origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 16.5
Ἀλλὰ μήποτε τὸ μὲν ἀποκαταστῆναι ἐΠὶ τὴν βασιλείαν ἀπολαβόντα τὴν ἑαυτοῦ ἀρχὴν Χριστόν , καταργηθείσης τῆς βασιλευούσης ἐν τοῖς θνητοῖς σώμασι τῶν ἀνθρώπων ἁμαρτίας καὶ πόσης τῆς ἀρχούσης τῶν πονηρῶν ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας καὶ δυνάμεως , τοῦτ' ἔστι τὸ καθεσθῆναι αὐτὸν ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ « · τὸ δὲ καὶ δεξιὰ <καὶ εὐώνυμα> ποιῆσαι ποιῆσαι πάντα τῷ θεῷ , ἴνα μηκέτι ᾖ σκαιόν τι πρὸς αυτον , τοῦτ' ἔστι τὸ ἐσόμενον ἐν τοῖς ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως « ἐσομένοις , πρὸς παράδειγμα μέλλουσι βλέπειν τὸ ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως « καθέζεσθαι ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων αὐτοῦ ἐν τῇ βασιλείᾳ Χριστοῦ τοῦ λόγου · οὓς άποκαθίστησιν ὁ θεὸς συνεργήσας αὐτοῖς καὶ ἑτοιμάσας τὸ ἐγγίζειν τῇ Χριστοῦ ὑπεροχῇ , ἵν’ ὁ μὲν προηγούμενος τῶν ἄλλων τῶν Χριστῷ> ᾖ ἐκ δεξιῶν καὶ οἶον ἁπτόμενος αὐτοῦ καὶ κολλώμενος τοῖς τοῦ λόγου δεξιοῖς , ὁ δὲ ὑποδεέστερος ἐγγὺς τῶν ἀριστερῶν αὐτοῦ . δεξιὰ δὲ ὅρα εἰ δύνασαι νοῆσαι Χριστοῦ τὰ ἀόρατα ὀνομαζόμενα κτίσματα , ἀριστερὰ δὲ τὰ ὁρατὰ κοὶ σωματικά . ἀλλὰ Χριστὸς μὲν πόντων βασιλεύει · ἤδη δέ τῶν ἐγγιζόντων αὐτῷ οἱ μέν κεκλήρωνται τὰ δεξιὰ καὶ νοητά , οἱ δέ τὰ ἀριστερὰ καὶ αἰσθητά . καὶ μήποτε ἡ ἀληθινὴ μήτηρ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου οὓς ἐκάλεσε Βοανεργὲς ὁ σωτήρ , ὅ ἐστιν υἱοὺ βροντῆς « ) , ἡ βροντὴ <αὐτή> , μεγάλα κρίνασα περὶ τῶν υἱῶν αὑτῆς Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου καὶ γὰρ ἦσαν μεγάλοι ) καὶ ὑπολαβοῦσα αὐτοὺς τὰ πρωτεῖα δύνασθαι ἔχειν πορὰ πᾶσαν γεννητὴν φύσιν ὡς χωρήσοντας τὴν μεγαλοφωνίαν αὐτῆς , προσελθοῦσα ἠξίου τὸν κύριον , ἶνα ἱδρύσῃ τὸν μὲν ἕτερον αὐτῶν ἐκ δεξιῶν , τὸν δ’ ἄλλον ἐξ εὐωνύ - μων . ὁ δὲ σωτὴρ διελέγχο)ν καὶ τὴν τηλιγαύτην μεγαλόφωνον μητέρα τοῦ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου