origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.1
Εἰσὶ γὰρ εὐνοῦχοι οἵτι - Νες ἐκ κοιλίας μητρὸς ἐγεν - νήθησαν οὕτως ἕως τοῦ ὁ δυνάμενος χωρεῖν χωρείτω ( 19 , 12 ) . Δύο ἐσομένας περὶ τὸν τόπον Τοῦταν παρεκδοχὰς πρὸ τῆς φαινο - Μένης ἡμῖν ἀληθοῦς εἰς τὸν τόπον διηγήσεως ἐκθέμενοι Καὶ μετὰ τοῦτο ὡς δυνατὸν ἡμῖν ἀνα - Τρέψαντες αὐτάς , ἵν’ ὅσον ἐπὶ τοῖς Λεχθησομένοις πᾶν σφάλμα φυλαξά - Μενοι τὸ ἀληθὲς βούλημα τῶν κατὰ τὸν τόπον ἐὰν χωρῶμεν , τό<τε> Κρεῖττον βιώσωμεν , οὕτως ἤκωμεν ἐπὶ τὸ προκείμενον . Τινὲς μὲν γάρ , ὡς ἀκόλουθον τῇ ἐνεργείᾳ τῶν κατὰ τὸ σωματικὸν ὁρωμένων δύο εὐνουχισμῶν καὶ τὸν τρίτον σωμτικὸν νομίσαντες , ἐπόλ - μησαν ἑαυτοὺς παρασχεῖν απὸ φόβου μὲν τοῦ πρὸς θεόν , ἀνεπιστημόνως δέ , εὐνουχισμῷ ὁμο - γενεῖ τοῖς δύο προτέροις καὶ ἑαυτοῦς ὑποβεβλήκασιν ὀνει - Δισμῷ , τάχα δὲ καὶ αἰσχύνῃ οὐ Παρὰ μόνοις τοῖς ἀλλοτρίοις τῆς Πίστεως , ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῖς πᾶσι Μᾶλλον τοῖς ἀνθρωπίνοις πράγμασι συγγινώσκουσιν ἤ τῷ ( φανταςίᾳ φόβου δεοῦ καὶ σωφροςύνης ἀμέτρῳ ἔρωτι ) γεν - νήσαντι πόνους καὶ σώματος ἀκρω - τηριασμὸν καὶ εἴ τι ἔτερον πάθοι ἂν ὁ τηλικούτῳ ἑαυτ[ον παρασχὼν Πράγματι . ἕτεροι δὲ καὶ οἱ πολλοὶ οὕτω νενοή - κασι , μὴ βασανίσαντες τρόπον ἀκο - λουθίας λόγων · τοὺς μὲν προτέρους δύο Αὐτόθεν καὶ Σωματικῶς ἐξειλήφασιν εἰρῆσθαι Τῷ σωτῆρι ὡς οὐδὲν πλέον τῶν Αἰσθητῶν ἐμφαίνοντι , τὸν δὲ τρίτον οὐκέτι κατὰ τὴν λέξιν λελέχθαι Νενομίκασιν , ἀλλ’ εὐνουχισμὸν ἡγήσαντο τὸν ἀπὸ λόγου ἐν τῷ τρίτῳ σημαίνεσθαι , ὅτε προθέσει τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας τῷ τμητικωτάτῳλόγῳ ἐκτεμόντες τὸ τῶν τοιούτων ἐπιθυ - Μητικὸν Καταπεφρονήκασι τῶν ὕβρεων τοῦ Σώματος , μὴ δυναμένων ἔτι νικῆσαι Ψυχὴν τῷ λόγῳ ἐκτετμηκυῖαν τὴν ἐπιθυμίαν . Χρὴ δὲ εἰδέναι ὅτι Οἱ μὲν πρότεροι τοῦ εὐαγγελικοῦ Γενόμενοι φίλοι γράμματος καὶ μὴ ἐπιστήσαντες ὅτι καὶ ταῦτα ἐν παραβολαῖς ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς καὶ πνεύματι εἴρηται , ἀκολουθότερον μὲν νενοήκασι τὰ κατὰ τὸν τόπον τοῖς ὁμολογοῦσι τοὺς προτέρους δύο εὐνουχισμοὺς σωματικῶς λελέχθαι , ἐξωμάλισαν γὰρ ἀκολούθως τοῖς Προτέροις δύο Τὸν τρίτον , οὐ πταίοντες μὲν ὡς πρὸς Τὸ ἀκόλουθον τοῖς τριςίν , ἀναγκαίως Δὲ πταίσαντες τῷ τὴν ἀρχὴν Τῶν κατὰ τὸν τόπον παρεωρακέναι · Τῷ γὰρ σωματικῶς λελέχθαι τοὺς δύο ἕπεται καὶ τὸν τρίτον εἶναι σω - Ματικόν . ὁ δὲ δεύτεροι τῷ μὲν τρίτῳ ὑγιῶς ἐπιβεβλήκασι τὴν ἀπὸ λόγου νομίσαντες δηλοῦ - Σθαι ἐκτομὴν Τοῦ παθητικοῦ ἀπὸ τῆς ψυχῆς . Οὐκέτι δὲ τεεωρήκασιν ὅτι ἁρμόζον ἦν τῇ τοιαύτῃ ἐκδοχῇ καὶ τοὺς προτέρους δύο εὐνουχισμοὺς ὁμοίως τῷ τρίτῳ ἀλληγορῆσαι , ἢ ἐξομαλίασι παραπληςίως τοῖς προτέροις δυςὶ καὶ τὸν τρίτον . Εἴπερ οὖν ἐπ’ ἄλλων τινῶν οὐ μόνον τῆς διαθήκης τῆς παλαιᾶς ῥητῶν ἀλλὰ καὶ τῆς καινῆς ἁρμόζει λέγειν · » τὸ γράμμα ἀποκτείνει , τὸ δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ « , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ τὸν προκείμενον τόπον ὁμολογητέον · τηρηθὲν γὰρ τὸ γράμ - Μα τῶν δύο εὐνουχισμῶν εἴποι τις ἂν ὅτι ἀπέκτεινε τοὺς ἀκολούθως τοῖς προτέροις τὸν τρίτον νοήσαντας καὶ τολμήσαντας εἰπεῖν ( ὡς κατὰ τὸν λόγον τοῦ κυρίου χωροῦντας Αὐτὸ νοεῖν ) ἐπὶ τῷ διὰ τὴν βασι - Λείαν τῶν οὐρανῶν ὁμοίως τοῖς Προτέροις εὐνυχισθεῖσιν εὐνου - Χίσαι ἑαυτούς .
Lemmas: εἰμί γάρ εὐνοῦχος ὅστις - Νες ἐκ κοιλία μήτηρ γε - νέω οὕτως ἕως ὁ ὁ δύναμαι χωρέω χωρέω ( 19 , 12 ) . δύο εἰμί περί ὁ τόπος Τοῦτας παρεκδοχή πρό ὁ φονος - Μένης ἐγώ ἀληθής εἰς ὁ τόπος διήγησις ἐκτίθημι καί μετά οὗτος ὡς δυνατός ἐγώ ἀνα - τρέπω αὐτός , ἵνα ὅσος ἐπί ὁ λέγω πᾶς σφάλμα φυλάω - Μένω ὁ ἀληθής βούλημα ὁ κατά ὁ τόπος ἐάν χωρέω , τότε κρατύς βιόω , οὕτως ἥκω ἐπί ὁ πρόκειμαι . τις μέν γάρ , ὡς ἀκόλουθος ὁ ἐνέργεια ὁ κατά ὁ σωματικός ὁράω δύο εὐνουχισμός καί ὁ τρίτος σωματικός νομίζω , πολύς - μησαν ἑαυτοῦ παρέχω ἀπό φόβος μέν ὁ πρός θεός , ἀνεπιστήμων δέ , εὐνουχισμός ὁμος - γίνομαι ὁ δύο πρότερος καί ἑαυτοῦ ὑποβάλλω ὀνέω - Δισμῷ , τάχα δέ καί αἰσχύνη οὐ παρά