origenes.contra-celsum 2.49
Ὁ μὲν οὖν Ἰησοῦς ἐπιστρέφων τοὺς μαθητὰς οὐχὶ ἀπὸ τοῦ [ μὴ ] προσέχειν ἁπαξαπλῶς γόησι καὶ τοῖς ἐπαγγελλομένοις δι᾿ οἱασδήποτε ὁδοῦ ποιεῖν τεράστια ( οὐ γὰρ ἐδέοντο τούτου οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ) ἀλλ᾿ ἀπὸ τοῦ τοῖς ἀναγορεύουσιν ἑαυτοὺς εἶναι τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ καὶ πειρωμένοις διά τινων φαντασιῶν πρὸς ἑαυτοὺς ἐπιστρέφειν τοὺς Ἰησοῦ μαθητὰς ὅπου μὲν εἶπε · „ τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ · ἰδοὺ ὧδε ὁ Χριστὸς ἢ ὧδε , μὴ πιστεύετε . ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ δώσουσι σημεῖα καὶ τέρατα μεγάλα . ὥστε πλανᾶσθαι εἰ δυνατὸν καὶ τοὺς ἐκλεκτούς . ἰδοὺ προείρηκα ὑμῖν . ἐὰν οὖν εἴπωσιν ὑμῖν · ἰδοὺ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐστὶ , μὴ ἐξέλθητε · ἰδοὺ ἐν τοῖς ταμείοις , μὴ πιστεύσητε . ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἐξέρχεται ἀπ᾿ ἀνατολῶν καὶ φαίνεται ἕως δυσμῶν , οὕτως ἔσται ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου “ · ὅπου δέ · „ πολλοὶ ἐροῦσί μοι ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ · κύριε , κύριε , οὐ τῷ ὀνόματί σου ἐφάγομεν καὶ τῷ ὀνόματί σου ἐπίομεν καὶ τῷ ὀνόματί σου δαιμόνια ἐξεβάλομεν καὶ δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν ; καὶ ἐρῶ αὐτοῖς · ἀποχωρεῖτε ἀπ᾿ ἐμοῦ . ὅτι ἐστὲ ἐργάται ἀδικίας . “ ὁ δὲ Κέλσος κοινοποιῆσαι βουλόμενος τὰ τεράστια τοῦ Ἰησοῦ πρὸς τὴν ἐν ἀνθρώποις γοητείαν φησὶν αὐταῖς λέξεσιν · ὦ φῶς καὶ ἀλήθεια , τῇ αὐτοῦ φωνῇ διαῤῥήδην ἐξαγορεύει , καθὰ καὶ ὑμεῖς συγγεγράφατε , διότι παρέσονται ὑμῖν καὶ ἕτεροι δυνάμεσιν ὁμοίαις χρώμενοι , κακοὶ καὶ γόητες , καὶ σατανᾶν τινα τοιαῦτα παραμηχανώμενον ὀνομάζει · ᾥστ᾿ οὐδὲ αὐτὸς ἔξαρνός ἐστιν , ὡς ταῦτά γε οὐδὲν θεῖον ἀλλὰ πονηρῶν ἐστιν ἔργα . βιαζόμενος δὲ ὑπὸ τῆς ἀληθείας ὁμοῦ καὶ τὰ τῶν ἄλλων ἀπεκάλυψε καὶ τὰ καθ᾿ αὑτὸν ἤλεγξε . πῶς οὖν οὐ σχέτλιον ἀπὸ τῶν αὐτῶν ἔργων τὸν μὲν θεὸν τοὺς δὲ γόητας ἡγεῖσθαι ; τί γὰρ μᾶλλον ἀπό γε τούτων τοὺς ἄλλους πονηροὺς ἢ τοῦτον νομιστέον αὐτῷ χρωμένους μάρτυρι ; ταῦτα