origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.11
Λέγοιτο δ’ ἄν ὑπό τινος , ὡς ἄρα γινώσκων ὁ σωτὴρ τὴν τοῦ πυνθανομένου ἕξιν καὶ προαίρεσιν πάνυ ἀποδέουσαν τοῦ ποιεῖν τὸ ἐφικτὸν ἀνθρώποις ἀγαθὸν εἶπεν αὐτῷ ( πυνθανομένῳ · τί ἀγαθὸν ποιήσω ; ) τὸ τί με ἐπερωτᾷς περὶ τοῦ ἀγαθοῦ ; ὡσεὶ ἔλεγε · μὴ παρεσκευασμένος ὤν πρὸς τὰ λεχθησόμενα ἄν περὶ τοῦ ἀγα - θοῦ πυνθάνῃ τί ἀγαθὸν ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσεις ; εἶτα διδάσκει ὅτι ἀληθῶς ἀγαθὸς εἷς ἐστι , περὶ οὗ καὶ ὁ νόμος λέγει τὸ » ἄκουε , Ἰσραήλ · κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν κύ - ριος <εἷς> ἐστι « · κυρίως γὰρ [ ὁ ] σωτὴρ καὶ κυρίως κύριος καὶ κυρίως ἀγαθὸς οὗτός ἐστιν , ὅν πείθομαι πάντα ὡς ἀγαθὸν ποιεῖν . ζητήσεις δὲ πῶς τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ πνεῖ καὶ τὰ μὴ νοούμενα ὑπὸ τῶν ὅσον ἐφ’ ἑαυτοῖς συκοφαν - τούντων τὸν τοῦ νόμου θεὸν καὶ κατηγορύνταων αὐτοῦ ἅ οὐδὲ περὶ ἀνθρώπου τάχα λέγειν εὔκοόν ἐστι · πείθομαι γὰρ θεοῦ ἀγαθότητος πωεῖν καὶ τὸ » ἐγὼ ἀποκτενῶ « οὐκ ἔλαταον τοῦ » καὶ ζῆν ποιήσω « , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ » πατάξω « οὐχ ἧττον τοῦ » κἀγὼ ἰάσομαι « . εἰ δὲ καὶ » αὐτὸς ἀλγεῖν ποιεῖ « , ἰστέον ὅτι πολλάκις καὶ ἀτρὸς ἀλγεῖν ποιεῖ , ποιήσας δὲ ἀλγεῖν ὁ θεὸς » πάλιν ἀπκαθάστη - σιν « . οὕτω δὲ καὶ ἀπὸ ἀγαθότητος oὕς ἔπαισεν » ἔπαισεν « · » ὡς « γὰρ » υἱοῖς « τοῖς παιδευομένοις » προσφέρεται ὁ θεός · τίς γὰρ υἱὸς ὅν οὐ παιδεύει πατήρ « ; ἀλλὰ καὶ » πᾶσα παιδεία πρὸς <μὲν> τὸ παρὸν οὐ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι ἀλλὰ λύπης , ὕστερον δὲ καρπὸν εἰρη - νικὸν τοῖς δἰ αὐτῆς γεγυμνασμέ - νοις ἀποδίδωσι δικαιοσύνης « . διόπερ ὡς ἔπαισεν ὁ θεὸς οὕτως καὶ ἰάσατο · ἀληθὲς γὰρ τὸ » ἔπαισε , καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἰάσαντο « . εἰ καὶ παράδοξον δὲ τὸ λεχθησόμενον , ὅμως λεχθή - σεται · ἀγαθοῦ θεοῦ <ἐστιν καὶ ἀυτὸς ὁ> ἀνομαζόμενος θυμὸς ( <αὐτοῦ , ὅς> ἔργον σωτήριον ποιεῖ ἐλέγχων ) καὶ ἡ λεγομένη ὀργὴ αὐτοῦ ( ἐπεί ἐστιν ἁγαθοῦ θεοῦ ) παιδεύει , <ἵνα διορ - θοῖ> . πολλὰ δ’ ἄν λέγοιτο πρὸς τοὺς δυναμένους μὴ βλάπτε - σθαι περὶ ἀγαθότητος θεοῦ καὶ » τοῦ πλήθους τῆς χρηστότητος αὐτοῦ « , ἥν εὐλόγως ἔχρυψε » τοῖς φοβου - μένοις « αὐτόν , ἵνα μὴ » τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς μακροθυμίας « κατα - φρονήσαντες , κατὰ τὴν ἑαυτῶν » σκλη - ρότητα καὶ ἀμετανόηταον καρδίαν « θησαυρίσωσιν ἑαυτοῖς » ὀργὴν « πλεί - ονα , ἥν οὐκ ἄν ἐθησαύριζον κρυπτο - μένου » τοῦ πλήθους τῆς χρηστό - τητος « τοῦ θεοῦ αὐτοῖς . περὶ μὲν οὖν τοῦ τίς ὁ ἀγαθὸς καὶ πρὸς τὸ τί ἀγαθὸν ποιήσω ; λελέχθω ἅ δεδυνήμεθα εἰς τὸν τόπον ἰδεῖν .
