ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
origenes.contra-celsum 7.17
Ἀληθεύει οὖν ἐν μόνῳ κατὰ τὸν τόπον ὁ Κέλσος τῷ · ἀλλ᾿ οὐκ ἂν προείποιεν τοῦτο οἱ προφῆται · κακὸν γάρ ἐστι καὶ ἀνόσιον . τί δὲ τοῦτο ἢ ὅτι ὁ μέγας θεὸς δουλεύσει ἢ τεθνήξεται ; ἄξιον δὲ θεοῦ τὸ προφητευθέν ἐστιν ὑπὸ τῶν προφητῶν , ὅτι τῆς θείας φύσεως „ ἀπαύγασμα “ καὶ „ χαρακτήρ “ τις ἐνανθρωπούσῃ ψυχῇ ἱερᾷ τῇ τοῦ Ἰησοῦ συνεπιδημήσει τῷ βίῳ , ἵνα σπείρῃ λόγον , οἰκειοῦντα τῷ τῶν ὅλων θεῷ τὸν παραδεξάμενον αὐτὸν εἰς τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν καὶ γεωργήσαντα καὶ ἐπὶ τέλος ἀγαγόντα πάντα , ὃς τὴν δύναμιν ἐν ἑαυτῷ ἔχει τοῦ ἐν ἀνθρώπου σώματι καὶ ψυχῇ ἐσομένου θεοῦ λόγου . οὕτως δ᾿ ἔσται , ὡς μὴ ἀποκεκλεῖσθαι τὰς αὐγὰς αὐτοῦ ἐν ἐκείνῳ μόνῳ μηδ᾿ ὀνομάζεσθαι ὅτι οὐδαμοῦ ἀλλαχοῦ ἐστι τὸ τῶν αὐγῶν τούτων παρεκτικὸν φῶς , θεὸς λόγος ὤν . τὰ περὶ τὸν Ἰησοῦν τοίνυν καθὸ μὲν νενόηται θεότητι ἐν αὐτῷ πραχθέντα , ἐστὶν ὅσια , καὶ οὐ μαχόμενα τῇ περὶ τοῦ θείου ἐννοίᾳ · καθὸ δὲ ἄνθρωπος ἦν , παντὸς μᾶλλον ἀνθρώπου κεκοσμημένος τῇ ἄκρᾳ μετοχῇ τοῦ αὐτολόγου καὶ τῆς αὐτοσοφίας ὑπέμεινεν ὡς σοφὸς καὶ τέλειος ἅπερ ἐχρῆν ὑπομεῖναι τὸν ὑπὲρ παντὸς τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων ἢ καὶ τῶν λογικῶν πάντα πράττοντα . καὶ οὐδὲν ἄτοπον καὶ ἀποτεθνηκέναι τὸν ἄνθρωπον , καὶ τὸν θάνατον αὐτοῦ οὐ μόνον παράδειγμα ἐκκεῖσθαι τοῦ ὑπὲρ εὐσεβείας ἀποθνῄ σκειν ἀλλὰ γὰρ καὶ εἰργάσθαι ἀρχὴν καὶ προκοπὴν τῆς καταλύσεως τοῦ πονηροῦ καὶ διαβόλου , πᾶσαν τὴν γῆν νενεμημένου . σημεῖα δὲ τῆς καθαιρέσεώς εἰσιν αὐτοῦ οἱ διὰ τὴν ἐπιδημίαν Ἰησοῦ πανταχόθεν φυγόντες μὲν τοὺς κατέχοντας αὐτοὺς δαίμονας , διὰ δὲ τοῦ ἠλευθερῶσθαι ἀπὸ τῆς ὑπ᾿ ἐκείνους δουλείας ἀνατιθέντες ἑαυτοὺς τῷ θεῷ καὶ τῇ κατὰ τὸ δυνατὸν αὐτοῖς καθαρωτέρᾳ ὁσημέραι εἰς αὐτὸν εὐσεβείᾳ .
Lemmas: ἀληθεύω οὖν ἐν μόνος κατά ὁ τόπος ὁ ξελσυς ὁ · ἀλλά οὐ ἄν προλέγω οὗτος ὁ προφήτης · κακός γάρ εἰμί καί ἀνόσιος . τίς δέ οὗτος ἤ ὅτι ὁ μέγας θεός δουλεύω ἤ θνῄσκω ; ἄξιος δέ θεός ὁ προφητεύω εἰμί ὑπό ὁ προφήτης , ὅτι ὁ θεῖος φύσις „ ἀπαύγασμα “ καί „ χαρακτήρ “ τις ἐνανθρωπέω ψυχή ἱερός ὁ ὁ Ἰησοῦς συνεπιδημέω ὁ βίος , ἵνα σπείρω λόγος , οἰκειόω ὁ ὁ ὅλος θεός ὁ παραδέχομαι αὐτός εἰς ὁ ἑαυτοῦ ψυχή καί γεωργέω καί ἐπί τέλος ἄγω πᾶς , ὅς ὁ δύναμις ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ἐν ἄνθρωπος σῶμα καί ψυχή εἰμί θεός λόγος . οὕτως δέ εἰμί , ὡς μή ἀποκλείω ὁ αὐγή αὐτός ἐν ἐκεῖνος μόνος μηδέ ὀνομάζω ὅτι οὐδαμοῦ ἀλλαχοῦ εἰμί ὁ ὁ αὐγή οὗτος παρεκτικός φάος , θεός λόγος εἰμί . ὁ περί ὁ Ἰησοῦς τοίνυν καθό μέν νοέω θεότης ἐν αὐτός πράσσω , εἰμί ὅσιος , καί οὐ μάχομαι ὁ περί ὁ θεῖος ἔννοια · καθό δέ ἄνθρωπος εἰμί , πᾶς μάλα ἄνθρωπος κοσμέω ὁ ἄκρος μετοχή ὁ ἀΰτολογος καί ὁ αὐτοσοφία ὑπομένω ὡς σοφός καί τέλειος ὅς χρή ὑπομένω ὁ ὑπέρ πᾶς ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος ἤ καί ὁ λογικός πᾶς πράσσω . καί οὐδείς ἄτοπος καί ἀποθνῄσκω ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ θάνατος αὐτός οὐ μόνος παράδειγμα ἔκκειμαι ὁ ὑπέρ εὐσέβεια ἀποτίθημι σκῶ ἀλλά γάρ καί ἐργάζομαι ἀρχή καί προκοπή ὁ κατάλυσις ὁ πονηρός καί διάβολος , πᾶς ὁ γῆ νέμω . σημεῖον δέ ὁ καθαίρεσις εἰμί αὐτός ὁ διά ὁ ἐπιδημία Ἰησοῦς πανταχόθεν φεύγω μέν ὁ κατέχω αὐτός δαίμων , διά δέ ὁ ἐλευθερόω ἀπό ὁ ὑπό ἐκεῖνος δουλεία ἀνατίθημι ἑαυτοῦ ὁ θεός καί ὁ κατά ὁ δυνατός αὐτός καθαρός ὁσημέραι εἰς αὐτός εὐσέβεια .
origenes.contra-celsum 7.19
Ἀλλὰ καὶ εἴπερ δυναστεύειν αὐτοῖς ὁ νόμος ἐπηγγέλλετο λέγων · „ ἄρξεις σὺ [ δὲ ] ἐθνῶν πολλῶν , σοῦ δὲ οὐκ ἄρξουσι , “ καὶ μηδὲν δηλοῦται διὰ τούτων βαθύτερον , δῆλον ὅτι πολλῷ πλέον κατεγίνωσκεν ὁ λαὸς τῶν κατὰ τὸν νόμον ἐπαγγελιῶν . παραφράζει δέ τινας λέξεις ὁ Κέλσος , ἐμφαινούσας πληρωθήσεσθαι πᾶσαν τὴν γῆν διὰ τοῦ Ἑβραϊκοῦ σπέρματος · ὅπερ ὡς πρὸς τὴν ἱστορίαν μηνίοντος , ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω , τοῦ θεοῦ γεγένηται μετὰ τὴν Ἰησοῦ ἐπιδημίαν ἤπερ εὐλογίας ἀποδιδόντος . ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ ἐν ἐπαγγελίᾳ εἰρῆσθαι Ἰουδαίοις καταφονεύειν τοὺς πολεμίους λεκτέον ( ὅτι ) , εἴ τις ἀναλέγοιτο καὶ προσέχοι ἐπιμελῶς ταῖς λέξεσιν , εὕροι ἂν ἀδύνατον εἶναι τὴν ὡς πρὸς τὸ ῥητὸν ἐκδοχήν . ἀρκεῖ δ᾿ ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀπὸ τῶν ψαλμῶν παραθέσθαι , τίνα τρόπον ὁ δίκαιος εἰσάγεται λέγων πρὸς ἑτέροις καὶ τό · „ εἰς τὰς πρωΐας ἀπέκτεινον πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς , τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐκ πόλεως κυρίου πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν . “ πρόσχες δὴ τῷ ῥητῷ καὶ τῇ διαθέσει τοῦ λέγοντος , εἰ ἐδύνατο ἀνδραγαθήματα προδιηγησάμενος , ἅπερ ἔκκειται τῷ βουλομένῳ ἀναγινώσκειν , ἐπιφέρειν τὸ ὡς πρὸς τὴν λέξιν δυνατὸν , ὅτι οὐκ ἄλλῳ καιρῷ τῆς ἡμέρας ἢ τῷ ἑωθινῷ ἀνῄρει „ πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς , “ ὡς μηδένα καταλιπεῖν αὐτῶν ζῶντα · καὶ εἰ ἐξωλόθρευεν ἀπὸ τῆς Ἱερουσαλὴμ πάνθ᾿ ὁντινοῦν ἄνθρωπον ἐργαζόμενον „ τὴν ἀνομίαν . “ πολλὰ δ᾿ ἂν εὕροις καὶ ἐν τῷ νόμῳ τοιαῦτα ὡς τὸ „ οὐ κατελίπομεν αὐτῶν ζωγρίαν . “
Lemmas: ἀλλά καί εἴπερ δυναστεύω αὐτός ὁ νόμος ἐπαγγέλλω λέγω · „ ἄρχω σύ [ δέ ] ἔθνος πολύς , σύ δέ οὐ ἄρχω , “ καί μηδείς δηλόω διά οὗτος βαθύς , δῆλος ὅτι πολύς πολύς καταγιγνώσκω ὁ λαός ὁ κατά ὁ νόμος ἐπαγγελία . παραφράζω δέ τις λέξις ὁ ξελσυς , ἐμφαίνω πληρόω πᾶς ὁ γῆ διά ὁ Ἑβραικός σπέρμα · ὅς ὡς πρός ὁ ἱστορία μηνίω , ἵνα οὕτως ὀνομάζω , ὁ θεός γίγνομαι μετά ὁ Ἰησοῦς ἐπιδημία ἤ εὐλογία ἀποδίδωμι . ἀλλά καί περί ὁ ἐν ἐπαγγελία λέγω Ἰουδαῖος καταφονεύω ὁ πολέμιος λεκτέος ( ὅτι ) , εἰ τις ἀναλέγω καί προσέχω ἐπιμελής ὁ λέξις , εὑρίσκω ἄν ἀδύνατος εἰμί ὁ ὡς πρός ὁ ῥητός ἐκδοχή . ἀρκέω δέ ἐπί ὁ πάρειμι ἀπό ὁ ψαλμός παρατίθημι , τίς τρόπος ὁ δίκαιος εἰσάγω λέγω πρός ἕτερος καί ὁ · „ εἰς ὁ πρωΐα ἀποκτείνω πᾶς ὁ ἁμαρτωλός ὁ γῆ , ὁ ἐξολοθρεύω ἐκ πόλις κύριος πᾶς ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία . “ προέχω δή ὁ ῥητός καί ὁ διάθεσις ὁ λέγω , εἰ δύναμαι ἀνδραγάθημα προδιηγέομαι , ὅς ἔκκειμαι ὁ βούλομαι ἀναγιγνώσκω , ἐπιφέρω ὁ ὡς πρός ὁ λέξις δυνατός , ὅτι οὐ ἄλλος καιρός ὁ ἡμέρα ἤ ὁ ἑωθινός ἀναιρέω „ πᾶς ὁ ἁμαρτωλός ὁ γῆ , “ ὡς μηδείς καταλείπω αὐτός ζάω · καί εἰ ἐξολοθρεύω ἀπό ὁ Ἱεροσόλυμα πᾶς ὅστις ἄνθρωπος ἐργάζομαι „ ὁ ἀνομία . “ πολύς δέ ἄν εὑρίσκω καί ἐν ὁ νόμος τοιοῦτος ὡς ὁ „ οὐ καταλείπω αὐτός ζωγρία . “
origenes.contra-celsum 7.23
Σαφῆ μὲν οὖν καὶ ἐκ τούτων , πῶς Ἰησοῦς ὁ „ Ναζωραῖος “ ἄνθρωπος οὐκ ἀντινομοθετεῖ τοῖς περὶ πλούτου καὶ τῶν ἐξισταμένων εἰρημένοις περὶ τοῦ δύσκολον εἶναι πλούσιον εἰσέρχεσθαι εἰς τὴν τοῦ θεοῦ βασιλείαν · εἴτε πλούσιόν τις λαμβάνει ἁπλούστερον τὸν ὑπὸ πλούτου περισπώμενον καὶ ὡς ὑπὸ ἀκάνθης αὐτοῦ ἐμποδιζόμενον φέρειν τοὺς τοῦ λόγου καρποὺς εἴτε καὶ τὸν ἐν τοῖς ψευδέσι δόγμασι πλουτοῦντα , περὶ οὗ ἐν Παροιμίαις γέγραπται · „ κρείσσων πτωχὸς δίκαιος ἢ πλούσιος ψεύστης . “ εἰκὸς δὲ ἀπὸ τοῦ „ ὁ θέλων ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος ἔστω πάντων διάκονος “ καὶ „ οἱ ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν “ καὶ „ οἱ ἐξουσιάζοντες ἐν αὐτοῖς εὐεργέται καλοῦνται “ εἰληφέναι τὸν Κέλσον ὅτι Ἰησοῦς φιλαρχίαν ἐκώλυεν , ἥντινα οὐκ ἐναντίαν εἶναι νομιστέον τοῦ „ ἄρξεις σὺ ἐθνῶν πολλῶν , σοῦ δὲ οὐκ ἄρξουσι , “ μάλιστα διὰ τὰ ἀποδεδομένα εἰς τὴν λέξιν . ἑξῆς δὲ τούτοις παραῤῥίπτει περὶ τῆς σοφίας ὁ Κέλσος , οἰόμενος τὸν Ἰησοῦν διδάσκειν μὴ παριτητὸν εἶναι πρὸς τὸν πατέρα τῷ σοφῷ . εἴπωμεν δὲ πρὸς αὐτόν · ποίῳ σοφῷ ; εἰ μὲν γὰρ τούτῳ , ὃς πεποίωται κατὰ τὴν λεγομένην σοφίαν „ τοῦ κόσμου τούτου , “ ουσαν μωρίαν „ παρὰ τῷ θεῷ . “ καὶ ἡμεῖς φήσομεν μὴ παριτητὸν εἶναι πρὸς τὸν πατέρα τῷ οὕτως σοφῷ · εἰ δὲ σοφίαν τις νοήσαι τὸν Χριστὸν , ἐπεὶ Χριστός ἐστι θεοῦ δύναμις καὶ θεοῦ σοφία , οὐ μόνον παριτητὸν πρὸς τὸν πατέρα τῷ οὕτως σοφῷ λέγομεν εἶναι , ἀλλὰ καὶ πολλῷ τῶν μὴ τοιούτων διαφέρειν τὸν κεκοσμημένον χαρίσματί φαμεν λόγῳ „ σοφίας “ καλουμένῳ , διὰ τοῦ πνεύματος διδομένῳ .
