origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.41
Ἐπεὶ δέ μηδέπω περιεργασάμενοι τροπολογεῖν τὰ κατὰ τὸν τόπον ὡς πρὸς τὸ ῥητὸν βασανίζοντες ταῦτα εἴπομεν , τούτοις ἀκολούθως ἴδωμεν , μήποτε ἀναβιβασθέντες εἰς τὸ ὕφος τῶν τῆς ἀληθείας δογμάτων καὶ τὴν μεταμόρφωσιν ἰδόντες τοῦ Ἰησοῦ καὶ τῶν ὀφθέντων » ἐν δόξῃ « μετ’ αὐτοῦ Μωσέως καὶ Ἠλίου ὁ ἀποδεδομένος Πέτρος καὶ οἱ τῆς βροντῆς υἱοὶ « βούλοιντ᾿ ἂν ἐν αὑτοῖς σκηνὰς ποιῆσαι τῷ τοῦ θεοῦ λόγῳ κατοικήσοντι ἐν αὐτοῖς καὶ τῷ νόμῳ αὐτοῦ μετὰ δόξης τεθεωρημένῳ καὶ τῇ προφητείᾳ » τὴν ἔξοδον « λαλούσῃ τοῦ Ἰησοῦ » ἣν ἔμελλε πληροῦν « , καὶ ὡς τὸν θεωρητικόν γε ἀγαπήσας ὁ Πέτρος βίον κοὶ τὸ ἐν αὐτῷ τερπωλὸν προκρίνας τοῦ ἐν πολλοῖς εἶναι μετά τινος ὀχλήσεως ἐπὶ προθέσει τοῦ ὠφελεῖν τοὺς βουλομένους , εἶπε τὸ κολόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι . ἀλλ᾿ ἐπεὶ ἡ ἀγἀπη » οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς « , τὸ νομιζόμενον τῷ Πέτρῳ κολὸν οὐ πεποίηκεν ὁ Ἰησοῦς · διὸ καταβέβηκεν ἀπὸ τοῦ ὄρους « πρὸς τοὺς μὴ δυναμένους ἀναβῆναι ἐπ αὐτὸ καὶ ἰδεῖν αὐτοῦ τὴν μεταμόρφωσιν , ἵνα κἂν ὁποῖον χωροῦσιν αὐτὸν ἰδεῖν θεωρήσωσι . δικαίου τοίνυν ἐστὶ καὶ τὴν μὴ τὰ ἑαυτῆς « ζητοῦσαν ἀγάπην ἔχοντος ἐλεύθερον « μὲν εἶναι » ἐκ πόντων , πᾶσι « δὲ αὑτὸν δουλῶσαι τοῖς κάτω , ἶνα τοὺς Πλείονας « αὐτῶν κερδήσῃ . εἴποι δ’ ἄν τις πρὸς τὰ ἀποδεδομένα περὶ ἐκστάσεως καὶ ἐνεργείας πνεύματος χείρονος εἰς τὸν Πέτρον περὶ τοῦ μὴ εἰδὼς ὁ λέγει « , μὴ προσιέμενος ἐκείνην τὴν διήγησιν . ὅτι παρὰ τῷ Παύλῳ τινές θέλοντες εἶναι νομοδιδάσκαλοι « οὐκ οἴδασι περὶ ὦν λέγουσιν , ἀλλ᾿ ὅτι μὴ τρανοῦντες τὴν φύσιν τῶν λεγομένων , μηδὲ » νοοῦντες « αὐτῶν τὸ βούλημα » διαβεβαιοῦνται « περὶ ὧν οὐκ ἴσασι . τοιοῦτόν τι ἐπεπόνθει κοὶ ὁ Πέτρος · μὴ καταλαβὼν γὰρ τί τὸ καλὸν περὶ τῆς κατὰ τὸν Ἰησοῦν οἰκονομίας καὶ τῶν ὀφθέντων ἐν τῷ ὄρει Μωσέως καὶ Ἠλίου , λέγει τὸ καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι κοὶ τὰ ἑξῆς , ἐξῆς , » μὴ εἰδὼς ὃ λέγει«·»οὐ γὰρ ᾔδει τί ἐλάλει « . καὶ γὰρ εἴπερ σοφὸς » νοήσει τὰ ἀπὸ τοῦ ἰδίου στόματος , ἐπὶ δέ χείλεσι φορεῖ τὴν επιγνωμοσυνην « , ο μη ουτως εχων οὐ νοεῖ τὰ ἀπὸ τοῦ ἰδίου στόματος « οὐδὲ συνίησι τῆς φύσεως τῶν ὑπ’ αὐτοῦ λεγομένων .