ὡς ἀγνοοῦσαν , τίνες οἱ ὑπερέχοντες καὶ ὅτι ἡ τηλικαύτη δωρεὰ χάρις ἐστὶ <μόνου> τοῦ ἐπὶ πᾶσι θεοῦ συμπνέον τος κοὶ συνεργοῦντος καὶ ἱδρύοντος ἐν τῇ τοιαύτῃ ὑπεροχῇ , οὓς εἶδεν ἐπιτη - δείους , εἶπε τὸ οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε καὶ · τὸ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου ἢ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι , ἀλλ’ οἷς ἡτοίμασται ὑπὸ τοῦ πατρος μου . ἐπιστήσει δὲ ὁ δυνάμενος τίνα μέν ὑπὸ τοῦ σωτῆρος δίδοται , τίνα δὲ ὑπὸ τοῦ πατρός , ὁρῶν ὅτι ἔστι τινὰ ἃ οὐ δοίη ἂν ὁ υἱός . ἀλλ’ αὐτὸς ὁ ποτήρ . εἰ δὲ τοιοῦτόν τι παρίστησι καὶ τὰ εὐαγγέλια , ὅπου μὲν εἰσάγοντα τὸν σωτῆρα εὐχόμενον περί τινων δυνάμεων ἵνα αὐτῷ ὑπαρχθῇ τὰ αἰτήματα ἀπὸ τοῦ πατρός , ὅπου δὲ χωρὶς εὐχῆς ποιοῦντα ὡς ἤδη ἔχοντα ἐκεῖνα περὶ ὧν ἠξίωτο , τολμηρὸν μὲν ζητῆσαι , ὅμως δέ ὁ δυνάμενος μετὰ εὐλαβείας καὶ ταῦτα ἐξεταζέτω . παραστῆσαι δ’ οἶμαι βουλόμενος τῇ μητρὶ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου καὶ αὐτοῖς , ὅτι καὶ ἔλειπεν αὐτοῖς πρὸς τὸ τελειοῦσαι τὰ ἐν ἀνθρώποις ἐφικτὰ οὐ τὰ τυχόντα , ἀποκριθεὶς εἶπε μετὰ τὸ οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε τὸ δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ μέλλω πίνειν ἢ ὡς ὁ Μᾶρκος ἀνέγραφε · » δύνασθε τὸ ποτήριον πιεῖν ὃ ἐγὼ πίνω ἢ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι ; « )
Lemmas: ἀλλά μήποτε ὁ μέν ἀποκαθίστημι ἐπί ὁ βασιλεία ἀπολαμβάνω ὁ ἑαυτοῦ ἀρχή Χριστός , καταργέω ὁ βασιλεύω ἐν ὁ θνητός σῶμα ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτία καί πόσος ὁ ἄρχω ὁ πονηρός ἀρχή καί ἐξουσία καί δύναμις , οὗτος εἰμί ὁ καθέζομαι αὐτός ἐπί θρόνος δόξα αὐτός « · ὁ δέ καί δεξιός καί εὐώνυμος ποιέω ποιέω πᾶς ὁ θεός , ἵνα μηκέτι εἰμί σκαιός τις πρός αὐτός , οὗτος εἰμί ὁ εἰμί ἐν ὁ ἐκ δεξιός ὁ δύναμις « εἰμί , πρός παράδειγμα μέλλω βλέπω ὁ ἐκ δεξιός ὁ δύναμις « καθέζομαι ἐκ δεξιός καί ἐκ εὐώνυμος αὐτός ἐν ὁ βασιλεία Χριστός ὁ λόγος · ὅς ἀποκαθίστημι