origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 12.17
Ὁ δέ βουλόμενος καὶ τὸ Χριστὸν αὐτὸν εἶναι κεκηρύχθαι πρότερον ὑπὸ τῶν ἀκουσάντων ἀποστόλων τὸ » ὃ λέγω ὑμῖν ἐν τῇ σκοτίᾳ , εἴπατε ἐν τῷ φωτί · κοὶ ὁ εἰς τὸ οὖς ἀκούετε , κηρύσσετε ἐπὶ τῶν δωμάτων « ἐρεῖ ὅτι οἱονεὶ κατηχῆσαι ἠθέλησε πρότερον <ἀμαυρότερον> <παρὰ> τῶν ἀποστόλων τὸ Χριστοῦ ὄνομα , εἶτ᾿ ἐᾶσαι τοῦτο οἱονεὶ πεφθῆναι ἐν ταῖς διανοίαις τῶν ἀκουσάντων , ἵνα σιωπῆς γενομένης τοῦ τὸ τοιοῦτον περὶ αὐτοῦ κηρύσσεσθαι , εὐκαιρότερον ἐποικοδομηθῇ τοῖς προκατηχηθεῖσι Χριστὸς Ἰησοῦς ἐσταυρωμένος καὶ ἐκ νεκρων εγηγερμενος . οπερ εν ταις qui confessus fuerit me corani hominibus « et cetera non apostolis , sed omnibus credentibus dicta sunt . secundum hoe ergo dicendum est , quod praemissa fuit illa doctrina quae factaestad apostolos , postea autem inplenda , ut videantur ea quidem , quae superius de adnuntiando Christo sunt dicta a Christo , non ad tempus pertinere quod fuit ante Christi resurrectionem , sed ad tempora post futura , haec autem quae mandat ut nemini dicant , timc apostoHs convenire . ἀρχαῖς οὐδὲ αὐτοὶ οἱ ἀπόστολοι ᾔδεισαν · γέγραπται γὰρ ἐν τοῖς νῦν ἐξεταζομένοις ὅτι ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς δεικνύειν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὅτι δεῖ αὐτὸν εἰς ῾Ιεροσόλυμα ἀπελθεῖν καὶ τάδε καὶ τάδε παθεῖν . εἰ δὲ ταῦτα νῦν οἱ ἀπόστολοι μανθάνουσι παρὰ τοῦ Ἰησοῦ ἀπαντησόμενα αὐτῷ , τὴν ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων ἐπιβουλὴν καὶ ὡς ἀναιρεθήσεται καὶ ὡς μετὰ ταῦτα τῇ τρίτη ἡμέρᾳ ἐκ νεκρῶν » ἀναστήσεται « , τί χρὴ νομίζειν ἐγνωκέναι πρότερον τοὺς μαθητευομένους παρὰ τοῖς ἀποστόλοις περὶ τοῦ Ἰησοῦ ἢ ὅτι , εἰ κοὶ κατηγγέλλετο αὐτοῖς Χριστός , ὡς ἐν εἰσαγωγῇ κατηγγέλλετο οὐ τρανουσῃ τὰ κατ’ αὐτόν ; καὶ γὰρ ὁ σωτὴρ ἡμῶν ἐβούλετο , διαστελλόμενος τοῖς μαθηταῖς ἶνα μηδενὶ εἴπωσιν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστός , τηρῆσαι τὴν τὴν τελειοτέραν περὶ αὐτοῦ διδασκαλίαν ἐπιτηδειοτέρῳ καιρῷ , ὅτε ἠδύναντο μαρτυρῆσαι τοῖς ἑωρακόσιν αὐτὸν σταυρούμενον τὰ περὶ τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ οἱ ἑωρακότες αὐτὸν σταυρούμενον καὶ ἀναστάντα μαθηταί . εἰ γὰρ οἱ ἀεὶ αὐτῷ συνόντες ἀπόστολοι καὶ πάντα ἑωρακότες » ἃ ἐποίει θαυμάσια « καὶ μαρτυροῦντες αὐτοῦ τοῖς λόγοις ὅτι » ῥήματα ζωῆς αἰωνίου « ἦσαν , ἐσκανδαλίσθησαν περὶ τὴν νύκτα τοῦ προδεδόσθαι αὐτόν , τί οἴει <ἂν> παθεῖν τοὺς <μανθάνοντας> μαθόντας , αὐτὸς εἴη ὁ Χριστός ; ὧν ( οἶμαι ) φειδόμενος τοῦτα διεστείλατο .
