origenes.contra-celsum 6.53
Εἶτ᾿ οἶμαι φύρων αἱρέσεις αἱρέσεσι καὶ μὴ ἐπισημειούμενος ὅτι τάδε μὲν ἄλλης αἱρέσεώς ἐστι τάδε δὲ ἄλλης , τὰ πρὸς Μαρκίωνα ὑφ᾿ ἡμῶν ἀπορούμενα προφέρει , τάχα καὶ τούτων παρακούσας ἀπό τινων εὐτελῶς καὶ ἰδιωτικῶς [ ἐγκαλεῖ τῶν ] ἐγκαλούντων λόγῳ . οὐ μὴν πάνυ συνετῶς . ἐκτιθέμενος οὖν τὰ κατὰ Μαρκίωνος λεγόμενα καὶ μὴ ἐπισημειωσάμενος ὅτι πρὸς αὐτὸν λέγει φησί · τί δὲ λάθρα πέμπει καὶ διαφθείρει τὰ τούτου δημιουργήματα ; τί δὲ εἰσβιάζεται κρύφα καὶ παραπείθει καὶ πλανᾷ ; τί δὲ τοὺς ὑπὸ τούτου κατεγνωσμένους ἢ κατηραμένους , ὥς φατε , ψυχαγωγεῖ καὶ δίκην ἀνδραποδιστοῦ τινος ὑπεξάγει ; τί δὲ ἀποδιδράσκειν ἀπὸ τοῦ κυρίου διδάσκει ; τί δὲ φεύγειν τὸν πατέρα ; τί δ᾿ αὐτὸς εἰσποιεῖται , μὴ συγχωροῦντος τοῦ πατρός ; τί δ᾿ ἐπαγγέλλεται τῶν ἀλλοτρίων εἶναι πατήρ ; καὶ ἐπιφέρει γε αὐτοῖς οἱονεὶ θαυμαστικῶς τό · σεμνός γε ὁ θεὸς τῶν παρ᾿ ἄλλῳ καταδίκων ἁμαρτωλῶν καὶ ἀκλήρων καὶ , ὡς αὐτοὶ λέγουσι , σκυβάλων ἐπιθυμῶν εἶναι πατὴρ , καὶ ὅν γε ἐξέπεμψεν , αὐτοῦ ὑπεξάγοντα , τοῦτον ἁλόντα ἐκδικῆσαι μὴ δυνάμενος . ἑξῆς δὲ τούτοις ὡσπερεὶ πρὸς ἡμᾶς τοὺς ὁμολογοῦντας οὐκ ἀλλοτρίου τινὸς εἶναι καὶ ξένου θεοῦ τόνδε τὸν κόσμον , τοιαῦτά φησιν · εἰ δὲ ( αὐτοῦ ) ταῦτ᾿ ἔστιν ἔργα , πῶς μὲν κακὰ ὁ θεὸς ἐποίει ; πῶς δὲ πείθειν καὶ νουθετεῖν ἀδυνατεῖ ; πῶς δ᾿ ἐπ᾿ αὐτοῖς ἀχαρίστοις καὶ πονηροῖς γενομένοις μεταμέλει καὶ τὴν ἑαυτοῦ τέχνην μέμφεται καὶ μισεῖ καὶ ἀπειλεῖ καὶ φθείρει τὰ ἴδια ἔκγονα ; ἢ ποῖ ποτε ὑπεξάγει τοῦ κόσμου τοῦδε ὃν ἐποίησεν αὐτός ; δοκεῖ δή μοι καὶ ἐν τούτοις μὴ σαφηνίζων , τίνα ἐστὶ τὰ κακὰ , καίτοι γε καὶ ἐν Ἕλλησι πολλῶν αἱρέσεων γενομένων περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν , συναρπάζων ὡς ἀκόλουθον ἡμῖν , τοῖς φάσκουσιν ἔργα τοῦ ἐπὶ πᾶσι θεοῦ εἶναι καὶ τόνδε τὸν κόσμον , τὸ καθ᾿ ἡμᾶς κακῶν εἶναι ποιητὴν τὸν θεόν . ἐχέτω μὲν οὖν ὅπως ποτὲ ἔχει τὰ περὶ τῶν κακῶν , πότερον ὁ θεὸς αὐτὰ πεποίηκεν ἢ μὴ , ἀλλ᾿ ἐκ παρακολουθήσεως γεγένηται τῆς πρὸς τὰ προηγούμενα · θαυμάζω δὲ εἰ μὴ ὅπερ ἡμῖν , τοῖς φάσκουσιν ἔργα εἶναι τοῦ ἐπὶ πᾶσι θεοῦ καὶ τόνδε τὸν κόσμον , οἴεται ἀκολουθεῖν περὶ τοῦ τὸν θεὸν τὰ κακὰ πεποιηκέναι , ἀκολουθεῖ ὅσον ἐφ᾿ οἷς λέγει καὶ αὐτός . εἴποι γὰρ ἄν τις πρὸς τὸν Κέλσον · εἰ αὐτοῦ ταῦτ᾿ ἔστιν ἔργα , πῶς μὲν κακὰ ὁ θεὸς ἐποίει ; πῶς δὲ πείθειν καὶ νουθετεῖν ἀδυνατεῖ ; κακία δὲ ἡ μεγίστη ἐν λόγοις ἐστὶν , ὅτε ἐγκαλεῖ τις τοῖς ἑτεροδόξοις περί τινων δογμάτων ὡς οὐχ ὑγιῶν , πολλῷ πρότερον αὐτὸς ἔχων τὰ ἐγκλήματα ἐν τοῖς ἰδίοις δόγμασιν .
