origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-12-17 13.6
Ἤδη οὖν παραστῶμεν καὶ τῇ λέξει καὶ ζητήσωμεν πρότερον . πῶς σεληνιάζεσθαι λέγεται ὁ ὑπό τινος πνεύματος ἀκαθάρτου καὶ κωφοῦ καὶ ἀλάλου σκοτούμενος ακὶ καταβαλλόμενος , καὶ διὰ τί παρώνυμόν ἐστι τὸ σεληνιάζεσθαι ἀπὸ τοῦ μεγάλου ἐν οὐρανῷ καὶ δευτέρου μετὰ τὸν ἥλιν φωστῆρος , ὃν ἔταξεν » ὁ θεὸς « » εἰς ἀρχὰς τῆς νυκτός « . ἰατροί μὲν οὖν φυσιολογείτωσαν . ἅτε μηδὲ ἀκάθαρτον πνεῦμα εἶναι νομίζοντες κατὰ τὸν τόπον ἀλλὰ σωματικόν <τι> σύμπτωμα , καὶ φυσιολογοῦντες τὰ ὑγρὰ λεγέτωσαν κινεῖσθαι τὰ ἐν τῇ κεφαλῇ κατά τινα συμπάθειαν τὴν πρὸς τὸ σεληνιακὸν φῶς , ὑγρὰν ἔχον φύσιν . ἡμεῖς δὲ οἱ καὶ τῷ εὐαγγελίῳ πιστεύοντες ὅτι τὸ νόσημα τοῦτο ἀπὸ πνεύματος ἀκαθάρτου , ἀλάλου καὶ κωφοῦ ἐν τοῖς πάσχουσιν αὐτὸ θεωρεῖται ἐνεργούμενον , ὁρῶντες δὲ ὅτι καὶ οἱ εἰθισμένοι παραπλησίως τοῖς ἐπαοιδοῖς τῶν Αἰγυπτίων ἐπαγγέλλεσθαι τὴν κατὰ τοὺς τοιούτους θεραπείαν δοκοῦσί ποτε ἐπιτυγχάνειν ἐν αὐτοῖς , φήσομεν ὅτι μήποτε ὑπὲρ τοῦ διαβάλλειν τὰ κτίσματα τοῦ θεοῦ , ἵνα καὶ ἀδικία οὐρανὸν τὸ στόμα αὐτῶν « , τὸ ἀκάθαρτον τοῦτο πνεῦμα ἐπιτηρεῖ τινας σχηματισμοὺς τῆς σελήνης καὶ οὕτως ἐνεργεῖ , ἵν’ ἐκ τῆς τηρήσεως τοῦ κατὰ τὸν τοιόνδε τῆς σελήνης σχηματισμὸν πάσχειν τοὺς ἀνθρώπους τὴν αἰτίαν δόξῃ τοῦ τηλικούτου κακοῦ μὴ » τὸ ἄλαλον καὶ κωφὸν « λαμβάνειν δαιμόνιον , ἀλλὰ ὁ μέγας ἐν ουρανῷ φωστήρ , ὁ τεταγμένος » εἰς ἀρχὰς τῆς νυκτὸς « καὶ μηδεμίαν ἔχων ἀρχὴν τῆς τοιαύτης ἐν ἀνθρώποις νόσου . καὶ » ἀδικίαν γε εἰς τὸ ὕψος « λαλοῦσι πάντες ὅσοι παρὰ τὴν τῶν ἄστρων σχέσιν φασὶν εἶναι τὴν αἰτίαν πάντων τῶν ἐπὶ γῆς ( εἴτε καθολικῶν μάτων · καὶ οἱ τοιοῦτοί γε ἀληθῶς » ἔθεντο εἰς οὐρανὸν τὸ στόμα αὐτῶν « , κακοποιούς τινας λέγοντες εἶναι τῶν ἀστέρων καὶ ἄλλους ἀγθοποιούς , οὐδενὸς ἄστρου γενομένου ἑπὸ τοῦ θεοῦ τῶν ὅλων ἵνα κακοποιῇ , κατά γε τὸν ἱερεμίαν ὡς ἐν Θρήνοις γέγραπται · » ἐκ στόματος κυρίου <οὐκ> ἐξελεύσεται τὰ κακὰ καὶ τὸ ἀγαθόν « . Εἰκὸς δὲ ὅτι , ὡσπερ τοῦτο τὸ ἐνεργοῦν τὸν καλούμενον σεληνιασμὸν σμὸν πνεῦμαἀκάθαρτονἐπιτηρεῖ τοὺς γήσῃ εἰς τὸν διά τινας αἰτίας παραδιδόμενον αὐτῷ καὶ μὴ ποιήσαντα ἑαυτὸν ἄξιον φρουρᾶς ἀγγελικῆς , οὕτως καὶ ἄλλα πνεύματα καὶ δαιμόνια πρός τινας σχηματισμοὺς