origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 16.16
Ἁλλὰ ζητήσει τις πῶς ὁ λόγος τῶν ἑξῆς ἀκόλουθος ἔσται τοῖς ἀποδεδομένοις , οὕτο)ς ἐχόντων · των · εὐθέως δέ ἀποστελεῖ αὐτοὺς « - ἤ » καὶ καὶ εὐθέως αὐτὸν ἀποστελεῖ πόλιν ὧδε « . λύσεις δέ τὸ ἐπηπορημένον ζητήσας τὴν ἀποστολὴν ἢ τῶν κατὰ τὸν Ματθαῖον δύο ἢ τοῦ κατὰ τὸν Μᾶρκον πώλου . ὅτι δὴ κύριος οὐδεὶς ἄλλος ἦν τῶν δεδεμένο)ν <ἢ ἐκεῖνος περὶ οὗ φησιν ὁ ἀπόστολος> · » ἀλλ’ ἡμῖν εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , δι’ οὗ τὰ πάντα « , ᾧ <ὅτι> μηδαμῶς ἀντλέγειν ἔμελλε τῶν λεγόντων τις · » εἰς τί λύετε τὸν Πῶλον ; « ἢ ὁτιποτοῦν βοσκόντων , δῆλον · ὡς γὰρ μὴ ἀντερούντων αὐτῷ εἶπεν ὁ σωτὴρ τὸ καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι , ἐρεῖτε ὅτι ὁ κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει ἤ · » ἐάν ἐόν τις ὑμῖν εἴπῃ · τί λύετε τὸν πῶλον ; εἴποτε ὅτι ὁ κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει « · καὶ κατὰ τὸν Λουκᾶν δέ · ἐόν τις φησὶν ) ὑμαῖς ἐρωτᾷ · διὰ τί λύετε ; οὕτως ἐρεῖτε · ὅτι ὁ κύριος αὐτοῦ χρείον ἔχει « . καὶ ζητήσεις εἰ μετὰ <τὸ εἰς > τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὸ ἐπιβεβηκέναι τούτοις ἢ τούτῳ τὸν σωτῆρα . ἀποστολή τις ἐπί τι ἔργον ἀναγκαῖον πρὸς τὸν τόπον γίνεσθαι ἔμελλεν , ἶνα τι ποιήσωσιν ἡ ὄνος καὶ ὁ Πῶλος ἔργον κατὰ τὸ σιωπώ - μενον , ἐμφαινόμενον μὲν οὐ τρανῶς δὲ δεδηλωμένον . ἔννοιαν δέ τοῦ τοιούτου λαμβάνω ἐπιστήσας τῇ τάξει τῶν ἐν τῷ κατὰ Ματθαῖον μακαρισμῶν . ἐν οἷς μετὰ τὸ » μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι , ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν « ἑξῆς γέγραπται τὸ » μακάριοι οἱ προεῖς , ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν « . τήρει γὰρ ἐν τούτοις ὅτι πρῶτον μέν τῶν μακαριζομένων ἡ βασιλεία « ἐστὶ τῶν οὐρανῶν « · δεύτερον δὲ » καληρονομήσουσι τὴν γῆν « , οὐχ ὥστε τὸν πάντα αἰῶνα εἶναι ἐπ αὐτῆς · παρακληθέντες γὰρ καὶ διὰ τὸ πεπεινηκέναι καὶ δεδιψηκέναι δικαιοσύνης κορεσθέντες αὐτῆς καὶ ἐλεηθέντες καὶ τὸν θεὸν ἰδόντες καὶ υἱοὶ αὐτοῦ κληθέντες πάλιν