origenes.contra-celsum 6.79
Διὸ καὶ χρεία οὐκ ἦν πολλὰ γενέσθαι πανταχοῦ σώματα καὶ πολλὰ ἀνάλογον τῷ Ἰησοῦ πνεύματα , ἵν᾿ ἡ πᾶσα τῶν ἀνθρώπων οἰκουμένη φωτισθῇ τῷ λόγῳ τοῦ θεοῦ . ἤρκει γὰρ ὁ εἷς λόγος , ὡς „ δικαιοσύνης ἥλιος “ ἀνατείλας , ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας ἐκπέμψαι τὰς ἐπὶ τὴν ψυχὴν τῶν βουλομένων αὐτὸν παραδέξασθαι φθανούσας αὐγάς . εἰ δὲ καὶ πολλά τις ποθεῖ σώματα πεπληρωμένα θείου πνεύματος ἰδεῖν , ἀνάλογον ἐκείνῳ τῷ ἑνὶ Χριστῷ διακονούμενα τῇ πανταχοῦ τῶν ἀνθρώπων σωτηρίᾳ , κατανοείτω τοὺς πανταχοῦ ὑγιῶς καὶ μετὰ βίου ὀρθοῦ διδάσκοντας τὸν Ἰησοῦ λόγον , Χριστοὺς καὶ αὐτοὺς ὑπὸ τῶν θείων γραφῶν καλουμένους ἐν τῷ „ μὴ ἅπτεσθε τῶν Χριστῶν μου , καὶ ἐν τοῖς προφήταις μου μὴ πονηρεύεσθε . “ καὶ γὰρ ὥσπερ ἠκούσαμεν „ ὅτι ἀντίχριστος ἔρχεται , “ καὶ οὐδὲν ἧττον μεμαθήκαμεν ὅτι „ ἀντίχριστοι πολλοί “ εἰσιν ἐν τῷ κόσμῳ · τὸν αὐτὸν τρόπον ὅτι Χριστὸς ἐπιδεδήμηκε γνόντες θεωροῦμεν ὅτι δι᾿ αὐτὸν πολλοὶ Χριστοὶ γεγόνασιν ἐν τῷ κόσμῳ , οἵτινες ἀνάλογον ἐκείνῳ ἠγάπησαν „ δικαιοσύνην καὶ “ ἐμίσησαν „ ἀδικίαν · καὶ διὰ τοῦτο ἔχρισε “ καὶ αὐτοὺς „ ὁ θεὸς , ὁ θεὸς “ τοῦ Χριστοῦ , „ ἐλαίῳ ἀγαλλιάσεως . “ ἀλλ᾿ ἐκεῖνος μὲν οὖν ὑπὲρ „ τοὺς μετόχους “ αὐτοῦ ἀγαπήσας „ δικαιοσύνην καὶ “ μισήσας „ ἀνομίαν “ καὶ τὴν ἀπαρχὴν εἴληφε τοῦ χρίσματος καὶ , εἰ χρὴ οὕτως ὀνομάσαι , ὅλον τὸ χρῖσμα τοῦ τῆς „ ἀγαλλιάσεως “ ἐλαίου · οἱ δὲ μέτοχοι αὐτοῦ , ἕκαστος ὡς κεχώρηκε , μετέσχον καὶ τοῦ χρίσματος αὐτοῦ . διόπερ , ἐπεὶ Χριστὸς „ κεφαλή “ ἐστι „ τῆς ἐκκλησίας , “ ὡς εἶναι ἓν σῶμα Χριστὸν καὶ τὴν ἐκκλησίαν , τὸ „ μύρον ἐπὶ κεφαλῆς “ καταβέβηκεν „ ἐπὶ τὸν πώγωνα , “ τὰ σύμβολα τοῦ τελείου ἀνδρὸς „ Ἀαρὼν , “ καὶ ἔφθασε „ καταβαῖνον “ τοῦτο τὸ „ μύρον “ „ ἐπὶ τὴν ὤαν τοῦ ἐνδύματος αὐτοῦ . “ καὶ ταῦτα δέ μοι λέλεκται πρὸς τὸν ἄσεμνον τοῦ Κέλσου λόγον εἰπόντος · δέον πολλὰ ὁμοίως διαφυσῆσαι σώματα καὶ κατὰ πᾶσαν ἀποστεῖλαι τὴν οἰκουμένην . ὁ μὲν οὖν κωμῳδὸς γελωτοποιῶν τὸν Δία κοιμώμενον πεποίηκέ τε καὶ διϋπνιζόμενον καὶ πέμποντα πρὸς τοὺςἝλληνας τὸν Ἑρμῆν · ὁ δὲ λόγος , ἄϋπνον ἐπιστάμενος φύσιν τὴν τοῦ θεοῦ , διδασκέτω ἡμᾶς ὅτι κατὰ καιροὺς οἰκονομεῖ τὰ τοῦ κόσμου πράγματα ὁ θεὸς , ὡς ἀπαιτεῖ τὸ εὔλογον . οὐ θαυμαστὸν δὲ εἰ διὰ τὸ μεγάλας εἶναι καὶ δυσδιηγήτους τὰς κρίσεις τοῦ θεοῦ αἱ „ ἀπαίδευτοι “ πλανῶνται „ ψυχαὶ , “ καὶ Κέλσος σὺν αὐταῖς . οὐδὲν οὖν καταγέλαστόν ἐστιν ἐν τῷ Ἰουδαίοις , παρ᾿ οἷς γεγόνασιν οἱ προφῆται , πεπέμφθαι τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ · ἵν᾿ ἐκεῖθεν ἀρξάμενος σωματικῶς δυνάμει καὶ πνεύματι ἀνατείλῃ τῇ μηκέτι βουλομένῃ ἐρήμῳ θεοῦ τυγχάνειν οἰκουμένῃ ψυχῶν .
