origenes.contra-celsum 1.26
Ἴδωμεν δὲ τίνα τρόπον συκοφαντεῖ Ἰουδαίους ὁ πάντ᾿ ἐπαγγελλόμενος εἰδέναι Κέλσος , λέγων αὐτοὺς σέβειν ἀγγέλους καὶ γοητείᾳ προσκεῖσθαι . ἧς ὁ Μω(??)σῆς αὐτοῖς γέγονεν ἐξηγητής . ποῦ γὰρ τῶν γραμμάτων Μω(??)σέως εὗρε τὸν νομοθέτην παραδιδόντα σέβειν ἀγγέλους . λεγέτω ὁ ἐπαγγελλόμενος εἰδέναι τὰ Χριστιανῶν καὶ Ἰουδαίων , πῶς δὲ καὶ γοητεία παρὰ τοῖς παραδεξαμένοις τὸν Μωϋσέως νόμον ἐστὶν . ἀνεγνωκόσι καὶ τὸ „ τοῖς ἐπαοιδοῖς οὐ προσκολληθήσεσθε ἐκμιανθῆναι ἐν αὐτοῖς “ ; ἐπαγγέλλεται δὲ διδάξειν ἑξῆς , πῶς καὶ Ἰουσαῖοι ὑπὸ ἀμαθίας ἐσφάλησαν ἐξαπατώμενοι . καὶ εἰ μὲν ηὕρισκε τὴν περὶ Ἰησοῦ τοῦ Χριστοῦ ἐν Ἰουδαίοις ἀμαθίαν . μὴ κατακούσ ασιτῶν περὶ αὐτοῦ προφητειῶν . ἀληθῶς ἂν ἐδίδαξε . πῶς ἐσφάλησαν Ἰουδαῖοι · νῦν δὲ ταῦτα οὐδὲ βουληθεὶς φαντασθῆναι τὰ μὴ σφάλματα Ἰουδαίων σφάλματα εἶναι ὑπολαμβάνει . ἐπαγγειλάμενος δ᾿ ὁ Κέλσος ὕστερον διδάξειν τὰ περὶ Ἰουδαίων . πρῶτον ποιεῖται τὸν λόγον περὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν . ὡς γενομένου ἡγεμόνος τῇ καθὸ Χριστιανοί ἐσμεν γενέσει ἡμῶν . καί φησιν αὐτὸν πρὸ πάνυ ὀλίγων ἐτῶν τῆς διδασκαλίας ταύτης καθηγήσασθαι . νομισθέντα ὑπὸ Χριστιανῶν υἱὸν εἶναι τοῦ θεοῦ . καὶ περὶ αὐτοῦ δὲ τοῦ πρὸ ὀλίγων ἐτῶν αὐτὸν γεγονέναι τοιαῦτα φήσομεν · ἆρα τὸ ἐν τοσούτοις ἔτεσι βουληθέντα σπεῖραι τὸν ἑαυτοῦ λόγον καὶ διδασκαλίαν τὸν Ἰησοῦν τοσοῦτον δεδυνῆσθαι , ὡς πολλαχοῦ τῆς καθ᾿ ἡμᾶς οἰκουμένης διατεθῆναι πρὸς τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ὀλίγους Ἕλληνας καὶ βαρβάρους , σοφοὺς καὶ ἀνοήτους , ὥστε μέχρι θανάτου ἀγωνίζεσθαι ὑπὲρ χριστιανισμοῦ , ἵν᾿ αὐτὸν μὴ ἐξομόσωνται , ὅπερ οὐδεὶς ὑπὲρ ἄλλου δόγματος ἱστόρηται ποιεῖν , ἀθεεὶ γεγένηται ; ἐγὼ μὲν οὖν οὐ κολακεύων τὸν λόγον ἀλλὰ πειρώμενος τεθεωρημένως ἐξετάζειν τὰ πράγματα φήσαιμι ἂν ὅτι οὐδ᾿ οἱ σώματα πολλὰ κάμνοντα θεραπεύοντες ἀθεεὶ τυγχάνουσι τοῦ κατὰ τὴν ὑγίειαν