τῶν ἄλλων ἀστέρων , ἵνα μὴ μόνον σελήνη ἀλλὰ καὶ οἱ λοιποὶ λοιδορηθῶσιν ἀστέρες ὑπὸ τῶν » ἀδικίαν εἰς τὸ ὕψος « λαλούντων . ἔστι γοῦν ἀκοῦσαι τῶν γεωεθλιαλόγων , τὴν αἰτίαν πάσης μανίας καὶ παντὸς δαιμονισμοῦ ἀναφερόντων ἐπὶ τοὺς τῆς σελήνης σχηματισμούς . ὅτι μὲν οὖν οἱ τὸν καλούμενον σεληνιασμὸν πάσχοντες ἐνίοτε εἰς τὸ ὕδωρ πίπτουσι , δῆλόν ἐστιν · ὅτι δὲ καὶ εἰς τὸ πῦρ , σπανιώτερον μὲν πλὴν καὶ αὐτὸ συμβαῖνόν ἐστι . καὶ οὕτω δυσίατόν ἐστι τὸ νόσημα τοῦτο , ὡς καὶ τοὺς ἔχοντας χάριν θεραπεύειν δαιμονῶντας ὁτὲ μὲν ἀπαυδᾶν πρὸς τοῦτο , ὁτε δὲ μετὰ νηστειῶν καὶ προσευχῶν καὶ πλειόνων καμάτων ἐπιτυγχάνειν . ζητήσεις δὲ εἰ , ὥσπερ ἐν τοῖς ἀνθρώποις , οὕτω καὶ ἐν τοῖς πνεύμασι τοιαῦτά <ἐστι> συμπτώματα , ὡς τινὰ μὲν αὐτῶν λαλεῖν τινὰ δὲ ἄλαλα εἶναι , καὶ τινὰ μὲν ἀκούειν ἕτερα δὲ κεκωφῶσθαι . εὑρεθήσεται γὰρ ὥσπερ ἐν αὐτοῖς ἡ αἰτία τοῦ εἶναι ἀκάθαρτα , οὕτως καὶ διὰ τὸ αὐτεξοὐσιον αὐτῶν καταδεδικάσθαι αὐτὰ τὸ εἶναι ἄλαλα καὶ κωφά . καί γὰρ ἀνθρώπων τινὲς τὴν τοιαύτην καταδίκην πείσονται , εἴ γε ἡ τοῦ προφήτου εὐχὴ ὡς πνεύματι ἁγίῳ εἰρημένη ἐπακουσθήσεται , ἐν ᾗ λέλεκται ἐπί τινων ἁμαρτωλῶν · » ἄλαλα γενηθήτω τὰ χείλη τὰ δόλια « . οὕτω δὲ τάχα καὶ οἱ κακῶς χρησάμενοι ταῖς ἀκοαῖς καὶ παραδεξάμενοι ἀκοὴν ματαίαν κωφωθήσονται ὑπὸ τοῦ εἰπόντος · » τίς ἐποίησε δύσκωφον καὶ κωφόν ; « ἵνα μὴ πλεῖον παραδέχωνται ἀκοὴν ματαίαν .
Lemmas: ἤδη οὖν παρίστημι καί ὁ λέξις καί ζητέω πρότερος . πῶς σεληνιάζομαι λέγω ὁ ὑπό τις πνεῦμα ἀκάθαρτος καί κωφός καί ἄλαλος σκοτόω ἀκίς καταβάλλω , καί διά τίς παρώνυμος εἰμί ὁ σεληνιάζομαι ἀπό ὁ μέγας ἐν οὐρανός καί δεύτερος μετά ὁ Ἦλις φωστήρ , ὅς τάσσω » ὁ θεός « » εἰς ἀρχή ὁ νύξ « . ἰατρός μέν οὖν φυσιολογέω . ἅτε μηδέ ἀκάθαρτος πνεῦμα εἰμί νομίζω κατά ὁ τόπος ἀλλά σωματικός τις σύμπτωμα , καί φυσιολογέω ὁ ὑγρός λέγω κινέω ὁ ἐν ὁ κεφαλή κατά τις συμπάθεια ὁ πρός ὁ σεληνιακός φάος , ὑγρός ἔχω φύσις . ἐγώ δέ ὁ καί ὁ εὐαγγέλιον πιστεύω ὅτι ὁ νόσημα οὗτος ἀπό πνεῦμα ἀκάθαρτος , ἄλαλος καί κωφός ἐν ὁ πάσχω αὐτός θεωρέω ἐνεργέω , ὁράω δέ ὅτι καί ὁ ἐθίζω παραπλήσιος ὁ ἐπαοιδός ὁ Αἰγύπτιος ἐπαγγέλλω ὁ κατά ὁ τοιοῦτος θεραπεία δοκέω ποτέ ἐπιτυγχάνω ἐν αὐτός , φημί ὅτι μήποτε ὑπέρ ὁ διαβάλλω ὁ κτίσμα ὁ θεός , ἵνα