origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 15.5
Μεγάλη δὲ δύναμις τὸ χωρῆσαι τὸν ἀπὸ λόγου τῆς ψυχῆς εὐνουχισμόν , ὃν οὐ πάντες χωροῦσιν , ἀλλ’ οἷς δέδοται · δέδοται · δὲ πὰσι τοῖς αἰτήσασιν ἀπὸ θεοῦ τὴν λογικὴν μάχαιραν ακὶ δεόντως αὐτῇ χρησαμένοις . ἵν’ εὐνουχίσωσιν ἑαυτοὺς διὰ τὴν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν . εἰ δὲ χρὴ καὶ ἱστοριῶν ἐφάψασθαι τῶν κατὰ τὰς γραφὰς μετὰ τῆς ὑποφαινομένης ἡμῖν εἰς αὐτὰς ἀναγωγῆς , φήσομεν ὅτι εἰσί τινες εὐνοῦχοι τοῦ Φαραὼ ἄγονοι παντὸς καλοῦ , ἵν’ οἰκοδομήσωσι πεσοῦσαν τὴν Ἱερουσαλήμ . περὶ μὲν οὗν τῶν προτέρων ἐν τῇ Γενέσει γέγραπται · τῶν δὲ δευτέρων παράδειγμα ὁ ὅς φησι · » καὶ ἐγὼ ἤμην εὐνοῦχος τῷ βασιλεῖ . καὶ ἐγένετο ἐν μηνὶ Νισὰν ἔτους εἰκοστοῦ ἀρσαθερθᾷ βασιλεῖ « καὶ τὰ ἑξῆς , ἕως τοῦ » καὶ ἠγαθύνθη ἐνώπιον τοῦ βασιλέως , καὶ ἀπέστειλέ με « . καὶ σὺ δὲ ἐντυγχάνων τῷ δευτέρῳ Ἔζρα εὑραήσεις ὅλα τὰ κατὰ τὸν τόπον καὶ ἐπιστήσεις διὰ τί ἄξιός ἐστιν εὐνοῦχος γενόμενος ἀρχηγὸς τοῦ ἀνοικοδομηθῆναι τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ . φασὶ γὰρ Ἑβραίων παῖδεσ τὸν Δανιὴλ καὶ τοὺς τρεῖς σὺν αὐτῷ ( Ἀνανίαν , Ἀζαρίαν , Μισαὴλ ) ἐν Βαβυλῶνι εὐνουχίσθαι , πληρουμένης τῆς πρὸς τὸν Ἐζεκίαν εἰρημένης προφητείας ὑπὸ ἡσαΐου ἐν τῷ » ἀπὸ τοῦ σπέρματός σου λήψονται , καὶ ποιήσουσι σπάδοντας ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως Βαβυλῶνος « . φασὶ δὲ ὅτι περὶ τούτων καὶ Ἡσαΐας προεφήτευσε φάσκων · » μὴ λεγέτω ὁ ἀλλογενὴς ὁ προσκείμενος κυρίῳ · ἀφοριεῖ με ἄρα κύριος ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ « καὶ τὰ ἑξῆς ἕως τοῦ » κρείττονα υἱῶν καὶ θυγατέρων « . καλὸν οὖν , ὡς πρὸς τὸν μυστικὸν τόπον . τὸ μὴ γεννᾶν ἐν Βαβυλῶνι , ἀλλὰ ἄγονον εἶναι πρὸς τὴν Βαβυλῶνα ὡς ὁ Δανιήλ , ἵνα γεννή - σωμεν συλλαβόντες ἀπὸ τοῦυ θείον πνεύματος ( ὡς ἐκεῖνος καὶ οἹ σὺν αὐτῷ ) ὁράματα καὶ προφηττείας . δεῖ δὲ εἰδέναι ὅτι οὐκ ὀλίγας εὕροι ἂν πιθανότητας εἰς κατασκευὴν τοῦ τοὺς τρεῖς σωματικοὺς εἶναι εὐνουχισμοὺς ὁ βουλόμενος παραστῆναι τῷ λόγῳ καὶ συναγορεῦσαι καὶ τοῖς προειρημένοις καὶ <τοῖς> διὰ τῶν συγγραμμάτων τοῦτο διδάξασιν . οὐκ ἐβουλήθημεν δὲ ἐκθέσθαι αὐτάς , μὴ γυμνασίας εἴνεκεν τιθέντες τοὺς λόγους καὶ τὴν λύσιν ἑκάστου ἐκθέμενοι , πρόφασις γενώμεθα τοῖς μὴ ὡς βούλεται ὁ Ἰησοῦς χωροῦσι τὸν περὶ εὐνουχίας λόγον πρὸς τὸ ἐν ἑτέρῳ <ἢ> δεῖ <νοΐ> νοεῖν τὸ χωρεῖν , καὶ σωματικῶς αὐτὸ ὑπολαμβάνειν , δέον » πνεύματι « ζῶντα » καὶ πνεύματι « στοιχοῦντα καὶ τοὺς τρεῖς εὐνουχισμοὺς πνευματικῶς πεπεῖσθαι λελέχθαι .
