origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 17.6
Ἄλλην παραβολὴν ἀκούσατε . ἄνθρωπος ἦν οἰκοδεσπότης ὃς ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν καὶ τὰ ἑξῆς ἕως τοῦ καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς . ( Matth . 21 , 33—43 ) . Τῷ μὴ ἐπὶ πλεῖον βασανίζοντι τὰ τῆς παραβολῆς μηδὲ ἑκάστην λέξιν ἐξετάζοντι πάνυ σαφὴς εἶναι δόξει οὕτως ἂν διηγήσεως τυχοῦσα . ὁ πρὸ ἡμῶν λαὸς καὶ » μερὶς « ὢν τοῦ θεοῦ ὁ φυτευθεὶς ἦν ἀμπελὼν ὑπὸ τοῦ κατὰ τὴν παραβολὴν οἰκοδεσπότου , καὶ ἡ τοῦ θεοῦ φρουρὰ περὶ αὐτὸν ὁ φραγμὸς ἦν καὶ πύργος μὲν ὁ ναὸς ληνὸς δὲ ὁ τόπος τῶν σπονδῶν , καὶ γεωργοὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ σοφοὶ τοῦ λαοῦ , ἀποδημία δὲ τοῦ δεσπότου ὅτε κύριος ὁ συνὼν αὐτοῖς ἐν νεφέλη » ἡμέρας « καὶ » στύλῳ <πυρὸς«> νυκτός , ἕως αὐτοὺς καταφυτεύσῃ εἰσαγαγὼν » εἰς ὄρος ἅγιον « αὐτοῦ » καὶ εἰς εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ « , οὐκέτι οὕτως αὐτοῖς ἐπεφαίνετο . ὁ δὲ ἐγγίσας καιρὸς τῶν καρπῶν ὁ χρόνος ἦν τῶν προφητῶν ἀπι - τούντων τόν καρπὸν ἀπὸ τῶν γεωργῶν καὶ τοῦ ἀμπελῶνος , ἵνα ἤδη δείξωσι παρειληφότες τὸν νόμον τὸ βεβιωκέναι κατ’ αὐτόν . δοῦλοι δέ οἱ πρὸς τοὺς γεωργοὺς πεμφθέντες λαβεῖν τοὺς καρποὺς οἱ πρῶτοι προφῆται , οὓς οἱ ἄρχοντες καὶ σοφοὶ τοῦ λαοῦ ὕβρισον τύπτοντες , τινὰς δὲ καὶ ἀνεῖλον καὶ ἄλλους λιθολεύστους πεποιήκασιν . ἄλλοι δέ μετὰ τούτους δοῦλοι πλείονες τῶν πρώτων ὁ καιρὸς τῶν πολλῶν προφητῶν , ὧν τὰ ὀνόματα ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν Παραλειπομένων γέγραπται καὶ ἐν τῷ Ἱερεμίᾳ καὶ τοῖς Δώδεκα καὶ τῷ Δανιήλ · εἴποι γὰρ ἄν τις καὶ τὸν Ἀνανίαν , Ἀζαρίαν , Μισαὴλ προφητας γεγονεναι . καὶ τούτοις οὖν τοῖς πλείοσι παρὰ τοὺς προτέρους προφήτας ὡσαύτως ἐχρήσαντο , τύπτοντες κοὶ ἀναιροῦντες καὶ λιθοβολοῦντες . τελευταῖον δὲ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἀποστέλλει ὁ οἰκοδεσπότης , τὸν γύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , ἐντρέψαι δυνάμενον τὸν ἀμπελῶνα καὶ τοὺς γεωργούς . ἀλλ᾿ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ σοφοὶ τοῦ λαοῦ τὸν υἱὸν ἰδόντες . οὐ πάντη ἀναίσθητοι τῆς ἑαυτῶν γενόμενοι ὑπεροχῆς , κληρο - νόμον εἶναι αὐτὸν ὑπειλήφασι . τολμῶσι δὲ καὶ ἀποκτεῖναι αὐτόν , ἵνα αὐτοὶ κύριοι τοῦ ἀμπελῶνος γένωνται , κοὶ ἐκβαλόντες αὐτὸν καὶ ἐξω κρίναντες τῶν τοῦ Ἰσραὴλ πραγμάτων ἀπέκτειναν . καὶ εὐθέως ὁ τοῦ ἀμπελῶνος κύριος ὃν ἀπέκτειναν ἐπιδημεῖ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν , καὶ κακοὺς κακῶς τοὺς μέν γεωργοὺς ἀπόλλυσιν , ἄλλοις δὲ γεωργοῖς τοῖς ἀποστόλοις ἑαυτοῦ παραδίδωσι τοὺς ἀπὸ τοῦ λαοῦ πιστεύσοντος , τουτέστι τὸν ἀμπελῶνα , οἳ ἀποδιδόασιν ἐν τοῖς ἰδίοις καιροῖς τοὺς καρποὺς τῷ οἰκοδεσπότῃ . εἶτα εἰπόντων μετὰ τὴν παραβολὴν τῶν ἐν τοῖς ἀνωτέρω πυθομένων τὸ ἐν ποίᾳ ἐξουοίᾳ ταῦτα ποιεῖς ; « τὰ ἀπὸ τοῦ κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτοὺς ὁ σωτὴρ ἀποκρίνεται , διδάσκων αὐτοὺς ἀπὸ τῆς προφητείας ὅτι ὑπ᾿ ἐκείνων μὲν <τῶν οἰκοδόμων> ἀπεδοκιμάσθη , δὲ τῷ θεῷ ἐστιν ἔντιμος καὶ κεφαλὴ τῆς ὅλης οἰκοδομῆς καὶ τῆς κατ᾿ αὐτὴν συνοχῆς , καὶ κεφαλή γε θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν εἰδότων βλέπειν αὐτήν . εἶτα , προφητεύων Περὶ τῆς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν κλήσεως , φησὶ τοῖς μὴ πιστεύουσιν εἰς αὐτὸν διδασκάλοις Ἰουδαίων · ἀρθήσεται ἀφ᾿ ὑμῶν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς . Ἀλλ᾿ , ὡς προείπομεν , ὁλοσχερεστέρα τις καὶ οὐ κατὰ λέξιν ἐστὶν ἡ τοιαύτη διήγησις · πρὸς ἣν πολλά τις ἂν » πνευματικὸς « ὢν καὶ ἀνακρίνειν δυνάμενος » πάντα « ἐπαπορήσαι , κρούων τὴν ἀσάφεια<ν αὐτῆς , τουτέστι τὴν> κεκλεισμένην θύραν τῶν ἐνταῦθα κεκρυμμένων νοημάτων , καὶ ὀρθῶς ζητήσας εὕροι καὶ αἰτήσας ἀπὸ τοῦ θεοῦ λάβοι . καὶ ἡμεῖς δὲ κατὰ τὸ μέτριον ἡμῶν τοιαῦτα εἰς τὸν τόπον φανταζόμεθα ὅτι ὁ μὲν οἰκοδεσπότης ἄνθρωπος ὁ θεός ἐστι , περὶ οὗ γέγραπται · » ἐτροποφόρησέ σε κύριος ὁ θεός σου ὡς εἴ τις τροποφορήσαι ἄνθρωπος τὸν υἱὸν αὐτοῦ « . οὕτως γάρ , διὰ τὸ τροποφορεῖν καὶ φέρειν ἐν τῷ ἀνθρώπους ὠφελεῖν τρόπον ἀνθρώπινον τὸν ὠφελοῦντα ἀνθρώπους , ἔν