origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 14.21
Ζητήσαι δ’ ἄν τις , εἰ δύναται ἡ ἀνθρωπίη ψυκὴ τροπικῶς λέγεσθαι γυνὴ καὶ ὁ προἱ στάμενος αὐτῆς ἄγγελος καὶ ἄρχρων αὐτῆς ( πρὸς ὅν » ἡ ἀναστροφὴ « γίνεται αὐτῆς κατακυριεύοντα αὐτῆς ) ἀνήρ , ὠς κατὰ τοῦτο ἔκαστον νομίμως συνοικεῖν τῇ ψυχῇ τῇ ἀξίῳ προστασίας θείου ἀγγέλου . γένοιτο δ’ ἄν ποτε καὶ μετὰ τῆν ἐπὶ πλεῖον διατριβὴν καὶ συνοίκησιν αἰτάς ἐν ψυχῇ τοῦ μὴ εὐρίσκειν » χάριν ἐναντίον « τοῦ κυριεύοντος καὶ ἄρχοντος αὐτῆς ἀγγέλου τὸ εὑρίσκεσθαι » ἐν αὐτῇ ἄσχημον πρῆγμα « , καὶ γράφοιτο ἄν ὡς γράφεται χειρόγραφα , γράφοτιο δὲ » βιβλίον ἀποστασίου « , διδόμενον » εἰς τὰς χεῖρας « τῆς ἐκβαλλομένης , ἵνα μηκέτι οἰκεία ᾖ τοῦ προτέρου προστάτου ἡ ἐξαπσοτελλομέενη » ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ « . καὶ γένοιτο δ’ ἄν ἡ » ἀπελθοῦσα « ἀπὸ τῆς προτέρας οἰκίας » ἐτέρῳ « ἀνδρὶ καὶ ἀτυχήσαι ἄν παρ’ αὐτῷ , οὐ μόνον ὡς ἐπὶ τοῦ προτέερου μὲ εὐρίσκουσα » χάριν « ἐνώπιον ἀυτοῦ τῷ εὑρίσκσθαι » ἐν αὐτῇ ἄσχημον πρᾶγμα « , ἀλλὰ καὶ μισουμένη ὑπ’ αὐτοῦ . καὶ γράφοτο δ’ ἄν καὶ ἀπὸ τοῦ δευτέερρου αὐτῇ » βιβλίον ἀποστασίου « καὶ διδοῖτο ἄν » εἰς τὰς χεὸρας αθτῆξς « ἀπὸ τοῦ ἐσχάτου ἀνδρὸς ἐξαποστέλλοντς δύναται νενέσθαι μετάστασις ζωῆς τῆς σὺν ἀνθρώποις ἀγγέλων , ὠς τοιοῦτον εἶναι καὶ τὸν αὐτῶν ( ὄσον πρὸς τὴν καθ’ ἡμᾶς σχέσιν ) θάνατον , τολμηρῶς μὲν πλὴν ὄμως ζητήσαι τις ἄν . ὄπως δ’ ἄν γένηται , ἡ ἄπαξ ἀποπεσοῦσα προτέερου ἀνδρὸς οὐκ ἐπανελεύσεται πρὸς αὐτόν · » οὐ « γὰρ » δυνήσεται ὁ ἀνὴρ ὁ πρότερος ὁ ἐξαποστείλας αὐτὴν ἐπανστρέφας λαβεῖν αὐτὴν τοῦ εἶναικ αὐτῷ γυνῖκα μετὰ τὸ μιανθῆάι μιανθῆναι αὐτήν « . εἰ δὲ χρὴ τ΄λμήσαντα καὶ ἀπό τινος φερομέενης μὲν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις γραφῆς , οὐ παρὰ πᾶσι δὲ ὁμολογουμένης εἶναι θεείας , τὸ τοιοῦτον παραμυθήσασθαι , ληφθείη ἄν τὸ ἀπὸ τοῦ Ποιμένος περί τινων ἄμα τὸ ἀπὸ τοῦ Ποιμένος περί τινων ἄμα μὲν τῷ πιστεύειν ὑπὸ τῷ Μιχαὺλ γινομένων , διὰ δὲ φιληδονίαν ἀποπιπτόντων ἐκείνου καὶ γινομένων ὑπὸ τὸν τὴς τουφῆς , εἶτα ὐπὸ τὸν τῆς τιμωρίας , μεθ’ ὅν ὑπὸ τὸν τῆς μετανοίας . ὁρᾷς γὰρ ὄτι οὐκέτι μὲν ἐνπανέρκεται ἐπὶ τὸν πρῶτον ἄρχοντα ἡ ἄπαξ τρυφήσαὶ μετὰ τιμωίας ὑπό τινα ὐποδεέστερον γίνεται παρὰ τὸν Μιχαήλ . ὑποδεέστερος γὰρ ἐκείνου ὁ τῆς μετανοίας . προσεκτέον οὖν ἡμῖν μήποτε εὑρεθῇ ἐν ἡμῖν » ἄσχημον πρᾶγμα « , καὶ μὴ εὔρωμεν » χάριν « ἐνώπιον ἀνδρός , τοῦ χριστοῦ ἥ τοῦ τεταγμένου ἐφ’ ἡμὶν ἀγγέλου · ἐὰν γὰρ μὴ προσέχωμεν , τάχα καὶ ἡμεῖς τὸ βιβλίον τοῦ ἀποστασίου ληψλομεθα , καὶ ἤ χηρεύσομεν προστάτου στάτου ἤ ἐπὶ ἄνδρα ἔτερον ἐλευσόμεθα — ἐγὼ δὲ ἠγοῦμαι ὅτι οὐκ αἴσιον τοῦτο ( ἴν’ δὲ ἠγοῦμαι ὄτι οἰκ μάσω ) — ληψόμενοι ἀγγέλου [ ς ] πρὸς τὴν ἡμετέραν ψυχὴν γάμον .
