origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.15
Ἐὰν δέ τις τῇ ἀνθρωπίνῃ ἐνορῶν ἀσθενείᾳ καὶ τῷ δυσκόλως ἄν τινα τὸν τοιοῦτον ὑπὲρ τῆς ἐν θεῷ τελειότητος ποιῆσαι καταφρονῇ μὲν τῆς λέξεως τράπηται δὲ ἐπ' ἀλληγορίας , δυσωπηθήσεται ἔκ τινων καὶ Ἑλληνικῶν ἱστοριῶν , ἐν αἶς διὰ τὴν παρ' Ἕλλησι σοφίαν ἱστοροῦνταί τινες τὸ ἐνταῦθα τῷ πλουσίῳ ὑπὸ τοῦ σωτῆρος εἰρημένον πεποιηκέναι . Κράτητα γὰρ τὸν Θηβαῖον ἑλόμενον δι' ἐλευθερίαν <τῆς ψυχῆς αὐτοῦ> καὶ παράδειγμα εὐτελοῦς βίου καὶ ( ὡς ᾤετο ) μακάριον ἑαυτὸν παραστῆσαι βουλόμενον τοῖς ιΕλλησι μηδενὸς <»τοῦ κόσμου τούτου«> χρᾐζοντα , φασὶν ἀποδόμενον πᾶσαν τὴν οὐσίαν τῷ Θηβαίων δήμῳ δεδωρῆσθαι , μετὰ τοῦ εἰρηκέναι ὅτι » σήμερον ὁ Κράτης Κράτητα ἐλευθεροῖ « . εἴπερ δὲ δι' Ἑλληνικὴν σοφίαν καὶ δόγματα ἐλευθεροῦντα τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνθρώπου τὸ τοιοῦτόν τις πεποίηκε , πῶς οὐχὶ μᾶλλον δυνατὸν τὸ τοιοῦτον πρᾶξαί τινα μνώμενον <δέχεσθαι Χριστοῦ ἐν> ἑαυτῷ τὴν τελειότητα ; εἰ δὲ καὶ ἀπὸ τῆς θείας γραφῆς πεισθῆναί τις βούλεται περὶ τοῦ πρᾶγμα δυνατὸν εἶναι τὸ τοιοῦτον , ἀκουςάτω τῶν ἰστορουμένων ὑπὸ τοῦ Λουκᾶ ἐν ταῖς τῶν ἀποστόλων Πράφεσι περὶ τῶν προτραπέντων ὑπὸ τῆς ἐν τοῖς ἀποστόλοις δυνάμεως πιστεύειν καὶ βιοῦν τελέιως κατὰ τὸν Ἰησοῦ λόγον . οὕτως δ´ ἔχειν τὰ ῥήματα · » πάντες δὲ οἱ πιστεύσαντες ἐπὶ τὸ αὐτὸ εἶχον ἅπαντα κοινὰ « καὶ τὰ ἑξῆς , ἕως τοῦ » αἰνοῦντες τὸν θεὸν καὶ ἔχοντες χάριν πρὸς ὅλον τὸν λαόν « . καὶ μετ’ ὀλίγα πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ γέγραπται βίβλῳ ὅτι » τοῦ πλήθους τῶν πιστευόντων ἦν καρδία καὶ ψυχὴ μία « καὶ τὰ ἑξῆς , ἕως του » ἤγαγε τὸ χρῆμα καὶ ἔθηκε παρὰ τοὺς ἀποστόλους « . εἶτα ἐπιφέρεται τούτοις τὰ περὶ τοῦ Ἀνανίου καὶ τῆς Σπαφείρας , ἀποδομένων μὲν » κτῆμα « ἑαυτῶν , νοσφισαμένων δὲ » ἀπὸ τῆς τιμῆς « καὶ οὐχ ὅλον ἀλλὰ μέρος ἀποθεμέ - νων παρὰ τοῖς » τῶν ἀποστόλων « ποςί , καὶ διὰ τοῦτο ἐπὶ ἁμαρτίᾳ παθόντων τὰ ἀναγεγραμμένα . ἄξιοι γὰρ ἦσαν τοῦ ἐκ θείας ἐπισκοπῆς ἀπολαβεῖν ἐνταῦθα τὸ ἡμαρτημένον διὰ τὸν νοσφισμόν , ἵνα καθαρώτεροι ἀπαλλαγῶσιν ἀπὸ τοῦ βίου τούτου , καθρθέντες τῇ ἀπαντηςάσῃ αὐτοῖς παιδεύσει ἐν κοινῷ θανάτῳ , διὰ τὸ καὶ πεπιστευκέναι καὶ » μέρος τι παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων « τεθεικέναι . Δοκεῖ δέ μοι ὅτι » ἀκούων Ἀνανίας τοὺς λόγους τούτους « διὰ βασανιζόμενς τοσοῦτον ἐκολάσθη ὡς καὶ ἐκψῦξαι , καθικομένων τῶν λόγων Πέτρου τῆς ψυχῆς αὐτοῦ . καὶ οὐ Πέτρον γε νομιστέον ἐνταῦθα ἀνῃρηκέναι τὸν Ἀνανίαν , ἀλλ’ ἐκεῖνον μὴ ὑπομεμενηκέναι τὴν σφοδρότητα τοῦ εἰπόντος πρὸς αὐτὸν Πέτρου · » διὰ τί ἐπλήρωσεν ὁ σατανᾶς τὴν καρδίαν σου ; « καὶ τὰ ἑξῆς , ἕως τοῦ » καὶ ἐγένετο φόβος μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας « . εἰκὸς δὲ πρὸς τὴν τοῦ Ἀνανίου ἀπόδοσιν , ἐν ᾗ περὶ τοῦ Πέτρου ἀπελογηςάμεθα , ἐνστήσεσθαί τινα διὰ τὴν Σάπφειραν , ἐπεὶ αὕτη » μὴ εἰδυῖα τὸ γεγονὸς εἰσῆλθε . καὶ ἀπεκρίθη πρὸς αὐτὴν ὁ Πέτρος λέγων · εἰ τοσούτου τὸ χωρίον ἀπέδοσθε ; εἰπούσης αὐτῆς · τοσούτου , ὁ Πέτρος πρὸς αὐτήν φησι · πνεῦμα κυρίου ; ἰδοὺ οἱ πόδες τῶν θαψάντων τὸν ἄνδρα σου ἐπὶ τῇ θύρᾳ καὶ ἐξοίσουςί σε « . » πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ἐξέψυξεν « . ἀλλὰ λεχθείη ἂν ὅτι κἀκείνη , ἐπιπλησσομένη καὶ βαρηθεῖσα τὴν ψυχὴν ( πῆ μὲν ὑπὸ τοῦ ἐπὶ τῇ ἁμαρτίᾳ ἐλέγχου , πῆ δὲ ἐπὶ τῇ τοῦ ἀνδρὸς συμφορᾷ καὶ δὲ ἐπὶ τῇ περὶ αὐτοῦ , πῆ δὲ ἐπὶ τῇ κατὰ τὸν θεὸν λύπῃ ) ἐξέψυξε , προεωρακότος τοῦ Πέτρου τῷ πνεύματι τὸ ἀπαντηςόμενον αὐτῇ . ταῦτα δὲ ἡμῖν ὅλα εἴρηται βουλομένοις κατασκευάσαι τὸ δυνατὸν εἶναι , βουληθέντα τινὰ τέλειον γενέσθαι πεισθῆναι τῷ Ἰησοῦ λέγοντι · ὕπαγε πώληςόν σου τὰ ὑπά ρχοντα δ´ οἶμαι καὶ ἐχόντων τὰ χαρακτηρίζοντα τὸν ἐπίσκοπον πάντα ἔργον ἦν προτρέψασθαι τοὺς καὶ δυναμένους καὶ πειθομένους τῇ προτροπῇ καὶ διὰ τοῦ παρέχειν ἐκ τοῦ κοινοῦ αὐτοῖς τὰ ἐφόδια καὶ ἄλλους ἐπὶ τοῦτο παρακαλεῖν · ἐγένετο γὰρ ἂν εἰκών τις τοῦ κατὰ τοὺς ἀποστόλους ] τῆς συμφωνίας τῶν πιστευόντων βίου .
Lemmas: ἐάν δέ τις ὁ ἀνθρώπινος ἐνοράω ἀσθένεια καί ὁ δύσκολος ἄν τις ὁ τοιοῦτος ὑπέρ ὁ ἐν θεός τελειότης ποιέω καταφρονέω μέν ὁ λέξις τρέπω δέ ἐπί ἀλληγορία , δυσωπέω ἐκ τις καί Ἑλληνικός ἱστορίη , ἐν ὅς διά ὁ παρά Ἕλλην σοφία ἱστορέω τις ὁ ἐνταῦθα ὁ πλούσιος ὑπό ὁ σωτήρ λέγω ποιέω . Κράτης γάρ ὁ Θηβαῖος αἱρέω διά ἐλευθερία <τῆς ψυχή αὐτός καί παράδειγμα εὐτελής βίος καί ( ὡς οἴομαι ) μακάριος ἑαυτοῦ παρίστημι βούλομαι ὁ ιΕλλησι μηδείς αὐτός κόσμος τοῦτος χρῄζω , φημί ἀποδίδωμι πᾶς ὁ οὐσία ὁ Θηβαῖος δῆμος δωρέω , μετά ὁ λέγω ὅτι » σήμερον ὁ Κράτης Κράτης ἐλευθερόω « . εἴπερ δέ διά Ἑλληνικός σοφία καί δόγμα ἐλευθερόω ὁ ψυχή ὁ ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος τις ποιέω , πῶς οὐ μάλα δυνατός ὁ τοιοῦτος πράσσω τις μνάομαι δέχομαι Χριστός ἐν ἑαυτοῦ ὁ τελειότης ; εἰ δέ καί ἀπό ὁ θεῖος γραφή πείθω τις βούλομαι περί ὁ πρᾶγμα δυνατός εἰμί ὁ τοιοῦτος , ἀκούω ὁ ἱστορέω ὑπό ὁ Λουκᾶς ἐν ὁ ὁ ἀπόστολος Πράφεσι περί ὁ προσράπτω ὑπό ὁ ἐν ὁ ἀπόστολος δύναμις πιστεύω καί βιόω τέλειος κατά ὁ Ἰησοῦς λόγος . οὕτως δ´ ἔχω ὁ ῥῆμα · » πᾶς δέ ὁ πιστεύω ἐπί ὁ αὐτός ἔχω ἅπας κοινός « καί ὁ ἑξῆς , ἕως ὁ » αἰνέω ὁ θεός καί ἔχω χάρις πρός ὅλος ὁ λαός « . καί μετά ὀλίγος πάλιν ἐν ὁ αὐτός γράφω βίβλος ὅτι » ὁ πλῆθος ὁ πιστεύω εἰμί καρδία καί ψυχή εἷς « καί ὁ ἑξῆς , ἕως ὁ » ἄγω ὁ χρῆμα καί τίθημι παρά ὁ ἀπόστολος « . εἶτα ἐπιφέρω οὗτος ὁ περί ὁ Ἀνάνιος καί ὁ σπαφειηρα , ἀποδίδωμι μέν » κτῆμα « ἑαυτοῦ , νοσφίζω δέ » ἀπό ὁ τιμή « καί οὐ ὅλος ἀλλά μέρος ἀποτίθημι - ἐγων παρά ὁ » ὁ ἀπόστολος « πούς , καί διά οὗτος ἐπί ἁμαρτία πάσχω ὁ ἀναγράφω . ἄξιος γάρ εἰμί ὁ ἐκ θεῖος ἐπισκοπή ἀπολαμβάνω ἐνταῦθα ὁ ἁμαρτάνω διά ὁ νοσφισμός , ἵνα καθαρός ἀπαλλάσσω ἀπό ὁ βίος οὗτος , καθαίρω ὁ ἀπαντάω αὐτός παίδευσις ἐν κοινός θάνατος , διά ὁ καί πιστεύω καί » μέρος τις παρά ὁ πούς ὁ ἀπόστολος « τίθημι . δοκέω δέ ἐγώ ὅτι » ἀκούω Ἁνανίας ὁ λόγος οὗτος « διά βασανίζω τοσοῦτος κολάζω ὡς καί ἐκψύχω , καθικνέομαι ὁ λόγος Πέτρος ὁ ψυχή αὐτός . καί οὐ Πέτρος γε νομίζω ἐνταῦθα ἀναιρέω ὁ Ἁνανίας , ἀλλά ἐκεῖνος μή ὑπομένω ὁ σφοδρότης ὁ λέγω πρός αὐτός Πέτρος · » διά τίς πληρόω ὁ σατανᾶς ὁ καρδία σύ ; « καί ὁ ἑξῆς , ἕως ὁ » καί γίγνομαι φόβος μέγας ἐπί πᾶς ὁ ἀκούω « . ἔοικα δέ πρός ὁ ὁ Ἀνάνιος ἀπόδοσις , ἐν ὅς περί ὁ Πέτρος ἀπολογέομαι , ἐνίστημι τις διά ὁ Σάπφειρα , ἐπεί οὗτος » μή οἶδα ὁ γίγνομαι εἰσέρχομαι . καί ἀποκρίνω πρός αὐτός ὁ Πέτρος λέγω · εἰ τοσοῦτος ὁ χωρίον ἀποδίδωμι ; λέγω αὐτός · τοσοῦτος , ὁ Πέτρος πρός αὐτός φημί · πνεῦμα κύριος ; ἰδού ὁ πούς ὁ θάπτω ὁ ἀνήρ σύ ἐπί ὁ θύρα καί ἐκφέρω σύ « . » πρός ὁ πούς αὐτός καί ἐκψύχω « . ἀλλά λέγω ἄν ὅτι ἐκεῖνος , ἐπιπλήσσω καί βαρέω ὁ ψυχή ( πῇ μέν ὑπό ὁ ἐπί ὁ ἁμαρτία ἔλεγχος , πῇ δέ ἐπί ὁ ὁ ἀνήρ συμφορά καί δέ ἐπί ὁ περί αὐτός , πῇ δέ ἐπί ὁ κατά ὁ θεός λύπη ) ἐκψύχω , προοράω ὁ Πέτρος ὁ πνεῦμα ὁ ἀπαντάω αὐτός . οὗτος δέ ἐγώ ὅλος λέγω βούλομαι κατασκευάζω ὁ δυνατός εἰμί , βούλομαι τις τέλειος γίγνομαι πείθω ὁ Ἰησοῦς λέγω · ὑπάγω πωλέω σύ ὁ ὑπό ρχοειντα δ´ οἴομαι καί ἔχω ὁ χαρακτηρίζω ὁ ἐπίσκοπος πᾶς ἔργον εἰμί προσρέπω ὁ καί δύναμαι καί πείθω ὁ προτροπή καί διά ὁ παρέχω ἐκ ὁ κοινός αὐτός ὁ ἐφόδια καί ἄλλος ἐπί οὗτος παρακαλέω · γίγνομαι γάρ ἄν εἰκών τις ὁ κατά ὁ ἀπόστολος ] ὁ συμφωνία ὁ πιστεύω βίος .