origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.43
Μετὰ δὲ ταῦτα γέγραπται , ὅτι ἀκούσαντες τῆς φωνῆς <ἐκ> τῆς νεφέλης τῆς μαρτυρούσης τῷ υἱῷ οἶ τρεῖς ἀπόστολοι , μὴ φέροντες τὴν τῆς φωνῆς δόξαν καὶ τὴν ἐπ αὐτῆς δύναμιν , ἱκέτευσαν πεσόντες ἐπὶ πρόσωΠον τὸν θεόν · σφόδρα γὰρ ἐφοβήθησαν τὸ παράδοξον τοῦ θεάματος καὶ τῶν ἀπὸ τοῦ θεάματος λελεγμένων . πρόσχες δέ , εἰ δύνασαι καὶ ταῦτα εἰπεῖν περὶ τῶν κατὰ τὸν τόπον ὅτι , νοήσαντες οἱ μαθηταὶ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ κεχρηματικέναι Μωσεῖ καὶ αὐτὸν εἶναι τὸν εἰρηκότα · οὐ γὰρ ὄψεται ἄνθρωπος τὸ πρόσωπόν μου καὶ ζήσεται « , Λ·αὶ ἰδόντες γενόμενον τὸ πρόσωπον τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ ὡς ὁ ἥλιος · > τὴν περὶ αὐτοῦ μαρτυρίαν τοῦ θεοῦ προσλαβόντες , ὡς μὴ φέροντες τὰς τοῦ λό - aut discipulos docebat , quoniam qui proprie filius erat dei et dilectissimus apud deum , in quo conplacuit , quem praecipue oportet audire , ipse erat qui tunc est visus et transfiguratus splenduit ( facie ) sicut sol et vestimenta eius facta sunt sicut lumen . γου αὐγὰς ἐταπεινώθησαν » ὑπὸ τὴν κραταιὰν χεῖρα τοῦ θεοῦ « . *** ἀλλὰ μετὰ τὴν ἁφὴν τοῦ λόγου τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπάραντες εἶδον Ἰησοῦν μόνον , καὶ οὐδένα ἄλλον . ἓν γὰρ μόνον γέγονε Μωσῆς ὁ νόμος κοὶ Ἠλίας ἡ προφητεία Ἰησοῦ τῷ εὐαγγελίῳ , καὶ οὐχ ὥσπερ ἠσαν πρότερον τρεῖς , οὕτω μεμενήκασιν , ἀλλὰ γεγόνασιν οἱ τρεῖς εἰς τὸ ἔν . ταῦτα δέ μοι νόει ὡς πρὸς τὰ μυστικὰ πράγματα . πρὸς γὰρ τὸ ψιλὸν τοῦ γράμματος βούλημα Μωσῆς καὶ Ἠλίας » ὀφθέντες ἐν δόξῃ « καὶ συλλαλήσαντες τῷ Ἰησοῦ ἀπεληλύθασιν , ὅθεν ἐληλύθεισαν , τάχα τῶν λόγων μεταδώσοντες , ὧν ἐλάλησε μετ’ αὐτῶν ὁ Ἰησοῦς , τοῖς ὅσον οὐδέπω εὐεργετηθεῖσιν ὑπ᾿ αὐτοῦ> , εὐεργετη - θησομένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ πάθους , ὅτε ἔμελλε » πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων « , ἀνοιχθέντων αὐτῶν τῶν μνημείων , ἀπιέναι » εἰς τὴν « ἀληθῶς » ἀγίαν πόλιν « , τὴν μὴ κλαιομένην ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ Ἱερουσαλήμ , καὶ ἐκεῖ ἐμφανίζεσθαι » πολλοῖς « . Μετὰ δέ τὴν ἐν τῷ ὄρει οἰκονομίαν καταβαινόντων ἐκ τοῦ ὄρους τῶν μαθητῶν , ἵνα ἐλθόντες πρὸς τὸν ὄχλον « ὑπηρετήσωσι τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ περὶ τῆς ἐκείνων σωτηρίας , ἐνετείλατο ὁ Ἰησοῦς τοῖς μαθηταῖς λέγων · μηδενὶ εἴπητε τὸ ὅραμα ἕως οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ . τὸ δὲ μηδενὶ εἴπητε τὸ ὅραμα παραπλήσιον τῷ ἐν τοῖς ἀνωτέρω ἐξετασθέντι , ὅτε διεστείλατο τοῖς μαθηταῖς ἵνα μηδενὶ εἴπωσιν , ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστός « . διὸ τὰ εἰς ἐκεῖνον εἰρημένα τὸν τόπον δύναται ἡμῖν εἶναι χρήσιμα κοὶ πρὸς τὸ προκείμενον , ἐπεὶ καὶ κατὰ ταῦτα βούλεται ὁ Ἰησοῦς μὴ λεχθῆναι τὰ τῆς δόξης αὐτοῦ πρὸ τῆς μετὰ τὸ πάθος δόξης αὐτοῦ · ἐβλάβησαν γὰρ ἂν οἱ ἀκούοντες , κοὶ μάλιστα ὄχλοι , τὸν οὕτω δεδοξασμένον ὁρῶντες σταυρούμενον . διόπερ ἐπεὶ συγγενὲς ἦν τῇ μεταμορφώσει αὐτοῦ καὶ τῷ ὀφθέντι αὐτοῦ προσώπῳ ὡς ὁ ἥλιος τὸ δοξασθῆναι αὐτὸν τῇ ἀναστάσει , διὰ τοῦτο βούλεται τότε ταῦτα ὑπὸ τῶν ἀποστόλων λαληθῆναι , ἡνίκα ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ .
Lemmas: μετά δέ οὗτος γράφω , ὅτι ἀκούω ὁ φωνή ἐκ ὁ νεφέλη ὁ μαρτυρέω ὁ υἱός ὁ τρεῖς ἀπόστολος , μή φέρω ὁ ὁ φωνή δόξα καί ὁ ἔπος αὐτός δύναμις , ἱκετεύω πίπτω ἐπί πρόσωπον ὁ θεός · σφόδρα γάρ φοβέω ὁ παράδοξος ὁ θέαμα καί ὁ ἀπό ὁ θέαμα λέγω . προέχω δέ , εἰ δύναμαι καί οὗτος λέγω περί ὁ κατά ὁ τόπος ὅτι , νοέω ὁ μαθητής ὁ υἱός ὁ θεός χρηματίζω Μωϋσῆς καί αὐτός εἰμί ὁ λέγω · οὐ γάρ ὁράω ἄνθρωπος ὁ πρόσωπον ἐγώ καί ζάω « , Λία ὁράω γίγνομαι ὁ πρόσωπον ὁ υἱός ὁ θεός ὡς ὁ ἥλιος · > ὁ περί αὐτός μαρτυρία ὁ θεός προσλαμβάνω , ὡς μή φέρω ὁ ὁ λό - aut discipulos docebat , quoniam qui proprie filius erat dei et dilectissimus apud deum , in quo conplacuit , quem praecipue oportet audire , ipse erat qui tunc est visus et transfiguratus splenduit ( facie ) sicut sol et vestimenta eius facta sunt sicut lumen . γου αὐγή ταπεινόω » ὑπό ὁ κραταιός χείρ ὁ θεός « . *** ἀλλά μετά ὁ ἁφή ὁ λόγος ὁ ὀφθαλμός ἐπαίρω ὁράω Ἰησοῦς μόνος , καί οὐδείς ἄλλος . εἷς γάρ μόνος γίγνομαι Μωσῆς ὁ νόμος κοί Ἠλίας ὁ προφητεία Ἰησοῦς ὁ εὐαγγέλιον , καί οὐ ὥσπερ εἰμί πρότερος τρεῖς , οὕτως μένω , ἀλλά γίγνομαι ὁ τρεῖς εἰς ὁ εἷς . οὗτος δέ ἐγώ νοέω ὡς πρός ὁ μυστικός πρᾶγμα . πρός γάρ ὁ ψιλός ὁ γράμμα βούλημα Μωσῆς καί Ἠλίας » ὁράω ἐν δόξα « καί συλλαλέω ὁ Ἰησοῦς ἀπέρχομαι , ὅθεν ἔρχομαι , τάχα ὁ λόγος μεταδίδωμι , ὅς λαλέω μετά αὐτός ὁ Ἰησοῦς , ὁ ὅσος οὐδέπω εὐεργετέω ὑπό αὐτός , εὐεργέτης - τίθημι ὑπό αὐτός κατά ὁ καιρός ὁ πάθος , ὅτε μέλλω » πολύς σῶμα ὁ κοιμάω ἅγιος « , ἀνοίγνυμι αὐτός ὁ μνημεῖον , ἀπέρχομαι » εἰς ὁ « ἀληθής » ἅγιος πόλις « , ὁ μή κλαίω ὑπό ὁ Ἰησοῦς Ἱεροσόλυμα , καί ἐκεῖ ἐμφανίζω » πολύς « . μετά δέ ὁ ἐν ὁ ὄρος οἰκονομία καταβαίνω ἐκ ὁ ὄρος ὁ μαθητής , ἵνα ἔρχομαι πρός ὁ ὄχλος « ὑπηρετέω ὁ υἱός ὁ θεός περί ὁ ἐκεῖνος σωτηρία , ἐντέλλω ὁ Ἰησοῦς ὁ μαθητής λέγω · μηδείς λέγω ὁ ὅραμα ἕως ὅς ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐκ νεκρός ἀνίστημι . ὁ δέ μηδείς λέγω ὁ ὅραμα παραπλήσιος ὁ ἐν ὁ ἀνώτερος ἐξετάζω , ὅτε διαστέλλω ὁ μαθητής ἵνα μηδείς λέγω , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ Χριστός « . διό ὁ εἰς ἐκεῖνος λέγω ὁ τόπος δύναμαι ἐγώ εἰμί χρήσιμος κοί πρός ὁ πρόκειμαι , ἐπεί καί κατά οὗτος βούλομαι ὁ Ἰησοῦς μή λέγω ὁ ὁ δόξα αὐτός πρό ὁ μετά ὁ πάθος δόξα αὐτός · βλάπτω γάρ ἄν ὁ ἀκούω , κοί μάλα ὄχλος , ὁ οὕτως δοξάζω ὁράω σταυρόω . διόπερ ἐπεί συγγενής εἰμί ὁ μεταμόρφωσις αὐτός καί ὁ ὁράω αὐτός πρόσωπον ὡς ὁ ἥλιος ὁ δοξάζω αὐτός ὁ ἀνάστασις , διά οὗτος βούλομαι τότε οὗτος ὑπό ὁ ἀπόστολος λαλέω , ἡνίκα ἐκ νεκρός ἀνίστημι .