origenes.contra-celsum 5.20
Ἀλλ᾿ ἐπεὶ τὰ μὲν ἡμέτερα περὶ ἀναστάσεως , ὡς ἐνεχώρει , ἀπὸ τοῦ μέρους ἐπὶ τοῦ παρόντος λέλεκται ( συντέτακται γὰρ ἡμῖν περὶ ἀναστάσεως ἐν ἄλλοις , ἐπὶ πλεῖον ἐξετάσασι τὰ κατὰ τὸν τόπον ) . τὰ δὲ τοῦ Κέλσου νῦν χρὴ κατὰ τὸ εὔλογον διαλαβεῖν , μήτε νοήσαντος τὸ παρ᾿ ἡμῖν γεγραμμένον μήτε κρῖναι δυναμένου ὅτι οὐ δεῖ τὸ βούλημα τῶν σοφῶν ἐκείνων ἀνδρῶν νομίζειν πρεσβεύεσθαι ὑπὸ τῶν πλεῖον πίστεως μηδὲν ἐπαγγελλομένων τῆς πρὸς τὸν Χριστιανῶν λόγον · φέρε παραστήσωμεν ὅτι ἀνδράσιν οὐκ εὐκαταφρονήτοις τῆς λογικῆς ἕνεκεν θεωρίας καὶ τῶν διαλεκτικῶν σκεμμάτων σφόδρα ἀπεμφαίνοντα λέλεκται . καὶ εἰ χρὴ μυχθίζειν ὡς ταπεινοὺς καὶ γραώδεις λόγους , ἐκείνους μᾶλλον χρὴ ἢ τοὺς ἡμετέρους . φασὶ δὴ οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς κατὰ περίοδον ἐκπύρωσιν τοῦ παντὸς γίνεσθαι καὶ ἑξῆς αὐτῇ διακόσμησιν , πάντ᾿ ἀπαράλλακτα ἔχουσαν ὡς πρὸς τὴν προτέραν διακόσμησιν . ὅσοι δ᾿ αὐτῶν ᾐδέσθησαν το δόγμα , ὀλίγην εἰρήκασι παραλλαγὴν καὶ σφόδρα βραχεῖαν γίνεσθαι κατὰ περίοδον τοῖς ἐπὶ τῆς πρὸ αὐτῆς περιόδου . οὗτοι δ᾿ οἱ ἄνδρες φασὶ τῇ ἑξῆς περιόδῳ τοιαῦτα ἔσεσθαι , καὶ Σωκράτην μὲν πάλιν Σωφρονίσκου υἱὸν καὶ Ἀθηναῖον ἔσεσθαι , καὶ τὴν Φαιναρέτην γημαμένην Σωφρονίσκῳ πάλιν αὐτὸν γεννήσειν . κἂν μὴ ὀνομάζωσιν οὖν τὸ τῆς ἀναστάσεως ὄνομα , τὸ πρᾶγμά γε δηλοῦσιν , ὅτι Σωκράτης ἀπὸ σπερμάτων ἀρξάμενος ἀναστήσεται τῶν Σωφρονίσκου καὶ ἐν τῇ ὑστέρᾳ Φαιναρέτης διαπλασθήσεται καὶ ἀνατραφεὶς Ἀθήνῃσι φιλοσοφήσει , οἱονεὶ καὶ τῆς πρότερον φιλοσοφίας ἀνισταμένης καὶ ὁμοίως ἀπαραλλάκτου τῇ προτέρᾳ ἐσομένης . καὶ Ἄνυτος δὲ καὶ Μέλητος ἀναστήσονται πάλιν Σωκράτους κατήγοροι , καὶ ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴ καταδικάσεται τὸν Σωκράτην . τὸ δὲ τούτων γελοιότερον , τὰ ἀπαράλλακτα ἱμάτια τοῖς ὡς πρὸς τὴν προτέραν περίοδον Σωκράτης ἐνδύσεται , ἐν ἀπαραλλάκτῳ πενίᾳ καὶ ἀπαραλλάκτῳ πόλει ταῖς Ἀθήναις τῇ πρὸς τὴν προτέραν περίοδον ἐσόμενος . καὶ Φάλαρις μὲν τυραννήσει πάλιν , ὁ δὲ χάλκεος αὐτοῦ ταῦρος τῶν ἀπαραλλάκτων τῇ προτέρᾳ ἀνθρώπων περιόδῳ κατακριθέντων μυκήσεται ἀπὸ τῆς τῶν ἔνδον φωνῆς . Ἀλέξανδρός τε ὁ Φεραῖος πάλιν τυραννήσει , τὴν ἀπαράλλακτον ἔχων ὠμότητα τῇ προτέρᾳ καὶ τοὺς ἀπαραλλάκτους καταδικάζων ὡς καὶ τοὺς προτέρους . καὶ τί με δεῖ καταλέγειν τὸ περὶ τῶν τοιούτων δόγμα τοῖς ἀπὸ τῆς Στοᾶς πεφιλοσοφημένον καὶ μὴ γελώμενον ὑπὸ Κέλσου ἀλλὰ τάχα καὶ σεμνυνόμενον , ἐπεὶ δοκεῖ αὐτῷ ὁ Ζήνων τοῦ Ἰησοῦ εἶναι σοφώτερος ;
