oracula-sibyllina.fragmenta 3
εἰ δὲ γενητὸν ὅλως καὶ φθείρεται , οὐ δύνατ᾿ ἀνδρός ἐκ μηρῶν μήτρας τε θεὸς τετυπωμένος εἶναι · ἀλλὰ θεὸς μόνος εἱς πανυπέρτατος , ὃς πεποίηκεν οὐρανὸν ἠέλιόν τε καὶ ἀστέρας ἠδὲ σελήνην καρποφόρον γαῖάν τε καὶ ὕδατος οἴδματα πόντου ουρεἀ θ᾿ ὑψήεντα ἀένναα χεύματα πηγῶν . τῶν τ᾿ ἐνύδρων πάλι γεννᾷ ἀνήριθμον πολὺ πλῆθος , ἑρπετὰ δ᾿ ἐν γαίῃ κινούμενα ψυχοτροφεῖται , ποικίλα τε πτηνῶν λιγυροθρόα τραυλίζοντα ξουθὰ λιγυπτερόφωνα ταράσσοντ᾿ ἀέρα ταρσοῖς , έν δὲ νάπαις ὀρέων ἀγρίαν γένναν θέτο θηρῶν ἡμῖν τε κτήνη ὑπέταξεν πάντα βροτοῖσιν . πάντων δ᾿ ἡγητῆρα κατέστησεν θεότευκτον , ἀνδρὶ δ᾿ ὑπέταξεν παμποίκιλα κοὐ κατάληπτα . τίς γὰρ σὰρξ δύναται θνητῶν γνῶναι τάδ᾿ ἅπαντα ; ἀλλ᾿ αὐτὸς μόνος οἶδεν ὁ ποιήσας τάδ᾿ ἀπ᾿ ἀρχῆς , ἄφθαρτος κτίστης αἰώνιος αἰθέρα ναίων , τοῖς ἀγαθοῖς ἀγαθὸν προφέρων πολὺ πλείονα μισθόν , τοῖς δὲ κακοῖς ἀδίκοις τε χόλον καὶ θυμὸν ἐγείρων καὶ πόλεμον καὶ λοιμὸν ἰδ ἄλγεα δακρυόεντα . ἄνθρωποι , τί μάτην ὑψούμενοι ἐκριζοῦσθε ; αἰσχύνθητε γαλᾶς καὶ κνώδαλα θειοποιοῦντες . οὐ μανίη καὶ λύσσα φρενῶν αἴσθησιν ἀφαιρεῖ , εἰ λοπάδας κλέπτουσι θεοί , συλοῦσι δὲ χύτρας · ἀντὶ δὲ χρυσήεντα πόλον κατ᾿ ἀπείρονα ναίειν σητόβρωτα δέδορκε , πυκναῖς δ’ ἀράχναις δεδίασται · προσκυνέοντες ὄφεις κύνας αἰλούρους , ἀνόητοι , καὶ πετεηνὰ σέβεσθε καὶ ἑρπετὰ θηρία γαίης καὶ λίθινα ξόανα καὶ ἀγάλματα χειροποίητα καὶ παρ᾿ ὁδοῖσι λίθων συγχώσματα · ταῦτα σέβεσθε ἄλλα τε πολλὰ μάταια , ἂ δὴ καἰσχρὸν ἀγορεύειν · εἰσὶ θεοὶ μερόπων δόλῳ ἡγητῆρες ἀβούλων , τῶν δὴ κἀκ στόματος χεῖται θανατηφόρος ἰός . ὃς δ᾿ ἔστιν ζωή τε καὶ ἄφθιτον ἀέναον φῶς καὶ μέλιτος # x23D4 ; – γλυκερώτερον ἀνδράσι χάρμα ἐκπροχέει # x23D4 ; – , τῷ δὴ μόνῳ αὐχένα κάμπτε , καὶ τρίβον αἰώνεσσιν ἐν εὐσεβέεσσ’ ἀνακλίνοις . ταῦτα λιπόντες ἅπαντα δίκης μεστὸν τὸ κύπελλον ζωρότερον στιβαρὸν βεβαρημένον εὖ μάλ’ ἄκρητον εἱλκύσατ᾿ ἀφροσύνῃ μεμανηότι πνεύματι πάντες . κοὐ θέλετ᾿ ἐκνῆψαι καὶ σώφρονα πρὸς νόον ἐλθεῖν καὶ γνῶναι βασιλῆα θεόν , τὸν πάντ’ ἐφορῶντα . τοὔνεκεν αἰθομένοιο πυρὸς σέλας ἔρχετ᾿ ἐφ᾿ ὑμᾶς , λαμπάσι καυθήσεσθε δι᾿ αἰῶνος τὸ πανῆμαρ ψευδέσιν αἰσχυνθέντες ἐπ᾿ εἰδώλοισιν ἀχρήστοις . οἱ δὲ θεὸν τιμῶντες ἀληθινὸν ἀέναόν τε ζωὴν κληρονομοῦσι , τὸν αἰῶνος χρόνον αὐτοί οἰκοῦντες παραδείσου ὁμῶς ἐριθηλέα κῆπον δαινύμενοι γλυκὺν ἄρτον ἀπ᾿ οὐρανοῦ ἀστερόεντος .
