origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.5
Καὶ ἐλθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὸ πέραν ἐπελάθοντο ἄρτους λαβεῖν ( 16 , 5 [ — 12 ] ) . Ἐπεὶ μὴ χρήσιμοι ἦσαν οἱ ἄρτοι οἱ πρὸ τοῦ πέραν τοῖς ἐλθοῦσι μαθηταῖς εἰς τὸ πέραν ἄλλων γὰρ ἔχρῆζον πρὸ τοῦ πέραν καὶ ἄλλων ἐδέοντο εἰς τὸ πέραν ) , διὰ τοῦτο ἀμελήσαντες τοῦ ἀπάγεσθαι ἀπιόντες εἰς τὸ πέραν ἄρτους , ἐπελάθοντο αὐτοὺς σὺν ἑαυτοῖς λαβεῖν . εἰς τὸ πέραν δὲ γεγόνασι μαθηταὶ τοῦ Ἰησοῦ οἶ διαβάντες ἀπὸ τῶν σωματικῶν ἐπὶ τὰ πνευματικὰ καὶ ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ἐπὶ τὰ νοητά . καὶ τάχα ἵνα ἀποστρέψηται τοὺς διὰ τοῦ ἐφθακέναι εἰς τὸ πέραν ) ἀρξαμένους πνεύματι τοῦ παλινδρομεῖν ἐπὶ τὰ σάρκινα , εἶπε τοῖς εἰς τὸ πέραν ὁ Ἰησοῦς · ὁρᾶτε καὶ προσέχετε . ἦν γὰρ τι φύραμα διδασκαλίας καὶ ζύμης ἀληθῶς παλαιᾶς , τῆς κατὰ τὸ ψιλὸν γράμμα καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἀπηλλαγμένης τῶν ἀπὸ κακίας , ὅπερ παρεῖχον Φαρισαῖοι κοὶ Σαδδουκαῖοι ἀφ᾿ ἧς οὐ βούλεται Ἰησοῦς ἐσθίειν ἔτι τοὺς ἰδίους μαθητὰς ποιήσας αὐτοῖς νέον « καὶ πνευματικὸν » φύραμα « , ἑαυτὸν παρασχὼν τοῖς ἀποστᾶσι τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων καὶ προσεληλυθόσιν αὐτῷ ) ἄρτον ζῶντα ἐξ οὐρανοῦ καταβεβηκότα καὶ ζωὴν διδόντα τῷ κόσμῳ « . ἐπεὶ δὲ ὁδός ἐστι τῷ μηκέτι χρησομένῳ ζύμῃ κοὶ φυράματι καὶ διδασκαλίᾳ Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων πρότερον μὲν τὸ θεωρεῖν δεύτερον δέ τὸ προσέχειν , ἵνα μήποτε ἐκ τοῦ μὴ βλέπειν καὶ ἐξ ἀπροσεξίας μεταλάβῃ τις τῆς ἀπηγορευμένης ζύμης ἐκείνων , διὰ τοῦτο πρῶτον τὸ ὁρᾶτε λέγει τοῖς μαθηταῖς καὶ δεύτερον τὸ προσέ - χετε . διορατικῶν οὖν ἐστι καὶ προσεκτικῶν χωρίζειν τὴν ζύμην τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων καὶ πᾶσον οὐκ ἀζύμων » εἰλικρινείας καὶ ἀληθείας « τροφὴν ἀπὸ τοῦ ζῶντος ἄρτου καὶ ἐξ οὐρανοῦ καταβεβηκότος , ἵνα τὰ μὲν τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων μὴ προσίηται τὸν δὲ ζῶντα κοὶ ἀληθινὸν ἄρτον ἐσθίων τις ῥωσθῇ τὴν ψυχήν . Κοὶ τὸ ῥητὸν δὲ εὐκαίρως ἄν προσφέροιμεν τοῖς μετὰ τοῦ Χριστιανίζειν αἱρουμένοις τὸ σωματικῶς Ἰουδαΐζειν · οὗτοι γὰρ οὐχ ὁρῶσιν οὐδὲ προσέχουσιν ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων , ἀλλὰ παρὰ τὸ βούλημα τοῦ ἀπαγορεύσαντος αὐτὴν Ἰησοῦ τὸν