origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.1
Καὶ προσελθόντες Σαδδουκαῖοι καὶ Φαρισαῖοι , πειράζοντες ἐπηρώτων αὐτὸν σημεῖον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπιδεῖξαι αὐτοῖς ( 16,1 [ — 4 ] ) . Οἱ πρὸς ἀλλήλους διαφωνοῦντες περὶ τῶν ἀναγκαιοτάτων δογμάτων Σαδδουκαῖοι καὶ Φαρισαῖοι — πρεσβεύουσι γὰρ οἱ μὲν Φαρισαῖοι τὴν τῶν νεκρῶν ἀνάστασιν ἐλπίζοντες εἶναί τινα μέλλοντα αἰῶνα , οἱ δέ Σαδδουκαῖοι οὐδέν ἴσασι μετὰ τὸν βίον τοῦτον ἀνθρώπῳ ἀποκείμενον , ἤτοι ὡς ἐπ᾿ ἀρετὴν προκόψαντι ἢ μηδὲ τὴν ἀρχῆν ἐπιτηδεύσαντι ἐξελ - θεῖν τῶν τῆς κακίας ὅρων — οὗτοι , ἵνα πειράσωσι τὸν Ἰησοῦν , ὁμονοοῦσιν . ὅμοιον δέ <τι> τούτων γεγένηται , ὡς ὁ Λουκᾶς ἀνέγραψε , Ἡρώδην καὶ Πιλᾶτον γενομένους ἀλλήλοις φίλους , ἵνα τὸν Ἰησοῦν ἀποκτείνωσι · τάχα γὰρ ἡ μέν πρὸς ἀλλήλους αὐτῶν μάχη ἐποίησεν ἄν τὸν μὲν Ἡρώδην μὴ εἰς χάριν τοῦ λέγοντος λαοῦ » σταύρου σταύρου αὐτὸν « ἀξιοῦν αὐτὸν ἀναιρεθῆναι , τὸν δὲ Πιλᾶτον ῥοπήν τινα ἔχοντα τὴν ὑπὲρ τοῦ <ἀπολῦσαι τὸν Ἰησοῦν 〉 μὴ ἄν αὐτὸν καταδεδικάσθαι , τῆς πρὸς Ἡρώδην ἔχθρας τῇ πρὸς τὸ ἀπολῦσαι τὸν Ἰησοῦν προ - ϋπαρχούσῃ ῥοπῇ . ἡ δέ νομιζομένη φιλία τὸν Ἡρώδην ἰσχυρότερον πρὸς τὴν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ ἀξίωσιν πεποίηκε παρὰ Πιλᾶτον , βουλόμενον τάχα καὶ διὰ τὴν νεαρὰν φιλίαν κεχαρισμένον τι τῷ Ἡρώδη καὶ παντὶ τῷ Ἰουδαίων ἔθνει ποιῆσαι . Πολλάκις δὲ καὶ νῦν ὁρᾶν ἔστιν ἐν τῷ βίω̣ καὶ τοὺς διαφωνότατα δόγματα εἴτε ἐν τῇ Ἑλλήνων φιλοσοφίᾳ εἴτε καὶ ἐν ἄλλοις λόγοις ἔχοντας ὁμονοεῖν δοκοῦντας , ἵνα χλευάζωσι καὶ προσπολεμῶσι τῷ ἐν τοῖς μαθηταῖς Ἰησοῦ Χριστῷ . ἀπὸ τούτων δ’ οἶμαι ) ἔστι διαβῆναι τῷ λόγῳ ἐΠὶ τὸ ἰδεῖν , ὅτι μήποτε καὶ τῶν ἀντικειμένων ἐνεργειῶν διαφωνίαν πρὸς ἀλλήλας ἐχουσῶν , ὡς Φαραὼ πρὸς Ναβουχοδονόσορ καὶ Θαραθὰ βασιλέως λἰθιόπων πρὸς Σεναχηρεὶμ βασιλέα Ἀσσυρίων , γίνεταί ποτε συμφωνία κατὰ τοῦ Ἰησοῦ καὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ , οὕτως τάχα καὶ » παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς κοὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό « , οὐδαμῶς πρότερον ἀλλήλοις ὁμονοοῦντες , ἵνα σκοπήσαντες » κατὰ τοῦ κυρίου καὶ κατὰ τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ « » τὸν κύριον τῆς δόξης « ἀποκτείνωσιν .
