origenes.contra-celsum 2.1
Ἐν τῷ πρώτῳ τόμῳ τῶν ὑπαγορευθέντων ἡμῖν πρὸς τὸν Κέλσου ἐπιγραφέντα ἀληθῆ λόγον καταλήξαντες εἰς τὴν τοῦ Ἰουδαίου πρὸς τὸν Ἰησοῦν προσωποποιΐαν , αὐτάρκη περιγραφὴν εἰληφότι , τοῦτον συντάσσειν προαιρούμεθα , ἀπολογούμενοι πρὸς τὰ φερόμενα ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐγκλήματα κατὰ τῶν ἀπὸ τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων εἰς τὸν Ἰησοῦν πιστευσάντων . καὶ αὐτό γε τοῦτο πρῶτον ἐφίσταμεν , τί δή ποτε ἅπαξ κρίνας προσωποποιεῖν ὁ Κέλσος οὐ προσωποποιεῖ Ἰουδαῖον πρὸς τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν πιστεύοντας λέγοντα ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἀπὸ Ἰουδαίων · πιθανώτατος δ᾿ ἂν καὶ ἔδοξεν ὁ λόγος εἶναι αὐτῷ πρὸς ἡμᾶς γραφόμενος . ἀλλὰ μή ποτε ὁ πάντ᾿ ἐπαγγελόμενος εἰδέναι τὸ ἀκόλουθον οὐκ εἶδε κατὰ τὸν τόπον τῆς προσωποποιΐας . τί οὖν καὶ λέγει πρὸς τοὺς ἀπὸ Ἰουδαίων πιστεύοντας , κατανοητέον . φησὶν αὐτοὺς καταλιπόντας τὸν πάτριον νόμον τῷ ἐψυχαγωγῆσθαι ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ ἠπατῆσθαι πάνυ γελοίως καὶ ἀπηυτομοληκέναι εἰς ἄλλο ὄνομα καὶ εἰς ἄλλον βίον , μηδὲ τοῦτο κατανοήσας , ὅτι οἱ ἀπὸ Ἰουδαίων εἰς τὸν Ἰησοῦν πιστεύοντες οὐ καταλελοίπασι τὸν πάτριον νόμον . βιοῦσι γὰρ κατ᾿ αὐτὸν , ἐπώνυμοι τῆς κατὰ τὴν ἐκδοχὴν πτωχείας τοῦ νόμου γεγενημένοι . Ἐβίων τε γὰρ ὁ πτωχὸς παρὰ Ἰουδαίοις καλεῖται , καὶ Ἐβιωναῖοι χρηματίζουσιν οἱ ἀπὸ Ἰουδαίων τὸν Ἰησοῦν ὡς Χριστὸν παραδεξάμενοι . δεξάμενοι . καὶ ὁ Πέτρος δὲ μέχρι πολλοῦ φαίνεται τὰ κατὰ τὸν Μωϋσέως νόμον Ἰουδαϊκὰ ἔθη τετηρηκέναι , ὡς μηδέπω ἀπὸ Ἰησοῦ μαθὼν ἀναβαίνειν ἀπὸ τοῦ κατὰ τὸ γράμμα νόμου ἐπὶ τὸν κατὰ τὸ πνεῦμα · ὅπερ ἀπὸ τῶν Πράξεων τῶν ἀποστόλων μεμαθήκαμεν . „ τῇ “ γὰρ „ ἐπαύριον “ τοῦ ἑωρᾶσθαι ἄγγελον θεοῦ τῷ Κορνηλίῳ , ὑποτιθέμενον αὐτῷ πέμψαι „ εἰς Ἰόππην “ ἐπὶ Σίμωνα τὸν καλούμενον Πέτρον , „ ἀνέβη Πέτρος εἰς τὸ ὑπερῷον προσεύξασθαι περὶ ὥραν ἕκτην . ἐγένετο δὲ πρόσπεινος καὶ ἤθελε