ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.23
Μετὰ ταῦτα βασανιστέον τὸ τῆς ἀνάγκης ὄνομα ἐν τῷ ἀνάγ - κη γάρ ἐστιν ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα καὶ τὸ ἰσοδυναμοῦν αὐτῷ παρὰ τῷ Λουκᾷ · » ἀνένδεκτόν ἐστιν τοῦ μὴ ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα « ( ἀντὶ τοῦ ἀδύνατον ) . καὶ ὥσπερ ἀνάγκη τὸ θνητὸν ἀποθνῇσκειν καὶ ἀνένδεκτον αὐτὸ μὴ ἀποθανεὶν , καὶ ἀνάγκη τρέφεσθαι τὸν ἐν σώματι — ἀνένδεκτον γὰρ τὸν μὴ τρεφόμενον ζῆν — , οὕτως ἀνάγκη <ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα> καὶ ωἀνένδεκτον μὴ ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα « , ἐπεὶ ἀνάγκη καὶ προϋφστάναι τὴν κακίαν τῆς ἀρετῆς ἐν οὐρανίοις , ἀφ’ ἧς κακίας τὰ σκάνδαλα . ἀνένδεκτονν γὰρ ἐστιν ἄνθρτωπον εὑρεθῆναι πάντη ἀναμάρτητον καὶ χωρὶς ἁμαρτίας ἀνειληφότα τὴν ἀρετήν . ἡ γὰρ ἐν ταῖς πονηραῖς δυνάμεσι κακία , ἀρχηγικὴ τυγχάνουσα τῆς ἐν ἀνθρώποις κακίας , πάντως ὁρμᾷ ἐπὶ τὸ διά τινων ὀργάνων ἐνεργῆσαι κατὰ τῶν τοῦ κόσμου ἀνθρώπων . τάχα δὲ καὶ πλεῖον αἱ πονηραὶ δυνάμεις ἐξαγριοῦνται ἐκβαλλόμεναι τῷ λόγῳ τοῦ Ἰησοῦ καὶ <οἱ δαίμονες τρεφθέντες τῷ αἵματι τῶν θυσιῶν ἐξοργίζονται< μειουμένης τῆς λατρείας αὐτῶν τῶν ἐθίμων θυσιῶν αὐτοῖς οὐ προσφερομένων , καὶ ἀνάγκη ἐστὶ ταῦτα ἐλθεῖν , οὐκ ἀνάγμη δὲ διὰ τοῦδέ τινος . διόπερ ὡς τόπον δεδωκότι τῇ πονηρᾷ ἐνεργείᾳ σκανδαλίζειν προαιρουμένῃ τῷ ἀνθρώπῳ δι’ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται , γίνεται τὸ οὐαί . μὴ νομίσῃς δὲ φύσει τινὰ καὶ ἐκ κατασκευῆς τὰ σκάνδαλα εἶναι ἀνθρώπους ζητοῦντα δι’ ὧν ἔλθῃ · ὡς γὰρ » ὁ θεὸς θάνατον οὐλ ἐποίησεν « , οὕτως οὐδὲ σκάνδαλα ἔκτισεν , ἀλλὰ τὸ αὐτεξούσιον ἐγέννησεν ἔν τισι τὸ σκάνδαλον , μὴ βουληθεῖσιν ἀνατλῆναι τοὺς ὑπὲρ ἀρετῆς πόνους .
Lemmas: μετά οὗτος βασανιστέος ὁ ὁ ἀνάγκη ὄνομα ἐν ὁ ἀνάγω - καί γάρ εἰμί ἔρχομαι ὁ σκάνδαλον καί ὁ ἰσοδυναμέω αὐτός παρά ὁ Λουκᾶς · » ἀνένδεκτος εἰμί ὁ μή ἔρχομαι ὁ σκάνδαλον « ( ἀντί ὁ ἀδύνατος ) . καί ὥσπερ ἀνάγκη ὁ θνητός ἀποθνῄσκω καί ἀνένδεκτος αὐτός μή ἀποθνῄσκω , καί ἀνάγκη τρέφω ὁ ἐν σῶμα — ἀνένδεκτος γάρ ὁ μή τρέφω ζάω — , οὕτως ἀνάγκη εἴλω ὁ σκάνδαλος καί ἀναφέρω μή ἔρχομαι ὁ σκάνδαλον « , ἐπεί ἀνάγκη καί προϋφίστημι ὁ κακία ὁ ἀρετή ἐν οὐράνιος , ἀπό ὅς κακία ὁ σκάνδαλον . ἀναδέχομαι γάρ εἰμί ἄνθρωπος εὑρίσκω πάντῃ ἀναμάρτητος καί χωρίς ἁμαρτία ἀναλαμβάνω ὁ ἀρετή . ὁ γάρ ἐν ὁ πονηρός δύναμις κακία , ἀρχηγικός τυγχάνω ὁ ἐν ἄνθρωπος κακία , πάντως ὁρμάω ἐπί ὁ διά τις ὄργανον ἐνεργέω κατά ὁ ὁ κόσμος ἄνθρωπος . τάχα δέ καί πολύς ὁ πονηρός δύναμις ἐξαγριόω ἐκβάλλω ὁ λόγος ὁ Ἰησοῦς καί ὅ δαίμων τρέπω ὁ αἷμα ὁ θυσία ἐξοργίζω μειόω ὁ λατρεία αὐτός ὁ ἔθιμος θυσία αὐτός οὐ προσφέρω , καί ἀνάγκη εἰμί οὗτος ἔρχομαι , οὐ ἀνάγμη δέ διά ὅδε τις . διόπερ ὡς τόπος δίδωμι ὁ πονηρός ἐνέργεια σκανδαλίζω προαιρέω ὁ ἄνθρωπος διά ὅς ὁ σκάνδαλον ἔρχομαι , γίγνομαι ὁ οὐαί . μή νομίζω δέ φύσις τις καί ἐκ κατασκευή ὁ σκάνδαλον εἰμί ἄνθρωπος ζητέω διά ὅς ἔρχομαι · ὡς γάρ » ὁ θεός θάνατος οὐλός ποιέω « , οὕτως οὐδέ σκάνδαλον κτίζω , ἀλλά ὁ αὐτεξούσιος γεννάω ἐν τις ὁ σκάνδαλον , μή βούλομαι ἀνατλῆναι ὁ ὑπέρ ἀρετή πόνος .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.24
Καὶ καλὸν μὲν οὖν εἰ ἐπαινετὸς εἴη ὁ ὀφ θαλμὸς καὶ ἡ χείρ , ἵνα μὴ δύνηται εὐλόγως » εἰπεῖν ὁ ὀφθαλμὸς τῇ χειρί · χρείαν σου οὐκ ἔχω « . εἰ δέ τις ἐν τῷ ὅλῳ σώματι τῶν συναγωγῶν τῆς ἐκκλησίας χεὶρ χρηματίσας διά τι πρακτικόν , μεταβαλὼν γένοιτο σκανδαλίζουσα χείρ , λεγέτω τῇ τοιαύτῃ χειρὶ ὁ ὁφθαλμός · » χρείαν σου οὐκ ἔχω « , καὶ εἰπὼν ἐκκοψάτω αὐτὴν καὶ βαλέτω ἀφ’ ἑαυτοῦ . οὕτω δὲ καλὸν μέν , εἰ καἲ κεφαλήτις εἴη μακαρία καὶ πόδες ἄξιοι τῆς μακαρίας κεφαλῆς , ἵνα μὴ δύνηται τὰ πρέποντα ἑαυτῇ τηροῦσα » ἡ κεφαλὴ τοῖς ποσὶν « εἰπεῖν · » χρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχω « . εἰ μέντοι τις εὐρεθείη ποὺς σκάνδαλον τοῦ ὅλου γινόμενος σώματος , λεγέτω ἡ κεφαλὴ τῷ τοιούτῳ ποδί · » χρείαν σου οὐκ ἔχω (( , καὶ ἐκκόψας αὐτὸν βαλέτω ἀπ’ αὐτοῦ . καὶ γὰρ πολλῷ βέλτιον εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν τὸ λοιπὸν σῶμα ( λεῖπον τῷ σκανδαλίσαντι ποδὶ ἢ τῇ σκανδαλισάσῃ χειρί ) , ἤπερ διασοθέν - τος τοῦ σκανδάλοθἐπὶ<ὅλον τὸ σῶμα> ὅλον τὸ σῶμα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρὸς μετὰ τῶν δύο ποδῶν ἢ τῶν δύο χειρῶν . οὕτω δὲ καλὸν μὲν τὸν δυνηθέντα γε - νέσθαι ὀφθαλμὸν τοῦ ὅλου σώματος ἄξιον εἶναι <τῆς κεφαλῆς> Χριστοῦ καὶ τοῦ ὄλου σώματος . εἰ μέντοι μεταβάλοι ποτὲ ὁ τοιοῦτος ὀφθαλ - μὸς εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸν σκάνδαλον τοῦ ὅλου σώματος , καλὸν αὐτὸν ἐξε - λόντα ἔξω βαλεῖν τοῦ σώματος ὅλου καὶ χωρὶς ἐκείνου τοὺ ὀφθαλμοῦ σω - θῆναι τὸ λοιπὸν σῶμα , ἢ ( μετ’ αὐτοῦ ὅλου βεβλαμμένου τοῦ σώματος ) βληθῆναι ὅλον βεβλαμμένον τὸ σῶμα εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός .
Lemmas: καί καλός μέν οὖν εἰ ἐπαινετός εἰμί ὁ ὀφ θαλμὸς καί ὁ χείρ , ἵνα μή δύναμαι εὔλογος » λέγω ὁ ὀφθαλμός ὁ χείρ · χρεία σύ οὐ ἔχω « . εἰ δέ τις ἐν ὁ ὅλος σῶμα ὁ συναγωγή ὁ ἐκκλησία χείρ χρηματίζω διά τις πρακτικός , μεταβάλλω γίγνομαι σκανδαλίζω χείρ , λέγω ὁ τοιοῦτος χείρ ὁ ὀφθαλμός · » χρεία σύ οὐ ἔχω « , καί λέγω ἐκκόπτω αὐτός καί βάλλω ἀπό ἑαυτοῦ . οὕτως δέ καλός μέν , εἰ καί κεφαλήτης εἰμί μακάριος καί πούς ἄξιος ὁ μακάριος κεφαλή , ἵνα μή δύναμαι ὁ πρέπω ἑαυτοῦ τηρέω » ὁ κεφαλή ὁ πούς « λέγω · » χρεία σύ οὐ ἔχω « . εἰ μέντοι τις εὑρίσκω πούς σκάνδαλον ὁ ὅλος γίγνομαι σῶμα , λέγω ὁ κεφαλή ὁ τοιοῦτος πούς · » χρεία σύ οὐ ἔχω (( , καί ἐκκόπτω αὐτός βάλλω ἀπό αὐτός . καί γάρ πολύς ἀγαθός εἰσέρχομαι εἰς ὁ ζωή ὁ λοιπός σῶμα ( λείπω ὁ σκανδαλίζω πούς ἤ ὁ σκανδαλίζω χείρ ) , ἤ διΐημι - ὅς ὁ σκανδάλοθἐπὶ<ὅλον ὁ σῶμα ὅλος ὁ σῶμα βάλλω εἰς ὁ γέεννα ὁ πῦρ μετά ὁ δύο πούς ἤ ὁ δύο χείρ . οὕτως δέ καλός μέν ὁ δύναμαι γε - νω ὀφθαλμός ὁ ὅλος σῶμα ἄξιος εἰμί <τῆς κεφαλή Χριστός καί ὁ ὅλος σῶμα . εἰ μέντοι μεταβάλλω ποτέ ὁ τοιοῦτος ὀφθαλ - ἐμός εἰς ὁ γίγνομαι αὐτός σκάνδαλον ὁ ὅλος σῶμα , καλός αὐτός ἔξω - λόντο ἔξω βάλλω ὁ σῶμα ὅλος καί χωρίς ἐκεῖνος ὁ ὀφθαλμός σός - θάω ὁ λοιπός σῶμα , ἤ ( μετά αὐτός ὅλος βλάπτω ὁ σῶμα ) βάλλω ὅλος βλάπτω ὁ σῶμα εἰς ὁ γέεννα ὁ πῦρ .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.27
Εἶτα πάλιν ζητήσαι ἄν τις , πότε τῶν δεικνυμέωνν ὑπὸ τοῦ σωτῆρος μικρῶν οἱ λεγόμενοι αὐτῶνς ἄγγελοι προΐστανται , πότερον ἀρξάμενοι τὴν οἰκονομίαν περὶ αὐτοὺς διοικεῖν , ἀφ’ οὗ » διὰ λουτροῦ παλιγγενεςίας « ( ᾧ ἐγεννήθησαν ) » ὡς ἀρτιγέννητα βρέφη τὸ λογικὸν καὶ ἄδολον γάλα « ἐπιποθοῦσι , καὶ μηκέτι ὑποκείμενοι πονηρᾷ τινι δυνάμει · ἢ ἀπὸ γενέσεως κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ πρόγνωσιν καὶ τὸν προορισμὸν αὐτοῦ ἐπιταχθέντες τούτοις » οὓς καὶ προέγνω καὶ προώρισεν « ἐσομένους » συμμόρφους « » τῆς δόξης « τοῦ Χριστοῦ ὁ θεός . καὶ πρὸς μὲν τὸ ἀπὸ γενέσεως ἔχειν ἀγγέλους εἴποι ἄν τις ταῦτα , τὸ » ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου « καὶ τὸ » ἐκ κοιλίας μητρός μου σύ μου εἶ σκεπαστὴς « καὶ » ἀντελάβου μου ἐκ κοιλίας μητρός μου « καὶ » ἐπὶ σὲ ἐπερρίφην ἐκ μήτρας « καὶ ἐν τῇ Ἰούδα ἐπιστολῇ » τοῖς ἐν θεῷ πατρὶ ἠγαπημένοις καὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ τετηρημένοις κλητοῖς « , πάντως ὐπὸ τῶν τηρούντων ἀγγέλων .