Lemmas: σαφής μέν οὖν καί ἐκ οὗτος , πῶς Ἰησοῦς ὁ „ Ναζωραῖος “ ἄνθρωπος οὐ ἀντινομοθετέω ὁ περί πλοῦτος καί ὁ ἐξίστημι λέγω περί ὁ δύσκολος εἰμί πλούσιος εἰσέρχομαι εἰς ὁ ὁ θεός βασιλεία · εἴτε πλούσιος τις λαμβάνω ἁπλόος ὁ ὑπό πλοῦτος περισπάω καί ὡς ὑπό ἄκανθα αὐτός ἐμποδίζω φέρω ὁ ὁ λόγος καρπός εἴτε καί ὁ ἐν ὁ ψευδής δόγμα πλουτέω , περί ὅς ἐν Παροιμία γράφω · „ κρατύς πτωχός δίκαιος ἤ πλούσιος ψεύστης . “ ἔοικα δέ ἀπό ὁ „ ὁ ἐθέλω ἐν σύ εἰμί πρῶτος εἰμί πᾶς διάκονος “ καί „ ὁ ἄρχων ὁ ἔθνος κατακυριεύω αὐτός “ καί „ ὁ ἐξουσιάζω ἐν αὐτός εὐεργέτης καλέω “ λαμβάνω ὁ ξελσυς ὅτι Ἰησοῦς φιλαρχία κωλύω , ὅστις οὐ ἐναντίος εἰμί νομίζω ὁ „ ἄρχω σύ ἔθνος πολύς , σύ δέ οὐ ἄρχω , “ μάλα διά ὁ ἀποδίδωμι εἰς ὁ λέξις . ἑξῆς δέ οὗτος παραρρίπτω περί ὁ σοφία ὁ ξελσυς , οἴομαι ὁ Ἰησοῦς διδάσκω μή παριτητός εἰμί πρός ὁ πατήρ ὁ σοφός . λέγω δέ πρός αὐτός · ποῖος σοφός ; εἰ μέν γάρ οὗτος , ὅς ποιόω κατά ὁ λέγω σοφία „ ὁ κόσμος οὗτος , “ ομαι μωρία „ παρά ὁ θεός . “ καί ἐγώ φημί μή παριτητός εἰμί πρός ὁ πατήρ ὁ οὕτως σοφός · εἰ δέ σοφία τις νοέω ὁ Χριστός , ἐπεί Χριστός εἰμί θεός δύναμις καί θεός σοφία , οὐ μόνος παριτητός πρός ὁ πατήρ ὁ οὕτως σοφός λέγω εἰμί , ἀλλά καί πολύς ὁ μή τοιοῦτος διαφέρω ὁ κοσμέω χάρισμα φημί λόγος „ σοφία “ καλέω , διά ὁ πνεῦμα δίδωμι .
origenes.contra-celsum 7.24
Πάλιν τε αὖ τὸ δόξης ἀντιποιεῖσθαι τῆς παρ᾿ ἀνθρώποις οὐ κατὰ τὴν Ἰησοῦ μόνου διδασκαλίαν κωλύεσθαί φαμεν ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν παλαιὰν γραφήν . ἐπαρώμενος γοῦν ἑαυτῷ τις τῶν προφητῶν , εἰ ἔνοχος εἴη τοῖς ἁμαρτήμασι , φησὶν ἀντὶ μεγίστου κακοῦ συμβῆναι ἂν αὐτῷ καὶ τὴν βιωτικὴν δόξαν . λέγει δὲ οὕτως · „ κύριε , ὁ θεός μου , εἰ ἐποίησα τοῦτο , εἰ ἔστιν ἀδικία ἐν χερσί μου , εἰ ἀνταπέδωκα τοῖς ἀνταποδιδοῦσί μοι κακὰ , ἀποπέσοιμι ἄρα ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν μου κενός · καταδιώξαι ἄρα ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου καὶ καταλάβοι , καὶ καταπατήσαι εἰς γῆν τὴν ζωήν μου , καὶ τὴν δόξαν μου εἰς χοῦν κατασκηνώσαι . “ ἀλλ᾿ οὐδὲ τὸ „ μὴ μεριμνᾶτε τί φάγητε ἢ τί πίητε . κατανοήσατε τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ἢ κατανοήσατε τοὺς κόρακας , ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσι , καὶ ὁ πατὴρ ἡμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά , πόσῳ μᾶλλον ὑμεῖς διαφέρετε τῶν πετεινῶν ; “ καὶ „ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε ; καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ “ καὶ τὰ ἑξῆς ἐναντία ἐστὶ ταῖς ἐν τῷ νόμῳ εὐλογίαις . διδασκούσαις τὸν δίκαιον ἐσθίοντα πληροῦσθαι , καὶ τῷ ὑπὸ τοῦ Σολομῶντος τοῦτον εἰρημένῳ τὸν τρόπον · „ δίκαιος ἐσθίων ἐμπίπλησι ψυχὴν , ψυχαὶ δὲ ἀσεβῶν ἐνδεεῖς . “ χρὴ γὰρ ὁρᾶν τὴν τῆς ψυχῆς τροφὴν δηλουμένην ἐν τῇ κατὰ τὸν νόμον εὐλογίᾳ · ἧς οὐχ ὁ σύνθετος πληροῦται ἄνθρωπος ἀλλ᾿ ἡ ψυχὴ μόνη . ἀπὸ δὲ τοῦ εὐαγγελίου λαμβάνειν δεῖ τάχα μέν τι καὶ βαθύτερον τάχα δέ τι καὶ ἁπλούστερον , ὅτι χρὴ μὴ ξενίζεσθαι ταῖς περὶ τῶν τροφῶν καὶ ἐνδυμάτων τὴν ψυχὴν φροντίσιν , ἀλλ᾿ εὐτέλειαν ἀσκοῦντα πεπεῖσθαι ἀπὸ τοῦ θεοῦ προνοεῖσθαι , εἰ μόνων τις τῶν ἀναγκαίων φροντίζοι .
Lemmas: πάλιν τε αὖ ὁ δόξα ἀντιποιέω ὁ παρά ἄνθρωπος οὐ κατά ὁ Ἰησοῦς μόνος διδασκαλία κωλύω φημί ἀλλά καί κατά ὁ παλαιός γραφή . ἐπαράομαι γοῦν ἑαυτοῦ τις ὁ προφήτης , εἰ ἔνοχος εἰμί ὁ ἁμάρτημα , φημί ἀντί μέγας κακός συμβαίνω ἄν αὐτός καί ὁ βιωτικός δόξα . λέγω δέ οὕτως · „ κύριος , ὁ θεός ἐγώ , εἰ ποιέω οὗτος , εἰ εἰμί ἀδικία ἐν χείρ ἐγώ , εἰ ἀνταποδίδωμι ὁ ἀνταποδίδωμι ἐγώ κακός , ἀποπίπτω ἄρα ἀπό ὁ ἐχθρός ἐγώ κενός · καταδιώκω ἄρα ὁ ἐχθρός ὁ ψυχή ἐγώ καί καταλαμβάνω , καί καταπατέω εἰς γῆ ὁ ζωή ἐγώ , καί ὁ δόξα ἐγώ εἰς χοῦς κατασκηνόω . “ ἀλλά οὐδέ ὁ „ μή μεριμνάω τίς ἐσθίω ἤ τίς πίνω . κατανοέω ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός ἤ κατανοέω ὁ κόραξ , ὅτι οὐ σπείρω οὐδέ θερίζω , καί ὁ πατήρ ἐγώ ὁ οὐράνιος τρέφω αὐτός , πόσος μάλα σύ διαφέρω ὁ πετεινόν ; “ καί „ περί ἔνδυμα τίς μεριμνάω ; καταμανθάνω ὁ κρίνον ὁ ἀγρός “ καί ὁ ἑξῆς ἐναντίος εἰμί ὁ ἐν ὁ νόμος εὐλογία . διδάσκω ὁ δίκαιος ἐσθίω πληρόω , καί ὁ ὑπό ὁ Σολομών οὗτος λέγω ὁ τρόπος · „ δίκαιος ἐσθίω ἐμπίμπλημι ψυχή , ψυχή δέ ἀσεβής ἐνδεής . “ χρή γάρ ὁράω ὁ ὁ ψυχή τροφή δηλόω ἐν ὁ κατά ὁ νόμος εὐλογία · ὅς οὐ ὁ σύνθετος πληρόω ἄνθρωπος ἀλλά ὁ ψυχή μόνος . ἀπό δέ ὁ εὐαγγέλιον λαμβάνω δέω τάχα μέν τις καί βαθύς τάχα δέ τις καί ἁπλόος , ὅτι χρή μή ξενίζω ὁ περί ὁ τροφή καί ἔνδυμα ὁ ψυχή φροντίς , ἀλλά εὐτέλεια ἀσκέω πείθω ἀπό ὁ θεός προνοέω , εἰ μόνος τις ὁ ἀναγκαῖος φροντίζω .
origenes.contra-celsum 7.25
Ὁ μὲν οὖν Κέλσος , μὴ ἀντιπαραθεὶς τὰ δοκοῦντα ἐναντία ἀπὸ τοῦ νόμου τοῖς ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίου , φησὶ καὶ τό · τῷ δ᾿ ἅπαξ τυπτήσαντι παρέχειν καὶ αὖθις τύπτειν . ἡμεῖς δ᾿ ἐροῦμεν εἰδέναι μὲν καὶ τὸ „ ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος “ εἰρημένον τοῖς πάλαι ἀνεγνωκέναι δὲ καὶ τὸ „ ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν “ · „ τῷ τύπτοντί σε εἰς τὴν σιαγόνα πάρεχε καὶ τὴν ἄλλην . “ ἀλλ᾿ ἐπεὶ περιηχηθεὶς οἶμαι ὁ Κέλσος ἀπὸ τῶν διαιρούντων τὴν κατὰ τὸ εὐαγγέλιον θεότητα ἐκ τῆς νομικῆς θεότητος τὰ τοιαῦτα τίθησι , λεκτέον πρὸς τὸν λόγον αὐτοῦ ὅτι οἶδε καὶ τὰ παλαιὰ γράμματα ( τὸ ) „ τῷ τύπτοντί σε εἰς τὴν δεξιὰν σιαγόνα πάρεχε καὶ τὴν ἄλλην . “ ἐν γοῦν τοῖς Ἱερεμίου Θρήνοις γέγραπται · „ ἀγαθὸν ἀνδρὶ , ὅταν ἄρῃ ζυγὸν ἐν νεότητι αὐτοῦ , καθήσεται κατὰ μόνας καὶ σιωπήσεται , ὅτι ἦρεν ἐφ᾿ ἑαυτῷ . δώσει τῷ παίοντι αὐτὸν σιαγόνα , καὶ χορτασθήσεται ὀνειδισμῶν . “ οὐκ ἀντιδιατάσσεται θεοῦ τὸ εὐαγγέλιον τῷ τοῦ νόμου θεῷ οὐδὲ περὶ τῆς κατὰ τὸ ῥητὸν κατὰ κόῤῥης πληγῆς · οὐδ᾿ ὁπότερος ψεύδεται , οὔτε Μωϋσῆς οὔτε Ἰησοῦς , οὐδ᾿ ὁ πατὴρ τὸν Ἰησοῦν πέμπων ἐπελάθετο , τίνα Μωϋσεῖ διετάξατο · ἀλλ᾿ οὐδὲ καταγνοὺς τῶν ἰδίων νόμων μετέγνω καὶ τὸν ἄγγελον ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις ἀποστέλλει .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ξελσυς , μή ἀντιπαρατίθημι ὁ δοκέω ἐναντίος ἀπό ὁ νόμος ὁ ἀπό ὁ εὐαγγέλιον , φημί καί ὁ · ὁ δέ ἅπαξ τύπτω παρέχω καί αὖθις τύπτω . ἐγώ δέ λέγω οἶδα μέν καί ὁ „ ὀφθαλμός ἀντί ὀφθαλμός καί ὀδούς ἀντί ὀδούς “ λέγω ὁ πάλαι ἀναγιγνώσκω δέ καί ὁ „ ἐγώ δέ λέγω σύ “ · „ ὁ τύπτω σύ εἰς ὁ σιαγών παρέχω καί ὁ ἄλλος . “ ἀλλά ἐπεί περιηχέω οἴομαι ὁ ξελσυς ἀπό ὁ διαιρέω ὁ κατά ὁ εὐαγγέλιον θεότης ἐκ ὁ νομικός θεότης ὁ τοιοῦτος τίθημι , λεκτέος πρός ὁ λόγος αὐτός ὅτι οἶδα καί ὁ παλαιός γράμμα ( ὁ ) „ ὁ τύπτω σύ εἰς ὁ δεξιός σιαγών παρέχω καί ὁ ἄλλος . “ ἐν γοῦν ὁ Ἱερεμίας Θρῆνος γράφω · „ ἀγαθός ἀνήρ , ὅταν ἀείρω ζυγόν ἐν νεότης αὐτός , καθίημι κατά μόνος καί σιωπάω , ὅτι ἀείρω ἐπί ἑαυτοῦ . δίδωμι ὁ παίω αὐτός σιαγών , καί χορτάζω ὀνειδισμός . “ οὐ ἀντιδιατάσσομαι θεός ὁ εὐαγγέλιον ὁ ὁ νόμος θεός οὐδέ περί ὁ κατά ὁ ῥητός κατά κόρση πληγή · οὐδέ ὁπότερος ψεύδω , οὔτε Μωϋσῆς οὔτε Ἰησοῦς , οὐδέ ὁ πατήρ ὁ Ἰησοῦς πέμπω ἐπιλανθάνω , τίς Μωϋσῆς διατάσσω · ἀλλά οὐδέ καταγιγνώσκω ὁ ἴδιος νόμος μεταγιγνώσκω καί ὁ ἄγγελος ἐπί ὁ ἐναντίος ἀποστέλλω .
origenes.contra-celsum 7.27
Ἑξῆς δὲ τούτοις ὁ Κέλσος διὰ πλειόνων τὰ μὴ λεγόμενα ὑφ᾿ ἡμῶν τιθεὶς ὡς λεγόμενα ὑφ᾿ ἡμῶν περὶ τοῦ θεοῦ , ὡς σώματος τῇ φύσει τυγχάνοντος καὶ ἀνθρωποειδοῦς σώματος , ἀνατρέπειν ἐθέλει τὰ μὴ τεθειμένα ὑφ᾿ ἡμῶν , ἅπερ περισσὸν παραθέσθαι ἢ τὴν ἀνατροπὴν αὐτῶν . εἰ μὲν γὰρ ἃ λέγει ἡμᾶς φάσκειν περὶ θεοῦ ἐλέγομεν , καὶ πρὸς αὐτὰ ἵστατο , ἀναγκαῖον ην ἡμῖν τὸ τιθέναι τὰς λέξεις αὐτοῦ καὶ κατασκευάζειν μὲν τὰ ἡμέτερα λύειν δὲ τὰ ἐκείνου · εἰ δ᾿ ἑαυτῷ συνείρει ἃ ἤτοι ἀπ᾿ οὐδενὸς ἤκουσεν ἢ , ἵνα καὶ δοθῇ ὅτι ἤκουσεν , ἀπό τινων ἁπλῶν καὶ ἀκεραίων καὶ μὴ εἰδότων τὸ τοῦ λόγου βούλημα , οὐ χρὴ ἡμᾶς τευτάζειν περὶ τὰ μὴ ἀναγκαῖα . σαφῶς γὰρ ἀσώματόν φασιν οἱ λόγοι τὸν θεόν · διὸ καὶ „ θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε , “ καὶ „ εἰκὼν “ λέγεται εἶναι „ τοῦ ἀοράτου θεοῦ ὁ πρωτότοκος πάσης κτίσεως , “ ὡς εἰ ἔλεγεν ἀσωμάτου . μετρίως δ᾿ ἐν τοῖς πρὸ τούτων καὶ περὶ θεοῦ διειλήφαμεν ἐξετάζοντες , πῶς νοοῦμεν τὸ „ πνεῦμα ὁ θεὸς , καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν . “
Lemmas: ἑξῆς δέ οὗτος ὁ ξελσυς διά πολύς ὁ μή λέγω ὑπό ἐγώ τίθημι ὡς λέγω ὑπό ἐγώ περί ὁ θεός , ὡς σῶμα ὁ φύσις τυγχάνω καί ἀνθρωποειδής σῶμα , ἀνατρέπω ἐθέλω ὁ μή τίθημι ὑπό ἐγώ , ὅς περισσός παρατίθημι ἤ ὁ ἀνατροπή αὐτός . εἰ μέν γάρ ὅς λέγω ἐγώ φάσκω περί θεός λέγω , καί πρός αὐτός ἵστημι , ἀναγκαῖος εἰμί ἐγώ ὁ τίθημι ὁ λέξις αὐτός καί κατασκευάζω μέν ὁ ἡμέτερος λύω δέ ὁ ἐκεῖνος · εἰ δέ ἑαυτοῦ συνείρω ὅς ἤτοι ἀπό οὐδείς ἀκούω ἤ , ἵνα καί δίδωμι ὅτι ἀκούω , ἀπό τις ἁπλόος καί ἀκέραιος καί μή οἶδα ὁ ὁ λόγος βούλημα , οὐ χρή ἐγώ τευτάζω περί ὁ μή ἀναγκαῖος . σαφής γάρ ἀσώματος φημί ὁ λόγος ὁ θεός · διό καί „ θεός οὐδείς ὁράω πώποτε , “ καί „ εἰκών “ λέγω εἰμί „ ὁ ἀόρατος θεός ὁ πρωτότοκος πᾶς κτίσις , “ ὡς εἰ λέγω ἀσώματος . μέτριος δέ ἐν ὁ πρό οὗτος καί περί θεός διαλαμβάνω ἐξετάζω , πῶς νοέω ὁ „ πνεῦμα ὁ θεός , καί ὁ προσκυνέω αὐτός ἐν πνεῦμα καί ἀλήθεια δέω προσκυνέω . “
origenes.contra-celsum 7.30
Δοκεῖ δέ μοι καὶ τὰ περὶ τῶν τῇδε τιμίων εἶναι νομιζομένων λίθων , ἀποῤῥοήν τινα λεγομένων ἔχειν ἀπὸ τῶν ἐν τῇ κρείττονι γῇ λίθων , εἰλῆφθαι τῷ Πλάτωνι ἀπὸ τῶν ἐν τῷ Ἡσαΐᾳ ἀναγεγραμμένων περὶ τῆς πόλεως τοῦ θεοῦ . περὶ ἧς γέγραπται · „ θήσω τὰς ἐπάλξεις σου ἴασπιν καὶ τοὺς λίθους σου λίθους κρυστάλλου καὶ τὸν περίβολόν σου λίθους ἐκλεκτοὺς “ καὶ πάλιν · „ θήσω τὰ θεμέλιά σου σάπφειρον . “ τὸν μὲν οὖν παρὰ Πλάτωνι ἀλληγοροῦντες μῦθον οἱ σεμνότερον τὰ τοῦ φιλοσόφου ἐξειληφότες διηγοῦνται . τὰς δὲ προφητείας . ἀφ᾿ ὧν στοχαζόμεθα καὶ τὸν Πλάτωνα εἰληφέναι , οἱ συγγενῶς τοῖς προφήταις καὶ ἐνθέως βιώσαντες καὶ πάντα τὸν χρόνον ἀναθέντες τῇ ἐξετάσει τῶν ἱερῶν γραμμάτων τοῖς ἐπιτηδείοις διὰ βίου καθαρότητα καὶ τὴν περὶ τὰ θεῖα φιλομάθειαν παραστήσουσιν . ἡμῖν δὲ προκείμενον ἦν δεῖξαι ὅτι ἡμεῖς μὲν οὐκ ἀπὸ Ἑλλήνων ἢ Πλάτωνος τὰ περὶ τῆς ἁγίας γῆς εἰλήφαμεν · ἐκεῖνοι δὲ , νεώτεροι γενόμενοι οὐ μόνον τοῦ ἀρχαιοτάτου Μω(??)σέως ἀλλὰ καὶ τῶν πλείστων προφητῶν . ἤτοι παρακηκόασί τινων αἰνισσομένων περὶ τῶν τοιούτων , ἢ καὶ ταῖς ἱεραῖς ἐντυχόντες γραφαῖς παραποιήσαντες αὐτὰ τοιαῦτά τινα περὶ τῆς κρείττονος εἰρήκασι γῆς . σαφῶς δ᾿ ὁ Ἀγγαῖος παρίστησιν ἄλλο μὲν εἶναι „ τὴν ξηρὰν “ ἄλλο δὲ „ τὴν γῆν , “ ξηρὰν καλῶν ταύτην , ἐφ᾿ ᾗ ἐσμεν . λέγει δὲ οὕτως · „ ἔτι ἅπαξ ἐγὼ σείσω τὸν οὐρανὸν καὶ ( τὴν ) γῆν καὶ τὴν ξηρὰν καὶ τὴν θάλασσαν . “
Lemmas: δοκέω δέ ἐγώ καί ὁ περί ὁ τῇδε τίμιος εἰμί νομίζω λίθος , ἀπορροή τις λέγω ἔχω ἀπό ὁ ἐν ὁ κρατύς γῆ λίθος , λαμβάνω ὁ Πλάτων ἀπό ὁ ἐν ὁ Ἠσαΐας ἀναγράφω περί ὁ πόλις ὁ θεός . περί ὅς γράφω · „ τίθημι ὁ ἔπαλξις σύ ἴασπις καί ὁ λίθος σύ λίθος κρύσταλλος καί ὁ περίβολος σύ λίθος ἐκλεκτός “ καί πάλιν · „ τίθημι ὁ θεμέλιος σύ σάπφειρος . “ ὁ μέν οὖν παρά Πλάτων ἀλληγορέω μῦθος ὁ σεμνός ὁ ὁ φιλόσοφος ἐκλαμβάνω διηγέομαι . ὁ δέ προφητεία . ἀπό ὅς στοχάζομαι καί ὁ Πλάτων λαμβάνω , ὁ συγγενής ὁ προφήτης καί ἔνθεος βιόω καί πᾶς ὁ χρόνος ἀνατίθημι ὁ ἐξέτασις ὁ ἱερός γράμμα ὁ ἐπιτήδειος διά βίος καθαρότης καί ὁ περί ὁ θεῖος φιλομάθεια παρίστημι . ἐγώ δέ πρόκειμαι εἰμί δείκνυμι ὅτι ἐγώ μέν οὐ ἀπό Ἕλλην ἤ Πλάτων ὁ περί ὁ ἅγιος γῆ λαμβάνω · ἐκεῖνος δέ , νέος γίγνομαι οὐ μόνος ὁ ἀρχαῖος Μω(??)σέως ἀλλά καί ὁ πολύς προφήτης . ἤτοι παρακούω τις αἰνίσσομαι περί ὁ τοιοῦτος , ἤ καί ὁ ἱερός ἐντυγχάνω γραφή παραποιέω αὐτός τοιοῦτος τις περί ὁ κρατύς λέγω γῆ . σαφής δέ ὁ Ἀγγαῖος παρίστημι ἄλλος μέν εἰμί „ ὁ ξηρός “ ἄλλος δέ „ ὁ γῆ , “ ξηρός καλέω οὗτος , ἐπί ὅς εἰμί . λέγω δέ οὕτως · „ ἔτι ἅπαξ ἐγώ σείω ὁ οὐρανός καί ( ὁ ) γῆ καί ὁ ξηρός καί ὁ θάλασσα . “
origenes.contra-celsum 7.31
Ὥσπερ δὲ αὐτὸς τὴν διήγησιν ἀνατίθεται τοῦ παρὰ Πλάτωνι μύθου , κειμένου ( ἐν ) τῷ Φαίδωνι . λέγων τάδε · τί δὲ διὰ τούτων ἐμφανίζει , οὐ παντὶ γνῶναι ῥᾴδιον · εἰ μὴ ὅστις ἐπαΐειν δύναιτο , τί ποτ᾿ ἐστὶν ἐκεῖνο ὅ φησιν · „ ὑπ᾿ ἀσθενείας καὶ βραδυτῆτος οὐχ οἱους τε εἶναι διεξελθεῖν ἐπ᾿ ἔσχατον τὸν ἀέρα “ · „ καὶ εἰ ἡ φύσις ἱκανὴ εἴη ἀνασχέσθαι θεωροῦσα , γνῶναι ἂν ὅτι ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀληθῶς οὐρανὸς καὶ τὸ ἀληθινὸν φῶς “ · τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἡμεῖς τὰ περὶ τῆς ἁγίας καὶ ἀγαθῆς γῆς καὶ τῆς ἐν αὐτῇ πόλεως τοῦ θεοῦ οὐ κατὰ τὴν ἐνεστῶσαν νομίζοντες εἶναι πραγματείαν σαφηνίσαι ὑπερτιθέμεθα εἰς τὰ ἐξηγητικὰ τῶν προφητῶν , ἀπὸ μέρους κατὰ τὸ δυνατὸν ἡμῖν διηγησάμενοι περὶ πόλεως θεοῦ ἐν τοῖς πραγματευθεῖσιν ἡμῖν εἰς τὸν τεσσαρακοστὸν καὶ πέμπτον ψαλμὸν καὶ τὸν τεσσαρακοστὸν καὶ ἕβδομον ψαλμόν . οἶδε δὲ ὁ ἀρχαιότατος Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν λόγος τὰ ἀληθινὰ πάντα ὁμώνυμα τοῖς τῇδε καθολικωτέροις , οἷον „ ἀληθινὸν φῶς “ καὶ „ οὐρανὸν “ ἕτερον παρὰ „ τὸ στερέωμα “ καὶ τὸν „ τῆς δικαιοσύνης “ ἥλιον ἄλλον παρὰ τὸν αἰσθητόν . καὶ ἁπαξαπλῶς δέ φησιν [ ὅτι ] πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν αἰσθητῶν , ὧν οὐδέν ἐστιν ἀληθινὸν , τό · „ θεὸς , ἀληθινὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ , “ ἐπ᾿ ἄλλων μὲν τάσσων τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ ἐπὶ ἡττόνων δὲ τὰ λεγόμενα „ ἔργα τῶν χειρῶν “ αὐτοῦ . μεμφόμενος γοῦν τισι διὰ τοῦ Ἡσαΐου φησί · „ τὰ ἔργα κυρίου οὐκ ἐμβλέπουσι καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ οὐ κατανοοῦσι . “ καὶ ταῦτα μὲν ἐπὶ τοσοῦτον .
