origenes.contra-celsum 4.28
Ἐπεὶ δὲ πεποίηκεν οὓς ἡγεῖται σκώληκας Χριστιανοὺς λέγοντας ὅτι τὴν οὐράνιον φορὰν ἀπολιπὼν ὁ θεὸς καὶ τὴν τοσαύτην γῆν παριδὼν ἡμῖν μόνοις πολιτεύεται καὶ πρὸς ἡμᾶς ἐπικηρυκεύεται καὶ πέμπων οὐ διαλείπει καὶ ζητῶν . ὅπως ἀεὶ συνῶμεν αὐτῷ , λεκτέον ὅτι τὰ μὴ λεγόμενα πρὸς ἡμῶν περιτίθησιν ἡμῖν , τοῖς καὶ ἀναγινώσκουσι καὶ γινώσκουσιν ὅτι ἀγαπᾷ πάντα τὰ ὄντα ὁ θεὸς καὶ οὐδὲν βδελύσσεται ὧν ἐποίησεν · οὐδὲ γὰρ ἂν μισῶν τι κατεσκεύασεν . ἀνέγνωμεν δὲ καὶ τό · „ φείδῃ δὲ πάντων , ὅτι σά ἐστι πάντα . φιλόψυχε . τὸ γὰρ ἄφθαρτόν ( σου ) πνεῦμά ἐστιν ἐν πᾶσι · διὸ καὶ τοὺς παραπίπτοντας κατ᾿ ὀλίγον ἐλέγχεις . καὶ ἐν οἷς ἁμαρτάνουσιν ὑπομιμνήσκων νουθετεῖς . “ πῶς δὲ δυνάμεθα λέγειν τὴν οὐράνιον φορὰν καὶ τὸν πάντα κόσμον ἀπολιπόντα τὸν θεὸν καὶ τὴν τοσαύτην γῆν παριδόντα ἡμῖν μόνοις ἐμπολιτεύεσθαι ; οἵτινες ἐν ταῖς εὐχαῖς εὕρομεν δεῖν τι λέγειν φρονοῦντας ὅτι „ τοῦ ἐλέους κυρίου πλήρης ἡ γῆ , “ καὶ „ ἔλεος κυρίου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα , “ καὶ ὅτι ἀγαθὸς ὢν ὁ θεὸς „ ἀνατέλλει “ „ τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους , “ καὶ ἡμᾶς , ἵνα γενώμεθα αὐτοῦ υἱοὶ , ἐπὶ τὰ παραπλήσια προτρέπων καὶ διδάσκων εἰς πάντας ἡμᾶς ἀνθρώπους κατὰ τὸ δυνατὸν ἐκτείνειν τὰς εὐποιΐας , καὶ γὰρ αὐτὸς εἴρηται „ σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων , μάλιστα πιστῶν , “ καὶ ὁ Χριστὸς αὐτοῦ „ ἱλασμὸς “ εἶναι „ περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν , οὐ περὶ τῶν ἡμετέρων δὲ μόνων ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου , “ καὶ τάχα μὲν οὐ ταῦτα . ὅσα ἀνέγραψεν ὁ Κέλσος , ἄλλα δέ τινα ἰδιωτικὰ εἴποιεν ἂν Ἰουδαίων τινὲς , ἀλλ᾿ οὔτι γε καὶ Χριστιανοὶ , οἱ διδαχθέντες ὅτι „ συνίστησι τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην εἰς ἡμᾶς ὁ θεὸς , ὅτι ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε . “ καίτοι γε „ μόγις τις ὑπὲρ τοῦ δικαίου ἀποθανεῖται · ὑπὲρ γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ τάχα τις καὶ τολμᾷ ἀποθανεῖν . “ νυνὶ δὲ ὑπὲρ τῶν πανταχοῦ ἁμαρτωλῶν . ἵνα καταλίπωσι τὴν ἁμαρτίαν καὶ πιστεύσωσι τῷ θεῷ ἑαυτοὺς , ἐπιδεδημηκέναι κεκήρυκται ὁ Ἰησοῦς , πατρίῳ τινὶ τοῖς λόγοις τούτοις συνηθείᾳ καὶ Χριστὸς εἶναι λεγόμενος τοῦ θεοῦ .
