origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.18
Ὁ δέ βουλόμενος τὰ εἰρημένα πρὸς τοὺς δώδεκα εἰς τοὺς μετὰ ταῦτα ἀναφέρεσθαι χρόνους , καὶ μηδέπω κατηγγελκέναι τοὺς ἀποστόλους τοῖς ἀκούουσιν αὐτῶν ὅτι αὐτὸς εἴη ὁ Χριστός , φήσει ὅτι ἐβούλετο τηρηθῆναι τὴν τοῦ Χριστοῦ | ἔννοιαν ἐπιπεπλεγμένην τῷ Ἰησοῦ ὀνόματι τῇ τελειοτέρᾳ κοὶ σωτηρίῳ κηρύξει , ὁποίαν ἐπιστάμενος ὁ Παῦλος ἔλεγε Κορινθίοις τὸ ἐγὼ δέ ἔκρινα μηδὲν εἰδέναι ἐν ὑμῖν εἰ μὴ Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον « . διὸ πρότερον μέν ᾿Ιησοῦν , τάδε τινὰ ποιοῦντα καὶ τοιάδε τινὰ αὐτὸν διδάσκοντα εἶναι ἐκήρυσσον . νῦν δ’ ὅτε Πέτρος Χριστὸν αὐτὸν εἶναι ὁμολογεῖ υἱὸν τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος « , ὡς μὴ βουλόμενος κηρύσσεσθαι αὐτὸν ἤδη Χριστόν , ἵν’ εὐκαιρότερον κηρυχθῇ καὶ ἐσταυρωμένος , διαστέλλεται τοῖς μαθηταῖς ἴνα μηδενὶ εἴπωσιν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστός . παρίσταται δέ πως τοῦτ᾿ εἶναι τὸ βούλημα αὐτοῦ κωλύοντος κηρύσσεσθαι αὐτὸν εἶναι Χριστὸν ἐκ τοῦ ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς δεικνύειν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὅτι δεῖ αὐτὸν εἰς ῾Ιεροσόλυμα ἀπελθεῖν καὶ πολλὰ παθεῖν ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν ἐπιφερομένων . οἱονεὶ γὰρ τότε κατὰ τὸν καιρὸν ἐγνωκόσι τοῖς μαθηταῖς Ἰησοῦν εἶναι Χριστὸν υἱὸν » τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος « , ἀποκαλύψαντος αὐτοῖς τοῦ πατρός , κηρύσσει ( ἀντὶ τοῦ πιστεύειν αὐτοὺς εἰς Ἰησοῦν Χριστὸν » ἐσταυρωμένον « ) πιστεύειν εἰς Ἰησοῦν Χριστὸν σταυρωθησόμενον , ἀλλὰ καὶ ( ἀντὶ τοῦ εἰς Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ τοῦτον ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν « ) διδάσκει αὐτοὺς Πιστεύειν εἰς ’Ιησοῦν Χριστὸν καὶ τοῦτον ἐγερθησόμενον ἐκ νεκρῶν . ἐπεὶ δὲ » ἀπεκδυσάμενος τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας ἐδειγμάτισε θριομβεύσος ἐν πορρησίᾳ ἐν τῲ ξύλῳ « , εἴ τις ἐπαισχύνεται τὸν Χριστοῦ σταυρόν , ἐπαισχύνεται τὴν οἰκονομίαν δι᾿ ἣν ἐθριαμβεύθησαν ἐκεῖναι , δέον καὶ » καυχᾶσθαι ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ « τὸν καὶ πιστεύοντα καὶ ἐγνωκότα ταῦτα · » δι᾿ οὗ « Χριστοῦ σταυρουμένου τοῦ κόσμου τῷ πιστεύοντι ἐδειγματίσθησαν καὶ ἐθριαμβεύθησαν αἱ ἀρχαί , ἐν αἷς ( οἶμαι ) ἦν καὶ ὁ ἄρχων τοῦ αἰῶνος τούτου . διόπερ ἐγγὺς γενόμενος τοῦ παθεῖν εἶπε τὸ » νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται « καὶ » νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω · καὶ ἐὰν ὑψωθῶ ( φησὶν ) ἐκ τῆς γῆς , πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν « , οὐκέτι τοσοῦτον ὁbον 〈 πρότερον 〉 δυναμένου τοῦ 〈 ἄρχοντος τοῦ 〉 κωλύοντος ἔρχεσθαι πρὸς τὸν Ἰησοῦν τοὺς ἑλκομένους ὑπ αὐτοῦ .
