origenes.contra-celsum 4.70
Ἔθηκε δέ τινα λόγον ὁ Κέλσος περὶ τῶν κακῶν τοιοῦτον , ὅτι κἂν σοί τι δοκῇ κακὸν , οὔπω δῆλον εἰ κακόν ἐστιν · οὐ γὰρ οἶσθα ὅ τι ἢ σοὶ ἢ ἄλλῳ ἢ τῷ ὅλῳ συμφέρει . καὶ ἔχει μέν τι ὁ λόγος εὐλαβὲς , ὑπονοεῖ δὲ καὶ τὴν τῶν κακῶν φύσιν οὐ πάντῃ εἶναι μοχθηρὰν διὰ τὸ ἐνδέχεσθαι τῷ ὅλῳ συμφέρειν τὸ νομιζόμενον ἐν τοῖς καθ᾿ ἕκαστον εἶναι κακόν . πλὴν ἵνα μὴ παρακούσας τις τοῦ λεγομένου ἐπιτριβῆς εὕρῃ ἀφορμὴν . ὡς καὶ τῆς κακίας αὐτοῦ χρησίμου τυγχανούσης τῷ παντὶ ἢ δυναμένης γε εἶναι χρησίμου . λελέξεται ὅτι σῳζομένου τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν ἑκάστῳ κἂν συγχρήσηται τῇ κακίᾳ τῶν φαύλων εἰς τὴν διάταξιν τοῦ παντὸς ὁ θεὸς , κατατάσσων αὐτοὺς εἰς χρείαν τοῦ παντὸς , οὐδὲν ἧττον ψεκτός τε ἐστὶν ὁ τοιόσδε καὶ ὡς ψεκτὸς κατατέτακται εἰς χρείαν ἀπευκταίαν μὲν ἑκάστῳ χρήσιμον δὲ τῷ παντί . ὡς εἰ καὶ ἐπὶ τῶν πόλεών τις ἔλεγε τὸν τάδε τινὰ ἡμαρτηκότα καὶ διὰ τὰ ἁμαρτήματα εἴς τινα δημόσια ἔργα χρήσιμα τῷ παντὶ καταδικαζόμενον ποιεῖν μέν τι χρήσιμον τῇ ολῃ πόλει , αὐτὸν δὲ γεγονέναι ἐν ἀπευκταίῳ πράγματι καὶ ἐν ᾧ οὐδεὶς τῶν κἂν μέτριον νοῦν ἐχόντων ἐβούλετο γενέσθαι . καὶ ὁ ἀπόστολος δὲ τοῦ Ἰησοῦ Παῦλος , διδάσκων ἡμᾶς συνοίσειν μὲν τῇ χρείᾳ τι τοῦ παντὸς καὶ τοὺς φαυλοτάτους , παρ᾿ ἑαυτοὺς δὲ ἔσεσθαι ἐν τοῖς ἀπευκτοῖς , χρησιμωτάτους δ᾿ ἔσεσθαι καὶ τοὺς σπουδαιοτάτους τῷ παντὶ , παρ᾿ ἑαυτῶν αἰτίαν ἐν καλλίστῃ χώρᾳ ταχθησομένους , φησίν · „ ἐν μεγάλῃ δ᾿ οἰκίᾳ οὐκ ἔστι μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ ἀλλὰ καὶ ξύλινα καὶ ὀστράκινα , καὶ ἃ μὲν εἰς τιμὴν ἃ δὲ εἰς ἀτιμίαν · ἐὰν οὖν τις ἐκκαθάρῃ ἑαυτὸν , ἔσται σκεῦος εἰς τιμὴν , ἡγιασμένον καὶ εὔχρηστον τῷ δεσπότῃ , εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἡτοιμασμένον . “ καὶ ταῦτα δ᾿ ἀναγκαίως ὑπολαμβάνω ἐκτεθεῖσθαι πρὸς τὸ κἂν σοί τι δοκῇ κακὸν , οὕπω δῆλον εἰ κακόν · οὐ γὰρ οἶσθα ὅ τι ἢ σοὶ ἢ ἄλλῳ συμφέρει , ἵνα μὴ ἀφορμὴν λαμβάνῃ τις ἐκ τῶν κατὰ τὸν τόπον πρὸς τὸ ἁμαρτάνειν ὡς χρήσιμος τῷ ὅλῳ διὰ τὴν ἁμαρτίαν ἐσόμενος .
Lemmas: τίθημι δέ τις λόγος ὁ ξελσυς περί ὁ κακός τοιοῦτος , ὅτι ἐάν σύ τις δοκέω κακός , οὔπω δῆλος εἰ κακός εἰμί · οὐ γάρ οἶδα ὅς τις ἤ σύ ἤ ἄλλος ἤ ὁ ὅλος συμφέρω . καί ἔχω μέν τις ὁ λόγος εὐλαβής , ὑπονοέω δέ καί ὁ ὁ κακός φύσις οὐ πάντῃ εἰμί μοχθηρός διά ὁ ἐνδέχομαι ὁ ὅλος συμφέρω ὁ νομίζω ἐν ὁ κατά ἕκαστος εἰμί κακός . πλήν ἵνα μή παρακούω τις ὁ λέγω ἐπιτριβή εὑρίσκω ἀφορμή . ὡς καί ὁ κακία αὐτός χρήσιμος τυγχάνω ὁ πᾶς ἤ δύναμαι γε εἰμί χρήσιμος . λέγω ὅτι σῴζω ὁ ἐπί ἐγώ ἕκαστος ἐάν συγχράομαι ὁ κακία ὁ φαῦλος εἰς ὁ διάταξις ὁ πᾶς ὁ θεός , κατατάσσω αὐτός εἰς χρεία ὁ πᾶς , οὐδείς ἥσσων ψεκτός τε εἰμί ὁ τοιόσδε καί ὡς ψεκτός κατατάσσω εἰς χρεία ἀπευκταῖος μέν ἕκαστος χρήσιμος δέ ὁ πᾶς . ὡς εἰ καί ἐπί ὁ πόλις τις λέγω ὁ ὅδε τις ἁμαρτάνω καί διά ὁ ἁμάρτημα εἰς τις δημόσιος ἔργον χρήσιμος ὁ πᾶς καταδικάζω ποιέω μέν τις χρήσιμος ὁ ὅλος πόλις , αὐτός δέ γίγνομαι ἐν ἀπευκταῖος πρᾶγμα καί ἐν ὅς οὐδείς ὁ ἄν μέτριος νόος ἔχω βούλομαι γίγνομαι . καί ὁ ἀπόστολος δέ ὁ Ἰησοῦς Παῦλος , διδάσκω ἐγώ συμφέρω μέν ὁ χρεία τις ὁ πᾶς καί ὁ φαῦλος , παρά ἑαυτοῦ δέ εἰμί ἐν ὁ ἀπευκτός , χρήσιμος δέ εἰμί καί ὁ σπουδαῖος ὁ πᾶς , παρά ἑαυτοῦ αἰτία ἐν καλός χώρα τάσσω , φημί · „ ἐν μέγας δέ οἰκία οὐ εἰμί μόνος σκεῦος χρύσεος καί ἀργύρεος ἀλλά καί ξύλινος καί ὀστράκινος , καί ὅς μέν εἰς τιμή ὅς δέ εἰς ἀτιμία · ἐάν οὖν τις ἐκκαθαίρω ἑαυτοῦ , εἰμί σκεῦος εἰς τιμή , ἁγιάζω καί εὔχρηστος ὁ δεσπότης , εἰς πᾶς ἔργον ἀγαθός ἑτοιμάζω . “ καί οὗτος δέ ἀναγκαῖος ὑπολαμβάνω ἐκτίθημι πρός ὁ ἐάν σύ τις δοκέω κακός , οὔπω δῆλος εἰ κακός · οὐ γάρ οἶδα ὅς τις ἤ σύ ἤ ἄλλος συμφέρω , ἵνα μή ἀφορμή λαμβάνω τις ἐκ ὁ κατά ὁ τόπος πρός ὁ ἁμαρτάνω ὡς χρήσιμος ὁ ὅλος διά ὁ ἁμαρτία εἰμί .