Lemmas: ἐπεί δέ ποιέω ὅς ἡγέομαι σκώληξ Χριστιανός λέγω ὅτι ὁ οὐράνιος φορά ἀπολείπω ὁ θεός καί ὁ τοσοῦτος γῆ παροράω ἐγώ μόνος πολιτεύω καί πρός ἐγώ ἐπικηρυκεύομαι καί πέμπω οὐ διαλείπω καί ζητέω . ὅπως ἀεί σύνειμι αὐτός , λεκτέος ὅτι ὁ μή λέγω πρός ἐγώ περιτίθημι ἐγώ , ὁ καί ἀναγιγνώσκω καί γιγνώσκω ὅτι ἀγαπάω πᾶς ὁ εἰμί ὁ θεός καί οὐδείς βδελύσσομαι ὅς ποιέω · οὐδέ γάρ ἄν μισέω τις κατασκευάζω . ἀναγιγνώσκω δέ καί ὁ · „ φείδομαι δέ πᾶς , ὅτι σός εἰμί πᾶς . φιλόψυχος . ὁ γάρ ἄφθαρτος ( σύ ) πνεῦμα εἰμί ἐν πᾶς · διό καί ὁ παραπίπτω κατά ὀλίγος ἐλέγχω . καί ἐν ὅς ἁμαρτάνω ὑπομιμνῄσκω νουθετέω . “ πῶς δέ δύναμαι λέγω ὁ οὐράνιος φορά καί ὁ πᾶς κόσμος ἀπολείπω ὁ θεός καί ὁ τοσοῦτος γῆ παροράω ἐγώ μόνος ἐμπολιτεύω ; ὅστις ἐν ὁ εὐχή εὑρίσκω δέω τις λέγω φρονέω ὅτι „ ὁ ἔλεος κύριος πλήρης ὁ γῆ , “ καί „ ἔλεος κύριος ἐπί πᾶς σάρξ , “ καί ὅτι ἀγαθός εἰμί ὁ θεός „ ἀνατέλλω “ „ ὁ ἥλιος αὐτός ἐπί πονηρός καί ἀγαθός καί βρέχω ἐπί δίκαιος καί ἄδικος , “ καί ἐγώ , ἵνα γίγνομαι αὐτός υἱός , ἐπί ὁ παραπλήσιος προτρέπω καί διδάσκω εἰς πᾶς ἐγώ ἄνθρωπος κατά ὁ δυνατός ἐκτείνω ὁ εὐποιία , καί γάρ αὐτός λέγω „ σωτήρ πᾶς ἄνθρωπος , μάλα πιστός , “ καί ὁ Χριστός αὐτός „ ἱλασμός “ εἰμί „ περί ὁ ἁμαρτία ἐγώ , οὐ περί ὁ ἡμέτερος δέ μόνος ἀλλά καί περί ὅλος ὁ κόσμος , “ καί τάχα μέν οὐ οὗτος . ὅσος ἀναγράφω ὁ ξελσυς , ἄλλος δέ τις ἰδιωτικός λέγω ἄν Ἰουδαῖος τις , ἀλλά οὔτι γε καί Χριστιανός , ὁ διδάσκω ὅτι „ συνίστημι ὁ ἑαυτοῦ ἀγάπη εἰς ἐγώ ὁ θεός , ὅτι ἔτι ἁμαρτωλός εἰμί ἐγώ Χριστός ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω . “ καίτοι γε „ μόγις τις ὑπέρ ὁ δίκαιος ἀποθνῄσκω · ὑπέρ γάρ ὁ ἀγαθός τάχα τις καί τολμάω ἀποθνῄσκω . “ νυνί δέ ὑπέρ ὁ πανταχοῦ ἁμαρτωλός . ἵνα καταλείπω ὁ ἁμαρτία καί πιστεύω ὁ θεός ἑαυτοῦ , ἐπιδημέω κηρύσσω ὁ Ἰησοῦς , πάτριος τις ὁ λόγος οὗτος συνήθεια καί Χριστός εἰμί λέγω ὁ θεός .