ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
origenes.contra-celsum 3.70
Εἶτα ἀνθυποφέρει ὡσπερεὶ λεγόμενον ὑφ᾿ ἡμῶν τὸ δυνήσεται πάντα ὁ θεὸς , οὐδὲ τοῦθ᾿ ὁρῶν πῶς λέλεκται , καὶ τίνα πάντα ἐν τούτῳ παραλαμβάνονται , καὶ πῶς δύναται . περὶ ων οὐκ ἀναγκαῖον νῦν λέγειν , οὐδὲ γὰρ αὐτὸς . καίτοι γε δυνάμενος πρὸς αὐτὸ στῆναι πιθανῶς . ἔστη · τάχα μηδὲ παρακολουθῶν τῇ λεχθησομένῃ ἂν κατὰ τούτου πιθανότητι , ἢ παρακολουθῶν μὲν θεωρῶν δὲ καὶ τὴν πρὸς τὸ λεγόμενον ἀπάντησιν . δύναται δὲ καθ᾿ ἡμᾶς πάντα ὁ θεὸς , ἅπερ δυνάμενος τοῦ θεὸς εἶναι καὶ τοῦ ἀγαθὸς εἶναι καὶ σοφὸς εἶναι οὐκ ἐξίσταται . ὁ δὲ Κέλσος φησὶν ὡς μὴ νοήσας , πῶς λέγεται ὁ θεὸς πάντα δύνασθαι , ὅτι οὐκ ἐθελήσει οὐδὲν ἄδικον , διδοὺς ὅτι δύναται μὲν καὶ τὸ ἄδικον , οὐ θέλει δέ . ἡμεῖς δέ φαμεν ὅτι . ὥσπερ οὐ δύναται τὸ πεφυκὸς γλυκαίνειν τῷ γλυκὺ τυγχάνειν πικράζειν παρὰ τὴν αὐτοῦ μόνην αἰτίαν . οὐδὲ τὸ πεφυκὸς φωτίζειν τῷ εἶναι φῶς σκοτίζειν , οὕτως οὐδ᾿ ὁ θεὸς δύναται ἀδικεῖν · ἐναντίον γάρ ἐστιν αὐτοῦ τῇ θειότητι καὶ τῇ κατ᾿ αὐτὴν πάσῃ δυνάμει ἡ τοῦ ἀδικεῖν δύναμις . εἰ δέ τι τῶν ὄντων δύναται ἀδικεῖν τῷ καὶ πρὸς τὸ ἀδικεῖν πεφυκέναι , δύναται ἀδικεῖν οὐκ ἔχον ἐν τῇ φύσει τὸ μηδαμῶς δύνασθαι ἀδικεῖν .
Lemmas: εἶτα ἀνθυποφέρω ὡσπερεί λέγω ὑπό ἐγώ ὁ δύναμαι πᾶς ὁ θεός , οὐδέ οὗτος ὁράω πῶς λέγω , καί τίς πᾶς ἐν οὗτος παραλαμβάνω , καί πῶς δύναμαι . περί ὅς οὐ ἀναγκαῖος νῦν λέγω , οὐδέ γάρ αὐτός . καίτοι γε δύναμαι πρός αὐτός ἵστημι πιθανός . ἵστημι · τάχα μηδέ παρακολουθέω ὁ λέγω ἄν κατά οὗτος πιθανότης , ἤ παρακολουθέω μέν θεωρέω δέ καί ὁ πρός ὁ λέγω ἀπάντησις . δύναμαι δέ κατά ἐγώ πᾶς ὁ θεός , ὅς δύναμαι ὁ θεός εἰμί καί ὁ ἀγαθός εἰμί καί σοφός εἰμί οὐ ἐξίστημι . ὁ δέ ξελσυς φημί ὡς μή νοέω , πῶς λέγω ὁ θεός πᾶς δύναμαι , ὅτι οὐ ἐθέλω οὐδείς ἄδικος , δίδωμι ὅτι δύναμαι μέν καί ὁ ἄδικος , οὐ ἐθέλω δέ . ἐγώ δέ φημί ὅτι . ὥσπερ οὐ δύναμαι ὁ φύω γλυκαίνω ὁ γλυκύς τυγχάνω πικράζω παρά ὁ αὐτός μόνος αἰτία . οὐδέ ὁ φύω φωτίζω ὁ εἰμί φάος σκοτίζω , οὕτως οὐδέ ὁ θεός δύναμαι ἀδικέω · ἐναντίος γάρ εἰμί αὐτός ὁ θειότης καί ὁ κατά αὐτός πᾶς δύναμις ὁ ὁ ἀδικέω δύναμις . εἰ δέ τις ὁ εἰμί δύναμαι ἀδικέω ὁ καί πρός ὁ ἀδικέω φύω , δύναμαι ἀδικέω οὐ ἔχω ἐν ὁ φύσις ὁ μηδαμῶς δύναμαι ἀδικέω .
origenes.contra-celsum 3.71
Μετὰ ταῦτα δὲ αὑτῷ λαμβάνει τὸ μὴ διδόμενον ὑπὸ τῶν λογικώτερον πιστευόντων , τάχα ὑπό τινων ἀνοήτων νομιζόμενον , ὡς ἄρα ὁμοίως τοῖς οἴκτῳ δουλεύουσι δουλεύσας οἴκτῳ τῶν οἰκτιζομένων ὁ θεὸς τοὺς κακοὺς κουφίζει καὶ μηδὲν τοιοῦτο δρῶντας τοὺς ἀγαθοὺς ἀποῤῥίπτει , ὅπερ ἐστὶν ἀδικώτατον . καθ᾿ ἡμᾶς γὰρ ἔτι οὐδένα μὴ προτετραμμένον ἐπ᾿ ἀρετὴν κακὸν κουφίζει ὁ θεὸς καὶ οὐδένα ἤδη ἀγαθὸν ἀποῤῥίπτει , ἀλλὰ καὶ οὐδένα οἰκτιζόμενον παρὰ τὸ οἰκτίζεσθαι κουφίζει ἢ ἐλεεῖ . ἵνα κοινότερον τῷ ἐλέει χρήσωμαι . ἀλλὰ τοὺς σφόδρα ἑαυτῶν ἐπὶ τοῖς ἡμαρτημένοις κατεγνωκότας , ὡς ἐπὶ τούτῳ οἱονεὶ πενθεῖν καὶ θρηνεῖν ἑαυτοὺς ὡς ἀπολωλότας ὅσον ἐπὶ τοῖς προπεπραγμένοις καὶ ἀξιόλογον ἐπιδεικνυμένους μεταβολὴν , προσίεται τῆς μετανοίας χάριν ὁ θεὸς . καὶ τοὺς ἐκ μεταβολῆς κακίστου βίου . ἀμνηστίαν γὰρ τοῖς τοιούτοις δίδωσιν ἀρετὴ . ἐπιδημοῦσα αὐτῶν ταῖς ψυχαῖς καὶ ἐκβεβληκυῖα τὴν προκαταλαβοῦσαν κακίαν . εἰ δὲ καὶ μὴ ἀρετὴ ἀξιόλογος δὲ προκοπὴ ἐγγένοιτο τῇ ψυχῇ , ἱκανὴ καὶ αὕτη κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ πῶς εἶναι προκοπῆς ἐκβαλεῖν καὶ ἐξαφανίσαι τὴν τῆς κακίας χύσιν . ὥστ᾿ αὐτὴν ἐγγὺς τοῦ μηκέτι τυγχάνειν ἐν τῇ ψυχῇ .
Lemmas: μετά οὗτος δέ ἑαυτοῦ λαμβάνω ὁ μή δίδωμι ὑπό ὁ λογικός πιστεύω , τάχα ὑπό τις ἀνόητος νομίζω , ὡς ἄρα ὅμοιος ὁ οἶκτος δουλεύω δουλεύω οἶκτος ὁ οἰκτίζω ὁ θεός ὁ κακός κουφίζω καί μηδείς τοιοῦτος δράω ὁ ἀγαθός ἀπορρίπτω , ὅς εἰμί ἄδικος . κατά ἐγώ γάρ ἔτι οὐδείς μή προτρέπω ἐπί ἀρετή κακός κουφίζω ὁ θεός καί οὐδείς ἤδη ἀγαθός ἀπορρίπτω , ἀλλά καί οὐδείς οἰκτίζω παρά ὁ οἰκτίζω κουφίζω ἤ ἐλεέω . ἵνα κοινός ὁ ἔλεος χράω . ἀλλά ὁ σφόδρα ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ἁμαρτάνω καταγιγνώσκω , ὡς ἐπί οὗτος οἱονεί πενθέω καί θρηνέω ἑαυτοῦ ὡς ἀπόλλυμι ὅσος ἐπί ὁ προπράσσω καί ἀξιόλογος ἐπιδείκνυμι μεταβολή , προσίημι ὁ μετάνοια χάριν ὁ θεός . καί ὁ ἐκ μεταβολή κακός βίος . ἀμνηστία γάρ ὁ τοιοῦτος δίδωμι ἀρετή . ἐπιδημέω αὐτός ὁ ψυχή καί ἐκβάλλω ὁ προκαταλαμβάνω κακία . εἰ δέ καί μή ἀρετή ἀξιόλογος δέ προκοπή ἐγγίγνομαι ὁ ψυχή , ἱκανός καί οὗτος κατά ὁ ἀναλογία ὁ πῶς εἰμί προκοπή ἐκβάλλω καί ἐξαφανίζω ὁ ὁ κακία χύσις . ὥστε αὐτός ἐγγύς ὁ μηκέτι τυγχάνω ἐν ὁ ψυχή .
origenes.contra-celsum 3.72
Εἶτα ὡς ἐκ προσώπου τοῦ διδάσκοντος τὸν ἡμέτερον λόγον τοιαῦτά φησιν · οἱ σοφοὶ γὰρ ἀποτρέπονται τὰ ὑφ᾿ ἡμῶν λεγόμενα . ὑπὸ τῆς σοφίας πλανώμενοι καὶ παραποδιζόμενοι . φήσομεν οὖν καὶ πρὸς τοῦτο ὅτι , εἴπερ ἡ σοφία ἐπιστήμη „ θείων “ ἐστὶ „ καὶ ἀνθρωπίνων “ πραγμάτων καὶ τῶν τούτων αἰτίων ἢ . ὡς ὁ θεῖος λόγος ὁρίζεται , „ ἀτμὶς “ „ τῆς τοῦ θεοῦ δυνάμεως καὶ ἀπόῤῥοια τῆς τοῦ παντοκράτορος δόξης εἰλικρινὴς “ καὶ „ ἀπαύγασμα “ „ φωτὸς ἀϊδίου καὶ ἔσοπτρον ἀκηλίδωτον τῆς τοῦ θεοῦ ἐνεργείας καὶ εἰκὼν τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ , “ οὐκ ἄν τις ὢν σοφὸς ἀποτρέποιτο τὰ ὑπὸ Χριστιανοῦ ἐπιστήμονος τοῦ χριστιανισμοῦ λεγόμενα οὐδὲ πλανηθείη ἂν ἢ παραποδίζοιτο ὑπ᾿ αὐτῆς . ἡ γὰρ ἀληθὴς σοφία οὐ πλανᾷ ἀλλ᾿ ἡ ἀμαθία , καὶ μόνον τῶν ὄντων βέβαιον ἐπιστήμη , καὶ ἀλήθεια ἅπερ ἐκ σοφίας παραγίνεται . ἐὰν δὲ παρὰ τὸν τῆς σοφίας ὅρον τὸν ὅ τι ποτ᾿ οὖν δογματίζοντα μετά τινων σοφισμάτων λέγῃς σοφὸν , φήσομεν ὅτι ἀληθῶς ὁ κατὰ τὴν ὑπὸ σοῦ λεγομένην σοφίαν ποιὸς ἀποτρέπεται τοὺς λόγους τοῦ θεοῦ , πλανώμενος ὑπὸ τῶν πιθανοτήτων καὶ σοφισμάτων καὶ παραποδιζόμενος ὑπ᾿ αὐτῶν . καὶ ἐπεὶ κατὰ τὸν ἡμέτερον λόγον „ οὐκ ἔστι σοφία πονηρίας ἐπιστήμη , “ „ πονηρίας “ δὲ . ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω , „ ἐπιστήμη “ ἐστὶν ἐν τοῖς ψευδοδοξοῦσι καὶ ὑπὸ σοφισματίων ἠπατημένοις , διὰ τοῦτο ἀμαθίαν εἴποιμι μᾶλλον ἢ σοφίαν ἐν τοῖς τοιούτοις .
Lemmas: εἶτα ὡς ἐκ πρόσωπον ὁ διδάσκω ὁ ἡμέτερος λόγος τοιοῦτος φημί · ὁ σοφός γάρ ἀποτρέπω ὁ ὑπό ἐγώ λέγω . ὑπό ὁ σοφία πλανάω καί παραποδίζω . φημί οὖν καί πρός οὗτος ὅτι , εἴπερ ὁ σοφία ἐπιστήμη „ θεῖος “ εἰμί „ καί ἀνθρώπινος “ πρᾶγμα καί ὁ οὗτος αἴτιος ἤ . ὡς ὁ θεῖος λόγος ὁρίζω , „ ἀτμίς “ „ ὁ ὁ θεός δύναμις καί ἀπόρροια ὁ ὁ παντοκράτωρ δόξα εἰλικρινής “ καί „ ἀπαύγασμα “ „ φώς ἀίδιος καί ἔσοπτρον ἀκηλίδωτος ὁ ὁ θεός ἐνέργεια καί εἰκών ὁ ἀγαθότης αὐτός , “ οὐ ἄν τις εἰμί σοφός ἀποτρέπω ὁ ὑπό Χριστιανός ἐπιστήμων ὁ χριστιανισμός λέγω οὐδέ πλανάω ἄν ἤ παραποδίζω ὑπό αὐτός . ὁ γάρ ἀληθής σοφία οὐ πλανάω ἀλλά ὁ ἀμαθία , καί μόνος ὁ εἰμί βέβαιος ἐπιστήμη , καί ἀλήθεια ὅς ἐκ σοφία παραγίγνομαι . ἐάν δέ παρά ὁ ὁ σοφία ὅρος ὁ ὅς τις ποτέ οὖν δογματίζω μετά τις σόφισμα λέγω σοφός , φημί ὅτι ἀληθής ὁ κατά ὁ ὑπό σύ λέγω σοφία ποιός ἀποτρέπω ὁ λόγος ὁ θεός , πλανάω ὑπό ὁ πιθανότης καί σόφισμα καί παραποδίζω ὑπό αὐτός . καί ἐπεί κατά ὁ ἡμέτερος λόγος „ οὐ εἰμί σοφία πονηρία ἐπιστήμη , “ „ πονηρία “ δέ . ἵνα οὕτως ὀνομάζω , „ ἐπιστήμη “ εἰμί ἐν ὁ ψευδοδοξέω καί ὑπό σοφισμάτιον ἀπατάω , διά οὗτος ἀμαθία λέγω μάλα ἤ σοφία ἐν ὁ τοιοῦτος .
origenes.contra-celsum 3.73
Μετὰ ταῦτα πάλιν λοιδορεῖται τῷ πρεσβεύοντι χριστιανισμὸν καὶ ἀποφαίνεται μὲν περὶ αὐτοῦ ὡς καταγέλαστα διεξιόντος , οὐκ ἀποδείκνυσι δὲ οὐδὲ ἐναργῶς παρίστησιν ἅ φησιν εἶναι καταγέλαστα . καὶ λοιδορούμενος οὐδένα φρόνιμόν φησι πείθεσθαι τῷ λόγῳ , περισπώμενος ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν προσερχομένων αὐτῷ . ὅμοιον δὲ ποιεῖ καὶ ἐν τούτῳ ( τῷ ) φάσκοντι διὰ τὸ πλῆθος τῶν κατὰ τοὺς νόμους ἀγομένων ἰδιωτῶν ὅτι φρόνιμος οὐδεὶς , φέρ᾿ εἰπεῖν , Σόλωνι ἢ Λυκούργῳ πείθεται ἢ Ζαλεύκῳ ἤ τινι τῶν λοιπῶν , καὶ μάλιστα ἐὰν φρόνιμον λαμβάνῃ τὸν κατ᾿ ἀρετὴν ποιόν . ὡς γὰρ ἐπὶ τούτων κατὰ τὸ φανὲν αὐτοῖς χρήσιμον οἱ νομοθέται πεποιήκασι τὸ τοιαύτῃ ἀγωγῇ αὐτοὺς περιβαλεῖν καὶ νόμοις , οὕτως νομοθετῶν ἐν τῷ Ἰησοῦ ὁ θεὸς τοῖς πανταχοῦ ἀνθρώποις καὶ τοὺς μὴ φρονίμους ἄγει , ὡς οἷόν τε ἐστὶν ἄγεσθαι τοὺς τοιούτους ἐπὶ τὸ βέλτιον . ὅπερ . ὡς καὶ ἐν τοῖς ἀνωτέρω εἰρήκαμεν , ἐπιστάμενος ὁ ἐν Μωϋσεῖ θεὸς λέγει τό · „ αὐτοὶ παρεζήλωσάν με ἐπ᾿ οὐ θεῷ . παρώργισάν με ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν · κἀγὼ παραζηλώσω αὐτοὺς ἐπ᾿ οὐκ ἔθνει , ἐπ᾿ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ αὐτούς , “ εἰδὼς δὲ καὶ ὁ Παῦλος εἶπε · „ τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ θεὸς , ἵνα καταισχύνῃ τοὺς σοφοὺς , “ „ σοφοὺς “ κοινότερον λέγων πάντας τοὺς δοκοῦντας προβεβηκέναι μὲν ἐν μαθήμασιν ἀποπεπτωκότας δὲ εἰς τὴν ἄθεον πολυθεότητα · ἐπεὶ „ φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν , καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν . “
Lemmas: μετά οὗτος πάλιν λοιδορέω ὁ πρεσβεύω χριστιανισμός καί ἀποφαίνω μέν περί αὐτός ὡς καταγέλαστος διεξέρχομαι , οὐ ἀποδείκνυμι δέ οὐδέ ἐναργής παρίστημι ὅς φημί εἰμί καταγέλαστος . καί λοιδορέω οὐδείς φρόνιμος φημί πείθω ὁ λόγος , περισπάω ὑπό ὁ πλῆθος ὁ προσέρχομαι αὐτός . ὅμοιος δέ ποιέω καί ἐν οὗτος ( ὁ ) φάσκω διά ὁ πλῆθος ὁ κατά ὁ νόμος ἄγω ἰδιώτης ὅτι φρόνιμος οὐδείς , φέρω λέγω , Σόλων ἤ Λυκοῦργος πείθω ἤ Ζάλευκος ἤ τις ὁ λοιπός , καί μάλα ἐάν φρόνιμος λαμβάνω ὁ κατά ἀρετή ποιός . ὡς γάρ ἐπί οὗτος κατά ὁ φαίνω αὐτός χρήσιμος ὁ νομοθέτης ποιέω ὁ τοιοῦτος ἀγωγή αὐτός περιβάλλω καί νόμος , οὕτως νομοθετέω ἐν ὁ Ἰησοῦς ὁ θεός ὁ πανταχοῦ ἄνθρωπος καί ὁ μή φρόνιμος ἄγω , ὡς οἷος τε εἰμί ἄγω ὁ τοιοῦτος ἐπί ὁ ἀγαθός . ὅς . ὡς καί ἐν ὁ ἀνώτερος λέγω , ἐπίσταμαι ὁ ἐν Μωϋσῆς θεός λέγω ὁ · „ αὐτός παραζηλόω ἐγώ ἐπί οὐ θεός . παροργίζω ἐγώ ἐν ὁ εἴδωλον αὐτός · ἐγώ παραζηλόω αὐτός ἐπί οὐ ἔθνος , ἐπί ἔθνος ἀσύνετος παροργίζω αὐτός , “ οἶδα δέ καί ὁ Παῦλος λέγω · „ ὁ μωρός ὁ κόσμος ἐκλέγω ὁ θεός , ἵνα καταισχύνω ὁ σοφός , “ „ σοφός “ κοινός λέγω πᾶς ὁ δοκέω προβαίνω μέν ἐν μάθημα ἀποπίπτω δέ εἰς ὁ ἄθεος πολυθεότης · ἐπεί „ φάσκω εἰμί σοφός μωραίνω , καί ἀλλάσσω ὁ δόξα ὁ ἄφθαρτος θεός ἐν ὁμοίωμα εἰκών φθαρτός ἄνθρωπος καί πετεινόν καί τετράπους καί ἑρπετόν . “
origenes.contra-celsum 3.74
Ἐγκαλεῖ δὲ τῷ διδάσκοντι καὶ ὡς ἀνοήτους ζητοῦντι . πρὸς ὃν εἴποιμεν ἄν · τίνας λέγεις τοὺς ἀνοήτους ; κατὰ γὰρ τὸ ἀκριβὲς πᾶς φαῦλος ἀνόητός ἐστιν . εἰ τοίνυν λέγεις ἀνοήτους τοὺς φαύλους . ἆρα σὺ προσάγων ἀνθρώπους φιλοσοφίᾳ φαύλους ζητεῖς προσάγειν ἢ ἀστείους ; ἀλλ᾿ οὐχ οἷόν τε ἀστείους , ἤδη γὰρ πεφιλοσοφήκασι · φαύλους ἄρα · εἰ δὲ φαύλους , ἀνοήτους . καὶ ζητεῖς πολλοὺς προσάγειν τοιούτους φιλοσοφίᾳ · καὶ σὺ ἄρα τοὺς ἀνοήτους ζητεῖς . ἐγὼ δὲ . κἂν τοὺς οὕτω λεγομένους ἀνοήτους ζητῶ . ὅμοιον ποιῶ . ὡς εἰ καὶ φιλάνθρωπος ἰατρὸς ἐζήτει τοὺς κάμνοντας , ἵν᾿ αὐτοῖς προσαγάγοι τὰ βοηθήματα καὶ ῥώσῃ αὐτούς . εἰ δ᾿ ἀνοήτους λέγεις τοὺς μὴ ἐντρεχεῖς ἀλλὰ τερατωδεστέρους τῶν ἀνθρώπων , ἀποκρινοῦμαί σοι ὅτι καὶ τούτους μὲν κατὰ τὸ δυνατὸν βελτιοῦν πειρῶμαι . οὐ μὴν ἐκ τούτων βούλομαι συστῆσαι τὸ Χριστιανῶν αθροισμα . ζητῶ γὰρ μᾶλλον τοὺς ἐντρεχεστέρους καὶ ὀξυτέρους ὡς δυναμένους παρακολουθῆσαι τῇ σαφηνείᾳ τῶν αἰνιγμάτων καὶ τῶν μετ᾿ ἐπικρύψεως εἰρημένων ἐν νόμῳ καὶ προφήταις καὶ εὐαγγελίοις , ὧς οὐδὲν ἀξιόλογον περιεχόντων καταπεφρόνηκας , οὐ βασανίσας τὸν ἐν αὐτοῖς νοῦν μηδ᾿ εἰσελθεῖν πειραθεὶς εἰς τὸ βούλημα τῶν γραψάντων .
Lemmas: ἐγκαλέω δέ ὁ διδάσκω καί ὡς ἀνόητος ζητέω . πρός ὅς λέγω ἄν · τίς λέγω ὁ ἀνόητος ; κατά γάρ ὁ ἀκριβής πᾶς φαῦλος ἀνόητος εἰμί . εἰ τοίνυν λέγω ἀνόητος ὁ φαῦλος . ἆρα σύ προσάγω ἄνθρωπος φιλοσοφία φαῦλος ζητέω προσάγω ἤ ἀστεῖος ; ἀλλά οὐ οἷος τε ἀστεῖος , ἤδη γάρ φιλοσοφέω · φαῦλος ἄρα · εἰ δέ φαῦλος , ἀνόητος . καί ζητέω πολύς προσάγω τοιοῦτος φιλοσοφία · καί σύ ἄρα ὁ ἀνόητος ζητέω . ἐγώ δέ . ἐάν ὁ οὕτως λέγω ἀνόητος ζητέω . ὅμοιος ποιέω . ὡς εἰ καί φιλάνθρωπος ἰατρός ζητέω ὁ κάμνω , ἵνα αὐτός προσάγω ὁ βοήθημα καί ῥώννυμι αὐτός . εἰ δέ ἀνόητος λέγω ὁ μή ἐντρεχής ἀλλά τερατώδης ὁ ἄνθρωπος , ἀποκρίνω σύ ὅτι καί οὗτος μέν κατά ὁ δυνατός βελτιόω πειράω . οὐ μήν ἐκ οὗτος βούλομαι συνίστημι ὁ Χριστιανός ἄθροισμα . ζητέω γάρ μάλα ὁ ἐντρεχής καί ὀξύς ὡς δύναμαι παρακολουθέω ὁ σαφήνεια ὁ αἴνιγμα καί ὁ μετά ἐπίκρυψις λέγω ἐν νόμος καί προφήτης καί εὐαγγέλιον , ὡς οὐδείς ἀξιόλογος περιέχω καταφρονέω , οὐ βασανίζω ὁ ἐν αὐτός νόος μηδέ εἰσέρχομαι πειράω εἰς ὁ βούλημα ὁ γράφω .
origenes.contra-celsum 3.76
Καὶ δεύτερον δὲ φέρει καθ᾿ ἡμῶν παράδειγμα φάσκων ὅμοιον ποιεῖν τὸν ἐν ἡμῖν διδάσκαλον , ( ὡς ) εἴ τις μεθύων εἰς μεθύοντας παριὼν κακηγορεῖ τοὺς νήφοντας ὡς μεθύοντας . παραστησάτω γὰρ ἐκ τῶν γραμμάτων , φέρ᾿ εἰπεῖν . Παύλου ὅτι ἐμέθυεν ὁ τοῦ Ἰησοῦ ἀπόστολος καὶ οὐκ ἦσαν οἱ λόγοι αὐτοῦ νήφοντες , ἢ ἐξ ὧν ἔγραψεν Ἰωάννης ὅτι οὐχὶ σωφρονοῦντος καὶ ἀπηλλαγμένου τῆς ἀπὸ κακίας μέθης πνεῖ αὐτοῦ τὰ νοήματα . οὐδεὶς οὖν σωφρονῶν καὶ διδάσκων τὸν Χριστιανῶν λόγον μεθύει . ἀλλ᾿ ἀφιλοσόφως ἡμῖν λοιδορούμενος ταῦτά φησιν ὁ Κέλσος . τίνας δὲ καὶ νήφοντας κακηγοροῦμεν οἱ πρεσβεύοντες τὰ Χριστιανῶν δόγματα . λεγέτω ὁ Κέλσος . πάντες γὰρ καθ᾿ ἡμᾶς μεθύουσιν οἱ τοῖς ἀψύχοις ὡς θεῷ προσλαλοῦντες . καὶ τί λέγω μεθύουσι ; μᾶλλον γὰρ μεμήνασιν . εἰς τοὺς νεὼς σπεύδοντες καὶ ὡς θεοῖς τοῖς ἀγάλμασιν ἢ τοῖς ζῴοις προσκυνοῦντες . οὐχ ἧττον δὲ τούτων μαίνονται καὶ οἱ νομίζοντες εἰς τιμὴν θεῶν ἀληθινῶν κατεσκευάσθαι τὰ ὑπὸ βαναύσων καὶ φαυλοτάτων ἔσθ᾿ ὅτε ἀνδρῶν κατασκευαζόμενα .
Lemmas: καί δεύτερος δέ φέρω κατά ἐγώ παράδειγμα φάσκω ὅμοιος ποιέω ὁ ἐν ἐγώ διδάσκαλος , ( ὡς ) εἰ τις μεθύω εἰς μεθύω παρέρχομαι κακηγορέω ὁ νήφω ὡς μεθύω . παρίστημι γάρ ἐκ ὁ γράμμα , φέρω λέγω . Παῦλος ὅτι μεθύσκω ὁ ὁ Ἰησοῦς ἀπόστολος καί οὐ εἰμί ὁ λόγος αὐτός νήφω , ἤ ἐκ ὅς γράφω Ἰωάννης ὅτι οὐ σωφρονέω καί ἀπαλλάσσω ὁ ἀπό κακία μέθη πνέω αὐτός ὁ νόημα . οὐδείς οὖν σωφρονέω καί διδάσκω ὁ Χριστιανός λόγος μεθύω . ἀλλά ἀφιλόσοφος ἐγώ λοιδορέω οὗτος φημί ὁ ξελσυς . τίς δέ καί νήφω κακηγορέω ὁ πρεσβεύω ὁ Χριστιανός δόγμα . λέγω ὁ ξελσυς . πᾶς γάρ κατά ἐγώ μεθύω ὁ ὁ ἄψυχος ὡς θεός προσλαλέω . καί τίς λέγω μεθύω ; μάλα γάρ μαίνομαι . εἰς ὁ ναῦς σπεύδω καί ὡς θεός ὁ ἄγαλμα ἤ ὁ ζῷον προσκυνέω . οὐ ἥσσων δέ οὗτος μαίνομαι καί ὁ νομίζω εἰς τιμή θεός ἀληθινός κατασκευάζω ὁ ὑπό βάναυσος καί φαῦλος εἰμί ὅτε ἀνήρ κατασκευάζω .
origenes.contra-celsum 3.77
Μετὰ ταῦτ᾿ ἐξομοιοῖ τὸν μὲν διδάσκοντα ὀφθαλμιῶντι τοὺς δὲ μανθάνοντας ὀφθαλμιῶσι καί φησι τοῦτον ἐπὶ τῶν ὀφθαλμιώντων αἰτιᾶσθαι τοὺς ὀξὺ βλέποντας ὡς πεπηρωμένους . τίνες οὖν † εἴποιμεν Ἕλληνες οἱ καθ᾿ ἡμᾶς οὐ βλέποντες ἢ οἱ ἐκ τοῦ τηλικούτου μεγέθους τῶν ἐν τῷ κόσμῳ καὶ τοῦ κάλλους τῶν δημιουργημάτων μὴ δυνάμενοι ἀναβλέψαι καὶ θεωρῆσαι ὅτι προσκυνεῖν καὶ θαυμάζειν καὶ σέβειν χρὴ μόνον τὸν ταῦτα πεποιηκότα , καὶ οὐδὲν τῶν παρ᾿ ἀνθρώποις κατασκευαζομένων καὶ εἰς θεῶν τιμὴν παραλαμβανομένων καθηκόντως ἄν τις σέβοι . εἴτε χωρὶς τοῦ δημιουργοῦ θεοῦ εἴτε καὶ μετ᾿ ἐκείνου ; τὰ γὰρ οὐδαμῶς συγκριτὰ συγκρίνειν τῷ ἀπείρῳ , ὑπεροχῇ ὑπερέχοντι πάσης γενητῆς φύσεως . τυφλῶν τὴν διάνοιάν ἐστιν ἔργον . οὐκ ὀφθαλμιῶντας οὖν τοὺς ὀξὺ βλέποντας λέγομεν εἶναι ἢ πεπηρωμένους , ἀλλὰ τοὺς καλινδουμένους ἀγνοίᾳ θεοῦ ἐπὶ τοὺς νεὼς καὶ τὰ ἀγάλματα καὶ τὰς λεγομένας ἱερομηνίας φάσκομεν τετυφλῶσθαι τὸν νοῦν · καὶ μάλιστα ὅτε πρὸς τῇ ἀσεβείᾳ καὶ ἐν ἀσελγείᾳ ζῶσιν , ὅ τι ποτ᾿ ἐστὶν αἰδέσιμον ἔργον μηδὲ ζητοῦντες ἀλλὰ πάντ᾿ αἰσχύνης ἄξια πράττοντες .
Lemmas: μετά οὗτος ἐξομοιόω ὁ μέν διδάσκω ὀφθαλμιάω ὁ δέ μανθάνω ὀφθαλμιάω καί φημί οὗτος ἐπί ὁ ὀφθαλμιάω αἰτιάομαι ὁ ὀξύς βλέπω ὡς πηρόω . τίς οὖν † λέγω Ἕλλην ὁ κατά ἐγώ οὐ βλέπω ἤ ὁ ἐκ ὁ τηλικοῦτος μέγεθος ὁ ἐν ὁ κόσμος καί ὁ κάλλος ὁ δημιούργημα μή δύναμαι ἀναβλέπω καί θεωρέω ὅτι προσκυνέω καί θαυμάζω καί σέβω χρή μόνος ὁ οὗτος ποιέω , καί οὐδείς ὁ παρά ἄνθρωπος κατασκευάζω καί εἰς θεός τιμή παραλαμβάνω καθήκω ἄν τις σέβω . εἴτε χωρίς ὁ δημιουργός θεός εἴτε καί μετά ἐκεῖνος ; ὁ γάρ οὐδαμῶς συγκριτός συγκρίνω ὁ ἄπειρος , ὑπεροχή ὑπερέχω πᾶς γενητός φύσις . τυφλός ὁ διάνοια εἰμί ἔργον . οὐ ὀφθαλμιάω οὖν ὁ ὀξύς βλέπω λέγω εἰμί ἤ πηρόω , ἀλλά ὁ καλινδέομαι ἄγνοια θεός ἐπί ὁ ναῦς καί ὁ ἄγαλμα καί ὁ λέγω ἱερομηνία φάσκω τυφλόω ὁ νόος · καί μάλα ὅτε πρός ὁ ἀσέβεια καί ἐν ἀσέλγεια ζάω , ὅς τις ποτέ εἰμί αἰδέσιμος ἔργον μηδέ ζητέω ἀλλά πᾶς αἰσχύνη ἄξιος πράσσω .
origenes.contra-celsum 3.78
Μετὰ ταῦτα τοσαῦθ᾿ ἡμᾶς αἰτιασάμενος θέλει ἐμφῆναι ὅτι καὶ ἕτερα ἔχων λέγειν παρασιωπᾷ αὐτά . ἔχει δ᾿ οὕτως αὐτοῦ ἡ λέξις · ταῦτα μὲν αἰτιῶμαι καὶ τὰ τοιαῦτα , ἵνα μὴ πάντ᾿ ἀπαριθμῶ , καί φημι πλημμελεῖν αὐτοὺς ἐπηρεάζοντας εἰς τὸν θεὸν , ἵνα πονηροὺς ἀνθρώπους ὑπάγωνται κούφαις ἐλπίσι καὶ παραπείσωσι καταφρονῆσαι τῶν κρειττόνων , ὡς , ἐὰν ἀπέχωνται αὐτῶν , ἄμεινον αὐτοῖς ἔσται . καὶ πρὸς ταῦτα δὲ λέγοιτ᾿ ἂν ἀπὸ τῆς περὶ τῶν προσερχομένων χριστιανισμῷ ἐνεργείας ὅτι οὐ πάνυ τι πονηροὶ ὑπάγονται τῷ λόγῳ ὅσον οἱ ἁπλούστεροι καὶ ( ὡς ἂν οἱ πολλοὶ ὀνομάσαιεν ) ἄκομψοι . οὗτοι γὰρ φόβῳ τῷ περὶ τῶν κολάσεων τῶν ἀπαγγελλομένων . κινοῦντι αὐτοὺς καὶ προτρέποντι ἐπὶ τὸ ἀπέχεσθαι τούτων , δι᾿ ἃ αἱ κολάσεις . πειρῶνται ἐπιδιδόναι ἑαυτοὺς τῇ κατὰ χριστιανισμὸν θεοσεβείᾳ · ἐπὶ τοσοῦτον ὑπὸ τοῦ λόγου κρατούμενοι , ὡς φόβῳ τῶν κατὰ τὸν λόγον ὀνομαζομένων αἰωνίων κολάσεων πάσης τῆς παρ᾿ ἀνθρώποις κατ᾿ αὐτῶν ἐπινοουμένης βασάνου καὶ μετὰ μυρίων πόνων θανάτου καταφρονεῖν · ὅπερ οὐδεὶς ἂν τῶν εὖ φρονούντων φήσαι πονηρῶν προαιρέσεων ἔργον εἶναι . πῶς δ᾿ ἀπὸ προαιρέσεως πονηρᾶς ἐγκράτεια καὶ σωφροσύνη ἀσκεῖται ἢ τὸ μεταδοτικὸν καὶ κοινωνικόν ; ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ὁ πρὸς τὸ θεῖον φόβος , ἐφ᾿ ὃν ὡς χρήσιμον τοῖς πολλοῖς παρακαλεῖ ὁ λόγος τοὺς μηδέπω δυναμένους τὸ δι᾿ αὑτὸ αἱρετὸν βλέπειν καὶ αἱρεῖσθαι αὐτὸ ὡς μέγιστον ἀγαθὸν καὶ ὑπὲρ πᾶσαν ἐπαγγελίαν · ἐξ ὧν οὐ τοῦτο τῷ κατὰ πονηρίαν αἱρουμένῳ ζῆν ἐγγενέσθαι πέφυκεν .
Lemmas: μετά οὗτος τοσοῦτος ἐγώ αἰτιάομαι ἐθέλω ἐμφαίνω ὅτι καί ἕτερος ἔχω λέγω παρασιωπάω αὐτός . ἔχω δέ οὕτως αὐτός ὁ λέξις · οὗτος μέν αἰτιάομαι καί ὁ τοιοῦτος , ἵνα μή πᾶς ἀπαριθμέω , καί φημί πλημμελέω αὐτός ἐπηρεάζω εἰς ὁ θεός , ἵνα πονηρός ἄνθρωπος ὑπάγω κοῦφος ἐλπίς καί παραπείθω καταφρονέω ὁ κρατύς , ὡς , ἐάν ἀπέχω αὐτός , ἀγαθός αὐτός εἰμί . καί πρός οὗτος δέ λέγω ἄν ἀπό ὁ περί ὁ προσέρχομαι χριστιανισμός ἐνέργεια ὅτι οὐ πάνυ τις πονηρός ὑπάγω ὁ λόγος ὅσος ὁ ἁπλόος καί ( ὡς ἄν ὁ πολύς ὀνομάζω ) ἄκομψος . οὗτος γάρ φόβος ὁ περί ὁ κόλασις ὁ ἀπαγγέλλω . κινέω αὐτός καί προσρέπω ἐπί ὁ ἀπέχω οὗτος , διά ὅς ὁ κόλασις . πειράω ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ κατά χριστιανισμός θεοσέβεια · ἐπί τοσοῦτος ὑπό ὁ λόγος κρατέω , ὡς φόβος ὁ κατά ὁ λόγος ὀνομάζω αἰώνιος κόλασις πᾶς ὁ παρά ἄνθρωπος κατά αὐτός ἐπινοέω βάσανος καί μετά μυρίος πόνος θάνατος καταφρονέω · ὅς οὐδείς ἄν ὁ εὖ φρονέω φημί πονηρός προαίρεσις ἔργον εἰμί . πῶς δέ ἀπό προαίρεσις πονηρός ἐγκράτεια καί σωφροσύνη ἀσκέω ἤ ὁ μεταδοτικός καί κοινωνικός ; ἀλλά οὐδέ ὁ πρός ὁ θεῖος φόβος , ἐπί ὅς ὡς χρήσιμος ὁ πολύς παρακαλέω ὁ λόγος ὁ μηδέπω δύναμαι ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός βλέπω καί αἱρέω αὐτός ὡς μέγας ἀγαθός καί ὑπέρ πᾶς ἐπαγγελία · ἐκ ὅς οὐ οὗτος ὁ κατά πονηρία αἱρέω ζάω ἐγγίγνομαι φύω .
