origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 16.3
Οὐδὲν λυπεῖ ἐκθέσθαι τὴν προτέραν καὶ παραπλησίαν τοῖς ἐκκειμένοις λέξιν οὕτως ἔχουσαν · » τότε διεστείλατο τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ , ἵνα μηδενὶ εἴπωσιν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστός « καὶ τὰ ἑξῆς ἕως τοῦ » καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθῆναι « . ἐπὶ τούτοις γὰρ εἴρηται τὸ » καὶ προσλαβόμενος αὐτὸν ὁ Πέτρος « καὶ τὰ ἑξῆς . ἔτι δὲ ἀνωτέρω μὲν εἴρηται » ἀποκτανθῆναι « μέλλειν τὸν σωτῆρα · ἐνταῦθα δὲ <καὶ> τὸ εἶδος τῆς ἀναιρέσεως γέγραπται , τὸ σταυρωθῆναι . ἕως μὲν οὖν Ἰησοῦς οὐ παρεδίδοτο ἐν Ἱεροσολύμοις τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσιν οὐδέ κατεκρίνετο θανάτῳ οὐδὲ ἐνεπαίζετο ἢ ἐμαστιγοῦτο ἢ ἐσταυροῦτο , Ἱεροσόλυμα συνειστήκει καὶ τό καλούμενον ἁγίασμα οὐ κατεβάλλετο . ὅτε δέ ταῦτα τῷ Ἰησοῦ ποιῆσαι τετολμήκασι , τότε οἱ παραδόντες αὐτὸν ἐγκατελείφθησαν καὶ οἱ ἀρ - Χιερεῖς τοῦ εἶναι ἀρχιερεῖς ἐπαύσαντο ὡς μηδὲ μετ’ αὐτοὺς εἶναι ἀρχιερεῖς , τότε δὲ καὶ οἱ κατακρίναντες τὸν Ἰησοῦν θανάτῳ γραμματεῖς πωρωθέντες τὴν διάνοιαν καὶ τυφλωθέντες τὸν λογισμὸν οὐκ ἔβλεπον τὸ βούλημα τῶν ἁγίων γραμμάτων . καὶ πάντες ἐκεῖνοι <οἱ> τὸν Ἰησοῦν θανάτῳ παρεδόθησαν τῷ ἐχθρῷ Χριστοῦ θανάτῳ , καὶ ἀμπαίξαντες τῷ Ἰησοῦ εἰς ἐμπαιγμὸν γεγόνασι κυκλωθείσης » ὑπὸ στρατοπέδων Ἱερουσαλὴμ « ὅτε καὶ » ἤγγισεν ἡ ἐφήμωσις αὐτῆς « , ἀλλὰ καὶ τὸν Ἰησοῦν μαστιγώσαντες αὐτοὶ ἐμαστιγώθησαν καὶ μαστιγοῦνται ἕως » τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ « · ὁ γὰρ » βάλλων λίθον εἰς ὕφος ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ βάλλει « . καὶ πάντα ταῦτα γεγένηται , ἵν' ἐκείνων μὲν ἀποστῇ ἡ ἐπισκοπή , ἐπὶ δέ τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν μεταστῇ , σῳζομένους ἅμα τῷ » κατ' ἀκλογὴν « λείμματι · » εἰ μὴ « γὰρ » κύριος Σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν « αὐτοῖς » σπέρμα , ὡς Σόδομα ἄν « ἐγενήθησαν , » καὶ ὡς Γόμορρα ἂν « ὡμοιώθησαν . ἐγὼ δ’ οἶμαι ὅτι ὥσπερ <ἡ> » ὑποδείγματι καὶ σκιᾷ « λατρεία πάλαι ἐπιτελουμένη » τῶν ἐπουρανίων « κατελύθη διὰ τὰ ἐπουράνια καὶ ἐλθόντος <τοῦ> ἀληθινοῦ ἀρχιερέως ὁ συμβολικὸς ἀρχιερεὺς ἐπαύσατο καὶ τῶν ἀληθινῶν ὑπέρ ἁμαρτιῶν θυσιῶν ἐπιτελουμένων αἱ συμβολικαὶ <θυσίαι> καθῃρέθησαν , οὕτως ὅτε ἡ ἀληθινὴ Ἱερουσαλὴμ τὸν Ἰησοῦν ἐδέξατο ἀναβάντα ἐπὶ τὸ ὑποζύγιον ἑαυτοῦ σῶμα ( ἐφ’ ᾧ καὶ ἔχαιρε σφόδρα θυγάτηρ Σιὼν καὶ ἐκήρυσσεν ἡ θυγάτηρ τῆς ἄνω Ἱερουσαλήμ ) , τότε καθῃρέθη Ἱερουσαλὴμ ἡ σκιὰ καὶ καταπέπτωκεν ὁ ναὸς ὁ ἐκ νεκρῶν λίθων διὰ τὸν ἐκ ζώντων λίθων ναὸν <ἐγερθησόμενον> κατεσκάφη δὲ καὶ τὸ κάτω θυσιαστήριον , ἐπείπερ ἐχρημάτισε τὸ ἐπουράνιον , τὰ ἐγκαίνια αὐτοῦ Ἰησοῦ ἐν τῇ ἀληθινῇ λατρείᾳ ποιήσαντος . Εἰ δὲ κατά τι τῶν σημαινομένων οἱ ἄνθρωποι ἡ πόλις εἰσί , καὶ νῦν ἐν Ἰεροσολύμοις ( οὕτω δὲ τοὺς ἔχοντας τὰς ἀλπίδας ἐπὶ τὸν ἐπὶ γῆς τόπον ) Παραδίδοται ὁ Ἰησοῦς τοῖς ἐπαγγελλομένοις τὴν τοῦ θεοῦ θεραπείαν Ἰουδαίοις , καὶ > ὡσπερεὶ ἀρχιερεῖς τυγχάνοντες καὶ οἱ τὰ θεῖα γράμματα αὐχοῦντες διηγεῖσθαι γραμματεῖς κατακρίνουσι δανάτῳ τὸν Ἰησοῦν δι’ ὧν κακῶς λέγουσιν γουσιν αὐτόν , καὶ οὐκ ἔστιν ὅτε οὐ παραδιδόασι τοῖς ἔθνεσιν Ἰησοῦν ἐμπαίζοντες αὑτῷ καὶ τῇ διδασκαλίᾳ αὐτοῦ παρ’ αὐτοῖς , καὶ ἀεὶ ταῖς γλώσσαις αὐτῶν μαστιγοῦσι τὴν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ θεοσέβειαν . καὶ αὐτοὶ μὲν αὐτὸν σταυροῦσι δι ὧν ἀναθεματίζουσι καὶ ἀναιρεῖν θέλουσι τὴν διδασκαλίαν αὐτοῦ . ὁ δὲ κρείττων αὐτῶν <πάντων> ἀλίγον διαλιπὼν ἐγείρεται καὶ ζῶν τοῖς 〈 ἔθνεσι τοῖς> εἰδηφόσι βλέπειν φαίνεται . νῦν γὰρ » τίς τυφλὸς ὡς ‘Ησαΐας ἐκ προσώπου τοῦ θεοῦ φησιν ) <ἀλλ᾿> ἢ οἱ παῖδές μου , κοὶ τίνες κωφοὶ ἀλλ’ ἢ οἱ κυριεύοντες αὐτῶν « ; φησὶ γὰρ μετὰ μεγάλου καὶ προφητικοῦ ἤθους καὶ πνεύματος · » οἱ κωφοί , ἀκούσατε , καὶ οἱ τυφλοί , ἀναβλέματε ἰδεῖν . καὶ τίς τυφλὸς ἀλλ' ἢ οἱ παῖδές μου , καὶ τίνες κωφοὶ ἀλλ’ ἢ οἱ κυριεύοντες αὐτῶν ; καὶ ἐτυφλώθησαν οἱ δοῦλοι τοῦ θεοῦ « · ἦλθε γὰρ Ἰησοῦς » εἰς κρίμα εἰς τὸν κόσμον τοῦτον , ἵνα οἱ μὴ βλέποντες εἰσὶ δ’ οὗτοι τὰ ἔθνη ) βλέπωσι καὶ οἱ βλέποντες ὁ Ἰσραὴλ ) ἐκεῖνοι τυφλοὶ γένωνται « . τηλικούτου γοῦν φωτὸς ἀληθινοῦ ἀνατείλαντος καὶ δεικνύντος τοῦ λόγου αὑτὸν καὶ φάσκοντος · » ἰδοὺ ἀνήρ , Ἀνατολὴ ὄνομα αὐτῷ « , οὐκ εἶδον τὸ φῶς , ἐπεὶ ἐτύφλωσεν αὐτοὺς ἡ κακία αὐτῶν , καὶ οὐκ ἔγνωσαν μυστήρια θεοῦ « , καὶ παράδοξον γεγένηται τῷ λαῷ ἐκείνῳ καὶ τοῖς ἔθνεσι . λύχνον μέν γὰρ ἕκαστον τῶν προφητῶν τυγχάνοντα ἐώρα ὁ λαός , ἀνατείλαντα δὲ τὸν τῆς δικαιοσύνης ἥλιον οὐκ ἔγνωσαν · διὸ καὶ εἴ τινα ἐδόκουν ἔχειν λύχνον , ἀφῃρέθη ἀπ’ αὐτῶν . » λαὸς « δέ ὁ τῶν ἐθνῶν » ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶν « , οὐχ ὁποῖον ὁ Ἰσραὴλ μικρόν μικρὸν γὰρ φῶς ἕκαστος ἦν τῶν προφητῶν ) , ἀλλὰ » λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα « , τὸν κύριον καὶ σωτῆρα ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , οὗ τὸ μέγεθος φαίνεται διατείνοντος » ἀπὸ πέρατος γῆς εἰς τὸ πέρας αὐτῆς εὐρώστως , κοὶ διοικοῦντος « τὰς ἐκκλησίας » χρηστῶς « , ὅτε τὸ πνεῦμα αὐτοῦ πεπλήρωκε τὴν οἰκουμένην , πληρωθείσης τῆς λεγούσης προφητείας , » ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις ἐμφανὲς « ἔσεσθαι » τὸ ὄρος τοῦ θεοῦ « · καὶ νῦν » πορεύονται ἐπ᾿ αὐτὸ πάντα τὰ ἔθνη « , καὶ ἔστι τοῦτο Χριστὸς Ἰησοῦς .
Lemmas: οὐδείς λυπέω ἐκτίθημι ὁ πρότερος καί παραπλήσιος ὁ ἔκκειμαι λέξις οὕτως ἔχω · » τότε διαστέλλω ὁ μαθητής αὐτός , ἵνα μηδείς λέγω ὅτι αὐτός εἰμί ὁ Χριστός « καί ὁ ἑξῆς ἕως ὁ » καί ὁ τρίτος ἡμέρα ἐγείρω « . ἐπί οὗτος γάρ λέγω ὁ » καί προσλαμβάνω αὐτός ὁ Πέτρος « καί ὁ ἑξῆς . ἔτι δέ ἀνώτερος μέν λέγω » ἀποκτείνω « μέλλω ὁ σωτήρ · ἐνταῦθα δέ καί ὁ εἶδος ὁ ἀναίρεσις γράφω , ὁ σταυρόω . ἕως μέν οὖν Ἰησοῦς οὐ παραδίδωμι ἐν Ἱεροσόλυμα ὁ ἀρχιερεύς καί γραμματεύς οὐδέ κατακρίνω θάνατος οὐδέ ἐμπαίζω ἤ μαστιγόω ἤ σταυρόω , Ἱεροσόλυμα συνίστημι καί ὁ καλέω ἁγίασμα οὐ καταβάλλω . ὅτε δέ οὗτος ὁ Ἰησοῦς ποιέω τολμάω , τότε ὁ παραδίδωμι αὐτός ἐγκαταλείπω καί ὁ ἀρ - χιειρω ὁ εἰμί ἀρχιερεύς παύω ὡς μηδέ μετά αὐτός εἰμί ἀρχιερεύς , τότε δέ καί ὁ κατακρίνω ὁ Ἰησοῦς θάνατος γραμματεύς πωρόω ὁ διάνοια καί τυφλόω ὁ λογισμός οὐ βλέπω ὁ βούλημα ὁ ἅγιος γράμμα . καί πᾶς ἐκεῖνος ὁ ὁ Ἰησοῦς θάνατος παραδίδωμι ὁ ἐχθρός Χριστός θάνατος , καί αμπαιξαντης ὁ Ἰησοῦς εἰς ἐμπαιγμός γίγνομαι κυκλόω » ὑπό στρατόπεδον Ἱεροσόλυμα « ὅτε καί » ἐγγίζω ὁ ἐφήμωσις αὐτός « , ἀλλά καί ὁ Ἰησοῦς μαστιγόω αὐτός μαστιγόω καί μαστιγόω ἕως » ὁ πλήρωμα ὁ ἔθνος εἰσέρχομαι « · ὁ γάρ » βάλλω λίθος εἰς ὕφος ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός βάλλω « . καί πᾶς οὗτος γίγνομαι , ἵνα ἐκεῖνος μέν ἀφίστημι ὁ ἐπισκοπή , ἐπί δέ ὁ ἀπό ὁ ἔθνος μεθίστημι , σῴζω ἅμα ὁ » κατά ἐκλογή « λεῖμμα · » εἰ μή « γάρ » κύριος σαβαώθ ἐγκαταλείπω « αὐτός » σπέρμα , ὡς Σόδομα ἄν « γίγνομαι , » καί ὡς Γόμορρα ἄν « ὁμοιόω . ἐγώ δέ οἴομαι ὅτι ὥσπερ ὁ » ὑπόδειγμα καί σκιά « λατρεία πάλαι ἐπιτελέω » ὁ ἐπουράνιος « καταλύω διά ὁ ἐπουράνιος καί ἔρχομαι ὁ ἀληθινός ἀρχιερεύς ὁ συμβολικός ἀρχιερεύς παύω καί ὁ ἀληθινός ὑπέρ ἁμαρτία θυσία ἐπιτελέω ὁ συμβολικός θυσία καθαιρέω , οὕτως ὅτε ὁ ἀληθινός Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς δέχομαι ἀναβαίνω ἐπί ὁ ὑποζύγιον ἑαυτοῦ σῶμα ( ἐπί ὅς καί χαίρω σφόδρα θυγάτηρ Σιών καί κηρύσσω ὁ θυγάτηρ ὁ ἄνω Ἱεροσόλυμα ) , τότε καθαιρέω Ἱεροσόλυμα ὁ σκιά καί καταπίπτω ὁ ναός ὁ ἐκ νεκρός λίθος διά ὁ ἐκ ζάω λίθος ναός ἐγείρω κατασκάπτω δέ καί ὁ κάτω θυσιαστήριον , ἐπεί χρηματίζω ὁ ἐπουράνιος , ὁ ἐγκαίνια αὐτός Ἰησοῦς ἐν ὁ ἀληθινός λατρεία ποιέω . εἰ δέ κατά τις ὁ σημαίνω ὁ ἄνθρωπος ὁ πόλις εἰμί , καί νῦν ἐν Ἱεροσόλυμα ( οὕτως δέ ὁ ἔχω ὁ ἄλπις ἐπί ὁ ἐπί γῆ τόπος ) παραδίδωμι ὁ Ἰησοῦς ὁ ἐπαγγέλλω ὁ ὁ θεός θεραπεία Ἰουδαῖος , καί > ὡσπερεί ἀρχιερεύς τυγχάνω καί ὁ ὁ θεῖος γράμμα αὐχέω