olympiodorus-thebaeus.fragmenta 4.1
Ἀνεγνώσθησαν Ὀλυμπιοδώρου ἱστορικοὶ λόγοι κβʹ . Ἄρχεται ἀπὸ τῆς Ὁνωρίου τοῦ βασιλέως Ῥώμης τῆς ὑπατείας τὸ ἕβδομον , καὶ Θεοδοσίου τὸ δεύτερον , κατέρχεται δὲ μέχρις ὅτου Βαλεντινιανὸς ὁ Πλακιδίας καὶ Κωνσταντίου παῖς εἰς τὴν βασίλειον τῆς Ῥώμης ἀνερρήθη ἀρχήν . Οὗτος ὁ συγγραφεὺς Θηβαῖος μέν ἐστιν , ἐκ τῶν πρὸς Αἴγυπτον Θηβῶν τὸ γένος ἔχων · ποιητὴς , ὡς αὐτός φησι , τὸ ἐπιτήδευμα · Ἕλλην τὴν θρησκείαν · σαφὴς μὲν τὴν φράσιν , ἄτονος δὲ καὶ ἐκλελυμένος , καὶ πρὸς τὴν πεπατημένην κατενηνεγμένος χυδαιολογίαν . Ὥστε μηδ’ ἄξιος εἰς συγγραφὴν ἀναγράφεσθαι ὁ λόγος · ὃ καὶ αὐτὸς ἴσως συνιδὼν , οὐ συγγραφὴν αὐτῷ ταῦτα κατασκευασθῆναι , ἀλλ’ ὕλην συγγραφῆς ἐκπορισθῆναι διαβεβαιοῦται · οὕτως ἄμορφος καὶ ἀνίδεος καὶ αὐτῷ τοῦ λόγου ὁ χαρακτὴρ κατεφαίνετο . Καὶ γὰρ οὐδεμιᾷ τῶν ἰδεῶν καλλωπίζεται , πλὴν εἴ τις ἔν τισι τῇ ἀφελείᾳ πλησιάζειν ἐκβιάσοιτο . Τῷ γὰρ λίαν ταπεινῷ καὶ ἐξευτελισμένῳ καὶ ταύτης ἐκπίπτων , εἰς ἰδιωτισμὸν ὅλως ὑπενήνεκται . Ὕλην δὲ αὐτὸς ἱστορίας ταῦτα καλῶν ὅμως καὶ λόγοις διαιρεῖ , καὶ προοιμίοις πειρᾶται κοσμεῖν . Καὶ πρὸς Θεοδόσιον τὸν βασιλέα , ὃς ἀνεψιὸς ἐχρημάτιζεν Ὁνωρίου καὶ Πλακιδίας , Ἀρκαδίου δὲ παῖς , πρὸς τοῦτον τὴν ἱστορίαν ἀναφωνεῖ . 2 . Διαλαμβάνει τοίνυν περὶ Στελίχωνος , ὅσην τε περιεβέβλητο δύναμιν , καταστὰς ἐπίτροπος τῶν παίδων Ἀρκαδίου καὶ Ὁνωρίου ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ πατρὸς αὐτῶν Θεοδοσίου τοῦ μεγάλου · καὶ ὡς Σερῆναν νόμῳ γάμου ἠγάγετο , Θεοδοσίου καὶ ταύτην αὐτῷ κατεγγυήσαντος . Ὅτι τε μετὰ ταῦτα Στελίχων εἰς τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα Θερμαντίαν τὸν βασιλέα Ὁνώριον γαμβρὸν ἐποιήσατο . Καὶ ὡς ἐπὶ πλεῖστον ἔτι μᾶλλον ἤρθη δυνάμεως , καὶ πολλοὺς πολέμους ὑπὲρ Ῥωμαίων πρὸς πολλὰ τῶν ἐθνῶν κατώρθωσε . Καὶ ὅτι μιαιφόνῳ καὶ ἀπανθρώπῳ σπουδῇ Ὀλυμπίου , ὃν αὐτὸς τῷ βασιλεῖ προσῳκείωσε , τὸν διὰ ξίφους ὑπέμεινε θάνατον . 3 . Ὅτι Ἀλάριχος ὁ τῶν Γότθων φύλαρχος , ὃν Στελίχων μετεκαλέσατο ἐπὶ τῷ φυλάξαι Ὁνωρίῳ τὸ Ἰλλυρικόν ( τῇ γὰρ αὐτοῦ ἦν παρὰ Θεοδοσίου τοῦ πατρὸς ἐκνενεμημένον βασιλείᾳ ) · οὗτος ὁ Ἀλάριχος , διά τε φόνον Στελίχωνος , καὶ ὅτι ἃ συνέκειτο αὐτῷ,οὐκ ἐλάμβανε , πολιορκεῖ καὶ ἐκπορθεῖ τὴν Ῥώμην . Ἐξ ἧς χρήματά τε ἄπειρα ἐξεκόμισε , καὶ τὴν ἀδελφὴν Ὁνωρίου , Πλακιδίαν , ἐν Ῥώμῃ διάγουσαν , ᾐχμαλώτισε . Καὶ πρὸ τῆς ἁλώσεως δὲ ἕνα τινὰ τῶν κατὰ τὴν Ῥώμην ἐπιδόξων ( Ἄτταλος ἦν ὄνομα αὐτῷ ) , τὴν ἐπαρχότητα τότε διέποντα , εἰς βασιλέα ἀνηγόρευσεν . Ἐπράχθη δ’ αὐτῷ ταῦτα διὰ τε τὰς προειρημένας αἰτίας , καὶ ὅτι Σάρον , καὶ αὐτὸν Γότθον ὄντα , καὶ πλήθους μὲν ὀλίγου ἐπάρχοντα ( ἄχρι γὰρ διακοσίων ἢ καὶ τριακοσίων ὁ λαὸς ἐξετείνετο ) , ἄλλως δὲ ἡρωϊκόν τινα καὶ ἐν μάχαις ἀκαταγώνιστον , τοῦτον ὅτι Ῥωμαῖον ἡταιρίσαντο δι’ ἔχθρας Ἀλαρίχῳ ὄντα , ἄσπονδον ἐχθρὸν Ἀλάριχον ἐποιήσαντο . 4 . Ὅτι ἐν τῇ πολιορκίᾳ τῆς Ῥώμης ἀλληλοφαγία τῶν ἐνοικούντων ἐγίνετο . 5 . Ὅτι Ἀλάριχος , ἔτι ζῶντος Στελίχωνος , τεσσαπάκοντα κεντηνάρια μισθὸν ἔλαβε τῆς ἐκστρατείας . 6 . Ὅτι μετὰ θάνατον Στελίχωνος ἀναιρεῖται ἐναποπνιγεῖσα καὶ Σερῆνα ἡ τούτου γυνὴ , αἰτία νομισθεῖσα τῆς ἐπὶ Ῥώμην ἐφόδου Ἀλαρίχου . Ἀναιρεῖται δὲ πρότερον μετὰ τὴν ἀναίρεσιν Στελίχωνος ὁ ταύτης κἀκείνου παῖς ὁ Εὐχέριος . 7 . Ὅτι τὸ Βουκελλάριος ὄνομα ἐν ταῖς ἡμέραις Ὁνωρίου ἐφέρετο κατὰ στρατιωτῶν οὐ μόνων Ῥωμαίων , ἀλλὰ καὶ Γότθων τινῶν · ὡς δ’ αὕτως καὶ τὸ φοιδεράτων κατὰ διαφόρου καὶ συμμιγοῦς ἐφέρετο πλήθους . 8 . Ὅτι Ὀλύμπιος ὁ ἐπιβουλεύσας Στελίχωνα μάγιστρος τῶν ὀφφικίων γέγονεν · εἶτα ἐξέπεσε τῆς ἀρχῆς . Εἶτα πάλιν ἐπέβη ταύτης . Ἔπειτα ἐξέπεσεν . Εἶτα ἐκπεσὼν , ῥοπάλοις ὕστερον ὑπὸ Κωνσταντίου , ὃς ἠγάγετο Πλακιδίαν , παιόμενος ἀναιρεῖται , τὰς ἀκοὰς πρότερον ἐκκοπείς . Καὶ ἡ δίκη τὸν ἀνοσιουργὸν εἰς τέλος οὐκ ἀφῆκεν ἀτιμώρητον . 9 . Ὅτι τῶν μετὰ Ῥοδογάϊσον Γότθων οἱ κεφαλαιῶνται ὀπτίματοι ἐκαλοῦντο , εἰς δώδεκα συντείνοντες χιλιάδας , οὓς καταπολεμήσας Στελίχων Ῥδογάϊσον προσηταιρίσατο . 10 . Ὅτι Ἀλαρίχου νόσῳ τελευτήσαντος , διάδοχος αὐτοῦ Ἀδάουλφος καθίσταται ὁ τῆς γυναικὸς ἀδελφός . 11 . Ὅτι τὸν ξηρὸν ἄρτον βουκέλλατον ὁ συγγραφεὺς καλεῖσθαί φησι · καὶ χλευάζει τὴν τῶν στρατιωτῶν ἐπωνυμίαν , ὡς ἐκ τούτου Βουκελλαρίων ἐπικληθέτων . 12 . Ὅτι Κωνσταντῖνος εἰς τυραννίδα ἀρθεὶς πρεσβεύεται πρὸς Ὁνώριον , ἄκων μὲν καὶ ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν βιασθεὶς ἀπολογούμενος ἄρξαι , συγγνώμην δὲ αἰτῶν , καὶ τὴν τῆς βασιλείας ἀξιῶν κοινωνίαν . Καὶ βασιλεὺς διὰ τὰ ἐνεστηκότα δυσχερῆ τέως καταδέχεται τὴν τῆς βασιλείας κοινωνίαν , κατὰ τὰς Βρεττανίας δὲ ὁ Κωνσταντῖνος ἐτύγχανεν ἀνηγορευμένος , στάσει τῶν ἐκεῖσε στρατιωτῶν εἰς ταύτην ἀνηγμένος τὴν ἀρχήν · καὶ γὰρ ἐν ταύταις ταῖς Βρεττανίαις , πρὶν ἢ Ὁνώριον τὸ ἕβδομον ὑπατεῦσαι , εἰς στάσιν ὁρμῆσαν τὸ ἐν αὐταῖς στρατιωτικὸν , Μάρκον τινὰ ἀνεῖπον αὐτοκράτορα . Τοῦ δὲ ὑπ’ αὐτῶν ἀναιρεθέντος , Γρατιανὸς αὐτοῖς ἀντικαθίσταται . Ἐπεὶ δὲ καὶ οὗτος εἰς τετράμηνον , αὐτοῖς προσκορὴς γεγονὼς , ἀπεσφάγη , Κωνσταντῖνος τότε εἰς τὸ τοῦ αὐτοκράτορος ἀναβιβάζεται ὄνομα . Οὗτος Ἰουστῖνον καὶ Νεοβιγάστην στρατηγοὺς προβαλόμενος καὶ τὰς Βρεττανίας ἐάσας , περαιοῦται ἅμα τῶν αὐτοῦ ἐπὶ Βονωνίαν , πόλιν οὕτω καλουμένην , παραθαλασσίαν καὶ πρώτην ἐν τοῖς τῶν Γαλλιῶν ὁρίοις κειμένην . Ἔνθα διατρίψας , καὶ ὅλον τὸν Γάλλον καὶ Ἀκύτανον στρατιώτην ἰδιοποιησάμενος , κρατεῖ πάντων τῶν μερῶν τῆς Γαλατίας μέχρι τῶν Ἄλπεων τῶν μεταξὺ Ἰταλίας τε καὶ Γαλατίας . Οὗτος δύο παῖδας ἔσχε , Κώνσταντα καὶ Ἰουλιανόν · ὧν τὸν μὲν Κώνσταντα καίσαρα χειροτονεῖ , εἶτα ὕστερον κατὰ τὰς αὐτὰς ἡμέρας καὶ τὸν Ἰουλιανὸν νωβελίσσιμον . 13 . Ὅτι Ἄτταλος βασιλεύσας κατὰ Ὁνωρίου ἐπὶ Ῥάβενναν ἐκστρατεύεται , καὶ πέμπεται πρὸς αὐτὸν , ὡς ἐκ βασιλέως Ὁνωρίου πρὸς βασιλέα , Ἰοβιανὸς ἔπαρχος καὶ πατρίκιος , καὶ Οὐάλης στρατηγὸς ἑκατέρας δυνάμεως , καὶ Ποτάμιος ὁ κοιαίστωρ , καὶ Ἰουλιανὸς πριμικήριος τῶν νοταρίων · οἳ ἐδήλουν Ἀττάλῳ ἐπὶ κοινωνίᾳ τῆς βασιλείας ἀπεστάλθαι παρὰ Ὁνωρίου . Ὁ δὲ ἀπένευσεν , ἀλλὰ νῆσον οἰκεῖν ἢ ἕτερόν τινα τόπον , ὃν ἂν βούλοιτο , συγχωρεῖν Ὁνώριον , κακῶν ἀπαθῆ . Ἀποκρίνεται δὲ Ἰοβιανὸς ἡσθεὶς , ἐπαγγελλόμενος καὶ σινῶσαι καθ’ ἑνὸς μέλους τὸν βασιλέα Ὁνώριον . Ἐφ’ ᾧ ἐπετίμησεν Ἄτταλος Ἰοβιανῷ , ὡς οὐθενὸς ἔθους ὄντος σινοῦσθαι βασιλέα , ἑκοντὶ τὴν βασιλείαν ἀποτιθέμενον . Ἀλλὰ Ἰοβιανὸς μὲν πολλάκις πρεσβεύσας , καὶ μηδὲν ἀνύσας , καταμένει πρὸς Ἄτταλον , πατρίκιος Ἀττάλου ὀνομασθείς . Μετέρχεται δὲ κατὰ τὴν Ῥάβενναν ἐπὶ τὸν πραιπόσιτον Εὐσέβιον ἡ δυναστεία . Ὃς μετὰ ἱκανὸν χρόνον Ἀλλοβίχου ἐπηρείᾳ καὶ ὑποθήκῃ δημοσίᾳ καὶ ἐπ’ ὄψεσι τοῦ βασιλέως ῥάβδοις ἀναιρεῖται . Χρόνος ἔρρευσεν ἱκανὸς , καὶ μὴ πειθόμενος Ἄτταλος Ἀλαρίχῳ , σπουδῇ δὲ μάλιστα Ἰοβιανοῦ , ὃς ἦν τὴν Ὁνωρίου πρεσβείαν προδεδωκὼς , καθαιρεῖται τῆς βασιλείας · καὶ μένει , τὸν ἰδιώτην παρὰ Ἀλαρίχῳ βίον ἀνθῃρημένος . Ἔπειτα μετὰ χρόνον τινὰ βασιλεύει . Εἶτα καθαιρεῖται . Καὶ μετὰ ταῦτα ὕστερον ἐπὶ Ῥάβενναν παραγεγονὼς , καὶ τοὺς τῆς δεξιᾶς χειρὸς δακτύλους ἀκρωτηριασθεὶς ἐξορίᾳ παραπέμπεται . 14 . Ὅτι Ἀλλόβιχος μετὰ βραχὺ , τὴν ἐφ’ ᾧ τὸν πραιπόσιτον Εὐσέβιον ἀνεῖλε δίκην τιννὺς , γνώμῃ τοῦ βασιλέως κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἀναιρεῖται . Καὶ Κωνσταντῖνος ὁ τύραννος τὸν Ἀλλοβίχου θάνατον μαθὼν , ἐπειγόμενος πρὸς Ῥάβενναν , ὥστε σπείσασθαι Ὁνωρίῳ , φοβηθεὶς ὑποστρέφει . 15 . Ὅτι τὸ Ῥήγιον μητρόπολίς ἐστι τῆς Βρεττίας , ἐξ οὗ φησὶν ὁ ἱστορικὸς Ἀλάριχον ἐπὶ Σικελίαν βουλόμενον περαιωθῆναι ἐπισχεθῆναι . Ἄγαλμα γάρ φησι τετελεσμένον ἱστάμενον ἐκώλυσε τὴν περαίωσιν . Τετέλεστο δὲ , ὡς μυθολογεῖ , παρὰ τῶν ἀρχαίων ἀποτρόπαιόν τε τοῦ ἀπὸ τῆς Αἴτνης πυρὸς καὶ πρὸς κώλυσιν παρόδου διὰ θαλάσσης βαρβάρων . Ἐν γὰρ τῷ ἑνὶ ποδὶ πῦρ ἀκοίμητον ἐτύγχανε , καὶ ἐν τῷ ἑτέρῳ ὕδωρ ἀδιάφθορον . Οὗ καταλυθέντος ὕστερον ἔκ τε τοῦ Αἰνταίου πυρὸς καὶ ἐκ τῶν βαρβάρων βλάβας ἡ Σικελία ἐδέξατο . Κατέστρεψε δὲ τὸ ἄγαλμα Ἀσκλήπιος ὁ τῶν ἐν Σικελίᾳ κτημάτων Κωνσταντίου καὶ Πλακιδίας διοικητὴς καταστάς . 