origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 17.29
Ἐν ἐκείνη τῇ ἡμέρᾳ προσῆλθον αὐτῷ Σαδδουκαῖοι λέγοντες μὴ εἶναι ἀνάστασιν καὶ τὰ ἑξῆς , ἕως τοῦ ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ . ( Matth . 23 — 33 ) . τὰ δὲ ἰσοδυναμοῦντα τούτοις ἢ τὰ αὐτὰ αὐτοῖς εἴρηται κοὶ παρὰ τῷ Μάρκῳ καὶ τῷ Λουκᾷ ἐν ἄλλαις κατ’ ὀλίγα λέξεσιν . Ἐν ἐκείνη τῇ ἡμέρᾳ · ποίᾳ ἢ ὅτε πορευθέντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον κατ’ αὐτοῦ ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ « , καὶ πυνθάνονται τὰ περὶ τοῦ κήνσου ; εἰκὸς γὰρ ὅτι , ἀποκριναμένου τοῦ σωτῆρος ἡμῶν περὶ τοῦ κήνσου , καὶ εἰπόντος · » ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ θεοῦ τῷ θεῷ « , καὶ θαυμασάντων > τὴν ἀπόκρισιν αὐτοῦ , ᾠήθησαν οἱ Σαδδο υκαῖοι , εἰδότες αὐτοῦ τὰς συνετὰς ἀποκρίσεις , ἤτοι αὐτοὶ διὰ τῆς ἐπαπορήσεως παραστήσειν ἑαυτοὺς κρείττονα λόγον ἔχοντας , μὴ εἶναι λέγοντας ἀνάστασιν τῶν ἐλπιζόντων αὐτήν , ἢ τάχα καὶ μαθήσεσθαι , πῶς δύναται εἶναι ἀνάστασις κατὰ τὴν Μωσέως γραφὴν καὶ ποῖος ὁ βίος ἔσται τῶν ἀναστησομένων . παρατήρει δὲ ὅτι σχεδὸν πᾶσα ἡ τοῦ καιροῦ τούτου τοῦ σωτῆρος ἡμῶν διδασκαλία πρὸς πεύσεις ἐγίνετο . κοὶ πρῶτόν γε ἐλθόντος αὐτοῦ εἰς τὸ ἱερὸν προσῆλθον αὐτῷ διδάσκοντι οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ λέγοντες · ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς ; καὶ τίς ἔδωκέ σοι τὴν ἐξουσίαν ταύτην ; « πρὸς οὕς ἀντερωτήσας τὰ περὶ Ἰωάννου ἐδοξεν εὐλόγως παρῃτῆσθαι τὴν πρὸς τὸ βούλημα αὐτῶν ἀπόκρισιν . εἶτα μετὰ τοῦτο λέγει παραβολὴν τὴν περὶ τῶν δύο τέκνων , τοῦ τε > ὑπο - σχομένου ἐργάσασθαι ἐν » ἐν ἀμπελῶνι « καὶ [ μὴ ] ἐργασαμένου , κοὶ ἐπαγγειλαμένου μὲν μὴ ἐργασαμένου δέ . εἶτα μετὰ ταῦτα λέγει τὴν περὶ τοῦ ἀμπελῶνος παραβολὴν καὶ τῶν ἀποκτεινάντων γεωργῶν τοὺς δούλους καὶ τὸν υἱόν , καὶ τὰ ἑξῆς τούτων περὶ τῶν εἰς τοὺς γόμους κλητῶν ἄλλην παραβολήν . καὶ μετὰ τοῦτο δευτέραν πεῦσιν τὴν περὶ τοῦ κήνσου ἀνέγραψεν ὁ Ματθαῖος , καὶ τρίτην τὴν τῶν Σαδδουκαίων περὶ ἀναστάσεως ἐπαπόρησιν . ἀλλὰ καὶ τετάρτη μετὰ ταύτην ἐπερώτησις γεγένηται ἀπό τινος Φαρισαίου πειράζοντος ἀυτὸν περὶ τοῦ · ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ ; « τοσούτων δὲ ἐρωτήσεων προσαγομένων