Lemmas: εἰμί δέ γενητός ὅλος καί φθείρω , οὐ δύο ἀνήρ ἐκ μηρός μήτρα τε θεός τυπόω ἔρχομαι · ἀλλά θεός μόνος εἰμί πανυπέρτατος , ὅς ποιέω οὐρανός ἥλιος τε καί ἀστήρ ἠδέ σελήνη καρποφόρος γαῖα τε καί ὕδωρ οἶδμα πόντος ὅρος ὁ ὑψήεις ἀέναος χεῦμα πηγή . ὁ τε ἔνυδρος πάλι γεννάω ἀνάριθμος πολύς πλῆθος , ἑρπετόν δέ ἐν γαῖα κινέω ψυχοτροφέω , ποικίλος τε πτηνός λιγυροθρόος τραυλίζω ξουθός λιγυπτερόφωνος ταράσσω αέρας ταρσός , εἰμί δέ νάπη ὄρος ἄγριος γέννα τίθημι θήρ ἐγώ τε κτῆνος ὑποτάσσω πᾶς βροτός . πᾶς δέ ἡγητήρ καθίστημι θεότευκτος , ἀνήρ δέ ὑποτάσσω παμποίκιλος ακούω καθάληπτος . τίς γάρ σάρξ δύναμαι θνητός γιγνώσκω ὅδε ἅπας ; ἀλλά αὐτός μόνος οἶδα ὁ ποιέω ὅδε ἀπό ἀρχή , ἄφθαρτος κτίστης αἰώνιος αἰθήρ ναίω , ὁ ἀγαθός ἀγαθός προφέρω πολύς πολύς μισθός , ὁ δέ κακός ἄδικος τε χόλος καί θυμός ἐγείρω καί πόλεμος καί λοιμός ἰδέ ἄλγος δακρυόεις . ἄνθρωπος , τίς μάτην ὑψόω ἐκριζόω ; αἰσχύνω γαλέη καί κνώδαλον θειοποιέω . οὐ μανία καί λύσσα φρήν αἴσθησις ἀφαιρέω , εἰμί λοπάς κλέπτω θεός , συλάω δέ χύτρα · ἀντί δέ χρυσήεις πόλος κατά ἤπειρος ναίω σητόβρωτος δέρκομαι , πυκνός δέ ἀράχνης διάζομαι · προσκυνέω ὄφις κύων αἴλουρος , ἀνόητος , καί πετεινός σέβω καί ἑρπετόν θηρίον γαῖα καί λίθινος ξόανον καί ἄγαλμα χειροποίητος καί παρά ὁδός λίθος σύγχωσμα · οὗτος σέβω ἄλλος τε πολύς μάταιος , ὅς δή καἰσχρὸν ἀγορεύω · εἰμί θεός μέροψ δόλος ἡγητήρ ἄβουλος , ὁ δή ἐκ στόμα χέω θανατηφόρος ἰός . ὅς δέ εἰμί ζωή τε καί ἄφθιτος ἀέναος φάος καί μέλι # x23D4 ; – γλυκύς ἀνήρ χάρμη ἐκπροχέω # x23D4 ; – , ὁ δή μόνος αὐχήν κάμπτω , καί τρίβος αἰών ἐν εὐσεβής ἀνακλίνω . οὗτος λείπω ἅπας δίκη μεστός ὁ κύπελλον ζωρός στιβαρός βαρέω εὖ μάλα ἄκρατος ἕλκω ἀφροσύνη μαίνομαι πνεῦμα πᾶς . ακούω ἐθέλω ἐκνήφω καί σώφρων πρός νοῦς ἔρχομαι καί γιγνώσκω βασιλεύς θεός , ὁ πᾶς ἐφοράω . ἕνεκα αἴθω πυρός σέλας ἔρχομαι ἐπί σύ , λαμπάς καίω διά αἰών ὁ πανῆμαρ ψευδής αἰσχύνω ἐπί εἴδωλον ἄχρηστος . ὁ δέ θεός τιμάω ἀληθινός ἀέναος τε ζωή κληρονομέω , ὁ αἰών χρόνος αὐτός οἰκέω παράδεισος ὁμῶς ἐριθηλής κῆπος δαίνυμι γλυκύς ἄρτος ἀπό οὐρανός ἀστερόεις .