origenes.contra-celsum 8.52
Καὶ γὰρ ἡμεῖς προηγουμένως μὲν διὰ τὰ πείσαντα ἡμᾶς πολλὰ καὶ μυρία κατὰ χριστιανισμὸν βιοῦν πάντας ἀνθρώπους ὅση δύναμις ὅλοις τοῖς Χριστιανῶν λόγοις οἰκειοῦν βουλόμεθα · ὅπου δὲ προκαταλαμβανομένους εὑρίσκομεν τῇ πρὸς Χριστιανοὺς διαβολῇ , ὡς μηδὲ παρέχειν τὰ ὦτα φαντασίᾳ τοῦ μηδὲ εὐσεβεῖς εἶναι Χριστιανοὺς τοῖς τὰ τοῦ θείου λόγου διδάσκειν ἐπαγγελλομένοις τινὰς , ἐκεῖ κατὰ τὸ φιλάνθρωπον ὅση δύναμις ἱστάμεθα , ἵνα κἂν τὰ περὶ αἰωνίου κολάσεως ἐπὶ τοὺς ἀσεβοῦντας δόγματα κατασκευάσαντες παραδέξασθαι ποιήσωμεν τὸν λόγον καὶ τοὺς μὴ θέλοντας χριστιανίζειν . οὕτω δὲ καὶ περὶ τῶν εὖ βιωσάντων πεῖσμα ἐμποιεῖν θέλομεν , ὁρῶντες ὅτι πολλὰ τῶν κατὰ τὸν ὑγιῆ βίον καὶ οἱ τῆς πίστεως ἀλλότριοι ὁμοίως ἡμῖν λέγουσιν · οὐδὲ γὰρ τὰς κοινὰς ἐννοίας περὶ καλῶν καὶ αἰσχρῶν καὶ δικαίων ( καὶ ἀδίκων ) εὕροι τις ἂν πάντως ἀπολωλεκότα . πάντες οὖν ἄνθρωποι , ὁρῶντες τὸν κόσμον καὶ τὴν ἐν αὐτῷ τεταγμένην οὐρανοῦ καὶ τῶν ἐν τῇ ἀπλανεῖ κίνησιν τῶν τε φερομένων ἐναντίως τῇ τοῦ κόσμου κινήσει λεγομένων πλανήτων τάξιν , ὁρῶντες δὲ καὶ τὴν τῶν ἀέρων καὶ πρὸς τὸ χρήσιμον ζῴοις καὶ μάλιστα ἀνθρώποις κρᾶσιν καὶ τὴν ἀφθονίαν τῶν δι᾿ ἀνθρώπους δεδημιουργημένων . εὐλαβείσθωσαν δυσάρεστόν τι ποιῆσαι τῷ δημιουργῷ τοῦ παντὸς καὶ τῶν ψυχῶν αὐτῶν καὶ τοῦ ἐν αὐταῖς νοῦ αὐτῶν , καὶ πεπείσθωσαν κολασθήσεσθαι μὲν ἐπὶ τοῖς ἁμαρτανομένοις ἀχθήσεσθαι δὲ ἀνάλογον τοῖς κατορθωθεῖσιν ἢ τοῖς καθηκόντως ἀποδοθεῖσιν ὑπὸ τοῦ κατ᾿ ἀξίαν ἕκαστον οἰκονομοῦντος ἐπὶ τὰ ἀνάλογον τοῖς κατορθωθεῖσιν ἢ καθηκόντως ἀποδοθεῖσιν ἔργοις ( γέρα ) · καὶ πεπείσθωσαν πάντες ἄνθρωποι εὖ μὲν ἐπὶ τοῖς βελτίοσιν ἀπαλλάξοντες κακοὶ δὲ κακῶς πόνοις καὶ βασάνοις παραδοθησόμενοι ἐπὶ τοῖς ἀδικήμασι καὶ ταῖς ἀσελγείαις καὶ ἀκολασίαις ἔτι δὲ ἐπὶ τῇ ( ἀν)ανδρίᾳ καὶ δειλίᾳ καὶ ἐπὶ πάσῃ τῇ ἀφροσύνῃ .
Lemmas: καί γάρ ἐγώ προηγέομαι μέν διά ὁ πείθω ἐγώ πολύς καί μυρίος κατά χριστιανισμός βιόω πᾶς ἄνθρωπος ὅσος δύναμις ὅλος ὁ Χριστιανός λόγος οἰκειόω βούλομαι · ὅπου δέ προκαταλαμβάνω εὑρίσκω ὁ πρός Χριστιανός διαβολή , ὡς μηδέ παρέχω ὁ οὖς φαντασία ὁ μηδέ εὐσεβής εἰμί Χριστιανός ὁ ὁ ὁ θεῖος λόγος διδάσκω ἐπαγγέλλω τις , ἐκεῖ κατά ὁ φιλάνθρωπος ὅσος δύναμις ἵστημι , ἵνα ἐάν ὁ περί αἰώνιος κόλασις ἐπί ὁ ἀσεβέω δόγμα κατασκευάζω παραδέχομαι ποιέω ὁ λόγος καί ὁ μή ἐθέλω χριστιανίζω . οὕτως δέ καί περί ὁ εὖ βιόω πεῖσμα ἐμποιέω ἐθέλω , ὁράω ὅτι πολύς ὁ κατά ὁ ὑγιής βίος καί ὁ ὁ πίστις ἀλλότριος ὅμοιος ἐγώ λέγω · οὐδέ γάρ ὁ κοινός ἔννοια περί καλός καί αἰσχρός καί δίκαιος ( καί ἄδικος ) εὑρίσκω τις ἄν πάντως ἀπόλλυμι . πᾶς οὖν ἄνθρωπος , ὁράω ὁ κόσμος καί ὁ ἐν αὐτός τάσσω οὐρανός καί ὁ ἐν ὁ ἀπλανής κίνησις ὁ τε φέρω ἐναντίος ὁ ὁ κόσμος κίνησις λέγω πλάνης τάξις , ὁράω δέ καί ὁ ὁ ἀήρ καί πρός ὁ χρήσιμος ζῷον καί μάλα ἄνθρωπος κρᾶσις καί ὁ ἀφθονία ὁ διά ἄνθρωπος δημιουργέω . εὐλαβέομαι δυσάρεστος τις ποιέω ὁ δημιουργός ὁ πᾶς καί ὁ ψυχή αὐτός καί ὁ ἐν αὐτός νόος αὐτός , καί πείθω κολάζω μέν ἐπί ὁ ἁμαρτάνω ἄγω δέ ἀνάλογος ὁ κατορθόω ἤ ὁ καθήκω ἀποδίδωμι ὑπό ὁ κατά ἀξία ἕκαστος οἰκονομέω ἐπί ὁ ἀνάλογος ὁ κατορθόω ἤ καθήκω ἀποδίδωμι ἔργον ( γέρας ) · καί πείθω πᾶς ἄνθρωπος εὖ μέν ἐπί ὁ ἀγαθός ἀπαλλάσσω κακός δέ κακός πόνος καί βάσανος παραδίδωμι ἐπί ὁ ἀδίκημα καί ὁ ἀσέλγεια καί ἀκολασία ἔτι δέ ἐπί ὁ ( ἀνανδρία καί δειλία καί ἐπί πᾶς ὁ ἀφροσύνη .