origenes.contra-celsum 1.61
Εἰ δ᾿ Ἡρώδης ἐπεβούλευσε τῷ γεννηθέντι , κἂν μὴ πιστεύσῃ ἀληθῶς τοῦτο γεγονέναι ὁ παρὰ τῷ Κέλσῳ Ἰουδαῖος , οὐ θαυμαστόν . τυφλὸν γάρ τι ἐστὶν ἡ πονηρία καὶ βουλομένη ὡς ἰσχυροτέρα τοῦ χρεὼν νικᾶν αὐτό . ὅπερ καὶ Ἡρώδης παθὼν καὶ πεπίστευκε βασιλέα γεγεννῆσθαι Ἰουδαίων καὶ ἀνομολογουμένην εἶχε τῇ πίστει ταύτῃ συγκατάθεσιν , μὴ ἰδὼν ὅτι ἤτοι πάντως βασιλεύς ἐστι καὶ βασιλεύσει , ἢ οὐ βασιλεύσει καὶ μάτην ἀναιρεθήσεται . ἐβουλήθη οὖν αὐτὸν ἀποκτεῖναι , μαχομένας διὰ τὴν κακίαν ἔχων κρίσεις ὑπὸ τοῦ τυφλοῦ καὶ πονηροῦ διαβόλου κινούμενος , ὃς καὶ ἀρχῆθεν ἐπεβούλευε τῷ σωτῆρι , φαντασθεὶς αὐτὸν εἶναί τινα μέγαν καὶ ἔσεσθαι . „ ἄγγελος “ μὲν οὖν ἐχρημάτισε τῷ Ἰωσὴφ τὴν ἀκολουθίαν τῶν πραγμάτων τηρῶν , κἂν μὴ πιστεύῃ Κέλσος , ἀναχωρῆσαι μετὰ τοῦ παιδὸς καὶ τῆς μητρὸς αὐτοῦ „ εἰς Αἴγυπτον “ ὁ δ᾿ Ἡρώδης „ ἀνεῖλε “ πάντα τὰ „ ἐν Βηθλεὲμ “ καὶ „ τοῖς ὁρίοις αὐτῆς “ παιδία , ὡς συναναιρήσων τὸν γεννηθέντα Ἰουδαίων βασιλέα . οὐγὰρ ἑώρα τὴν ἀκοίμητον φρουρὸν δύναμιν τῶν ἀξίων φρουρεῖσθαι καὶ τηρεῖσθαι τῇ σωτηρίᾳ τῶν ἀνθρώπων , ὧν πρῶτος πάντων τιμῇ καὶ ὑπεροχῇ πάσῃ μείζων ἦν ὁ Ἰησοῦς , βασιλεὺς , οὐχ ὡς Ἡρώδης ᾤετο , ἐσόμενος , ἀλλ᾿ ὡς ἔπρεπε τὸν θεὸν διδόναι βασιλείαν ἐπ᾿ εὐεργεσίᾳ τῶν βασιλευομένων τῷ οὐ μέσην καὶ ἀδιάφορον , ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω , εὐεργεσίαν εὐεργετήσοντι τοὺς ὑποτεταγμένους ἀλλὰ νόμοις ἀληθῶς θεοῦ παιδεύσοντι καὶ ὑπάξοντι αὐτούς · ὅπερ καὶ Ἰησοῦς ἐπιστάμενος καὶ ἀρνούμενος μὲν τὸ εἶναι , ὡς οἱ πολλοὶ ἐκδέχονται , βασιλεὺς διδάσκων δὲ τὸ ἐξαίρετον τῆς ἑαυτοῦ βασιλείας φησὶ τό · „ εἰ ἦν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ , οἱ ὑπηρέται οἱ ἐμοὶ ἠγωνίζοντο ἂν , ἵνα μὴ παραδοθῶ τοῖς Ἰουδαίοις · νυνὶ δὲ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἡ βασιλεία ἡ ἐμή . “ ταῦτα δ᾿ εἰ ἑωράκει ὁ Κέλσος , οὐκ ἂν ἔλεγεν · εἰ δ᾿ ὅπως μὴ σὺ αὐξηθεὶς ἀντ᾿ ἐκείνου βασιλεύῃς , τί ἐπειδή γε ηὐξήθης , οὐ βασιλεύεις , ἀλλ᾿ ὁ τοῦ θεοῦ παῖς οὕτως ἀγεννῶς ἀγείρεις κυπτάζων ὑπὸ φόβου καὶ περιφθειρόμενος ἄνω κάτω ; οὐκ ἔστι δ᾿ ἀγεννὲς τὸ μετ᾿ οἰκονομίας περιϊστάμενον τοὺς κινδύνους μὴ ὁμόσε αὐτοῖς χωρεῖν , οὐ διὰ φόβον θανάτου ἀλλ᾿ ὑπὲρ τοῦ χρησίμως αὐτὸν τῷ βίῳ ἐπιδημοῦντα ἑτέρους ὠφελεῖν , ἕως ἐπιστῇ ὁ ἐπιτήδειος καιρὸς τοῦ τὸν ἀνειληφότα ἀνθρωπίνην φύσιν ἀνθρώπου θάνατον ἀποθανεῖν , ἔχοντά τι χρήσιμον τοῖς ἀνθρώποις · ὅπερ δῆλόν ἐστι τῷ νοήσαντι τὸν Ἰησοῦν ὑπὲρ ἀνθρώπων ἀποθανεῖν · περὶ οὗ κατὰ δύναμιν ἐν τοῖς πρὸ τούτων εἴπομεν .
