origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.25
Δυνατὸν δὲ τοῖς ῥητοῖς τού - τοις χρήσασθαι καὶ ἐπὶ τῶν οἰκειοτά - των καὶ ὡσπερεὶ μελῶν ἡμῶν , διὰ τὴν πολλὴν οἰκειότητα εἴτε συγγενικὴν εἴτε ἔκ τινος συνηθείας ( ἴν’ οὕτως ὀνομάσω ) ξιλικῆς μελῶν ἡμῶν νενο - μισμένων , ὧν οὐ χρὴ φείσασθαι τὴν ψυχὴν ἡμῶν βλαπτόντων . ἐκκόψω - μεν γὰρ ἀφ’ ἑαυτῶν , ὡς χεῖρα ἢ πόδα ἢ ὀφθαλμόν , πατέρα ἢ μητέρα τὰ ἐναντία τῇ θεοσεβείᾳ ἡμᾶς πρὰττειν θέλοντας καὶ υἱὸν ἢ θυγα - τέρα ( τὸ ὅσον ἐφ’ ἑαυτοῖς ) ἀφιστάν - τας ἡμᾶς τῆς ἐκκλησίας τοῦ ἀφιστάν - στοῦ καὶ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ . ἀλλὰ κἂν )) γυνὴ ἡ ἐν κόλπῳ ἢ φίλος ὁ ἴσος τῆς ψυχῆς (( σκόνδαλα ἡμῶν γίνων - ται , μὴ φεισώμεθα , ἀλλὰ ἐκκόψαντες αὐτοὺς ἀφ’ ἑαυ - τῶν βάλωμεν ἔξω τῆς ψυχῆς ἡμῶν ὡς οὐκ οἰκείους , ἀλλὰ πολεμίους ἡμῶν τῇ σωτηρίᾳ . ὅστις γὰρ » οὐ μι - σεῖ τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα « καὶ τὰ ἐπιφερόμενα , ὅτε καιρός ἐστιν αὐτὰ μισεῖν ὡς πολέμια καὶ ἐπί - βουλα , ἵνα δυνηθῇ κερδῆσαι Χρι - στόν , οὖτος οὐκ ἔστιν ἀφιος τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ . καὶ ἐπὶ τούτων γε ἔστιν εἰπεῖν ὅτι ἐκ περιστάσεως οἱονεὶ χωλός τις σώζεται ἀπολέσας πόδα ( φέρε εἰπεῖν τὸν ἀδελφὸν ) καὶ μόνος κληρονομῶν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ , καὶ κυλλός <τις> σώζεται ( μὴ σωζο - μένου αὐτῷ τοῦ πατρὸς <ἢ τῆς μη - τρός> ἀλλ’ ἐκείνων μὲν ἀπολλυμένων αὐτοςῦ δὲ χωριζομένου ἐκείνων ) , ἵνα μόνος τύχῃ τῶν μακαρισμῶν . οὕτω δὲ καὶ μονόμματός τις σώζεται ( τὸν ὀφθαλμὸν τῆς ἐαυτοῦ οἰκίας εκκόψας , τὴν γαμετὴν πορνεύσασαν ) , ἵνα μὴ <μετὰ τοιούτου ὀφθαλμοῦ> δύο ὀξθαλμοὺς ἔχων ἀπέλθῃ εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός . δύναται γὰρ καὶ τὸ ἁμαρτητικῶς μὲν ( ἵν’ οὕτως ὁνομλάσω ) <πρακτικὸν καὶ> πορευτικὸν τῆς ψυχῆς , ἁμαρτητικῶς δὲ διορατικὸν ἡ σκανδαλίζουσα εἶναι χεὲρ καὶ ὁ σκανδαλίζων ποὺς καὶ ὁ σκανδαλίζων ὀφθαλμός · ἅτινα κρεῖττον ἀποβαλεῖν <κακὰ ὄντα> καὶ ἀποθέμενον αὐτὰ χωρὶς αὐτῶν εἰ - σελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν *** οἱονεὶ χωλὸν ἢ κυλλὸν ἢ μονόμματον , ἢΗ μετ’ ἐκείνων τὴν ὅλην ὀπολέσαι ψυχήν . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς καλὸν καὶ μακάριον ἐπὶ τοὶς βελτίστοις χρῆσθαι τῇ δυνάμει αὐτῆς · εἰ δὲ μέλλομεν διά τινα μίαν *** ἀπολέσθαι , αἱρετώτερον ἀποβαλεῖν τὴν χρῆσιν αὐτῆς <σκανδαλιζούσης> , ἵνα μετὰ τῶν ἄλλων δυνάμεων σω - θῶμεν .