Lemmas: ὥσπερ δέ αὐτός ὁ διήγησις ἀνατίθημι ὁ παρά Πλάτων μῦθος , κεῖμαι ( ἐν ) ὁ Φαίδων . λέγω ὅδε · τίς δέ διά οὗτος ἐμφανίζω , οὐ πᾶς γιγνώσκω ῥᾴδιος · εἰ μή ὅστις ἐπαΐω δύναμαι , τίς ποτέ εἰμί ἐκεῖνος ὅς φημί · „ ὑπό ἀσθένεια καί βραδυτής οὐ οἷος τε εἰμί διεξέρχομαι ἐπί ἔσχατος ὁ ἀήρ “ · „ καί εἰ ὁ φύσις ἱκανός εἰμί ἀνέχω θεωρέω , γιγνώσκω ἄν ὅτι ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἀληθής οὐρανός καί ὁ ἀληθινός φάος “ · ὁ αὐτός τρόπος καί ἐγώ ὁ περί ὁ ἅγιος καί ἀγαθός γῆ καί ὁ ἐν αὐτός πόλις ὁ θεός οὐ κατά ὁ ἐνίστημι νομίζω εἰμί πραγματεία σαφηνίζω ὑπερτίθημι εἰς ὁ ἐξηγητικός ὁ προφήτης , ἀπό μέρος κατά ὁ δυνατός ἐγώ διηγέομαι περί πόλις θεός ἐν ὁ πραγματεύομαι ἐγώ εἰς ὁ τεσσαρακοστός καί πέμπτος ψαλμός καί ὁ τεσσαρακοστός καί ἕβδομος ψαλμός . οἶδα δέ ὁ ἀρχαῖος Μωϋσῆς καί ὁ προφήτης λόγος ὁ ἀληθινός πᾶς ὁμώνυμος ὁ τῇδε καθολικός , οἷος „ ἀληθινός φάος “ καί „ οὐρανός “ ἕτερος παρά „ ὁ στερέωμα “ καί ὁ „ ὁ δικαιοσύνη “ ἥλιος ἄλλος παρά ὁ αἰσθητός . καί ἁπαξαπλῶς δέ φημί [ ὅτι ] πρός ἀντιδιαστολή ὁ αἰσθητός , ὅς οὐδείς εἰμί ἀληθινός , ὁ · „ θεός , ἀληθινός ὁ ἔργον αὐτός , “ ἐπί ἄλλος μέν τάσσω ὁ ἔργον ὁ θεός ἐπί ἥσσων δέ ὁ λέγω „ ἔργον ὁ χείρ “ αὐτός . μέμφομαι γοῦν τις διά ὁ Ἠσαΐας φημί · „ ὁ ἔργον κύριος οὐ ἐμβλέπω καί ὁ ἔργον ὁ χείρ αὐτός οὐ κατανοέω . “ καί οὗτος μέν ἐπί τοσοῦτος .
origenes.contra-celsum 7.33
Οἰόμενος δ᾿ ἡμᾶς διὰ τὸ γνῶναι καὶ ἰδεῖν τὸν θεὸν πρεσβεύειν τὰ περὶ τῆς ἀναστάσεως συνείρει ἑαυτῷ ἃ βούλεται καὶ τοιαῦτά φησιν · ὅταν δὴ πάντοθεν ἐξείργωνται καὶ διελέγχωνται , πάλιν ὥσπερ οὐδὲν ἀκηκοότες ἐπανίασιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐρώτημα · πῶς οὖν γνῶμεν καὶ ἴδωμεν τὸν θεόν ; καὶ πῶς ἴωμεν πρὸς αὐτόν ; ἴστω οὖν ὁ βουλόμενος ὅτι , κἂν εἰς ἄλλα δεώμεθα σώματος τῷ ἐν τόπῳ σωματικῷ τυγχάνειν , καὶ τοιούτου , ὁποία ἐστὶν ἡ φύσις τοῦ σωματικοῦ τόπου , καὶ δεόμενοι τοῦ σώματος ἐπενδυώμεθα τῷ σκήνει τὰ προειρημένα , ἀλλ᾿ εἰς γνῶσίν γε θεοῦ σώματος οὐδαμῶς χρῄζομεν . τὸ γὰρ γινῶσκον θεὸν οὐκ ὀφθαλμός ἐστι σώματος ἀλλὰ νοῦς , ὁρῶν τὸ „ κατ᾿ εἰκόνα “ τοῦ κτίσαντος καὶ τὸ δυνάμενον γινώσκειν θεὸν προνοίᾳ θεοῦ ἀνειληφώς . καὶ τὸ ὁρῶν δὲ θεὸν καθαρά ἐστι καρδία , ἀφ᾿ ἧς οὐκέτι „ ἐξέρχονται διαλογισμοὶ πονηροὶ , “ οὐ „ φόνοι , “ οὐ „ μοιχεῖαι , “ οὐ „ πορνεῖαι , “ οὐ „ κλοπαὶ , “ οὐ „ ψευδομαρτυρίαι , “ οὐ „ βλασφημίαι , “ οὐκ „ ὀφθαλμὸς πονηρὸς “ οὐδ᾿ ἄλλο τι τῶν ἀτόπων · δι᾿ ἃ λέγεται · „ μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ , ὅτι αὐτοὶ τὸν θεὸν ὄψονται . “ ἐπεὶ δ᾿ οὐκ αὐτάρκης ἡ ἡμετέρα προαίρεσις πρὸς τὸ πάντῃ „ καθαρὰν “ ἔχειν τὴν „ καρδίαν , “ ἀλλὰ θεοῦ ἡμῖν δεῖ , κτίζοντος αὐτὴν τοιαύτην , διὰ τοῦτο λέγεται ὑπὸ τοῦ ἐπιστημόνως εὐχομένου · „ καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοὶ ὁ θεός . “
Lemmas: οἴομαι δέ ἐγώ διά ὁ γιγνώσκω καί ὁράω ὁ θεός πρεσβεύω ὁ περί ὁ ἀνάστασις συνείρω ἑαυτοῦ ὅς βούλομαι καί τοιοῦτος φημί · ὅταν δή πάντοθεν ἐξέργω καί διελέγχω , πάλιν ὥσπερ οὐδείς ἀκούω ἐπάνειμι ἐπί ὁ αὐτός ἐρώτημα · πῶς οὖν γιγνώσκω καί ὁράω ὁ θεός ; καί πῶς ἔρχομαι πρός αὐτός ; οἶδα οὖν ὁ βούλομαι ὅτι , ἐάν εἰς ἄλλος δέω σῶμα ὁ ἐν τόπος σωματικός τυγχάνω , καί τοιοῦτος , ὁποῖος εἰμί ὁ φύσις ὁ σωματικός τόπος , καί δέω ὁ σῶμα ἐπενδύνω ὁ σκῆνος ὁ προλέγω , ἀλλά εἰς γνῶσις γε θεός σῶμα οὐδαμῶς χρῄζω . ὁ γάρ γιγνώσκω θεός οὐ ὀφθαλμός εἰμί σῶμα ἀλλά νόος , ὁράω ὁ „ κατά εἰκών “ ὁ κτίζω καί ὁ δύναμαι γιγνώσκω θεός πρόνοια θεός ἀναλαμβάνω . καί ὁ ὁράω δέ θεός καθαρός εἰμί καρδία , ἀπό ὅς οὐκέτι „ ἐξέρχομαι διαλογισμός πονηρός , “ οὐ „ φόνος , “ οὐ „ μοιχεία , “ οὐ „ πορνεία , “ οὐ „ κλοπή , “ οὐ „ ψευδομαρτυρία , “ οὐ „ βλασφημία , “ οὐ „ ὀφθαλμός πονηρός “ οὐδέ ἄλλος τις ὁ ἄτοπος · διά ὅς λέγω · „ μακάριος ὁ καθαρός ὁ καρδία , ὅτι αὐτός ὁ θεός ὁράω . “ ἐπεί δέ οὐ αὐτάρκης ὁ ἡμέτερος προαίρεσις πρός ὁ πάντῃ „ καθαρός “ ἔχω ὁ „ καρδία , “ ἀλλά θεός ἐγώ δέω , κτίζω αὐτός τοιοῦτος , διά οὗτος λέγω ὑπό ὁ ἐπιστήμων εὔχομαι · „ καρδία καθαρός κτίζω ἐν ἐγώ ὁ θεός . “
origenes.contra-celsum 7.35
Οὐ χρεία τοίνυν ἡμῖν ὡς οὕτω ζητοῦσι τὸν θεὸν ἀπιέναι , ὅπου ἡμᾶς πέμπει ὁ Κέλσος , εἰς Τροφωνίου καὶ εἰς Ἀμφιάρεω καὶ εἰς Μόψου , ἔνθα φησὶν ἀνθρωποειδεῖς θεωρεῖσθαι θεοὺς καὶ , ὡς λέγει Κέλσος , οὐ ψευδομένους ἀλλὰ καὶ ἐναργεῖς . ἴσμεν γὰρ ἡμεῖς τούτους δαίμονας ὄντας , τρεφομένους κνίσσαις καὶ αἵμασι καὶ ταῖς ἀπὸ τῶν θυσιῶν ἀναθυμιάσεσι καὶ οὕτω παρακατεχομένους ἐν τοῖς ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας αὐτῶν κατασκευασθεῖσι δεσμωτηρίοις · ἅτινα ἱερὰ θεῶν Ἕλληνες νενομίκασιν . ἀλλ᾿ ἡμεῖς ἴσμεν ἀπατεώνων δαιμόνων εἶναι τὰ τοιαῦτα οἰκητήρια . μετὰ ταῦτα κακοήθως ὁ Κέλσος φησὶ περὶ τῶν προειρημένων ἀνθρωποειδῶν κατ᾿ αὐτὸν θεῶν ὅτι ὄψεταί τις αὐτοὺς οὐχ ἅπαξ παραῤῥυέντας ὥσπερ τὸν τούτους ἐξαπατήσαντα ἀλλ᾿ ἀεὶ τοῖς βουλομένοις ὁμιλοῦντας . καὶ ἔοικέ γε διὰ τούτων φάσμα μὲν νενομικέναι τὸν Ἰησοῦν , μετὰ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν ἐπιφανέντα τοῖς μαθηταῖς , ὡσπερεὶ παραῤῥεύσαντα πρὸς τὸ ὀφθῆναι αὐτοῖς · οὕς δ᾿ ὠνόμασε λέγων ἀνθρωποειδεῖς θεοὺς , τούτους οἴεται ἀεὶ τοῖς βουλομένοις ὁμιλεῖν . πῶς δὲ δύναται φάσμα , ὥς φησιν αὐτὸς , παραῤῥυὲν ἐπ᾿ ἀπάτῃ τῶν θεασαμένων καὶ μετὰ τὴν τότε ὄψιν τοσαῦτα ἐνεργεῖν καὶ ἐπιστρέφειν τὰς τῶν τοιούτων ψυχὰς καὶ πειθὼ ἐμποιεῖν αὐταῖς περὶ τοῦ πάντα δεῖν ἀρεσκόντως πράττειν θεῷ ὡς κριθησομένους ; πῶς δὲ φάσμα ὀνομασθὲν ἀπελαύνει δαιμόνια καὶ ἄλλας οὐκ εὐκαταφρονήτους ἐνεργείας ἐνεργεῖ , οὐχ ἕνα κεκληρωμένον τόπον ὡς οἱ κατ᾿ αὐτὸν ἀνθρωποειδεῖς θεοὶ ἀλλὰ διῆκον ἐπὶ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην καὶ συνάγον καὶ ἕλκον τῇ ἑαυτοῦ θειότητι οὓς ἂν εὕροι πρὸς τὸν καλὸν βίον κλίναντας ἑαυτούς ;