τισι παραβολαῖς λέγεται εἶναι ἄνθρωπος . καὶ ἐνταῦθα μὲν ἄνθρωπος οἰκοδεσπότης καλεῖται διὰ τὸν ἀμπελῶνα καὶ τὸν περικείμενον τῷ ἀμπελῶνι φραγμὸν καὶ τὴν ληνὸν ἣν ὤρυξε καὶ τὸν πύργον ὃν ᾠκοδόμησε καὶ οὓς κέκτηται δούλους καὶ οὓς πέμπει πρὸς τοὺς γεωργοὺς καὶ δεύτερον ἀποστέλλει πλείονας . ὡς οἰκοδεσπότης δἐ ἐξέδοτο γεωργοῖς τὸν ἀμπε - λῶνα . ἀφ᾿ ὧν ἀφελὼν αὐτὸν δίδωσιν ἑτέροις . ἔτι δὲ πόλιν ἐν τοῖς ἀνωτέρω ἄνθρωπος οἰκοδεσπότης εἴρηται διὰ τούτων · ὁμοία γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ , ὅστις ἐξῆθεν ἅμα πρωΐ μισθώσασθαι ἐργάτας εἰς τόν ἀμπελῶνα αὐτοῦ « · καὶ ὡς οἰκοδεσπότης γε ἀμπελῶνα ἔχει καὶ μισθοῦται γεωργούς , ἔστι δὲ αὐτῷ καὶ ἐπίτροπος ᾦ λέγει ’ » κάλεσον τοὺς ἐργάτας καὶ ἀπόδος τὸν μισθόν , ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ἐσχάτων ἕως τῶν πρώτων « . ἐν δέ τῇ περὶ τοῦ δείπνου παραβολῇ καὶ τῶν γόμων τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ τῆς κλήσεως οὐκ οἰκοδεσπότης ἀλλὰ βασιλεὺς εἴρηται · μείζων γὰρ ἢ οἰκοδεσπότης ἐστὶ πέμπων πέμπων στράτευμα ὡς βασιλεὺς καὶ ἀναιρῶν τοὺς κρατήσαντας » τοὺς τοὺς δούλους αὐτοῦ « καὶ ὑβρίσαντος καὶ ἀποκτείναντας αὐτούς , καὶ ἐν βασιλικῇ ἐξουσίᾳ , οὐχ ὡς οἰκοδεσπότης μόνον , » εἶπε τοῖς διακόνοις « δῆσαι πόδας καὶ χεῖρας « τοῦ εἰσελθόντος εἰς τοὺς γάμους μὴ ἔχοντος » ἔνδυμα γάμου « καὶ ἐκβαλεῖν » αὐτὸν εἰς τὸ ἐξώτερον σκότος « . ὅτε δὲ ἐν τοῖς ἀνωτέρω λέγεται · ἄνθρωπος εἶχε τέκνα δύο « , οὔτε οἰκοδεσπότης οὔτε βασιλεὺς ὠνόμασται ἀλλ’ ἁπλῶς ἄνθρπος . Εἰσὶν οὖν . ὡσπερ πολλαὶ ἐπίνοιαι τοῦ θεοῦ κατὰ τὰς θείας γραφάς , οὕτω καὶ διαφοραὶ τοῦ ἄνθρωπον αὐτόν ὀνομάξεσθαι , ἤτοι ἁπλῶς ἢ οἰκοδεσπότην ἢ βασιλέα . καὶ ταῦτα μὲν κατὰ τὸν Ματθαῖον · κατὰ δέ τὸν Λουκᾶν ἡ ὁμοία τῇ ἐκκειμένῃ παραβολῇ ἄνθρωπον αὐτὸν ὠνόμασεν ἐν τῷ · » ἄνθρωπος ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα , καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς « . ἀλλὰ καὶ Μᾶρκός φησιν · » ἄνθρωπός τις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα , καὶ περιέθηκεν αὐτῷ φραγμόν « . πάλιν τε αὖ ὁ Λουκᾶς τὴν τῆς κλήσεως ἐκτιθέμενος παραβολὴν » ἄνθρωπός τις « , φησίν , ἐποίησε δεῖπνον μέγα , καὶ ἐκάλεσε πολλούς « . κοὶ σὺ δὲ συναγαγὼν εἴ που ὠνό\μασται ἄνθρωπος ὁ θεὸς καὶ » πνευματικὰ πνευματικοῖς « ἐν τῷ περὶ τούτου συγκρίνων λόγῳ καὶ ζητήσας ὀρθῶς τὰ κατὰ τοὺς τόπους , εὕροις ἂν ἀνάλογον τῇ ζητήσει σου πλείονα εἰς τὸ ἄνθρωπον λέγεσθαι τὸν θεόν . οὗτος δὴ ἐφύτευσεν ὁ οἰκοδεσπότης ἄνθρωπος ἀμπελῶνα , ὅντινα ἐπιμελέστερον ζητητέον , μὴ ἀβασανίστως παρερχόμενον τὴν τοσαύτην παραβολήν .
Lemmas: ἄλλος παραβολή ἀκούω . ἄνθρωπος εἰμί οἰκοδεσπότης ὅς φυτεύω ἀμπελών καί φραγμός αὐτός περιτίθημι καί ὀρύσσω ἐν αὐτός ληνός καί ὁ ἑξῆς ἕως ὁ καί δίδωμι ἔθνος ποιέω ὁ καρπός αὐτός . ( Matth . 21 , 33—43 ) . ὁ μή ἐπί πολύς βασανίζω ὁ ὁ παραβολή μηδέ ἕκαστος λέξις ἐξετάζω πάνυ σαφής εἰμί δοκέω οὕτως ἄν διήγησις τυγχάνω . ὁ πρό ἐγώ λαός καί » μερίς « εἰμί ὁ θεός ὁ φυτεύω εἰμί ἀμπελών ὑπό ὁ κατά ὁ παραβολή οἰκοδεσπότης , καί ὁ ὁ θεός φρουρά περί αὐτός ὁ φραγμός εἰμί καί πύργος μέν ὁ ναός ληνός δέ ὁ τόπος ὁ σπονδή , καί γεωργός ὁ πρέσβυς καί σοφός ὁ λαός , ἀποδημία δέ ὁ δεσπότης ὅτε κύριος ὁ σύνειμι αὐτός ἐν νεφέλη » ἡμέρα « καί » στῦλος <πυρὸς«> νύξ , ἕως αὐτός καταφυτεύω εἰσάγω » εἰς ὄρος ἅγιος « αὐτός » καί εἰς εἰς ὁ σκήνωμα αὐτός « , οὐκέτι οὕτως αὐτός ἐπιφαίνω . ὁ δέ ἐγγίζω καιρός ὁ καρπός ὁ χρόνος εἰμί ὁ προφήτης ἀπος - τέῳ ὁ καρπός ἀπό ὁ γεωργός καί ὁ ἀμπελών , ἵνα ἤδη δείκνυμι παραλαμβάνω ὁ νόμος ὁ βιόω κατά αὐτός . δοῦλος δέ ὁ πρός ὁ γεωργός πέμπω λαμβάνω ὁ καρπός ὁ πρῶτος προφήτης , ὅς ὁ ἄρχων καί σοφός ὁ λαός ὑβρίζω τύπτω , τις δέ καί ἀναιρέω καί ἄλλος λιθόλευστος ποιέω . ἄλλος δέ μετά οὗτος δοῦλος πολύς ὁ πρῶτος ὁ καιρός ὁ πολύς προφήτης , ὅς ὁ ὄνομα ἐν ὁ δεύτερος ὁ Παραλείπω γράφω καί ἐν ὁ Ἱερεμίας καί ὁ Δώδεκα καί ὁ Δανιήλ · λέγω γάρ ἄν τις καί ὁ Ἁνανίας , Ἀζαρίας , Μισαήλ προφήτης γίγνομαι . καί οὗτος οὖν ὁ πολύς παρά ὁ πρότερος προφήτης ὡσαύτως χράω , τύπτω κοί ἀναιρέω καί λιθοβολέω . τελευταῖος δέ ὁ υἱός αὐτός ἀποστέλλω ὁ οἰκοδεσπότης , ὁ γύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ἐντρέπω δύναμαι ὁ ἀμπελών καί ὁ γεωργός . ἀλλά ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ πρέσβυς καί ὁ σοφός ὁ λαός ὁ υἱός ὁράω . οὐ πάντῃ ἀναίσθητος ὁ ἑαυτοῦ γίγνομαι ὑπεροχή , κλήρος - νόμος εἰμί αὐτός ὑπολαμβάνω . τολμάω δέ καί ἀποκτείνω αὐτός , ἵνα αὐτός κύριος ὁ ἀμπελών γίγνομαι , κοί ἐκβάλλω αὐτός καί ἔξω κρίνω ὁ ὁ Ἰσραήλ πρᾶγμα ἀποκτείνω . καί εὐθύς ὁ ὁ ἀμπελών κύριος ὅς ἀποκτείνω ἐπιδημέω ἀνίστημι ἐκ νεκρός , καί κακός κακός ὁ μέν γεωργός ἀπόλλυμι , ἄλλος δέ γεωργός ὁ ἀπόστολος ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὁ ἀπό ὁ λαός πιστεύω , τουτέστι ὁ ἀμπελών , ὅς ἀποδίδωμι ἐν ὁ ἴδιος καιρός ὁ καρπός ὁ οἰκοδεσπότης . εἶτα λέγω μετά ὁ παραβολή ὁ ἐν ὁ ἀνώτερος πυνθάνομαι ὁ ἐν ποῖος εξουοιος οὗτος ποιέω ; « ὁ ἀπό ὁ κακός κακός ἀπόλλυμι αὐτός ὁ σωτήρ ἀποκρίνω , διδάσκω αὐτός ἀπό ὁ προφητεία ὅτι ὑπό ἐκεῖνος μέν ὅτε οἰκοδόμος ἀποδοκιμάζω , δέ ὁ θεός εἰμί ἔντιμος καί κεφαλή ὁ ὅλος οἰκοδομή καί ὁ κατά αὐτός συνοχή , καί κεφαλή γε θαυμαστός ἐν ὀφθαλμός ὁ οἶδα βλέπω αὐτός . εἶτα , προφητεύω περί ὁ ἀπό ὁ ἔθνος κλῆσις , φημί ὁ μή πιστεύω εἰς αὐτός διδάσκαλος Ἰουδαῖος · ἀείρω ἀπό σύ ὁ βασιλεία ὁ θεός καί δίδωμι ἔθνος ποιέω ὁ καρπός αὐτός . ἀλλά , ὡς προλέγω , ὁλοσχερής τις καί οὐ κατά λέξις εἰμί ὁ τοιοῦτος διήγησις · πρός ὅς πολύς τις ἄν » πνευματικός « εἰμί καί ἀνακρίνω δύναμαι » πᾶς « ἐπαπορέω , κρούω ὁ ἀσάφεια αὐτός , τουτέστι ὅς κλῄζω θύρα ὁ ἐνταῦθα κρύπτω νόημα , καί ὀρθός ζητέω εὑρίσκω καί αἰτέω ἀπό ὁ θεός λαμβάνω . καί ἐγώ δέ κατά ὁ μέτριος ἐγώ τοιοῦτος εἰς ὁ τόπος φαντάζω ὅτι ὁ μέν οἰκοδεσπότης ἄνθρωπος ὁ θεός εἰμί , περί ὅς γράφω · » τροποφορέω σύ κύριος ὁ θεός σύ ὡς εἰ τις τροποφορέω ἄνθρωπος ὁ υἱός αὐτός « . οὕτως γάρ , διά ὁ τροποφορέω καί φέρω ἐν ὁ ἄνθρωπος ὠφελέω τρόπος ἀνθρώπινος ὁ ὠφελέω ἄνθρωπος , ἐν τις παραβολή λέγω εἰμί ἄνθρωπος . καί ἐνταῦθα μέν ἄνθρωπος οἰκοδεσπότης καλέω διά ὁ ἀμπελών καί ὁ περίκειμαι ὁ ἀμπελών φραγμός καί ὁ ληνός ὅς ὀρύσσω καί