Lemmas: ζητέω δέ ἄν τις , εἰ δύναμαι ὁ ἀνθρωπία ψυκὴ τροπικός λέγω γυνή καί ὁ πρώ ἵστημι αὐτός ἄγγελος καί ἄρχρων αὐτός ( πρός ὅς » ὁ ἀναστροφή « γίγνομαι αὐτός κατακυριεύω αὐτός ) ἀνήρ , ὡς κατά οὗτος ἕκαστος νόμιμος συνοικέω ὁ ψυχή ὁ ἄξιος προστασία θεῖος ἄγγελος . γίγνομαι δέ ἄν ποτέ καί μετά ὁ ἐπί πολύς διατριβή καί συνοίκησις ἀΐτας ἐν ψυχή ὁ μή εὑρίσκω » χάρις ἐναντίος « ὁ κυριεύω καί ἄρχω αὐτός ἄγγελος ὁ εὑρίσκω » ἐν αὐτός ἄσχημος πρᾶγμα « , καί γράφω ἄν ὡς γράφω χειρόγραφον , γράφω δέ » βιβλίον ἀποστάσιον « , δίδωμι » εἰς ὁ χείρ « ὁ ἐκβάλλω , ἵνα μηκέτι οἰκεῖος εἰμί ὁ πρότερος προστάτης ὁ ἐξαποστέλλω » ἐκ ὁ οἰκία αὐτός « . καί γίγνομαι δέ ἄν ὁ » ἀπέρχομαι « ἀπό ὁ πρότερος οἰκία » ἕτερος « ἀνήρ καί ἀτυχέω ἄν παρά αὐτός , οὐ μόνος ὡς ἐπί ὁ προτερέω ἐγώ εὑρίσκω » χάρις « ἐνώπιον αὐτός ὁ εὑρίσκω » ἐν αὐτός ἄσχημος πρᾶγμα « , ἀλλά καί μισέω ὑπό αὐτός . καί γράφω δέ ἄν καί ἀπό ὁ δεύτερος αὐτός » βιβλίον ἀποστάσιον « καί δίδωμι ἄν » εἰς ὁ χεοηρα αθτῆξς « ἀπό ὁ ἔσχατος ἀνήρ ἐξαποστέλλω δύναμαι νω μετάστασις ζωή ὁ σύν ἄνθρωπος ἄγγελος , ὡς τοιοῦτος εἰμί καί ὁ αὐτός ( ὅσος πρός ὁ κατά ἐγώ σχέσις ) θάνατος , τολμηρός μέν πλήν ὅμως ζητέω τις ἄν . ὅπως δέ ἄν γίγνομαι , ὁ ἅπαξ ἀποπίπτω προτερέω ἀνήρ οὐ ἐπανέρχομαι πρός αὐτός · » οὐ « γάρ » δύναμαι ὁ ἀνήρ ὁ πρότερος ὁ ἐξαποστέλλω αὐτός ἐπαναστρέφω λαμβάνω αὐτός ὁ εἶναικ αὐτός γυνικη μετά ὁ μιαίνω μιαίνω αὐτός « . εἰ δέ χρή τ΄λμήσαντα καί ἀπό τις φέρω μέν ἐν ὁ ἐκκλησία γραφή , οὐ παρά πᾶς δέ ὁμολογέω εἰμί θεῖος , ὁ τοιοῦτος παραμυθέομαι , λαμβάνω ἄν ὁ ἀπό ὁ Ποιμήν περί τις ἅμα ὁ ἀπό ὁ Ποιμήν περί τις ἄμη μέν ὁ πιστεύω ὑπό ὁ Μιχαὺλ γίγνομαι , διά δέ φιληδονία ἀποπίπτω ἐκεῖνος καί γίγνομαι ὑπό ὁ ὁ Τουφής , εἶτα ὑπό ὁ ὁ τιμωρία , μετά ὅς ὑπό ὁ ὁ μετάνοια . ὁράω γάρ ὅτι οὐκέτι μέν ἐνπανέρκεται ἐπί ὁ πρῶτος ἄρχων ὁ ἅπαξ τρυφάω μετά τιμωίας ὑπό τις ὑποδεής γίγνομαι παρά ὁ Μιχαήλ . ὑποδεής γάρ ἐκεῖνος ὁ ὁ μετάνοια . προσέχω οὖν ἐγώ μήποτε εὑρίσκω ἐν ἐγώ » ἄσχημος πρᾶγμα « , καί μή εὑρίσκω » χάρις « ἐνώπιον ἀνήρ , ὁ Χριστός ἤ ὁ τάσσω ἐπί ἐγώ ἄγγελος · ἐάν γάρ μή προσέχω , τάχα καί ἐγώ ὁ βιβλίον ὁ ἀποστάσιον λαμβάνω , καί ἤ χηρεύω προστάτης Στάτου ἤ ἐπί ἀνήρ ἕτερος ἔρχομαι — ἐγώ δέ ἡγέομαι ὅτι οὐ αἴσιος οὗτος ( ἵνα δέ ἠγέω ὅτι οἰκός μαζεύω ) — λαμβάνω ἄγγελος [ Σ ] πρός ὁ ἡμέτερος ψυχή γάμος .