόγου ἄγγελον ἀποκεκυλικέναι τοῦ τάφου , ἔνθα ἦν τὸ Ἰησοῦ σῶμα , „ τὸν λίθον “ ὥσπερ μειράκιον , ἐν διατριβῇ λαβὸν τοπικῶς κατηγορῆσαί τινος , καί φησιν ὡς σοφόν τι κατὰ τοῦ λόγου εὑρὼν [ καί φησιν ] ὅτι ὁ τοῦ θεοῦ παῖς , ὡς ἔοικεν , οὐκ ἐδύνατο ἀνοῖξαι τὸν τάφον , ἀλλ᾿ ἐδεήθη ἄλλου ἀποκινήσοντος τὴν πέτραν . καὶ ἵνα γε μηδὲν περιεργάσωμαι περὶ τῶν κατὰ τὸν τόπον μηδὲ τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐκτιθέμενος δόξω ἀκαίρως εἰς ταῦτα φιλοσοφεῖν , περὶ αὐτῆς ἐρῶ τῆς ἱστορίας ὅτι σεμνότερον αὐτόθεν φαίνεται τὸ τὸν ἐλάττονα καὶ ὑπηρέτην ἀποκεκυλικέναι „ τὸν λίθον “ ἢ τὸν ἐπὶ ὠφελείᾳ ἀνθρώπων ἀνιστάμενον τοῦτο πεποιηκέναι . οὐ λέγω δ᾿ ὅτι οἱ μὲν τῷ λόγῳ ἐπιβουλεύοντες καὶ ἀποκτεῖναι αὐτὸν βουληθέντες καὶ δεῖξαι πᾶσι νεκρὸν καὶ τὸ μηδὲν τυγχάνοντα βούλονται αὐτοῦ μηδαμῶς ἀνοιχθῆναι τὸν τάφον , ἵνα μηδεὶς τὸν λόγον μετὰ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῶν ζῶντα θεάσηται · ὁ δὲ ὑπὲρ σωτηρίας ἀνθρώπων ἐπιδημῶν συνεργὸς τοῦ ἀγγέλου ἄγγελος θεοῦ ἰσχυρότερος ὢν τῶν ἐπιβουλευόντων ἀποκυλίει τὸν βαρὺν λίθον · ἵνα πεισθῶσιν οἱ νομίζοντες τεθνηκέναι τὸν λόγον ὅτι „ οὐκ ἔστι “ „ μετὰ τῶν νεκρῶν “ ἀλλὰ ζῇ καὶ „ προάγει “ τοὺς βουλομένους αὐτῷ ἀκολουθεῖν , ἵνα ἐπιδείξηται τὰ ἑξῆς οἷς ἐπεδείξατο πρότερον , τοῖς μὴ χωροῦσί πω αὐτῶν μείζονα κατὰ τὸν πρότερον τῆς εἰσαγωγῆς αὐτῶν χρόνον . εἶτ᾿ οὐκ οἶδ᾿ ὅπως μετὰ ταῦτα παραῤῥίπτει , οὐκ οἶδα εἰς τί τῇ προθέσει αὐτοῦ χρήσιμον εἶναι δοκοῦν , τὸ περὶ τῆς Μαρίας κυούσης ἐληλυθέναι πρὸς τὸν Ἰωσὴφ ἄγγελον καὶ πάλιν ὑπὲρ τοῦ τὸ βρέφος γεννηθὲν καὶ ἐπιβουλευόμενον ἐξαρπάσαντας φυγεῖν εἰς Αἴγυπτον . περὶ τούτων δὲ καὶ ἐν τοῖς ἀνωτέρω πρὸς τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ εἰρημένα διελέχθημεν . τί δὲ βούλεται Κέλσῳ ( τὸ ) καὶ Μωϋσεῖ καὶ τοῖς ἄλλοις ἱστορεῖσθαι κατὰ τὰς γραφὰς ἀγγέλους πέμπεσθαι ; οὐδὲν γάρ μοι φαίνεται συμβάλλεσθαι αὐτῷ πρὸς ὃ βούλεται , καὶ μάλιστα ἐπεὶ οὐδεὶς μὲν ἐκείνων περὶ τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων ἠγωνίσατο , ἵν᾿ αὐτὸ ἐπιστρέψῃ ὅση δύναμις ἀπὸ τῶν ἁμαρτημάτων . καὶ ἄλλοι οὖν πεπέμφθωσαν ἀπὸ τοῦ θεοῦ , καὶ οὗτός τι πλέον ἀπαγγελλέτω , καὶ πλημμελούντων Ἰουδαίων καὶ μεταχαραττόντων τὴν εὐσέβειαν καὶ οὐχ ὅσια δρώντων τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ μεταδεδωκέτω „ ἄλλοις γεωργοῖς , “ τοῖς πανταχοῦ ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἑαυτῶν ἐπιμελουμένοις καὶ πάντα πράττουσιν ὑπὲρ τοῦ τὰς ἀπὸ τῆς διδασκαλίας τοῦ Ἰησοῦ ἀφορμὰς προσαγαγεῖν διὰ βίου καθαροῦ καὶ λόγου ἀκολούθου τῷ βίῳ πρὸς τὸν τῶν ὅλων θεόν .