γεύσασθαι . παρασκευαζόντων δ᾿ αὐτῶν ἐγένετο ἔκστασις ἐπ᾿ αὐτὸν , καὶ θεωρεῖ τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον καὶ καταβαῖνον σκεῦός τι ὡς ὀθόνην μεγάλην , τέσσαρσιν ἀρχαῖς καθιέμενον ἐπὶ τῆς γῆς , ἐν ᾧ ὑπῆρχε πάντα τὰ τετράποδα καὶ ἑρπετὰ τῆς γῆς καὶ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ . καὶ ἐγένετο φωνὴ πρὸς αὐτόν · ἀναστὰς , Πέτρε , θῦσον καὶ φάγε . ὁ δὲ Πέτρος εἶπε · μηδαμῶς , κύριε , ὅτι οὐδέ ποτε ἔφαγον πᾶν κοινὸν καὶ ἀκάθαρτον . καὶ φωνὴ ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν · ἃ ὁ θεὸς ἐκαθάρισε σὺ μὴ κοίνου . “ ὅρα γὰρ ἐν τούτοις , τίνα τρόπον παρίσταται τὰ Ἰουδαϊκὰ ἔθη περὶ καθαρῶν καὶ ἀκαθάρτων ἔτι τηρῶν ὁ Πέτρος . καὶ ἐκ τῶν ἑξῆς δηλοῦται ὅτι ὀπτασίας ἐδεήθη , ἵνα κοινωνήσῃ τῶν λόγων τῆς πίστεως τῷ μὴ κατὰ σάρκα Ἰσραηλίτῃ Κορνηλίῳ καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ ὡς ἔτι Ἰουδαῖος καὶ κατὰ τὰς Ἰουδαίων παραδόσεις ζῶν , καταφρονῶν τῶν ἔξω τοῦ ἰουδαϊσμοῦ . καὶ ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας δὲ ἐπιστολῇ Παῦλος ἐμφαίνει ὅτι Πέτρος ἔτι φοβούμενος τοὺς Ἰουδαίους , παυσάμενος τοῦ μετὰ τῶν ἐθνῶν συνεσθίειν , ἐλθόντος Ἰακώβου πρὸς αὐτὸν „ ἀφώριζεν ἑαυτὸν “ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν , „ φοβούμενος τοὺς ἐκ τῆς περιτομῆς “ · καὶ τὸ αὐτὸ πεποιήκασιν αὐτῷ οἱ λοιποὶ Ἰουδαῖοι καὶ Βαρνάβας . καὶ ἀκόλουθόν γε ἦν μὴ ἀποστῆναι τῶν Ἰουδαϊκῶν ἐθῶν τοὺς εἰς τὴν περιτομὴν ἀποσταλέντας , ὅτε „ οἱ δοκοῦντες στῦλοι εἶναι δεξιὰς ἔδωκαν Παύλῳ καὶ Βαρνάβᾳ κοινωνίας , “ „ αὐτοὶ εἰς τὴν περιτομὴν “ ἀπιόντες , ἵν᾿ ἐκεῖνοι τοῖς ἔθνεσι κηρύξωσι . τί δὲ λέγω ὅτι οἱ κηρύσσοντες „ εἰς τὴν περιτομὴν “ ὑπέστελλον ἑαυτοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν καὶ ἀφώριζον ; ὅτε καὶ αὐτὸς ὁ Παῦλος „ τοῖς Ἰουδαίοις Ἰουδαῖος “ ἐγίνετο , „ ἵνα Ἰουδαίους “ κερδήσῃ . διὸ , ὡς καὶ ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων γέγραπται , καὶ προσφορὰν προσήνεγκεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον , ἵνα πείσῃ Ἰουδαίους περὶ τοῦ μὴ εἶναι ἀποστάτης νόμου . ταῦτα δὲ πάντα εἰ ἠπίστατο ὁ Κέλσος , οὐκ ἂν ἐπροσωποποιήσατο τὸν Ἰουδαῖον λέγοντα πρὸς τοὺς ἀπὸ ἰουδαϊσμοῦ πιστεύοντας τό · τί παθόντες , ὦ πολῖται , κατελίπετε τὸν πάτριον νόμον καὶ ὑπ᾿ ἐκείνου , πρὸς ὃν ἄρτι διειλέγμεθα , ψυχαγωγηθέντες πάνυ γελοίως ἐξηπατήθητε καὶ ἀφ᾿ ἡμῶν ἀπηυτομολήσατε εἰς ἄλλο ὄνομα καὶ εἰς ἄλλον βίον ;
Lemmas: ἐν ὁ πρῶτος τόμος ὁ ὑπαγορεύω ἐγώ πρός ὁ ξελσυς ἐπιγράφω ἀληθής λόγος καταλήγω εἰς ὁ ὁ Ἰουδαῖος πρός ὁ Ἰησοῦς προσωποποιία , αὐτάρκης περιγραφή λαμβάνω , οὗτος συντάσσω προαιρέω , ἀπολογέομαι πρός ὁ φέρω ὑπό αὐτός ἔγκλημα κατά ὁ ἀπό ὁ λαός ὁ Ἰουδαῖος εἰς ὁ Ἰησοῦς πιστεύω . καί αὐτός γε οὗτος πρῶτος ἐφίστημι , τίς δή ποτέ ἅπαξ κρίνω προσωποποιέω ὁ ξελσυς οὐ προσωποποιέω Ἰουδαῖος πρός ὁ ἀπό ὁ ἔθνος πιστεύω λέγω ἀλλά πρός ὁ ἀπό Ἰουδαῖος · πιθανός δέ ἄν καί δοκέω ὁ λόγος εἰμί αὐτός πρός ἐγώ γράφω . ἀλλά μή ποτέ ὁ πᾶς ἐπαγγέλλω οἶδα ὁ ἀκόλουθος οὐ ὁράω κατά ὁ τόπος ὁ προσωποποιία . τίς οὖν καί λέγω πρός ὁ ἀπό Ἰουδαῖος πιστεύω , κατανοητέον . φημί αὐτός καταλείπω ὁ πάτριος νόμος ὁ ψυχαγωγέω ὑπό ὁ Ἰησοῦς ἀπατάω πάνυ γέλοιος καί ἀπαυτομολέω εἰς ἄλλος ὄνομα καί εἰς ἄλλος βίος , μηδέ οὗτος κατανοέω , ὅτι ὁ ἀπό Ἰουδαῖος εἰς ὁ Ἰησοῦς πιστεύω οὐ καταλείπω ὁ πάτριος νόμος . βιόω γάρ κατά αὐτός , ἐπώνυμος ὁ κατά ὁ ἐκδοχή πτωχεία ὁ νόμος γίγνομαι . βιάζω τε γάρ ὁ πτωχός παρά Ἰουδαῖος καλέω , καί Ἐβιωναῖος χρηματίζω ὁ ἀπό Ἰουδαῖος ὁ Ἰησοῦς ὡς Χριστός παραδέχομαι . δέχομαι . καί ὁ Πέτρος δέ μέχρι πολύς φαίνω ὁ κατά ὁ Μωϋσῆς νόμος Ἰουδαικός ἔθος τηρέω , ὡς μηδέπω ἀπό Ἰησοῦς μανθάνω ἀναβαίνω ἀπό ὁ κατά ὁ γράμμα νόμος ἐπί ὁ κατά ὁ πνεῦμα · ὅς ἀπό ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος μανθάνω . „ ὁ “ γάρ „ ἐπαύριον “ ὁ ὁράω ἄγγελος θεός ὁ Κορνήλιος , ὑποτίθημι αὐτός πέμπω „ εἰς Ἰόππη “ ἐπί Σίμων ὁ καλέω Πέτρος , „ ἀναβαίνω Πέτρος εἰς ὁ ὑπερῷον προσεύχομαι περί ὥρα