Lemmas: ὁ δέ βούλομαι καί ὁ Χριστός αὐτός εἰμί κεκαρύσσω πρότερος ὑπό ὁ ἀκούω ἀπόστολος ὁ » ὅς λέγω σύ ἐν ὁ σκοτία , λέγω ἐν ὁ φώς · κοί ὅς εἰς ὁ οὖς ἀκούω , κηρύσσω ἐπί ὁ δῶμα « λέγω ὅτι οἱονεί κατηχέω ἐθέλω πρότερος ἀμαυρός <παρὰ> ὁ ἀπόστολος ὁ Χριστός ὄνομα , εἶτα ἐάω οὗτος οἱονεί πέσσω ἐν ὁ διάνοια ὁ ἀκούω , ἵνα σιωπή γίγνομαι ὁ ὁ τοιοῦτος περί αὐτός κηρύσσω , εὔκαιρος ἐποικοδομέω ὁ προκατηχέω Χριστός Ἰησοῦς σταυρόω καί ἐκ νεκρός ἐγείρω . ὅς ἐν ὁ qui confessus fuerit me corani hominibus « et cetera non apostolis , sed omnibus credentibus dicta sunt . secundum hoe ergo dicendum est , quod praemissa fuit illa doctrina quae factaestad apostolos , postea autem inplenda , ut videantur ea quidem , quae superius de adnuntiando Christo sunt dicta a Christo , non ad tempus pertinere quod fuit ante Christi resurrectionem , sed ad tempora post futura , haec autem quae mandat ut nemini dicant , timc apostoHs convenire . ἀρχή οὐδέ αὐτός ὁ ἀπόστολος οἶδα · γράφω γάρ ἐν ὁ νῦν ἐξετάζω ὅτι ἀπό τότε ἄρχω ὁ Ἰησοῦς δείκνυμι ὁ μαθητής αὐτός ὅτι δέω αὐτός εἰς ῾Ιεροσόλυμα ἀπέρχομαι καί ὅδε καί ὅδε πάσχω . εἰ δέ οὗτος νῦν ὁ ἀπόστολος μανθάνω παρά ὁ Ἰησοῦς ἀπαντάω αὐτός , ὁ ἀπό ὁ πρέσβυς ἐπιβουλή καί ὡς ἀναιρέω καί ὡς μετά οὗτος ὁ τρίτος ἡμέρα ἐκ νεκρός » ἀνίστημι « , τίς χρή νομίζω γιγνώσκω πρότερος ὁ μαθητεύω παρά ὁ ἀπόστολος περί ὁ Ἰησοῦς ἤ ὅτι , εἰ κοί καταγγέλλω αὐτός Χριστός , ὡς ἐν εἰσαγωγή καταγγέλλω οὐ τρανόω ὁ κατά αὐτός ; καί γάρ ὁ σωτήρ ἐγώ βούλομαι , διαστέλλω ὁ μαθητής ἵνα μηδείς λέγω ὅτι αὐτός εἰμί ὁ Χριστός , τηρέω ὁ ὁ τέλειος περί αὐτός διδασκαλία ἐπιτήδειος καιρός , ὅτε δύναμαι μαρτυρέω ὁ ὁράω αὐτός σταυρόω ὁ περί ὁ ἀνάστασις αὐτός ὁ ὁράω αὐτός σταυρόω καί ἀνίστημι μαθητής . εἰ γάρ ὁ ἀεί αὐτός σύνειμι ἀπόστολος καί πᾶς ὁράω » ὅς ποιέω θαυμάσιος « καί μαρτυρέω αὐτός ὁ λόγος ὅτι » ῥῆμα ζωή αἰώνιος « εἰμί , σκανδαλίζω περί ὁ νύξ ὁ προδίδωμι αὐτός , τίς οἴομαι ἄν πάσχω ὁ μανθάνω μανθάνω , αὐτός εἰμί ὁ Χριστός ; ὅς ( οἴομαι ) φείδομαι τοῦτα διαστέλλω .