origenes.contra-celsum 4.5
Μετὰ ταῦθ᾿ ὁ γενναιότατος Κέλσος οὐκ οἶδ᾿ ὁπόθεν λαβὼν ἐπαπορεῖ πρὸς ἡμᾶς ὡς λέγοντας ὅτι αὐτὸς κάτεισι πρὸς ἀνθρώπους ὁ θεός · καὶ οἴεται ἀκολουθεῖν τούτῳ τὸ τὴν ἑαυτοῦ ἕδραν αὐτὸν καταλιπεῖν . οὐ γὰρ οἶδε δύναμιν θεοῦ καὶ „ ὅτι πνεῦμα κυρίου πεπλήρωκε τὴν οἰκουμένην , καὶ τὸ συνέχον τὰ πάντα γνῶσιν ἔχει φωνῆς , “ οὐδὲ συνιέναι δύναται τὸ „ οὐχὶ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ἐγὼ πληρῶ ; λέγει κύριος , “ οὐδὲ βλέπει ὅτι κατὰ τὸν Χριστιανῶν λόγον οἱ πάντες „ ἐν αὐτῷ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμὲν , “ ὡς καὶ Παῦλος ἐν τῇ πρὸς Ἀθηναίους δημηγορίᾳ ἐδίδαξε . κἂν ὁ θεὸς τοίνυν τῶν ὅλων τῇ ἑαυτοῦ δυνάμει συγκαταβαίνῃ τῷ Ἰησοῦ εἰς τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον , κἂν ὁ „ ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεὸν “ λόγος . „ θεὸς “ καὶ αὐτὸς ὢν , ἔρχηται πρὸς ἡμᾶς . οὐκ ἔξεδρος γίνεται οὐδὲ καταλείπει τὴν ἑαυτοῦ ἕδραν . ὡς τινὰ μὲν τόπον κενὸν αὐτοῦ εἶναι ἕτερον δὲ πλήρη , οὐ πρότερον αὐτὸν ἔχοντα . ἐπιδημεῖ δὲ δύναμις καὶ θειότης θεοῦ δι᾿ οὗ βούλεται καὶ ἐν ᾧ εὑρίσκει χώραν . οὐκ ἀμείβοντος τόπον οὐδ᾿ ἐκλείποντος χώραν αὐτοῦ κενὴν καὶ ἄλλην πληροῦντος . ἵνα γὰρ καὶ ἐκλείπειν αὐτὸν φῶμεν καὶ ἄλλον τινὰ πληροῦν , οὐ περὶ τόπου τὸ τοιοῦτον ἀποφανούμεθα · ἀλλὰ τὴν μὲν τοῦ φαύλου καὶ κεχυμένου ἐν τῇ κακίᾳ ψυχὴν φήσομεν καταλείπεσθαι ὑπὸ τοῦ θεοῦ , τὴν δὲ τοῦ βουλομένου ζῆν κατ᾿ ἀρετὴν ἢ καὶ προκόπτοντος ἢ καὶ ἤδη ζῶντος κατ᾿ αὐτὴν ἀποφανούμεθα πληροῦσθαι ἢ μετέχειν θείου πνεύματος . οὐ χρεία οὖν εἰς τὴν τοῦ Χριστοῦ κάθοδον ἢ εἰς τὴν πρὸς ἀνθρώπους ἐπιστροφὴν τοῦ θεοῦ καταλείπεσθαι ἕδραν μείζονα καὶ μεταβάλλεσθαι τὰ τῇδε , ὡς ὁ Κέλσος οἴεται , λέγων · εἰ γὰρ ἕν τι τῶν τῇδε τοὐλάχιστον μεταβάλοις , ἀνατραπέντα οἰχήσεταί σοι τὰ πάντα . εἰ δὲ χρὴ λέγειν μεταβάλλειν παρουσίᾳ δυνάμεως θεοῦ καὶ ἐπιδημίᾳ τοῦ λόγου εἰς ἀνθρώπους τινὰ , οὐκ ὀκνήσομεν λέγειν μεταβάλλειν ἐκ φαύλου εἰς ἀστεῖον καὶ ἐξ ἀκολάστου εἰς σώφρονα καὶ ἐκ δεισιδαίμονος εἰς εὐσεβῆ τὸν παραδεξάμενον τὴν τοῦ λόγου τοῦ θεοῦ ἐπιδημίαν εἰς τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν .
Lemmas: μετά οὗτος ὁ γενναῖος ξελσυς οὐ οἶδα ὁπόθεν λαμβάνω ἐπαπορέω πρός ἐγώ ὡς λέγω ὅτι αὐτός κατέρχομαι πρός ἄνθρωπος ὁ θεός · καί οἴομαι ἀκολουθέω οὗτος ὁ ὁ ἑαυτοῦ ἕδρα αὐτός καταλείπω . οὐ γάρ οἶδα δύναμις θεός καί „ ὅτι πνεῦμα κύριος πληρόω ὁ οἰκουμένη , καί ὁ συνέχω ὁ πᾶς γνῶσις ἔχω φωνή , “ οὐδέ συνίημι δύναμαι ὁ „ οὐ ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ ἐγώ πληρόω ; λέγω κύριος , “ οὐδέ βλέπω ὅτι κατά ὁ Χριστιανός λόγος ὁ πᾶς „ ἐν αὐτός ζάω καί κινέω καί εἰμί , “ ὡς καί Παῦλος ἐν ὁ πρός Ἀθηναῖος δημηγορία διδάσκω . ἐάν ὁ θεός τοίνυν ὁ ὅλος ὁ ἑαυτοῦ δύναμις συγκαταβαίνω ὁ Ἰησοῦς εἰς ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος , ἐάν ὁ „ ἐν ἀρχή πρός ὁ θεός “ λόγος . „ θεός “ καί αὐτός εἰμί , ἔρχομαι πρός ἐγώ . οὐ ἔξεδρος γίγνομαι οὐδέ καταλείπω ὁ ἑαυτοῦ ἕδρα . ὡς τις μέν τόπος κενός αὐτός εἰμί ἕτερος δέ πλήρης , οὐ πρότερος αὐτός ἔχω . ἐπιδημέω δέ δύναμις καί θειότης θεός διά ὅς βούλομαι καί ἐν ὅς εὑρίσκω χώρα . οὐ ἀμείβω τόπος οὐδέ ἐκλείπω χώρα αὐτός κενός καί ἄλλος πληρόω . ἵνα γάρ καί ἐκλείπω αὐτός φημί καί ἄλλος τις πληρόω , οὐ περί τόπος ὁ τοιοῦτος ἀποφαίνω · ἀλλά ὁ μέν ὁ φαῦλος καί χέω ἐν ὁ κακία ψυχή φημί καταλείπω ὑπό ὁ θεός , ὁ δέ ὁ βούλομαι ζάω κατά ἀρετή ἤ καί προκόπτω ἤ καί ἤδη ζάω κατά αὐτός ἀποφαίνω πληρόω ἤ μετέχω θεῖος πνεῦμα . οὐ χρεία οὖν εἰς ὁ ὁ Χριστός κάθοδος ἤ εἰς ὁ πρός ἄνθρωπος ἐπιστροφή ὁ θεός καταλείπω ἕδρα μέγας καί μεταβάλλω ὁ τῇδε , ὡς ὁ ξελσυς οἴομαι , λέγω · εἰ γάρ εἷς τις ὁ τῇδε ἐλαχύς μεταβάλλω , ἀνατρέπω οἴχομαι σύ ὁ πᾶς . εἰ δέ χρή λέγω μεταβάλλω παρουσία δύναμις θεός καί ἐπιδημία ὁ λόγος εἰς ἄνθρωπος τις , οὐ ὀκνέω λέγω μεταβάλλω ἐκ φαῦλος εἰς ἀστεῖος καί ἐκ ἀκόλαστος εἰς σώφρων καί ἐκ δεισιδαίμων εἰς εὐσεβής ὁ παραδέχομαι ὁ ὁ λόγος ὁ θεός ἐπιδημία εἰς ὁ ἑαυτοῦ ψυχή .