ἐπὶ τὴν βασιλείαν ἀποκαθίστανται τῶν οὐρανῶν . Ἐὰν δέ ὄνος καὶ πῶλος , οἷς ὁ σωτὴρ ἐπιβαίνει , οἱ ἀποδεδομένοι τυγχάνωσι , μὴ προσκόψῃς τῷ λόγῳ παραβάλλοντι ἀλόγοις ζῲοις ἀχθοφόροις τοὺς φέροντας τὸν Ἰησοῦν αὐτοῖς ὀχούμενον . τάχα γὰρ τι τοιοῦτον νοήσας καὶ ὁ προφήτης εἶπε τὸ γενονέναι <ὡς> κτηνώδης , οὐχ ἁπαξαπλῶς ἀλλὰ παρὰ τῷ θεῷ ἢ παρὰ τῷ Χριστῷ , κατὰ τὸ » κἀγὼ κτηνώδης ἐγενήθην παρὰ σοί « . ὡς γὰρ πρὸς τὸν αὐτόλογον καὶ πρὸς τὴν τοῦ θεοῦ μεγαλειότητα κτηνώδεις ἐσμὲν οὐχ ἡμεῖς μόνοι , ἀλλὰ καὶ ἡμῶν πολλῷ λογικώτεροι καὶ σοφώτεροι · οὕτω δέ καὶ ὡς πρὸς τὸ λογικὸν τοῦ ποιμένος πρόβατά ἐσμεν αὐτοῦ , τῷ τὸν ἐν ἀνθρώποις καὶ τοῖς τελειοτάτοις λόγον παραβαλλόμενον τῷ αὐτολόγῳ πλεῖον ἔχειν ἀπόστημα ἀπ’ ἐκείνου , ἢ ὅσον ἔχει ἀπόστημα ὄνου καὶ πώλου Ψυχὴ ἢ προβάτου πρὸς ἄνθρωπον . καὶ τάχα ἀναβαίνοντα μὲν εἰς Ἱεροσόλυμα ἐποχουμένου τοῦ Ἰησοῦ ) τὸ ὑποζύγιον ἢ καὶ ὁ πῶλος τοιαῦτά ἐστιν , γενόμενα δὲ ἐκεῖ οὐ μένει ὑποζύγιον οὐδέ πῶλος , ἀλλὰ ἀπ[οστέλλεται μεταβαλόντα καὶ ὠφεληθέντα καὶ μετασχόντα τῆς τοῦ λόγου θειότητος καὶ ὑπεροχῆς τῆς γνώσεως , ὥστε εἰς δόξαν <ἀξιοῦσθαι θεοῦ ἀποστέλλεσθαι αὐτὰ εἰς τὸν τόπον ὅθεν ἐλύθη πρότερον , τοῦ γυρίου μεταποιήσαντος αὐτὰ καὶ μισθὸν αὐτοῖς δεδωκότος τοῦ ἐνηνοχέναι αὐτὸν τὴν τοιαύτην μεταβολήν , ὡς καὶ ἀποσταλῆναι αὐτὰ ἐπὶ τόν πρότερον τόπον , οὐκέτι <δ᾿ > ἐπὶ τοῖς ἔργοις τοῖς πρότερον . οὐ γὰρ ἔμελλεν ὁ φιλάνθρωπος ἡμῶν <ὥν> κύριος , ἅπαξ παραδεξάμενος τιμῆσαι τῇ τε ἀπὸτῶν δεσμῶν λύσει καὶ τῇ ἑαυτοῦ ὀχήσει , πόλιν αὐτὰ πέμπειν ἐπὶ τοὺς δεσμοὺς ἢ ἔργα ἐλάττονα ου πεποιηκεν εργου . δεξάμενα τοῖς νώτοις τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ . πρέπον δέ ἦν ἐπὶ τῷ τοιούτῳ μυστηριω̣ καὶ τοῖς μετ’ αὐτοῦ λεγομένοις σφόδρα χαίρειν καὶ ἐπιτείνειν χαρὰν τὸν καρπὸν » τοῦ πνεύματος « ) τὴν θυγατέρα τοῦ βεοῦ Σιὼν καὶ θυγατέρα οὐτοῦ τὴν Ἰερουσαλὴμ κηρύσσειν · ἤρχετο γὰρ ἀυτῇ » ὁ βασιλεὺς δίκαιος καὶ σῴζων«,<καὶ οὐχ ἁπλῶς » σῴζων«> ἀλλὰ <»δίκαιος καὶ σῴζων « , τουτέστι> μετà τοῦ τηρεῖν τὸ δίκαιος εἶναι καὶ σῴζων μετὰ δικαιοσύνης , καὶ εὐτρεπίζων