origenes.contra-celsum 1.32
Ἀλλὰ γὰρ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν τοῦ Ἰουδαίου προσωποποιΐαν , ἐν ᾗ ἀναγέγραπται ἡ τοῦ Ἰησοῦ μήτηρ ὡς ἐξωσθεῖσα ὑπὸ τοῦ μνηστευσαμένου αὐτὴν τέκτονος , ἐλεγχθεῖσα ἐπὶ μοιχείᾳ καὶ τίκτουσα ἀπό τινος στρατιώτου Πανθήρα τοὔνομα · καὶ ἴδωμεν εἰ μὴ τυφλῶς οἱ μυθοποιήσαντες τὴν μοιχείαν τῆς παρθένου καὶ τοῦ Πανθήρα καὶ τὸν τέκτονα ἐξωσάμενον αὐτὴν ταῦτα πάντα ἀνέπλασαν ἐπὶ καθαιρέσει τῆς παραδόξου ἀπὸ ἁγίου πνεύματος συλλήψεως · ἐδύναντο γὰρ ἄλλως ψευδοποιῆσαι διὰ τὸ σφόδρα παράδοξον τὴν ἱστορίαν καὶ μὴ ὡσπερεὶ ἀκουσίως συγκαταθέσθαι ὅτι οὐκ ἀπὸ συνήθων ἀνθρώποις γάμων ὁ Ἰησοῦς ἐγεννήθη . καὶ ἀκόλουθόν γε ἦν τοὺς μὴ συγκαταθεμένους τῇ παραδόξῳ γενέσει τοῦ Ἰησοῦ πλάσαι τι ψεῦδος · τὸ δὲ μὴ πιθανῶς αὐτοὺς τοῦτο ποιῆσαι ἀλλὰ μετὰ τοῦ τηρῆσαι ὅτι οὐκ ἀπὸ τοῦ Ἰωσὴφ παρθένος συνέλαβε τὸν Ἰησοῦν , τοῖς ἀκούειν καὶ ἐλέγχειν ἀναπλάσματα δυναμένοις ἐναργὲς ἦν ψεῦδος . ἆρα γὰρ εὔλογον τὸν τοσαῦτα ὑπὲρ τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων τολμήσαντα , ἵνα τὸ ὅσον ἐπ᾿ αὐτῷ πάντες Ἕλληνες καὶ βάρβαροι κρίσιν θείαν προσδοκήσαντες ἀποστῶσι μὲν τῆς κακίας πάντα δὲ πράττωσιν ἀρεσκόντως τῷ τῶν ὅλων δημιουργῷ , παράδοξον μὲν μὴ ἐσχηκέναι γένεσιν πασῶν δὲ γενέσεων παρανομωτάτην καὶ αἰσχίστην ; ἐρῶ δὲ ὡς πρὸς Ἕλληνας καὶ μάλιστα Κέλσον , εἴτε φρονοῦντα εἴτε μὴ , πλὴν παρατιθέμενον τὰ Πλάτωνος · ἆρα ὁ καταπέμπων ψυχὰς εἰς ἀνθρώπων σώματα τὸν τοσαῦτα τολμήσοντα καὶ τοσούτους διδάξοντα καὶ ἀπὸ τῆς χύσεως τῆς κατὰ τὴν κακίαν μεταστήσοντα πολλοὺς ἀνθρώπων ἐπὶ τὴν πασῶν αἰσχροτέραν γένεσιν ὤθει , μηδὲ διὰ γάμων γνησίων αὐτὸν εἰσαγαγὼν εἰς τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον ; ἢ εὐλογώτερον ἑκάστην ψυχὴν κατά τινας ἀποῤῥήτους λόγους ( λέγω δὲ ταῦτα νῦν κατὰ Πυθαγόραν καὶ Πλάτωνα καὶ Ἐμπεδοκλέα , οὓς πολλάκις ὠνόμασεν ὁ Κέλσος , ) εἰσκρινομένην σώματι κατ᾿ ἀξίαν εἰσκρίνεσθαι καὶ κατὰ τὰ πρότερα ἤθη ; εἰκὸς οὖν καὶ ταύτην τὴν ψυχὴν , πολλῶν ( ἵνα μὴ συναρπάζειν δοκῶ , λέγων πάντων ) ἀνθρώπων ὠφελιμωτέραν τῷ βίῳ τῶν ἀνθρώπων ἐπιδημοῦσαν , δεδεῆσθαι σώματος , οὐ μόνον ὡς ἐν ἀνθρωπίνοις σώμασι διαφέροντος ἀλλὰ καὶ τοῦ πάντων κρείττονος .