origenes.contra-celsum 3.79
Ἐὰν δέ τις ἐν τούτοις δεισιδαιμονίαν μᾶλλον ἢ πονηρίαν περὶ τοὺς πολλοὺς τῶν πιστευόντων τῷ λόγῳ εἶναι φαντάζηται καὶ ἐγκαλῇ ὡς δεισιδαίμονας ποιοῦντι τῷ λόγῳ ἡμῶν , φήσομεν πρὸς αὐτὸν ὅτι , ὥσπερ ἔλεγέ τις τῶν νομοθετῶν πρὸς τὸν ἐρωτῶντα , εἰ τοὺς καλλίστους ἔθετο τοῖς πολίταις νόμους , ὅτι οὐ τοὺς καθάπαξ καλλίστους ἀλλ᾿ ὧν ἐδύναντο τοὺς καλλίστους · οὕτω λέγοιτο ἂν καὶ ἀπὸ τοῦ πατρὸς τοῦ Χριστιανῶν λόγου ὅτι ὧν ἐδύναντο οἱ πολλοὶ εἰς βελτίωσιν ἠθῶν τοὺς καλλίστους ἐθέμην νόμους καὶ διδασκαλίαν , πόνους οὐ ψευδεῖς ἀπειλῶν καὶ κολάσεις τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἀλλ᾿ ἀληθεῖς μὲν καὶ ἀναγκαίους εἰς ἐπανόρθωσιν τῶν ἀντιτεινόντων προσαγομένους , οὐ μὴν καὶ πάντως νοούντων τὸ τοῦ κολάζοντος βούλημα καὶ τὸ τῶν πόνων ἔργον · καὶ τοῦτο γὰρ πρὸς τὸ χρήσιμον καὶ κατὰ τὸ ἀληθὲς καὶ μετ᾿ ἐπικρύψεως συμφερόντως λέγεται . πλὴν ὡς ἐπίπαν οὐ πονηροὺς ὑπάγονται οἱ τὰ χριστιανισμοῦ πρεσβεύοντες . ἀλλ᾿ οὐδὲ ἐπηρεάζομεν εἰς τὸ θεῖον · λέγομεν γὰρ περὶ αὐτοῦ καὶ ἀληθῆ καὶ τοῖς πολλοῖς σαφῆ μὲν εἶναι δοκοῦντα οὐ σαφῆ δ᾿ ὄντα ἐκείνοις ὡς τοῖς ὀλίγοις , φιλοσοφεῖν ἀσκοῦσι τὰ κατὰ τὸν λόγον .
Lemmas: ἐάν δέ τις ἐν οὗτος δεισιδαιμονία μάλα ἤ πονηρία περί ὁ πολύς ὁ πιστεύω ὁ λόγος εἰμί φαντάζω καί ἐγκαλέω ὡς δεισιδαίμων ποιέω ὁ λόγος ἐγώ , φημί πρός αὐτός ὅτι , ὥσπερ λέγω τις ὁ νομοθέτης πρός ὁ ἐρωτάω , εἰ ὁ καλός τίθημι ὁ πολίτης νόμος , ὅτι οὐ ὁ καθάπαξ καλός ἀλλά ὅς δύναμαι ὁ καλός · οὕτως λέγω ἄν καί ἀπό ὁ πατήρ ὁ Χριστιανός λόγος ὅτι ὅς δύναμαι ὁ πολύς εἰς βελτίωσις ἦθος ὁ καλός τίθημι νόμος καί διδασκαλία , πόνος οὐ ψευδής ἀπειλέω καί κόλασις ὁ ἁμαρτάνω ἀλλά ἀληθής μέν καί ἀναγκαῖος εἰς ἐπανόρθωσις ὁ ἀντιτείνω προσάγω , οὐ μήν καί πάντως νοέω ὁ ὁ κολάζω βούλημα καί ὁ ὁ πόνος ἔργον · καί οὗτος γάρ πρός ὁ χρήσιμος καί κατά ὁ ἀληθής καί μετά ἐπίκρυψις συμφερόντως λέγω . πλήν ὡς ἐπίπαν οὐ πονηρός ὑπάγω ὁ ὁ χριστιανισμός πρεσβεύω . ἀλλά οὐδέ ἐπηρεάζω εἰς ὁ θεῖος · λέγω γάρ περί αὐτός καί ἀληθής καί ὁ πολύς σαφής μέν εἰμί δοκέω οὐ σαφής δέ εἰμί ἐκεῖνος ὡς ὁ ὀλίγος , φιλοσοφέω ἀσκέω ὁ κατά ὁ λόγος .
origenes.contra-celsum 3.80
Ἐπεὶ δὲ καὶ κούφαις ἐλπίσι φησὶν ὑπάγεσθαι τοὺς χριστιανίζοντας ὁ Κέλσος , φήσομεν πρὸς αὐτὸν ἐγκαλοῦντα τῷ περὶ τῆς μακαρίας ζωῆς λόγῳ καὶ τῷ περὶ τῆς πρὸς τὸ θεῖον κοινωνίας ὅτι ὅσον ἐπὶ σοὶ , ὦ οὗτος , κούφαις ὑπάγονται ἐλπίσι καὶ οἱ τὸν Πυθαγόρου καὶ Πλάτωνος παραδεξάμενοι περὶ ψυχῆς λόγον , πεφυκυίας ἀναβαίνειν ἐπὶ τὴν ἁψῖδα τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐν τῷ ὑπερουρανίῳ τόπῳ θεωρεῖν τὰ τῶν εὐδαιμόνων θεατῶν θεάματα . κατὰ σὲ δὲ . ὦ Κέλσε , καὶ οἱ παραδεξάμενοι τὴν τῆς ψυχῆς ἐπιδιαμονὴν καὶ βιοῦντες , ὥσθ᾿ ἥρωες γενέσθαι καὶ μετὰ θεῶν ἕξειν τὰς διατριβὰς , κούφαις ἐλπίσιν ὑπάγονται . τάχα δὲ καὶ οἱ πεισθέντες περὶ τοῦ „ θύραθεν “ νοῦ ὡς ( ἀ)θανάτου , καὶ νοῦ διεξαγωγὴν ἕξοντος . κούφαις ἂν ὑπάγεσθαι λέγοιντο ὑπὸ Κέλσου ἐλπίσιν . ἀγωνισάσθω οὖν μηκέτι κρύπτων τὴν ἑαυτοῦ αἵρεσιν ἀλλ᾿ ὁμολογῶν Ἐπικούρειος εἶναι πρὸς τὰ παρ᾿ Ἕλλησι καὶ βαρβάροις οὐκ εὐκαταφρονήτως λεγόμενα περὶ τῆς ἀθανασίας τῆς ψυχῆς ἢ τῆς ἐπιδιαμονῆς αὐτῆς ἢ τῆς τοῦ νοῦ ἀθανασίας , καὶ παραδεικνύτω ταῦτα μὲν εἶναι λόγους , κούφαις ἐλπίσιν ἀπατῶντας τοὺς συγκατατιθεμένους αὐτοῖς . τοὺς δὲ τῆς ἑαυτοῦ φιλοσοφίας καθαροὺς εἶναι κούφων ἐλπίδων καὶ ἤτοι προσάγοντας ἐλπίσιν ἀγαθαῖς ἢ . ὅπερ μᾶλλον ἀκόλουθόν ἐστιν αὐτῷ , οὐδεμίαν ἐμποιοῦντας ἐλπίδα διὰ τὴν τῆς ψυχῆς εὐθέως παντελῆ φθοράν . εἰ μὴ ἄρα Κέλσος καὶ οἱ Ἐπικούρειοι οὐ φήσουσι κούφην εἶναι ἐλπίδα τὴν περὶ τοῦ τέλους αὐτῶν τῆς ἡδονῆς , ἥτις κατ᾿ αὐτούς ἐστι τὸ ἀγαθὸν , τὸ τῆς σαρκὸς εὐσταθὲς κατάστημα καὶ τὸ περὶ ταύτης πιστὸν Ἐπικούρῳ ἔλπισμα .
Lemmas: ἐπεί δέ καί κοῦφος ἐλπίς φημί ὑπάγω ὁ χριστιγανίζω ὁ ξελσυς , φημί πρός αὐτός ἐγκαλέω ὁ περί ὁ μακάριος ζωή λόγος καί ὁ περί ὁ πρός ὁ θεῖος κοινωνία ὅτι ὅσος ἐπί σύ , ὦ οὗτος , κοῦφος ὑπάγω ἐλπίς καί ὁ ὁ Πυθαγόρας καί Πλάτων παραδέχομαι περί ψυχή λόγος , φύω ἀναβαίνω ἐπί ὁ ἁψίς ὁ οὐρανός καί ἐν ὁ ὑπερουράνιος τόπος θεωρέω ὁ ὁ εὐδαίμων θεατής θέαμα . κατά σύ δέ . ὦ ξελσυς , καί ὁ παραδέχομαι ὁ ὁ ψυχή ἐπιδιαμονή καί βιάζω , ὥστε ἥρως γίγνομαι καί μετά θεός ἔχω ὁ διατριβή , κοῦφος ἐλπίς ὑπάγω . τάχα δέ καί ὁ πείθω περί ὁ „ θύραθεν “ νόος ὡς ( ἀθάνατος , καί νόος διεξαγωγή ἔχω . κοῦφος ἄν ὑπάγω λέγω ὑπό ξελσυς ἐλπίς . ἀγωνίζομαι οὖν μηκέτι κρύπτω ὁ ἑαυτοῦ αἵρεσις ἀλλά ὁμολογέω Ἐπικούρειος εἰμί πρός ὁ παρά Ἕλλην καί βάρβαρος οὐ εὐκαταφρόνητος λέγω περί ὁ ἀθανασία ὁ ψυχή ἤ ὁ ἐπιδιαμονή αὐτός ἤ ὁ ὁ νόος ἀθανασία , καί παραδείκνυμι οὗτος μέν εἰμί λόγος , κοῦφος ἐλπίς ἀπατάω ὁ συγκατατίθημι αὐτός . ὁ δέ ὁ ἑαυτοῦ φιλοσοφία καθαρός εἰμί κοῦφος ἐλπίς καί ἤτοι προσάγω ἐλπίς ἀγαθός ἤ . ὅς μάλα ἀκόλουθος εἰμί αὐτός , οὐδείς ἐμποιέω ἐλπίς διά ὁ ὁ ψυχή εὐθύς παντελής φθορά . εἰ μή ἄρα ξελσυς καί ὁ Ἐπικούρειος οὐ φημί κοῦφος εἰμί ἐλπίς ὁ περί ὁ τέλος αὐτός ὁ ἡδονή , ὅστις κατά αὐτός εἰμί ὁ ἀγαθός , ὁ ὁ σάρξ εὐσταθής κατάστημα καί ὁ περί οὗτος πιστός Ἐπίκουρος ἔλπισμα .
