origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.24
Εἰ δὲ δύνασαι νοῆσαι τὸν λόγον ἀποκαταστάντα μὲν μετὰ τὸ γεγονέναι αὐτὸν σάρκα καὶ ὅσα γέγονε τοῖς γεννητοῖς , γινόμενος αὐτοῖς ὅπερ ἕκαστος αὐτὸν <ἐαυτῷ> ἔχρῃζε γενέσθαι , ἵνα τοὺς πάντας κερδήσῃ , καὶ ἀποκαταστάντα , ἵνα γένηται ὁποῖος » ἦν ἐν ἀρχῇ τὸν θεόν « , ( θεὸς λόγος ὢν ) ἐν τῇ ἰδίᾳ δόξῃ , ὡς λόγου τοιούτου δόξῃ . ὅψει αὐτὸν καθεζόμενον ἐπὶ θρονου νου δόξης αυτοῦ , καὶ οὐχ ἔτερον αὐτοῦ τὸν υἰὸν τοῦφ ἀνθρώπου , τὸν κατὰ τὸν Ἰησοῦν ἄνθρωπον νοούμενον · ἓν γὰρ οὖτος τῷ λόγῳ γίνεται , παντὸς μᾶλλον τῶν διὰ τὸ κολλᾶσθαι » τῷ κυρίῳ « γινομένων » ἓν πνεῦμα « πρὸς αὐτόν . τότε δέ , ἡνίκα ἂν ταῦτα ἐν τῇ ἀποκαταστάσει τοῦ σωτῆρος γένηται , καὶ οἱ ἀφέντες πάντα καὶ ἀκολουθήσαντες αὐτῷ καθεδοῦνται , ὡς σύμμορφοι γενόμενοι » τῷ σώματι « καὶ τῷ θρόνῳ τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ , ἐπὶ θρόνους δώδεκα κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ . ὁ γὰρ ὅλος βίος τῶν δικαίων κρινεῖ τὰς μὴ πεπιστευκυίας δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ , καὶ κρινοῦσί γε οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ τὸν ἀποστολικὸν ἐζηλωκότες βίον καὶ κατωρθωκότες τοὺς εὐγενεῖς μὲν ( διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς Ἰσραηλίτας ) οὐ τὰ ἄξια δὲ τῆς εὐγενείας πεποιηκότας . τάχα δὲ τὸ μὲν » ἐν ὑμῖν κρίνεται ὁ κόσμος « πρὸς Κορινθίους λελεγμένον λέγεται πρὸς τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν , τὸ δὲ καθίσεσθε καὶ αὐτοὶ ἐπὶ δώδεκα θρόνους κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοὺ Ἰσραὴλ πρὸς τοὺς ἀποστόλους καὶ τοὺς τὸν ἀποστολικὸν βίον ἐζηλωκότας , κρινοῦντας τοὺς εὐγενεστέρους τοὺ ὅλου κόσμου ὄντας τὸν Ἰσραήλ . ἀλλὰ νόησον ἐν τούτοις ἀξίως τῆς μεγαλονοίας τοῦ εὐαγγελίου τὸν Ἰσραὴλ εὐγενῆ μὲν καὶ πεφυκότα κρειττόνως , οὐ πεπιστευκότα δέ . ἀνάγειν δὲ μετὰ τὸν περὶ τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τὸν περὶ τῶν δώδεκα φυλῶν λόγον ( ὥστε δώδεκα τάγματα εἰπεῖν γενικὰ ψυχῶν καὶ εὐγενεστέρων , ὧν αἱ μὲν διαφέρουσαι ἐν ὑπεροχῇ εἰσιν αἱ δὲ καθ᾿ ἕνδεκα μοίρας τεταγμέναι λοιπαὶ <ἐν> τάξει δευτέρᾳ ) , ὑπὲρ ἧμᾶς ἐστι μὴ τηλικαῦτα θεωροῦντας , ὡς δυνηθῆναι παραστῆσαι πῶς δώδεκά εἰσιν αστέρες οἱ πατέρες τῶν δώδεκα φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ , ὥσπερ ἐδήλου τὸ προφητικὸν ( ἵν’ οὕτως ονομάσω ) ὄναρ τοῦ Ἰωσήφ . οἱονεὶ δὲ καὶ ἕκαστος τῶν κρινομένων Ἰσραηλιτῶν ὑπό τινος ἢ συνωνύμου ἄστρου ἢ ἄστρῳ παραπλησίου ἀποστόλου καὶ τοῦ τὸν ἀποστολικὸν βίον βιώσαντος κριθήσεται .
