origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.19
Ἴδωμεν δὲ καὶ τὰ παραπλήσια ἀπὸ τὰ παραπλήσια ἀπὸ τῶν λοιπῶν . Μᾶρκος τοίνυν φησὶν ὅτι » διελέχθησαν ἐν τῇ ὁδῷ « οἱ δώδεκα , » τίς « αὐτῶν » μείζων « ἐστί · διὸ καὶ » καθίσας ἐφώνησεν « αὐτοὺς καὶ διδάσκει τίς ὁ μείζων , λέγων πρωτείων ὡς μείζονα τεύξεσθαι τὸν γενόμενον » πάντων « διὰ τῆς μετριότητος καὶ τῆς ἐπιεικείας ἔσχατον , ὥστε τὸν μὲν τοῦ διακονουμένου μὴ ἀναδέξασθαι τόπον τὸν δὲ τοῦ διακονοῦντος , καὶ τοῦτον οὐ πρὸς τινὰς μὲν τινὰς δ᾿ οὔ , ἀλλὰ πρὸς πάντας ἁπαξαπλῶς . πρόσχες γὰρ τῷ » εἴ τις θέλει πρῶτος γενέσθαι , ἔσται πάντων ἔσχατος καὶ πάντων διάκονος « . καὶ ἑξῆς τούτοις φησὶν ὅτι » λαβὼν παιδίον ( δηλονότι ὁ Ἰησοῦς ) ἔστησεν ἐν μέσῳ « τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , » καὶ ἐναγκαλισάμενος αὐτὸ εἶπεν αὐτοῖς · ὅς ἐὰν ἕν τῶν παιδίων τοιούτων δέξηται ἐπὶ τῷ ἐμῷ ὀνόματι , ἐμὲ δέχεται « . ποῖον δὲ ἄλαβε παιδίον καὶ ἐνηγκαλίσατο ὁ Ἰησοῦς κατὰ τὸν βαθύτερον ἐν τοῖς τόποις λόγον ἤ τὸ ἅγιον πνεῦμα ; καὶ τούτῳ γε τῷ παιδίῳ ἐξωμοιώθησάν τινες , περὶ ὧν εἶπε τὸ » ὃς ἐὰν ἓν τῶν τοιούτων παιδίων δέξηται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου , ἐμὲ δέχεται « . κατὰ μέντοι τὸν Λουκᾶν » διαλογισμὸς « εἰς τοὺς μαθητὰς οὐκ ἀναβέβηκεν ἀλλ᾿ » εἰσῆλθε « περὶ τοῦ » τίς αὐτῶν εἴη μείζων « . καὶ » ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὸν διαλογισμὸν τῆς καρίας αὐτῶν « ( ἅτε ἔχων ὀφθαλμοὺς διαλογισμοὺς καρδιῶν βλέποντας » ἰδὼν τὸν διαλογισμὸν τῆς καρδίας αὐτῶν « οὐδὲ ἐρωτηθεὶς ) κατὰ τὸν Λουκᾶν ἔλαβεν παιδίον καὶ » ἔστησεν « , οὐ μόνον ἐν μέσῳ αὐτῶν , ὡς ὁ Ματθαῖος καὶ ὁ Μᾶρκος εἰρήκασιν , ἀλλ᾿ ἤδη καὶ » παρ᾿ ἑαυτῷ καὶ εἶπε « τοῖς μαθηταῖς οὐ μόνον τὸ ὃς ἐὰν δύξηται ἓν παδίον τοιοῦτο ἢ » ὃς ἐὰν ἓν τῶν τοιούτων παιδίων δέξηται ἐπὶ τῷ ὀνόματίμου , ἐμὲ δέχται « , ἀλλ᾿ ἤδη καὶ ἐπναβεβηκότως τὸ » ὃς ἐὰν δέξηται τοῦτο τὸ παιδίον ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου , ἐμὲ δέχεται « . χρὴ οὖν κατὰ τὸν Λουκᾶν ἀκεῖνο τὸ παιδίον , αὗ λαβόμενος ὁ Ἰησοῦς » ἔστησεν αὐτὸ παρ’ ἑαυτῷ « , δέξασθαι « ἐπὶ τῷ ὀνόματι « τοῦ Ἰησοῦ . Καὰ οὐκ οἶδα εἰ δύναταί τις μὴ τροπολυγῆσαι τὸ » ὅς ἐὰν δέξηται τοῦτο τὸ παιδίον ἐπὶ τῷ ἀνόματαί μου « . χρὴ γὰρ ἐκεῖνο τὸ παιδίον , ὅ τότε » ἔστησεν « ὁ Ἰησοῦς » παρ’ ἑαυ - τῷ λαβόμενος « αὐτοῦ , δέξασθαι ἕκα - στον ἡμῶν » ἐπὶ τῷ ὀνόματι « τοῦ Ἰησοῦ . ζῇ γὰρ ὡς ἀθάνατον , καὶ χρὴ αὐτὸ ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ Ἰησοῦ <κατασταθὲν παρὰ τῷ Ἰησοῦ> δέξασθαι » ἐπὶ τῷ ὀνόματι « τοῦ Ἰησοῦ , οἷ μὴ χωριζό - μενος ὁ Ἰησοῦς γίωεται παρὰ τῷ δε - χομένῳ τὸ παιδίον , ὡς κατὰ τοῦτο λελέχθαι τὸ » ὅς ἐὰν δέξηται τοῦτο τὸ παιδίον ἐπὶ τῷ ὀνό - ματί μου , ἐμὲ δέχεται « . εἶτ’ ἐπεὶ ἀχώρστός ἐστι τοῦ υἱοῦ ὁ πατήρ , <ὁμοῦ καὶ ὁ πατῆρ> γίνε - ται παρὰ τῷ δεξεμένῳ τὸν υἱόν · διὸ λέλεκται · » καὶ ὅς ἐὰν ἐμὲ δέξη - ται , δέχεται τὸν ἀποστείλαντά με « . ὁ δὲ δεξάμενος τὰ παιδίον καὶ τὸν σωτῆρα καὶ τὸν ἀποστείλαβτα αὐτόν , » μικρότερός « ἐστιν » ἐν πᾶσι « τοῖς Ἰησοῦ μαθηταῖς ἑαυτὸν σμικρύνων · ὅσον δὲ ἑαυτὸν σμικρύνει , τοσοῦτον γίνεται » μέγας « <ὑπ’> αὐτοῦ τοῦ ἐπιτέλλοντος σμικρύνειν αὐτὸν καὶ ποιοῦντος ἐπιδιδόναι εἰς μέγε - θος · πρόσχες γὰρ τῷ » ὁ μικρότερος ἐν πᾶσιν ὑμῖν ὑπάρχων , οὗτός ἐστι μέγας « . ἀνέγνωμεν δὲ καὶ ἐν ἄλ - λοις » καὶ ἔσται μέγας « . κατὰ δὲ τὸν Λουκᾶν ἐὰν μή τις » δέξηται τὴν τοῦ θεοῦ βασιλείαν ὡς παιδίον , οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτύν « · καὶ ἔστιν ἀμφίβλος ἡ λέξις , ἤ γὰρ ἵνα ὁ δεχόμενος τὴν τοῦ θεοῦ βασι - λείαν γένηται ὡς παιδίον , ἤ ἵνα τὴν τοῦ θεοῦ βασιλείαν παραδέξη - ται γενομένην αὐτῷ ὡς παιδίον . καὶ τάχα ἐνταῦθα