μέν γε καὶ αὐτὸς ὡμολόγησεν οὐχὶ θείας φύσεως ἀλλ᾿ ἀπατεώνων τινῶν καὶ παμπονήρων εἶναι γνωρίσματα . ὅρα δὴ εἰ μὴ ἐν τούτοις σαφῶς ὁ Κέλσος ἐλέγχεται κακουργῶν τὸν λόγον , ἄλλο μὲν τοῦ Ἰησοῦ λέγοντος περὶ τῶν ποιησόντων „ σημεῖα καὶ τέρατα , “ ἄλλο δὲ τοῦ παρὰ τῷ Κέλσῳ Ἰουδαίου φάσκοντος . καὶ γὰρ εἰ μὲν ἁπλῶς τοῖς μαθηταῖς ἔλεγεν Ἰησοῦς φυλάσσεσθαι τοὺς τὰ τεράστια ἐπαγγελλομένους οὐ παρατιθέμενος , τί φήσουσιν ἑαυτοὺς εἶναι , τάχα χώραν εἶχεν ἂν ἡ ὑπόνοια αὐτοῦ · ἐπεὶ δ᾿ ἀφ᾿ ὧν θέλει ἡμᾶς φυλάσσεσθαι ὁ Ἰησοῦς ἐπαγγέλλονται εἶναι „ ὁ Χριστὸς , “ ὅπερ οὐ ποιοῦσιν οἱ γόητες , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ βιοῦντας κακῶς φησι τινὰς δυνάμεις ποιήσειν καὶ δαίμονας ἀποβαλεῖν ἀνθρώπων · μᾶλλον δ᾿ , εἰ δεῖ οὕτως εἰπεῖν , ἀποκηρύσσεται μὲν τῶν κατὰ τὸν τόπον ἡ γοητεία καὶ πᾶσα ἡ κατ᾿ αὐτῶν ὑπόνοια , εἰσάγεται δὲ ἡ θειότης τοῦ Χριστοῦ καὶ θειότης τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , ὅτι δυνατόν τινα τῷ ὀνόματι αὐτοῦ χρησάμενον καὶ οὐκ οἶδ᾿ ὅπως ἐνεργηθέντα ὑπό τινος δυνάμεως πρὸς τὸ προσποιήσασθαι , ὅτι αὐτὸς εἴη ὁ Χριστὸς , δοκεῖν τὰ παραπλήσια ἐπιτελεῖν τῷ Χριστῷ καὶ ἄλλους τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ τὰ ὡσπερεὶ παραπλήσια τοῖς γνησίοις αὐτοῦ μαθηταῖς .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Ἰησοῦς ἐπιστρέφω ὁ μαθητής οὐ ἀπό ὁ [ μή ] προσέχω ἁπαξαπλῶς γόης καί ὁ ἐπαγγέλλω διά οἱασδήποτε ὁδός ποιέω τεράστιος ( οὐ γάρ δέω οὗτος ὁ μαθητής αὐτός ) ἀλλά ἀπό ὁ ὁ ἀναγορεύω ἑαυτοῦ εἰμί ὁ Χριστός ὁ θεός καί πειράω διά τις φαντασία πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω ὁ Ἰησοῦς μαθητής ὅπου μέν λέγω · „ τότε ἐάν τις σύ λέγω · ἰδού ὧδε ὁ Χριστός ἤ ὧδε , μή πιστεύω . ἐγείρω γάρ ψευδόχριστος καί ψευδοπροφήτης καί δίδωμι σημεῖον καί τέρας μέγας . ὥστε πλανάω εἰ δυνατός καί ὁ ἐκλεκτός . ἰδού προλέγω σύ . ἐάν οὖν λέγω σύ · ἰδού ἐν ὁ ἐρῆμος εἰμί , μή ἐξέρχομαι · ἰδού ἐν ὁ ταμεῖον , μή πιστεύω . ὥσπερ γάρ ὁ ἀστραπή ἐξέρχομαι ἀπό ἀνατολή καί φαίνω ἕως δυσμή , οὕτως εἰμί ὁ παρουσία ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος “ · ὅπου δέ · „ πολύς λέγω ἐγώ ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα · κύριος , κύριος , οὐ ὁ ὄνομα σύ ἐσθίω καί ὁ ὄνομα σύ πίνω καί ὁ ὄνομα σύ δαιμόνιον ἐκβάλλω καί δύναμις πολύς ποιέω ; καί λέγω αὐτός · ἀποχωρέω ἀπό ἐγώ . ὅτι εἰμί ἐργάτης ἀδικία . “ ὁ δέ ξελσυς κοινοποιέω βούλομαι ὁ τεράστιος ὁ Ἰησοῦς πρός ὁ ἐν ἄνθρωπος γοητεία φημί αὐτός λέξις · ὦ φάος καί ἀλήθεια , ὁ αὐτός φωνή διαρρήδην ἐξαγορεύω , καθά καί σύ συγγράφω , διότι πάρειμι σύ καί ἕτερος δύναμις ὅμοιος χράω , κακός καί γόης , καί σατανᾶς τις τοιοῦτος παραμηχανάομαι ὀνομάζω · ᾥστε οὐδέ αὐτός ἔξαρνος εἰμί , ὡς οὗτος γε οὐδείς θεῖος ἀλλά πονηρός εἰμί ἔργον . βιάζω δέ ὑπό ὁ ἀλήθεια ὁμοῦ καί ὁ ὁ ἄλλος ἀποκαλύπτω καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐλέγχω . πῶς οὖν οὐ σχέτλιος ἀπό ὁ αὐτός ἔργον ὁ μέν θεός ὁ δέ γόης ἡγέομαι ; τίς γάρ μάλα ἀπό γε οὗτος ὁ ἄλλος πονηρός ἤ οὗτος νομίζω αὐτός χράω μάρτυς ; οὗτος μέν γε καί αὐτός ὁμολογέω οὐ θεῖος φύσις ἀλλά ἀπατεών τις καί παμπόνηρος εἰμί γνώρισμα . ὁράω δή εἰ μή ἐν οὗτος σαφής ὁ ξελσυς ἐλέγχω κακουργέω ὁ λόγος , ἄλλος μέν ὁ Ἰησοῦς λέγω περί ὁ ποιέω „ σημεῖον καί τέρας , “ ἄλλος δέ ὁ παρά ὁ ξελσυς Ἰουδαῖος φάσκω . καί γάρ εἰ μέν ἁπλῶς ὁ μαθητής λέγω Ἰησοῦς φυλάσσω ὁ ὁ τεράστιος ἐπαγγέλλω οὐ παρατίθημι , τίς φημί ἑαυτοῦ εἰμί , τάχα χώρα ἔχω ἄν ὁ ὑπόνοια αὐτός · ἐπεί δέ ἀπό ὅς ἐθέλω ἐγώ φυλάσσω ὁ Ἰησοῦς ἐπαγγέλλω εἰμί „ ὁ Χριστός , “ ὅς οὐ ποιέω ὁ γόης , ἀλλά καί ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς βιόω κακός φημί τις δύναμις ποιέω καί δαίμων ἀποβάλλω ἄνθρωπος · μάλα δέ , εἰ δέω οὕτως λέγω , ἀποκηρύσσω μέν ὁ κατά ὁ τόπος ὁ γοητεία καί πᾶς ὁ κατά αὐτός ὑπόνοια , εἰσάγω δέ ὁ θειότης ὁ Χριστός καί θειότης ὁ μαθητής αὐτός , ὅτι δυνατός τις ὁ ὄνομα αὐτός χράω καί οὐ οἶδα ὅπως ἐνεργέω ὑπό τις δύναμις πρός ὁ προσποιέω , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ Χριστός , δοκέω ὁ παραπλήσιος ἐπιτελέω ὁ Χριστός καί ἄλλος ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς ὁ ὡσπερεί παραπλήσιος ὁ γνήσιος αὐτός μαθητής .