16 . Ὅτι Κωνσταντίνου τοῦ τυράννου καὶ Κώνσταντος τοῦ παιδὸς , ὃς πρότερον μὲν καῖσαρ , ἔπειτα δὲ καὶ βασιλεὺς ἐκεχειροτόνητο , τούτων ἡττηθέντων καὶ πεφευγότων , Γερόντιος ὁ στρατηγὸς , τὴν πρὸς τοὺς βαρβάρους ἀσμενίσας εἰρήνην , Μάξιμον τὸν ἑαυτοῦ παϊδα , εἰς τὴν τῶν δομεστίκων τάξιν τελοῦντα , βασιλέα ἀναγορεύει · εἶτα ἐπιδιώξας Κώνσταντα , κατεπράξατο ἀναιρεθῆναι , καὶ κατὰ πόδας εἵπετο , διώκων καὶ τὸν πατέρα Κωνσταντῖνον . Ἐν ᾧ δὲ ταῦτα ἐγίνετο , Κωνστάντιος καὶ Οὐλφιλᾶς ἀποστέλλονται παρὰ Ὁνωρίου κατὰ Κωνσταντίνου . Καὶ καταλαβόντες τὴν Ἀρήλατον , ἔνθα τὰς διατριβὰς ἐποιεῖτο Κωνσταντῖνος σὺν Ἰουλιανῷ τῷ παιδὶ , ταύτην πολιορκοῦσι . Καὶ Κωνσταντῖνος καταφυγὼν εἰς εὐκτήριον πρεσβύτερος τότε χειροτονεῖται , ὅρκων αὐτῷ ὑπὲρ σωτηρίας δοθέντων . Καὶ τοῖς πολιορκοῦσιν αἱ πύλαι τῆς πόλεως ἀναπετάννυνται · καὶ πέμπεται σὺν τῷ υἱῷ Κωνσταντῖνος πρὸς Ὁνώριον . Ὁ δὲ μνησικακῶν αὐτοῖς ὑπὲρ τῶν ἀνεψιῶν αὐτοῦ , οὓς ἐτύγχανε Κωνσταντῖνος ἀνελὼν πρὸ τριάκοντα τῆς Ῥαβέννης μιλίων παρὰ τοὺς ὅρκους προστάττει τούτους ἀναιρεθῆναι . Γερόντιος δὲ , παραγενομένων Οὐλφιλᾶ καὶ Κωνσταντίου , φεύγει · καὶ καταληφθεὶς , ὅτι ἐγκρατῶς ἦρχε τοῦ οἰκείου στρατοῦ , ὑπ’ αὐτῶν ἐκείνων ἐπιβουλεύεται . Πῦρ γὰρ κατὰ τῆς οἰκίας αὐτοῦ ἀνῆψαν . Ὁ δὲ πρὸς τοὺς ἐπαναστάντας κρατερῶς ἐμάχετο , ἕνα συναγωνιστὴν ἔχων Ἀλανὸν τὸ γένος , εἰς δούλους αὐτοῦ ἀριθμούμενον , Τέλος τόν τε Ἀλανὸν καὶ τὴν γυναῖκα , τοῦτο προθυμουμένους , ἀναιρεῖ , ἐπικατασφάζει δὲ καὶ ἑαυτόν . Μάξιμος δὲ ὁ παῖς ταῦτα μαθὼν , πρὸς τοὺς ὑποσπόνδους φεύγει βαρβάρους . 17 . Ὅτι Ἰοβῖνος ἐν Μουνδιακῷ ( deb . Μογουντιακῷ ) τῆς ἐτέρας Γερμανίας κατὰ σπουδὴν Γωὰρ τοῦ Ἀλανοῦ , καὶ Γυντιαρίου , ὃς φύλαρχος ἐχρημάτιζε τῶν Βουργουντιόνων , τύραννος ἀνηγορεύθη . Πρὸς ὃν παραγενέσθαι Ἄτταλος Ἀδάουλφον παραινεῖ . Καὶ παραγίνεται ἅμα τοῦ πλήθους . Καὶ Ἰοβῖνος ἀνιᾶται ἐπὶ τῇ Ἀδαούλφου παρουσίᾳ καὶ μέμφεται δι’ αἰνιγμάτων τῷ παραινέσαντι Ἀττάλῳ τὴν ἄφιξιν . Καὶ Σάρος δὲ ἔμελλε πρὸς Ἰοβῖνον παραγενέσθαι . Ἀλλ’ Ἀδάουλφος τοῦτο μαθὼν , προϋπαντιάζει χιλιάδας δέκα συνεπαγόμενος στρατιώτην , ἔχοντι ἄνδρας περὶ αὑτὸν Σάρῳ ὀκτωκαίδεκα ἢ καὶ εἴκοσιν . Ὅν ἔργα ἡρωϊκὰ καὶ θαυμάσαι ἄξια ἐπιδειξάμενον , μόλις σάκκοις ἐζώγρησαν , καὶ ὕστερον ἀναιροῦσι . Σάρος δ’ ἦν ἀποστὰς Ὁνωρίου , ὅτι Βελλερίδου , ὃς ἦν αὐτῷ δομέστικος , ἀναιρεθέντος , οὐδεὶς λόγος τῷ βασιλεῖ τῆς ἀναιρέσεως , οὐδὲ τοῦ φόνου γίνεται εἴσπραξις . 18 . Ὅτι διαλαμβάνει περὶ Δονάτου , καὶ περὶ τῶν Οὔννων , καὶ περὶ τῶν ῥηγῶν αὐτῶν τῆς εὐφυεστάτης τοξείας , καὶ ὡς πρὸς αὐτοὺς καὶ Δονάτον ὁ ἱστορικὸς ἐπρέσβευσε . Καὶ τὴν διὰ θαλάσσης αὑτοῦ πλάνην ἐκτραγῳδεῖ καὶ τὸν κίνδυνον καὶ ὅπως ὅρκῳ Δονάτος ἀπατηθεὶς , ἐκθέσμως ἀποσφάζεται . Καὶ ὅπως Καράτων ὁ τῶν ῥηγῶν πρῶτος ἐπὶ τῷ φόνῳ εἰς θυμὸν ἀνάπτεται , ὅπως τε πάλιν βασιλικοῖς δώροις διαπραΰνεται καὶ ἡσυχάζει . Ἐν οἷς καὶ ἡ πρώτη τῆς ἱστορίας δεκάλογος . 19 . Ἄρχεται δὲ ἡ δευτέρα ὧδε · ὅτι Ἰοβῖνος παρὰ γνώμην Ἀδαούλφου τὸν ἴδιον ἀδελφὸν Σεβαστιανὸν βασιλέα χειροτονήσας , εἰς ἔχθραν Ἀδαούλφῳ κατέστη . Καὶ πέμπει Ἀδάουλφος πρὸς Ὁνώριον πρέσβεις , ὑποσχόμενος τάς τε τῶν τυράννων κεφαλὰς καὶ εἰρήνην ἄγειν . Ὧν ὑποστρεψάντων , καὶ ὅρκων μεσιτευσάντων , Σεβαστιανοῦ μὲν πέμπεται τῷ βασιλεῖ ἡ κεφαλή · Ἰοβῖνος δὲ ὑπὸ Ἀδαούλφου πολιορκούμενος , ἑαυτὸν ἐκδίδωσι , καὶ πέμπεται κἀκεῖνος τῷ βασιλεῖ , ὃν αὐθεντήσας Δάρδσνος ὁ ἔπαρχος ἀναιρεῖ . Καὶ ἀποτίθενται ἄμφω αἱ κεφαλαὶ Καρθαγένης ἔξωθεν , ἔνθα καὶ ἡ Κωνσταντίνου καὶ ἡ Ἰουλιανοῦ ἀπετμήθησαν πρότερον , ἥ τε Μαξίμου καὶ ἡ Εὐγενίου , οἳ ἐπὶ Θεοδοσίου τοῦ μεγάλου τυραννίδι ἐπιθέμενοι , εἰς τοῦτο τέλους κατέστρεψαν . 20 . Ἀδάουλφος δὲ Πλακιδίαν ἀπῃτεῖτο κατὰ σπουδὴν μάλιστα Κωνσταντίου , ὃς Ὕστερον αὐτῇ καὶ εἰς γάμους ἔζευξεν . Ἀλλὰ τῶν πρὸς Ἀδάουλφον ὑποσχέσεων μὴ περαινομένων , καὶ μάλιστα τῆς σιτοπομπίας , οὔτε ταύτην ἀπεδίδου , καὶ εἰς μάχην ἐμελέτα τὰ τῆς εἰρήνης διαλύεσθαι . 21 . Ὅτι Ἀδάουλφος ἀπαιτούμενος Πλακιδίαν , ἀνταπῄτει τὸν ὁρισθέντα σῖτον . Ἀπόρων δ’ ὄντων τῶν ὑποσχομένων εἰς τὸ δοῦναι , οὐδὲν δὲ ἧττον ὁμολογούντων , εἰ λάβοιεν Πλακιδίαν , παρασχεῖν , καὶ ὁ βάρβαρος τὰ ὅμοια ὑπεκρίνετο , καὶ πρὸς Μασσαλίαν , πόλιν οὕτω καλουμένην , παραγενόμενος , δόλῳ ταύτην λαβεῖν ἤλπιζεν . Ἔνθα πληγεὶς , Βονηφατίου τοῦ γενναιοτάτου βαλόντος , καὶ μόλις τὸν θάνατον διαφυγὼν , εἰς τὰς οἰκείας ὑπεχώρησε σκηνὰς , τὴν πόλιν ἐν εὐθυμίᾳ λιπὼν , καὶ δι’ ἐπαίνων καὶ εὐφημίας ποιουμένην Βονηφάτιον . 22 . Ὅτι Ἀδάουλφος τὸν γάμον μελετῶν Πλακιδίας , Κωνσταντίου ταύτην ἀπαιτοῦντος , βαρυτέρας προὔτεινεν αἰτήσεις , ἵνα διὰ τὴν ἀποτυχίαν τῶν αἰτήσεων εὔλογον δόξῃ τὴν κατάσχεσιν αὐτῆς πεποιηκέναι . 23 . Ὅτι Κωνστάντιος δισίγνατος πάλαι γεγονὼς ὕπατος κατὰ τὴν Ῥάβενναν προέρχεται , μεθ’ οὗ κατὰ τὴν Κωνσταντινούπολιν ὑπατεύει Κώνστας . Καὶ χρυσίον μὲν σύμμετρον καὶ ἱκανὸν πρὸς τὸ τῆς ὑπατείας ἀνάλωμα εὕρηται τῶν τοῦ Ἡρακλειανοῦ , ὃς τυραννίδα μελετῶν ἀνῄρηται · οὐ μήν γε τοσοῦτον εὑρέθη , ὅσον καὶ ἠλπίζετο · χρυσίον μὲν γὰρ οὐδὲ μέχρι κεντηναρίων εἴκοσιν εὕρηται · ἡ δὲ ἀκίνητος αὐτοῦ οὐσία , καὶ αὕτη εἰς δισχιλίας λίτρας συνέτεινε . Καὶ ταύτην ἅπασαν τὴν ὑπόστασιν Κωνστάντιος ἐκ μιᾶς αἰτήσεως παρὰ Ὁνωρίου εἰλήφει . Ἦν δὲ Κωνστάντιος ἐν μὲν ταῖς προόδοις κατηφὴς καὶ σκυθρωπὸς , μεγαλόφθαλμός τε καὶ μεγαλαύχην , καὶ πλατυκέφαλος , νεύων δι’ ὅλου ἐπὶ τὸν τράχηλον τοῦ φέροντος αὐτὸν ἵππου , καὶ οὕτω τῇδε κἀκεῖσε λοξὸν ἐκπέμπων τὸ ὄμμα · ὡς τὸ τοῦ λόγου πᾶσι φαίνεσθαι , « εἶδος ἄξιον τυραννίδος . » Ἐν δὲ δείπνοις καὶ συμποσίοις τερπνὸς καὶ πολιτικὸς , ὡς καὶ ἐρίζειν τοῖς μίμοις πολλάκις , παίζουσι πρὸ τῆς τραπέζης . 24 . Ὅτι Ἀδαούλφῳ σπουδῇ καὶ ὑποθήκῃ Κανδιδιανοῦ ὁ πρὸς Πλακιδίαν συντελεῖται γάμος , μὴν ὁ Ἰανουάριος ἐνειστήκει , ἐπὶ δὲ τῆς πόλεως Νάρβωνος , ἐν οἰκίᾳ Ἰγγενίου τινὸς πρώτου τῶν ἐν τῇ πόλει . Ἔνθα προκαθεσθείσης Πλακιδίας ἐν παστάδι τε Ῥωμαῖκῶς ἐσκευασμένῃ καὶ σχήματι βασιλικῷ , συγκαθέζεται αὐτῇ καὶ Ἀδάουλφος , ἐνδεδυμένος χλανίδα καὶ τὴν ἄλλην Ῥωμαίων ἐσθῆτα . Ἐν οἷς μετὰ τῶν ἄλλων γαμικῶν δώρων δωρεῖται Ἀδάουλφος καὶ πεντήκοντα εὐειδεῖς νεανίας σηρικὴν ἐνδεδυμένους ἐσθῆτα , φέροντος ἑκάστου ταῖς χερσὶν ἀνὰ δύο μεγίστων δίσκων , ὧν ὁ μὲν χρυσίου πλήρης , ὁ δὲ τιμίων λίθων , μᾶλλον δὲ ἀτιμήτων , ἐτύγχανεν , ἃ τῆς Ῥώμης ὑπῆρχε κατὰ τὴν ἅλωσιν τοῖς Γότθοις ἀποσυληθέντα . Εἶτα λέγονται καὶ ἐπιθαλάμιοι , Ἀττάλου πρῶτον εἰπόντος , εἶτα Ῥουστικίου καὶ Φοιβαδίου · καὶ συντελεῖται ὁ γάμος , παιζόντων καὶ χαιρόντων ὁμοῦ τῶν τε βαρβάρων καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς Ῥωμαίων . 25 . Ὅτι μετὰ τὴν ὑπὸ Γότθων ἅλωσιν τῆς Ῥώμης Ἀλβῖνος Ὁ τῆς Ῥώμης ἔπαρχος , ἤδη ταύτης πάλιν ἀποκαθισταμένης , ἔγραψε , μὴ ἐξαρκεῖν τὸ χορηγούμενον μέρος τῷ δήμῳ , εἰς πλῆθος ἤδη τῆς πόλεως ἐπιδιδούσης Ἔγραψε γὰρ καὶ ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ τετέχθαι ἀριθμὸν χιλιάδων δεκατεσσάρων . 26 . Ὅτι Ἀδάουλφος , τεχθέντος αὐτῷ ἐκ τῆς Πλακιδίας παιδὸς παιδὸς , ᾧ ἐπέθετο κλῆσιν Θεοδόσιον , πλέον ἠσπάζετο τὴν πρὸς Ῥωμαίους φιλίαν · Κωνσταντίου δὲ καὶ τῶν περὶ Κωνστάντιον ἀντιπραττόντων , ἔμενεν ἄπρακτος ἡ τούτου καὶ Πλακιδίας ὁρμή . Τελευτήσαντος δὲ τοῦ παιδὸς , πένθος μέγα ποιοῦσιν ἐπ’ αὐτῷ , καὶ θάπτουσιν ἐν λάρνακι καταθέντες ἀργυρᾷ πρὸ τῆς Βαρκέλλωνος ἔν τινι εὐκτηρίῳ . Εἶτα ἀναιρεῖται καὶ Ἀδάουλφος , εἰς ἐπιτήρησιν τῶν οἰκείων ἵππων , ὡς εἴθιστο αὐτῷ , διατρίβων ἐν τῷ ἱππῶνι . Ἀναιρεῖ δὲ αὐτὸν εἷς τῶν οἰκείων Γότθων , Δούβιος τοὔνομα , ἔχθραν παλαιὰν καιροφυλακήσας · πάλαι γὰρ ἦν ὁ τούτου δεσπότης μοίρας Γοτθικῆς ῥὴξ , ὑπὸ Ἀδαούλφου ἀνῃρημένος · ἐξ οὗ καὶ τὸν Δούβιον λαβὼν Ἀδάουλφος ᾠκειώσατο . Ὁ δὲ τῷ πρώτῳ δεσπότῃ ἀμύνων τὸν δεύτερον διεχρήσατο . Τελευτῶν δὲ Ἀδάουλφος προσέταττε τῷ ἰδίῳ ἀδελφῷ ἀποδοῦναι τὴν Πλακιδίαν , καὶ , εἴ τι δύναιντο , τὴν Ῥωμαίων φιλίαν ἑαυτοῖς περιποιήσασθαι . Διάδοχος δὲ ὁ τοῦ Σάρου ἀδελφὸς , Σιγγέριχος , σπουδῇ μᾶλλον καὶ δυναστείᾳ ἢ ἀκολουθίᾳ καὶ νόμῳ γίνεται . Ὃς τά τε παιδία , ἃ ἐκ τῆς προτέρας γυναικὸς ἐτύγχανεν Ἀδαούλφῳ γεγεννημένα , ἀνεῖλε , βίᾳ τῶν τοῦ ἐπισκόπου Σιγησάρου κόλπων ἀποσπάσας , καὶ τὴν βασιλίδα Πλακιδίαν εἰς ὕβριν Ἀδαούλφου ἐκ ποδὸς προηγήσασθαι τοῦ ἵππου ἅμα λοιπῶν αἰχμαλώτων ἐπέταξε . Καὶ τὸ διάστημα ἦν τῆς προπομπῆς ἐκ τῆς πόλεως μέχρι δωδεκάτου σημείου . Ἑπτὰ δὲ ἡμέρας ἄρξας , ἀναιρεῖται . Ἡγεμὼν δὲ τῶν Γότθων Οὐαλίας καθίσταται . 27 . Ὅτι ὁ ἱστορικός φησι παρὰ Οὐαλερίου τινὸς τῶν ἐπισήμων ἀκοῦσαι περὶ ἀνδριάντων ἀργυρῶν τε τελεσμένων εἰς βαρβάρων ἀποκώλυσιν . Ἐν γὰρ ταῖς ἡμέραις , φησὶ , Κωνσταντίου τοῦ βασιλέως , ἐν τῇ Θρᾴκῃ Οὐαλερίου ἄρχοντος , μήνυσις γέγονεν , ὡς θησαυρὸς εὑρεθείη . Οὐαλέριος δὲ παρὰ τὸν τόπον παραγενόμενος μανθάνει παρὰ τῶν ἐπιχωρίων ἱερὸν εἶναι τὸν τόπον , καὶ ἐξ ἀρχαίας τελετῆς ἀνδριάντας ἐν αὐτῷ ἀφιερῶσθαι . Εἶτα ἀναφέρει ταῦτα τῷ βασιλεῖ , καὶ δέχεται γράμμα ἐπιτρέπον αὐτῷ ἀναλαβεῖν τὰ μηνυθέντα . Ἀνομυχθέντος τοίνυν τοῦ τόπου εὑρίσκονται τρεῖς ἀνδριάντες δι’ ὅλου ἐξ ἀργύρου πεποιημένοι , ἐν σχήματι βαρβαρικῷ κατακείμενοι , καὶ ἐξηγκωνισμένοι κατ’ ἀμφοῖν ταῖν χεροῖν , ἐνδεδυμένοι δὲ βάρβαρον πεποικιλμένην ἐσθῆτα , καὶ κομῶντες τὰς κεφαλὰς , νεύοντες ἐπὶ τὸ ἀρκτῷον μέρος , τουτέστι κατὰ τοῦ βαρβαρικοῦ χώρου . Ὧν ἀνδριάντων ἀναληφθέντων , πάραυτα καὶ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας πρῶτον μὲν τὸ τῶν Γότθων ἔθνος πᾶσαν ἐπιτρέχει τὴν Θρᾴκην · ἔμελλε δὲ μικρὸν ὕστερον καὶ τὸ τῶν Οὔννων καὶ τὸ τῶν Σαρματῶν καταδραμεῖσθαι τό τε Ἰλλυρικὸν καὶ αὐτὴν τὴν Θρᾴκην . Ἐν μέσῳ γὰρ αὐτῆς τε Θρᾴκης καὶ τοῦ Ἰλλυρικοῦ κατέκειτο τὰ τῆς τελετῆς . Καὶ ἐῴκει τῶν τριῶν ἀνδριάντων ὁ ἀριθμὸς κατὰ παντὸς ἔθνους τετελέσθαι βαρβάρου . 28 . Ὅτι ὁ ἱστορικὸς περὶ τοῦ οἰκείου διαλαμβάνων διάπλου , πολλὰ παθεῖν καὶ δυστυχῆσαί φησι . Λέγει δὲ καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας κατᾶραι , καὶ τῇ αὐτοῦ σπουδῇ καὶ ἐπιμελείᾳ εἰς τὸν σοφιστικὸν θρόνον ἀναχθῆναι Λεόντιον οὔπω ἐθέλοντα . Λέγει δὲ καὶ περὶ τοῦ τρίβωνος , ὡς οὐκ ἐξῆν κατὰ τὰς Ἀθήνας περιβαλέσθαι αὐτόν τινα , καὶ μάλιστα ξένον , ᾧ μὴ τῶν σοφιστῶν ἡ γνώμη ἐπέτρεπε , καὶ αἱ κατὰ τοὺς σοφιστικοὺς νόμους τελεταὶ ἐβεβαίουν τὸ ἀξίωμα . Ἦν δὲ τὰ τελούμενα τοιαῦτα . Πρῶτον μὲν κατήγοντο ἐπὶ τὸ δημόσιον βαλανεῖον ὅσοι νεήλυδες , ἄν τε μικροὶ , ἄν τε μεγάλοι . Ἐξ ὧν καὶ οἱ πρὸς τὸν τρίβωνα ἐπιτήδειοι ἡλικίας ἤδη καιροῦ γεγονότες · οὓς εἰς μέσον ἔβαλλον οἱ κατάγοντες σχολαστικοί . Εἶτα τῶν μὲν ἔμπροσθεν τρεχόντων καὶ κωλυόντων , τῶν δὲ ὠθούντων καὶ ἐπεχόντων , πάντων δὲ τῶν κωλυόντων ταῦτα βοώντων · « Στᾶ , στᾶ , οὐ λούει , » κατακρατεῖν δῆθεν τοῦ ἀγῶνος ἐδόκουν οἱ ἀντωθοῦντες εἰς τιμὴν τοῦ καταγομένου σχολαστικοῦ . Ὅστις μετὰ πολλὴν ὥραν στάσεως πολλῆς ἐπὶ τοῖς προαχθεῖσιν ἐθίμοις ῥήμασι προγενομένης , εἰσάγεται εἰς τὸν θερμὸν οἶκον καὶ ἀπολούεται . Εἶτα ἐνδυσάμενος ἐδέχετο τὴν τοῦ τρίβωνος ἐξουσίαν , καὶ αὐτόθεν μετὰ τοῦ τρίβωνος ἐκ τοῦ βαλανείου ἐντίμῳ καὶ περιδόξῳ δορυφορούμενος πομπῇ ἀπῄει , δαπάνας ἐπιγνοὺς φανερὰς εἰς τοὺς τῶν διατριβῶν προστάτας , τοὺς λεγομένους Ἀκρωμίτας . 29 . Ὅτι οἱ Οὐάνδαλοι τοὺς Γότθους Τρούλους καλοῦσι , διὰ τὸ λιμῷ πιεζομένους αὐτοὺς τροῦλαν σίτου παρὰ τῶν Οὐανδάλων ἀγοράζειν ἑνὸς χρυσίνου . Ἡ δὲ τροῦλα οὐδὲ τρίτον ξέστου χωρεῖ . 30 . Ὅτι κατὰ τὰς Ἱσπανίας τῶν Οὐανδάλων καταδραμόντων καὶ τῶν Ῥωμαίων εἰς τὰς τετειχισμένας πόλεις καταφυγόντων , τοσοῦτος αὐτῶν λιμὸς κατεκράτησεν , ὡς εἰς ἀλληλοφαγίαν ἐκβιασθῆναι . Καὶ γυνὴ τέσσαρα τέκνα ἔχουσα πάντα κατέφαγε , πρόφασιν ἐφ’ ἑκάστου ποιουμένη τὴν τῶν ὑπολοιπῶν τροφὴν καὶ σωτηρίαν , ἕως ἂν πάντα καταφαγοῦσα λίθοις ὑπὸ τοῦ δήμου ἀνῃρέθη . 31 . Ὅτι Εὐπλούτιος ὁ μαγιστριανὸς πρὸς Οὐαλίαν , ὃς τῶν Γότθων ἐχρημάτιζε φύλαρχος , ἀποστέλλεται , ἐφ’ ᾧ σπονδάς τε θέσθαι εἰρηνικὰς , καὶ ἀπολαβεῖν τὴν Πλακιδίαν . Ὁ δὲ ἑτοίμως δέχεται , καὶ ἀποσταλέντος αὐτῷ σίτου ἐν μυριάσιν ἑξήκοντα , ἀπολύεται Πλακιδία παραδοθεῖσα Εὐπλουτίῳ πρὸς Ὁνώριον τὸν οἰκεῖον αὐτῆς ἀδελφόν . 32 . Ὅτι ζητήματος ἐν ταῖς Ἀθήναις ἀνακύψαντος περὶ τῶν κεκολλημένων βιβλίων μαθεῖν τοῖς ἐπιζητοῦσι τὸ μέτρον τοῦ κόλλου , Φιλτάτιος ὁ τοῦ ἱστορικοῦ ἑταῖρος , εὐφυῶς περὶ γραμματικὴν ἔχων , τοῦτο ἐπέδειξε . Καὶ εὐδοκιμήσας τυγχάνει παρὰ τῶν πολιτῶν εἰκόνος . 33 . Ὅτι περὶ τῆς Ὀάσεως ὁ συγγραφεὺς πολλὰ παραδοξολογεῖ , περί τε τῆς εὐκρασίας αὐτῆς καὶ ὅτι οἱ τὴν ἱερὰν νόσον ἔχοντες οὐ μόνον ἐκεῖσε οὐ γίνονται , ἀλλὰ καὶ ἀλλαχόθεν παραγινόμενοι ἀπαλλάττονται τοῦ νοσήματος διὰ τὴν τοῦ ἀέρος εὐκρασίαν · καὶ περὶ τῆς ψάμμου τῆς πολλῆς ἐκείνης , καὶ τῶν ὀρυσσομένων φρεάτων , ὡς εἰς διακοσίους καὶ τριακοσίους , ἔσθ’ ὅτε δὲ καὶ εἰς πεντακοσίους πήχεις ὀρυσσόμενα , ἀναβλύζουσι τὸ ῥεῖθρον , αὐτοῦ τοῦ στομίου προχεόμενον · ἐξ οὗ κατὰ διαδοχὴν ἀρυόμενοι , ὅσοις κοινὸν γέγονε τὸ ἔργον , τὰς οἰκείας ἀρούρας ποτίζουσιν οἱ γεωργοί . Καὶ ὅτι αἱ ὀπῶραι ἀεὶ τοῖς δένδρεσι φέρονται · καὶ ὅτι ὁ σῖτος παντὸς κρείσσων σίτου καὶ χιόνος λευκότερος , καὶ ὅτι ἔσθ’ ὅτε δὶς τοῦ ἔτους σπείρεται ἡ κριθὴ , τρὶς δὲ ἀεὶ ἡ κέγχρος . Ἀρδεύουσι δὲ τὰ γήδια αὑτῶν ἐν θέρει μὲν διὰ τρίτης ἡμέρας , ἐν χειμῶνι δὲ διὰ ἕκτης , ἐξ οὗ καὶ ἡ εὐφορία γίνεται . Καὶ ὅτι οὐδέποτε συννεφία γίνεται . Καὶ περὶ τῶν ποιουμένων αὐτοῦ ὡρολογίων . Λέγει δ’ ὅτι νῆσος τὸ παλαιὸν ἦν , καὶ ἀπεχερσώθη , καὶ ὅτι ταύτην καλεῖ Ἡρόδοτος μακάρων νήσους · Ἡρόδωρος δὲ , ὁ τὴν Ὀρφέως καὶ Μουσαίου συγγράψας ἱστορίαν , Φαιακίδα ταύτην καλεῖ . Τεκμηριοῖ δὲ νῆσον αὐτὴν γεγονέναι ἐκ τε τοῦ ὄστρακα θαλάσσια καὶ ὄστρεα λίθοις τοῦ ὄρους προσπεπλασμένα εὑρίσκεσθαι τοῦ ἐπὶ τὴν Ὄασιν ἀπὸ τῆς Θηβαΐδος φέροντος , δεύτερον ὅτι ψάμαθος πολλὴ ἐπεκχεῖται ἀεὶ , καὶ τὰς τρεῖς ἀναπληροῖ Ὀάσεις . Τρεῖς γάρ φησιν Ὀάσεις καὶ αὐτὸς εἶναι , δύο μεγάλας , τὴν μὲν ἐξωτέρω , τὴν δὲ ἐσωτέρω , καταντικρὺ κειμένας ἀλλήλαις , συντείνοντος εἰς ἑκατὸν σημεῖα τοῦ μεταξὺ διαστήματος . Ἔστι δὲ καὶ ἄλλη τρίτη μικρὰ , πολλῷ διαστήματι τῶν δύο κεχωρισμένη . Λέγει δὲ εἰς πίστιν τοῦ νῆσον γενέσθαι , ὅτι καὶ ὑπὸ ὀρνέων ὁρᾶσθαι συμβαίνει πολλάκις ἰχθῦς φερομένους καὶ ἰχθύων ἄλλοτε λείψανα , ὡς ἐντεῦθεν εἰκάζεσθαι , μὴ πολὺ πόρρω εἶναι τὴν θάλασσαν . Φησὶ δὲ καὶ Ὅμηρον ἐκ τῆς πρὸς ταύτῃ Θηβαΐδος ἕλκειν τὸ γένος . 34 . Ὅτι ὕπατος ὁ βασιλεὺς Ὁνώριος προελθὼν τὸ ἑνδέκατον , καὶ σὺν αὐτῷ Κωνστάντιος τὸ δεύτερον , τὸν Πλακιδίας γάμον ἐπιτελοῦσιν , ἐφ’ ᾧ πολλὰ μὲν αὐτὴ ἀνανεύουσα , Κωνστάντιον παρεσκεύασε κατὰ τῶν αὐτῆς ὀργίζεσθαι θεραπόντων . Τέλος ἐν τῇ τῆς ὑπατείας ἡμέρᾳ ἀπὸ χειρὸς ταύτην ὁ βασιλεὺς καὶ ἀδελφὸς Ὁνώριος ἄκοοσαν λαβὼν , ἐγχειρίζει παραδιδοὺς Κωνσταντίῳ . Καὶ ἐπιτελεῖται εἰς τὸ λαμπρότατον ὁ γάμος . Εἶτα καὶ παῖς αὐτοῖς τίκτεται , ἣν ὀνομάζουσιν Ὁνωρίαν , καὶ ἕτερος πάλιν , ᾧ κλῆσιν ἔθεντο Οὐαλεντινιανός · ὃς ζῶντος μὲν Ὁνωρίου νωβελίσσιμος γίνεται , βιασαμένης τῆς Πλακιδίας τὸν ἀδελφόν μετὰ δὲ θάνατον τοῦ βασιλέως , καὶ ἔτι μετὰ τὴν κατάλυσιν τοῦ τυραννήσαντος Ἰωάννου , καὶ Ῥώμης βασιλεὺς ἀποδείκνυται . Ὁ δὲ Κωνστάντιος συμβασιλεύει τῷ Ὁνωρίῳ , αὐτοῦ μὲν χειροτονοῦντος , ἀλλὰ σχεδόν τι ἄκοντος . Χειροτονεῖται δὲ καὶ ἡ Πλακιδία Αὐγούστα , τοῦ τε ἰδίου ἀδελφοῦ καὶ τοῦ ἰδίου ἀνδρὸς χειροτονησάντων . Εἶτα πέμπεται πρὸς Θεοδόσιον , ὃς ἀδελφιδοῦς ὢν Ὁνωρίου , τῶν πρὸς ἕω μερῶν ἐβασίλευσεν , ἡ ἀνάρρησις μηνυομένη τῆς Κωνσταντίου βασιλείας καὶ μένει ἀπαράδεκτος . Ἐφίσταται νόσος Κωνσταντίῳ , καὶ μετέμελεν αὐτῷ ἡ βασιλεία , ὅτι οὐκέτι ἦν αὐτῷ ἐπ’ ἀδείας , ὥσπερ πρότερον , ἐξιέναι τε καὶ ἀπιέναι ὅπη καὶ ὅπως βούλοιτο , καὶ ὅτι οὐκ ἐξῆν αὐτῷ χρῆσθαι βασιλεύοντι οἷς ἔθος εἶχε χρῆσθαι παιγνίοις . Τέλος ἑπτὰ βασιλεύσας μῆνας , ὥσπερ αὐτῷ καὶ ὁ ὄνειρος εἶπεν · « ἓξ ἤδη πεπλήρωνται , καὶ ἄρχονται ἑπτὰ , » πλευριτικῇ νόσῳ τελευτᾷ , συντελευτησάσης αὐτῷ καὶ τῆς κατὰ τὴν ἀνατολὴν ὀργῆς καὶ ὁρμῆς , ἣν ὤδινεν ὅτι τὴν ἀναγόρευσιν τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐ προσήκαντο . 35 . Ὅτι Οὐαλίου τοῦ φυλάρχου τελευτήσαντος , Θευδέριχος τὴν ἀρχὴν διαδέχεται . 36 . Ὅτι κατὰ θάλασσαν πολλὰ παθὼν ὁ συγγραφεὺς μόλις διασώζεται . Ἐν ᾧ καὶ περὶ ἀστέρος τινὸς τερατολογεῖ ἐπιβρίσαντος τῷ ἱστίῳ τοῦ πλοίου , μέλλειν ( μέλλον conj . Nieb . ) αὐτοὺς βυθίζεσθαι . Οὐρανίαν δὲ τὸ φανὲν παρὰ τῶν ναυτῶν καλεῖσθαι . Λέγει δὲ περὶ ψιττακοῦ , ᾧ εἴκοσιν ἔτεσι συνδιῆγεν , ὡς σχεδόν τι οὐδὲν τῶν ἀνθρώπῳ πραττομένων ἀμίμητον κατελίμπανεν . Ὠρχεῖτό τε γὰρ , καὶ ἦδε , καὶ ἐκάλει ἐξ ὀνόματος , καὶ τἆλλα ἔπραττεν . 37 . Ὅτι ὁ ἱστορικός φησι , διάγοντος αὐτοῦ κατὰ Θήβας καὶ τὴν Συήνην ἱστορίας ἕνεκα , ἐν ἐπιθυμίᾳ γενέσθαι τοὺς φυλάρχους καὶ προφήτας τῶν κατὰ τὴν Τάλμιν βαρβάρων , ἤτοι τῶν Βλεμμύων , τῆς ἐντυχίας αὐτοῦ · ἐκίνει γὰρ αὐτοὺς ἐπὶ τοῦτο ἡ φήμη . Καὶ ἔλαβόν με , φησὶ , μέχρι αὐτῆς τῆς Τάλμεως , ὥστε κἀκείνους τοὺς χώρους ἱστορῆσαι , διέχοντας ἀπὸ τῶν Φιλῶν διάστημα Ἡμερῶν πέντε , μέχρι πόλεως τῆς λεγομένης Πρίμα , ἥτις τὸ παλαιὸν πρώτη πόλις τῆς Θηβαΐδος ἀπὸ τοῦ βαρβαρικοῦ ἐτύγχανε · διὸ παρὰ τῶν Ῥωμαίων Ῥωμαίᾳ φωνῇ Πρίμα , ἤτοι πρώτη , ὠνομάσθη · καὶ νῦν οὕτων καλεῖται , καίτοι ἐκ πολλοῦ οἰκειωθεῖσα τοῖς βαρβάροις μεθ’ ἑτέρων τεσσάρων πόλεων , Φοινικῶνος , Χίριδος , Θάπιδος , Τάλμιδος . Παρὰ τούτους τοὺς χώρους φησὶ καὶ σμαράγδου μέταλλα εἶναι μαθεῖν , ἐξ ὧν τοῖς Αἰγυπτίων βασιλεῦσιν ἡ σμάραγδος ἐπλεόναζε . Καὶ ταῦτα , φησὶν , οἱ προφῆται τῶν βαρβάρων προὔτρεπόν με θεάσασθαι · ἀλλ’ οὐκ ἦν τοῦτο δυνατὸν γενέσθαι χωρὶς βασιλικῆς προστάξεως . 38 . Ὅτι Λιβάνιόν τινα τερατολογεῖ , Ἀσιανὸν τὸ γένος , κατὰ τὴν βασιλείαν . Ὁνωρίου καὶ Κωνσταντίου ἐπὶ Ῥάβενναν παραγενέσθαι . Ἄκρον δὲ τοῦτον εἶναι τελεστικόν . Καὶ δύνασθαι δέ φησι καὶ ὑπισχνεῖσθαι αὐτὸν χωρὶς ὁπλιτῶν ( καὶ ) [ καὶ χωρὶς ὁπλ . Κατὰ conj . Nieb . ] κατὰ βαρβάρων ἐνεργεῖν . Εἶτα πεῖραν δοὺς , φησὶν , οὗτος τῆς ὑποσχέσεως , καὶ τῆς φήμης δραμούσης , ὥστε καὶ Πλακιδίαν τὴν βασιλίδα μαθεῖν , ἀναιρεῖται ὁ τελεστής · ἠπείλει γὰρ , φησὶν , ἡ Πλακιδία Κωνσταντίῳ χωρισμὸν τοῦ γάμου , εἰ τοῖς ζῶσι περιλίποιτο Λιβάνιος , ἀνὴρ γόης καὶ ἄπιστος . 39 . Ὅτι Κωνστάντιος Ἰλλυριὸς ἦν τὸ γένος , ἀπὸ Ναΐσου πόλεως τῆς Δακίας , καὶ πολλὰς στρατείας ἀπὸ τῶν Θεοδοσίου χρόνων τοῦ μεγάλου διελθὼν , ὕστερον καὶ τὴν βασίλειον ἀρχὴν , ὡς ἐρήθη , ὑπέδυ . Ἦν δὲ τἆλλα μὲν ἐπαινετὸς καὶ χρημάτων δὲ κρείττων , πρὶν ἢ συναφθῆναι Πλακιδίᾳ . Ἐπεὶ δὲ αὐτῇ συνέζευκτο , εἰς φιλοχρηματίαν ἐξώκειλε . Μετὰ μέντοι τὸν αὐτοῦ θάνατον δεήσεις κατ’ αὐτοῦ τῶν εἰς χρήματα ἀδικηθέντων ἐπὶ Ῥάβενναν πανταχόθεν συνέρρεον . Ἀλλ’ ἡ τοῦ Ὁνωρίου , φησὶ , κουφότης καὶ ἡ τῆς Πλακιδίας πρὸς αὐτὸν οἰκειότης ἀπράκτους αὐτῶν τὰς αἰτήσεις καὶ τὴν ἰσχὺν τοῦ δικαίου ἀπέφηνεν . 40 . Ὅτι τοσαύτη διάθεσις Ὁνωρίῳ πρὸς τὴν οἰκείαν ἀδελφὴν , ἐξ οὗπερ ὁ ταύτης ἀνὴρ Κωνστάντιος ἀπεβίω , παρεμπεφύκει , ὡς τὴν ἄμετρον ἀγάπην αὐτῶν καὶ τὰ συνεχῆ κατὰ στόμα φιλήματα εἰς ὑπόληψιν αἰσχρὰν αὐτοὺς τοῖς πολλοῖς ἐμβαλεῖν . Ἀλλὰ τοσαύτη πάλιν αὐτοῖς ἐναπετέχθη ἔχθρα σπουδῇ Σπαδούσης καὶ Ἐλπιδίας τροφὸς δ’ ἦν αὕτη Πλακιδίας ) , αἷς καὶ τὰ πολλὰ προσεῖχε , συμπράττοντος αὐταῖς καὶ Λεοντέως τοῦ ταύτης κουράτορος , ὥστε στάσεις μὲν πολλάκις ἐν τῇ Ῥαβέννῃ συστῆναι ( περιῆν γὰρ κἀκείνῃ πλῆθος βαρβάρων ἐκ τῆς πρὸς Ἀδάουλφον συναφείας καὶ ἐκ τῆς πρὸς Κωνστάντιον συζυγίας ) , καὶ πληγὰς δὲ προελθεῖν ἐξ ἑκατέρου μέρους . Τέλος ἐκ τῆς ἀναφθείσης ἐκείνης ἔχθρας καὶ τοῦ ἀντιρρόπου τῆς πρὶν φιλίας μίσους εἰς Βυζάντιον Πλακιδία , τοῦ ἀδελφοῦ ὑπερισχύσαντος , σὺν τοῖς οἰκείοις παισὶν ἐξορίζεται . Καὶ μόνος αὐτῇ Βονηφάτιος τὰ πιστὰ φυλάττων , ἀπὸ τῆς Ἀφρικῆς , ἧς ἦρχε , καὶ χρήματα ὡς ἐδύνατο ἔπεμπε , καὶ πρὸς τὴν ἄλλην αὐτὸς ἔσπευδε θεραπείαν · ὕστερον δὲ καὶ εἰς τὴν τῆς βασιλείας ἀνάληψιν ἅπαντα συνεβάλετο . 41 . Ὅτι Ὁνώριος ὑδερικῷ νοσήματι ἁλοὺς , πρὸ ἓξ καλανδῶν Σεπτεμβρίων τελευτᾷ · καὶ πέμπονται γράμματα πρὸς τὴν ἀνατολὴν , τὸν βασιλέως θάνατον μηνύοντα . Ἐν ᾧ δὲ ταῦτα ἐπέμποντο , Ἰωάννης τις αὐθεντήσας τυραννεῖ · ἐφ’ οὗ καὶ τῆς ἀναρρήσεως γινομένης , ἐρρήθη ὥσπερ ἀπό τινος προρρήσεως προαχθέν · « πίπτει , οὐ στήκει · » καὶ τὸ πλῆθος ὥσπερ ἀναλύοντες ἐπὶ τὸ ῥηθὲν ἀναφωνοῦσι · « στήκει , οὐ πίπτει . » 42 . Ὅτι Βονηφάτιος ἀνὴρ ἦν ἡρωϊκὸς καὶ κατὰ πολλῶν πολλάκις βαρβάρων ἠρίστευσεν , ἄλλοτε μὲν σὺν ὀλίγοις ἐπερχόμενος , ἄλλοτε δὲ καὶ σὺν πλείοσιν , ἐνίοτε δὲ καὶ μονομαχῶν · καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν , παντὶ τρόπῳ πολλῶν βαρβάρων καὶ διαφόρων ἐθνῶν ἀπήλλαξε τὴν Ἀφρικήν . Ἦν δὲ καὶ δικαιοσύνης δικαιοσύνης ἐραστὴς , καὶ χρημάτων κρείττων . Ἐπράχθη δὲ αὐτῷ καί τι τοιοῦτον . Ἀνήρ τις ἄγροικος , ἔχων ἀνθοῦσαν γυναῖκα τὴν ὥραν , ὑπό τινος τῶν συμμάχων βαρβάρων ἐμοιχεύετο · δεῖται τοιγαροῦν Βονηφατίου , τὴν ὕβριν ὀλοφυρόμενος . Ὁ δὲ Βονηφάτιος μαθὼν τὸ διάστημα τοῦ τόπου καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἀγροῦ ἐν ᾧ τὰ τῆς μοιχείας ἐπράττετο , τὸν μὲν ἱκέτην τέως ἀπέπεμπε , προστάξας πάλιν τῇ ἑξῆς αὐτῷ προσελθεῖν · ὀψίας δὲ λαθὼν ἅπαντας , καὶ ἐπὶ τὸν ἀγρὸν ἐλάσας , ἑβδομήκοντα διιστάμενον σταδίοις , καὶ εὑρὼν τὸν βάρβαρον τῇ μοιχευομένῃ συγκαθεύδοντα , τέμνει τε αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν καὶ δι’ αὐτῆς ὑποστρέφει νυκτός . Προσελθόντι δὲ κατὰ τὸ πρόσταγμα εἰς τὴν αὔριον τῷ ἀνδρὶ ἐπιδίδωσι τοῦ βαρβάρου τὴν κεφαλὴν , διαπυνθανόμενος εἰ ἐπιγινώσκοι αὐτήν . Ὁ δὲ τοῖς παροῦσιν ἅμα καταπλαγεὶς καὶ ἀμηχανήσας , ἔπειτα ἐπιγνοὺς καὶ πολλὰ τῆς δικαιοσύνης εὐχαριστήσας , σὺν χαρᾷ ἀπῄει . 43 . Ὅτι ἕκαστος τῶν μεγάλων οἴκων τῆς Ῥώμης , ὥς φησιν , ἅπαντα εἶχεν ἐν ἑαυτῷ ὁπόσα πόλις σύμμετρος ἠδύνατο ἔχειν , ἱππόδρομον καὶ φόρους καὶ ναοὺς καὶ πηγὰς καὶ λουτρὰ διάφορα . Διὸ καὶ ὁ συγγραφεὺς ἀπεφθέγξατο · εἰς δόμος ἄστυ πέλει · πόλις ἄστεα μυρία κεύθει . Ἦσαν δὲ καὶ λουτρὰ δημόσια παμμεγέθη . Αἱ δὲ Ἀντωνινιαναὶ οὕτω καλούμεναι εἰς χρείαν τῶν λουομένων καθέδρας εἶχον παρακειμένας χιλίας ἑξακοσίας , ἐκ μαρμάρου κατεσκευασμένας ξεστοῦ · αἱ δὲ Διοκλητιαναὶ ἐγγὺς διπλασίους . Τὸ δὲ τεῖχος τῆς Ῥώμης μετρηθὲν παρὰ Ἄμμωνος τοῦ γεωμέτρου καθ’ ὃ καιρὸν Γότθοι τὴν προτέραν κατ’ αὐτῆς ἐπιδρομὴν ἐποιήσαντο , εἴκοσι καὶ ἑνὸς μιλίου διάστημα ἔχον ἀπεδείχθη . 44 . Ὅτι πολλοὶ οἶκοι Ῥωμαίων προσόδους κατ’ ἐνιαυτὸν ἐδέχοντο ἀπὸ τῶν κτημάτων αὐτῶν ἀνὰ τεσσαράκοντα χρυσοῦ κεντηνάρια , χωρὶς τοῦ σίτου καὶ τοῦ οἴνου καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων εἰδῶν , ἃ εἰς τρίτον συνέτεινεν , εἰ ἐπιπράσκετο , τοῦ εἰσφερομένου χρυσίου . Τῶν δὲ μετὰ τοὺς πρώτους δευτέρων οἴκων τῆς Ῥώμης πεντεκαίδεκα καὶ δέκα κεντηναρίων ἡ πρόσοδος ἦν . Καὶ ὅτι Πρόβος ὁ παῖς Ὀλυμπίου ( Ὀλυβρίου conj . Reines . Et Nieb . ) , τελέσας τὴν οἰκείαν πραιτοῦραν κατὰ τὸν καιρὸν τῆς Ἰωάννου τυραννίδος , δώδεκα κεντηνάρια χρυσοῦ ἀνήλωσε . Σύμμαχος δὲ ὁ λογογράφος , συγκλητικὸς ὢν τῶν μετρίων , πρὶν ἢ τὴν Ῥώμην ἁλῶναι , τοῦ παιδὸς Συμμάχου πραιτοῦραν τελοῦντος , εἴκοσι κεντηνάρια ἐδαπάνησε . Μάξιμος δὲ , εἷς τῶν εὐπόρων , εἰς τὴν τοῦ υἱοῦ πραιτοῦραν τεσσαράκοντα κατεβάλετο κεντηνάρια . Ἑπτὰ δὲ ἡμέραις οἱ πραίτωρες τὰς πανηγύρεις ἐτέλουν . 