καί ἀδικία οὐρανός ὁ στόμα αὐτός « , ὁ ἀκάθαρτος οὗτος πνεῦμα ἐπιτηρέω τις σχηματισμός ὁ σελήνη καί οὕτως ἐνεργέω , ἵνα ἐκ ὁ τήρησις ὁ κατά ὁ τοιόσδε ὁ σελήνη σχηματισμός πάσχω ὁ ἄνθρωπος ὁ αἰτία δοκέω ὁ τηλικοῦταξ κακός μή » ὁ ἄλαλος καί κωφός « λαμβάνω δαιμόνιον , ἀλλά ὁ μέγας ἐν οὐρανός φωστήρ , ὁ τάσσω » εἰς ἀρχή ὁ νύξ « καί μηδείς ἔχω ἀρχή ὁ τοιοῦτος ἐν ἄνθρωπος νόσος . καί » ἀδικία γε εἰς ὁ ὕψος « λαλέω πᾶς ὅσος παρά ὁ ὁ ἄστρον σχέσις φημί εἰμί ὁ αἰτία πᾶς ὁ ἐπί γῆ ( εἴτε καθολικός ματάω · καί ὁ τοιοῦτος γε ἀληθής » τίθημι εἰς οὐρανός ὁ στόμα αὐτός « , κακοποιός τις λέγω εἰμί ὁ ἀστήρ καί ἄλλος αγθοποιος , οὐδείς ἄστρον γίγνομαι ἑπὸ ὁ θεός ὁ ὅλος ἵνα κακοποιέω , κατά γε ὁ Ἱερεμίας ὡς ἐν Θρῆνος γράφω · » ἐκ στόμα κύριος οὐ ἐξέρχομαι ὁ κακός καί ὁ ἀγαθός « . ἔοικα δέ ὅτι , ὥσπερ οὗτος ὁ ἐνεργέω ὁ καλέω σεληνιασμός σμός πνευμαακαθαρτονεπιτηρεω ὁ Γήση εἰς ὁ διά τις αἰτία παραδίδωμι αὐτός καί μή ποιέω ἑαυτοῦ ἄξιος φρουρά ἀγγελικός , οὕτως καί ἄλλος πνεῦμα καί δαιμόνιον πρός τις σχηματισμός ὁ ἄλλος ἀστήρ , ἵνα μή μόνος σελήνη ἀλλά καί ὁ λοιπός λοιδορέω ἀστήρ ὑπό ὁ » ἀδικία εἰς ὁ ὕψος « λαλέω . εἰμί γοῦν ἀκούω ὁ γεωεθλιαλογος , ὁ αἰτία πᾶς μανία καί πᾶς δαιμονισμός ἀναφέρω ἐπί ὁ ὁ σελήνη σχηματισμός . ὅτι μέν οὖν ὁ ὁ καλέω σεληνιασμός πάσχω ἐνίοτε εἰς ὁ ὕδωρ πίπτω , δῆλος εἰμί · ὅτι δέ καί εἰς ὁ πῦρ , σπάνιος μέν πλήν καί αὐτός συμβαίνω εἰμί . καί οὕτως δυσίατος εἰμί ὁ νόσημα οὗτος , ὡς καί ὁ ἔχω χάρις θεραπεύω δαιμονάω ὅτε μέν ἀπαυδάζομαι πρός οὗτος , ὅτε δέ μετά νηστεία καί προσευχή καί πολύς κάματος ἐπιτυγχάνω . ζητέω δέ εἰ , ὥσπερ ἐν ὁ ἄνθρωπος , οὕτως καί ἐν ὁ πνεῦμα τοιοῦτος εἰμί σύμπτωμα , ὡς τις μέν αὐτός λαλέω τις δέ ἄλαλος εἰμί , καί τις μέν ἀκούω ἕτερος δέ κωφόω . εὑρίσκω γάρ ὥσπερ ἐν αὐτός ὁ αἰτία ὁ εἰμί ἀκάθαρτος , οὕτως καί διά ὁ αὐτεξούσιος αὐτός καταδικάζω αὐτός ὁ εἰμί ἄλαλος καί κωφός . καί γάρ ἄνθρωπος τις ὁ τοιοῦτος δίκη πάσχω , εἰ γε ὁ ὁ προφήτης εὐχή ὡς πνεῦμα ἅγιος λέγω ἐπακούω , ἐν ὅς λέγω ἐπί τις ἁμαρτωλός · » ἄλαλος γίγνομαι ὁ χεῖλος ὁ δόλιος « . οὕτως δέ τάχα καί ὁ κακός χράω ὁ ἀκοή καί παραδέχομαι ἀκοή μάταιος κωφόω ὑπό ὁ λέγω · » τίς ποιέω δύσκωφος καί κωφός ; « ἵνα μή πολύς παραδέχομαι ἀκοή μάταιος .