origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 14.9
Καὶ ταῦτα ἔσται , ἡνίκα ἂν <γίνηται> τὸ παρὰ τῷ Δανιὴλ γεγραμμένον τὸ » βίβλοι ἠενῴχυγσαν , καὶ κριτήριον ἐκάθισεν « . οἱονεὶ γὰρ πάντων τῶν λελαλημένων καὶ <τῶν> πεπραγμένων καὶ τῶν νενοημένων ἀναγραφή τις γίνεται , καὶ θείᾳ δυνάμει πᾶν κρυπτὸν ἡμῶν φανερωθήσεται καὶ πᾶν κεκαλυμμένον ἀποκαλυφθήσεται , ἵν’ ἐπὰν <μὲν> μὴ εὑρεθῇ τις δεδωκὼς » ἐργαςίαν ἀπηλλάχθαι « τοῦ ἀντιδίκου , ὁδεύσῃ διὰ τοῦ ἄρχοντος , τοῦ κριτοῦ καὶ τοῦ ὑπηρέτου ἐπὶ τὴν φυλακήν , ἕως τὸν ἔσχατον λεπτὸν ἀποδῷ , ἐπὰν δὲ ᾖ δοὺς » ἐργαςίαν ἀπηλλάχθαι « ἐκείνου καὶ » μηδενὶ μηδὲν « ὀφείλων , καὶ ἤδη τὴν μνᾶν δεκαπλασιάσας ἢ πενταπλασιάσας ἢ τὰ » πέντε τάλαντα « διπλασιάσας ἢ τὰ » δύο « τέσσαρα ποιήσας τύχῃ τῆς δεούσης ἀμοιβῆς , εἰσερχόμενος » εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου « αὐτοῦ ἢ » ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ « καθιστάμενος ἢ ἀκούων » ἴσθι ἐξουςίαν ἔχων ἐπάνω δέκα πόλεων « ἢ » ἴσθι ἐξουςίαν ἔχων ἐπάνω πέντε πόλεων « . ταῦτα δὲ ἡμεῖς μὴ ὡς χρόνου πολλοῦ δεόμενα , ἵνα συναρθῇ ἡμῖν περὶ τῶν ὅλων χρόνων τῆς ἐνταῦτθα ζωῆς λόγος , νομίζωμεν λέγεσθαι , ὥστ’ ἂν ὑπολαβεῖν τοῦ βασιλέως δούλων λόγον τοσούτου χρόνου δεῖσθαι τὰ πράγματα , ἕως ἐπὶ τὸ τέλος ἔλθῃ τὰ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ κόσμου ἕως τῆς συντελείας [ τοῦ ] αἰῶνος οὐχ ἑνός , ἀλλὰ καὶ πλειόνων αἰώνων *** . τὸ δὲ ἀληθὲς οὐχ οὕτως ἔχει . ἀθρόως γὰρ . βουληθεὶς ὁ θεὸς ἀναρριπίσαι ἐν ταῖς πάντων μηήμαις ( ὑπὲρ τοῦ ἕκαστου τῶν ἰδίων συναισθηθῆναι κρεῖττον ἤ χεῖρον πεπραγμένων ) πάντα τὰ παρ’ ὅλον τὸν χρόνον γενεημένα ἑκάστῳ , ποιήσαι ἄν δυνάμει ἀφάτῳ . οὐ γὰρ ὥσπερ ἡμεῖς βουλόμνενοι ὑπόμνησίν τινων ποιῆσαι δεόμεθα χρόνου διαρκοῦς πρὸς τὴν διέξοδον τῶν ὑφ’ ἡμῶν λεγομένων καὶ φερόντων εἰς ἀνάμνησιν ὧν βουλόμεθα ἀναμνῆσαι , οὕτως ὁ θεὸς βουληθεὶς ἡμᾶς ὑπομνῆσαι τῶν ἐν τῷ βίῳ τούτῳ πεπραγμένων , ἵνα συναισθηθέντες ὧν πεποιήκαμεν καταλάβωμεν δι’ ἅ κολαζόμεθα ἤ τιμώμεθα , ποιήσαι ἄν . εἰ δέ τις τῷ τάχει τῆς τοῦ θεοῦ περὶ ταῦτα δυνάμεως ἀπιστεῖ , οὗτος οὐδέπω νενόηκε τὸν ποιήσαντα τὰ ὅλα θεὸν οὐ δεηθέντα χρόνων εἰς τὸ ποιῆσαι τὴν τηλικαύτην οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ <πάντων> τῶν ἐν αὐτοῖς κτίσιν . κἄν γὰρ δοκῇ ἐν ἕξ ἡμέραις ταῦταπεποιηκέναι , συνέσεως χρεία πρὸς τὸ νοῆσαι πῶς λέγεται τὸ ἐν ἕξ ἡμέραις διὰ τοῦτο · » αὕτη ἡ βίβλος γενέσεως οὐρανοῦ καὶ γῆς « καὶ τὰ ἑξῆς . τολημτέον οὖν καὶ λεκτέον , ὅτι ὁ τῆς προσδοκωμένης κρόσεως καιρὸς οὐ δεῖται χρόνων , ἀλλ’ ὡς ἡ ἀνάστασις λέγεται γίνεσθαι » ἐν ἀτόμῳ , ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ « , οὕτως ( οἶμαι ) καὶ ἡ κρίσις .
