olympiodorus-philosophy.prolegomena 1
<Θεωρία α΄.> ἐπειδὴ πηγῆς ἐθέλομεν ἀπολαύειν ἀγαθῶν , σπουδὴ παρὰ ἡμῖν τῆς τὸ ζῆν , οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ φωτεινὴν διάνοιαν ποδηγούσης εἰς τὴν τῶν ζητουμένων ἀκρίβειαν · φέρε πρὸς κατόρθωσιν τοῦ ποθουμένου , τριῶν τινων ἅμα ἀρχόμενοι , τῶν Κατηγοριῶν , τῆς λογικῆς , τῆς Ἀριστοτέλους φιλο - σοφίας , ἑκάστου τούτων τὰ προλαμβανόμενα ζητήσωμεν τοῦ [ τοῦ συγγράμματος ] , τοῦτ’ ἔστι τῶν Κατηγοριῶν καὶ τῆς μεθόδου , φημὶ δὲ τῆς λογικῆς , καὶ τῆς ἐπιστήμης , τοῦτ’ ἔστι τῆς Ἀριστοτέλους φιλοσοφίας . διὰ μὲν οὖν τὰς Κατηγορίας , τοῦτ’ ἔστι τὸ σύγγραμμα , ζητήσωμεν ἕξ τινα , πάντοτε εἰω - θότα παντὸς βιβλίου προλέγεσθαι , τὸν σκοπόν φημι καὶ τὸ χρήσιμον καὶ τὴν τάξιν , τὴν ἐπιγραφήν , τὸν συγγραφέα , τὴν διασκευὴν τοῦ βιβλίου . διὰ δὲ τὴν μέθοδον , τοῦτ’ ἔστι τὴν λογικήν , ζητήσωμεν πότερον μέρος ἢ ὄργανον τῆς φιλοσοφίας ἡ λογική . διὰ δὲ πᾶσαν τὴν Ἀριστοτέλους φιλοσοφίαν δέκα τινά · πρῶτον μὲν πόθεν τὰ ὀνόματα τῶν αἱρέσεων , δεύτερον τίς ἡ διαίρεσις τῶν Ἀριστοτέλους συγγραμμάτων , τρίτον πόθεν δεῖ τῶν Ἀριστοτέλους βιβλίων ποιήσασθαι τὴν ἀρχήν , τέταρτον τίς ὁ τούτων βαθμὸς καὶ διὰ τίνων ἐπὶ τὸ ταύτης τέλος πορευόμεθα , πέμπτον τί τὸ ἀναφαινόμενον χρήσιμον ἐκ τοῦ τέλους τῆς φιλοσοφίας , ἕκτον ποῖον δεῖ εἶναι τὸν ἀκροώμενον τῶν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων , ἕβδομον ποῖον δεῖ εἷναι τὸν ἐξηγούμενον , ὄγδοον τίνος χάριν ἀσάφειαν ἐπετήδευσεν ὁ φιλόσοφος , ἔνατον τί τὸ εἶδος τῆς ἀπαγγελίας καθέστηκεν , δέκατον πόσα καὶ τίνα δεῖ ἑκάστου συγγράμματος προλέγεσθαι . οὐκοῦν ἐπειδὴ τοῦτον <τὸν> σκοπὸν ἔχομεν , τῶν προτεθέντων τριῶν ζητῆσαι τὰ προλαμβανόμενα , | ζητητέον καὶ ἐν αὐτοῖς τούτοις πόθεν δεῖ τὴν ἀρχὴν ποιήσασθαι τῆς διδασκαλίας , ἆρα ἀπὸ προτέρων τῶν Κατηγοριῶν , ἆρα ἀπὸ τῆς μεθόδου , ἡ ἀπ’ οὐδετέρου , ἀλλὰ μᾶλλον ἀπὸ τῶν προλαμβανομένων τῆς Ἀριστοτέλους φιλοσοφίας . λέγω τοίνυν ὅτι δεῖ προηγεῖσθαι τὰ ζητούμενα κατὰ Ἀριστοτέλους φιλοσοφίας ἤπερ τὰ τῶν Κατηγοριῶν καὶ τῆς μεθόδου διὰ δύο αἰτίας τινάς , διὰ τὰς ἐπιστήμας καὶ τὰς τέχνας · ζηλωταὶ γὰρ τούτων γινόμεθα , τῶν μὲν ἐπιστημῶν , διότι φίλον αὐταῖς ἀπὸ τῶν καθολικωτέρων ποιεῖσθαι τὴν ἀρχήν , ὅπερ καὶ ἐπὶ τῆς φιλοσοφίας εὑρίσκομεν · καὶ γὰρ αὕτη καθολικωτέρα μέν ἐστι τῆς λογικῆς , ἡ δὲ λογικὴ τῶν Κατηγοριῶν . τῶν δὲ τεχνῶν ζηλωταὶ γινόμεθα ἀρχόμενοι ἀπὸ τῶν προλαμβανομένων τῆς Ἀριστοτέλους φιλοσοφίας , ἐπειδὴ ὃν τρόπον ἐκεῖναι τὸ τέλος τῆς θεωρίας ἀρχὴν ποιοῦσι τῆς πράξεως , ὡς ἔχει , εἰ τύχοι , ἐπὶ οἰκοδόμου οἰκοδομοῦντος οἶκον , οὕτω καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τῶν Κατηγοριῶν τὴν ἀρχὴν ποιησάμενοι ἀνήλθομεν ἐπὶ τὴν λογικήν , ἀπὸ δὲ τῆς λογικῆς ἐπὶ τὴν Ἀριστοτέλους φιλοσοφίαν , ὅπερ τέλος μὲν γέγονε τῆς θεωρίας ἀρχὴ δὲ γενήσεται τῆς πράξεως . οὐκοῦν ἐπειδὴ ἔδοξεν ἡμῖν καὶ καλῶς ἔδοξεν τὴν ἀρχὴν ποιήσασθαι ἀπὸ τῶν προλαμβανομένων τῆς Ἀριστοτέλους φιλοσοφίας , δεῖ δὲ τὰ δέκα ἐκεῖνα πρῶτον φανερὰ γενέσθαι τὰ ἤδη εἰρημένα , πρῶτον μὲν τὸ πόθεν τὰ ὀνόματα τῶν αἱρέσεων , δεύτερον δὲ τίς ἡ διαίρεσις τῶν Ἀριστοτέλους συγγραμμάτων , καὶ τρίτον τίς ἡ ἀρχή , τέταρτον τίς ἡ ὁδός , πέμπτον τί τὸ τέλος , ἕκτον τὸ ποῖον δεῖ εἶναι τὸν ἀκροώμενον , ἕβδομον ποῖον δεῖ εἶναι τὸν ἐξηγούμενον , ὄγδοον τί τὸ εἶδος τῆς ἀπαγγελίας , ἔνατον διὰ τί ἀσάφειαν ἐπετήδευσεν , δέκατον πόσα καὶ ποῖα δεῖ προλαμβάνεσθαι ἑκάστου Ἀριστοτελικοῦ συγγράμματος , φέρε ζητήσωμεν εὐλόγως δι’ ἣν αἰτίαν πλείονα μήτε ἐλάττονα τῶν δέκα ὀφείλει ζητεῖσθαι . καὶ 2v ἐπειδὴ τοῦτον ἔχομεν τὸν σκοπόν , διαιρετικῇ τινι μεθόδῳ ὑποβάλλωμεν τὸν λόγον δεικνύντες ἀναγκαῖα εἶναι πρὸς ζήτησιν ταῦτα μόνα τὰ δέκα , ἐκεῖνο ἐν νῷ ἔχοντες τὸ τοῦ θείου Πλάτωνος ἀπόφθεγμα τὸ λέγον ὅτι τὴν διαιρετικὴν μέθοδον οὐδὲν καυχήσεται φυγόν . ἡ φιλοσοφία τοίνυν καὶ ὀνομάζεται καὶ ὑφέστηκεν . καὶ διότι μὲν ὀνομάζεται , ποιεῖ τὸ πρῶτον κεφάλαιον , ἐν ᾧ ζητοῦμεν πόθεν τὰ ὀνόματα τῶν αἱρέσεων . καθὸ δὲ ὑφέστηκεν , ἢ καθ’ αὑτὴν ἡ ἐν σχέσει θεωρεῖται . καὶ ἐν σχέσει τινὶ θεωρουμένη , ἢ πρὸς ἑαυτὴν ἢ πρὸς ἡμάς . καὶ πρὸς ἑαυτὴν ἢ κατὰ διαίρεσιν ἢ κατὰ συνέχειαν . καὶ διότι μὲν ἐν διαιρέσει ἐστίν , ζητοῦμ·εν τὸ δεύτερον κεφάλαιον , τίς ἡ διαίρεσις τῶν Ἀριστοτέλους συγγραμμάτων , διότι δὲ ἐν συνεχείᾳ ἐστί , ποιεῖ τὰ τρία κεφάλαια , τίς ἡ ἀρχή , τίς ἡ ὁδός , τί τὸ τέλος · καὶ εἰκότως τρία , διότι πᾶσα συνέχεια καὶ ἀρχὴν ἔχει καὶ μέσον καὶ τέλος . ὅτε δὲ πρὸς ἡμᾶς ἔχει τὴν σχέσιν , πάντως ἢ πρὸς τὸν μανθάνοντα ἔχει ἢ πρὸς τὸν διδάσκοντα , καὶ ποιεῖ δύο κεφάλαια , ἓν μὲν τὸ λέγον ποῖον δεῖ εἶναι τὸν ἀκροώμενον , δεύτερον δὲ τὸ ποῖον δεῖ εἶναι τὸν ἐξηγούμενον .. εἰ δὲ καθ’ ἑαυτήν ἐστι , καὶ λέξιν ἔχει καὶ διάνοιαν · καθὸ μὲν οὖν λέξιν ἔχει , ποιεῖ ἄλλα δύο τινὰ κεφάλαια , ποῖόν τι τὸ εἶδος τῆς ἀπαγγελίας καὶ διὰ τελευταῖον κεφάλαιον , τὸ ζητοῦν πόσα καὶ ποῖα δεῖ προλαμβάνεσθαι ἐπὶ τῆς Ἀριστοτέλους φιλοσοφίας ἑκάστου Ἀριστοτελικοῦ συγγράμματος . οὐκοῦν ἐπειδὴ ἐδείξαμεν ἀναγκαῖα δέκα μόνον ὄντα τὰ ζητούμενα τῇ διαιρετικῇ μεθόδῳ , φέρε ἐπεξέλθωμεν ἕκαστον | τῶν εἰρημένων πολυπραγμονοῦντες τὴν φύσιν αὐτοῦ . καὶ τέως ἐπεξέθωμεν τῷ πρώτῳ κεφαλαίῳ τῷ παραγγέλλοντι δεῖν ζητῆσαι πόθεν τὰ ὀνόματα τῶν αἱρέσεων τῶν φιλοσόφων . Λαμβάνονται τοίνυν ἑπταχῶς τὰ ὀνόματα τῶν φιλοσόφων αἱρέσεων · ἢ · ἀπὸ τῶν αἱρεσιαρχῶν , ἢ ἀπὸ τῆς πατρίδος τοῦ αἱρεσιάρχου , ἢ ἐκ τοῦ τόπου ἔνθα ἐπαίδευον , ἢ ἐκ τοῦ εἴδους καὶ τοῦ τρόπου τῆς ζωῆς , ἢ ἐκ τοῦ τρόπου τῆς γνώσεως , τοῦτ’ ἔστιν ἀπὸ τῆς ἐν τῷ φιλοσοφεῖν κρίσεως , ἢ ἀπό τινος συμβεβηκότος , ἢ ἀπὸ τοῦ τέλους . ἀπὸ μὲν τῶν αἱρεσιαρχῶν , ὡς ὅταν εἴπωμεν Πυθαγορείους , Δημοκριτείους , Ἐπικουρείους ἔκ τε Πυθαγόρου καὶ Δημοκρίτου καὶ Ἐπικούρου , οἵτινες τῆς τούτων προκατήρξαντο αἱρέσεως . ἀπὸ δὲ τῆς πατρίδος τῶν προκαταρξαμένων , ὡς ἡ Κυρηναϊκὴ λέγεται φιλοσοφία ἀπὸ Ἀριστίππου τοῦ Κυρηναϊκοῦ καὶ Ἐρετριακὴ ἀπὸ Μενεδήμου τοῦ Ἐρετριέως καὶ Μεγαρικὴ φιλοσοφία ἀπὸ Εὐκλείδου καὶ Τερψίωνος τῶν Μεγαρέων . ἀπὸ δὲ τοὐ τόπου ἔνθα ἐπαίδευον , ὡς Στωϊκοὶ ὡς διὰ τὸ ἐν τῇ ποικίλῃ στοᾷ Ζήνωνα διατρίβοντα παιδεύειν , ἐκεῖσε ἔνθεν καὶ τὴν ἐπωνυμίαν ἡ τούτου λέληχεν αἵρεσις . ἀπὸ δὲ τοῦ εἴδους τῆς ζωῆς , ὥσπερ οἱ Κυνικοὶ φιλόσοφοι . Κυνικοὶ δὲ ἐκλήθησαν φιλόσοφοι διὰ δύο τινὰς αἰτίας · ἢ ὅτι ἀπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν ἔζων , δίκην κυνῶν | ἐσθίοντες ἐπ’ ἀγορᾷ καὶ πίνοντες καὶ ἐν πίθοις καθεύδοντες καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν τὰ ἄλλα ἀπροφύλακτον ποιοῦντες , ἀρνούμενοι κρεῖττον εἶναι τὸ θέσει καλὸν τοῦ φύσει καλοῦ , ἢ διότι ὥσπερ κύνες ὑλακτοῦσιν μὲν πρὸς τοὺς ξένους σαίνουσι δὲ πρὸς τοὺς οἰκείους , οὕτω καὶ οὗτοι τοὺς μὲν ἀξίους φιλοσοφίας ἀπεδέχοντο καὶ προθύμως ἠγάπων τοὺς δὲ ἀναξίους φιλοσοφίας καὶ μὴ δυναμένους ἐντὸς γενέσθαι αὐτῆς λόγῳ ἀπωθοῦντο καὶ ἐδίωκον . τούτου οὗν χάριν διὰ τὸ παρρησιαστικὸν καὶ ἐλεγκτικὸν Κυνικοὶ ὠνομάσθησαν · ἀμέλει τοι καὶ ὁ Πλάτων φησὶ περὶ αὐτῶν ‘ἔχει δέ τι καὶ ὁ κύων φιλόσοφον’ . ἀπὸ δὲ τοῦ τρόπου τῆς γνώσεως , τοῦτ’ ἔστιν ἀπὸ τῆς ἐν τῷ φιλοσοφεῖν κρίσεως , ὠνομάσθησαν αἱρέσεις , ὥσπερ φαμὲν τοὺς Ἐφεκτικούς , οἵτινες περὶ τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν καταγιγνόμενοι καὶ ταύτην ζητοῦντες καὶ μὴ δυνηθέντες ταύτην κατορθῶσαι ἀκαταληψίαν ἐνόουν . πρὸς ἐπὶ ταύτῃ δὲ ἔλεγον καὶ ὅτι τὸ δοκοῦν ἑκάστῳ τοῦτο ἀληθές ἐστι . τούτων καὶ ἡ τρίπους ἡ καλουμένη’ Ἀπόλλωνος ἦν . τρίπους δὲ Ἀπόλλωνος ἐλέγετο , διότι περὶ παντὸς πράγματος ἐρωτώμενοι τὴν ἀπόκρισιν ἐποιοῦντο τριπλῆν , λέγοντες ἢ ἀμφότερα εἶναι ἢ οὐδέτερον ἢ τὸ ἕτερον , οἷον ὡς ἔχει ἐπὶ τῆς ψυχῆς · ἐρωτώμενοι γάρ , εἰ τύχοι , τί ἐστιν ἡ ψυχή , θνητὴ ἢ ἀθάνατος , ἀποκρίνοντι λέγοντες ὅτι ἢ ἀμφότερα , τοῦτ’ ἔστι θνητὴ καὶ ἀθάνατος , ἢ οὐδέτερον , οὐδὲ θνητὴ οὐδὲ ἀθάνατος , ἢ τὸ ἕτερον · καὶ τοῦτο διχῶς , ἢ θνητὴ ἢ ἀθάνατος . ταῦτα τοίνυν ἐκείνων λεγόντων ὁ θεῖος Πλατῶν καὶ | Ἀριστοτέλης ἐλέγχοις δυσωποῦσιν τὴν αἵρεσιν τούτων , ὁ μὲν Πλατῶν λέγων οὕτως · ὑμεῖς οἱ πρεσβεύοντες ἀκαταληψίαν ἢ ἐπέγνωτε ὅτι ἔστιν ἀκαταληψία ἢ οὐκ ἔγνωτε · εἴ μὲν οὖν μὴ ἔγνωτε , πῶς ὑμῖν πιστεύσωμεν ἀπὸ γνάθων ἀποφαινομένοις ; εἰ δὲ ἔγνωτε ὅτι ἀκαταληψία ἔστιν , ἰδοὺ πάλιν ἔστι κατάληψις · κατελάβετε γὰρ ὅτι ἔστιν ἀκαταληψία . ὁ δὲ Ἀριστοτέλης πρὸς Πρωταγόραν οἰόμενον , ὡς εἴρηται , τὸ δοκοῦν ἑκάστῳ τοῦτο ἀληθὲς εἶναι , ταυτί φησιν · εἴ τε ψεύδεται Πρωταγόρας , ψεύδεται , εἴ τε ἀληθεύει Πρωταγόρας , ψεύδεται · εἴ <τε> γὰρ ψεύδεται λέγων Πρωταγόρας ἀκαταληψίαν , ψεύδεται , εἴ τε ἀληθεύει Πρωταγόρας λέγων ὅτι πᾶς ὁστισοῦν πρεσβεύει τι περί τινος ἀληθεύει , δοξάζομεν δὲ ἡμεῖς ὅτι ἔστι κατάληψις , οὐκοῦν δῆλον ὅτι ἀληθῶς καὶ ἔστι κατάληψις · εἰ δὲ ἔστι κατάληψις , ψεύδεται Πρωταγόρας . ὁ δὲ Γαληνὸς ἐλέγχει τούτους ἀπὸ τῆς ἐναργείας , λέγων ὅτι ‘εἰ μὴ ἔστι κατάληψις καὶ ἔστι ὡρισμένη ἡ φύσις τῶν πραγμάτων , τί δήποτε ὕδωρ μὲν ζητοῦντες οὐκ ἐπὶ κάμινον βαδιούμεθα , τροφὴν δὲ ὁμοίως ζητοῦντες οὐκ ἐπὶ θάλατταν βαδιούμεθα;’ ἀλλ’ ἐπειδὴ ἱκανοὶ ἔλεγχοι εἴρηνται πρὸς αὐτούς , φέρε ζητήσωμεν ἀπὸ ποίας ἐννοίας ὁρμώμενοι ἐπρέσβευσαν ἀκαταληψίαν εἶναι . φαμὲν τοίνυν ὡς τοιούτων λόγων κεχρημένοι ἐπρέσβευον ἀκαταληψίαν · ἔλεγον γὰρ ὡς δεῖ τὸ γιγνῶσκον ἐφαρμόζειν τῷ γιγνωσκομένῳ · ἀλλ’ εἰ μέλλοι , φασίν , ἐφαρμόζειν τὸ γιγνῶσκον τῷ γιγνωσκομένῳ , δεῖ στάσιμον εἶναι καὶ βέβαιον καὶ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχον τὸ γιγνωσκόμενον · εἰ δὲ καὶ κινοῖτο , δεῖ συγκινεῖσθαι καὶ μεταβαίνειν τὸ γιγνῶσκον μετὰ τοῦ | γιγνωσκομένου . ἀλλὰ μὴν τὰ μὲν γιγνωσκόμενα , τοῦτ’ ἔστι τὰ πράγματα , ῥευστὰ καὶ μεταβλητὰ καὶ οὐ μόνιμα τυγχάνει , ἡ δὲ ψυχὴ ἡ ταῦτα γιγνώσκουσα οὔτε κινεῖται οὔτε συνακολουθεῖ τούτοις · δῆλον ἄρα ὅτι οὐκ ἔστι κατάληψις . ταύτης μὲν οὖν τῆς ἐννοίας ἐχόμενοι τοιούτῳ λόγῳ ἐκέχρηντο πρὸς πίστιν τῆς μοχθηρᾶς αὐτῶν αἱρέσεως . ἔστι δὲ εἰπεῖν πρὸς αὐτοὺς ὡς οὐκ ὀρθὰ πρεσβεύετε μὴ λέγοντες συγκινεῖσθαι τοῖς πράγμασι τὴν ψυχήν · ὅτι μὲν γὰρ οὐκ ἔχει στάσιν τὰ γεννητὰ καὶ φθαρτὰ δῆλον , ὡς καὶ αὐτὴ ἡ φύσις τῶν πραγμάτων μαρτυρεῖ καὶ εντι μέντοι γε τὸ ἀπόφθεγμά τινος ἀρχαίου τὸ λέγον ὅτι ὃν τρόπον ἀδυνατόν ἐστιν ἐν τῷ αὐτῷ ποταμῷ δὶς ἐμβῆναι κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον κατὰ τὸ αὐτὸ ὑποκείμενον καὶ τί λέγω , φησὶν ἕτερος , εἶπεν ] ὅτι οὐ δυνατὸν δὶς ἐμβῆναι εἰς τὸ αὐτὸ ὕδωρ , ὅπου γε καὶ οὐδὲ ἅπαξ ; ἄλλῳ γὰρ ὕδατι κλύζονται μέν , εἰ τύχοι , δάκτυλοι ἄλλῳ δὲ πούς ) , οὕτως οὐδὲ τὰ πράγματα δυνατὸν στάσιν ἔχειν , ἀλλὰ μεταβάλλεσθαι ἀεί . τὴν δὲ ψυχὴν εὑρίσκομεν ὅτι μὴ μόνον κατόπιν ἐρχομέν·ην τῶν πραγμάτων ἀλλὰ καὶ τῇ ὀξύτητι τῆς κινήσεως ἔστιν ὅτε καὶ προλαμβάνουσαν , ὡς δηλοῦσιν αἱ μαντεῖαι καὶ αἱ προρρήσεις τῶν ἡλιακῶν , εἰ τύχοι , ἐκλείψεων · ταῦτα γὰρ σημεῖά ἐστι προγιγνωσκούσης ψυχῆς τὰ πράγματα . Οὕτω μὲν οὖν ἀπὸ τοῦ τρόπου τῆς γνώσεως ὀνομάζονται αἱρέσεις . ἔστι δὲ ὅτι ἀπὸ τοῦ τέλους | ἐκαλοῦντο αἱ αἱρέσεις , ὡς οἱ καλούμενοι Ἡδονικοί · οὗτοι γὰρ τέλος τιθέμενοι εἶναι τὴν ἡδονὴν τῆς φιλοσοφίας καὶ πάντων τῶν ὄντων , ἡδονὴν δὲ οὐ τὴν αἰσχρὰν οὔτε τὴν τοῖς πολλοῖς ἐγνωσμένην , μετειλήφασι τοῦ ὀνόματος καὶ ἐκαλοῦντο Ἡδονικοί . ἀλλ’ ἰστέον ὅτι οὐ καλῶς τὴν ἡδονὴν ἐτίθεντο τέλος εἶναι · τέλος γάρ ἐστιν ἡ εὐδαιμονία . ἡ δὲ εὐδαιμονία τριχῶς θεωρεῖται · καὶ περὶ ψυχήν , ὅτι ἐπανθεῖ ταύτῃ ἡ ἀλήθει καὶ ἡ δικαιοσύνη , καὶ περὶ σῶμα , ὅτι εὐεξίας μετέχει πρὸς τὸ ταῖς ψυχικαῖς ὑπουργεῖν ἀρεταῖς , καὶ πρὸς τὰ ἐκτός , ὅτι * * τις εὐδαίμων καθέστηκεν . ἡμεῖς δὲ τὴν ἡδονὴν οὐ τέλος φαμὲν ἀλλὰ τῷ τέλει ἑπομένην , ὥσπερ τὴν σκιὰν λέγομεν ἕπεσθαι τοῖς φωτιζομένοις σώμασιν , ὁπόταν μὴ κατὰ κορυφῆς ᾖ ὁ ἥλιος . ἀπὸ δὲ συμβεβηκότος φαμὲν ὀνομάζεσθαι τὰς αἱρέσεις , ὡς Περιπατητικούς φαμεν . Περιπατητικοὶ δὲ ὠνομάσθησαν ἀπό τινος αἰτίας τοιοῦτον ἐχούσης τὸν τρόπον · ὁ θεῖος Πλατῶν οἰόμενος ἔχειν τὸ σῶμα ὑγιὲς καὶ ἀνεμπόδιστον πρὸς τὰς τῆς ψυχῆς ἐνεργείας . κινούμενος τὴν πρὸς τοὺς ἑταίρους ἐποιεῖτο συνουσίαν . τελευτήσαντος δὲ τούτου διεδέξαντο τὴν διατριβὴν αὐτοῦ Ξενοκράτης καὶ Ἀριστοτέλης , [ καὶ ] οἱ τούτου μαθηταί . καὶ ὁ μὲν Ξενοκράτης ἐπαίδευεν ἐν Ἀκαδημίᾳ καὶ ἐλέγετο μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ Ἀκαδημαϊκὸς Περιπατητικός , ὁ δὲ Ἀριστοτέλης ἐν τῷ Λυκείῳ καὶ ἐλέγετο μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ Λύκειος Περιπατητικός . ὕστερον τοῖς μὲν Ξενοκράτους ἄλειψεν ἡ ἐνέργεια καὶ ἐκλήθησαν μόνως Ἀκαδημαϊκοί , τοῖς δὲ Ἀριστοτέλους ὁ τόπος καὶ ἐκλήθησαν | μόνως Περιπατητικοί . καὶ εἰκότως οὐκ ἔλειψεν ἡ ἐνέργεια τούτοις · ἔπρεπεν γὰρ Ἀριστοτέλει τῶν δουμάτων τοῦ διδασκάλου ἀνάπλεῳ ὄντι καὶ τῆς προσηγορίας αὐτοῦ τυχεῖν . καὶ ἐν τούτοις πληροῦται καὶ ἡ ἐπωνυμία τῶν φιλοσόφων αἱρέσεων έπταχῶς ληφθεῖσα . καὶ ἵνα δείξωμεν ὅτι οὐδὲ πλέον οὐδὲ ἔλαττον δύναται εἶναι ἡ ἐπωνυμία τῶν φιλοσόφων αἱρέσεων , προέλθωμεν ἐκ διαιρέσεως οὕτως · ἡ ἐπωνυμία τῶν φιλοσόφων αἱρέσεων λαμβάνεται ἢ ἀπὸ συμβεβηκότος ἢ ἀπὸ διανοίας . ἀπὸ συμβεβηκότος , ὥσπερ οἱ Περιπατητικοί , ἀπὸ δὲ διανοίας ἢ ἀπὸ προσώπου ἢ ἀπὸ πραγμάτων . καὶ ἀπὸ προσώπου ἢ ἀπὸ ὀνομάτων , ὥσπερ λέγονται Πυθαγόρειοι , ἢ ἀπὸ τοῦ τόπου ἔνθα ἐπαίδευον , ὥσπερ οἱ Στωικοί , ἡ ὅθεν προῆλθον , ὥσπερ οἱ Κυρηναϊκοὶ καὶ Ἐρετριακοί . ἀπὸ δὲ πραγμάτων ἢ ἀπὸ τοῦ τρόπου τῆς ζωῆς , ὥσπερ οἱ Κυνικοί , ἢ ἀπὸ τοῦ τρόπου τῆς γνώσεως , ὥσπερ οἱ Ἐφεκτικοί , ἢ ἀπὸ τοῦ τέλους , ὥσπερ οἱ Ἡδονικοί . καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ διαίρεσις ἡ δεικνύουσα ὅτι εἰκότως ἑπτά εἰσιν αἱ ἐπωνυμίαι τῶν φιλοσόφων αἱρέσεων . διὸ καὶ ἡμεῖς τοῦ συμμέτρου <Θεωρία β΄.> Τῇ ἀπαριθμήσει τῶν προκατακληθέντων δέκα κεφαλαίων διανύσαντες τὸ πρῶτον κεφάλαιον , ἐν ᾧ μεμαθήκαμεν πόθεν τὰ ὀνόματα τῶν αἱρέσεων λαμβάνεται , ὅτι ἑπταχῶς , φέρε καὶ | ἐπὶ τὸ δεύτερον κεφάλαιον ὁδεύσωμεν , 6r ἐπὶ τὴν διαίρεσιν τῶν Ἀριστοτέλους συγγραμμάτων φημί . τῶν τοίνυν συγγραμμάτων Ἀριστοτέλους τὰ μέν ἐστι μερικὰ τὰ δὲ καθόλου τὰ δὲ μεταξὺ τῶν καθόλου καὶ τῶν κατὰ μέρος . καὶ ἔστι μερικὰ μὲν ὅσα πρός τινας ἰδίᾳ γέγραπται , οἷαί εἰσιν αἱ ἐπιστολαί , ἅστινας Ἀνδρόνικ·ός τε καὶ Ἀρτέμων συνήγαγον . καθόλου δέ ἐστι συγγράμματα ἐν οἷς τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν ζητεῖ . μεταξὺ δὲ οἷαί εἰσιν αἱ ἱστορίαι , οἵα ἐστὶν ἡ Περὶ ζῴων ἱστορία καὶ αἱ Πολιτεῖαι σν΄ οὖσαι τὸν ἀριθμόν , ἐν αἷς τὸν βίον Ἀθηνίων καὶ ἄλλων τινῶν διηγεῖται . καὶ μὴ λεγέτω τις πρὸς ἡμᾶς ἀπορῶν τί δήποτε γέγραπται τῷ φιλοσόφῳ τοιαῦτα συγγράμματα · ἐρῶ γὰρ πρὸς αὐτὸν ὅτι καὶ τοῦτο τῆς ἐκείνου φιλανθρωπίας σημεῖον καθέστηκεν · τὰς γὰρ πολιτείας τῶν προτέρων ἐξέθετο , ἵνα τῶν μεταγενεστέρων τινὲς ἐντυγχάνοντες καὶ κρίνοντες ἐν τίσι μὲν χρηστῶς ἐπολιτεύσαντο ἐν τίσι δὲ οὐ χρηστῶς , τὰ μὲν ἕλωνται τὰ δὲ φύγωσιν . ἀλλὰ τοῖς μεταξὺ καὶ τοῖς μερικοῖς χαίρειν εἰρηκότες , τραπώμεθα ἐπὶ τὰ καθόλου , τούτων τὴν διαίρεσιν πολυπραγμονοῦντες . τούτων τοίνυν τῶν καθόλου τὰ μέν ἐστι ὑπομνηματικὰ τὰ δὲ συνταγματικά . ὑπομνηματικὰ μέν ἐστι ὅσα κεφαλαιωδῶς καὶ μόνα εἰσὶν ἀπογεγραμμένα , ἀκαλλώπιστον δὲ τὴν φράσιν ἐκτήσαντο · ἰστέον γὰρ ὅτι οἱ παλαιοὶ συγγράφασθαί τι | βουλόμενοι , ὅσα πρὸς ἀπόδειξιν ηὕρισκον τοῦ προκειμένου συγγράμματος συμβαλλόμενα , κεφαλαιωδῶς ἀπεγράφοντο . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τοῖς τῶν παλαιοτέρων βιβλίοις ἐντυγχάνοντες πολλὰ τῶν ναημάτων ἐκεῖθεν ἀφῃροῦντο , ὥστε τὰ μὲν ἀληθῆ κρατύνειν ἐξελέγχειν δὲ τὰ ψευδῆ . καὶ ἡ μὲν τῶν ὑπομνηματικῶν φύσις τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον . συνταγματικὰ δὲ καλοῦμεν ὅσα μετὰ τῶν νοημάτων καὶ λέξιν ἔχει κεκοσμημένην καὶ φράσιν κεκαλλωπισμένην πρέπουσαν τοῖς συγγράμμασιν , ὥστε τούτῳ διαφέρει τὰ ὑπομνηματικὰ τῶν συνταγματικῶν τῷ τὰ μὲν ἀκαλλώπιστον τὴν φράσιν ἔχειν τὰ δὲ μετὰ τῶν ἐνθυμημάτων τῶν δεόντων κεκαλλωπισμένην τὴν φράσιν ἔχειν . Τούτων τοίνυν τῶν ὑπομνηματικῶν τὰ μέν ἐστι μονοειδῆ τὰ δὲ ποικίλα · μονοειδῆ μὲν ὅσα πρὸς ἓν πεποίηται πρόσωπον , ποικίλα δὲ ὅσα πρὸς πλείονα ἀποτείνεται πρόσωπα . τῶν δὲ συνταγματικῶν τὰ μέν ἐστιν αὐτοπρόσωπα τὰ δὲ διαλογικά . καὶ αὐτοπρόσωπα μὲν ὅσα ἀπὸ τοῦ ἰδίου προσώπου προήνεγκεν , διαλογικὰ δὲ ὅσα δραματιωδῶς ἐστι κατεσκευασμένα κατὰ πεῦσίν τε καὶ ἀπόκρισιν πλειόνων προσώπων . ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ διαλογικὰ καὶ ἐξωτερικὰ ὀνομάζεται τὰ δὲ αὐτοπρόσωπα καὶ ἀκροαματικά , φέρε εὐλόγως ζητήσωμεν πόθεν τὴν τοιαύτην προσηγορίαν ἐκτήσαντο . τινὲς μὲν οὖν λέγουσιν ὅτι τὰ διαλογικὰ καὶ ἐξωτερικὰ | ὠνομάσθη , διότι τὰ μὴ πρέποντα τῷ ἑαυτοῦ σκοπῷ ἐν τούτοις ἐκτίθεται . οὕτως ἔλεγε καὶ ὁ Ἀλέξανδρος διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι αὐτὸν λέγειν τὴν ψυχὴν ἀθάνατον , καὶ ταῦτα Ἀριστοτέλους ἐκεῖσε βοῶντος τὴν ἀθανασίαν τῆς ψυχῆς . ὡς οὖν εἴρηται , ἵν μὴ ἀναγκασθῇ Ἀλέξανδρος λέγειν τὴν ψυχὴν ἀθάνατον , πρεσβεύων αὐτὴν εἶναι θνητήν , ἐξωτερικὰ ἐκεῖνα ἔλεγεν ὀνομάζεσθαι , ἐν οἷς μὴ τὰ δοκοῦντα αὐτῷ λέγει ὁ Ἀριστοτέλης . καὶ ταῦτα μὲν ἐκεῖνοι . ἡμεῖς δὲ ἐλέγομεν ὅτι ἐξωτερικὰ ταῦτα ὠνόμασται , ὅσα πρὸς τοὺς ἐπιπολαίως γέγραπται καὶ μὴ γνησίως φιλοσοφοῦντας . τοιαῦτα δέ ἐστι τὰ ἔχοντα σαφεστέραν τὴν φράσιν , τὰ μὴ ἀποδεικτικῇ ἐπιστήμῃ ὑποβαλλόμενα , ἀλλὰ μᾶλλον πιθανοῖς λόγοις κεκαλλωπισμένα , καὶ πρὸς ἐπὶ τούτοις τὴν ἀνάτασιν ἔχοντα πρὸς ἔνδοξα πρόσωπα . καὶ ταῦτα μὲν ἱκανὰ περὶ τῆς κλήσεως τῶν διαλογικῶν , διὰ τί ἐξωτερικὰ καλοῦνται . τὰ δὲ αὐτοπρόσωπα καλοῦνται καὶ ἀκροαματικά . τοιούτῳ δὲ ὀνόματι προσηγορεύθησαν , διότι μόνοις τοῖς ἐρασταῖς φιλοσόφοις καὶ πολλοὺς κατορθώσασιν λόγους πεποίηνται πρὸς ἀκρόασιν . Τούτων τῶν αὐτοπροσώπων τὰ μὲν συμβάλλονται πρὸς αἵρεσιν καὶ φυγήν , τοῦ μὲν ἀγαθοῦ αἵρεσιν τοῦ δὲ κακοῦ φυγήν , καὶ ποιοῦσιν τὰ πρακτικά , τὰ δὲ πρὸς ἀληθείας γνῶσιν καὶ ποιοῦσι | τὰ θεωρητικά , τὰ δὲ πρὸς ἀμφότερα ταῦτα , πρὸς διάκρισιν ἀληθείας καὶ ψεύδους φημὶ καὶ ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ , καὶ ποιοῦσι πάντα τὰ συγγράμματα τὰ λογικά . ἀπό τε οὗν τῶν θεωρητικῶν τε καὶ τῶν πρακτικῶν τῇ διαιρέσει τῆς φιλοσοφίας κεχρήμεθα , λέγοντες ὅτι τῶν θεωρητικῶν τὰ μέν ἐστι φυσικὰ ἰὰ δὲ θεολογικὰ τὰ δὲ μαθηματικά . φυσικὰ μὲν οἵα ἐστὶν ἡ Φυσικὴ ἀκρόασις καὶ ἡ Περὶ γενέ - σεως καὶ φθορᾶς καὶ ἡ Περὶ οὐρανοῦ καὶ τὰ Μετέωρα καὶ ἡ Περὶ ψυχῆς ἡ καλουμένη . μαθηματικὰ δὲ οἷα τὰ Μηχανικὰ καὶ Ὀπτικὰ προβλήματα . θεολογικὰ δὲ οἵα ἐστὶν ἡ Μετὰ τὰ φυσικά . τῶν δὲ πρακτικῶν τὰ μέν ἐστιν ἠθικὰ τὰ δὲ οἰκονομικὰ τὰ δὲ πολιτικά . ἠθικὰ μὲν ὡς τὰ Εὐδήμεια καὶ τὰ Νικομάχεια τὰ καλούμενα , οἰκονομικὰ δὲ ὥσπερ ὁ Οἰκονομικὸς αὐτοῦ ( γέγραπται γὰρ αὐτῷ οἰκονομικός ) , πολιτικὰ δὲ ὥσπερ ὁ Πολιτικὸς αὐτοῦ ἕτερος ὢν παρὰ τὰς σν΄ πολιτείας τὰς εἰρημένας · ἐκεῖναι γὰρ οὔκ εἰσιν καθόλου . καὶ ἡ μὲν τῶν θεωρητικῶν καὶ πρακτικῶν διαίρεσις τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον . τῶν δὲ λογικῶν συγγραμμάτων τὰ μὲν αὐτὴν τὴν μέθοδον διδάσκει τὰ δὲ τὰ συμβαλλόμενα πρὸς τὴν μέθοδον τὰ δὲ <τὰ> καθαίροντα τὴν μέθοδον . καὶ ἔστιν αὐτὴ μὲν ἡ μέθοδος ἡ καλουμένη Ἀποδεικτική , τὰ Υστερα καλούμενα ἀναλυτικά , συμβαλλόμενα δὲ πρὸς τὴν μέ|θοδον αἱ Κατηγορίαι , τὸ Περὶ ἑρμηνείας καὶ τὰ Πρότερα ἀναλυτικά . ἐκκαθαίρουσι δὲ τὴν μέθοδον οἱ Σοφιστικοὶ ἔλεγχοι καὶ οἱ τόποι καὶ αἱ Ῥητορικαὶ τέχναι καὶ τὸ Περὶ ποιητικῆς τὸ καλούμενον . Ἀλλ’ εἰ βούλεσθε , καὶ τὴν τάξιν μάθωμεν τῶν συμβαλλομένων εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς μεθόδου . ἰστέον τοίνυν ὅτι σκοπὸν ἔχομεν ἐν τῇ λογικῇ τὰς ἀποδείξεις μαθεῖν . διὰ συλλογισμῶν δὲ ταύτας μανθάνομεν . ὁ δὲ συλλογισμὸς αὐτός , ὡς καὶ τὸ ὄνομα δηλοῖ , συλλογή τίς ἐστι λόγων . [ ἃ ] δεῖ οὖν πρὸ τῆς συλλογῆς μαθεῖν τὰ ἁπλᾶ , τοῦτ’ ἔστι τὰς προτάσεις , πρὸ δὲ τῶν προτάσεων τὰ ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα , ἐξ ὧν αἱ προτάσεις ἵστανται · μανθάνομεν οὖν ἐκ μὲν τῶν Κατηγοριῶν τὰ ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα , ἐκ δὲ τοῦ Περὶ ἑρμηνείας τὰς προτάσεις , ἐν δὲ τοῖς Ἀναλυτικοῖς τέλειον εἰσόμεθα τὸν συλλογισμόν . ἐζήτησαν δέ τινες πρὸς τί συμβάλλοντι οἱ Σοφιστικοὶ ἔλεγχοι καὶ οἱ τόποι καὶ αἱ Ῥητορικαὶ τέχναι καὶ τὸ Περὶ ποιητικῆς , καὶ διὰ τί ταῦτα ἐξέθετο ὁ φιλόσοφος . πρὸς οὕς φαμεν ὅτι καθάπερ οἱ τῶν Ἀσκληπιαδῶν παῖδες οὐ μόνον τὴν τῶν ὑγιεινῶν ἀλλὰ καὶ τὴν τῶν νοσερῶν παιδεύονται γνῶσιν ὑπὲρ τοῦ τὰ μὲν ἑλεῖν τὰ δὲ φυγεῖν , οὕτω καὶ ὁ φιλόσοφος γιγνώσκων ὅτι πεφύκασί τινες σοφιστικοὶ συλλογισμοὶ πειρώμενοι τὴν ἀλήθειαν περιτρέπειν καὶ ταύτην ἀφανίσαι , δεῖν ᾠήθη τούτους 8v περιθέσθαι , οὐχ ἵνα χρησώμεθα τούτοις , ἀλλ’ ἵνα γιγνώσκοντες μὴ περιπέσωμεν τοῖς αὐτοῖς . καὶ ἐν τούτοις καὶ τὸ δεύτερον κεφάλαιόν ἐστιν , ἐν ᾧ τὴν τῶν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων διαίρεσιν μεμαθήκαμεν . τρίτον ἣν τῶν ζητουμένων , πόθεν ἀρκτέον τῶν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων . καὶ περὶ τούτου τέσσαρες δόξαι γεγόνασιν · καὶ οἱ μὲν τῆς πρώτης δόξης φασὶν ὅτι τῆς ἠθικῆς δεῖ ἄρξασθαι , οἱ δὲ τῆς δευτέρας τῆς φυσιολογικῆς , οἱ δὲ τῆς μαθηματικῆς , οἱ δὲ τῆς λογικῆς . καὶ οἱ · μὲν τῆς