origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 17.32
Ταῦτα μέν οὖν ἐκ μέρους εἰρήσθω περὶ τοῦ νόμου . θεοῦ δέ ἡμῖν πάλιν ἢ καὶ μᾶλλον χρεία , ἐν Χριστῷ φωτίζοντος τὸν νοῦν ἡμοῖν πρὸς θέαν τῶν ἑξῆς . » ἐὰν γὰρ » μὴ βούληται ( φησὶν ) ὁ ἄνθρωπος λαβεῖν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ , καὶ ἀναβήσεται ἡ γυνὴ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν πύλην ἐπὶ τὴν γερουσίαν καὶ ἐρεῖ « τὰ ἐπιφερόμενα . καὶ πρῶτόν γε πορατήρει ὅτι , ἐς ὅσον <μὲν> καὶ ἡ γυνὴ ἐποίει τὸ τοῦ νόμου προστεταγμένον , καὶ ὁ ἀνὴρ εἰσιὼν πρὸς αὐτὴν συνῴκει αὐτῇ καὶ ἐτέκνου ἐξ αὐτῆς , ἄνθραπος οὐκ εἴρητο ἀλλὰ » ἀδελφὸς « ἀνδρὸς τῆς γυναικός · ὅτε δέ οὐ βούλεται » λαβεῖν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ « καὶ » οὐ θέλει ἀναστῆσαι τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ τὸ ὄνομα ἐν Ἰσραήλ « , καὶ καλούμενος ὑπὸ τῆς γερουσίας » τῆς πόλεως « λέγει · » οὐ βούλομαι λαβεῖν αὐτὴν « καὶ ἀτιμοῦται ὑπολυόμενος » τὸ ὑπόδημα « καὶ ἐμπτύεται » εἰς τὸ πρόσωπον « ἀπὸ τῆς γυναικὸς καὶ μετονομάζεται , ἶνα » τὸ ὄνομα αὐτοῦ « ᾖ » [ ὁ ] οἶκος τοῦ ὑπολυθέντος τὸ ὑπόδημα « , τότε <οὐκέτι ἀδελφὸς ἀλλ’> λέγεται · οἱονεὶ γὰρ διὰ μέν τῆς τηρήσεως τοῦ νόμου ἐλέγετο αὐτῷ τὸ » ἐγὼ εἶπα · θεοί ἐστε <καὶ υἱοὶ> ὑψίστου <πάντες> « · τοῦ τὰ ἐναντία τῷ νόμῳ ποιεῖν οἱονεὶ ἐλέγχεται ὑπὸ τοῦ λόγου φάσκοντος πρὸς αὐτόν · » ὑμεῖς δέ ὡς ἄνθρωποι ἀποθνῄσκετε « . καὶ Πρόσχες εἰ δύνασαι νοῆσαι μετὰ τὸν θάνατον τῆς ἐκδοχῆς τοῦ γράμματος εἶναι ἄλλην <τινὰ> τοῦ νόμου διημαρτημένην καὶ οὐ πνευματικὴν οὐδὲ ἀνεπίληπτον , πλὴν τὴν γένεσιν ἔχουσαν <ἐκ νόμου> ἡμαρτημένην μὲν ἀπὸ δὲ ἀφορμῆς τῶν ἐν τῷ νόμῳ γεγραμμένων ἀρχομένην , καὶ οὐ βουλομένην » ἀναστῆσαι τὸ ὄνομα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ « καὶ τιμῆσαι τὸ ὄνομα τοῦ νόμου . οὐ βούλεται δὲ ἡ τοιαύτη ἐκδοχὴ παραλαβεῖν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ φυχήν · οὐδέ γὰρ Βέλει καρποφορῆσαι ἐπὶ τῷ δοξάσαι τὸ ὄνομα τοῦ τεθνηκότος ἀδελφοῦ . διὸ ἡ γυνὴ οὐ κάτω ἕστηκεν ἡ ἑτοίμη τιμῆσαι τὸν πρότερον ἄνδρα αὐτῆς , ἀλλὰ ἀναβαίνει » ἐπὶ τὴν πύλην « καὶ τὴν εἴσοδον τῆς πόλεως ἑαυτῆς ἔχουσαν καὶ » γερουσιαν « . καὶ νοείσθω ταῦτα γινόμενα κατὰ τὴν ἐκκλησίαν καὶ τὴν εἰς αὐτὴν εἰσαγωγὴν καὶ εἴσοδον . Ἐλέγχει οὖν ἡ γυνὴ τὸν μὴ βουλόμενον ἄνδρα καρποφορῆσαι τὸν τοιόνδε λόγον · Λαὶ λέγει · οὐ θέλει ὁ αδελφὸς τοῦ ἀνδρός μου ἀναστῆ - σαι τὸ ὄνομα τοῦ ἀδελφοῦ οὐτοῦ ἐν Ἰσραήλ « . εἶτα » ἡ γερουσία τῆς πόλεως « ἐκείνης ἐξετάζουσα τὸν τοιοῦτον ἄνδρα πυνθάνεται εἰ ἀληθῶς οὐ βούλεται . ἀποκριναμένου δέ ἐκείνου τὸ μὴ βούλεσθαι , προσέρχεται αὕτη πρὸς τὸν μὴ βουληθέντα ἐξαναστῆσαι σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ , καὶ ἐπὶ τῆς γερουσίας ἐλέγχει αὐτὸν καὶ ἀτιμάζει ὑπολύουσα » τὸ ὑπόδημα αὐτοῦ τὸ ἕν « . καὶ σκόπει ἐν τούτοις διὰ τὸ » λῦσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου « εἰρημένον πρὸς Μωσέα καὶ Ἰησοῦν καὶ τὸ » <οὗ> οὐκ εἰμὶ ἐγὼ ἄξιος ἵνα λύσω τὸν ἱμάντα τοῦ ὑποδήματος αὐτοῦ « , γεγραμμενον εν τῳ κατὰ Λουκᾶν καὶ <ἐν τῷ> κατὰ Μᾶρκον καὶ ἐν τῷ κατὰ Ἰωάννην , μήποτε οὐ ταὐτόν ἐστι τό λῦσαι τὸ ὑπόδημα τῷ ὑπολῦσαι · οὐ γὰρ ὑπολύσασθαι κελεύεται Μωσῆς ἢ Ἰησοῦς , οὐδὲ Ἰωάννης περὶ τοῦ σωτῆρος ὠνόμασε τὸ ὑπο| <λῦσαι ἀλλὰ τὸ> λῦσαι . οὗτος οὖν ὁ νομῶν οὔτε ἐξ ὅλων ὑπολέλυται οὔτε πάντη τῇ ὑποδέσει κεκόσμηται , ἀλλ᾿ ἐξ ἡμισείας ἑκάτερον ἔχει . διὸ ἐμπτύει » εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ « ἡ ἐπὶ τῆς γερουσίας ἐλέγξασα αὐτὸν γυνή · ἐμπτύει γὰρ πᾶσα ψυχὴ τῷ οὐ τεκνοποιοῦντι οὐδὲ καρποφοροῦντι λόγῳ , καὶ διὰ τῆς ἀνατροπῆς ὑπολύει αὐτὸν ἐν οἷς πταίει καὶ » ἀποκριθεῖσα « λέγει ὅτι » οὕτως ποιήσουσι τῷ ἀνθρώπῳ ὃς οὐκ οἰκοδομεῖ τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ αυτου « . καὶ πρόσχες Πόλιν ἐνταῦθα ὅτι δεύτερον τὸ ἄνθρωπος ὠνόμασται ἐπὶ τοῦ ἁμαρτάνονιος , νῦν δ᾿ ἤδη καὶ μὴ οἰκοδομοῦντος » τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ « . πᾶς οὖν ὁ βλέπων τοῦτον τὸν ἄνθρωπον ὑπολυόμενον ἀπὸ γυναικὸς καὶ ἐμπτυόμενον καὶ ἀκούων αὐτῆς λεγούσης · » οὕτω ποιήσουσι τὸν εἶκον θρώπῳ , ὃς οὐκ οἰκοδομεῖ τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ « , » πάντα πρὸς οἰκοδομὴν « τοῦ ἀδελφοῦ ποιείτω · εἰ γὰρ μὴ οἰκοδομήσαι » τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ « 〈 νόμου 〉 , ὑπολυθήσεται » τὸ ἓν ὑπόδημα « καὶ ἐμπτυσθήσεται καὶ » τὸ ὄνομα « παντὸς τοῦ τοιούτου » ἐν Ἰσραὴλ « παρὰ <πᾶσι> τοῖς ὁρῶσι » κληθήσεται οἶκος τοῦ ὑπολυθέντος τὸ ὑπόδημο « . Ἰδωμεν δἐ καὶ δευτέραν εἰς τὸν ἐκκείμενον τόπον διήγησιν , καὶ ἔστωσαν δύο νόμοι ἀδελφοί , καθ᾿ οὓς ὁ μὲν τηρήσας τὸν πρότερον οὐκ ἦν » ἄνομος θεοῦ « , ὁ δὲ τὸν δεύτερον φυλάσσων ἐστὶν » ἔννομος Χριστοῦ « . καὶ νόει μοι κατὰ τὴν Χριστοῦ παρουσίαν τεθνηκένοι τὸν πρότερον νόμον , ἄνθρωπον τῆς τῶν ἀνθρώπων ψυχῆς , ἐπεὶ μὴ » δεδόξαστοι τὸ δεδοξασμένον ἐν τούτῳ τὸ μέρει « πρότερον » ἕνεκεν τῆς ὑπερβαλλούοης δόξης « τῆς κατὰ τὸ δεύτερον · δεύτερον δὲ νόμον τοῦ Χριστοῦ , ἀδελφὸν ὄντα τοῦ προτέρου καὶ διὰ Μωσέως καὶ υἱὸν τοῦ αὐτοῦ λόγον , ὃς καὶ τὸν πρότερον ἐγέννησε . κατοικούντων οὖν τούτων τῶν δύο ἀδελφῶν ἐπὶ τὸ αὐτὸ « μάλιστα κατὰ τὴν παρουσίαν ἀπέθανεν ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ σπέρμα . ἀλλὰ ἡ γυνὴ τοῦ τεθνηκότος μετὰ τὸν θάνατον τοῦ προτέρου ἀνδρός , ἡ ὑπὸ νόμον φυχή , οὐ γίνεται » ἔξω ἀνδρὶ μὴ ἐγγίζοντι « · ἐγγίζει γὰρ ἀνήρ , ὁ τοῦ εὐαγγελίου νόμος , ὡς ἀδελφὸς τοῦ ἀνδρὸς τεθνηκότος τῷ προτέρῳ νόμῳ , καὶ εἰσέρχεται πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ . οἷον ὡς ἐπὶ παραδείγματος ἰδέ μοι τὴν Παύλου ψυχὴν » ὑπὸ νόμον « , εἶτα διὰ Χριστὸν ἐξαγοράσαντα αὐτὸν ἀπὸ τοῦ νόμου γενομένην ὑπὸ τὸ εὐαγγέλιον . καὶ ὅρα εἰ μὴ ἀπέθανεν ὁ ἀνὴρ τῆς Παύλου φυχῆς , καὶ οὐδὲν ἧττον ἀποθανόντος ἐκείνου ἡ γυνὴ τοῦ τεθνηκότος οὐ γέγονεν » ἔξω « , ὡς οἴονται οἱ ἀπὸ τῶν αἱρέσεων , οὐδέ » ἀνδρὶ μὴ ἐγγίζοντι « . ὁ γὰρ » ἀδελφὸς τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς « εἰσῆλθε πρὸς αὐτὴν καὶ ἔλαβεν » αὐτὴν ἑαυτῷ εἰς γυναῖκα « καὶ συνῴκησεν αὐτῇ , καὶ γέγονεν ὁ καρπὸς καὶ τὸ γέννημα κοὶ τὸ παιδίον « καὶ τὸ τεχθέν ἐκ τοῦ ὀνόματος τοῦ τετε - λευτηκότος « . κατὰ γὰρ τὸν πνευματικὸν νόμον τὸ εὐαγγέλιον ὀνομάζει πάντα , καὶ οὐκ ἐξήλειπται τὸ ὄνομα τοῦ τετελευτηκότος , ὅτε ἐλήλυθεν ὁ νόμος τοῦ εὐαγγελίου · παρὰ γὰρ τῷ ἀληθινῷ Ἰσραὴλ τηρεῖται καὶ τὸ ὄνομα τοῦ προτέρου . τίς δέ μετὰ ταῦτα ὁ μὴ βουλόμενος ἄνθρωπος » λαβεῖν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ ἑαυτοῦ « ἢ ὁ ἐν ταῖς αἱρέσεσι λόγος , μὴ βουλόμενος τὴν τιμήσασαν φυχὴν τὸν Πρότερον ἄνδρα καὶ τὴν μνήμην τοῦ προτέρου ἀνδρὸς παραδέξασθαι ; καθ’ οὗ ἀναβαίνει ἡ γυνὴ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ » ἐπὶ τὴν πύλην « , περὶ ἧς λέλεκται τὸ » αὕτη ἡ πύλη τοῦ κυρίου , δίκαιοι εἰσελεύσονται ἐν αὐτῆ « καὶ ἀναβαίνει » ἐπὶ τὴν γερουσίαν « καὶ διαμαρτύρεται περὶ τοῦ μὴ βου - λομένου » ἀναστῆσαι σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἐν Ἰσραὴλ « μηδέ τιμῆσαι τὸν τοῦ θεοῦ διὰ Μωσέως νόμον . ἐπὰν οὖν » ἡ γερουσία « πύθηται τοῦ τοιούτου ἀνθρώπου εἰ ἀληθῆ περὶ αὐτοῦ λέγει ἡ γυνὴ καὶ οὐ βούλεται ἐξαναστήσαι σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ , τότε προσέρχεται » ἡ γυνὴ « τοῦ τεθνηκότος » ἐναντίον τῆς γερουσίας « κοὶ ὑπολύει τὸ ὑπόδημα τὸ ἔν ἀπὸ τοῦ ποδὸς αὐτοῦ « , ἵνα κἂν ᾖ ὑποδεδεμένος τὸ Χριστοῦ ὄνομα , ὑπολελυμένος τε ᾖ τὸ τοῦ θεοῦ ὄνομα καὶ διὰ τοῦτό γε οὐκ ἐνδόξως οὐδὲ ἀληθῶς τὸ Χριστοῦ φορῶν ὄνομα . ἐμπτύει δέ κοὶ » εἰς τὸ πρόσωπον « τοῦ τοιούτου ἡ γυνὴ καὶ ὀνειδίζει ὡς ἀνθρώπῶ αὐτῷ , καὶ οὐ βουληθέντι θεοποιηθῆναι ἐκ τοῦ καρποφορῆσαι · καί φησιν οὕτω παντὶ ἔσεσθαι τῷ μὴ οἰκοδομήσαντι » τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ « , τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου , ὃς νομικός ἐστι καὶ προφητικός . καὶ ἄΠο ὄνομα οὐχ ἕξει ὁ μὴ οἰκοδομῶν τὸ ὄνομα αὐτοῦ παρὰ τοῖς Ἰσραηλίταις ἢ τοῦτο ὅτι » οἶκός « ἐστιν οὗτος τοῦ ὑπολυθέντος τὸ ὑπόδημα « . πᾶς οὖν ὁ ἐν αἱρέσεσι , πάλιστα τοῖς διακοπτούσαις τὴν θεότητα καὶ τὸν νόμον ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίου χωριζούσαις , καλινδούμενος » οἰκός « ἐστι » τοῦ ὑπολυθέντος ὑπόδημα « , ἐμπτυόμενος » εἰς πρόσωπον « κοὶ ὑπολυόμενος » τὸ ἔν ὑπόδημα « . Καὶ τρίτην δέ τοιαύτην ὑπόνοιαν εἰς τὸν τόπον ἐξεδεξάμεθα , ἣν διὰ βραχέων ἐροῦμεν . γυνὴ μέν ἡ σοφία εἴρηται διὰ τὸ » ταύτην ἐζήτησα νύμφην ἀγαγέσθαι ἐμαυτῷ « , <ἣν> καὶ ἐρᾶν δεῖ κατὰ τὸν εἰπόντα Σολομῶνα · » 'εράσθητι αὐτῆς , καὶ τηρήσει σε « , ἀνὴρ δέ αὐτῆς ὁ σοφός . ἐὰν οὖν ὁ σοφὸς μὴ γεννήσας τινὰς ἐκ τῆς σοφίας ἀπαλλαγῇ τοῦ βίου , ὁ κατοικήσας μετ’ αὐτοῦ ἀδελφὸς καὶ ἐν τοῖς αὐτοῖς ἀναπαυσάμενος λόγοις πρεσβευέτω τῶν αὐτῶν , ἵνα γεννηθῇ ἐκ τῆς σοφίας ὁ κλέος περιποιήσων τῷ ἀπαλλαγέντι τῆς συμβιώσεως <τῷ> τὸν παραστῆσαι . εἰ δὲ μὴ βούλοιτο πρεσβεῦσαι ὁ καταλειπόμενος ἀδελφὸς τῶν λόγων , ἀτιμασθήσεται ὑπὸ τῆς σοφίας ἐξ ἡμισείας αὐτὸν ὑπολυούσης · οὔτε γὰρ οὐχ ὑπολυθήσεται ὁ τοιοῦτος οὔτε τελείως ὑπολυθήσεται . εἰς δὲ κατασκευὴν τοῦ τὸν νόμον ἄνδρα λέγεσθαι κατὰ τὴν γραφὴν γυναικὸς τῆς φυχῆς , παραθησόμεθα τὰ ἀπὸ τῆς πρὸς Ῥωμαίους οὕτως ἔχοντα · » ἢ ἀγνοεῖτε , αδελφοί , γινώσκουσι γὰρ νόμον λαλῶ , ὅτι ὁ νόμος κυριεύει τοῦ ἀνθρώπου ἐφ’ ὅσον χρόνον ζῇ ; « καὶ τὰ ἐξῆς γενομένην ἀνδρὶ ἑτέρῳ « . si fuerit cuni altero « . εἴρηται δὲ πλείονα ἡμῖν εἰς τὸν τόπον διηγουμένοις τὸ χωρίον του<τὶ> τῆς πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολῆς ἐν τοῖς εἰς αὐτὴν ἐξηγητικοῖς .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ἐκ μέρος λέγω περί ὁ νόμος . θεός δέ ἐγώ πάλιν ἤ καί μάλα χρεία , ἐν Χριστός φωτίζω ὁ νόος ἡμέτερος πρός θέα ὁ ἑξῆς . » ἐάν γάρ » μή βούλομαι ( φημί ) ὁ ἄνθρωπος λαμβάνω ὁ γυνή ὁ ἀδελφός αὐτός , καί ἀναβαίνω ὁ γυνή ὁ ἀδελφός αὐτός ἐπί ὁ πύλη ἐπί ὁ γερουσία καί λέγω « ὁ ἐπιφέρω . καί πρῶτος γε πορατήρει ὅτι , εἰς ὅσος μέν καί ὁ γυνή ποιέω ὁ ὁ νόμος προστάσσω , καί ὁ ἀνήρ εἰσέρχομαι πρός αὐτός συνοικέω αὐτός καί τεκνόω ἐκ αὐτός , ἄνθραπος οὐ λέγω ἀλλά » ἀδελφός « ἀνήρ ὁ γυνή · ὅτε δέ οὐ βούλομαι » λαμβάνω ὁ γυνή ὁ ἀδελφός αὐτός « καί » οὐ ἐθέλω ἀνίστημι ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ ὄνομα ἐν Ἰσραήλ « , καί καλέω ὑπό ὁ γερουσία » ὁ πόλις « λέγω · » οὐ βούλομαι λαμβάνω αὐτός « καί ἀτιμόω ὑπολύω » ὁ ὑπόδημα « καί ἐμπτύω » εἰς ὁ πρόσωπον « ἀπό ὁ γυνή καί μετονομάζω , ἵνα » ὁ ὄνομα αὐτός « εἰμί » [ ὁ ] οἶκος ὁ ὑπολύω ὁ ὑπόδημα « , τότε οὐκέτι ἀδελφός ἀλός λέγω · οἱονεί γάρ διά μέν ὁ τήρησις ὁ νόμος λέγω αὐτός ὁ » ἐγώ λέγω · θεός εἰμί καί υἱός ὕψιστος πᾶς « · ὁ ὁ ἐναντίος ὁ νόμος ποιέω οἱονεί ἐλέγχω ὑπό ὁ λόγος φάσκω πρός αὐτός · » σύ δέ ὡς ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω « . καί προέχω εἰ δύναμαι νοέω μετά ὁ θάνατος ὁ ἐκδοχή ὁ γράμμα εἰμί ἄλλος τις ὁ νόμος διαμαρτάνω καί οὐ πνευματικός οὐδέ ἀνεπίληπτος , πλήν ὁ γένεσις ἔχω ἐκ νόμος ἁμαρτάνω μέν ἀπό δέ ἀφορμή ὁ ἐν ὁ νόμος γράφω ἄρχω , καί οὐ βούλομαι » ἀνίστημι ὁ ὄνομα ὁ ἀδελφός αὐτός « καί τιμάω ὁ ὄνομα ὁ νόμος . οὐ βούλομαι δέ ὁ τοιοῦτος ἐκδοχή παραλαμβάνω ὁ γυνή ὁ ἀδελφός αὐτός φυχήν · οὐδέ γάρ βέλος καρποφορέω ἐπί ὁ δοξάζω ὁ ὄνομα ὁ θνῄσκω ἀδελφός . διό ὁ γυνή οὐ κάτω ἵστημι ὁ ἑτοῖμος τιμάω ὁ πρότερος ἀνήρ αὐτός , ἀλλά ἀναβαίνω » ἐπί ὁ πύλη « καί ὁ εἴσοδος ὁ πόλις ἑαυτοῦ ἔχω καί » γερουσία « . καί νοέω οὗτος γίγνομαι κατά ὁ ἐκκλησία καί ὁ εἰς αὐτός εἰσαγωγή καί εἴσοδος . ἐλέγχω οὖν ὁ γυνή ὁ μή βούλομαι ἀνήρ καρποφορέω ὁ τοιόσδε λόγος · Λαΐς λέγω · οὐ ἐθέλω ὁ ἀδελφός ὁ ἀνήρ ἐγώ ἀνίστημι - σός ὁ ὄνομα ὁ ἀδελφός Ούτου ἐν Ἰσραήλ « . εἶτα » ὁ γερουσία ὁ πόλις « ἐκεῖνος ἐξετάζω ὁ τοιοῦτος ἀνήρ πυνθάνομαι εἰ ἀληθής οὐ βούλομαι . ἀποκρίνω δέ ἐκεῖνος ὁ μή βούλομαι , προσέρχομαι οὗτος πρός ὁ μή βούλομαι ἐξανίστημι σπέρμα ὁ ἀδελφός αὐτός , καί ἐπί ὁ γερουσία ἐλέγχω αὐτός καί ἀτιμάζω ὑπολύω » ὁ ὑπόδημα αὐτός ὁ εἷς « . καί σκοπέω ἐν οὗτος διά ὁ » λύω ὁ ὑπόδημα ἐκ ὁ πούς σύ « λέγω πρός Μωϋσῆς καί Ἰησοῦς καί ὁ » ὅς οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος ἵνα λύω ὁ ἱμάς ὁ ὑπόδημα αὐτός « , γράφω ἐν ὁ κατά Λουκᾶς καί ἐν ὅς κατά Μάρκος καί ἐν ὁ κατά Ἰωάννης , μήποτε οὐ αὐτός εἰμί ὁ λύω ὁ ὑπόδημα ὁ ὑπολύω · οὐ γάρ ὑπολύω κελεύω Μωσῆς ἤ Ἰησοῦς , οὐδέ Ἰωάννης περί ὁ σωτήρ ὀνομάζω ὁ ὑπο ἀλύω ἀλλά ὅς λύω . οὗτος οὖν ὁ νομάζω οὔτε ἐκ ὅλος ὑπολύω οὔτε πάντῃ ὁ ὑπόδεσις κοσμέω , ἀλλά ἐκ ἥμισυς ἑκάτερος ἔχω . διό ἐμπτύω » εἰς ὁ πρόσωπον αὐτός « ὁ ἐπί ὁ γερουσία ἐλέγχω αὐτός γυνή · ἐμπτύω γάρ πᾶς ψυχή ὁ οὐ τεκνοποιέω οὐδέ καρποφορέω λόγος , καί διά ὁ ἀνατροπή ὑπολύω αὐτός ἐν ὅς πταίω καί » ἀποκρίνω « λέγω ὅτι » οὕτως ποιέω ὁ ἄνθρωπος ὅς οὐ οἰκοδομέω ὁ οἶκος ὁ ἀδελφός αὐτός « . καί προέχω Πόλις ἐνταῦθα ὅτι δεύτερος ὁ ἄνθρωπος ὀνομάζω ἐπί ὁ ἁμαρτάνω , νῦν δέ ἤδη καί μή οἰκοδομέω » ὁ οἶκος ὁ ἀδελφός αὐτός « . πᾶς οὖν ὁ βλέπω οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὑπολύω ἀπό γυνή καί ἐμπτύω καί ἀκούω αὐτός λέγω · » οὕτως ποιέω ὁ εἴκω θρώπῳ , ὅς οὐ οἰκοδομέω ὁ οἶκος ὁ ἀδελφός αὐτός « , » πᾶς πρός οἰκοδομή « ὁ ἀδελφός ποιέω · εἰ γάρ μή οἰκοδομέω » ὁ οἶκος ὁ ἀδελφός αὐτός « 〈 