Lemmas: εἶτα πάλιν ζητέω ἄν τις , πότε ὁ δείκνυμι ὑπό ὁ σωτήρ μικρός ὁ λέγω αὐτός ἄγγελος προΐστημι , πότερος ἄρχω ὁ οἰκονομία περί αὐτός διοικέω , ἀπό ὅς » διά λουτρόν παλιγγενεσία « ( ὅς γεννάω ) » ὡς ἀρτιγέννητος βρέφος ὁ λογικός καί ἄδολος γάλα « ἐπιποθέω , καί μηκέτι ὑπόκειμαι πονηρός τις δύναμις · ἤ ἀπό γένεσις κατά ὁ ὁ θεός πρόγνωσις καί ὁ προορισμός αὐτός ἐπιτάσσω οὗτος » ὅς καί προγιγνώσκω καί προορίζω « εἰμί » σύμμορφος « » ὁ δόξα « ὁ Χριστός ὁ θεός . καί πρός μέν ὁ ἀπό γένεσις ἔχω ἄγγελος λέγω ἄν τις οὗτος , ὁ » ὁ ἀφορίζω ἐγώ ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ « καί ὁ » ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ σύ ἐγώ εἰμί σκεπαστής « καί » ἀντιλαμβάνω ἐγώ ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ « καί » ἐπί σύ ἐπιρριπτέω ἐκ μήτρα « καί ἐν ὁ Ἰούδας ἐπιστολή » ὁ ἐν θεός πατήρ ἀγαπάω καί Ἰησοῦς Χριστός τηρέω κλητός « , πάντως ὑπό ὁ τηρέω ἄγγελος .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 14.2
Ταῦτα μὲν οὖν ὡς τῶν δύο καὶ τριῶν , οὓς προκαλεῖται συμφωνεῖν ὁ λόγος . κοινότερον νοουμένων . ἤδη δὲ καὶ ἄλλης διηγήσεΣως ἁψώμε - θα , ἣν ἔλεγέ τις τῶν πρὸ ἡμῶν , προτρέπων ἐπὶ ἁγνείαν καὶ καθαρότητα τοὺς γεγαμηκότας . δύο γάρ , οὕς βούλεται ( φηςὶν ) ὁ λόγος συμφωνεῖν νεῖν ἐπὶ τῆς γῆς , ἄνδρα καὶ γυναῖκα νοητέον , ἐκ συμφωνίας ἀποστεροῦντας ἀλλήλους σωματικῆς ὁμιλίας , ἵνα σχολάσωσι » τῇ προσευχῇ « , ὅτε προσευχόμενοι περὶ παντὸς πράγματος οὗ ἐὰν αἰτήσωνται λήψονται , γιγνομένου αὐτοῖς τοῦ ἀπὸ τοιαύτης συμφωνίας αἰτήματος παρὰ τοῦ ἐν οὐτσνοῖε πσυτὸε Ἰησοῦ Χοιστοῦ . καὶ ἔοικεν ἡμῖν ἡ διήγησις αὕτη οὐ διάλυσιν ποιεῖν γάμου , ἀλλ’ ἐπὶ συμφωνίαν προτροπήν · ὡς εἰ ὁ ἕτερος μὲν βούλοιτο καθαρεύειν ὁ δὲ ἕτερος μὴ θέλοι <ἢ μὴ δύναιτο> καὶ διὰ τοῦτο συγκαταβαίνοι τῷ ἢ μὴ θέλοντι ἢ μὴ δυναμένῳ ὁ καὶ βουλόμενος καὶ δυνάμενος τὸ κρεῖττον , οὐκ ἂν ἔχοιεν ἀμφότεροι τὸ περὶ πανἂν ἔχοιεν ἀμφότεροι τὸ περὶ παντὸς πράγματος οὖ ἐὰν αἰτήσωνται , γίνεσθαι αὐτοῖς παρὰ τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς πατρὸς Ἰησοῦ Χριστοῦ .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὡς ὁ δύο καί τρεῖς , ὅς προκαλέω συμφωνέω ὁ λόγος . κοινός νοέω . ἤδη δέ καί ἄλλος διηγήσεΣως ἅπτω - ἀνταπόλλυμι , ὅς λέγω τις ὁ πρό ἐγώ , προτρέπω ἐπί ἁγνεία καί καθαρότης ὁ γαμέω . δύο γάρ , ὅς βούλομαι ( φημί ) ὁ λόγος συμφωνέω νέος ἐπί ὁ γῆ , ἀνήρ καί γυνή νοέω , ἐκ συμφωνία ἀποστερέω ἀλλήλων σωματικός ὁμιλία , ἵνα σχολάζω » ὁ προσευχή « , ὅτε προσεύχομαι περί πᾶς πρᾶγμα ὅς ἄν αἰτέω λαμβάνω , γίγνομαι αὐτός ὁ ἀπό τοιοῦτος συμφωνία αἴτημα παρά ὁ ἐν οὐτσνοῖε πυστός Ἰησοῦς χοιστος . καί ἔοικα ἐγώ ὁ διήγησις οὗτος οὐ διάλυσις ποιέω γάμος , ἀλλά ἐπί συμφωνία προτροπή · ὡς εἰ ὁ ἕτερος μέν βούλομαι καθαρεύω ὁ δέ ἕτερος μή ἐθέλω ἤ μή δύναμαι καί διά οὗτος συγκαταβαίνω ὁ ἤ μή ἐθέλω ἤ μή δύναμαι ὁ καί βούλομαι καί δύναμαι ὁ κρατύς , οὐ ἄν ἔχω ἀμφότερος ὁ περί πανός ἔχω ἀμφότερος ὁ περί πᾶς πρᾶγμα ὅς ἄν αἰτέω , γίγνομαι αὐτός παρά ὁ ἐν ὁ οὐρανός πατήρ Ἰησοῦς Χριστός .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 14.4
Χαρίεν δὲ καὶ τὸ τῆς συμφωνίας ἀσκῆσαι <καὶ> νοῆσαι καὶ παραστῆσαι τῶν δύο διαθηκῶν , τῆς τε πρὸ τῆς σωματικῆς τοῦ σωτῆρος ἐπιδημίας καὶ τῆς καινῆς · ἐν οἷς γὰρ συμφωνοῦσιν αἱ δύο διαθῆκαι , ὡς μηδὲν εἶναι διάφωνον ἐν αὐταῖς τῆς ἑτέρας πρὸς τὴν ἑτέραν , ἐν τούτοις εὑρεθεῖεν ἂν εὐχαὶ ὡς περὶ παντὸς πράγματος οὗ ἐὰν αἰτήσωνται , γενέσθαι αὐτοῖς παρὰ τοῦ ἐν οὐρανοῖς πατρός . εἰ δὲ καὶ τὸν συναγωγέα τῶν δύο τρίτον ποθεῖς , μὴ ὄκνει λέγειν αὐτὸ εἶναι τὸ ἅγιον πνεῦμα , ἐπεὶ » λόγοι σοφῶν « ( εἴτε τῶν πρὸ τῆς παρουςίας εἴτε τῶν κατ’ αὐτὴν καὶ μετ’ αὐτήν ) εἰσὶν » ὡς τὰ βούκεντρα καὶ ὡς ἧλοι πεφυτευμένοι , οἵ παρὰ τῶν συνθεμάτων ἐδόθησαν ἐκ ποιμένος ἑνός « . μηδὲ τοῦτο δὲ ἀπαρατήρητον ἐάσῃς , ὅτι οὐκ εἶπεν · οὗ δύο εἰσὶν ἢ τρεῖς συνηγμένοι , ἐκεῖ ἔσομαι ἐν μέσῳ αὐτῶν , ἀλλ’ ἐκεῖ εἰμι , οὐ μέλλων οὐδὲ βραδύνων , ἀλλ’ ἅμα τῇ συμφωνίᾳ καὶ αὐτὸς εὑρισκόμενος καὶ ἐν μέσῳ γινόμενος αὐτῶν .
Lemmas: χαρίεις δέ καί ὁ ὁ συμφωνία ἀσκέω καί νοέω καί παρίστημι ὁ δύο διαθήκη , ὁ τε πρό ὁ σωματικός ὁ σωτήρ ἐπιδημία καί ὁ καινός · ἐν ὅς γάρ συμφωνέω ὁ δύο διαθήκη , ὡς μηδείς εἰμί διάφωνος ἐν αὐτός ὁ ἕτερος πρός ὁ ἕτερος , ἐν οὗτος εὑρίσκω ἄν εὐχή ὡς περί πᾶς πρᾶγμα ὅς ἄν αἰτέω , γίγνομαι αὐτός παρά ὁ ἐν οὐρανός πατήρ . εἰ δέ καί ὁ συναγωγεύς ὁ δύο τρίτος ποθέω , μή ὀκνέω λέγω αὐτός εἰμί ὁ ἅγιος πνεῦμα , ἐπεί » λόγος σοφός « ( εἴτε ὁ πρό ὁ παρουσία εἴτε ὁ κατά αὐτός καί μετά αὐτός ) εἰμί » ὡς ὁ βούκεντρον καί ὡς ἧλος φυτεύω , ὅς παρά ὁ σύνθεμα δίδωμι ἐκ ποιμήν εἷς « . μηδέ οὗτος δέ ἀπαρατήρητος ἐάω , ὅτι οὐ λέγω · οὗ δύο εἰμί ἤ τρεῖς συνάγω , ἐκεῖ εἰμί ἐν μέσος αὐτός , ἀλλά ἐκεῖ εἰμί , οὐ μέλλω οὐδέ βραδύνω , ἀλλά ἅμα ὁ συμφωνία καί αὐτός εὑρίσκω καί ἐν μέσος γίγνομαι αὐτός .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 14.15
πλὴν ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς λόγους τούτους , λαλήσας αὐτοὺς ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ περὶ τὴν Καφαρναούμ , τότε μετῆρεν ἐκεῖθεν καὶ ἦλθεν εἰς τὰ τῆς Ἰουδαίας ὅρια , ἕτερα τυγχάνοντα παρὰ τὴν Γαλι - λαίαν . ἦλθε δὲ ἐπὶ τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας καὶ οὐκ ἐπὶ τὰ μέσα , ἀλλ’ οἱονεὶ τὰ ἄκρα · ἔνθα ἀκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολ - λοί , οὕς ἐθεράπευσεπαρ’ α<ὐτοῖς> τοῖς ὁρίοις τῆς Ἰουδαίας πέραν τοῦ Ἰορδάνου , ἔνθα τὸ βάπτισμα ἐδίδοτο <ἀνθρώποις> . τηρήσεις δὲ διαφορὰν ὄχλων ἁπλῶς ἀκολουθησάντων καὶ Πέτρου καὶ τῶν ἄλλων ἀφέν - των πάντα καὶ ἀκολουθησάντων καὶ Ματθαίου , ὅς » ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ « . οὐχ ἁπλῶς ἠκολούθησεν , ἀλλ’ » ἀναστάς « · μεγάλη γὰρ ἡ προσθήκη τὸ » ἀναστάς « . εἰσὶν οὖν ἀεὶ οἱ μὲν ( ὡς ὄχλοι ) πολλοὶ ἀκολουθοῦντες , μήτε ἀνα - στάντες ἵνα ἀκολουθήσωσι μήτε ἀφέντες πάωτα τὰ πρότερα · ἀλίγοι δὲ οἱ ἀναστάντες καὶ οἱ <πάντα ἀφέντες> ἀκολουθήσαντες , οἵ καὶ καθεδοῦνται [ οἱ ] » ἐν τῇ πα - λιγγενεσίᾳ « » ἐπὶ δώδεκα θρόνους « . πλὴν εἰ βούλεταί τις θεραπευθῆναι , ἀκολουθησάτω τῷ Ἰησοῦ .