Lemmas: ἀλλά ἐπεί ὁ μέν ἡμέτερος περί ἀνάστασις , ὡς ἐγχωρέω , ἀπό ὁ μέρος ἐπί ὁ πάρειμι λέγω ( συντάσσω γάρ ἐγώ περί ἀνάστασις ἐν ἄλλος , ἐπί πολύς ἐξετάζω ὁ κατά ὁ τόπος ) . ὁ δέ ὁ ξελσυς νῦν χρή κατά ὁ εὔλογος διαλαμβάνω , μήτε νοέω ὁ παρά ἐγώ γράφω μήτε κρίνω δύναμαι ὅτι οὐ δέω ὁ βούλημα ὁ σοφός ἐκεῖνος ἀνήρ νομίζω πρεσβεύω ὑπό ὁ πολύς πίστις μηδείς ἐπαγγέλλω ὁ πρός ὁ Χριστιανός λόγος · φέρω παρίστημι ὅτι ἀνήρ οὐ εὐκαταφρόνητος ὁ λογικός ἕνεκα θεωρία καί ὁ διαλεκτικός σκέμμα σφόδρα ἀπεμφαίνω λέγω . καί εἰ χρή μυχθίζω ὡς ταπεινός καί γραώδης λόγος , ἐκεῖνος μάλα χρή ἤ ὁ ἡμέτερος . φημί δή ὁ ἀπό ὁ Στοά κατά περίοδος ἐκπύρωσις ὁ πᾶς γίγνομαι καί ἑξῆς αὐτός διακόσμησις , πᾶς ἀπαράλλακτος ἔχω ὡς πρός ὁ πρότερος διακόσμησις . ὅσος δέ αὐτός αἰδέομαι ὁ δόγμα , ὀλίγος λέγω παραλλαγή καί σφόδρα βραχύς γίγνομαι κατά περίοδος ὁ ἐπί ὁ πρό αὐτός περίοδος . οὗτος δέ ὁ ἀνήρ φημί ὁ ἑξῆς περίοδος τοιοῦτος εἰμί , καί Σωκράτης μέν πάλιν Σωφρονίσκος υἱός καί Ἀθηναῖος εἰμί , καί ὁ Φαιναρέτη γαμέω Σωφρονίσκος πάλιν αὐτός γεννάω . ἐάν μή ὀνομάζω οὖν ὁ ὁ ἀνάστασις ὄνομα , ὁ πρᾶγμα γε δηλόω , ὅτι Σωκράτης ἀπό σπέρμα ἄρχω ἀνίστημι ὁ Σωφρονίσκος καί ἐν ὁ ὑστέρα Φαιναρέτη διαπλάσσω καί ἀνατρέφω Ἀθήνη φιλοσοφέω , οἱονεί καί ὁ πρότερος φιλοσοφία ἀνίστημι καί ὅμοιος ἀπαράλλακτος ὁ πρότερος εἰμί . καί Ἄνυτος δέ καί Μέλητος ἀνίστημι πάλιν Σωκράτης κατήγορος , καί ὁ ἐκ Ἄρειος πάγος βουλή καταδικάζω ὁ Σωκράτης . ὁ δέ οὗτος γέλοιος , ὁ ἀπαράλλακτος ἱμάτιον ὁ ὡς πρός ὁ πρότερος περίοδος Σωκράτης ἐνδύω , ἐν ἀπαράλλακτος πενία καί ἀπαράλλακτος πόλις ὁ Ἀθῆναι ὁ πρός ὁ πρότερος περίοδος εἰμί . καί Φάλαρις μέν τυραννεύω πάλιν , ὁ δέ χάλκεος αὐτός ταῦρος ὁ ἀπαράλλακτος ὁ πρότερος ἄνθρωπος περίοδος κατακρίνω μυκάομαι ἀπό ὁ ὁ ἔνδον φωνή . Ἀλέξανδρος τε ὁ Φεραῖος πάλιν τυραννεύω , ὁ ἀπαράλλακτος ἔχω ὠμότης ὁ πρότερος καί ὁ ἀπαράλλακτος καταδικάζω ὡς καί ὁ πρότερος . καί τίς ἐγώ δέω καταλέγω ὁ περί ὁ τοιοῦτος δόγμα ὁ ἀπό ὁ Στοά φιλοσοφέω καί μή γελάω ὑπό ξελσυς ἀλλά τάχα καί σεμνύνω , ἐπεί δοκέω αὐτός ὁ Ζήνων ὁ Ἰησοῦς εἰμί σοφός ;