origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 14.25
Μετὰ δὲ ταῦτα κατανοήσαντες οἱ τοῦ Χριστοῦ μαθηταί , ὅσα δύναταοι γενέσθαι συμπτώματα ἐν γάμοις , ὧν ἀνέχεσθαι δεῖ τὸν ἄνδρα , καὶ κατὰ τοῦτο <ἀνεχόμενον> ἀπαλλάσσειν σκληρότατα ἢ μὴ ἀνεχόμενον παρανομεῖν εἰς τοὺς Χριστοῦ λόγους , φαςὶν αὐτῷ , <ὡς> ἐπὶ εὐχερέστερον τὴν ἀγαμίαν καταφεύγοντες καὶ μᾶλλον συμφέρον ἢ ὡς δοκεῖ συμφέρειν γάμος · εἰ οὕτως ἐστὶν ἡ αἰτία τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τῆς γυναικός , οὐ συμφέρει γαμῆσαι . πρὸς τοῦτο δὲ εἶπεν αὐτοῖς ὁ σωτήρ , διδάσκων ἡμᾶς δῶρον εἶναι τὸ διδόμενον ἀπὸ θεοῦ τὴν παντελῆ καθάρευσιν , καὶ οὐ μόνον ἀσκήσει παραγινόμενον ἀλλὰ μετ᾿ εὐχῶν <πολλὼν> ὑπὸ θεοῦ διδόμενον , τὸ οὐ πάντες χωροῦσι τὸν λόγο ν , ἀλλ᾿ οἷς δέδοται . εἶτ᾿ ἐπεί τινες συκοφαντοῦσι τὸ οἷς δέδοται , ὠς ἐχόντων ἀπολογίαν τῶν βουληθέντων μὲν καθαρεῦσαι ἐν ἀγαμίᾳ , νικηθέντων δὲ ὑπὸ τῶν ὀρέξεων , λεκτέον , ὅτι εἴπερ πιστεύομεν τοῖς γεγραμμένοις , τί δήποτε ἐπιλαμβανόμεθα μὲν τοῦ ἀλλ᾿ οἷς δέδοται , οὐκέτι δὲ προςέχομεν τῷ » αἰτεῖτε , καὶ δοθήσεται ὑμῖν « καὶ τῷ ἐπιφερομενῳ αὐτῷ » πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει « ; εἰ γὰρ χωροῦσι τὸν περὶ τοῦ παντελῶς καθαρεύειν λόγον οἷς δέδοται , ὁ βουλόμενος αἰτείτω , πειθόμενος καὶ πιστεύων τῷ λέγοντι · » αἰτεῖτε , καὶ δοθήσεται ὑμῖν « , καὶ <λήψεται> μὴ ἀμφιβάλλων περὶ τοῦ » πᾶς ὁ αἰτῶν λαμβάνει « . ἔνθα δὴ γενόμενος ζητήσεις , τίς ὁ αἰτῶν . οὐδεὶς γὰρ τῶν μὴ λαμβανόντων , εἰ καὶ ἔδοξεν ῇτηκέναι , ᾔτησεν · ἐπεὶ οὐ θεμιτὸν φάσκειν ψεῦδος εἶναι τὸ » πᾶς ὁ αἰτῶν λαμβάνει « . τίς οὖν ὁ αἰτῶν ἤ ὁ πεισθεὶς τῷ Ἰησοῦ λέγοντι · » ἐὰν στήκητε προσευχόμενοι « , » πι - Στεύετε ὅτι λαμβάνετε , καὶ λήψεσθε « ; Χρὴ δὲ τὸν αἰποῦντα ποιεῖν πάντα Τὰ παρ’ αὐτῷ , ἵνα προσεύχηται » πνεύματι « , προσεύχηται » δὲ καὶ Τῷ νοΐ « , καὶ <τοῦ> » ἀδιαλείπτως Προσεύχεσθε«μεμνημένον Καὶ τοῦ»ἔλεγε δὲ παραβολὴν αὐτοῖς Πρὸς τὸ δεῖν πάντοτε προσεύχεσθαι αὐτοὺς καὶ μὴ ἐκκακεῖν , λέγων · Κριτής τις ἦν ἔν τινι πόλει « καὶ τὰ ἑξῆς . χρήσιμον δὲ εἰς τὸ γινώσκειν , τί τὸ αἰτεῖν καὶ τὸ λαβεῖν ἐστι καὶ τί τὸ » πᾶς ὁ αἰτῶν λαμβάνει « , Καὶ τὸ » λέγω ὑμῖν , εἰ καὶ οὐ κώσει Αὐτῷ ἀναστὰς διὰ τὸ εἶναι φίλον Αὐτοῦ , διά γε τὴν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς δώσει <αὐτω> ὅσων κρῄζει « · ἐπιφέρει γοῦν · » κἀγὼ ὑμῖν λέγω , Αἰτεῖτε , καὶ δοθήσεται ὑμῖν « Καὶ τὰ ἑξῆς . ἔτι προτρεπτκὸν διὰ τὸ οὐ πάν - τες χωροῦσι τὸν λόγον , ἀλλ’ οἷς δέδοται , εἰς τὸ αἰτεῖν ἀξίως Τοῦ λαβεῖν καὶ τὸ » τίς δὲ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα υἱὸς αἰτήσει ἰχθύν , μὴ ἀντὶ ἰχθύος ὄψιν ἐπιδώσει αὐτῷ ; « καὶ τὰ ἑξῆς . δώσει οὖν τὸ ἀγαθὸν δόμα , τὴν παντελῆ καθά - Ρευσιν ἐν ἀγαμίᾳ καὶ ἁγνείᾳ ὁ θεὸς Τοῖς » ἐξ ὅλης ψυχῆς « καὶ μετὰ Πάστεως καὶ » ἀδιαλείπτως « ἐν προσ - Ευχαῖς αἰτοῦσιν αὐτόν .