45 . Ὅτι ὁ συγγραφεὺς τῷ Ὀδυσσεῖ τὴν πλάνην οὐ κατὰ Σικελίαν φησὶ γεγενῆσθαι , ἀλλὰ κατὰ τὰ πέρατα τῆς Ἰταλίας · καὶ τὴν εἰς ᾅδου κάθοδον παρὰ τὸν ὠκεανὸν γεγενῆσθαι , ἐν ᾧ καὶ ἡ πολλὴ πλάνη . Ἀγωνίζεται δὲ διὰ πολλῶν τοῦτο παραστῆσαι . Ἡμεῖς δὲ καὶ ἄλλους διαφόρους ἀνέγνωμεν ἐν τούτοις αὐτῷ συμφωνοῦντας . 46 . Ὅτι ἀποστέλλεται ἀπὸ Κωνσταντινουπόλεως παρὰ Θεοδοσίου Πλακιδία , ἅμα παισὶ κατὰ τοῦ τυράννου · καὶ ἐπαναλαμβάνει αὐτὴν μὲν τὸ τῆς Αὐγούστης , ὁ δὲ Οὐαλεντινιανὸς τὸ τοῦ νωβελισσίμου ἀξίωμα . Συνεκπέμπεται δὲ αὐτοῖς καὶ στρατὸς , καὶ στρατοπεδάρχης ἑκατέρας δυνάμεως , Ἀρδαβούριος ἅμα τῷ παιβὶ Ἄσπαρι , καὶ τρίτος Κανδιδιανός . Κατὰ δὲ τὴν Θεσσαλονίκην Ἡλίων ὁ τῶν ὀφφικίων μάγιστρος παρὰ Θεοδοσίου ἀποσταλεὶς ἐνδύει Βαλεντινιανὸν ἐπ’ αὐτῆς Θεσσαλονίκης τὴν τοῦ καίσαρος ἐσθῆτα , πέμπτον ἔτος ἄγοντα τῆς ἡλικίας . Κατιόντων δὲ αὐτῶν , Ἀρδαβούριος μὲν ἁλίσκεται παρὰ τῶν τοῦ τυράννου , καὶ ἀναπέμπεται πρὸς αὐτὸν , καὶ φιλιάζει αὐτῷ · ὁ δὲ τούτου παῖς ἅμα Πλακιδίᾳ ἐν ἀθυμίᾳ καὶ λύπῃ ἦσαν . Κανδιδιανὸς δὲ πολλὰς πόλεις αἱρῶν καὶ εὐδοκιμῶν λαμπρῶς , τὸ λυποῦν διεσκέδαζε καὶ ἐψυχαγώγει . Εἶτα σφάζεται ὁ τύραννος Ἰωάννης , καὶ Πλακιδία ἅμα καίσαρι τῷ παιδὶ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ῥάβενναν . Ἡλίων δὲ ὁ μάγιστρος καὶ πατρίκιος , καταλαβὼν τὴν Ῥώμην καὶ πάντων ἐκεῖσε συνδραμόντων , τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα ἑπταέτηρον ὄντα ἐνδύει Βαλεντινιανόν . Ἐν οἷς καὶ τὰ τῆς ἱστορίας [ τελευτᾷ ] .
Lemmas: ἀναγιγνώσκω Ὀλυμπιόδωρος ἱστορικός λόγος κβʹ . ἄρχω ἀπό ὁ Ὁνώριος ὁ βασιλεύς Ῥώμη ὁ ὑπατεία ὁ ἕβδομος , καί Θεοδόσιος ὁ δεύτερος , κατέρχομαι δέ μέχρι ὅστις Βαλεντινιανός ὁ Πλακιδία καί Κωνστάντιος παῖς εἰς ὁ βασίλειος ὁ Ῥώμη ἀναλέγω ἀρχή . οὗτος ὁ συγγραφεύς Θηβαῖος μέν εἰμί , ἐκ ὁ πρός Αἴγυπτος Θῆβαι ὁ γένος ἔχω · ποιητής , ὡς αὐτός φημί , ὁ ἐπιτήδευμα · Ἕλλην ὁ θρησκεία · σαφής μέν ὁ φράσις , ἄτονος δέ καί ἐκλύω , καί πρός ὁ πατέω καταφέρω χυδαιολογία . Ὥστος μηδέ ἄξιος εἰς συγγραφή ἀναγράφω ὁ λόγος · ὁ καί αὐτός ἴσως συνοράω , οὐ συγγραφή αὐτός οὗτος κατασκευάζω , ἀλλά ὕλη συγγραφή ἐκπορίζω διαβεβαιόω · οὕτως ἄμορφος καί ἀνίδεος καί αὐτός ὁ λόγος ὁ χαρακτήρ καταφαίνω . καί γάρ οὐδείς ὁ ἰδέα καλλωπίζω , πλήν εἰμί τις ἐν τις ὁ ἀφέλεια πλησιάζω ἐκβιάζω . ὁ γάρ λίαν ταπεινός καί ἐξευτελίζω καί οὗτος ἐκπίπτω , εἰς ἰδιωτισμός ὅλος ὑποφέρω . Ὕλη δέ αὐτός ἱστορία οὗτος καλός ὅμως καί λόγος διαιρέω , καί προοίμιον πειράω κοσμέω . καί πρός Θεοδόσιος ὁ βασιλεύς , ὅς ἀνεψιός χρηματίζω Ὁνώριος καί Πλακιδία , Ἀρκάδιος δέ παῖς , πρός οὗτος ὁ ἱστορία ἀναφωνέω . 2 . διαλαμβάνω τοίνυν περί Στελίχων , ὅσος τε περιβάλλω δύναμις , καθίστημι ἐπίτροπος ὁ παῖς Ἀρκάδιος καί Ὁνώριος ὑπό αὐτός ὁ πατήρ αὐτός Θεοδόσιος ὁ μέγας · καί ὡς Σερῆνα νόμος γάμος ἄγω , Θεοδόσιος καί οὗτος αὐτός κατεγγυάω . ὅτι τε μετά οὗτος Στελίχων εἰς ὁ ἑαυτοῦ θυγάτηρ Θερμαντίαν ὁ βασιλεύς Ὁνώριος γαμβρός ποιέω . καί ὡς ἐπί πλεῖστος ἔτι μᾶλλον ἀείρω δύναμις , καί πολύς πόλεμος ὑπέρ Ῥωμαῖος πρός πολύς ὁ ἔθνος κατορθόω . καί ὅτι μιαιφόνος καί ἀπάνθρωπος σπουδή Ὀλύμπιος , ὅς αὐτός ὁ βασιλεύς προσοικειόω , ὁ διά ξίφος ὑπομένω θάνατος . 3 . ὅτι Ἀλάριχος ὁ ὁ Γότθος φύλαρχος , ὅς Στελίχων μετακαλέω ἐπί ὁ φυλάσσω Ὁνώριος ὁ Ἰλλυρικός ( ὁ γάρ αὐτός εἰμί παρά Θεοδόσιος ὁ πατήρ ἐκνέμω βασίλεια ) · οὗτος ὁ Ἀλάριχος , διά τε φόνος Στελίχων , καί ὅτι ὅς σύγκειμαι αὐτῷ,οὐκ λαμβάνω , πολιορκέω καί ἐκπορθέω ὁ Ῥώμη . ἐκ ὅς χρῆμα τε ἤπειρος ἐκκομίζω , καί ὁ ἀδελφή Ὁνώριος , Πλακιδία , ἐν Ῥώμη διάγω , αἰχμαλωτίζω . καί πρό ὁ ἅλωσις δέ εἷς τις ὁ κατά ὁ Ῥώμη ἐπίδοξος ( Ἄτταλος εἰμί ὄνομα αὐτός ) , ὁ ἐπαρχότης τότε διέπω , εἰς βασιλεύς ἀναγορεύω . πράσσω δέ αὐτός οὗτος διά τε ὁ προλέγω αἰτία , καί ὅτι Σάρος , καί αὐτός Γότθος εἰμί , καί πλῆθος μέν ὀλίγος ἐπάρχω ( ἄχρι γάρ διακόσιοι ἢ καί τριακόσιοι ὁ λαός ἐκτείνω ) , ἄλλως δέ ἡρωϊκός τις καί ἐν μάχη ἀκαταγώνιστος , οὗτος ὅτι Ῥωμαῖος ἑταιρίζω διά ἔχθρα Ἀλάριχος εἰμί , ἄσπονδος ἐχθρός Ἀλάριχος ποιέω . 4 . Ὅτι ἐν ὁ πολιορκία ὁ Ῥώμη ἀλληλοφαγία ὁ ἐνοικέω γίνομαι . 5 . ὅτι Ἀλάριχος , ἔτι ζάω Στελίχων , τεσσαπακοειντα κεντηνάριον μισθός λαμβάνω ὁ ἐκστρατεία . 6 . ὅστις μετά θάνατος Στελίχων ἀναιρέω ἐναποπνίγω καί Σερήνα ὁ οὗτος γυνή , αἰτία νομίζω ὁ ἐπί Ῥώμη ἔφοδος Ἀλάριχος . ἀναιρέω δέ πρότερος μετά ὁ ἀναίρεσις Στελίχων ὁ οὗτος ἐκεῖνος παῖς ὁ Εὐχέριος . 7 . Ὅτι ὁ βουκελλάριος ὄνομα ἐν ὁ ἡμέρα Ὁνώριος φέρω κατά στρατιώτης οὐ μόνος Ῥωμαῖος , ἀλλά καί Γότθος τις · ὡς δέ αὔτως καί ὁ φοιδερας κατά διάφορος καί συμμιγής φέρω πλῆθος . 8 . Ὅτι Ὀλύμπιος ὁ ἐπιβουλεύω Στελίχων μάγιστρος ὁ ὀφφικίων γίγνομαι · εἶτα ἐκπίπτω ὁ ἀρχή . εἶτα πάλιν ἐπιβαίνω οὗτος . ἔπειτα ἐκπίπτω . εἶτα ἐκπίπτω , ῥόπαλον ὕστερον ὑπό Κωνστάντιος , ὅς ἄγω Πλακιδία , παίω ἀναιρέω , ὁ ἀκοή πρότερος ἐκκοπεω . καί ὁ δίκη ὁ ἀνοσιουργός εἰς τέλος οὐ ἀφίημι ἀτιμώρητος . 9 . ὅτι ὁ μετά ροδογαισος Γότθος ὁ κεφαλαιόω ὀπτιμάτος καλέω , εἰς δώδεκα συντείνω χιλιάς , ὅς καταπολεμέω Στελίχων ρδογαισος προσεταιρίζομαι . 10 . Ὅτι Ἀλάριχος νόσος τελευτάω , διάδοχος αὐτός Ἀδαοῦλφος καθίστημι ὁ ὁ γυνή ἀδελφός . 11 . ὅτι ὁ ξηρός ἄρτος βουκελλάτον ὁ συγγραφεύς καλέω φημί · καί χλευάζω ὁ ὁ στρατιώτης ἐπωνυμία , ὡς ἐκ οὗτος Βουκελλάριος ἐπικαλέω . 12 . ὅτι Κωνσταντῖνος εἰς τυραννίς ἀείρω πρεσβεύω πρός Ὁνώριος , ἀέκων μέν καί ὑπό ὁ στρατιώτης βιάζω ἀπολογέομαι ἄρχω , συγγνώμη δέ αἰτέω , καί ὁ ὁ βασίλεια ἄξιος κοινωνία . καί βασιλεύς διά ὁ ἐνίστημι δυσχερής τέως καταδέχομαι ὁ ὁ βασίλεια κοινωνία , κατά ὁ Βρεττανία δέ ὁ Κωνσταντῖνος τυγχάνω ἀναγορεύω , στάσις ὁ ἐκεῖσε στρατιώτης εἰς οὗτος ἄνειμι ὁ ἀρχή · καί γάρ ἐν αὐτός ὁ Βρεττανία , πρίν ἢ Ὁνώριος ὁ ἕβδομος ὑπατεύω , εἰς στάσις ὁρμάω ὁ ἐν αὐτός στρατιωτικός , Μᾶρκος τις ἀναλέγω αὐτοκράτωρ . Τώς δέ ὑπό αὐτός ἀναιρέω , Γρατιανός αὐτός ἀντικαθίστημι . Ἐπεί δέ καί οὗτος εἰς τετράμηνος , αὐτός προσκορής γίγνομαι , ἀποσφάζω , Κωνσταντῖνος τότε εἰς ὁ ὁ αὐτοκράτωρ ἀναβιβάζω ὄνομα . οὗτος Ἰουστῖνος καί Νεοβιγάστην στρατηγός προβάλλω καί ὁ Βρεττανία ἐάω , περαιόω ἅμα ὁ αὐτός ἐπί βονονια , πόλις οὕτως καλέω , παραθαλάσσιος καί πρῶτος ἐν ὁ ὁ Γαλλίας ὅριον κεῖμαι . ἔνθα διατρίβω , καί ὅλος ὁ Γάλλος καί ακυτανος στρατιώτης ἰδιοποιέω , κρατέω πᾶς ὁ Μέρα ὁ Γαλατία μέχρι ὁ Ἄλπεις ὁ μεταξύ Ἰταλία τε καί Γαλατία . οὗτος δύο παῖς ἔχω , Κώνστας καί Ἰουλιανός · ὅς ὁ μέν Κώνστας Καῖσαρ χειροτονέω , εἶτα ὕστερον κατά ὁ αὐτός ἡμέρα καί ὁ Ἰουλιανός νωβελίσσιμον . 13 . ὅτι Ἄτταλος βασιλεύω κατά Ὁνώριος ἐπί Ῥάβεννα ἐκστρατεύω , καί πέμπω πρός αὐτός , ὡς ἐκ βασιλεύς Ὁνώριος πρός βασιλεύς , Ἰοβιανός ἔπαρχος καί πατρίκιος , καί Οὐάλης στρατηγός ἑκάτερος δύναμις , καί Ποτάμιος ὁ κοιαίστωρ , καί Ἰουλιανός πριμικήριος ὁ νοτάρι · ὅς δηλόω Ἄτταλος ἐπί κοινωνία ὁ βασίλεια ἀποστέλλω παρά Ὁνώριος . ὁ δέ ἀπονεύω , ἀλλά νῆσος οἰκέω ἢ ἕτερος τις τόπος , ὅς ἄν βούλομαι , συγχωρέω Ὁνώριος , κακός ἀπαθής . ἀποκρίνω δέ Ἰοβιανός ἥδομαι , ἐπαγγέλλω καί σινόω κατά εἷς μέλος ὁ βασιλεύς Ὁνώριος . ἐπί ὅς ἐπιτιμάω Ἄτταλος Ἰοβιανός , ὡς οὐδείς ἔθος εἰμί σινόω βασιλεύς , ἑκοντί ὁ βασίλειος ἀποτίθημι . ἀλλά Ἰοβιανός μέν πολλάκις πρεσβεύω , καί μηδείς ἀνύω , καταμένω πρός Ἄτταλος , πατρίκιος Ἄτταλος ὀνομάζω . μετέρχομαι δέ κατά ὁ Ῥάβεννα ἐπί ὁ πραιπόσιτος Εὐσέβιος ὁ δυναστεία . ὅς μετά ἱκανός χρόνος αλλοβιχοω ἐπήρεια καί ὑποθήκη δημοσίᾳ καί ἐπί ὄψις ὁ βασιλεύς ῥάβδος ἀναιρέω . Χρόνος ῥέω ἱκανός , καί μή πείθω Ἄτταλος Ἀλάριχος , σπουδή δέ μάλιστα Ἰοβιανός , ὅς εἰμί ὁ Ὁνώριος πρεσβεία προδίδωμι , καθαιρέω ὁ βασίλεια · καί μένω , ὁ ἰδιώτης παρά Ἀλάριχος βίος ἀναλέγω . ἔπειτα μετά χρόνος τις βασιλεύω . εἶτα καθαιρέω . καί μετά οὗτος ὕστερον ἐπί Ῥάβεννα παραγίγνομαι , καί ὁ ὁ δεξιός χείρ δάκτυλος ἀκρωτηριάζω εξορία παραπέμπω . 