origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.20
<Καὶ> τότε μέν δεικνύειν , εἰκὸς δ’ ὅτι μετὰ τοῦτο τοῖς χωρητικοῖς γινομένοις τρανότερον ἐδείκνυεν , οὐκέτι ὡς εἰσαγομένοις ἀρχόμενος δεικνύναι , ἤδη κοὶ προκόπτων ἐν τῷ δεικνύναι . καὶ εἴπερ ἐστὶν εὔλογον νοεῖν ὅτι πάντως οὗπερ ὁ Ἰησοῦς ἤρξατο τοῦτο ἐτέλεσε , πάντως ποτὲ ἐτέλεσεν ὃ ἤρξατο δεικνύειν τοῖς μαθηταῖς περὶ τοῦ δεῖν αὐτὸν τὰ γεγραμμένα ποθεῖν . ὅτε γὰρ τὴν ἀπὸ τοῦ λόγου περὶ τούτων <τῶν μυστηρίων> τελείαν γνῶσιν καταλαμβάνει τότε λεκτέον ἀπὸ λογικῆς δείξεως ὁρῶντος τοῦ νοῦ τὰ δεικνύμενα , τετελειῶσθαι τὴν δεῖξιν τῷ ταῦτα θεωρεῖν καὶ βουλομένῳ καὶ δυναμένῳ καὶ θεωροῦντι . ἐπεὶ δὲ οὐκ ἐνεδέχετο προφήτην ἀπολέσθαι ἔξω Ἱερουσαλὴμ « ἀπώλειαν ἀναλογίαν ἔχουσαν πρὸς τὸ ὁ ἀπολέσας τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ , εὑρήσει αὐτήν « , διὰ τοῦτο ἔδει οὐ - τὸν εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπελθεῖν , ἵνα πολλὰ παθὼν ἐν <Ἱεροσολύμοις καὶ ἀποκτανθεὶς ἐν> ἐκείνοις ἀπαρχὴν τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως ποιήση ἐν τοῖς » ἄνω « Ἱεροσολύμοις , <καταλείπων καὶ> > καταργῶν καὶ καταλύων τὴν ἐπὶ τῆς γῆς <Ἱερουσαλὴμ> μετὰ πάσης τῆς ἐν αὐτῇ λατρείας . ὅσον μὲν γὰρ » Χριστὸς « οὐκ » ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν , ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων « , οὐδὲ συνηγέρθησαν αὐτῷ οἱ γινόμενοι σύμμορφοι τῷ θανάτῳ καὶ τῇ ἀναστάσει αὐτοῦ , κάτω ἐζητεῖτο ἡ τοῦ θεοῦ πόλις καὶ ὁ ναός , οἱ καθαρισμοὶ καὶ τὰ λοιπά · ὅτε δὲ τοῦτο γέγονεν , οὐκέτι ἀλλὰ τὰ ἄνω . ἅτινα ἶνα ἐνστῇ , ἔδει αὐτὸν εἰς τὰ κάτω Ἱεροσόλυμα ἀπελθεῖν καὶ πολλὰ ἐκεῖ παθεῖν ἀπὸ τῶν ἐν αὐτῇ πρεσβυτέρων καὶ ἀρχιερέων καὶ γραμματέων τοῦ λαοῦ , ἵαν δοξασθῇ <μὲν> ὑπὸ τῶν χωρούντων τὰς εὐεργεσίας αὐτοῦ οὐρανίων πρεσβυτέρων καὶ θειοτέρων ἀρχιερέων ὑπὸ ἀρχιερεῖ τῷ ἑνὶ τεταγμένων , δοξασθῇ δὲ ὑπὸ τῶν γραμματέων τοῦ λαοῦ ἀσχολουμένων περὶ γράμματα , οὐ τὰ γραφόμενα » μέλανι ἀλλὰ « τετρανωμένα » πνεύματι θεοῦ ζῶντος « , καὶ ἀποκτανθῇ μέν ἐν τοῖς κάτω Ἱεροσολύμοις , βασιλεύσῃ δέ ἀναστὰς ἐν » Σιὼν ὄρει κοὶ πόλει θεοῦ ζῶντος Ἱερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ « . τῇ τρίτη δὲ ἡμέρᾳ ἐκ νεκρῶν ἀνέστη , ἶνα ῥυσάμενος » ἀπὸ τοῦ πονηροῦ « κοὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ , ἐν ᾧ τὸ ψεῦδος ἦν κοὶ ἡ ἀδικία καὶ ὁ πόλεμος καὶ πάντα τὰ ἐναντία οἷς ἐστιν ὁ Χριστός , ἔτι δὲ τοῦ μετασχηματιζομένου εἰς ἄγιον πνεῦμα βεβήλου πνεύματος , περιποιήσῃ τοῖς ῥυσθεῖσι βαπτίσασθαι τὸ πνεῦμα καὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα » εἰς ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος « , ἅπερ τρεῖς ἡμέραι εἰσὶν ἅμα ἐνεστηκυῖαι αἰωνίως τοῖς δι αὐτὰς <γενομένοις> υἱοῖς τοῦ τάς .
