origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 17.25
Τότε πορευθέντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον κατ’ αὐτοῦ ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ καὶ τὰ ἑξῆς εως του καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆθον ( Matth . 22 , 15-22 ) . Τὸ βούλημα τῆς ἐκκειμένης λέξεως κατὰ τὸ ῥητὸν τοιοῦτον εἶναί μοι φαίνεται . Ἰουδαῖοι , ἅτε ἰδίαν ἔχοντες τὴν κατὰ τὸν Μωσέως νόμον διδασκαλίαν κοὶ πολιτείαν ἀπεξενωμένην τῆς τῶν ἐθνῶν ἀγωγῆς καὶ δόγμα ἔχοντες τὸ λέγον · » ἕως θανάτου ἀγώνισαι περὶ τῆς ἀληθείας , καὶ κύριος πολεμήσει περὶ σοῦ « , ἀνθίσταντο τοῖς κρατοῦσιν αὐτῶν ἔθνεσιν ὑπέρ τοῦ μὴ παραβῆναι τὸν νόμον τοῦ θεοῦ . καὶ πολλάκις γε ἄρδην ἀπολέσθαι κεκινδυνεύκασιν ἐπὶ Ῥωμαίων βουλομένων ἀνδριάντα Κάισαρος εἰσαγαγεῖν εἰς τὸν νεὼν τοῦ θεοῦ , ἀνθιστάμενοι καὶ κωλύοντες τοὺς ἰσχυροτέρους αὐτῶν γενομένους ἐκ τοῦ ἡμαρτηκέναι Ἰουδαίους . εὕρομεν δέ ἐκ τῶν κατὰ τὸν χρόνον Τιβερίου Καίσαρος ἱστοριῶν γραφάς , ὡς ὄρα ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου ἐκινδύνευσεν ὁ λαός , τοῦ μέν Πιλάτου βιαζομένου ἀνδριάντα Καίσαρος ἀνα - θεῖναι ἐν τῷ ναῷ τῶν δὲ καὶ παρὰ δύναμιν κωλυόντων · τὸ δ’ ὅμοιον ἀναγέγραπται γεγονέναι καὶ κατὰ τοὺς χρόνους Γαΐου Καίσαρος . καὶ στοχαζόμεθα ὅτι , ὅσον μὲν ἀπεσκοπεῖτο ὁ λαὸς καὶ τὸν λεγόμενον κατὰ τοὺς προφήτας φραγμὸν περιτετείχιστο » ὁ ἀμπελὼν τοῦ γυρίου οἶκος Ἰσραήλ , καὶ τὸ ἠγαπημένον νεόφυτον αὐτοῦ ἄνθρωπος Ἰούδα « , οὐδὲν τηλικοῦτον ἐγένετο . τὸ παραδοξότατον δέ · αὐτὸς πρῶτος ἐτόλμησε μιᾶναι τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ ὁ Πιλᾶτος , ᾧ παρέδωκαν τὸν Ἰησοῦν . Καὶ κατὰ τὸν χρόνον οὖν τοῦ σωτῆρος , ἡνίκα φόρον ἐπετάχθησαν δοῦναι Ἰουδαῖοι Ῥωμαίοις , σκέψις καὶ βουλὴ ἦν ἐν Ἰουδαίοις περὶ τοῦ πότερον καθήκει τοὺς ἀνακειμένους τῷ θεῷ καὶ μερίδα ὄντος αὐτοῦ διδόναι φόρον τοῖς ἄρχουσιν ἢ ὑπὲρ ἐλευθερίας πολεμεῖν , εἰ μὴ συγχωροῖτο ζῆν ὡς βούλονται , καὶ μὴ διδόναι φόρον . καὶ ἱστόρηται ὅτι Ἰούδας μὲν ὁ Γαλιλαῖος , οὗ μέμνηται καὶ Λουκᾶς ἐν τοῖς τῶν ἀποστόλων Πράξεσιν , ἀποστήσας πολὺ πλῆθος Ἰουδαίων , ἐδίδασκε μὴ δεῖν διδόναι Καίσαρι φόρον μηδἐ γύριον ἀναγορεύειν τὸν Καίσαρα · ὁ δὲ κατὰ τὸν καιρὸν αὐτοῦ τετράρχης πείθειν ἐβούλετο τὸν λαὸν εἴκειν τῇ παρούσῃ κατατάσει κοὶ μὴ αὐθαίρετον αἱρεῖσθαι πρὸς ἰσχυροτέρους πόλεμον , διδόναι δέ τοὺς φόρους . καὶ ἡ προκειμένη δέ τοῦ εὐαγγελίου λέξις οὐ σαφῶς μέν <ἀλλὰ> ἐμφαίνει τὰ τοιαῦτα , δὲ δυναμένῳ βεβασανισμένως ὁρᾶν τό ἐκκείμενον ῥητὸν παρίστησι ταῦτα οὕτως ἔχειν . χώραν γὰρ οὐκ εἶχον <ἂν> Φαρισαῖοι βουλόμενοι ἐν λόγῳ τὸν Ἱησοῦν , ἀποστείλαντες ἑαυτῶν τοὺς μαθητὰς μετὰ τῶν Ἡρωδιανῶν πυθέσθαι τοῦ Ἰησοῦ , πότερον ἔξεστι δοῦναι κῆνσον Καίσαρι ἢ οὔ , εἰ ὁμολο . γούμενον ἦν ὅτι οὐ δεῖ δοῦναι . καὶ εἰ συμπεφωνημένον ἦν τὸ > διδόναι .
