origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.30
Ἐὰν δέ <τροπικῶς> κατανοῆσαι τὰς τοῦ λόγου διαφοράς , ἐν μωρίᾳ » κηρύγματος « καταγγελλομένου τοῖς πιστεύουσι καὶ ἐν σοφίᾳ λαλουμένου » τοῖς τελείοις « , ὄψει τίνα τρόπον ὁ λόγος τοῖς μὲν εἰσαγομένοις ἔχει δούλου μορφήν « , ὥστ᾿ ἄν εἰπεῖν αὐτούς · » εἴδομεν αὐτόν , καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος οὐδὲ κάλλος « , τοῖς δέ τελείοις ἔρχεται » ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ « , λέξουσιν ἂν τὸ καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ , δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός , πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας « . καὶ γὰρ τοῖς τελείοις φαίνεται ἡ δόξα τοῦ λόγου καὶ τὸ μονογενές αὐτοῦ τῷ πατρὶ θεῷ καὶ τὸ τῆς » χάριτος πλῆρες « ὁμοίως δὲ καὶ τῆς » ἀληθείας « · ὅπερ οὐ δύναται χωρῆσαι ὁ δεόμενος πρὸς τὸ πιστεύειν τῆς μωρίας » τοῦ κηρύγματος « . μέλλει δὲ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεσθαι ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ οὐ μόνος . ἀλλὰ μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ . καὶ εἰ δύνασαι νοῆσαι πάντας τοὺς συνεργοὺς τῆς δόξης τοῦ λόγου καὶ τῆς ἀποκαλύφεως τῆς σοφίας ἅπερ ἐστὶν ὁ Χριστὸς ) | συνεπιδημοῦντας αὐτῷ , ὄφει τίνα τρόπον ἔρχεται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ . καὶ πρόσχες , εἰ δύνασαι ἐν τούτοις τοὺς πρότερον παθόντας προφήτας ἀναλογίαν φάσκειν ἐσχηκέναι πρὸς τὸν μὴ ἐσχηκότα » εἶδος μηδὲ κάλλος « λόγον , τῷ μὴ ἔχειν τι » εἶδος μηδέ κάλλος « λόγων . ὥσπερ δέ ἔρχεται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , οὕτως ἄγγελοι γινόμενοι οἱ ἐν τοῖς προφήτις λόγοι μετ’ αὐτοῦ παραγίνονται , τὴν ἀναλογίαν σώζοντες τῆς ἑαυτῶν δόξης . ἐπὰν δὲ τοιοῦτος μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ ἐπιδημήσῃ <τῷ πιστεύοντος νῷ> ὁ λόγος , ἑκάστῳ τῆς δόξης ἑαυτοῦ καὶ τῆς λαμπρότητος τῶν ἀγγέλων ἑαυτοῦ κατὰ τὴν ἑκάστου πρᾶξιν . ταῦτα δὲ λέγομεν οὐκ ἀθετοῦντες καὶ τὴν ἁπλούστερον νοουμένην δευτέραν ἐπιδημίαν τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ . πότε δὲ ταῦτα ἀπαντήσεται ἢ ὅτε τὸ ἀποστολικὸν ἐκεῖνο πληροῦται λόγιον τὸ λέγον · τοὺς γὰρ πάντας ἡμᾶς παραστῆναι δεῖ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ , ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἂ ἔπραξεν , εἴτε ἀγαθὸν εἴτε φαῦλον « ; εἰ δὲ ἑκάστῳ κατὰ τὴν πρᾶξιν ἀποδώσει , οὐ τὴν ἀστείαν μόνην <χωρὶς τῆς φαύλης> οὐδέ τὴν φαύλην χωρὶς τῆς ἀστείας , δῆλον ὅτι ἑκάστῳ ἀποδώσει κατὰ πᾶσαν φαύλην καὶ κατὰ πᾶσαν ἀστείαν πρᾶξιν . ὑπολαμβάνω δὲ ἐν τούτοις πειθόμενος καὶ τῷ ἀποστόλῳ , συβάλλων δὲ καὶ τὰ τοῦ Ἰεζεκιήλ , ἐν οἱς τοῦ τελείως ἐπιστρέψαντος ἀπαλείφεται τὰ ἁμαρτήματα καὶ τοῦ πάντη ἐκπεσόντος οὐ λογίζεται τὰ πρότερον κατορθώματα ) ὅτι τοῦ μὲν τελειωθέντος καὶ πόντη τὴν κακίαν ἀποθεμένου ἀπαλείφεται τὰ ἀμαρτήματα , τοῦ δὲ πόντη | ἀποστατήσαντος τῆς θεοσεβείας οὐ λογίζεται εἴ τι πρότερον χρηστὸν αὐτῷ πέπρακται , ἡμῖν δέ τοῖς μεταξὺ τοῦ τελείου καὶ τοῦ ἀποστάτου παραστασιν » ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ « δίδοται ἃ ἐπράξαμεν , » εἴτε ἀγαθὸν εἴτε φαῦλον « · οὔτε γὰρ τοσοῦτον ἐκαθαρεύσαμεν , ἵνα ἡμῖν μηδόλως ἐπιλογισθῇ τὰ φαῦλα , οὔτε ἐπὶ τοσοῦτον ἐκπεπτώκαμεν , ὥστε ἐπιλησθῆναι ἡμῶν τὰ κρείττονα .