διηγέομαι γραμματεύς κατακρίνω δανάτος ὁ Ἰησοῦς διά ὅς κακός λέγω γους αὐτός , καί οὐ εἰμί ὅτε οὐ παραδίδωμι ὁ ἔθνος Ἰησοῦς ἐμπαίζω αὐτός καί ὁ διδασκαλία αὐτός παρά αὐτός , καί ἀεί ὁ γλῶσσα αὐτός μαστιγόω ὁ διά Ἰησοῦς Χριστός θεοσέβεια . καί αὐτός μέν αὐτός σταυρόω διά ὅς ἀναθεματίζω καί ἀναιρέω ἐθέλω ὁ διδασκαλία αὐτός . ὁ δέ κρατύς αὐτός πᾶς αλιγος διαλείπω ἐγείρω καί ζάω ὁ 〈 ἔθνος τοῖος λαμβάνω βλέπω φαίνω . νῦν γάρ » τίς τυφλός ὡς Ἡσαΐας ἐκ πρόσωπον ὁ θεός φημί ) <ἀλλ᾿> ἤ ὁ παῖς ἐγώ , κοί τίς κωφός ἀλλά ἤ ὁ κυριεύω αὐτός « ; φημί γάρ μετά μέγας καί προφητικός ἦθος καί πνεῦμα · » ὁ κωφός , ἀκούω , καί ὁ τυφλός , ἀναβλέματε ὁράω . καί τίς τυφλός ἀλλά ἤ ὁ παῖς ἐγώ , καί τίς κωφός ἀλλά ἤ ὁ κυριεύω αὐτός ; καί τυφλόω ὁ δοῦλος ὁ θεός « · ἔρχομαι γάρ Ἰησοῦς » εἰς κρίμα εἰς ὁ κόσμος οὗτος , ἵνα ὁ μή βλέπω εἰμί δέ οὗτος ὁ ἔθνος ) βλέπω καί ὁ βλέπω ὁ Ἰσραήλ ) ἐκεῖνος τυφλός γίγνομαι « . τηλικοῦτος γοῦν φώς ἀληθινός ἀνατέλλω καί δείκνυμι ὁ λόγος ἑαυτοῦ καί φάσκω · » ἰδού ἀνήρ , Ἀνατολή ὄνομα αὐτός « , οὐ ὁράω ὁ φάος , ἐπεί τυφλόω αὐτός ὁ κακία αὐτός , καί οὐ γιγνώσκω μυστήριον θεός « , καί παράδοξος γίγνομαι ὁ λαός ἐκεῖνος καί ὁ ἔθνος . λύχνος μέν γάρ ἕκαστος ὁ προφήτης τυγχάνω ὁράω ὁ λαός , ἀνατέλλω δέ ὁ ὁ δικαιοσύνη ἥλιος οὐ γιγνώσκω · διό καί εἰ τις δοκέω ἔχω λύχνος , ἀφαιρέω ἀπό αὐτός . » λαός « δέ ὁ ὁ ἔθνος » ὁ κάθημαι ἐν σκότος ὁράω φάω « , οὐ ὁποῖος ὁ Ἰσραήλ μικρός μικρός γάρ φάος ἕκαστος εἰμί ὁ προφήτης ) , ἀλλά » λαός ὁ κάθημαι ἐν σκότος ὁράω φάος μέγας « , ὁ κύριος καί σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ μέγεθος φαίνω διατείνω » ἀπό πέρας γῆ εἰς ὁ πέρας αὐτός εὔρωστος , κοί διοικέω « ὁ ἐκκλησία » χρηστός « , ὅτε ὁ πνεῦμα αὐτός πληρόω ὁ οἰκουμένη , πληρόω ὁ λέγω προφητεία , » ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα ἐμφανής « εἰμί » ὁ ὄρος ὁ θεός « · καί νῦν » πορεύω ἐπί αὐτός πᾶς ὁ ἔθνος « , καί εἰμί οὗτος Χριστός Ἰησοῦς .