Lemmas: διό καί χρεία οὐ εἰμί πολύς γίγνομαι πανταχοῦ σῶμα καί πολύς ἀνάλογος ὁ Ἰησοῦς πνεῦμα , ἵνα ὁ πᾶς ὁ ἄνθρωπος οἰκουμένη φωτίζω ὁ λόγος ὁ θεός . ἀρκέω γάρ ὁ εἷς λόγος , ὡς „ δικαιοσύνη ἥλιος “ ἀνατέλλω , ἀπό ὁ Ἰουδαία ἐκπέμπω ὁ ἐπί ὁ ψυχή ὁ βούλομαι αὐτός παραδέχομαι φθάνω αὐγή . εἰ δέ καί πολύς τις ποθέω σῶμα πληρόω θεῖος πνεῦμα ὁράω , ἀνάλογος ἐκεῖνος ὁ εἷς Χριστός διακονέω ὁ πανταχοῦ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία , κατανοέω ὁ πανταχοῦ ὑγιής καί μετά βίος ὀρθός διδάσκω ὁ Ἰησοῦς λόγος , Χριστός καί αὐτός ὑπό ὁ θεῖος γραφή καλέω ἐν ὁ „ μή ἅπτω ὁ Χριστός ἐγώ , καί ἐν ὁ προφήτης ἐγώ μή πονηρεύομαι . “ καί γάρ ὥσπερ ἀκούω „ ὅτι ἀντίχριστος ἔρχομαι , “ καί οὐδείς ἥσσων μανθάνω ὅτι „ ἀντίχριστος πολύς “ εἰμί ἐν ὁ κόσμος · ὁ αὐτός τρόπος ὅτι Χριστός ἐπιδημέω γιγνώσκω θεωρέω ὅτι διά αὐτός πολύς Χριστός γίγνομαι ἐν ὁ κόσμος , ὅστις ἀνάλογος ἐκεῖνος ἀγαπάω „ δικαιοσύνη καί “ μισέω „ ἀδικία · καί διά οὗτος χρίω “ καί αὐτός „ ὁ θεός , ὁ θεός “ ὁ Χριστός , „ ἔλαιον ἀγαλλίασις . “ ἀλλά ἐκεῖνος μέν οὖν ὑπέρ „ ὁ μέτοχος “ αὐτός ἀγαπάω „ δικαιοσύνη καί “ μισέω „ ἀνομία “ καί ὁ ἀπαρχή λαμβάνω ὁ χρῖσμα καί , εἰ χρή οὕτως ὀνομάζω , ὅλος ὁ χρῖσμα ὁ ὁ „ ἀγαλλίασις “ ἔλαιον · ὁ δέ μέτοχος αὐτός , ἕκαστος ὡς χωρέω , μετέχω καί ὁ χρῖσμα αὐτός . διόπερ , ἐπεί Χριστός „ κεφαλή “ εἰμί „ ὁ ἐκκλησία , “ ὡς εἰμί εἷς σῶμα Χριστός καί ὁ ἐκκλησία , ὁ „ μύρον ἐπί κεφαλή “ καταβαίνω „ ἐπί ὁ πώγων , “ ὁ σύμβολον ὁ τέλειος ἀνήρ „ Ἀαρών , “ καί φθάνω „ καταβαίνω “ οὗτος ὁ „ μύρον “ „ ἐπί ὁ ἀάω ὁ ἔνδυμα αὐτός . “ καί οὗτος δέ ἐγώ λέγω πρός ὁ ἄσεμνος ὁ ξελσυς λόγος λέγω · δέω πολύς ὅμοιος διαφυσάω σῶμα καί κατά πᾶς ἀποστέλλω ὁ οἰκουμένη . ὁ μέν οὖν κωμῳδός γελωτοποιέω ὁ Ζεύς κοιμάω ποιέω τε καί διυπνίζω καί πέμπω πρός τοὺςἝλληνας ὁ Ἑρμῆς · ὁ δέ λόγος , ἄυπνος ἐπίσταμαι φύσις ὁ ὁ θεός , διδάσκω ἐγώ ὅτι κατά καιρός οἰκονομέω ὁ ὁ κόσμος πρᾶγμα ὁ θεός , ὡς ἀπαιτέω ὁ εὔλογος . οὐ θαυμαστός δέ εἰ διά ὁ μέγας εἰμί καί δυσδιήγητος ὁ κρίσις ὁ θεός ὁ „ ἀπαίδευτος “ πλανάω „ ψυχή , “ καί ξελσυς σύν αὐτός . οὐδείς οὖν καταγέλαστος εἰμί ἐν ὁ Ἰουδαῖος , παρά ὅς γίγνομαι ὁ προφήτης , πέμπω ὁ υἱός ὁ θεός · ἵνα ἐκεῖθεν ἄρχω σωματικός δύναμις καί πνεῦμα ἀνατέλλω ὁ μηκέτι βούλομαι ἐρῆμος θεός τυγχάνω οἰκέω ψυχή .