origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-10-11 11.3
Καὶ ταῦτα δέ ἡμῖν λέλεκται διὰ τὸ οἱ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες πεντακισχίλιοι χωρὶς παιδίων καὶ γυναικῶν · ὅπερ ἀμφίβολόν ἐστιν · ἢ γὰρ οἱ φαγόντες ἦσαν ἄνδρες πεντακισχίλιοι καὶ οὐδεὶς ἦν ἐν τοῖς ἐσθίουσι παιδίον ἢ γυνή , ἢ ὅτι μόνον ἄνδρες πεντακισχίλιοι ἦσαν μὴ ἀριθμουμένων μήτε παίδων μήτε γυναικῶν . τινὲς μέν οὖν , ὡς φθάσαντες εἰρήκαμεν , οὕτως ἐξειλήφασιν , ὅτι οὔτε παιδία οὔτε γυναῖκες παρῆσαν τοῖς ηὐξηκόσι καὶ πεπληθυσμένοις ἀπὸ τῶν πέντε ἄρτων καὶ τῶν δύο ἰχθύων . εἴποι δ’ ἄν τις ὅτι , πολλῶν φαγόντων καὶ κατ᾿ ἀξίαν καὶ δύναμιν μετειληφότων ἀπὸ τῶν τῆς εὐλογίας ἄρτων , οἱ μὲν ἀριθμῶν ἄξιοι ἀνάλογον τοῖς ἐν τῇ βίβλῳ τῶν Ἀριθμῶν ἀριθμηθεῖσιν εἰκοσαετέσιν Ἰσραηλίταις ἄνδρες ἦσαν · οἱ δέ μὴ ἄξιοι τηλικούτου λόγου καὶ ἀριθμοῦ παῖδες ἦσαν καὶ γυναῖκες . τροπολόγει δέ μοι καὶ τοὺς παῖδος κατὰ τὸ οὐκ ἠδυνήθην ὑμῖν λαλῆσαι ὡς πνευματικοῖς ἀλλ᾿ ὡς σαρκίνοις , ὡς νηπίοις ἐν Χριστῷ « , καὶ τἀς γυναῖκας κατὰ τὸ » βούλομαι δέ τοὺς πάντας ὑμᾶς παρθένον ἁγνὴν παραστῆσαι τῷ Χριστῷ « , τοὺς δὲ ἄνδρας κατὰ τὸ » ὅτε γέγονα ἀνήρ , κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου « . μὴ παρέλθωμεν δὲ ἀδιήγητον τὸ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοῦ χόρτου , λαβὼν τοὺς πέντε πέντε Λ·αὶ τοὺς δύο ἰχθύας , ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ηὐλόγησε , καὶ κλάσας ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς τοὺς ἄρτους , οἱ δέ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις . καὶ ἔφαγον πάντες . τι γὰρ σημαίνει τὸ κοὶ κελεύσας πάντας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοῦ χόρτου καὶ τί ἄξιόν ἐστι τῆς κελεύσεως Ἰησοῦ νοῆσαι κατὰ τὸν τόπον ; νομίζω δὲ ὅτι τοὺς ὄχλους ἐκέλευσεν ἀνακλιθῆναι ἐν χόρτῳ ( διὰ τὸ ἐν Ἡσαΐᾳ λελεγμένον » πᾶσα σὰρξ χόρτος « ) , τοτέστιν ποιῆσαι τὴν σάρκα καὶ ὑποτάξαι » τὸ φρόνημα τῆς σαρκός « , ἶν’ οὕτω τις δυνηθῇ ὧν εὐλογεῖ ἄρτων ὁ Ἰησοῦς μεταλαβεῖν . Εἶτα ἐπεὶ τάγματα διάφορά ἐστι τῶν δεομένων τῆς ἀπὸ Ἰησοῦ τροφῆς , μὴ πόντων τοῖς ἴσοις λόγοις τρεφομένων , διὰ τοῦτο οἶμαι τὸν μὲν Μᾶρκον πεποιηκέναι · » καὶ ἐπέταξεν αὐτοῖς πᾶσιν ἀνακλιθῆναι συμπόσια συμπόσια ἐπὶ τῷ χλωρῷ χόρτῳ . καὶ ἀνέπεσον πρασιαὶ πρασιαὶ ἀνὰ ἑκατὸν κοὶ πεντήκοντα « , τὸν δέ Λουκᾶν · » εἶΠε δὲ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ · κατακλίνατε αὐτοὺς κλισίας ὡσεὶ ἀνὰ πεντήκοντα « . ἔδει γὰρ τοὺς ἀναπαυσομένους ἐπὶ τοῖς Ἰησοῦ τροφαῖς ἤτοι ἐν τάγματι εἶναι τῶν ἑκατόν , 〈 ὄντος 〉 ἱεροῦ ἀριθμοῦ καὶ τῷ θεῷ διὰ τὴν μονάδα ἀνακειμένου , ἢ ἐν τάγματι τῶν πεντήκοντα , ἀριθμῷ περιέχοντι τὴν ἄφεσιν κατὰ τὸ μυστήριον τοῦ Ἰωβηλαίου , γινομένου διὰ πεντηκονταετίας , καὶ τῆς κατὰ τὴν Πεντηκοστὴν ἑορτῆς . οἶμαι δέ ὅτι οἱ δώδεκα κόφινοι ἦσαν παρὰ τοῖς μαθηταῖς , πρὸς οὕς εἴρηται · » καθήσεσθε ἐπὶ δώδεκα θρόνους κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ « . καὶ ὥσπερ λέγοιτο ἄν μυστήριον εἶναι θρόνος κρίνοντος φυλὴν Ῥουβεὶμ κοὶ θρόνος κρίνοντος φυλὴν Συμεὼν καὶ ἄλλος φυλὴν Ἰούδα καὶ οὕτω καθεξῆς , οὕτως εἴη ἄν καὶ κόφινος τροφῆς Ῥουβεὶμ καὶ ἄλλος Συμεὼν καὶ ἄλλος Λευΐ . οὐ κατὰ τὸν πορόντα δέ ἐστι λόγον νῦν τοσοῦτον ἐκβῆναι τοῦ προκειμένου , ὡς συναγαγεῖν τὰ περὶ τῶν δώδεκα φυλῶν κοὶ ἰδίᾳ τὰ περὶ ἑκάστης αὐτῶν καὶ εἰπεῖν , τίς ἑκάστη τοῦ Ἰσραὴλ φυλή .
Lemmas: καί οὗτος δέ ἐγώ λέγω διά ὁ ὁ ἐσθίω εἰμί ἀνήρ πεντακισχίλιοι χωρίς παιδίον καί γυνή · ὅς ἀμφίβολος εἰμί · ἤ γάρ ὁ ἐσθίω εἰμί ἀνήρ πεντακισχίλιοι καί οὐδείς εἰμί ἐν ὁ ἐσθίω παιδίον ἤ γυνή , ἤ ὅτι μόνος ἀνήρ πεντακισχίλιοι εἰμί μή ἀριθμέω μήτε παῖς μήτε γυνή . τις μέν οὖν , ὡς φθάνω λέγω , οὕτως ἐκλαμβάνω , ὅτι οὔτε παιδίον οὔτε γυνή πάρειμι ὁ αὐξάνω καί πληθύνω ἀπό ὁ πέντε ἄρτος καί ὁ δύο ἰχθῦς . λέγω δέ ἄν τις ὅτι , πολύς ἐσθίω καί κατά ἀξία καί δύναμις μεταλαμβάνω ἀπό ὁ ὁ εὐλογία ἄρτος , ὁ μέν ἀριθμός ἄξιος ἀνάλογος ὁ ἐν ὁ βίβλος ὁ Ἀριθμός ἀριθμέω εἰκοσαετής Ἰσραηλίτης ἀνήρ εἰμί · ὁ δέ μή ἄξιος τηλικοῦτος λόγος καί ἀριθμός παῖς εἰμί καί γυνή . τροπολογέω δέ ἐγώ καί ὁ παῖς κατά ὁ οὐ δύναμαι σύ λαλέω ὡς πνευματικός ἀλλά ὡς σάρκινος , ὡς νήπιος ἐν Χριστός « , καί ὁ γυνή κατά ὁ » βούλομαι δέ ὁ πᾶς σύ παρθένος ἁγνός παρίστημι ὁ Χριστός « , ὁ δέ ἀνήρ κατά ὁ » ὅτε γίγνομαι ἀνήρ , καταργέω ὁ ὁ νήπιος « . μή παρέρχομαι δέ ἀδιήγητος ὁ κελεύω ὁ ὄχλος ἀνακλίνω ἐπί ὁ χόρτος , λαμβάνω ὁ πέντε πέντε Λία ὁ δύο ἰχθῦς , ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός εὐλογέω , καί κλάω δίδωμι ὁ μαθητής ὁ ἄρτος , ὁ δέ μαθητής ὁ ὄχλος . καί ἐσθίω πᾶς . τίς γάρ σημαίνω ὁ κοί κελεύω πᾶς ὁ ὄχλος ἀνακλίνω ἐπί ὁ χόρτος καί τίς ἄξιος εἰμί ὁ κέλευσις Ἰησοῦς νοέω κατά ὁ τόπος ; νομίζω δέ ὅτι ὁ ὄχλος κελεύω ἀνακλίνω ἐν χόρτος ( διά ὁ ἐν Ἠσαΐας λέγω » πᾶς σάρξ χόρτος « ) , τοτέστιν ποιέω ὁ σάρξ καί ὑποτάσσω » ὁ φρόνημα ὁ σάρξ « , ἵνα οὕτως τις δύναμαι ὅς εὐλογέω ἄρτος ὁ Ἰησοῦς μεταλαμβάνω . εἶτα ἐπεί τάγμα διάφορος εἰμί ὁ δέω ὁ ἀπό Ἰησοῦς τροφή , μή πόντος ὁ ἴσος λόγος τρέφω , διά οὗτος οἴομαι ὁ μέν Μάρκος ποιέω · » καί ἐπιτάσσω αὐτός πᾶς ἀνακλίνω συμπόσιον συμπόσιον ἐπί ὁ χλωρός χόρτος . καί ἀναπίπτω πρασιά πρασιά ἀνά ἑκατόν κοί πεντήκοντα « , ὁ δέ Λουκᾶς · » λέγω δέ πρός ὁ μαθητής αὐτός · κατακλίνω αὐτός κλισία ὡσεί ἀνά πεντήκοντα « . δέω γάρ ὁ ἀναπαύω ἐπί ὁ Ἰησοῦς τροφή ἤτοι ἐν τάγμα εἰμί ὁ ἑκατόν , 〈 εἰμί 〉 ἱερός ἀριθμός καί ὁ θεός διά ὁ μονάς ἀνάκειμαι , ἤ ἐν τάγμα ὁ πεντήκοντα , ἀριθμός περιέχω ὁ ἄφεσις κατά ὁ μυστήριον ὁ Ἰωβηλαῖος , γίγνομαι διά πεντηκονταετία , καί ὁ κατά ὁ Πεντηκοστή ἑορτή . οἴομαι δέ ὅτι ὁ δώδεκα κόφινος εἰμί παρά ὁ μαθητής , πρός ὅς λέγω · » κάθημαι ἐπί δώδεκα θρόνος κρίνω ὁ δώδεκα φυλή ὁ Ἰσραήλ « . καί ὥσπερ λέγω ἄν μυστήριον εἰμί θρόνος κρίνω φυλή Ῥουβείμ κοί θρόνος κρίνω φυλή Συμεών καί ἄλλος φυλή Ἰούδας καί οὕτως καθεξῆς , οὕτως εἰμί ἄν καί κόφινος τροφή Ῥουβείμ καί ἄλλος Συμεών καί ἄλλος Λευΐ . οὐ κατά ὁ πόρω δέ εἰμί λόγος νῦν τοσοῦτος ἐκβαίνω ὁ πρόκειμαι , ὡς συνάγω ὁ περί ὁ δώδεκα φυλή κοί ἴδιος ὁ περί ἕκαστος αὐτός καί λέγω , τίς ἕκαστος ὁ Ἰσραήλ φυλή .