Φαρισαίων ἄρτον ἐσθίουσι . καὶ πάντες δ’ ( οἶμαι ) ὅσοι οὐ βούλονται φρονεῖν ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστιν « κοὶ » σκιὰν « ἔχει » τῶν μελλόντων ἀγαθῶν « καὶ » σκιά ἐστι τῶν μελλόντων « , οὐδὲ ζητοῦσι τίνος μέλλοντος ἀγαθοῦ ἐστι σκιὰ ἕκαστος τῶν γόμων , οὐχ ὁρῶσιν οὐδέ προσέχουσιν ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων , οἱ δέ καὶ τὴν τῶν νεκρῶν ἀθετοῦντες ἀνάστασιν οὐ φυλάττονται ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Σαδδουκαίων , κοὶ πολλοί γε ἐν τοῖς ἑτεροδόξοις διὰ τὴν περὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἀπιστίαν εἰσὶν οἱ ἐμφυρόμενοι τῇ τῶν Σαδδουκαίων ζύμῃ . ταῦτα δὴ λέγοντος τοῦ Ἰησοῦ διελογίζοντο ἐν ἑαυτοῖς οὐ γεγωνὸς λέγοντες οἶ μαθηταί , ἀλλ᾿ ἐν ταῖς καρδίαις ἐαυτῶν · ὅτι ἄρτους οὐκ ἐλάβομεν . κοὶ οἱονεὶ τοιαῦτα ἦν ἅ ἔλεγον · εἰ μέν εἴχομεν ἄρτους , οὐκ ἄν ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων εἰλήφειμεν · ἐπεὶ δέ ἀπορίᾳ ἄρτων κινδυνεύομεν ἀπὸ τῆς ἐκείνων ζύμης λαβεῖν , οὐ βούλεται δ’ ἡμᾶς ὁ σωτὴρ παλινδρομεῖν ἐπὶ τὴν ἐκείνων διδασκαλίαν , διὰ τοῦτο ἡμῖν εἶπε τὸ ὁρᾶτε καὶ προσέχετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων . κοὶ ταῦτα μέν ἐκεῖνοι διελογίζοντο · ὁ δὲ βλέπων Ἰησοῦς τὰ ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν καὶ ἀκούων τῶν ἐν αὐταῖς λόγων , ὡς τῶν καρδιῶν ἐπίσκοπος ἀληθής , ἐπιπλήσσει αὐτοῖς ὡς οὐ νοοῦσιν οὐδὲ μεμνημένοις ἄρτων , ὧν παρ’ αὐτοῦ εἰλήφασι , δι᾿ οὕς καὶ ἐν ἀπορίᾳ δοκοῦντες εἶναι ἄρτων οὐκ ἔχρηζον τῆς τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων ζύμης .
Lemmas: καί ἔρχομαι ὁ μαθητής αὐτός εἰς ὁ πέραν ἐπιλανθάνω ἄρτος λαμβάνω ( 16 , 5 [ — 12 ] ) . ἐπεί μή χρήσιμος εἰμί ὁ ἄρτος ὁ πρό ὁ πέραν ὁ ἔρχομαι μαθητής εἰς ὁ πέραν ἄλλος γάρ χρῄζω πρό ὁ πέραν καί ἄλλος δέω εἰς ὁ πέραν ) , διά οὗτος ἀμελέω ὁ ἀπάγω ἀπέρχομαι εἰς ὁ πέραν ἄρτος , ἐπιλανθάνω αὐτός σύν ἑαυτοῦ λαμβάνω . εἰς ὁ πέραν δέ γίγνομαι μαθητής ὁ Ἰησοῦς ὁ διαβαίνω ἀπό ὁ σωματικός ἐπί ὁ πνευματικός καί ἀπό ὁ αἰσθητός ἐπί ὁ νοητός . καί τάχα ἵνα ἀποστρέφω ὁ διά ὁ φθάνω εἰς ὁ πέραν ) ἄρχω πνεῦμα ὁ παλινδρομέω ἐπί ὁ σάρκινος , λέγω ὁ εἰς ὁ πέραν ὁ Ἰησοῦς · ὁράω καί προσέχω . εἰμί γάρ τις φύραμα διδασκαλία καί ζύμη ἀληθής παλαιός , ὁ κατά ὁ ψιλός γράμμα καί διά οὗτος οὐ ἀπαλλάσσω ὁ ἀπό κακία , ὅς παρέχω Φαρισαῖος κοί Σαδδουκαῖοι ἀπό ὅς οὐ βούλομαι Ἰησοῦς ἐσθίω ἔτι ὁ ἴδιος μαθητής ποιέω αὐτός νέος « καί πνευματικός » φύραμα « , ἑαυτοῦ παρέχω ὁ ἀφίστημι ὁ ζύμη ὁ Φαρισαῖος καί Σαδδουκαῖος καί προσέρχομαι αὐτός ) ἄρτος ζάω ἐκ οὐρανός καταβαίνω καί ζωή δίδωμι ὁ κόσμος « . ἐπεί δέ ὁδός εἰμί ὁ μηκέτι χράω ζύμη κοί φύραμα καί διδασκαλία Φαρισαῖος καί Σαδδουκαῖος πρότερος μέν ὁ θεωρέω δεύτερος δέ ὁ προσέχω , ἵνα μήποτε ἐκ ὁ μή βλέπω καί ἐκ ἀπροσεξία μεταλαμβάνω τις ὁ ἀπαγορεύω ζύμη ἐκεῖνος , διά οὗτος πρῶτος ὁ ὁράω λέγω ὁ μαθητής καί δεύτερος ὁ πρόσω - χετ . διορατικός οὖν εἰμί καί προσεκτικός χωρίζω ὁ ζύμη ὁ Φαρισαῖος καί Σαδδουκαῖος καί πάσσω οὐ ἄζυμος » εἰλικρίνεια καί ἀλήθεια « τροφή ἀπό ὁ ζάω ἄρτος καί ἐκ οὐρανός καταβαίνω , ἵνα ὁ μέν ὁ Φαρισαῖος καί Σαδδουκαῖος μή προσίημι ὁ δέ ζάω κοί ἀληθινός ἄρτος ἐσθίω τις ῥώννυμι ὁ ψυχή . κοί ὁ ῥητός δέ εὔκαιρος ἄν προσφέρω ὁ μετά ὁ Χριστιανίζω αἱρέω ὁ σωματικός Ἰουδαίζω · οὗτος γάρ οὐ ὁράω οὐδέ προσέχω ἀπό ὁ ζύμη ὁ Φαρισαῖος καί Σαδδουκαῖος , ἀλλά παρά ὁ βούλημα ὁ ἀπαγορεύω αὐτός Ἰησοῦς ὁ Φαρισαῖος ἄρτος ἐσθίω . καί πᾶς δέ ( οἴομαι ) ὅσος οὐ βούλομαι φρονέω ὅτι ὁ νόμος πνευματικός εἰμί « κοί » σκιά « ἔχω » ὁ μέλλω ἀγαθός « καί » σκιά εἰμί ὁ μέλλω « , οὐδέ ζητέω τίς μέλλω ἀγαθός εἰμί σκιά ἕκαστος ὁ γόμος , οὐ ὁράω οὐδέ προσέχω ἀπό ὁ ζύμη ὁ Φαρισαῖος , ὁ δέ καί ὁ ὁ νεκρός ἀθετέω ἀνάστασις οὐ φυλάσσω ἀπό ὁ ζύμη ὁ Σαδδουκαῖος , κοί πολύς γε ἐν ὁ ἑτερόδοξος διά ὁ περί ἀνάστασις νεκρός ἀπιστία εἰμί ὁ ἐμφύρω ὁ ὁ Σαδδουκαῖος ζύμη . οὗτος δή λέγω ὁ Ἰησοῦς διαλογίζομαι ἐν ἑαυτοῦ οὐ γέγωνα λέγω ὁ μαθητής , ἀλλά ἐν ὁ καρδία ἑαυτοῦ · ὅτι ἄρτος οὐ λαμβάνω . κοί οἱονεί τοιοῦτος εἰμί ὅς λέγω · εἰ μέν ἔχω ἄρτος , οὐ ἄν ἀπό ὁ ζύμη ὁ Φαρισαῖος καί Σαδδουκαῖος αιιρἐήφει · ἐπεί δέ ἀπορία ἄρτος κινδυνεύω ἀπό ὁ ἐκεῖνος ζύμη λαμβάνω , οὐ βούλομαι δέ ἐγώ ὁ σωτήρ παλινδρομέω ἐπί ὁ ἐκεῖνος διδασκαλία , διά οὗτος ἐγώ λέγω ὁ ὁράω καί προσέχω ἀπό ὁ ζύμη ὁ Φαρισαῖος καί Σαδδουκαῖος . κοί οὗτος μέν ἐκεῖνος διαλογίζομαι · ὁ δέ βλέπω Ἰησοῦς ὁ ἐν ὁ καρδία αὐτός καί ἀκούω ὁ ἐν αὐτός λόγος , ὡς ὁ καρδία ἐπίσκοπος ἀληθής , ἐπιπλήσσω αὐτός ὡς οὐ νοέω οὐδέ μιμνῄσκω ἄρτος , ὅς παρά αὐτός λαμβάνω , διά ὅς καί ἐν ἀπορία δοκέω εἰμί ἄρτος οὐ χρῄζω ὁ ὁ Φαρισαῖος καί Σαδδουκαῖος ζύμη .