origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-10-11 10.15
Ἐπεὶ δὲ πᾶς γραμματεὺς μαθητευθεὶς τῇ βσιλείᾳ τῶν οὐρανῶν ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ , ὅστιε πρφέρει ἐκ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ καινὰ καὶ παλαιά , δῆλον ὅτι καὶ ( κατὰ τὴν καλουμένην τῆς προτάσεως ἀντιστροφὴν ) πᾶς ὅστις μὴ προφέρει ἐν τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ καινὰ καὶ παλαιά , οὐκ ἔστι γραμματεὺς μαθητευεὶς τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν . συνάγειν οὖν παντίτρόπῳ πειρατέον ἐν τῇ καρδίᾳ ἡμῶν διὰ τοῦ προσέχειν » τῇ ἀναγνώσει , τῇ παρακλήσει , τῇ διδασκαλίᾳ « καὶ » ἐν τῷ νόμῳ κυρίου μελετᾶν ἡμέρας καὶ νυκτὸς « οὐ μόνον τὰ καινὰ τῶν εὐαγγελίων καὶ τῶν ἀποστόλων καὶ τῆς ἀποκαλύψεως αὐτῶν λόγια , ἀλλὰ καὶ παλαιὰ τοῦ » σκιὰν « ἔχοντος » τῶν μελλόντων ἀγαθῶν « νόμου καὶ τῶν ἀκολούθως αὐτοῖς προφητευσάντων προφητῶν . συναχθἠσεται δὲ ταῦτα , ἐπὰν καὶ ἀναγινώσκωμεν καὶ γινώσκωμεν καὶ μεμνημένοι τούτων » πνευματικὰ πνευματικοῖς « εὐκαίρως συγκρίωμεν , οὐ τὰ ἀσύγκριτα πρὸς ἄλληλα συγκρίνοντες , ἀλλὰ συγκριτὰ καὶ ὁμοιότητά τινα ἔχοντα λέξεως ταὐτὸν σημαινύσης καὶ νοημάτων καὶ δογμάτων , ἴν' » ἐπὶ στόματος δύο ἤ τριῶν « ἤ καὶ πλειόνων » μαρτύρων « τῶν ἀπὸ τῆς γραφῆς στήσωμεν καὶ βεβαιώσωμεν » πᾶν ῥῆμα « τοῦ θεοῦ . καὶ διὰ τούτων δὲ δυσωπητέον τοὺς ( ὅσον ἐφ' ἑαυτοῖς ) τὴν θεότητα διαιροῦντας καὶ διακόπτοντας ἀπὸ τῶν παλαιῶν τὰ καινἀ , ὡς μακρὰν τυγχάνοντας τῆς πρὸς τὸν οἰκοδεσπότην ὁμοιώσεως , προφέροντα ἐκ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ καινὰ καὶ παλαιά . Ἐπεὶ δὲ ὁ ὁμοιούμενός τινι ἔτερός ἐστι παρ' ἐκεῖνον ᾦ ὁμοιοῦται , ἔσται ὁ μὲν μαθητευθεὶς τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν γραμματεὺς ὁ ὁμοιούμενος , ἔτερος δὲ παρὰ τοῦτον ὁ οἰκοδεσπότης , ὄς προφέρει ἐκ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ καινὰ καὶ παλαιά · ὁ δὲ ὁμοιούμενος αὐτῷ , ὡς τοῦτον μιμούμενος , τὸ παραπλήσιον ποιεῖν βούλεται . μήπ[οτε οὖν ὁ μὲν οἰκοδεσπότης ἄνθρωπος αὐτός ἐστιν ὁ Ἰησοῦς , προφέρων ἐκ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ κατὰ τὸν καιρὸν τῆς διδασκαλίας καινὰ μὲν τὰ πνευματικὰ καὶ ἀεὶ ἀνακαινούμενα ὑπ' αὐτοῦ ἐν τῷ ἔσω τῶν δικαίων ἀνθρώπῳ καὶ ἀεὶ ἀνακαινουμένῳ » ἡμέρᾳ καὶ ἡμέρᾳ « , παλαιὰ δἐ τὰ » ἐκ γράμμασιν ἐντετυπωμένα λίθοις « καὶ λιθίναις καρδίαις τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου , ἴνα τῇ συγκρίσει τοῦ γράμματος καὶ τῇ παρστάσει τοῦ πνεύματος πλουτίσῃ τὸν μαθητευθέντα τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν γραμματέα καὶ ποιήσῃ ἑαυτῷ ὄμοιον , ἔως ὁ μαθητὴς » γένηται ὡς ὁ διδάσκαλος « , μιμούμενος πρῶτον τὸν μιμητὴν τοῦ Χριστοῦ , μετὰ δὲ τοῦτον καὶ αὐτὸν τὸν Χριστὸν κατὰ τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ Παύλου · » μιμηταί μου γίνεσθε , καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ « . δύναται δὲ καὶ ἁπλούστερον Ἰησοῦς ὁ οἰκοδεσπότης προφέρειν ἐκ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ καινὰ μὲν τὴν εὐαγγελικὴν διδασκαλίαν παλαιὰ δὲ τὴν σύγκρισιν τῶν ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν παραλαμβανομένων ῥητῶν , ὦν παραδείγματα ἔστιν ἐν τοῖς εὐαγγελίοις εὑρεῖν . περὶ δὲ τούτων τῶν παλαιῶν καὶ καινῶν ἀκουστέον καὶ τοῦ πνευματικοῦ νόμου λέγοντος ἐν Λευϊτικῷ · » καὶ φάγεσθε παλαιὰ καὶ παλαιὰ παλαιῶν , καὶ παλαιὰ ἐκ προσώπου νέων ἐξοίσετε · καὶ θήσω τὴν σκηνήν μου ἐν ὑμῖν « · ἐσθίομεν γὰρ ἐν εὐλογίᾳ τὰ παλαιά , τοὺς προφητικοὺς λόγους , καὶ τούτων τῶν παλαιῶν τὰ παλαιά , τοὺς νομικούς , καὶ ἐλθόντων τῶν νέων καὶ εὐαγγελικῶν βιοῦντες κατὰ τὸ εὐαγγέλιον τὰ παλαιὰ τοῦ γράμματος ἐκ προσώπου νέων ἐκφέρομεν , καὶ τίθησι τὴν ἑαυτοῦ σκηνὴν ἐν ἡμῖν πληρῶν ἤν εἶπεν ἐπαγγελίαν · » ἐνοικήσω καὶ ἐμπεριπατήσω ἐν αὐτοῖς « .
Lemmas: ἐπεί δέ πᾶς γραμματεύς μαθητεύω ὁ βσιλειος ὁ οὐρανός ὅμοιος εἰμί ἄνθρωπος οἰκοδεσπότης , ὅστις προφέρω ἐκ ὁ θησαυρός αὐτός καινός καί παλαιός , δῆλος ὅτι καί ( κατά ὁ καλέω ὁ πρότασις ἀντιστροφή ) πᾶς ὅστις μή προφέρω ἐν ὁ θησαυρός αὐτός καινός καί παλαιός , οὐ εἰμί γραμματεύς μαθητεύω ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός . συνάγω οὖν παντιτροπος πειράω ἐν ὁ καρδία ἐγώ διά ὁ προσέχω » ὁ ἀνάγνωσις , ὁ παράκλησις , ὁ διδασκαλία « καί » ἐν ὁ νόμος κύριος μελετάω ἡμέρα καί νύξ « οὐ μόνος ὁ καινός ὁ εὐαγγέλιον καί ὁ ἀπόστολος καί ὁ ἀποκάλυψις αὐτός λόγιον , ἀλλά καί παλαιός ὁ » σκιά « ἔχω » ὁ μέλλω ἀγαθός « νόμος καί ὁ ἀκόλουθος αὐτός προφητεύω προφήτης . συνάγω δέ οὗτος , ἐπάν καί ἀναγιγνώσκω καί γιγνώσκω καί μιμνῄσκω οὗτος » πνευματικός πνευματικός « εὔκαιρος συγκρίνω , οὐ ὁ ἀσύγκριτος πρός ἀλλήλων συγκρίνω , ἀλλά συγκριτός καί ὁμοιότης τις ἔχω λέξις αὐτός σημαίνω καί νόημα καί δόγμα , ἵνα » ἐπί στόμα δύο ἤ τρεῖς « ἤ καί πολύς » μάρτυς « ὁ ἀπό ὁ γραφή ἵστημι καί βεβαιόω » πᾶς ῥῆμα « ὁ θεός . καί διά οὗτος δέ δυσωπητέον ὁ ( ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ ) ὁ θεότης διαιρέω καί διακόπτω ἀπό ὁ παλαιός ὁ καινός , ὡς μακρός τυγχάνω ὁ πρός ὁ οἰκοδεσπότης ὁμοίωσις , προφέρω ἐκ ὁ θησαυρός αὐτός καινός καί παλαιός . ἐπεί δέ ὁ ὁμοιόω τις ἕτερος εἰμί παρά ἐκεῖνος ὅς ὁμοιόω , εἰμί ὁ μέν μαθητεύω ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός γραμματεύς ὁ ὁμοιόω , ἕτερος δέ παρά οὗτος ὁ οἰκοδεσπότης , ὅς προφέρω ἐκ ὁ θησαυρός αὐτός καινός καί παλαιός · ὁ δέ ὁμοιόω αὐτός , ὡς οὗτος μιμέομαι , ὁ παραπλήσιος ποιέω βούλομαι . μήποτε οὖν ὁ μέν οἰκοδεσπότης ἄνθρωπος αὐτός εἰμί ὁ Ἰησοῦς , προφέρω ἐκ ὁ θησαυρός αὐτός κατά ὁ καιρός ὁ διδασκαλία καινός μέν ὁ πνευματικός καί ἀεί ἀνακαινόω ὑπό αὐτός ἐν ὁ ἔσω ὁ δίκαιος ἄνθρωπος καί ἀεί ἀνακαινόω » ἡμέρα καί ἡμέρα « , παλαιός δέ ὁ » ἐκ γράμμα ἐντυπόω λίθος « καί λίθινος καρδία ὁ παλαιός ἄνθρωπος , ἵνα ὁ σύγκρισις ὁ γράμμα καί ὁ παρίστημι ὁ πνεῦμα πλουτίζω ὁ μαθητεύω ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός γραμματεύς καί ποιέω ἑαυτοῦ ὅμοιος , ἕως ὁ μαθητής » γίγνομαι ὡς ὁ διδάσκαλος « , μιμέομαι πρῶτος ὁ μιμητής ὁ Χριστός , μετά δέ τοῦτο καί αὐτός ὁ Χριστός κατά ὁ λέγω ὑπό ὁ Παῦλος · » μιμητής ἐγώ γίγνομαι , καθώς ἐγώ Χριστός « . δύναμαι δέ καί ἁπλόος Ἰησοῦς ὁ οἰκοδεσπότης προφέρω ἐκ ὁ θησαυρός αὐτός καινός μέν ὁ εὐαγγελικός διδασκαλία παλαιός δέ ὁ σύγκρισις ὁ ἀπό νόμος καί προφήτης παραλαμβάνω ῥητός , ὅς παράδειγμα εἰμί ἐν ὁ εὐαγγέλιον εὑρίσκω . περί δέ οὗτος ὁ παλαιός καί καινός ἀκούω καί ὁ πνευματικός νόμος λέγω ἐν Λευιτικός · » καί ἐσθίω παλαιός καί παλαιός παλαιός , καί παλαιός ἐκ πρόσωπον νέος ἐκφέρω · καί τίθημι ὁ σκηνή ἐγώ ἐν σύ « · ἐσθίω γάρ ἐν εὐλογία ὁ παλαιός , ὁ προφητικός λόγος , καί οὗτος ὁ παλαιός ὁ παλαιός , ὁ νομικός , καί ἔρχομαι ὁ νέος καί εὐαγγελικός βιάζω κατά ὁ εὐαγγέλιον ὁ παλαιός ὁ γράμμα ἐκ πρόσωπον νέος ἐκφέρω , καί τίθημι ὁ ἑαυτοῦ σκηνή ἐν ἐγώ πληρόω ὅς λέγω ἐπαγγελία · » ἐνοικέω καί ἐμπεριπατέω ἐν αὐτός « .