εἰς σωτηρίαν τοὺς σῳζομένους . αὐτὸς δέ ἤρχετο εἰς Σιὼν κοὶ Ἱερουσαλὴμ » πραΰς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὑποζύγιον κοὶ πῶλον νέον « ὡς ἀποδεδώκαμεν ) ἐπισκοπῶν τὸν Ἰσραὴλ ἐν τῷ ἐξολοθρεύειν » ἃρματα ἐξ Ἐφραΐμ « , παραπλήσια τυγχάνοντα ἃρμασι Φαραώ , ὅτε » ἃρματα Φαραὼ καὶ τὴν δύναμιν αὐτου ἒρριψεν εἰς θάλασσαν « . ἤρχετο δέ καὶ ἵππον « ἐξολοθρεύων τὸ πολεμικὸν ζῷον ἀπὸ τῆς Ἱερουσαλήμ , ἳνα εἰρήνην ποιήσῃ τῷ Ἰσραὴλ ἐπιστρέφων τὰ ἀπολωλότα αὐτοῦ πρόβατα , εἰρήνην δὲ καὶ τῇ Ἱερουσαλὴμ ἐπανάγων αὐτῆς ἐκπεσόντα τὰ τέκνα . πῶς δέ οὐκ ἔμελλε μεγάλης χαρᾶς εἶναι ἂξιον τὸ οὕτως ἒρχεσθαι τὸν δίκαιον βασιλέα καὶ σῴζοντα καὶ πρᾶον εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ , ὅτε ἒμελλεν ἐξολοθρεύεσθαι πᾶν » τόξον Πολεμικόν « , ἴνα μηκέτι » οἱ ἁμαρτωλοὶ « ἐκτείνωσι τόξα μηδέ ἑτοιμάζωσι βέλη εἰς φαρέτραν τοῦ κατατοξεῦσαι ἐν σκοτομήνη τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ « ; ἔμελλε δέ τότε καὶ πλῆθος καὶ εἰρήνη « εἶναι ἀπὸ τῶν πιστευόντων καὶσῳζομένων»ἐθνῶν « , κατάρχοντος » ὑδάτων ἓως θαλάσσης « τοῦ σωτῆρος , κατάρχοντος δέ καὶ » ποταμῶν διεκβολὰς διεκβολὰς γῆς « καὶ διεξόδους ποιουμένων καὶ ποτιζόντων τὰ πολλὰ αὐτῆς . Ὁ δέ θέλων ἁπλούστερον ἐπὶ τοῦ <τῶν Ἰουδαίων> ἐπιδεδήμηκεν ὁ σωτὴρ ἀκούειν τὸ θύγατερ Σιὼν « καὶ » θύγατερ Ἰερουσαλὴμ « φήσει ὅτι ὁ λόγος μέν προστάσσει χαίρειν τῇ θυγατρὶ Σιὼν καὶ κηρύσσειν τῇ θυγατρὶ Ἱερουσαλήμ · εἰ δέ τινες ἠπείθησαν οὐ τὰ τοῦ χαίρειν ποιήσαντες ἒξια οὐδέ παραξάμενοι τὸ περὶ τοῦ κηρύσσειν Πρόσταγμα , αὐτοὶ γεγόνασιν ἑαυτῶν αἴτιοι τοῦ παθεῖν ἃ πεπόνθασιν , ὥστε λεχθῆναι αὐτοῖς · » ὑμῖν ἦν ἀναγκαῖον καταγγεῖλαι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ · ἐΠεὶ δέ ἀναξίους κρίνετε ἑαυτούς , ἰδοὺ στρεφόμεθα εἰς τὰ χρὴ δὲ καὶ τοῦτο εἰδέναι ὅτι πέντε περιτυχόντες ἐδδόσεσι τοῦ Ζαχαρίου παρὰ μὲν τοῖς Ἑβδομήκοντα καὶ τῷ Ἀκύλᾳ εὕρομεν τὸ αὐτὸς πραΰς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὑποζύγιον καὶ πῶλον νέον « ἢ ἐπὶ ὄνου καὶ πώλου υἱοῦ ὀνάδων « , παρὰ δὲ θεοδοτίωνι · » αὐτὸς ἐπακούων καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὄνον καὶ πῶλον υἱὸν ὄνου « , παρὰ δὲ Συμμάχῳ · » αὐτὸς πτωχὸς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὄνον Λ·αὶ πῶλον υἱὸν ὀνάδος » , ἐν δέ τῇ πέμπτη ἐκδόσει · αὐτὸς πτωχὸς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὑποζύγιον καὶ πῶλον υἱὸν ὂνων « , καὶ δύναταί γέ τις ταῦτα ἐφαρμόζειν τῇ κατὰ τὸν ἐξεταζόμενον τοῦ εὐαγγελίου τόπον ἱστορίᾳ , ὅτε πρᾶος καὶ ἐπακούων καὶ πτωχὸς ἐλήλυθεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ὁ σωτήρ · » ἐπτώχευσε « γὰρ » πλούσιος ὤν , ἳνα « οἱ ἀκούοντες αὐτοῦ τοῦ ἐπακούοντος ἡμῶν » τῇ πτωχείᾳ « αὐτοῦ πλουτήσωσιν .
Lemmas: ἀλλά ζητέω τις πῶς ὁ λόγος ὁ ἑξῆς ἀκόλουθος εἰμί ὁ ἀποδίδωμι , οὗτος ἔχω · ὁ · εὐθύς δέ ἀποστέλλω αὐτός « - ἤ » καί καί εὐθύς αὐτός ἀποστέλλω πόλις ὧδε « . λύω δέ ὁ ἐπαπορέω ζητέω ὁ ἀποστολή ἤ ὁ κατά ὁ Ματθαῖος δύο ἤ ὁ κατά ὁ Μάρκος πῶλος . ὅτι δή κύριος οὐδείς ἄλλος εἰμί ὁ δέω ἤ ἐκεῖνος περί ὅς φημί ὁ ἀπόστολος · » ἀλλά ἐγώ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς « , ὅς ὅτι μηδαμῶς ἀντιλέγω μέλλω ὁ λέγω τις · » εἰς τίς λύω ὁ πῶλος ; « ἤ ὁτιποτοῦν βόσκω , δῆλος · ὡς γάρ μή ἀντεράω αὐτός λέγω ὁ σωτήρ ὁ καί ἐάν τις σύ λέγω τις , λέγω ὅτι ὁ κύριος αὐτός χρεία ἔχω ἤ · » ἐάν εἰμί τις σύ λέγω · τίς λύω ὁ πῶλος ; εἴποτε ὅτι ὁ κύριος αὐτός χρεία ἔχω « · καί κατά ὁ Λουκᾶς δέ · εἰμί τις φημί ) ὑμέτερος ἐρωτάω · διά τίς λύω ; οὕτως λέγω · ὅτι ὁ κύριος αὐτός χρειώ ἔχω « . καί ζητέω εἰ μετά ὅς εἰς > ὁ Ἱεροσόλυμα καί ὁ ἐπιβαίνω οὗτος ἤ οὗτος ὁ σωτήρ . ἀποστολή τις ἐπί τις ἔργον ἀναγκαῖος πρός ὁ τόπος γίγνομαι μέλλω , ἵνα τις ποιέω ὁ ὄνος καί ὁ πῶλος ἔργον κατά ὁ σιωπάω - μένω , ἐμφαίνω μέν οὐ τρανής δέ δηλόω . ἔννοια δέ ὁ τοιοῦτος λαμβάνω ἐφίστημι ὁ τάξις ὁ ἐν ὁ κατά Ματθαῖος μακαρισμός . ἐν ὅς μετά ὁ » μακάριος ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός « ἑξῆς γράφω ὁ » μακάριος ὁ προΐημι , ὅτι αὐτός κληρονομέω ὁ γῆ « . τηρέω γάρ ἐν οὗτος ὅτι πρῶτος μέν ὁ μακαρίζω ὁ βασιλεία « εἰμί ὁ οὐρανός « · δεύτερος δέ » καληρονομησους ὁ γῆ « , οὐ ὥστε ὁ πᾶς αἰών εἰμί ἔπος αὐτός · παρακαλέω γάρ καί διά ὁ πεινάω καί διψάω δικαιοσύνη κορέννυμι αὐτός καί ἐλεέω καί ὁ θεός ὁράω καί υἱός αὐτός καλέω πάλιν ἐπί ὁ βασιλεία ἀποκαθίστημι ὁ οὐρανός . ἐάν δέ ὄνος καί πῶλος , ὅς ὁ σωτήρ ἐπιβαίνω , ὁ ἀποδίδωμι τυγχάνω , μή προσκόπτω ὁ λόγος παραβάλλω ἄλογος ζῷον ἀχθοφόρος ὁ φέρω ὁ Ἰησοῦς αὐτός ὀχέω . τάχα γάρ τις τοιοῦτος νοέω καί ὁ προφήτης λέγω ὁ γένονεμι ὡς κτηνώδης , οὐ ἁπαξαπλῶς ἀλλά παρά ὁ θεός ἤ παρά ὁ Χριστός , κατά ὁ » ἐγώ κτηνώδης γίγνομαι παρά σύ « . ὡς γάρ πρός ὁ αὐτόλογος καί πρός ὁ ὁ θεός μεγαλειότης κτηνώδης εἰμί οὐ ἐγώ μόνος , ἀλλά καί ἐγώ πολύς λογικός καί σοφός · οὕτως δέ καί ὡς πρός ὁ λογικός ὁ ποιμήν πρόβατον εἰμί αὐτός , ὁ ὁ ἐν ἄνθρωπος καί ὁ τέλειος λόγος παραβάλλω ὁ αὐτολόγος πολύς ἔχω ἀπόστημα ἀπό ἐκεῖνος , ἤ ὅσος ἔχω ἀπόστημα ὄνος καί πῶλος ψυχή ἤ πρόβατον πρός ἄνθρωπος . καί τάχα ἀναβαίνω μέν εἰς Ἱεροσόλυμα ἐποχέομαι ὁ Ἰησοῦς ) ὁ ὑποζύγιον ἤ καί ὁ πῶλος τοιοῦτος εἰμί , γίγνομαι δέ ἐκεῖ οὐ μένω ὑποζύγιον οὐδέ πῶλος , ἀλλά ἀποστέλλω μεταβάλλω καί ὠφελέω καί μετέχω ὁ ὁ λόγος θειότης καί ὑπεροχή ὁ γνῶσις , ὥστε εἰς δόξα ἀξιόω θεός ἀποστέλλω αὐτός εἰς ὁ τόπος ὅθεν λύω πρότερος , ὁ γύριος μεταποιέω αὐτός καί μισθός αὐτός δίδωμι ὁ φέρω αὐτός ὁ τοιοῦτος μεταβολή , ὡς καί ἀποστέλλω αὐτός ἐπί ὁ πρότερος τόπος , οὐκέτι <δ᾿ > ἐπί ὁ ἔργον ὁ πρότερος . οὐ γάρ μέλλω ὁ φιλάνθρωπος ἐγώ ὅ κύριος , ἅπαξ παραδέχομαι τιμάω ὁ τε ἄποτος δεσμός λύσις καί ὁ ἑαυτοῦ ὄχησις , πόλις αὐτός πέμπω ἐπί ὁ δεσμός ἤ ἔργον ἐλαχύς ὅς ποιέω ἔργον . δείκνυμι ὁ νῶτον ὁ υἱός ὁ θεός . πρέπω δέ εἰμί ἐπί ὁ τοιοῦτος μυστήριον καί ὁ μετά αὐτός λέγω σφόδρα χαίρω καί ἐπιτείνω χαρά ὁ καρπός » ὁ πνεῦμα « ) ὁ θυγάτηρ ὁ Βέου Σιών καί θυγάτηρ Ούτου ὁ Ἱεροσόλυμα κηρύσσω · ἄρχω γάρ αὐτός » ὁ βασιλεύς δίκαιος καί σῴζω οὐ ἁπλῶς » σῴζω ἀλλά <»δίκαιος καί σῴζω « , τουτέστι μετέ ὁ τηρέω ὁ δίκαιος εἰμί καί σῴζω μετά δικαιοσύνη , καί εὐτρεπίζω εἰς σωτηρία ὁ σῴζω . αὐτός δέ ἄρχω εἰς Σιών κοί Ἱεροσόλυμα » πραΰς καί ἐπιβαίνω ἐπί ὑποζύγιον κοί πῶλος νέος « ὡς