μὲν οἱ δεχόμενοι τὴν τοῦ θεοῦ βασιλείαν δέχονται αὐτὴν οὖσαν ὡς παιδίον , ἐν δὲ τῷ μέλλοντι αὐῶνι οὐκέτι ὡς παιδίον κατὰ τὸ μέ - γεθος τῆς τελειότητος ἐν τῇ ( ἵν’ οὕ - τως ὀνομάσω ) πνεματικῇ Ἠλικίᾳ ἐπιδεικνυμένης πᾶσι τοῖς ἐπὶ τοῦ παρόντος παραδεξαμένοις αὐτὴν οὖσαν ἐνταῦθα ὡς παιδίον .
Lemmas: ὁράω δέ καί ὁ παραπλήσιος ἀπό ὁ παραπλήσιος ἀπό ὁ λοιπός . Μάρκος τοίνυν φημί ὅτι » διαλέγω ἐν ὁ ὁδός « ὁ δώδεκα , » τίς « αὐτός » μέγας « εἰμί · διό καί » καθίζω φωνέω « αὐτός καί διδάσκω τίς ὁ μέγας , λέγω πρωτεῖον ὡς μέγας τυγχάνω ὁ γίγνομαι » πᾶς « διά ὁ μετριότης καί ὁ ἐπιείκεια ἔσχατος , ὥστε ὁ μέν ὁ διακονέω μή ἀναδέχομαι τόπος ὁ δέ ὁ διακονέω , καί οὗτος οὐ πρός τις μέν τις δέ οὐ , ἀλλά πρός πᾶς ἁπαξαπλῶς . προέχω γάρ ὁ » εἰ τις ἐθέλω πρῶτος γίγνομαι , εἰμί πᾶς ἔσχατος καί πᾶς διάκονος « . καί ἑξῆς οὗτος φημί ὅτι » λαμβάνω παιδίον ( δηλονότι ὁ Ἰησοῦς ) ἵστημι ἐν μέσος « ὁ μαθητής αὐτός , » καί ἐναγκαλίζομαι αὐτός λέγω αὐτός · ὅς ἄν εἷς ὁ παιδίον τοιοῦτος δέχομαι ἐπί ὁ ἐμός ὄνομα , ἐγώ δέχομαι « . ποῖος δέ ἄλαβος παιδίον καί ἐναγκαλίζομαι ὁ Ἰησοῦς κατά ὁ βαθύς ἐν ὁ τόπος λόγος ἤ ὁ ἅγιος πνεῦμα ; καί οὗτος γε ὁ παιδίον ἐξομοιόω τις , περί ὅς λέγω ὁ » ὅς ἄν εἷς ὁ τοιοῦτος παιδίον δέχομαι ἐπί ὁ ὄνομα ἐγώ , ἐγώ δέχομαι « . κατά μέντοι ὁ Λουκᾶς » διαλογισμός « εἰς ὁ μαθητής οὐ ἀναβαίνω ἀλλά » εἰσέρχομαι « περί ὁ » τίς αὐτός εἰμί μέγας « . καί » ὁράω ὁ Ἰησοῦς ὁ διαλογισμός ὁ Καρία αὐτός « ( ἅτε ἔχω ὀφθαλμός διαλογισμός καρδία βλέπω » ὁράω ὁ διαλογισμός ὁ καρδία αὐτός « οὐδέ ἐρωτάω ) κατά ὁ Λουκᾶς λαμβάνω παιδίον καί » ἵστημι « , οὐ μόνος ἐν μέσος αὐτός , ὡς ὁ Ματθαῖος καί ὁ Μάρκος λέγω , ἀλλά ἤδη καί » παρά ἑαυτοῦ καί λέγω « ὁ μαθητής οὐ μόνος ὁ ὅς ἄν δυξεω εἷς παδίον τοιοῦτος ἤ » ὅς ἄν εἷς ὁ τοιοῦτος παιδίον δέχομαι ἐπί ὁ ὄνομα , ἐγώ δέχομαι « , ἀλλά ἤδη καί