origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.21
Ἑξῆς ἔστιν ἰδεῖν τὰ περὶ τοῦ τότε ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ · ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι · τί ἄρα ἔσται ἡμῖν ; καὶ ταῦτα δὲ ὁ μέν τις τηρήσει κατὰ τὴν λέξιν , ὁ δέ τις ἀνασκευάσας τὸ τῆς λέξεως ὡς οὐ μεγαλοφυὲς τροπολογήσει . ὁ μὲν οὖν τῇ λέξει παριστάμενος τοιαῦτα ἐρεῖ · ὥσπερ ἐπὶ τῆς δόσεως οὐ τὸ διδόμενον , ἀλλὰ τὴν <τοῦ διδόντος> προαίρεσιν ἀποδεχόμενος ὁ θεὸς δικαιοῖ καὶ <μᾶλλον> ἀποδέχεται τὸν τὸ ἔλαττον προαιρέσει τελειοτέρᾳ δεδωκότα παρὰ τὸν τὸ πλεῖον ἐκ πλειόων καὶ διαθέσει ὑποδεεστέρᾳ ( ὡς δῆλόν ἐστιν ἐκ τῶν ἀναγεγραμμένων περὶ τῆς <μεγάλης> δόσεως τῶν πλουσίων καὶ τῶν δύο πεπτῶν , ἅτινα ἡ χήρα εἰς λόγον πενήτων ἔβαλεν εἰς τὸγαζοφυλάκιον ) . οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν διὰ τὴν πρὸς τὸ θεῖον ἀγάπην καταλιπόντων ἅ κέκτηνται , ἵνα ἀπερισπάστως ἀκολουθῶσι τῷ Χριστῷ τοῦ θεοῦ πάντα πράττοντες κατὰ τὸν λόγον αὐτοῦ , οὐ πάντως μᾶλλον ἀπόδεκτος ὁ τὰ πλείονα καταλιπὼν τοῦ τὰ ἐλάττονα , καὶ μάλιστα ὅτε τύχοι ὅλῃ ψυχῇ τις καταλιπὼν τὰ ἐλάττονα , παρὰ τὸν δοκοῦντα καταπεφρονηκέναι τῶν πλειόνων . εἰ καὶ μικρὰ οὖν καὶ εὐτελῆ ὁ Πέτρος καταλέλοιπεν ἅμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ Ἀνδρέᾳ , ἡνίκα ἀκούσαντες ἀμφότεροι τὸ » δεῦτε ἀκολουθεῖτέ μοι , καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων « , » εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολού - θησαν αὐτῷ « , ἀλλ' οὐ μικρὰ λελόγισται παρὰ τῷ θεῷ κατανοήσαντι ὅτι ἀπὸ ἕξεως αὐτὸ τοιαύτης πεποιήκασιν , ὡς εἰ καὶ ἐκέκτηντο πολλὰ κτήματα καὶ πλεῖστα ὑπάρχοντα , μὴ ἄν ὑπ' αὐτῶν κατασχεθῆναι μηδὲ ἐμποδισθῆναι τὴν ὁρμὴν βουλομένων ἀκολουθῆσαι τῷ Ἰησοῦ . καὶ θαρρῶν ( οἶμαι ) ἐπὶ τῇ προαιρέσειμᾶλλον ἤ τῷ ὕλῃ ὧν καταλέλοιπενὁ Πέτρος παρρησιασάμενος εἶπε τῷ Ἰησοῦ τὸ ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι · τί ἄρα ἔσται ἡμῖν;εἰκὸς δὲ νοεῖν μὴ δίκτυα μόνον αὐτὸν καταλελοιπέναι | ἀλλὰ καὶ οἶκον καὶ γυναῖκα , ἧς ἡ μήτηρ ἐπιστάντος τοῦ Ἰησοῦ ἀπήλλακται τοῦ πυρετοῦ · στοχάσαιτο δ' ἄν τις ὅτι δυνατὸν καὶ τέκνα αὐτὸν καταλελοιπέναι , οὐκ ἀδύνατον δὲ καὶ κτῆσίν τινα βραχεῖαν . Μέγα οὖν δηλοῦται περὶ τοῦ Πέτρου καὶ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ , ἐπείπερ ἀκούσαντες τὸ » δεῦτε ἀκολουθεῖτέ μοι , καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων « μηδὲν ἀναβαλλόμενοι » εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ « , οὐ μιμησάμενοι