origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 17.11
Ἅμα δέ κοὶ ζητήσει τις , τίνες οὗτοι οἱ γεωργοὶ οἱ εἰπόντες · τες · οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος · δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτόν . οὐ γὰρ φαίνονται Ἰουδαῖοι ἀποκτείναντες αὐτὸν ὡς υἱὸν τοῦ οἰκοδεσπότου . καὶ πρὸς τοῦτο δέ φήσει τις ὅτι , ἡνίκα διελάουν πρὸς ἀλλήλους ὅστις εἴη , τινὲς εἶπον ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός , πρὸς οὓς ἀπεκρί - ναντο ἄλλοι · » ὁ Χριστὸς ὅταν ἔρχηται , οὐδεὶς γινώσκει πόθεν ἐστί · τοῦτον δὲ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν « . εἶτ’ ἐπεὶ ἀπὸ τῶν σημείων καὶ τῶν τεραστίων καὶ θείων δυνάμεων πληττόμενοι ἐφρόνουν μὲν αὐτὸν εἶναι τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ , οὐχ ὡμολόγουν δέ , καὶ ἀληθὲς μέν τὸ ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου , ἀληθὲς δὲ καὶ τὸ ( ἀπεγνωκότων αὐτῶν ὅτι εἴη υἱὸς ) λελέχθαι οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος · δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτόν . διὰ τοῦτό φησιν ὁ σωτήρ ’ » κἀμὲ οἴδατε καὶ οἴδατε πόθεν εἰμί « , ἐπιστήσας δέ τις τοῖς ἀναγεγραμμένοις περὶ τοῦ Ἡρώδου , ἡνίκα ἔμαθεν ἀπὸ τῶν μόγων τετέχθαι τὸν βασιλέα » τῶν Ἰουδαίων « , ὄψεται ὅτι δύνανται οἱ ἀποκτείναντες τὸν σωτῆρα , ἐγνωκότες ὅτι υἱὸς εἴη , οὐδὲν ἧττον ἐπιβεβουλευκέναι αὐτῷ . καὶ γὰρ ὁ Ἡρώδης , μαθὼν ἀπὸ τῶν γραμματέων ὅτι » ἐν Βηθλεὲμ « » γεννᾶται ὁ Χριστὸς « κοὶ συγκαταθέμενος ὅτι Χριστὸς εἴη ὁ γεννώμενος , ἀποστέλλει μέν αὐτοὺς λέγων · » πορευθέντες ἀκριβῶς ἐξετάσατε περὶ τοῦ παιδίου , ἵνα κἀγὼ ἐλθὼν προσκυνήσω αὐτῷ « , οὐδέν δ’ ἧττον ἐπανελθόντων αὐτῶν ἐπεβούλευσε τῷ παιδίῳ , οὐκ ἀπιστῶν ὅτι ὁ Χριστὸς ἦν . οὐκ ἂν γὰρ πάντη ἀπιστῶν πάντα τὰ παιδία ἀνεῖλε » τὰ ἐν Βηθλεὲμ καὶ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσε παρὰ τῶν μάγων « · ἀλλὰ καὶ ἐπίστευσεν αὐτὸν εἶναι τὸν χριστὸν τὸν προφητευόμενον καὶ ἐβούλετο αὐτὸν ἀποκτεῖναι καὶ τὸ ὅσον γε ἐφ’ ἑαυτῷ ἀπέκτεινεν αὐτόν . Οὕτως οὖν δύνανται καὶ οἱ ἐπιβουλεύσαντες τῷ σωτῆρι ἐγνωκεναι μεν οὐχ ὥστε καὶ εἰς ἄλλους φθάσαι τὸν λόγον αὐτῶν , ἐν ἑαυτοῖς γὰρ εἰπον · ουτός ἐστιν ὁ κληρονόμος ) . οὐδὲν <δ᾿> ἧττον αὐτὸν ἀνῃρηκέναι . ᾠήθησαν γὰρ ἀποκτείναντες τὸν Χριστὸν καὶ μὴ νοοῦντες αὐτοῦ τὴν ἀνάστασιν ( « εἰ γὰρ ἔγνωσαν , οὐκ ἂν τόν κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν « ) αὐτοὶ κύριοι ἔσεσθαι τῶν πραγμάτων , ἐπεὶ ἀπετύφλωσεν αὐτοὺς ἡ κακία αὐτῶν καὶ οὐκ ἔγνωσαν μυστήρια θεοῦ , καὶ ὡς μὴ ἐγνωκότες αὐτὰ ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος τὸν υἱὸν καὶ ἀπέκτειναν αὐτόν . τὸ δέ ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος τοιοῦτον εἶναί μοι φαίνεται · τὸ ὅσον ἐφ’ ἑαυτοῖς , ἀλλότριον αὐτὸν εἶναι ἔκριναν καὶ τοῦ ἀμπελῶνος γα τῶν γεωργῶν , ἡνίκα κατεψηφίζοντο αὐτοῦ τὴν πρὸς θάνατον ψῆφον . κοὶ ἐπὶ τούτοις ὁ σωτὴρ πυνθάνεται τῶν καὶ αὐτῶν γεωργῶν πονηρῶν λέγων αὐτοῖς ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος , τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις ; οἱ δέ λέγουσιν αὐτῷ , ἐκ τοῦ στόματος αὑτῶν κριθησόμενοι καὶ καταδικασθησόμενοι ὡς κακοὶ κακῶς ἀπολούμενοι καὶ μηκέτι μέλλοντες ἔχειν » τὰ λόγια τοῦ θεοῦ « , τὸ κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς , καὶ τὸν ἀμπελὼνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς , οἵτινες τινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν . και οιονει προφητευουσιν ομοιως τῳ Καιάφᾳ τῷ ἀρχιερεῖ » τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου « , καὶ » ἀφ᾿ ἑαυτοῦ « μὴ εἰρηκότι τὸ ἀληθές , ἀλλ᾿ ἐπεὶ » ἀρχιερεὺς « ἧν <προφητεύσαντι> · δέ περὶ τῶν ἐθνῶν ὅτι δώσουσι τῷ οἰκοδεσπότῃ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν .
Lemmas: ἅμα δέ κοί ζητέω τις , τίς οὗτος ὁ γεωργός ὁ λέγω · αἱρέω · οὗτος εἰμί ὁ κληρονόμος · δεῦτε ἀποκτείνω αὐτός . οὐ γάρ φαίνω Ἰουδαῖος ἀποκτείνω αὐτός ὡς υἱός ὁ οἰκοδεσπότης . καί πρός οὗτος δέ φημί τις ὅτι , ἡνίκα διελάουν πρός ἀλλήλων ὅστις εἰμί , τις λέγω ὅτι οὗτος εἰμί ὁ Χριστός , πρός ὅς ἀποκρίνω - ναίω ἄλλος · » ὁ Χριστός ὅταν ἔρχομαι , οὐδείς γιγνώσκω πόθεν εἰμί · οὗτος δέ οἶδα πόθεν εἰμί « . εἶτα ἐπεί ἀπό ὁ σημεῖον καί ὁ τεράστιος καί θεῖος δύναμις πλήσσω φρονέω μέν αὐτός εἰμί ὁ Χριστός ὁ θεός , οὐ ὁμολογέω δέ , καί ἀληθής μέν ὁ ἐντρέπω ὁ υἱός ἐγώ , ἀληθής δέ καί ὁ ( ἀπογιγνώσκω αὐτός ὅτι εἰμί υἱός ) λέγω οὗτος εἰμί ὁ κληρονόμος · δεῦτε ἀποκτείνω αὐτός . διά οὗτος φημί