αὐτῷ καὶ αὐτὸς » συνηγμένων τῶν Φαρισαίων ἐπηρώτησεν αὐτοὺς « τὰ περὶ τοῦ Χριστοῦ « . Οἱ Σαδδουκαῖοι μέντοι μέντοι λέγοντες μὴ εἶναι ἀνάστασιν , οὐ <μόνον> τὴν ἐν τῇ συνηθείᾳ τῶν ὀνομαζομένην ἀνάστασιν σαρκὸς ἠθέτουν , ἀλλὰ καὶ παντελῶς ἀνῄρουν τὴν τῆς τῆς οὐ μόνον ἀθανασίαν ἀλλὰ καὶ ἐπιδιαμονήν , οἰόμενοι μηδαμοῦ ἐν τοῖς Μωσέως γράμμασι σημαίνεσθαι τὴν τῆς ψυχῆς μετὰ ταῦτα ζωήν . τὸ δὲ αὐτὸ τοῖς Σαδδου - καίοις δόγμα περὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων ψυχῆς φρονοῦσι μέχρι τοῦ δεῦρο Σαμαρεῖς καὶ οἱ δοκοῦντες ἐξ ἀυτῶν εἶναι νομομαθεῖς καὶ ἕως θανάτου ἀγωνιζόμενοι περὶ τοῦ Μωσέως νόμου καὶ τῆς περιτομῆς . τοῦτο δὲ τό περὶ ἀναστάσεως σημαινόμενον λέγω δέ τὸ παρὰ Σαδδουκαίοις καὶ Σαμαρεῦσιν , <τοῖς> ἀθετοῦσι τὴν τῆς ψυχῆς τοῦτο ζωήν ) νοοῦντές τινες <καὶ> τῶν κατὰ τοῦ ἀποστόλου χρόνον Κορινθίων ἐδογμάτιζον μὴ εἶναι ἀνάστασιν , περὶ ὧν ταῦτα γράφει · » εἰ δὲ Χριστὸς κηρύσσεται ἐκ νεκρῶν ὅτι ἐγήγερται , πῶς λέγουσιν ἐν ὑμῖν τινες ὅτι ἀνάστατσις νεκρῶν οὐκ ἔστιν ; « ὅτι δὲ οἱ ἐν Κορίνθῳ λέγοντες μὴ εἶναι ἀνάστασιν νεκρῶν κατὰ τὸ Σαδδουκαίων σημαινόμενον ἠθέτουν τὴν ἀνάστασιν ] τὴν ἐπιδιαμονὴν τῆς ψυχῆς , δῆλον ποιεῖ ἐκ τοῦ » εἰ ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ ἠλπικότες ἐσμὲν ἐν Χριστῷ μόνον , ἐλεεινότεροι πάντων ἀνθρώπων ἐσμέν « . ὅπερ ἐπιμελῶς ἐξετάσας ὄψει ὅτι ὁ μέν ἀθετῶν τὴν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πεπιστευμένην ἀνάστασιν νεκρῶν , κἄν ψευδόμενος ἀθετῇ , οὐ πάντως ἐν » τῇ ζωῇ ταύτῃ ἐν Χριστῷ « ἠλπικώς ἐστι » μόνον « . Christo « ; ἵνα γὰρ καθ’ ὑπόθεσιν μὴ ᾖ ἀληθὴς ἡ πεπιστευμένη παρὰ τοῖς πολλοῖς ἀνάστασις , οὐκ » ἐν ταύτῃ τῇ ζωῇ « ἤλπικε » μόνον « » ἐν Χριστῷ « ὁ ἐκείνην ἀθετῶν ζώσης τῆς ψυχῆς , οὐκ ἐκεῖνο μὲν ἀπολαμβανούσης τὸ σῶμα ἐνδυομένης δὲ αἰθέριόν τι καὶ κρεῖττον . ἀλλ’ οὐδὲ » ἐλεεινότεροι πάντων ἀνθρώπων ἐσμέν « , εἰ τὴν μὲν ψυχὴν λέγοιμεν ζῆν καὶ ὑπάρχειν , τὸ δὲ σῶμα τοῦτο μὴ περιτιθεῖμεν αὐτῇ μηδὲ λέγοιμεν ἀπολαμβάωειν αὐτό . Ἔτι δὲ εἰς κατασκευὴν τοῦ πρὸς τὸ σημαινόμενον τοῦτο μάλιστα ἵστασθαι τὸν ἀπόστολον ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους προτέρᾳ συγχρησόμεθα καὶ τῷ εἰ ὅλως νεκροὶ οὐκ ἐγείροντια , τί καὶ βαπτίζονται ὑπέρ αὐτῶν ; τί