ἐπαναβαίνω ὁ » ὅς ἄν δέχομαι οὗτος ὁ παιδίον ἐπί ὁ ὄνομα ἐγώ , ἐγώ δέχομαι « . χρή οὖν κατά ὁ Λουκᾶς ἀκεῖνο ὁ παιδίον , ἀ λαμβάνω ὁ Ἰησοῦς » ἵστημι αὐτός παρά ἑαυτοῦ « , δέχομαι « ἐπί ὁ ὄνομα « ὁ Ἰησοῦς . Καή οὐ οἶδα εἰ δύναμαι τις μή τροπολυγῆσαι ὁ » ὅς ἄν δέχομαι οὗτος ὁ παιδίον ἐπί ὁ ἄνομαι ἐγώ « . χρή γάρ ἐκεῖνος ὁ παιδίον , ὅς τότε » ἵστημι « ὁ Ἰησοῦς » παρά ἑ - ὁ λαμβάνω « αὐτός , δέχομαι ἕκατι - στον ἐγώ » ἐπί ὁ ὄνομα « ὁ Ἰησοῦς . ζάω γάρ ὡς ἀθάνατος , καί χρή αὐτός ἀπό αὐτός ὁ Ἰησοῦς <κατασταθὲν παρά ὁ Ἰησοῦς δέχομαι » ἐπί ὁ ὄνομα « ὁ Ἰησοῦς , οἷ μή χωρίζω - μένος ὁ Ἰησοῦς γιώνω παρά ὁ δέ - χόω ὁ παιδίον , ὡς κατά οὗτος λέγω ὁ » ὅς ἄν δέχομαι οὗτος ὁ παιδίον ἐπί ὁ ὄνος - μας ἐγώ , ἐγώ δέχομαι « . εἶτα ἐπεί ἄχωρ εἰμί ὁ υἱός ὁ πατήρ , ὁμός καί ὁ πατήρ γίνομαι - ται παρά ὁ δέχομαι ὁ υἱός · διό λέγω · » καί ὅς ἄν ἐγώ δέχομαι - ει , δέχομαι ὁ ἀποστέλλω ἐγώ « . ὁ δέ δέχομαι ὁ παιδίον καί ὁ σωτήρ καί ὁ ἀποστέλλω αὐτός , » μικρός « εἰμί » ἐν πᾶς « ὁ Ἰησοῦς μαθητής ἑαυτοῦ σμικρύνω · ὅσος δέ ἑαυτοῦ σμικρύνω , τοσοῦτος γίγνομαι » μέγας « ὑπό αὐτός ὁ ἐπιτέλλω σμικρύνω ἑαυτοῦ καί ποιέω ἐπιδίδωμι εἰς ἐγώ - ἄνθος · προέχω γάρ ὁ » ὁ μικρός ἐν πᾶς σύ ὑπάρχω , οὗτος εἰμί μέγας « . ἀναγιγνώσκω δέ καί ἐν ἄλμα - Λόϊς » καί εἰμί μέγας « . κατά δέ ὁ Λουκᾶς ἐάν μή τις » δέχομαι ὁ ὁ θεός βασιλεία ὡς παιδίον , οὐ μή εἰσέρχομαι εἰς αὐτός « · καί εἰμί ἀμφίβολος ὁ λέξις , ἤ γάρ ἵνα ὁ δέχομαι ὁ ὁ θεός βάσις - λεία γίγνομαι ὡς παιδίον , ἤ ἵνα ὁ ὁ θεός βασιλεία παραδέχομαι - ται γίγνομαι αὐτός ὡς παιδίον . καί τάχα ἐνταῦθα μέν ὁ δέχομαι ὁ ὁ θεός βασιλεία δέχομαι αὐτός εἰμί ὡς παιδίον , ἐν δέ ὁ μέλλω αὐῶνι οὐκέτι ὡς παιδίον κατά ὁ ἐγώ - γεθος ὁ τελειότης ἐν ὁ ( ἵνα ὅς - πως ὀνομάζω ) πνεματικῇ ἡλικία ἐπιδείκνυμι πᾶς ὁ ἐπί ὁ πάρειμι παραδέχομαι αὐτός εἰμί ἐνταῦθα ὡς παιδίον .