origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.34
Ἀλλ᾿ ἐπεὶ δόξοι ἄν τις τὴν τοῦ σωτῆρος ἐπαγγελίαν περιορίζειν χρόνῳ τὸ μὴ γεύσασθαι θανάτου , ὅτι οὐ γεύσονται μέν θανάτου , ἕως ἂν ἴδωσι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ , μετὰ δὲ τοῦτο γεύσονται αὐτοῦ . παραστήσωμεν κατά τινα συνήθειαν τῆς γραφῆς τὸ ἔως δηλοῦν τὸν κατεπείγοντα Περὶ τοῦ δηλουμένου χρόνον , οὐ περιοριζόμενον , ὥστε πάντως μετὰ τὸ ἕως γενέσθαι τό ἐναντίον τῷ δηλουμένῳ . φησὶ δὲ ὁ σωτὴρ τοῖς ἕνδεκα μαθηταῖς , ἡνίκα ἀνέστη ἀπὸ τῶν νεκρῶν πρὸς ἑτέροις καὶ τὸ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος « . ἆρα γὰρ εἰπὼν τοῦτο . » ἕως « μὲν τῆς συντε - λείας τοῦ αἰῶνος « ἔμελλεν αὐτοῖς συνέσεσθαι , μετὰ δὲ τὴν συντέλειαν τοῦ αἰῶνος , ἐνισταμένου τοῦ ἑτέρου τοῦ καλουμένου μέλλοντος ) οὐκέτι συνέσεσθαι αὐτοῖς ἐπηγγέλλετο , ὡς κατὰ τοῦτο κρεῖττον εἶναι ἂμ τοῖς μαθηταῖς τὸ » ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος « περὶ αὐτοῖς κατάστημα τοῦ μετὰ τὴν συντέλειαν τοῦ αἰῶνος ; ἀλλ᾿ οὐκ ἂν οἶμαί τινα τολμῆσαι λέγειν ὅτι μετὰ τὴν συντέλειαν τοῦ αἰῶνος οὐκέτι συνέσται τοῖς μαθηταῖς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ , ἐπεὶ ἡ λέξις ἐπὶ τοσοῦτον ἔσεσθαι αὐτὸν μετ’ αὐτῶν φησιν , ἕως ἡ συντέλεια τοῦ αἰῶνος ἐνστῇ · σαφὲς γὰρ ὅτι τὸ ζητούμενον ἦν , εἰ πρὸ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος καὶ τῶν ἐλπιζομένων ἀμοιβαίων ἐπαγγελιῶν τοῦ θεοῦ ἤδη συνέσεσθαι τοῖς μαθηταῖς ἔμελλεν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ . ζητούμενον δ’ ἂν ἦν , διδομένου τοῦ συνέσεσθαι τοῖς *** , μήποτε ὁτὲ μὲν συνῆν αὐτοῖς ὁτὲ δὲ οὐ συνῆν . διόπερ ἀπολύων ἡμᾶς τῆς περὶ τοῦ διστάζειν ὑπονοίας , ἀπεφήνατο ὅτι ἤδη καὶ ἐπὶ πόσος τὰς ἡμέρας « συνεῖναι τοῖς μαθηταῖς ἤμελλεν , οὐ κατλέψων τοὺς μαθητευθέντας αὐτῷ » ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος « · οὐ μὴν κατὰ τὰς νύκτας ( εἴ τινι ἔδυνεν ὁ ἥλιος ) αὐτοῖς . εἰ δὲ τοιοῦτόν ἐστι τὸ » ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος « . δῆλον ὅτι οὐκ ἀναγκασθησόμεθα παραδέξασθαι γεύσασθαι θανάτου τοὺς ἰδόντας τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ μετὰ τὸ καταξιωθῆναι τοῦ τοιοῦτον αὐτὸν ἰδεῖν . ἀλλ᾿ ὥσπερ ἐφ’ οὗ παρεθέμεθα ῥητοῦ τὸ κατεπεῖγον ἦν ἡμᾶς μαθεῖν , ὅτι » ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος « οὐ καταλείψει ἡμᾶς , ἀλλ᾿ ἔσται μεθ’ ἡμῶν » πάσας τὰς ἡμέρας « , ουτως και επι τουτου σαφὲς μέν οἶμαι τοῖς βλέπειν εἰδόσιν ἀκολουθίαν πραγμάτων εἶναι , τὸν ἅπαξ ἰδόντα τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχ·όμενον ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ , καὶ ἰδόντα αὐτὸν ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ κοὶ ἰδόντα » τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει « , οὐκ ἂν μετὰ τὴν τῶν τηλικούτων ἀγαθῶν θεωρίαν θανάτου γεύσασθαι . τό ] χωρὶς δέ τοῦ λόγου τῆς ἐπαγγελίας τοῦ Ἰησοῦ οὐκ ἀλόγως ἂν ὑπενοήσαμεν γεύσασθαι θανάτου , ὅσον οὐδέΠω κατηξιώθημεν ἰδεῖν » τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει « καὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀν - θρώπου ἐρχόμενον ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ βασιλείᾳ .