origenes.contra-celsum 7.5
Ἀλλὰ καὶ εἴπερ πεπίστευται οὐ παρὰ Χριστιανοῖς καὶ Ἰουδαίοις μόνοις ἀλλὰ καὶ παρ᾿ ἄλλοις πολλοῖς Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων ὅτι ζῇ καὶ ὑπάρχει μετὰ τὸν ἀπὸ τοῦ σώματος χωρισμὸν ἡ ἀνθρωπίνη ψυχὴ , καὶ τῷ λόγῳ παρίσταται ὅτι ἡ μὲν καθαρὰ καὶ μὴ βαρουμένη ὑπὸ τῶν τῆς κακίας μολιβδίδων μετέωρος φέρεται ἐπὶ τοὺς τόπους τῶν καθαρωτέρων καὶ αἰθερίων σωμάτων , καταλιποῦσα τὰ τῇδε παχέα σώματα καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς μιάσματα , ἡ δὲ φαύλη καὶ ὑπὸ τῶν ἁμαρτάδων καθελκομένη ἐπὶ τὴν γῆν καὶ μηδ᾿ ἀναπνεῦσαι δυναμένη τῇδε φέρεται καὶ καλινδεῖται , ἡ μέν τις ἐπὶ „ τὰ μνήματα , “ ἔνθα καὶ ὤφθη σκιοειδῶν ψυχῶν „ φαντάσματα , “ ἡ δέ τις ἁπαξαπλῶς περὶ τὴν γῆν · ποδαπὰ χρὴ νομίζειν εἶναι πνεύματα τὰ ὅλους . ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω , αἰῶνας προσδεθέντα ὥσπερ εἴτε μαγγανείαις τισὶν εἴτε καὶ διὰ τὴν σφετέραν κακίαν οἰκοδομαῖς καὶ τόποις ; ὁ λόγος δὴ αἱρεῖ φαῦλ᾿ ἄττα νομίζειν εἶναι τὰ τοιαῦτα , τῇ προγνωστικῇ δυνάμει μέσῃ τυγχανούσῃ εἰς ἀπάτην ἀνθρώπων χρώμενα καὶ πρὸς τὸ περισπάσαι αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ θεοῦ καὶ τῆς καθαρᾶς εἰς αὐτὸν εὐσεβείας . δηλοῖ δὲ τὸ τοιοῦτον τοὺς αὐτοὺς τυγχάνειν καὶ τὸ ταῖς ἀπὸ τῶν θυσιῶν ἀναθυμιάσεσι καὶ ταῖς ἀπὸ τῶν αἱμάτων καὶ ὁλοκαυτωμάτων ἀποφοραῖς τρεφόμενα αὐτῶν τὰ σώματα , φιληδονούντων τοῖς τοιούτοις , ἐπ᾿ αὐτὸ τυγχάνειν τοῦ ὡσπερεὶ φιλοζωεῖν , ἀνάλογον φαύλοις ἀνθρώποις , οὐκ ἀσπαζομένοις μὲν τὸ καθαρώτερον ἔξω σωμάτων ζῆν , περιέπουσι δὲ διὰ τὰς σωματικὰς ἡδονὰς τὴν ἐν τῷ γεώδει σώματι ζωήν . εἴπερ δὲ θεὸς ἦν , ὡς Ἕλληνες οἴονται . ὁ ἐν Δελφοῖς Ἀπόλλων . τίνα μᾶλλον ἐχρῆν αὐτὸν ἐκλέξασθαι προφήτην ἢ τὸν σοφὸν ἢ μὴ εὑρισκομένου τοῦ τοιούτου κἂν τὸν προκόπτοντα ; πῶς δ᾿ ἂν οὐκ ἄνδρα μᾶλλον προφητεύειν ἐβούλετο ἤπερ γυναῖκα ; εἰ δὲ καὶ τὸ θῆλυ ἤθελεν , ὡς τάχα μὴ δυνάμενος ἢ μὴ τερπόμενος ἄλλῳ τινὶ ἢ τοῖς κόλποις τῶν γυναικῶν , πῶς οὐχὶ παρθένον μᾶλλον ἐχρῆν αὐτὸν ἐπιλέξασθαι ἤπερ γυναῖκα τὴν τὸ βούλημα αὐτοῦ θεσπίζουσαν ;
