origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.31
Φέρε οὖν ἡμεῖς , οἱ σφόδρα ἀπολειπόμενοι τοῦ κατὰ τὴν παραβολὴν βάθους τῶν πραγμάτων καὶ σφόδρα ὀλίγα εἰς αὐτὴν φανταζόμενοι , πῆ μέν μετ' εὐχῆς τινα ἐκ μέρους ἀποδῶμεν , τινὰ δὲ ἐπ' ὀλίγον καὶ τῶν φαινομένων δείξαντες οὕτω παρέλθωμεν μετὰ τὸ εἰπεῖν καθηκόντως εἰς τὴν παραβολὴν καὶ ἐπὶ τὰ ἐξῆς αὐτῆς . <καὶ> πρῶτον τοίνυν ἴδωμεν περὶ τῆς ἐν τῇ ζητουμένῃ παραβολῇ ἡμέρας . καὶ ὅρα εἰ δυνάμεθα τὸν ὅλον ἐνεστῶτα αἰῶνα ἡμέραν τινὰ εἰΠεῖν , μεγάλην μὲν ὡς Πρὸς ἡμᾶς , μικρὰν δέ τινα καὶ ἀλιγοχρόνιον ὡς πρὸς τὴν τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ζωήν . ταχα γαρ και τινων τῶν μακαρίων δυνάμεων καὶ ἐπαναβεβηκυιῶν , συγκρίσει τῶν πολλῶν γένους τῶν ὐποκάτω τῆς ἀρχικῆς τριάδος . <τοῦτον γὰρ τὸν> ἔχει ὅλος ὁ ἐνεστὼς αἰὼν ὡς πρὸς τὴν ζωὴν αὐτῶν , ὅν λόγον ἔχει ἡ παρ’ ἀνθρώποις ἡμέρα πρὸς ὅλον τὸν δυνατὸν ἀνθρώπῳ ζῆν χρόνον . εἰ δὲ τοιοῦτόν τι μυστήριον ἐν Δευτερονομίῳ δηλοῦται κατὰ τὴν ᾠδὴν ἐν ᾗ γέγραπται · » μνήσθητε ἡμέρας αἰῶνος « ἢ μή ζητήσει ὁ δυνάμενος . εἶτα εἰ τοιαῦται αἱ ἡμέραι αἰῶνός εἰσιν , ἀκόλουθον ἂν εἴη τὴν παραπλήσιον ἐκδοχὴν ἐννοεῖν εἰς τὸ » ἔτη αἰώνια ἐμνήσθην καὶ ἐμελέτησα · νυκτὸς μετὰ τῆς καρδίας μου ἠδοδέσχουν , καὶ ἔσκαλλεν τὸ πνεῦμά μου . κοὶ εἶπα · μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀπώσεται κύριος ; « καὶ τάχα ἵνα τολμηρότερον εἴπω ) εἰς μὲν » τοὺς αἰῶνας « οὐκ » ἀπώσεται κύριος « πολὺ γὰρ καὶ εἰς ἕνα αἰῶνα ἀπώσασθαι κύριον ) , ἀπώσεται δὲ τάχα καὶ εἰς δεύτερον αἰῶνα , ὅτε οὐκ ἀφίεται ἡ τοιάδε ἁμαρτία » οὔτε ἐν τῷ νῦν αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι « . Τίς οὖν ἄρα ἱκανὸς τὰς ἔξ ἡμέρας καὶ τὴν τῆς ἀναπαύσεως ἐβδόμην ἐπὶ τοιαύτας ἀναγαγεῖν ἡμέρας καὶ μετὰ τὰ σάββατα τὰς νουμηνίας καὶ τὰς ἐν τῷ πρὡτῳ μηνὶ ἑορτὰς καὶ <τὸν ἐν> τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνὸς ἡμέρᾳ πάσχα καὶ ταῖς ἐξῆς τῶν ἀξύμων ; οὕτω δέ ἀνάλογον εἰς ἔβυσσόν τις ἐμπεσεῖται νοημάτων καὶ τὰς λοιπὰς ἐορτὰς ἐν τοιαύταις φανταζόμενος ἡμέροις καὶ ὅλον τὸν ἐβδομαδικὸν ἐνιαυτόν , ἐν ἐν ᾦ πτωχοῖς καὶ προσηλύτοις καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς χαρίζεται ὁ θεὸς τοὺς ἐκ προτέρας γεωργίας ἀνατέλλοντας καρποὺς ἐν καιρῷ μὴ γεωργουμένης τῆς <τῆς γῆς> . τις δἐ δύναται ἀναβῆναι ἐπὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν τῆς ἀβύσσου ἐν τῇ πεντηκονταετηρίδι ἡμερῶν ἀβύσσου δέ λέγω διὰ τὸ βάθος τῶν δογμάτων ) , ἔνα τις ἀναβῇ καὶ ἵδῃ τὸν πεντηκοστὸν ἐνιαυτὸν καὶ τὰ ἐν αὐτῷ νενομοθετημένα πληρούμενα ; ἀλλὰ γὰρ ζητοῦντες τὴν μίαν τῆς ἐκκειμένης παραβολῆς ἠμέραν καὶ νομίσαντες αὐτὴν ὅλον τὸν ἐνεστῶτα αἰῶνα , ἐλάθομεν ἐμβάντες εἰς βάθη θεοῦ , δεόμενοι πνεύματος τοῦ » πάντα « ἐρευνῶντος , » καὶ τὰ βάθη τοῦ θεοῦ « . ἐγὼ δ’ οἶμαι ὅτι , ὥσπερ ἐπ ἐξόδῳ συντελείας τοῦ ἐνιαυτοῦ εἴρηταί τινα δεῖν γίνεσθαι , οὕτως οἱονεὶ ) <καὶ> » ἐπὶ « πλειόνων » αἰώνων εἴτε ἐνιαυτόν τινα συμπληρούντων εἴτε ὅ τι δήποτε , » εἰς ἀθέτησιν ἁμαρτίας ἐφανερώθη « ὁ Ἰησοῦς ἡμῶν , ἵνα μετὰ τὴν ὡς <ἑνὸς> ἐνιαυτοῦ ἡμερῶν συντέλειαν τῶν αἰώνων πόλιν ἄλλη ἀρχὴ διαδέξηται , καὶ » ἀνδείξηται ὁ θεὸς έν τοῖς αἰῶσι τοῖς ἐπερχομένοις τὸν ὑπερβάλλοντα πλοῦτον τῆς χρηστότητος αὐτοῦ « εἰς οὒς αὐτὸς οἶδε δεῖν ἐνδείξασθαι . κοὶ ταῦτα μέν διὰ τὴν ἐν τῇ <ἐκκειμένῃ> παραβολῇ λελέχθω ἡμέραν , ἅτινα δύνασαι κατασκευάσαι καὶ ἐκ τῆς Ἰωάννου ἐπιστολῆς φάσκοντος · παιδία , ἐσχάτη ὥρα ἐστί , καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ἀντέχριστος ἔρχεται , καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν · ὅθεν γινώσκομεν ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστίν « . ἐσχάτη γὰρ ὥρα μετὰ τὴν έν - δεκάτην τῆς προκειμένης παραβολῆς , ἐπεὶ περὶ τὴν ἑνδεκάτην ὁ κατὰ τὴν παραβολὴν οἰκοδεσπότης ἄνθρωπος ἐξελθὼν εὗρεν ἄλλους ἑστῶτας , κοὶ λέγει αὐτοῖς · τί ὧδε ἑστήκατε ὅλην τὴν ἡμέραν ἀργοί ;
Lemmas: φέρω οὖν ἐγώ , ὁ σφόδρα ἀπολείπω ὁ κατά ὁ παραβολή βάθος ὁ πρᾶγμα καί σφόδρα ὀλίγος εἰς αὐτός φαντάζω , πῇ μέν μετά εὐχή τις ἐκ μέρος ἀποδίδωμι , τις δέ ἐπί ὀλίγος καί ὁ φαίνω δείκνυμι οὕτως παρέρχομαι μετά ὁ λέγω καθήκω εἰς ὁ παραβολή καί ἐπί ὁ ἑξῆς αὐτός . καί πρῶτος τοίνυν ὁράω περί ὁ ἐν ὁ ζητέω παραβολή ἡμέρα . καί ὁράω εἰ δύναμαι ὁ ὅλος ἐνίστημι αἰών ἡμέρα τις λέγω , μέγας μέν ὡς πρός ἐγώ , μικρός δέ τις καί αλιγοχρονιος ὡς πρός ὁ ὁ θεός καί ὁ Χριστός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ζωή . τάχα γάρ καί τις ὁ μακάριος δύναμις καί ἐπαναβαίνω , σύγκρισις ὁ πολύς γένος ὁ ὑποκάτω ὁ ἀρχικός τριάς . αἰτέω γάρ ὅς ἔχω ὅλος ὁ ἐνίστημι αἰών ὡς πρός ὁ ζωή αὐτός , ὅς λόγος ἔχω ὁ παρά ἄνθρωπος ἡμέρα πρός ὅλος ὁ δυνατός ἄνθρωπος ζάω χρόνος . εἰ δέ τοιοῦτος τις μυστήριον ἐν Δευτερονόμιον δηλόω κατά ὁ ἀοιδή