Lemmas: λέγω δέ ἄν ὑπό τις , ὡς ἄρα γιγνώσκω ὁ σωτήρ ὁ ὁ πυνθάνομαι ἕξις καί προαίρεσις πάνυ ἀποδέω ὁ ποιέω ὁ ἐφικτός ἄνθρωπος ἀγαθός λέγω αὐτός ( πυνθάνομαι · τίς ἀγαθός ποιέω ; ) ὁ τίς ἐγώ ἐπερωτάω περί ὁ ἀγαθός ; ὡσεί λέγω · μή παρασκευάζω εἰμί πρός ὁ λέγω ἄν περί ὁ ἀγα - τίθημι πυνθάνομαι τίς ἀγαθός ποιέω ζωή αἰώνιος κληρονομέω ; εἶτα διδάσκω ὅτι ἀληθής ἀγαθός εἷς εἰμί , περί ὅς καί ὁ νόμος λέγω ὁ » ἀκούω , Ἰσραήλ · κύριος ὁ θεός ἐγώ κύ - ριος ἵημι εἰμί « · κύριος γάρ [ ὁ ] σωτήρ καί κύριος κύριος καί κύριος ἀγαθός οὗτος εἰμί , ὅς πείθω πᾶς ὡς ἀγαθός ποιέω . ζητέω δέ πῶς ὁ ἀγαθότης αὐτός πνέω καί ὁ μή νοέω ὑπό ὁ ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ συκοφημι - τέῳ ὁ ὁ νόμος θεός καί κατηγορύνταων αὐτός ὅς οὐδέ περί ἄνθρωπος τάχα λέγω ευκοος εἰμί · πείθω γάρ θεός ἀγαθότης πῶϋ καί ὁ » ἐγώ ἀποκτείνω « οὐ λανθάνω ὁ » καί ζάω ποιέω « , ὅμοιος δέ καί ὁ » πατάσσω « οὐ ἥσσων ὁ » ἐγώ ἰάομαι « . εἰ δέ καί » αὐτός ἀλγέω ποιέω « , οἶδα ὅτι πολλάκις καί ἄτρος ἀλγέω ποιέω , ποιέω δέ ἀλγέω ὁ θεός » πάλιν ἀποκαθίστημι - βρόχος « . οὕτως δέ καί ἀπό ἀγαθότης ὕς παίω » παίω « · » ὡς « γάρ » υἱός « ὁ παιδεύω » προσφέρω ὁ θεός · τίς γάρ υἱός ὅς οὐ παιδεύω πατήρ « ; ἀλλά καί » πᾶς παιδεία πρός μέν ὁ πάρειμι οὐ δοκέω χαρά εἰμί ἀλλά λύπη , ὕστερον δέ καρπός εἴρω - νίκον ὁ διά αὐτός γεγυμνασμέ - νόος ἀποδίδωμι δικαιοσύνη « . διόπερ ὡς παίω ὁ θεός οὕτως καί ἰάομαι · ἀληθής γάρ ὁ » παίω , καί ὁ χείρ αὐτός ἰάομαι « . εἰ καί παράδοξος δέ ὁ λέγω , ὅμως λέγω - σέτα · ἀγαθός θεός <ἐστιν καί αὐτός ὁ ἀνομαζόμενος θυμός ( αὐτός , ὅς ἔργον σωτήριος ποιέω ἐλέγχω ) καί ὁ λέγω ὀργή αὐτός ( ἐπεί εἰμί ἀγαθός θεός ) παιδεύω , ἰναία διορ - θέω . πολύς δέ ἄν λέγω πρός ὁ δύναμαι μή βλάπτω - ἕπομαι περί ἀγαθότης θεός καί » ὁ πλῆθος ὁ χρηστότης αὐτός « , ὅς εὔλογος κρύπτω » ὁ φόβος - μένω « αὐτός , ἵνα μή » ὁ πλοῦτος ὁ χρηστότης αὐτός καί ὁ ἀνοχή καί ὁ μακροθυμία « κατά - φρονέω , κατά ὁ ἑαυτοῦ » σκέλλω - ρότης καί ἀμετανόητος καρδία « θησαυρίζω ἑαυτοῦ » ὀργή « πλέω - ἀδών , ὅς οὐ ἄν θησαυρίζω κρυπτό - μένω » ὁ πλῆθος ὁ χρηστός - ἀλλότης « ὁ θεός αὐτός . περί μέν οὖν ὁ τίς ὁ ἀγαθός καί πρός ὁ τίς ἀγαθός ποιέω ; λέγω ὅς δύναμαι εἰς ὁ τόπος ὁράω .