Lemmas: ἀλλά καί εἴπερ πιστεύω οὐ παρά Χριστιανός καί Ἰουδαῖος μόνος ἀλλά καί παρά ἄλλος πολύς Ἕλλην καί βάρβαρος ὅτι ζάω καί ὑπάρχω μετά ὁ ἀπό ὁ σῶμα χωρισμός ὁ ἀνθρώπινος ψυχή , καί ὁ λόγος παρίστημι ὅτι ὁ μέν καθαρός καί μή βαρέω ὑπό ὁ ὁ κακία μολιβδίς μετέωρος φέρω ἐπί ὁ τόπος ὁ καθαρός καί αἰθέριος σῶμα , καταλείπω ὁ τῇδε παχύς σῶμα καί ὁ ἐν αὐτός μίασμα , ὁ δέ φαῦλος καί ὑπό ὁ ἁμαρτία καθέλκω ἐπί ὁ γῆ καί μηδέ ἀναπνεύω δύναμαι τῇδε φέρω καί καλινδέομαι , ὁ μέν τις ἐπί „ ὁ μνῆμα , “ ἔνθα καί ὁράω σκιοειδής ψυχή „ φάντασμα , “ ὁ δέ τις ἁπαξαπλῶς περί ὁ γῆ · ποδαπός χρή νομίζω εἰμί πνεῦμα ὁ ὅλος . ἵνα οὕτως ὀνομάζω , αἰών προσδέω ὥσπερ εἴτε μαγγανεία τις εἴτε καί διά ὁ σφέτερος κακία οἰκοδομή καί τόπος ; ὁ λόγος δή αἱρέω φαῦλος τις νομίζω εἰμί ὁ τοιοῦτος , ὁ προγνωστικός δύναμις μέσος τυγχάνω εἰς ἀπάτη ἄνθρωπος χράω καί πρός ὁ περισπάω αὐτός ἀπό ὁ θεός καί ὁ καθαρός εἰς αὐτός εὐσέβεια . δηλόω δέ ὁ τοιοῦτος ὁ αὐτός τυγχάνω καί ὁ ὁ ἀπό ὁ θυσία ἀναθυμίασις καί ὁ ἀπό ὁ αἷμα καί ὁλοκαύτωμα ἀποφορά τρέφω αὐτός ὁ σῶμα , φιληδονέω ὁ τοιοῦτος , ἐπί αὐτός τυγχάνω ὁ ὡσπερεί φιλοζωέω , ἀνάλογος φαῦλος ἄνθρωπος , οὐ ἀσπάζομαι μέν ὁ καθαρός ἔξω σῶμα ζάω , περιέπω δέ διά ὁ σωματικός ἡδονή ὁ ἐν ὁ γεώδης σῶμα ζωή . εἴπερ δέ θεός εἰμί , ὡς Ἕλλην οἴομαι . ὁ ἐν Δελφοί Ἀπόλλων . τίς μάλα χρή αὐτός ἐκλέγω προφήτης ἤ ὁ σοφός ἤ μή εὑρίσκω ὁ τοιοῦτος ἐάν ὁ προκόπτω ; πῶς δέ ἄν οὐ ἀνήρ μάλα προφητεύω βούλομαι ἤ γυνή ; εἰ δέ καί ὁ θῆλυς ἐθέλω , ὡς τάχα μή δύναμαι ἤ μή τέρπω ἄλλος τις ἤ ὁ κόλπος ὁ γυνή , πῶς οὐ παρθένος μάλα χρή αὐτός ἐπιλέγω ἤ γυνή ὁ ὁ βούλημα αὐτός θεσπίζω ;