ὁ θεός συνεργέω αὐτός καί ἑτοιμάζω ὁ ἐγγίζω ὁ Χριστός ὑπεροχή , ἵνα ὁ μέν προηγέομαι ὁ ἄλλος ὁ Χριστός εἰμί ἐκ δεξιός καί οἷος ἅπτω αὐτός καί κολλάω ὁ ὁ λόγος δεξιός , ὁ δέ ὑποδεής ἐγγύς ὁ ἀριστερός αὐτός . δεξιός δέ ὁράω εἰ δύναμαι νοέω Χριστός ὁ ἀόρατος ὀνομάζω κτίσμα , ἀριστερός δέ ὁ ὁρατός κοί σωματικός . ἀλλά Χριστός μέν πόντος βασιλεύω · ἤδη δέ ὁ ἐγγίζω αὐτός ὁ μέν κληρόω ὁ δεξιός καί νοητός , ὁ δέ ὁ ἀριστερός καί αἰσθητός . καί μήποτε ὁ ἀληθινός μήτηρ ὁ υἱός Ζεβεδαῖος ὅς καλέω Βοανεργές ὁ σωτήρ , ὅς εἰμί υἱός βροντή « ) , ὁ βροντή αὐτός , μέγας κρίνω περί ὁ υἱός ἑαυτοῦ Ἰάκωβος καί Ἰωάννης καί γάρ εἰμί μέγας ) καί ὑπολαμβάνω αὐτός ὁ πρωτεῖον δύναμαι ἔχω Πορά πᾶς γεννητός φύσις ὡς χωρέω ὁ μεγαλοφωνία αὐτός , προσέρχομαι ἀξιόω ὁ κύριος , ἵνα ἱδρύω ὁ μέν ἕτερος αὐτός ἐκ δεξιός , ὁ δέ ἄλλος ἐκ εὐών - μῶν . ὁ δέ σωτήρ διελέγχω καί ὁ τηλιγαυος μεγαλόφωνος μήτηρ ὁ Ἰάκωβος καί Ἰωάννης ὡς ἀγνοέω , τίς ὁ ὑπερέχω καί ὅτι ὁ τηλίκαυτος δωρεά χάρις εἰμί μόνος ὁ ἐπί πᾶς θεός συμπνέω ὅς κοί συνεργέω καί ἱδρύω ἐν ὁ τοιοῦτος ὑπεροχή , ὅς ὁράω ἐπιτη - δέος , λέγω ὁ οὐ οἶδα τίς αἰτέω καί · ὁ καθίζω ἐκ δεξιός ἐγώ ἤ ἐκ εὐώνυμος οὐ εἰμί ἐμός δίδωμι , ἀλλά ὅς ἑτοιμάζω ὑπό ὁ πατήρ ἐγώ . ἐφίστημι δέ ὁ δύναμαι τίς μέν ὑπό ὁ σωτήρ δίδωμι , τίς δέ ὑπό ὁ πατήρ , ὁράω ὅτι εἰμί τις ὅς οὐ δίδωμι ἄν ὁ υἱός . ἀλλά αὐτός ὁ ποτήρ . εἰ δέ τοιοῦτος τις παρίστημι καί ὁ εὐαγγέλιον , ὅπου μέν εἰσάγω ὁ σωτήρ εὔχομαι περί τις δύναμις ἵνα αὐτός ὑπάρχω ὁ αἴτημα ἀπό ὁ πατήρ , ὅπου δέ χωρίς εὐχή ποιέω ὡς ἤδη ἔχω ἐκεῖνος περί ὅς ἀξιόω , τολμηρός μέν ζητέω , ὅμως δέ ὁ δύναμαι μετά εὐλάβεια καί οὗτος ἐξετάζω . παρίστημι δέ οἴομαι βούλομαι ὁ μήτηρ ὁ υἱός Ζεβεδαῖος καί αὐτός , ὅτι καί λείπω αὐτός πρός ὁ τελειόω ὁ ἐν ἄνθρωπος ἐφικτός οὐ ὁ τυγχάνω , ἀποκρίνω λέγω μετά ὁ οὐ οἶδα τίς αἰτέω ὁ δύναμαι πίνω ὁ ποτήριον ὅς ἐγώ μέλλω πίνω ἤ ὡς ὁ Μάρκος ἀναγράφω · » δύναμαι ὁ ποτήριον πίνω ὅς ἐγώ πίνω ἤ ὁ βάπτισμα ὅς ἐγώ βαπτίζω βαπτίζω ; « )