origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.18
Καὶ ἄλλη δὲ διήγησις παρὰ τὴν ἁπλούστερον λεγομένην λελέχθω , εἴτε ὡς δόγμα<τος> εἴτε ὡς γυμναςίου ἕνεκεν . καὶ ζητήσωμεν ποῖον προσκαλεςάμενος παιδίον ὁ Ἰησοῦς ἔστησεν ἐν μέσῳ τῶν μαθητῶν . ὅρα δὲ εἰ δύνασαι τὸ ταπεινῶσαν ἑαυτὸ πνεῦμα ἅγιον , ὑπὸ τοῦ σωτῆρος προσκληθὲν καὶ σταθὲν ἐν μέσῳ τῷ ἡγεμονικῷ τῶν μαθητῶν Ἰησοῦ , εἰπεῖν εἶναι ὅ προσεκαλέσατο ὁ Ἰησοῦς παιδίον , εἴτε βούλεται ἡμᾶς πάντα τὰ ἄλλα ἀποστραφέντας στραφῆναι πρὸς τὰ παραδείγματα ὑπὸ τοῦ ἁγίου ὑποβαλ - λόμενα πνεύματος,ὥστε ἡμᾶς οὕτω γενέσθαι ὡς τὰ παιδία <τουτέστι τοὺς ἀποστόλους> , τὰ καὶ αὐτὰ στραφέντα καὶ ὁμοιωθεντα τῷ ἁγίῳ πνεύματι · ἅτινα παιδία ἔδωκεν ὁ θεὸς τῷ σωτῆρι κατὰ τὸ ἐν Ἡσαΐᾳ λελεγμένον · » ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία ἅ μοιἔδωκεν ὁ θεός « . καὶ οὐκ ἔστι γε εἰσελθεῖν εἰς τὴν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν μὴ στραφέντα ἀπὸ τῶν κοσμικῶν πραγμάτων καὶ ἐξομοιωθέντα τοῖς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον πεφορηκόσι παιδίοις · ὅπερ πνεὔμα ἅγιον προσκαλεσύμενος ὁ Ἰησοῦς , ἀπὸ τῆς ἰδίας τελειότητος καταβεβηκὸς πρὸς ἀνθρώπους , ὡςπαιδίον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳτῶν μαθητῶν . δεῖ οὖν στραφέντα ἀπὸ τῶν κοσμικῶν ἐπιθυμιῶν ταπεινῶσαι ἑαυτόν , οὐχ ἁπλῶς ὡς τὸ παιδίον , ἀλλὰ κατὰ τὸ γεγραμμένον ὡς τὸ παιδίον τοῦτο . ἔστι δὲ τὸ ταπεινῶσαι ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον ἐκεῖνο <τὸ ταπεινῶσαι ἑαυτὸν ὑπὲρ θεοῦ καὶ> τὸ μιμήσασθαι τὸ ὑπὲρ σωτηρίας ἀνθρώπων ταπεινῶσαν ἑαυτὸ πνεῦμα ἄγιον . ὅτι δὲ ὁ σωτὴρ καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐξαπεστάλη ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν ἀνθρώπων , δεδήλωται ἐν τῷ Ἡσαΐᾳ ἐκ προσώπου τοῦ σωτῆρος λέγοντι · » καὶ νῦν κύριος ἀπέστειλέ μεκαὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ « . ἰστέον μέντοι ὅτι ἀμφίβολός ἐστιν ἡ λέξις · ἢ γὰρ ὁ θεὸς ἀπέστειλεν , ἀπέστειλε δὲ καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τὸν σωτῆρα , ἢ ( ὡς ἐξειλήφαμιεν ) ἀμφότερα ἀπέστειλεν ὁ πατήρ , τὸν σωτῆρα καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα . μείζων οὖν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν ὁ ταπεινώσας ἑαυτὸν παρὰ πάντας τοὺς ταπεινοῦντας ἑαυτοὺς μιμητικῶς ἐκείνου τοῦ παιδίου . πολλοὶ μὲν γὰρ οἱ θέλοντες ἑαυτοὺς ταπεινῶσαι ὡς τὸ παιδίον ἐκεῖνο , ὁ δὲ πάντη παραπλήσιος γενόμενος τῷ ταπεινώσαντι ἑαυτὸν παιδιῳ , ἐκεῖνος ἂν εὑρεθείη ὁ χρηματίαων πάντων μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν . <δεῖ οὖν δέχεσθαι ἕν παιδίον τοιοῦτο> ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ , μάλιστα ἐν αὐτῷ ὄντος τοῦ Ἰησοῦ . ὥσπερ δὲ τὸν Ἰησοῦν δέχεται , ὅς ἐὰν δέξηται ἓν παιδίον τοιοῦτο ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ , οὕτως τὸν Ἰησοῦν ἀποδοκιμάζει καὶ ἐκβάλλει ὁ μὴ βουλόμενος δέξασθαι ἕν παιδίον τοιοῦτο ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ . εἰ δὲ καὶ τῶν τοῦ ἁγίου πνεύματος ἀξιουμένων ἐστὶ διαφορά , πλεῖον ἢ ἔλαττον λαμβανόντων τοῦ ἁγίου πνεύματος τῶν πιστευόντων , εἶεν ἄν τινες οἱ μικροὶ τῶν εἰς θεὸν πιστεύοντων σκανδαλίζεσθαι δυνάμενοι , οὕς ἐκδικῶν σκανδαλισθέντας ὁ λόγος φησὶ περὶ τῶν σκανδα - λισάντων αὐτοὺς τὸ συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης . ταῦτα λελέχθω κατὰ τὰ ἐκκείμενα τοῦ Ματθαίου ῥητά .