ἐν ὅς γράφω · » μιμνῄσκω ἡμέρα αἰών « ἤ μή ζητέω ὁ δύναμαι . εἶτα εἰ τοιοῦτος ὁ ἡμέρα αἰών εἰμί , ἀκόλουθος ἄν εἰμί ὁ παραπλήσιος ἐκδοχή ἐννοέω εἰς ὁ » ἔτος αἰώνιος μιμνῄσκω καί μελετάω · νύξ μετά ὁ καρδία ἐγώ ἠδοδέσχουν , καί σκάλλω ὁ πνεῦμα ἐγώ . κοί λέγω · μή εἰς ὁ αἰών ἀπωθέω κύριος ; « καί τάχα ἵνα τολμηρός λέγω ) εἰς μέν » ὁ αἰών « οὐ » ἀπωθέω κύριος « πολύς γάρ καί εἰς εἷς αἰών ἀπωθέω κύριος ) , ἀπωθέω δέ τάχα καί εἰς δεύτερος αἰών , ὅτε οὐ ἀφίημι ὁ τοιόσδε ἁμαρτία » οὔτε ἐν ὁ νῦν αἰών οὔτε ἐν ὁ μέλλω « . τίς οὖν ἄρα ἱκανός ὁ ἕξ ἡμέρα καί ὁ ὁ ἀνάπαυσις ἕβδομος ἐπί τοιοῦτος ἀνάγω ἡμέρα καί μετά ὁ σάββατον ὁ νεομηνία καί ὁ ἐν ὁ πρῶτος μείς ἑορτή καί ὅστε ἐν ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ μείς ἡμέρα πάσχα καί ὁ ἑξῆς ὁ ἀξύμων ; οὕτως δέ ἀνάλογος εἰς βυθός τις ἐμπίπτω νόημα καί ὁ λοιπός ἑορτή ἐν τοιοῦτος φαντάζομαι ἥμερος καί ὅλος ὁ ἑβδομαδικός ἐνιαυτός , ἐν ἐν ὅς πτωχός καί προσήλυτος καί ὁ θηρίον ὁ γῆ χαρίζω ὁ θεός ὁ ἐκ πρότερος γεωργία ἀνατέλλω καρπός ἐν καιρός μή γεωργέω ὁ <τῆς γῆς> . τίς δέ δύναμαι ἀναβαίνω ἐπί ὁ ἀριθμός ὁ ὁ ἄβυσσος ἐν ὁ πεντηκονταετηρίς ἡμέρα ἄβυσσος δέ λέγω διά ὁ βάθος ὁ δόγμα ) , νάω τις ἀναβαίνω καί ὁράω ὁ πεντηκοστός ἐνιαυτός καί ὁ ἐν αὐτός νομοθετέω πληρόω ; ἀλλά γάρ ζητέω ὁ εἷς ὁ ἔκκειμαι παραβολή ἡμέρα καί νομίζω αὐτός ὅλος ὁ ἐνίστημι αἰών , λανθάνω ἐμβαίνω εἰς βάθος θεός , δέω πνεῦμα ὁ » πᾶς « ἐρευνάω , » καί ὁ βάθος ὁ θεός « . ἐγώ δέ οἴομαι ὅτι , ὥσπερ ἔπος ἔξοδος συντέλεια ὁ ἐνιαυτός λέγω τις δέω γίγνομαι , οὕτως οἱονεί ) καί » ἐπί « πολύς » αἰών εἴτε ἐνιαυτός τις συμπληρόω εἴτε ὅς τις δήποτε , » εἰς ἀθέτησις ἁμαρτία φανερόω « ὁ Ἰησοῦς ἐγώ , ἵνα μετά ὁ ὡς εἷς ἐνιαυτός ἡμέρα συντέλεια ὁ αἰών πόλις ἄλλος ἀρχή διαδέχομαι , καί » ἀναδείκνυμι ὁ θεός ἐν ὁ αἰών ὁ ἐπέρχομαι ὁ ὑπερβάλλω πλοῦτος ὁ χρηστότης αὐτός « εἰς ὅς αὐτός οἶδα δέω ἐνδείκνυμι . κοί οὗτος μέν διά ὁ ἐν ὁ ἔκκειμαι παραβολή λέγω ἡμέρα , ὅστις δύναμαι κατασκευάζω καί ἐκ ὁ Ἰωάννης ἐπιστολή φάσκω · παιδίον , ἔσχατος ὥρα εἰμί , καί καθώς ἀκούω ὅτι ἀντιχριστός ἔρχομαι , καί νῦν ἀντίχριστος πολύς γίγνομαι · ὅθεν γιγνώσκω ὅτι ἔσχατος ὥρα εἰμί « . ἔσχατος γάρ ὥρα μετά ὁ εἰμί - δέκατος ὁ πρόκειμαι παραβολή , ἐπεί περί ὁ ἑνδέκατος ὁ κατά ὁ παραβολή οἰκοδεσπότης ἄνθρωπος ἐξέρχομαι εὑρίσκω ἄλλος ἵστημι , κοί λέγω αὐτός · τίς ὧδε ἵστημι ὅλος ὁ ἡμέρα ἀργός ;