origenes.contra-celsum 4.4
Λελέξεται οὖν ὅπερ ἡμῖν καὶ Ἰουδαίοις προσάγει ὁ Κέλσος καὶ πρὸς αὐτόν · ὅτι ἆρα , ὦ οὗτος , οἶδεν ὁ ἐπὶ πᾶσι θεὸς τὰ ἐν ἀνθρώποις ἢ οὐκ οἶδεν ; ἀλλ᾿ εἴπερ τίθης εἶναι θεὸν καὶ πρόνοιαν , ὡς ἐμφαίνει σου τὸ σύγγραμμα , ἀναγκαῖον αὐτὸν εἰδέναι . εἰ δ᾿ οἶδεν , διὰ τί οὐκ ἐπανορθοῖ ; ἢ ἡμῖν μὲν ἀναγκαῖον ἀπολογεῖσθαι . διὰ τί εἰδὼς οὐκ ἐπανορθοῖ · σοὶ δὲ , μὴ πάνυ ἐμφαίνοντι διὰ τοῦ συγγράμματος τὸν Ἐπικούρειον ἀλλὰ προσποιουμένῳ πρόνοιαν εἰδέναι , οὐκ ἐπ᾿ ἴσης λελέξεται , διὰ τί εἰδὼς τὰ ἐν ἀνθρώποις πάντα ὁ θεὸς οὐκ ἐπανορθοῖ οὐδὲ θείᾳ δυνάμει ἀπαλλάσσει πάντας τῆς κακίας ; ἀλλ᾿ οὐκ αἰσχυνόμεθα λέγειν ὅτι ἀεὶ μὲν πέμπει τοὺς ἐπανορθωσομένους · οἱ γὰρ ἐπὶ τὰ βέλτιστα προκαλούμενοι λόγοι , θεοῦ αὐτοὺς δεδωκότος . εἰσὶν ἐν ἀνθρώποις · ἤδη δὲ τῶν διακονουμένων τῷ θεῷ πολλαί εἰσι διαφοραὶ , καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ πάντῃ καὶ καθαρῶς πρεσβεύοντες τὰ τῆς ἀληθείας καὶ τὴν παντελῆ ἐπανόρθωσιν ἐργαζόμενοι , ὁποῖοι ἦσαν Μωϋσῆς καὶ οἱ προφῆται . παρὰ δὲ τούτους πάντας μεγάλη ἡ διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἐπανόρθωσις , οὐ τοὺς ἐν μιᾷ γωνίᾳ τῆς οἰκουμένης βουληθέντος μόνους θεραπεύεσθαι ἀλλὰ τὸ ὅσον ἐπ᾿ αὐτῷ καὶ τοὺς πανταχοῦ · „ σωτὴρ “ γὰρ ἦλθε „ πάντων ἀνθρώπων . “
Lemmas: λέγω οὖν ὅς ἐγώ καί Ἰουδαῖος προσάγω ὁ ξελσυς καί πρός αὐτός · ὅτι ἆρα , ὦ οὗτος , οἶδα ὁ ἐπί πᾶς θεός ὁ ἐν ἄνθρωπος ἤ οὐ οἶδα ; ἀλλά εἴπερ τίθημι εἰμί θεός καί πρόνοια , ὡς ἐμφαίνω σύ ὁ σύγγραμμα , ἀναγκαῖος αὐτός οἶδα . εἰ δέ οἶδα , διά τίς οὐ ἐπανορθόω ; ἤ ἐγώ μέν ἀναγκαῖος ἀπολογέομαι . διά τίς οἶδα οὐ ἐπανορθόω · σύ δέ , μή πάνυ ἐμφαίνω διά ὁ σύγγραμμα ὁ Ἐπικούρειος ἀλλά προσποιέω πρόνοια οἶδα , οὐ ἐπί ἴσος λέγω , διά τίς οἶδα ὁ ἐν ἄνθρωπος πᾶς ὁ θεός οὐ ἐπανορθόω οὐδέ θεῖος δύναμις ἀπαλλάσσω πᾶς ὁ κακία ; ἀλλά οὐ αἰσχύνω λέγω ὅτι ἀεί μέν πέμπω ὁ ἐπανορθόω · ὁ γάρ ἐπί ὁ ἀγαθός προκαλέω λόγος , θεός αὐτός δίδωμι . εἰμί ἐν ἄνθρωπος · ἤδη δέ ὁ διακονέω ὁ θεός πολύς εἰμί διαφορά , καί ὀλίγος εἰμί ὁ πάντῃ καί καθαρός πρεσβεύω ὁ ὁ ἀλήθεια καί ὁ παντελής ἐπανόρθωσις ἐργάζομαι , ὁποῖος εἰμί Μωϋσῆς καί ὁ προφήτης . παρά δέ οὗτος πᾶς μέγας ὁ διά ὁ Ἰησοῦς ἐπανόρθωσις , οὐ ὁ ἐν εἷς γωνία ὁ οἰκουμένη βούλομαι μόνος θεραπεύω ἀλλά ὁ ὅσος ἐπί αὐτός καί ὁ πανταχοῦ · „ σωτήρ “ γάρ ἔρχομαι „ πᾶς ἄνθρωπος . “
origenes.contra-celsum 4.6
Εἰ δὲ καὶ πρὸς τὰ καταγελαστότατα τοῦ Κέλσου θέλεις ἡμᾶς ἀπαντᾶν , ἄκουε αὐτοῦ λέγοντος · ἀλλὰ γὰρ ἀγνοούμενος ὁ θεὸς ἐν ἀνθρώποις καὶ παρὰ τοῦτ᾿ ἔλαττον ἔχειν δοκῶν ἐθέλοι ἂν γνωσθῆναι καὶ τοὺς πιστεύοντάς τε καὶ ἀπιστοῦντας διαπειράσαι , καθάπερ οἱ νεόπλουτοι τῶν ἀνθρώπων ἐπιδεικτιῶντες ; πολλὴν ( γοῦν ) τινα καὶ πάνυ θνητὴν φιλοτιμίαν τοῦ θεοῦ καταμαρτυροῦσι . φαμὲν οὖν ὅτι ἀγνοούμενος θεὸς ὑπὸ φαύλων ἀνθρώπων οὐ παρὰ τὸ αὐτὸς ἔλαττον ἔχειν δοκεῖν θέλοι ἂν γνωσθῆναι , ἀλλὰ τὸ τὴν γνῶσιν αὐτοῦ κακοδαιμονίας ἀπαλλάσσειν τὸν γινώσκοντα . ἀλλ᾿ οὐδὲ διαπειράσαι θέλων τοὺς πιστεύοντας ἢ τοὺς ἀπιστοῦντας ἤτοι αὐτὸς ἀῤῥήτῳ καὶ θείᾳ δυνάμει ἔν τισιν ἐπιδημεῖ ἢ πέμπει τὸν Χριστὸν αὐτοῦ , ἀλλ᾿ ὑπὲρ τοῦ πιστεύοντας μὲν καὶ καταλαμβάνοντας αὐτοῦ τὴν θεότητα ἀπαλλάσσεσθαι πάσης κακοδαιμονίας , ἀπιστοῦντας δὲ μηδ᾿ ἀπολογίας ἔτι χώραν ἔχειν . ὡς παρὰ τὸ μὴ ἀκηκοέναι καὶ δεδιδάχθαι οὐ πιστεύσαντας . τίς οὖν λόγος παρίστησιν ἀκολουθεῖν ἡμῖν τὸ τὸν θεὸν καθ᾿ ἡμᾶς εἶναι ὡς τοὺς νεοπλούτους τῶν ἀνθρώπων ἐπιδεικτιῶντας ; οὐ γὰρ ἐπιδεικτιᾷ ὁ θεὸς πρὸς ἡμᾶς , βουλόμενος ἡμᾶς συνιέναι καὶ νοεῖν αὐτοῦ τὴν ὑπεροχήν · ἀλλὰ τὴν ἀπὸ τοῦ γινώσκεσθαι ἡμῖν αὐτὸν ἐγγινομένην ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν μακαριότητα ἐμφύεσθαι ἡμῖν θέλων , πραγματεύεται διὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς ἀεὶ ἐπιδημίας τοῦ λόγου ἀναλαμβάνειν ἡμᾶς τὴν πρὸς αὐτὸν οἰκείωσιν . οὐδεμίαν οὖν θνητὴν φιλοτιμίαν ὁ Χριστιανῶν λόγος καταμαρτυρεῖ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: εἰ δέ καί πρός ὁ καταγέλαστος ὁ ξελσυς ἐθέλω ἐγώ ἀπαντάω , ἀκούω αὐτός λέγω · ἀλλά γάρ ἀγνοέω ὁ θεός ἐν ἄνθρωπος καί παρά οὗτος ἐλαχύς ἔχω δοκέω ἐθέλω ἄν γιγνώσκω καί ὁ πιστεύω τε καί ἀπιστέω διαπειράζω , καθά ὁ νεόπλουτος ὁ ἄνθρωπος ἐπιδεικτιάω ; πολύς ( γοῦν ) τις καί πάνυ θνητός φιλοτιμία ὁ θεός καταμαρτυρέω . φημί οὖν ὅτι ἀγνοέω θεός ὑπό φαῦλος ἄνθρωπος οὐ παρά ὁ αὐτός ἐλαχύς ἔχω δοκέω ἐθέλω ἄν γιγνώσκω , ἀλλά ὁ ὁ γνῶσις αὐτός κακοδαιμονία ἀπαλλάσσω ὁ γιγνώσκω . ἀλλά οὐδέ διαπειράζω ἐθέλω ὁ πιστεύω ἤ ὁ ἀπιστέω ἤτοι αὐτός ἄρρητος καί θεῖος δύναμις ἐν τις ἐπιδημέω ἤ πέμπω ὁ Χριστός αὐτός , ἀλλά ὑπέρ ὁ πιστεύω μέν καί καταλαμβάνω αὐτός ὁ θεότης ἀπαλλάσσω πᾶς κακοδαιμονία , ἀπιστέω δέ μηδέ ἀπολογία ἔτι χώρα ἔχω . ὡς παρά ὁ μή ἀκούω καί διδάσκω οὐ πιστεύω . τίς οὖν λόγος παρίστημι ἀκολουθέω ἐγώ ὁ ὁ θεός κατά ἐγώ εἰμί ὡς ὁ νεόπλουτος ὁ ἄνθρωπος ἐπιδεκτιάω ; οὐ γάρ ἐφιδεικτιάω ὁ θεός πρός ἐγώ , βούλομαι ἐγώ συνίημι καί νοέω αὐτός ὁ ὑπεροχή · ἀλλά ὁ ἀπό ὁ γιγνώσκω ἐγώ αὐτός ἐγγίγνομαι ὁ ψυχή ἐγώ μακαριότης ἐμφύω ἐγώ ἐθέλω , πραγματεύομαι διά ὁ Χριστός καί ὁ ἀεί ἐπιδημία ὁ λόγος ἀναλαμβάνω ἐγώ ὁ πρός αὐτός οἰκείωσις . οὐδείς οὖν θνητός φιλοτιμία ὁ Χριστιανός λόγος καταμαρτυρέω ὁ θεός .
origenes.contra-celsum 4.7
Οὐκ οἶδα δ᾿ ὅπως φλυαρήσας μάτην ἐφ᾿ οἷς ἐξεθέμεθα , ὕστερόν ποτε ἐκτίθεται ὅτι οὐ δι᾿ αὑτὸν δεόμενος γνωσθῆναι ἀλλὰ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν γνῶσιν ἡμῖν παρασχεῖν ἑαυτοῦ βούλεται · ἵν᾿ οἱ μὲν παραδεξάμενοι αὐτὴν χρηστοὶ γενόμενοι σωθῶσιν , οἱ δὲ μὴ παραδεξάμενοι ἀποδειχθέντες πονηροὶ κολασθῶσιν . καὶ ἐκθέμενός γε τὸ τοιοῦτον ἐπαπορεῖ λέγων · νῦν ἆρα μετὰ τοσοῦτον αἰῶνα ὁ θεὸς ἀνεμνήσθη δικαιῶσαι τὸν ἀνθρώπων βίον , πρότερον δὲ ἠμέλει ; καὶ πρὸς τοῦτο δὲ φήσομεν ὅτι οὐκ ἔστιν ὅτ᾿ οὐκ ἐβουλήθη δικαιῶσαι τὸν ἀνθρώπων βίον ὁ θεὸς , ἀλλὰ καὶ ἀεὶ ἐπεμελήθη διδοὺς ἀρετῆς ἀφορμὰς τοῦ ἐπανορθοῦσθαι τὸ λογικὸν ζῷον . κατὰ γὰρ ἑκάστην γενεὰν ἡ σοφία τοῦ θεοῦ εἰς ψυχὰς . ἃς εὑρίσκει ὁσίας . μεταβαίνουσα φίλους θεοῦ καὶ προφήτας κατασκευάζει . καὶ εὑρεθεῖεν γ᾿ ἂν ἐν ταῖς ἱεραῖς βίβλοις οἱ καθ᾿ ἑκάστην γενεὰν ὅσιοι καὶ δεκτικοὶ τοῦ θείου πνεύματος , καὶ ὡς ἐπέστρεφον τοὺς καθ᾿ αὑτοὺς ὅση δύναμις .