Lemmas: καί ἄλλος δέ διήγησις παρά ὁ ἁπλόος λέγω λέγω , εἴτε ὡς δόγμα εἴτε ὡς γυμνάσιον ἕνεκα . καί ζητέω ποῖος προσκαλέω παιδίον ὁ Ἰησοῦς ἵστημι ἐν μέσος ὁ μαθητής . ὁράω δέ εἰ δύναμαι ὁ ταπεινόω ἑαυτοῦ πνεῦμα ἅγιος , ὑπό ὁ σωτήρ προσκαλέω καί ἵστημι ἐν μέσος ὁ ἡγεμονικός ὁ μαθητής Ἰησοῦς , λέγω εἰμί ὅς προσκαλέω ὁ Ἰησοῦς παιδίον , εἴτε βούλομαι ἐγώ πᾶς ὁ ἄλλος ἀποστρέφω στρέφω πρός ὁ παράδειγμα ὑπό ὁ ἅγιος ὑποβάλλω - λόμενα πνεύματος,ὥστε ἐγώ οὕτως γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον τουτέστι ὁ ἀπόστολος , ὁ καί αὐτός στράπτω καί ὁμοιόω ὁ ἅγιος πνεῦμα · ὅστις παιδίον δίδωμι ὁ θεός ὁ σωτήρ κατά ὁ ἐν Ἠσαΐας λέγω · » ἰδού ἐγώ καί ὁ παιδίον ὅς μοιδιδωμι ὁ θεός « . καί οὐ εἰμί γε εἰσέρχομαι εἰς ὁ ὁ οὐρανός βασιλεία μή στράπτω ἀπό ὁ κοσμικός πρᾶγμα καί ἐξομοιόω ὁ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος φορέω παιδίον · ὅς πνεῦμα ἅγιος προσκαλέω ὁ Ἰησοῦς , ἀπό ὁ ἴδιος τελειότης καταβαίνω πρός ἄνθρωπος , ωςπαιδιος ἵστημι αὐτός ἐν μέσος μαθητής . δέω οὖν στράπτω ἀπό ὁ κοσμικός ἐπιθυμία ταπεινόω ἑαυτοῦ , οὐ ἁπλῶς ὡς ὁ παιδίον , ἀλλά κατά ὁ γράφω ὡς ὁ παιδίον οὗτος . εἰμί δέ ὁ ταπεινόω ἑαυτοῦ ὡς ὁ παιδίον ἐκεῖνος ὅς ταπεινόω ἑαυτοῦ ὑπέρ θεός καί ὁ μιμέομαι ὁ ὑπέρ σωτηρία ἄνθρωπος ταπεινόω ἑαυτοῦ πνεῦμα ἅγιος . ὅτι δέ ὁ σωτήρ καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐξαποστέλλω ὑπό ὁ πατήρ ἐπί σωτηρία ὁ ἄνθρωπος , δηλόω ἐν ὁ Ἠσαΐας ἐκ πρόσωπον ὁ σωτήρ λέγω · » καί νῦν κύριος ἀποστέλλω μεκαὶ ὁ πνεῦμα αὐτός « . οἶδα μέντοι ὅτι ἀμφίβολος εἰμί ὁ λέξις · ἤ γάρ ὁ θεός ἀποστέλλω , ἀποστέλλω δέ καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ σωτήρ , ἤ ( ὡς ἐκλαμβάνω ) ἀμφότερος ἀποστέλλω ὁ πατήρ , ὁ σωτήρ καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . μέγας οὖν ἐν ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός ὁ ταπεινόω ἑαυτοῦ παρά πᾶς ὁ ταπεινόω ἑαυτοῦ μιμητικός ἐκεῖνος ὁ παιδίον . πολύς μέν γάρ ὁ ἐθέλω ἑαυτοῦ ταπεινόω ὡς ὁ παιδίον ἐκεῖνος , ὁ δέ πάντῃ παραπλήσιος γίγνομαι ὁ ταπεινόω ἑαυτοῦ παιδίον , ἐκεῖνος ἄν εὑρίσκω ὁ χρημάτιος πᾶς μέγας ἐν ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός . οἶδα οὖν δέχομαι εἷς παιδίον τοιοῦτος ἐπί ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς , μάλα ἐν αὐτός εἰμί ὁ Ἰησοῦς . ὥσπερ δέ ὁ Ἰησοῦς δέχομαι , ὅς ἄν δέχομαι εἷς παιδίον τοιοῦτος ἐπί ὁ ὄνομα αὐτός , οὕτως ὁ Ἰησοῦς ἀποδοκιμάζω καί ἐκβάλλω ὁ μή βούλομαι δέχομαι εἷς παιδίον τοιοῦτος ἐπί ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς . εἰ δέ καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα ἀξιόω εἰμί διαφορά , πολύς ἤ ἐλαχύς λαμβάνω ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ πιστεύω , εἰμί ἄν τις ὁ μικρός ὁ εἰς θεός πιστεύω σκανδαλίζω δύναμαι , ὅς ἐκδικέω σκανδαλίζω ὁ λόγος φημί περί ὁ σκανδα - λίσσομαι αὐτός ὁ συμφέρω αὐτός ἵνα κρεμάννυμι μύλος ὀνικός εἰς ὁ τράχηλος αὐτός καί καταποντίζω ἐν ὁ πέλαγος ὁ θάλασσα . οὗτος λέγω κατά ὁ ἔκκειμαι ὁ Ματθαῖος ῥητός .