ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12
Τῶν εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον 〈 εὐαγγέλιον 〉 ἐξηγητικῶν Ὠριγένους τόμος ιβ΄ .
Lemmas: ὁ εἰς ὁ κατά Ματθαῖος 〈 εὐαγγέλιον 〉 ἐξηγητικός Ὠριγένης τόμος ιβ΄ .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.8
θαυμάζω δέ εἰ οἱ μαθηταὶ ταὶ ᾤοντο , πρὶν σαφηνισθῆναι αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ τὸν λόγον , ὅτι ἀπαγορεύει αὐτοῖς ὁ διδάσκαλος καὶ ὁ κύριος αἰσθητὴν *** ζύμην Φαρισαίων ἢ Σαδδουκαίων φυλάξασθαι ὡς οὐ καθαρὰν καὶ διὰ τοῦτο ἀπαγορευομένην , ἴνα μηδ’ ὅτε ἄρτους οὐκ εἰλήφεισαν , τῇ ἐκείνων ζύμῃ χρήσωνται . τὸ δ’ ὅμοιον καὶ ἐπ᾿ ἄλλων μέν ζητήσαιμεν , ἀρκεῖ δέ παραδείγματος χάριν τὸ περὶ τῆς Σαμαρείτιδος ἐν τῷ » πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου διψήσει πόλιν · ὅς δ’ ἄν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ , οὐ μὴ διψήσει εἰς τὸν καὶ γὰρ ἐκεῖ ὅσον ἐπὶ τῇ λέξει ) ἡ Σαμαρεῖτις δόξει οἴεσθαι περὶ ὔδατος αἰσθητοῦ ἐπαγγέλλεσθαι τὸν σωτῆρα λέγοντα · » ὅς δ’ ἄν πίη ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ , οὐ μὴ διψήσει εἰς τὸν αἰῶνα « . κἀκεῖνα οὖν τροπολογητέον καὶ συνεξεταστέον ὕδωρ πηγῆς » τοῦ Ἰακώβ « , ἀφ᾿ ἧς ἤντλει ἡ Σαμαρεῖτις , ὕδατι τοῦ Ἰησοῦ , καὶ ἐνταῦθα τό ὅμοιον ποιητέον · τάχα γὰρ οὐδὲ ἄρτοι ἦσαν πεφθέντες , ἀλλά τις ζύμη οὐτὸ μόνον ὠμὴ ἡ διδαχὴ τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων .
Lemmas: θαυμάζω δέ εἰ ὁ μαθητής ὁ οἴομαι , πρίν σαφηνίζω αὐτός ὑπό ὁ Ἰησοῦς ὁ λόγος , ὅτι ἀπαγορεύω αὐτός ὁ διδάσκαλος καί ὁ κύριος αἰσθητός *** ζύμη Φαρισαῖος ἤ Σαδδουκαῖος φυλάσσω ὡς οὐ καθαρός καί διά οὗτος ἀπαγορεύω , ἵνα μηδέ ὅτε ἄρτος οὐ λαμβάνω , ὁ ἐκεῖνος ζύμη χράω . ὁ δέ ὅμοιος καί ἐπί ἄλλος μέν ζητέω , ἀρκέω δέ παράδειγμα χάριν ὁ περί ὁ Σαμαρείτης ἐν ὁ » πᾶς ὁ πίνω ἐκ ὁ ὕδωρ οὗτος διψάω πόλις · ὅς δέ ἄν πίνω ἐκ ὁ ὕδωρ ὅς ἐγώ δίδωμι αὐτός , οὐ μή διψάω εἰς ὁ καί γάρ ἐκεῖ ὅσος ἐπί ὁ λέξις ) ὁ Σαμαρείτης δοκέω οἴομαι περί ὕδωρ αἰσθητός ἐπαγγέλλω ὁ σωτήρ λέγω · » ὅς δέ ἄν πίνω ἐκ ὁ ὕδωρ ὅς ἐγώ δίδωμι αὐτός , οὐ μή διψάω εἰς ὁ αἰών « . ἐκεῖνος οὖν τροπολογέω καί συνεξετάζω ὕδωρ πηγή » ὁ Ἰακώβ « , ἀπό ὅς ἀντλέω ὁ Σαμαρείτης , ὕδωρ ὁ Ἰησοῦς , καί ἐνταῦθα ὁ ὅμοιος ποιέω · τάχα γάρ οὐδέ ἄρτος εἰμί πέσσω , ἀλλά τις ζύμη Ούτο μόνος ὠμός ὁ διδαχή ὁ Φαρισαῖος καί Σαδδουκαῖος .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.10
Τάχα δὲ ὅπερ ἀποκριθεὶς Σίμων Πέτρος εἶπεν ἐν τῷ σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος , ἀὰν ὡς ὁ Πέτρος λέγμεν , οὐ σαρκὸς καὶ αἵματος ἡμῖν ἀποκαλύψαντος ἀλλὰ φωτὸς ἡμῶν τῇ καρδίᾳ ἐλλάμψαντος ἀπὸ τοῦ ἐν οὐρανοῖς πατρός , καὶ αὐτοὶ γινόμεθα ὅπερ καὶ ὁ Πέτρος , ὁμοίως αὐτῷ μακαριζόμενοι διὰ τὸ τὰ αἴτια τοῦ μακα - ρισμοῦ ἐκείνῳ καὶ ἐφ᾿ ἡμᾶς ἐφθακέναι , τῷ σάρκα καὶ αἷμα μὴ ἀποκεκαλυφέναι ἡμῖν περὶ τοῦ τὸν Ἰησοῦν εἶναι Χριστὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος ἀλλὰ τὸν ἐν οὐρανοῖς πατέρα ἀπ᾿ οὐτῶν τῶν οὐρανῶν , ἵνα » ἐν οὐρανοῖς « πολιτευσώμεθα , ἀποκαλύψαντα ἡμῖν ἀποκάλυψιν ἀνάγουσαν εἰς τοὺς οὐρανοὺς τοὺς περιαιροῦντας μὲν πᾶν » κάλυμμα « ἀπὸ τῆς καρδίας , ἀναλαβόντας δέ τὸ πνεῦμα τῆς » σοφίας « τοῦ θεοῦ καὶ τῆς » ἀποκαλύψεως « . εἰ δὲ φήσαντες καὶ ἡμεῖς ὡς ὁ Πέτρος · σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος οὐχ ὡς σαρκὸς καὶ αἵματος ἡμῖν ἀποκαλυψάντων , ἀλλὰ φωτὸς ἡμῶν τῇ καρδίᾳ ἐλλάμψαντος ἀπὸ τοῦ ἐν οὐρανοῖς πατρός ) , γινόμεθα Πέτρος , καὶ ἡμῖν ἂν λέγοιτο ἀπὸ τοῦ > λόγου τὸ σὺ εἶ Πέτρος καὶ τὰ ἑξῆς . πέτρα γὰρ πᾶς ὁ Χριστοῦ μιμητής , ἀφ᾿ οὗ ἔπινον οἳ » <ἔπινον> « . ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης πέτρας « . καὶ ἐπὶ ndaav τὴν τοιαύτην πέτραν οἰκοδομεῖται ὁ ἐκκλησιαστικὸς πᾶς λόγος κοὶ ἡ κατ᾿ αὐτὸν πολιτεία . ἐν ἑκάστῳ γὰρ τῶν τελείων , ἐχόντων τό ἄθροισμα τῶν συμπληρούντων τὴν μακαριότητα λόγων καὶ ἔργων καὶ νοημάτων <πάντων> , ἐστὶν ἡ ὑπὸ τοῦ οἰκοδομουμένη ἐκκλησία .
Lemmas: τάχα δέ ὅς ἀποκρίνω Σίμων Πέτρος λέγω ἐν ὁ σύ εἰμί ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ θεός ὁ ζάω , ἀάω ὡς ὁ Πέτρος λέγω , οὐ σάρξ καί αἷμα ἐγώ ἀποκαλύπτω ἀλλά φώς ἐγώ ὁ καρδία ἐλλάμπω ἀπό ὁ ἐν οὐρανός πατήρ , καί αὐτός γίγνομαι ὅς καί ὁ Πέτρος , ὅμοιος αὐτός μακαρίζω διά ὁ ὁ αἴτιος ὁ Μακά - ρισμοω ἐκεῖνος καί ἐπί ἐγώ φθάνω , ὁ σάρξ καί αἷμα μή ἀποκαλύπτω ἐγώ περί ὁ ὁ Ἰησοῦς εἰμί Χριστός υἱός ὁ θεός ὁ ζάω ἀλλά ὁ ἐν οὐρανός πατήρ ἀπό οὐτάω ὁ οὐρανός , ἵνα » ἐν οὐρανός « πολιτεύω , ἀποκαλύπτω ἐγώ ἀποκάλυψις ἀνάγω εἰς ὁ οὐρανός ὁ περιαιρέω μέν πᾶς » κάλυμμα « ἀπό ὁ καρδία , ἀναλαμβάνω δέ ὁ πνεῦμα ὁ » σοφία « ὁ θεός καί ὁ » ἀποκάλυψις « . εἰ δέ φημί καί ἐγώ ὡς ὁ Πέτρος · σύ εἰμί ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ θεός ὁ ζάω οὐ ὡς σάρξ καί αἷμα ἐγώ ἀποκαλύπτω , ἀλλά φώς ἐγώ ὁ καρδία ἐλλάμπω ἀπό ὁ ἐν οὐρανός πατήρ ) , γίγνομαι Πέτρος , καί ἐγώ ἄν λέγω ἀπό ὁ > λόγος ὁ σύ εἰμί Πέτρος καί ὁ ἑξῆς . πέτρα γάρ πᾶς ὁ Χριστός μιμητής , ἀπό ὅς πίνω ὁ » πίνω « . ἐκ πνευματικός ἀκολουθέω πέτρα « . καί ἐπί ndaav ὁ τοιοῦτος πέτρα οἰκοδομέω ὁ ἐκκλησιαστικός πᾶς λόγος κοί ὁ κατά αὐτός πολιτεία . ἐν ἕκαστος γάρ ὁ τέλειος , ἔχω ὁ ἄθροισμα ὁ συμπληρόω ὁ μακαριότης λόγος καί ἔργον καί νόημα πᾶς , εἰμί ὁ ὑπό ὁ οἰκοδομέω ἐκκλησία .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.16
Ἤδη δὲ καὶ τὸ πρῶτον ἐξεταστέον ὅτι τὰ μὲν ἄλλα περὶ αὐτοῦ κατήγγελλον ὡς μεγάλου καὶ θαυμαστοῦ , τὸ δὲ Χριστὸν 〈 αὐτὸν 〉 εἶναι οὐδέπω ἐκήρυσσον , ἵνα μὴ δοκοίη ὁ σωτὴρ ἀφαιρεῖν αὐτῶν τὴν ἐξουσίαν τὴν περὶ τοῦ καταγγέλλειν αὐτὸν Χριστόν , ἣν πρότερον ἐδωρήσατο . καὶ τάχα τις τῷ τοιούτῳ λόγῳ παραστήσεται φάσκων ὡς ἐν εἰσαγωγῇ δεδιδάχθαι ὑπὸ τῶν ἀποστόλων τοὺς Ἰουδαίους τὰ περὶ τοῦ Ἰησοῦ ἔνδοξα , ἵνα τούτοις ἐν καιρῷ ἐποικοδομηθῇ καὶ τὰ περὶ τοῦ Χριστὸν αὐτὸν εἶνοι . τάχα δὲ πολλὰ τῶν πρὸς αὐτοὺς λελεγμένων πρὸς πάντας εἰρῆσθαι τοὺς πιστεύοντας δυνάμει · οὐ γὰρ μόνοις τοῖς ἀποστόλοις ἐφήρμοζε τὸ ἐπὶ ἡγεμόνας δὲ καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε ἔνεκεν ἐμοῦ , εἰς μαρτύριον αὐτοῖς καὶ τοῖς ἔθνεσι « , τάχα δὲ οὐδ᾿ ὅλως τοῖς ἀποστόλοις , ἀλλ᾿ ἅπασι τοῖς πιστεύειν μέλλουσι τὸ » παραδώσει δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον « καὶ τὰ ἑξῆς . ἀλλὰ καὶ τὸ πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ « καὶ τὰ ἑξῆς οὐκ ἰδίως τοῖς ἀποστόλοις , ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς πιστεύουσιν εἴρηται . κατὰ τοῦτο οὖν προϋποτύπωσίς ἐστι διδασκαλίας διὰ τῶν πρὸς τοὺς ἀποστόλους λελεγμε . νων , υστερον κἀκείνοις καὶ παντὶ τῷ διδάσκοντι εἰς χρῆσιν ἐλευσομένης .
Lemmas: ἤδη δέ καί ὁ πρῶτος ἐξεταστέον ὅτι ὁ μέν ἄλλος περί αὐτός καταγγέλλω ὡς μέγας καί θαυμαστός , ὁ δέ Χριστός 〈 αὐτός 〉 εἰμί οὐδέπω κηρύσσω , ἵνα μή δοκέω ὁ σωτήρ ἀφαιρέω αὐτός ὁ ἐξουσία ὁ περί ὁ καταγγέλλω αὐτός Χριστός , ὅς πρότερος δωρέω . καί τάχα τις ὁ τοιοῦτος λόγος παρίστημι φάσκω ὡς ἐν εἰσαγωγή διδάσκω ὑπό ὁ ἀπόστολος ὁ Ἰουδαῖος ὁ περί ὁ Ἰησοῦς ἔνδοξος , ἵνα οὗτος ἐν καιρός ἐποικοδομέω καί ὁ περί ὁ Χριστός αὐτός εἵνω . τάχα δέ πολύς ὁ πρός αὐτός λέγω πρός πᾶς λέγω ὁ πιστεύω δύναμις · οὐ γάρ μόνος ὁ ἀπόστολος ἐφαρμόζω ὁ ἐπί ἡγεμών δέ καί βασιλεύς ἄγω ἕνεκα ἐγώ , εἰς μαρτύριον αὐτός καί ὁ ἔθνος « , τάχα δέ οὐδέ ὅλος ὁ ἀπόστολος , ἀλλά ἅπας ὁ πιστεύω μέλλω ὁ » παραδίδωμι δέ ἀδελφός ἀδελφός εἰς θάνατος « καί ὁ ἑξῆς . ἀλλά καί ὁ πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογέω ἐν ἐγώ « καί ὁ ἑξῆς οὐ ἴδιος ὁ ἀπόστολος , ἀλλά καί πᾶς ὁ πιστεύω λέγω . κατά οὗτος οὖν προϋποτύπωσις εἰμί διδασκαλία διά ὁ πρός ὁ ἀπόστολος λέγω . νόος , ὕστερον ἐκεῖνος καί πᾶς ὁ διδάσκω εἰς χρῆσις ἔρχομαι .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.19
Ἀναγκαῖον μέν οὖν τῷ κηρύσσεσθαι Ἰησοῦν Χριστὸν » ἐσταυρωμένον « κηρύσσεσθαι αὐτόν · 〈 ἐλλιπὲς δέ ἐστιν αὐτὸν μέν κηρύσσειν , τὸν δὲ σταυρὸν αὐτοῦ σιωπᾶν 〉 . κοὶ οὐχ οὕτως ἐλλιπἐς εἶνοί μοι φαίνεται τὸ Ἰησοῦν εἰπεῖν τὸν Xριστον σιωπωμενου τινὸς των ἄλλων τεραστίων αὐτοῦ , ὡς σιωπωμένου τοῦ εἶναι αὐτὸν εσταυρωμενον . διόπερ τηρῶν τὸ τελειοτέρως κηρυχθῆναι ὑΠὸ τῶν ἀποστόλων τὰ περὶ αὐτοῦ , διεστείλατο τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα μηδενὶ εἴπωσιν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστὸς καὶ ηὐτρέπιζεν αὐτοὺς λέγειν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ ἐσταυρωμένος καὶ ἐκ νεκρῶν ἀναστάς , ἡνίκα ἤρξατο οὐ μόνον λέγειν οὐδέ ἕως τοῦ διδάσκειν προκόπτειν , ἀλλὰ καὶ δεικνύναι τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὅτι δεῖ αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπελθεῖν καὶ τὰ ἑξῆς · πρόσεχε γὰρ τῇ δεικνύειν λέξει ὅτι , ὥσπερ τὰ αἰσθητὰ δείκνυσθαι λέγεται , οὕτως δείκνυσθαι εἴρηται ὑπὸ τοῦ Ἰηοοῦ τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ λεγόμενα τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ . καὶ οὐχ οὕτως οἶμαι δεδεῖχθαι τοῖς ἑωρακόσι σωματικῶς πολλὰ πάσχοντα αὐτὸν ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ ἔκαστον τοῖν ὁρωμένων , ὡς τοῖς μαθηταῖς τὴν λογικὴν δεῖξιν περὶ τουτου .
Lemmas: ἀναγκαῖος μέν οὖν ὁ κηρύσσω Ἰησοῦς Χριστός » σταυρόω « κηρύσσω αὐτός · 〈 ἐλλιπής δέ εἰμί αὐτός μέν κηρύσσω , ὁ δέ σταυρός αὐτός σιωπάω 〉 . κοί οὐ οὕτως ἐλλιπής εἵνω ἐγώ φαίνω ὁ Ἰησοῦς λέγω ὁ Xριστον σιωπάω τις ὁ ἄλλος τεράστιος αὐτός , ὡς σιωπάω ὁ εἰμί αὐτός σταυρόω . διόπερ τηρέω ὁ τέλειος κηρύσσω ὑπό ὁ ἀπόστολος ὁ περί αὐτός , διαστέλλω ὁ μαθητής αὐτός ἵνα μηδείς λέγω ὅτι αὐτός εἰμί ὁ Χριστός καί εὐτρεπίζω αὐτός λέγω ὅτι αὐτός εἰμί ὁ Χριστός ὁ σταυρόω καί ἐκ νεκρός ἀνίστημι , ἡνίκα ἄρχω οὐ μόνος λέγω οὐδέ ἕως ὁ διδάσκω προκόπτω , ἀλλά καί δείκνυμι ὁ μαθητής αὐτός ὅτι δέω αὐτός εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπέρχομαι καί ὁ ἑξῆς · προσέχω γάρ ὁ δείκνυμι λέξις ὅτι , ὥσπερ ὁ αἰσθητός δείκνυμι λέγω , οὕτως δείκνυμι λέγω ὑπό ὁ Ἰηοῦς ὁ ὑπό αὐτός λέγω ὁ μαθητής αὐτός . καί οὐ οὕτως οἴομαι δείκνυμι ὁ ὁράω σωματικός πολύς πάσχω αὐτός ἀπό ὁ πρέσβυς ὁ λαός ἕκαστος ὁ ὁράω , ὡς ὁ μαθητής ὁ λογικός δεῖξις περί οὗτος .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.21
Ἐπεὶ δὲ ἀνάξια τὰ πάθη ἐνόμιζεν εἶναι Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ » τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος « , ἥττονα δέ καὶ τοῦ ἀποκαλύψαντος αὐτῷ πατρὸς τὰ τηλικαῦτα περὶ αὐτοῦ οὐ γὰρ ἀποκεκάλυπτο αὐτῷ τὰ περὶ τοῦ πείσεσθαι ) διὰ τοῦτο προσλαβόμενος αὐτὸν κοὶ ὥσπερ ἐπιλαθόμενος τῆς ἀξίας τοῦ Χριστοῦ , καὶ ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ζῶντος θεοῦ « οὐδέν ἐπιτιμήσεως λέγει ἢ πράττει ἄξιον , ἤρξατο ἐπιτιμᾶν αὐτῷ καὶ ὡς δεομένῳ ἱλασμοῦ ( οὐ γὰρ ἤδει πω ὅτι » προέθετο ὁ θεὸς ἱλαστήριον διὰ πίστεως ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι « ) εἶπεν · ἵλεώς σοι , κύριε . οὗ τὴν μέν πρόθεσιν ἀποδεξάμενος τῇ δέ ἀγνοίᾳ ἐπιτιμῶν , διὰ μέν τὴν πρόθεσιν οὖσαν δεξιὰν λέγει αὐτῷ · ὕΠαγε ὀπίσω μου , οἱονεὶ καταλιπόντι τὰ ] δι᾿ ὧν ἠγνόει καὶ οὐκ ὀρθῶς ἔλεγεν <τὸ> ἀκολουθεῖν τῷ διὰ δὲ τὴν ἄγνοιαν , ὡς ἀντικείμενόν τι ἔχοντι τοῖς τοῦ θεοῦ , εἶπε · σατανᾶ , ὅπερ ἐστὶν Ἑβραϊκῶς ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΣ . εἰ δέ μήτε ἀπὸ ἀγνοίας εἰρήκει μήτε ἐπιτετιμήκει τῷ υἱῷ » τοῦ ζῶντος θεοῦ « , λέγο)ν αὐτῷ τὸ ἵλεώς σοι , κύριε · οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο , οὔτ’ ἂν εἶπεν αὐτῷ τὸ ὕπαγε ὀπίσω μου , ὡς καταλιπόντι τὸ εἶναι αὐτοῦ ὀπίσω καὶ ἕπεσθαι αὐτῷ , οὔτ’ ἂν ὡς ἀντικείμενα εἰρηκότι τοῖς ὑπ᾿ αὐτοῦ λελεγμένοις ἔλεξεν ἂν τὸ σατανᾶ . νυνὶ δὲ ἴσχυσεν αὐτὸν ὁ σατανᾶς , ἀκολουθήσαντα τῷ Ἰησοῦ κοὶ ὀπίσω αὐτοῦ βαίνοντα , ἀποστῆσαι τοῦ ἀκολουθεῖν αὐτῷ καὶ τοῦ ὀπίσω τυγχάνειν τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ ποιῆσαι αὐτόν , δι᾿ ὧν εἶπεν ἀπὸ ἀγνοίας , ἄξιον τοῦ ἀκοῦσαι σατανᾶν καὶ σκάνδαλον τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ καὶ οὐ φρονοῦντα τὰ τοῦ θεοῦ ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων . ὅτι δέ ὀπίσω πρότερον ἦν(πρὶν τοῦτο ἁμαρτεῖν ) υἱοῦ τοῦ θεοῦ ὁ Πέτρος . δῆλον ἐκ τοῦ δεῦτε ὀπίσω μου , κοὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων « .
Lemmas: ἐπεί δέ ἀνάξιος ὁ πάθος νομίζω εἰμί Χριστός ὁ υἱός » ὁ θεός ὁ ζάω « , ἥσσων δέ καί ὁ ἀποκαλύπτω αὐτός πατήρ ὁ τηλικοῦτος περί αὐτός οὐ γάρ ἀποκαλύπτω αὐτός ὁ περί ὁ πάσχω ) διά οὗτος προσλαμβάνω αὐτός κοί ὥσπερ ἐπιλανθάνω ὁ ἀξία ὁ Χριστός , καί ὅτι ὁ υἱός ὁ ζάω θεός « οὐδείς ἐπιτίμησις λέγω ἤ πράσσω ἄξιος , ἄρχω ἐπιτιμάω αὐτός καί ὡς δέω ἱλασμός ( οὐ γάρ οἶδα πω ὅτι » προτίθημι ὁ θεός ἱλαστήριος διά πίστις ἐν ὁ αὐτός αἷμα « ) λέγω · ἵλαος σύ , κύριος . ὅς ὁ μέν πρόθεσις ἀποδέχομαι ὁ δέ ἄγνοια ἐπιτιμάω , διά μέν ὁ πρόθεσις εἰμί δεξιός λέγω αὐτός · ὑπάγω ὀπίσω ἐγώ , οἱονεί καταλείπω ὁ ] διά ὅς ἀγνοέω καί οὐ ὀρθός λέγω ὁ ἀκολουθέω ὁ διά δέ ὁ ἄγνοια , ὡς ἀντίκειμαι τις ἔχω ὁ ὁ θεός , λέγω · σατανᾶς , ὅς εἰμί Ἑβραικός ἀντίκειμαι . εἰ δέ μήτε ἀπό ἄγνοια λέγω μήτε ἐπιτιμάω ὁ υἱός » ὁ ζάω θεός « , λέγω αὐτός ὁ ἵλαος σύ , κύριος · οὐ μή εἰμί σύ οὗτος , οὔτε ἄν λέγω αὐτός ὁ ὑπάγω ὀπίσω ἐγώ , ὡς καταλείπω ὁ εἰμί αὐτός ὀπίσω καί ἕπομαι αὐτός , οὔτε ἄν ὡς ἀντίκειμαι λέγω ὁ ὑπό αὐτός λέγω λέγω ἄν ὁ σατανᾶς . νυνί δέ ἰσχύω αὐτός ὁ σατανᾶς , ἀκολουθέω ὁ Ἰησοῦς κοί ὀπίσω αὐτός βαίνω , ἀφίστημι ὁ ἀκολουθέω αὐτός καί ὁ ὀπίσω τυγχάνω ὁ υἱός ὁ θεός ποιέω αὐτός , διά ὅς λέγω ἀπό ἄγνοια , ἄξιος ὁ ἀκούω σατανᾶς καί σκάνδαλον ὁ υἱός ὁ θεός καί οὐ φρονέω ὁ ὁ θεός ἀλλά ὁ ὁ ἄνθρωπος . ὅτι δέ ὀπίσω πρότερος ἤν οὗτος ἁμαρτάνω ) υἱός ὁ θεός ὁ Πέτρος . δῆλος ἐκ ὁ δεῦτε ὀπίσω ἐγώ , κοί ποιέω σύ ἁλιεύς ἄνθρωπος « .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.22
Ἅμα δὲ συγκρινεῖς ὅτι πρὸς μὲν τὸν Πέτρον εἶπεν · ὕπαγε ὀπίσω μου , σατανᾶ , πρὸς δὲ τὸν διάβολον ( εἰπόντα αὐτῷ · » πάντα ταῦτα δώσω , ἐὰν πεσὼν προσκυνήσῃς μοι « ) » ὕπαγε , σατανᾶ « χωρὶς τῆς ἀπίσω μου προσθήκης . τὸ γὰρ ὀπίσω τοῦ Ἰησοῦ εἶναι ἀγαθόν ἐστι · διὸ ἔρηται τὸ δεῦτε ὀπίσω μου , καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων « . τοιοῦτον δέ ἐστι καὶ τὸ » ὃς οὐκ αἴρει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου , οὐκ ἔστι μου ἄξιος « . καὶ ἁπαξαπλῶς τήρει τὴν ὀπίσω λέξιν ὅτι ἀγαθὸν μέν ἐστι πρᾶγμα , ὅτε ὀπίσω κυρίου « τοῦ θεοῦ τις πορεύεται καὶ ὀπίσω τοῦ Χριστοῦ γίνεται · ἐναντίον δέ , ὅτε ῥίπτει τις τοὺς λόγους τοῦ θεοῦ εἰς τὰ ὀπίσω ἢ ὅτε παραβαίνει τὴν λέγουσαν ἐντολήν · ὀπίσω τῶν ἐπιθυμιῶν σου μὴ πορεύου « . καὶ ὁ Ἠλίας δὲ ἐν τῇ τρίτη τῶν Βασι - in principio vocationis eorum ita est dictum ad eos : » venite post me , et faciam vos piscatores hominum ; et relictis omnibus secuti sunt eum « . λειῶν πρὸς τὸν λαόν φησιν · » ἕως πότε ὑμεῖς χωλανεῖτε ἐπ᾿ ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις ; εἰ ἔστι κύριος ὁ θεός , πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ · εἰ δέ ἐστι κύριος ὁ Βάαλ , πορεύεσθε ὀπίσω αυτου « . καὶ λέγει τοῦτο τῷ Πέτρῳ ὁ Ἰησοῦς στραφείς , καὶ τοῦτο <γὰρ> ευεργετων ποιει . καὶ σὺ μὲν οὖν πλείονα συναγαγὼν παραδείγματα τοῦ στραφεὶς ( καὶ μάλιστα ἐπὶ τοῦ Ἰησοῦ τεταγμένα ) καὶ συνεξετάσας αὐτὰ ἀλλήλοις , εὕροις ἂν οὐ παρελκόντως τὴν λέξιν κειμένην . ἀρκεῖ δέ ἐπὶ τοῦ πορόντος παραθέσθαι ἀπὸ τοῦ κατὰ Ἰωάννην » στραφεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ θεασάμενος αὐτοὺς δηλονότι Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν ) ἀκολουθοῦντας λέγει αὐτοῖς · τί ζητεῖτε ; « ὅρα γὰρ ὅτι καὶ ἐν τούτοις τὸ » στραφεὶς « ἐπ᾿ εὐεργεσίᾳ γίνεται τῶν πρὸς οὓς ἐστράφη .