νόμος 〉 , ὑπολύω » ὁ εἷς ὑπόδημα « καί ἐμπτύω καί » ὁ ὄνομα « πᾶς ὁ τοιοῦτος » ἐν Ἰσραήλ « παρά πᾶς ὁ ὁράω » καλέω οἶκος ὁ ὑπολύω ὁ υποδημος « . ὁράω δέ καί δεύτερος εἰς ὁ ἔκκειμαι τόπος διήγησις , καί εἰμί δύο νόμος ἀδελφός , κατά ὅς ὁ μέν τηρέω ὁ πρότερος οὐ εἰμί » ἄνομος θεός « , ὁ δέ ὁ δεύτερος φυλάσσω εἰμί » ἔννομος Χριστός « . καί νοέω ἐγώ κατά ὁ Χριστός παρουσία θνῄσκω ὁ πρότερος νόμος , ἄνθρωπος ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή , ἐπεί μή » δοξάζω ὁ δοξάζω ἐν οὗτος ὁ μέρος « πρότερος » ἕνεκα ὁ ὑπερβάλλω δόξα « ὁ κατά ὁ δεύτερος · δεύτερος δέ νόμος ὁ Χριστός , ἀδελφός εἰμί ὁ πρότερος καί διά Μωϋσῆς καί υἱός ὁ αὐτός λόγος , ὅς καί ὁ πρότερος γεννάω . κατοικέω οὖν οὗτος ὁ δύο ἀδελφός ἐπί ὁ αὐτός « μάλα κατά ὁ παρουσία ἀποθνῄσκω ὁ εἷς ἐκ αὐτός καί οὐ εἰμί αὐτός σπέρμα . ἀλλά ὁ γυνή ὁ θνῄσκω μετά ὁ θάνατος ὁ πρότερος ἀνήρ , ὁ ὑπό νόμος φεύγω , οὐ γίγνομαι » ἔξω ἀνήρ μή ἐγγίζω « · ἐγγίζω γάρ ἀνήρ , ὁ ὁ εὐαγγέλιον νόμος , ὡς ἀδελφός ὁ ἀνήρ θνῄσκω ὁ πρότερος νόμος , καί εἰσέρχομαι πρός ὁ γυνή ὁ ἀδελφός . οἷος ὡς ἐπί παράδειγμα ὁράω ἐγώ ὁ Παῦλος ψυχή » ὑπό νόμος « , εἶτα διά Χριστός ἐξαγοράζω αὐτός ἀπό ὁ νόμος γίγνομαι ὑπό ὁ εὐαγγέλιον . καί ὁράω εἰ μή ἀποθνῄσκω ὁ ἀνήρ ὁ Παῦλος φυχή , καί οὐδείς ἥσσων ἀποθνῄσκω ἐκεῖνος ὁ γυνή ὁ θνῄσκω οὐ γίγνομαι » ἔξω « , ὡς οἴομαι ὁ ἀπό ὁ αἵρεσις , οὐδέ » ἀνήρ μή ἐγγίζω « . ὁ γάρ » ἀδελφός ὁ ἀνήρ αὐτός « εἰσέρχομαι πρός αὐτός καί λαμβάνω » αὐτός ἑαυτοῦ εἰς γυνή « καί συνοικέω αὐτός , καί γίγνομαι ὁ καρπός καί ὁ γέννημα κοί ὁ παιδίον « καί ὁ τίκτω ἐκ ὁ ὄνομα ὁ τίνω - λευτηκοος « . κατά γάρ ὁ πνευματικός νόμος ὁ εὐαγγέλιον ὀνομάζω πᾶς , καί οὐ ἐξαλείπω ὁ ὄνομα ὁ τελευτάω , ὅτε ἔρχομαι ὁ νόμος ὁ εὐαγγέλιον · παρά γάρ ὁ ἀληθινός Ἰσραήλ τηρέω καί ὁ ὄνομα ὁ πρότερος . τίς δέ μετά οὗτος ὁ μή βούλομαι ἄνθρωπος » λαμβάνω ὁ γυνή ὁ ἀδελφός ἑαυτοῦ « ἤ ὁ ἐν ὁ αἵρεσις λόγος , μή βούλομαι ὁ τιμάω φυχὴν ὁ πρότερος ἀνήρ καί ὁ μνήμη ὁ πρότερος ἀνήρ παραδέχομαι ; κατά ὅς ἀναβαίνω ὁ γυνή ὁ ἀδελφός αὐτός » ἐπί ὁ πύλη « , περί ὅς λέγω ὁ » οὗτος ὁ πύλη ὁ κύριος , δίκαιος εἰσέρχομαι ἐν αὑτός « καί ἀναβαίνω » ἐπί ὁ γερουσία « καί διαμαρτύρομαι περί