ἠθικῆς λέγουσιν ὅτι δεῖ πρῶτον κατακοσμῆσαι τὰ ἑαυτῶν ἤθη καὶ οὕτως ἄρξασθαι καὶ ἑτέρων μαθημάτων · ὥσ·περ γὰρ οἱ τὰ σκοτεινὰ ὄμματα ἔχοντες οὐ δύνανται πρὸς τὸν ἥλιον ἀποβλέψαι , οὕτως οὐδέ τις βαρυνόμενος πάθεσι ψυχῆς δύναται τούτων ἅψασθαι . καὶ ταῦτά ἐστι τὰ λεγόμενα ὑπὸ τῶν πρεσβευόντων δέον εἶναι προηγήσασθαι τὸ ἠθικὸν τῶν ἄλλων . οἱ δὲ τὴν φυσιολογικὴν λέγοντες προηγήσασθαί φασιν ὅτι δεῖ ἀπὸ τῶν φυσικῶν ἄρξασθαι , ἐπειδὴ ταῦτα σύντροφα ἡμῖν ἐστι καὶ συνήθη . οἱ δὲ λέγοντες τὴν μαθηματικὴν ἔφασαν διὰ τοῦτο δεῖν προηγήσασθαι τὰ μαθηματικὰ διὰ τὸ ἕτεροι δὲ λέγουσιν ὅτι τὴν λογικὴν δεῖ προη|γήσασθαι διὰ τὸ πάσας τὰς προειρημένας δεῖσθαι ταύτης , εἴ γε συλλογιστικῶς καὶ ἀποδεικτικῶς ἐν ἐκείνοις δείκνυται τὰ δεικνύμενα , ἡ δὲ λογική , ὡς εἴρηται , περὶ ταῦτα καταγίνεται . ταῦτα δὲ ἡμεῖς τιθέμεθα λέγοντες · ὅσον μὲν ἐπὶ τῇ τάξει τῶν πραγμάτων δεῖ προηγήσασθαι τὴν ἠθικὴν τῶν λοιπῶν διὰ τὸ ῥυθμίζεσθαι ἡμᾶς διὰ ταύτης καὶ κοσμεῖσθαι τὰ ἤθη . ἐπειδὴ δὲ οὐ δίκην ἀλόγων ζῴων καὶ ἰδιωτικῷ τρόπῳ κοσμοῦμεν καὶ καλλύνομεν τὰ ἤθη ἡμῶν , ἀλλὰ διὰ συλλογιστικῆς ἀγωγῆς καὶ ἀποδεικτικῆς μεθόδου , δίκαιον τὴν λογικὴν προηγήσασθαι τῆς τε <καὶ τῆς φυσικῆς> καὶ τῆς μαθηματικῆς καὶ τῆς θεολογικῆς . ἐν δὲ αὐταῖς ταύταις ταῖς τρισὶ δέον ἐστὶ προηγεῖσθαι τὴν φυσικὴν τῆς μαθηματικῆς καὶ τὴν μαθηματικὴν τῆς θεολογικῆς . ἐν τούτοις συμπεραίνεται ἡμῖν καὶ τὸ τρίτον κεφάλιον . τέταρτον κεφάλαιον , ἐν ᾧ ζητοῦμεν τί τὸ τέλος τῆς Ἀριστοτελικῆς φιλοσοφίας καὶ τί τὸ ἀναφαινόμενον χρήσιμον ἐξ αὐτῆς . ἀναφαίνεται τοίνυν ἐξ αὐτῆς χρήσιμον τὸ γνῶναι ὡς μία τῶν πάντων ἐστὶν ἀρχή , ἀπειροδύναμος , ἀπεριόριστος , ἀσώματος , ἀπερίληπτος , ὀρεκτικὴ πᾶσι τοῖς κατὰ φύσιν , αὐτοαγαθότης · ἄλλο γάρ ἐστιν ἀγαθὸν καὶ ἄλλο ἀγαθότης , ὥσπερ καὶ ἄλλο λευκὸν καὶ ἄλλο λευκότης · λευκὸν μὲν τὸ δεδεγμένον αὐτὴν τὴν ποιότητα , λευκότης δὲ αὐτὴ ἡ ποιότης . οὕτως ἀγαθὸν μὲν τὸ δεδεγμένον , ἀγαθότης δὲ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ αὐτὴ ἡ ὕπαρξις καὶ ἡ οὐσία τοῦ ἀγαθοῦ . | καὶ ὅτι οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη · εἷς κοίρανος ἔστω , εἷς βασιλεύς , αὐτὸς Ἀριστοτέλης φησὶν ἐν τοῖς Μετὰ τὰ φυσικὰ θεολογῶν · ‘ὅτι μία ἐστὶ τῶν πάντων ἀρχή , ἔστι κατασκευάσαι τοῦτον τὸν τρόπον · τὰ ὄντα πάντα καλῶς πολιτεύεται , καὶ τοῦτο εἰκότως · οὐ γὰρ ἐνδέχεται κακῶς τὰ ὄνια πολιτεύεσθαι θεοῦ περιόντος . τὰ καλῶς πολιτευόμενα τέτακται , τὰ δὲ τεταγμένα ὑφ’ ἑνὸς τέτακται , τὰ ὄντα ἄρα πάντα ὑφ’ ἑνὸς τέτακται’ . τοῦτο οὑν τὸ τάξαν καλοῦμεν πάντων ἀρχήν , ἧς ἡ γνῶσις τέλος ἐστὶ τῆς Ἀριστοτέλους φιλοσοφίας . Πέμπτον κεφάλαιον . τίς ὁ βαθμὸς καὶ τίνα τὰ ἄγοντα ἡμᾶς ἐπὶ τὸ ταύτης τέλος ; φαμὲν τοίνυν ὅτι πέντε τινὰ καθέστηκεν τὰ πρὸς τὸ τέλος ἡμᾶς ἀπάγοντα τῆς φιλοσοφίας , οἷον λογική , φυσική , ἠθική , μαθηματική , θεολογική . καὶ ἔστιν ἀρχὴ μὲν ἡ λογική , μετὰ δὲ ταύτην ἠθική , μετὰ δὲ τὴν ἠθικὴν ἡ φυσική , μετὰ δὲ ταύτην ἡ μαθηματική , μετὰ δὲ τὴν μαθηματικὴν ἡ θεολογία . καὶ τοῦτο εἰκότως · δεῖ γὰρ τὸ πάντων ἔνυλον προηγεῖσθαι τοῦ κατά τι μὲν ἐνύλου κατά τι δὲ ἀύλου . μετὰ δὲ τοῦτο ἐπὶ τὸ πάντων ἄυλον δεῖ χωρῆσαι ἡμᾶς , ἑπομένους τῇ προστάξει τοῦ θεσπεσίου τῆς ἀσωμάτου φύσεως . καὶ ἐν τούτοις καὶ τὸ πέμπτον κεφάλαιον . Έκτον κεφάλαιον , ἐν ᾧ ζητοῦμεν | ὁποῖον δεῖ εἶναι τὸν ἀκροώμενον τῶν Ἀριστοτέλους συγγραμμάτων . λέγω τοίνυν ὅτι δεῖ αὐτὸν ἐχέφρονα εἶναι , δριμύν , κεκαλλωπισμένον τοῖς ἤθεσιν , κεκαθαρμένον τὴν ψυχήν ( 'μὴ καθαρὸν γὰρ καθαροῦ ἐφάπτεσθαι μὴ οὐχὶ θεμιτόν ἐστιν’ ὡς ὁ θεῖος Πλάτων φησί , καὶ Ἱπποκράτης ‘τὰ μὴ καθαρὰ τῶν σωμάτων ὁκόσῳ ἄν θρέψῃς , μάλλον βλάψεις' ) , καὶ συνεχῶς ἐπιλέγοντα αὑτῷ τὰς τοῦ Πλάτωνος φωνὰς ὅτι ‘ εἰ μὴ σὺ σαυτοῦ λέγοντος ἀκούσῃς , μηδενὶ ἄλλῳ λέγοντι πιστεύσῃς καὶ πάλιν ‘Σωκράτους Σωκράτους μὲν ὀλίγον φροντιστέον , τῆς δὲ ἀληθείας πολύ’ , σημαίνοντος διὰ πάντων τούτων ἡμῖν ὅτι δεῖ πάντων τὴν ἀλήθειαν προτιμᾶν καὶ πάντα ταύτης δεύτερα ποιεῖσθαι . ἀλλὰ μὴν καὶ ἐξομοιοῦν τὰ ἑαυτῶν τῷ μεγάλῳ κόσμῳ · ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ μεγάλῳ κόσμῳ ἔστι μὲν βασιλεύς , ὑπόκεινται δὲ αὐτῷ στρατιῶται καὶ θῆτες , οὕτω δεῖ εἶναι καὶ τὸν ἀκροώμενον τῆς Ἀριστοτέλους φιλοσοφίας , καὶ ἔχειν μὲν ἐν τάξει τοῦ βασιλέως τὸν λογισμόν , ἐν δὲ τῇ τάξει τῶν στρατιωτῶν τὸν θυμόν , ἐν δὲ τῇ τάξει τῶν ὑπηρετούντων τὴν ἐπιθυμίαν · δεῖ γὰρ ἄρχειν μὲν τὸν λογισμόν , ἄρχεσθαι δὲ τὸν θυμόν , ἄρχεσθαι δὲ ὑπ’ ἀμφοτέρων τὴν ἐπιθυμίαν . ζητοῦσι δέ τινες διὰ τί τριμεροῦς οὔσης τῆς ψυχῆς τέσσαρές εἰσιν ἀρεταί , φρόνησις , ἀνδρία , σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη . πρὸς τούτους δὲ ἔστιν εἰπεῖν ὅτι εὐλόγως · ἡ μὲν γὰρ φρόνησις ἀρετῆς ἐστι γνώρισμα τοῦ λογισμοῦ , ἡ δὲ ἀνδρία τοῦ θυμοῦ , | ἡ δὲ σωφροσύνη τῆς ἐπιθυμίας , ἡ δὲ δικαιοσύνη διὰ πασῶς πεφοίτηκεν καὶ ὲν πάσαις θεωρεῖται . καὶ ἐν τούτοις καὶ τὸ ἕκτον κεφάλαιον . Έβδομον κεφάλαιον , οἷον δεῖ εἶναι τὸν ἐξηγούμενον τὰ συγγράμματα Ἀριστοτέλους . καί φαμεν ὅτι τοιόνδε <δεῖ> εἶναι ἐξηγηματικὸν καὶ ἐπιστημονικόν · ἐξηγηματικὸν μὲν διὰ τὸ ἐξηγεῖσθαι σαφῶς τὴν ἀλήθειαν , ἐπιστημονικὸν δὲ ὡς διακρίνοντα τὴν ἀλήθειαν ἀπὸ τοῦ ψεύδους . δεῖ δὲ αὐτὸν μὴ δουλεύειν αἱρέσει καὶ ὥσπερ ἐκμεμισθωκέναι αὐτῇ τὰ ὧτα καὶ τὴν γλῶτταν , ὡς ἅπαντα ποιεῖν πρὸς τὰ ἐκείνῃ δοκοῦντα , καὶ ποιεῖν καὶ λέγειν καὶ ἀκούειν . δεῖ δὲ αὐτὸν μὴ συμμεταβάλλεσθαι ταῖς αἱρέσεσιν , ἵνα μὴ ὥσπερ οἱ ἐν σκηνῇ διάφορα ὑποδύοντες πρόσωπα , οὕτω καὶ αὐτὸς τι πάθῃ , ἀλλὰ τύπους ἔχειν χρὴ καὶ κανόνας ἀληθεῖς , δι’ ὧν δύναται διακρῖναι τὸ ὀρθῶς ἔχον καὶ τὸ μὴ τοιοῦτον . ἐφ’ ᾧ καταπαύσωμεν τὴν παροῦσαν θεωρίαν . τέλος τῆς β΄ θεωρίας . Ἀρχὴ τῆς Υ΄ θεωρίας . Ἐπειδὴ τὰς ἐπωνυμίας τῶν φιλοσόφων αἱρέσεων μεμαθήκαμεν καὶ τὴν διαίρεσιν τῶν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων καὶ πόθεν ἡμᾶς δεῖ ἀρκτέον καὶ διά ποίων μέσων ὁδευτέον καὶ τί τὸ ἐκδεχόμενον ἡμᾶς τέλος , καὶ πρὸς τούτοις οἷον δεῖ εἶναι τὸν ἀκροώμενον τούτων , εἶτα τὸν ἐξηγούμενον , φέρε πρὸς τοῖς εἰρημένοις ζητήσωμεν τί τὸ εἶδος τῆς ἀπαγγελίας τοῦ φιλοσόφου . οὐχ ἓν | τοίνυν ἐπετήδευσεν εἶδος , διότι μηδὲ περὶ ἑνὸς πράγματος τὸν λόγον πεποίηται , ἀλλ’ ὥσπερ διαφόρων ἥψατο πραγμάτων , οὕτω καὶ παναρμόνιον εἶδος ἐπετήδευσεν , πρόσφορον τὸν λόγον βουλόμενος τοῖς πράγμασιν εἶναι . ἐν μὲν οὖν ταῖς ἐπιστολαῖς πυκνός ἐστι καὶ σύντομος , κοινός τε ἅμα καὶ ἴδιος · τοιοῦτον γὰρ δεῖ εἶναι τὸν ἐπιστέλλοντα · κοινὸν μέν , διότι ἡ ἐπιστολὴ ἔντευξίς ἐστι πρὸς ἀπόντας , καὶ ὥσπερ <τὰ> τοὺς παρόντας ταῖς ἐντεύξεσιν κοινῶς διαλεγόμεθα , οὕτω δεῖ καὶ πρὸς τὰς ἐντεύξεις τῶν ἀπόντων , τοῦτ’ ἔστι τὰς ἐπιστολάς , κοινὴν ποιεῖσθαι τὴν ἔντευξιν . ἴδιον δὲ χρὴ πάλιν εἶναι τὸν ἐπιστέλλοντα , ἵνα μὴ λάθωμεν ἑαυτοὺς εἰς ἔννοιαν ἰδιωτικὴν ἐμπίπτοντες . ἐν δὲ ταῖς ἱστορίαις ἐστὶ σαφής , ὑφηγηματικός , διηρθρωμένος , ἐν δὲ τοῖς διαλογικοῖς ὡραῖος , μεστὸς χαρίτων , οὐκ ἐνδεής , ποικίλος ἐν ταῖς μιμήσεσιν , ἐν δὲ τοῖς αὐτοπροσώποις συνεστραμμένος , γοργός , πυκνὸς τοῖς νοήμασι , καθαρὸς τοῖς ὀνόμασι , μηδαμοῦ ποιητικαῖς δουλεύων μεταφοραῖς , ἀκαλλωπίστῳ εὐρυθμία κοσμούμενος ( διὸ καὶ ἀζήλωτον ἑαυτὸν τοῖς μεταγενεστεροις κατέστησεν · τὸ γὰρ κρεῖττον ἢ κατὰ τέχνην συντεθὲν ἀμίμητόν ἐστι τῇ τέχνῃ ) , ἐν δὲ τοῖς ἐξωτερικοῖς κεκαλλωπισμένος ταῖς λέξεσιν . καὶ ἐν τούτοις καὶ τὸ ὄγδοον κεφάλαιον . ἔνατον κεφάλαιον , ἐν ᾧ ζητοῦμεν διὰ τί ἀσάφειαν ἐπετήδευσεν ὁ φιλόσοφος · ὅτι γὰρ οὐκ οἴκοθεν ἔχει τοῦτο , ἀλλ’ αὐτὸς ἐπετήδευσεν , δηλοῖ πολλαχοῦ σαφῶς ἑρμηνεύσας , ἐν μὲν τοῖς λογικοῖς ἐν τοῖς καλουμένοις | Τόποις , ἐ.ν δὲ τοῖς φυσικοῖς ἐν τοῖς Μετεωρολουγικοῖς . ἀσάφειαν τοίνυν ἐπετήδευσεν πεῖραν καὶ δοκιμασίαν . λαβεῖν βουλόμενος τῶν τε προθυμοτάτων νέων καὶ τῶν ῥᾳθύμων · ἀσαφεῖ γὰρ ἐντυγχάνων ὁ σπουδαῖος συγγράμματι συντείνει ἑαυτὸν καὶ προθυμότερος γίγνεται πρὸς τὴν τοῦ συγγράμματος κατάληψιν , ὁ δὲ ῥᾴθυμος ἐντυγχάνων τούτῳ φεύγει τὴν ἔντευξιν ὑπὸ τῆς ἀσαφείας ἀπελαυνόμενος . τοῦτο δὲ οὐ μόνον Ἀριστοτέλης πεποίηκεν , ἀλλὰ καὶ Πλάτων πρὸ αὐτοῦ · παρεκελεύετο γὰρ δοκιμασίαν καὶ πεῖραν τῶν νέων λαμβάνειν πρὸ τῆς τῶν μαθημάτων εἰσόδου · ἔλεγε γὰρ ὅτι δεῖ ἀπαγαγεῖν αὐτοὺς ὲν τοῖς συμποσίοις καὶ μεθύσκειν , ἵνα τὰ κεκρυμμένα ἐν τῇ αὑτῶν ψυχῇ δημοσιεύσωσι . τὰ αὐτὰ δὲ καὶ Πυθαγόρας ἐποίει · μεθ’ ἡμέραν γὰρ ἠρώτα τοὺς φοιτητὰς τὰ ἐν ταῖς νυξὶ γιγνόμενα ἐνύπνια μαντεύεσθαι διὰ τούτων βουλόμενος τὴν κίνησιν τῶν ψυχῶν [ εἰδέναι ] . ἀλλ’ ἰστέον ὅτι ὁ Πλάτων κρεῖττον ἢ κτὰ Πυθαγόραν ἐποίει · ἐν μὲν γὰρ τοῖς ὀνείρασιν ἔστι πολλὰ καὶ προσθεῖναι καὶ ἀφελεῖν ψευδῶς , ἐν δὲ ταῖς μέθαις , ἅτε δὴ μὴ παρακολουθοῦντες ἑαυτοῖς , ἀδεῶς τὰ ἐν ταῖς ψυχαῖς κεκρυμμένα ἐξήγγελλον . ἀλλὰ καὶ ποιηταί , μὴ πᾶσι βουλόμενοι σαφῆ καταστῆσαι τὰ περὶ τῶν θείων , μύθοις ἀπέκρυπτον τὰ περὶ τῶν θείων δογμάτων λεγόμενα · ἀνόητον γάρ ἐστι , καθὰ οἱ ποιηταί φασι Κρόνον καταπίνοντα | τὰ τέκνα καὶ πάλιν ἐμοῦντα , Δία δὲ κύκνον γενόμενον · εἰ γὰρ τοὺς ταῦτα δρῶντας ἀνθρώπους κολάζομεν , πόσῳ μᾶλλον ἄτοπον ταῦτα προσάπτειν θεοῖς ; διὸ καὶ δέος ἐστὶ μή ποτε αἱ τῶν νέων ψυχαὶ ἁπαλώταται οὖσαι παραδέξονται ὡς ἀληθῆ · δυσμετακινήτως γὰρ ἔχουσιν οἱ νέοι πρὸς ταῦτα . ὅθεν καὶ τοῖς τερατωδεστέροις τῶν ποιητῶν χάριν ὁμολογοῦμεν , ἵνα διὰ τῆς ὑπερβαλλούσης ἀπιστίας μηδεὶς τοῖς λεγομένοις πιστεύσειεν . ἀλλὰ μὴν καὶ τοῖς ἱερεῦσιν τοῦτο βούλονται τὰ παραπετάσματα · ταῦτα γὰρ · ἐπενόησαν πρὸς τὸ μὴ πᾶσι σαφῆ καὶ γνώριμα καταστῆσαι τὰ μυστήρια . ὅθεν ἔφησέν τις ἀείδω συνετοῖσιν , θύρας δ’ ἐπίθεσθε βεβλήλοις . ἀλλὰ μὴν καὶ πρὸ πάντων τούτων Ἀπόλλων μὴ πᾶσι προδήλους τὰς μαντείας καταστῆσαι βουλόμενος λοξῶς ἐμαντεύετο , οὐ μετρίαν ἀσάφειαν διὰ τούτων ἐπιδεικνύμενος , ὅθεν καὶ Λοξίας ὠνόμασται . ὅπερ οὖν Ἀπόλλωνι μὲν τὸ λοξόν , ἱερεῦσι δὲ τὰ παραπετάσματα , ποιηταῖς δὲ οἱ μῦθοι , Πυθαγόρᾳ δὲ τὰ ὀνείρατα , Πλάτωνι δὲ αἱ μέθαι , τοῦτο Ἀριστοτέλει πέφυκεν ἡ ἀσάφεια . καὶ ἐν τούτοις τὸ ἔνατον κεφάλιον . Δέκατον καὶ τελευταῖον κεφάλαιον , ἐν ᾧ ζητοῦμεν πόσα καὶ τίνα δεῖ προλαμβάνεσθαι ἑκάστου Ἀριστοτελικοῦ συγγράμματος . λέγω τοίνυν ὡς ἕξ τινα ὀφείλομεν προλαβεῖν , τὸν σκοπόν φημι καὶ τὸ χρήσιμον καὶ τὴν | τάξιν καὶ τὴν ἐπιγραφὴν καὶ τὸν συγγραφέα καὶ τὴν διασκευήν . ὁ μὲν οὗν σκοπὸς ἐν τοῖς Πλατωνικοῖς πολλαχοῦ διαπεφώνηται , ἐν δὲ τοῖς Ἀριστοτελικοῖς οὐδαμοῦ . * * εἴ γε μιμητὴς ὢν τῆς φύσεως ὁ φιλόσοφος ἅπαντα ἕνεκά του λέγει , ὡς δῆλον ἐντεῦθεν εἶναι τὸν σκοπὸν τῶν συγγραμμάτων , ὥσπερ κἀκείνη οὐδὲν ἁπλῶς ἀλλ’ ἕνεκά του πάντα πράττει . τὸ δὲ χρήσιμον τῶν συγγραμμάτων