Lemmas: καί τότε μέν δείκνυμι , ἔοικα δέ ὅτι μετά οὗτος ὁ χωρητικός γίγνομαι τρανής δείκνυμι , οὐκέτι ὡς εἰσάγω ἄρχω δείκνυμι , ἤδη κοί προκόπτω ἐν ὁ δείκνυμι . καί εἴπερ εἰμί εὔλογος νοέω ὅτι πάντως οὗπερ ὁ Ἰησοῦς ἄρχω οὗτος τελέω , πάντως ποτέ τελέω ὅς ἄρχω δείκνυμι ὁ μαθητής περί ὁ δέω αὐτός ὁ γράφω ποθέω . ὅτε γάρ ὁ ἀπό ὁ λόγος περί οὗτος ὅτε μυστήριον τέλειος γνῶσις καταλαμβάνω τότε λεκτέος ἀπό λογικός δείξις ὁράω ὁ νόος ὁ δείκνυμι , τελειόω ὁ δεῖξις ὁ οὗτος θεωρέω καί βούλομαι καί δύναμαι καί θεωρέω . ἐπεί δέ οὐ ἐνδέχομαι προφήτης ἀπόλλυμι ἔξω Ἱεροσόλυμα « ἀπώλεια ἀναλογία ἔχω πρός ὁ ὁ ἀπόλλυμι ὁ ψυχή αὐτός ἕνεκα ἐγώ , εὑρίσκω αὐτός « , διά οὗτος δέω οὐ - ὁ εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπέρχομαι , ἵνα πολύς πάσχω ἐν <ιεροσολυμος καί ἀποκτείνω ἐν ἐκεῖνος ἀπαρχή ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ποιέω ἐν ὁ » ἄνω « Ἱεροσόλυμα , καταλείπω καί > καταργέω καί καταλύω ὁ ἐπί ὁ γῆ Ἱεροσόλυμα μετά πᾶς ὁ ἐν αὐτός λατρεία . ὅσος μέν γάρ » Χριστός « οὐ » ἐγείρω ἐκ νεκρός , ἀπαρχή ὁ κοιμάω « , οὐδέ συναγείρω αὐτός ὁ γίγνομαι σύμμορφος ὁ θάνατος καί ὁ ἀνάστασις αὐτός , κάτω ζητέω ὁ ὁ θεός πόλις καί ὁ ναός , ὁ καθαρισμός καί ὁ λοιπός · ὅτε δέ οὗτος γίγνομαι , οὐκέτι ἀλλά ὁ ἄνω . ὅστις ἵνα ἐνίστημι , δέω αὐτός εἰς ὁ κάτω Ἱεροσόλυμα ἀπέρχομαι καί πολύς ἐκεῖ πάσχω ἀπό ὁ ἐν αὐτός πρέσβυς καί ἀρχιερεύς καί γραμματεύς ὁ λαός , εἷς δοξάζω μέν ὑπό ὁ χωρέω ὁ εὐεργεσία αὐτός οὐράνιος πρέσβυς καί θεῖος ἀρχιερεύς ὑπό ἀρχιερεύς ὁ εἷς τάσσω , δοξάζω δέ ὑπό ὁ γραμματεύς ὁ λαός ἀσχολέω περί γράμμα , οὐ ὁ γράφω » μέλας ἀλλά « τρανόω » πνεῦμα θεός ζάω « , καί ἀποκτείνω μέν ἐν ὁ κάτω Ἱεροσόλυμα , βασιλεύω δέ ἀνίστημι ἐν » Σιών ὄρος κοί πόλις θεός ζάω Ἱεροσόλυμα ἐπουράνιος « . ὁ τρίτος δέ ἡμέρα ἐκ νεκρός ἀνίστημι , ἵνα ἐρύω » ἀπό ὁ πονηρός « κοί ὁ υἱός αὐτός , ἐν ὅς ὁ ψεῦδος εἰμί κοί ὁ ἀδικία καί ὁ πόλεμος καί πᾶς ὁ ἐναντίος ὅς εἰμί ὁ Χριστός , ἔτι δέ ὁ μετασχηματίζω εἰς ἅγιος πνεῦμα βέβηλος πνεῦμα , περιποιέω ὁ ἐρύω βαπτίζω ὁ πνεῦμα καί ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα » εἰς ὄνομα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα « , ὅς τρεῖς ἡμέρα εἰμί ἅμα ἐνίστημι αἰώνιος ὁ διά αὐτός γίγνομαι υἱός ὁ ὁ .