Lemmas: πλήν ὅτε τελέω ὁ Ἰησοῦς ὁ λόγος οὗτος , λαλέω αὐτός ἐν ὁ Γαλιλαία περί ὁ Καφαρναούμ , τότε μεταίρω ἐκεῖθεν καί ἔρχομαι εἰς ὁ ὁ Ἰουδαία ὅριον , ἕτερος τυγχάνω παρά ὁ Γαλί - λεία . ἔρχομαι δέ ἐπί ὁ ὅριον ὁ Ἰουδαία καί οὐ ἐπί ὁ μέσος , ἀλλά οἱονεί ὁ ἄκρον · ἔνθα ακολουθώ αὐτός ὄχλος πολ - Λόι , ὅς θεραπεύω αὐτός ὁ ὅριον ὁ Ἰουδαία πέραν ὁ Ἰορδάνης , ἔνθα ὁ βάπτισμα δίδωμι ἄνθρωπος . τηρέω δέ διαφορά ὄχλος ἁπλῶς ἀκολουθέω καί Πέτρος καί ὁ ἄλλος ἀφίημι - ὁ πᾶς καί ἀκολουθέω καί Ματθαῖος , ὅς » ἀνίστημι ἀκολουθέω αὐτός « . οὐ ἁπλῶς ἀκολουθέω , ἀλλά » ἀνίστημι « · μέγας γάρ ὁ προσθήκη ὁ » ἀνίστημι « . εἰμί οὖν ἀεί ὁ μέν ( ὡς ὄχλος ) πολύς ἀκολουθέω , μήτε ἀνα - ἵστημι ἵνα ἀκολουθέω μήτε ἀφίημι πάωτα ὁ πρότερος · ἀλίγοι δέ ὁ ἀνίστημι καί ὁ Ἅπας ἀφίημι ἀκολουθέω , ὅς καί καθέζομαι [ ὁ ] » ἐν ὁ πῃ - λιγγενεσίᾳ « » ἐπί δώδεκα θρόνος « . πλήν εἰ βούλομαι τις θεραπεύω , ἀκολουθέω ὁ Ἰησοῦς .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.praef
Τῶν εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιον ἐξηγητικῶν Ὠρι - Γένους τόμος ιε΄ .
Lemmas: Τῶν εἰς ὁ κατά Ματθαῖος Εὐαγγέλιος ἐξηγητικός δικτάτωρ - Γένος τόμος ἵημι .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.4
Ἡμεῖς δὲ οἱ βουλόμενοι τὴν ἀκολουθίαν σῲζειν τῶν τριῶν εὐνουχισμῶν καὶ εὐδοκοῦντες τῇ τροπολογίᾳ τοῦ τρίτου . τοιαῦτα φήσομεν καὶ περὶ τῶν προτέρων δύο . εὐνοῦχοι τροπικῶς νῦν οἹ ἀργοὶ πρὸς ἀφροδίδια λέγοιντ’ ἂν καὶ μὴ ἐπιδιδόντες ἑαυτοὺς ταῖς κατὰ ταῦτα ἀσελγείαις καὶ ἀκαθαρσίαις ἢ τοῖς παραπλησίοις αὐταὶς . εἰσὶ δὲ τῶν πρὸς ταῦτα ἀργούντων διαφοραὶ ( οἶμα ) τρεῖς . οἱ μὲν γὰρ ἐκ κατασκευῆς εἰσι τοιοῦτοι . περὶ ὧν λέγοιτ’ ἂν τὸ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἴτινες ἐκ κοιλίας μητρὸς ἐγεννήθησαν οὕτως . οἱ δὲ ἐκ λόγων μὲν <ἀνθρωπίνων> ἀσκοῦσι προτραπέντες τὴν τῶν ἀφροδισίων ἀποχὴν καὶ πάσης τῆς περὶ τὸν τόπον ἀκολασίας · οὐ μὴν τὸ γεννῆσαν αὐτοῖς τὴν τοιαύτην πρόθεσιν καὶ ἄσκησιν καὶ τὴν ( Ἵν’ οὕτως ὁνομάσω ) κατόρθωσιν λόγος γέγονε θεοῦ , ἀλλ]\α ἀνθρώπινοι λόγοι εἴτε τῶν φιλοσοφησάντων παρ’ Ἕλλησιν εἴτε » τῶν κωλυόντων γαμεῖν , ἀπέχεσθαι βρωμάτων « ἐν ταῖς αἱρέσεσιν · οὗτοι δή μοι δοκοῦσι δηλοῦσθαι ἐν τῷ εἰδὶν εὐνοῦχοι οἽτινες εὐνουχίσθησαν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων . τὸ δ’ ἀποδοχῆς ἄξιον , εί τὸν λόγον τις ἀναλαβὼν τὸν εἰ τὸν λόγον τις ἀναλαβὼν τὸν ζῶντα καὶ ἐνεργῆ καὶ τομώτερον » ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον « καὶ » τὴν « ( ὡς ὠνόμασεν ὁ ἀπόστολος ) » μάχαιραν τοῦ πνεύματος « ἐκτέμνοι τὸ τῆς ψυχῆς παθητικὸν μὴ ἁπτόμενος τοῦ σώματος , καὶ τοῦτο ποιοῖ * * * καὶ νοήσας βασιλείαν οὐρανῶν καὶ μέγιστον συμβαλλόμενον πρὸς τὸ κληρονομῆσαι βασιλείαν οὐρανῶν τὸ ἐκτεμεῖν λόγῳ τὸ παθητικὸν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ . τοῖς δὲ τοιούτοις ἀρμόζοι ἄν , καὶ οὐχ ὠς οἵονται οἱ σωματικῶς τὰ κατὰ τὸν τόπον ἐξειληφότες . τὸ εἰσίν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτοὺς διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ βούλομαι ὁ ἀκολουθία σῴζω ὁ τρεῖς εὐνουχισμός καί εὐδοκέω ὁ τροπολογία ὁ τρίτος . τοιοῦτος φημί καί περί ὁ πρότερος δύο . εὐνοῦχος τροπικός νῦν ὁ ἀργός πρός ἀφροδίδια λέγω ἄν καί μή ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ κατά οὗτος ἀσέλγεια καί ἀκαθαρσία ἤ ὁ παραπλήσιος αὐτός . εἰμί δέ ὁ πρός οὗτος ἀργέω διαφορά ( οἶμα ) τρεῖς . ὁ μέν γάρ ἐκ κατασκευή εἰμί τοιοῦτος . περί ὅς λέγω ἄν ὁ εἰμί εὐνοῦχος ὅστις ἐκ κοιλία μήτηρ γεννάω οὕτως . ὁ δέ ἐκ λόγος μέν ἀνθρώπινος ἀσκέω προτρέπω ὁ ὁ ἀφροδίσιος ἀποχή καί πᾶς ὁ περί ὁ τόπος ἀκολασία · οὐ μήν ὁ γεννάω αὐτός ὁ τοιοῦτος πρόθεσις καί ἄσκησις καί ὁ ( ἵνα οὕτως ὀνομάζω ) κατόρθωσις λόγος γίγνομαι θεός , ἀλλ]\α ἀνθρώπινος λόγος εἴτε ὁ φιλοσοφέω παρά Ἕλλην εἴτε » ὁ κωλύω γαμέω , ἀπέχω βρῶμα « ἐν ὁ αἵρεσις · οὗτος δή ἐγώ δοκέω δηλόω ἐν ὁ ἀνάκλεις εὐνοῦχος ὅστις εὐνουχίζω ὑπό ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ ἀποδοχή ἄξιος , εἰ ὁ λόγος τις ἀναλαμβάνω ὁ εἰ ὁ λόγος τις ἀναλαμβάνω ὁ ζάω καί ἐνεργός καί τομός » ὑπέρ πᾶς μάχαιρα δίστομος « καί » ὁ « ( ὡς ὀνομάζω ὁ ἀπόστολος ) » μάχαιρα ὁ πνεῦμα « ἐκτέμνω ὁ ὁ ψυχή παθητικός μή ἅπτω ὁ σῶμα , καί οὗτος ποιέω * * * καί νοέω βασιλεία οὐρανός καί μέγας συμβάλλω πρός ὁ κληρονομέω βασιλεία οὐρανός ὁ ἐκτέμνω λόγος ὁ παθητικός ὁ ψυχή αὐτός . ὁ δέ τοιοῦτος ἁρμόζω ἄν , καί οὐ ὡς οἴομαι ὁ σωματικός ὁ κατά ὁ τόπος ἐκλαμβάνω . ὁ εἰμί εὐνοῦχος ὅστις εὐνουχίζω ἑαυτοῦ διά ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.9
γέγραπται δὲ <μετὰ τοῦτο> ὅτι καὶ ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας αὐτοῖς ἐπορεύθη ἐκεῖθεν , οὐ γὰρ προσέθηκε · καὶ προσευξάμενος ( ἠδύνατο γὰρ λελέχθαι · καὶ ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας αὐτοῖς καὶ προσευξάμενος ἐπορεύθη ἐκεῖθεν ) . ὄρα οὖν εἰ δύνασαι μείζοσι μὲν τῶν παιδίων τηρε<ῖσθαι λέγε> ιν τὴν προσευχὴν τοῦ Ἰησοῦ , δυναμένοις χωρῆσαι καὶ τὴν ἐπίθεσιν τῶν χειρῶν αὐτοῦ αὐτοῦ ἐπ’αὐτοῦς , καὶ τὴν περὶ αὐτῶν πρὸς τὸν πατέρα εὐχήν , μικροτέροις δὲ παιδίοις ἀρκεῖν λέγειν τὴν ἐπίθεσιν τῶν χειρῶν αὐτοῦ . εἰς δὲ τὰ ἀποδεδομένα περὶ τοῦ τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν , προτρεόμενα καὶ τὸν σοφώτατον μὴ ὑπερηφανεῖν τοὺς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μικροὺς μηδὲ καταφρονεῖν τῶν παιδίων καὶ νηπίων ἐν Χριστῷ , χρήσιμον παραλαβεῖν ἀπὸ τοῦ κατὰ Λουκᾶν τὸ » ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὅς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ ὡς παιδίον « , ὁ οὐ παιδίον μὲν ὤν ἀλλὰ ἀνὴρ » τὰ τοῦ νηπίου « καταργήσας , γινόμενος δὲ τοῖς παιδίοις <»ὡς> παιδίον « , καὶ λέγων αὐτοῖς · » οὐκ ἠδυνήθην ὑμῖν λαλῆσαι ὡς πνευματικοῖς ἀλλ’ ὡς σαρκίνοις , ὡς νηπίις ἐν Χριστῷ . γάλα ὑμᾶς ἐπότισα , οὐ βρῶμα « . ὅλη γοῦν ἠ σύμφρασις τοῦ κατὰ Λουκᾶν τοιαύτη ἐστίν · » προσέφερον δὲ αὐτῷ καὶ βρέφη , ἵνα αὐτῶν ἅπτηται » καὶ τὰ ἑξῆς , ἕως τοῦ » ὅς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ ὡς παιδίον , οὐ μὴ εἰσέλῃ εἰς αὐτήν « . σχεδὸν δὲ ταῖς αὐταῖς λέξεσι καὶ ὁ Μᾶρκος μάλιστα τὰ τελευταῖα ὡσαύτως ἐξέθετο .