Lemmas: οὐ χρεία τοίνυν ἐγώ ὡς οὕτως ζητέω ὁ θεός ἀπέρχομαι , ὅπου ἐγώ πέμπω ὁ ξελσυς , εἰς Τροφώνιος καί εἰς Ἀμφιάραος καί εἰς Μόψος , ἔνθα φημί ἀνθρωποειδής θεωρέω θεός καί , ὡς λέγω ξελσυς , οὐ ψεύδω ἀλλά καί ἐναργής . οἶδα γάρ ἐγώ οὗτος δαίμων εἰμί , τρέφω κνῖσα καί αἷμα καί ὁ ἀπό ὁ θυσία ἀναθυμίασις καί οὕτως παρακατέχω ἐν ὁ ἀπό ὁ ἐπιθυμία αὐτός κατασκευάζω δεσμωτήριον · ὅστις ἱερός θεός Ἕλλην νομίζω . ἀλλά ἐγώ οἶδα ἀπατεών δαίμων εἰμί ὁ τοιοῦτος οἰκητήριον . μετά οὗτος κακοήθης ὁ ξελσυς φημί περί ὁ προλέγω ἀνθρωποειδής κατά αὐτός θεός ὅτι ὁράω τις αὐτός οὐ ἅπαξ παραρρέω ὥσπερ ὁ οὗτος ἐξαπατάω ἀλλά ἀεί ὁ βούλομαι ὁμιλέω . καί ἔοικα γε διά οὗτος φάσμα μέν νομίζω ὁ Ἰησοῦς , μετά ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ἐπιφαίνω ὁ μαθητής , ὡσπερεί παραρρέω πρός ὁ ὁράω αὐτός · ὅς δέ ὀνομάζω λέγω ἀνθρωποειδής θεός , οὗτος οἴομαι ἀεί ὁ βούλομαι ὁμιλέω . πῶς δέ δύναμαι φάσμα , ὡς φημί αὐτός , παραρρέω ἐπί ἀπάτη ὁ θεάομαι καί μετά ὁ τότε ὄψις τοσοῦτος ἐνεργέω καί ἐπιστρέφω ὁ ὁ τοιοῦτος ψυχή καί πειθώ ἐμποιέω αὐτός περί ὁ πᾶς δέω ἀρεσκόντως πράσσω θεός ὡς κρίνω ; πῶς δέ φάσμα ὀνομάζω ἀπελαύνω δαιμόνιον καί ἄλλος οὐ εὐκαταφρόνητος ἐνέργεια ἐνεργέω , οὐ εἷς κληρόω τόπος ὡς ὁ κατά αὐτός ἀνθρωποειδής θεός ἀλλά διήκω ἐπί πᾶς ὁ οἰκουμένη καί συνάγω καί ἕλκω ὁ ἑαυτοῦ θειότης ὅς ἄν εὑρίσκω πρός ὁ καλός βίος κλίνω ἑαυτοῦ ;
origenes.contra-celsum 7.37
Εἴπερ δὲ τοιαύτη μὲν ἡ ἐν τῷ προσωποποιεῖν ἀρετὴ τοιαδὶ δὲ ἡ κακία , πῶς οὐκ εὐλόγως τις καταγελάσεται Κέλσου , Χριστιανοῖς περιτιθέντος τὰ μὴ ὑπὸ Χριστιανῶν λεγόμενα ; εἰ μὲν γὰρ ἰδιωτῶν ἀνέπλασσε λόγους , πόθεν τοῖς τοιούτοις δύνασθαι διακρίνειν αἴσθησιν ἀπὸ τοῦ νοῦ καὶ αἰσθητὰ νοητῶν καὶ δογματίζειν παραπλησίως τοῖς ἀναιροῦσι νοητὰς οὐσίας Στωϊκοῖς περὶ τοῦ αἰσθήσεσιν καταλαμβάνεσθαι τὰ καταλαμβανόμενα καὶ πᾶσαν κατάληψιν ἠρτῆσθαι τῶν αἰσθήσεων ; εἰ δ᾿ ἀναπλάσσει λόγους τῶν φιλοσοφούντων καὶ ἐπιμελῶς ὅση δύναμις ἐξεταζόντων τὰ Χριστοῦ . οὐδὲ τούτοις ἀκόλουθα πεποίηκεν . οὐδεὶς γὰρ μαθὼν ἀόρατον εἶναι τὸν θεὸν καὶ εἶναί τινα δημιουργήματα ἀόρατα . τουτέστι νοητὰ , λέγοι ἂν ὡς ἀπολογούμενος περὶ τῶν κατὰ τὴν ἀνάστασιν τό · πῶς αἰσθήσεσι μὴ καταλαμβανόμενοι γνώσονται τὸν θεόν ; ἤ · τί χωρὶς αἰσθήσεως μαθεῖν δυνατόν ἐστι ; καὶ οὐκ ἐν ἀνακεχωρηκόσι καὶ ἀναγινωσκομένοις ὑπὸ ὀλίγων μόνον καὶ φιλομαθῶν ἀλλ᾿ ἐν τοῖς δημωδεστέροις γέγραπται ὅτι „ τὰ ἀόρατα τοῦ θεοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται “ · δι᾿ ὧν ἔστιν εἰδέναι ὅτι εἰ καὶ τοὺς ἐν βίῳ ἀνθρώπους χρὴ ἀπὸ αἰσθήσεων ἄρξασθαι καὶ τῶν αἰσθητῶν , μέλλοντας ἀναβαίνειν ἐπὶ τὴν τῶν νοητῶν φύσιν , ἀλλ᾿ οὔτι γε ἐν αἰσθητοῖς καταμένειν χρή · οὔτε χωρὶς αἰσθήσεως ἐροῦσιν ἀδύνατον εἶναι μαθεῖν τὰ νοητὰ , χρώμενοι δὲ τῷ τίς χωρὶς αἰσθήσεως μαθεῖν δυνατός ἐστιν ; ἐλέγξουσιν οὐκ εὐλόγως τούτῳ ὑπὸ τοῦ Κέλσου ἐπιφέρεσθαι τὸ οὐκ ἀνθρώπου μὲν οὐδὲ ψυχῆς ἀλλὰ γὰρ σαρκὸς φωνή .
Lemmas: εἴπερ δέ τοιοῦτος μέν ὁ ἐν ὁ προσωποποιέω ἀρετή τοιαδίͅς δέ ὁ κακία , πῶς οὐ εὔλογος τις καταγελάω ξελσυς , Χριστιανός περιτίθημι ὁ μή ὑπό Χριστιανός λέγω ; εἰ μέν γάρ ἰδιώτης ἀναπλάσσω λόγος , πόθεν ὁ τοιοῦτος δύναμαι διακρίνω αἴσθησις ἀπό ὁ νόος καί αἰσθητός νοητός καί δογματίζω παραπλήσιος ὁ ἀναιρέω νοητός οὐσία Στωϊκός περί ὁ αἴσθησις καταλαμβάνω ὁ καταλαμβάνω καί πᾶς κατάληψις ἀρτάω ὁ αἴσθησις ; εἰ δέ ἀναπλάσσω λόγος ὁ φιλοσοφέω καί ἐπιμελής ὅσος δύναμις ἐξετάζω ὁ Χριστός . οὐδέ οὗτος ἀκόλουθος ποιέω . οὐδείς γάρ μανθάνω ἀόρατος εἰμί ὁ θεός καί εἰμί τις δημιούργημα ἀόρατος . τουτέστι νοητός , λέγω ἄν ὡς ἀπολογέομαι περί ὁ κατά ὁ ἀνάστασις ὁ · πῶς αἴσθησις μή καταλαμβάνω γιγνώσκω ὁ θεός ; ἤ · τίς χωρίς αἴσθησις μανθάνω δυνατός εἰμί ; καί οὐ ἐν ἀναχωρέω καί ἀναγιγνώσκω ὑπό ὀλίγος μόνος καί φιλομαθής ἀλλά ἐν ὁ δημώδης γράφω ὅτι „ ὁ ἀόρατος ὁ θεός ἀπό κτίσις κόσμος ὁ ποίημα νοέω καθοράω “ · διά ὅς εἰμί οἶδα ὅτι εἰ καί ὁ ἐν βίος ἄνθρωπος χρή ἀπό αἴσθησις ἄρχω καί ὁ αἰσθητός , μέλλω ἀναβαίνω ἐπί ὁ ὁ νοητός φύσις , ἀλλά οὔτι γε ἐν αἰσθητός καταμένω χρή · οὔτε χωρίς αἴσθησις λέγω ἀδύνατος εἰμί μανθάνω ὁ νοητός , χράω δέ ὁ τίς χωρίς αἴσθησις μανθάνω δυνατός εἰμί ; ἐλέγχω οὐ εὔλογος οὗτος ὑπό ὁ ξελσυς ἐπιφέρω ὁ οὐ ἄνθρωπος μέν οὐδέ ψυχή ἀλλά γάρ σάρξ φωνή .
