origenes.commentarium-in-evangelium-matthaei-lib-10-11 11.7
καὶ ἐπὶ τούτοις γε Λ·οὶ ὁ Ἰησοῦς καὶ ὁ Πέτρος ἀναβήσονται εἰς τὸ πλοῖον καὶ κοπόσει ὁ ἄνεμος καὶ οἱ ἐν τῷ πλοίῳ ἐννοήσαντες ἀφ᾿ οἵων διεσώθησαν κινδύνων , προσκυνήσουσι λέγοντες , οὐκ ἁπλῶς · θεοῦ υἱὸς εἶ ( ὡς καὶ οἱ δύο δαιμονιζόμενοι ) ἀλλ᾿ · ἀληθῶς θεοῦ υἱὸς εἶ · ὅπερ λέγουσιν οἱ ἐν τῷ πλοίῳ μαθηταί , οὐ γὰρ ἄλλους τῶν μαθητῶν νομίζω τοῦτο εὐρηκέναι . Ἐπὰν δὲ ἐν τούτοις ὅλοις γενώμεθα διαπεράσαντες , ἐλευσόμεθα εἰς τὴν γὴς , ἔνθα προάγειν ἡμῖν ἐκέλευσεν ὁ Ἰησοῦς . τάχα δὲ καὶ δηλοῦταί τι ἀπόρρητον καὶ κεκρυμμένον μυστήριον περί τινων σεσωσμένων ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ ἀπὸ τοῦ καὶ ἐπιγνόντες αὐτὸν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου ἐκείνου , δῆλον δ᾿ ὅτι τοῦ ἐν τῷ πέραν , ἀπέστειλαν εἰς ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην , περίχωρον τοῦ πέραν ( οὐκ ἐν αὐτῷ τῷ πέραν , ἀλλὰ περὶ αὐτό ) , καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας . ἐν τούτῳ δὲ τήρει ὅτι προσήνεγκαν αὐτῷ οὐ πολλοὺς κακῶς ἔχοντας μόνον , ἀλλὰ πάντας τοὺς ἐν τῇ περιχώρῳ ἐκείνῃ . οἱ δὲ προσενεχθέντες αὐτῷ κακῶς ἔχοντες παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα κἂν μόνον ἅψωνται τοῦ κραστέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ , χάριν ἀπ᾿ αὐτοῦ αἰτοῦντες ταύτην , ἐπεὶ μὴ ἦσαν ὁποία ἡ » αἱμορροοῦσα γυνὴ τὰ δώδεκα ἔτη « καὶ » προσελθοῦσα ὄπισθεν « καὶ ἁψαμένη » τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ « , ὅτι » ἔλεγεν ἐν ἑαυτῇ·εἰ μόνον ἅψομαι τοῦ ἱματίου αὐτοῦ , σωθῄ - σομαι « — τήρει γὰρ 〈 τὸ σύμφωνον 〉 ἐν τοῖς περὶ τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ—διὸ » παραχρῆμα ἔστη ἡ ῥύσις τοῦ αἵματος αὐτῆς « . οἱ δὲ ἀπὸ τῆς περιχώρου τῆς γῆς Γενησαρέτ , εἰς ἣν διαπεράσαντες ἦλθον ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , οὐκ ἀφ᾿ ἑαυτῶν προσῆλθον τῷ Ἰησοῦ ἀλλὰ προσήχθησαν ὑπὸ τῶν ἀποστειλάντων , ἅτε μὴ δυνάμενοι διὰ τὸ σφόδρα κακῶς ἔχειν προσελθεῖν ἀφ᾿ ἑαυτῶν , καὶ οὐδὲ μόνοι ἥψαντο τοῦ κρασπέδου , ὡς ἡ αἱμορροοῦσα , ἀλλὰ παρακαλεσάντων ἐκείνων . πλὴν καὶ τούτων ὅσοι ἥψαντο διεσώθησαν . εἰ δὲ ἔστι τις διαφορὰ τοῦ διεσώθησαν ἐπὶ τούτων εἰρημένου πρὸς τὸ σωθῆναι ἐκείνην ( εἴρηται γὰρ πρὸς τὴν αἱμορροοῦσαν · » ἡ πίστις σου σέσωκέ σε « ) , καὶ αὐτὸς ἐπιστήσεις .