Lemmas: γράφω δέ μετά τοῦτος ὅτι καί ἐπιτίθημι ὁ χείρ αὐτός πορεύω ἐκεῖθεν , οὐ γάρ προστίθημι · καί προσεύχομαι ( δύναμαι γάρ λέγω · καί ἐπιτίθημι ὁ χείρ αὐτός καί προσεύχομαι πορεύω ἐκεῖθεν ) . ὁράω οὖν εἰ δύναμαι μέγας μέν ὁ παιδίον τηρέω λέγω ἐν ὁ προσευχή ὁ Ἰησοῦς , δύναμαι χωρέω καί ὁ ἐπίθεσις ὁ χείρ αὐτός αὐτός επ’αυος , καί ὁ περί αὐτός πρός ὁ πατήρ εὐχή , μικρός δέ παιδίον ἀρκέω λέγω ὁ ἐπίθεσις ὁ χείρ αὐτός . εἰς δέ ὁ ἀποδίδωμι περί ὁ ὁ γάρ τοιοῦτος εἰμί ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός , προτερέω καί ὁ σοφός μή ὑπερηφανέω ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία μικρός μηδέ καταφρονέω ὁ παιδίον καί νήπιος ἐν Χριστός , χρήσιμος παραλαμβάνω ἀπό ὁ κατά Λουκᾶς ὁ » ἀμήν λέγω σύ , ὅς ἄν μή δέχομαι ὁ βασιλεία ὁ θεός ὡς παιδίον « , ὁ οὐ παιδίον μέν εἰμί ἀλλά ἀνήρ » ὁ ὁ νήπιος « καταργέω , γίγνομαι δέ ὁ παιδίον ὁ παιδίον « , καί λέγω αὐτός · » οὐ δύναμαι σύ λαλέω ὡς πνευματικός ἀλλά ὡς σάρκινος , ὡς νήπιος ἐν Χριστός . γάλα σύ ποτίζω , οὐ βρῶμα « . ὅλος γοῦν ὁ σύμφρασις ὁ κατά Λουκᾶς τοιοῦτος εἰμί · » προσφέρω δέ αὐτός καί βρέφος , ἵνα αὐτός ἅπτω » καί ὁ ἑξῆς , ἕως ὁ » ὅς ἄν μή δέχομαι ὁ βασιλεία ὁ θεός ὡς παιδίον , οὐ μή εἰσέρχομαι εἰς αὐτός « . σχεδόν δέ ὁ αὐτός λέξις καί ὁ Μάρκος μάλα ὁ τελευταῖος ὡσαύτως ἐκτίθημι .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.19
Ἑξῆς δὲ τούτοις λέγεται ὅτι ἀκούσας <δὲ> τὸν λόγον ὁ νεανίσκος ἀπῆλθε λυπούμενος · ἧν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά . καὶ ὄψει γε ( ὡς πρὸς τὴν ἀναγωγήν ) , τίνα τρόπον δυσαποσπάστως ἔχομεν τοῦ φρονεῖν τὸν πλοῦτον ἀγαθὸν εἶναι ἢ τὴν κάτω δόξαν , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον θέλομεν , ἐπεὶ ἀγαπῶμεν τὴν ἐπιθυμίαν , τυχεῖν τῶν καὶ φαύλως ἐπιθυμουμένων ἢ ἀπαλλαγῆναι τῆς ἐπιθυμίας , καὶ μᾶλλον μὴ περιπεσεῖν οἶς φανταζόμεθα φοβεροῖς ἤπερ ἀποθέσθαι τὸν ἐχθρὸν τῷ φόβῳ τοῦ θεοῦ φόβον . ἀλλ᾿ οὐδὲ πρεσβύτερός τις εἰσῆκται καθεστηκὼς οὐδὲ ἀνὴρ καταργήσας » τ]ατοῦ νηπίου « , ἀλλὰ νεανίσκος ὁ τὸν λόγον ἀκούσας καὶ ἀπελθὼν λυπούμενος . τοιοῦτος γὰρ ἦν τὴν ψυχήν , διὸ καὶ καταλιπὼν τὸν Ἰησοῦν ἀπῆλθεν ( ἐπὶ ψόγῳ γὰρ εἴρηται τὸ ἀπῆλθε ) , καὶ ἀπῆλθε λυπούμενος λύπην τὴν » τοῦ κόσμου « , τὴν » θάνατον « κατεργαζομένην . ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλὰ ἅπερ ἠγάπα , ἀγαπῶν τὸ ὀργίζεσθαι καὶ τὸ λυπεῖσθαι ( διὸ ἀπῆλθε λυπούμενος ) καὶ ὅσα ἀπὸ κακίας ἦν <αὐτῷ γεγεννημένα> κεκρατηκότα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ , εἰ μέντοι ἐπὶ τῆς ἱστορίας μένοις κατά τινα τῶν προαποδεδομένων διήγησιν ἐξ ἡμισείας εὕροις ἂν ἐπαινετὸν καὶ ἐξ ἡμισείας ψεκτὸν τὸν νεανίσκον τοῦτον . ᾗ μὲν γὰρ οὐκ ἐμοίχευσεν οὐδὲ ἐφόνευσεν οὐδὲ ἔκλεψεν οὐδὲ ἐψευδομαρτύρησεν , ἀλλὰ καὶ ἤδη νεανίσκος ὢν ἐτίμησε τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα καὶ ἐλυπήθη ἐπὶ τοῖς τὴν τελειότητα ὑποτιθεμένοις λόγοις τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐπαγγελλομένοις αὐτήν , εἰ ἀποδοῖτο τὰ ὑπάρχοντα , ἀστεῖόν τι ἦν ἐν αὐτῷ . ᾗ δὲ ἀπῆλθεν ἀπὸ τοῦ Ἰησοῦ λυπούμενος διὰ τὰ κτήματα , δέον αὐτὸν χαίρειν , ὅτι ἀντ᾿ ἐκείνων ἔμελλεν ἔχειν θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ , καὶ ἀκολουθῶν τῷ Ἰησοῦ κατ᾿ ἴχνη βαίνειν υἱοῦ θεοῦ , ψεκτὸς ἦν .
Lemmas: ἑξῆς δέ οὗτος λέγω ὅτι ἀκούω δέ ὁ λόγος ὁ νεανίσκος ἀπέρχομαι λυπέω · εἰμί γάρ ἔχω κτῆμα πολύς . καί ὁράω γε ( ὡς πρός ὁ ἀναγωγή ) , τίς τρόπος δυσαπόσπαστος ἔχω ὁ φρονέω ὁ πλοῦτος ἀγαθός εἰμί ἤ ὁ κάτω δόξα , ἀλλά καί μάλα ἐθέλω , ἐπεί ἀγαπάω ὁ ἐπιθυμία , τυγχάνω ὁ καί φαῦλος ἐπιθυμέω ἤ ἀπαλλάσσω ὁ ἐπιθυμία , καί μάλα μή περιπίπτω ὅς φαντάζω φοβερός ἤ ἀποτίθημι ὁ ἐχθρός ὁ φόβος ὁ θεός φόβος . ἀλλά οὐδέ πρέσβυς τις εἰσάγω καθίστημι οὐδέ ἀνήρ καταργέω » τείνω νήπιος « , ἀλλά νεανίσκος ὁ ὁ λόγος ἀκούω καί ἀπέρχομαι λυπέω . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ ψυχή , διό καί καταλείπω ὁ Ἰησοῦς ἀπέρχομαι ( ἐπί ψόγος γάρ λέγω ὁ ἀπέρχομαι ) , καί ἀπέρχομαι λυπέω λύπη ὁ » ὁ κόσμος « , ὁ » θάνατος « κατεργάζομαι . εἰμί γάρ ἔχω κτῆμα πολύς ὅς ἀγαπάω , ἀγαπάω ὁ ὀργίζω καί ὁ λυπέω ( διό ἀπέρχομαι λυπέω ) καί ὅσος ἀπό κακία εἰμί αὐτός γεννάω κρατέω ὁ ψυχή αὐτός , εἰ μέντοι ἐπί ὁ ἱστορία μένω κατά τις ὁ προαποδίδωμι διήγησις ἐκ ἥμισυς εὑρίσκω ἄν ἐπαινετός καί ἐκ ἥμισυς ψεκτός ὁ νεανίσκος οὗτος . ὅς μέν γάρ οὐ μοιχεύω οὐδέ φονεύω οὐδέ κλέπτω οὐδέ ψευδομαρτυρέω , ἀλλά καί ἤδη νεανίσκος εἰμί τιμάω ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ καί λυπέω ἐπί ὁ ὁ τελειότης ὑποτίθημι λόγος ὁ Ἰησοῦς καί ἐπαγγέλλω αὐτός , εἰ ἀποδίδωμι ὁ ὑπάρχω , ἀστεῖος τις εἰμί ἐν αὐτός . ᾗ δέ ἀπέρχομαι ἀπό ὁ Ἰησοῦς λυπέω διά ὁ κτῆμα , δέω αὐτός χαίρω , ὅτι ἀντί ἐκεῖνος μέλλω ἔχω θησαυρός ἐν οὐρανός , καί ἀκολουθέω ὁ Ἰησοῦς κατά ἴχνος βαίνω υἱός θεός , ψεκτός εἰμί .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.29
Μὴ παρέργως δὲ ἐπιστησάτω τις καὶ τῷ ὀνίας <γενομένης> λέγειν τὸν τοῦ ἀμπελῶνος κυριον τῳ επιτροπῳ αυτου · κάλεσον τοὺς ἐργάτας καὶ ἀπόδος τὸν μισθόν , ἀθξάμενος μενος ἀπὸ τῶν ἐσχάτων ἕως τῶν πρώτων . τί δέ κεκίνηκε τὸν κύριον τοῦ ἀμπελῶνος , ὥστε κελεῦσαι τῷ ἐπιτρόπῳ καλέσαι τοὺς ἐργάτας καὶ ἀποδοῦναι τὸν μισθὸν ἀρξάμενον ἀπὸ τῶν ἐσχάτων , καὶ οὕτως ἀναβαβίνειν ἕως τῶν πρώτων , ἵνα πρῶτοι μὲν ἀπολάβωσιν οἱ τὴν ἐνδεκάτην , δεύτεροι δέ οἱ τὴν ἐννάτην καὶ τρίτοι οἱ τὴν ἕκτην καὶ μετὰ τούτους <τέταρτοι> οἱ τὴν τρίτην , καὶ τελευταῖοι οἱ πρωΐ ; τοῦτο γὰρ σαφῶς δηλοῦται ἀπὸ τοῦ ἀπόδος τὸν μισθόν , ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ἐσχάτων ἕως τῶν πρώτων . τίς δὲ παρὰ τὸν κύριον τοῦ ἀμπλῶνος ὁ τοῦ κυρίου ἐπίτροπος , διδοὺς τὸν μισθὸν κατὰ τὸ τοῦ κυρίου πρόσταγμα ; ἀλλὰ καὶ εἴπερ οἱ ἐν τῇ ἐννάτῃ κληθέντες ὥρᾳ οὐκ ἐβάστασαν τὸ βάρος τῆς ἡμέρας καὶ τὸν καύσωνα , δηλονότι οὐκ οὗτοι ἐγόγγυζον κατὰ τοῦ οἰκοδεσπότου λέγοντες ὅτι οὗτοι οἱ ἔσχατοι μίαν ὥραν ἐποίησαν , καὶ ἴσους ἡμῖν αὐτοὺς ἐποίησας τοῖς βαστάσασι τὸ βάρος τῆς ἡμέρας καὶ τὸν καύσωνα . ἀλλ᾿ οὐδὲ οἱ τῇ ἕκτῃ κληθέντες τὸ βάρος ἐβάστασαν τῆς ἡμέρας , ἀλλ᾿ εἰ ἄρα τοῦ ἡμίσους τῆς ἡμέρας . καὶ οἱ τῇ τρίτῃ δὲ κληθέντες οὐ τῆς ὅλης ἐβάστασαν ἡμέρας τὸ βάρος , ἀλλ᾿ ( εἰ δεῖ ἀκριβῶς ἰνομάσαι ) τοῦ ἡμίσους καὶ τοῦ τετάρτου τῆς ἡμέρας . μόνοι δὲ οἱ ἀπὸ τῆς ἕω μεμισθωμένοι τὸ βάρος ἐβάστασαν τῆς ἡμέρας καὶ τὸν καύσωνα ὅλον μὲν [ οἱ ἀπὸ τῆς ἕω μεμισθωμένοι ] , οἱ δὲ λοιποὶ παρὰ τοὺς τελευταίους ἀνάλογον τῷ καιρῷ ᾧ ἐν τῷ ἀμ - πελῶνι πεποιήκασιν <ἐβάστασαν>