origenes.contra-celsum 7.38
Νοῦν τοίνυν ἢ ἐπέκεινα νοῦ καὶ οὐσίας λέγοντες εἶναι ἁπλοῦν καὶ ἀόρατον καὶ ἀσώματον τὸν τῶν ὅλων θεὸν . οὐκ ἂν ἄλλῳ τινὶ ἢ τῷ κατὰ τὴν ἐκείνου τοῦ νοῦ εἰκόνα γενομένῳ φήσομεν καταλαμβάνεσθαι τὸν θεόν · νῦν μὲν , ἵνα τῇ λέξει χρήσωμαι τοῦ Παύλου , „ δι᾿ ἐσόπτρου καὶ ( ἐν ) αἰνίγματι τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον . “ „ πρόσωπον “ δὲ ἐὰν λέγω . μὴ συκοφαντείτω τις διὰ τὴν λέξιν τὸν δηλούμενον νοῦν ὑπ᾿ αὐτῆς , ἀλλὰ μανθανέτω ( ἐν τῷ ) „ ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν κυρίου κατοπτριζόμενοι καὶ τὴν αὐτὴν εἰκόνα μεταμορφούμενοι ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν “ οὐ πρόσωπον αἰσθητὸν ἐν τοῖς τοιούτοις παραλαμβανόμενον ἀλλὰ κατὰ τροπολογίαν νοούμενον ὡς καὶ ὀφθαλμοὺς καὶ ὦτα . καὶ ὅσα ἐν τοῖς ἀνωτέρω ὁμώνυμα τοῖς τοῦ σώματος μέλεσι παρεστήσαμεν . καὶ ἄνθρωπος μὲν οὖν , τουτέστι ψυχὴ χρωμένη σώματι , λεγομένη „ ὁ ἔσω ἄνθρωπος “ ἀλλὰ καὶ „ ψυχὴ , “ ἀποκρίνεται οὐχ ἅπερ Κέλσος ἀνέγραψεν , ἀλλ᾿ ἅπερ αὐτὸς διδάσκει ὁ τοῦ θεοῦ ἄνθρωπος . σαρκὸς δὲ φωνῇ οὐκ ἂν Χριστιανὸς χρήσαιτο , μαθὼν „ πνεύματι τὰς πράξεις τοῦ σώματος “ θανατοῦν καὶ „ πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι “ περιφέρειν καὶ „ νεκρώσατε τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , “ καὶ εἰδὼς τί δηλοῦται ἐκ τοῦ „ οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας , “ ἐπιστάμενος δὲ καὶ ὅτι „ οἱ ἐν σαρκὶ ὄντες θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται “ καὶ διὰ τοῦτο πάντα πράττων εἰς τὸ μηδαμῶς αὐτὸν ἔτι εἶναι „ ἐν τῇ σαρκὶ ἀλλ᾿ “ „ ἐν “ μόνῳ „ τῷ πνεύματι . “
Lemmas: νόος τοίνυν ἤ ἐπέκεινα νόος καί οὐσία λέγω εἰμί ἁπλόος καί ἀόρατος καί ἀσώματος ὁ ὁ ὅλος θεός . οὐ ἄν ἄλλος τις ἤ ὁ κατά ὁ ἐκεῖνος ὁ νόος εἰκών γίγνομαι φημί καταλαμβάνω ὁ θεός · νῦν μέν , ἵνα ὁ λέξις χράω ὁ Παῦλος , „ διά εἴσοπτρον καί ( ἐν ) αἴνιγμα τότε δέ πρόσωπον πρός πρόσωπον . “ „ πρόσωπον “ δέ ἐάν λέγω . μή συκοφαντέω τις διά ὁ λέξις ὁ δηλέομαι νόος ὑπό αὐτός , ἀλλά μανθάνω ( ἐν ὁ ) „ ἀνακαλύπτω πρόσωπον ὁ δόξα κύριος κατοπτρίζω καί ὁ αὐτός εἰκών μεταμορφόω ἀπό δόξα εἰς δόξα “ οὐ πρόσωπον αἰσθητός ἐν ὁ τοιοῦτος παραλαμβάνω ἀλλά κατά τροπολογία νοέω ὡς καί ὀφθαλμός καί οὖς . καί ὅσος ἐν ὁ ἀνώτερος ὁμώνυμος ὁ ὁ σῶμα μέλος παρίστημι . καί ἄνθρωπος μέν οὖν , τουτέστι ψυχή χράω σῶμα , λέγω „ ὁ ἔσω ἄνθρωπος “ ἀλλά καί „ ψυχή , “ ἀποκρίνω οὐ ὅς ξελσυς ἀναγράφω , ἀλλά ὅς αὐτός διδάσκω ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος . σάρξ δέ φωνή οὐ ἄν Χριστιανός χράω , μανθάνω „ πνεῦμα ὁ πρᾶξις ὁ σῶμα “ θανατόω καί „ πάντοτε ὁ νέκρωσις ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ σῶμα “ περιφέρω καί „ νεκρόω ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ , “ καί οἶδα τίς δηλόω ἐκ ὁ „ οὐ μή καταμένω ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐν ὁ ἄνθρωπος οὗτος εἰς ὁ αἰών διά ὁ εἰμί αὐτός σάρξ , “ ἐπίσταμαι δέ καί ὅτι „ ὁ ἐν σάρξ εἰμί θεός ἀρέσκω οὐ δύναμαι “ καί διά οὗτος πᾶς πράσσω εἰς ὁ μηδαμῶς αὐτός ἔτι εἰμί „ ἐν ὁ σάρξ ἀλλά “ „ ἐν “ μόνος „ ὁ πνεῦμα . “
origenes.contra-celsum 7.47
Μαρτυροῦνται γοῦν ὑπὸ τοῦ θείου λόγου οἱ τὰ παρὰ τῷ Κέλσῳ ἐκκείμενα καταλαβόντες καὶ κατὰ τὰ δόγματα ταῦτα φιλοσοφεῖν ἐπαγγελλόμενοι ὅτι „ γνόντες τὸν θεὸν οὐχ ὡς θεὸν ἐδόξασαν ἢ εὐχαρίστησαν , ἀλλ᾿ ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν , καὶ ἐσκοτίσθη “ μετὰ τὸ τηλικοῦτο φῶς τῆς περὶ ὧν ἐφανέρωσεν αὐτοῖς ὁ θεὸς γνώσεως „ ἡ “ ἐπειγομένη „ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία . “ ἔστι γοῦν ἰδεῖν , τίνα τρόπον οἱ „ φάσκοντες εἶναι σοφοὶ “ μεγάλης μωρίας δείγματα ἐμφαίνουσιν , ὅτε μετὰ τοὺς τηλικούτους ἐν ταῖς διατριβαῖς περὶ θεοῦ καὶ τῶν νοητῶν λόγους „ ἠλλάξαντο τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν . “ διὸ καὶ αὐτοὶ μὲν καταλειφθέντες ὑπὸ τῆς προνοίας ὡς οὐκ ἀξίως βιώσαντες τῶν φανερωθέντων αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἐγκαλινδοῦνται „ ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν , “ καὶ ἀτιμάζεται „ αὐτῶν τὰ σώματα “ ἐν ἀσχημοσύναις καὶ ἀκολασίαις , ἀνθ᾿ ὧν ἀντήλλαξαν „ τὴν ἀλήθειαν τοῦ θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει , καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα . “
Lemmas: μαρτυρέω γοῦν ὑπό ὁ θεῖος λόγος ὁ ὁ παρά ὁ ξελσυς ἔκκειμαι καταλαμβάνω καί κατά ὁ δόγμα οὗτος φιλοσοφέω ἐπαγγέλλω ὅτι „ γιγνώσκω ὁ θεός οὐ ὡς θεός δοξάζω ἤ εὐχαριστέω , ἀλλά ματαιόω ἐν ὁ διαλογισμός αὐτός , καί σκοτίζω “ μετά ὁ τηλικοῦτος φάος ὁ περί ὅς φανερόω αὐτός ὁ θεός γνῶσις „ ὁ “ ἐπείγω „ ἀσύνετος αὐτός καρδία . “ εἰμί γοῦν ὁράω , τίς τρόπος ὁ „ φάσκω εἰμί σοφός “ μέγας μωρία δεῖγμα ἐμφαίνω , ὅτε μετά ὁ τηλικοῦτος ἐν ὁ διατριβή περί θεός καί ὁ νοητός λόγος „ ἀλλάσσω ὁ δόξα ὁ ἄφθαρτος θεός ἐν ὁμοίωμα εἰκών φθαρτός ἄνθρωπος καί πετεινόν καί τετράπους καί ἑρπετόν . “ διό καί αὐτός μέν καταλείπω ὑπό ὁ πρόνοια ὡς οὐ ἄξιος βιόω ὁ φανερόω αὐτός ὑπό ὁ θεός ἐγκαλινδέομαι „ ὁ ἐπιθυμία ὁ καρδία αὐτός εἰς ἀκαθαρσία , “ καί ἀτιμάζω „ αὐτός ὁ σῶμα “ ἐν ἀσχημοσύνη καί ἀκολασία , ἀντί ὅς ἀνταλλάσσω „ ὁ ἀλήθεια ὁ θεός ἐν ὁ ψεῦδος , καί σεβάζομαι καί λατρεύω ὁ κτίσις παρά ὁ κτίζω . “
origenes.contra-celsum 7.48
Οἱ δ᾿ ὑπ᾿ αὐτῶν ἐπὶ ἰδιωτείᾳ ἐξουθενούμενοι καὶ μωροὶ καὶ ἀνδράποδα εἶναι λεγόμενοι , κἂν μόνον πιστεύωσιν ἑαυτοὺς τῷ θεῷ . παραδεξάμενοι τὴν τοῦ Ἰησοῦ διδασκαλίαν τοσοῦτον ἀποδέουσιν ἀσελγείας καὶ ἀκαθαρσίας καὶ πάσης τῆς ἐν συνουσίαις ἀσχημοσύνης , ὡς καὶ τρόπον τελείων ἱερέων , πᾶσαν συνουσίαν ἀποστραφέντων , πολλοὺς αὐτῶν παντελῶς καθαρεύειν , οὐ μόνον ἀπὸ πάσης μίξεως . καὶ εἷς μέν που παρ᾿ Ἀθηναίοις ἱεροφάντης , οὐδὲ πιστευόμενος ἑαυτοῦ τὰς ἀρσενικὰς ὀρέξεις ὡς κύριος αὐτῶν εἶναι δυνάμενος καὶ κρατεῖν αὐτῶν ἐς ὅσον βούλεται , κωνειασθεὶς τὰ ἄρσενα μέρη καθαρὸς εἶναι νομίζεται πρὸς τὴν νενομισμένην παρ᾿ Ἀθηναίοις ἁγιστείαν · ἔστι δ᾿ ἐν Χριστιανοῖς ἰδεῖν ἄνδρας μὴ δεηθέντας κωνείου , ἵνα τὸ θεῖον καθαρῶς θεραπεύσωσιν , ἀλλ᾿ ἀρκουμένους λόγῳ ἀντὶ κωνείου , ὡς πᾶσαν ἐπιθυμίαν ἀπὸ τῆς διανοίας αὐτῶν ἐξελάσαντες τὸ θεῖον εὐχαῖς θεραπεύωσι . παρ᾿ ἄλλοις δὲ νομιζομένοις εἶναι θεοῖς παρθένοι πάνυ εὐαρίθμητοι , εἴτε ὑπὸ ἀνθρώπων φρουρούμεναι εἴτε καὶ μὴ ( οὐ γὰρ τοῦτο πρόκειται νῦν ἐξετάζειν ) . δοκοῦσι διατελεῖν ἐν τῇ διὰ τὴν εἰς τὸ θεῖον τιμὴν καθαρότητι · ἐν δὲ Χριστιανοῖς οὐ διὰ τὰς παρ᾿ ἀνθρώποις τιμὰς , οὐ διὰ μισθοὺς καὶ ἀργύρια οὐδὲ διὰ δοξάριον ἀσκοῦσι τὴν παντελῆ παρθενίαν , καὶ ὡς „ ἐδοκίμασαν τὸν θεὸν ἔχειν ἐν ἐπιγνώσει , “ τηροῦνται ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἐν δοκίμῳ νῷ καὶ τῷ „ ποιεῖν τὰ “ „ καθήκοντα , “ πληρούμεναι πάσης δικαιοσύνης καὶ ἀγαθότητος .
Lemmas: ὁ δέ ὑπό αὐτός ἐπί ἰδιωτεία ἐξουθενέω καί μωρός καί ἀνδράποδον εἰμί λέγω , ἐάν μόνος πιστεύω ἑαυτοῦ ὁ θεός . παραδέχομαι ὁ ὁ Ἰησοῦς διδασκαλία τοσοῦτος ἀποδέω ἀσέλγεια καί ἀκαθαρσία καί πᾶς ὁ ἐν συνουσία ἀσχημοσύνη , ὡς καί τρόπος τέλειος ἱερεύς , πᾶς συνουσία ἀποστράπτω , πολύς αὐτός παντελής καθαρεύω , οὐ μόνος ἀπό πᾶς μίξις . καί εἷς μέν που παρά Ἀθηναῖος ἱεροφάντης , οὐδέ πιστεύω ἑαυτοῦ ὁ ἀρσενικός ὄρεξις ὡς κύριος αὐτός εἰμί δύναμαι καί κρατέω αὐτός εἰς ὅσος βούλομαι , κωνειάζομαι ὁ ἄρσην μέρος καθαρός εἰμί νομίζω πρός ὁ νομίζω παρά Ἀθηναῖος ἁγιστεία · εἰμί δέ ἐν Χριστιανός ὁράω ἀνήρ μή δέω κώνειον , ἵνα ὁ θεῖος καθαρός θεραπεύω , ἀλλά ἀρκέω λόγος ἀντί κώνειον , ὡς πᾶς ἐπιθυμία ἀπό ὁ διάνοια αὐτός ἐξελαύνω ὁ θεῖος εὐχή θεραπεύω . παρά ἄλλος δέ νομίζω εἰμί θεός παρθένος πάνυ εὐαρίθμητος , εἴτε ὑπό ἄνθρωπος φρουρέω εἴτε καί μή ( οὐ γάρ οὗτος πρόκειμαι νῦν ἐξετάζω ) . δοκέω διατελέω ἐν ὁ διά ὁ εἰς ὁ θεῖος τιμή καθαρότης · ἐν δέ Χριστιανός οὐ διά ὁ παρά ἄνθρωπος τιμή , οὐ διά μισθός καί ἀργύριον οὐδέ διά δοξάριον ἀσκέω ὁ παντελής παρθενία , καί ὡς „ δοκιμάζω ὁ θεός ἔχω ἐν ἐπίγνωσις , “ τηρέω ὑπό ὁ θεός ἐν δόκιμος νόος καί ὁ „ ποιέω ὁ “ „ καθήκω , “ πληρόω πᾶς δικαιοσύνη καί ἀγαθότης .