Lemmas: ὁ δέ βούλομαι ὁ λέγω πρός ὁ δώδεκα εἰς ὁ μετά οὗτος ἀναφέρω χρόνος , καί μηδέπω καταγγέλλω ὁ ἀπόστολος ὁ ἀκούω αὐτός ὅτι αὐτός εἰμί ὁ Χριστός , φημί ὅτι βούλομαι τηρέω ὁ ὁ Χριστός | ἔννοια ἐπιπλέκω ὁ Ἰησοῦς ὄνομα ὁ τέλειος κοί σωτήριος κήρυξις , ὁποῖος ἐπίσταμαι ὁ Παῦλος λέγω Κορίνθιος ὁ ἐγώ δέ κρίνω μηδείς οἶδα ἐν σύ εἰ μή Ἰησοῦς Χριστός καί οὗτος σταυρόω « . διό πρότερος μέν ᾿ιειμαι , ὅδε τις ποιέω καί τοιόσδε τις αὐτός διδάσκω εἰμί κηρύσσω . νῦν δέ ὅτε Πέτρος Χριστός αὐτός εἰμί ὁμολογέω υἱός ὁ θεός ὁ ζάω « , ὡς μή βούλομαι κηρύσσω αὐτός ἤδη Χριστός , ἵνα εὔκαιρος κηρύσσω καί σταυρόω , διαστέλλω ὁ μαθητής ἵνα μηδείς λέγω ὅτι αὐτός εἰμί ὁ Χριστός . παρίστημι δέ πως οὗτος εἰμί ὁ βούλημα αὐτός κωλύω κηρύσσω αὐτός εἰμί Χριστός ἐκ ὁ ἀπό τότε ἄρχω ὁ Ἰησοῦς δείκνυμι ὁ μαθητής αὐτός ὅτι δέω αὐτός εἰς ῾Ιεροσόλυμα ἀπέρχομαι καί πολύς πάσχω ἀπό ὁ πρέσβυς καί ὁ ἐπιφέρω . οἱονεί γάρ τότε κατά ὁ καιρός γιγνώσκω ὁ μαθητής Ἰησοῦς εἰμί Χριστός υἱός » ὁ θεός ὁ ζάω « , ἀποκαλύπτω αὐτός ὁ πατήρ , κηρύσσω ( ἀντί ὁ πιστεύω αὐτός εἰς Ἰησοῦς Χριστός » σταυρόω « ) πιστεύω εἰς Ἰησοῦς Χριστός σταυρόω , ἀλλά καί ( ἀντί ὁ εἰς Ἰησοῦς Χριστός καί οὗτος ἐγείρω ἐκ νεκρός « ) διδάσκω αὐτός πιστεύω εἰς Ἰησοῦς Χριστός καί οὗτος ἐγείρω ἐκ νεκρός . ἐπεί δέ » ἀπεκδύομαι ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία δειγματίζω θριομβεύσος ἐν πορρησίᾳ ἐν ὁ ξύλον « , εἰ τις ἐπαισχύνομαι ὁ Χριστός σταυρός , ἐπαισχύνομαι ὁ οἰκονομία διά ὅς θριαμβεύω ἐκεῖνος , δέω καί » καυχάομαι ἐν ὁ σταυρός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός « ὁ καί πιστεύω καί γιγνώσκω οὗτος · » διά ὅς « Χριστός σταυρόω ὁ κόσμος ὁ πιστεύω δειγματίζω καί θριαμβεύω ὁ ἀρχή , ἐν ὅς ( οἴομαι ) εἰμί καί ὁ ἄρχων ὁ αἰών οὗτος . διόπερ ἐγγύς γίγνομαι ὁ πάσχω λέγω ὁ » νῦν ὁ ἄρχων ὁ κόσμος οὗτος κρίνω « καί » νῦν ὁ ἄρχων ὁ κόσμος οὗτος ἐκβάλλω ἔξω · καί ἐάν ὑψόω ( φημί ) ἐκ ὁ γῆ , πᾶς ἕλκω πρός ἐμαυτοῦ « , οὐκέτι τοσοῦτος ὁ 〈 πρότερος 〉 δύναμαι ὁ 〈 ἄρχων ὁ 〉 κωλύω ἔρχομαι πρός ὁ Ἰησοῦς ὁ ἕλκω ὑπ αὐτός .