14 . Ὅτι Ἀλλόβιχος μετά βραχύς , ὁ ἐπί ὅς ὁ πραιπόσιτος Εὐσέβιος ἀναιρέω δίκη τίννυμι , γνώμη ὁ βασιλεύς κατά πρόσωπον αὐτός ἀναιρέω . καί Κωνσταντῖνος ὁ τύραννος ὁ αλλοβιχοω θάνατος μανθάνω , ἐπείγω πρός Ῥάβεννα , ὥστε σπένδω Ὁνώριος , φοβέω ὑποστρέφω . 15 . Ὅτι ὁ Ῥήγιον μητρόπολις εἰμί ὁ Βεττία , ἐκ ὅς φημί ὁ ἱστορικός Ἀλάριχος ἐπί Σικελία βούλομαι περαιόω ἐπέχω . ἄγαλμα γάρ φημί τελέω ἵστημι κωλύω ὁ περαίωσις . τελέω δέ , ὡς μυθολογέω , παρά ὁ ἀρχαῖος ἀποτρόπαιος τε ὁ ἀπό ὁ Αἴτνη πυρός καί πρός κώλυσις πάροδος διά θάλασσα βάρβαρος . ἐν γάρ ὁ εἷς πούς πῦρ ἀκοίμητος τυγχάνω , καί ἐν ὁ ἕτερος ὕδωρ ἀδιάφθορος . ἕ καταλύω ὕστερον ἐκ τε ὁ Αἰνταίου πυρός καί ἐκ ὁ βάρβαρος βλάβη ὁ Σικελία δέχομαι . καταστρέφω δέ ὁ ἄγαλμα Ἀσκληπιός ὁ ὁ ἐν Σικελία κτῆμα Κωνστάντιος καί Πλακιδία διοικητής καθίστημι . 16 . Ὅτι Κωνσταντῖνος ὁ τύραννος καί Κώνστας ὁ παῖς , ὅς πρότερος μέν Καῖσαρ , ἔπειτα δέ καί βασιλεύς χειροτονέω , οὗτος ἡσσάομαι καί φεύγω , Γερόντιος ὁ στρατηγός , ὁ πρός ὁ βάρβαρος ἀσμενίζω εἰρήνη , Μάξιμος ὁ ἑαυτοῦ παῖς , εἰς ὁ ὁ δομέστικος τάξις τελέω , βασιλεύς ἀναγορεύω · εἶτα ἐπιδιώκω Κώνστας , καταπράσσω ἀναιρέω , καί κατά πόδι ἕπομαι , διώκω καί ὁ πατέρας Κωνσταντῖνος . ἐν ὅς δέ οὗτος γίνομαι , Κωνστάντιος καί Ουλφίλας ἀποστέλλω παρά Ὁνώριος κατά Κωνσταντῖνος . καί καταλαμβάνω ὁ Ἀρήλατον , ἔνθα ὁ διατριβή ποιέω Κωνσταντῖνος σύν Ἰουλιανός ὁ παῖς , οὗτος πολιορκέω . καί Κωνσταντῖνος καταφεύγω εἰς εὐκτήριον πρέσβυς τότε χειροτονέω , ὅρκος αὐτός ὑπέρ σωτηρία δίδωμι . καί ὁ πολιορκέω ὁ πύλη ὁ πόλις ἀναπετάννυμι · καί πέμπω σύν ὁ υἱός Κωνσταντῖνος πρός Ὁνώριος . ὁ δέ μνησικακέω αὐτός ὑπέρ ὁ ἀνεψιός αὐτός , ὅς τυγχάνω Κωνσταντῖνος ἀναιρέω πρό τριάκοντα ὁ Ῥάβεννα μίλιον παρά ὁ ὅρκος προστάσσω οὗτος ἀναιρέω . Γερόντιος δέ , παραγίγνομαι Οὐλφιλᾶ καί Κωνστάντιος , φεύγω · καί καταλαμβάνω , ὅτι ἐγκρατής ἄρχω ὁ οἰκεῖος στρατός , ὑπό αὐτός ἐκεῖνος ἐπιβουλεύω . πῦρ γάρ κατά ὁ οἰκία αὐτός ἀνάπτω . ὁ δέ πρός ὁ ἐπανίστημι κρατερός μάχομαι , εἷς συναγωνιστής ἔχω Ἀλανός ὁ γένος , εἰς δοῦλος αὐτός ἀριθμέω , Τέλος ὁ τε Ἀλανός καί ὁ γυνή , οὗτος προθυμέομαι , ἀναιρέω , ἐπικατασφάζω δέ καί ἑαυτοῦ . Μάξιμος δέ ὁ παῖς οὗτος μανθάνω , πρός ὁ ὑπόσπονδος φεύγω βάρβαρος . 17 . Ὅτι Ἰοβῖνος ἐν μουνδιακεω ( deb . μογουντιακεω ) ὁ ἕτερος Γερμανία κατά σπουδή Γωὰρ ὁ Αλανός , καί Γυντιαρίου , ὅς φύλαρχος χρηματίζω ὁ βουργουντιονος , τύραννος ἀναγορεύω . πρός ὅς παραγίγνομαι Ἄτταλος Ἀδάουλφον παραινέω . καί παραγίγνομαι ἅμα ὁ πλῆθος . καί Ἰοβῖνος ἀνιάω ἐπί ὁ Ἀδάουλφος παρουσία καί μέμφομαι διά αἴνιγμα ὁ παραινέω Ἄτταλος ὁ ἄφιξις . καί Σάρος δέ μέλλω πρός Ἰοβῖνος παραγίγνομαι . ἀλλά Ἀδαοῦλφος οὗτος μανθάνω , προϋπαντιάζω χιλιάς δέκα συνεπάγω στρατιώτης , ἔχω ἀνήρ περί ἑαυτοῦ Σάρος ὀκτωκαίδεκα ἢ καί εἴκοσι . ὅς έργο ἡρωϊκός καί θαυμάζω ἄξιος ἐπιδείκνυμι , μόλις σάκκος ζωγρέω , καί ὕστερον ἀναιρέω . Σάρος δέ εἰμί ἀφίστημι Ὁνώριος , ὅτι Βελλερίδης , ὅς εἰμί αὐτός δομέστικος , ἀναιρέω , οὐδείς λόγος ὁ βασιλεύς ὁ ἀναίρεσις , οὐδέ ὁ φόνος γίγνομαι εἴσπραξις . 18 . Ὅτι διαλαμβάνω περί Δονάτου , καί περί ὁ Οὖννοι , καί περί ὁ ῥῆξ αὐτός ὁ ευφυέστατος τοξεία , καί ὡς πρός αὐτός καί Δονάτος ὁ ἱστορικός πρεσβεύω . καί ὁ διά θάλασσα αὐτός πλάνη ἐκτραγῳδέω καί ὁ κίνδυνος καί ὅπως ὅρκος Δονάτος ἀπατάω , ἔκθεσμος ἀποσφάζω . καί ὅπως κάρα ὁ ὁ ῥῆξ πρῶτος ἐπί ὁ φόνος εἰς θυμός ἀνάπτω , ὅπως τε πάλιν βασιλικός δῶρον διαπραΰνω καί ἡσυχάζω . ἐν ὅς καί ὁ πρῶτος ὁ ἱστορία δεκάλογος . 19 . ἄρχω δέ ὁ δεύτερος ὧδε · ὅτι Ἰοβῖνος παρά γνώμη Ἀδάουλφος ὁ ἴδιος ἀδελφός Σεβαστιανός βασιλεύς χειροτονέω , εἰς ἔχθρα Ἀδαούλφῳ καθίστημι . καί πέμπω Ἀδαοῦλφος πρός Ὁνώριος πρέσβυς , ὑπισχνέομαι ὁ τε ὁ τύραννος κεφαλή καί εἰρήνη ἄγω . ὅς ὑποστρέφω , καί ὅρκος μεσιτεύω , Σεβαστιανός μέν πέμπω ὁ βασιλεύς ὁ κεφαλή · Ἰοβῖνος δέ ὑπό Ἀδάουλφος πολιορκέω , ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι , καί πέμπω ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς , ὅς αὐθεντέω Δάρδσνος ὁ ἔπαρχος ἀναιρέω . καί ἀποτίθημι ἄμφω ὁ κεφαλή Καρθαγένης ἔξωθεν , ἔνθα καί ὁ Κωνσταντῖνος καί ὁ Ιουλιανού ἀποτέμνω πρότερος , ὁ τε Μάξιμος καί ὁ Εὐγένιος , ὅς ἐπί Θεοδόσιος ὁ μέγας τυραννίς ἐπιτίθημι , εἰς οὗτος τέλος καταστρέφω . 20 . Ἀδαοῦλφος δέ Πλακιδία ἀπαιτέω κατά σπουδή μάλιστα Κωνστάντιος , ὅς Ὕστερος αὐτός καί εἰς γάμος ζεύγνυμι . ἀλλά ὁ πρός Ἀδάουλφον ὑπόσχεσις μή περαίνω , καί μάλιστα ὁ σιτοπομπία , οὔτε οὗτος ἀποδίδωμι , καί εἰς μάχη μελετάω ὁ ὁ εἰρήνη διαλύω . 21 . ὅστις Ἀδαοῦλφος ἀπαιτέω Πλακιδία , ἀνταπατάω ὁ ὁρίζω σῖτος . ἄπορος δέ εἰμί ὁ ὑπισχνέομαι εἰς ὁ δίδωμι , οὐδείς δέ κακός ὁμολογέω , εἰμί λαμβάνω Πλακιδία , παρέχω , καί ὁ βάρβαρος ὁ ὅμοιος ὑποκρίνω , καί πρός Μασσαλία , πόλις οὕτως καλέω , παραγίνομαι , δόλος οὗτος λαμβάνω ἐλπίζω . ἔνθα πλήσσω , Βονιφάτιος ὁ γενναῖος βάλλω , καί μόλις ὁ θάνατος διαφεύγω , εἰς ὁ οἰκεῖος ὑποχωρέω σκηνή , ὁ πόλις ἐν εὐθυμία λείπω , καί διά ἔπαινος καί εὐφημία ποιέω Βονιφάτιος . 22 . ὅτι Ἀδαοῦλφος ὁ γάμος μελέτη Πλακιδία , Κωνστάντιος οὗτος ἀπαιτέω , βαρύς προτείνω αἴτησις , ἵνα διά ὁ ἀποτυχία ὁ αἴτησις εὔλογος δοκέω ὁ κατάσχεσις αὐτηες͂ς ποιέω . 23 . ὅστις Κωνστάντιος δισίγνατος πάλαι γίγνομαι ὕπατος κατά ὁ Ῥάβεννα προέρχομαι , μετά ὅς κατά ὁ Κωνσταντινούπολις ὑπατεύω Κώνστας . καί χρυσίον μέν σύμμετρος καί ἱκανός πρός ὁ ὁ ὑπατεία ἀνάλωμα εὑρίσκω ὁ ὁ Ηρακλειανού , ὅς τυραννίς μελέτη ἀναιρέω · οὐ μήν γε τοσοῦτος εὑρίσκω , ὅσον καί ἐλπίζω · χρυσίον μέν γάρ οὐδέ μέχρι κεντηνάριον εἴκοσι εὑρίσκω · ὁ δέ ἀκίνητος αὐτός οὐσία , καί οὗτος εἰς δισχίλιοι λίτρο συντείνω . καί οὗτος ἅπας ὁ ὑπόστασις Κωνστάντιος ἐκ εἷς αἴτησις παρά Ὁνώριος λαμβάνω . Ἦς δέ Κωνστάντιος ἐν μέν ὁ πρόοδος κατηφής καί σκυθρωπός , μεγαλόφθαλμος τε καί μεγαλαύχην , καί πλατυκέφαλος , νεύω διά ὅλος ἐπί ὁ τράχηλος ὁ φέρω αὐτός ἵππος , καί οὕτως τῇδε ἐκεῖσε λοξός ἐκπέμπω ὁ ὄμμα · ὡς ὁ ὁ λόγος πᾶς φαίνω , « εἶδος ἄξιος τυραννίς . » ἐν δέ δεῖπνον καί συμπόσιον τερπνός καί Πολιτικὸς , ὡς καί ἐρίζω ὁ μῖμος πολλάκις , παίζω πρό ὁ τράπεζα . 24 . ὅτι Ἀδαούλφῳ σπουδή καί ὑποθήκη Κανδιδιανός ὁ πρός Πλακιδία συντελέω γάμος , μήν ὁ Ἰανουάριος ἐνίστημι , ἐπί δέ ὁ πόλις Νάρβων , ἐν οἰκία Ἰγγενίου τις πρῶτος ὁ ἐν ὁ πόλις . ἔνθα προκαθεσθεισος Πλακιδία ἐν παστάς τε Ῥωμαῖκός σκευάζω καί σχῆμα βασιλικός , συγκαθέζομαι αὐτός καί Ἀδαοῦλφος , ἐνδύω χλανίς καί ὁ ἄλλος Ῥωμαῖος ἐσθής . ἐν ὅς μετά ὁ ἄλλος γαμικός Δῶρος δωρέω Ἀδαοῦλφος καί πεντήκοντα εὐειδής νεανίας σηρικός ἐνδύω ἐσθής , φέρω ἕκαστος ὁ χείρ ἀνά δύο μέγας δίσκος , ὅς ὁ μέν χρυσίον πλήρης , ὁ δέ τίμιος λίθος , μᾶλλον δέ ατίμητος , τυγχάνω , ὅς ὁ Ῥώμη ὑπάρχω κατά ὁ ἅλωσις ὁ Γότθος ἀποσυλάω . εἶτα λέγω καί ἐπιθαλάμιος , Ἄτταλος πρῶτος λέγω , εἶτα Ῥουστικίος καί Φοιβάδιος · καί συντελέω ὁ γάμος , παίζω καί χαίρω ὁμοῦ ὁ τε βάρβαρος καί ὁ ἐν αὐτός Ῥωμαῖος . 25 . ὅτι μετά ὁ ὑπό Γότθος ἅλωσις ὁ Ῥώμη Ἀλβῖνος ὁ ὁ Ῥώμη ἔπαρχος , ἤδη οὗτος πάλιν ἀποκαθίστημι , γράφω , μή ἐξαρκέω ὁ χορηγέω μέρος ὁ δῆμος , εἰς πλῆθος ἤδη ὁ πόλις ἐπιδίδωμι γράφω γάρ καί ἐν εἷς ἡμέρα τίκτω ἀριθμός χιλιάς δεκατέσσαρες . 