Lemmas: οὐ οἶδα δέ ὅπως φλυαρέω μάτην ἐπί ὅς ἐκτίθημι , ὕστερον ποτέ ἐκτίθημι ὅτι οὐ διά ἑαυτοῦ δέω γιγνώσκω ἀλλά διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία γνῶσις ἐγώ παρέχω ἑαυτοῦ βούλομαι · ἵνα ὁ μέν παραδέχομαι αὐτός χρηστός γίγνομαι σῴζω , ὁ δέ μή παραδέχομαι ἀποδείκνυμι πονηρός κολάζω . καί ἐκτίθημι γε ὁ τοιοῦτος ἐπαπορέω λέγω · νῦν ἆρα μετά τοσοῦτος αἰών ὁ θεός ἀναμιμνῄσκω δικαιόω ὁ ἄνθρωπος βίος , πρότερος δέ ἀμελέω ; καί πρός οὗτος δέ φημί ὅτι οὐ εἰμί ὅτε οὐ βούλομαι δικαιόω ὁ ἄνθρωπος βίος ὁ θεός , ἀλλά καί ἀεί ἐπιμελέομαι δίδωμι ἀρετή ἀφορμή ὁ ἐπανορθόω ὁ λογικός ζῷον . κατά γάρ ἕκαστος γενεά ὁ σοφία ὁ θεός εἰς ψυχή . ὅς εὑρίσκω ὅσιος . μεταβαίνω φίλος θεός καί προφήτης κατασκευάζω . καί εὑρίσκω γε ἄν ἐν ὁ ἱερός βίβλος ὁ κατά ἕκαστος γενεά ὅσιος καί δεκτικός ὁ θεῖος πνεῦμα , καί ὡς ἐπιστρέφω ὁ κατά ἑαυτοῦ ὅσος δύναμις .
origenes.contra-celsum 4.8
Οὐδὲν δὲ θαυμαστὸν τὸ γενεαῖς τισι προφήτας γεγονέναι , ὑπερέχοντας ἐν τῇ παραδοχῇ τῆς θειότητος διὰ τὸν ἐπὶ πλεῖον εὔτονον καὶ ἐῤῥωμένον βίον ἑτέρων προφητῶν , τινῶν μὲν κατ᾿ αὐτοὺς ἄλλων δὲ προγενεστέρων ἢ μεταγενεστέρων . οὕτω δὲ οὐ θαυμαστὸν καί τινα καιρὸν γεγονέναι , ὅτ᾿ ἐξαίρετόν τι χρῆμα ἐπιδεδήμηκε τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων καὶ διαφέρον παρὰ τοὺς προγενεστέρους αὐτοῦ ἢ καὶ μεταγενεστέρους . ἔχει δέ τι ὁ περὶ τούτων λόγος μυστικώτερον καὶ βαθύτερον καὶ μὴ πάνυ τι φθάνειν δυνάμενον ἐπὶ τὴν δημωδεστέραν ἀκοήν . καὶ δεῖ ὑπὲρ τοῦ ταῦτα σαφηνισθῆναι καὶ ἀπαντηθῆναι πρὸς τὰ λεγόμενα περὶ τῆς Χριστοῦ ἐπιδημίας . ὅτι νῦν ἆρα μετὰ τοσοῦτον αἰῶνα ὁ θεὸς ἀνεμνήσθη δικαιῶσαι τὸ ἀνθρώπων γένος , πρότερον δὲ ἠμέλει ; ἅψασθαι τοῦ περὶ μερίδων λόγου καὶ σαφηνίσαι . διὰ τί „ ὅτε διεμέριζεν ὁ ὕψιστος ἔθνη . ὡς διέσπειρεν υἱοὺς Ἀδὰμ , ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατ᾿ ἀριθμὸν ἀγγέλων θεοῦ · καὶ ἐγενήθη μερὶς κυρίου λαὸς αὐτοῦ Ἰακὼβ , σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ Ἰσραήλ “ · καὶ δεήσει τὴν αἰτίαν εἰπεῖν τῆς εἰς ἕκαστον ὅριον γενέσεως ὑπὸ τὸν κεκληρωμένον τὸ ὅριον , καὶ πῶς εὐλόγως „ ἐγενήθη μερὶς κυρίου λαὸς αὐτοῦ Ἰακὼβ , σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ Ἰσραήλ “ · καὶ διὰ τί πρότερον μὲν ἦν „ μερὶς κυρίου λαὸς αὐτοῦ Ἰακὼβ , σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ Ἰσραὴλ , “ περὶ δὲ τῶν ὕστερον λέγεται πρὸς τὸν σωτῆρα ὑπὸ τοῦ πατρός · „ αἴτησαι παρ᾿ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς . “ εἰσὶ γάρ τινες εἱρμοὶ καὶ ἀκολουθίαι ἄφατοι καὶ ἀνεκδιήγητοι περὶ τῆς κατὰ τὰς ἀνθρωπίνας ψυχὰς διαφόρου οἰκονομίας .
Lemmas: οὐδείς δέ θαυμαστός ὁ γενεά τις προφήτης γίγνομαι , ὑπερέχω ἐν ὁ παραδοχή ὁ θειότης διά ὁ ἐπί πολύς εὔτονος καί ῥώννυμι βίος ἕτερος προφήτης , τις μέν κατά αὐτός ἄλλος δέ προγενής ἤ μεταγενής . οὕτως δέ οὐ θαυμαστός καί τις καιρός γίγνομαι , ὅτε ἐξαιρετός τις χρῆμα ἐπιδημέω ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος καί διαφέρω παρά ὁ προγενής αὐτός ἤ καί μεταγενής . ἔχω δέ τις ὁ περί οὗτος λόγος μυστικός καί βαθύς καί μή πάνυ τις φθάνω δύναμαι ἐπί ὁ δημώδης ἀκοή . καί δέω ὑπέρ ὁ οὗτος σαφηνίζω καί ἀπαντάω πρός ὁ λέγω περί ὁ Χριστός ἐπιδημία . ὅτι νῦν ἆρα μετά τοσοῦτος αἰών ὁ θεός ἀναμιμνῄσκω δικαιόω ὁ ἄνθρωπος γένος , πρότερος δέ ἀμελέω ; ἅπτω ὁ περί μερίς λόγος καί σαφηνίζω . διά τίς „ ὅτε διαμερίζω ὁ ὕψιστος ἔθνος . ὡς διασπείρω υἱός Ἀδάμ , ἵστημι ὅριον ἔθνος κατά ἀριθμός ἄγγελος θεός · καί γίγνομαι μερίς κύριος λαός αὐτός Ἰακώβ , σχοίνισμα κληρονομία αὐτός Ἰσραήλ “ · καί δέω ὁ αἰτία λέγω ὁ εἰς ἕκαστος ὅριον γένεσις ὑπό ὁ κληρόω ὁ ὅριον , καί πῶς εὔλογος „ γίγνομαι μερίς κύριος λαός αὐτός Ἰακώβ , σχοίνισμα κληρονομία αὐτός Ἰσραήλ “ · καί διά τίς πρότερος μέν εἰμί „ μερίς κύριος λαός αὐτός Ἰακώβ , σχοίνισμα κληρονομία αὐτός Ἰσραήλ , “ περί δέ ὁ ὕστερον λέγω πρός ὁ σωτήρ ὑπό ὁ πατήρ · „ αἰτέω παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ καί ὁ κατάσχεσις σύ ὁ πέρας ὁ γῆ . “ εἰμί γάρ τις εἱρμός καί ἀκολουθία ἄφατος καί ἀνεκδιήγητος περί ὁ κατά ὁ ἀνθρώπινος ψυχή διάφορος οἰκονομία .
origenes.contra-celsum 4.9
Ἦλθεν οὖν , κἂν μὴ βούληται Κέλσος , μετὰ πολλοὺς προφήτας ἐπανορθουμένους τὰ τοῦ Ἰσραὴλ ἐκείνου ἐπανορθωτὴς ὅλου τοῦ κόσμου ὁ Χριστὸς , οὐ δεόμενος κατὰ τὴν προτέραν οἰκονομίαν τῆς κατ᾿ ἀνθρώπων χρήσεως μαστίγων καὶ δεσμῶν καὶ βασανιστηρίων · ἤρκει γὰρ ἡ διδασκαλία , ὅτε „ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπείρειν , “ ἵνα σπείρῃ τὸν λόγον πανταχοῦ . εἰ δ᾿ ἐπιστήσεταί τις χρόνος , περιγράφων τὸν κόσμον ἀναγκαίαν περιγραφὴν τῷ αὐτὸν ἀρχὴν ἐσχηκέναι , καὶ ἐπιστήσεταί τι τέλος τῷ κόσμῳ καὶ μετὰ τὸ τέλος δικαία περὶ πάντων κρίσις · δεήσει μὲν τὸν φιλοσοφοῦντα τὰ τοῦ λόγου κατασκευάζειν μετὰ παντοδαπῶν ἀποδείξεων , τῶν τε ἀπὸ τῶν θείων γραμμάτων καὶ τῶν ἀπὸ τῆς ἐν τοῖς λόγοις ἀκολουθίας , δεήσει δὲ τὸν πολὺν καὶ ἁπλούστερον καὶ μὴ δυνάμενον παρακολουθεῖν τοῖς ποικιλωτάτοις τῆς σοφίας τοῦ θεοῦ θεωρήμασιν , ἐμπιστεύσαντα ἑαυτὸν θεῷ καὶ τῷ σωτῆρι τοῦ γένους ἡμῶν , τούτου μᾶλλον ἀρκεσθῆναι τῷ „ αὐτὸς ἔφα “ ἢ ἄλλου οὑτινοσοῦν .
Lemmas: ἔρχομαι οὖν , ἐάν μή βούλομαι ξελσυς , μετά πολύς προφήτης ἐπανορθόω ὁ ὁ Ἰσραήλ ἐκεῖνος ἐπανορθωτής ὅλος ὁ κόσμος ὁ Χριστός , οὐ δέω κατά ὁ πρότερος οἰκονομία ὁ κατά ἄνθρωπος χρῆσις μάστιξ καί δεσμός καί βασανιστήριον · ἀρκέω γάρ ὁ διδασκαλία , ὅτε „ ἐξέρχομαι ὁ σπείρω ὁ σπείρω , “ ἵνα σπείρω ὁ λόγος πανταχοῦ . εἰ δέ ἐφίστημι τις χρόνος , περιγράφω ὁ κόσμος ἀναγκαῖος περιγραφή ὁ αὐτός ἀρχή ἔχω , καί ἐφίστημι τις τέλος ὁ κόσμος καί μετά ὁ τέλος δίκαιος περί πᾶς κρίσις · δέω μέν ὁ φιλοσοφέω ὁ ὁ λόγος κατασκευάζω μετά παντοδαπής ἀπόδειξις , ὁ τε ἀπό ὁ θεῖος γράμμα καί ὁ ἀπό ὁ ἐν ὁ λόγος ἀκολουθία , δέω δέ ὁ πολύς καί ἁπλόος καί μή δύναμαι παρακολουθέω ὁ ποικίλος ὁ σοφία ὁ θεός θεώρημα , ἐμπιστεύω ἑαυτοῦ θεός καί ὁ σωτήρ ὁ γένος ἐγώ , οὗτος μάλα ἀρκέω ὁ „ αὐτός φημί “ ἤ ἄλλος ὅστις .
origenes.contra-celsum 4.10
Μετὰ ταῦτα πάλιν , ὡς σύνηθές ἐστιν αὐτῷ , μηδὲν κατασκευάσας μηδ᾿ ἀποδείξας ὁ Κέλσος , ὡσπερεὶ οὐχ ὁσίως ἡμῶν οὐδ᾿ εὐαγῶς περὶ τοῦ θεοῦ θρυλούντων , φησίν · ὅτι μὲν οὖν οὐχ ὁσίως οὐδὲ εὐαγῶς ταῦτα περὶ τοῦ θεοῦ θρυλοῦσιν εὔδηλον , καὶ οἴεταί γε ἐπὶ θάμβει τῶν ἰδιωτῶν ταῦθ᾿ ἡμᾶς ποιεῖν , οὐχὶ δὲ τἀληθῆ περὶ κολάσεων λέγοντας ἀναγκαίων τοῖς ἡμαρτηκόσι · διόπερ ἐξομοιοῖ ἡμᾶς τοῖς ἐν ταῖς Βακχικαῖς τελεταῖς τὰ φάσματα καὶ τὰ δείματα προεισάγουσι . περὶ μὲν οὖν τῶν Βακχικῶν τελετῶν εἴτε τις ἐστὶ πιθανὸς λόγος εἴτε μηδεὶς τοιοῦτος , λεγέτωσαν Ἕλληνες καὶ ἀκουέτω Κέλσος καὶ οἱ συνθιασῶται αὐτοῦ · ἡμεῖς δὲ περὶ τῶν ἡμετέρων ἀπολογούμεθα , λέγοντες ὅτι τὸ προκείμενον ἡμῖν ἐστιν ἐπανορθοῦν τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων εἴτε διὰ τῶν περὶ κολάσεων ἀπειλῶν , ἃς πεπείσμεθα ἀναγκαίας εἶναι τῷ παντὶ τάχα δὲ καὶ τοῖς πεισομένοις αὐτὰς οὐκ ἀχρήστους , εἴτε διὰ τῶν ἐπὶ τοὺς καλῶς βεβιωκότας ἐπαγγελιῶν , περιεχουσῶν τὰ περὶ τῆς μακαρίας ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ τοῖς ἀξίοις ὑπ᾿ αὐτοῦ βασιλεύεσθαι διεξαγωγῆς .