origenes.contra-celsum 7.49
Ταῦτα δὴ λέλεκταί μοι οὐ προσφιλονεικοῦντι μὲν τοῖς καλῶς καὶ παρ᾿ Ἕλλησι νενοημένοις οὐδὲ κατηγοροῦντι τῶν ὑγιῶν δογμάτων βουλομένῳ δὲ παραστῆσαι ὅτι καὶ ταῦτα ἀλλὰ καὶ τούτων ἔτι μείζονα καὶ θειότερα λέλεκται μὲν παρὰ τοῖς θείοις ἀνδράσι , προφήταις τοῦ θεοῦ καὶ ἀποστόλοις τοῦ Ἰησοῦ , ἐξετάζεται δὲ παρὰ τοῖς τελειότερον χριστιανίζειν ἐθέλουσι καὶ ἐπισταμένοις ὅτι „ στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν , καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ λαλήσει κρίσιν · ὁ νόμος τοῦ θεοῦ αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ . “ ἀλλὰ καὶ παρ᾿ οἷς εἴτε διὰ πολλὴν ἰδιωτείαν εἴτε δι᾿ ἁπλότητα εἴτε καὶ δι᾿ ἀπορίαν τῶν προτρεψάντων [ μὲν ] ἐπὶ τὴν λογικὴν εὐσέβειαν ταῦτα μὲν οὐ τετράνωται θεὸς δὲ ὁ ἐπὶ πᾶσι πιστεύεται καὶ ὁ τούτου „ μονογενὴς υἱὸς “ λόγος καὶ θεὸς , εὑρεθείη ἂν σεμνότητος καὶ καθαρότητος καὶ ἤθους ἀφέλεια καὶ ἁπλότης πολλάκις κρείττων , ἣν οἱ „ φάσκοντες εἶναι σοφοὶ “ μὴ ἀνειληφότες ἐγκαλινδοῦνται μετὰ παίδων ἐν οἷς οὐ θέμις , „ ἄῤῥενες ἐν ἄῤῥεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι . “
Lemmas: οὗτος δή λέγω ἐγώ οὐ προσφιλονεικέω μέν ὁ καλός καί παρά Ἕλλην νοέω οὐδέ κατηγορέω ὁ ὑγιής δόγμα βούλομαι δέ παρίστημι ὅτι καί οὗτος ἀλλά καί οὗτος ἔτι μέγας καί θεῖος λέγω μέν παρά ὁ θεῖος ἀνήρ , προφήτης ὁ θεός καί ἀπόστολος ὁ Ἰησοῦς , ἐξετάζω δέ παρά ὁ τέλειος χριστιανίζω ἐθέλω καί ἐφίστημι ὅτι „ στόμα δίκαιος μελετάω σοφία , καί ὁ γλῶσσα αὐτός λαλέω κρίσις · ὁ νόμος ὁ θεός αὐτός ἐν καρδία αὐτός . “ ἀλλά καί παρά ὅς εἴτε διά πολύς ἰδιωτεία εἴτε διά ἁπλότης εἴτε καί διά ἀπορία ὁ προσρέπω [ μέν ] ἐπί ὁ λογικός εὐσέβεια οὗτος μέν οὐ τρανόω θεός δέ ὁ ἐπί πᾶς πιστεύω καί ὁ οὗτος „ μονογενής υἱός “ λόγος καί θεός , εὑρίσκω ἄν σεμνότης καί καθαρότης καί ἦθος ἀφέλεια καί ἁπλότης πολλάκις κρατύς , ὅς ὁ „ φάσκω εἰμί σοφός “ μή ἀναλαμβάνω ἐγκαλινδέομαι μετά παῖς ἐν ὅς οὐ θέμις , „ ἄρσην ἐν ἄρσην ὁ ἀσχημοσύνη κατεργάζομαι . “
origenes.contra-celsum 7.52
Μὴ ἀγανακτείτω δὲ Κέλσος , ἐπὰν χωλοὺς λέγωμεν καὶ τὰς βάσεις τῆς ψυχῆς πεπηρωμένους τοὺς ἐπὶ τὰ νομιζόμενα ἱερὰ ὡς ἀληθινὰ ἱερὰ σπεύδοντας καὶ μὴ ὁρῶντας ὅτι οὐδὲν βαναύσων ἔργον δύναται εἶναι ἱερόν . τρέχουσι δὲ καὶ οἱ κατὰ τὴν διδασκαλίαν Ἰησοῦ εὐσεβοῦντες , ἕως ἐπὶ τὸ τέλος φθάσαντες δρόμου εἴπωσιν ἐῤῥωμένῃ καὶ ἀληθευούσῃ τῇ διαθέσει · „ τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι , τὸν δρόμον τετέλεκα , τὴν πίστιν τετήρηκα · λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος . “ καὶ ἕκαστός γε ἡμῶν „ οὕτως “ τρέχει „ ὡς οὐκ ἀδήλως “ καὶ „ οὕτω “ πρὸς τὴν κακίαν πυκτεύει „ ὡς οὐκ ἀέρα δέρων “ ἀλλὰ τοὺς ὑπὸ „ τὸν ἄρχοντα τῆς ἐξουσίας τοῦ ἀέρος , τοῦ πνεύματος τοῦ νῦν ἐνεργοῦντος ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας . “ λεγέτω δ᾿ ἡμᾶς ὁ Κέλσος σώματι τῷ νεκρῷ ζῶντας . ἀκούοντας · „ εἰ κατὰ σάρκα ζῆτε , μέλλετε ἀποθνῄσκειν · εἰ δὲ πνεύματι τὰς πράξεις τοῦ σώματος θανατοῦτε , ζήσεσθε , “ καὶ μανθάνοντας τὸ „ εἰ πνεύματι ζῶμεν , πνεύματι καὶ στοιχῶμεν “ · εἴη τε τοῖς ἔργοις ἡμᾶς δεικνύναι ψευδόμενον τὸν λέγοντα περὶ ἡμῶν ὅτι τῷ σώματι ζῶμεν τῷ νεκρῷ .
Lemmas: μή ἀγανακτέω δέ ξελσυς , ἐπάν χωλός λέγω καί ὁ βάσις ὁ ψυχή πηρόω ὁ ἐπί ὁ νομίζω ἱερόν ὡς ἀληθινός ἱερόν σπεύδω καί μή ὁράω ὅτι οὐδείς βάναυσος ἔργον δύναμαι εἰμί ἱερός . τρέχω δέ καί ὁ κατά ὁ διδασκαλία Ἰησοῦς εὐσεβέω , ἕως ἐπί ὁ τέλος φθάνω δρόμος λέγω ῥώννυμι καί ἀληθεύω ὁ διάθεσις · „ ὁ ἀγών ὁ καλός ἀγωνίζομαι , ὁ δρόμος τελέω , ὁ πίστις τηρέω · λοιπός ἀπόκειμαι ἐγώ ὁ ὁ δικαιοσύνη στέφανος . “ καί ἕκαστος γε ἐγώ „ οὕτως “ τρέχω „ ὡς οὐ ἄδηλος “ καί „ οὕτως “ πρός ὁ κακία πυκτεύω „ ὡς οὐ ἀήρ δέρω “ ἀλλά ὁ ὑπό „ ὁ ἄρχω ὁ ἐξουσία ὁ ἀήρ , ὁ πνεῦμα ὁ νῦν ἐνεργέω ἐν ὁ υἱός ὁ ἀπείθεια . “ λέγω δέ ἐγώ ὁ ξελσυς σῶμα ὁ νεκρός ζάω . ἀκούω · „ εἰ κατά σάρξ ζάω , μέλλω ἀποθνῄσκω · εἰ δέ πνεῦμα ὁ πρᾶξις ὁ σῶμα θανατόω , ζάω , “ καί μανθάνω ὁ „ εἰ πνεῦμα ζάω , πνεῦμα καί στοιχέω “ · εἰμί τε ὁ ἔργον ἐγώ δείκνυμι ψεύδω ὁ λέγω περί ἐγώ ὅτι ὁ σῶμα ζάω ὁ νεκρός .
origenes.contra-celsum 7.53
Μετὰ ταῦτα τοίνυν , πρὸς ἃ κατὰ δύναμιν ἀπηντήσαμεν , φησὶ πρὸς ἡμᾶς · πόσῳ δ᾿ ἦν ὑμῖν ἄμεινον , ἐπειδή γε καινοτομῆσαί τι ἐπεθυμήσατε , περὶ ἄλλον τινὰ τῶν γενναίως ἀποθανόντων καὶ θεῖον μῦθον δέξασθαι δυναμένων σπουδάσαι ; φέρε , εἰ μὴ ἤρεσκεν Ἡρακλῆς καὶ Ἀσκληπιὸς καὶ οἱ πάλαι δεδοξασμένοι , Ὀρφέα εἴχετε , ἄνδρα ὁμολογουμένως ὁσίῳ χρησάμενον πνεύματι καὶ αὐτὸν βιαίως ἀποθανόντα . ἀλλ᾿ ἴσως ὑπ᾿ ἄλλων προείληπτο . Ἀνάξαρχον γοῦν . ὃς εἰς ὅλμον ἐμβληθεὶς καὶ παρανομώτατα συντριβόμενος εὖ μάλα κατεφρόνει τῆς κολάσεως λέγων · „ πτίσσε , πτίσσε τὸν Ἀναξάρχου θύλακον , αὐτὸν γὰρ οὐ πτίσσεις “ · θείου τινὸς ὡς ἀληθῶς πνεύματος ἡ φωνή . ἀλλὰ καὶ τούτῳ φθάσαντές τινες ἠκολούθησαν φυσικοί , οὐκοῦν Ἐπίκτητον ; ὃς τοῦ δεσπότου στρεβλοῦντος αὐτοῦ τὸ σκέλος ὑπομειδιῶν ἀνεκπλήκτως ἔλεγε · „ κατάσσεις , “ καὶ κατάξαντος „ οὐκ ἔλεγον , “ εἶπεν , „ ὅτι κατάσσεις ; “ τί τοιοῦτον ὁ ὑμέτερος θεὸς κολαζόμενος ἐφθέγξατο ; ὑμεῖς δὲ κἂν Σίβυλλαν . ᾗ χρῶνταί τινες ὑμῶν , εἰκότως αν μᾶλλον προεστήσασθε ὡς τοῦ θεοῦ παῖδα · νῦν δὲ παρεγγράφειν μὲν εἰς τὰ ἐκείνης πολλὰ καὶ βλάσφημα εἰκῇ δύνασθε , τὸν δὲ βίῳ μὲν ἐπιῤῥητοτάτῳ θανάτῳ δὲ οἰκτίστῳ χρησάμενον θεὸν τίθεσθε . πόσῳ τοῦδε ἐπιτηδειότερος ἦν ὑμῖν Ἰωνᾶς „ ἐπὶ τῇ κολοκύντῃ “ ἢ Δανιὴλ ὁ ἐκ τῶν θηρίων ἢ οἱ τῶνδε ἔτι τερατωδέστεροι ;
Lemmas: μετά οὗτος τοίνυν , πρός ὅς κατά δύναμις ἀπαντάω , φημί πρός ἐγώ · πόσος δέ εἰμί σύ ἀγαθός , ἐπειδή γε καινοτομέω τις ἐπιθυμέω , περί ἄλλος τις ὁ γενναῖος ἀποθνῄσκω καί θεῖος μῦθος δέχομαι δύναμαι σπουδάζω ; φέρω , εἰ μή ἀρέσκω Ἡρακλῆς καί Ἀσκληπιός καί ὁ πάλαι δοξάζω , Ὀρφεύς ἔχω , ἀνήρ ὁμολογουμένως ὅσιος χράω πνεῦμα καί αὐτός βίαιος ἀποθνῄσκω . ἀλλά ἴσως ὑπό ἄλλος προλαμβάνω . Ἀνάξαρχος γοῦν . ὅς εἰς ὅλμος ἐμβάλλω καί παράνομος συντρίβω εὖ μάλα καταφρονέω ὁ κόλασις λέγω · „ πτίσσω , πτίσσω ὁ Ἀνάξαρχος θύλακος , αὐτός γάρ οὐ πτίσσω “ · θεῖος τις ὡς ἀληθής πνεῦμα ὁ φωνή . ἀλλά καί οὗτος φθάνω τις ἀκολουθέω φυσικός , οὐκοῦν Ἐπίκτητος ; ὅς ὁ δεσπότης στρεβλόω αὐτός ὁ σκέλος ὑπομειδιάω ἀνέκπληκτος λέγω · „ κατάσσω , “ καί κατάγνυμι „ οὐ λέγω , “ λέγω , „ ὅτι κατάσσω ; “ τίς τοιοῦτος ὁ ὑμέτερος θεός κολάζω φθέγγομαι ; σύ δέ ἄν Σίβυλλα . ὅς χράω τις σύ , ἔοικα ἄν μάλα προΐστημι ὡς ὁ θεός παῖς · νῦν δέ παρεγγράφω μέν εἰς ὁ ἐκεῖνος πολύς καί βλάσφημος εἰκῇ δύναμαι , ὁ δέ βίος μέν ἐπίρρητος θάνατος δέ οἰκτρός χράω θεός τίθημι . πόσος ὅδε ἐπιτήδειος εἰμί σύ Ἰωνᾶς „ ἐπί ὁ κολοκύνθη “ ἤ Δανιήλ ὁ ἐκ ὁ θηρίον ἤ ὁ ὅδε ἔτι τερατώδης ;
origenes.contra-celsum 7.54
Ἐπεὶ ουν ἀναπέμπει ἡμᾶς ἐπὶ τὸν Ἡρακλέα , ἀπομνημονεύματα λόγων αὐτοῦ ἡμῖν παραστησάτω καὶ περὶ τῆς παρ᾿ Ὀμφάλῃ ἀσέμνου δουλείας αὐτοῦ ἀπολογησάσθω , δεικνύτω δὲ εἰ θείας τιμῆς ἄξιος ἦν ὁ τοῦ γεωργοῦ βίᾳ καὶ λῃστρικῶς τὸν βοῦν λαβὼν καὶ καταθοινησάμενος καὶ ἡσθεὶς ἐφ᾿ οἷς ἐκεῖνος καταρώμενος ἔλεγε πρὸς αὐτὸν ἐσθίοντα · ὡς καὶ μέχρι τοῦδε ἱστορεῖσθαι τὸν Ἡρακλέος δαίμονα λαμβάνειν μετὰ τῶν ἀρῶν τὴν θυσίαν . καλεῖ δ᾿ ἡμᾶς ἐπὶ τὴν περὶ Ἀσκληπιοῦ ταυτολογίαν , προειρηκότας καὶ περὶ αὐτοῦ . ἀλλ᾿ ἡμεῖς ἐκείνοις ἀρκούμεθα . τί δὲ καὶ θαυμάσας Ὀρφέως ὁμολογουμένως φησὶν αὐτὸν ὁσίῳ χρησάμενον πνεύματι καλῶς βεβιωκέναι ; θαυμάζω δὲ εἰ μὴ καὶ Κέλσος διὰ μὲν τὴν πρὸς ἡμᾶς φιλονεικίαν , καὶ ἵνα Ἰησοῦν ἐξευτελίσῃ , νῦν ὑμνεῖ Ὀρφέα , ὅτε δ᾿ ἐνετύγχανεν · αὐτοῦ τοῖς ὡς περὶ θεῶν ἀσεβέσι μύθοις , οὐκ ἀπεστρέφετο τὰ ποιήματα ὡς μᾶλλον καὶ τῶν Ὁμήρου ἄξια ἐκβάλλεσθαι τῆς καλῆς πολιτείας · καὶ γὰρ πολλῷ χείρονα περὶ τῶν νομιζομένων εἶπε θεῶν Ὀρφεὺς ἢ Ὅμηρος . γενναῖος μὲν οὖν ὁ Ἀνάξαρχος , λέγων τῷ τῆς Κύπρου τυράννῳ Ἀριστοκρέοντι · „ πτίσσε , πτίσσε τὸν Ἀναξάρχου θύλακον “ · μονογενὲς δὲ τοῦτο περὶ Ἀναξάρχου ἴσασι θαυμαζόμενον Ἕλληνες , ἐφ᾿ ᾧ εἰ καὶ , ὡς Κέλσος , ἀξίως ἐχρῆν τινας σέβειν ἄνθρωπον δι᾿ ἀρετὴν , οὐκ ἦν εὔλογον ἀναγορεύεσθαι τὸν Ἀνάξαρχον θεόν . καὶ ἐπὶ Ἐπίκτητον δὲ ἡμᾶς ἀναπέμπει , θαυμάσας τὸ εὐγενῶς μὲν αὐτῷ λελεγμένον , οὐ μὴν ὥστε παραβληθῆναι αὐτοῦ τὸν ἐπὶ τῇ κατάξει τοῦ σκέλους λόγον τοῖς παραδόξοις τοῦ Ἰησοῦ ἔργοις ἀπιστουμένοις ὑπὸ Κέλσου καὶ λόγοις , διὰ τὸ καὶ δυνάμει λελέχθαι θείᾳ μέχρι δεῦρο ἐπιστρέφοντας οὐ τῶν ἁπλουστέρων τινὰς μόνον ἀλλὰ καὶ πολλοὺς τῶν συνετωτέρων .