Lemmas: ἅμα δέ συγκρίνω ὅτι πρός μέν ὁ Πέτρος λέγω · ὑπάγω ὀπίσω ἐγώ , σατανᾶς , πρός δέ ὁ διάβολος ( λέγω αὐτός · » πᾶς οὗτος δίδωμι , ἐάν πίπτω προσκυνέω ἐγώ « ) » ὑπάγω , σατανᾶς « χωρίς ὁ ἀπισόω ἐγώ προσθήκη . ὁ γάρ ὀπίσω ὁ Ἰησοῦς εἰμί ἀγαθός εἰμί · διό ἔρομαι ὁ δεῦτε ὀπίσω ἐγώ , καί ποιέω σύ ἁλιεύς ἄνθρωπος « . τοιοῦτος δέ εἰμί καί ὁ » ὅς οὐ ἀείρω ὁ σταυρός αὐτός καί ἀκολουθέω ὀπίσω ἐγώ , οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος « . καί ἁπαξαπλῶς τηρέω ὁ ὀπίσω λέξις ὅτι ἀγαθός μέν εἰμί πρᾶγμα , ὅτε ὀπίσω κύριος « ὁ θεός τις πορεύω καί ὀπίσω ὁ Χριστός γίγνομαι · ἐναντίον δέ , ὅτε ῥίπτω τις ὁ λόγος ὁ θεός εἰς ὁ ὀπίσω ἤ ὅτε παραβαίνω ὁ λέγω ἐντολή · ὀπίσω ὁ ἐπιθυμία σύ μή πορεύω « . καί ὁ Ἠλίας δέ ἐν ὁ τρίτος ὁ βάσις - in principio vocationis eorum ita est dictum ad eos : » venite post me , et faciam vos piscatores hominum ; et relictis omnibus secuti sunt eum « . λειόω πρός ὁ λαός φημί · » ἕως πότε σύ χωλαίνω ἐπί ἀμφότερος ὁ ἰγνύα ; εἰ εἰμί κύριος ὁ θεός , πορεύω ὀπίσω αὐτός · εἰ δέ εἰμί κύριος ὁ Βάαλ , πορεύω ὀπίσω αὐτός « . καί λέγω οὗτος ὁ Πέτρος ὁ Ἰησοῦς στρέφω , καί οὗτος γάρ εὐεργετέω ποιέω . καί σύ μέν οὖν πολύς συνάγω παράδειγμα ὁ στρέφω ( καί μάλα ἐπί ὁ Ἰησοῦς τάσσω ) καί συνεξετάζω αὐτός ἀλλήλων , εὑρίσκω ἄν οὐ παρελκόντως ὁ λέξις κεῖμαι . ἀρκέω δέ ἐπί ὁ πορέω παρατίθημι ἀπό ὁ κατά Ἰωάννης » στρέφω δέ ὁ Ἰησοῦς καί θεάομαι αὐτός δηλονότι Πέτρος καί Ἀνδρέας ) ἀκολουθέω λέγω αὐτός · τίς ζητέω ; « ὁράω γάρ ὅτι καί ἐν οὗτος ὁ » στρέφω « ἐπί εὐεργεσία γίγνομαι ὁ πρός ὅς στρέφω .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.25
Ἔτι δέ εἰς τὸ ἀρνησάσθω ἑαυτὸν δοκεῖ μοι χρήσιμον εἶναι τὸ ὑπὸ τοῦ Παύλου ἀρνουμένου ἑαυτὸν εἰρημένον , οὕτο)ς ἔχον · » ζῶ δὲ οὐκ - έτι ἐγώ , ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός « · τὸ γὰρ » ζῶ οὐκέτι ἐγὼ « φο)νὴ ἦν ἑαυτὸν ἀρνουμένου , ὡς ἀποθεμένου μὲν τὴν ἑαυτοῦ ζωήν , ἀνειληφότος δὲ εἰς ἑαυτὸν τὸν Χριστόν , ἵνα αὐτὸς ἐν αὐτῷ ζήσῃ ὡς » δικαιοσύνη « καὶ ὡς » σοφία « καὶ ὡς » ἀγισαμὸς « καὶ ὡς » εἰρήνη ἡμῶν « καὶ ὡς δύναμις θεοῦ « , πάντα ἐν αὐτῷ ἐνεργῶν . ἔτι δὲ καὶ τούτῳ πρόσχες ὅτι , πολλῶν ὄντων τῶν τρόπων τοῦ ἀποθνῄσκειν , ἐπὶ ξύλου « κρεμασθεὶς ἐσταυρώθη ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ , ἵνα πάντες οἱ ἀποθνῄσκοντες » τῇ ἁμαρτίᾳ « μὴ ἄλλῳ τρόπῳ ἀποθάνωσιν αὐτῇ ἢ τῷ κατὰ τὸν σταυρόν · διὸ ἐροῦσι τὸ » Χριστῷ συνεσταύρωμαι « καὶ τὸ ἐμοὶ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ κυρίου <ἡμῶν Ἰησοῦ δι᾿ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται κἀγὼ τῷ κόσμω « . τάχα γὰρ καὶ ἔκαστος τῶν συσταυρουμένων ρουμένων Χριστῷ ἀπεκδύεται » τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας « καὶ δειγματίζει αὐιὰς καὶ θριαμβεύει ἐν τῷ ξύλῳ , μᾶλλον δὲ Χριστὸς ἐν αὐτοῖς ταῦτα ποιεῖ .
Lemmas: ἔτι δέ εἰς ὁ ἀρνέομαι ἑαυτοῦ δοκέω ἐγώ χρήσιμος εἰμί ὁ ὑπό ὁ Παῦλος ἀρνέομαι ἑαυτοῦ λέγω , οὗτος ἔχω · » ζάω δέ οὐ - έτι ἐγώ , ζάω δέ ἐν ἐγώ Χριστός « · ὁ γάρ » ζάω οὐκέτι ἐγώ « ὅς εἰμί ἑαυτοῦ ἀρνέομαι , ὡς ἀποτίθημι μέν ὁ ἑαυτοῦ ζωή , ἀναλαμβάνω δέ εἰς ἑαυτοῦ ὁ Χριστός , ἵνα αὐτός ἐν αὐτός ζάω ὡς » δικαιοσύνη « καί ὡς » σοφία « καί ὡς » ἀγισαμὸς « καί ὡς » εἰρήνη ἐγώ « καί ὡς δύναμις θεός « , πᾶς ἐν αὐτός ἐνεργέω . ἔτι δέ καί οὗτος προέχω ὅτι , πολύς εἰμί ὁ τρόπος ὁ ἀποθνῄσκω , ἐπί ξύλον « κρεμάννυμι σταυρόω ὁ υἱός ὁ θεός , ἵνα πᾶς ὁ ἀποθνῄσκω » ὁ ἁμαρτία « μή ἄλλος τρόπος ἀποθνῄσκω αὐτός ἤ ὁ κατά ὁ σταυρός · διό λέγω ὁ » Χριστός συσταυρόομαι « καί ὁ ἐγώ μή γίγνομαι καυχάομαι εἰ μή ἐν ὁ σταυρός ὁ κύριος <ἡμῶν Ἰησοῦς διά ὅς ἐγώ κόσμος σταυρόω ἐγώ ὁ κόσμος « . τάχα γάρ καί ἕκαστος ὁ συσταυρόομαι ῥέω Χριστός ἀπεκδύομαι » ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία « καί δειγματίζω αὐιὰς καί θριαμβεύω ἐν ὁ ξύλον , μάλα δέ Χριστός ἐν αὐτός οὗτος ποιέω .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.26
Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὑτοῖς σῶσαι , ἀπολέσει αὐτήν . Ἀμφίβολος ἡ πρώτη λέξις · ἔστι γὰρ ἀπ᾿ αὐτῆς καθ᾿ ἕνα μὲν τρόπον ταῦτα νοῆσαι · εἴ τις ὡς φιλόζωος καὶ οἰόμενος τὴν ἐνεστηκυῖαν εἶναι ζωὴν ἀγαθόν , περιέπει τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν πρὸς τὸ ἐν σαρκὶ ζῆν , φοβούμενος ἀποθανεῖν ὡς διὰ〈τούτου 〉 τοῦ θανάτου ἀπολέσων αὐτήν , οὗτος ἐν αὐτῷ τῷ θέλειν τὸν τρόπον τοῦτον σώζειν τὴν ψυχὴν ἑαυτοῦ ἀπολέσει αὐτήν , ἔξω ποιῶν αὐτὴν τῶν ὅρων τῆς μακαριότητος . εἰ δέ τις καταφρονῶν τοῦ ἐνεστηκότος ζῆν διὰ τὸν ἐμὸν λόγον πείσαντα περὶ αἰωνίου ζωοῆς | μέχρι θανάτου ἀγωνίζεσθαι ὑπέρ ἀληθείας , ἀπόλλυσι τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν *** παραδιδοὺς αὐτὴν ὑπέρ εὐσεβείας τῷ κοινότερον ὀνομαζομένῳ θανάτῳ , οὗτος , ὡς δι᾿ ἐμὲ ἀπολέσας τὴν ψυχήν , σώσει αὐτὴν μᾶλλον καὶ περιποιήσεται *** . καὶ καθ᾿ ἕτερον δέ τρόπον οὕτως ἂν ἐκδεχοίμεθα τὸ ῥητόν · εἴ τις νοήσας , ὅ τι ποτέ ἐστιν ἡ σωτηρία , βούλεται κομίσασθαι τὴν σωτηρίαν τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς , οὗτος ἀποτεξάμενος τούτῳ τῷ βίῳ καὶ ἀρνησάμενος αὑτὸν καὶ ἄρας τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθῶν μοι ἀπολλύτω τῷ κόσμῳ την ψυχην εαυτου · εμου γὰρ ἕνεκεν κοὶ πάσης μου τῆς διδασκαλίας ἀπολλὺς αὐτήν , τέλος τῆς τοιαύτης ἀπωλείας *** κομίσεται τὴν σωτηρίαν .
