origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 17.19
Ὅσον οὖν ἄνθρωποί ἐσμεν , καὶ οὐ συμφέρει ἡμῖν τὸν πλοῦτον » τῆς χρηστότητος « τοῦ θεοῦ καὶ τὸ πολὺ πλῆθος τῆς χρηστότητος « αὐτοῦ κεκρυμμένης ὑπ’ αὐτοῦ ἵνα μὴ βλαβῶμεν ) θεωρεῖν , ἀναγκαίως ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ , ἵνα ἀνθρώποις λαλήσῃ ὡς ἄνθρωπος καὶ ἀνθρώπους οἰκονομήσῃ μὴ χωροῦντας οἰκονομηθῆναι ὑπὸ τοῦ θεοῦ , πάντη μένοντος θεοῦ καὶ ἐν τῷ λέγειν διὰ προφητῶν κοὶ ἐν τῷ οἰκονομεῖν ἀνθρώπους . καὶ τότε παύσεται ὁμοιουμένη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ , ὅταν παυσαμένου ζήλου καὶ ἔριδος καὶ τῶν λοιπῶν παθῶν καὶ ἁμαρτημάτων καὶ τοῦ » κατὰ ἄνθρωπον » περιπατεῖν , ἔξιοι γενώμεθα ἀκοῦσαι ἀπὸ τοῦ θεοῦ · ἐγὼ εἶπα • θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ὑφίστου πάντες « , ἢ τοῦ ριστοῦ αὐτοῦ , μηκέτι πράττοντες τοιαῦτα ἐφ’ οἶς λέγοιτ’ ἄν <ἡμῖν> · » ὑμεῖς δέ ὡς ἀποθηῄσκετε « . ἐγὼ δ’ οἶμαι ὅτι οὐ μόνον τὸ ἀνθρώπῳ βασιλεῖ ὁμοιοῦσθαι τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν παύσεται , ἀλλὰ καὶ ἄλλα μυρία ὧν χρῄζει ἁμαρτωλὸς ἄνθρωπος , οἶον γέγραπιαι ἐν τῷ Ὠσηέ • » ἐγὼ δέ εἰμι ὡς πάνυηρ τῷ Ἐφραΐμ , καὶ ὡς λέων τῷ οἴκῳ Ἰούδα « , καὶ ἐν ἄλλῳ τόπῳ · » ἀπαντήσομαί « φησιν αὐτοῖς ὡς ἄρκτος ἀπορουμένη . παύσεται οὖν ποτε ὢν ὡς πάνθηρ καὶ ὡς λέων καὶ ὡς ἄρκτος ἀπορουμένη , ὅτε διὰ τὸ τοὺς τόδε πεποιηκότος μηκέτι χρῄζειν τοῦ ὡς πάνθηρος καὶ τοῦ ὡς λέοντος κοὶ τοῦ ὡς ἄρκτου <ἀπορουμένης> αὐτὸς οὐκέτι ἔχων τοὺς <τοιούτους> τοιούτου χρῄζοντας , ἐμφανίσει ἑαυτὸν » καθώς ἐστιν « . ἐγὼ δέ οὕτως ἀκούω καὶ τοῦ ὁ θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον « , ἐπείπερ ὅσον μέν <ἐν ἡμῖν> ἐστι τὰ τοῦ καταναλίσκεσθαι ἄξια , ἐπὶ τοσοῦτον ὁ θεὸς ἡμῶν πῦρ ἐστι κατανλίσκον « ἐκεῖνα · ἐπὰν δέ ἀναλωθῇ ὑπὸ τοῦ κατανα - λισκοντος πυρος τα πεφυκοτα υπ ἐκείνου ἀναλίσκεσθαι , τότε οὐκέτι μὲν ἔσται » ὁ θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον « , μόνον δέ ὡς εἶπεν Ἰωάννης φῶς , λέγων · ὁ θεὸς φῶς εστι « . τούτων δέ κινηθέντων πρόσχες εἰ δύνασαι τὸ ἀπὸ τῆς Ἰωάννου καθολικῆς ἐπιστολῆς οὕτως ἔχον · » ἀγαπητοί , νῦν τέκνα θεοῦ ἐσμεν , κοὶ οὔπω ἐφανερώθη τί ἐσόμεθα . οἴδαμεν ὅτι ἐὰν φανερωθῇ ὅμοιοι αὐτῷ ἐσόμεθα , ὅτι ὀφόμεθα αὐτὸν καθώς ἐστι « , τὸν τρόπον τοῦτον ἐκλαβεῖν . νῦν μέν γάρ , κἄν ἀξιωθῶμεν βλέπειν τὸν θεὸν θεὸν νῷ καὶ τῇ καρδίᾳ , οὐ βλέπομεν » αὐτὸν καθώς ἐστιν « ἀλλὰ καθὼς διὰ τὴν ἡμετέραν οἰκονομίαν ἡμῖν γίνεται · ἐπὶ δέ τέλει τῶν πραγμάτων καὶ τῆς » ἀποκαταστάσεως πόντων ὧν ἐλάλησε διὰ στόματος τῶν ἁγίων ἐξ αἰῶνος προφητῶν αὐτοῦ « , ὀφόμεθα αὐτόν , οὐχ ὡς νῦν , ὁ οὐκ ἔστιν , ἀλλ' ὡς πρέπει τότε , ὅ ἐστιν .
Lemmas: ὅσος οὖν ἄνθρωπος εἰμί , καί οὐ συμφέρω ἐγώ ὁ πλοῦτος » ὁ χρηστότης « ὁ θεός καί ὁ πολύς πλῆθος ὁ χρηστότης « αὐτός κρύπτω ὑπό αὐτός ἵνα μή βλάπτω ) θεωρέω , ἀναγκαῖος ὁμοιόω ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός ἄνθρωπος βασιλεύς , ἵνα ἄνθρωπος λαλέω ὡς ἄνθρωπος καί ἄνθρωπος οἰκονομέω μή χωρέω οἰκονομέω ὑπό ὁ θεός , πάντῃ μένω θεός καί ἐν ὁ λέγω διά προφήτης κοί ἐν ὁ οἰκονομέω ἄνθρωπος . καί τότε παύω ὁμοιόω ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός ἄνθρωπος , ὅταν παύω ζῆλος καί ἔρις καί ὁ λοιπός πάθος καί ἁμάρτημα καί ὁ » κατά ἄνθρωπος » περιπατέω , ἔξειμι γίγνομαι ἀκούω ἀπό ὁ θεός · ἐγώ λέγω • θεός εἰμί καί υἱός ὑφίστημι πᾶς « , ἤ ὁ Ρίστου αὐτός , μηκέτι πράσσω τοιοῦτος ἐπί ὅς λέγω ἄν ἐγώ · » σύ δέ ὡς ἀποθέω « . ἐγώ δέ οἴομαι ὅτι οὐ μόνος ὁ ἄνθρωπος βασιλεύς ὁμοιόω ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός παύω , ἀλλά καί ἄλλος μυρίος ὅς χρῄζω ἁμαρτωλός ἄνθρωπος , οἷος γράφω ἐν ὁ Ὠσηέ • » ἐγώ δέ εἰμί ὡς πάνυηρ ὁ Ἐφραΐμ , καί ὡς λέων ὁ οἶκος Ἰούδας « , καί ἐν ἄλλος τόπος · » ἀπαντάω « φημί αὐτός ὡς ἄρκτος ἀφοράω . παύω οὖν ποτέ εἰμί ὡς πάνθηρ καί ὡς λέων καί ὡς ἄρκτος ἀφοράω , ὅτε διά ὁ ὁ ὅδε ποιέω μηκέτι χρῄζω ὁ ὡς πάνθηρ καί ὁ ὡς λέων κοί ὁ ὡς ἄρκτος ἀφοράω αὐτός οὐκέτι ἔχω ὁ τοιοῦτος τοιοῦτος χρῄζω , ἐμφανίζω ἑαυτοῦ » καθώς εἰμί « . ἐγώ δέ οὕτως ἀκούω καί ὁ ὁ θεός ἐγώ πῦρ καταναλίσκω « , ἐπεί ὅσος μέν ἐν ὅς εἰμί ὁ ὁ καταναλίσκω ἄξιος , ἐπί τοσοῦτος ὁ θεός ἐγώ πῦρ εἰμί καταναλίσκω « ἐκεῖνος · ἐπάν δέ ἀναλίσκω ὑπό ὁ κατάνη - λισκοντος πῦρ ὁ φύω υπό ἐκεῖνος ἀναλίσκω , τότε οὐκέτι μέν εἰμί » ὁ θεός ἐγώ πῦρ καταναλίσκω « , μόνος δέ ὡς λέγω Ἰωάννης φάος , λέγω · ὁ θεός φάος εἰμί « . οὗτος δέ κινέω προέχω εἰ δύναμαι ὁ ἀπό ὁ Ἰωάννης καθολικός ἐπιστολή οὕτως ἔχω · » ἀγαπητός , νῦν τέκνον θεός εἰμί , κοί οὔπω φανερόω τίς εἰμί . οἶδα ὅτι ἐάν φανερόω ὅμοιος αὐτός εἰμί , ὅτι ὁράω αὐτός καθώς εἰμί « , ὁ τρόπος οὗτος ἐκλαμβάνω . νῦν μέν γάρ , ἐάν ἀξιόω βλέπω ὁ θεός θεός νόος καί ὁ καρδία , οὐ βλέπω » αὐτός καθώς εἰμί « ἀλλά καθώς διά ὁ ἡμέτερος οἰκονομία ἐγώ γίγνομαι · ἐπί δέ τέλος ὁ πρᾶγμα καί ὁ » ἀποκατάστασις πόντος ὅς λαλέω διά στόμα ὁ ἅγιος ἐκ αἰών προφήτης αὐτός « , ὁράω αὐτός , οὐ ὡς νῦν , ὅς οὐ εἰμί , ἀλλά ὡς πρέπω τότε , ὅς εἰμί .