καὶ ἡμεῖς κινδυνεύομεν πᾶσαν ὥραν ; « καὶ τῷ » εἰ κατὰ ἀνθρωπον ἐθρηιομάχησα ἐν Ἐφέσῳ , τί μοι τὸ ὄφελος ; εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται , φάγωμεν κοὶ πίωμεν , αὔριον γὰρ ἀποθνῄσκομεν « . ἔστω γὰρ τὸ νομισθὲν παρὰ τοῖς πολλοῖς ἀληθὲς εἶναι μὴ εἶναι ἀληθὲς τὸ περὶ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν , πῶς τούτῳ ἀκολουθεῖ τὸ μάτην ἡμᾶς κινδυνεύειν ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν ἡμῶν ἀγωνιζομένους ; πῶς δὲ οὐδὲν ὄφελος τῷ διὰ Χριστὸν θηριομαχήσαντι *** οἰκονομουμένῃ κατ’ ἀξίαν , τό δὲ πρότερον σῶμα μὴ ἀπολαμβάνοι ; πῶς δὲ ἀκολουθεῖ τῷ μὴ εἶναι σαρκὸς ἀνάστασιν τὸ » φάγωμεν καὶ πίωμεν αὔριον γὰρ ἀποθνῄσκομεν « ; οὐ ταῦτα δέ φαμεν ἀπιστοῦντες τῷ ἐν Ἡσαΐᾳ γεγραμμένῳ τοῦτον τὸν τρόΠον · » ὄψεται πᾶσα σὰρξ τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ « ἢ τῷ ὑπὸ τοῦ Ἰὼβ λεγομένῳ · » ὅτι ἀένναός ἐστιν ὁ ἐκλύειν με μέλλων ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ ἀναστῆσαι στῆσαι τὸ δέρμα μου τὸ ἀνατλοῦν ταῦτα « . οὐκ ἀπιστοῦμεν δὲ οὐδὲ τῇ ἀποστολικῇ φωνῇ λεγούσῃ · » ζῳοποιήσει τὰ θνητὰ ὑμῶν σώματα διὰ τὸ ἐνοικοῦν αὐτοῦ πνεῦμα ἐν ὑμῖν « . ἀλλ' ὅση δύναμις καθαίρωμεν τὸ ἐν τῇ ἐκκειμένη λέξει τοῦ εὐαγγελίου σημαινόμενον ἀπὸ τῆς ἀνάστασις φωνῆς , διὸ παρεθέμετθα καὶ τὰ ἀπὸ τῆς προτέρας πρὸς Κορινθίους ῥητά . Προσῆλθον οὖν τῷ Ἰησοῦ Σαδδουκαῖοι , οἵτινες ἔλεγον μὴ εἶναι ἀνάστασιν , ἀνάστασιν δέ τὴν ( ὡς ἀποδεδώκαμεν ) κατ’ κοὶ ἐπηρώτησαν ἡμῶν τὸν κύριον λέγοντες · Μωσῆς εἶπεν · ἐόν τις ἀποθάνῃ μὴ ἔχων τέκνα , ἐπιγαμβρεύσει ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ . 30 . ἄξιον οὖν εἰς τοῦτό μοι δοκεῖ παραθέσθαι τὴν Μωσέως λέξιν , εἰς ἥν ἀνέφερον Σαδδουκαῖοι τὰ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ γεγραμμένα ὑπ’ αὐτῶν εἰρῆσθαι . ἔχει οὖν οὕτως ἐν τῷ Δευτερονομίῳ τὸ ῥητόν · » ἐὰν δὲ κατοικήσωσιν ἀδελφοὶ ἐπὶ τὸ αὐτό , καὶ ἀποθάνῃ εἶς ἐξ αὐτῶν « καὶ τὰ ἑξῆς εως του » οἶκος τοῦ ὑπολυθέντος τὸ ὐπόδημα « . τούτου δὴ τοῦ ῥητοῦ οἱ Σαδδουκαῖοι , ὡς τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως μὴ ἔχοντες , φαύλως ἀκούσαντες κοὶ μηδέν θεοῦ ἄξιον ἐνθυμηθέντες εἰς τὸν ἐκκείμενον νόμον , ᾠήθησαν ἀκολουθεῖν τῷ εἶναι ἀνάστασιν τὸ καὶ τὸν ἄνδρα