Lemmas: καί οὗτος εἰμί , ἡνίκα ἄν γίγνομαι ὁ παρά ὁ Δανιήλ γράφω ὁ » βίβλος ἀνοίγω , καί κριτήριον καθίζω « . οἱονεί γάρ πᾶς ὁ λαλέω καί ὁ πράσσω καί ὁ νοέω ἀναγραφή τις γίγνομαι , καί θεῖος δύναμις πᾶς κρυπτός ἐγώ φανερόω καί πᾶς καλύπτω ἀποκαλύπτω , ἵνα ἐπάν μέν μή εὑρίσκω τις δίδωμι » ἐργασία ἀπαλλάσσω « ὁ ἀντίδικος , ὁδεύω διά ὁ ἄρχων , ὁ κριτής καί ὁ ὑπηρέτης ἐπί ὁ φυλακή , ἕως ὁ ἔσχατος λεπτός ἀποδίδωμι , ἐπάν δέ εἰμί δίδωμι » ἐργασία ἀπαλλάσσω « ἐκεῖνος καί » μηδείς μηδείς « ὀφείλω , καί ἤδη ὁ μνᾶ δεκαπλασιάζω ἤ πενταπλασιάζομαι ἤ ὁ » πέντε τάλαντον « διπλασιάζω ἤ ὁ » δύο « τέσσαρες ποιέω τυγχάνω ὁ δέω ἀμοιβή , εἰσέρχομαι » εἰς ὁ χαρά ὁ κύριος « αὐτός ἤ » ἐπί πᾶς ὁ ὑπάρχω αὐτός « καθίστημι ἤ ἀκούω » οἶδα ἐξουσία ἔχω ἐπάνω δέκα πόλις « ἤ » οἶδα ἐξουσία ἔχω ἐπάνω πέντε πόλις « . οὗτος δέ ἐγώ μή ὡς χρόνος πολύς δέω , ἵνα συναραρίσκω ἐγώ περί ὁ ὅλος χρόνος ὁ ἐνταῦθα ζωή λόγος , νομίζω λέγω , ὥστε ἄν ὑπολαμβάνω ὁ βασιλεύς δοῦλος λόγος τοσοῦτος χρόνος δέω ὁ πρᾶγμα , ἕως ἐπί ὁ τέλος ἔρχομαι ὁ ἀπό ὁ ἀρχή ὁ κόσμος ἕως ὁ συντέλεια [ ὁ ] αἰών οὐ εἷς , ἀλλά καί πολύς αἰών *** . ὁ δέ ἀληθής οὐ οὕτως ἔχω . ἀθρόος γάρ . βούλομαι ὁ θεός ἀναρριπίζω ἐν ὁ πᾶς μηήμαις ( ὑπέρ ὁ έκαστος ὁ ἴδιος συμαισαθέω κρατύς ἤ κακός πράσσω ) πᾶς ὁ παρά ὅλος ὁ χρόνος γίγνομαι ἕκαστος , ποιέω ἄν δύναμις ἄφατος . οὐ γάρ ὥσπερ ἐγώ βούλομαι ὑπόμνησις τις ποιέω δέω χρόνος διαρκής πρός ὁ διέξοδος ὁ ὑπό ἐγώ λέγω καί φέρω εἰς ἀνάμνησις ὅς βούλομαι ἀναμιμνῄσκω , οὕτως ὁ θεός βούλομαι ἐγώ ὑπομιμνῄσκω ὁ ἐν ὁ βίος οὗτος πράσσω , ἵνα συναισθέω ὅς ποιέω καταλαμβάνω διά ὅς κολάζω ἤ τιμάω , ποιέω ἄν . εἰ δέ τις ὁ τάχος ὁ ὁ θεός περί οὗτος δύναμις ἀπιστέω , οὗτος οὐδέπω νοέω ὁ ποιέω ὁ ὅλος θεός οὐ δέω χρόνος εἰς ὁ ποιέω ὁ τηλικοῦτος οὐρανός καί γῆ καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός κτίσις . ἐάν γάρ δοκέω ἐν ἕξ ἡμέρα ταυταπεποιηκω , σύνεσις χρεία πρός ὁ νοέω πῶς λέγω ὁ ἐν ἕξ ἡμέρα διά οὗτος · » οὗτος ὁ βίβλος γένεσις οὐρανός καί γῆ « καί ὁ ἑξῆς . τολημένος οὖν καί λεκτέος , ὅτι ὁ ὁ προσδοκάω κρόσεως καιρός οὐ δέω χρόνος , ἀλλά ὡς ὁ ἀνάστασις λέγω γίγνομαι » ἐν ἄτομος , ἐν ῥιπή ὀφθαλμός « , οὕτως ( οἴομαι ) καί ὁ κρίσις .