Lemmas: καί ἐπί οὗτος γε Λίος ὁ Ἰησοῦς καί ὁ Πέτρος ἀναβαίνω εἰς ὁ πλοῖον καί κόπτω ὁ ἄνεμος καί ὁ ἐν ὁ πλοῖον ἐννοέω ἀπό οἷος διασῴζω κίνδυνος , προσκυνέω λέγω , οὐ ἁπλῶς · θεός υἱός εἰμί ( ὡς καί ὁ δύο δαιμονίζομαι ) ἀλλά · ἀληθής θεός υἱός εἰμί · ὅς λέγω ὁ ἐν ὁ πλοῖον μαθητής , οὐ γάρ ἄλλος ὁ μαθητής νομίζω οὗτος εὑρίσκω . ἐπάν δέ ἐν οὗτος ὅλος γίγνομαι διαπεράω , ἔρχομαι εἰς ὁ γῆ , ἔνθα προάγω ἐγώ κελεύω ὁ Ἰησοῦς . τάχα δέ καί δηλόω τις ἀπόρρητος καί κρύπτω μυστήριον περί τις σῴζω ὑπό ὁ Ἰησοῦς ἀπό ὁ καί ἐπιγιγνώσκω αὐτός ὁ ἀνήρ ὁ τόπος ἐκεῖνος , δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐν ὁ πέραν , ἀποστέλλω εἰς ὅλος ὁ περίχωρος ἐκεῖνος , περίχωρος ὁ πέραν ( οὐ ἐν αὐτός ὁ πέραν , ἀλλά περί αὐτός ) , καί προσφέρω αὐτός πᾶς ὁ κακός ἔχω . ἐν οὗτος δέ τηρέω ὅτι προσφέρω αὐτός οὐ πολύς κακός ἔχω μόνος , ἀλλά πᾶς ὁ ἐν ὁ περίχωρος ἐκεῖνος . ὁ δέ προσφέρω αὐτός κακός ἔχω παρακαλέω αὐτός ἵνα ἐάν μόνος ἅπτω ὁ κραστέδου ὁ ἱμάτιον αὐτός , χάρις ἀπό αὐτός αἰτέω οὗτος , ἐπεί μή εἰμί ὁποῖος ὁ » αἱμορροέω γυνή ὁ δώδεκα ἔτος « καί » προσέρχομαι ὄπισθεν « καί ἅπτω » ὁ κράσπεδον ὁ ἱμάτιον αὐτός « , ὅτι » λέγω ἐν ἑαυτῇ·εἰ μόνος ἅπτω ὁ ἱμάτιον αὐτός , σῴζω - σομή « — τηρέω γάρ 〈 ὁ σύμφωνος 〉 ἐν ὁ περί ὁ κράσπεδον ὁ ἱμάτιον αὐτοῦ—διὸ » παραχρῆμα ἵστημι ὁ ῥύσις ὁ αἷμα αὐτός « . ὁ δέ ἀπό ὁ περίχωρος ὁ γῆ Γενησαρέτ , εἰς ὅς διαπεράω ἔρχομαι ὁ Ἰησοῦς καί ὁ μαθητής αὐτός , οὐ ἀπό ἑαυτοῦ προσέρχομαι ὁ Ἰησοῦς ἀλλά προσάγω ὑπό ὁ ἀποστέλλω , ἅτε μή δύναμαι διά ὁ σφόδρα κακός ἔχω προσέρχομαι ἀπό ἑαυτοῦ , καί οὐδέ μόνος ἅπτω ὁ κράσπεδον , ὡς ὁ αἱμορροέω , ἀλλά παρακαλέω ἐκεῖνος . πλήν καί οὗτος ὅσος ἅπτω διασῴζω . εἰ δέ εἰμί τις διαφορά ὁ διασῴζω ἐπί οὗτος λέγω πρός ὁ σῴζω ἐκεῖνος ( λέγω γάρ πρός ὁ αἱμορροέω · » ὁ πίστις σύ σῴζω σύ « ) , καί αὐτός ἐφίστημι .