ὁ μή βοῦς - λομενω » ἀνίστημι σπέρμα ὁ ἀδελφός αὐτός ἐν Ἰσραήλ « μηδέ τιμάω ὁ ὁ θεός διά Μωϋσῆς νόμος . ἐπάν οὖν » ὁ γερουσία « πυνθάνομαι ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος εἰ ἀληθής περί αὐτός λέγω ὁ γυνή καί οὐ βούλομαι ἐξανίστημι σπέρμα ὁ ἀδελφός αὐτός , τότε προσέρχομαι » ὁ γυνή « ὁ θνῄσκω » ἐναντίον ὁ γερουσία « κοί ὑπολύω ὁ ὑπόδημα ὁ εἷς ἀπό ὁ πούς αὐτός « , ἵνα ἐάν εἰμί ὑποδέω ὁ Χριστός ὄνομα , ὑπολύω τε εἰμί ὁ ὁ θεός ὄνομα καί διά οὗτος γε οὐ ἔνδοξος οὐδέ ἀληθής ὁ Χριστός φορέω ὄνομα . ἐμπτύω δέ κοί » εἰς ὁ πρόσωπον « ὁ τοιοῦτος ὁ γυνή καί ὀνειδίζω ὡς ἄνθρωπος αὐτός , καί οὐ βούλομαι θεοποιέω ἐκ ὁ καρποφορέω · καί φημί οὕτως πᾶς εἰμί ὁ μή οἰκοδομέω » ὁ οἶκος ὁ ἀδελφός αὐτός « , ὁ εὐαγγελικός λόγος , ὅς νομικός εἰμί καί προφητικός . καί ἀπό ὄνομα οὐ ἔχω ὁ μή οἰκοδομέω ὁ ὄνομα αὐτός παρά ὁ Ἰσραηλίτης ἤ οὗτος ὅτι » οἶκος « εἰμί οὗτος ὁ ὑπολύω ὁ ὑπόδημα « . πᾶς οὖν ὁ ἐν αἵρεσις , πάλιστα ὁ διακόπτω ὁ θεότης καί ὁ νόμος ἀπό ὁ εὐαγγέλιον χωρίζω , καλινδέομαι » οἶκος « εἰμί » ὁ ὑπολύω ὑπόδημα « , ἐμπτύω » εἰς πρόσωπον « κοί ὑπολύω » ὁ εἷς ὑπόδημα « . καί τρίτος δέ τοιοῦτος ὑπόνοια εἰς ὁ τόπος ἐκδέχομαι , ὅς διά βραχύς λέγω . γυνή μέν ὁ σοφία λέγω διά ὁ » οὗτος ζητέω νύμφη ἄγω ἐμαυτοῦ « , ὅς καί ἐράω δέω κατά ὁ λέγω Σολομών · » ἐράω αὐτός , καί τηρέω σύ « , ἀνήρ δέ αὐτός ὁ σοφός . ἐάν οὖν ὁ σοφός μή γεννάω τις ἐκ ὁ σοφία ἀπαλλάσσω ὁ βίος , ὁ κατοικέω μετά αὐτός ἀδελφός καί ἐν ὁ αὐτός ἀναπαύω λόγος πρεσβεύω ὁ αὐτός , ἵνα γεννάω ἐκ ὁ σοφία ὁ κλέος περιποιέω ὁ ἀπαλλάσσω ὁ συμβίωσις ὁ ὁ παρίστημι . εἰ δέ μή βούλομαι πρεσβεύω ὁ καταλείπω ἀδελφός ὁ λόγος , ἀτιμάζω ὑπό ὁ σοφία ἐκ ἥμισυς αὐτός ὑπολύω · οὔτε γάρ οὐ ὑπολύω ὁ τοιοῦτος οὔτε τέλειος ὑπολύω . εἰς δέ κατασκευή ὁ ὁ νόμος ἀνήρ λέγω κατά ὁ γραφή γυνή ὁ φυχή , παρατίθημι ὁ ἀπό ὁ πρός Ῥωμαῖος οὕτως ἔχω · » ἤ ἀγνοέω , ἀδελφός , γιγνώσκω γάρ νόμος λαλέω , ὅτι ὁ νόμος κυριεύω ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὅσος χρόνος ζάω ; « καί ὁ ἑξῆς γίγνομαι ἀνήρ ἕτερος « . si fuerit cuni altero « . λέγω δέ πολύς ἐγώ εἰς ὁ τόπος διηγέομαι ὁ χωρίον οὗτος ὁ πρός Ῥωμαῖος ἐπιστολή ἐν ὁ εἰς αὐτός ἐξηγητικός .