Lemmas: μετά δέ οὗτος κατανοέω ὁ ὁ Χριστός μαθητής , ὅσος δύνατος γίγνομαι σύμπτωμα ἐν γάμος , ὅς ἀνέχω δέω ὁ ἀνήρ , καί κατά οὗτος ἀνέχω ἀπαλλάσσω σκληρός ἤ μή ἀνέχω παρανομέω εἰς ὁ Χριστός λόγος , φημί αὐτός , ὡς ἐπί εὐχερής ὁ ἀγαμία καταφεύγω καί μάλα συμφέρω ἤ ὡς δοκέω συμφέρω γάμος · εἰ οὕτως εἰμί ὁ αἰτία ὁ ἄνθρωπος μετά ὁ γυνή , οὐ συμφέρω γαμέω . πρός οὗτος δέ λέγω αὐτός ὁ σωτήρ , διδάσκω ἐγώ δῶρον εἰμί ὁ δίδωμι ἀπό θεός ὁ παντελής καθάρευσις , καί οὐ μόνος ἄσκησις παραγίγνομαι ἀλλά μετά εὐχή <πολλὼν> ὑπό θεός δίδωμι , ὁ οὐ πᾶς χωρέω ὁ λόγος ν , ἀλλά ὅς δίδωμι . εἶτα ἐπεί τις συκοφαντέω ὁ ὅς δίδωμι , ὡς ἔχω ἀπολογία ὁ βούλομαι μέν καθαρεύω ἐν ἀγαμία , νικάω δέ ὑπό ὁ ὄρεξις , λεκτέος , ὅτι εἴπερ πιστεύω ὁ γράφω , τίς δήποτε ἐπιλαμβάνω μέν ὁ ἀλλά ὅς δίδωμι , οὐκέτι δέ προσέχω ὁ » αἰτέω , καί δίδωμι σύ « καί ὁ ἐπιφέρω αὐτός » πᾶς γάρ ὁ αἰτέω λαμβάνω « ; εἰ γάρ χωρέω ὁ περί ὁ παντελής καθαρεύω λόγος ὅς δίδωμι , ὁ βούλομαι αἰτέω , πείθω καί πιστεύω ὁ λέγω · » αἰτέω , καί δίδωμι σύ « , καί λαμβάνω μή ἀμφιβάλλω περί ὁ » πᾶς ὁ αἰτέω λαμβάνω « . ἔνθα δή γίγνομαι ζητέω , τίς ὁ αἰτέω . οὐδείς γάρ ὁ μή λαμβάνω , εἰ καί δοκέω αἰτέω , αἰτέω · ἐπεί οὐ θεμιτός φάσκω ψεῦδος εἰμί ὁ » πᾶς ὁ αἰτέω λαμβάνω « . τίς οὖν ὁ αἰτέω ἤ ὁ πείθω ὁ Ἰησοῦς λέγω · » ἐάν στήκω προσεύχομαι « , » πι - στεῦμαι ὅτι λαμβάνω , καί λαμβάνω « ; χρή δέ ὁ αιπουειντα ποιέω πᾶς ὁ παρά αὐτός , ἵνα προσεύχομαι » πνεῦμα « , προσεύχομαι » δέ καί ὁ νόος « , καί ὁ » ἀδιάλειπτος Προσεύχομαι καί τοῦ»ἔλεγε δέ παραβολή αὐτός πρός ὁ δέω πάντοτε προσεύχομαι αὐτός καί μή ἐκκακέω , λέγω · κριτής τις εἰμί ἐν τις πόλις « καί ὁ ἑξῆς . χρήσιμος δέ εἰς ὁ γιγνώσκω , τίς ὁ αἰτέω καί ὁ λαμβάνω εἰμί καί τίς ὁ » πᾶς ὁ αἰτέω λαμβάνω « , καί ὁ » λέγω σύ , εἰ καί οὐ κώσει αὐτός ἀνίστημι διά ὁ εἰμί φίλος αὐτός , διά γε ὁ ἀναίδεια αὐτός ἐγείρω δίδωμι <αὐτω> ὅσος κρίζω « · ἐπιφέρω γοῦν · » ἐγώ σύ λέγω , αἰτέω , καί δίδωμι σύ « καί ὁ ἑξῆς . ἔτι προτρεπτικός διά ὁ οὐ πᾶς - αἱρέω χωρέω ὁ λόγος , ἀλλά ὅς δίδωμι , εἰς ὁ αἰτέω ἄξιος ὁ λαμβάνω καί ὁ » τίς δέ ἐκ σύ ὁ πατήρ υἱός αἰτέω ἰχθῦς , μή ἀντί ἰχθῦς ὄψις ἐπιδίδωμι αὐτός ; « καί ὁ ἑξῆς . δίδωμι οὖν ὁ ἀγαθός δόμα , ὁ παντελής καθά - ῥεῦσις ἐν ἀγαμία καί ἁγνεία ὁ θεός ὁ » ἐκ ὅλος ψυχή « καί μετά Πάστης καί » ἀδιάλειπτος « ἐν προς - εὐχή αἰτέω αὐτός .