Lemmas: μέγας δέ δύναμις ὁ χωρέω ὁ ἀπό λόγος ὁ ψυχή εὐνουχισμός , ὅς οὐ πᾶς χωρέω , ἀλλά ὅς δίδωμι · δίδωμι · δέ πᾶς ὁ αἰτέω ἀπό θεός ὁ λογικός μάχαιρα ἀκίς δεόντως αὐτός χράω . ἵνα εὐνουχίζω ἑαυτοῦ διά ὁ ὁ οὐρανός βασιλεία . εἰ δέ χρή καί ἱστορίη ἐφάπτω ὁ κατά ὁ γραφή μετά ὁ ὑποφαίνω ἐγώ εἰς αὐτός ἀναγωγή , φημί ὅτι εἰμί τις εὐνοῦχος ὁ Φαραώ ἄγονος πᾶς καλός , ἵνα οἰκοδομέω πίπτω ὁ Ἱεροσόλυμα . περί μέν οὖν ὁ πρότερος ἐν ὁ Γένεσις γράφω · ὁ δέ δεύτερος παράδειγμα ὁ ὅς φημί · » καί ἐγώ εἰμί εὐνοῦχος ὁ βασιλεύς . καί γίγνομαι ἐν μείς Νισάν ἔτος εἰκοστός Ἀρσαθερθᾶς βασιλεύς « καί ὁ ἑξῆς , ἕως ὁ » καί ἀγαθύνω ἐνώπιον ὁ βασιλεύς , καί ἀποστέλλω ἐγώ « . καί σύ δέ ἐντυγχάνω ὁ δεύτερος Ἔζρας εὑρίσκω ὅλος ὁ κατά ὁ τόπος καί ἐφίστημι διά τίς ἄξιος εἰμί εὐνοῦχος γίγνομαι ἀρχηγός ὁ ἀνοικοδομέω ὁ ναός ὁ θεός . φημί γάρ Ἑβραῖος παῖς ὁ Δανιήλ καί ὁ τρεῖς σύν αὐτός ( Ἁνανίας , Ἀζαρίας , Μισαήλ ) ἐν Βαβυλών εὐνουχίζω , πληρόω ὁ πρός ὁ Ἐζεκίας λέγω προφητεία ὑπό Ἠσαΐας ἐν ὁ » ἀπό ὁ σπέρμα σύ λαμβάνω , καί ποιέω σπάδων ἐν ὁ οἶκος ὁ βασιλεύς Βαβυλών « . φημί δέ ὅτι περί οὗτος καί Ἡσαΐας προφητεύω φάσκω · » μή λέγω ὁ ἀλλογενής ὁ πρόσκειμαι κύριος · ἀφορίζω ἐγώ ἄρα κύριος ἀπό ὁ λαός αὐτός « καί ὁ ἑξῆς ἕως ὁ » κρατύς υἱός καί θυγάτηρ « . καλός οὖν , ὡς πρός ὁ μυστικός τόπος . ὁ μή γεννάω ἐν Βαβυλών , ἀλλά ἄγονος εἰμί πρός ὁ Βαβυλών ὡς ὁ Δανιήλ , ἵνα γέννα - σάω συλλαμβάνω ἀπό τοῦ θεῖον πνεῦμα ( ὡς ἐκεῖνος καί ὁ σύν αὐτός ) ὅραμα καί προφητεία . δέω δέ οἶδα ὅτι οὐ ὀλίγος εὑρίσκω ἄν πιθανότης εἰς κατασκευή ὁ ὁ τρεῖς σωματικός εἰμί εὐνουχισμός ὁ βούλομαι παρίστημι ὁ λόγος καί συναγορεύω καί ὁ προλέγω καί ὁ διά ὁ σύγγραμμα οὗτος διδάσκω . οὐ βούλομαι δέ ἐκτίθημι αὐτός , μή γυμνασία ἕνεκα τίθημι ὁ λόγος καί ὁ λύσις ἕκαστος ἐκτίθημι , πρόφασις γίγνομαι ὁ μή ὡς βούλομαι ὁ Ἰησοῦς χωρέω ὁ περί εὐνουχίας λόγος πρός ὁ ἐν ἕτερος ἤ δέω νόος νοέω ὁ χωρέω , καί σωματικός αὐτός ὑπολαμβάνω , δέω » πνεῦμα « ζάω » καί πνεῦμα « στοιχέω καί ὁ τρεῖς εὐνουχισμός πνευματικός πείθω λέγω .