origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-10-11 11.8
Τότε προσέρχονται αὐτῷ ἀπὸ Ἱεροσολύμων Ξαρισαῖοι καὶ γραμματεῖς λέγοντες · διὰ τί οἱ μαθηταί σου παραβαίνουσι τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων ; οὐ γὰρ νίπονται τὰς χεῖρας ὅταν ἄρτον ἐσθίωσιν ( 15 , 1.2 [ — 9 ] ) . Ὁ παρατηρήσας κατὰ ποῖον καιρὸν προσῆλθον τῷ Ἰησοῦ ἀπὸ Ἱεροσολύμων Φαρισαῖον καὶ γραμματεῖς λέγοντες · διὰ τί οἱ μαθηταί σου παραβαίνουσι τὴν παράδοσιν τῶν καὶ τὰ ἑξῆς , εἴσεται ὅτι ἀναγκαίως ὁ Ματθαῖος οὐχ ἁπλῶς ἀνέγραψε προσεληλυθέναι τοὺς ἀπὸ Ἱεροσολύμων Φαρισαίους καὶ γραμματεῖς τῷ σωτῆρι πυνθανομένους αὐτοῦ τὰ ἐκκείμενα , ἀλλὰ πεποίηκε · τότε προσέρχονται αὐτῷ ἀπὸ Ἱεροσολύμων . πότε οὖν τότε , κατανοητέον . ἡνίκα » διαπεράσαντες ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γενησαρὲτ « τῷ πλοίῳ ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , κοπάσαντος τοῦ ἀνέμου ἀφ᾿ οὗ ἐπιβέβηκεν ὁ Ἰησοῦς τῷ πλοίῳ , καὶ ὅτ᾿ ἐπιγνόντες αὐτὸν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου ἐκείνου ἀπέστειλαν εἰς ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην , καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας , καὶ παρεκάλουν ἵνα κἄν μόνον ἅψωνται τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ · καὶ ὄσοι ἥψαντο διεσώθησαν « , τηνικάδε προσῇλθον αὐτῷ ἀπὸ Ἱεροσολύμων Φαρισαῖοι καὶ γραμματεῖς , μὴ κααπλαγέντες τὴν ἐν τῷ Ἰησοῦ δύναμιν ἰασαμένην τοὺς κἄν » μόνον τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ « ἁψαμένους , φιλαιτίως δέ ἐγκαλοῦντες ἐπὶ τοῦ διδασκάλου , οὐ περὶ παραβάσεως ἐντολῆς θεοῦ ἀλλὰ παραδόσεως μιᾶς Ἰουδαϊκῶν πρεσβυτέρων . καὶ εἰκὸς ὅτι αὐτὸ τὸ τῶν φιλαιτίων ἔγκλημα παρίστησι τὴν τῶν μαθητῶν Ἰησοῦ εὐλάβειαν , μηδεμίαν ἀφορμὴν διδόντων ἐπιλήψεως ὡς περὶ παραβάσεως ἐντολῶν θεοῦ τοῖς Φαρισαίοις καὶ γραμματεῦσιν , οἵτινες οὐκ ἄν προσήνεγκαν τὸ περὶ παραβάσεως τοῖς μαθηταῖς Ἰησοῦ ἔγκλημα ὡς παραβαίνουσι τὴν ἐντολὴν τῶν πρεσβυτέρων , εἴπερ εἶχον ἐπιλαμβάνεσθαι τῶν ἐγκαλουμένων καὶ ἀποδεικνύναι αὐτοὺς παραβαίνοντας ἐντολὴν θεοῦ . Μὴ νομίσῃς δὲ ταῦτα κατασκευαστικὰ εἶναι τοῦ δεῖν τηρεῖσθαι τὸν κατὰ τὸ γράμμα Μωσέως νόμον , ἐπεὶ οἱ τοῦ Ἰησοῦ μαθηταὶ ἕως τότε αὐτὸν ἐφύλαττον · οὐ γὰρ πρὸ τοῦ παθεῖν » ἐξηγόρασεν ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου « ὁ ἐν τῷ παθεῖν ὑπέρ ἀνθρώπων γενόμενος ὑπέρ ἡμῶν κατάρα « . ἀλλ’ ὡσπερεὶ καθηκόντως καὶ Παῦλος τοῖς Ἰουδαίοις Ἰουδαῖος « ἐγένετο , » ἵνα Ἰουδαίους κερδήσῃ « , τί ἄτοπον τοὺς ἀποστόλους ἐν Ἰουδαίοις ποιουμένους τὰς διατριβάς , κἂν τὰ πνευματικὰ νοῶσι τοῦ νόμου , χρῆσθαι τῇ συμπεριφορᾷ , ὡς καὶ Παῦλος Τιμόθεον περιτεμὼν καὶ θυσίαν κατά τινα νομικὴν εὐχὴν προσαγαγών , ὡς ἐν ταῖς τῶν ἀποστόλων γέγραπται Πράξεσι πλὴν πάνυ φαίνονται φιλεγκλήμονες οἱ Περὶ μὲν ἐντολῆς θεοῦ μηδέν ἔχοντες ἐγκαλεῖν τοῖς Ἰησοῦ μαθηταῖς , μόνον δέ περὶ πρεσβυτέρων παραδόσεως μιᾶς . καὶ μάλιστα ἐμφαίνεται οὕτως τὸ φιλέγκλημον , ὅτι παρ᾿ αὐτοῖς τοῖς ἰαθεῖσιν ἀπὸ τοῦ κακῶς ἔχειν Προσάγουσι τὸ ἔγκλημα , τῷ μέν δοκεῖν κατὰ τῶν μαθητῶν τό δ’ ἀληθὲς τὸν διδάσκαλον διαβάλλειν προαιρούμενοι · ὅτι κοὶ παράδοσις ἦν τῶν πρεσβυτέρων τὸ νίπτεσθαι ὡς ἀναγκαῖον Πρὸς εὐσέβειαν . ᾤοντο γὰρ κοινὰς μέν καὶ ἀκαθάρτους εἶναι χεῖρας τὰς τῶν μὴ νιψαμένων πρὸ τοῦ ἀρτοφαγεῖν , καθαρὰς δέ καὶ ἁγίας γεγονέναι τὰς τῶν ἀποπλυνομένων ὕδατι , οὐ συμβολικῶς , ἀλλ᾿ ἀνάλογον τῷ κατὰ τὸ Μωσέως νόμῳ . ἡμεῖς δέ οὐ κατὰ τὴν τῶν παρ’ ἐκείνοις πρεσβυτέρων παράδοσιν , ἀλλὰ κατὰ τὸ εὔλογον καθαίρειν πειρ(όμεθα ἑαυτῶν τὰς πράξεις καὶ οὕτως τὰς τῶν ψυχῶν νίπτεσθαι χεῖρας , ὅταν μέλλωμεν ἐσθίειν οὕς αἰτοῦμεν ἀπὸ τοῦ φίλου ἡμῖν θέλοντος εἶναι Ἰησοῦ » τρεῖς ἄρτους « · » κοιναῖς « γὰρ καὶ » ἀνίπτοις « κοὶ οὐ καθαραῖς χερσὶν οὐ χρὴ τῶν ἄρτων μεταλαμβάνειν .
Lemmas: τότε προσέρχομαι αὐτός ἀπό Ἱεροσόλυμα Ξαρισαῖοι καί γραμματεύς λέγω · διά τίς ὁ μαθητής σύ παραβαίνω ὁ παράδοσις ὁ πρέσβυς ; οὐ γάρ νίπτω ὁ χείρ ὅταν ἄρτος ἐσθίω ( 15 , 1.2 [ — 9 ] ) . ὁ παρατηρέω κατά ποῖος καιρός προσέρχομαι ὁ Ἰησοῦς ἀπό Ἱεροσόλυμα Φαρισαῖος καί γραμματεύς λέγω · διά τίς ὁ μαθητής σύ παραβαίνω ὁ παράδοσις ὁ καί ὁ ἑξῆς , οἶδα ὅτι ἀναγκαῖος ὁ Ματθαῖος οὐ ἁπλῶς ἀναγράφω προσέρχομαι ὁ ἀπό Ἱεροσόλυμα Φαρισαῖος καί γραμματεύς ὁ σωτήρ πυνθάνομαι αὐτός ὁ ἔκκειμαι , ἀλλά ποιέω · τότε προσέρχομαι αὐτός ἀπό Ἱεροσόλυμα . πότε οὖν τότε , κατανοητέον . ἡνίκα » διαπεράω ἔρχομαι εἰς ὁ γῆ Γενησαρέτ « ὁ πλοῖον ὁ Ἰησοῦς καί ὁ μαθητής αὐτός , κοπάζω ὁ ἄνεμος ἀπό ὅς ἐπιβαίνω ὁ Ἰησοῦς ὁ πλοῖον , καί ὅτε ἐπιγιγνώσκω αὐτός ὁ ἀνήρ ὁ τόπος ἐκεῖνος