μόνος ὁ ἀλλότριος ὁ πίστις , ἀλλά καί παρά ὁ πᾶς μάλα ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα συγγιγνώσκω ἤ ὁ ( φαντασία φόβος δήω καί σωφροσύνη ἄμετρος ἔρως ) γε - νέω πόνος καί σῶμα ἄκρος - τηριασμος καί εἰ τις ἕτερος πάσχω ἄν ὁ τηλικοῦτος ἑαυτ[ον παρέχω πρᾶγμα . ἕτερος δέ καί ὁ πολύς οὕτως νοέω - Κάσι , μή βασανίζω τρόπος ΑΚΟ - λουθία λόγος · ὁ μέν πρότερος δύο αὐτόθεν καί σωματικός ἐκλαμβάνω λέγω ὁ σωτήρ ὡς οὐδείς πολύς ὁ αἰσθητός ἐμφαίνω , ὁ δέ τρίτος οὐκέτι κατά ὁ λέξις λέγω νομίζω , ἀλλά εὐνουχισμός ἡγέομαι ὁ ἀπό λόγος ἐν ὁ τρίτος σημαίνω , ὅτε πρόθεσις ὁ ὁ οὐρανός βασιλεία ὁ τμητικός ἐκτέμνω ὁ ὁ τοιοῦτος ἐπιθύω - Μητικός καταφρονέω ὁ ὕβρις ὁ σῶμα , μή δύναμαι ἔτι νικάω ψυχή ὁ λόγος ἐκτέμνω ὁ ἐπιθυμία . χρή δέ οἶδα ὅτι ὁ μέν πρότερος ὁ εὐαγγελικός γίγνομαι φίλος γράμμα καί μή ἐφίστημι ὅτι καί οὗτος ἐν παραβολή λαλέω ὁ Ἰησοῦς καί πνεῦμα λέγω , ἀκόλουθος μέν νοέω ὁ κατά ὁ τόπος ὁ ὁμολογέω ὁ πρότερος δύο εὐνουχισμός σωματικός λέγω , ἐξομαλίζω γάρ ἀκόλουθος ὁ πρότερος δύο ὁ τρίτος , οὐ πταίω μέν ὡς πρός ὁ ἀκόλουθος ὁ τρεῖς , ἀναγκαῖος δέ πταίω ὁ ὁ ἀρχή ὁ κατά ὁ τόπος παροράω · ὁ γάρ σωματικός λέγω ὁ δύο ἕπομαι καί ὁ τρίτος εἰμί σός - Ματικόν . ὁ δέ δεύτερος ὁ μέν τρίτος ὑγιής ἐπιβάλλω ὁ ἀπό λόγος νομίζω δηλέομαι - ἕπομαι ἐκτομή ὁ παθητικός ἀπό ὁ ψυχή . οὐκέτι δέ τηρέω ὅτι ἁρμόζω εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐκδοχή καί ὁ πρότερος δύο εὐνουχισμός ὅμοιος ὁ τρίτος ἀλληγορέω , ἤ ἐξομαλίζω παραπλήσιος ὁ πρότερος δύο καί ὁ τρίτος . εἴπερ οὖν ἐπί ἄλλος τις οὐ μόνος ὁ διαθήκη ὁ παλαιός ῥητός ἀλλά καί ὁ καινός ἁρμόζω λέγω · » ὁ γράμμα ἀποκτείνω , ὁ δέ πνεῦμα ζωοποιέω « , οὗτος καί ἐπί ὁ κατά ὁ πρόκειμαι τόπος ὁμολογητέον · τηρέω γάρ ὁ γραμ - Μα ὁ δύο εὐνουχισμός λέγω τις ἄν ὅτι ἀποκτείνω ὁ ἀκόλουθος ὁ πρότερος ὁ τρίτος νοέω καί τολμάω λέγω ( ὡς κατά ὁ λόγος ὁ κύριος χωρέω αὐτός νοέω ) ἐπί ὁ διά ὁ βάσις - Λεία ὁ οὐρανός ὅμοιος ὁ πρότερος εὐνυχισθεῖσιν εύνους - Χίσα ἑαυτοῦ .