Lemmas: μετά οὗτος πάλιν , ὡς συνήθης εἰμί αὐτός , μηδείς κατασκευάζω μηδέ ἀποδείκνυμι ὁ ξελσυς , ὡσπερεί οὐ ὅσιος ἐγώ οὐδέ εὐαγής περί ὁ θεός θρυλέω , φημί · ὅτι μέν οὖν οὐ ὅσιος οὐδέ εὐαγής οὗτος περί ὁ θεός θρυλέω εὔδηλος , καί οἴομαι γε ἐπί θάμβος ὁ ἰδιώτης οὗτος ἐγώ ποιέω , οὐ δέ ἀληθής περί κόλασις λέγω ἀναγκαῖος ὁ ἁμαρτάνω · διόπερ ἐξομοιόω ἐγώ ὁ ἐν ὁ Βακχικός τελετή ὁ φάσμα καί ὁ δεῖμα προεισάγω . περί μέν οὖν ὁ Βακχικός τελετή εἴτε τις εἰμί πιθανός λόγος εἴτε μηδείς τοιοῦτος , λέγω Ἕλλην καί ἀκούω ξελσυς καί ὁ συνθιασώτης αὐτός · ἐγώ δέ περί ὁ ἡμέτερος ἀπολογέομαι , λέγω ὅτι ὁ πρόκειμαι ἐγώ εἰμί ἐπανορθόω ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος εἴτε διά ὁ περί κόλασις ἀπειλή , ὅς πείθω ἀναγκαῖος εἰμί ὁ πᾶς τάχα δέ καί ὁ πάσχω αὐτός οὐ ἄχρηστος , εἴτε διά ὁ ἐπί ὁ καλός βιόω ἐπαγγελία , περιέχω ὁ περί ὁ μακάριος ἐν ὁ βασιλεία ὁ θεός ὁ ἄξιος ὑπό αὐτός βασιλεύω διεξαγωγή .
origenes.contra-celsum 4.11
Μετὰ ταῦτα βουλόμενος ἡμᾶς παραδεῖξαι μηδὲν παράδοξον μηδὲ καινὸν λέγειν περὶ κατακλυσμοῦ ἢ ἐκπυρώσεως , ἀλλὰ καὶ παρακούσαντας τῶν παρ᾿ Ἕλλησιν ἢ βαρβάροις περὶ τούτων λεγομένων ταῖς ἡμετέραις πεπιστευκέναι περὶ αὐτῶν γραφαῖς , φησὶ ταῦτα · ἐπῆλθε δ᾿ αὐτοῖς καὶ ταῦτα ἐκείνων παρακούσασιν , ὅτι δὴ κατὰ χρόνων μακρῶν κύκλους καὶ ἄστρων ἐπανόδους τε καὶ συνόδους ἐκπυρώσεις καὶ ἐπικλύσεις συμβαίνουσι , καὶ ὅτι μετὰ τὸν τελευταῖον ἐπὶ Δευκαλίωνος κατακλυσμὸν ἡ περίοδος κατὰ τὴν τῶν ὅλων ἀμοιβὴν ἐκπύρωσιν ἀπαιτεῖ · ταῦτ᾿ αὐτοὺς ἐποίησεν ἐσφαλμένῃ δόξῃ λέγειν ὅτι ὁ θεὸς καταβήσεται δίκην βασανιστοῦ πῦρ φέρων . καὶ πρὸς ταῦτα δὲ φήσομεν ὅτι οὐκ οἶδ᾿ ὅπως ὁ πολλὰ ἀναγνοὺς καὶ ἱστορίας πολλὰς ἐπιδειξάμενος ἐγνωκέναι Κέλσος οὐκ ἐπέστησε τῇ Μω(??)σέως ἀρχαιότητι , ἱστορουμένου ὑπό τινων Ἑλληνικῶν συγγραφέων κατὰ τοὺς χρόνους γεγονέναι Ἰνάχου τοῦ Φορωνέως · καὶ ὑπὸ Αἰγυπτίων δ᾿ ἀρχαιότατος εἶναι ὁμολογεῖται ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν τὰ Φοινικικὰ πραγματευσαμένων · καὶ ὁ βουλόμενός γε ἀναγνώτω τὰ Φλαυΐου Ἰωσήπου περὶ τῆς Ἰουδαίων ἀρχαιότητος δύο βιβλία , ἵνα γνῷ , τίνα τρόπον ἀρχαιότερος ἦν Μωϋσῆς τῶν κατὰ χρόνων μακρὰς περιόδους κατακλυσμοὺς καὶ ἐκπυρώσεις φησάντων γίνεσθαι ἐν τῷ κόσμῳ · ὧν παρακηκοέναι λέγει ὁ Κέλσος Ἰουδαίους καὶ Χριστιανοὺς καὶ μὴ νοήσαντας τὰ περὶ ἐκπυρώσεως εἰρηκέναι ὅτι ὁ θεὸς καταβήσεται δίκην βασανιστοῦ πῦρ φέρων .
Lemmas: μετά οὗτος βούλομαι ἐγώ παραδείκνυμι μηδείς παράδοξος μηδέ καινός λέγω περί κατακλυσμός ἤ ἐκπύρωσις , ἀλλά καί παρακούω ὁ παρά Ἕλλην ἤ βάρβαρος περί οὗτος λέγω ὁ ἡμέτερος πιστεύω περί αὐτός γραφή , φημί οὗτος · ἐπέρχομαι δέ αὐτός καί οὗτος ἐκεῖνος παρακούω , ὅτι δή κατά χρόνος μακρός κύκλος καί ἄστρον ἐπάνοδος τε καί σύνοδος ἐκπύρωσις καί ἐπίκλυσις συμβαίνω , καί ὅτι μετά ὁ τελευταῖος ἐπί Δευκαλίων κατακλυσμός ὁ περίοδος κατά ὁ ὁ ὅλος ἀμοιβή ἐκπύρωσις ἀπαιτέω · οὗτος αὐτός ποιέω σφάλλω δόξα λέγω ὅτι ὁ θεός καταβαίνω δίκη βασανιστής πῦρ φέρω . καί πρός οὗτος δέ φημί ὅτι οὐ οἶδα ὅπως ὁ πολύς ἀναγιγνώσκω καί ἱστορία πολύς ἐπιδείκνυμι γιγνώσκω ξελσυς οὐ ἐφίστημι ὁ Μω(??)σέως ἀρχαιότης , ἱστορέω ὑπό τις Ἑλληνικός συγγραφεύς κατά ὁ χρόνος γίγνομαι Ἴναχος ὁ Φορωνεύς · καί ὑπό Αἰγύπτιος δέ ἀρχαῖος εἰμί ὁμολογέω ἀλλά καί ὑπό ὁ ὁ Φοινικικός πραγματεύομαι · καί ὁ βούλομαι γε ἀναγιγνώσκω ὁ Φλάυιος Ἰώσηπος περί ὁ Ἰουδαῖος ἀρχαιότης δύο βιβλίον , ἵνα γιγνώσκω , τίς τρόπος ἀρχαῖος εἰμί Μωϋσῆς ὁ κατά χρόνος μακρός περίοδος κατακλυσμός καί ἐκπύρωσις φημί γίγνομαι ἐν ὁ κόσμος · ὅς παρακούω λέγω ὁ ξελσυς Ἰουδαῖος καί Χριστιανός καί μή νοέω ὁ περί ἐκπύρωσις λέγω ὅτι ὁ θεός καταβαίνω δίκη βασανιστής πῦρ φέρω .
origenes.contra-celsum 4.12
Πότερον μὲν οὖν εἰσι περίοδοι καὶ κατὰ περιόδους κατακλυσμοὶ ἢ ἐκπυρώσεις , ἢ μὴ εἰσὶ , καὶ εἰ ἐπίσταται καὶ ταῦθ᾿ ὁ λόγος , ἐν πολλοῖς μὲν καὶ ἐν οἷς δὲ Σολομών φησι · „ τί τὸ γεγονός ; αὐτὸ τὸ γενησόμενον · καὶ τί τὸ πεποιημένον ; αὐτὸ τὸ ποιηθησόμενον “ καὶ τὰ ἑξῆς , οὐ τοῦ παρόντος ἐστὶ καιροῦ λέγειν . ἀρκεῖ γὰρ μόνον ἐπισημειώσασθαι ὅτι ἀρχαιότατοι ἄνδρες γενόμενοι Μωϋσῆς καί τινες τῶν προφητῶν οὐ παρ᾿ ἑτέρων εἰλήφασι τὰ περὶ τῆς τοῦ κόσμου ἐκπυρώσεως ἀλλ᾿ , εἰ χρὴ ἐπιστήσαντα τοῖς χρόνοις εἰπεῖν , μᾶλλον τούτων ἕτεροι παρακούσαντες καὶ μὴ ἀκριβώσαντες τὰ ὑπὸ τούτων λεγόμενα ἀνέπλασαν κατὰ περιόδους ταυτότητας καὶ ἀπαραλλάκτους τοῖς ἰδίοις ποιοῖς καὶ τοῖς συμβεβηκόσιν αὐτοῖς . ἡμεῖς δὲ οὔτε τὸν κατακλυσμὸν οὔτε τὴν ἐκπύρωσιν κύκλοις καὶ ἀστέρων περιόδοις ἀνατίθεμεν , ἀλλὰ τὴν τούτων αἰτίαν φαμὲν εἶναι κακίαν ἐπὶ πλεῖον χεομένην καὶ καθαιρομένην κατακλυσμῷ ἢ ἐκπυ ρώσει . θεὸν δὲ καταβαίνοντα ἐὰν λέγωσιν αἱ προφητικαὶ φωναὶ τὸν φήσαντα · „ οὐχὶ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ἐγὼ πληρῶ ; λέγει κύριος , “ τροπολογοῦμεν . καταβαίνει γὰρ ὁ θεὸς ἀπὸ τοῦ ἰδίου μεγέθους καὶ ὕψους , ὅτε τὰ τῶν ἀνθρώπων καὶ μάλιστα τῶν φαύλων οἰκονομεῖ . καὶ ὥσπερ ἡ συνήθεια συγκαταβαίνειν φησὶ τοῖς νηπίοις τοὺς διδασκάλους καὶ τοῖς ἄρτι προτραπεῖσιν ἐπὶ φιλοσοφίαν νέοις τοὺς σοφοὺς ἢ τοὺς προκόπτοντας οὐ τῷ σωματικῶς αὐτοὺς καταβαίνειν , οὕτως εἴ που λέγεται ἐν ταῖς θείαις γραφαῖς καταβαίνειν ὁ θεὸς , ἀνάλογον νοεῖται τῇ οὑτωσὶ χρωμένῃ τῷ ὀνόματι συνηθείᾳ , οὕτω δὲ καὶ ἀναβαίνειν .
Lemmas: πότερος μέν οὖν εἰμί περίοδος καί κατά περίοδος κατακλυσμός ἤ ἐκπύρωσις , ἤ μή εἰμί , καί εἰ ἐπίσταμαι καί οὗτος ὁ λόγος , ἐν πολύς μέν καί ἐν ὅς δέ Σολομών φημί · „ τίς ὁ γίγνομαι ; αὐτός ὁ γίγνομαι · καί τίς ὁ ποιέω ; αὐτός ὁ ποιέω “ καί ὁ ἑξῆς , οὐ ὁ πάρειμι εἰμί καιρός λέγω . ἀρκέω γάρ μόνος ἐπισημειόομαι ὅτι ἀρχαῖος ἀνήρ γίγνομαι Μωϋσῆς καί τις ὁ προφήτης οὐ παρά ἕτερος λαμβάνω ὁ περί ὁ ὁ κόσμος ἐκπύρωσις ἀλλά , εἰ χρή ἐφίστημι ὁ χρόνος λέγω , μάλα οὗτος ἕτερος παρακούω καί μή ἀκριβόω ὁ ὑπό οὗτος λέγω ἀναπλάσσω κατά περίοδος ταυτότης καί ἀπαράλλακτος ὁ ἴδιος ποιός καί ὁ συμβαίνω αὐτός . ἐγώ δέ οὔτε ὁ κατακλυσμός οὔτε ὁ ἐκπύρωσις κύκλος καί ἀστήρ περίοδος ἀνατίθημι , ἀλλά ὁ οὗτος αἰτία φημί εἰμί κακία ἐπί πολύς χάω καί καθαίρω κατακλυσμός ἤ ἐκπυ ῥῶσις . θεός δέ καταβαίνω ἐάν λέγω ὁ προφητικός φωνή ὁ φημί · „ οὐ ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ ἐγώ πληρόω ; λέγω κύριος , “ τροπολογέω . καταβαίνω γάρ ὁ θεός ἀπό ὁ ἴδιος μέγεθος καί ὕψος , ὅτε ὁ ὁ ἄνθρωπος καί μάλα ὁ φαῦλος οἰκονομέω . καί ὥσπερ ὁ συνήθεια συγκαταβαίνω φημί ὁ νήπιος ὁ διδάσκαλος καί ὁ ἄρτι προσράπτω ἐπί φιλοσοφία νέος ὁ σοφός ἤ ὁ προκόπτω οὐ ὁ σωματικός αὐτός καταβαίνω , οὕτως εἰ που λέγω ἐν ὁ θεῖος γραφή καταβαίνω ὁ θεός , ἀνάλογος νοέω ὁ οὕτως χράω ὁ ὄνομα συνήθεια , οὕτως δέ καί ἀναβαίνω .