Lemmas: μή πάρεργος δέ ἐφίστημι τις καί ὁ ἀνία γίγνομαι λέγω ὁ ὁ ἀμπελών κύριος ὁ ἐπίτροπος αὐτός · καλέω ὁ ἐργάτης καί ἀποδίδωμι ὁ μισθός , ἄγω μένος ἀπό ὁ ἔσχατος ἕως ὁ πρῶτος . τίς δέ κινέω ὁ κύριος ὁ ἀμπελών , ὥστε κελεύω ὁ ἐπίτροπος καλέω ὁ ἐργάτης καί ἀποδίδωμι ὁ μισθός ἄρχω ἀπό ὁ ἔσχατος , καί οὕτως ἀναβαίνω ἕως ὁ πρῶτος , ἵνα πρῶτος μέν ἀπολαμβάνω ὁ ὁ ἑνδέκατος , δεύτερος δέ ὁ ὁ ἐννάω καί τρίτος ὁ ὁ ἕκτος καί μετά οὗτος τέταρτος ὁ ὁ τρίτος , καί τελευταῖος ὁ πρωΐ ; οὗτος γάρ σαφής δηλόω ἀπό ὁ ἀποδίδωμι ὁ μισθός , ἄρχω ἀπό ὁ ἔσχατος ἕως ὁ πρῶτος . τίς δέ παρά ὁ κύριος ὁ ἀμπλῶνος ὁ ὁ κύριος ἐπίτροπος , δίδωμι ὁ μισθός κατά ὁ ὁ κύριος πρόσταγμα ; ἀλλά καί εἴπερ ὁ ἐν ὁ ἐννᾶτος καλέω ὥρα οὐ βαστάζω ὁ βάρος ὁ ἡμέρα καί ὁ καύσων , δηλονότι οὐ οὗτος γογγύζω κατά ὁ οἰκοδεσπότης λέγω ὅτι οὗτος ὁ ἔσχατος εἷς ὥρα ποιέω , καί ἴσος ἐγώ αὐτός ποιέω ὁ βαστάζω ὁ βάρος ὁ ἡμέρα καί ὁ καύσων . ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ ἕκτος καλέω ὁ βάρος βαστάζω ὁ ἡμέρα , ἀλλά εἰ ἄρα ὁ ἥμισυς ὁ ἡμέρα . καί ὁ ὁ τρίτος δέ καλέω οὐ ὁ ὅλος βαστάζω ἡμέρα ὁ βάρος , ἀλλά ( εἰ δέω ἀκριβής ινομαιομαι ) ὁ ἥμισυς καί ὁ τέταρτος ὁ ἡμέρα . μόνος δέ ὁ ἀπό ὁ ἠώς μισθόω ὁ βάρος βαστάζω ὁ ἡμέρα καί ὁ καύσων ὅλος μέν [ ὁ ἀπό ὁ ἠώς μισθόω ] , ὁ δέ λοιπός παρά ὁ τελευταῖος ἀνάλογος ὁ καιρός ὅς ἐν ὁ ἀν - πελάω ποιέω βαστάζω
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.32
Μετὰ δὲ τοῦτο ζητοῦμεν , πῶς οὐ κατὰ ἀποκλήρωσιν ὁ οἰκοδεσπότης πέντε τάγμασιν ἐργατῶν παραδίδωσι τὰ ἔργa τοῦ ἀμπελῶνος · πρώτῳ μέν ὅτε ἐξῆλθεν ἅμα ποωῒ μισθώσασθαι ἐργάτας εἰς τὸν ἀμπελῶνα , δευτέρῳ δέ ὅτε ἐξελθῶν περὶ τρίτην ὥραν εἶδεν ἄλλους ἑστῶτας ἐν τῇ ἀγορᾷ ἀργούς , τρίτῳ δἐ καὶ τετάρτῳ ὅτε Πάλιν ἐξελθὼν περὶ ἕκτην καὶ ἐν - νάτην ὥραν ἐποίησεν ὡσαύτως , πέμπτῳ δὲ τῷ περὶ τὴν ἑνδε - κάτην , ἡνίκα ἐξελθὼν εὗρεν ἄλλους ἑστῶτας , καὶ λέγει αὐτοῖς · τί ὧδε εστηκατε ολην την ημεραν ἀργοί ; καὶ ὅρα εἰ δύνασαι πρῶτον μέν τάγμα εἰπεῖν τὸ κατὰ τὸν Ἀδὰμ ἅμα τῇ κασμοποιίᾳ · ἐξῆλθε γὰρ ἅμα πρωῒ ὁ οἰκοδεσπότης καὶ ἵν' οὕτως ὀνομάσω ) τὸν Ἀδὰμ καὶ τὴν Εὔαν ἐμισθώσατο , ἵν’ ἐργάσωνται τὸν ἀμπελῶνα τῆς θεοσεβείας βείας · δεύτερον δὲ τάγμα τὸ κατὰ τὸν Νῶε καὶ τὴν πρὸς αὐτὸν διαθήκην , κοὶ τρίτον τὸ κατὰ τὸν Ἀβραὰμ ᾦ συνεξακούεται τὰ κατὰ τοὺς πατέρας μέχρι Μωσέως συμπαρειλῆφθαι , τέταρτον δέ τὸ κατὰ τὸν Μωσέα κοὶ πᾶσαν τὴν Αἰγύπτου οἰκονομίαν κοὶ τὴν ἐν τῇ ἐρήμῳ νομοθεσίαν , τελευταῖον δέ τάγμα τὸ κατὰ τὴν παρουσίαν ἐστὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τὸ περὶ τὴν ἑνδεκάτην . πλὴν εἷς ἄνθρωπος οἰκοδεσπότης ( ὅσον ἐπὶ τῇ προκειμένῃ πεντάκις ἐξελήλυθε καὶ ἐπὶ τὰ τῇδε ἐλήλυθε πράγματα , ἵν ἐργάτας ἀνεπαισχύντους , ὀρθοτομοῦντας » τὸν λόγον τῆς ἀληθείας « ἐξαποστείλῃ ἐπὶ τὸν ἀμπελῶνα , τους εργασομενους αυτου τα εργα . εἷς γὰρ Κριστὸς ὁ ἀνθρώποις συγκαταβὰς πλεονάκις ) τὰ τῆς κλήσεως τῶν ἐργατῶν ἀεὶ ᾠκονό - μησεν .
Lemmas: μετά δέ οὗτος ζητέω , πῶς οὐ κατά ἀποκλήρωσις ὁ οἰκοδεσπότης πέντε τάγμα ἐργάτης παραδίδωμι ὁ ἔργω ὁ ἀμπελών · πρῶτος μέν ὅτε ἐξέρχομαι ἅμα ποῦς μισθόω ἐργάτης εἰς ὁ ἀμπελών , δεύτερος δέ ὅτε ἐξέρχομαι περί τρίτος ὥρα ὁράω ἄλλος ἵστημι ἐν ὁ ἀγορά ἀργός , τρίτος δέ καί τέταρτος ὅτε πάλιν ἐξέρχομαι περί ἕκτος καί ἐν - νάτης ὥρα ποιέω ὡσαύτως , πέμπτος δέ ὁ περί ὁ ἔνδω - κάτειμι , ἡνίκα ἐξέρχομαι εὑρίσκω ἄλλος ἵστημι , καί λέγω αὐτός · τίς ὧδε ἵστημι ὅλος ὁ ἡμέρα ἀργός ; καί ὁράω εἰ δύναμαι πρῶτος μέν τάγμα λέγω ὁ κατά ὁ Ἀδάμ ἅμα ὁ κασμοποιίᾳ · ἐξέρχομαι γάρ ἅμα πρωΐ ὁ οἰκοδεσπότης καί ἵνα οὕτως ὀνομάζω ) ὁ Ἀδάμ καί ὁ Εὔα μισθόω , ἵνα ἐργάζομαι ὁ ἀμπελών ὁ θεοσέβεια βαίνω · δεύτερος δέ τάγμα ὁ κατά ὁ Νῶε καί ὁ πρός αὐτός διαθήκη , κοί τρίτος ὁ κατά ὁ Ἀβραάμ ὅς συνεξακούω ὁ κατά ὁ πατήρ μέχρι Μωϋσῆς συμπαραλαμβάνω , τέταρτος δέ ὁ κατά ὁ Μωϋσῆς κοί πᾶς ὁ Αἴγυπτος οἰκονομία κοί ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος νομοθεσία , τελευταῖος δέ τάγμα ὁ κατά ὁ παρουσία εἰμί Χριστός Ἰησοῦς ὁ περί ὁ ἑνδέκατος . πλήν εἷς ἄνθρωπος οἰκοδεσπότης ( ὅσος ἐπί ὁ πρόκειμαι πεντάκις ἐξέρχομαι καί ἐπί ὁ τῇδε ἔρχομαι πρᾶγμα , ἵν ἐργάτης ἀνεπαίσχυντος , ὀρθοτομέω » ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια « ἐξαποστέλλω ἐπί ὁ ἀμπελών , ὁ ἐργάζομαι αὐτός ὁ ἔργον . εἷς γάρ Κρίστος ὁ ἄνθρωπος συγκαταβαίνω πλεονάκις ) ὁ ὁ κλῆσις ὁ ἐργάτης ἀεί ᾠκονό - παραμάω .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.33
Εἐ δέ καὶ ἀπὸ τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου καὶ ἀπὸ τῶν ἀπὸ αἰσθήσεως ἀρξαμένων τὰ ἔργα ποιεῖν σύμβολόν τι ἔχουσιν αἱ πέντε τῶν ἐρυ<ατ> ῶν παραλήψεις , ὁ δυνάμενος ἐπιστησάτω . γεγυμνάσθω δὲ κἂν μὴ βούληταί τις εἰς δόγματα παραδέξασθαι καὶ τὰ λεχθησόμενα . ἐρεῖ γάρ τις ὅτι ἁφὴ μέν ἐστι κατὰ τὴν πρώτην κλῆσιν—διὸ » εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ ὄφει « <τι> » εἶπεν ὁ θεός οὐ φάγητε ἀπ' αὐτοῦ οὐδ’ οὐ μὴ ἄψησθε αὐτοῦ « , ὄσφρησις δέ κατὰ τὴν δευτέραν — ὅθεν ἐπὶ τοῦ Νῶε » καὶ ὡσφράνθη κύριος ὀσμὴν εὐωδίας « , γεῦσις δέ κατὰ τὸν Ἀβραάμ — διὸ καὶ ἑστιῶν τοὺς ἀγγέλους παρατίθησιν αὐτοῖς ἐγκρυφίας ἀπὸ σεμιδάλεως καὶ τὸν ἁπαλὸν μόσχον , ἀκοὴ δέ ἐπὶ Μωσέως — ὅτε ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀκουστὴ γέγονεν ἡ φωνὴ τοῦ θεοῦ , ὅρασις δέ ἡ πασῶν τῶν αἰσθήσεων τιμιωτέρα κατὰ τὴν Χριστοῦ ἐπιδημίαν — ὅτε ἑωράκασι τὸν Χριστὸν τοῖς μακαρίοις ἀφθαλμοῖς . λελέχθω δέ καὶ ταῦτα , εἴτε γυμνασίας χάριν λογικῆς εἴτε βού - λεταί τις καὶ δογματικῆς , διὰ τὰς πέντε κλήσεις .