τῶν σωμάτων τέλους · εἰ δὲ καὶ ψυχάς τις δύναιτο ἀπαλλάττειν τῆς κατὰ τὴν κακίαν χύσεως καὶ ἀκολαστημάτων καὶ ἀδικοπραγημάτων καὶ τῆς περὶ τὸ θεῖον καταφρονήσεως , καὶ δεῖξιν διδοίη τοῦ τοιούτου ἔργου βελτιωθέντας τὸν ἀριθμὸν ἑκατὸν ( ἔστω γὰρ ἐπὶ τοσούτων ὁ λόγος ) , οὐδὲ τοῦτον ἂν εὐλόγως φήσαι τις οὐκ ἀθεεὶ λόγον τοσούτων κακῶν ἀπαλλακτικὸν ἐμπεποιηκέναι τοῖς ἑκατόν ; εἰ δ᾿ ὁ εὐγνωμόνως ταῦτα κατανοῶν συγκαταθήσεται τῷ μηδὲν κρεῖττον ἐν ἀνθρώποις γεγονέναι ἀθεεὶ . πόσῳ πλέον τὸ τοσοῦτον περὶ τοῦ Ἰησοῦ θαῤῥῶν ἀποφανεῖται , συνεξετάζων πολλῶν προσερχομένων αὐτοῦ τῷ λόγῳ ἀρχαιοτέρους βίους μεταγενεστέροις καὶ κατανοῶν , ἐν ὅσαις μὲν ἀκολασίαις ὅσαις δὲ ἀδικίαις καὶ πλεονεξίαις ἕκαστος τῶνδε ἦν . πρὶν , ὥς φησι Κέλσος καὶ οἱ τὰ αὐτὰ αὐτῷ νομίζοντες , ἀπατηθῶσι καὶ παραδέξωνται λόγον λυμαινόμενον , ὡς ἐκεῖνοι λέγουσι . τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον , ἐξ οὗ δὲ παρειλήφασι τὸν λόγον , τίνα τρόπον γεγόνασιν ἐπιεικέστεροι καὶ σεμνότεροι καὶ εὐσταθέστεροι , ὥς τινας αὐτῶν διὰ τὸν ἔρωτα τῆς ὑπερβαλλούσης καθαρότητος καὶ διὰ τὸ καθαρώτερον θρησκεύειν τὸ θεῖον μηδὲ τῶν συγκεχωρημένων ὑπὸ τοῦ νόμου ἅπτεσθαι ἀφροδισίων ;
Lemmas: ὁράω δέ τίς τρόπος συκοφαντέω Ἰουδαῖος ὁ πᾶς ἐπαγγέλλω οἶδα ξελσυς , λέγω αὐτός σέβω ἄγγελος καί γοητεία πρόσκειμαι . ὅς ὁ Μω(??)σῆς αὐτός γίγνομαι ἐξηγητής . ποῦ γάρ ὁ γράμμα Μω(??)σέως εὑρίσκω ὁ νομοθέτης παραδίδωμι σέβω ἄγγελος . λέγω ὁ ἐπαγγέλλω οἶδα ὁ Χριστιανός καί Ἰουδαῖος , πῶς δέ καί γοητεία παρά ὁ παραδέχομαι ὁ Μωϋσῆς νόμος εἰμί . ἀναγιγνώσκω καί ὁ „ ὁ ἐπαοιδός οὐ προσκολλάω ἐκμιαίνω ἐν αὐτός “ ; ἐπαγγέλλω δέ διδάσκω ἑξῆς , πῶς καί Ἰουσαῖοι ὑπό ἀμαθία σφάλλω ἐξαπατάω . καί εἰ μέν εὑρίσκω ὁ περί Ἰησοῦς ὁ Χριστός ἐν Ἰουδαῖος ἀμαθία . μή κατακούς ἄσιτος περί αὐτός προφητεία . ἀληθής ἄν διδάσκω . πῶς σφάλλω Ἰουδαῖος · νῦν δέ οὗτος οὐδέ βούλομαι φαντάζω ὁ μή σφάλμα Ἰουδαῖος