origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.9
» Κράτος « δὲ » θανάτου « νομιστέον ἔχειν τὸν διάβολον οὐ τοῦ μέσου καὶ <ἀ> διαφόρου , καθ' ὃν ἀποθνᾐσκουσιν οἱ σύνθετοι ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος χωριζομένης αὐτῶν τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ σώματος , ἀλλὰ τοῦ ἐναντίου καὶ ἐχθροῦ τοῦ εἰπόντος · » ἐγώ εἰμι ἡ ζωή « , καθ' ὃν » ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα , αὕτη ἀποθανεῖται « . ἐμφαίνει δὲ ὅτι οὐχ ὁ θεὸς εἰς χεῖρας ἀνθρώπων παρέδωκεν αὐτόν , ὁ σωτὴρ λέγων · » εἰ ἦν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἡ βασιλεία ἡ ἐμή , οἱ ὑπηρέται ἂν οἱ ἐμοὶ ἠγωνίζοντο , ἵνα μὴ παραδοθῶ τοῖς Ἰουδαίοις « . παραδιδόμενος γὰρ Ἰουδαίοις εἰς χεῖρας ἀνθρώπων παρεδόθη , οὐχ ὑπὸ τῶν ἰδίων ὑπηρετῶν , ἀλλ' ὑπὸ τοῦ ἄρχοντος » τοῦ αἰῶνος τούτου « εἰπόντος περὶ τῶν ἐν ἀοράτοις δυνάμεσι κατὰ ἀνθρώπων ἱσταμένων βασιλειῶν · » ταῦτά σοι πάντα δώσωἐὰν πεσὼν προσκυνήσῃς μοι « . διὸ καὶ περὶ ἐκείνων λελέχθαι νομιστέον τὸ » παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἹ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ το[ου κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ « . κἀκεῖνοι μὲν » οἱ βασιλεῖς « καὶ » οἱ ἄρχοντες « » παρέστησαν « καὶ » συνήχθησαν κατὰ τοῦ κυρίου καὶ ματὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ « · ἡμεῖς δὲ ἐκ τοῦ παραδεδόσθαι αὐτὸν ὑπ' ἐκείνων εἰς χεῖρας ἀνθρώπων καὶ ἀπεκτάνθαι ὠφεληθέντες , φαμὲν τὸ » διαρρήξωμεν τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν , καὶ ἀπορρίψωμεν ἀφ' ἡμῶν τὸν ζυγὸν αὐτῶν « *** . ὅτε γὰρ » σύμμορφοι « γινόμεθα τῷ θανάτῳ τοῦ Χριστοῦ , οὐκέτι ἐσμὲν ὑπὸ τοὺς δεσμοὺς τῶν ( ὡς ἀποδεδώκαμεν ) βασιλέων » τῆς γῆς « , οὐδ' ὑπὸ τὸν ζυγὸν τῶν κατὰ τοῦ κυρίους συναχθέντων ἀρχόντων » τοῦ αἰῶνος τούτου « · καὶ καὶ διὰ τοῦτο ὁ πατὴρ » τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο , ἀλλ' ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν « , ἵν' οἱ <ἄρχοντες οἱ> παραλαβόντες αὐτὸν καὶ παραδόντες αὐτὸν εἰς χεῖρας ἀνθρώπων , ὑπὸ τοῦ κατοικήσαντος » ἐν τοῖς οὐρανοῖς « ἐγγελασθῶσιν καὶ ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐκμυκτηρισθῶσιν , εἰς κατάλυσιν τῆς ἰδίας βασιλείας καὶ ἀρχῆς παρὰ προσδοκίαν παραλαβόντες ἀπὸ τοῦ παρᾳ ἠγέρθη τῷ τὸν ἐχθρὸν αὐτοῦ θάντον κατηρηκέναι καὶ ἡμᾶς πεποιηκέναι » συμμόρφους « , οὐ μόνον » τοῦ θανάτου αὐτοῦ « ἀλλὰ καὶ » τῆς ἀναστάσεως « , δι' ὃν » ἐν καινότητι ζωῆς « περιπατοῦμεν , οὐκέτι καθεζόμενοι » ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου « , διὰ τὸ ἀνατεῖλαν ἐφ' ἡμᾶς » φῶς « τοῦ θεοῦ . εἰπόντος δὲ τοῦ σωτῆρος μέλλει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παρα - δίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων , καὶ ἀποκτενοῦσι αὐτόν , καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται , οἱ μαθηταὶ σφόδρα ἐλυπήθησαν , τῷ μὲν πραραδίδοσθαι μέλλειν αὐτὸν εἰς χεῖρας ἀνθρώπων καὶ τῷ ἀποκτίννυσθαι αὐτόν , ὡς σκυθρωποῖς καὶ ἀξίοις λύπης ἐπιστήσαντες , μὴ προσχόντες δὲ τῷ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεσθαι αὐτὸν δεηθέντα οὐδὲ χρόνου παλείονος , » ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου « .
Lemmas: » κράτος « δέ » θάνατος « νομίζω ἔχω ὁ διάβολος οὐ ὁ μέσος καί ἀεί διάφορος , κατά ὅς ἀποθνῄσκω ὁ σύνθετος ἐκ ψυχή καί σῶμα χωρίζω αὐτός ὁ ψυχή ἀπό ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ ἐναντίος καί ἐχθρός ὁ λέγω · » ἐγώ εἰμί ὁ ζωή « , κατά ὅς » ψυχή ὁ ἁμαρτάνω , οὗτος ἀποθνῄσκω « . ἐμφαίνω δέ ὅτι οὐ ὁ θεός εἰς χείρ ἄνθρωπος παραδίδωμι αὐτός , ὁ σωτήρ λέγω · » εἰ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος οὗτος ὁ βασιλεία ὁ ἐμός , ὁ ὑπηρέτης ἄν ὁ ἐμός ἀγωνίζομαι , ἵνα μή παραδίδωμι ὁ Ἰουδαῖος « . παραδίδωμι γάρ Ἰουδαῖος εἰς χείρ ἄνθρωπος παραδίδωμι , οὐ ὑπό ὁ ἴδιος ὑπηρέτης , ἀλλά ὑπό ὁ ἄρχων » ὁ αἰών οὗτος « λέγω περί ὁ ἐν ἀόρατος δύναμις κατά ἄνθρωπος ἵστημι βασίλεια · » οὗτος σύ πᾶς δίδωμι πίπτω προσκυνέω ἐγώ « . διό καί περί ἐκεῖνος λέγω νομίζω ὁ » παρίστημι ὁ βασιλεύς ὁ γῆ καί ὁ ἄρχων συνάγω ἐπί ὁ αὐτός κατά το[ου κύριος καί κατά ὁ Χριστός αὐτός « . ἐκεῖνος μέν » ὁ βασιλεύς « καί » ὁ ἄρχων « » παρίστημι « καί » συνάγω κατά ὁ κύριος καί Ματά ὁ Χριστός αὐτός « · ἐγώ δέ ἐκ ὁ παραδίδωμι αὐτός ὑπό ἐκεῖνος εἰς χείρ ἄνθρωπος καί ἀπακτείνω ὠφελέω , φημί ὁ » διαρρήγνυμι ὁ δεσμός αὐτός , καί ἀπορρίπτω ἀπό ἐγώ ὁ ζυγόν αὐτός « *** . ὅτε γάρ » σύμμορφος « γίγνομαι ὁ θάνατος ὁ Χριστός , οὐκέτι εἰμί ὑπό ὁ δεσμός ὁ ( ὡς ἀποδίδωμι ) βασιλεύς » ὁ γῆ « , οὐδέ ὑπό ὁ ζυγόν ὁ κατά ὁ κύριος συνάγω ἄρχων » ὁ αἰών οὗτος « · καί καί διά οὗτος ὁ πατήρ » ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι , ἀλλά ὑπέρ ἐγώ πᾶς παραδίδωμι αὐτός « , ἵνα ὁ ἄρχων οἷ παραλαμβάνω αὐτός καί παραδίδωμι αὐτός εἰς χείρ ἄνθρωπος , ὑπό ὁ κατοικέω » ἐν ὁ οὐρανός « ἐγγελάω καί ὑπό ὁ κύριος ἐκμυκτηρίζω , εἰς κατάλυσις ὁ ἴδιος βασιλεία καί ἀρχή παρά προσδοκία παραλαμβάνω ἀπό ὁ παρά ἐγείρω ὁ ὁ ἐχθρός αὐτός θνῄσκω καταίρω καί ἐγώ ποιέω » σύμμορφος « , οὐ μόνος » ὁ θάνατος αὐτός « ἀλλά καί » ὁ ἀνάστασις « , διά ὅς » ἐν καινότης ζωή « περιπατέω , οὐκέτι καθέζομαι » ἐν χώρα καί σκιά θάνατος « , διά ὁ ἀνατέλλω ἐπί ἐγώ » φάος « ὁ θεός . λέγω δέ ὁ σωτήρ μέλλω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος παρά - δίδωμι εἰς χείρ ἄνθρωπος , καί ἀποκτείνω αὐτός , καί ὁ τρίτος ἡμέρα ἀνίστημι , ὁ μαθητής σφόδρα λυπέω , ὁ μέν παραδίδωμι μέλλω αὐτός εἰς χείρ ἄνθρωπος καί ὁ ἀποκτίννυμαι αὐτός , ὡς σκυθρωπός καί ἄξιος λύπη ἐφίστημι , μή προέχω δέ ὁ ὁ τρίτος ἡμέρα ἀνίστημι αὐτός δέω οὐδέ χρόνος παλείονος , » ἵνα διά ὁ θάνατος καταργέω ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ θάνατος « .