origenes.contra-celsum 3.81
Μὴ ὑπολάβῃς δέ με οὐχ ἁρμοζόντως τῷ Χριστιανῶν λόγῳ παρειληφέναι πρὸς τὸν Κέλσον τοὺς περὶ τῆς ἀθανασίας ἢ τῆς ἐπιδιαμονῆς τῆς ψυχῆς φιλοσοφήσαντας · πρὸς οὓς κοινά τινα ἔχοντες εὐκαιρότερον παραστήσομεν ὅτι ἡ μέλλουσα μακαρία ζωὴ μόνοις ἔσται τοῖς ( τὴν ) κατὰ τὸν Ἰησοῦν θεοσέβειαν καὶ εἰς τὸν τῶν ὅλων δημιουργὸν εὐσέβειαν εἰλικρινῆ καὶ καθαρὰν καὶ ἄμικτον πρὸς ὅτι ποτ᾿ οὖν γενητὸν παραδεξαμένοις . ποίων δὲ κρειττόνων καταφρονεῖν παραπείθομεν τοὺς ἀνθρώπους , παραδεικνύτω ὁ βουλόμενος · καὶ ἀντιπαραθέτω τὸ καθ᾿ ἡμᾶς παρὰ θεῷ ἐν Χριστῷ , τουτέστι τῷ λόγῳ καὶ τῆ σοφίᾳ καὶ πάσῃ ἀρετῇ . τέλος μακάριον τοῖς ἀμέμπτως καὶ καθαρῶς βιώσασι καὶ τὴν πρὸς τὸν τῶν ὅλων θεὸν ἀγάπην ἀδιαίρετον καὶ ἄσχιστον ἀνειληφόσι συμβησόμενον , καὶ δωρεᾷ θεοῦ ἀπαντησόμενον . τῷ καθ᾿ ἑκάστην φιλόσοφον αἵρεσιν ἐν Ἕλλησιν ἢ βαρβάροις ἢ μυστηριώδη ἐπαγγελίαν τέλει · καὶ δεικνύτω τὸ κατά τινα τῶν ἄλλων τέλος κρεῖττον τοῦ καθ᾿ ἡμᾶς καὶ ἀκόλουθον μὲν ὡς ἀληθὲς ἐκεῖνο τὸ δ᾿ ἡμέτερον οὐχ ἁρμόζον δωρεᾷ θεοῦ οὐδὲ τοῖς εὖ βιώσασιν . ἢ οὐχ ὑπὸ θείου πνεύματος . πληρώσαντος τὰς τῶν καθαρῶν προφητῶν ψυχὰς . ταῦτα λελέχθαι . δεικνύτω δ᾿ ὁ βουλόμενος κρείττονας τοὺς ὁμολογουμένους παρὰ πᾶσιν ἀνθρωπίνους λόγους τῶν ἀποδεικνυμένων θείων καὶ ἐκ θεοφορίας ἀπηγγελμένων . τίνων δὲ καὶ κρειττόνων τοὺς ἀποδεχομένους διδάσκομεν ἄμεινον ἀπαλλάξειν ; εἰ γὰρ μὴ φορτικὸν εἰπεῖν , αὐτόθεν φαίνεται ὅτι οὐδὲν οὐκ ἐπινοηθῆναι ὡς κρεῖττον εἶναι δύναται τοῦ ἐμπιστεῦσαι ἑαυτὸν τῷ ἐπὶ πᾶσι θεῷ καὶ ἀναθεῖναι διδασκαλίᾳ , παντὸς μὲν ἀφιστάσῃ γενητοῦ προσαγούσῃ δὲ δι᾿ ἐμψύχου καὶ ζῶντος λόγου , ὅς ἐστι καὶ σοφία ζῶσα καὶ υἱὸς θεοῦ , τῷ ἐπὶ πᾶσι θεῷ . ἀλλὰ γὰρ αὐτάρκη περιγραφὴν ἐν τούτοις καὶ τοῦ τρίτου τόμου τῶν πρὸς τὸ Κέλσου σύγγραμμα ἡμῖν ὑπαγορευθέντων εἰληφότος , αὐτοῦ που καταπαύσομεν τὸν λόγον , ἐν τοῖς ἑξῆς πρὸς τὰ μετὰ τοῦτο γεγραμμένα τῷ Κέλσῳ ἀγωνιούμενοι .