ἕκτος . γίγνομαι δέ πρόσπεινος καί ἐθέλω γεύω . παρασκευάζω δέ αὐτός γίγνομαι ἔκστασις ἐπί αὐτός , καί θεωρέω ὁ οὐρανός ἀνοίγνυμι καί καταβαίνω σκεῦος τις ὡς ὀθόνη μέγας , τέσσαρες ἀρχή καθίημι ἐπί ὁ γῆ , ἐν ὅς ὑπάρχω πᾶς ὁ τετράπους καί ἑρπετόν ὁ γῆ καί πετεινόν ὁ οὐρανός . καί γίγνομαι φωνή πρός αὐτός · ἀνίστημι , Πέτρος , θύω καί ἐσθίω . ὁ δέ Πέτρος λέγω · μηδαμῶς , κύριος , ὅτι οὐδέ ποτέ ἐσθίω πᾶς κοινός καί ἀκάθαρτος . καί φωνή ἐκ δεύτερος πρός αὐτός · ὅς ὁ θεός καθαρίζω σύ μή κοινόω . “ ὁράω γάρ ἐν οὗτος , τίς τρόπος παρίστημι ὁ Ἰουδαικός ἔθος περί καθαρός καί ἀκάθαρτος ἔτι τηρέω ὁ Πέτρος . καί ἐκ ὁ ἑξῆς δηλόω ὅτι ὀπτασία δέω , ἵνα κοινωνέω ὁ λόγος ὁ πίστις ὁ μή κατά σάρξ Ἰσραηλίτης Κορνήλιος καί ὁ σύν αὐτός ὡς ἔτι Ἰουδαῖος καί κατά ὁ Ἰουδαῖος παράδοσις ζάω , καταφρονέω ὁ ἔξω ὁ ἰουδαϊσμός . καί ἐν ὁ πρός Γαλάτης δέ ἐπιστολή Παῦλος ἐμφαίνω ὅτι Πέτρος ἔτι φοβέω ὁ Ἰουδαῖος , παύω ὁ μετά ὁ ἔθνος συνεσθίω , ἔρχομαι Ἰάκωβος πρός αὐτός „ ἀφορίζω ἑαυτοῦ “ ἀπό ὁ ἔθνος , „ φοβέω ὁ ἐκ ὁ περιτομή “ · καί ὁ αὐτός ποιέω αὐτός ὁ λοιπός Ἰουδαῖος καί Βαρναβᾶς . καί ἀκόλουθος γε εἰμί μή ἀφίστημι ὁ Ἰουδαικός ἔθος ὁ εἰς ὁ περιτομή ἀποστέλλω , ὅτε „ ὁ δοκέω στῦλος εἰμί δεξιός δίδωμι Παῦλος καί Βαρνάβας κοινωνία , “ „ αὐτός εἰς ὁ περιτομή “ ἀπέρχομαι , ἵνα ἐκεῖνος ὁ ἔθνος κηρύσσω . τίς δέ λέγω ὅτι ὁ κηρύσσω „ εἰς ὁ περιτομή “ ὑποστέλλω ἑαυτοῦ ἀπό ὁ ἔθνος καί ἀφορίζω ; ὅτε καί αὐτός ὁ Παῦλος „ ὁ Ἰουδαῖος Ἰουδαῖος “ γίγνομαι , „ ἵνα Ἰουδαῖος “ κερδαίνω . διό , ὡς καί ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος γράφω , καί προσφορά προσφέρω ἐπί ὁ θυσιαστήριον , ἵνα πείθω Ἰουδαῖος περί ὁ μή εἰμί ἀποστάτης νόμος . οὗτος δέ πᾶς εἰ ἐπίσταμαι ὁ ξελσυς , οὐ ἄν προσωποποιέω ὁ Ἰουδαῖος λέγω πρός ὁ ἀπό ἰουδαϊσμός πιστεύω ὁ · τίς πάσχω , ὦ πολίτης , καταλείπω ὁ πάτριος νόμος καί ὑπό ἐκεῖνος , πρός ὅς ἄρτι διαλέγω , ψυχαγωγέω πάνυ γέλοιος ἐξαπατάω καί ἀπό ἐγώ ἀπαυτομολέω εἰς ἄλλος ὄνομα καί εἰς ἄλλος βίος ;