26 . Ὅτι Ἀδαοῦλφος , τίκτω αὐτός ἐκ ὁ Πλακιδία παῖς παῖς , ὅς ἐπιτίθημι κλῆσις Θεοδόσιος , πλείων ἀσπάζομαι ὁ πρός Ῥωμαῖος φίλιος · Κωνστάντιος δέ καί ὁ περί Κωνστάντιος ἀντιπράσσω , μένω ἄπρακτος ὁ οὗτος καί Πλακιδία ὁρμή . τελευτάω δέ ὁ παῖς , πένθος μέγας ποιέω ἐπί αὐτός , καί θάπτω ἐν λάρναξ κατατίθημι ἀργύρεος πρό ὁ Βαρκέλλωνος ἐν τις εὐκτήριον . εἶτα ἀναιρέω καί Ἀδαοῦλφος , εἰς ἐπιτήρησις ὁ οἰκεῖος ἵππος , ὡς ἐθίζω αὐτός , διατρίβω ἐν ὁ ἱππών . ἀναιρέω δέ αὐτός εἷς ὁ οἰκεῖος Γότθος , Δούβιος ὄνομα , ἔχθρα παλαιός καιροφυλακέω · πάλαι γάρ εἰμί ὁ οὗτος δεσπότης μοῖρα Γοτθικός ῥὴξ , ὑπό Ἀδάουλφος ἀναιρέω · ἐκ ὅς καί ὁ Δούβιος λαμβάνω Ἀδαοῦλφος οἰκειόω . ὁ δέ ὁ πρῶτος δεσπότης ἀμύνω ὁ δεύτερος διαχράω . τελευτάω δέ Ἀδαοῦλφος προστάσσω ὁ ἴδιος ἀδελφός ἀποδίδωμι ὁ Πλακιδία , καί , εἰμί τίς δύναμαι , ὁ Ῥωμαῖος φίλιος ἑαυτοῦ περιποιέω . Διάδοχος δέ ὁ ὁ Σάρος ἀδελφός , Σιγγέριχος , σπουδή μᾶλλον καί δυναστεία ἢ ἀκολουθία καί νόμος γίγνομαι . ὅς ὁ τε παιδίον , ὅς ἐκ ὁ πρότερος γυνή τυγχάνω Ἀδαούλφῳ γεννάω , ἀναιρέω , βία ὁ ὁ ἐπίσκοπος Σιγησάρου κόλπος ἀποσπάω , καί ὁ βασιλίς Πλακιδία εἰς ὕβρις Ἀδάουλφος ἐκ πούς προηγέομαι ὁ ἵππος ἅμα λοιπός αἰχμάλωτος ἐπιτάσσω . καί ὁ διάστημα εἰμί ὁ προπομπή ἐκ ὁ πόλις μέχρι δωδέκατος σημεῖον . Ἑπτάς δέ ἡμέρα ἄρχω , ἀναιρέω . ἡγεμών δέ ὁ Γότθος Ουαλία καθίστημι . 27 . ὅτι ὁ ἱστορικός φημί παρά Οὐαλέριος τις ὁ ἐπίσημος ἀκούω περί ἀνδριάς ἀργύρεος τε τελεσμένος εἰς βάρβαρος ἀποκώλυσις . ἐν γάρ ὁ ἡμέρα , φημί , Κωνστάντιος ὁ βασιλεύς , ἐν ὁ Θρᾴκη Οὐαλέριος ἄρχων , μήνυσις γίγνομαι , ὡς θησαυρός εὑρίσκω . Οὐαλέριος δέ παρά ὁ τόπος παραγίνομαι μανθάνω παρά ὁ ἐπιχώριος ἱερός ἔρχομαι ὁ τόπος , καί ἐκ ἀρχαῖος τελετή ἀνδριάς ἐν αὐτός ἀφιερόω . εἶτα ἀναφέρω οὗτος ὁ βασιλεύς , καί δέχομαι γράμμα ἐπιτρέπω αὐτός ἀναλαμβάνω ὁ μηνύω . Ἀνομυχθέντος τοίνυν ὁ τόπος εὑρίσκω τρεῖς ἀνδριάς διά ὅλος ἐκ ἄργυρος ποιέω , ἐν σχῆμα βαρβαρικός κατάκειμαι , καί ἐξαγκωνίζω κατά ἄμφω ὁ χείρ , ἐνδύω δέ βάρβαρος ποικίλλω ἐσθής , καί κομάω ὁ κεφαλή , νεύω ἐπί ὁ ἀρκτῷος μέρος , τουτέστι κατά ὁ βαρβαρικός χῶρος . ὅς ἀνδριάς ἀναλαμβάνω , πάραυτα καί μετά ὀλίγος ἡμέρα πρῶτος μέν ὁ ὁ Γότθος ἔθνος πᾶς ἐπιτρέχω ὁ Θρᾴκη · μέλλω δέ μικρός ὕστερον καί ὁ ὁ Οὖννοι καί ὁ ὁ Σαρμάτης κατατρέχω ὁ τε Ἰλλυρικός καί αὐτός ὁ Θρᾴκη . ἐν μέσος γάρ αὐτηες͂ς τε Θρᾴκη καί ὁ Ἰλλυρικός κατάκειμαι ὁ ὁ τελετή . καί ἔοικα ὁ τρεῖς ἀνδριάς ὁ ἀριθμός κατά πᾶς ἔθνος τελέω βάρβαρος . 28 . ὅτι ὁ ἱστορικός περί ὁ οἰκεῖος διαλαμβάνω διάπλοος , πολύς πάσχω καί δυστυχέω φημί . Λέγος δέ καί εἰς ὁ Ἀθῆναι καταίρω , καί ὁ αὐτός σπουδή καί ἐπιμέλεια εἰς ὁ σοφιστικός θρόνος ἀνάγω Λεόντιος οὔπω ἐθέλω . Λέγος δέ καί περί ὁ τρίβων , ὡς οὐ ἔξεστι κατά ὁ Ἀθῆναι περιβάλλω αὐτός τις , καί μάλιστα ξένος , ὅς μή ὁ σοφιστής ὁ γνώμη ἐπιτρέπω , καί ὁ κατά ὁ σοφιστικός νόμος τελετή βεβαιόω ὁ ἀξίωμα . Ἦς δέ ὁ τελέω τοιοῦτος . Πρῶτος μέν κατάγω ἐπί ὁ δημόσιος βαλανεῖον ὅσος νέηλυς , ἄν τε μικρός , ἄν τε μέγας . Ἐς ὅς καί ὁ πρός ὁ τρίβων ἐπιτήδειος ἡλικία ἤδη καιρός γίγνομαι · ὅς εἰς μέσος βάλλω ὁ κατάγω σχολαστικός . εἶτα ὁ μέν ἔμπροσθεν τρέχω καί κωλύω , ὁ δέ ὠθέω καί ἐπέχω , πᾶς δέ ὁ κωλύω οὗτος βοῦς · « ἕκαστος , ἕκαστος , οὐ λούω , » κατακρατέω δῆθεν ὁ ἀγών δοκέω ὁ ἀντωθέω εἰς τιμή ὁ κατάγω σχολαστικός . ὅστις μετά πολύς ὥρα στάσις πολύς ἐπί ὁ προάγω ἔθιμος ῥῆμα προγίγνομαι , εἰσάγω εἰς ὁ θερμός οἶκος καί ἀπολούω . εἶτα ἐνδύω δέχομαι ὁ ὁ τρίβων ἐξουσία , καί αὐτόθεν μετά ὁ τρίβων ἐκ ὁ βαλανεῖον ἔντιμος καί περιδοκεω δορυφορέω πομπεύς ἀπέρχομαι , δαπάνη ἐπιγιγνώσκω φανερός εἰς ὁ ὁ διατριβή προστάτης , ὁ λέγω ακρωμιος . 29 . ὅτι ὁ Οὐάνδαλος ὁ Γότθος Τρούλος καλέω , διά ὁ λιμός πιέζω αὐτός τροῦλ(λ)α σῖτος παρά ὁ Οὐάνδαλος ἀγοράζω εἷς χρύσινος . ὁ δέ τροῦλα οὐδέ τρίτος ξέστης χωρέω . 30 . ὅτι κατά ὁ Ἱσπανία ὁ Οὐάνδαλος κατατρέχω καί ὁ Ῥωμαῖος εἰς ὁ τειχίζω πόλις καταφεύγω , τοσοῦτος αὐτός λιμός κατακρατέω , ὡς εἰς ἀλληλοφαγία ἐκβιάζω . καί γυνή τέσσερα τέκνον ἔχω πᾶς κατεσθίω , πρόφασις ἐπί ἕκαστος ποιέω ὁ ὁ ὑπόλοιπος τροφή καί σωτηρία , ἠώς ἄν πᾶς κατεσθίω λίθος ὑπό ὁ δῆμος ἀναιρέω . 31 . ὅτι ευπλουσος ὁ μαγιστριανός πρός Οὐαλία , ὅς ὁ Γότθος χρηματίζω φύλαρχος , ἀποστέλλω , ἐπί ὅς σπονδή τε τίθημι εἰρηνικός , καί ἀπολαμβάνω ὁ Πλακιδία . ὁ δέ ἑτοῖμος δέχομαι , καί ἀποστέλλω αὐτός σῖτος ἐν μυριάς ἑξήκοντα , ἀπολύω Πλακιδία παραδίδωμι Εὐπλουτίῳ πρός Ὁνώριος ὁ οἰκεῖος αὐτηες͂ς ἀδελφός . 32 . ὅτι ζήτημα ἐν ὁ Ἀθῆναι ἀνακύπτω περί ὁ κολλάω βιβλίον μανθάνω ὁ ἐπιζητέω ὁ μέτρον ὁ κόλο , Φιλτάτιος ὁ ὁ ἱστορικός ἑταῖρος , εὐφυής περί γραμματικός ἔχω , οὗτος ἐπιδείκνυμι . καί εὐδοκιμέω τυγχάνω παρά ὁ πολίτης εἰκών . 33 . ὅτι περί ὁ Ὄασις ὁ συγγραφεύς πολύς παραδοξολογέω , περί τε ὁ εὐκρασία αὐτηες͂ς καί ὅτι ὁ ὁ ἱερός νόσος ἔχω οὐ μόνος ἐκεῖσε οὐ γίγνομαι , ἀλλά καί ἀλλαχόθεν παραγίγνομαι ἀπαλλάσσω ὁ νόσημα διά ὁ ὁ αέρας εὐκρασία · καί περί ὁ ψάμμος ὁ πολύς ἐκεῖνος , καί ὁ ὀρύσσω φρέαρ , ὡς εἰς διακόσιοι καί τριακόσιοι , εἰμί ὅτε δέ καί εἰς πεντακόσιοι πῆχυς ὀρύσσω , ἀναβλύζω ὁ ῥεῖθρον , αὐτός ὁ στόμιον προχέω · ἐκ ὅς κατά διαδοχή ἀρύω , ὅσος κοινός γίγνομαι ὁ ἔργον , ὁ οἰκεῖος ἄρουρα ποτίζω ὁ γεωργός . καί ὅτι ὁ ὀπώρα ἀεί ὁ δένδρος φέρω · καί ὅτι ὁ σῖτος πᾶς κρατύς σῖτος καί χιών λευκός , καί ὅτι εἰμί ὅτε δίς ὁ ἔτος σπείρω ὁ κριθή , τρίς δέ ἀεί ὁ κέγχρος . ἀρδεύω δέ ὁ γήδιον αὐτός ἐν θέρος μέν διά τρίτος ἡμέρα , ἐν χειμών δέ διά ἑκτεύς , ἐκ ὅς καί ὁ εὐφορία γίγνομαι . καί ὅτι οὐδέποτε συννεφιά γίγνομαι . καί περί ὁ ποιέω αὐτός ὡρολόγιον . Λέγος δέ ὅτι νῆσος ὁ παλαιός εἰμί , καί ἀποχράω , καί ὅτι οὗτος καλέω Ἡρόδοτος μάκαρ νῆσος · Ἡρόδωρος δέ , ὁ ὁ Ὀρφεύς καί Μουσαῖος συγγράφω ἱστορία , φαιακις οὗτος καλέω . τεκμηριόω δέ νῆσος αὐτός γίγνομαι ἐκ τε ὁ ὄστρακον θαλάσσιος καί ὄστρεον λίθος ὁ ὄρος προσπλάσσω εὑρίσκω ὁ ἐπί ὁ Ὄασις ἀπό ὁ Θηβαίς φέρω , δεύτερος ὅτι ψάμαθος πολύς ἐπεκχέω ἀεί , καί ὁ τρεῖς ἀναπληρόω Ὄασις . τρεῖς γάρ φημί Ὄασις καί αὐτός ἔρχομαι , δύο μέγας , ὁ μέν ἐξωτέρω , ὁ δέ ἔσω , καταντικρύ κεῖμαι ἀλλήλων , συντείνω εἰς ἑκατόν σημεῖον ὁ μεταξύ διάστημα . εἰμί δέ καί ἄλλος τρίτος μικρός , πολύς διάστημα ὁ δύο χωρίζω . Λέγος δέ εἰς πίστις ὁ νῆσος γίγνομαι , ὅτι καί ὑπό ὄρνις ὁράω συμβαίνω πολλάκις ἰχθύς φέρω καί ἰχθύς ἄλλοτε λείψανον , ὡς ἐντεῦθεν εἰκάζω , μή πολύς πρόσω ἔρχομαι ὁ θάλασσα . φημί δέ καί Ὅμηρος ἐκ ὁ πρός οὗτος Θηβαίς ἕλκω ὁ γένος . 34 . ὅτι Ὕπατος ὁ βασιλεύς Ὁνώριος προέρχομαι ὁ ἑνδέκατος , καί σύν αὐτός Κωνστάντιος ὁ δεύτερος , ὁ Πλακιδία γάμος ἐπιτελέω , ἐπί ὅς πολύς μέν αὐτός ἀνανεύω , Κωνστάντιος παρασκευάζω κατά ὁ αὐτηες͂ς ὀργίζω θεράπων . Τέλος ἐν ὁ ὁ ὑπατεία ἡμέρα ἀπό χείρ οὗτος ὁ βασιλεύς καί ἀδελφός Ὁνώριος ἄκων λαμβάνω , ἐγχειρίζω παραδίδωμι Κωνστάντιος . καί ἐπιτελέω εἰς ὁ λαμπρός ὁ γάμος . εἶτα καί παῖς αὐτός τίκτω , ὅς ὀνομάζω Ὁνωρία , καί ἕτερος πάλιν , ὅς κλῆσις τίθημι Οὐαλεντινιανός · ὅς ζάω μέν Ὁνώριος νωβελίσσιμος γίγνομαι , βιάζω ὁ Πλακιδία ὁ ἀδελφός μετά δέ θάνατος ὁ βασιλεύς , καί ἔτι μετά ὁ κατάλυσις ὁ τυραννεύω Ἰωάννης , καί Ῥώμη βασιλεύς ἀποδείκνυμι . ὁ δέ Κωνστάντιος συμβασιλεύω ὁ Ὁνώριος , αὐτός μέν χειροτονέω , ἀλλά σχεδόν τίς ἀέκων . χειροτονέω δέ καί ὁ Πλακιδία Αὐγούστα , ὁ τε ἴδιος ἀδελφός καί ὁ ἴδιος ἀνήρ χειροτονέω . εἶτα πέμπω πρός Θεοδόσιος , ὅς ἀδελφιδέος εἰμί Ὁνώριος , ὁ πρός ἠώς Μέρα βασιλεύω , ὁ ἀνάρρησις μηνύω ὁ Κωνστάντιος βασίλεια καί μένω ἀπαράδεκτος . ἐφίστημι νόσος Κωνστάντιος , καί μεταμέλομαι αὐτός ὁ βασίλειος , ὅτι οὐκέτι εἰμί αὐτός ἐπί ἄδεια , ὥσπερ πρότερος , ἔξειμι τε καί ἀπέρχομαι ὅπῃ καί ὅπως βούλομαι , καί ὅτι οὐ ἔξεστι αὐτός χράω βασιλεύω ὅς ἔθος ἔχω χράω παίγνιον . Τέλος ἑπτά βασιλεύω μήν , ὥσπερ αὐτός καί ὁ ὄνειρος λέγω · « ἓξ ἤδη πληρόω , καί ἄρχω ἑπτά , » πλευριτικός νόσος τελευτάω , συντελευτάω αὐτός καί ὁ κατά ὁ ἀνατολή ὀργή καί ὁρμή , ὅς ὠδίνω ὅτι ὁ ἀναγόρευσις ὁ βασίλεια αὐτός οὐ προσίημι . 35 . ὅστις ουηλιος ὁ φύλαρχος τελευτάω , Θευδέριχος ὁ ἀρχή διαδέχομαι . 