origenes.contra-celsum 2.24
Ἑξῆς δὲ τούτοις θέλων παραστῆσαι ὅτι ἀλγεινὰ καὶ ἀνιαρὰ ἦν τὰ συμβάντα αὐτῷ καὶ ὅτι οὐχ οἷόν τε ἦν βουληθέντα αὐτὸν ποιῆσαι εἶναι αὐτὰ μὴ τοιαῦτα λέγει · τί οὖν ποτνιᾶται καὶ ὀδύρεται καὶ τὸν τοῦ ὀλέθρου φόβον εὔχεται παραδραμεῖν . λέγων ὧδέ πως · „ ὦ πάτερ . εἰ δύναται τὸ ποτήριον τοῦτο παρελθεῖν ; “ καὶ ἐν τούτοις δὲ ὅρα τὸ τοῦ Κέλσου κακοῦργον , ὅτι μὴ ἀποδεξάμενος τὸ φιλάληθες τῶν ἀναγραψάντων τὰ εὐαγγέλια , δυνηθέντων μὲν παρασιωπῆσαι τὰ . ὡς Κέλσος οἴεται . ἔγκλητα οὐ σιωπησάντων δὲ διὰ πολλοὺς λόγους . οὓς ἐν καιρῷ τις ἀποδώσει τὸ εὐαγγέλιον διηγούμενος . κατηγορεῖ τῆς εὐαγγελικῆς λέξεως προσεκτραγῳδῶν καὶ τιθεὶς μὴ τὰ ἀναγεγραμμένα · οὐ γὰρ εὑρίσκεται . πῶς ὁ Ἰησοῦς ὀδύρεται . καὶ παραφράζει μὲν τὸ „ πάτερ , εἰ δυνατόν ἐστι , παρελθέτω τὸ ποτήριον τοῦτο , “ οὐκέτι δὲ καὶ τὸ αὐτόθεν ἐμφαῖνον τὴν πρὸς τὸν πατέρα εὐσέβειαν αὐτοῦ καὶ μεγαλοψυχίαν ἑξῆς δὲ τούτῳ ἀναγεγραμμένον παρατίθεται οὕτως ἔχον · „ πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω . ἀλλ᾿ ὡς σύ . “ ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν πρὸς τὸ βούλημα τοῦ πατρὸς περὶ τῶν κεκριμένων αὐτὸν παθεῖν εὐπείθειαν τοῦ Ἰησοῦ δηλουμένην ἐν τῷ „ εἰ οὐ δύναται τοῦτο παρελθεῖν . ἐὰν μὴ αὐτὸ πίω . γενηθήτω τὸ θέλημά σου “ προσποιεῖται ἀνεγνωκέναι . ὅμοιόν τι ποιῶν τοῖς κακουργότερον ἀκούουσι τῶν θείων γραφῶν ἀσεβέσι καὶ „ ἀδικίαν εἰς τὸ ὕψος “ λαλοῦσι . καὶ γὰρ ἐκεῖνοι τοῦ μὲν „ ἐγὼ ἀποκτενῶ “ δοκοῦσιν ἀκηκοέναι καὶ πολλάκις ἡμῖν αὐτὸ ὀνειδίζουσι . τοῦ δὲ „ ζῆν ποιήσω “ οὐδὲ μέμνηνται · τοῦ ὅλου ῥητοῦ δηλοῦντος τοὺς ἐπὶ κοινῷ κακῷ ζῶντας καὶ ἐνεργοῦντας κατὰ κακίαν ἀποκτείννυσθαι ἀπὸ τοῦ θεοῦ . ζωὴν δ᾿ αὐτοῖς κρείττονα ἀντεισάγεσθαι καὶ ἣν δῴη ἂν ὁ θεὸς τοῖς τῇ ἁμαρτίᾳ ἀποθανοῦσιν . οὕτω δ᾿ ἐκεῖνοι ἤκουσαν μὲν τοῦ „ πατάξω “ οὐκέτι δὲ ὁρῶσι τὸ „ κἀγὼ ἰάσομαι “ · ὅ τι ὅμοιόν ἐστι λεγομένῳ ὑπὸ ἰατροῦ , διελόντος σώματα καὶ τραύματα χαλεπὰ ποιήσαντος ἐπὶ τῷ ἐξελεῖν αὐτῶν τὰ βλάπτοντα καὶ ἐμποδίζοντα τῇ ὑγιείᾳ , καὶ οὐ καταλήξαντος εἰς τοὺς πόνους καὶ τὴν διαίρεσιν ἀλλ᾿ ἀποκαθιστῶντος τῇ θεραπείᾳ τὸ σῶμα ἐπὶ τὴν προκειμένην αὐτῷ ὑγίειαν . ἀλλὰ καὶ οὐκ ἤκουσαν ὅλου τοῦ „ αὐτὸς γὰρ ἀλγεῖν ποιεῖ καὶ πάλιν ἀποκαθίστησιν “ ἀλλὰ μόνου τοῦ „ ἀλγεῖν ποιεῖ . “ οὕτω τοίνυν καὶ ὁ παρὰ τῷ Κέλσῳ Ἰουδαῖος ἐκτεθειμένος τὸ „ ὦ πάτερ , εἴθε δύναιτο τὸ ποτήριον τοῦτο παρελθεῖν , “ οὐκέτι δὲ καὶ τὰ ἑξῆς καὶ τὰ παριστάντα τὴν Ἰησοῦ πρὸς τὸ πάθος παρασκευὴν καὶ εὐτονίαν . καὶ ταῦτα δὲ , πολλὴν ἔχοντα διήγησιν ἀπὸ σοφίας θεοῦ οἷς ὁ Παῦλος ὠνόμασε „ τελείοις “ εὐλόγως παραδοθησομένην . λέγων · „ σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις . “ ἐπὶ τοῦ παρόντος ὑπερτιθέμενοι ἐπ᾿ ὀλίγον ὑπομιμνησκόμεθα τῶν πρὸς τὸ προκείμενον χρησίμων .