Lemmas: μή ὑπολαμβάνω δέ ἐγώ οὐ ἁρμόζω ὁ Χριστιανός λόγος παραλαμβάνω πρός ὁ ξελσυς ὁ περί ὁ ἀθανασία ἤ ὁ ἐπιδιαμονή ὁ ψυχή φιλοσοφέω · πρός ὅς κοινός τις ἔχω εὔκαιρος παρίστημι ὅτι ὁ μέλλω μακάριος ζωή μόνος εἰμί ὁ ( ὁ ) κατά ὁ Ἰησοῦς θεοσέβεια καί εἰς ὁ ὁ ὅλος δημιουργός εὐσέβεια εἰλικρινής καί καθαρός καί ἄμικτος πρός ὅστις ποτέ οὖν γενητός παραδέχομαι . ποῖος δέ κρατύς καταφρονέω παραπείθω ὁ ἄνθρωπος , παραδείκνυμι ὁ βούλομαι · καί ἀντιπαρατίθημι ὁ κατά ἐγώ παρά θεός ἐν Χριστός , τουτέστι ὁ λόγος καί ὁ σοφία καί πᾶς ἀρετή . τέλος μακάριος ὁ ἄμεμπτος καί καθαρός βιόω καί ὁ πρός ὁ ὁ ὅλος θεός ἀγάπη ἀδιαίρετος καί ἄσχιστος ἀναλαμβάνω συμβαίνω , καί δωρεά θεός ἀπαντάω . ὁ κατά ἕκαστος φιλόσοφος αἵρεσις ἐν Ἕλλην ἤ βάρβαρος ἤ μυστηριώδης ἐπαγγελία τέλος · καί δείκνυμι ὁ κατά τις ὁ ἄλλος τέλος κρατύς ὁ κατά ἐγώ καί ἀκόλουθος μέν ὡς ἀληθής ἐκεῖνος ὁ δέ ἡμέτερος οὐ ἁρμόζω δωρεά θεός οὐδέ ὁ εὖ βιόω . ἤ οὐ ὑπό θεῖος πνεῦμα . πληρόω ὁ ὁ καθαρός προφήτης ψυχή . οὗτος λέγω . δείκνυμι δέ ὁ βούλομαι κρατύς ὁ ὁμολογέω παρά πᾶς ἀνθρώπινος λόγος ὁ ἀποδείκνυμι θεῖος καί ἐκ θεοφορία ἀπαγγέλλω . τίς δέ καί κρατύς ὁ ἀποδέχομαι διδάσκω ἀγαθός ἀπαλλάσσω ; εἰ γάρ μή φορτικός λέγω , αὐτόθεν φαίνω ὅτι οὐδείς οὐ ἐπινοέω ὡς κρατύς εἰμί δύναμαι ὁ ἐμπιστεύω ἑαυτοῦ ὁ ἐπί πᾶς θεός καί ἀνατίθημι διδασκαλία , πᾶς μέν ἀφίστημι γενητός προσάγω δέ διά ἔμψυχος καί ζάω λόγος , ὅς εἰμί καί σοφία ζάω καί υἱός θεός , ὁ ἐπί πᾶς θεός . ἀλλά γάρ αὐτάρκης περιγραφή ἐν οὗτος καί ὁ τρίτος τόμος ὁ πρός ὁ ξελσυς σύγγραμμα ἐγώ ὑπαγορεύω λαμβάνω , αὐτός που καταπαύω ὁ λόγος , ἐν ὁ ἑξῆς πρός ὁ μετά οὗτος γράφω ὁ ξελσυς ἀγωνίζομαι .