origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-10-11 11.13
Ὥσπερ δὲ ἐν πολλοῖς κατανοητέον τὸ θαυμαζόμενον παρὰ Ἰουδαίοις ἐπὶ τοῖς τοῦ σωτῆρος λόγοις ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ ἐλέγοντο , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ τὸν τόπον . τόν ὄχλον γοῦν προσκαλεσάμενος εἶπεν αὐτοῖς · ἀκούετε καὶ συνίετε καὶ τὰ ἑξῆς , καὶ τοῦτ’ ἔλεγε Φαρισαίων σκανδαλιζομένων ἐπὶ τούτῳ τῷ λόγῳ , ὡς διὰ τὰ μοχθηρὰ δόγματα καὶ τὴν φαύλην περὶ τοῦ νόμου ἐκδοχὴν οὐκ ὄντων φυτείας τοῦ ἐν οὐρανοῖς ἑαυτοῦ πατρὸς καὶ διὰ τοῦτο ἐκριζουμένων · ἐξερριζώθησαν γὰρ μὴ παραδεξάμενοι τὴν ἀπὸ τοῦ πατρὸς γεωργουμένην ἄμπελον ἀληθινὴν Ἰησοῦν Χριστόν . πῶς γὰρ ἠδύναντο εἶναι φυτεία τοῦ πατρὸς οἱ ἐπὶ τοῖς Ἰησοῦ σκανδαλισθέντες λόγοις , ἀφιστᾶσι μέν τοῦ μὴ » μὴ μηδέ γεύσῃ μηδέ θίγῆς , ἅ ἦν πάντα εἰς φθορὰν τῇ ἀποχρήσει , κοτὰ τὰ ἐντάλματα καὶ διδασκαλίας τῶν ἀνθρώπων « , προσάγουσι δέ τὸν συνετὸν ἑαυτῶν ἀκροατὴν τῷ » τὰ ἄνω « περὶ τούτων ζητεῖν κοὶ » μὴ τὰ ἐπὶ γῆς « , ὡς οἱ καὶ ἐπεὶ διὰ τὰ μοχθηρὰ δόγματα οὐ φυτεία ἦσαν τοῦ ἐν οὐρανοῖς πατρὸς οἱ Φαρισαῖοι , διὰ τοῦτο ὡς Περὶ ἀνιάτων αὐτῶν λέγει τοῖς μαθηταῖς τὸ ἄφετε αὐτούς · ἄφετε διὰ τοῦτο ὅτι τυφλοὶ ὄντες , δέον αὐτοὺς αἰσθάνεσθαι τῆς τυφλότητος καὶ ζητεῖν ὁδηγούς , οἱ δὲ καὶ ἐπαγγέλλονται ἀναισθητοῦντες τῆς ἑαυτῶν τυφλότητος ὁδηγεῖν τυφλούς , οὐ λογιζόμενοι ἐμπεσεῖσθαι εἰς βόθυνον , περὶ οὗ ἐν Ψαλμοῖς γέγραπται · » λάκκον ὤρυξε καὶ ἀνέσκαψεν αὐτόν , καὶ ἐμπεσεῖται εἰς βόθρον ὅν εἰργάσατο « . ἀλλαχοῦ μέν οὖν γέγραπται ὅτι ἰδὼν τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος · καὶ καθίσαντος αὐτοῦ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ « , ἐνταῦθα δὲ ὀρέγει χεῖρα τῷ ὄχλῳ , προσκαλεσόμενος αὐτὸν καὶ ἀφιστὰς τῆς ῥητῆς τῶν κατὰ νόμον ἐρωτημάτων ἐκδοχῆς , ὅτε πρῶτον μέν ἔλεγεν αὐτοῖς · ἀκούετε καὶ συνίετε , οὐδέπω συνιεῖσιν ὧν ἤκουον , ἑξῆς δέ ὡς ἐν παραβολαῖς ἔλεγεν αὐτοῖς · οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὸ στόμα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον , ἀλλὰ τὸ ἐκπορευόμενον .
Lemmas: ὥσπερ δέ ἐν πολύς κατανοητέον ὁ θαυμάζω παρά Ἰουδαῖος ἐπί ὁ ὁ σωτήρ λόγος ὅτι ἐν ἐξουσία λέγω , οὕτως καί ἐπί ὁ κατά ὁ τόπος . ὁ ὄχλος γοῦν προσκαλέω λέγω αὐτός · ἀκούω καί συνίημι καί ὁ ἑξῆς , καί οὗτος λέγω Φαρισαῖος σκανδαλίζω ἐπί οὗτος ὁ λόγος , ὡς διά ὁ μοχθηρός δόγμα καί ὁ φαῦλος περί ὁ νόμος ἐκδοχή οὐ εἰμί φυτεία ὁ ἐν οὐρανός ἑαυτοῦ πατήρ καί διά οὗτος ἐκριζόω · ἐκριζόω γάρ μή παραδέχομαι ὁ ἀπό ὁ πατήρ γεωργέω ἄμπελος ἀληθινός Ἰησοῦς Χριστός . πῶς γάρ δύναμαι εἰμί φυτεία ὁ πατήρ ὁ ἐπί ὁ Ἰησοῦς σκανδαλίζω λόγος , ἀφίστημι μέν ὁ μή » μή μηδέ γεύω μηδέ θιγγάνω , ὅς εἰμί πᾶς εἰς φθορά ὁ ἀπόχρησις , κοτός ὁ ἔνταλμα καί διδασκαλία ὁ ἄνθρωπος « , προσάγω δέ ὁ συνετός ἑαυτοῦ ἀκροατής ὁ » ὁ ἄνω « περί οὗτος ζητέω κοί » μή ὁ ἐπί γῆ « , ὡς ὁ καί ἐπεί διά ὁ μοχθηρός δόγμα οὐ φυτεία εἰμί ὁ ἐν οὐρανός πατήρ ὁ Φαρισαῖος , διά οὗτος ὡς περί ἀνίατος αὐτός λέγω ὁ μαθητής ὁ ἀφίημι αὐτός · ἀφίημι διά οὗτος ὅτι τυφλός εἰμί , δέω αὐτός αἰσθάνομαι ὁ τυφλότης καί ζητέω ὁδηγός , ὁ δέ καί ἐπαγγέλλω ἀναισθητέω ὁ ἑαυτοῦ τυφλότης ὁδηγέω τυφλός , οὐ λογίζομαι ἐμπίπτω εἰς βόθυνος , περί ὅς ἐν Ψαλμός γράφω · » λάκκος ὀρύσσω καί ἀνασκάπτω αὐτός , καί ἐμπίπτω εἰς βόθρος ὅς ἐργάζομαι « . ἀλλαχοῦ μέν οὖν γράφω ὅτι ὁράω ὁ ὄχλος ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος · καί καθίζω αὐτός προσέρχομαι αὐτός ὁ μαθητής αὐτός « , ἐνταῦθα δέ ὀρέγω χείρ ὁ ὄχλος , προσκαλέω αὐτός καί ἀφίστημι ὁ ῥητός ὁ κατά νόμος ἐρώτημα ἐκδοχή , ὅτε πρῶτος μέν λέγω αὐτός · ἀκούω καί συνίημι , οὐδέπω συνίημι ὅς ἀκούω , ἑξῆς δέ ὡς ἐν παραβολή λέγω αὐτός · οὐ ὁ εἰσέρχομαι εἰς ὁ στόμα κοινόω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ ἐκπορεύω .