36 . ὅτι κατά θάλασσα πολύς πάσχω ὁ συγγραφεύς μόλις διασῴζω . ἐν ὅς καί περί ἀστήρ τις τερατολογέω ἐπιβρίθω ὁ ἱστίον ὁ πλοῖον , μέλλω ( μέλλω conj . Nieb . ) αὐτός βυθίζω . Οὐρανία δέ ὁ φαίνω παρά ὁ ναύτης καλέω . Λέγος δέ περί ψιττακός , ὅς εἴκοσι ἔτος συνδιάγω , ὡς σχεδόν τίς οὐδείς ὁ ἄνθρωπος πράσσω ἀμίμητος καταλείπω . ὀρχέομαι τε γάρ , καί ἥδω , καί καλέω ἐκ ὄνομα , καί ἄλλος πράσσω . 37 . ὅτι ὁ ἱστορικός φημί , διάγω αὐτός κατά Θῆβαι καί ὁ Συήνη ἱστορία ἕνεκα , ἐν ἐπιθυμία γίγνομαι ὁ φύλαρχος καί προφήτης ὁ κατά ὁ Τάλμιν βάρβαρος , ἤτοι ὁ Βλεμμύς , ὁ ἐντυχία αὐτός · κινέω γάρ αὐτός ἐπί οὗτος ὁ φήμη . καί λαμβάνω ἐγώ , φημί , μέχρι αὐτηες͂ς ὁ Τάλμεως , ὥστε ἐκεῖνος ὁ χῶρος ἱστορέω , διέχω ἀπό ὁ Φίλαι διάστημα Ἡμέρα πέντε , μέχρι πόλις ὁ λέγω Πρίμα , ὅστις ὁ παλαιός πρῶτος πόλις ὁ Θηβαίς ἀπό ὁ βαρβαρικός τυγχάνω · διό παρά ὁ Ῥωμαῖος Ῥωμαῖος φωνή Πρίμα , ἤτοι πρῶτος , ὀνομάζω · καί νῦν ἵημι καλέω , καίτοι ἐκ πολύς οἰκειόω ὁ βάρβαρος μετά ἕτερος τέσσαρες πόλις , φοινικών , Χίριδος , Θάπιδος , Τάλμιδος . παρά οὗτος ὁ χῶρος φημί καί σμάραγδος μέταλλον ἔρχομαι μανθάνω , ἐκ ὅς ὁ Αἰγύπτιος βασιλεύς ὁ σμάραγδος πλεονάζω . καί οὗτος , φημί , ὁ προφήτης ὁ βάρβαρος προτρέπω ἐγώ θεάομαι · ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος δυνατός γίγνομαι Χωρὶς βασιλικός πρόσταξις . 38 . Ὅτι λιβάνιον τις τερατολογέω , Ἀσιανός ὁ γένος , κατά ὁ βασίλειος . Ὁνώριος καί Κωνστάντιος ἐπί Ῥάβεννα παραγίγνομαι . Ἄκρων δέ οὗτος ἔρχομαι τελεστικός . καί δύναμαι δέ φημί καί ὑπισχνέομαι αὐτός Χωρὶς ὁπλίτης ( καί ) [ καί Χωρὶς ὅπλον . Κατά conj . Nieb . ] κατά βάρβαρος ἐνεργέω . εἶτα πεῖρα δίδωμι , φημί , οὗτος ὁ ὑπόσχεσις , καί ὁ φήμη δραμουω , ὥστε καί Πλακιδία ὁ βασιλίς μανθάνω , ἀναιρέω ὁ τελεστής · ἀπειλέω γάρ , φημί , ὁ Πλακιδία Κωνστάντιος χωρισμός ὁ γάμος , εἰμί ὁ ζάω περιλείπω Λιβάνιος , ἀνήρ γόης καί ἄπιστος . 39 . ὅτι Κωνστάντιος Ἰλλύριος εἰμί ὁ γένος , ἀπό ναισυς πόλις ὁ Δακία , καί πολύς στρατεία ἀπό ὁ Θεοδόσιος χρόνος ὁ μέγας διέρχομαι , ὕστερον καί ὁ βασίλειος ἀρχή , ὡς εἴρω , ὑποδύω . Ἦς δέ ἄλλος μέν ἐπαινετός καί χρῆμα δέ ἀγαθός , πρίν ἢ συνάπτω Πλακιδία . Ἐπεί δέ αὐτός συζεύγνυμι , εἰς φιλοχρηματία ἐξοκέλλω . μετά μέντοι ὁ αὐτός θάνατος δέησις κατά αὐτός ὁ εἰς χρῆμα ἀδικέω ἐπί Ῥάβεννα πανταχόθεν συρρέω . ἀλλά ὁ ὁ Ὁνώριος , φημί , κουφότης καί ὁ ὁ Πλακιδία πρός αὐτός οἰκειότης ἄπρακτος αὐτός ὁ αἴτησις καί ὁ ἰσχύς ὁ δίκαιος ἀποφαίνω . 40 . ὅτι τοσοῦτος διάθεσις Ὁνώριος πρός ὁ οἰκεῖος ἀδελφή , ἐκ ὅσπερ ὁ οὗτος ἀνήρ Κωνστάντιος ἀποβιόω , παρεμπεφυκεω , ὡς ὁ ἄμετρος ἀγάπη αὐτός καί ὁ συνεχής κατά στόμα φίλημα εἰς ὑπόληψις αἰσχρός αὐτός ὁ πολύς ἐμβάλλω . ἀλλά τοσοῦτος πάλιν αὐτός ἐναποτίκτω ἔχθρα σπουδή σπαδουω καί Ἐλπιδιάς τροφός δέ εἰμί οὗτος Πλακιδία ) , ὅς καί ὁ πολύς προσέχω , συμπράσσω αὐτός καί Λεοντεύς ὁ οὗτος κουράτωρ , ὥστε στάσις μέν πολλάκις ἐν ὁ Ῥάβεννα συνίστημι ( περίειμι γάρ κᾀκείνης πλῆθος βάρβαρος ἐκ ὁ πρός Ἀδάουλφον συνάφεια καί ἐκ ὁ πρός Κωνστάντιος συζυγία ) , καί πληγή δέ προέρχομαι ἐκ ἑκάτερος μέρος . Τέλος ἐκ ὁ ἀνάπτω ἐκεῖνος ἔχθρα καί ὁ ἀντίρροπος ὁ πρίν φίλιος μῖσος εἰς Βυζάντιον Πλακιδία , ὁ ἀδελφός ὑπερισχύω , σύν ὁ οἰκέω παῖς ἐξορίζω . καί μόνος αὐτός Βονηφάτιος ὁ πιστός φυλάσσω , ἀπό ὁ Ἀφρική , ὅς ἄρχω , καί χρῆμα ὡς δύναμαι πέμπω , καί πρός ὁ ἄλλος αὐτός σπεύδω θεραπεία · ὕστερον δέ καί εἰς ὁ ὁ βασίλεια ἀνάληψις ἅπας συμβάλλω . 41 . ὅστις Ὁνώριος ὑδερικός νόσημα ἁλίσκομαι , πρό ἓξ καλάνδαι Σεπτέμβριος τελευτάω · καί πέμπω γράμμα πρός ὁ ἀνατολή , ὁ βασιλεύς θάνατος μηνύω . ἐν ὅς δέ οὗτος πέμπω , Ἰωάννης τις αὐθεντέω τυραννέω · ἐπί ὅς καί ὁ ἀνάρρησις γίγνομαι , λέγω ὥσπερ ἀπό τις πρόρρησις προάγω · « πίπτω , οὐ στήκω · » καί ὁ πλῆθος ὥσπερ ἀναλύω ἐπί ὁ λέγω ἀναφωνέω · « στήκω , οὐ πίπτω . » 42 . ὅτι Βονηφάτιος ἀνήρ εἰμί ἡρωϊκός καί κατά πολύς πολλάκις βάρβαρος ἀριστεύω , ἄλλοτε μέν σύν ὀλίγος ἐπέρχομαι , ἄλλοτε δέ καί σύν πολύς , ἐνίοτε δέ καί μονομαχέω · καί ἁπλῶς λέγω , πᾶς τρόπος πολύς βάρβαρος καί διάφορος ἔθνος ἀπαλλάσσω ὁ Ἀφρική . Ἦς δέ καί δικαιοσύνη δικαιοσύνη ἐραστής , καί χρῆμα ἀγαθός . πράσσω δέ αὐτός καί τίς τοιοῦτος . ἀνήρ τις ἄγροικος , ἔχω ἀναθέω γυνή ὁ ὥρα , ὑπό τις ὁ σύμμαχος βάρβαρος μοιχεύω · δέω τοιγάρ Βονιφάτιος , ὁ ὕβρις ὀλοφύρομαι . ὁ δέ Βονηφάτιος μανθάνω ὁ διάστημα ὁ τόπος καί ὁ ὄνομα ὁ ἀγρός ἐν ὅς ὁ ὁ μοιχεία πράσσω , ὁ μέν ἱκέτης τέως ἀποπέμπω , προστάσσω πάλιν ὁ ἑξῆς αὐτός προσέρχομαι · ὄψιος δέ λανθάνω ἅπας , καί ἐπί ὁ ἀγρός ἐλαύνω , ἑβδομήκοντα διίστημι στάδιον , καί εὑρίσκω ὁ βάρβαρος ὁ μοιχεύω συγκαθεύδω , τέμνω τε αὐτός ὁ κεφαλή καί διά αὐτηες͂ς ὑποστρέφω νύξ . προσέρχομαι δέ κατά ὁ πρόσταγμα εἰς ὁ αὔριον ὁ ἀνήρ ἐπιδίδωμι ὁ βάρβαρος ὁ κεφαλή , διαπυνθάνομαι εἰμί ἐπιγιγνώσκω αὐτός . ὁ δέ ὁ πάρειμι ἅμα καταπλήσσω καί ἀμηχανάω , ἔπειτα ἐπιγιγνώσκω καί πολύς ὁ δικαιοσύνη εὐχαριστέω , σύν χαρά ἀπέρχομαι . 43 . ὅτι ἕκαστος ὁ μέγας οἶκος ὁ Ῥώμη , ὅς φημί , ἅπας ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁπόσος πόλις σύμμετρος δύναμαι ἔχω , ἱππόδρομος καί φόρος καί ναός καί πηγή καί λουτρόν διάφορος . Διὸ καί ὁ συγγραφεύς ἀποφθέγγομαι · εἰς δόμος ἄστυ πέλω · πόλις ἄστυ μύριοι κεύθω . ἥδω δέ καί λουτρόν δημόσιος παμμεγέθης . ὁ δέ αντωνινιανα οὕτως καλέω εἰς χρεία ὁ λούω καθέδρα ἔχω παράκειμαι χίλιοι ἑξακόσιοι , ἐκ μάρμαρος κατασκευάζω ξεστός · ὁ δέ Διοκλητιανός ἐγγύς διπλάσιος . Τέ δέ τεῖχος ὁ Ῥώμη μετρέω παρά Ἄμμων ὁ γεωμέτρης κατά ὁ καιρός Γότθοι ὁ πρότερος κατά αὐτηες͂ς ἐπιδρομή ποιέω , εἴκοσι καί εἷς μίλι διάστημα ἔχω ἀποδείκνυμι . 44 . ὅτι πολύς οἶκος Ῥωμαῖος πρόσοδος κατά ἐνιαυτός δέχομαι ἀπό ὁ κτῆμα αὐτός ἀνά τεσσαράκοντα χρυσός κεντηνάριον , Χωρὶς ὁ σῖτος καί ὁ οἶνος καί ὁ ἄλλος ἅπας εἶδος , ὅς εἰς τρίτος συντείνω , εἰμί πιπράσκω , ὁ εἰσφέρω χρυσίον . Τοί δέ μετά ὁ πρῶτος δεύτερος οἶκος ὁ Ῥώμη πεντεκαίδεκα καί δέκα κεντηνάριον ὁ πρόσοδος εἰμί . καί ὅτι Πρόβος ὁ παῖς Ὀλύμπιος ( Ὀλυβρίος conj . Reines . Et Nieb . ) , τελέω ὁ οἰκεῖος πραιτοῦρα κατά ὁ καιρός ὁ Ἰωάννης τυραννίς , δώδεκα κεντηνάριον χρυσός ἀναλίσκω . Σύμμαχος δέ ὁ λογογράφος , συγκλητικός εἰμί ὁ μέτριος , πρίν ἢ ὁ Ῥώμη ἁλίσκομαι , ὁ παῖς Σύμμαχος πραιτοῦρα τελέω , εἴκοσι κεντηνάριον δαπανάω . Μάξιμος δέ , εἷς ὁ εὔπορος , εἰς ὁ ὁ υἱός πραιτοῦρα τεσσαράκοντα καταβάλλω κεντηνάριον . Ἑπτάς δέ ἡμέρα ὁ πραίτορας ὁ πανήγυρις τελέω . 45 . ὅτι ὁ συγγραφεύς ὁ Ὀδυσσεύς ὁ πλάνη οὐ κατά Σικελία φημί γίγνομαι , ἀλλά κατά ὁ πέρας ὁ Ἰταλία · καί ὁ εἰς ᾍδης κάθοδος παρά ὁ ὠκεανός γίγνομαι , ἐν ὅς καί ὁ πολύς πλάνη . ἀγωνίζομαι δέ διά πολύς οὗτος παρίστημι . Ἡμεῖς δέ καί ἄλλος διάφορος ἀναγιγνώσκω ἐν οὗτος αὐτός συμφωνέω . 46 . ὅτι ἀποστέλλω ἀπό Κωνσταντινούπολις παρά Θεοδόσιος Πλακιδία , ἅμα παῖς κατά ὁ τύραννος · καί ἐπαναλαμβάνω αὐτός μέν ὁ ὁ Αυγούστης , ὁ δέ Οὐαλεντινιανός ὁ ὁ νωβελισσίμου ἀξίωμα . συνεκπέμπω δέ αὐτός καί στρατός , καί στρατοπεδάρχης ἑκάτερος δύναμις , Ἀρδαβούριος ἅμα ὁ παιβὶ Ἄσπαρ , καί τρίτος Κανδιδιανός . κατά δέ ὁ Θεσσαλονίκη Ἡλίων ὁ ὁ ὀφφικίων μάγιστρος παρά Θεοδόσιος ἀποστέλλω ἐνδύω Βαλεντινιανός ἐπί αὐτηες͂ς Θεσσαλονίκη ὁ ὁ Καῖσαρ ἐσθής , πέμπτος ἔτος ἄγω ὁ ἡλικία . κατιών δέ αὐτός , Ἀρδαβούριος μέν ἁλίσκομαι παρά ὁ ὁ τύραννος , καί ἀναπέμπω πρός αὐτός , καί φιλιάζω αὐτός · ὁ δέ οὗτος παῖς ἅμα Πλακιδία ἐν ἀθυμία καί λύπη ἥδω . Κανδιδιανός δέ πολύς πόλις αἱρέω καί ευδοκιμώ λαμπρός , ὁ λυπέω διασκεδάζω καί ψυχαγωγέω . εἶτα σφάζω ὁ τύραννος Ἰωάννης , καί Πλακιδία ἅμα Καῖσαρ ὁ παῖς εἰσέρχομαι εἰς ὁ Ῥάβεννα . Ἡλίων δέ ὁ μάγιστρος καί πατρίκιος , καταλαμβάνω ὁ Ῥώμη καί πᾶς ἐκεῖσε συντρέχω , ὁ βασιλικός ἐσθής ἑπταέτηρος εἰμί ἐνδύω Βαλεντινιανός . ἐν ὅς καί ὁ ὁ ἱστορία [ τελευτάω ] .