ἄνδρα πόλιν ἔσεσθαι ἀνατάντα ἄρρενα μόρια ἔχοντα , καὶ τὴν γυναῖκα γυναῖκα ἀναστήσεσθαι σῶμα γυναικεῖον περικειμένην . καὶ ταπεινῶς ὑπολαμβάνοντες λέγεσθαι τὰ περὶ ἀναστάσεως ἐκ τοῦ ταῦτα αὐτοῖς νομίζειν ἀκολουθεῖν , πλάσαντές τινα μῦθον τὸν περὶ ἑπτὰ ἀδελφῶν γαμησάντων μίαν γυναῖκα , ἐΠηπόρουν τίνος ἂν γένοιτο γυνὴ τοιαύτη ἀναστᾶσα , φθάσασα ἅπαξ ἑπτὰ χρηματίσαι ἀνσρῶν γυνή . ἐδύνοντο δὲ καὶ χωρὶς τοῦ τοιούτου πλάσματος ἐπαπορῆσαι ἐκ τῶν πολυγάμων γυναικῶν , τάχα δέ κοὶ πολυγάμων ἀνδρῶν . καὶ ὁ σωτὴρ ἡμῶν ἀποκρινόμενος αὐτοῖς τὸ μὲν βούλημα τοῦ κατὰ Μωσέα νόμου οὐ διηγήσατο , ὡς οὐκ ἀξίοις γνώσεως τηλικούτου μυστη - ῥίου · μόνον δὲ ἁπ<λῶς ἀπ> εφήνατο λέγων καὶ τὰς θείας γραφὰς ἀπαγγέλλειν περὶ τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως ὅτι ἐκεὶ μή εἰσι γόμοι , ἀλλὰ γίνονται οἱ ἐκ νεκρῶν ἀνιστάμενοι ὡς οἱ ἐν τῷ οὐρανῷ ἄγγελοι , καὶ ὥσπερ οἱ ἐν τῷ οὐρανῷ ἄγγελοι οὔτε γαμοῦσιν οὔτε γαμοῦνται , οὕτω ( φησὶ ) κοὶ οἱ ἀπὸ τῶν νεκρῶν . ἐγὼ δ’ οἶμοι διὰ τούτων δηλοῦσθαι ὅτι οὐ μόνον κατὰ τὸ μὴ γαμεῖν καὶ τὸ μὴ γαμεῖσθαι ὡς οἱ ἐν τῷ οὐρανῷ ἄγγελοι γίνονται οἱ καταξιούμενοι τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ μετασχηματιζόμενα αὐτῶν τὰ σώματα » τῆς ταπεινώσεως « γίνεσθαι τοιαῦτα , ὁποῖά ἐστι τὰ τῶν ἀγγέλων σώματα , αἰθέρια καὶ αὐγοειδὲς φῶς . Ξενίζον δέ τι τοὺς πολλοὺς τῶν πιστευόντων δόγμα ζητήσαι τις ἄν , τάχα μὲν καὶ πολλαχόθεν σαφῶς δ’ ὅτι καὶ ἐντεῦθεν ἐπαπορῶν , εἰ ὥσπερ εἰσὶν οἱ ἀνιστάμενοι ἐκ νεκρῶν ὡς οἱ ἄγγελοι ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ τάγμα τι ἀγγέλων , μεταβάλλοντες ἐξ ἀνθρώπων , οὕτως καὶ ἄλλοι ἐν τῷ οὐρανῷ ἄγγελοι , ἄνθρωποί ποτε ὄντες καὶ καλῶς ἀγωνισάμενοι ἐν ἀνθρώπου σώματι , γεγόνασιν ἐν τῷ οὐρανῷ ἄγγελοι ὥς τινες ἕτεροι πρὸ αὐτῶν . ὁ δέ τὸ ξενίζον τοῦτο δόγμα ζητῶν ἐκ τῆς προκειμένης λέ - ξεως , τάχα δὲ καὶ ἀλλαχόθεν , ὁράτω περιαθρήσας ὅλην τήν τε γραφὴν καὶ τὴν ἀκολουθίαν τῶν πραγμάτων , κοὶ τί ἕπεται τῷ ταῦτα τιθέντι , <καὶ> σκοπείτω εἰ χρὴ παραδέξασθαι τοιοῦτον λόγον ᾦ ἕπεται τοιαῦτα ἅτινα δηλοῦται ἐκ τοῦ » ἀγγέλους κρινοῦμεν « καὶ τοῦ » εἰς ἅ ἐπιθυμοῦσιν ἄγγελοι παρακύψαι « . εἰ δέ καὶ τὴν Ἰούδα προσοῖτό τις ἐπιστολήν , ὁράτω τί ἕπεται τῷ λόγῳ διὰ τὸ » ἀγγέλους τε τοὺς