Lemmas: δυνατός δέ ὁ ῥητός ὁ - ὁ χράω καί ἐπί ὁ οἰκειός - ὁ καί ὡσπερεί μέλος ἐγώ , διά ὁ πολύς οἰκειότης εἴτε συγγενικός εἴτε ἐκ τις συνήθεια ( ἵνα οὕτως ὀνομάζω ) ξιλικεω μέλος ἐγώ Νένος - μισμένων , ὅς οὐ χρή φείδομαι ὁ ψυχή ἐγώ βλάπτω . ἐκκόπτω - μέν γάρ ἀπό ἑαυτοῦ , ὡς χείρ ἤ πούς ἤ ὀφθαλμός , πατήρ ἤ μήτηρ ὁ ἐναντίος ὁ θεοσέβεια ἐγώ πράσσω ἐθέλω καί υἱός ἤ θυγα - τέρας ( ὁ ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ ) ἀφίστημι - ὅς ἐγώ ὁ ἐκκλησία ὁ ἀφίστημι - ἕκαστος καί ὁ ἀγάπη αὐτός . ἀλλά ἐάν )) γυνή ὁ ἐν κόλπος ἤ φίλος ὁ ἴσος ὁ ψυχή (( σκόνδαλα ἐγώ γίνος - ται , μή φείδομαι , ἀλλά ἐκκόπτω αὐτός ἀπό ἑ - ὁ βάλλω ἔξω ὁ ψυχή ἐγώ ὡς οὐ οἰκεῖος , ἀλλά πολέμιος ἐγώ ὁ σωτηρία . ὅστις γάρ » οὐ μι - κρατέω ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ « καί ὁ ἐπιφέρω , ὅτε καιρός εἰμί αὐτός μισέω ὡς πολέμιος καί ἐπί - βουλή , ἵνα δύναμαι κερδαίνω Χρις - ἀστός , οὗτος οὐ εἰμί ἀφίημι ὁ υἱός ὁ θεός . καί ἐπί οὗτος γε εἰμί λέγω ὅτι ἐκ περίστασις οἱονεί χωλός τις σῴζω ἀπόλλυμι πούς ( φέρω λέγω ὁ ἀδελφός ) καί μόνος κληρονομέω ὁ βασιλεία ὁ θεός , καί κυλλός τις σῴζω ( μή σωζο - μένω αὐτός ὁ πατήρ ἤ ὁ μή - τρός> ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἀπόλλυμι αὐτός δέ χωρίζω ἐκεῖνος ) , ἵνα μόνος τυγχάνω ὁ μακαρισμός . οὕτως δέ καί μονόμματος τις σῴζω ( ὁ ὀφθαλμός ὁ ἑαυτοῦ οἰκία ἐκκόπτω , ὁ γαμετή πορνεύω ) , ἵνα μή μετά τοιοῦτος ὀφθαλμός δύο ὀξθαλμοὺς ἔχω ἀπέρχομαι εἰς ὁ γέεννα ὁ πῦρ . δύναμαι γάρ καί ὁ ἁμαρτητικός μέν ( ἵνα οὕτως ὁνομλάσω ) πρακτικός καί πορευτικός ὁ ψυχή , ἁμαρτητικός δέ διορατικός ὁ σκανδαλίζω εἰμί Χέερ καί ὁ σκανδαλίζω πούς καί ὁ σκανδαλίζω ὀφθαλμός · ὅστις κρατύς ἀποβάλλω κακά ὄντα καί ἀποτίθημι αὐτός χωρίς αὐτός εἰ - σελθεῖν εἰς ὁ ζωή *** οἱονεί χωλός ἤ κυλλός ἤ μονόμματος , αποδοτέος μετά ἐκεῖνος ὁ ὅλος ὀπολέσαι ψυχή . ὅμοιος καί ἐπί ὁ ψυχή καλός καί μακάριος ἐπί ὁ ἀγαθός χράω ὁ δύναμις αὐτός · εἰ δέ μέλλω διά τις εἷς *** ἀπόλλυμι , αἱρετός ἀποβάλλω ὁ χρῆσις αὐτός σκανδαλίζω , ἵνα μετά ὁ ἄλλος δύναμις σός - τίθημι .