Lemmas: εἴλω δέ καί ἀπό ὁ αἰσθητός κόσμος καί ἀπό ὁ ἀπό αἴσθησις ἄρχω ὁ ἔργον ποιέω σύμβολον τις ἔχω ὁ πέντε ὁ ἐρυ<ατ> Αχαιός παράληψις , ὁ δύναμαι ἐφίστημι . γυμνάζω δέ ἐάν μή βούλομαι τις εἰς δόγμα παραδέχομαι καί ὁ λέγω . λέγω γάρ τις ὅτι ἁφή μέν εἰμί κατά ὁ πρῶτος κλῆσις » λέγω ὁ γυνή ὁ ὄφις « ὅς » λέγω ὁ θεός οὐ ἐσθίω ἀπό αὐτός οὐδέ οὐ μή ἅπτω αὐτός « , ὄσφρησις δέ κατά ὁ δεύτερος — ὅθεν ἐπί ὁ Νῶε » καί ὀσφραίνομαι κύριος ὀσμή εὐωδία « , γεῦσις δέ κατά ὁ Ἀβραάμ — διό καί ἑστιάω ὁ ἄγγελος παρατίθημι αὐτός ἐγκρυφίας ἀπό σεμίδαλις καί ὁ ἁπαλός μόσχος , ἀκοή δέ ἐπί Μωϋσῆς — ὅτε ἐκ ὁ οὐρανός ἀκουστός γίγνομαι ὁ φωνή ὁ θεός , ὅρασις δέ ὁ πᾶς ὁ αἴσθησις τίμιος κατά ὁ Χριστός ἐπιδημία — ὅτε ὁράω ὁ Χριστός ὁ μακάριος ἀφθαλμοῖς . λέγω δέ καί οὗτος , εἴτε γυμνασία χάριν λογικός εἴτε βοῦς - λεταί τις καί δογματικός , διά ὁ πέντε κλῆσις .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.36
Μετὰ τὸ ὑπαγορεῦσαι ταῦτα εἰς τὴν ἐκκειμένην 〈 ταύτην 〉 παρα - βολὴν καὶ ταῦτα ὑπέπεσεν ἡμῖν εἰς αὐτήν , χρήσιμα εἶναι δυνάμενα τοῖς προ[σ]κόπτουσι <ν ἐν> τῇ βαθυτέρᾳ καὶ ἀπορρητοτέρᾳ διηγήσει . φήσει γοῦν τις τὸν πάντα τῶν ἀνθρώπων βίον εἶναι τὴν κατὰ τὴν παραβολὴν ἡμέραν . δηλοῦσθαι οὖν τοὺς μὲν ἐκ παίδων καὶ πρώτης ἡλικίας κληθέντας ἐπὶ τὸ ἐργάζεσθαι τὰ τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ ἔργα εἶναι τοὺς ἅμα τῇ ἕω̣ μισθωθέντας ὑπὸ τοῦ οἰκοδεσπότου , τοὺς δέ μετὰ τό μειράκιον ἐρχομένους ἐπὶ τὴν θεοσέβειαν τοὺς ἀπὸ τρίτης ὥρας παραγενομένους , τοὺς δέ ἤδη ἄνδρας τοὺς περὶ τὴν ἕγτην ἐξαποστελλομέ - νους ἐπὶ τὸν ἀμπελῶνα · τοὺς δέ πρεσβύτας ἐπὶ τὴν θεοσέβειαν ἀγομένους εἶναι 〈 τοὺς περὶ 〉 τὴν ἐννάτην ὥραν μετὰ τόν ἐν νεότητι καύσωνα καὶ τὸ βάρος τῶν μέχρι τῆς πρεσβυτικῆς ἠλικίας πράξεων παραληφθέντας ἐπὶ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ , τοὺς δέ πρὸ ( αὐτῇ τῇ ἐξόδῳ γέροντας > δηλοῦσθαι τοὺς <περὶ> ἑ νδεκάτην ὥραν κεκλημένους εἰς τὰ τοῦ ἀμπελῶνος ἔργα . επει τοινυν προαιρεσις και ου χρονος ἐξετάζεται , ὃν ἐν πίστει πεποίηκέ τις , διὰ τοῦτο τοῖς ἐξ οὗ κέκληνται τὰ ἐπιβάλλοντα Πεποιηκόσι πᾶσι δίδοται ὁ ἴσος τῆς σωτηρίας μισθός . ἐφ’ ᾦ ἀγαακτοῦσιν οἱ ἐκ παίδων πιστοὶ καὶ καμόντες κοὶ βιασόμενοι τὴν νεότητα , εἰ μέλλουσιν ἔχειν ἴσην σωτηρίαν τοῖς ἀργοῖς ἀπὸ 〈 νεότητος περὶ 〉 θεοσεβείας μέχρι γήρως γεγενημένοις καὶ <ἀργοῦσιν ἐν ἀπιστίᾳ κατ᾿> ὀλίγον καιρὸν ἐπὶ τὴν καὶ τὰ ἔργα τῆς πίστεως ἐληλυθόσιν .
Lemmas: μετά ὁ ὑπαγορεύω οὗτος εἰς ὁ ἔκκειμαι 〈 οὗτος 〉 παρά - βολή καί οὗτος ὑποπίπτω ἐγώ εἰς αὐτός , χρήσιμος εἰμί δύναμαι ὁ προσκόπτω <ν ἐν ὁ βαθύς καί ἀπόρρητος διήγησις . φημί γοῦν τις ὁ πᾶς ὁ ἄνθρωπος βίος εἰμί ὁ κατά ὁ παραβολή ἡμέρα . δηλόω οὖν ὁ μέν ἐκ παῖς καί πρῶτος ἡλικία καλέω ἐπί ὁ ἐργάζομαι ὁ ὁ βασιλεία ὁ θεός ἔργον εἰμί ὁ ἅμα ὁ ἠώς μισθόω ὑπό ὁ οἰκοδεσπότης , ὁ δέ μετά ὁ μειράκιον ἔρχομαι ἐπί ὁ θεοσέβεια ὁ ἀπό τρίτος ὥρα παραγίγνομαι , ὁ δέ ἤδη ἀνήρ ὁ περί ὁ ἄγω ἐξαποστέλλω - νους ἐπί ὁ ἀμπελών · ὁ δέ πρεσβύτης ἐπί ὁ θεοσέβεια ἄγω εἰμί 〈 ὁ περί 〉 ὁ ἐννάω ὥρα μετά ὁ ἐν νεότης καύσων καί ὁ βάρος ὁ μέχρι ὁ πρεσβυτικός ἡλικία πρᾶξις παραλαμβάνω ἐπί ὁ λόγος ὁ θεός , ὁ δέ πρό ( αὐτός ὁ ἔξοδος γέρων > δηλόω ὁ περί ἕ νδεκάτην ὥρα καλέω εἰς ὁ ὁ ἀμπελών ἔργον . ἐπεί τοίνυν προαίρεσις καί οὐ χρόνος ἐξετάζω , ὅς ἐν πίστις ποιέω τις , διά οὗτος ὁ ἐκ ὅς καλέω ὁ ἐπιβάλλω ποιέω πᾶς δίδωμι ὁ ἴσος ὁ σωτηρία μισθός . ἐπί ὅς αγαακτους ὁ ἐκ παῖς πιστός καί κάμνω κοί βιάζω ὁ νεότης , εἰ μέλλω ἔχω ἴσος σωτηρία ὁ ἀργός ἀπό 〈 νεότης περί 〉 θεοσέβεια μέχρι γῆρας γίγνομαι καί ἀργέω ἐν ἀπιστία κατέρχομαι ὀλίγος καιρός ἐπί ὁ καί ὁ ἔργον ὁ πίστις ἔρχομαι .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 16.23
Εἰρημένης τοίνυν εἰς τὸ ῥητὸν τῆς ὑποπεσούσης ἡμῖν καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν διχῶς ἀποδεδομένης διηγήσεως , φέρε μετὰ ταῦτα ἲδωμεν εἰ δύναται καὶ οὓτω τὰ κατὰ τὸν τόπον νοηθῆναι . οὐκ ἒλαττον τῆς ἐκκλησίας φύσει ἱερόν ἐστι θεοῦ πᾶσα λογικὴ φύσις , κατεσκευασμένη ἶνα χωρήσῃ δόξαν θεοῦ , περὶ ἡς γέγραπται ( ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν Παραλειπομένων καὶ τῇ τρίτῃ τῶν Βασιλειῶν ) ὀφθείσης μετὰ τὴν οἰκοδομὴν τοῦ νεὼ ἐν αὐτῷ . τοῦτο δὴ τὸ φύσει ἱερὸν τοῦ θεοῦ , τὴν ψυχήν , πεπληρώκαμεν οἱ ἁμαρτάνοτες πο,λούντων κα]κι ἀγοραζόντων λογισμῶν | καὶ ἂλλων περὶ ἀργυρίου πάντα σκοπούντων διαλογισμῶν · πεπληρώκαμεν δὲ ἁμαρτάνοντες καὶ ἂλλων πωλούντων καὶ ἀπεμπολούντων εἲ τι ἃγιον κατάλειμμα ἐν τῇ ψυχῇ ἡμῶν γεγένηται , ὅπερ ἦν περιστερά . λέγει οὖν τοῖς ἁμαρτάνουσιν ὁ Ἰησοῦς καὶ πεπληρωμένοις λῃστῶν λο - γισμῶν τὸ γέγραπται · ὁ οἰκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται , ὑμεῖς δὲ αὐτὸν πεποιήκατε σπήλαιον λῃστῶν . ὁ μὲν οὖν Ἰησοῦς τοὺς ποιήσαντας σπήλαιον λῃστῶν τὸν οἶκον τῆσπροσευχῆς λῃστὰς ἐξέβαλεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ . οἱ δέ τὰ αὐτὰ τοῖς λῃσταῖς φρονοῦντες περὶ μὲν Ἰησοῦ εἰρήκασι · » σταύρου σταύρου αὐτόν « , περὶ δέ τοῦ λῃστοῦ Βαραββᾶ · » άπόλυσον ἡμῖν τὸν Βαραββαᾶν « . διόπερ μέχρι σήμερον Ἰουδαῖοι Ἰησοῦν μὲν οὐκ ἔχουσιν οὐ γὰρ πεπιστεύκασιν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ) , ἔχουσι δέ μεθ’ ἑαυτῶν τὸν ἀπὸ τῶν πνευματικῶν » τῆς πονηρίας « Βαραββᾶν τὸν λῃστὴν ἤδη κεκρατημένον κοὶ εἰς φυλακὴν « κατακεκλεισμένον , ὃν καθ’ ἑαυτῶν ἠξίωσαν ἀπολυθπηναι . διὰ τοῦτο ἄρχει τῶν ἀπίστων Ἰουδαίων Βαραββᾶς ὁ λῃστής .
Lemmas: λέγω τοίνυν εἰς ὁ ῥητός ὁ ὑποπίπτω ἐγώ καί εἰς ὁ ἐκκλησία διχῶς ἀποδίδωμι διήγησις , φέρω μετά οὗτος ὁράω εἰ δύναμαι καί οὕτως ὁ κατά ὁ τόπος νοέω . οὐ ἐλαχύς ὁ ἐκκλησία φύσις ἱερός εἰμί θεός πᾶς λογικός φύσις , κατασκευάζω ἵνα χωρέω δόξα θεός , περί ὅς γράφω ( ἐν ὁ δεύτερος ὁ Παραλείπω καί ὁ τρίτος ὁ Βασίλεια ) ὁράω μετά ὁ οἰκοδομή ὁ ναός ἐν αὐτός . οὗτος δή ὁ φύσις ἱερός ὁ θεός , ὁ ψυχή , πληρόω ὁ ἁμαρτάνω πο,λούντων κακί ἀγοράζω λογισμός | καί ἄλλος περί ἀργύριον πᾶς σκοπέω διαλογισμός · πληρόω δέ ἁμαρτάνω καί ἄλλος πωλέω καί ἀπεμπολάω εἰ τις ἅγιος κατάλειμμα ἐν ὁ ψυχή ἐγώ γίγνομαι , ὅς εἰμί περιστερά . λέγω οὖν ὁ ἁμαρτάνω ὁ Ἰησοῦς καί πληρόω λῃστής Λο - γισμαω ὁ γράφω · ὁ οἶκος ἐγώ οἶκος προσευχή καλέω , σύ δέ αὐτός ποιέω σπήλαιον λῃστής . ὁ μέν οὖν Ἰησοῦς ὁ ποιέω σπήλαιον λῃστής ὁ οἶκος τησπροσευχεω λῃστής ἐκβάλλω ἐκ ὁ ἱερός . ὁ δέ ὁ αὐτός ὁ λῃστής φρονέω περί μέν Ἰησοῦς λέγω · » σταυρόω σταυρόω αὐτός « , περί δέ ὁ λῃστής Βαραββᾶς · » ἀπολύω ἐγώ ὁ Βαραββαᾶν « . διόπερ μέχρι σήμερον Ἰουδαῖος Ἰησοῦς μέν οὐ ἔχω οὐ γάρ πιστεύω εἰς ὁ υἱός ὁ θεός ) , ἔχω δέ μετά ἑαυτοῦ ὁ ἀπό ὁ πνευματικός » ὁ πονηρία « Βαραββᾶς ὁ λῃστής ἤδη κρατέω κοί εἰς φυλακή « κατακλείω , ὅς κατά ἑαυτοῦ ἀξιόω ἀπολυθπηναι . διά οὗτος ἄρχω ὁ ἄπιστος Ἰουδαῖος Βαραββᾶς ὁ λῃστής .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 16.24
Καὶ προσῆλθον αὐτῷ τυφλοὶ καὶ χωλοὶ ἐν τῷ ἱερῷ , καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς καὶ τὰ ἑξῆς ἕως τοῦ ὅτι ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον . ( Matth . 21 14-16 ) . Τὰ μὲν τῆς λέξεως δῆλα . ἀκολούθως δὲ ταῖς προαποδεδομέναις ἀναγωγαῖς λεκτέον ὅτι ἐν τῷ ἱερῷ τοῦ θεοῦ , τῷ οἴκῳ τῆς προσευχῆς , τῇ ἐκκλησίᾳ , οὐ πάντες εἰσὶ βλέποντες οὐδὲ ( ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω ) εἰσὶ γάρ τινες καὶ τυφλοὶ καὶ ἂλλοι χωλοὶ τῶν ἀθροιζομένων , οἳτινες ἐκ τοῦ συναισθέσθαι τῆς ἑαυιτῶν τυφλότητος καὶ χωλότητος καὶ τοῦ γινώσκειν ὅτι οὐδενὸς ἢ τοῦ θεοῦ ἔργον ἐστὶ καὶ τοῦ λόγου τοῦ θεοῦ τὸ θεραπεῦσαι αὐτοὺς προσελθόντες αὐτῷ θεραΠεύονται .