τὸν εἰπόντα · » ἀλλὰ πρῶτον ἐπίτρεψόν μοι εἰς τὸν οἶκόν μου ἀπεελθεῖν καὶ ἀποτάξασθαι τοῖς εἰς τὸν οἶκόν μου « , οὐδὲ παραττλήσιόν τι ποιήσαντες τῷ λέγοντι · » ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀπελθεὶν καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου « . καὶ πρόσχες ἐπιμελῶς ὅτι ἀξιολ ἀξιολόγως πληγέντες ὐπὸ τῆς προστάξεως τοῦ’ Ἰησοῦ καὶ τῆς ἐπαγγελίας αὐτοῦ , καὶ πιστεύσαντες ὄτι ὀλίγην ἀλισυτικ]ν καταλιπ΄ντες τὴν ἰχθώων ἀνθρώπους ἔμελλον ἀγρεύειν πρὸς σωτηρίαν , καὶ οίονεὶ τρωθέντες ὐπότε τῆς εἰς τὸν Ἰησοῦν κὰι ἦς ἐπηγγεείλατο αὐτοῖς διακονίας φιλανθρώπου μέλλουσιν ἀνδδρώπους θηρεύειν , » εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα « καὶ ὠσπερεὶ ἐπιλαθόμενοι τῶν οἴκοι » ἠκολούθησαν αὐτῷ « , ὠς ἄξιον γεγονέανι <ἐπὶ ἐκείνῃ>ἐπ’ ἐκείηῃ τῇ ὁρμῇ τὸν Πέτρον σεμνύνασθαι καὶ εἰρηκέναι τὸ προειρημένον . ἄμα δὲ παρατηρητέον ὄτι τοῦτο εἴρηχεν ὁ Πέτρος κατανοήσας μὲν τὴν εἰρημένην ὐπὸ τοῦ Ἰησοῦ φωνήν . εἰ θέλεις τέλειος εἶναι ὔπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς , καὶ ἔξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ , καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι , θεασάμενος δὲ καὶ τὸν ἀκούσαντα νεανίσκον καὶ μετὰ λύπης ἀπεληλυθότα , ἐπείπερ πρροκεκρρίκει τὰ πολλὰ ἐπὶ τῆς γὴς κτήματα τοῦ τέλειος ἐν θεῷ γενέσθαι , νοήσας δὲ καὶ τὸ δύσκολον περὶ τοῦ εἰσελθεὶν ἐἰς τὴν τῶν οὐραῦνων βασιλείαν τοῦ πλουσίου , ὡσπερεὶ καὶ αὐτὸς οὐκ εὐχερὲς πρᾶγμα ποιῶν ἐν τῷ πάντα καταλελοιπέναι καὶ ἡκολουθηκέενοι τῷ σωτῆρι , εἶπε τὰ προκείμενα . διὰ καὶ παρρησισαμένῳ τῷ Πέτρῳ ἀποκρίνεται τὰ τῆς ἐπιφερομένης μεγάλης ἐπαγγελίας ὀ σωτὴρ πεερὶ τοῦ μέλλειν ἔνα τῶν κριτῶν τοῦ Ἰσραὺλ ἔσεσθαι τὸν πέτρον .
Lemmas: ἑξῆς εἰμί ὁράω ὁ περί ὁ τότε ἀποκρίνω ὁ Πέτρος λέγω αὐτός · ἰδού ἐγώ ἀφίημι πᾶς καί ἀκολουθέω σύ · τίς ἄρα εἰμί ἐγώ ; καί οὗτος δέ ὁ μέν τις τηρέω κατά ὁ λέξις , ὁ δέ τις ἀνασκευάζω ὁ ὁ λέξις ὡς οὐ μεγαλοφυής τροπολογέω . ὁ μέν οὖν ὁ λέξις παρίστημι τοιοῦτος λέγω · ὥσπερ ἐπί ὁ δόσις οὐ ὁ δίδωμι , ἀλλά ὁ αἰτέω δίδωμι προαίρεσις ἀποδέχομαι ὁ θεός δικαιόω καί μάλα ἀποδέχομαι ὁ ὁ ἐλαχύς προαίρεσις τέλειος δίδωμι παρά ὁ ὁ πολύς ἐκ πλειοα καί διάθεσις ὑποδεής ( ὡς δῆλος εἰμί ἐκ ὁ ἀναγράφω περί ὁ μέγας δόσις ὁ πλούσιος καί ὁ δύο πεπτός , ὅστις ὁ χήρα εἰς λόγος πένης βάλλω εἰς τὸγαζοφυλάκιον ) . οὕτως καί ἐπί ὁ διά ὁ πρός ὁ θεῖος ἀγάπη καταλείπω ὅς κτάομαι , ἵνα ἀπερίσπαστος ἀκολουθέω ὁ Χριστός ὁ θεός πᾶς πράσσω κατά ὁ λόγος αὐτός , οὐ πάντως μάλα