Lemmas: ὅς γάρ ἄν ἐθέλω ὁ ψυχή ἑαυτοῦ σῴζω , ἀπόλλυμι αὐτός . ἀμφίβολος ὁ πρῶτος λέξις · εἰμί γάρ ἀπό αὐτός κατά εἷς μέν τρόπος οὗτος νοέω · εἰ τις ὡς φιλόζωος καί οἴομαι ὁ ἐνίστημι εἰμί ζωή ἀγαθός , περιέπω ὁ ἑαυτοῦ ψυχή πρός ὁ ἐν σάρξ ζάω , φοβέω ἀποθνῄσκω ὡς δια〈τουος 〉 ὁ θάνατος ἀπόλλυμι αὐτός , οὗτος ἐν αὐτός ὁ ἐθέλω ὁ τρόπος οὗτος σῴζω ὁ ψυχή ἑαυτοῦ ἀπόλλυμι αὐτός , ἔξω ποιέω αὐτός ὁ ὅρος ὁ μακαριότης . εἰ δέ τις καταφρονέω ὁ ἐνίστημι ζάω διά ὁ ἐμός λόγος πείθω περί αἰώνιος ζῳόω | μέχρι θάνατος ἀγωνίζομαι ὑπέρ ἀλήθεια , ἀπόλλυμι ὁ ἑαυτοῦ ψυχή *** παραδίδωμι αὐτός ὑπέρ εὐσέβεια ὁ κοινός ὀνομάζω θάνατος , οὗτος , ὡς διά ἐγώ ἀπόλλυμι ὁ ψυχή , σῴζω αὐτός μάλα καί περιποιέω *** . καί κατά ἕτερος δέ τρόπος οὕτως ἄν ἐκδέχομαι ὁ ῥητός · εἰ τις νοέω , ὅς τίς ποτέ εἰμί ὁ σωτηρία , βούλομαι κομίζω ὁ σωτηρία ὁ ἑαυτοῦ ψυχή , οὗτος ἀποτήκω οὗτος ὁ βίος καί ἀρνέομαι ἑαυτοῦ καί ἀείρω ὁ σταυρός αὐτός καί ἀκολουθέω ἐγώ ἀπόλλυμι ὁ κόσμος ὁ ψυχή ἑαυτοῦ · ἐγώ γάρ ἕνεκα κοί πᾶς ἐγώ ὁ διδασκαλία ἀπόλλυμι αὐτός , τέλος ὁ τοιοῦτος ἀπώλεια *** κομίζω ὁ σωτηρία .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.27
Ἅμα δέ καὶ τήρει ὅτι έν μέν τῇ ἀρχῇ τὸ ὃς ἂν θέλῃ ειρηται , ἑξῆε δέ τὸ ὃς ἂν ἀπολέσῃ αυτην . θέλοντες οὖν αὐτὴν σώζεσθαι ἀπολέσωμεν αὐτὴν τῷ κόσμῳ , ὡς Χριστῷ συσταυρούμενοι καὶ ὡς ἔχοντες καύχημα τὸ » ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , δι οὗ ὁ κόσμος « ἡμῖν σταυρωθήσεται καὶ ἡμεῖς » τῷ κόσμῳ « , ἵνα κομισώμεθα » τὸ τέλος τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν « ἡμῶν , ἀρχομένην ἀπὸ τοῦ ἀπολλύναι ἡμᾶς αὐτὴν ἕνεκεν τοῦ λόγου . ἀλλ᾿ εἴπερ νοοῦμεν τὸ σώζεσθαι τὴν ψυχὴν μακάριον εἶναι , ἀναφερόμενον ἐπὶ τὴν ἐν θεῷ σωτηρίαν καὶ τοὺς παρ’ αὐτῷ μακαρισμούς , ὀφείλει τις εἶναι καὶ ἀπώλεια ψυχῆς ἀγαθὴ καὶ ἕνεκεν Χριστοῦ , προοίμιον ἐσομένη τῆς μακαρίας σωτηρίας . δοκεῖ μοι οὖν , ἀνάλογον τῷ ἀρνεῖσθαι ἑαυτὸν κατὰ τὰ ἀποδεδο - μένα , ἀπολλύναι δεῖν ἕκαστον τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν . ἀπολλύτω οὖν ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ ἁμαρτάνουσαν ψυχήν , ἵνα ἀπολέσας τὴν ἁμαρτάνουσαν ἀναλάβῃ τὴν ἐν τῷ κατορθοῦν σωζομένην . οὐδέν δὲ ὠφεληθήσεται ἄνθρωπος , ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδάνῃ . κερδαίνει δ’ ( oἶμαι ) τὸν | ᾧ ὁ κόσμος οὐ σταυροῦται . ᾧ δὲ κόσμος οὐ σταυροῦται , ἐκείνῳ ἔσται ζημία τῆς ψυχῆς ἑαυτοῦ . δύο δὲ Προκειμένων , ἤτοι διὰ τὸ κερδαίνειν τὴν ψυχὴν ζημιοῦσθαι τὸν κόσμον , ἢ διὰ τὸ κερδαίνειν τὸν κόσμον ζημιοῦσθαι τὴν ψυχήν , Πολλῷ μᾶλλόν ἐστιν αἱρετώτερον ζημιωθῆναι μέν ἡμᾶς τὸν κόσμον , κερδῆσαι δὲ τὴν ψυχὴν ἐκ τοῦ διὰ Χριστὸν αὐτὴν ἀπολέσαι .
Lemmas: ἅμα δέ καί τηρέω ὅτι ἐν μέν ὁ ἀρχή ὁ ὅς ἄν ἐθέλω λέγω , ἑξής δέ ὁ ὅς ἄν ἀπόλλυμι αὐτός . ἐθέλω οὖν αὐτός σῴζω ἀπόλλυμι αὐτός ὁ κόσμος , ὡς Χριστός συσταυρόομαι καί ὡς ἔχω καύχημα ὁ » ἐν ὁ σταυρός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ κόσμος « ἐγώ σταυρόω καί ἐγώ » ὁ κόσμος « , ἵνα κομίζω » ὁ τέλος ὁ σωτηρία ὁ ψυχή « ἐγώ , ἄρχω ἀπό ὁ ἀπόλλυμι ἐγώ αὐτός ἕνεκα ὁ λόγος . ἀλλά εἴπερ νοέω ὁ σῴζω ὁ ψυχή μακάριος εἰμί , ἀναφέρω ἐπί ὁ ἐν θεός σωτηρία καί ὁ παρά αὐτός μακαρισμός , ὀφείλω τις εἰμί καί ἀπώλεια ψυχή ἀγαθός καί ἕνεκα Χριστός , προοίμιον εἰμί ὁ μακάριος σωτηρία . δοκέω ἐγώ οὖν , ἀνάλογος ὁ ἀρνέομαι ἑαυτοῦ κατά ὁ ἀποδίδωμι - μένος , ἀπόλλυμι δέω ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ ψυχή . ἀπόλλυμι οὖν ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτάνω ψυχή , ἵνα ἀπόλλυμι ὁ ἁμαρτάνω ἀναλαμβάνω ὁ ἐν ὁ κατορθόω σῴζω . οὐδείς δέ ὠφελέω ἄνθρωπος , ἐάν ὁ κόσμος ὅλος κερδαίνω . κερδαίνω δέ ( ἵημι ) ὁ | ὅς ὁ κόσμος οὐ σταυρόω . ὅς δέ κόσμος οὐ σταυρόω , ἐκεῖνος εἰμί ζημία ὁ ψυχή ἑαυτοῦ . δύο δέ πρόκειμαι , ἤτοι διά ὁ κερδαίνω ὁ ψυχή ζημιόω ὁ κόσμος , ἤ διά ὁ κερδαίνω ὁ κόσμος ζημιόω ὁ ψυχή , πολύς μάλα εἰμί αἱρετός ζημιόω μέν ἐγώ ὁ κόσμος , κερδαίνω δέ ὁ ψυχή ἐκ ὁ διά Χριστός αὐτός ἀπόλλυμι .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.28
Τὸ δέ ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ; δόξειμὲν ἐΠαπορητικῶς εἰρημένον δύνασθαι δηλοῦν καὶ τὸ δοῦναι ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ μετὰ τὰς ἁμαρτίας ὅλην ἀποδεδομένον τὴν οὐσία , ἵνα ψωμίσῃ πένητας τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ , ὡς διὰ τούτου σωθησόμενος . καὶ ἀποφαντικῶς δ’ οἶμαι δηλοῦν ὅτι οὐκ ἔστι τι τῷ ἀνθρώπῳ , ὅπερ δοὺς ὡς ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς ἑαυτοῦ κεκρατημένης ὑΠὸ τοῦ θανάτου , λυτρώσεται αὐτὴν ἐκ χειρὸς αὐτοῦ . ἄνθρωπος μὲν οὖν οὐκ ἂν δῴη τι ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ , θεὸς δέ τῆς πάντων ἡμῶν ψυχῆς ἀντάλλαγμα ἔδωκε τὸ τίμιον αἷμα τοῦ Ἰησοῦ καθὸ τιμῆς « ἠγοράσθημεν , οὐ φθαρτοῖς , ἀργυρίαῳ ἢ χρυσίῳ « ἀπολυτρωθέντες , » ἀλλὰ τιμίῳ αἵματι ὡς αμνοῦ ἀμώμου καὶ ἀσπίλου Χριστοῦ « , καὶ ἐν Ἡσαΐᾳ λέλεκται τῷ Ἰσραήλ · ἔδωκά σου ἀντάλλαγμα Αἰθιοπίαν καὶ Αἴγυπτον καὶ Σοήνην ὑπὲρ σοῦ , ἀφ᾿ οὗ σὺ ἔντιμος ἐγένου ἐναντίον μου , ἐδοξάσθης « · ἄλλαγμα γὰρ φέρ’ εἰπεῖν ) ὑπὲρ τῶν πρωτοτόκων τοῦ Ἰσραὴλ τὰ Πρωτότοκα γέγονεν Αἰγυπτίων , κοὶ ὑπέρ τοῦ Ἰσραὴλ οἱ ἀποθανόντες Αἰγύπτιοι ἐν ταῖς λοιποῖς μάστιξι τοῖς ἐπεληλυθυίαις ἐπ᾿ Αἴγυπτον καὶ ἐν τῷ μετὰ τὰς μάστιγας καταποντισμῷ . ἀπὸ τούτων δὲ ὁ δυνάμενος ἐξεταζέτω εἰ τοῦ ἀληθινοῦ Ἰσραὴλ ἄλλαγμα δίδοται ὑπὸ τοῦ θεοῦ » ῥυομένου τὸν Ἰσραὴλ ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ « ἡ ἀληθινὴ Αἰθιοπία καὶ ( ἵν' οὕτως ὀνομάσω ) Αἴγυπτος , καὶ τῆς Αἰγύπτου ἡ Σοήνη . ἵνα δέ τολμηρότερον ζητήσω , τόχα Σοήνη μὲν ὑπέρ τῆς Ἱερουσαλήμ , Αἴγυπτος δὲ ὑπὲρ τῆς Ἰουδαίας , Αἰθιοπία δὲ ὑπέρ τῶν φοβουμένων , ἑτέρων ὄντων πορὰ τὸν Ἰσραὴλ καὶ τὸν οἶκον Λευῒ κοὶ τὸν οἶκον Ἀαρών .
Lemmas: ὁ δέ ἤ τίς δίδωμι ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα ὁ ψυχή αὐτός ; δοκέω ἐπαπορητικός λέγω δύναμαι δηλόω καί ὁ δίδωμι ἀντάλλαγμα ὁ ψυχή αὐτός μετά ὁ ἁμαρτία ὅλος ἀποδίδωμι ὁ οὐσία , ἵνα ψωμίζω πένης ὁ ὑπάρχω αὐτός , ὡς διά οὗτος σῴζω . καί ἀποφαντικός δέ οἴομαι δηλόω ὅτι οὐ εἰμί τις ὁ ἄνθρωπος , ὅς δίδωμι ὡς ἀντάλλαγμα ὁ ψυχή ἑαυτοῦ κρατέω ὑπό ὁ θάνατος , λυτρόω αὐτός ἐκ χείρ αὐτός . ἄνθρωπος μέν οὖν οὐ ἄν δίδωμι τις ἀντάλλαγμα ὁ ψυχή αὐτός , θεός δέ ὁ πᾶς ἐγώ ψυχή ἀντάλλαγμα δίδωμι ὁ τίμιος αἷμα ὁ Ἰησοῦς καθό τιμή « ἀγοράζω , οὐ φθαρτός , ἀργυρία ἤ χρυσίον « ἀπολυτρόω , » ἀλλά τίμιος αἷμα ὡς ἀμνός ἄμωμος καί ἄσπιλος Χριστός « , καί ἐν Ἠσαΐας λέγω ὁ Ἰσραήλ · δίδωμι σύ ἀντάλλαγμα Αἰθιοπία καί Αἴγυπτος καί Σοήνη ὑπέρ σύ , ἀπό ὅς σύ ἔντιμος γίγνομαι ἐναντίον ἐγώ , δοξάζω « · ἄλλαγμα γάρ φέρω λέγω ) ὑπέρ ὁ πρωτότοκος ὁ Ἰσραήλ ὁ πρωτότοκος γίγνομαι Αἰγύπτιος , κοί ὑπέρ ὁ Ἰσραήλ ὁ ἀποθνῄσκω Αἰγύπτιος ἐν ὁ λοιπός μάστιξ ὁ ἐπέρχομαι ἐπί Αἴγυπτος καί ἐν ὁ μετά ὁ μάστιξ καταποντισμός . ἀπό οὗτος δέ ὁ δύναμαι ἐξετάζω εἰ ὁ ἀληθινός Ἰσραήλ ἄλλαγμα δίδωμι ὑπό ὁ θεός » ἐρύω ὁ Ἰσραήλ ἐκ πᾶς ὁ ἀνομία αὐτός « ὁ ἀληθινός Αἰθιοπία καί ( ἵνα οὕτως ὀνομάζω ) Αἴγυπτος , καί ὁ Αἴγυπτος ὁ Σοήνη . ἵνα δέ τολμηρός ζητέω , τόχα Σοήνη μέν ὑπέρ ὁ Ἱεροσόλυμα , Αἴγυπτος δέ ὑπέρ ὁ Ἰουδαία , Αἰθιοπία δέ ὑπέρ ὁ φοβέω , ἕτερος εἰμί Πορά ὁ Ἰσραήλ καί ὁ οἶκος Λευΐ κοί ὁ οἶκος Ἀαρών .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.29
Μέλλει γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεσθαι ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ . Νῦν μὲν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλήλυθεν <ἀλλ'> οὐκ ἐν τῇ αὐτοῦ · » εἴδομεν « γὰρ αὐτόν , καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος οὐδέ κάλλος , ἀλλὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἄτιμον κοὶ ἐκλεῖπον παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων · ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὢν καὶ πόνῳ καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν , ὅτι ἀπέστραπται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ , ἠτιμάσθη καὶ οὐκ ἐλογίσθη « . καὶ ἔδει αὐτὸν τοιοῦτον ἐληλυθέναι , ἵνα » τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρῃ καὶ περὶ ἡμῶν « ὀδυνηθῇ · οὐδέ γὰρ ἔπρεπε τὸν ἐν δόξῃ φέρειν » τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ « ὀδυνηθῆναι » περὶ ἡμῶν « . ἀλλὰ καὶ ἔρχεται ἐν δόξῃ προευτρεπίσας τοὺς μαθητὰς διὰ τῆς μὴ ἐχούσης » εἶδος μηδέ κάλλος « ἐπιφανείας αὐτοῦ . καὶ γενόμενος ὡς αὐτοὶ Πρὸς τὸ γενέσθαι αὐτοὺς ὡς αὐτός , » συμμόρφους τῆς εἰκόνος « τῆς δόξης αὐτοῦ , ἐπεὶ πρότερον αὐτὸς γέγονε σύμμορφος » τῷ σώματι τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν « , ἡνίκα » ἐκένωσεν ἑαυτὸν μορφὴν δούλου λαβὼν « ἀποκαθίσταταί τε ἐΠὶ τὴν τοῦ θεοῦ μορφὴν καὶ ποιεῖ αὐτοὺς » συμμόρφους « αὐτῇ .
Lemmas: μέλλω γάρ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ αὐτός μετά ὁ ἄγγελος αὐτός . νῦν μέν ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἀλλά οὐ ἐν ὁ αὐτός · » ὁράω « γάρ αὐτός , καί οὐ ἔχω εἶδος οὐδέ κάλλος , ἀλλά ὁ εἶδος αὐτός ἄτιμος κοί ἐκλείπω παρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος · ἄνθρωπος ἐν πληγή εἰμί καί πόνος καί οἶδα φέρω μαλακία , ὅτι ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον αὐτός , ἀτιμάζω καί οὐ λογίζομαι « . καί δέω αὐτός τοιοῦτος ἔρχομαι , ἵνα » ὁ ἁμαρτία ἐγώ φέρω καί περί ἐγώ « ὀδυνάω · οὐδέ γάρ πρέπω ὁ ἐν δόξα φέρω » ὁ ἁμαρτία ἐγώ καί « ὀδυνάω » περί ἐγώ « . ἀλλά καί ἔρχομαι ἐν δόξα προευτρεπίζω ὁ μαθητής διά ὁ μή ἔχω » εἶδος μηδέ κάλλος « ἐπιφάνεια αὐτός . καί γίγνομαι ὡς αὐτός πρός ὁ γίγνομαι αὐτός ὡς αὐτός , » σύμμορφος ὁ εἰκών « ὁ δόξα αὐτός , ἐπεί πρότερος αὐτός γίγνομαι σύμμορφος » ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ « , ἡνίκα » κενόω ἑαυτοῦ μορφή δοῦλος λαμβάνω « ἀποκαθίστημι τε ἐπί ὁ ὁ θεός μορφή καί ποιέω αὐτός » σύμμορφος « αὐτός .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.36
ἐπεὶ γὰρ ἐν ἓξ ἡμέραις , τελείῳ ἀριθμῷ , ὁ σύμπας γεγένηται κόσμος , τὸ τέλειον τοῦτο δημιούργημα , διὰ τοῦτ᾿ οἶμαι τὸν ὑπερβαίνοντα πάντα τὰ τοῦ κόσμου πράγματα ἐν τῷ ἐσκοπηκέναι , οὐκέτι μέν » τὰ βλεπόμενα « ( » πρόσκαιρα « γὰρ ἤδη δέ τὰ μὴ βλεπόμενα « καὶ μόνα » τὰ μὴ βλεπόμενα « ( διὰ τὸ εἶναι αὐτὰ » αἰώνια « ) , ἐν τῷ μεθ’ ἡμέρας ἔξ παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τούσδε τινός . εἴ τις οὖν ἡμῶν βούλεται τοῦ Ἰησοῦ παραλαμβάνοντος αὐτὸν ὑπ αὐτοῦ ἀναχθῆανι εἰς τό ὑψηλὸν ὄρος καὶ ἀξιωθῆναι κατ’ ἰδίαν θεωρῆσαι τὴν μεταμόρφωσιν αὐτοῦ , ὑπεραναβαινέτω τὰς ἓξ ἡμέρας , διὰ τὸ μὴ σκοπεῖν ἔτι » τὰ βλεπόμενα « μηδὲ ἀγαπᾶν ἔτι τὸν κόσμον μηδὲ τὰ ἐν κόσμῳ « , μηδέ τινα κοσμικὴν ἐπιθυμίαν ἐπιθυμεῖν , ἥτις ἐστὶν ἐπιθυμία σωμάτων καὶ τοῦ ἐν σώματι πλούτου καὶ τῆς κατὰ σάρκα δόξης , καὶ ὅσα πέφυκε τὴν ψυχὴν περισπᾶν καὶ περιέλκειν ἀπὸ τῶν κρειττόνων καὶ θειοτέρων καὶ καταβιβάζειν καὶ ἐρείδειν τῇ ἀπάτῃ τοῦ αἰῶνος τούτου ἐν Πλούτῳ καὶ δόξῃ καὶ ταῖς λοιπαῖς ἐχθροῖς ἀληθείᾳ ἐπιθυμίαις . ἐπειδὰν γὰρ διέλθῃ τὰς ἓξ ( ὡς εἰρήκαμεν ) <ἡμέρας> , κοινὸν σάββατον , εὐφραινόμενος ἐν τῷ ὑψηλῷ ὄρει ἐκ τοῦ βλέπειν μεταμορφωθέντα τὸν Ἰησοῦν ἔμπροσθεν *** αὐτοῦ · διαφόρους γὰρ ἔχει ὁ λόγος *** μορφάς , φαινόμενος ἑκάστῳ ὡς συμφέρει τῷ βλέποντι , καὶ μηδενὶ ὑπὲρ ὃ χωρεῖ ὁ βλέπων φανερούμενος .
Lemmas: ἐπεί γάρ ἐν ἕξ ἡμέρα , τέλειος ἀριθμός , ὁ σύμπας γίγνομαι κόσμος , ὁ τέλειος οὗτος δημιούργημα , διά οὗτος οἴομαι ὁ ὑπερβαίνω πᾶς ὁ ὁ κόσμος πρᾶγμα ἐν ὁ σκοπέω , οὐκέτι μέν » ὁ βλέπω « ( » πρόσκαιρος « γάρ ἤδη δέ ὁ μή βλέπω « καί μόνος » ὁ μή βλέπω « ( διά ὁ εἰμί αὐτός » αἰώνιος « ) , ἐν ὁ μετά ἡμέρα ἕξ παραλαμβάνω ὁ Ἰησοῦς ὅδε τις . εἰ τις οὖν ἐγώ βούλομαι ὁ Ἰησοῦς παραλαμβάνω αὐτός ὑπ αὐτός ἀνάγω εἰς ὁ ὑψηλός ὄρος καί ἀξιόω κατά ἴδιος θεωρέω ὁ μεταμόρφωσις αὐτός , ὑπεραναβαίνω ὁ ἕξ ἡμέρα , διά ὁ μή σκοπέω ἔτι » ὁ βλέπω « μηδέ ἀγαπάω ἔτι ὁ κόσμος μηδέ ὁ ἐν κόσμος « , μηδέ τις κοσμικός ἐπιθυμία ἐπιθυμέω , ὅστις εἰμί ἐπιθυμία σῶμα καί ὁ ἐν σῶμα πλοῦτος καί ὁ κατά σάρξ δόξα , καί ὅσος φύω ὁ ψυχή περισπάω καί περιέλκω ἀπό ὁ κρατύς καί θεῖος καί καταβιβάζω καί ἐρείδω ὁ ἀπάτη ὁ αἰών οὗτος ἐν πλοῦτος καί δόξα καί ὁ λοιπός ἐχθρός ἀλήθεια ἐπιθυμία . ἐπειδάν γάρ διέρχομαι ὁ ἕξ ( ὡς λέγω ) ἡμέρα , κοινός σάββατον , εὐφραίνω ἐν ὁ ὑψηλός ὄρος ἐκ ὁ βλέπω μεταμορφόω ὁ Ἰησοῦς ἔμπροσθεν *** αὐτός · διάφορος γάρ ἔχω ὁ λόγος *** μορφή , φαίνω ἕκαστος ὡς συμφέρω ὁ βλέπω , καί μηδείς ὑπέρ ὅς χωρέω ὁ βλέπω φανερόω .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.37
Ζητήσεις δὲ εἰ , ὅτε μετεμορφώθη ἔμπροσθεν τῶν ὑπ αὐτοῦ ἀναχθέντων εἰς τὸ ὑψηλὸν ὄρος , ὤφθη αὐτοῖς » ἐν μορφῇ θεοῦ « ᾗ ὑπῆρχε πάλαι , ὡς τοῖς μέν κάτω ἔχων τὴν » δούλου μορφὴν « τοῖς δὲ ἀκολουθήσασιν αὐτῷ μετὰ ἔξ ἡμέρας εἰς τὸ ὑψηλὸν ὅρος οὐκ ἐκείνην , ἀλλὰ τὴν τοῦ θεοῦ . ἀλλ᾿ ἄκουε τούτων εἰ δύνασαι ) πνευματικῶς , προσέχων ἅμα ὅτι οὐκ εἴρηται μὲν ἁπαξαπλῶς μετεμορφώθη , μετὰ δέ τινος ἀναγκαίας προσθήκης , ἣν ἀνεγραψε Ματθαῖος καὶ Μᾶρκος · κατὰ γὰρ ἀμφοτέρους μετεμορφώθη ἔμπροσ - θεν αὐτῶν . καὶ κατὰ τοῦτό τοῦτό γε ἐρεῖς δυνατὸν εἶναι τὸν Ἰησοῦν ἔμπροσθεν μέν τινων μεταμορφωθῆναι ταύτην τὴν μεταμόρφωσιν , ἔμπροσθεν δὲ ἑτέρων κατὰ τὸ αὐτὸ καιροῦ μὴ μεταμορφῶθῆναι . εἰ δὲ θέλεις τὴν μεταμόρφωσιν τοῦ Ἰησοῦ ἰδεῖν ἔμπροσθεν τῶν ἀνβάντων εἰς τὸ ὑψηλὸν ὄρος κατ’ ἰδίαν σὺν αὐτῷ , ἴδε μοι τὸν ἐν τοῖς εὐαγγελίοις Ἰησοῦν ἁπλούστερον μὲν νοούμενον καὶ ὡς ἂν ὀνομάσαι τις ) » κατὰ σάρκα « γινωσκόμενον τοῖς μὴ ἀναβαίνουσι διὰ τῶν ἐπαναβεβηκότων ἔργων καὶ λόγων ἐπὶ τὸ ὑψηλὸν τῆς σοφίας ὄρος , οὐκέτι « δὲ <τοῖς ἀναβαίνουσιν> » κατὰ σάρκα « γινωσκόμενον ἀλλὰ θεολογούμενον δι’ ὅλων τῶν εὐαγγελίων καὶ ἐν τῇ τοῦ θεοῦ μορφῇ « κατὰ τὴν γνῶσιν αὐτῶν θεωρούμενον · τούτων γὰρ ἔμπροσθεν μεταμορφοῦται ὁ Ἰησοῦς , καὶ ἐν οὐδενὶ τῶν κάτω *** . ἐπὰν δέ μεταμορφωθῇ , καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ λάμψει ὡς ὁ ἥλιος , ἵνα φανερωθῇ τοῖς τέκνοις » τοῦ φωτὸς « ἐκδυσαμένοις » τὰ ἔργα τοῦ σκότους « καὶ ἐνδυσαμένοις » τὰ ὅπλα τοῦ φωτὸς « καὶ μηκέτι οὖσι τέκνοις » σκότους ἢ νυκτός « , ἀλλὰ γενομένοις υἱοῖς » ἡμέρας « καὶ ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως « περιπατοῦσι , καὶ φανερωθεὶς λάμψει αὐτοῖς , οὐχ ἁπλῶς ὡς ὁ ἥλιος . ἀλλ᾿ ἐπιδεικνύμενος αὐτοῖς τὸ εἶναι » δικαιοσύνης ἥλιος « .