ἀποδίδωμι ) ἐπισκοπέω ὁ Ἰσραήλ ἐν ὁ ἐξολοθρεύω » ἅρμα ἐκ Ἐφραίμ « , παραπλήσιος τυγχάνω ἅρμα Φαραώ , ὅτε » ἅρμα Φαραώ καί ὁ δύναμις αὐτός ῥίπτω εἰς θάλασσα « . ἄρχω δέ καί ἵππος « ἐξολοθρεύω ὁ πολεμικός ζῷον ἀπό ὁ Ἱεροσόλυμα , ἵνα εἰρήνη ποιέω ὁ Ἰσραήλ ἐπιστρέφω ὁ ἀπόλλυμι αὐτός πρόβατον , εἰρήνη δέ καί ὁ Ἱεροσόλυμα ἐπανάγω αὐτός ἐκπίπτω ὁ τέκνον . πῶς δέ οὐ μέλλω μέγας χαρά εἰμί ἄξιος ὁ οὕτως ἔρχομαι ὁ δίκαιος βασιλεύς καί σῴζω καί πρᾶος εἰς ὁ Ἱεροσόλυμα , ὅτε μέλλω ἐξολοθρεύω πᾶς » τόξον πολεμικός « , ἵνα μηκέτι » ὁ ἁμαρτωλός « ἐκτείνω τόξον μηδέ ἑτοιμάζω βέλος εἰς φαρέτρα ὁ κατατοξεύω ἐν σκοτομήνη ὁ εὐθύς ὁ καρδία « ; μέλλω δέ τότε καί πλῆθος καί εἰρήνη « εἰμί ἀπό ὁ πιστεύω καὶσῳζομένων»ἐθνῶν « , κατάρχω » ὕδωρ ἕως θάλασσα « ὁ σωτήρ , κατάρχω δέ καί » ποταμός διεκβολή διεκβολή γῆ « καί διέξοδος ποιέω καί ποτίζω ὁ πολύς αὐτός . ὁ δέ ἐθέλω ἁπλόος ἐπί ὁ ὅτε Ἰουδαῖος ἐπιδημέω ὁ σωτήρ ἀκούω ὁ θυγάτηρ Σιών « καί » θυγάτηρ Ἱεροσόλυμα « φημί ὅτι ὁ λόγος μέν προστάσσω χαίρω ὁ θυγάτηρ Σιών καί κηρύσσω ὁ θυγάτηρ Ἱεροσόλυμα · εἰ δέ τις ἀπειθέω οὐ ὁ ὁ χαίρω ποιέω ἐξά οὐδέ παράγω ὁ περί ὁ κηρύσσω πρόσταγμα , αὐτός γίγνομαι ἑαυτοῦ αἴτιος ὁ πάσχω ὅς πάσχω , ὥστε λέγω αὐτός · » σύ εἰμί ἀναγκαῖος καταγγέλλω ὁ λόγος ὁ θεός · ἐπεί δέ ἀνάξιος κρίνω ἑαυτοῦ , ἰδού στρέφω εἰς ὁ χρή δέ καί οὗτος οἶδα ὅτι πέντε περιτυγχάνω ἐδδόσεσι ὁ Ζαχαρίας παρά μέν ὁ Ἑβδομήκοντα καί ὁ Ἀκύλας εὑρίσκω ὁ αὐτός πραΰς καί ἐπιβαίνω ἐπί ὑποζύγιον καί πῶλος νέος « ἤ ἐπί ὄνος καί πῶλος υἱός ὀνάς « , παρά δέ Θεοδοτίων · » αὐτός ἐπακούω καί ἐπιβαίνω ἐπί ὄνος καί πῶλος υἱός ὄνος « , παρά δέ Σύμμαχος · » αὐτός πτωχός καί ἐπιβαίνω ἐπί ὄνος Λία πῶλος υἱός ὀνάς » , ἐν δέ ὁ πέμπτος ἔκδοσις · αὐτός πτωχός καί ἐπιβαίνω ἐπί ὑποζύγιον καί πῶλος υἱός ὄνος « , καί δύναμαι γε τις οὗτος ἐφαρμόζω ὁ κατά ὁ ἐξετάζω ὁ εὐαγγέλιον τόπος ἱστορία , ὅτε πρᾶος καί ἐπακούω καί πτωχός ἔρχομαι εἰς ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ σωτήρ · » πτωχεύω « γάρ » πλούσιος εἰμί , ἵνα « ὁ ἀκούω αὐτός ὁ ἐπακούω ἐγώ » ὁ πτωχεία « αὐτός πλουτέω .