origenes.contra-celsum 4.14
Ἴδωμεν δὲ καὶ ἅπερ ἑξῆς φησιν ὁ Κέλσος μετὰ μεγάλης ἀπαγγελίας τοῦτον τὸν τρόπον · ἔτι δὲ , φησὶν , ἄνωθεν πλείοσιν ἀποδείξεσιν ἀναλάβωμεν τὸν λόγον , λέγω δὲ οὐδὲν καινὸν ἀλλὰ πάλαι δεδογμένα , ὁ θεὸς ἀγαθός ἐστι καὶ καλὸς καὶ εὐδαίμων καὶ ἐν τῷ καλλίστῳ καὶ ἀρίστῳ · εἰ δὴ ἐς ἀνθρώπους κάτεισι , μεταβολῆς αὐτῷ δεῖ , μεταβολῆς δὲ ἐξ ἀγαθοῦ εἰς κακὸν καὶ ἐκ καλοῦ εἰς αἰσχρὸν καὶ ἐξ εὐδαιμονίας εἰς κακοδαιμονίαν καὶ ἐκ τοῦ ἀρίστου εἰς τὸ πονηρότατον , τίς ἄν οὖν ἕλοιτο τοιαύτην μεταβολήν ; καὶ μὲν δὴ τῷ θνητῷ μὲν ἀλλάττεσθαι καὶ μεταπλάττεσθαι φύσις , τῷ δ᾿ ἀθανάτῳ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχειν , οὐκ ἂν οὖν οὐδὲ ταύτην τὴν μεταβολὴν θεὸς δέχοιτο , δοκεῖ δή μοι πρὸς ταῦτα λέγεσθαι τὰ δέοντα διηγησαμένῳ τὴν ἐν ταῖς γραφαῖς λεγομένην κατάβασιν θεοῦ πρὸς τὰ ἀνθρώπινα · εἰς ἣν οὐ μεταβολῆς αὐτῷ δεῖ , ὡς Κέλσος οἴεται ἡμᾶς λέγειν , οὔτε τροπῆς τῆς ἐξ ἀγαθοῦ εἰς κακὸν ἢ ἐκ καλοῦ εἰς αἰσχρὸν ἢ ἐξ εὐδαιμονίας εἰς κακοδαιμονίαν ἢ ἐκ τοῦ ἀρίστου εἰς τὸ πονηρότατον , μένων γὰρ τῇ οὐσίᾳ ἄτρεπτος συγκαταβαίνει τῇ προνοίᾳ καὶ τῇ οἰκονομίᾳ τοῖς ἀνθρωπίνοις πράγμασιν , ἡμεῖς μὲν οὖν καὶ τὰ θεῖα γράμματα παρίσταμεν ἄτρεπτον λέγοντα τὸν θεὸν ἔν τε τῷ „ σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ “ καὶ ἐν τῷ „ οὐκ ἠλλοίωμαι “ · οἱ δὲ τοῦ Ἐπικούρου θεοὶ , σύνθετοι ἐξ ἀτόμων τυγχάνοντες καὶ τὸ ὅσον ἐπὶ τῇ συστάσει ἀναλυτοὶ , πραγματεύονται τὰς φθοροποιοὺς ἀτόμους ἀποσείεσθαι , · ἀλλὰ καὶ ὁ τῶν Στωϊκῶν θεὸς , ἅτε σῶμα τυγχάνων , ὁτὲ μὲν ἡγεμονικὸν ἔχει τὴν ὅλην οὐσίαν , ὅταν ἡ ἐκπύρωσις ᾖ · ὁτὲ δὲ ἐπὶ μέρους γίνεται αὐτῆς , ὅταν ᾖ διακόσμησις . οὐδὲ γὰρ δεδύνηνται οὗτοι τρανῶσαι τὴν φυσικὴν τοῦ θεοῦ ἔννοιαν ὡς πάντῃ ἀφθάρτου καὶ ἁπλοῦ καὶ ἀσυνθέτου καὶ ἀδιαιρέτου .
Lemmas: ὁράω δέ καί ὅς ἑξῆς φημί ὁ ξελσυς μετά μέγας ἀπαγγελία οὗτος ὁ τρόπος · ἔτι δέ , φημί , ἄνωθεν πολύς ἀπόδειξις ἀναλαμβάνω ὁ λόγος , λέγω δέ οὐδείς καινός ἀλλά πάλαι δοκέω , ὁ θεός ἀγαθός εἰμί καί καλός καί εὐδαίμων καί ἐν ὁ καλός καί ἀγαθός · εἰ δή εἰς ἄνθρωπος κατέρχομαι , μεταβολή αὐτός δέω , μεταβολή δέ ἐκ ἀγαθός εἰς κακός καί ἐκ καλός εἰς αἰσχρός καί ἐκ εὐδαιμονία εἰς κακοδαιμονία καί ἐκ ὁ ἀγαθός εἰς ὁ πονηρός , τίς ἄν οὖν αἱρέω τοιοῦτος μεταβολή ; καί μέν δή ὁ θνητός μέν ἀλλάσσω καί μεταπλάσσω φύσις , ὁ δέ ἀθάνατος κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω , οὐ ἄν οὖν οὐδέ οὗτος ὁ μεταβολή θεός δέχομαι , δοκέω δή ἐγώ πρός οὗτος λέγω ὁ δέω διηγέομαι ὁ ἐν ὁ γραφή λέγω κατάβασις θεός πρός ὁ ἀνθρώπινος · εἰς ὅς οὐ μεταβολή αὐτός δέω , ὡς ξελσυς οἴομαι ἐγώ λέγω , οὔτε τροπή ὁ ἐκ ἀγαθός εἰς κακός ἤ ἐκ καλός εἰς αἰσχρός ἤ ἐκ εὐδαιμονία εἰς κακοδαιμονία ἤ ἐκ ὁ ἀγαθός εἰς ὁ πονηρός , μένω γάρ ὁ οὐσία ἄτρεπτος συγκαταβαίνω ὁ πρόνοια καί ὁ οἰκονομία ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα , ἐγώ μέν οὖν καί ὁ θεῖος γράμμα παρίστημι ἄτρεπτος λέγω ὁ θεός ἐν τε ὁ „ σύ δέ ὁ αὐτός εἰμί “ καί ἐν ὁ „ οὐ ἀλλοιόω “ · ὁ δέ ὁ Ἐπίκουρος θεός , σύνθετος ἐκ ἄτομος τυγχάνω καί ὁ ὅσος ἐπί ὁ σύστασις ἀναλυτός , πραγματεύομαι ὁ φθοροποιός ἄτομος ἀποσείω , · ἀλλά καί ὁ ὁ Στωϊκός θεός , ἅτε σῶμα τυγχάνω , ὅτε μέν ἡγεμονικός ἔχω ὁ ὅλος οὐσία , ὅταν ὁ ἐκπύρωσις εἰμί · ὅτε δέ ἐπί μέρος γίγνομαι αὐτός , ὅταν εἰμί διακόσμησις . οὐδέ γάρ δύναμαι οὗτος τρανόω ὁ φυσικός ὁ θεός ἔννοια ὡς πάντῃ ἄφθαρτος καί ἁπλόος καί ἀσύνθετος καί ἀδιαίρετος .
origenes.contra-celsum 4.15
Τὸ δὲ καταβεβηκὸς εἰς ἀνθρώπους „ ἐν μορφῇ θεοῦ “ ὑπῆρχε καὶ διὰ φιλανθρωπίαν „ ἑαυτὸν ἐκένωσεν , “ ἵνα χωρηθῆναι ὑπ᾿ ἀνθρώπων δυνηθῇ , οὐ δή που δ᾿ ἐξ ἀγαθοῦ εἰς κακὸν γέγονεν αὐτῷ μεταβολὴ , „ ἁμαρτίαν “ γὰρ „ οὐκ ἐποίησεν , “ „ οὐδ᾿ ἐκ καλοῦ εἰς αἰσχρὸν , οὐ γὰρ ἔγνω „ ἁμαρτίαν , “ οὐδὲ ἐξ εὐδαιμονίας ἦλθεν εἰς κακοδαιμονίαν , ἀλλ᾿ „ ἑαυτὸν “ μὲν „ ἐταπείνωσεν “ οὐδὲν δ᾿ ἧττον μακάριος ἦν , καὶ ὅτε συμφερόντως τῷ γένει ἡμῶν ἑαυτὸν ἐταπείνου , ἀλλ᾿ οὐδὲ μεταβολή τις αὐτῷ γέγονεν ἐκ τοῦ ἀρίστου εἰς τὸ πονηρότατον · ποῦ γὰρ πονηρότατον τὸ χρηστὸν καὶ φιλάνθρωπον ; ἢ ὥρα λέγειν καὶ τὸν ἰατρὸν ὁρῶντα δεινὰ καὶ θιγγάνοντα ἀηδῶν , ἵνα τοὺς κάμνοντας ἰάσηται , ἐξ ἀγαθοῦ εἰς κακὸν ἢ ἐκ καλοῦ εἰς αἰσχρὸν ἢ ἐξ εὐδαιμονίας εἰς κακοδαιμονίαν ἔρχεσθαι , καίτοι γε ὁ ἰατρὸς ὁρῶν τὰ δεινὰ καὶ θιγγάνων τῶν ἀηδῶν οὐ πάντως ἐκφεύγει τὸ τοῖς αὐτοῖς δύνασθαι περιπεσεῖν · ὁ δὲ „ τὰ τραύματα “ τῶν ψυχῶν ἡμῶν θεραπεύων διὰ τοῦ ἐν αὐτῷ λόγου θεοῦ αὐτὸς πάσης κακίας ἀπαράδεκτος ἦν , εἰ δὲ καὶ σῶμα θνητὸν καὶ ψυχὴν ἀνθρωπίνην ἀναλαβὼν ὁ ἀθάνατος θεὸς λόγος δοκεῖ τῷ Κέλσῳ ἀλλάττεσθαι καὶ μεταπλάττεσθαι , μανθανέτω ὅτι „ ὁ λόγος “ τῇ οὐσίᾳ μένων λόγος οὐδὲν μὲν πάσχει ὧν πάσχει τὸ σῶμα ἢ ἡ ψυχὴ , συγκαταβαίνων δ᾿ ἔσθ᾿ ὅτε τῷ μὴ δυναμένῳ αὐτοῦ τὰς μαρμαρυγὰς καὶ τὴν λαμπρότητα τῆς θειότητος βλέπειν οἱονεὶ „ σὰρξ “ γίνεται , σωματικῶς λαλούμενος , ἕως ὁ τοιοῦτον αὐτὸν παραδεξάμενος κατὰ βραχὺ ὑπὸ τοῦ λόγου μετεωριζόμενος δυνηθῇ αὐτοῦ καὶ τὴν , ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω , προηγουμένην μορφὴν θεάσασθαι .
Lemmas: ὁ δέ καταβαίνω εἰς ἄνθρωπος „ ἐν μορφή θεός “ ὑπάρχω καί διά φιλανθρωπία „ ἑαυτοῦ κενόω , “ ἵνα χωρέω ὑπό ἄνθρωπος δύναμαι , οὐ δή που δέ ἐκ ἀγαθός εἰς κακός γίγνομαι αὐτός μεταβολή , „ ἁμαρτία “ γάρ „ οὐ ποιέω , “ „ οὐδέ ἐκ καλός εἰς αἰσχρός , οὐ γάρ γιγνώσκω „ ἁμαρτία , “ οὐδέ ἐκ εὐδαιμονία ἔρχομαι εἰς κακοδαιμονία , ἀλλά „ ἑαυτοῦ “ μέν „ ταπεινόω “ οὐδείς δέ ἥσσων μακάριος εἰμί , καί ὅτε συμφερόντως ὁ γένος ἐγώ ἑαυτοῦ ταπεινόω , ἀλλά οὐδέ μεταβολή τις αὐτός γίγνομαι ἐκ ὁ ἀγαθός εἰς ὁ πονηρός · ποῦ γάρ πονηρός ὁ χρηστός καί φιλάνθρωπος ; ἤ ὥρα λέγω καί ὁ ἰατρός ὁράω δεινός καί θιγγάνω ἀηδής , ἵνα ὁ κάμνω ἰάομαι , ἐκ ἀγαθός εἰς κακός ἤ ἐκ καλός εἰς αἰσχρός ἤ ἐκ εὐδαιμονία εἰς κακοδαιμονία ἔρχομαι , καίτοι γε ὁ ἰατρός ὁράω ὁ δεινός καί θιγγάνω ὁ ἀηδής οὐ πάντως ἐκφεύγω ὁ ὁ αὐτός δύναμαι περιπίπτω · ὁ δέ „ ὁ τραῦμα “ ὁ ψυχή ἐγώ θεραπεύω διά ὁ ἐν αὐτός λόγος θεός αὐτός πᾶς κακία ἀπαράδεκτος εἰμί , εἰ δέ καί σῶμα θνητός καί ψυχή ἀνθρώπινος ἀναλαμβάνω ὁ ἀθάνατος θεός λόγος δοκέω ὁ ξελσυς ἀλλάσσω καί μεταπλάσσω , μανθάνω ὅτι „ ὁ λόγος “ ὁ οὐσία μένω λόγος οὐδείς μέν πάσχω ὅς πάσχω ὁ σῶμα ἤ ὁ ψυχή , συγκαταβαίνω δέ εἰμί ὅτε ὁ μή δύναμαι αὐτός ὁ μαρμαρυγή καί ὁ λαμπρότης ὁ θειότης βλέπω οἱονεί „ σάρξ “ γίγνομαι , σωματικός λαλέω , ἕως ὁ τοιοῦτος αὐτός παραδέχομαι κατά βραχύς ὑπό ὁ λόγος μετεωρίζω δύναμαι αὐτός καί ὁ , ἵνα οὕτως ὀνομάζω , προηγέομαι μορφή θεάομαι .