Lemmas: ἑξῆς δέ οὗτος ἐθέλω παρίστημι ὅτι ἀλγεινός καί ἀνιαρός εἰμί ὁ συμβαίνω αὐτός καί ὅτι οὐ οἷος τε εἰμί βούλομαι αὐτός ποιέω εἰμί αὐτός μή τοιοῦτος λέγω · τίς οὖν ποτνιάομαι καί ὀδύρομαι καί ὁ ὁ ὄλεθρος φόβος εὔχομαι παρατρέχω . λέγω ὧδε πως · „ ὦ πατήρ . εἰ δύναμαι ὁ ποτήριον οὗτος παρέρχομαι ; “ καί ἐν οὗτος δέ ὁράω ὁ ὁ ξελσυς κακοῦργος , ὅτι μή ἀποδέχομαι ὁ φιλαλήθης ὁ ἀναγράφω ὁ εὐαγγέλιον , δύναμαι μέν παρασιωπάω ὁ . ὡς ξελσυς οἴομαι . ἔγκλητος οὐ σιωπάω δέ διά πολύς λόγος . ὅς ἐν καιρός τις ἀποδίδωμι ὁ εὐαγγέλιον διηγέομαι . κατηγορέω ὁ εὐαγγελικός λέξις προσεκτραγῳδέω καί τίθημι μή ὁ ἀναγράφω · οὐ γάρ εὑρίσκω . πῶς ὁ Ἰησοῦς ὀδύρομαι . καί παραφράζω μέν ὁ „ πατήρ , εἰ δυνατός εἰμί , παρέρχομαι ὁ ποτήριον οὗτος , “ οὐκέτι δέ καί ὁ αὐτόθεν ἐμφαίνω ὁ πρός ὁ πατήρ εὐσέβεια αὐτός καί μεγαλοψυχία ἑξῆς δέ οὗτος ἀναγράφω παρατίθημι οὕτως ἔχω · „ πλήν οὐ ὡς ἐγώ ἐθέλω . ἀλλά ὡς σύ . “ ἀλλά οὐδέ ὁ πρός ὁ βούλημα ὁ πατήρ περί ὁ κρίνω αὐτός πάσχω εὐπείθεια ὁ Ἰησοῦς δηλόω ἐν ὁ „ εἰ οὐ δύναμαι οὗτος παρέρχομαι . ἐάν μή αὐτός πίνω . γίγνομαι ὁ θέλημα σύ “ προσποιέω ἀναγιγνώσκω . ὅμοιος τις ποιέω ὁ κάκουργος ἀκούω ὁ θεῖος γραφή ἀσεβής καί „ ἀδικία εἰς ὁ ὕψος “ λαλέω . καί γάρ ἐκεῖνος ὁ μέν „ ἐγώ ἀποκτείνω “ δοκέω ἀκούω καί πολλάκις ἐγώ αὐτός ὀνειδίζω . ὁ δέ „ ζάω ποιέω “ οὐδέ μιμνῄσκω · ὁ ὅλος ῥητός δηλόω ὁ ἐπί κοινός κακός ζάω καί ἐνεργέω κατά κακία ἀποκτείννυμαι ἀπό ὁ θεός . ζωή δέ αὐτός κρατύς ἀντεισάγω καί ὅς δίδωμι ἄν ὁ θεός ὁ ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω . οὕτως δέ ἐκεῖνος ἀκούω μέν ὁ „ πατάσσω “ οὐκέτι δέ ὁράω ὁ „ ἐγώ ἰάομαι “ · ὅς τις ὅμοιος εἰμί λέγω ὑπό ἰατρός , διαιρέω σῶμα καί τραῦμα χαλεπός ποιέω ἐπί ὁ ἐξαιρέω αὐτός ὁ βλάπτω καί ἐμποδίζω ὁ ὑγίεια , καί οὐ καταλήγω εἰς ὁ πόνος καί ὁ διαίρεσις ἀλλά ἀποκαθιστάω ὁ θεραπεία ὁ σῶμα ἐπί ὁ πρόκειμαι αὐτός ὑγίεια . ἀλλά καί οὐ ἀκούω ὅλος ὁ „ αὐτός γάρ ἀλγέω ποιέω καί πάλιν ἀποκαθίστημι “ ἀλλά μόνος ὁ „ ἀλγέω ποιέω . “ οὕτως τοίνυν καί ὁ παρά ὁ ξελσυς Ἰουδαῖος ἐκτίθημι ὁ „ ὦ πατήρ , εἴθε δύναμαι ὁ ποτήριον οὗτος παρέρχομαι , “ οὐκέτι δέ καί ὁ ἑξῆς καί ὁ παρίστημι ὁ Ἰησοῦς πρός ὁ πάθος παρασκευή καί εὐτονία . καί οὗτος δέ , πολύς ἔχω διήγησις ἀπό σοφία θεός ὅς ὁ Παῦλος ὀνομάζω „ τέλειος “ εὔλογος παραδίδωμι . λέγω · „ σοφία δέ λαλέω ἐν ὁ τέλειος . “ ἐπί ὁ πάρειμι ὑπερτίθημι ἐπί ὀλίγος ὑπομιμνῄσκω ὁ πρός ὁ πρόκειμαι χρήσιμος .