μὴ τηρήσαντας τὴν ἑαυτῶν ἀρχὴν ἀλλὰ ἀπολιπότας τὸ ἴδιον οἰκητήριον εἰς κρίσιν μεγάλης ἡμέρας δεσμοῖς ἀϊδίοις ὑπὸ ζόφον τετήρηκεν « . ὁράτω δὲ ὁ τὰ τοιαῦτα τολμῶν ζητεῖν , πῶς αὐτῶν δεῖ ἀκούειν τῶν ἐν Γενέσει γεγραμμένων ὅτι » ἰδόντες οἱ υἱοὶ τοῦ θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων ὅτι καλαί εἰσιν , ἔλαβον ἑαυτοῖς εἰς γυναῖκας ἀπὸ πασῶν ὧν ἐξελέξαντο « . σαφῶς δὲ τὰ κατὰ τὸν τόπον ἐπαπορῆσαι καὶ τὴν ἀκολουθίαν αὐτῶν ἐπισκοπῆσαι καὶ χάρτῃ πιστεῦδαι τὴν τῶν τηλικούτων σαφήνειαν , μήποτε οὐκ ἀσφαλὲς ᾖ · ἀρκεῖ γὰρ καὶ ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις ἡμᾶς ἐπὶ τοσοῦτον παρακεκινδυνευκέναι .
Lemmas: ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα προσέρχομαι αὐτός Σαδδουκαῖοι λέγω μή εἰμί ἀνάστασις καί ὁ ἑξῆς , ἕως ὁ ἐκπλήσσω ἐπί ὁ διδαχή αὐτός . ( Matth . 23 — 33 ) . ὁ δέ ἰσοδυναμέω οὗτος ἤ ὁ αὐτός αὐτός λέγω κοί παρά ὁ Μάρκος καί ὁ Λουκᾶς ἐν ἄλλος κατά ὀλίγος λέξις . ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα · ποῖος ἤ ὅτε πορεύω ὁ Φαρισαῖος συμβούλιον λαμβάνω κατά αὐτός ὅπως αὐτός παγιδεύω ἐν λόγος « , καί πυνθάνομαι ὁ περί ὁ κῆνσος ; ἔοικα γάρ ὅτι , ἀποκρίνω ὁ σωτήρ ἐγώ περί ὁ κῆνσος , καί λέγω · » ἀποδίδωμι οὖν ὁ Καῖσαρ Καῖσαρ καί ὁ ὁ θεός ὁ θεός « , καί θαυμάζω > ὁ ἀπόκρισις αὐτός , οἴομαι ὁ Σαδδο υκαῖοι , οἶδα αὐτός ὁ συνετός ἀπόκρισις , ἤτοι αὐτός διά ὁ ἐπαπόρησις παρίστημι ἑαυτοῦ κρατύς λόγος ἔχω , μή εἰμί λέγω ἀνάστασις ὁ ἐλπίζω αὐτός , ἤ τάχα καί μανθάνω , πῶς δύναμαι εἰμί ἀνάστασις κατά ὁ Μωϋσῆς γραφή καί ποῖος ὁ βίος εἰμί ὁ ἀνίστημι . παρατηρέω δέ ὅτι σχεδόν πᾶς ὁ ὁ καιρός οὗτος ὁ σωτήρ ἐγώ διδασκαλία πρός πεῦσις γίγνομαι . κοί πρῶτος γε ἔρχομαι αὐτός εἰς ὁ ἱερός προσέρχομαι αὐτός διδάσκω ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ πρέσβυς ὁ λαός λέγω · ἐν ποῖος ἐξουσία οὗτος ποιέω ; καί τίς δίδωμι σύ ὁ ἐξουσία οὗτος ; « πρός ὅς ἀντερωτάω ὁ περί Ἰωάννης δοκέω εὔλογος παραιτέομαι ὁ πρός ὁ βούλημα αὐτός ἀπόκρισις . εἶτα μετά οὗτος λέγω παραβολή ὁ περί ὁ δύο τέκνον , ὁ τε > ὑπο - ἔχω ἐργάζομαι ἐν » ἐν ἀμπελών « καί [ μή ] ἐργάζομαι , κοί ἐπαγγέλλω μέν μή ἐργάζομαι δέ . εἶτα μετά οὗτος λέγω ὁ περί ὁ ἀμπελών παραβολή καί ὁ ἀποκτείνω γεωργός ὁ δοῦλος καί ὁ υἱός , καί