Lemmas: ζητέω δέ εἰ , ὅτε μεταμορφόω ἔμπροσθεν ὁ ὑπ αὐτός ἀνάσσω εἰς ὁ ὑψηλός ὄρος , ὁράω αὐτός » ἐν μορφή θεός « ὅς ὑπάρχω πάλαι , ὡς ὁ μέν κάτω ἔχω ὁ » δοῦλος μορφή « ὁ δέ ἀκολουθέω αὐτός μετά ἕξ ἡμέρα εἰς ὁ ὑψηλός ὄρος οὐ ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ ὁ θεός . ἀλλά ἀκούω οὗτος εἰ δύναμαι ) πνευματικός , προσέχω ἅμα ὅτι οὐ λέγω μέν ἁπαξαπλῶς μεταμορφόω , μετά δέ τις ἀναγκαῖος προσθήκη , ὅς ἀναγράφω Ματθαῖος καί Μάρκος · κατά γάρ ἀμφότερος μεταμορφόω ἔμπρος - τίθημι αὐτός . καί κατά τούτος οὗτος γε λέγω δυνατός εἰμί ὁ Ἰησοῦς ἔμπροσθεν μέν τις μεταμορφόω οὗτος ὁ μεταμόρφωσις , ἔμπροσθεν δέ ἕτερος κατά ὁ αὐτός καιρός μή μεταμορφόω . εἰ δέ ἐθέλω ὁ μεταμόρφωσις ὁ Ἰησοῦς ὁράω ἔμπροσθεν ὁ ἀναβαίνω εἰς ὁ ὑψηλός ὄρος κατά ἴδιος σύν αὐτός , ὁράω ἐγώ ὁ ἐν ὁ εὐαγγέλιον Ἰησοῦς ἁπλόος μέν νοέω καί ὡς ἄν ὀνομάζω τις ) » κατά σάρξ « γιγνώσκω ὁ μή ἀναβαίνω διά ὁ ἐπαναβαίνω ἔργον καί λόγος ἐπί ὁ ὑψηλός ὁ σοφία ὄρος , οὐκέτι « δέ αἰτέω ἀναβαίνω » κατά σάρξ « γιγνώσκω ἀλλά θεολογέω διά ὅλος ὁ εὐαγγέλιον καί ἐν ὁ ὁ θεός μορφή « κατά ὁ γνῶσις αὐτός θεωρέω · οὗτος γάρ ἔμπροσθεν μεταμορφόω ὁ Ἰησοῦς , καί ἐν οὐδείς ὁ κάτω *** . ἐπάν δέ μεταμορφόω , καί ὁ πρόσωπον αὐτός λάμπω ὡς ὁ ἥλιος , ἵνα φανερόω ὁ τέκνον » ὁ φώς « ἐκδύω » ὁ ἔργον ὁ σκότος « καί ἐνδύω » ὁ ὅπλον ὁ φώς « καί μηκέτι εἰμί τέκνον » σκότος ἤ νύξ « , ἀλλά γίγνομαι υἱός » ἡμέρα « καί ὡς ἐν ἡμέρα εὐσχήμων « περιπατέω , καί φανερόω λάμπω αὐτός , οὐ ἁπλῶς ὡς ὁ ἥλιος . ἀλλά ἐπιδείκνυμι αὐτός ὁ εἰμί » δικαιοσύνη ἥλιος « .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.38
Καὶ οὐ μόνον αὐτὸς μεταμορφοῦται ἔμπροσθεν τῶν τοιούτων μαθητῶν οὐδέ προστίθησι μόνον τῇ μεταμορφώσει τὸ λάμψαι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος , ἀλλὰ γὰρ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ τοῖς ἀναχθεῖσιν ὑπ αὐτοῦ εἰς τὸ ὑψηλὸν ὄρος κατ᾿ ἰδίαν φαίνεται λευκὰ ὡς τὸ φῶς . ἱμάτια δὲ τοῦ Ἰησοῦ αἱ λέξεις καὶ ἃ ἐνεδύσατο τῶν εὐαγγελίων γράμματα . οἶμοι δ’ ὅτι καὶ τὰ παρὰ τοῖς ἀποστόλοις δηλούμενα περὶ αὐτοῦ ἱμάτιά ἐστιν Ἰησοῦ , γινόμενα τοῖς ἀναβαίνουσιν εἰς τὸ ὑψηλὸν ὄρος μετὰ τοῦ Ἰησοῦ λευκά . ἀλλ᾿ ἐπεὶ καὶ λευκῶν εἰσι διαφοραί , τὰ ἱμάτια αὐτοῦ γίνονται *** λευκὰ ὡς τὸ Πόντων λευκὸν λαμπρότατον καὶ καθαρώτατον · τοῦτο δέ ἐστι τὸ φῶς . ἐπὰν οὖν ἴδῃς τινὰ οὐ μόνον τὴν περὶ Ἰησοῦ θεολογίαν ἀκριβοῦντα , ἀλλὰ καὶ τὴν λέξιν τῶν εὐαγγελίων πᾶσαν σαφηνίζοντα , μὴ ὄκνει τῷ τοιούτῳ φάσκειν γεγονέναι τὰ ἱμάτια τοῦ Ἰησοῦ λευκὰ ὡς τὸ φῶς . ἐπὰν δὲ οὕτω νοηθῇ καὶ θεωρηθῇ μεταμορφωθεὶς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ , ὡς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἶνοι <ὡς τὸν> ἥλιον καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ λευκὰ ὡς τὸ φῶς , εὐθέως ὀφθεῖεν ἂν τῷ τοιοῦτον ἰδόντι τὸν Ἰησοῦν Μωσῆς ὁ νόμος , καὶ Ἠλίας , συνεκδοχικῶς οὐχ εἶς μόνος ἀλλὰ πάντες οἱ προφῆται , κοινολογούμενοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν · τοιοῦτον γάρ τί ἐστι τὸ δηλούμενον ἀπὸ τοῦ μετ’ αὐτοῦ συλλαλοῦντες , κατὰ δὲ τόν Λουκᾶν · » Μωσῆς καὶ Ἠλίας ὀφθέντες ἐν δόξῃ « καὶ τὰ ἑξῆς ἕως τοῦ ἐν Ἱερουσαλήμ « , εἴ τις δὲ εἶδε Μωσέως τὴν δόξαν , νοήσας τὸν πνευματικὸν νόμον ὡς ἔνα πρὸς τὸν Ἰησοῦ λόγον , καὶ τὴν ἐν τοῖς προφήταις ἐν μυστηρίῳ ἀποκεκρυμμένην σοφίαν « , εἶδε Μωσῆν καὶ Ἠλίαν » ἐν δόξῃ « , ὅτε εἶδεν αὐτοὺς μετὰ τοῦ Ἰησοῦ .
Lemmas: καί οὐ μόνος αὐτός μεταμορφόω ἔμπροσθεν ὁ τοιοῦτος μαθητής οὐδέ προστίθημι μόνος ὁ μεταμόρφωσις ὁ λάμπω ὁ πρόσωπον αὐτός ὡς ὁ ἥλιος , ἀλλά γάρ ὁ ἱμάτιον αὐτός ὁ ἀνάγω ὑπ αὐτός εἰς ὁ ὑψηλός ὄρος κατά ἴδιος φαίνω λευκός ὡς ὁ φάος . ἱμάτιον δέ ὁ Ἰησοῦς ὁ λέξις καί ὅς ἐνδύω ὁ εὐαγγέλιον γράμμα . οἶμος δέ ὅτι καί ὁ παρά ὁ ἀπόστολος δηλόω περί αὐτός ἱμάτιον εἰμί Ἰησοῦς , γίγνομαι ὁ ἀναβαίνω εἰς ὁ ὑψηλός ὄρος μετά ὁ Ἰησοῦς λευκός . ἀλλά ἐπεί καί λευκός εἰμί διαφορά , ὁ ἱμάτιον αὐτός γίγνομαι *** λευκός ὡς ὁ Πόντος λευκός λαμπρός καί καθαρός · οὗτος δέ εἰμί ὁ φάος . ἐπάν οὖν ὁράω τις οὐ μόνος ὁ περί Ἰησοῦς θεολογία ἀκριβόω , ἀλλά καί ὁ λέξις ὁ εὐαγγέλιον πᾶς σαφηνίζω , μή ὀκνέω ὁ τοιοῦτος φάσκω γίγνομαι ὁ ἱμάτιον ὁ Ἰησοῦς λευκός ὡς ὁ φάος . ἐπάν δέ οὕτως νοέω καί θεωρέω μεταμορφόω ὁ υἱός ὁ θεός , ὡς ὁ πρόσωπον αὐτός εἵνω ὡς ὅς ἥλιος καί ὁ ἱμάτιον αὐτός λευκός ὡς ὁ φάος , εὐθύς ὁράω ἄν ὁ τοιοῦτος ὁράω ὁ Ἰησοῦς Μωσῆς ὁ νόμος , καί Ἠλίας , συνεκδοχικός οὐ εἷς μόνος ἀλλά πᾶς ὁ προφήτης , κοινολογέομαι πρός ὁ Ἰησοῦς · τοιοῦτος γάρ τις εἰμί ὁ δηλέομαι ἀπό ὁ μετά αὐτός συλλαλέω , κατά δέ ὁ Λουκᾶς · » Μωσῆς καί Ἠλίας ὁράω ἐν δόξα « καί ὁ ἑξῆς ἕως ὁ ἐν Ἱεροσόλυμα « , εἰ τις δέ ὁράω Μωϋσῆς ὁ δόξα , νοέω ὁ πνευματικός νόμος ὡς εἷς πρός ὁ Ἰησοῦς λόγος , καί ὁ ἐν ὁ προφήτης ἐν μυστήριον ἀποκρύπτω σοφία « , ὁράω Μωσῆς καί Ἠλίας » ἐν δόξα « , ὅτε ὁράω αὐτός μετά ὁ Ἰησοῦς .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.39
Εἶτ’ , ἐπεὶ κατὰ τὸν Μᾶρκον δεήσει διηγήσασθαι τὸ » καὶ ἐν τῷ προσεύχεσθαι αὐτὸν μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν « , λεκτέον ὅτι μήποτε μάλιστα ἔστιν ἰδεῖν τὸν λόγον ἔμπροσθεν ἡμῶν μεταμορφούμενον , ἐὰν τὰ προειρημένα ποιήσωμεν κοὶ ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος καὶ ἴδωμεν τὸν αὐτόλογον κοινολογούμενον πρὸς τὸν πατέρα καὶ εὐχόμενον οὐτῷ , ὑπὲρ ὧν εὔξαιτ ἂν ἀληθινὸς ἀρχιερεὺς ἀληθινῷ μόνῳ θεῷ . ἵνα δὲ οὕτω θεῷ ὁμιλῇ καὶ προσεύξηται τῷ πατρί , ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος · τότε δὲ κατὰ τὸν Μᾶρκον γίνονται » τὰ ἱμάτια αὐτοῦ λευκὰ καὶ στίλβοντα ὡς τὸ φῶς , οἷα γναφεὺς ἐπὶ τῆς γῆς οὐ δύναται οὕτως λευκᾶναι « . καὶ τάχα οἱ μὲν ἐπὶ τῆς γῆς « γναφεῖς οἱ ἐπιμελούμενοί εἰσι σοφοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου « λέξεως , ἧς νομίζουσι λαμπρᾶς καὶ καθαρᾶς , ὡς κοσμεῖσθαι δοκεῖν καὶ τὰ αἰσχρὰ νοήματα καὶ τὰ ψευδῆ δόγματα ὑπὸ τῆς ἴν’ οὕτως ὀνομάσω ) γναφικῆς οὐτῶν . ὁ δὲ στίλβοντα « τοῖς ἐπαναβεβηκόσιν ἐπιδεικνὺς » τὰ ἱμάτια αὐτοῦ « καὶ λαμπρότερα , ὧν δύναται ποιεῖν ἡ ἐκείνων γναφική , ὁ λόγος ἐστίν , παριστὰς ἐν ταῖς ὑπὸ πολλῶν καταφρονουμέναις λέξεσι τῶν γραφῶν τὴν τῶν νοημάτων στίλψιν , ὅτε ὁ ἱματισμὸς « τοῦ Ἰησοῦ κατὰ τὸν Λουκᾶν » λευκὸς « καὶ » ἐξαστράπτων « γίνεται .