Lemmas: καί προσέρχομαι Σαδδουκαῖοι καί Φαρισαῖος , πειράω ἐπερωτάω αὐτός σημεῖον ἐκ ὁ οὐρανός ἐπιδείκνυμι αὐτός ( 16,1 [ — 4 ] ) . ὁ πρός ἀλλήλων διαφωνέω περί ὁ ἀναγκαῖος δόγμα Σαδδουκαῖοι καί Φαρισαῖος — πρεσβεύω γάρ ὁ μέν Φαρισαῖος ὁ ὁ νεκρός ἀνάστασις ἐλπίζω εἰμί τις μέλλω αἰών , ὁ δέ Σαδδουκαῖοι οὐδείς οἶδα μετά ὁ βίος οὗτος ἄνθρωπος ἀπόκειμαι , ἤτοι ὡς ἐπί ἀρετή προκόπτω ἤ μηδέ ὁ ἀρχή ἐπιτηδεύω ἐξαιρέω - θέω ὁ ὁ κακία ὅρος — οὗτος , ἵνα πειράω ὁ Ἰησοῦς , ὁμονοέω . ὅμοιος δέ τις οὗτος γίγνομαι , ὡς ὁ Λουκᾶς ἀναγράφω , Ἡρώδης καί Πιλᾶτος γίγνομαι ἀλλήλων φίλος , ἵνα ὁ Ἰησοῦς ἀποκτείνω · τάχα γάρ ὁ μέν πρός ἀλλήλων αὐτός μάχη ποιέω ἄν ὁ μέν Ἡρώδης μή εἰς χάρις ὁ λέγω λαός » σταυρόω σταυρόω αὐτός « ἀξιόω αὐτός ἀναιρέω , ὁ δέ Πιλᾶτος ῥοπή τις ἔχω ὁ ὑπέρ ὁ ἀπολύω ὁ Ἰησοῦς 〉 μή ἄν αὐτός καταδικάζω , ὁ πρός Ἡρώδης ἔχθρα ὁ πρός ὁ ἀπολύω ὁ Ἰησοῦς προ - ὑπάρχω ῥοπή . ὁ δέ νομίζω φιλία ὁ Ἡρώδης ἰσχυρός πρός ὁ κατά ὁ Ἰησοῦς ἀξίωσις ποιέω παρά Πιλᾶτος , βούλομαι τάχα καί διά ὁ νεαρός φιλία χαρίζω τις ὁ Ἡρώδης καί πᾶς ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος ποιέω . πολλάκις δέ καί νῦν ὁράω εἰμί ἐν ὁ βίος καί ὁ διάφωνος δόγμα εἴτε ἐν ὁ Ἕλλην φιλοσοφία εἴτε καί ἐν ἄλλος λόγος ἔχω ὁμονοέω δοκέω , ἵνα χλευάζω καί προσπολεμέω ὁ ἐν ὁ μαθητής Ἰησοῦς Χριστός . ἀπό οὗτος δέ οἴομαι ) εἰμί διαβαίνω ὁ λόγος ἐπί ὁ ὁράω , ὅτι μήποτε καί ὁ ἀντίκειμαι ἐνέργεια διαφωνία πρός ἀλλήλων ἔχω , ὡς Φαραώ πρός Ναβουχοδονόσορ καί Θαραθά βασιλεύς λιθιοψ πρός Σεναχηρείμ βασιλεύς Ἀσσύριος , γίγνομαι ποτέ συμφωνία κατά ὁ Ἰησοῦς καί ὁ λαός αὐτός , οὕτως τάχα καί » παρίστημι ὁ βασιλεύς ὁ γῆ κοί ὁ ἄρχων συνάγω ἐπί ὁ αὐτός « , οὐδαμῶς πρότερος ἀλλήλων ὁμονοέω , ἵνα σκοπέω » κατά ὁ κύριος καί κατά ὁ χριστός αὐτός « » ὁ κύριος ὁ δόξα « ἀποκτείνω .