ὁ ἑξῆς οὗτος περί ὁ εἰς ὁ γόμος κλητός ἄλλος παραβολή . καί μετά οὗτος δεύτερος πεῦσις ὁ περί ὁ κῆνσος ἀναγράφω ὁ Ματθαῖος , καί τρίτος ὁ ὁ Σαδδουκαῖος περί ἀνάστασις ἐπαπόρησις . ἀλλά καί τέταρτος μετά οὗτος ἐπερώτησις γίγνομαι ἀπό τις Φαρισαῖος πειράω αὐτός περί ὁ · ποῖος ἐντολή μέγας ἐν ὁ νόμος ; « τοσοῦτος δέ ἐρώτησις προσάγω αὐτός καί αὐτός » συνάγω ὁ Φαρισαῖος ἐπερωτάω αὐτός « ὁ περί ὁ Χριστός « . ὁ Σαδδουκαῖοι μέντοι μέντοι λέγω μή εἰμί ἀνάστασις , οὐ μόνος ὁ ἐν ὁ συνήθεια ὁ ὀνομάζω ἀνάστασις σάρξ ἀθετέω , ἀλλά καί παντελής ἀναιρέω ὁ ὁ ὁ οὐ μόνος ἀθανασία ἀλλά καί ἐπιδιαμονή , οἴομαι μηδαμοῦ ἐν ὁ Μωϋσῆς γράμμα σημαίνω ὁ ὁ ψυχή μετά οὗτος ζωή . ὁ δέ αὐτός ὁ Σαδδου - καίω δόγμα περί ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή φρονέω μέχρι ὁ δεῦρο Σαμαρεύς καί ὁ δοκέω ἐκ αὐτός εἰμί νομομαθής καί ἕως θάνατος ἀγωνίζομαι περί ὁ Μωϋσῆς νόμος καί ὁ περιτομή . οὗτος δέ ὁ περί ἀνάστασις σημαίνω λέγω δέ ὁ παρά Σαδδουκαῖοι καί Σαμαρεύς , ὁ ἀθετέω ὁ ὁ ψυχή οὗτος ζωή ) νοέω τις καί ὁ κατά ὁ ἀπόστολος χρόνος Κορίνθιος δογματίζω μή εἰμί ἀνάστασις , περί ὅς οὗτος γράφω · » εἰ δέ Χριστός κηρύσσω ἐκ νεκρός ὅτι ἐγείρω , πῶς λέγω ἐν σύ τις ὅτι ἀνάστασις νεκρός οὐ εἰμί ; « ὅτι δέ ὁ ἐν Κόρινθος λέγω μή εἰμί ἀνάστασις νεκρός κατά ὁ Σαδδουκαῖος σημαίνω ἀθετέω ὁ ἀνάστασις ] ὁ ἐπιδιαμονή ὁ ψυχή , δῆλος ποιέω ἐκ ὁ » εἰ ἐν ὁ ζωή οὗτος ἐλπίζω εἰμί ἐν Χριστός μόνος , ἐλεεινός πᾶς ἄνθρωπος εἰμί « . ὅς ἐπιμελής ἐξετάζω ὁράω ὅτι ὁ μέν ἀθετέω ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία πιστεύω ἀνάστασις νεκρός , ἐάν ψεύδω ἀθετέω , οὐ πάντως ἐν » ὁ ζωή οὗτος ἐν Χριστός « ἐλπίζω εἰμί » μόνος « . Christo « ; ἵνα γάρ κατά ὑπόθεσις μή εἰμί ἀληθής ὁ πιστεύω παρά ὁ πολύς ἀνάστασις , οὐ » ἐν οὗτος ὁ ζωή « ἐλπίζω » μόνος « » ἐν Χριστός « ὁ ἐκεῖνος ἀθετέω ζάω ὁ ψυχή , οὐ ἐκεῖνος μέν ἀπολαμβάνω ὁ σῶμα ἐνδύω δέ αἰθέριος τις καί κρατύς . ἀλλά οὐδέ » ἐλεεινός πᾶς ἄνθρωπος εἰμί « , εἰ ὁ μέν ψυχή λέγω ζάω καί ὑπάρχω , ὁ δέ σῶμα οὗτος μή περιτίθημι αὐτός μηδέ λέγω ἀπολαμβάνω αὐτός . ἔτι δέ εἰς κατασκευή ὁ πρός ὁ σημαίνω οὗτος μάλα ἵστημι ὁ ἀπόστολος ἐν ὁ πρός Κορίνθιος πρότερος συγχράομαι καί ὁ εἰ ὅλος νεκρός οὐ ἐγείρω , τίς καί βαπτίζω ὑπέρ αὐτός ; τίς καί ἐγώ κινδυνεύω πᾶς ὥρα ; « καί ὁ » εἰ κατά ἄνθρωπος θηριομαχέω ἐν Ἔφεσος , τίς ἐγώ ὁ ὄφελος ; εἰ νεκρός οὐ ἐγείρω , ἐσθίω κοί πίνω , αὔριον γάρ ἀποθνῄσκω « . εἰμί γάρ ὁ νομίζω παρά ὁ πολύς ἀληθής εἰμί μή εἰμί ἀληθής ὁ περί ὁ ἀνάστασις ὁ νεκρός , πῶς οὗτος ἀκολουθέω ὁ μάτην ἐγώ κινδυνεύω ὑπέρ ὁ σωτηρία ὁ ψυχή ἐγώ ἀγωνίζομαι ; πῶς δέ οὐδείς ὄφελος ὁ διά Χριστός θηριομαχέω *** οἰκονομέω κατά ἀξία , ὁ δέ πρότερος σῶμα μή ἀπολαμβάνω ; πῶς δέ ἀκολουθέω ὁ μή εἰμί σάρξ ἀνάστασις ὁ » ἐσθίω καί πίνω αὔριον γάρ ἀποθνῄσκω « ; οὐ οὗτος δέ φημί ἀπιστέω ὁ ἐν Ἠσαΐας γράφω οὗτος ὁ τρόπος · » ὁράω πᾶς σάρξ ὁ σωτήριον ὁ θεός « ἤ ὁ ὑπό ὁ Ἰώβ λέγω · » ὅτι ἀέναος εἰμί ὁ ἐκλύω ἐγώ μέλλω ἐπί ὁ γῆ , καί ἀνίστημι ἵστημι ὁ δέρμα ἐγώ ὁ ἀνατλέω οὗτος « . οὐ ἀπιστέω δέ οὐδέ ὁ ἀποστολικός φωνή λέγω · » ζῳοποιέω ὁ θνητός σύ σῶμα διά ὁ ἐνοικέω αὐτός πνεῦμα ἐν σύ « . ἀλλά ὅσος δύναμις καθαίρω ὁ ἐν ὁ ἔκκειμαι λέξις ὁ εὐαγγέλιον σημαίνω ἀπό ὁ ἀνάστασις φωνή , διό παρατίθημι καί ὁ ἀπό ὁ πρότερος πρός Κορίνθιος ῥητός . προσέρχομαι οὖν ὁ Ἰησοῦς Σαδδουκαῖοι , ὅστις λέγω μή εἰμί ἀνάστασις , ἀνάστασις δέ ὁ ( ὡς ἀποδίδωμι ) κατά κοί ἐπερωτάω ἐγώ ὁ κύριος λέγω · Μωσῆς λέγω · εἰμί τις ἀποθνῄσκω μή ἔχω τέκνον , ἐπιγαμβρεύω ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ γυνή αὐτός καί ἀνίστημι σπέρμα ὁ ἀδελφός αὐτός . 30 . ἄξιος οὖν εἰς τούτος ἐγώ δοκέω παρατίθημι ὁ Μωσῆς λέξις , εἰς ὅς ἀναφέρω Σαδδουκαῖος ὁ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος γράφω ὑπό αὐτός λέγω . ἔχω οὖν οὕτως ἐν ὁ Δευτερονόμιον ὁ ῥητός · » ἐάν δέ κατοικέω ἀδελφός ἐπί ὁ αὐτός , καί ἀποθνῄσκω εἰμί ἐκ αὐτός « καί ὁ ἑξῆς ἠώς τις » οἶκος ὁ ὑπολύω ὁ ὑπόδημα « . οὗτος δή ὁ ῥητός ὁ Σαδδουκαῖος , ὡς ὁ ἐλπίς ὁ ἀνάστασις μή ἔχω , φαῦλος ἀκούω κοί μηδείς θεός ἄξιος ἐνθυμέομαι εἰς ὁ ἔκκειμαι νόμος , οἴομαι ἀκολουθέω ὁ ἔρχομαι ἀνάστασις ὁ καί ὁ ἀνήρ ἀνήρ πόλις εἰμί ἀνατείνω ἄρσην μόριον ἔχω , καί ὁ γυνή γυνή ἀνίστημι σῶμα γυναικεῖος περίκειμαι . καί ταπεινός ὑπολαμβάνω λέγω ὁ περί ἀνάστασις ἐκ ὁ οὗτος αὐτός νομίζω ἀκολουθέω , πλάσσω τις μῦθος ὁ περί ἑπτά ἀδελφός γαμέω εἷς γυνή , ἐπαπορέω τίς ἄν γίγνομαι γυνή τοιοῦτος ἀνίστημι , φθάνω ἅπαξ ἑπτά χρηματίζω ἀνσρῶν γυνή . δύο δέ καί Χωρὶς ὁ τοιοῦτος πλάσμα ἐπαπορέω