ζητοῦμεν , ὅτε δοκεῖ τὸ σύγγραμμα πρὸς κακοῦ ἐπινενοῆσθαι , ὡς ἐπὶ τῶν Σοφιστικῶν ἐλέγχων · νομίζεται γὰρ τοῦτο τὸ βιβλίον βλαπτικὸν ὑπάρχειν , διότι κανόνας τινὰς ἐκεῖ παραδίδωσι , δι’ ὧν δυνησόμεθα ἀπατᾶν . ἀλλ’ ἡμεῖς φαμεν ὅτι παραδίδοται ταῦτα οὐχ ἵνα ἀπατῶμεν , ἀλλ’ ἵν μὴ ἀπατώμεθα , καὶ οὐχ ἵνα ποιῶμεν , ἀλλ’ ἵν μὴ πάθωμεν , ὥσπερ καὶ τοῖς ἰατροῖς τὰ δηλητήρια οὐ πρὸς χρῆσιν , ἀλλὰ πρὸς φυγὴν παραδίδοται . τὴν δὲ τάξιν ζητοῦμεν οὐ τὴν καθολικήν ἤδη γὰρ ταύτην μεμαθήκαμεν , ὅτε ἐλέγομεν τὴν μὲν λογικὴν προηγεῖσθαι , ἕπεσθαι δὲ τὴν ἠθικήν , μετὰ δὲ ταύτην τὴν φυσικήν , καὶ μετὰ τὴν φυσικὴν τὴν μαθηματικήν , μετὰ δὲ ταύτην τὴν θεολογίαν ) , ἀλλὰ τὴν μερικήν , οἷον τὴν ἐν τοῖς ὁμοστοίχοις · εἰ λογικὸν ὑπάρχοι τὸ σύγγραμμα , τὴν ἐν τοῖς λογικοῖς ὑπάρχουσαν τάξιν δῆλον ὅτι ζητοῦμεν , ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν φυσικῶν . τὴν δὲ αἰτίαν τῆς ἐπιγραφῆς πολυπραγμονοῦμεν , ὅτε μὴ σύμφωνος | εἶναι δοκεῖ τῷ σκοπῷ , ὥσπερ ἐπὶ τῶν τόπων · ἄλλη μὲν γάρ ἐστιν ἡ ἐπιγραφὴ τοῦ συγγράμματος , ἄλλα δὲ τὰ ἐν τούτῳ παραδιδόμενα . πολλάκις δὲ καὶ συναναφαίνεται ταῦτα τὰ τρία ὁ σκοπός , ἡ χρεία , ἡ ἐπιγραφή , ὡς ἐν τῷ Περὶ ψυχῆς συγγράμματι . περὶ δὲ τοῦ γνησίου δύο ταῦτα ζητήσωμεν · πρῶτον μὲν διὰ πόσους τρόπους ἐνοθεύοντο τὰ βιβλία καὶ ποῖά εἰσιν κριτήρια τὰ δυνάμενα διαχωρίζειν τὰ γνήσια ἀπὸ τῶν νόθων . Ενοθεύοντο τοίνυν τὰ βιβλία τὸ παλαιὸν κατὰ τρεῖς τρόπους · ἢ διὰ φιλοτιμίαν τῶν βασιλέων ἢ δι’ εὔνοιαν τῶν μαθητῶν ἢ διὰ ὁμωνυμίαν . καὶ δι’ ὁμωνυμίαν τριχῶς · ἢ συγγραφέως ἢ συγγραμμάτων ἢ ὑπομνημάτων . ἀλλ’ , εἰ δοκεῖ , μάθωμεν πῶς τὸ τῶν βασιλέων φιλότιμον αἴτιον ἦν τοῦ τὰς βίβλους νοθεύεσθαι . ἰστέον τοίνυν ὅτι οἱ παλαιοὶ βασιλεῖς ἐρασταὶ ὄντες λόγων ἔσπευδον διὰ φιλοτιμίας συναγαγεῖν τὰ τῶν ἀρχαίων συγγράμματα . οὕτως οὖν Ἰοβάτης ὁ τῆς Λιβύης βασιλεὺς ἐραστὴς ἐγένετο τῶν Πυθαγορικῶν συγγραμμάτων καὶ Πτολεμαῖος ὁ ἐπίκλην Φιλάδελφος τῶν Ἀριστοτελικῶν καὶ Πεισίστρατος ὁ Ἀθηνάίων τύραννος τῶν Ὁμηρικῶν <καὶ> χρημάτων δωρεαῖς ἔσπευδον ταῦτα συναγαγεῖν . πολλοὶ οὖν χρημάτων ὀρεγόμενοι ἔσπευδον ἢ συγγράψασθαι ἤγουν καὶ τὰ τυχόντα συναγαγεῖν καὶ ἐπιγράφειν τοῖς τῶν ἀρχαιοτέρων ὀνόμασι καὶ προσφέρειν καὶ καρποῦσθαι δωρεὰς διὰ τούτου μνηστευόμενοι . καὶ συνέβαινεν , ὡς προείπομεν . νοθεύεσθαι σθαι τὰ βιβλία <ἔσθ' ὅτε> διὰ φιλοτιμίαν βασιλέων . | διὰ δὲ ὁμωνυμίαν συγγραφέων ἐνοθεύοντο ἔσθ’ ὅτε τὰ βιβλία , διότι μὴ εἷς καὶ μόνος Ἀριστοτέλης ὁ Σταγειρίτης ἐγένετο , ἀλλὰ καὶ ὁ ἐπίκλην Μῦθος , ἀλλὰ δὴ καὶ ὁ καλούμενος Παιδοτρίβης . δι’ ὁμωνυμίαν δὲ συγγραμμάτων ἐνοθεύοντο τὰ βιβλία , διότι μὴ μόνος Ἀριστοτέλης ἔγραψε Κατηγορίας , ἀλλὰ καὶ Θεόφραστος καὶ Εὔδημος , οἱ τούτου μαθηταί . πολλάκις οὖν τις περιτυχὼν ταῖς Κατηγορίαις Θεοφράστου , εἰ τύχοι , ἐνόμισεν αὐτὰς εἶναι Ἀριστοτέλους . ἔσθ’ ὅτε δὲ οὐδὲ διὰ ὁμωνυμίαν συγγραφέων ἐνοθεύοντο τὰ βιβλία οὐδὲ διὰ ὁμωνυμίαν συγγραμμάτων , ἀλλὰ διὰ ὁμωνυμίαν ὑπομνημάτων , διότι πολλάκις ὑπόμνημά τις ἐποίησεν εἰς ὁμώνυμον πραγματείαν καὶ ἐνομίσθη ἄλλης εἶναι · ὥσπερ οὖν καὶ Θεόφραστος ἐποίησεν ὑπόμνημα εἰς τὰς οἰκείας Κατηγορίας , καὶ πολλάκις τις ἀποπλανᾶται ὅτι τῶν Ἀριστοτέλους ἐστὶ τὸ ὑπόμνημα . ἢ πολλάκις ἐντυγχάνων τις τῷ ὑπομνήματι Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀφροδισιέως εἰς τὰς Κατηγορίας ἐνόμιζεν αὐτὸ πάντως εἶναι τῶν Ἀριστοτέλους , λανθάνον ὅτι οὐ μόνον γέγραπται αὐτῷ εἰς τὰς Ἀριστοτέλους ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς Θεοφράστου . ἔστι δὲ ὅτε δι’ εὐγνωμοσύνην μαθητῶν πρὸς διδάσκαλον ἐνοθεύοντο τὰ βιβλία , ὥσπερ πάντα τὰ συγγράμματα τὰ ἐπιγεγραμμένα Πυθαγόρου · ὁ γὰρ Πυθαγόρας οὐκ ἀπέλειψεν οἰκεῖον σύγγραμμα , λέγων ὅτι οὐ δεῖ ἄψυχα καταλιμπάνειν συγγράμματα , ἐπειδὴ μὴ δύναται ὑπὲρ ἑαυτῶν | ἀπολογεῖσθαι , ἀλλὰ δὴ καταλιμπάνειν ἔμψυχα συγγράμματα , τοῦτ’ ἔστι μαθητάς , οἵτινες καὶ ὑπὲρ ἑαυτῶν καὶ τῶν ἰδίων · διδασκάλων δύνανται συμμαχεῖν . οἱ οὖν μαθηταὶ αὐτοῦ δι’ εὔνοιαν ποιήσαντες συγγράμματα ἐπέγραψαν τὸ ὄνομα Πυθαγόρου . καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν νόθα εἰσὶ πάντα τὰ ἐξ ὀνόματος Πυθαγόρου προσφερόμενα συγγράμματα . ‘Η δὲ εἰς τὰ μόρια διαίρεσις σαφής ἐστι περὶ Ἀριστοτέλους καὶ σύνοπτος κατὰ ζῆλον γεωμετρικῶν · ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνοι πρῶτα παραλαμβάνουσι τὰ λήμματα καὶ τὰ αἰτήματα , καὶ εἶτα οὕτως ἐπιφέρουσι τὰ θεωρήματα , οὕτω καὶ Ἀριστοτέλης πρῶτα διδάσκει τὰ πρὸς τὴν χρείαν τοῦ συγγράμματος καὶ οὕτως αὐτὰ τὰ προκείμενα .. ὡς ἐντεῦθεν σαφῆ γίνεσθαι τὰ κεφάλαια . καὶ ἐν τούτοις στήσωμεν τὴν παροῦσαν θεωρίαν , ἐπειδὴ καὶ πέρας εἴληφεν ἡ διδασκαλία τῶν προλαμβανομένων τῆς Ἀριστοτέλους φιλοσοφίας . Θεωρία δ΄ . Ἐπειδὴ τῶν προλεγομένων ἀρχόμενοι πρὸς τρία τινὰ τὴν διδασκαλίαν ὑπισχνούμεθα ποιήσασθαι , πρός τε πᾶσαν φιλοσοφίαν , τὴν ἐπιστήμην φημί , καὶ πρὸς τὴν μέθοδον , τοῦτ’ ἔστι τὴν λογικήν , καὶ πρὸς τὸ σύγγραμμα , τοῦτ’ ἔστι τὰς Κατηγορίας , φέρε διανύσαντες τὸ πρῶτον τῶν προτεθέντων ἡμῖν εἰς ἐξέτασιν ἐπὶ τὸ δεύτερον εὐτάκτως χωρήσωμεν , ἐπὶ τὴν μέθοδόν φημι , ζητοῦντες εἰ μέρος ἢ ὄργανον ἡ λογικὴ τῆς φιλοσοφίας . δεῖ | τοίνυν εἰδέναι ὅτι διάφοροι δόξαι γεγόνασι περὶ ταύτης , τῶν μὲν Στωϊκῶν μέρος αὐτὴν εἶναι νομιζόντων , τῶν δὲ Περιπατητικῶν ὄργανον , τοῦ δὲ θείου Πλάτωνος μέρος ἅμα καὶ ὄργανον , μέρος μὲν αὐτὴν εἶναι λέγοντος ἐν Φαιδρῷ , ἔνθα λόγον ἐπέχειν φησὶν αὐτὴν τριγχοῦ πρὸς τὴν φιλοσοφίαν , ὄργανον δὲ ἐν Φαίδωνι , ἔνθα φησὶν ‘ᾦ παῖ , γύμναζε σεαυτὸν διὰ τῆς καλουμένης ἀδολεσχίας , ἕως ἔτι · νέος εἶ , εἰ δὲ μή , ἐκφεύξεταί σε τὸ ἀληθές’ , οὐδὲν ἄλλο διὰ τούτων ἐνδεικνύμενος ὁ Πλατῶν ἢ ὅτι ὄργανόν ἐστιν ἡ λογικὴ τῆς φιλοσοφίας · οὐ γὰρ εἶχέν ποτε τολμῆσαι καὶ εἰπεῖν ἀδολεσχίαν καὶ γυμνασίαν τὸ μέρος ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὁ Πλάτων . Οἱ δὲ Στωικοὶ διὰ δύο ἐπιχειρημάτων τὴν ἰδίαν δόξαν ἠβούλοντο πιστώσασθαι , ὧν τὸ πρῶτον τοιαύτην ἔχει τὴν ἀγωγήν . · πᾶν , ᾧ κέχρηταί τις ἢ τέχνη ἡ ἐπιστήμη , ἐὰν μὴ ᾖ ἑτέρας τέχνης ἢ ἐπιστήμης <ἢ μέρος ἢ μόριον , αὐτῆς τῆς κεχρημένης> ἢ μέρος ἢ μόριόν ἐστιν . οἷον ὡς ἐπὶ παραδειγμάτων · τῆς ἰατρικῆς τέχνης μέρος ἐστὶ τὸ διαιτητικόν , καὶ οὐδαμῶς ἑτέρας τέχνης ἡ ἐπιστήμης μέρος ἢ μόριόν ἐστι · τῆ.ς ἰατρι - κῆς ἄρα τέχνης τὸ διαιτητικὸν μέρος ἐστί , καὶ αὕτη μόνη κέχρηται αὐτῷ . εἰ τοίνυν καὶ ἡ φιλοσοφία κέχρηται τῇ λογικῇ , ἑτέρα δὲ τέχνηλἢ ἐπιστήμη ταύτῃ οὐ κέχρηται , τῆς ἄρα φιλοσοφίας μέρος ἢ μόριον ἡ λογική . ἀλλὰ μὴν οὐ μόριον · μέρος ἄρα . καλῶς δὲ πρόσκειται τῷ λόγῳ τὸ 'ἐὰν μὴ ᾗ ἑτέρας τέχνης ἢ ἐπιστήμης’ διὰ τὴν ἀστρονομίαν . ἐκινδύνευεν γὰρ ἡ ἀστρονομία μέρος εἶναι τῆς κυβερνητκῆς , ἐπειδὴ κέχρηται αὐτῇ , ὡς δηλοῖ | Ἄρατος λέγων περὶ τῆς ἄρκτου τῇ καὶ Σιδόνιοι ἰθύντατα ναυτίλλονται , εἰ μὴ προὐπῆρχεν μέρος οὖσα τῆς φιλοσοφίας · ὑπὸ γὰρ τὸ θεωρητικὸν ἀνάγεται , καὶ τὸ θεωρητικὸν ὑπὸ τὸ μαθηματικόν . καὶ ἡ μὲν τοῦ ἐπιχειρήματος ἀγωγὴ τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον . ἔστι δὲ ἐλέγξαι αὐτὸ συντόμως καὶ ῥᾳδίως διὰ τῆς τοῦ φλεβοτόμου ἀποδείξεως · φαίη γὰρ ἄν τις πρὸς αὐτούς · ὅτι τὸ φλεβότομον τίνος ἐστίν ; ἢ μόνης ἰατρικῆς ; ἤ τινες ἄλλοι τούτω κέχρηνται ἢ μόνοι ἰατροί ; καὶ ὅμως τῶν εὖ φρονούντων οὐδεὶς μέρος τῆς ἰατρικῆς καλέσει εἰνὶ τὸ φλεβότομον , εἴ γε τὸ μὲν σῶμα , τὸ φλεβότομον , τὸ δὲ ἀσώματον , ἡ ἰατρική · οὐδέποτε δὲ τὸ σῶμα τοῦ ἀσωμάτου μέρος ἐστί . πόθεν οὗν ὁ παραλογισμὸς προῆλθεν ; λέγω τοίνυν , διότι τὸ ζητούμενον ἐν τῷ ἐπιχειρήματι παραλέλειπται · ἔδει γὰρ αὐτοὺς οὕτως εἰπεῖν · ὅτι πᾶν , ᾧ κέχρηταί τις ἢ τέχνη ἢ ἐπιστήμη , ἐὰν μὴ ᾗ ἑτέρας τέχνης ἢ ἐπιστήμης ἡ μέρος ἢ μόριον ἢ ὄργανον , αὐτῆς τῆς κεχρημένης ἢ μέρος ἢ μόριόν ἐστι ἢ ὄργανον . ἀλλὰ μὴν καὶ τῇ λογικὴ οὐδεμία ἄλλη τις κέχρηται ἢ μόνη ἡ φιλοσοφία · ταύτης ἄρα τῆς χρωμένης μέρος ἢ μόριόν ἐστιν ἢ ὄργανον . ἀλλὰ μὴν οὐκ ἔστι μέρος ἡ μόριον ἡ λογική , ὡς δέδεικται · ὄργανον ἄρα ἐ,στί . καὶ ἐν τούτοις ἡ ἀγωγὴ τοῦ πρώτου λόγου . δεύτερος λόγος τοιαύτην ἔχων τὴν ἀγωγήν · ἡ λογικὴ προβάλλεται ὑπὸ τῆς φιλοσοφίας · πᾶν τὸ προβαλλόμενον ὑπό τινος μέρος ἐστὶ τοῦ προβάλλοντος · ἡ λογικὴ ἄρα ὡς προβληθεῖσα ὑπὸ τῆς φιλοσοφίας μέρος αὐτῆς ἐστι . ψευδὴς δὲ καὶ οὗτος ὁ λόγος καθέστηκεν · | αὐτίκα γοῦν ὁ μὲν χαλκεὺς ἑαυτῷ <ἄχμονα> προβάλλεται καὶ ὁ τέκτων , εἰ τύχοι , σφῦραν , καὶ οὐδέτερον οὐδετέρου μέρος ἐστί . καὶ οἱ μὲν τῶν Στωικῶν λόγοι τοιαύτην ἔχουσι τὴν ἀγωγήν , δεικνύναι ἐπειγόμενοι τὴν λογικὴν μέρος οὖσαν τῆς φιλοσοφίας . οἱ δὲ τῶν Περιπατητικῶν λόγοι , τρεῖς ὄντες τὸν ἀριθμόν , τοιαύτην ἔχουσι τὴν ἀγωγήν , οἱ πρεσβεύοντες εἶναι ὄργανον τὴν λογικήν . καὶ ὁ μὲν πρῶτος αὐτῶν τοῦτον ἔχει τὸν , τρόπον · ἐὰ,ν ὦσι , φασί , δύο τέχναι καὶ κέχρηται ἡ ἑτέρα τῷ ἀποτελέσματι τῆς ἑτέρας , ἡ κεχρημένη κρείττων ἐστὶ τῆς ἀποτελεσάσης · οἷον ὡς ἔχει ἐπὶ χαλινοποιητικῆς καὶ ἱππικῆς · ἡ μὲν γὰρ χαλινοποιητικὴ χαλινὸν ἐποίησεν , ἡ δὲ ἱππικὴ τούτῳ ἐχρήσατο · οὐκοῦν ἄρα ἡ ἱππικὴ ὡς κεχρημένη τῷ ἀποτελέσματι τῆς χαλινοποιητικῆς κρείττων αὐτῆς ὑπάρχει . οὕτω καὶ ἡ κυβερνητικὴ ναυπηγικῆς ἐστι τιμιωτέρα , διότι τῷ τοῦτο , ἐπειδὴ ἡ μὲν φιλοσοφία ποιεῖ τὴν λογικήν , κέχρηνται δὲ αἱ ἄλλαι πᾶσαι τέχναι τῷ ἀποτελέσματι τῆς λογικῆς , οἷον ἰατρική , γραμματική , ῥητορική , καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν αἱ παραπλήσιοι τέχναι , εὑρεθήσεται ἄρα ἡ φιλοσοφία τῶν ἄλλων τεχνῶν τῶν κεχρημένων τῷ ταύτης προβλήματι , λέγω δὴ τῇ λογικῇ , * * κρείττους τῆς φιλοσοφίας , ἐπεὶ ἀτοπίας πάσης · ἐστὶν ἐπέκεινα · τίς γὰρ ἄν εἰς τοσαύτην ἔλθοι ἀναίδειαν ὥστε τὴν μητέρα ὅλων τῶν τεχνῶν χείρονα ὀνομάσαι τῶν κατὰ μέρος τεχνῶν ; εἰ μὴ | οὖν μέρος ἐστὶ διὰ τὸ ἄτοπον τοῦτο , ὄργανον ἄρα ἐστὶ τῆς φιλοσοφίας ἡ λογική . καὶ ἐν τούτοις ἡ ἐπαγωγὴ του πρώτου ἐπιχειρήματος . οευτερον ἐπιχείρημα τοιαύτην ἔχον τὴν ἀγωγήν · τὸ μέρος τῷ ὅλῳ τὴν αὐτὴν θέλει ἔχειν ὕλην καὶ τὸ αὐτὸ τέλος · ἡ λογικὴ οὐδὲ τὴν αὐτὴν ὕλην ἔχει τῷ ὅλῳ , φημὶ δὴ τῇ φιλοσοφίᾳ , οὐδὲ τὸ αὐτὸ τέλος · ἡ λογικὴ ἄρα οὐκ ἔστι μέρος τῆς φιλοσοφίας ἀλλὰ ὄργανον . κατασκευάσωμεν δὲ ἑκατέραν τῶν προτάσεων , καὶ τὴν μὲν μείζονα οὕτω τὴν λέγουσαν ὅτι τὸ μέρος τὴν αὐτὴν ὕλην ἔχει τῷ ὅλῳ καὶ τὸ αὐτὸ τέλος λέγοντες οὕτως · ὅτι ἀληθές ἐστι τὸ λεγόμενον · αὐτίκα γοῦν τὸ διαιτητικὸν μέρος ἐστὶ τῆς ἰατρικῆς τὴν αὐτὴν ὕλην ἔχον τῇ ἰατρικῇ τὰ ἀνθρώπινα σώματά φημι , καὶ τὸ αὐτὸ τέλος , οἷον τὴν ὑγίειαν · ἀμφότερα γὰρ τὴν ὑγείαν πραγματεύονται . ἔρρωται ἄρα τέως ἡ μείζων πρότασις . οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ ἡ ἐλάττων ἔρρωται ἡ λέγουσα ὅτι ἡ λογικὴ οὐδὲ τὴν αὐτὴν ὕλην ἔχει τῷ ὅλῳ οὐδὲ τὸ αὐτὸ τέλος · κατὰ ἀλήθειαν γὰρ οὐχ ἡ αὐτὴ ὕλη λογικῆς καὶ φιλοσοφίας , ἀλλὰ τῆς μὲν λογικῆς εἰσιν αἱ φωναί , τῆς δὲ φιλοσοφίας τὰ πράγματα , ὡς ὁρισμὸς δηλοῖ ὁ λέγων αὐτὴν γνῶσιν εἶναι θείων τε καὶ ἀνθρωπίνων πραγμάτων . ἀλλ’ οὐδὲ μὴν τὸ αὐτὸ τέλος ἑκατέρας ἐστίν , ἀλλὰ τέλος μέν ἐστι φιλοσοφίας ἡ ἐξομοίωσις θεῷ κατὰ τὸ δυνατὸν ἀνθρώποις , ὡς εἴρηται , τῆς δὲ λογικῆς ἡ τῆς ἀποδείξεως γένεσις . εἰ τοίνυν ἑκατέρα τῶν προτάσεων εὖ ἡμῖν συλλελόγισταί πως , καὶ τὸ συμπέρασμα πῶς οὐκ ἄν εἴη ἀληθές ; καὶ ἐν τούτοις ἡ ἀγωγὴ τοῦ δευτέρου λόγου . | τρίτον ἐπιχείρημα καὶ αὐτὸ τοιαύτην ἔχον τὴν ἀγωγήν · ἴδιον μέρους ἐστί , φασί , τὸ δι’ αὑτὸ παπαλαμβάνεσθαι , ὀργάνου δὲ τὸ δι’ ἕτερον παραλαμβάνεσθαι . εἰ δὲ ἡ λογικὴ οὐ δι’ ἑαυτὴν παραλαμβάνεται ἀλλὰ δι’ ἕτερον , διὰ τὴν ἀπόδειξιν , τὸ δὲ δι’ ἄλλο παραλαμβανόμενον τοῦ δι’ ὃ παραλαμβάνεται ὄργανόν ἐστιν , ἡ λογικὴ ἄρα οὐκ ἔστι μέρος τῆς φιλοσοφίας ἀλλ’ ὄργανον . ὅτι δὲ οὐ δι’ ἑαυτὴν παραλαμβάνεται ἡ λογικὴ ἀλλὰ δι’ ἕτερον , διὰ τὴν ἀπόδειξίν φημι , δῆλον ἐντεῦθεν · ἡ φύσις οὔτε πάντα ἡμᾶς ἔκρυψεν , ἐπεὶ ἀδύνατον ἦν ζητοῦντας ἡμᾶς εὑρεῖν , ἀλλ’ οὐδὲ μὴν πάντα ἡμῖν ἐφανέρωσεν , ἐπεὶ ἄτοπον ἦν καὶ περιττὸν τὸ ζητεῖν , ἀλλὰ τὰ μὲν δείξασα τὰ δὲ κρύψασα ζητητικοὺς ἡμᾶς καὶ εὑρετικοὺς ἀπετέλεσεν . εἴληπται οὖν ἡ λογικὴ ὡς μεθόδους ἡμῖν παρέχουσα , δι’ ὧν εὑρίσκειν δυνησόμεθα τὰ ὑπὸ τῆς φύσεως κεκρυμμένα · διὰ γὰρ τῶν ὑπ’ αὐτῆς δειχἡμῖν ὅτι δι’ ἕτερον παραλαμβάνεται ἡ λογικὴ καὶ διὰ τοῦτο ὄργανον ἂν κληθείη . Ὅτι δὲ εὖ λέγουσιν οἱ Περιπατητικοί , δείξωμεν καὶ ἡμεῖς δι’ ἑτέρων λόγων ὄργανον οὖσαν τὴν λογικήν , ἐπισφραγίζοντες τοὺς ἤδη εἰρημένους λόγους ὡς ἀληθείας μετέχοντας . τὸ μέρος συμπληρωτικόν ἐστι τῆς οὐσίας τοῦ πράγματος · ἀμέλει τοι παρὸν μὲν σώζει τὸ ὅλον ἀπὸν δὲ φθείρει . ἡ φιλοσοφία χωρὶς τῆς λογικῆς δύναται θεωρηθῆναι κατὰ φύσιν θεωρητική τε οὖσα καὶ πρακτική · ἡ λογικὴ ἄρα οὐκ ἔσται μέρος φιλοσοφίας I ἀλλ’ ὄργανον . ἀλλ’ , ὡς εἴρηται , ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι τῆς λογικῆς ἐδεήθημεν πρὸς ἀπόδειξιν , τῆς δὲ ἀποδείξεως εἰς κατάληψιν τῶν κεκρυμμένων . ἔστι δὲ καὶ ἕτερον λόγον κατασκευαστικὸν τοὐ αὐτοῦ εἰπεῖν τοιοῦτον . τὸ ὄργανον ἀναιρούμενον οὐκ ἀναιρεῖ τὸ ὅλον , ὡς ἔχει ἐπὶ σκεπάρνου καὶ τεκτονικῆς τὸ γὰρ σκέπαρνον ἀναιρούμενον οὐκ ἀναιρεῖ τὸν τέκτονα ) · ἡ λογικὴ ἀναιρουμένη οὐκ ἀναιρεῖ τὴν φιλοσοφίαν · ἡ λογικὴ ἄρα ὄργανον τῆς φιλοσοφίας . καὶ ἔστι τὸ αὐτὸ ἐπιχείρημα τοῦτο τῇ δυνάμει τῷ προλαβόντι , διαφέρον τῇ διαφόρῳ ἐπιβολῇ . Οἱ μὲν οὖν τῶν Περιπατητικῶν καὶ τῶν Στωϊκῶν λόγοι τοῦτον ἔχουσι τὸν τρόπον , ὁ δὲ θεῖος Πλατῶν καὶ μέρος αὐτὴν οἴεται εἶναι καὶ ὄργανον , ὅθεν οὐ δεῖται κατασκευῆς · ἀμφότεροι γάρ , φησίν , ἐμοὶ νικᾶτε . διὰ τοῦτο γὰρ ἐπιχειρήματα εὐπορεῖτε ἑκάτεροι , διότι ἡ λογικὴ τῆς φιλοσοφίας καὶ μέρος ἐστὶ καὶ ὄργανον , καὶ ἀληθεύετε , ἄνδρες , καὶ μάχεσθε πρὸς ἀλλήλους μὴ μαχόμενοι · καὶ γὰρ μέρος ἐστὶ καὶ ὄργανον . καὶ μὴ νομίσητε κατὰ τὸ αὐτὸ λέγειν με τοῦτο · κατ’ ἄλλο γὰρ καὶ ἄλλο μέρος ἐστὶ καὶ ὄργανον , ὡς ἔστι ἐπὶ χειρὸς ἐξετάσαι τὸν λόγον καὶ τοῦ ξέστου · καὶ γὰρ ἡ χεὶρ καὶ μέρος ἐστὶ καὶ ὄργανον , μέρος μὲν τοῦ ὅλου σώματος ὄργανον δὲ δόσεως καὶ λήψεως . ὁμοίως καὶ ὁ ξέστης καὶ μέρος καὶ ὄργανόν ἐστι · ἐπειδὴ γὰρ διττὸς ὁ ξέστης , ὁ μὲν μετρῶν ὁ δὲ μετρούμενος , δυνατὸν μέρος μὲν εἰπεῖν τὸν μετρούμενον ὄργανον δὲ τὸν μετροῦντα . ὥσπερ οὖν ἐπὶ τούτων ἐδείξαμεν ὅτι οὐκ ἀπεικὸς τὸ αὐτὸ κὰτ ἄλλο καὶ ἄλλο καὶ μέρος εἶναι καὶ ὄργανον οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς λογικῆς οὐδὲν ἄτοπον ἡμῖν συμβήσεται λέγουσιν αὐτὴν εἶναι καὶ μέρος καὶ ὄργανον · ὄργανον μὲν ὅτε ἐν ψιλοῖς κανόσι θεωρεῖται , ὡς ὅτε εἴπω ὅτι ‘ ἐκ δύο καθόλου καταφατικῶν καθόλου καταφατικὸν συνάγεται συμπέρασμα’ , μέρος δὲ ὅτε μετὰ τῶν πραγμάτων αὐτῶν παραλαμβάνεται , ὡς ὅτε εἴπω ὅτι ‘ ἡ ψυχὴ αὐτοκίνητος , τὸ αὐτοκίνητον ἀθάνατον , ἡ ψυχὴ ἄρα ἀθάνατος’ , καὶ πάλιν ‘ πᾶν δίκαιον ἀγαθόν , πᾶν ἀγαθὸν καλόν , πᾶν ἄρα δίκαιον καλόν’ . καὶ ἄξιον θαυμάσαι τόν τε Πλάτωνα καὶ Ἀριστοτέλη , καὶ τοῦ μὲν Ἀριστοτέλους ὡς χωρίσαντος καὶ ἐφευρόντος ἄνευ πράγματος τοὺς κακόνας , Πλάτωνος δὲ χωρὶς κανόνων κεχρημένου τῇ ἀποδείξει · οἱ γὰρ παλαιοὶ ἀποδεῖξαι μὲν ᾔδεισαν , ἀπόδειξιν δὲ ποιῆσαι [ ἀντὶ τοῦ μέθοδον ἀποδεικτικήν ] οὐκ ᾔδεισαν , ταὐτὸ πάσχοντες τοῖς κεχρημένοις μὲν ὑποδήμασι , σκυτοτομεῖν δὲ ἀγνοοῦσι . καὶ οὐ διὰ τοῦτο χείρονα τὸν Πλάτωνα τοῦ Ἀριστοτέλους οἰητέον , ἀλλὰ τὸ ἐναντίον καὶ κρείττονα · οὐδὲ γὰρ ἀποδεικνὺς ἐκεῖνος τῆς Ἀριστοτέλους ἀποδεικτικῆς μεθόδου ἐδεήθη , ἀλλὰ τοὐναντίον Ἀριστοτέλης τῆς Πλάτωνος ἀποδείξεως . οὕτω γοῦν καὶ Ὅμηρος καὶ Δημοσθένης οὐκ ἐδεήθησαν οὔτε τοῦ Περὶ ποιητικῆς Ἀριστοτέλους οὔτε τῆς Ἑρμογένους τέχνης , ἀλλὰ τοὐναντίον αὐτοὶ τούτων ἐδεήθησαν , ἵν τὰς μεθόδους συστήσονται ἐκ τῶν συγγραμμάτων αὐτῶν . τοῦτο πέρας τῆς προκειμένης θεωρίας , ἐπειδὴ | καὶ περὶ τῆς ζητήσεως τῆς λογικῆς , πότερον μέρος ἢ ὄργανον τῆς φιλοσοφίας , καθεστηκεν . Ἀρχὴ τῆς ε΄ θεωρίς . ἐπειδὴ διὰ τὰς Κατηγορίας ἀνήλθαμεν ἐπὶ τὴν λογικήν , διὰ δὲ τὴν λογικὴν ἐφ’ ὅλην τὴν Ἀριστοτέλους φιλοσοφίαν , διανύσαντες τὴν περὶ τούτων θεωρίαν , εὖ φέρε λοιπὸν τὴν περὶ αὐτοῦ τοῦ προκειμένου , τοῦτ’ ἔστι τῶν Κατηγοριῶν , ζήτησιν ποιησώμεθα , μνησθέντες τῶν ἐν τῷ δεκάτῳ κεφαλαίῳ ἡμῖν εἰρημένων · ἐν ἐκείνῳ γὰρ μεμαθήκαμεν ὡς δεῖ ἑκάστου Ἀριστοτελικοῦ συγγράμματος ἐξ τινα προλαβεῖν , σκοπόν τέ φημι καὶ χρείαν καὶ τάξιν ἀναγνώσεως , ἔτι δ’ αἰτίαν τῆς ἐπιγραφῆς καὶ συγγραφέα καὶ τὴν καλουμένην διασκευήν . οὐκοῦν ταύτην τὴν προθυμίαν ἔχοντες ἀρξώμεθα ἀπὸ τοῦ σκοποῦ , ἐπειδὴ πρὸς αὐτὸν ἅπαντα τὴν ἀναφορὰν ἔχει δημοσιεύοντα τὴν προαίρεσιν τοῦ προκειμένου συγγράμματος . οὐ μία τοίνυν γέγονε δόξα περὶ τοῦ σκοποῦ τῶν Κατηγοριῶν , ἀλλὰ τοσαῦται γεγόνασι δόξαι , ὅσα τὰ ὄντα καθέστηκε · τριττὰ δὲ ταῦτα , ἢ πράγματα ἢ νοήματα ἢ φωναί , καὶ τὰ μὲν πράγματα θεόθεν παράγεται , τὰ δὲ νοήματα ὑπὸ τοῦ νοῦ , αἱ δὲ φωναὶ ὑπὸ τῆς ψυχῆς . εἰς τοσαῦτα τοίνυν καὶ ὁ σκοπὸς μερίζεται . τῶν <δὲ> αἱρέσεων τοῦτον μεριζουσῶν τρεῖς γεγόνασιν αἱρέσεις περὶ τοῦ σκοποῦ , καὶ ἡ μὲν ἔλεγεν περὶ φωνῶν μόνων διαλέγεσθαι τὸν Ἀριστοτέλη , εἰς ἣν ἦν ὁ Πορφύριος , ἡ δὲ περὶ μόνων πραγμάτων , εἰς ἣν ἦν ὁ Ἑρμῖνος , ἡ δὲ περὶ μόνων νοημάτων , | εἰς ἣν ἦν Ἀλέξανδρος . καὶ ἕκαστος τούτων μάρτυρα τῆς οἰκείας δόξης τὸν Ἀριστοτέλη προεβάλλετο , Πορφύριος μὲν ὡς λέγων τὸν Ἀριστοτέλη περὶ φωνῶν διαλέγεσθαι ἐπιστοῦτο τὸν ἑαυτοῦ λόγον ἐκ τῆς ἐπιγραφῆς · ἐπιγέγραπται γάρ , φησί , τὸ σύγγραμμα Κατηγορίαι , οὐδὲν δὲ ἕτερόν ἐστι κατηγορία ἢ τὸ κατὰ ἄλλου ἀγορεύεσθαι · τὸ δὲ ἀγορεύεσθαι φωνῆς ἴδιον · περὶ φωνῶν ἄρα καὶ μόνον διαλαμβάνει . καὶ ὅλως ἐξ αὐτῶν τῶν θυρῶν προανακηρύττει ὁ φιλόσοφος τὴν προαίρεσιν , λέγων ὁμώνυμα λέγεται , τὸ δὲ λέγεται οὐκ ἐπὶ πραγμάτων ἀλλ’ ἐπὶ φωνῶν λαμβάνεται · ὥστε καὶ ἐντεῦθεν ἔστιν ἑλεῖν ὅτι περὶ φωνῶν αὐτῷ ὁ σκοκός , ὅθεν καὶ διαιρεῖ αὐτάς , ἡνίκα φησὶν τῶν λεγομένων τὰ ὗέν κατὰ συμπλοκὴν λέγεται τὰ δὲ ἄνευ συμπλοκῆς , τῶν λεγομένων ἐπὶ φωνῆς εἰωθότων ὀνομάζεσθαι . ὁ δὲ Ἑρμῖνος οἰόμενος αὐτὸν περὶ πραγμάτων διαλαμβάνειν πιστοῦται τὸν λόγον αὑτοῦ ἐκ τοῦ τὸν Ἀριστοτέλη πανταχοῦ τῷ ἔστι προσρήματι κεχρῆσθαι , ὅπερ ἐπὶ πραγμάτων εἴωθε λέγεσθαι . καὶ οὐ μόνον , φησίν , ἐκ τούτου ἔστι πιστώσασθαι τὸν λόγον , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς διαιρέσεως τῆς παραδεδομένης ὑπ’ αὐτοῦ περὶ τῶν ὄντων , ἔνθα φησὶ τῶν ὄντων τὰ μέν ἐστιν ἐν ὑποκειμένῳ , τὰ δὲ καθ’ ὑποκειμένου τινὸς λέγεται , ὡς δῆλον ὅτι περὶ πραγμάτων ἐστὶν αὐτῶ ὁ σκοπός . καὶ μήτις ἀπορήσῃ πρὸς τὸν Ἐρμῖνον λέγων ὅτι ὅσον ἐπὶ τούτῳ τῷ λόγῳ συμβήσεται εἶναι τὸν σκοπὸν τοῦ Ἀριστοτέλους περὶ φωνῶν , τῶν φωνῶν αὐτῶν οὐσῶν · ἐρεῖ γὰρ ἴσως τις πρὸς αὐτόν , ὑπὲρ Ἑρμίνου τὸν λόγον ποι . ούμενος , | ὅτι αἱ φωναὶ καὶ οἱ λόγοι οὐ λέγονται κυρίως εἶναι , ἀλλ’ ἐν τῷ γίγνεσθαι τὸ εἶναι ἔχουσιν , ὡς μαθησόμεθα . ὁ δὲ Ἀλέξανδρος ὑπολαμβάνων αὐτὸν περὶ νοημάτων διαλέγεσθαι , ἐξ ἑκατέρων λαμβάνων τὰς ἀφορμὰς κατεσκεύαζε τὸν ἑαυτοῦ λόγον · φησὶ γὰρ ὅτι ἀμφότεροι ἐμοὶ νικᾶτε , ὡς ἐκ διαιρέσεως δείξωμεν · τῶν ὄντων τὰ μὲν μόνως ἀγγέλλει , τὰ δὲ μόνως ἀγγέλλεται , τὰ δὲ καὶ ἀγγέλλει καὶ ἀγγέλλεται . μόνως μὲν οὖν ἀγγέλλουσιν αἱ φωναί , μόνως δὲ ἀγγέλλονται τὰ πράγματα , ἀγγέλλει δὲ καὶ ἀγγέλλεται τὰ διανοήματα · ἀγγέλλει μὲν γὰρ τὰ πράγματα , ἀγγέλλεται δὲ ὑπὸ τῶν φωνῶν · οὐκοῦν μέσα ἐστὶ τὰ νοήματα τῶν τε φωνῶν καὶ τῶν πραγμάτων . λέγετε δὲ ὑμεῖς ὅτι περὶ φωνῶν καὶ περὶ πραγμάτων ζητεῖ , μέσα δὲ τούτων τὰ νοήματα , ὁ δὲ περὶ τῶν ἄκρων διαλαμβάνων περὶ τῶν μέσων διαλαμβάνει · περὶ νοημάτων ἄρα αὐτῷ ὁ σκοπός . εὐπορεῖ δὲ ὁ Ἀλέξανδρος καὶ ἄλλου λόγου τοιούτου · τοσοῦτόν φησιν ὅτι περὶ νοημάτων ἐστὶν αὐτῷ ὁ σκοπός , ὅτι ἐν τῷ τέλει τῶν Κατηγοριῶν φησιν ὑπὲρ μὲν οὖν τῶν προτεθέντων γενῶν ἱκανὰ ταῦτα . εἰ τοίνυν περὶ γενῶν , ὡς εἴρηται ἐστὶν αὐτῷ ὁ σκοπός , οἶδε δὲ πάλιν ἡ λογικὴ οὐ τὰ πρὸ τῶν πολλῶν θεολογίας γὰρ ἔργον τοῦτο ) , οὐδὲ τὰ ἐν τοῖς πολλοῖς φυσιολογίας γὰρ τοῦτο ) , ἀλλὰ τὰ ἐννοηματικὰ τὰ ἐπὶ τοῖς πολλοῖς καὶ ὑστερογενῆ , πῶς οὐκ ἔσται αὐτῷ ὁ σκοπὸς περὶ νοημάτων ἐνταῦθα , εἴ γε λογική ἐστιν ἡ μετὰ χεῖρας πραγματεία ; καὶ οὕτω μὲν αἱ τρεῖς αἱρέσεις τὸ οἰκεῖον | ἐξ αὐτοῦ τοῦ φιλοσόφου πιστούμεναι προίεσαν . ὁ δὲ θεῖος Ἰάμβλιχος , ἐπιγενόμενος ὕστερον , φησὶ πρὸς αὐτοὺς ὅτι μάχεσθε , ἄνθρωποι , μὴ μαχόμενοι · καὶ γὰρ καὶ ἀληθεύετε καὶ οὐκ ἀληθεύετε · ἀληθεύει γὰρ ἕκαστος ὑμῶν λέγων τοῦτον εἶναι τὸν σκοπὸν τοῦ Ἀριστοτέλους , ψεύδεται δέ , ὅτι τοῦτον λέγει καὶ μόνον [ ἢ περὶ φωνῶν μόνως εἴρηται ἢ περὶ νοημάτων μόνον ἢ περὶ πραγμάτων μόνον ] . ὥσπερ εἴ που ὁριζόμενός τις τὸν ἄνθρωπον εἴποι αὐτὸν ἢ ζῷον μόνον εἶναι ἢ λογικὸν ἢ θνητὸν μόνον . ἀληθεύει μέν , ἐπειδὴ ταῦτα ἔστιν ὁ ἄνθρωπος , ψεύδεται δὲ ἓν ἕκαστον μόνον εἷναι λέγων τὸν ἄνθρωπον · οὕτω καὶ ὁ περὶ φωνῶν μόνον ἢ περὶ πραγμάτων ἢ περὶ νοημάτων μόνον οἰόμενος τὸν Ἀριστοτέλη λέγειν κατορθοῖ τι καὶ οὐ κατορθοῖ · κατορθοῖ μέν , ἐπειδὴ μερικῶς πως ἥψατο τοῦ σκοποῦ , οὐ κατορθοῖ δέ , ἐπειδὴ μὴ τελείως ἠδυνήθη ἀποδοῦναι τὸν σκοπὸν τοῦ συγγράμματος · ἔστιν οὖν τῷ ὄντι ὁ σκοπὸς τοῦ Ἀριστοτέλους οὔτε περὶ φωνῶν μόνον οὔτε περὶ νοημάτων μόνον οὔτε περὶ πραγμάτων μόνον , ἀλλὰ περὶ τῶν τριῶν ἅμα , φωνῶν , νοημάτων , πραγμάτων · οὐδὲ γὰρ δυνατὸν περὶ ἑνὸς διαλεχθῆναι ἄνευ τῶν λοιπῶν . Καὶ ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει , ἐρωτήσωμεν τοὺς περὶ φωνῶν καὶ μόνον λέγοντας αὐτὸν ζητεῖν ὅτι οἱ βουλόμενοι τὸν Ἀριστοτέλη διαλεχθῆναι περὶ φωνῶν , περὶ ποίων ἄρα βούλεσθε ; ἀσήμων ἢ σημαντικῶν ; ἀσήμων μὲν οὐδαμῶς · γραμματικῆς γὰρ ἴδιον τὰς τοιαύτας | σκοπεῖν , οἷς οὐδὲν διαφέρει τὸ σκινδαψός καὶ Ὅμηρος κατὰ κλίσιν . οὐκοῦν εἰ μὴ περὶ ἀσήμων ἐστὶν αὐτῷ ὁ λόγος , περὶ σημαντικῶν ἄρα . ἀλλ’ ἐπειδὴ αἱ σημαντικαὶ φωναὶ πραγμάτων εἰσὶ σημαντικαί , καὶ περὶ πραγμάτων ἄρα ζητεῖ · ταῦτα δὲ ἄκρα , ὡς ἄνω δέδεικται · ὁ δὲ περὶ τῶν ἄκρων διαλεγόμενος καὶ τὰ μέσα περιλαμβάνει , ἅπερ ἐστὶ τὰ νοήματα · καὶ περὶ νοημάτων ἄρα ἐστὶν αὐτῷ ὁ λόγος . οὐκοῦν ἔχομεν ἀναφανὲν ἡμῖν τέως τοῦτο , ὅτι ὁ περὶ φωνῶν διαλεγόμενος καὶ περὶ νοημάτων καὶ περὶ πραγμάτων διαλέγεται . πάλιν οἱ περὶ πραγμάτων λέγοντες εἶναι τὸν σκοπὸν καὶ μόνων τῷ Ἀριστοτέλει ἐρωτῶσιν ἡμῖν ἀποκρινέσθωσαν · πῶς περὶ πραγμάτων αὐτὸν λέγετε διαλέγεσθαι ; ἆρα περὶ πραγμάτων ᾗ πράγματα ἢ ὡς ὑπὸ φωνῶν σημαινομένων ; οὐ δήπου ἐρεῖτε αὐτὸν περὶ πραγμάτων ᾗ πράγματα ἔχειν τὸν σκοπὸν ἐν τούτῳ · πρώτης γὰρ φιλοσοφίας ἔργον ἐστὶ τοῦτο . οὐκοῦν ὡς ὑπὸ φωνῶν σημαινομένων . * * ζητεῖ ταῦτα · οὐ δήπου γὰρ δακτύλῳ δείκνυσι ταῦτα φιλοσοφῶν · οὐκοῦν καὶ περὶ φωνῶν ἐστιν αὐτῷ ὁ λόγος . ἀλλ’ ἐπειδὴ σημαίνουσι τὰ πράγματα αἱ φωναὶ διὰ μέσων νοημάτων , καὶ περὶ νοημάτων ἐστὶν ἄρα αὐτῷ φροντίς . καὶ πάλιν ἀναπέφανται ἡμῖν τὸ ἐξ ἀρχῆς , ὅτι ὁ περὶ πραγμάτων διαλεγόμενος καὶ περὶ τῶν λοιπῶν διαλέγεται . ἀλλὰ δὴ καὶ οἱ περὶ νοημάτων λέγοντες αὐτὸν ἔχειν τὸν σκοπὸν εἰς μέσον ἀγέσθωσαν · ἐρωτητέον γὰρ αὐτοὺς ὅτι οἱ περὶ νοημάτων βουλόμενοι τὸν Ἀριστοτέλην διαλαβεῖν , ποίων ἄρα νοημάτων ; ἆρα τῶν ἐπὶ ψιλῇ ἐπινοίᾳ ; οὐδαμῶς . οὐκοῦν τῶν σημαινόντων . τί σημαίνουσι δέ ; τὰ πράγματα · δῆλον ἄρα ὅτι καὶ περὶ πραγμάτων διαλέγεται . καὶ ἐπειδὴ μὴ μόνον σημαίνουσιν , ἀλλὰ καὶ σημαίνονται ὑπὸ τῶν φωνῶν , δῆλον ἄρα καὶ περὶ φωνῶν διαλεχθήσεται . καὶ ἄλλως · εἰ δέδεικται ὅτι μέσα τὰ νοήματα σεται καὶ περὶ τῶν ἄκρων ; ἐκ τούτων τοίνυν ἔχομεν ὡς ἔστιν ὁ σκοπὸς τῶν Κατηγοριῶν περὶ φωνῶν καὶ νοημάτων καὶ πραγμάτων . φωνὰς μὲν οὗν ᾗ φωναὶ σκοπεῖν γραμματικῆς ἔργον , νοήματα δὲ ᾗ νοήματα τῆς περὶ ψυχῆς πραγματείας , πράγματα δὲ ᾗ πράγματα τῆς πρώτης φιλοσοφίας · ἐπεὶ τοίνυν τὸ παρὸν βιβλίον οὔτε πρώτη ἐστὶ φιλοσοφία οὔτε ψυχῆς θεωρία οὔτε γραμματικὸν σύγγραμμα , οὐ σκοπήσει τὰ πράγματα ᾗ πράγματα οὐδὲ τὰ νοήματα ᾗ νοήματα οὐδὲ τὰς φωνὰς ᾗ φωναί , ἀλλὰ σκοπήσει τὰς φωνὰς ὡς σημαινούσας πράγματα διὰ μέσων νοημάτων . οὐκοῦν σκοπὸς τῶν Κατηγοριῶν διαλεχθῆναι περὶ φωνῶν πράγματα σημαινουσῶν διὰ μέσων νοημάτων , καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν , περὶ φωνῶν καὶ πραγμάτων καὶ νοημάτων διαλέγεται κατὰ τὴν πρὸς ἄλληλα σχέσιν . ἁλλ’ οὔπω ἔχομεν τέλειον τὸν τῶν Κατηγοριῶν σκοπόν · καὶ γὰρ καὶ τὰ Ἀναλυτικά , τοῦτ’ ἔστιν ἡ περὶ συλλογισμῶν πραγματεία , καὶ τὸ Περὶ ἑρμηνείας , | ὅ ἐστι τὸ περὶ προτάσεων σύγγραμμα , τοιοῦτον ἐπιδέχεται τὸν σκοπόν . οὐκοῦν πρὸς χωρισμὸν τούτων ῥητέον ὅτι ἐκεῖνα μὲν περὶ συνθέτων φωνῶν διαλέγεται , τοῦτο δὲ περὶ ἁπλῶν . ὅθεν λεκτέον τὸν σκοπὸν εἶναι τῶν Κατηγοριῶν περὶ ἁπλῶν φωνῶν πράγματα ἁπλᾶ σημαινουσῶν διὰ μέσων ἁπλῶν νοημάτων . ἀλλὰ πάλιν οὐδὲ οὕτως ἔχομεν τέλειον τὸν σκοπὸν τῶν Κατηγοριῶν · καὶ γὰρ ἐν ἀρχῇ τοῦ Περὶ ἑρμηνείας περὶ ὀνόματος καὶ ῥήματος διαλέγεται ὁ Ἀριστοτέλης · ταῦτα δὲ ὡμολόγηται εἶναι παρὰ πᾶσιν ἁπλαῖ φωναὶ πραγμάτων ἁπλῶν σημαντικαὶ διὰ μέσων ἁπλῶν νοημάτων . οὐκοῦν πρὸς χωρισμὸν τούτων προσθετέον ‘ κατὰ τὴν πρώτην θέσιν , ἐκείνων τῆς πρώτης θέσεως μὴ οὐσῶν , ἀλλὰ μᾶλλον τῆς δευτέρας θέσεως . ἀλλ’ ἵνα μάθωμεν τίς ἡ πρώτη θέσις καὶ τίς ἡ δευτέρα θέσις , ἔνθεν ἀρξώμεθα · ἰστέον τοίνυν ὅτι ἡ φύσις κοινωνικὸν τὸν ἄνθρωπον ἐβούλετο προαγαγεῖν · οὐκοῦν τοῦτον ἔχουσα τὸν σκοπὸν καὶ τὸ διαλέγεσθαι αὐτῷ δεδώρηται , ἵνα σημᾶναι δύνηται τοῖς πέλας τὰ πράγματα . οὐκ ἂν δὲ κοινωνεῖν οὕτως ἠδύνατο , εἰ μὴ καὶ κατὰ τὰς φωνὰς ἡ κοινωνία ἦν , ὃν τρόπον οὐδὲ οἱ διαφόρους ἔχοντες νόμους τῆς αὐτῆς εἶναι δύνανται πολιτείας . κοινωνία δὲ τῶν φωνῶν ἔνθεν ἐγένετο · χορὸς σοφῶν ἀνδρῶν συνελθὼν ἑκάστῳ πράγματι ἰήιον ἀφώρισεν ὄνομα , καὶ τὸ μὲν ἐκάλεσαν οὐσίαν τὸ δὲ συμβεβηκός , καὶ ἁπλοῖς πράγμασιν ἁπλᾶ ἔθεντο τὰ ὀνόματα , | καὶ οὕτω παρὰ χαρακτηρίζεται . αὕτη λέγεται πρώτη θέσις . εἶτα ἐπειδὴ ἑώρων τὰ μὲν τῶν ὑπ’ αὐτῶν τεθέντων ὀνομάτων ἐπιδεχόμενα ἄρθρα , τὰ δὲ μὴ ἐπιδεχόμενα ἀλλὰ καὶ χρόνον σημαίνοντα , ἐκάλουν τὰ μὲν ὀνόματα τὰ δὲ ῥήματα . καὶ ἐκάλουν ταύτην δευτέραν θέσιν . ἐπεὶ οὖν τί ἐστιν πρώτη θέσις καὶ τί δευτέρα μεμαθήκαμεν , εἴπωμεν οὕτως · ὅτι σκοπός ἐστι τῶν Κατηγοριῶν διαλεχθῆναι περὶ ἁπλῶν φωνῶν πράγματα ἀπλᾶ σημαινουσῶν διὰ μέσων ἁπλῶν νοημάτων κατὰ τὴν πρώτην θέσιν . καὶ ἐν τούτοις ἐστὶν ὁ σκοπός . Χρήσιμον δέ ἐστιν πρὸς πᾶσαν φιλοσοφίαν · ἡ γὰρ φιλοσοφία τὰ ὄντα διδάσκειν ἐπαγγέλλεται · τὰ δὲ ὄντα ὑπὸ τὰς δέκα κατηγορίας ἀνάγονται · χρήσιμον ἄρα τὸ βιβλίον πρὸς τὴν φιλοσοφίαν . [ εἰ δὲ καὶ δοχεῖ τὸ σημεῖον <ἀάγειν ὑπὸ> κατηγορίας , ἀλλ’ οὖν καθ’ ἕτερον τρόπον ὑπ’ αὐταῖς ἐστι · τὸ γὰρ σημεῖον ἀρχή ἐστιν , ἡ δὲ ἀρχὴ τῶν πρός τι , τὸ · δὲ πρός τι μία τῶν κατηγοριῶν . ] χρησιμεύει δὲ πάλιν καὶ εἰς ἀπόδειξιν . ἡ δὲ ἀπόδειξις εἰς ἑκάτερον μέρος τῆς φιλοσοφίας ἐστίν , εἴς τε τὸ θεωρητικὸν καὶ πρακτικόν , ἵνα τὰ μὲν φαινόμενα διὰ τῆς ἀποδείξεως ἐν τῷ θεωρητκῷ πρεσβεύσωμεν ὡς ἀληθῆ , τὰ δὲ ἐν τῷ πρακτικῷ ἀγαθὰ διαπραξώμεθα . Ἐπιγέγραπται δὲ τὸ βιβλίον Κατηγορίαι , τῷ τῆς κατηγορίας ὀνόματι ἐνταῦθα οὐ δηλοῦντες τὴν ἐπὶ ἐγκλήματος δίκην , ἀλλὰ σημαίνοντες τὸ κατά τινος ἀγορεύεσθαι · τῶν γὰρ ὄντων τὰ μὲν μόνως | ὑπόκεινται ; ὡς τὰ ἄτομα , τὰ δὲ μόνως κατηγορεῖται , ὡς τὰ γενικώτατα , τὰ δὲ μέσα καὶ ὑπάλληλα , ἅτινα καὶ ὑπόκεινται καὶ κατηγορεῖται . ἐπεὶ οὖν ὁ Ἀριστοτέλης ἐνταῦθα περὶ τῶν γενικωτάτων διελέγετο , ἐπέγραψεν τὸ βιβλίον Κατηγορίας , οὕτω καλῶν τὰ γενικώτατα γένη . εἰκότως · εἰ γὰρ καὶ ἄλλα κατηγοροῦνται , ἀλλ’ οὐ δήπου καὶ κατηγορίαι λέγονται , ὅτι μὴ ἀκραιφνῶς μετέχουσι τοῦ κατηγορεῖσθαι , ἀλλὰ καὶ ὑπόκεινται . τὰ δὲ γενικώτατα , ἅτε μόνως κατηγορούμενα μηδέποτε δὲ ὑποκείμενα , εἰκότως κατηγορίαι κληθήσονται . καὶ μὴ ἀπορήσῃ τις λέγων διὰ τί ἐπέγραψε μὲν Κατηγορίας , Περὶ κατηγοριῶν δὲ οὐκ ἐπέγραψεν · ἐρῶ γὰρ πρὸς αὐτὸν ὅτι , ὡς ἄν εἴποι τις , βουλόμενος σωματοποιῆσαι τὸν λόγον καὶ δι’ αὐτοῦ σημᾶναι τὰ πράγματα ἐχρήσατο τοιαύτῃ ἐπιγραφῇ . οὕτω γοῦν πρὸ αὐτοῦ ὁ Πλάτων ἐπέγραψε Φαιδρὸς , Ἀλκιβιάδης , καὶ μετὰ τοῦτον Ἀριστείδης τὰ ὑπὲρ τῶν στρατηγῶν ἐγκώμια οὐχ Ὑπὲρ αὐτῶν ἐπέγραψεν , ἀλλὰ τοῖς ὀνόμασι τῶν ἐγκωμιαζομένων ἐπέγραψεν , Θεμιστοκλῆς εἰπὼν καὶ Περικλῆς καὶ Κίμων καὶ Μιλτιάδης , ὡς τῶν λόγων , ὡς εἴρηται , σημαινόντων τὰ πράγματα καὶ μιμουμένων αὐτά . μήτις δὲ ἐπιγράψῃ Περὶ γενῶν , ὥσπερ ὁ Ἀρ·χύτας γένη ] ἐπέγραψε τὰς Κατηγορίας · | τὰ γὰρ γένη ἐννοηματικά ἐστιν , ὥς φησιν ὁ Πορφύριος ἐν τῷ Περὶ γένους ‘ οὐδὲν ἄρα περιέχει περιττὸν οὐδὲ ἐλλεῖπον ἡ τοῦ γένους ῥηθεῖσα ὑπογραφὴ τῆς ἐννοίας’ . μηδὲ μὴν Πρὸ τῶν τόπων τις τὰς Κατηγορίας ἐπιγράψῃ , ὥσπερ οἱ πολλοὶ ἐπέγραψαν · οὐ μόνον γὰρ πρὸ τῶν Τόπων ἐστὶ τὸ παρὸν βιβλίον , ἀλλὰ καὶ πρὸ τοῦ Περὶ ἑρμηνείας καὶ τῶν ἄλλων . καὶ ἐν τούτοις τὰ τῆς ἐπιγραφῆς . Ἄρα γνήσιόν ἐστι τοῦ παλαιοῦ τὸ βιβλίον ἢ οὔ ; τινὲς μὲν οὗν νοθεύουσι τὸ βιβλίον διὰ τέσσαρας αἰτίας , ὧν ἡ πρώτη τοιαύτην ἔχει τὴν ἀγωἐπαγγέλεται γῆν · τοσοῦτον , φασί , νόθον ἐστὶ τὸ βιβλίον , ὅτι ἐνταῦθα μὲν ὁμωνύμων καἰ συνωνύμων ἐμνημόνευσεν , ἐν δὲ τῇ Φυσικῇ τῶν ὁμωνύμων καὶ τῶν συνωνύμων καὶ τῶν ἑτερωνύμων καὶ τῶν πολυωνύμων , ὡς δῆλον ὅτι νόθον ἐστὶ τὸ βιβλίον ὡς μὴ συνῳδὰ φθεγγόμενον τοῖς ἐν τῇ Φυσικῇ εἰρημένοις . πρὸς τοῦτό φαμεν ἡμεῖς ἢ ὅτι οὐκ ἐδεήθη ἡ προῦσα διδασκαλία πλὴν τῶν δύο τούτων , καὶ διὰ τοῦτο αὐτῶν ἐμνημόνευσεν ταὐτόν τι πάσχων τοῖς γεωμέτραις , οἵτινες πολλῶν ὄντων εἰδῶν μόνης εὐθείας καὶ περιφεροῦς γραμμῆς μέμνηνται , ἢ ὅτι διὰ τούτων συμπεριέλαβεν ἐκεῖνα τὰ ὄντα · τὸ γὰρ ὁμώνυμον ἐναντίον ἐστὶ πολυωνύμῳ τὸ δὲ συνώνυμον τῷ ἑτερωνύμῳ · τύ μὲν γὰρ ὁμώνυμον ἓν μόνον ὄνομα σημαίνει πολλὰ δὲ πράγματα , τὸ δὲ ἄλλο τὸ ἀνάπαλιν πολλὰ μὲν ὀνόματα ἓν δὲ πρᾶγμα . πάλιν τὸ συνώνυμον τοῦ ἑτερωνύμου διαφέρει , καθὸ τὸ μὲν συνώνυμον ὀνόματος καὶ [ οὐ ] | πράγματος κοινωνεῖ , τὸ δὲ ἑτερώνυμον οὐδετέρου . καὶ ἡ μὲν ἀγωγὴ τῆς πρώτης αἰτίας τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον . δευτέραν αἰτίαν προβάλλονται τοιαύτην · τοσοῦτόν φασιν ὅτι νόθον ἐστὶ τὸ βιβλίον , ὅτι ἐνταῦθα μὲν λέγει τὴν αὐτὴν εἶναι μεταβολὴν καὶ κίνησιν , ἐν δὲ τῇ Φυσικῇ καθολικωτέραν τὴν μεταβολὴν τῆς κινήσεως . ἀλλὰ πρὸς τοῦτο πάλιν ἔστιν εἰπεῖν ὅτι οὐ προέκειτο ἐνταῦθα αὐτῷ φυσιολογῆσαι · διὸ ὡς μὴ ἔχων τοῦτον τὸν σκοπόν , ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς ἀτελεστέρους ποιούμενος τὸν λόγον , οὐκ ἠκριβολογήσατο περὶ τὴν ἀπόδοσιν τῆς διαφορᾶς τούτων . τρίτην αἰτίαν τοιαύτην λέγουσιν · τοσοῦτόν φασιν ὅτι νόθον ἐστὶ τὸ βιβλίον , ὅτι ἐνταῦθα μὲν τὸ ἐπιστητὸν πρότερον εἶναι λέγει τῆς ἐπιστήμης , ἐν δὲ τῇ Φυσικῇ ἅμα τὰ πρός τί φησιν εἶναι . ἀλλὰ πρὸς τοῦτο ἔστιν πάλιν εἰπεῖν ὅτι ἑκάτερος λόγος τοῦ φιλοσόφου ἐστὶν ἀληθής · τὰ γὰρ πρός τι καὶ ἅμα ἐστὶ καὶ οὐχ ἅμα · ἅμα μὲν ὡς πρός τι καὶ ὡς ἔχοντα σχέσιν πρὸς ἄλληλα , οὐχ ἅμα δὲ ὡς πράγματα . ἐν μὲν οὖν Φυσικοῖς λόγοις ἐξετάζων τὴν σχέσιν αὐτῶν ἅμα τῇ φύσει λέγει εἶναι τὰ πρός τι , ἐνταῦθα δὲ ὡς πράγματα αὐτὰ βασανίζων οὐχ ἅμα αὐτὰ λέγει εἶναι . τετάρτη αἰτία · τοσοῦτον , φασί , νόθον ἐστὶ τὸ βιβλίον , ὅτι ἐν μὲν ταῖς ἄλλαις αὐτοῦ πραγματείας τὴν καθόλου οὐσίαν προτιμᾷ τῆς μερικῆς , ἐνταῦθα δὲ τὸ ἀνάπαλιν τὴν μερικὴν προτάττει τῆς καθόλου οὐσίας . δυοῖν οὖν θάτερον · ἢ πάσας τὰς πραγματείας αὐτοῦ δί - καιον | νοθεῦσαι ἢ τὴν προκειμένην · ἀλλὰ μὴν ἀδύνατόν ἐστιν ἡμᾶς αοθεῦσαι πάσας τὰς πραγματείας · τὴν προκειμένην ἄρ δεῖ νοθεῦσαι . εἰ δὲ τοῦτο . ἔχομεν τὸ ζητούμενον . ἔστι δὲ πάλιν πρὸς τοῦτο εἰπεῖν ὅτι εἰκότως ἐν ταύτῃ μὲν τῇ πραγματείᾳ τὴν μερικὴν προετίμησεν οὐσίαν τῆς καθόλου , ἐν δὲ ταῖς ἄλλαις τὴν καθόλου τῆς μερικῆς · ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῷ παρόντι συγγράμματι ὡς πρὸς εἰσαγομένους ποιεῖται τὸν λόγον , εἰκότως τῇ πρε - πούσῃ τάξει τοῖς εἰσαγομένοις ἐχρήσατο , ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ἐκείνοις πρώτων . εἰσαγομένοις γὰρ πρῶτα τὰ μερικὰ τῶν καθόλου νομίζεται · ἐν δὲ ταῖς ἄλλαις πραγματείαις ἅτε δὴ ὡς πρὸς τελειοτέρους τὸν λόγον ποιούμενος καὶ ἐπιστήμονας τοῖς καθόλου τὴν πρώτην δίδωσι ψῆφον , ἐπειδὴ καὶ τῇ φύσει καὶ τοῖς ἐπιστήμοσι ταῦτα πρῶτα πέφυκεν ὄντα . ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ μόνον χρὴ ἀνατρέπειν ἀλλὰ καὶ κατασκευάζειν , φέρε δείξωμεν ἐκ πλειόνων λόγων τὸ γνήσιον τοῦ βιβλίου . ὅτι γνήσιον τοίνυν ἐστὶ τοῦ συγγραφέως τὸ βιβλίον δῆλον ἔκ τε τῆς ὕλης καὶ τοῦ τέλους καὶ ἐκ τοῦ μεμνῆσθαι αὐτὸν ἐν ἑτέροις συγγράμμασιν αὐτοῦ γνησίοις του προκειμένου βιβλίου , ἔνθα φησὶν ‘ ὡς εἴρηται ἐν Κατηγορίαις’ . καὶ ἄλλως · εἰ μὴ δῶμεν γνήσιον εἶναι τοῦ Ἀριστοτέλους τὸ σύγγραμμα , ἀκέφαλος ἔσται ἡ λογικὴ πραγματεία · ποῦ γὰρ ἡ λογικὴ διαλεχθήσεται περὶ ἁπλῶν φωνῶν κατὰ τὴν πρώτην θέσιν ; καὶ ἄλλως · εἰ οἱ μαθηταὶ | αὐτοῦ κατὰ ζῆλον τοῦ οἰκείου διδασκάλου ἔγραψαν Κατηγορίας , πῶς οὐκ ἔστι δῆλον ὅτι γνήσιον αὐτοῦ ἐστι τόδε τὸ σύγγραμμα ; καὶ ἄλλως · φασὶν ὅτι εὑρέθησαν ἐν ταῖς βιβλοθήκαις μετὰ τὴν τελευτὴν αὐτοῦ τῶν μὲν Ἀναλυτιῶν μ΄ καὶ β΄ βιβλία , τῶν δὲ Κατηγοριῶν β΄ , ὧν τοῦ μὲν ἑνὸς ἡ ἀρχή ἐσ‘‘τιν αὕτη ἡ ἄκα φερομένη ὁμώνυμα λέγεται , τοῦ δὲ ἑτέρου ἡ ἀρχὴ ἦν “ τῶν ὄντων τὰ μέν ἐστιν ὁμώνυμα τὰ δὲ συνώνυμα τὰ δὲ πολυώνυμα ” . οἱ οὖν κριτικοὶ τοῦτο μὲν ἔκριναν ὡς γνήσιον Ἀριστοτέλους γέννημα , τὸ δὲ θάτερον ἀπεδοκίμασαν νόθον . καὶ ἐν τούτοις καὶ τὸ γνήσιον τοῦ βιβλίου · Ἡ δὲ τάξις τῆς ἀναγνώσεως ἐστὶ τοιαύτη · ἰστέον ὅτι τὰ πράγματα καὶ θεωρεῖται καὶ πράττεται . ἀλλὰ ἀντιπεπονθότως ἔχει ἡ θεωρία τῇ πράξει . τὸ γὰρ τέλος τῆς θεωρίς ἀρχὴ γίνεται τῆς πράξεως καὶ τὸ τέλος τῆς πράξεως ἀρχὴ γίνεται τῆς θεωρίας , ὡς ἔχει ἐπὶ οἰκοδόμου · ὁ γὰρ οἰκοδόμος ἐνθυμεῖται ποιῆσαι κώλυμα θάλπους καὶ ψύχους . ἀλλ’ οὐχ οἷός τέ ἐστι τοῦτο ποιῆσαι δίχα ὀροφῆς , ἀλλ’ οὐδὲ τὴν ὀροφὴν δίχα τοίχων , ἀλλ’ οὐδὲ τοὺς τοίχους δίχα θεμελίων , ἀλλ’ οὐδὲ τοὺς θεμελίους δίχα πρῶτον τοῦ ὀρύξαι τὴν γῆν · καὶ ἐνταῦθα μὲν ἔληξεν ἡ θεωρία , ἐκεῖθεν δὲ ἄρχεται ἡ πρᾶξις . οὕτω καὶ ὁ γραμματικός φησιν πρὸς ἑαυτὸν ὅτι ἔλαβον τὸ παιδίον , | ὅπως διδάξω αὐτὸ λόγον · οὐ δύναται δὲ τοῦτο μαθεῖν , εἰ μὴ πρῶτον διδάξω αὐτὸ τὰ ἐξ ὧν σύγκειται ὁ λόγος , τοῦτ’ ἔστι τὰς λέξεις . ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο δύναται εἰδέναι , εἰ μὴ διδάξω αὐτὸ τὰς συλλαβάς . ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο εἴσεται ἄνευ τῶν στοιχείων . καὶ ὅθεν ἔληξεν ἡ θεωρία , ἐκεῖθεν ἄρχεται ἡ πρᾶξις . εἰ τοίνυν βουλόμεθα ἀποδεῖξαί τι , οὐ δυνάμεθα δὲ τοῦτο ποιῆσαι ἄνευ τῶν τοιῶνδε συλλογισμῶν , ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο ἄνευ τῶν ἁπλῶν συλλογισμῶν , ὥσπερ οὐδὲ τὸ τοιώσδε γράφειν ἄνευ τοῦ ἁπλῶς γράφειν , ἀλλ’ οὐδὲ τούτους ἄνευ τῶν προτάσεων , ἀλλ’ οὐδὲ ταύτας ἄνευ τῶν ἁπλῶν φωνῶν , εἴ γε αἱ μὲν τῆς δευτέρας θέσεως εἰσιν αἱ δὲ τῆς πρώτης , ἀδύνατον δὲ τὴν δευτέραν εἰδέναι ἄνευ τῆς πρώτης , πῶς οὐκ ἔσται τὸ μὲν προκείμενον πρώτην ἔχον τάξιν ὡς περὶ τῶν ἁπλῶν φωνῶν διαλεγόμενον τῆς πρώτης θέσεως , τὸ δὲ Περὶ ἑρμηνείας δευτέραν τάξιν ὡς διαλεγόμενον περὶ δευτέρας θέσεως τῶν ἁπλῶν φωνῶν , τὰ δὲ Πρῶταἀναλυτικὰ τρίτην ὡς περὶ τοῦ ἁπλοῦ συλλογισμοῦ διαλαμβάνοντα , τὰ δὲ Ὕστερα ἀναλυτικὰ τετάρτην ὡς περὶ τοῦ τοιοῦδε συλλογισμοῦ διαλαμβάνοντα , οἷον δὴ τοῦ ἀποδεικτικοῦ . Ἡ δὲ εἰς τὰ μόρια διαίρεσίς τοῦ βιβλίου τριττὴ καθέστηκεν · διαιρεῖται γὰρ εἰς τὰ πρὸ τῶν κατηγορίων καὶ εἰς ἀυτὰς κατηγοριας καὶ εἰς τὰ μετὰ | τὰς κατηγορίας . καὶ ἐν μὲν ταῖς κατηγορίαις τοὺς ἀγῶνας αὐτοὺς παραδίδωσι , διαιρῶν τὰς κατηγορίας εἰς ὑπογραφὰς καὶ ἴδια , ἐν δὲ τοῖς λοιποῖς δύο τμήμασι τὰ χρήσιμα πρὸς τὰς κατηγορίας διδάσκει . ἀλλ’ ἰστέον ὅτι τούτων τῶν διδασκομένων τὰ μέν ἐστιν ἀσαφῆ , τὰ δὲ ἀσαφῆ μέν , οὐκ ἐπὶ τοσοῦτον δέ ἐστιν ἀσαφῆ ὡς τὰ προλαβόντα , ἀλλὰ δίδωσιν ἑαυτὰ ἡμῖν πρὸς γνῶσιν ἀμυδρῶς πως . τὰ μὲν οὖν παντάπασιν ἀσαφῆ προεδίδαξεν , ἵνα μὴ ἐν αὐτοῖς τοῖς ἀγῶσι , τοῦτ’ ἔστιν ἐν τῇ περὶ τῶν κατηγοριῶν διδασκαλίᾳ , λέγοντος ταῦτα τοῦ φιλοσόφου ξενισθῶμεν , ἀγνοοῦντες τί ποτέ ἐστι τὰ λεγόμενα . τὰ δὲ κατά τι ἀσαφῆ ὕστερον καταλέλοιπεν , ὡς ἡμῶν ἐχόντων ἀμυδράν τινα περὶ τούτων ἔννοιαν , ὡς εἴρηται . οὐκ ἐδίδαξεν δὲ πάντα ἅμα , τά τε σαφῆ καὶ τὰ ἀσαφῆ , οὐδὲ ἐν τοῖς πρώτοις οὐδὲ ὲν τοῖς ὑστέροις , διὰ τὸ μὴ τοὺς νέους οκνηροτερους παρασκευάσαι ἐπὶ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ βιβλίου ἢ διὰ τὴν τῶν ἐνθυμημάτων βαθύτητα ἢ διὰ τὴν τῶν λέξεων ἀσάφειαν , ἢ οὖν διὰ τοῦτο ἢ ἶνα μὴ ἀπρεπῆ τὸν λόγον ἐργάσηται , μεῖζον τῶν ἀγώνων ἢ καὶ τῶν ἐπιλόγων ποιῶν τὸ προοίμιον . καὶ ἐν τούτοις καταπαυέσθω ἡμῖν ἡ παροῦσα θεωρία καὶ τὰ προλαμβανόμενα τῶν Κατηγοριῶν καὶ πάσης τῆς Ἀριστοτέλους φιλοσοφίας .
Lemmas: Θεωρία α΄.> ἐπεί πηγή ἐθέλω ἀπολαύω ἀγαθός , σπουδή παρά ἐγώ ὁ ὁ ζῶ , οὐ ἥκιστος δέ καί φωτεινός διάνοια ποδηγέω εἰς ὁ ὁ ζητέω ἀκρίβεια · φέρω πρός κατόρθωσις ὁ ποθέω , τρεῖς τίνω ἅμα ἄρχω , ὁ κατηγορία , ὁ λογικός , ὁ Ἀριστοτέλης φιλο - σοφία , ἕκαστος οὗτος ὁ προλαμβάνω ζητέω ὁ [ ὁ σύγγραμμα ] , οὗτος εἰμί ὁ κατηγορία καί ὁ μέθοδος , φημί δέ ὁ λογικός , καί ὁ ἐπιστήμη , οὗτος εἰμί ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία . διά μέν οὖν ὁ κατηγορία , οὗτος εἰμί ὁ σύγγραμμα , ζητέω ἕξ τις , πάντοτε ἐάω - θότα πᾶς βιβλίον προλέγω , ὁ σκοπός φημί καί ὁ χρήσιμος καί ὁ τάξις , ὁ ἐπιγραφή , ὁ συγγραφεύς , ὁ διασκευή ὁ βιβλίον . διά δέ ὁ μέθοδος , οὗτος εἰμί ὁ λογικός , ζητέω πότερος μέρος ἢ ὄργανον ὁ φιλοσοφία ὁ λογικός . διά δέ πᾶς ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία δέκα τις · πρῶτος μέν πόθεν ὁ ὄνομα ὁ αἵρεσις , δύο τίς ὁ διαίρεσις ὁ Ἀριστοτέλης σύγγραμμα , τρίτος πόθεν δεῖ ὁ Ἀριστοτέλης βιβλίον ποιέω ὁ ἀρχή , τέταρτος τίς ὁ οὗτος βαθμός καί διά τίνω ἐπί ὁ οὗτος τέλος πορεύω , πέμπτος τίς ὁ ἀναφαίνω χρήσιμος ἐκ ὁ τέλος ὁ φιλοσοφία , ἕκτος ποῖος δεῖ εἰμί ὁ ἀκροάομαι ὁ Ἀριστοτελικός σύγγραμμα , ἕβδομος ποῖος δεῖ ἵημι ὁ ἐξηγέομαι , ὄγδοος τίς χάρις ἀσάφεια ἐπιτηδεύω ὁ φιλόσοφος , ἔνατος τίς ὁ εἶδος ὁ ἀπαγγελία καθίστημι , δέκατος πόσος καί τίς δεῖ ἕκαστος σύγγραμμα προλέγω . οὐκοῦν ἐπεί οὗτος ὅς σκοπός ἔχω , ὁ προτίθημι τρεῖς ζητέω ὁ προλαμβάνω , | ζητητέος καί ἐν αὐτός οὗτος πόθεν δεῖ ὁ ἀρχή ποιέω ὁ διδασκαλία , ἆρα ἀπό πρότερος ὁ κατηγορία , ἆρα ἀπό ὁ μέθοδος , ὁ ἀπό οὐδέτερος , ἀλλά μᾶλλον ἀπό ὁ προλαμβάνω ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία . λέγω τοίνυν ὅτι δεῖ προηγέομαι ὁ ζητέω κατά Ἀριστοτέλης φιλοσοφία ἤ2 ὁ ὁ κατηγορία καί ὁ μέθοδος διά δύο αἴτιος τις , διά ὁ ἐπιστήμη καί ὁ τέχνη · ζηλωτής γάρ οὗτος γίγνομαι , ὁ μέν ἐπιστήμη , διότι φίλος αὐτός ἀπό ὁ καθολικός ποιέω ὁ ἀρχή , ὅσπερ καί ἐπί ὁ φιλοσοφία εὑρίσκω · καί γάρ οὗτος καθολικός μέν εἰμί ὁ λογικός , ὁ δέ λογικός ὁ κατηγορία . ὁ δέ τέχνη ζηλωτής γίγνομαι ἄρχω ἀπό ὁ προλαμβάνω ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία , ἐπεί ὅς τρόπος ἐκεῖνος ὁ τέλος ὁ θεωρία ἀρχή ποιέω ὁ πρᾶξις , ὡς ἔχω , εἰμί τυγχάνω , ἐπί οἰκοδόμος οἰκοδομέω οἶκος , οὗτος καί ἐγώ ἀπό ὁ κατηγορία ὁ ἀρχή ποιέω ἀνέρχομαι ἐπί ὁ λογικός , ἀπό δέ ὁ λογικός ἐπί ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία , ὅσπερ τέλος μέν γίγνομαι ὁ θεωρία ἀρχή δέ γίγνομαι ὁ πρᾶξις . οὐκοῦν ἐπεί δοκέω ἐγώ καί καλῶς δοκέω ὁ ἀρχή ποιέω ἀπό ὁ προλαμβάνω ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία , δεῖ δέ ὁ δέκα ἐκεῖνος πρῶτος φανερός γίγνομαι ὁ ἤδη εἴρω , πρῶτος μέν ὁ πόθεν ὁ ὄνομα ὁ αἵρεσις , δύο δέ τίς ὁ διαίρεσις ὁ Ἀριστοτέλης σύγγραμμα , καί τρίτος τίς ὁ ἀρχή , τέταρτος τίς ὁ ὁδός , πέμπτος τίς ὁ τέλος , ἕκτος ὁ ποῖος δεῖ εἰμί ὁ ἀκροάομαι , ἕβδομος ποῖος δεῖ εἰμί ὁ ἐξηγέομαι , ὄγδοος τίς ὁ εἶδος ὁ ἀπαγγελία , ἔνατος διά τίς ἀσάφεια ἐπιτηδεύω , δέκατος πόσος καί ποῖος δεῖ προλαμβάνω ἕκαστος Ἀριστοτελικός σύγγραμμα , φέρω ζητέω εὔλογος διά ὅς αἴτιος πλείων μήτε μικρός ὁ δέκα ὀφείλω ζητέω . καί 2v ἐπεί οὗτος ἔχω ὁ σκοπός , διαιρετικός τις μέθοδος ὑποβάλλω ὁ λόγος δείκνυμι ἀναγκαῖος εἰμί πρός ζήτησις οὗτος μόνος ὁ δέκα , ἐκεῖνος ἐν νάω ἔχω ὁ ὁ θεῖον Πλάτων ἀπόφθεγμα ὁ λέγω ὅτι ὁ διαιρετικός μέθοδος οὐδείς καυχάομαι φεύγω . ὁ φιλοσοφία τοίνυν καί ὀνομάζω καί ὑφίστημι . καί διότι μέν ὀνομάζω , ποιέω ὁ πρῶτος κεφάλαιος , ἐν ὅς ζητέω πόθεν ὁ ὄνομα ὁ αἵρεσις . καθό δέ ὑφίστημι , ἢ κατά ἑαυτοῦ ὁ ἐν σχέσις θεωρέω . καί ἐν σχέσις τις θεωρέω , ἢ πρός ἑαυτοῦ ἢ πρός ἡμέτερος . καί πρός ἑαυτοῦ ἢ κατά διαίρεσις ἢ κατά συνέχεια . καί διότι μέν ἐν διαίρεσις εἰμί , ζητοῦμ·εν ὁ δύο κεφάλαιος , τίς ὁ διαίρεσις ὁ Ἀριστοτέλης σύγγραμμα , διότι δέ ἐν συνέχεια εἰμί , ποιέω ὁ τρεῖς κεφάλαιος , τίς ὁ ἀρχή , τίς ὁ ὁδός , τίς ὁ τέλος · καί εἰκότως τρεῖς , διότι πᾶς συνέχεια καί ἀρχή ἔχω καί μέσος καί τέλος . ὅτε δέ πρός ἐγώ ἔχω ὁ σχέσις , πάντως ἢ πρός ὁ μανθάνω ἔχω ἢ πρός ὁ διδάσκω , καί ποιέω δύο κεφάλαιος , εἷς μέν ὁ λέγω ποῖος δεῖ εἰμί ὁ ἀκροάομαι , δύο δέ ὁ ποῖος δεῖ εἰμί ὁ ἐξηγέομαι .. εἰμί δέ κατά ἑαυτοῦ εἰμί , καί λέξις ἔχω καί διάνοια · καθό μέν οὖν λέξις ἔχω , ποιέω ἄλλος δύο τις κεφάλαιος , ποῖος τίς ὁ εἶδος ὁ ἀπαγγελία καί διά τελευταῖος κεφάλαιος , ὁ ζητέω πόσος καί ποῖος δεῖ προλαμβάνω ἐπί ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία ἕκαστος Ἀριστοτελικός σύγγραμμα . οὐκοῦν ἐπεί δείκνυμι ἀναγκαῖος δέκα μόνος εἰμί ὁ ζητέω ὁ διαιρετικός μέθοδος , φέρω ἐπεξέρχομαι ἕκαστος | ὁ εἴρω πολυπραγμονέω ὁ φύσις αὐτός . καί τέως ἐπεξέρχομαι ὁ πρῶτος κεφάλαιος ὁ παραγγέλλω δήω ζητέω πόθεν ὁ ὄνομα ὁ αἵρεσις ὁ φιλόσοφος . λαμβάνω τοίνυν ἑπταχῶς ὁ ὄνομα ὁ φιλόσοφος αἵρεσις · ἢ · ἀπό ὁ αἱρεσιάρχης , ἢ ἀπό ὁ πατρίς ὁ αἱρεσιάρχης , ἢ ἐκ ὁ τόπος ἔνθα παιδεύω , ἢ ἐκ ὁ εἶδος καί ὁ τρόπος ὁ ζωή , ἢ ἐκ ὁ τρόπος ὁ γνῶσις , οὗτος εἰμί ἀπό ὁ ἐν ὁ φιλοσοφέω κρίσις , ἢ ἀπό τις συμβεβηκός , ἢ ἀπό ὁ τέλος . ἀπό μέν ὁ αἱρεσιάρχης , ὡς ὅταν εἶπον Πυθαγόρειος , Δημοκρίτειος , Ἐπικούρειος ἐκ τε Πυθαγόρας καί Δημόκριτος καί Ἐπίκουρος , ὅστις ὁ οὗτος προκατάρχω αἵρεσις . ἀπό δέ ὁ πατρίς ὁ προκατάρχω , ὡς ὁ Κυρηναικός λέγω φιλοσοφία ἀπό Ἀρίστιππος ὁ Κυρηναϊκός καί Ἐρετριακός ἀπό Μενέδημος ὁ Ἐρετριεύς καί Μεγαρικός φιλοσοφία ἀπό Εὐκλείδης καί Τερψίων ὁ Μεγαρεύς . ἀπό δέ ὁ τόπος ἔνθα παιδεύω , ὡς στωϊκός ὡς διά ὁ ἐν ὁ ποικίλος στοά Ζήνων διατρίβω παιδεύω , ἐκεῖσε ἔνθεν καί ὁ ἐπωνυμία ὁ οὗτος λαγχάνω αἵρεσις . ἀπό δέ ὁ εἶδος ὁ ζωή , ὥσπερ ὁ κυνικός φιλόσοφος . κυνικός δέ καλέω φιλόσοφος διά δύο τις αἴτιος · ἢ ὅτι ἀπλόος καί ὡς τυγχάνω ζῶ , δίκη κύω | ἐσθίω ἐπί ἀγορά καί πίνω καί ἐν πείθω καθεύδω καί ἁπλόος εἶπον ὁ ἄλλος ἀπροφύλακτος ποιέω , ἀρνέομαι ἀγαθός εἰμί ὁ θέσις καλός ὁ φύσις καλός , ἢ διότι ὥσπερ κύω ὑλακτέω μέν πρός ὁ ξένος σαίνω δέ πρός ὁ οἰκεῖος , οὗτος καί οὗτος ὁ μέν