Lemmas: εἶτα οἴομαι φύρω αἵρεσις αἵρεσις καί μή ἐπισημειόομαι ὅτι ὅδε μέν ἄλλος αἵρεσις εἰμί ὅδε δέ ἄλλος , ὁ πρός Μαρκίων ὑπό ἐγώ ἀφοράω προφέρω , τάχα καί οὗτος παρακούω ἀπό τις εὐτελής καί ἰδιωτικός [ ἐγκαλέω ὁ ] ἐγκαλέω λόγος . οὐ μήν πάνυ συνετῶς . ἐκτίθημι οὖν ὁ κατά Μαρκίων λέγω καί μή ἐπισημειόομαι ὅτι πρός αὐτός λέγω φημί · τίς δέ λάθρῃ πέμπω καί διαφθείρω ὁ οὗτος δημιούργημα ; τίς δέ εἰσβιάζομαι κρύφα καί παραπείθω καί πλανάω ; τίς δέ ὁ ὑπό οὗτος καταγιγνώσκω ἤ κατερέω , ὡς φημί , ψυχαγωγέω καί δίκη ἀνδραποδιστής τις ὑπεξάγω ; τίς δέ ἀποδιδράσκω ἀπό ὁ κύριος διδάσκω ; τίς δέ φεύγω ὁ πατήρ ; τίς δέ αὐτός εἰσποιέω , μή συγχωρέω ὁ πατήρ ; τίς δέ ἐπαγγέλλω ὁ ἀλλότριος εἰμί πατήρ ; καί ἐπιφέρω γε αὐτός οἱονεί θαυμαστικός ὁ · σεμνός γε ὁ θεός ὁ παρά ἄλλος κατάδικος ἁμαρτωλός καί ἄκληρος καί , ὡς αὐτός λέγω , σκύβαλον ἐπιθυμέω εἰμί πατήρ , καί ὅς γε ἐκπέμπω , αὐτοῦ ὑπεξάγω , οὗτος ἁλίσκομαι ἐκδικέω μή δύναμαι . ἑξῆς δέ οὗτος ὡσπερεί πρός ἐγώ ὁ ὁμολογέω οὐ ἀλλότριος τις εἰμί καί ξένος θεός ὅδε ὁ κόσμος , τοιοῦτος φημί · εἰ δέ ( αὐτός ) οὗτος εἰμί ἔργον , πῶς μέν κακός ὁ θεός ποιέω ; πῶς δέ πείθω καί νουθετέω ἀδυνατέω ; πῶς δέ ἐπί αὐτός ἀχάριστος καί πονηρός γίγνομαι μεταμέλομαι καί ὁ ἑαυτοῦ τέχνη μέμφομαι καί μισέω καί ἀπειλέω καί φθείρω ὁ ἴδιος ἔκγονος ; ἤ ποῖ ποτέ ὑπεξάγω ὁ κόσμος ὅδε ὅς ποιέω αὐτός ; δοκέω δή ἐγώ καί ἐν οὗτος μή σαφηνίζω , τίς εἰμί ὁ κακός , καίτοι γε καί ἐν Ἕλλην πολύς αἵρεσις γίγνομαι περί ἀγαθός καί κακός , συναρπάζω ὡς ἀκόλουθος ἐγώ , ὁ φάσκω ἔργον ὁ ἐπί πᾶς θεός εἰμί καί ὅδε ὁ κόσμος , ὁ κατά ἐγώ κακός εἰμί ποιητής ὁ θεός . ἔχω μέν οὖν ὅπως ποτέ ἔχω ὁ περί ὁ κακός , πότερος ὁ θεός αὐτός ποιέω ἤ μή , ἀλλά ἐκ παρακολούθησις γίγνομαι ὁ πρός ὁ προηγέομαι · θαυμάζω δέ εἰ μή ὅς ἐγώ , ὁ φάσκω ἔργον εἰμί ὁ ἐπί πᾶς θεός καί ὅδε ὁ κόσμος , οἴομαι ἀκολουθέω περί ὁ ὁ θεός ὁ κακός ποιέω , ἀκολουθέω ὅσος ἐπί ὅς λέγω καί αὐτός . λέγω γάρ ἄν τις πρός ὁ ξελσυς · εἰ αὐτός οὗτος εἰμί ἔργον , πῶς μέν κακός ὁ θεός ποιέω ; πῶς δέ πείθω καί νουθετέω ἀδυνατέω ; κακία δέ ὁ μέγας ἐν λόγος εἰμί , ὅτε ἐγκαλέω τις ὁ ἑτερόδοξος περί τις δόγμα ὡς οὐ ὑγιής , πολύς πρότερος αὐτός ἔχω ὁ ἔγκλημα ἐν ὁ ἴδιος δόγμα .