ὁ πύργος ὅς οἰκοδομέω καί ὅς κτάομαι δοῦλος καί ὅς πέμπω πρός ὁ γεωργός καί δεύτερος ἀποστέλλω πολύς . ὡς οἰκοδεσπότης δέ ἐκδίδωμι γεωργός ὁ Άμπε - Λώνα . ἀπό ὅς ἀφαιρέω αὐτός δίδωμι ἕτερος . ἔτι δέ πόλις ἐν ὁ ἀνώτερος ἄνθρωπος οἰκοδεσπότης λέγω διά οὗτος · ὅμοιος γάρ εἰμί ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός ἄνθρωπος οἰκοδεσπότης , ὅστις ἐκ-ἔθω ἅμα πρωΐ μισθόω ἐργάτης εἰς ὁ ἀμπελών αὐτός « · καί ὡς οἰκοδεσπότης γε ἀμπελών ἔχω καί μισθόω γεωργός , εἰμί δέ αὐτός καί ἐπίτροπος ὅς λέγω ’ » καλέω ὁ ἐργάτης καί ἀποδίδωμι ὁ μισθός , ἄρχω ἀπό ὁ ἔσχατος ἕως ὁ πρῶτος « . ἐν δέ ὁ περί ὁ δεῖπνον παραβολή καί ὁ γόμος ὁ υἱός αὐτός καί ὁ κλῆσις οὐ οἰκοδεσπότης ἀλλά βασιλεύς λέγω · μέγας γάρ ἤ οἰκοδεσπότης εἰμί πέμπω πέμπω στράτευμα ὡς βασιλεύς καί ἀναιρέω ὁ κρατέω » ὁ ὁ δοῦλος αὐτός « καί ὑβρίζω καί ἀποκτείνω αὐτός , καί ἐν βασιλικός ἐξουσία , οὐ ὡς οἰκοδεσπότης μόνος , » λέγω ὁ διάκονος « δέω πούς καί χείρ « ὁ εἰσέρχομαι εἰς ὁ γάμος μή ἔχω » ἔνδυμα γάμος « καί ἐκβάλλω » αὐτός εἰς ὁ ἐξώτερος σκότος « . ὅτε δέ ἐν ὁ ἀνώτερος λέγω · ἄνθρωπος ἔχω τέκνον δύο « , οὔτε οἰκοδεσπότης οὔτε βασιλεύς ὀνομάζω ἀλλά ἁπλῶς ἄνθρπος . εἰμί οὖν . ὥσπερ πολύς ἐπίνοια ὁ θεός κατά ὁ θεῖος γραφή , οὕτως καί διαφορά ὁ ἄνθρωπος αὐτός ὀνομάζω , ἤτοι ἁπλῶς ἤ οἰκοδεσπότης ἤ βασιλεύς . καί οὗτος μέν κατά ὁ Ματθαῖος · κατά δέ ὁ Λουκᾶς ὁ ὅμοιος ὁ ἔκκειμαι παραβολή ἄνθρωπος αὐτός ὀνομάζω ἐν ὁ · » ἄνθρωπος φυτεύω ἀμπελών , καί ἐκδίδωμι αὐτός γεωργός « . ἀλλά καί Μάρκος φημί · » ἄνθρωπος τις φυτεύω ἀμπελών , καί περιτίθημι αὐτός φραγμός « . πάλιν τε αὖ ὁ Λουκᾶς ὁ ὁ κλῆσις ἐκτίθημι παραβολή » ἄνθρωπος τις « , φημί , ποιέω δεῖπνον μέγας , καί καλέω πολύς « . κοί σύ δέ συνάγω εἰ που ὀνομάζω ἄνθρωπος ὁ θεός καί » πνευματικός πνευματικός « ἐν ὁ περί οὗτος συγκρίνω λόγος καί ζητέω ὀρθός ὁ κατά ὁ τόπος , εὑρίσκω ἄν ἀνάλογος ὁ ζήτησις σύ πολύς εἰς ὁ ἄνθρωπος λέγω ὁ θεός . οὗτος δή φυτεύω ὁ οἰκοδεσπότης ἄνθρωπος ἀμπελών , ὅστις ἐπιμελής ζητέω , μή ἀβασάνιστος παρέρχομαι ὁ τοσοῦτος παραβολή .