Lemmas: καί προσέρχομαι αὐτός τυφλός καί χωλός ἐν ὁ ἱερός , καί θεραπεύω αὐτός καί ὁ ἑξῆς ἕως ὁ ὅτι ἐκ στόμα νήπιος καί θηλάζω καταρτίζω αἶνος . ( Matth . 21 14-16 ) . ὁ μέν ὁ λέξις δῆλος . ἀκόλουθος δέ ὁ προαποδίδωμι ἀναγωγή λεκτέος ὅτι ἐν ὁ ἱερός ὁ θεός , ὁ οἶκος ὁ προσευχή , ὁ ἐκκλησία , οὐ πᾶς εἰμί βλέπω οὐδέ ( ἵνα οὕτως ὀνομάζω ) εἰμί γάρ τις καί τυφλός καί ἄλλος χωλός ὁ ἀθροίζω , ὅστις ἐκ ὁ συναισθάνομαι ὁ εαυιος τυφλότης καί χωλότης καί ὁ γιγνώσκω ὅτι οὐδείς ἤ ὁ θεός ἔργον εἰμί καί ὁ λόγος ὁ θεός ὁ θεραπεύω αὐτός προσέρχομαι αὐτός θεραπεύω .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 17.5
Μετὰ δέ τὴν παραβολὴν ἐπιφέρεται πρὸς μὲν τὸν εἰπόντα οὐ θέλω καὶ ὕστερον μεταμεληθέντα καὶ ἀπελθόντα τὸ ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οἱ τελῶναι κοὶ αἱ πόρνοι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ , πρὸς δἐ τὸν εἰπόντα ἐγὼ κύριε καὶ μὴ ἀπελθόντα τὸ ἦλθε γὰρ Ἰωάννης πρὸς ὑμᾶς ἐν ὁδῷ δικαιο - σύνης , καὶ οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ . καὶ πόλιν πρὸς μὲν τὸν πρότερον · οἱ δέ τελῶναι καὶ αἱ πόρνοι ἐπίστευσαν αὐτῷ , πρὸς δἐ τὸν εἰπόντα · ἐγὼ κύριε καὶ μὴ ἀπελθόντα κοὶ τὸ ὑμεῖς εὲ ἰδόντες οὐ μετεμελήθητε ὕστερον του πιστευσαι εν αυτῳ . ἐπιστήσας δέ τις τοῖς ἀπὸ μοχθηροτάτου βίου προσερχομένοις τῷ λόγῳ καὶ πιστεύουσι τῷ χριστῷ καὶ τοῖς αὐχοῦσι τὸν νόμον καὶ τοὺς προφήτας κοὶ ἀπιστοῦσι τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ καὶ ἀκολάστως βιοῦσι καὶ ὠμοτέροις πρὸς τοὺς ὁμοφύλους τυγχάνουσιν , ὄψεται τὸν Ἰησοῦ λό - γον ἀληθῆ , ὅτι οἱ μέν τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσι τὸν Ἰσραὴλ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ . ὁ δέ ἰδὼν τὸν Ἰησοῦν ἐκεῖνος Ἰσραὴλ οὐδέ μέχρι δεῦρο μεταμε - λεῖται , ἵνα κἂν ὕστερον πιστεύσῃ τῇ ἀληθείᾳ . πρόσχες δὲ καὶ τῷ προάγουσιν εἰς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ , οὐκ ἀποκλείοντι τὸν Ἰσραὴλ εἰσέρχεσθαί <ποτε> εἰς τὴν τοῦ θεοῦ · οὐδεὶς γὰρ προάγει τὸν οὐδαμῶς ἐσόμενον ἐν ἐκείνῳ τῷ τόπῳ , ἐν ᾧ προῆξεν . ὅρα οὖν μήποτε ἐμφαίνεται ὅτι , ὅταν » τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ « , τότε » πᾶς Ἰσραὴλ σωθησεται « . νοείσθω δὲ ὁ Ἰσραὴλ οὐχ ὁ » κατὰ σάρκα « , | ἀλλ᾿ ὁ ἐν τῇ εὐγενείᾳ τῆς ψυχῆς χαρακτηριζόμενος καὶ ἔχων μέν τὸ εὐφυές πρὸς σύνεσιν καὶ τὸ διορατικόν , οὐ μὴν ἀξίως τῆς εὐφυΐας ἀνατραφεὶς ἐν πίστει κοὶ βίῳ ἀγαθῷ .
Lemmas: μετά δέ ὁ παραβολή ἐπιφέρω πρός μέν ὁ λέγω οὐ ἐθέλω καί ὕστερον μεταμελέω καί ἀπέρχομαι ὁ ἀμήν λέγω σύ ὅτι ὁ τελώνης κοί ὁ πόρνος προάγω σύ εἰς ὁ βασιλεία ὁ θεός , πρός δέ ὁ λέγω ἐγώ κύριος καί μή ἀπέρχομαι ὁ ἔρχομαι γάρ Ἰωάννης πρός σύ ἐν ὁδός δίκαιος - σύνειμι , καί οὐ πιστεύω αὐτός . καί πόλις πρός μέν ὁ πρότερος · ὁ δέ τελώνης καί ὁ πόρνος πιστεύω αὐτός , πρός δέ ὁ λέγω · ἐγώ κύριος καί μή ἀπέρχομαι κοί ὁ σύ ἕ ὁράω οὐ μεταμέλομαι ὕστερον ὁ πιστεύω ἐν αὐτός . ἐφίστημι δέ τις ὁ ἀπό μοχθηρός βίος προσέρχομαι ὁ λόγος καί πιστεύω ὁ Χριστός καί ὁ αὐχέω ὁ νόμος καί ὁ προφήτης κοί ἀπιστέω ὁ υἱός ὁ θεός καί ἀκόλαστος βιάζω καί ὠμός πρός ὁ ὁμόφυλος τυγχάνω , ὁράω ὁ Ἰησοῦς λό - γος ἀληθής , ὅτι ὁ μέν τελώνης καί ὁ πόρνη προάγω ὁ Ἰσραήλ εἰς ὁ βασιλεία ὁ θεός . ὁ δέ ὁράω ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖνος Ἰσραήλ οὐδέ μέχρι δεῦρο μεταμε - λείω , ἵνα ἐάν ὕστερον πιστεύω ὁ ἀλήθεια . προέχω δέ καί ὁ προάγω εἰς εἰς ὁ βασιλεία ὁ θεός , οὐ ἀποκλείω ὁ Ἰσραήλ εἰσέρχομαι ποτέ εἰς ὁ ὁ θεός · οὐδείς γάρ προάγω ὁ οὐδαμῶς εἰμί ἐν ἐκεῖνος ὁ τόπος , ἐν ὅς προάγω . ὁράω οὖν μήποτε ἐμφαίνω ὅτι , ὅταν » ὁ πλήρωμα ὁ ἔθνος εἰσέρχομαι « , τότε » πᾶς Ἰσραήλ σῴζω « . νοέω δέ ὁ Ἰσραήλ οὐ ὁ » κατά σάρξ « , | ἀλλά ὁ ἐν ὁ εὐγένεια ὁ ψυχή χαρακτηρίζω καί ἔχω μέν ὁ εὐφυής πρός σύνεσις καί ὁ διορατικός , οὐ μήν ἄξιος ὁ εὐφυΐα ἀνατρέφω ἐν πίστις κοί βίος ἀγαθός .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 17.10
Ἑξῆς ἐστιν ἐν τῇ παραβολῇ ὅτι πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους Πλείονας τῶν πρώτων καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως . πλήρης δέ ἡ γραφή ἐστι τῶν συμβεβηκότων τοῖς προφήταις , οὓς ἀπέστειλεν ὑπέρ τοῦ λαοῦ , ἵνα τὸν καρπὸν αὐτῶν ἀναφέρωσιν ὡς ἅγιοι ἱερεῖς τῷ θεῷ διὰ τῶν εὐχῶν . ὕστερον δέ ἀπέστειλε τὸν υἱὸν αὐτοῦ μετὰ τοὺς προφήτας τὸν Χριστόν . ζητήσεις δέ , πῶς ὁ ἀποστέλλων τὸν υἱὸν λέγει μέν · ἐντραπήσονται τόν υἱόν μου , ὡς οὐ προκατα - λαβὼν δἐ τὸ μέλλον αὐτῷ συμβαίνειν τοῦτο εἶπεν · οὐ γὰρ φαίνονται κατὰ τὸ ῥητὸν ἐντραπέντες αὐτόν . καὶ φάσκειν γε ἐν τούτοις μὴ προεγνωκέναι τὸ μέλλον τὸν πατέρα τοῦ ἀποσταλέντος υἱοῦ , ἀλλὰ ἐψεῦσθαι ἄλλα εἰπόντα ἄλλων γενομένων , ἀσεβές . πόλιν τε αὖ εἰπεῖν ὅτι ἐνετράπησαν αὐτὸν οἱ γεωργοί , παρὰ τὴν ἐνάργειάν ἐστιν · οἱ γὰρ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἶπον ἐν ἑαυτοῖς · οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος καὶ τὰ ἑξῆς . ὁ μὲν οὖν τις εἰς ταῦτα φήσει ὅτι ἀναγκαῖον συμβῆναι τὸ ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου , εἰ καὶ μὴ τότε συμβέβηκεν . ὁ δέ τις ἐρεῖ ὅτι οὐκ εἶπεν ὁ πατὴρ πέμπων τὸν υἱόν · λήψεται ὁ υἱός μου τὸν καρπὸν ἀπὸ τῶν γεωργῶν , ἀλλ᾿ ὅτι ἐντραπήσονται · ἐνετράπησαν μέν γὰρ τῷ ἐγνωκέναι ὅτι οὗτος ὁ υἱὸς ἦν καὶ εἰρηκέναι αὐτοὺς ἐν ἑαυτοῖς ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος , οὐ πάντως δέ , εἰ ἐνετράπησαν καὶ κατὰ τὴν ἀρχὴν ἐπλήχθησαν , ἤδη καὶ τὰ τῶν ἐντρεπομένων πεποιήκασιν .