Lemmas: εἶτα , ἐπεί κατά ὁ Μάρκος δέω διηγέομαι ὁ » καί ἐν ὁ προσεύχομαι αὐτός μεταμορφόω ἔμπροσθεν αὐτός « , λεκτέος ὅτι μήποτε μάλα εἰμί ὁράω ὁ λόγος ἔμπροσθεν ἐγώ μεταμορφόω , ἐάν ὁ προλέγω ποιέω κοί ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος καί ὁράω ὁ αὐτόλογος κοινολογέομαι πρός ὁ πατήρ καί εὔχομαι οὐτάω , ὑπέρ ὅς εὔχομαι ἄν ἀληθινός ἀρχιερεύς ἀληθινός μόνος θεός . ἵνα δέ οὕτως θεός ὁμιλέω καί προσεύχομαι ὁ πατήρ , ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος · τότε δέ κατά ὁ Μάρκος γίγνομαι » ὁ ἱμάτιον αὐτός λευκός καί στίλβω ὡς ὁ φάος , οἷος κναφεύς ἐπί ὁ γῆ οὐ δύναμαι οὕτως λευκαίνω « . καί τάχα ὁ μέν ἐπί ὁ γῆ « κναφεύς ὁ ἐπιμελέομαι εἰμί σοφός ὁ αἰών οὗτος « λέξις , ὅς νομίζω λαμπρός καί καθαρός , ὡς κοσμέω δοκέω καί ὁ αἰσχρός νόημα καί ὁ ψευδής δόγμα ὑπό ὁ ἵνα οὕτως ὀνομάζω ) γναφική οὐτάω . ὁ δέ στίλβω « ὁ ἐπαναβαίνω ἐπιδείκνυμι » ὁ ἱμάτιον αὐτός « καί λαμπρός , ὅς δύναμαι ποιέω ὁ ἐκεῖνος γναφική , ὁ λόγος εἰμί , παρίστημι ἐν ὁ ὑπό πολύς καταφρονέω λέξις ὁ γραφή ὁ ὁ νόημα στίλψις , ὅτε ὁ ἱματισμός « ὁ Ἰησοῦς κατά ὁ Λουκᾶς » λευκός « καί » ἐξαστράπτω « γίγνομαι .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.3
Κοὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτῷ καὶ λέγων · κύριε , ἐλέησόν μου τὸν υἱόν ( 17 . 14 [ — 20 ] ) . Οἱ πάσχοντες ἢ οἱ τῶν πασχόντων οἰκεῖοι μετὰ τῶν ὄχλων εἰσί · διόπερ , ἐπὰν τὰ ὑπέρ τοὺς ὄχλους ὁ Ἰησοῦς οἰκονομήσηται , καταβαίνει πρὸς αὐτούς , ἵν’ οἱ μὴ δυνάμενοι ἀναβαίνειν διὰ τὰς κατεχούσας τὴν ψυχὴν νόσους ὠφεληθῶσι , καταβάντος πρὸς αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ὑψηλοτέρων τοῦ λόγου . ἐξεταστέον δέ ἐπὶ τίνων μὲν νοσημάτων οἱ πάσχοντες πιστεύουσι καὶ ἀξιοῦσι περὶ τῆς ἰδίας θεραπείας <ἢ αὐτοῦ ἢ » τοῦ κρασπέδου ἱματίου « ἁψάμενοι> *** , ἐΠὶ τίνων δέ *** περὶ αὐτῶν ἕτεροι τοῦτοποιοῦσιν , οἷον ὁ ἑκατόνταρχος περὶ παιδὸς καὶ ὁ βασιλικὸς περὶ υἱοῦ καὶ ὁ ἀρχισυνάγωγος περὶ θυγατρὸς καὶ ἡ Χαναναία περὶ δαιμονῶντος τέκονου θήλεος , καὶ νῦν ὁ γονυπετῶν αὐτῷ ἄνθρωπος περὶ υἱοῦ σεληνιαζομένου . τούτοις δὲ συνεξετάσεις , πότε ἀφ᾿ ἑαυτοῦ ὁ σωτὴρ καὶ ὑπὸ μηδενὸς ἀξιωθεὶς ἰᾶται , ὡς τὸ παραλυτικὸν <τὸν ἐπὶ τῇ προβατικῇ> . αὗται γὰρ ἐπὶ τὸ αὐτὸ συγκριθεῖσαι ἀλλήλαις αἱ θεραπεῖαι καὶ συνεξετασθεῖσαι πολλὰ τῷ ἀκούειν δυναμένῳ τῆς » ἐν μυστηρίῳ « ἀποκεκρυμμένης σοφίας θεοῦ παραστήσουσι δόγματα περί τε τῶν διαφόρων περὶ τὰς ψυχὰς συμπτωμάτων καὶ περὶ τοῦ τρόπου τῆς θεραπείας αὐτῶν .
Lemmas: κοί ἔρχομαι αὐτός πρός ὁ ὄχλος προσέρχομαι αὐτός ἄνθρωπος γονυπετέω αὐτός καί λέγω · κύριος , ἐλεέω ἐγώ ὁ υἱός ( 17 . 14 [ — 20 ] ) . ὁ πάσχω ἤ ὁ ὁ πάσχω οἰκεῖος μετά ὁ ὄχλος εἰμί · διόπερ , ἐπάν ὁ ὑπέρ ὁ ὄχλος ὁ Ἰησοῦς οἰκονομέω , καταβαίνω πρός αὐτός , ἵνα ὁ μή δύναμαι ἀναβαίνω διά ὁ κατέχω ὁ ψυχή νόσος ὠφελέω , καταβαίνω πρός αὐτός ἀπό ὁ ὑψηλός ὁ λόγος . ἐξεταστέον δέ ἐπί τίς μέν νόσημα ὁ πάσχω πιστεύω καί ἀξιόω περί ὁ ἴδιος θεραπεία ἤ αὐτός ἤ » ὁ κράσπεδον ἱμάτιον « ἅπτω *** , ἐπί τίς δέ *** περί αὐτός ἕτερος τουτοποιεω , οἷος ὁ ἑκατόνταρχος περί παῖς καί ὁ βασιλικός περί υἱός καί ὁ ἀρχισυνάγωγος περί θυγάτηρ καί ὁ Χαναναῖος περί δαιμονάω τεκονοος θῆλυς , καί νῦν ὁ γονυπετέω αὐτός ἄνθρωπος περί υἱός σεληνιάζομαι . οὗτος δέ συνεξετάζω , πότε ἀπό ἑαυτοῦ ὁ σωτήρ καί ὑπό μηδείς ἀξιόω ἰάομαι , ὡς ὁ παραλυτικός ὅστε ἐπί ὁ προβατικός . οὗτος γάρ ἐπί ὁ αὐτός συγκρίνω ἀλλήλων ὁ θεραπεία καί συνεξετάζω πολύς ὁ ἀκούω δύναμαι ὁ » ἐν μυστήριον « ἀποκρύπτω σοφία θεός παρίστημι δόγμα περί τε ὁ διάφορος περί ὁ ψυχή σύμπτωμα καί περί ὁ τρόπος ὁ θεραπεία αὐτός .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.5
Πατὴρ δὲ τοῦ σεληνιαζομένου τάχα ὁ λαχὼν αὐτὸν ἄγγελος ( εἴγε πᾶσαν λεκτέον ἀνθρωπίνην ψυχὴν Χὴν ὑπὸ τινι τετάχθαι ἀγγέλῳ <ὡς ὑπό τινωι πατρί> ) , ἀξιῶν ὡς περὶ υἱοῦ τὸν ἰατρὸν τῶν ψθχῶν , ἵνα αὐτὸν ῥύσηται μὴ δυνηθέντα μὴ δυνηθέντα ἵνα τοῦ ὑποδεεστέρου λόγου τοῦ ἐν τοῖς Μαθηταῖς θεραπευθῆναι ἀπὸ τοῦ μάθους . Πνεῦμα δὲ » ἄλαλον καὶ κωφόν«<,εἰ> Τροπολογητέον , <λεκτέο> τὰςἀλόγους καὶ πρὸς τὸ δοκοῦν Καλὸν ὁρμάς , ὑπὸ τοῦ λόγου ἐκβαλλόμενον , ἴωα ἃ τέως τις ἐποίει ἀλόγῳ φορᾷ νομιζόμενα ὑπὸ τῶν βλεπόντων καλά , μηκέτι μὲν πράττῃ ἄλόγως κατὰ <τὸ λοιπόν , κατὰ> δὲ τὸν λόγον τῆς τοῦ Ἰησοῦ διδασκαλίας . <δυσίατον δὲ τοῦτο τὸ πάθος καὶ ἰσχυρόν , δοκοῦν καλῶς πεπρᾶχθαι τὰ μὴ καλῶς , καὶ ἔστιν οὕτως ἐν τοῖς Τοιούτοις μεγάλη ἡ τοιαύτη ἐνέργεια , ὥστε ταυτην ὄρει παραβάλλεσθαι , δεομένη ἵνα μετατεθῇ ἀπὸ τοῦ τάσχοντος διὰ πάσης πίστεως τοῦ θεραπεύοντος . ἔστι δὲ ἡ ππασα πίστις παραβαλλομέηνη κόκκῳ σινάπεως.> ἐκ τούτου καὶ ὁ Παῦλος ὡρμημένο εἶπεν · » ἐὰν ἔχω πάσαν τὴν πίστιν , ὥστε ὄρη μεθιστάνειν « . οὐ γὰρ ἕν μόνον ὄρος , ἀλλὰ καὶ τά ἀνάλογον αὐτῷ πλείονα μεθίστησιν ὁ ἔχων πάσαν τὴν πίστιν · ἥτις ἐστὶν ὡς κόκκος σινάπεως . ἐπεὶ ἐξουθενεῖται μεν ἡ πίστις ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων καὶ βραχύτατόν τι καὶ εὐτελὲς εἶναι φαίνεται , τυχοῦσα δὲ γῆς ἀγαθῆς ( τουτέστι ψυκῆς τὸ , τοιοῦτον σπέρμα παραδέξασθαι καλῶς δυναμένης ) » γίνεται δένδρον μέγα , ὥστε « οὐδὲν μὲν τῶν ἀπτέρων , τὰ δὲ ἐπτερωμένα πνευματικῶς » πύνασθαι τοῦ οὐρανοῦ « κατασκηνοῦν δύνασθαι » ἐν τοῖς κλάδοις « τῆς τοιαύτης πίστεως .