Lemmas: ἐπεί δέ μηδέπω περιεργάζομαι τροπολογέω ὁ κατά ὁ τόπος ὡς πρός ὁ ῥητός βασανίζω οὗτος λέγω , οὗτος ἀκόλουθος ὁράω , μήποτε ἀναβιβάζω εἰς ὁ ὕφος ὁ ὁ ἀλήθεια δόγμα καί ὁ μεταμόρφωσις ὁράω ὁ Ἰησοῦς καί ὁ ὁράω » ἐν δόξα « μετά αὐτός Μωϋσῆς καί Ἠλίας ὁ ἀποδίδωμι Πέτρος καί ὁ ὁ βροντή υἱός « βούλομαι ἄν ἐν ἑαυτοῦ σκηνή ποιέω ὁ ὁ θεός λόγος κατοικέω ἐν αὐτός καί ὁ νόμος αὐτός μετά δόξα θεωρέω καί ὁ προφητεία » ὁ ἔξοδος « λαλέω ὁ Ἰησοῦς » ὅς μέλλω πληρόω « , καί ὡς ὁ θεωρητικός γε ἀγαπάω ὁ Πέτρος βίος κοί ὁ ἐν αὐτός τερπωλός προκρίνω ὁ ἐν πολύς εἰμί μετά τις ὄχλησις ἐπί πρόθεσις ὁ ὠφελέω ὁ βούλομαι , λέγω ὁ Κολόν εἰμί ἐγώ ὧδε εἰμί . ἀλλά ἐπεί ὁ ἀγάπη » οὐ ζητέω ὁ ἑαυτοῦ « , ὁ νομίζω ὁ Πέτρος Κολόν οὐ ποιέω ὁ Ἰησοῦς · διό καταβαίνω ἀπό ὁ ὄρος « πρός ὁ μή δύναμαι ἀναβαίνω ἔπος αὐτός καί ὁράω αὐτός ὁ μεταμόρφωσις , ἵνα ἐάν ὁποῖος χωρέω αὐτός ὁράω θεωρέω . δίκαιος τοίνυν εἰμί καί ὁ μή ὁ ἑαυτοῦ « ζητέω ἀγάπη ἔχω ἐλεύθερος « μέν εἰμί » ἐκ πόντος , πᾶς « δέ ἑαυτοῦ δουλόω ὁ κάτω , ἵνα ὁ πολύς « αὐτός κερδαίνω . λέγω δέ ἄν τις πρός ὁ ἀποδίδωμι περί ἔκστασις καί ἐνέργεια πνεῦμα κακός εἰς ὁ Πέτρος περί ὁ μή οἶδα ὅς λέγω « , μή προσίημι ἐκεῖνος ὁ διήγησις . ὅτι παρά ὁ Παῦλος τις ἐθέλω εἰμί νομοδιδάσκαλος « οὐ οἶδα περί ὅς λέγω , ἀλλά ὅτι μή τρανόω ὁ φύσις ὁ λέγω , μηδέ » νοέω « αὐτός ὁ βούλημα » διαβεβαιόω « περί ὅς οὐ οἶδα . τοιοῦτος τις πάσχω κοί ὁ Πέτρος · μή καταλαμβάνω γάρ τίς ὁ καλός περί ὁ κατά ὁ Ἰησοῦς οἰκονομία καί ὁ ὁράω ἐν ὁ ὄρος Μωϋσῆς καί Ἠλίας , λέγω ὁ καλός εἰμί ἐγώ ὧδε εἰμί κοί ὁ ἑξῆς , ἑξῆς , » μή οἶδα ὅς λέγει«·»οὐ γάρ οἶδα τίς λαλέω « . καί γάρ εἴπερ σοφός » νοέω ὁ ἀπό ὁ ἴδιος στόμα , ἐπί δέ χεῖλος φορέω ὁ ἐπιγνωμοσύνη « , ὁ μή οὕτως ἔχω οὐ νοέω ὁ ἀπό ὁ ἴδιος στόμα « οὐδέ συνίημι ὁ φύσις ὁ ὑπό αὐτός λέγω .