Lemmas: ἐπεί οὖν ἀναπέμπω ἐγώ ἐπί ὁ Ἡρακλῆς , ἀπομνημόνευμα λόγος αὐτός ἐγώ παρίστημι καί περί ὁ παρά Ὀμφάλη ἄσεμνος δουλεία αὐτός ἀπολογέομαι , δείκνυμι δέ εἰ θεῖος τιμή ἄξιος εἰμί ὁ ὁ γεωργός βία καί λῃστρικός ὁ βοῦς λαμβάνω καί καταθοινάω καί ἥδομαι ἐπί ὅς ἐκεῖνος καταράομαι λέγω πρός αὐτός ἐσθίω · ὡς καί μέχρι ὅδε ἱστορέω ὁ Ἡρακλέης δαίμων λαμβάνω μετά ὁ ἀρά ὁ θυσία . καλέω δέ ἐγώ ἐπί ὁ περί Ἀσκληπιός ταυτολογία , προλέγω καί περί αὐτός . ἀλλά ἐγώ ἐκεῖνος ἀρκέω . τίς δέ καί θαυμάζω Ὀρφεύς ὁμολογουμένως φημί αὐτός ὅσιος χράω πνεῦμα καλός βιόω ; θαυμάζω δέ εἰ μή καί ξελσυς διά μέν ὁ πρός ἐγώ φιλονικία , καί ἵνα Ἰησοῦς ἐξευτελίζω , νῦν ὑμνέω Ὀρφεύς , ὅτε δέ ἐντυγχάνω · αὐτοῦ ὁ ὡς περί θεός ἀσεβής μῦθος , οὐ ἀποστρέφω ὁ ποίημα ὡς μάλα καί ὁ Ὅμηρος ἄξιος ἐκβάλλω ὁ καλός πολιτεία · καί γάρ πολύς κακός περί ὁ νομίζω λέγω θεός Ὀρφεύς ἤ Ὅμηρος . γενναῖος μέν οὖν ὁ Ἀνάξαρχος , λέγω ὁ ὁ Κύπρος τύραννος Ἀριστοκρέων · „ πτίσσω , πτίσσω ὁ Ἀνάξαρχος θύλακος “ · μονογενής δέ οὗτος περί Ἀνάξαρχος οἶδα θαυμάζω Ἕλλην , ἐπί ὅς εἰ καί , ὡς ξελσυς , ἄξιος χρή τις σέβω ἄνθρωπος διά ἀρετή , οὐ εἰμί εὔλογος ἀναγορεύω ὁ Ἀνάξαρχος θεός . καί ἐπί Ἐπίκτητος δέ ἐγώ ἀναπέμπω , θαυμάζω ὁ εὐγενής μέν αὐτός λέγω , οὐ μήν ὥστε παραβάλλω αὐτός ὁ ἐπί ὁ κάταξις ὁ σκέλος λόγος ὁ παράδοξος ὁ Ἰησοῦς ἔργον ἀπιστέω ὑπό ξελσυς καί λόγος , διά ὁ καί δύναμις λέγω θεῖος μέχρι δεῦρο ἐπιστρέφω οὐ ὁ ἁπλόος τις μόνος ἀλλά καί πολύς ὁ συνετός .
origenes.contra-celsum 7.55
Ἐπεὶ δέ φησι μετὰ τὸν κατάλογον τῶν τοσούτων ἀνδρῶν τό · τί τοιοῦτον ὁ ὑμέτερος θεὸς κολαζόμενος ἐφθέγξατο ; εἴποιμεν ἂν πρὸς αὐτὸν ὅτι παρὰ ταῖς μάστιξι καὶ ταῖς πολλαῖς αἰκίαις αὐτοῦ σιωπῇ παντὸς τοῦ ἐν Ἕλλησιν ἐν περιστάσεσι τυγχάνοντος φθεγξαμένου μᾶλλον ἐνέφηνε καρτερίαν καὶ ὑπομονήν · εἴ γε κἂν τούτῳ πιστεύειν ὁ Κέλσος βούλεται εὐγνωμόνως ἀναγεγραμμένῳ ὑπὸ φιλαλήθων ἀνδρῶν , τῶν καὶ τὰ παράδοξα ἀψευδῶς εἰρηκότων καὶ τὴν παρὰ ταῖς μάστιξι σιωπὴν αὐτοῦ ἐκείνοις συναριθμησάντων . ἀλλὰ καὶ ἐμπαιζόμενος καὶ ἐνδυόμενος τὴν „ κοκκίνην χλαμύδα “ καὶ τὸν „ ἀκάνθινον στέφανον “ τῇ κεφαλῇ περιτιθέμενος καὶ τὸν „ κάλαμον “ λαμβάνων ἐπὶ τῆς χειρὸς ἀντὶ σκήπτρου ἄκρᾳ πρᾳότητι ἐχρήσατο , μηδὲν μηδ᾿ ἀγενὲς μηδ᾿ ἀγανακτητικὸν εἰπὼν πρὸς αὐτοὺς , τοσαῦτα κατ᾿ αὐτοῦ τολμήσαντας . οὐκ ἦν οὖν κατὰ τὸν ἀπὸ καρτερίας παρὰ ταῖς μάστιξι σιωπήσαντα καὶ ἀπὸ πρᾳότητος πάντα ὑπομένοντα τὰ παρὰ τῶν ἐμπαιζόντων προσαγόμενα εἰρηκέναι ἀπὸ ἀγεννείας , ὡς οἴονταί τινες , καὶ τό · „ πάτερ , εἰ δυνατὸν , τὸ ποτήριον παρελθέτω τοῦτο ἀπ᾿ ἐμοῦ · πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω , ἀλλ᾿ ὡς σύ . “ ἔχει μὲν οὖν λόγον ἡ δοκοῦσα ὑποπαραίτησις εἶναι τοῦ καλουμένου ποτηρίου , ὃν ἐν ἄλλοις ἐπὶ πλεῖον ἐξητάσαμεν καὶ ἀποδεδώκαμεν . ἵνα δ᾿ ἁπλούστερον ἀκούσωμεν τοῦ λελεγμένου . ὅρα εἰ μὴ μετὰ τῆς πρὸς τὸν θεὸν εὐσεβείας καὶ ἡ εὐχὴ εἴρηται , παντὸς οὑτινοσοῦν τὸ περιστατικὸν οὐ προηγούμενον εἶναι νομίζοντος , ἀλλ᾿ ὑπομένοντος τὸ μὴ προηγουμένως συμβαῖνον , ὅταν καιρὸς καλῇ . ἀλλὰ καὶ οὐκ ἐνδεδωκότος ην ἡ φωνὴ , εὐαρεστουμένου δὲ τοῖς συμβαίνουσι καὶ προτιμῶντος τὰ ἀπὸ προνοίας περιστατικὰ ἡ λέγουσα φωνή · „ πλὴν οὐ τί ἐγὼ θέλω , ἀλλὰ τί σύ . “
Lemmas: ἐπεί δέ φημί μετά ὁ κατάλογος ὁ τοσοῦτος ἀνήρ ὁ · τίς τοιοῦτος ὁ ὑμέτερος θεός κολάζω φθέγγομαι ; λέγω ἄν πρός αὐτός ὅτι παρά ὁ μάστιξ καί ὁ πολύς αἰκία αὐτός σιωπή πᾶς ὁ ἐν Ἕλλην ἐν περίστασις τυγχάνω φθέγγομαι μάλα ἐμφαίνω καρτερία καί ὑπομονή · εἰ γε ἄν οὗτος πιστεύω ὁ ξελσυς βούλομαι εὐγνώμων ἀναγράφω ὑπό φιλαλήθης ἀνήρ , ὁ καί ὁ παράδοξος ἀψευδής λέγω καί ὁ παρά ὁ μάστιξ σιωπή αὐτός ἐκεῖνος συναριθμέω . ἀλλά καί ἐμπαίζω καί ἐνδύω ὁ „ κόκκινος χλαμύς “ καί ὁ „ ἀκάνθινος στέφανος “ ὁ κεφαλή περιτίθημι καί ὁ „ κάλαμος “ λαμβάνω ἐπί ὁ χείρ ἀντί σκῆπτρον ἄκρος πραότης χράω , μηδείς μηδέ ἀγενής μηδέ ἀγανακτητικός λέγω πρός αὐτός , τοσοῦτος κατά αὐτός τολμάω . οὐ εἰμί οὖν κατά ὁ ἀπό καρτερία παρά ὁ μάστιξ σιωπάω καί ἀπό πραότης πᾶς ὑπομένω ὁ παρά ὁ ἐμπαίζω προσάγω λέγω ἀπό ἀγέννεια , ὡς οἴομαι τις , καί ὁ · „ πατήρ , εἰ δυνατός , ὁ ποτήριον παρέρχομαι οὗτος ἀπό ἐγώ · πλήν οὐ ὡς ἐγώ ἐθέλω , ἀλλά ὡς σύ . “ ἔχω μέν οὖν λόγος ὁ δοκέω ὑποπαραίτησις εἰμί ὁ καλέω ποτήριον , ὅς ἐν ἄλλος ἐπί πολύς ἐξετάζω καί ἀποδίδωμι . ἵνα δέ ἁπλόος ἀκούω ὁ λέγω . ὁράω εἰ μή μετά ὁ πρός ὁ θεός εὐσέβεια καί ὁ εὐχή λέγω , πᾶς ὅστις ὁ περιστατικός οὐ προηγέομαι εἰμί νομίζω , ἀλλά ὑπομένω ὁ μή προηγέομαι συμβαίνω , ὅταν καιρός καλέω . ἀλλά καί οὐ ἐνδίδωμι εἰμί ὁ φωνή , εὐαρεστέω δέ ὁ συμβαίνω καί προτιμάω ὁ ἀπό πρόνοια περιστατικός ὁ λέγω φωνή · „ πλήν οὐ τίς ἐγώ ἐθέλω , ἀλλά τίς σύ . “