Lemmas: ἐάν δέ τροπικός κατανοέω ὁ ὁ λόγος διαφορά , ἐν μωρία » κήρυγμα « καταγγέλλω ὁ πιστεύω καί ἐν σοφία λαλέω » ὁ τέλειος « , ὁράω τίς τρόπος ὁ λόγος ὁ μέν εἰσάγω ἔχω δοῦλος μορφή « , ὥστε ἄν λέγω αὐτός · » ὁράω αὐτός , καί οὐ ἔχω εἶδος οὐδέ κάλλος « , ὁ δέ τέλειος ἔρχομαι » ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ αὐτός « , λέγω ἄν ὁ καί θεάομαι ὁ δόξα αὐτός , δόξα ὡς μονογενής παρά πατήρ , πλήρης χάρις καί ἀλήθεια « . καί γάρ ὁ τέλειος φαίνω ὁ δόξα ὁ λόγος καί ὁ μονογενής αὐτός ὁ πατήρ θεός καί ὁ ὁ » χάρις πλήρης « ὅμοιος δέ καί ὁ » ἀλήθεια « · ὅς οὐ δύναμαι χωρέω ὁ δέω πρός ὁ πιστεύω ὁ μωρία » ὁ κήρυγμα « . μέλλω δέ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ αὐτός οὐ μόνος . ἀλλά μετά ὁ ἄγγελος αὐτός . καί εἰ δύναμαι νοέω πᾶς ὁ συνεργός ὁ δόξα ὁ λόγος καί ὁ ἀποκάλυφος ὁ σοφία ὅς εἰμί ὁ Χριστός ) | συνεπιδημέω αὐτός , ὄφις τίς τρόπος ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ αὐτός μετά ὁ ἄγγελος αὐτός . καί προέχω , εἰ δύναμαι ἐν οὗτος ὁ πρότερος πάσχω προφήτης ἀναλογία φάσκω ἔχω πρός ὁ μή ἔχω » εἶδος μηδέ κάλλος « λόγος , ὁ μή ἔχω τις » εἶδος Μῆδος κάλλος « λόγος . ὥσπερ δέ ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ αὐτός , οὕτως ἄγγελος γίγνομαι ὁ ἐν ὁ προφήτις λόγος μετά αὐτός παραγίγνομαι , ὁ ἀναλογία σῴζω ὁ ἑαυτοῦ δόξα . ἐπάν δέ τοιοῦτος μετά ὁ ἄγγελος αὐτός ἐπιδημέω ὅς πιστεύω ὅς ὁ λόγος , ἕκαστος ὁ δόξα ἑαυτοῦ καί ὁ λαμπρότης ὁ ἄγγελος ἑαυτοῦ κατά ὁ ἕκαστος πρᾶξις . οὗτος δέ λέγω οὐ ἀθετέω καί ὁ ἁπλόος νοέω δεύτερος ἐπιδημία ὁ υἱός ὁ θεός . πότε δέ οὗτος ἀπαντάω ἤ ὅτε ὁ ἀποστολικός ἐκεῖνος πληρόω λόγιον ὁ λέγω · ὁ γάρ πᾶς ἐγώ παρίστημι δέω ἔμπροσθεν ὁ βῆμα ὁ Χριστός , ἵνα κομίζω ἕκαστος ὁ διά ὁ σῶμα πρός ὅς πράσσω , εἴτε ἀγαθός εἴτε φαῦλος « ; εἰ δέ ἕκαστος κατά ὁ πρᾶξις ἀποδίδωμι , οὐ ὁ ἀστεῖος μόνος χωρίς ὁ φαῦλος οὐδέ ὁ φαῦλος χωρίς ὁ ἀστεῖος , δῆλος ὅτι ἕκαστος ἀποδίδωμι κατά πᾶς φαῦλος καί κατά πᾶς ἀστεῖος πρᾶξις . ὑπολαμβάνω δέ ἐν οὗτος πείθω καί ὁ ἀπόστολος , συβαλλω δέ καί ὁ ὁ Ἰεζεκιήλ , ἐν ὅς ὁ τέλειος ἐπιστρέφω ἀπαλείφω ὁ ἁμάρτημα καί ὁ πάντῃ ἐκπίπτω οὐ λογίζομαι ὁ πρότερος κατόρθωμα ) ὅτι ὁ μέν τελειόω καί Πόντη ὁ κακία ἀποτίθημι ἀπαλείφω ὁ ἁμάρτημα , ὁ δέ Πόντη | ἀποστατέω ὁ θεοσέβεια οὐ λογίζομαι εἰ τις πρότερος χρηστός αὐτός πράσσω , ἐγώ δέ ὁ μεταξύ ὁ τέλειος καί ὁ ἀποστάτης παρίστημι » ἔμπροσθεν ὁ βῆμα ὁ Χριστός « δίδωμι ὅς πράσσω , » εἴτε ἀγαθός εἴτε φαῦλος « · οὔτε γάρ τοσοῦτος καθαρεύω , ἵνα ἐγώ μηδόλως ἐπιλογίζομαι ὁ φαῦλος , οὔτε ἐπί τοσοῦτος ἐκπίπτω , ὥστε ἐπιλανθάνομαι ἐγώ ὁ κρατύς .