origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.10
Ἐλθόντων δὲ εἰς Καπερναοὺμ προσῆλθον οἱ τὰ δίσραχμα λαμβάνοντες τῷ Πέτρῳ ( 17 , 24 [ – 27 ] ) . Εἰσί τινες βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ τούτων υἱοί , μὴ διδόντες τέλη ἤ κήνσους , καὶ ἕτεροι παρὰ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν ἀλλότριοι τῶν βασιλών τῆς γῆς , ἀφ’ ὧν λαμβάνουσιν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς γῆς τέλη ἤ κῆνσον . καί εἰσιν οἱ μὲν υἱοὶ αὐτῶν ἐλεύθεροι παρὰ τοῖς βασιλεῦσι τῆς γῆς ὡς παρὰ πατράσιν <υἱοί> · οἱ δὲ ἀλλότριοι αὐτῶν ὡς δὲ κατὰ τοὺς δυναστεύοντας αὐτῶν καὶ καταδουλουμένους ( ὡς » κατεδυνάστευον οἱ Αἰγύπτιοι τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ . καὶ κατωδύνων αὐτῶν τὴν ζωήν « , καὶ » κατεδουλοῦντο αὐτοὺς μετὰ βίας » ) δοῦλοι . δι’ οὕς δουλεύοντας ἀνάλογον τῇ δουλείᾳ τῶν Ἑβραίων μόνον » μορφὴν « τοῦ » δούλου « ἀνείληφεν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ , οὐδὲν ἔργον ποιῶν πήλινον καὶ δοῦλον . ὡς οὖν ἔχων τὴν τοῦ » δούλου « ἐκείνου » μορφήν « , τέλος καὶ κῆνσον δίδωσιν οὐχ ἕτερον παρὰ τὸν διδόμενον ὑπὸ τοῦ μαθητοῦ αὐτοῦ · ὁ γὰρ αὐτὸς ἤρκει στατὴρ καὶ τὸ ἕν νόμισμα διδόμενον ὑπὲρ τοῦ Ἰησοῦ καὶ τοῦ μαθητοῦ αὐτοῦ . τοῦτο δὲ τὸ νόμισμα ἐν μὲν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Ἰησοῦ οὐκ ἦν ἐν τῷ στόματι τοῦ θαλασσίου ἰχθύος , ὅν καὶ αὐτὸν οἶμαι εὐεργετούμενον ἀναβεβκέναι ἐν τῷ Πέτρου ἀγκίστρῳ συνειλημμένον , γενομένου ἁλιέως » ἀνθρώπων « , ἐν οἷς ἦν ὁ τροπικῶς λεγόμε - νος ἰχθύς , ἵνα καὶ ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτοῦ <τὸ> ἔχον τὴν εἰκόνα » Καίσαρος « νόμισμα , καὶ γένηται ἐν οἷς οἱ ἁλιευόμενοι ὑπὸ τῶν μεμαθηκότων ἀνθρώπους ἁλιεύειν . ὁ μὲν οὖν ἔχων » τὰ Καίσαρος « ἀποδιδότω αὐτὰ τῷ » Καίσαρι « , ἵνα μετὰ τοῦτο ἀποδιδόναι δυνηθῇ » τὰ τοῦ θεοῦ τῷ θεῷ « . ἐπεὶ δὲ Ἰησοῦς , εἰκὼν ὤν » τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου « , οὐκ εἶχε τὴν εἰκόνα τοῦ » Καίσαρος « ( ὁ γὰρ » ἄρχων τοῦ αἰῶνος τούτου οὐδὲν « εἶχεν ἐν αὐτῷ ) , διὰ τοὺτο <οὐκ ἀπὸ ἰδίου , ἀλλ’> ἀπὸ οἰκείου τόπου | τῆς θαλάσσης τὴν εἰκόνα » Καίσαρος « λαμβάνει , ἵνα δῷ τοῖς τῆς γῆς βασιλεῦσιν ἀντὶ αὐτοῦ καὶ τοῦ μαθητοῦ αὐτοῦ , ἵνα μηδὲ ὑπολαμβάνωσιν οἱ τὰ διδραχμα λαμβάνοντες ὀφειλέτην αὐτῶν εἶναι καὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς τὸν Ἰησοῦν · ἀπέδωκε γὰρ τὴν ὀφειλήν , οὐκ ἀναλαβὼν αὐτὴν οὐδὲ κεκτημένος οὐδὲ πορίσας οὐδὲ ἴδιόν ποτε ποιήσας αὐτὴν κτῆμα , ἵνα μηδέποτε ἡ » Καίσαρος « εἰκὼν ᾖ πραὰ τῇ εἰκόνι » τοῦ
