origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 16.15
Ζητήσαι δ’ ἂν τις πῶς εὐλόγως προστάσσεται κατὰ τὸν προφήτην χαίρειν σφόδρα θυγάτηρ Σιὼν κοὶ κηρύσσειν θυγάτηρ Ἱε . ρουσολὴμ διὰ τὸν ἐπιβεβηκότα ἐπὶ ὑποζύγιον καὶ πῶλον νέον « , ὅτε μετὰ βραχὺ ἰδὼν τὴν Ἱερουσαλὴμ ἔκλαυσεν <ἐπ’ αὐτὴν « ὁ Ἰησοῦς λέγων » Ἱερουσαλὴμ Ἱερουσαλὴμ,> ἡ ἀποκτείνουσα τοὺς προφήτας « καὶ τὰ ἑξῆς . πρόσχες οὖν εἰ δύνασαι Σιὼν νῦν δὴ λεγομένην θυγατέρα τοῦ προστάσσοντος αὐτῇ χαίρειν καὶ Ἱερουσαλὴμ πόλιν θυγατέρα τοῦ κηρύσσειν αὐτῇ κελεύοντος , εἰπεῖν εἶναι <μὴ τὴν τόν κύριον σταυρώσασαν , άλλὰ τὴν δεομένην τὸν ἐσταυρωμένον , Σιὼν> τὴν ἐπουρανίαν , περὶ ἧς ἐν μέν τῇ πρὸς Ἑβραίους γέγραπται τὸ » ἀλλὰ προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει κοὶ πόλει θεοῦ ζῶντος , Ἱερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ . καὶ μυριάσιν ἀγγέλων . πανηγύρει « , ἐν δὲ τῇ πρὸς Γαλάτας · ἡ δέ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν , ἥτις ἐστὶ μήτηρ ἡμῶν « . μήποτε γὰρ σύμβολά ἐστι ταῦτα τοῦ σωτῆρος λύσαντος τῶν δεσμῶν διὰ τῶν μαθητῶν τὰ ἴδια ὀχήματα , τούς τε απὸ τοῦ λαοῦ πιστεύσαντας ἐκείνου τότε καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν . δεδεμένη γὰρ ταῖς ἁμαρτίαις ἦν ἡ τότε συναγωγή , δεδεμένος δὲ καὶ ὁ πῶλος μετ’ ἐκείνης ὁ ὕστερον γενόμενος νέος ἀπὸ τῶν ἐθνῶν <πιστεύων> λαός · καὶ τούτους ἀμφοτέρους εγγίζων τῇ εἰς τὴν ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἀνόδῳ ὁ σωτὴρ ἐκέλευσεν ὑπὸ τῶν μαθητῶν διδασκόντων λυθῆναι , δοὺς αὐτοῖς τὸ ἅγιον πνεῦμα καὶ εἰπών · » λάβετε πνεῦμα ἅγιον . ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας , ἀφίενται αὐτοῖς · ἄν τινων κρατῆτε , κεκράτηνται « . καὶ ἀεί γε οἱ μαθηταὶ < στοῦ> οὓς » ἱκάνωσε διακόνους καινῆς διαθήκης , οὐ γράμματος ἀλλὰ πνεύματος « , λύοντες τὴν δεδεμένην ὄνον κοὶ τὸν πῶλον ἄγουσι πρὸς τὸν Ἰησοῦν βουλόμενον ὀχήμασι χρήσασθαι τοῖς ὑπὸ τῶν γνησίων αὑτοῦ μαθητῶν λελυμένοις ἀπὸ τῶν πάλαι <ἁμαρτιῶν δεσμοῦ . καὶ πρέπει γε τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ οὕτω χρείαν ἔχειν φιλάνθρωπος γὰρ ἐστι ) τῆς δεδεμένης ὄνου κοὶ τοῦ μετ’ αὐτῆς δεδεμένου πό)λου · χρείαν δ’ αὐτῶν ἔχει , ἶνα αὐτοῖς ἐπικαθίσας ἀναπαύσῃ μᾶλλον ἤπερ ἀναπαύσηται τοὺς οἷς ἐπικαθέζεται .