ἀποστέλλω εἰς ὅλος ὁ περίχωρος ἐκεῖνος , καί προσφέρω αὐτός πᾶς ὁ κακός ἔχω , καί παρακαλέω ἵνα ἐάν μόνος ἅπτω ὁ κράσπεδον ὁ ἱμάτιον αὐτός · καί ὅσος ἅπτω διασῴζω « , τηνικάδε προσέρχομαι αὐτός ἀπό Ἱεροσόλυμα Φαρισαῖος καί γραμματεύς , μή καταπλήσσω ὁ ἐν ὁ Ἰησοῦς δύναμις ἰάομαι ὁ ἄν » μόνος ὁ κράσπεδον ὁ ἱμάτιον αὐτός « ἅπτω , φιλαίτιος δέ ἐγκαλέω ἐπί ὁ διδάσκαλος , οὐ περί παράβασις ἐντολή θεός ἀλλά παράδοσις εἷς Ἰουδαικός πρέσβυς . καί ἔοικα ὅτι αὐτός ὁ ὁ φιλαίτιος ἔγκλημα παρίστημι ὁ ὁ μαθητής Ἰησοῦς εὐλάβεια , μηδείς ἀφορμή δίδωμι ἐπίληψις ὡς περί παράβασις ἐντολή θεός ὁ Φαρισαῖος καί γραμματεύς , ὅστις οὐ ἄν προσφέρω ὁ περί παράβασις ὁ μαθητής Ἰησοῦς ἔγκλημα ὡς παραβαίνω ὁ ἐντολή ὁ πρέσβυς , εἴπερ ἔχω ἐπιλαμβάνω ὁ ἐγκαλέω καί ἀποδείκνυμι αὐτός παραβαίνω ἐντολή θεός . μή νομίζω δέ οὗτος κατασκευαστικός εἰμί ὁ δέω τηρέω ὁ κατά ὁ γράμμα Μωϋσῆς νόμος , ἐπεί ὁ ὁ Ἰησοῦς μαθητής ἕως τότε αὐτός φυλάσσω · οὐ γάρ πρό ὁ πάσχω » ἐξαγοράζω ἐγώ ἐκ ὁ κατάρα ὁ νόμος « ὁ ἐν ὁ πάσχω ὑπέρ ἄνθρωπος γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ κατάρα « . ἀλλά ὡσπερεί καθήκω καί Παῦλος ὁ Ἰουδαῖος Ἰουδαῖος « γίγνομαι , » ἵνα Ἰουδαῖος κερδαίνω « , τίς ἄτοπος ὁ ἀπόστολος ἐν Ἰουδαῖος ποιέω ὁ διατριβή , ἐάν ὁ πνευματικός νοέω ὁ νόμος , χράω ὁ συμπεριφορά , ὡς καί Παῦλος Τιμόθεος περιτέμνω καί θυσία κατά τις νομικός εὐχή προσάγω , ὡς ἐν ὁ ὁ ἀπόστολος γράφω Πρᾶξις πλήν πάνυ φαίνω φιλεγκλήμων ὁ περί μέν ἐντολή θεός μηδείς ἔχω ἐγκαλέω ὁ Ἰησοῦς μαθητής , μόνος δέ περί πρέσβυς παράδοσις εἷς . καί μάλα ἐμφαίνω οὕτως ὁ φιλεγκλήμων , ὅτι παρά αὐτός ὁ ἰάομαι ἀπό ὁ κακός ἔχω προσάγω ὁ ἔγκλημα , ὁ μέν δοκέω κατά ὁ μαθητής ὁ δέ ἀληθής ὁ διδάσκαλος διαβάλλω προαιρέω · ὅτι κοί παράδοσις εἰμί ὁ πρέσβυς ὁ νίζω ὡς ἀναγκαῖος πρός εὐσέβεια . οἴομαι γάρ κοινός μέν καί ἀκάθαρτος εἰμί χείρ ὁ ὁ μή νίζω πρό ὁ ἀρτοφαγέω , καθαρός δέ καί ἅγιος γίγνομαι ὁ ὁ ἀποπλύνω ὕδωρ , οὐ συμβολικός , ἀλλά ἀνάλογος ὁ κατά ὁ Μωϋσῆς νόμος . ἐγώ δέ οὐ κατά ὁ ὁ παρά ἐκεῖνος πρέσβυς παράδοσις , ἀλλά κατά ὁ εὔλογος καθαίρω πειράω ἑαυτοῦ ὁ πρᾶξις καί οὕτως ὁ ὁ ψυχή νίζω χείρ , ὅταν μέλλω ἐσθίω ὅς αἰτέω ἀπό ὁ φίλος ἐγώ ἐθέλω εἰμί Ἰησοῦς » τρεῖς ἄρτος « · » κοινός « γάρ καί » ἄνιπτος « κοί οὐ καθαρός χείρ οὐ χρή ὁ ἄρτος μεταλαμβάνω .