Lemmas: ἀλλά γάρ ἐπανέρχομαι εἰς ὁ ὁ Ἰουδαῖος προσωποποιία , ἐν ὅς ἀναγράφω ὁ ὁ Ἰησοῦς μήτηρ ὡς ἐξωθέω ὑπό ὁ μνηστεύω αὐτός τέκτων , ἐλέγχω ἐπί μοιχεία καί τίκτω ἀπό τις στρατιώτης Πανθήρα ὄνομα · καί ὁράω εἰ μή τυφλός ὁ μυθοποιέω ὁ μοιχεία ὁ παρθένος καί ὁ Πανθήρα καί ὁ τέκτων ἐξωθέω αὐτός οὗτος πᾶς ἀναπλάσσω ἐπί καθαίρεσις ὁ παράδοξος ἀπό ἅγιος πνεῦμα σύλληψις · δύναμαι γάρ ἄλλος ψευδοποιέω διά ὁ σφόδρα παράδοξος ὁ ἱστορία καί μή ὡσπερεί ἀκούσιος συγκατατίθημι ὅτι οὐ ἀπό συνήθης ἄνθρωπος γάμος ὁ Ἰησοῦς γεννάω . καί ἀκόλουθος γε εἰμί ὁ μή συγκατατίθημι ὁ παράδοξος γένεσις ὁ Ἰησοῦς πλάσσω τις ψεῦδος · ὁ δέ μή πιθανός αὐτός οὗτος ποιέω ἀλλά μετά ὁ τηρέω ὅτι οὐ ἀπό ὁ Ἰωσήφ παρθένος συλλαμβάνω ὁ Ἰησοῦς , ὁ ἀκούω καί ἐλέγχω ἀνάπλασμα δύναμαι ἐναργής εἰμί ψεῦδος . ἆρα γάρ εὔλογος ὁ τοσοῦτος ὑπέρ ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος τολμάω , ἵνα ὁ ὅσος ἐπί αὐτός πᾶς Ἕλλην καί βάρβαρος κρίσις θεῖος προσδοκάω ἀφίστημι μέν ὁ κακία πᾶς δέ πράσσω ἀρεσκόντως ὁ ὁ ὅλος δημιουργός , παράδοξος μέν μή ἔχω γένεσις πᾶς δέ γένεσις παράνομος καί αἰσχρός ; λέγω δέ ὡς πρός Ἕλλην καί μάλα ξελσυς , εἴτε φρονέω εἴτε μή , πλήν παρατίθημι ὁ Πλάτων · ἆρα ὁ καταπέμπω ψυχή εἰς ἄνθρωπος σῶμα ὁ τοσοῦτος τολμάω καί τοσοῦτος διδάσκω καί ἀπό ὁ χύσις ὁ κατά ὁ κακία μεθίστημι πολύς ἄνθρωπος ἐπί ὁ πᾶς αἰσχρός γένεσις ὠθέω , μηδέ διά γάμος γνήσιος αὐτός εἰσάγω εἰς ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος ; ἤ εὔλογος ἕκαστος ψυχή κατά τις ἀπόρρητος λόγος ( λέγω δέ οὗτος νῦν κατά Πυθαγόρας καί Πλάτων καί Ἐμπεδοκλῆς , ὅς πολλάκις ὀνομάζω ὁ ξελσυς , ) εἰσκρίνω σῶμα κατά ἀξία εἰσκρίνω καί κατά ὁ πρότερος ἦθος ; ἔοικα οὖν καί οὗτος ὁ ψυχή , πολύς ( ἵνα μή συναρπάζω δοκέω , λέγω πᾶς ) ἄνθρωπος ὠφέλιμος ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος ἐπιδημέω , δέω σῶμα , οὐ μόνος ὡς ἐν ἀνθρώπινος σῶμα διαφέρω ἀλλά καί ὁ πᾶς κρατύς .