origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.17
Τὸ δὲ ἑξῆς ἐργῶδες κατὰ ἀκολουθίαν τῶν προαποδεδομένων διηγήσασθαι . εἴποι γὰρ ἄν τις , πῶς ὁ στραφεὶς καὶ γενόμενος ὡς τὰ παιδία μικρός ἐστι τῶν πιστευότων εἰς τὸν Ἰησοῦν καὶ ἐπιδεκτικὸς τοῦ σκανδαλισθῆναι ; πειραςώμεθα δὲ καὶ τοῦτο ἀκολούθως σαφηνίσαι . πᾶς ὁ τῷ Ἰησοῦ ὡς υἱῷ συγκαταθέμενος θεοῦ κατὰ τὴν ἀληθῆς περὶ αὐτοῦ ἱστορίαν καὶ ὁδεύων διὰ τῶν κατὰ τὸ εὐαγγέλιον πράξεων εἰς τὸ βιῶσαι κατ’ ἀρετήν ἐστράφη καὶ ὁδεύει πρὸς τὸ γενέσθαι ὡς τὰ παιδία , τοῦτον ἀμήχανον μὴ εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν . <ὁ δὲ μὴ στραφεὶς πρὸς τὸ γενέσθαι ὡς τὰ παιδία τοῦτον ἀμἠχανον εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.> πολλοὶ οὖν οἰ τοιοῦτοι , ἀλλ’ οὐ πάντες οἱ στραφέντες πρὸς τὸ γενέσθαι ὡς τὰ παιδία , ἐφθάκασιν ὡς ἐπὶ τὸ ἐξομοιωθῆναι τοῖς παιδίοις · ἀλλ’ ἕκαστος τοσοῦτον ἀπολείπεται τῆς πρὸς τὰ παιδία ὁμιώσεως , ὅσον ἀπολείπεται τῆς ἀποδεδομένης τῶν παιδίων πρὸς τὰ πάθη ἕξεως . ἐν παντὶ οὖν τῷ πλήθει τῶν πιστευόντων εἰσὶ καὶ οἱ ὡσπερεὶ ἄρτι στραφέντες περὶ τὸ γενέσθαι ὡς τὰ παιδία , οἵτινες κατ’ αὐτὸ τὸ ἐστράφθαι ἵνα γένωνται ὡς τὰ παιδία μικροὶ χρηματίζουσι , καὶ τούτων οἱ στραφέντες μὲν ἵνα γένωνται ὡς τὰ παιδία , πολὺ δὲ ἀπολειπόμενοι τοῦ γενέσθαι ἀκριβῶς ὡς τὰ παιδία , <μικροί εἰσι καὶ> ἐπιδέχονται τὸ σκανδαλισθῆναι · ὧν ἕκαστος τοσοῦτον ἀπολείπεται τῆς πρὸς αὐτὰ ὁμοιώσεως , ὅσον ἀπολείπεται τῆς ἀποδεδομένης τῶν παιδίων πρὸς τὰ πάθη ἕξεως . οἷς οὐ δέον ἀφορμὰς παρέχειν τοῦ σκανδαλισθῆναι · εἰ δὲ μή γε , ὁ σκανσαλίσας δεήσεται ὡς συμφέροντος αὐτῷ ἐπὶ θεραπείᾳ <ὁμαρτίας> τοῦ κρεμασθῆναι μύλον ὀνικὸν περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῆναι ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης . οὕτω γὰρ τίσας τὴν αὐτάρκη δίκην ἐν τῇ θαλάσσῃ ( ὅπου ὁ » δράκων « ὅ » ἔπλασεν ὁ θεὸς ἐμπαίζεις αὐτῷ « ) καὶ οὕτω τὸ συμφέρον πρὸς τὸ τέλος ὁ κολασθεὶς παθών , ἐν τοῖς ἑξῆς <ἔξω> ἔσται τῶν κατὰ τὸ πέλαγος τῆς θαλάσσης πόνων , οὕς ὑπέμεινε καθελκόμενος ὑπὸ τοῦ ὀνικοῦ μύλου . εἰσὶ γὰρ καὶ μύλων διαφοραὶ ὡς εἶναι τὸν μέν τινα αὐτῶν ( ἵν’ οὕτως ὀνομάσω ) ἀνθρωπικόν , ἄλλον δὲ ὀνικόν · καὶ ἀνθρωπικὸς μέν ἐστιν ἐκεῖνος , περὶ οὗ γέγραπται · » δύο « ἔσονται » ἀλήθουσαι ἐν « ἑνὶ » μύλῳ , μία παραλαμβάνεται καὶ μία ἀφίεται « , ὀνικὸς δὲ ὁ περιτεθηςόμενος τῷ σκανδαλίσαντι . εἴποι δ’ ἂν τις , οὐκ οἶδα πότερον ὑγιῶς ἢ ἐσφαλμένως λέγων , ὀνικὸν εἶναι τὸ βαρὺ τοῦ φαύλου σῶμα καὶ κατωφερές , ὅπερ ἀναλήψεται ἐν τῇ ἀναστάσει <πᾶς ἁμαρτωλός> , ἵνα καταποντισθῇ ἐν τῇ ἀβύσσῳ λεγομένῃ πελάγει θαλασσίῳ , ὅπου ὁ » δράκων « ὅν » ἔπλασεν ὁ θεὸς ἐμπαίζειν αὐτῷ « . ἄλλος δὲ τὸ σκανδαλίζειν ἕνα τῶν μικρῶν ἀνοίσει ἐπὶ τὰς ἀοράτους ἀνθρώποις δυνάμεις · πολλὰ γὰρ καὶ ἀπὸ τούτων σκάνδαλα εἰς τοὺς δεικνυμένους ὐπὸ τοῦ Ἰησοῦ μικροὺς γίνεται . ἐπὰν δὲ σκανδαλίσωσιν τῶν δεικνυμένων ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ μικρῶν ἕνα πιστευόντων εἰς αὐτόν , ὀνικὸν μύλον τὸ φθαρτὸν σῶμα τὸ βαρῦνον ψυχὴν ἀναλήψεται , κρεμάμενον ἐκ τοῦ καθελκομένου αὐτὸν ἐπὶ τὰ τῇδε πράγματα τραχήλου , ἵνα διὰ τούτων 15 καθαιρεθῇ αὐτῶν τὸ οἴημα καὶ τίσαντες δίκην ἐν τῷ συμφέροντι αὐτοῖς διὰ τοῦ ὀνικοῦ μύλου γένωνται .
Lemmas: ὁ δέ ἑξῆς ἐργώδης κατά ἀκολουθία ὁ προαποδίδωμι διηγέομαι . λέγω γάρ ἄν τις , πῶς ὁ στρέφω καί γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον μικρός εἰμί ὁ πιστεύω εἰς ὁ Ἰησοῦς καί ἐπιδεκτικός ὁ σκανδαλίζω ; πειράω δέ καί οὗτος ἀκόλουθος σαφηνίζω . πᾶς ὁ ὁ Ἰησοῦς ὡς υἱός συγκατατίθημι θεός κατά ὁ ἀληθής περί αὐτός ἱστορία καί ὁδεύω διά ὁ κατά ὁ εὐαγγέλιον πρᾶξις εἰς ὁ βιόω κατά ἀρετή στρέφω καί ὁδεύω πρός ὁ γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον , οὗτος ἀμήχανος μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός . ὁ δέ μή στρέφω πρός ὁ γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον οὗτος ἀμήχανος εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός πολύς οὖν ὁ τοιοῦτος , ἀλλά οὐ πᾶς ὁ στρέφω πρός ὁ γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον , φθάνω ὡς ἐπί ὁ ἐξομοιόω ὁ παιδίον · ἀλλά ἕκαστος τοσοῦτος ἀπολείπω ὁ πρός ὁ παιδίον ομιωσμος , ὅσος ἀπολείπω ὁ ἀποδίδωμι ὁ παιδίον πρός ὁ πάθος ἕξις . ἐν πᾶς οὖν ὁ πλῆθος ὁ πιστεύω εἰμί καί ὁ ὡσπερεί ἄρτι στρέφω περί ὁ γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον , ὅστις κατά αὐτός ὁ στρέφω ἵνα γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον μικρός χρηματίζω , καί οὗτος ὁ στρέφω μέν ἵνα γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον , πολύς δέ ἀπολείπω ὁ γίγνομαι ἀκριβής ὡς ὁ παιδίον , μικρός εἰμί καί ἐπιδέχομαι ὁ σκανδαλίζω · ὅς ἕκαστος τοσοῦτος ἀπολείπω ὁ πρός αὐτός ὁμοίωσις , ὅσος ἀπολείπω ὁ ἀποδίδωμι ὁ παιδίον πρός ὁ πάθος ἕξις . ὅς οὐ δέω ἀφορμή παρέχω ὁ σκανδαλίζω · εἰ δέ μή γε , ὁ σκανσαλισος δέω ὡς συμφέρω αὐτός ἐπί θεραπεία <ὁμαρτίας> ὁ κρεμάννυμι μύλος ὀνικός περί ὁ τράχηλος αὐτός καί καταποντίζω ἐν ὁ πέλαγος ὁ θάλασσα . οὕτως γάρ τίζω ὁ αὐτάρκης δίκη ἐν ὁ θάλασσα ( ὅπου ὁ » δράκων « ὁ » πλάσσω ὁ θεός ἐμπαίζω αὐτός « ) καί οὕτως ὁ συμφέρω πρός ὁ τέλος ὁ κολάζω πάσχω , ἐν ὁ ἑξῆς ἔξω εἰμί ὁ κατά ὁ πέλαγος ὁ θάλασσα πόνος , ὅς ὑπομένω καθέλκω ὑπό ὁ ὀνικός μύλος . εἰμί γάρ καί μύλος διαφορά ὡς εἰμί ὁ μέν τις αὐτός ( ἵνα οὕτως ὀνομάζω ) ἀνθρωπικός , ἄλλος δέ ὀνικός · καί ἀνθρωπικός μέν εἰμί ἐκεῖνος , περί ὅς γράφω · » δύο « εἰμί » ἀλήθω ἐν « εἷς » μύλος , εἷς παραλαμβάνω καί εἷς ἀφίημι « , ὀνικός δέ ὁ περιτίθημι ὁ σκανδαλίζω . λέγω δέ ἄν τις , οὐ οἶδα πότερος ὑγιής ἤ ἐσφαλμένως λέγω , ὀνικός εἰμί ὁ βαρύς ὁ φαῦλος σῶμα καί κατωφερής , ὅς ἀναλαμβάνω ἐν ὁ ἀνάστασις ᾍπας ἁμαρτωλός , ἵνα καταποντίζω ἐν ὁ ἄβυσσος λέγω πέλαγος θαλάσσιος , ὅπου ὁ » δράκων « ὅς » πλάσσω ὁ θεός ἐμπαίζω αὐτός « . ἄλλος δέ ὁ σκανδαλίζω εἷς ὁ μικρός ἀναφέρω ἐπί ὁ ἀόρατος ἄνθρωπος δύναμις · πολύς γάρ καί ἀπό οὗτος σκάνδαλον εἰς ὁ δείκνυμι ὑπό ὁ Ἰησοῦς μικρός γίγνομαι . ἐπάν δέ σκανδαλίζω ὁ δείκνυμι ὑπό ὁ Ἰησοῦς μικρός εἷς πιστεύω εἰς αὐτός , ὀνικός μύλος ὁ φθαρτός σῶμα ὁ βαρύνω ψυχή ἀναλαμβάνω , κρεμάννυμι ἐκ ὁ καθέλκω αὐτός ἐπί ὁ τῇδε πρᾶγμα τράχηλος , ἵνα διά οὗτος 15 καθαιρέω αὐτός ὁ οἴημα καί τίνω δίκη ἐν ὁ συμφέρω αὐτός διά ὁ ὀνικός μύλος γίγνομαι .