Lemmas: ζητέω δέ ἄν τις πῶς εὔλογος προστάσσω κατά ὁ προφήτης χαίρω σφόδρα θυγάτηρ Σιών κοί κηρύσσω θυγάτηρ Ἴος . ρουσολὴμ διά ὁ ἐπιβαίνω ἐπί ὑποζύγιον καί πῶλος νέος « , ὅτε μετά βραχύς ὁράω ὁ Ἱεροσόλυμα κλαίω ἐπί αὐτός « ὁ Ἰησοῦς λέγω » Ἱεροσόλυμα Ἱερουσαλήμ ὁ ἀποκτείνω ὁ προφήτης « καί ὁ ἑξῆς . προέχω οὖν εἰ δύναμαι Σιών νῦν δή λέγω θυγάτηρ ὁ προστάσσω αὐτός χαίρω καί Ἱεροσόλυμα πόλις θυγάτηρ ὁ κηρύσσω αὐτός κελεύω , λέγω εἰμί μή ὁ ὁ κύριος σταυρόω , ἀλλά ὁ δέω ὁ σταυρόω , Σιών ὁ ἐπουράνιος , περί ὅς ἐν μέν ὁ πρός Ἑβραῖος γράφω ὁ » ἀλλά προσέρχομαι Σιών ὄρος κοί πόλις θεός ζάω , Ἱεροσόλυμα ἐπουράνιος . καί μυριάς ἄγγελος . πανήγυρις « , ἐν δέ ὁ πρός Γαλάτης · ὁ δέ ἄνω Ἱεροσόλυμα ἐλεύθερος εἰμί , ὅστις εἰμί μήτηρ ἐγώ « . μήποτε γάρ σύμβολον εἰμί οὗτος ὁ σωτήρ λύω ὁ δεσμός διά ὁ μαθητής ὁ ἴδιος ὄχημα , ὁ τε ἀπό ὁ λαός πιστεύω ἐκεῖνος τότε καί ὁ ἀπό ὁ ἔθνος . δέω γάρ ὁ ἁμαρτία εἰμί ὁ τότε συναγωγή , δέω δέ καί ὁ πῶλος μετά ἐκεῖνος ὁ ὕστερον γίγνομαι νέος ἀπό ὁ ἔθνος πιστεύω λαός · καί οὗτος ἀμφότερος ἐγγίζω ὁ εἰς ὁ ἄνω Ἱεροσόλυμα ἄνοδος ὁ σωτήρ κελεύω ὑπό ὁ μαθητής διδάσκω λύω , δίδωμι αὐτός ὁ ἅγιος πνεῦμα καί λέγω · » λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος . ἐάν τις ἀφίημι ὁ ἁμαρτία , ἀφίημι αὐτός · ἐάν τις κρατέω , κρατέω « . καί ἀεί γε ὁ μαθητής < ἵστημι ὅς » ἱκανόω διάκονος καινός διαθήκη , οὐ γράμμα ἀλλά πνεῦμα « , λύω ὁ δέω ὄνος κοί ὁ πῶλος ἄγω πρός ὁ Ἰησοῦς βούλομαι ὄχημα χράω ὁ ὑπό ὁ γνήσιος ἑαυτοῦ μαθητής λύω ἀπό ὁ πάλαι ἁμαρτία δεσμός . καί πρέπω γε ὁ υἱός ὁ θεός οὕτως χρεία ἔχω φιλάνθρωπος γάρ εἰμί ) ὁ δέω ὄνος κοί ὁ μετά αὐτός δέω πόλος · χρεία δέ αὐτός ἔχω , ἵνα αὐτός ἐπικαθίζω ἀναπαύω μάλα ἤ ἀναπαύω ὁ ὅς ἐπικαθέζομαι .