ἐκ ὁ πολύγαμος γυνή , τάχα δέ κοί πολύγαμος ἀνήρ . καί ὁ σωτήρ ἐγώ ἀποκρίνω αὐτός ὁ μέν βούλημα ὁ κατά Μωσῆς νόμος οὐ διηγέομαι , ὡς οὐ ἄξιος γνῶσις τηλικοῦτος μύστης - Ῥίον · μόνος δέ ἁπλός ἀπέρχομαι φαίνω λέγω καί ὁ θεῖος γραφή ἀπαγγέλλω περί ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ὅτι ἐκεῖ μή εἰμί γόμος , ἀλλά γίγνομαι ὁ ἐκ νεκρός ἀνίστημι ὡς ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἄγγελος , καί ὥσπερ ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἄγγελος οὔτε γαμέω οὔτε γαμέω , οὕτως ( φημί ) κοί ὁ ἀπό ὁ νεκρός . ἐγώ δέ οἶμος διά οὗτος δηλόω ὅτι οὐ μόνος κατά ὁ μή γαμέω καί ὁ μή γαμέω ὡς ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἄγγελος γίγνομαι ὁ καταξιόω ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις , ἀλλά καί κατά ὁ μετασχηματίζω αὐτός ὁ σῶμα » ὁ ταπείνωσις « γίγνομαι τοιοῦτος , ὁποῖος εἰμί ὁ ὁ ἄγγελος σῶμα , αἰθέριος καί αὐγοειδής φάος . ξενίζω δέ τίς ὁ πολύς ὁ πιστεύω δόγμα ζητέω τις ἄν , τάχα μέν καί πολλαχόθεν σαφής δέ ὅτι καί ἐντεῦθεν ἐπαπορέω , εἰ ὥσπερ εἰμί ὁ ἀνίστημι ἐκ νεκρός ὡς ὁ ἄγγελος ἐν ὁ οὐρανός καί τάγμα τίς ἄγγελος , μεταβάλλω ἐκ ἄνθρωπος , οὕτως καί ἄλλος ἐν ὁ οὐρανός ἄγγελος , ἄνθρωπος ποτέ ο καί καλός ἀγωνίζομαι ἐν ἄνθρωπος σῶμα , γίγνομαι ἐν ὁ οὐρανός ἄγγελος ὅς τις ἕτερος πρό αὐτός . ὁ δέ ὁ ξενίζω οὗτος δόγμα ζητέω ἐκ ὁ πρόκειμαι λέα - ξις , τάχα δέ καί ἀλλαχόθεν , ὁράω περιαθρέω ὅλος ὁ τε γραφή καί ὁ ἀκολουθία ὁ πρᾶγμα , κοί τίς ἕπομαι ὁ οὗτος τίθημι , <καὶ> σκοπέω εἰ χράω παραδέχομαι τοιοῦτος λόγος ὧ ἕπομαι τοιοῦτος ὅστις δηλόω ἐκ ὁ » ἄγγελος κρίνω « καί ὁ » εἰς ὅς ἐπιθυμέω ἄγγελος παρακύπτω « . εἰ δέ καί ὁ Ἰούδας προσέω τις ἐπιστολή , ὁράω τίς ἕπομαι ὁ λόγος διά ὁ » ἄγγελος τε ὁ μή τηρέω ὁ ἑαυτοῦ ἀρχή ἀλλά ἀπολείπω ὁ ἴδιος οἰκητήριον εἰς κρίσις μέγας ἡμέρα δεσμός ἀΐδιος ὑπό ζόφος τηρέω « . ὁράω δέ ὁ ὁ τοιοῦτος τολμάω ζητέω , πῶς αὐτός δέω ἀκούω ὁ ἐν Γένεσις γράφω ὅτι » ὁράω ὁ υἱός ὁ θεός ὁ θυγάτηρ ὁ ἄνθρωπος ὅτι καλός εἰμί , λαμβάνω ἑαυτοῦ εἰς γυνή ἀπό πᾶς ὅς ἐκλέγω « . σαφής δέ ὁ κατά ὁ τόπος ἐπαπορέω καί ὁ ἀκολουθία αὐτός ἐπισκοπέω καί χάρτης πιστεύς ὁ ὁ τηλικοῦτος σαφήνεια , μήποτε οὐ ἀσφαλής εἰμί · ἀρκέω γάρ καί ἐπί ὁ λέγω ἐγώ ἐπί τοσοῦτος παρακινδυνεύω .