origenes.contra-celsum 4.36
Μετὰ ταῦτα ὁ Κέλσος ἐκτιθέμενος τὰ ἀπὸ τῆς ἔξω τοῦ θείου λόγου ἱστορίας , τὰ περὶ τῶν ἐπιδικασαμένων ἀνθρώπων τῆς ἀρχαιότητος , οἷον Ἀθηναίων καὶ Αἰγυπτίων καὶ Ἀρκάδων καὶ Φρυγῶν , καὶ γηγενεῖς τινας παρὰ σφίσιν γεγονέναι λεγόντων καὶ τεκμήρια τούτων παρεχομένων ἑκάστων , φησὶν ὡς ἄρα Ἰουδαῖοι ἐν γωνίᾳ που τῆς Παλαιστίνης συγκύψαντες , παντελῶς ἀπαίδευτοι καὶ οὐ προακηκοότες πάλαι ταῦτα Ἡσιόδῳ καὶ ἄλλοις μυρίοις ἀνδράσιν ἐνθέοις ὑμνημένα , συνέθεσαν ἀπιθανώτατα καὶ ἀμουσότατα , ἄνθρωπόν τινα ὑπὸ χειρῶν θεοῦ πλασσόμενόν τε καὶ ἐμφυσώμενον καὶ γύναιον ἐκ τῆς πλευρᾶς καὶ παραγγέλματα τοῦ θεοῦ καὶ ὄφιν τούτοις ἀντιπράσσοντα καὶ περιγινόμενον τῶν θεοῦ προσταγμάτων τὸν ὄφιν , μῦθόν τινα ὡς γραυσὶ διηγούμενοι καὶ ποιοῦντες ἀνοσιώτατα τὸν θεὸν , εὐθὺς ἀπ᾿ ἀρχῆς ἀσθενοῦντα καὶ μηδ᾿ ἕν᾿ ἄνθρωπον , ὃν αὐτὸς ἔπλασε , πεῖσαι δυνάμενον . διὰ τούτων δὴ ὁ πολυΐστωρ καὶ πολυμαθὴς καὶ Ἰουδαίοις καὶ Χριστιανοῖς ἀμαθίαν ἐγκαλῶν καὶ ἀπαιδευσίαν Κέλσος σαφῶς παρίστησι , τίνα τρόπον ἀκριβῶς ᾔδει τοὺς ἑκάστου συγγραφέως χρόνους , Ἕλληνος καὶ βαρβάρου · ὅς γε οἴεται Ἡσίοδον καὶ ἄλλους μυρίους . οὓς ὀνομάζει ἄνδρας ἐνθέους . πρεσβυτέρους εἶναι Μωϋσέως καὶ τῶν τούτου γραμμάτων . Μωϋσέως , τοῦ ἀποδεικνυμένου πολλῷ τῶν Ἰλιακῶν πρεσβυτέρου . οὐκ Ἰουδαῖοι οὖν συνέθεσαν ἀπιθανώτατα καὶ ἀμουσότατα τὰ περὶ τὸν γηγενῆ ἄνθρωπον , ἀλλ᾿ οἱ κατὰ Κέλσον ἄνδρες ἔνθεοι , Ἡσίοδος καὶ οἱ ἄλλοι αὐτοῦ μυρίοι , τοὺς πολλῷ πρεσβυτέρους καὶ σεμνοτάτους ἐν τῇ Παλαιστίνῃ λόγους μήτε μαθόντες μήτ᾿ ἀκηκοότες . τοιαύτας ἔγραψαν ἱστορίας περὶ τῶν ἀρχαίων . ὁποίας καὶ θεογονίας . γένεσιν τὸ ὅσον ἐφ᾿ ἑαυτοῖς περιτιθέντες θεοῖς . καὶ ἄλλα μυρία . εὐλόγως ( οὖν ) ἐκβάλλει τῆς ἑαυτοῦ πολιτείας Πλάτων ὡς ἐπιτρίβοντας τοὺς νέους τὸν Ὅμηρον καὶ τοὺς τοιαῦτα γράφοντας ποιήματα . ἀλλὰ Πλάτων μὲν δῆλός ἐστι μὴ φρονήσας ἐνθέους γεγονέναι ἄνδρας τοὺς τοιαῦτα ποιήματα καταλελοιπότας · ὁ δὲ κρίνειν μᾶλλον Πλάτωνος δυνάμενος , ὁ Ἐπικούρειος Κέλσος . εἴ γε οὗτός ἐστι καὶ ὁ κατὰ Χριστιανῶν ἄλλα δύο βιβλία συντάξας , τάχα ἡμῖν φιλονεικῶν οὓς μὴ ἐφρόνει ἐνθέους ἐνθέους ὠνόμασεν .