σφάλμα εἰμί ὑπολαμβάνω . ἐπαγγέλλω δέ ὁ ξελσυς ὕστερον διδάσκω ὁ περί Ἰουδαῖος . πρῶτος ποιέω ὁ λόγος περί ὁ σωτήρ ἐγώ . ὡς γίγνομαι ἡγεμών ὁ καθό Χριστιανός εἰμί γένεσις ἐγώ . καί φημί αὐτός πρό πάνυ ὀλίγος ἔτος ὁ διδασκαλία οὗτος καθηγέομαι . νομίζω ὑπό Χριστιανός υἱός εἰμί ὁ θεός . καί περί αὐτός δέ ὁ πρό ὀλίγος ἔτος αὐτός γίγνομαι τοιοῦτος φημί · ἆρα ὁ ἐν τοσοῦτος ἔτος βούλομαι σπείρω ὁ ἑαυτοῦ λόγος καί διδασκαλία ὁ Ἰησοῦς τοσοῦτος δύναμαι , ὡς πολλαχοῦ ὁ κατά ἐγώ οἰκουμένη διατίθημι πρός ὁ λόγος αὐτός οὐ ὀλίγος Ἕλλην καί βάρβαρος , σοφός καί ἀνόητος , ὥστε μέχρι θάνατος ἀγωνίζομαι ὑπέρ χριστιανισμός , ἵνα αὐτός μή ἐξόμνυμι , ὅς οὐδείς ὑπέρ ἄλλος δόγμα ἱστορέω ποιέω , ἀθεεί γίγνομαι ; ἐγώ μέν οὖν οὐ κολακεύω ὁ λόγος ἀλλά πειράω θεωρέω ἐξετάζω ὁ πρᾶγμα φημί ἄν ὅτι οὐδέ ὁ σῶμα πολύς κάμνω θεραπεύω ἀθεεί τυγχάνω ὁ κατά ὁ ὑγίεια ὁ σῶμα τέλος · εἰ δέ καί ψυχή τις δύναμαι ἀπαλλάσσω ὁ κατά ὁ κακία χύσις καί ἀκολάστημα καί ἀδικοπράγημα καί ὁ περί ὁ θεῖος καταφρόνησις , καί δεῖξις δίδωμι ὁ τοιοῦτος ἔργον βελτιόω ὁ ἀριθμός ἑκατόν ( εἰμί γάρ ἐπί τοσοῦτος ὁ λόγος ) , οὐδέ οὗτος ἄν εὔλογος φημί τις οὐ ἀθεεί λόγος τοσοῦτος κακός ἀπαλλακτικός ἐμποιέω ὁ ἑκατόν ; εἰ δέ ὁ εὐγνώμων οὗτος κατανοέω συγκατατίθημι ὁ μηδείς κρατύς ἐν ἄνθρωπος γίγνομαι ἀθεεί . πόσος πολύς ὁ τοσοῦτος περί ὁ Ἰησοῦς θαρσέω ἀποφαίνω , συνεξετάζω πολύς προσέρχομαι αὐτός ὁ λόγος ἀρχαῖος βίος μεταγενής καί κατανοέω , ἐν ὅσος μέν ἀκολασία ὅσος δέ ἀδικία καί πλεονεξία ἕκαστος ὅδε εἰμί . πρίν , ὡς φημί ξελσυς καί ὁ ὁ αὐτός αὐτός νομίζω , ἀπατάω καί παραδέχομαι λόγος λυμαίνομαι , ὡς ἐκεῖνος λέγω . ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος , ἐκ ὅς δέ παραλαμβάνω ὁ λόγος , τίς τρόπος γίγνομαι ἐπιεικής καί σεμνός καί εὐσταθής , ὡς τις αὐτός διά ὁ ἔρως ὁ ὑπερβάλλω καθαρότης καί διά ὁ καθαρός θρησκεύω ὁ θεῖος μηδέ ὁ συγχωρέω ὑπό ὁ νόμος ἅπτω ἀφροδίσιος ;