origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 16.26
Καὶ καταλιπὼν αὐτοὺς ἐξῆλθεν ἔξω τῆς πόλεως [ ἓως ] εἰς Βηθανίαν καὶ τὰ ἑξῆς εως του καὶ πάντα ὅσα ἂν αἰτήσητε ἐν τῇ Προσευχῇ πιστεύοντες λήψεσθε . ( Matth . 21 , 17—22 . ) Τινας καταλιπὼν ὁ Ἰησοῦς ἐξῆλθε τῆς τῶν Ἱεροσολύμων πόλεως , λεως , ἀφ᾿ ἧς ἐξελθὼν ἐν Βηθανίᾳ ἦν ἢ τοὺς ἰδόντας μὲν ἀρχιερεῖς καὶ γραμματεῖς τοῦ λαοῦ » τὰ θαυμάσια ἃ ἐποίησε καὶ τοὺς παῖδας κραζοντας ἐν τῷ ἑερῷ καὶ λέγοντος · ὡσαννὰ τῷ υἱῷ Δαυΐδ « . οὐδέν δ’ ἧττον ἀγανακτήσαντας ἐπὶ τοῖς αἰνοῦσι τὸν Χριστόν , καὶ δαὶ τοῦτο ἐλεγχθέντας ὡς μὴ νενοηκότας τὸ ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον ; κοὶ ἐπεὶ κατέλιπεν έκεῖνα τὰ Ἰεροσόλυμα κακὶ ἔξω γέγονε τῆς πόλεως , δαὶ τοῦτο πέπτωκε κοὶ » λίθος ἐπὶ λίθον « ἢρξατο μὴ μένειν ἀλλὰ καὶ καθαιρεῖσθαι ἓως πάντα καταλυθῇ . ἦλθε δ’ εἰς Βηθανίαν , τὸν τῆς ΥΠΑΚΟΗΣ ΟΙΚΟΝ , τὴν ἐκκλησίαν , ἔνθα καὶ ηὐλίσθη καὶ ἀνεπαύσατο , ἐπεὶ μὴ εἶχεν έν Ἱεροσολύμοις » ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ « , ἃτε τοιούτων ἀρχιερέων καὶ γραμματεων ὂντων ἐν αὐτοῖς . ὃτε δέ ἀνεπαύσατο ἐν τῇ Βηθανίᾳ , τῷ τῆς YΠΑΚΟΗΣ ΟΙΚΩΙ μετὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ συστῆναι τὴν ἐκκλησίαν καὶ ἀναπαύσασθαι τὸν Χριστὸν ἐν οὐτῇ , τότε ἐπανάγει εἰς τὴν πόλιν ἣν καταλέλοιπε καὶ ἧς ἒξω γέγονε , καὶ ἐπανάγων εἰς αὐτὴν πεινᾷ , καὶ μίαν ἰδὼν συκῆν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ , τὸ δένδρον τοῦ λαοῦ , ἦλθεν ἐπ αὐτήν , καὶ οὐδὲν εὗρεν ἐν αὐτῇ βρώσιμον ἀλλὰ μόνον ζωῆς ἒμφασιν · φύλλα γὰρ χωρὶς καρπῶν ἦν ἐν τῇ συκῇ . εἶτ᾿ ἐπεὶ ἒμψυχος ἦν αὓτη ἡ συκῆ , διὰ τοῦτο λέγει ὡς ἀκουούσῃ τὴν πρέπουσαν αὐτῇ ἀράν . τὸ δέ λεγόμενον τοιοῦτον ἠν · ὅσον συνέστηκεν ὁ ἐνεστὼς αἰών , μηκέτι γένοιτο ἔν σοι καρπός . διὰ τοῦτο ἂκαρπός ἐστιν ἡ Ἰουδαίων συναγωγή , καὶ τοῦτο γίνεται αὐτῇ ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος « , ἕως » τὸ πλήρωμα τῶν Μνῶν εἰσέλθῃ « . ἐξηράνθη δὲ ἡ συκῆ , ἔτι ἐπιδημοῦντος τῷ βίῳ τῶν ἀνθρώπων καὶ ἐν οις ὡς ἀνθρώπου > οῦντος Ἰησοῦ . ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ ἐθαύμασαν λέγοντες · πῶς παραχρῆμα ἐξηράνθη ἡ συκῆ ; τοῖς γὰρ τῆς ψυχῆς ὀφθαλμοῖς εἶδον τὸ τῆς ξηρανθείσης συκῆς μυστήριον καὶ ἐθαύμασαν οὐχ οὕτως ἐπὶ τῷ ἐξηράνθαι αὐτήν , ὡς ἐπὶ τῷ παραχρῆμα ἐξηράνθαι , ἔβλεπον γὰρ ξηρὰν τὴν συκῆν , τὸν λαὸν τὸν Ἰσραὴλ ἐκεῖνον . καὶ θαυμάζουσι τοῖς μαθηταῖς ἐν τῷ ἑωρακέναι παραχρῆμα τὴν συκῆνκκ ἐξηραμμένην , ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν ἐμπεδῶν τὸ λεγόμενον τῷ ἀμὴν ) ὅτι ἐὰν ἒχητε πίστιν κοὶ μὴ διακριθῆτε , οὐ μόνον τὸ τῆς συκῆς ποιήσετε , ἀλλὰ κἂν τῷ ὄρει τούτῳ εἲπητε · ἂρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν , γενήσεται . οὐκοῦν οἱ πιστεύοντες μαθηταὶ καὶ μὴ διακρινόμενοι ποιοῦσι καὶ τὸ τῆς συκῆς λέγοντες αὐτῇ » ὑμῖν ὑμῖν ἦν ἀναγκαῖον τὸν λόγον τοῦ θεοῦ · ἐπεὶ δέ οὐκ ἀξίους κρίνετε ἑαυτούς , ἰδοὺ στερφόμεθα εἰς τὰ ἒθνη « , καὶ καταλιπόντες αὐτὴν ξηραίνουσιν αὐτήν , ἵν’ ἡ ζωτικ]κη δύναμις αὐτῆς μεταβῇ ἐπὶ τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν , καὶ τὸ πρότερον συνέχον πνεῦμα τὸν λαὸν ἐκεῖνον μεταστῇ ἐπὶ τοὺς άπὸ τῶν Μνῶν . Πρὸς τῷ δέ ποιεῖν τὸ τῆς συκῆς τοὺς μαθητὰς <ἒτι> ἐπαγγέλλεται αὐτοῖς ὁ τοῦ Μοῦ λόγος , ἐὰν ἔχωσι πίστιν καὶ μὴ διακριθῶσιν , ὅτι <καὶ> τῷ <βλεπομένῳ> τε καὶ> δεικνυμένῳ ὑπ᾿ αὐτοῦ ὄρει , τῇ ἀντικειμένῃ ἐνεργείᾳ ἐΠαιρομένῃ κατὰ τῶν ἀνθρώπων , λέγουσιν · ἂρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν , καὶ γίνεται . αἲρεται γὰρ ἀφ’ ἑκάστου τῶν ὠφελουμένων ὑπὸ μαθητῶν Ἰησοῦ τὸ βαρὺ τῆς καίας ὄρος , ὁ σατανας , αἲροντος αὐτὸν τοῦ νικήσαντος αὐτον , καὶ βάλλεται εἲς τὴν θάλασσαν , τὴν ἂβυσσον , βάλλοντος αὐτὸν εἲς τὸν ἂξιον αὐτοῦ τόπον τῆς κολάσες . καὶ περὶ ταύτης τῆς θαλάσσης ἐν ψαλμοῖς λέγεται τὸ » αὓτη ἡ θάλασσα ἡ μέγάλη καὶ εὐρύχωρος · ἐκεῖ πλοῖα Ι διαπορεύεται , ζῷα μικρὰ μετὰ μεγάλων , δράκων οὗτος ὃν ἒπλασας ἐμπαίζειν αὐτῷ « . καὶ ἐν ἂλλῳ ψαλμῷ · ἐκεῖ » συνέθλα - σας τὰς κεφαλὰς τῶν δρακόν <των ἐπὶ τοῦ ὓδα>τος « , δῆλον δέ ὅτι ἐν τῇ θαλάσσῃ , κοί · ἐκεῖ » συνέδλασας τὴν κεφαλὴν τοῦ δράκοντος , ἔδωκας αὐτὸν βρῶμα λαοῖς τοῖς Αἰθίοψιν « . αἲρεται οὖν καθ᾿ ἓκαστον τῶν ὑπὸ τοῦ λόγου καταρτιζομένων εἰς σωτηρίαν ὄρος τὸ ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ βλεπόμενον καὶ δεικνύμενον , καὶ βάλλεται εἰς τὴν θάλασσαν κατὰ τὸν τοῦ ἐπιτυγχάνοντος μαθητοῦ Ἰησοῦ ἐν διδασκαλίᾳ λόγον , λέγοντος τῷ ἐν τῷ καθ᾿ ἓκαστον τῶν ἀκουόντων ὂρει · ἂρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν , λέγοντος δέ μετὰ τοῦ ἒχειν πίστιν καὶ μὴ διακρίνεσθαι , ἶνα καὶ τὸ λεγόμενον γένηται . καὶ τὰ πάντα δὲ ὅσα ἐὰν ὁ ἔχων πίστιν καὶ μὴ διακρινόμενος αἰτήσῃ ἐν τῇ προσευχῇ , πιστεύων λήψεται .
Lemmas: καί καταλείπω αὐτός ἐξέρχομαι ἔξω ὁ πόλις [ ἕως ] εἰς Βηθανία καί ὁ ἑξῆς ἕως ὁ καί πᾶς ὅσος ἄν αἰτέω ἐν ὁ προσευχή πιστεύω λαμβάνω . ( Matth . 21 , 17—22 . ) τίς καταλείπω ὁ Ἰησοῦς ἐξέρχομαι ὁ ὁ Ἱεροσόλυμα πόλις , λαός , ἀπό ὅς ἐξέρχομαι ἐν Βηθανία εἰμί ἤ ὁ ὁράω μέν ἀρχιερεύς καί γραμματεύς ὁ λαός » ὁ θαυμάσιος ὅς ποιέω καί ὁ παῖς κράζω ἐν ὁ εἴρω καί λέγω · ὡσαννά ὁ υἱός Δαυΐδ « . οὐδείς δέ ἥσσων ἀγανακτέω ἐπί ὁ αἰνέω ὁ Χριστός , καί δαί οὗτος ἐλέγχω ὡς μή νοέω ὁ ἐκ στόμα νήπιος καί θηλάζω καταρτίζω αἶνος ; κοί ἐπεί καταλείπω ἐκεῖνος ὁ Ἱεροσόλυμα κακί ἔξω γίγνομαι ὁ πόλις , δαί οὗτος πίπτω κοί » λίθος ἐπί λίθος « ἄρχω μή μένω ἀλλά καί καθαιρέω ἕως πᾶς καταλύω . ἔρχομαι δέ εἰς Βηθανία , ὁ ὁ ὑπακοή οἶκος , ὁ ἐκκλησία , ἔνθα καί αὐλίζομαι καί ἀναπαύω , ἐπεί μή ἔχω ἐν Ἱεροσόλυμα » ποῦ ὁ κεφαλή κλίνω « , ἅτε τοιοῦτος ἀρχιερεύς καί γραμματεύς εἰμί ἐν αὐτός . ὅτε δέ ἀναπαύω ἐν ὁ Βηθανία , ὁ ὁ ΑΣ οἶκος μετά ὁ ἀρχή ὁ συνίστημι ὁ ἐκκλησία καί ἀναπαύω ὁ Χριστός ἐν οὐτάω , τότε ἐπανάγω εἰς ὁ πόλις ὅς καταλείπω καί ὅς ἔξω γίγνομαι , καί ἐπανάγω εἰς αὐτός πεινάω , καί εἷς ὁράω συκῆ ἐπί ὁ ὁδός , ὁ δένδρον ὁ λαός , ἔρχομαι ἔπος αὐτός , καί οὐδείς εὑρίσκω ἐν αὐτός βρώσιμος ἀλλά μόνος ζωή ἔμφασις · φύλλον γάρ χωρίς καρπός εἰμί ἐν ὁ συκῆ . εἶτα ἐπεί ἔμψυχος εἰμί οὗτος ὁ συκῆ , διά οὗτος λέγω ὡς ἀκούω ὁ πρέπω αὐτός ἀρά . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · ὅσος συνίστημι ὁ ἐνίστημι αἰών , μηκέτι γίγνομαι ἐν σύ καρπός . διά οὗτος ἄκαρπος εἰμί ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή , καί οὗτος γίγνομαι αὐτός ἕως ὁ συντέλεια ὁ αἰών « , ἕως » ὁ πλήρωμα ὁ μνᾶ εἰσέρχομαι « . ξηραίνω δέ ὁ συκῆ , ἔτι ἐπιδημέω ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος καί ἐν οἶς ὡς ἄνθρωπος > οῦς Ἰησοῦς . ὁράω δέ ὁ μαθητής θαυμάζω λέγω · πῶς παραχρῆμα ξηραίνω ὁ συκῆ ; ὁ γάρ ὁ ψυχή ὀφθαλμός ὁράω ὁ ὁ ξηραίνω συκῆ μυστήριον καί θαυμάζω οὐ οὕτως ἐπί ὁ ξηραίνω αὐτός , ὡς ἐπί ὁ παραχρῆμα ξηραίνω , βλέπω γάρ ξηρός ὁ συκῆ , ὁ λαός ὁ Ἰσραήλ ἐκεῖνος . καί θαυμάζω ὁ μαθητής ἐν ὁ ὁράω παραχρῆμα ὁ συκῆνκκ ξηραίνω , ἀποκρίνω ὁ Ἰησοῦς λέγω ἐμπεδέω ὁ λέγω ὁ ἀμήν ) ὅτι ἐάν ἔχω πίστις κοί μή διακρίνω , οὐ μόνος ὁ ὁ συκῆ ποιέω , ἀλλά ἐάν ὁ ὄρος οὗτος λέγω · ἀείρω καί βάλλω εἰς ὁ θάλασσα , γίγνομαι . οὐκοῦν ὁ πιστεύω μαθητής καί μή διακρίνω ποιέω καί ὁ ὁ συκῆ λέγω αὐτός » σύ σύ εἰμί ἀναγκαῖος ὁ λόγος ὁ θεός · ἐπεί δέ οὐ ἄξιος κρίνω ἑαυτοῦ , ἰδού στερφόω εἰς ὁ ἔθνος « , καί καταλείπω αὐτός ξηραίνω αὐτός , ἵνα ὁ ζωτικ]κη δύναμις αὐτός μεταβαίνω ἐπί ὁ ἀπό ὁ ἔθνος , καί ὁ πρότερος συνέχω πνεῦμα ὁ λαός ἐκεῖνος μεθίστημι ἐπί ὁ ἀπό ὁ μνᾶ . πρός ὁ δέ ποιέω ὁ ὁ συκῆ ὁ μαθητής ἔτι ἐπαγγέλλω αὐτός ὁ ὁ Μου λόγος , ἐάν ἔχω πίστις καί μή διακρίνω , ὅτι καί ὁ βλέπω τε καί δείκνυμι ὑπό αὐτός ὄρος , ὁ ἀντίκειμαι ἐνέργεια ἐπαίρω κατά ὁ ἄνθρωπος , λέγω · ἀείρω καί βάλλω εἰς ὁ θάλασσα , καί γίγνομαι . ἀείρω γάρ ἀπό ἕκαστος ὁ ὠφελέω ὑπό μαθητής Ἰησοῦς ὁ βαρύς ὁ Καιᾶς ὄρος , ὁ σατανᾶς , ἀείρω αὐτός ὁ νικάω αὐτός , καί βάλλω εἰς ὁ θάλασσα , ὁ ἄβυσσος , βάλλω αὐτός εἰς ὁ ἄξιος αὐτός τόπος ὁ κολάζω . καί περί οὗτος ὁ θάλασσα ἐν Ψαλμός λέγω ὁ » οὗτος ὁ θάλασσα ὁ μέγας καί εὐρύχωρος · ἐκεῖ πλοῖον Ι διαπορεύω , ζῷον μικρός μετά μέγας , δράκων οὗτος ὅς πλάσσω ἐμπαίζω αὐτός « . καί ἐν ἄλλος Ψαλμός · ἐκεῖ » συνθάλλω - σός ὁ κεφαλή ὁ δέρκομαι <των ἐπί ὁ ἁνδάνω « , δῆλος δέ ὅτι ἐν ὁ θάλασσα , οι · ἐκεῖ » συνέδλασας ὁ κεφαλή ὁ δράκων , δίδωμι αὐτός βρῶμα λαός ὁ Αἰθίοψ « . ἀείρω οὖν κατά ἕκαστος ὁ ὑπό ὁ λόγος καταρτίζω εἰς σωτηρία ὄρος ὁ ὑπό ὁ Ἰησοῦς βλέπω καί δείκνυμι , καί βάλλω εἰς ὁ θάλασσα κατά ὁ ὁ ἐπιτυγχάνω μαθητής Ἰησοῦς ἐν διδασκαλία λόγος , λέγω ὁ ἐν ὁ κατά ἕκαστος ὁ ἀκούω ὄρος · ἀείρω καί βάλλω εἰς ὁ θάλασσα , λέγω δέ μετά ὁ ἔχω πίστις καί μή διακρίνω , ἵνα καί ὁ λέγω γίγνομαι . καί ὁ πᾶς δέ ὅσος ἄν ὁ ἔχω πίστις καί μή διακρίνω αἰτέω ἐν ὁ προσευχή , πιστεύω λαμβάνω .