Lemmas: ἑξῆς εἰμί ἐν ὁ παραβολή ὅτι πάλιν ἀποστέλλω ἄλλος δοῦλος πολύς ὁ πρῶτος καί ποιέω αὐτός ὡσαύτως . πλήρης δέ ὁ γραφή εἰμί ὁ συμβαίνω ὁ προφήτης , ὅς ἀποστέλλω ὑπέρ ὁ λαός , ἵνα ὁ καρπός αὐτός ἀναφέρω ὡς ἅγιος ἱερεύς ὁ θεός διά ὁ εὐχή . ὕστερον δέ ἀποστέλλω ὁ υἱός αὐτός μετά ὁ προφήτης ὁ Χριστός . ζητέω δέ , πῶς ὁ ἀποστέλλω ὁ υἱός λέγω μέν · ἐντρέπω ὁ υἱός ἐγώ , ὡς οὐ προκατα - λαμβάνω δέ ὁ μέλλω αὐτός συμβαίνω οὗτος λέγω · οὐ γάρ φαίνω κατά ὁ ῥητός ἐντρέπω αὐτός . καί φάσκω γε ἐν οὗτος μή προγιγνώσκω ὁ μέλλω ὁ πατήρ ὁ ἀποστέλλω υἱός , ἀλλά ψεύδω ἄλλος λέγω ἄλλος γίγνομαι , ἀσεβής . πόλις τε αὖ λέγω ὅτι ἐντρέπω αὐτός ὁ γεωργός , παρά ὁ ἐνάργεια εἰμί · ὁ γάρ γεωργός ὁράω ὁ υἱός αὐτός λέγω ἐν ἑαυτοῦ · οὗτος εἰμί ὁ κληρονόμος καί ὁ ἑξῆς . ὁ μέν οὖν τις εἰς οὗτος φημί ὅτι ἀναγκαῖος συμβαίνω ὁ ἐντρέπω ὁ υἱός ἐγώ , εἰ καί μή τότε συμβαίνω . ὁ δέ τις λέγω ὅτι οὐ λέγω ὁ πατήρ πέμπω ὁ υἱός · λαμβάνω ὁ υἱός ἐγώ ὁ καρπός ἀπό ὁ γεωργός , ἀλλά ὅτι ἐντρέπω · ἐντρέπω μέν γάρ ὁ γιγνώσκω ὅτι οὗτος ὁ υἱός εἰμί καί λέγω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ὅτι οὗτος εἰμί ὁ κληρονόμος , οὐ πάντως δέ , εἰ ἐντρέπω καί κατά ὁ ἀρχή πλήσσω , ἤδη καί ὁ ὁ ἐντρέπω ποιέω .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 17.20
Ἅπαξ δέ ταῦτα εἰπόντες εἰς τὸ ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ δυνάμεθα καὶ τὴν αἰτίαν εὐρεῖν τοῦ συνεχῶς τὸν σωτῆρα υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἢ υἱὸν ἀνθρώπου ἑαυτὸν ὠνομακέναι , δηλοῦντα ὅτι , ὥσπερ ὁ θεὸς ἀνθρώπους οἰκονομῶν ὡς ἐν παραβολαῖς ἄνθρωπος λέγεται , τάχα δὲ πως καὶ γίνεται , οὕτως καὶ ὁ σωτὴρ προηγουμένως > υἱὸς ὢν τοῦ θεοῦ καὶ ἐστι καὶ υἱὸς τῆς ἀγάπης αὐτοῦ « καὶ » εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου « · οὐ μένει δὲ ἐν ᾧ ἐστι προηγουμένωνς , ἀλλὰ γίνεται κατ' οἰκονομίαν τοῦ ἐν παραβλαῖς λεγομένου ἀνθρώπου ὄντος δέ θεοῦ ) υἱὸς ἀνθρώπου , κατὰ τὸ μιμεῖσθαι , ὅταν ἀνθρώπους οἰκονομῇ , τὸν θεόν , λεγόμενον ἐν παραβολαῖς καὶ γινόμενόν πως ἄνθρωπον . καὶ οὐ χρή τινα ἄνθρωπον ζητεῖν κἀκείνου λέγειν υἱὸν εἶναι τὸν σωτῆρα , ἀλλὰ στάντα ἐπὶ τῆς ἐννοίας τοῦ θεοῦ καὶ τῶν λεγουσῶν παραβολῶν αὐτὸν εἶναι ἄνθρωπον συνετῶς ἀκούειν αὐτοῦ λέγοντος ἑαυτὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου . Παρ’ ἡμῖν μὲν οὖν τοῖς ἀνθρώποις ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν <ἀνθρώπῳ> βασιλεῖ , παρὰ δὲ τοῖς κατὰ τὰς γραφὰς λεγομένοις θεοῖς , ὧν » ἐν συναγωγῇ ἔστη ὁ θεός , ἐν μέσῳ θεοὺς « διακρίνων , ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἐστιν ὁμοία ὁμοία θεῷ βασιλεῖ .
Lemmas: ἅπαξ δέ οὗτος λέγω εἰς ὁ ὁμοιόω ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός ἄνθρωπος βασιλεύς δύναμαι καί ὁ αἰτία εὑρίσκω ὁ συνεχής ὁ σωτήρ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἤ υἱός ἄνθρωπος ἑαυτοῦ ὀνομάζω , δηλόω ὅτι , ὥσπερ ὁ θεός ἄνθρωπος οἰκονομέω ὡς ἐν παραβολή ἄνθρωπος λέγω , τάχα δέ πως καί γίγνομαι , οὕτως καί ὁ σωτήρ προηγέομαι > υἱός εἰμί ὁ θεός καί εἰμί καί υἱός ὁ ἀγάπη αὐτός « καί » εἰκών ὁ θεός ὁ ἀόρατος « · οὐ μένω δέ ἐν ὅς εἰμί προηγέομαι , ἀλλά γίγνομαι κατά οἰκονομία ὁ ἐν παραβλής λέγω ἄνθρωπος εἰμί δέ θεός ) υἱός ἄνθρωπος , κατά ὁ μιμέομαι , ὅταν ἄνθρωπος οἰκονομέω , ὁ θεός , λέγω ἐν παραβολή καί γίγνομαι πως ἄνθρωπος . καί οὐ χρή τις ἄνθρωπος ζητέω ἐκεῖνος λέγω υἱός εἰμί ὁ σωτήρ , ἀλλά ἵστημι ἐπί ὁ ἔννοια ὁ θεός καί ὁ λέγω παραβολή αὐτός εἰμί ἄνθρωπος συνετῶς ἀκούω αὐτός λέγω ἑαυτοῦ υἱός ὁ ἄνθρωπος . παρά ἐγώ μέν οὖν ὁ ἄνθρωπος ὁμοιόω ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός ἄνθρωπος βασιλεύς , παρά δέ ὁ κατά ὁ γραφή λέγω θεός , ὅς » ἐν συναγωγή ἵστημι ὁ θεός , ἐν μέσος θεός « διακρίνω , ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός εἰμί ὅμοιος ὅμοιος θεός βασιλεύς .
origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 17.21
ζητήσεις δὲ εἰ , ὥσπερ ἐν ἀνθρώποις τοῖς ὑποδεεστέροις ὅσον ἐπὶ τῇ ἑαυτῶν φύσει ) ἀγγέλων καὶ θρόνων καὶ κυριοτήτων καὶ ἀρχῶν καὶ ἐξουσιῶν ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ , <οὕτως> ἐν θρόνοις ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν θρόνῳ βασιλεῖ , κυριότησι δὲ κυριότητι βασιλεῖ , ἀρχαῖς δὲ ἀρχῇ βασιλεῖ , καὶ ἐξουσίαις ἐξουσίᾳ βασιλεῖ . φήσει γάρ τις · τίς ἡ ἀποκλήρωσις τοῖς μὲν ἐλάττοσιν ὡμοιῶσθαι τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῷ βασιλεῖ , τοῖς δὲ κρείττοσιν ἀνθρώπων μὴ τὸ ἀνάλογον τούτῳ γίνεσθαι ; Οὗτος δὴ ὁ ὁμοιωθεὶς ώπῳ βασιλεῖ ποιῶν γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους . καὶ ἐπιστήσεις εἰ , ὥσπερ <ἐπὶ τῶν σωματικῶν> ἄλλη ἡ γαμουμένη νύμφη παρὰ τοὺς καλοῦντας δούλους καὶ τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γόμους , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν μυστικῶν πραγμάτων οἱ μέν τινές εἰσιν ἀναλαμβανό - μενοι εις το συστημα της νυμφης , ἄλλοι δέ εἰς τὴν τάξιν τῶν ἀποστελλομένεν δούλων καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους , κοὶ τρίτοι παρὰ τούτους οἱ κεκλημένοι εἰς τοὺς γάμους . θεὸς δ’ ἄν εἰδείη τὰ διάφορα τάγματα τῶν ψυχῶν ἢ σὺν αὐταῖς καὶ δυνάμεων , καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ τούοδε μέν ἐπὶ τὸ σύστημα τῆς νύμφης ἀναλαμβάνεσθαι , ἑτέρους δέ ἐπὶ τοὺς δούλους τοὺς διακονουμένους <ταύτῃ> τῇ κλήσει , κοὶ ἄλλους ἐπὶ τοὺς καλουμένους . ἐν πνευματικοῖς δέ γάμοις κοινωνιαν νόει λόγου νυμφίου <ὑποδοχήν,> τόκον δὲ καλῶς ποιούμενα νύμφης ψυχῆς , γαμουμένης λόγῳ καὶ μὴ φθειρομένης ὑπ' αὐτοῦ , ἀλλὰ καὶ καθ' ἑκάστην τὴν πρὸς αὐτὸν κοινωνίαν ἀφθαρσίας μεταλαμωανούσης καὶ γεννώσης , ὁποῖα γένοιτο ἐκ τοιούτων γόμων λογικὰ γεννήματα .
Lemmas: ζητέω δέ εἰ , ὥσπερ ἐν ἄνθρωπος ὁ ὑποδεής ὅσος ἐπί ὁ ἑαυτοῦ φύσις ) ἄγγελος καί θρόνος καί κυριότης καί ἀρχή καί ἐξουσία ὁμοιόω ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός ἄνθρωπος βασιλεύς , οὕτως ἐν θρόνος ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός θρόνος βασιλεύς , κυριότης δέ κυριότης βασιλεύς , ἀρχή δέ ἀρχή βασιλεύς , καί ἐξουσία ἐξουσία βασιλεύς . φημί γάρ τις · τίς ὁ ἀποκλήρωσις ὁ μέν ἐλαχύς ὁμοιόω ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός ἄνθρωπος βασιλεύς , ὁ δέ κρατύς ἄνθρωπος μή ὁ ἀνάλογος οὗτος γίγνομαι ; οὗτος δή ὁ ὁμοιόω ὦπον βασιλεύς ποιέω γάμος ὁ υἱός αὐτός ἀποστέλλω ὁ δοῦλος αὐτός καλέω ὁ καλέω εἰς ὁ γάμος . καί ἐφίστημι εἰ , ὥσπερ ἐπί ὁ σωματικός ἄλλος ὁ γαμέω νύμφη παρά ὁ καλέω δοῦλος καί ὁ καλέω εἰς ὁ γόμος , οὕτως καί ἐπί ὁ μυστικός πρᾶγμα ὁ μέν τις εἰμί ἀναλαμβάνω - μένω εἰς ὁ σύστημα ὁ νύμφη , ἄλλος δέ εἰς ὁ τάξις ὁ αποστέλλω δοῦλος καλέω ὁ καλέω εἰς ὁ γάμος , κοί τρίτος παρά οὗτος ὁ καλέω εἰς ὁ γάμος . θεός δέ ἄν οἶδα ὁ διάφορος τάγμα ὁ ψυχή ἤ σύν αὐτός καί δύναμις , καί ὁ αἰτία ὁ Τούο μέν ἐπί ὁ σύστημα ὁ νύμφη ἀναλαμβάνω , ἕτερος δέ ἐπί ὁ δοῦλος ὁ διακονέω οὗτος ὁ κλῆσις , κοί ἄλλος ἐπί ὁ καλέω . ἐν πνευματικός δέ γάμος κοινωνία νοέω λόγος νυμφίος ὑποδοχή τόκος δέ καλός ποιέω νύμφη ψυχή , γαμέω λόγος καί μή φθείρω ὑπό αὐτός , ἀλλά καί κατά ἕκαστος ὁ πρός αὐτός κοινωνία ἀφθαρσία μεταλαμωανουω καί γεννάω , ὁποῖος γίγνομαι ἐκ τοιοῦτος γόμος λογικός γέννημα .