Lemmas: ἔρχομαι δέ εἰς Καπερναούμ προσέρχομαι ὁ ὁ δίσραχμα λαμβάνω ὁ Πέτρος ( 17 , 24 [ – 27 ] ) . εἰμί τις βασιλεύς ὁ γῆ καί οὗτος υἱός , μή δίδωμι τέλος ἤ κῆνσος , καί ἕτερος παρά ὁ υἱός αὐτός ἀλλότριος ὁ Βασίλων ὁ γῆ , ἀπό ὅς λαμβάνω ὁ βασιλεύς ὁ γῆ γῆ τέλος ἤ κῆνσος . καί εἰμί ὁ μέν υἱός αὐτός ἐλεύθερος παρά ὁ βασιλεύς ὁ γῆ ὡς παρά πατήρ υἱός · ὁ δέ ἀλλότριος αὐτός ὡς δέ κατά ὁ δυναστεύω αὐτός καί καταδουλόω ( ὡς » καταδυναστεύω ὁ Αἰγύπτιος ὁ υἱός Ἰσραήλ . καί κατοδυνάω αὐτός ὁ ζωή « , καί » καταδουλόω αὐτός μετά βία » ) δοῦλος . διά ὅς δουλεύω ἀνάλογος ὁ δουλεία ὁ Ἑβραῖος μόνος » μορφή « ὁ » δοῦλος « ἀναλαμβάνω ὁ υἱός ὁ θεός , οὐδείς ἔργον ποιέω πήλινος καί δοῦλος . ὡς οὖν ἔχω ὁ ὁ » δοῦλος « ἐκεῖνος » μορφή « , τέλος καί κῆνσος δίδωμι οὐ ἕτερος παρά ὁ δίδωμι ὑπό ὁ μαθητής αὐτός · ὁ γάρ αὐτός ἀρκέω στατήρ καί ὁ εἷς νόμισμα δίδωμι ὑπέρ ὁ Ἰησοῦς καί ὁ μαθητής αὐτός . οὗτος δέ ὁ νόμισμα ἐν μέν ὁ οἰκία ὁ Ἰησοῦς οὐ εἰμί ἐν ὁ στόμα ὁ θαλάσσιος ἰχθῦς , ὅς καί αὐτός οἴομαι εὐεργετέω ἀναβαίνω ἐν ὁ Πέτρος ἄγκιστρον συλλαμβάνω , γίγνομαι ἁλιεύς » ἄνθρωπος « , ἐν ὅς εἰμί ὁ τροπικός λέω - ν ἰχθῦς , ἵνα καί ἀπαίρω ἀπό αὐτός ὁ ἔχω ὁ εἰκών » Καῖσαρ « νόμισμα , καί γίγνομαι ἐν ὅς ὁ ἁλιεύω ὑπό ὁ μανθάνω ἄνθρωπος ἁλιεύω . ὁ μέν οὖν ἔχω » ὁ Καῖσαρ « ἀποδίδωμι αὐτός ὁ » Καῖσαρ « , ἵνα μετά οὗτος ἀποδίδωμι δύναμαι » ὁ ὁ θεός ὁ θεός « . ἐπεί δέ Ἰησοῦς , εἰκών εἰμί » ὁ θεός ὁ ἀόρατος « , οὐ ἔχω ὁ εἰκών ὁ » Καῖσαρ « ( ὁ γάρ » ἄρχων ὁ αἰών οὗτος οὐδείς « ἔχω ἐν αὐτός ) , διά οὗτος <οὐκ ἀπό ἴδιος , ἀλός ἀπό οἰκεῖος τόπος | ὁ θάλασσα ὁ εἰκών » Καῖσαρ « λαμβάνω , ἵνα δίδωμι ὁ ὁ γῆ βασιλεύς ἀντί αὐτός καί ὁ μαθητής αὐτός , ἵνα μηδέ ὑπολαμβάνω ὁ ὁ δίδραχμος λαμβάνω ὀφειλέτης αὐτός εἰμί καί ὁ βασιλεύς ὁ γῆ ὁ Ἰησοῦς · ἀποδίδωμι γάρ ὁ ὀφειλή , οὐ ἀναλαμβάνω αὐτός οὐδέ κτάομαι οὐδέ πορίζω οὐδέ ἴδιος ποτέ ποιέω αὐτός κτῆμα , ἵνα μηδέποτε ὁ » Καῖσαρ « εἰκών εἰμί πρᾶος ὁ εἰκών » ὁ