Lemmas: πατήρ δέ ὁ σεληνιάζομαι τάχα ὁ λαγχάνω αὐτός ἄγγελος ( εἰ πᾶς λεκτέος ἀνθρώπινος ψυχή χὴν ὑπό τις τάσσω ἄγγελος ὡς ὑπό τίνω πατρίς ) , ἀξιόω ὡς περί υἱός ὁ ἰατρός ὁ ψθχῶν , ἵνα αὐτός ἐρύω μή δύναμαι μή δύναμαι ἵνα ὁ ὑποδεής λόγος ὁ ἐν ὁ μαθητής θεραπεύω ἀπό ὁ μάθος . πνεῦμα δέ » ἄλαλος καί κωφόν«<,εἰ> τροπολογέω , <λεκτέο> τὰςἀλόγους καί πρός ὁ δοκέω καλός ὁρμή , ὑπό ὁ λόγος ἐκβάλλω , ἰωή ὅς τέως τις ποιέω ἄλογος φορά νομίζω ὑπό ὁ βλέπω καλός , μηκέτι μέν πράσσω ἄλογος κατά ὅς λοιπός , κατά δέ ὁ λόγος ὁ ὁ Ἰησοῦς διδασκαλία . δυσίατος δέ οὗτος ὁ πάθος καί ἰσχυρός , δοκέω καλός πράσσω ὁ μή καλός , καί εἰμί οὕτως ἐν ὁ τοιοῦτος μέγας ὁ τοιοῦτος ἐνέργεια , ὥστε οὗτος ὄρος παραβάλλω , δέω ἵνα μετατίθημι ἀπό ὁ τάσχοντος διά πᾶς πίστις ὁ θεραπεύω . εἰμί δέ ὁ Ππασά πίστις παραβάλλω κόκκος σινάπης ἐκ οὗτος καί ὁ Παῦλος ορμημένος λέγω · » ἐάν ἔχω πᾶς ὁ πίστις , ὥστε ὄρος μεθιστάνω « . οὐ γάρ εἷς μόνος ὄρος , ἀλλά καί ὁ ἀνάλογος αὐτός πολύς μεθίστημι ὁ ἔχω πᾶς ὁ πίστις · ὅστις εἰμί ὡς κόκκος σίναπι . ἐπεί ἐξουθενέω μέν ὁ πίστις ὑπό ὁ ἄνθρωπος καί βραχύς τις καί εὐτελής εἰμί φαίνω , τυγχάνω δέ γῆ ἀγαθός ( τουτέστι ψυκῆς ὁ , τοιοῦτος σπέρμα παραδέχομαι καλός δύναμαι ) » γίγνομαι δένδρον μέγας , ὥστε « οὐδείς μέν ὁ ἄπτερος , ὁ δέ πτερόω πνευματικός » πυναω ὁ οὐρανός « κατασκηνόω δύναμαι » ἐν ὁ κλάδος « ὁ τοιοῦτος πίστις .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.12
Χαριέντως δ’ ἄν ποτε χρήσαιο τῷ ῥητῷ ἐπὶ φιλαφηύρῳ , μηδὲν ἀνὰ στόμα ἔκοντι ἤ τὰ περὶ τοῦ ἀργυρίου , ἐπὰν ἴδηας αὐτὸν ὐπό τινος Πέτρου τεθεραπευμένον , ἀφλόντος αὐτοῦ οὐ μένον ἐκ τοῦ στόματος καὶ τῶν λόγων , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὄπὸ ὅλως διαθέσεως τὰν στατῆρα , σύμβολον ἄντα πάσης αὐτοῦ φιλαργυρίας . ἐρεῖς γὰρ τὸν τοιοῦτον ἐν θαλάσσῃ μὲν γεγονέναι καὶ τοπῖς ἀλμυροῖς τοῦ βίου πράγμασι καὶ τοῖς κύμασι τῶν τῆς φιλαργυρίας φροντίδδων καὶ μεριμνῶν , ἔχοντα ἐν τῷ στόματι τὸν στατῆρα ὄτε ἄπιστος ην καὶ φιλάργυρος , ἀναβεβηκέναι δὲ ἀπὸ τῆς θαλάσσης ἐν τῷ λογικῷ ἀγκίστρῳ συνειλημένον καὶ κεὐεργετούμενον ( ὑπό τινος αὐτὸν διδάξαντος Πἐτρου τἠν ἀλήθειαν ) μηκέτι ἔχειν ἔν τῷ στόματι τὸν στατῆρα ἀλλὰ ἀντ’ ἐκείνου τὰ ἔκοντα τὴν εἰκόνα λόγια τοῦ θεοῦ .
Lemmas: χαρίεις δέ ἄν ποτέ χράω ὁ ῥητός ἐπί φιλαφηύρῳ , μηδείς ἀνά στόμα ἑκών ἤ ὁ περί ὁ ἀργύριον , ἐπάν ὁράω αὐτός ὑπό τις Πέτρος θεραπεύω , ἀφαιρέω αὐτός οὐ μένω ἐκ ὁ στόμα καί ὁ λόγος , ἀλλά καί ἀπό οπός ὅλος διάθεσις ὁ στατήρ , σύμβολον ἄντα πᾶς αὐτός φιλαργυρία . λέγω γάρ ὁ τοιοῦτος ἐν θάλασσα μέν γίγνομαι καί τοπῖς ἁλμυρός ὁ βίος πρᾶγμα καί ὁ κῦμα ὁ ὁ φιλαργυρία φροντίς καί μέριμνα , ἔχω ἐν ὁ στόμα ὁ στατήρ ὅτε ἄπιστος εἰμί καί φιλάργυρος , ἀναβαίνω δέ ἀπό ὁ θάλασσα ἐν ὁ λογικός ἄγκιστρον συνειλέω καί εὐεργετέω ( ὑπό τις αὐτός διδάσκω Πέτρος ὁ ἀλήθεια ) μηκέτι ἔχω ἐν ὁ στόμα ὁ στατήρ ἀλλά ἀντί ἐκεῖνος ὁ ἑκών ὁ εἰκών λόγιον ὁ θεός .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.13
Ἔτι εἰς τὸ προσῆλθον οἰ τὰ δίδρακμα λαμβάνοντες τῷ Πέτρῳ παραθήσῃ ἀπὸ τῶν Ἀριθμῶν ὅτι ὐπὲρ μὲν τῶν ἁγίων κατὰ τὸν τοῦ θεοῦ νόμον οὐχ ἀπλῶς δίδραχμον δίδοται , ἀλλὰ δίδραχμον ἄγιον . γέγραπται γάρ · » καὶ λήψῃ πέντε σίκλους κλους κατὰ κεφαλήν , κατὰ τὸ δίδραχμον τὸ ἄγιον « . ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ » πάντων τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ « κατὰ κεφαλὴν δίδοται δίδραχμον ἄγιον . ἐπεὶ οὖν οὐχ οἶόν τε μετὰ τῶν ἁγίων διδοάχμων ἔχειν καὶ δίδραχμα ( ἴν’ οὔτως οὐνομάσω ) βέβηλα τὸν ἄγιον τοῦ θεοῦ , διὰ τοῦτο τοῖς λαμβάνουσι τὰ οὐχ ἄγια δίδραχμα καὶ ἐρωτήσασι τὸν πέτρον καὶ εἰποῦσιν · ὁ διδάσκαλος ὑμῶν οὐ τελεῖ τὰ δίδρακμα ; προστάσσεει δοθῆναι στατῆρα ( ἐν ᾦ ᾖν <δύο> δίδραχμα ) ὁ σωτὴρ εὐρισκόμενον ἐν τῷ στόματι τοῦ πρώτου ἀναβάντος ἰχθύος , ἴνα δοθῇ ἀντὶ τοῦ διδασκάλου καὶ τοῦ μαθητοῦ .
Lemmas: ἔτι εἰς ὁ προσέρχομαι ὁ ὁ δίδρακμα λαμβάνω ὁ Πέτρος παρατίθημι ἀπό ὁ Ἀριθμός ὅτι ὑπέρ μέν ὁ ἅγιος κατά ὁ ὁ θεός νόμος οὐ ἁπλῶς δίδραχμος δίδωμι , ἀλλά δίδραχμος ἅγιος . γράφω γάρ · » καί λαμβάνω πέντε σίκλος Κλους κατά κεφαλή , κατά ὁ δίδραχμος ὁ ἅγιος « . ἀλλά καί ὑπέρ » πᾶς ὁ υἱός Ἰσραήλ « κατά κεφαλή δίδωμι δίδραχμος ἅγιος . ἐπεί οὖν οὐ οἷος τε μετά ὁ ἅγιος διδοάχμων ἔχω καί δίδραχμος ( ἵνα οὕτως οὐνομάζω ) βέβηλος ὁ ἅγιος ὁ θεός , διά οὗτος ὁ λαμβάνω ὁ οὐ ἅγιος δίδραχμος καί ἐρωτάω ὁ Πέτρος καί λέγω · ὁ διδάσκαλος σύ οὐ τελέω ὁ δίδρακμα ; προστάσσω δίδωμι στατήρ ( ἐν ὅς ἔρχομαι δύο δίδραχμος ) ὁ σωτήρ εὑρίσκω ἐν ὁ στόμα ὁ πρῶτος ἀναβαίνω ἰχθῦς , ἵνα δίδωμι ἀντί ὁ διδάσκαλος καί ὁ μαθητής .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.22
Καὶ ἀνάγκη ἐστὶν ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα , ἅπερ ἄλλα νομίζω εἶναι τῶν ἀνθρώπων δι' ὧν ἔρχεται . τὰ οὖν ἐρχόμενα σκάνδαλα στρατιά τις ἐστὶ τοῦ διαβόλου , ἄγγελοι αὐτοῦ καὶ μοχθηρὸς χορὸς πνευμάτων ἀκαθάρτων , ἅπερ ζητοῦντα ὄργανα δι' ὧν ἐνεργήσει εὑρίσκει πολλάκις μὲν τοὺς πάντη ξένους τῆς εὐσεβείας , ἔσθ' ὅτε δὲ καὶ τῶν νομιζομένων τινὰς πιστεύειν τῷ λόγῳ τοῦ θεοῦ , οἷς χεῖρόν ἐστι τὸ οὐαὶ παρὰ τὸ οὐαὶ τῷ σκανδαλιζομένῳ , ὥσπερ καὶ » Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως « ἤπερ τοῖς τόποις ἔνθα ἐποίησε μὲν σημεῖα ὁ Ἰησοῦς καὶ τέρατα , οὐκ ἐπιστεύθη δέ . δυνηθείη δ' ἄν τις ὥσπερ πραγματείαν πακαριζομένων καὶ ἐφ' οἷς μακαρίζονται συναγωγῆς , οὕτω καὶ ἐκ τῶν γεγραμμένων οὐαὶ καὶ καὶ ἐκ τῶν γεγραμμένων οὐαὶ καὶ τῶν ἐφ' οἷς λέλεκται τὸ οὐαί . ἔτι δὲ καὶ εἰς τὸ χεῖρον εἶναι τὸ ἀπὸ τοῦ σκανδαλίζοντος οὐαὶ παρὰ τὸ τοῦ σκανδαλιζομένου παραστήσεις τὸ » ὃς δ’ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ , συμφέρει αὐτῷ « καὶ τὰ ἐξῆς · ἐκδικουμένου γὰρ τοῦ σκανδαλισθέντος μικροῦ ἀπὸ τοῦ σκανδαλίσαντος αὐτὸν τοιοῦτον συμφέρει βαρὺ καὶ δυσυπομόνητον ὃ ἀναγέγραπται εἶναι περὶ τοῦ σκανδαλίζοντος . ταῦτα δὲ εἰ ἐπιμελέστερον ἐν <ε> νοοῦ - » εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ«τύπτειν » αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν « , ἵνα μὴ » εἰς χριστὸν « ἁμαρτάνωμεν , πολλάκις ἀπολλυμένων οὐ μόνον τῇ ἡμετέρα » γνώσει « ἀλλὰ καὶ ἄλλοις τισὶ τῶν περὶ ἡμᾶς ἀδελφῶν , δι’ οὕς » χριστὸς ἀπέθανεν « ἐφ’ οἶς » εἰς χρστὸν « ἁμαρτάνοντε τίσομεν δίκας ἐκδικουμένης τῆς τῶν δι’ ἡμᾶς ἀπολλυμένων ψυχῆς ἐξ ἡμῶν .
Lemmas: καί ἀνάγκη εἰμί ἔρχομαι ὁ σκάνδαλον , ὅς ἄλλος νομίζω εἰμί ὁ ἄνθρωπος διά ὅς ἔρχομαι . ὁ οὖν ἔρχομαι σκάνδαλον στρατιά τις εἰμί ὁ διάβολος , ἄγγελος αὐτός καί μοχθηρός χορός πνεῦμα ἀκάθαρτος , ὅς ζητέω ὄργανον διά ὅς ἐνεργέω εὑρίσκω πολλάκις μέν ὁ πάντῃ ξένος ὁ εὐσέβεια , εἰμί ὅτε δέ καί ὁ νομίζω τις πιστεύω ὁ λόγος ὁ θεός , ὅς κακός εἰμί ὁ οὐαί παρά ὁ οὐαί ὁ σκανδαλίζω , ὥσπερ καί » Τύρος καί Σιδών ἀνεκτός εἰμί ἐν ἡμέρα κρίσις « ἤ ὁ τόπος ἔνθα ποιέω μέν σημεῖον ὁ Ἰησοῦς καί τέρας , οὐ πιστεύω δέ . δύναμαι δέ ἄν τις ὥσπερ πραγματεία πακαριζομένων καί ἐπί ὅς μακαρίζω συναγωγή , οὕτως καί ἐκ ὁ γράφω οὐαί καί καί ἐκ ὁ γράφω οὐαί καί ὁ ἐπί ὅς λέγω ὁ οὐαί . ἔτι δέ καί εἰς ὁ κακός εἰμί ὁ ἀπό ὁ σκανδαλίζω οὐαί παρά ὁ ὁ σκανδαλίζω παρίστημι ὁ » ὅς δέ ἄν σκανδαλίζω εἷς ὁ μικρός οὗτος ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , συμφέρω αὐτός « καί ὁ ἑξῆς · ἐκδικέω γάρ ὁ σκανδαλίζω μικρός ἀπό ὁ σκανδαλίζω αὐτός τοιοῦτος συμφέρω βαρύς καί δυσυπομόνητος ὅς ἀναγράφω εἰμί περί ὁ σκανδαλίζω . οὗτος δέ εἰ ἐπιμελής ἐν <ε> νοέω - » εἰς ὁ ἀδελφός κατατύπτω » αὐτός ὁ συνείδησις ἀσθενέω « , ἵνα μή » εἰς Χριστός « ἁμαρτάνω , πολλάκις ἀπόλλυμι οὐ μόνος ὁ ἡμέτερος » γνῶσις « ἀλλά καί ἄλλος τις ὁ περί ἐγώ ἀδελφός , διά ὅς » Χριστός ἀποθνῄσκω « ἐπί ὅς » εἰς χρηστός « ἁμαρτάνω τίω δίκη ἐκδικέω ὁ ὁ διά ἐγώ ἀπόλλυμι ψυχή ἐκ ἐγώ .