ἀποδέκτης ὁ ὁ πολύς καταλείπω ὁ ὁ ἐλαχύς , καί μάλα ὅτε τυγχάνω ὅλος ψυχή τις καταλείπω ὁ ἐλαχύς , παρά ὁ δοκέω καταφρονέω ὁ πολύς . εἰ καί μικρός οὖν καί εὐτελής ὁ Πέτρος καταλείπω ἅμα ὁ ἀδελφός αὐτός Ἀνδρέας , ἡνίκα ἀκούω ἀμφότερος ὁ » δεῦτε ἀκολουθέω ἐγώ , καί ποιέω σύ ἁλιεύς ἄνθρωπος « , » εὐθύς ἀφίημι ὁ δίκτυον ἄκολος - θημι αὐτός « , ἀλλά οὐ μικρός λογίζομαι παρά ὁ θεός κατανοέω ὅτι ἀπό ἕξις αὐτός τοιοῦτος ποιέω , ὡς εἰ καί κτάομαι πολύς κτῆμα καί πολύς ὑπάρχω , μή ἄν ὑπό αὐτός κατέχω μηδέ ἐμποδίζω ὁ ὁρμή βούλομαι ἀκολουθέω ὁ Ἰησοῦς . καί θαρσέω ( οἴομαι ) ἐπί ὁ προαιρέσειμᾶλλον ἤ ὁ ὕλη ὅς καταλείπω Πέτρος παρρησιάζομαι λέγω ὁ Ἰησοῦς ὁ ἰδού ἐγώ ἀφίημι πᾶς καί ἀκολουθέω σύ · τίς ἄρα εἰμί ἡμῖν;εἰκὸς δέ νοέω μή δίκτυον μόνος αὐτός καταλείπω | ἀλλά καί οἶκος καί γυνή , ὅς ὁ μήτηρ ἐφίστημι ὁ Ἰησοῦς ἀπαλλάσσω ὁ πυρετός · στοχάζομαι δέ ἄν τις ὅτι δυνατός καί τέκνον αὐτός καταλείπω , οὐ ἀδύνατος δέ καί κτῆσις τις βραχύς . μέγας οὖν δηλόω περί ὁ Πέτρος καί ὁ ἀδελφός αὐτός , ἐπεί ἀκούω ὁ » δεῦτε ἀκολουθέω ἐγώ , καί ποιέω σύ ἁλιεύς ἄνθρωπος « μηδείς ἀναβάλλω » εὐθύς ἀφίημι ὁ δίκτυον ἀκολουθέω αὐτός « , οὐ μιμέομαι ὁ λέγω · » ἀλλά πρῶτος ἐπιτρέπω ἐγώ εἰς ὁ οἶκος ἐγώ ἀπέρχομαι καί ἀποτάσσω ὁ εἰς ὁ οἶκος ἐγώ « , οὐδέ παραττλήσιόν τις ποιέω ὁ λέγω · » ἐπιτρέπω ἐγώ πρῶτος ἀπέρχομαι καί θάπτω ὁ πατήρ ἐγώ « . καί προέχω ἐπιμελής ὅτι ἀξιολ ἀξιόλογος πλήσσω ὑπό ὁ πρόσταξις Τούο Ἰησοῦς καί ὁ ἐπαγγελία αὐτός , καί πιστεύω ὅτι ὀλίγος ἀλισυτικ]ν καταλείπω ὁ ἰχθώων ἄνθρωπος μέλλω ἀγρεύω πρός σωτηρία , καί οἱονεί τιτρώσκω ὐπότε ὁ εἰς ὁ Ἰησοῦς καί ὅς ἐπαγγέλλω αὐτός διακονία φιλάνθρωπος μέλλω ἀνδδρώπους θηρεύω , » εὐθύς ἀφίημι ὁ δίκτυον « καί ὡσπερεί ἐπιλανθάνομαι ὁ οἴκοι » ἀκολουθέω αὐτός « , ὡς ἄξιος γίγνομαι ἐπί ἐκλείπω κεῖος ὁ ὁρμή ὁ Πέτρος σεμνύνω καί λέγω ὁ προλέγω . ἅμα δέ παρατηρητέον ὅτι οὗτος λέγω ὁ Πέτρος κατανοέω μέν ὁ λέγω ὑπό ὁ Ἰησοῦς φωνή . εἰ ἐθέλω τέλειος εἰμί ὑπάγω πωλέω σύ ὁ ὑπάρχω καί δίδωμι πτωχός , καί ἔχω θησαυρός ἐν οὐρανός , καί δεῦρο ἀκολουθέω ἐγώ , θεάομαι δέ καί ὁ ἀκούω νεανίσκος καί μετά λύπη ἀπέρχομαι , ἐπεί προκρίνω ὁ πολύς ἐπί ὁ γῆ κτῆμα ὁ τέλειος ἐν θεός γίγνομαι , νοέω δέ καί ὁ δύσκολος περί ὁ εἰσέρχομαι εἰς ὁ ὁ ουραυναω βασιλεία ὁ πλούσιος , ὡσπερεί καί αὐτός οὐ εὐχερής πρᾶγμα ποιέω ἐν ὁ πᾶς καταλείπω καί ἡκολουθηκέενοι ὁ σωτήρ , λέγω ὁ πρόκειμαι . διά καί παρρησιάζομαι ὁ Πέτρος ἀποκρίνω ὁ ὁ ἐπιφέρω μέγας ἐπαγγελία ὁ σωτήρ περί ὁ μέλλω εἷς ὁ κριτής ὁ Ἰσραὺλ εἰμί ὁ Πέτρος .