Lemmas: εἰ δέ Ἡρώδης ἐπιβουλεύω ὁ γεννάω , ἐάν μή πιστεύω ἀληθής οὗτος γίγνομαι ὁ παρά ὁ ξελσυς Ἰουδαῖος , οὐ θαυμαστός . τυφλός γάρ τις εἰμί ὁ πονηρία καί βούλομαι ὡς ἰσχυρός ὁ χρεών νικάω αὐτός . ὅς καί Ἡρώδης πάσχω καί πιστεύω βασιλεύς γεννάω Ἰουδαῖος καί ἀνομολογέομαι ἔχω ὁ πίστις οὗτος συγκατάθεσις , μή ὁράω ὅτι ἤτοι πάντως βασιλεύς εἰμί καί βασιλεύω , ἤ οὐ βασιλεύω καί μάτην ἀναιρέω . βούλομαι οὖν αὐτός ἀποκτείνω , μάχομαι διά ὁ κακία ἔχω κρίσις ὑπό ὁ τυφλός καί πονηρός διάβολος κινέω , ὅς καί ἀρχῆθεν ἐπιβουλεύω ὁ σωτήρ , φαντάζω αὐτός εἰμί τις μέγας καί εἰμί . „ ἄγγελος “ μέν οὖν χρηματίζω ὁ Ἰωσήφ ὁ ἀκολουθία ὁ πρᾶγμα τηρέω , ἐάν μή πιστεύω ξελσυς , ἀναχωρέω μετά ὁ παῖς καί ὁ μήτηρ αὐτός „ εἰς Αἴγυπτος “ ὁ δέ Ἡρώδης „ ἀναιρέω “ πᾶς ὁ „ ἐν Βηθλεέμ “ καί „ ὁ ὅριον αὐτός “ παιδίον , ὡς συναναιρέω ὁ γεννάω Ἰουδαῖος βασιλεύς . οὐγάρ ὁράω ὁ ἀκοίμητος φρουρός δύναμις ὁ ἄξιος φρουρέω καί τηρέω ὁ σωτηρία ὁ ἄνθρωπος , ὅς πρῶτος πᾶς τιμή καί ὑπεροχή πᾶς μέγας εἰμί ὁ Ἰησοῦς , βασιλεύς , οὐ ὡς Ἡρώδης οἴομαι , εἰμί , ἀλλά ὡς πρέπω ὁ θεός δίδωμι βασιλεία ἐπί εὐεργεσία ὁ βασιλεύω ὁ οὐ μέσος καί ἀδιάφορος , ἵνα οὕτως ὀνομάζω , εὐεργεσία εὐεργετέω ὁ ὑποτάσσω ἀλλά νόμος ἀληθής θεός παιδεύω καί ὑπάγω αὐτός · ὅς καί Ἰησοῦς ἐπίσταμαι καί ἀρνέομαι μέν ὁ εἰμί , ὡς ὁ πολύς ἐκδέχομαι , βασιλεύς διδάσκω δέ ὁ ἐξαιρετός ὁ ἑαυτοῦ βασιλεία φημί ὁ · „ εἰ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος οὗτος ὁ βασιλεία ὁ ἐμός , ὁ ὑπηρέτης ὁ ἐμός ἀγωνίζομαι ἄν , ἵνα μή παραδίδωμι ὁ Ἰουδαῖος · νυνί δέ οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος οὗτος ὁ βασιλεία ὁ ἐμός . “ οὗτος δέ εἰ ὁράω ὁ ξελσυς , οὐ ἄν λέγω · εἰ δέ ὅπως μή σύ αὐξάνω ἀντί ἐκεῖνος βασιλεύω , τίς ἐπειδή γε αὐξάνω , οὐ βασιλεύω , ἀλλά ὁ ὁ θεός παῖς οὕτως ἀγεννής ἀγείρω κυπτάζω ὑπό φόβος καί περιφθείρω ἄνω κάτω ; οὐ εἰμί δέ ἀγεννής ὁ μετά οἰκονομία περιίστημι ὁ κίνδυνος μή ὁμόσε αὐτός χωρέω , οὐ διά φόβος θάνατος ἀλλά ὑπέρ ὁ χρήσιμος αὐτός ὁ βίος ἐπιδημέω ἕτερος ὠφελέω , ἕως ἐφίστημι ὁ ἐπιτήδειος καιρός ὁ ὁ ἀναλαμβάνω ἀνθρώπινος φύσις ἄνθρωπος θάνατος ἀποθνῄσκω , ἔχω τις χρήσιμος ὁ ἄνθρωπος · ὅς δῆλος εἰμί ὁ νοέω ὁ Ἰησοῦς ὑπέρ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω · περί ὅς κατά δύναμις ἐν ὁ πρό οὗτος λέγω .