ὁ σωτήρ ’ » ἐγώ οἶδα καί οἶδα πόθεν εἰμί « , ἐφίστημι δέ τις ὁ ἀναγράφω περί ὁ Ἡρώδης , ἡνίκα μανθάνω ἀπό ὁ μόχθος τίκτω ὁ βασιλεύς » ὁ Ἰουδαῖος « , ὁράω ὅτι δύναμαι ὁ ἀποκτείνω ὁ σωτήρ , γιγνώσκω ὅτι υἱός εἰμί , οὐδείς ἥσσων ἐπιβουλεύω αὐτός . καί γάρ ὁ Ἡρώδης , μανθάνω ἀπό ὁ γραμματεύς ὅτι » ἐν Βηθλεέμ « » γεννάω ὁ Χριστός « κοί συγκατατίθημι ὅτι Χριστός εἰμί ὁ γεννάω , ἀποστέλλω μέν αὐτός λέγω · » πορεύω ἀκριβής ἐξετάζω περί ὁ παιδίον , ἵνα ἐγώ ἔρχομαι προσκυνέω αὐτός « , οὐδείς δέ ἥσσων ἐπανέρχομαι αὐτός ἐπιβουλεύω ὁ παιδίον , οὐ ἀπιστέω ὅτι ὁ Χριστός εἰμί . οὐ ἄν γάρ πάντῃ ἀπιστέω πᾶς ὁ παιδίον ἀναιρέω » ὁ ἐν Βηθλεέμ καί ἐν ὁ ὅριον αὐτός ἀπό διετής καί κάτω κατά ὁ χρόνος ὅς ἀκριβόω παρά ὁ μάγος « · ἀλλά καί πιστεύω αὐτός εἰμί ὁ Χριστός ὁ προφητεύω καί βούλομαι αὐτός ἀποκτείνω καί ὁ ὅσος γε ἐπί ἑαυτοῦ ἀποκτείνω αὐτός . οὕτως οὖν δύναμαι καί ὁ ἐπιβουλεύω ὁ σωτήρ γιγνώσκω μέν οὐ ὥστε καί εἰς ἄλλος φθάνω ὁ λόγος αὐτός , ἐν ἑαυτοῦ γάρ λέγω · οὗτος εἰμί ὁ κληρονόμος ) . οὐδείς <δ᾿> ἥσσων αὐτός ἀναιρέω . οἴομαι γάρ ἀποκτείνω ὁ Χριστός καί μή νοέω αὐτός ὁ ἀνάστασις ( « εἰ γάρ γιγνώσκω , οὐ ἄν ὁ κύριος ὁ δόξα σταυρόω « ) αὐτός κύριος εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἐπεί ἀποτυφλόω αὐτός ὁ κακία αὐτός καί οὐ γιγνώσκω μυστήριον θεός , καί ὡς μή γιγνώσκω αὐτός ἐκβάλλω ἔξω ὁ ἀμπελών ὁ υἱός καί ἀποκτείνω αὐτός . ὁ δέ ἐκβάλλω ἔξω ὁ ἀμπελών τοιοῦτος εἰμί ἐγώ φαίνω · ὁ ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ , ἀλλότριος αὐτός εἰμί κρίνω καί ὁ ἀμπελών γῆ ὁ γεωργός , ἡνίκα καταψηφίζομαι αὐτός ὁ πρός θάνατος ψῆφος . κοί ἐπί οὗτος ὁ σωτήρ πυνθάνομαι ὁ καί αὐτός γεωργός πονηρός λέγω αὐτός ὅταν οὖν ἔρχομαι ὁ κύριος ὁ ἀμπελών , τίς ποιέω ὁ γεωργός ἐκεῖνος ; ὁ δέ λέγω αὐτός , ἐκ ὁ στόμα ἑαυτοῦ κρίνω καί καταδικάζω ὡς κακός κακός ἀπόλλυμι καί μηκέτι μέλλω ἔχω » ὁ λόγιον ὁ θεός « , ὁ κακός κακός ἀπόλλυμι αὐτός , καί ὁ ἀμπελών ἐκδίδωμι ἄλλος γεωργός , ὅστις τις ἀποδίδωμι αὐτός ὁ καρπός ἐν ὁ καιρός αὐτός . καί οἱονεί προφητεύω ὅμοιος ὁ Καιάφας ὁ ἀρχιερεύς » ὁ ἐνιαυτός ἐκεῖνος « , καί » ἀπό ἑαυτοῦ « μή λέγω ὁ ἀληθής , ἀλλά ἐπεί » ἀρχιερεύς « εἰμί προφητεύω · δέ περί ὁ ἔθνος ὅτι δίδωμι ὁ οἰκοδεσπότης ὁ καρπός ἐν ὁ καιρός αὐτός .