Lemmas: εἰ δέ δύναμαι νοέω ὁ λόγος ἀποκαθίστημι μέν μετά ὁ γίγνομαι αὐτός σάρξ καί ὅσος γίγνομαι ὁ γεννητός , γίγνομαι αὐτός ὅς ἕκαστος αὐτός ἐαυτός χρῄζω γίγνομαι , ἵνα ὁ πᾶς κερδαίνω , καί ἀποκαθίστημι , ἵνα γίγνομαι ὁποῖος » εἰμί ἐν ἀρχή ὁ θεός « , ( θεός λόγος εἰμί ) ἐν ὁ ἴδιος δόξα , ὡς λόγος τοιοῦτος δοκέω . ὁράω αὐτός καθέζομαι ἐπί θρόνος νους δόξα αὐτός , καί οὐ ἕτερος αὐτός ὁ υἱός τοῦφος ἄνθρωπος , ὁ κατά ὁ Ἰησοῦς ἄνθρωπος νοέω · εἷς γάρ οὗτος ὁ λόγος γίγνομαι , πᾶς μάλα ὁ διά ὁ κολλάω » ὁ κύριος « γίγνομαι » εἷς πνεῦμα « πρός αὐτός . τότε δέ , ἡνίκα ἄν οὗτος ἐν ὁ ἀποκατάστασις ὁ σωτήρ γίγνομαι , καί ὁ ἀφίημι πᾶς καί ἀκολουθέω αὐτός καθέζομαι , ὡς σύμμορφος γίγνομαι » ὁ σῶμα « καί ὁ θρόνος ὁ δόξα ὁ Χριστός , ἐπί θρόνος δώδεκα κρίνω ὁ δώδεκα φυλή ὁ Ἰσραήλ . ὁ γάρ ὅλος βίος ὁ δίκαιος κρίνω ὁ μή πιστεύω δώδεκα φυλή ὁ Ἰσραήλ , καί κρίνω γε ὁ ἀπόστολος καί ὁ ὁ ἀποστολικός ζηλόω βίος καί κατορθόω ὁ εὐγενής μέν ( διά ὁ εἰμί αὐτός Ἰσραηλίτης ) οὐ ὁ ἄξιος δέ ὁ εὐγένεια ποιέω . τάχα δέ ὁ μέν » ἐν σύ κρίνω ὁ κόσμος « πρός Κορίνθιος λέγω λέγω πρός ὁ ἀπό ὁ ἔθνος , ὁ δέ καθίζω καί αὐτός ἐπί δώδεκα θρόνος κρίνω ὁ δώδεκα φυλή ὁ Ἰσραήλ πρός ὁ ἀπόστολος καί ὁ ὁ ἀποστολικός βίος ζηλόω , κρίνω ὁ εὐγενής ὁ ὅλος κόσμος εἰμί ὁ Ἰσραήλ . ἀλλά νοέω ἐν οὗτος ἄξιος ὁ μεγαλόνοια ὁ εὐαγγέλιον ὁ Ἰσραήλ εὐγενής μέν καί φύω κρατύς , οὐ πιστεύω δέ . ἀνάγω δέ μετά ὁ περί ὁ Ἰσραήλ καί ὁ περί ὁ δώδεκα φυλή λόγος ( ὥστε δώδεκα τάγμα λέγω γενικός ψυχή καί εὐγενής , ὅς ὁ μέν διαφέρω ἐν ὑπεροχή εἰμί ὁ δέ κατά ἕνδεκα μοῖρα τάσσω λοιπός ἐν τάξις δεύτερος ) , ὑπέρ ἐγώ εἰμί μή τηλικοῦτος θεωρέω , ὡς δύναμαι παρίστημι πῶς δώδεκα εἰμί ἀστήρ ὁ πατήρ ὁ δώδεκα φυλή ὁ Ἰσραήλ , ὥσπερ δηλόω ὁ προφητικός ( ἵνα οὕτως ὀνομάζω ) ὄναρ ὁ Ἰωσήφ . οἱονεί δέ καί ἕκαστος ὁ κρίνω Ἰσραηλίτης ὑπό τις ἤ συνώνυμος ἄστρον ἤ ἄστρον παραπλήσιος ἀπόστολος καί ὁ ὁ ἀποστολικός βίος βιόω κρίνω .