Lemmas: τότε πορεύω ὁ Φαρισαῖος συμβούλιον λαμβάνω κατά αὐτός ὅπως αὐτός παγιδεύω ἐν λόγος καί ὁ ἑξῆς ἕως ὁ καί ἀφίημι αὐτός ἀφίημι ( Matth . 22 , 15-22 ) . ὁ βούλημα ὁ ἔκκειμαι λέξις κατά ὁ ῥητός τοιοῦτος εἰμί ἐγώ φαίνω . Ἰουδαῖος , ἅτε ἴδιος ἔχω ὁ κατά ὁ Μωϋσῆς νόμος διδασκαλία κοί πολιτεία ἀποξενόω ὁ ὁ ἔθνος ἀγωγή καί δόγμα ἔχω ὁ λέγω · » ἕως θάνατος ἀγωνίζομαι περί ὁ ἀλήθεια , καί κύριος πολεμέω περί σύ « , ἀνθίστημι ὁ κρατέω αὐτός ἔθνος ὑπέρ ὁ μή παραβαίνω ὁ νόμος ὁ θεός . καί πολλάκις γε ἄρδην ἀπόλλυμι κινδυνεύω ἐπί Ῥωμαῖος βούλομαι ἀνδριάς Καῖσαρ εἰσάγω εἰς ὁ ναός ὁ θεός , ἀνθίστημι καί κωλύω ὁ ἰσχυρός αὐτός γίγνομαι ἐκ ὁ ἁμαρτάνω Ἰουδαῖος . εὑρίσκω δέ ἐκ ὁ κατά ὁ χρόνος Τιβέριος Καῖσαρ ἱστορίη γραφή , ὡς ὄρος ἐπί Πόντιος Πιλᾶτος κινδυνεύω ὁ λαός , ὁ μέν Πιλᾶτος βιάζω ἀνδριάς Καῖσαρ ἀνα - τίθημι ἐν ὁ ναός ὁ δέ καί παρά δύναμις κωλύω · ὁ δέ ὅμοιος ἀναγράφω γίγνομαι καί κατά ὁ χρόνος Γάϊος Καῖσαρ . καί στοχάζομαι ὅτι , ὅσος μέν ἀποσκοπέω ὁ λαός καί ὁ λέγω κατά ὁ προφήτης φραγμός περιτειχίζω » ὁ ἀμπελών ὁ γύριος οἶκος Ἰσραήλ , καί ὁ ἀγαπάω νεόφυτος αὐτός ἄνθρωπος Ἰούδας « , οὐδείς τηλικοῦτος γίγνομαι . ὁ παράδοξος δέ · αὐτός πρῶτος τολμάω μιαίνω ὁ ναός ὁ θεός ὁ Πιλᾶτος , ὅς παραδίδωμι ὁ Ἰησοῦς . καί κατά ὁ χρόνος οὖν ὁ σωτήρ , ἡνίκα φόρος ἐπιτάσσω δίδωμι Ἰουδαῖος Ῥωμαῖος , σκέψις καί βουλή εἰμί ἐν Ἰουδαῖος περί ὁ πότερος καθήκω ὁ ἀνάκειμαι ὁ θεός καί μερίς εἰμί αὐτός δίδωμι φόρος ὁ ἄρχων ἤ ὑπέρ ἐλευθερία πολεμέω , εἰ μή συγχωρέω ζάω ὡς βούλομαι , καί μή δίδωμι φόρος . καί ἱστορέω ὅτι Ἰούδας μέν ὁ Γαλιλαῖος , ὅς μιμνῄσκω καί Λουκᾶς ἐν ὁ ὁ ἀπόστολος Πρᾶξις , ἀφίστημι πολύς πλῆθος Ἰουδαῖος , διδάσκω μή δέω δίδωμι Καῖσαρ φόρος μηδέ γύριος ἀναγορεύω ὁ Καῖσαρ · ὁ δέ κατά ὁ καιρός αὐτός τετράρχης πείθω βούλομαι ὁ λαός εἴκω ὁ πάρειμι κατάτασις κοί μή αὐθαίρετος αἱρέω πρός ἰσχυρός πόλεμος , δίδωμι δέ ὁ φόρος . καί ὁ πρόκειμαι δέ ὁ εὐαγγέλιον λέξις οὐ σαφής μέν ἀλλά ἐμφαίνω ὁ τοιοῦτος , δέ δύναμαι βεβασανισμένως ὁράω ὁ ἔκκειμαι ῥητός παρίστημι οὗτος οὕτως ἔχω . χώρα γάρ οὐ ἔχω ἄν Φαρισαῖος βούλομαι ἐν λόγος ὁ Ἰησοῦς , ἀποστέλλω ἑαυτοῦ ὁ μαθητής μετά ὁ Ἡρωδιανός πυνθάνομαι ὁ Ἰησοῦς , πότερος ἔξεστι δίδωμι κῆνσος Καῖσαρ ἤ οὐ , εἰ ὁμολο . γέω εἰμί ὅτι οὐ δέω δίδωμι . καί εἰ συμφωνέω εἰμί ὁ > δίδωμι .