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί δοκέω ἄν τις ὁ ὁ σωτήρ ἐπαγγελία περιορίζω χρόνος ὁ μή γεύω θάνατος , ὅτι οὐ γεύω μέν θάνατος , ἕως ἄν ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἐν ὁ βασιλεία αὐτός , μετά δέ οὗτος γεύω αὐτός . παρίστημι κατά τις συνήθεια ὁ γραφή ὁ ἕως δηλόω ὁ κατεπείγω περί ὁ δηλόω χρόνος , οὐ περιορίζω , ὥστε πάντως μετά ὁ ἕως γίγνομαι ὁ ἐναντίος ὁ δηλέομαι . φημί δέ ὁ σωτήρ ὁ ἕνδεκα μαθητής , ἡνίκα ἀνίστημι ἀπό ὁ νεκρός πρός ἕτερος καί ὁ ἰδού ἐγώ μετά σύ εἰμί πᾶς ὁ ἡμέρα ἕως ὁ συντέλεια ὁ αἰών « . ἆρα γάρ λέγω οὗτος . » ἕως « μέν ὁ συντείνω - λεία ὁ αἰών « μέλλω αὐτός σύνειμι , μετά δέ ὁ συντέλεια ὁ αἰών , ἐνίστημι ὁ ἕτερος ὁ καλέω μέλλω ) οὐκέτι σύνειμι αὐτός ἐπαγγέλλω , ὡς κατά οὗτος κρατύς εἰμί ἀνά ὁ μαθητής ὁ » ἕως ὁ συντέλεια ὁ αἰών « περί αὐτός κατάστημα ὁ μετά ὁ συντέλεια ὁ αἰών ; ἀλλά οὐ ἄν οἴομαι τις τολμάω λέγω ὅτι μετά ὁ συντέλεια ὁ αἰών οὐκέτι σύνειμι ὁ μαθητής ὁ υἱός ὁ θεός , ἐπεί ὁ λέξις ἐπί τοσοῦτος εἰμί αὐτός μετά αὐτός φημί , ἕως ὁ συντέλεια ὁ αἰών ἐνίστημι · σαφής γάρ ὅτι ὁ ζητέω εἰμί , εἰ πρό ὁ μέλλω αἰών καί ὁ ἐλπίζω ἀμοιβαῖος ἐπαγγελία ὁ θεός ἤδη σύνειμι ὁ μαθητής μέλλω ὁ υἱός ὁ θεός . ζητέω δέ ἄν εἰμί , δίδωμι ὁ σύνειμι ὁ *** , μήποτε ὅτε μέν σύνειμι αὐτός ὅτε δέ οὐ σύνειμι . διόπερ ἀπολύω ἐγώ ὁ περί ὁ διστάζω ὑπόνοια , ἀποφαίνω ὅτι ἤδη καί ἐπί πόσος ὁ ἡμέρα « σύνειμι ὁ μαθητής μέλλω , οὐ καταλείπω ὁ μαθητεύω αὐτός » ἕως ὁ συντέλεια ὁ αἰών « · οὐ μήν κατά ὁ νύξ ( εἰ τις δύω ὁ ἥλιος ) αὐτός . εἰ δέ τοιοῦτος εἰμί ὁ » ἕως ὁ συντέλεια ὁ αἰών « . δῆλος ὅτι οὐ ἀναγκάζω παραδέχομαι γεύω θάνατος ὁ ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἐν ὁ βασιλεία αὐτός μετά ὁ καταξιόω ὁ τοιοῦτος αὐτός ὁράω . ἀλλά ὥσπερ ἐπί ὅς παρατίθημι ῥητός ὁ κατεπείγω εἰμί ἐγώ μανθάνω , ὅτι » ἕως ὁ συντέλεια ὁ αἰών « οὐ καταλείπω ἐγώ , ἀλλά εἰμί μετά ἐγώ » πᾶς ὁ ἡμέρα « , οὕτως καί ἐπί οὗτος σαφής μέν οἴομαι ὁ βλέπω οἶδα ἀκολουθία πρᾶγμα εἰμί , ὁ ἅπαξ ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐρχόμενος ἐν ὁ βασιλεία αὐτός , καί ὁράω αὐτός ἐν ὁ δόξα αὐτός κοί ὁράω » ὁ βασιλεία ὁ θεός ἔρχομαι ἐν δύναμις « , οὐ ἄν μετά ὁ ὁ τηλικοῦτος ἀγαθός θεωρία θάνατος γεύω . ὁ ] χωρίς δέ ὁ λόγος ὁ ἐπαγγελία ὁ Ἰησοῦς οὐ ἄλογος ἄν ὑπονοέω γεύω θάνατος , ὅσος οὐδέπω καταξιόω ὁράω » ὁ βασιλεία ὁ θεός ἔρχομαι ἐν δύναμις « καί ὁ υἱός ὁ ἐν - θρώπου ἔρχομαι ἐν ὁ δόξα αὐτός καί ἐν ὁ βασιλεία .