Lemmas: κατηγορέω δέ ὁ ξελσυς καί ὁ φάσκω λόγος ἄγγελος ἀποκεκυλίκημι ὁ τάφος , ἔνθα εἰμί ὁ Ἰησοῦς σῶμα , „ ὁ λίθος “ ὥσπερ μειράκιον , ἐν διατριβή λαμβάνω τοπικός κατηγορέω τις , καί φημί ὡς σοφός τις κατά ὁ λόγος εὑρίσκω [ εἰ φημί ] ὅτι ὁ ὁ θεός παῖς , ὡς ἔοικα , οὐ δύναμαι ἀνοίγνυμι ὁ τάφος , ἀλλά δέω ἄλλος ἀποκινέω ὁ πέτρα . καί ἵνα γε μηδείς περιεργάζομαι περί ὁ κατά ὁ τόπος μηδέ τροπολογία ἐπί ὁ πάρειμι ἐκτίθημι δοκέω ἄκαιρος εἰς οὗτος φιλοσοφέω , περί αὐτός λέγω ὁ ἱστορία ὅτι σεμνός αὐτόθεν φαίνω ὁ ὁ ἐλαχύς καί ὑπηρέτης ἀποκεκυλικ́ημι „ ὁ λίθος “ ἤ ὁ ἐπί ὠφέλεια ἄνθρωπος ἀνίστημι οὗτος ποιέω . οὐ λέγω δέ ὅτι ὁ μέν ὁ λόγος ἐπιβουλεύω καί ἀποκτείνω αὐτός βούλομαι καί δείκνυμι πᾶς νεκρός καί ὁ μηδείς τυγχάνω βούλομαι αὐτός μηδαμῶς ἀνοίγνυμι ὁ τάφος , ἵνα μηδείς ὁ λόγος μετά ὁ ἐπιβουλή αὐτός ζάω θεάομαι · ὁ δέ ὑπέρ σωτηρία ἄνθρωπος ἐπιδημέω συνεργός ὁ ἄγγελος ἄγγελος θεός ἰσχυρός εἰμί ὁ ἐπιβουλεύω ἀποκυλίω ὁ βαρύς λίθος · ἵνα πείθω ὁ νομίζω θνῄσκω ὁ λόγος ὅτι „ οὐ εἰμί “ „ μετά ὁ νεκρός “ ἀλλά ζάω καί „ προάγω “ ὁ βούλομαι αὐτός ἀκολουθέω , ἵνα ἐπιδείκνυμι ὁ ἑξῆς ὅς ἐπιδείκνυμι πρότερος , ὁ μή χωρέω πω αὐτός μέγας κατά ὁ πρότερος ὁ εἰσαγωγή αὐτός χρόνος . εἶτα οὐ οἶδα ὅπως μετά οὗτος παραρρίπτω , οὐ οἶδα εἰς τίς ὁ πρόθεσις αὐτός χρήσιμος εἰμί δοκέω , ὁ περί ὁ Μαρία κύω ἔρχομαι πρός ὁ Ἰωσήφ ἄγγελος καί πάλιν ὑπέρ ὁ ὁ βρέφος γεννάω καί ἐπιβουλεύω ἐξαρπάζω φεύγω εἰς Αἴγυπτος . περί οὗτος δέ καί ἐν ὁ ἀνώτερος πρός ὁ ὑπό αὐτός λέγω διαλέγω . τίς δέ βούλομαι ξελσυς ( ὁ ) καί Μωϋσῆς καί ὁ ἄλλος ἱστορέω κατά ὁ γραφή ἄγγελος πέμπω ; οὐδείς γάρ ἐγώ φαίνω συμβάλλω αὐτός πρός ὅς βούλομαι , καί μάλα ἐπεί οὐδείς μέν ἐκεῖνος περί ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος ἀγωνίζομαι , ἵνα αὐτός ἐπιστρέφω ὅσος δύναμις ἀπό ὁ ἁμάρτημα . καί ἄλλος οὖν πέμπω ἀπό ὁ θεός , καί οὗτος τις πολύς ἀπαγγέλλω , καί πλημμελέω Ἰουδαῖος καί μεταχαράσσω ὁ εὐσέβεια καί οὐ ὅσιος δράω ὁ βασιλεία ὁ θεός μεταδίδωμι „ ἄλλος γεωργός , “ ὁ πανταχοῦ ἐν ὁ ἐκκλησία ἑαυτοῦ ἐπιμελέομαι καί πᾶς πράσσω ὑπέρ ὁ ὁ ἀπό ὁ διδασκαλία ὁ Ἰησοῦς ἀφορμή προσάγω διά βίος καθαρός καί λόγος ἀκόλουθος ὁ βίος πρός ὁ ὁ ὅλος θεός .