Lemmas: μετά οὗτος ὁ ξελσυς ἐκτίθημι ὁ ἀπό ὁ ἔξω ὁ θεῖος λόγος ἱστορία , ὁ περί ὁ ἐπιδικάζω ἄνθρωπος ὁ ἀρχαιότης , οἷος Ἀθηναῖος καί Αἰγύπτιος καί Ἀρκάς καί Φρύξ , καί γηγενής τις παρά σφεῖς γίγνομαι λέγω καί τεκμήριον οὗτος παρέχω ἕκαστος , φημί ὡς ἄρα Ἰουδαῖος ἐν γωνία που ὁ Παλαιστίνη συγκύπτω , παντελής ἀπαίδευτος καί οὐ προακούω πάλαι οὗτος Ἡσίοδος καί ἄλλος μυρίος ἀνήρ ἔνθεος ὑμνέω , συντίθημι ἀπίθανος καί ἄμουσος , ἄνθρωπος τις ὑπό χείρ θεός πλάσσω τε καί ἐμφυσάω καί γύναιον ἐκ ὁ πλευρά καί παράγγελμα ὁ θεός καί ὄφις οὗτος ἀντιπράσσω καί περιγίγνομαι ὁ θεός πρόσταγμα ὁ ὄφις , μῦθος τις ὡς γραῦς διηγέομαι καί ποιέω ἀνόσιος ὁ θεός , εὐθύς ἀπό ἀρχή ἀσθενέω καί μηδέ εἷς ἄνθρωπος , ὅς αὐτός πλάσσω , πείθω δύναμαι . διά οὗτος δή ὁ πολυίστωρ καί πολυμαθής καί Ἰουδαῖος καί Χριστιανός ἀμαθία ἐγκαλέω καί ἀπαιδευσία ξελσυς σαφής παρίστημι , τίς τρόπος ἀκριβής οἶδα ὁ ἕκαστος συγγραφεύς χρόνος , Ἕλλην καί βάρβαρος · ὅς γε οἴομαι Ἡσίοδος καί ἄλλος μυρίος . ὅς ὀνομάζω ἀνήρ ἔνθεος . πρέσβυς εἰμί Μωϋσῆς καί ὁ οὗτος γράμμα . Μωϋσῆς , ὁ ἀποδείκνυμι πολύς ὁ Ἰλιακός πρέσβυς . οὐ Ἰουδαῖος οὖν συντίθημι ἀπίθανος καί ἄμουσος ὁ περί ὁ γηγενής ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ κατά ξελσυς ἀνήρ ἔνθεος , Ἡσίοδος καί ὁ ἄλλος αὐτός μυρίος , ὁ πολύς πρέσβυς καί σεμνός ἐν ὁ Παλαιστίνη λόγος μήτε μανθάνω μήτε ἀκούω . τοιοῦτος γράφω ἱστορία περί ὁ ἀρχαῖος . ὁποῖος καί θεογονία . γένεσις ὁ ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ περιτίθημι θεός . καί ἄλλος μυρίος . εὔλογος ( οὖν ) ἐκβάλλω ὁ ἑαυτοῦ πολιτεία Πλάτων ὡς ἐπιτρίβω ὁ νέος ὁ Ὅμηρος καί ὁ τοιοῦτος γράφω ποίημα . ἀλλά Πλάτων μέν δῆλος εἰμί μή φρονέω ἔνθεος γίγνομαι ἀνήρ ὁ τοιοῦτος ποίημα καταλείπω · ὁ δέ κρίνω μάλα Πλάτων δύναμαι , ὁ Ἐπικούρειος ξελσυς . εἰ γε οὗτος εἰμί καί ὁ κατά Χριστιανός ἄλλος δύο βιβλίον συντάσσω , τάχα ἐγώ φιλονεικέω ὅς μή φρονέω ἔνθεος ἔνθεος ὀνομάζω .