ἄξιος φιλοσοφία ἀποδέχομαι καί προθύμως ἀγαπάω ὁ δέ ἀνάξιος φιλοσοφία καί μή δύναμαι ἐντός γίγνομαι αὐτός λόγος ἀποθέω καί διώκω . οὗτος ἐν χάρις διά ὁ παρρησιαστικός καί ἐλεγκτικός κυνικός ὀνομάζω · ἀμελέω ὅς καί ὁ Πλάτων φημί περί αὐτός ἔχω δέ τίς καί ὁ κύω φιλόσοφος . ἀπό δέ ὁ τρόπος ὁ γνῶσις , οὗτος εἰμί ἀπό ὁ ἐν ὁ φιλοσοφέω κρίσις , ὀνομάζω αἵρεσις , ὥσπερ φημί ὁ εφεκτικός , ὅστις περί ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις καταγίγνομαι καί οὗτος ζητέω καί μή δύναμαι οὗτος κατορθόω ἀκαταληψία νοέω . πρός ἐπί οὗτος δέ λέγω καί ὅτι ὁ δοκέω ἕκαστος οὗτος ἀληθής εἰμί . οὗτος καί ὁ τρίπους ὁ καλέω Ἀπόλλων εἰμί . τρίπους δέ Ἀπόλλων λέγω , διότι περί πᾶς πρᾶγμα ἐρωτάω ὁ ἀπόκρισις ποιέω τριπλόος , λέγω ἢ ἀμφότερος εἰμί ἢ οὐδέτερος ἢ ὁ ἕτερος , οἷος ὡς ἔχω ἐπί ὁ Ψυχή · ἐρωτάω γάρ , εἰμί τυγχάνω , τίς εἰμί ὁ ψυχή , θνητός ἢ ἀθάνατος , ἀποκρίνω λέγω ὅτι ἢ ἀμφότερος , οὗτος εἰμί θνητός καί ἀθάνατος , ἢ οὐδέτερος , οὐδέ θνητός οὐδέ ἀθάνατος , ἢ ὁ ἕτερος · καί οὗτος διχῶς , ἢ θνητός ἢ ἀθάνατος . οὗτος τοίνυν ἐκεῖνος λέγω ὁ θεῖος Πλάτος καί | Ἀριστοτέλης ἐλέγχω δυσωπέω ὁ αἵρεσις οὗτος , ὁ μέν Πλάτος λέγω οὕτως · σύ ὁ πρεσβεύω ἀκαταληψία ἢ ἐπιγιγνώσκω ὅτι εἰμί ἀκαταληψία ἢ οὐ γιγνώσκω · εἰμί μέν οὖν μή γιγνώσκω , πῶς σύ πιστεύω ἀπό γνάθος ἀποφαίνω ; εἰμί δέ γιγνώσκω ὅτι ἀκαταληψία εἰμί , ἰδού πάλιν εἰμί κατάληψις · καταλαμβάνω γάρ ὅτι εἰμί ἀκαταληψία . ὁ δέ Ἀριστοτέλης πρός Πρωταγόρας οἴομαι , ὡς εἴρω , ὁ δοκέω ἕκαστος οὗτος ἀληθής εἰμί , οὗτος φημί · εἰμί τε ψεύδω Πρωταγόρας , ψεύδω , εἰμί τε ἀληθεύω Πρωταγόρας , ψεύδω · εἰμί ὅς γάρ ψεύδω λέγω Πρωταγόρας ἀκαταληψία , ψεύδω , εἰμί τε ἀληθεύω Πρωταγόρας λέγω ὅτι πᾶς ὅστις πρεσβεύω τίς περί τις ἀληθεύω , δοξάζω δέ ἐγώ ὅτι εἰμί κατάληψις , οὐκοῦν δῆλος ὅτι ἀληθής καί εἰμί κατάληψις · εἰμί δέ εἰμί κατάληψις , ψεύδω Πρωταγόρας . ὁ δέ Γαληνός ἔλεγχος οὗτος ἀπό ὁ ἐνάργεια , λέγω ὅτι ἰάομαι μή εἰμί κατάληψις καί εἰμί ὁρίζω ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα , τίς δήποτε ὕδωρ μέν ζητέω οὐ ἐπί κάμινος βαδίζω , τροφή δέ ὁμοίως ζητέω οὐ ἐπί θάλασσα βαδίζω ἀλλά ἐπεί ἱκανός ἔλεγχος2 εἴρω πρός αὐτός , φέρω ζητέω ἀπό Ποίας ἔννοια ὁρμάω πρεσβεύω ἀκαταληψία εἰμί . φημί τοίνυν ὡς τοιοῦτος λόγος χράομαι πρεσβεύω ἀκαταληψία · λέγω γάρ ὡς δεῖ ὁ γιγνώσκω ἐφαρμόζω ὁ γιγνώσκω · ἀλλά εἰμί μέλλω , φημί , ἐφαρμόζω ὁ γιγνώσκω ὁ γιγνώσκω , δεῖ στάσιμος εἰμί καί βέβαιος καί ἀεί ὡσαύτως ἔχω ὁ γιγνώσκω · εἰμί δέ καί κινέω , δεῖ συγκινέω καί μεταβαίνω ὁ γιγνώσκω μετά ὁ | γιγνώσκω . ἀλλά μήv ὁ μέν γιγνώσκω , οὗτος εἰμί ὁ πρᾶγμα , ῥευστός καί μεταβλητός καί οὖον μόνιμος τυγχάνω , ὁ δέ ψυχή ὁ οὗτος γιγνώσκω οὔτε κινέω οὔτε συνακολουθέω οὗτος · δῆλος ἄρα ὅτι οὐ εἰμί κατάληψις . οὗτος μέν οὖν ὁ ἔννοια ἔχω τοιοῦτος λόγος χράομαι πρός πίστις ὁ μοχθηρός αὐτός αἵρεσις . εἰμί δέ εἶπον πρός αὐτός ὡς οὐ ὀρθός πρεσβεύω μή λέγω συγκινέω ὁ πρᾶγμα ὁ Ψυχή · ὅτι μέν γάρ οὐ ἔχω στάσις ὁ γεννητός καί φθαρτός δῆλος , ὡς καί αὐτός ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα μαρτυρέω καί εἰμί μέντοι γε ὁ ἀπόφθεγμα τις ἀρχαῖος ὁ λέγω ὅτι ὅς τρόπος ἀδυνάτειμι εἰμί ἐν ὁ αὐτός ποταμός δίς ἐμβαίνω κατά ὁ αὐτός χρόνος κατά ὁ αὐτός ὑπόκειμαι καί τίς λέγω , φημί ἕτερος , εἶπον ] ὅτι οὖον δυνατός δίς ἐμβαίνω εἰς ὁ αὐτός ὕδωρ , ὅπου γε καί οὐδέ ἅπαξ ; ἄλλος γάρ ὕδωρ κλύζω μέν , εἰμί τυγχάνω , δάκτυλος ἄλλος δέ πούς ) , οὕτως οὐδέ ὁ πρᾶγμα δυνατός στάσις ἔχω , ἀλλά μεταβάλλω ἀεί . ὁ δέ ψυχή εὑρίσκω ὅτι μή μόνος κατόπιν ἐρχόμενος ὁ πρᾶγμα ἀλλά καί ὁ ὀξύτης ὁ κίνησις εἰμί ὅτε καί προλαμβάνω , ὡς δηλόω ὁ μαντεῖος καί ὁ πρόρρησις ὁ ἡλιακός , εἰμί τυγχάνω , ἔκλειψις · οὗτος γάρ σημεῖον εἰμί προγιγνώσκω Ψυχή ὁ πρᾶγμα . οὕτως μέν οὖν ἀπό ὁ τρόπος ὁ γνῶσις ὀνομάζω αἵρεσις . εἰμί δέ ὅτι ἀπό ὁ τέλος | καλέω ὁ αἵρεσις , ὡς ὁ καλέω ἡδονικός · οὗτος γάρ τέλος τίθημι εἰμί ὁ ἡδονά ὁ φιλοσοφία καί πᾶς ὁ εἰμί , ἡδονά δέ οὖον ὁ αἰσχρός οὔτε ὁ ὁ πολύς γιγνώσκω , μεταλαμβάνω ὁ ὄνομα καί καλέω ἡδονικός . ἀλλά ἰστέον ὅτι οὖον καλῶς ὁ ἡδονά τίθημι τέλος εἰμί · τέλος γάρ εἰμί ὁ εὐδαιμονία . ὁ δέ εὐδαιμονία τριχῶς θεωρέω · καί περί Ψυχή , ὅτι ἐπανθέω οὗτος ὁ ἀλήθεια καί ὁ δικαιοσύνη , καί περί σῶμα , ὅτι εὐεξία μετέχω πρός ὁ ὁ ψυχικός ὑπουργέω ἀρετή , καί πρός ὁ ἐκτός , ὅτι * * τις εὐδαίμων καθίστημι . ἐγώ δέ ὁ ἡδονά οὖον τέλος φημί ἀλλά ὁ τέλος ἕπομαι , ὥσπερ ὁ σκιά λέγω ἕπω ὁ φωτίζω σῶμα , ὁπόταν μή κατά κορυφή εἰμί ὁ ἥλιος . ἀπό δέ συμβεβηκός φημί ὀνομάζω ὁ αἵρεσις , ὡς περιπατητικός φημί . περιπατητικός δέ ὀνομάζω ἀπό τις αἴτιος τοιοῦτος ἔχω ὁ τρόπος · ὁ θεῖος Πλάτος οἴομαι ἔχω ὁ σῶμα ὑγιής καί ἀνεμπόδιστος πρός ὁ ὁ Ψυχή ἐνέργεια . κινέω ὁ πρός ὁ ἑταῖρος ποιέω συνουσία . τελευτάω δέ οὗτος διαδέχομαι ὁ διατριβή αὐτός Ξενοκράτης καί Ἀριστοτέλης , [ καί ] ὁ οὗτος μαθητής . καί ὁ μέν Ξενοκράτης παιδεύω ἐν Ἀκαδημία καί λέγω μετά ὁ σύν αὐτός Ἀκαδημαικός περιπατητικός , ὁ δέ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ Λύκειον καί λέγω μετά ὁ σύν αὐτός Λύκειος περιπατητικός . ὕστερος ὁ μέν Ξενοκράτης ἀλείφω ὁ ἐνέργεια καί καλέω μόνος Ἀκαδημαϊκός , ὁ δέ Ἀριστοτέλης ὁ τόπος καί καλέω | μόνος περιπατητικός . καί εἰκότως οὐ λείπω ὁ ἐνέργεια οὗτος · πρέπω γάρ Ἀριστοτέλης ὁ δούμα ὁ διδάσκαλος ἀνάπλεος εἰμί καί ὁ προσηγορία αὐτός τυγχάνω . καί ἐν οὗτος πληρόω καί ὁ ἐπωνυμία ὁ φιλόσοφος αἵρεσις έπταχῶς λαμβάνω . καί ἵνα δείκνυμι ὅτι οὐδέ πλέω οὐδέ μικρός δύναμαι εἰμί ὁ ἐπωνυμία ὁ φιλόσοφος αἵρεσις , προέρχομαι ἐκ διαίρεσις οὕτως · ὁ ἐπωνυμία ὁ φιλόσοφος αἵρεσις λαμβάνω ἢ ἀπό συμβεβηκός ἢ ἀπό διάνοια . ἀπό συμβεβηκός , ὥσπερ ὁ περιπατητικός , ἀπό δέ διάνοια ἢ ἀπό πρόσωπον ἢ ἀπό πρᾶγμα . καί ἀπό πρόσωπον ἢ ἀπό ὄνομα , ὥσπερ λέγω Πυθαγόρειος , ἢ ἀπό ὁ τόπος ἔνθα παιδεύω , ὥσπερ ὁ στωϊκός , ὁ ὅθεν προέρχομαι , ὥσπερ ὁ Κυρηναικός καί Ἐρετριακός . ἀπό δέ πρᾶγμα ἢ ἀπό ὁ τρόπος ὁ ζωή , ὥσπερ ὁ Κυνικός , ἢ ἀπό ὁ τρόπος ὁ γνῶσις , ὥσπερ ὁ ἐφεκτικός , ἢ ἀπό ὁ τέλος , ὥσπερ ὁ ἡδονικός . καί οὗτος εἰμί ὁ διαίρεσις ὁ δείκνυμι ὅτι εἰκότως ἑπτά εἰμί ὁ ἐπωνυμία ὁ φιλόσοφος αἵρεσις . διό καί ἐγώ ὁ σύμμετρος Θεωρία β΄.> ὁ ἀπαρίθμησις ὁ προκατακαλέω δέκα κεφάλαιος διανύω ὁ πρῶτος κεφάλαιος , ἐν ὅς μανθάνω πόθεν ὁ ὄνομα ὁ αἵρεσις λαμβάνω , ὅτι ἑπταχῶς , φέρω καί | ἐπί ὁ δύο κεφάλαιος ὁδεύω , 6r ἐπί ὁ διαίρεσις ὁ Ἀριστοτέλης σύγγραμμα φημί . ὁ τοίνυν σύγγραμμα Ἀριστοτέλης ὁ μέν εἰμί μερικός ὁ δέ καθόλου ὁ δέ μεταξύ ὁ καθόλου καί ὁ κατά μέρος . καί εἰμί μερικός μέν ὅσος πρός τις ἴδιος γράφω , οἷος εἰμί ὁ ἐπιστολή , ὅστις Ἀνδρόνικος τε καί Ἀρτέμων συνάγω . καθόλου δέ εἰμί σύγγραμμα ἐν ὅς ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ζητέω . μεταξύ δέ οἷος εἰμί ὁ ἱστορία , οἷος εἰμί ὁ περι ζῷον ἱστορία καί ὁ πολιτεία σν΄ εἰμί ὁ ἀριθμός , ἐν ὅς ὁ βίος Ἀθηνίων καί ἄλλος τις διηγέομαι . καί μή λέγω τις πρός ἐγώ ἀπορέω τίς δήποτε γράφω ὁ φιλόσοφος τοιοῦτος σύγγραμμα · εἴρω γάρ πρός αὐτός ὅτι καί οὗτος ὁ ἐκεῖνος φιλανθρωπία σημεῖον καθίστημι · ὁ γάρ πολιτεία ὁ πρότερος ἐκτίθημι , ἵνα ὁ μεταγενής τις ἐντυγχάνω καί κρίνω ἐν τίσις μέν χρηστός πολιτεύω ἐν τίσις δέ οὖον χρηστός , ὁ μέν αἱρέω ὁ δέ φεύγω . ἀλλά ὁ μεταξύ καί ὁ μερικός χαίρω ἐρῶ , τρέπω ἐπί ὁ καθόλου , οὗτος ὁ διαίρεσις πολυπραγμονέω . οὗτος τοίνυν ὁ καθόλου ὁ μέν εἰμί υπομνηματικός ὁ δέ συνταγματικά . υπομνηματικός μέν εἰμί ὅσος κεφαλαιώδης καί μόνος εἰμί απογεγραμμένος , ἀκαλλώπιστος δέ ὁ φράσις κτάομαι · ἰστέον γάρ ὅτι ὁ παλαιός συγγράφω τίς | βούλομαι , ὅσος πρός ἀπόδειξις εὑρίσκω ὁ πρόκειμαι σύγγραμμα συμβάλλω , κεφαλαιώδης ἀπογράφω . οὖον μήv ἀλλά καί ὁ ὁ παλαιός βιβλίον ἐντυγχάνω πολύς ὁ ναημάτων ἐκεῖθεν ἀφαιρέω , ὥστε ὁ μέν ἀληθής κρατύνω ἐξελέγχω δέ ὁ ψευδής . καί ὁ μέν ὁ ὑπομνηματικός φύσις οὗτος ἔχω ὁ τρόπος . συνταγματικά δέ καλέω ὅσος μετά ὁ νόημα καί λέξις ἔχω κοσμέω καί φράσις καλλωπίζω πρέπω ὁ σύγγραμμα , ὥστε οὗτος διαφέρω ὁ υπομνηματικός ὁ συνταγματικός ὁ ὁ μέν ἀκαλλώπιστος ὁ φράσις ἔχω ὁ δέ μετά ὁ ἐνθύμημα ὁ δήω καλλωπίζω ὁ φράσις ἔχω . οὗτος τοίνυν ὁ ὑπομνηματικός ὁ μέν εἰμί μονοειδής ὁ δέ ποικίλος · μονοειδής μέν ὅσος πρός εἷς ποιέω πρόσωπον , ποικίλος δέ ὅσος πρός πλείων ἀποτείνω πρόσωπον . ὁ δέ συνταγματικός ὁ μέν εἰμί αυτοπρόσωπος ὁ δέ διαλογικός . καί αυτοπρόσωπος μέν ὅσος ἀπό ὁ ἴδιος πρόσωπον προφέρω , διαλογικός δέ ὅσος δραματιωδῶς εἰμί κατασκευάζω κατά πεῦσις τε καί ἀπόκρισις πλείων πρόσωπον . ἀλλά ἐπεί ὁ διαλογικός καί ἐξωτερικός ὀνομάζω ὁ δέ αυτοπρόσωπος καί ακροαματικός , φέρω εὔλογος ζητέω πόθεν ὁ τοιοῦτος προσηγορία κτάομαι . τις μέν οὖν λέγω ὅτι ὁ διαλογικός καί ἐξωτερικός | ὀνομάζω , διότι ὁ μή πρέπω ὁ ἑαυτοῦ σκοπός ἐν οὗτος ἐκτίθημι . οὕτως λέγω καί ὁ Ἀλέξανδρος διά ὁ μή βούλομαι αὐτός λέγω ὁ ψυχή ἀθάνατος , καί οὗτος Ἀριστοτέλης ἐκεῖσε βοῦς ὁ ἀθανασία ὁ Ψυχή . ὡς οὖν εἴρω , ἵνα μή ἀναγκάζω Ἀλέξανδρος λέγω ὁ ψυχή ἀθάνατος , πρεσβεύω αὐτός εἰμί θνητός , ἐξωτερικός ἐκεῖνος λέγω ὀνομάζω , ἐν ὅς μή ὁ δοκέω αὐτός λέγω ὁ Ἀριστοτέλης . καί οὗτος μέν ἐκεῖνος . ἐγώ δέ λέγω ὅτι ἐξωτερικός οὗτος ὀνομάζω , ὅσος πρός ὁ ἐπιπόλαιος γράφω καί μή γνήσιος φιλοσοφέω . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ἔχω σαφής ὁ φράσις , ὁ μή ἀποδεικτικός ἐπιστήμη ὑποβάλλω , ἀλλά μᾶλλον πιθανός λόγος καλλωπίζω , καί πρός ἐπί οὗτος ὁ ἀνάτασις ἔχω πρός ἔνδοξος πρόσωπον . καί οὗτος μέν ἱκανός περί ὁ κλῆσις ὁ διαλογικός , διά τίς ἐξωτερικός καλέω . ὁ δέ αυτοπρόσωπος καλέω καί ακροαματικός . τοιοῦτος δέ ὄνομα προσαγορεύω , διότι μόνος ὁ ἐραστής φιλόσοφος καί πολύς κατορθόω λόγος ποιέω πρός ἀκρόασις . οὗτος ὁ αυτοπρόσωπος ὁ μέν συμβάλλω πρός αἵρεσις καί φυγή , ὁ μέν ἀγαθός αἵρεσις ὁ δέ κακός φυγή , καί ποιέω ὁ πρακτικός , ὁ δέ πρός ἀλήθεια γνῶσις καί ποιέω | ὁ θεωρητικός , ὁ δέ πρός ἀμφότερος οὗτος , πρός διάκρισις ἀλήθεια καί ψεῦδος φημί καί ἀγαθός καί κακός , καί ποιέω πᾶς ὁ σύγγραμμα ὁ λογικός . ἀπό τε ἐν ὁ θεωρητικός τε καί ὁ πρακτικός ὁ διαίρεσις ὁ φιλοσοφία χράομαι , λέγω ὅτι ὁ θεωρητικός ὁ μέν εἰμί φυσικός ἰός δέ θεολογικός ὁ δέ μαθηματικός . φυσικός μέν οἷος εἰμί ὁ φυσικός ἀκρόασις καί ὁ περι γενή - σέως καί φθορά καί ὁ περι οὐρανός καί ὁ Μετέωρα καί ὁ περι Ψυχή ὁ καλέω . μαθηματικός δέ οἷος ὁ μηχανικός καί ὀπτικός πρόβλημα . θεολογικός δέ οἷος εἰμί ὁ μετά ὁ φυσικός . ὁ δέ πρακτικός ὁ μέν εἰμί ἠθικός ὁ δέ οἰκονομικός ὁ δέ πολιτικός . ἠθικός μέν ὡς ὁ Εὐδήμειος καί ὁ Νικομάχεια ὁ καλέω , οἰκονομικός δέ ὥσπερ ὁ οἰκονομικός αὐτός ( γράφω γάρ αὐτός οἰκονομικός ) , πολιτικός δέ ὥσπερ ὁ Πολιτικὸς αὐτός ἕτερος εἰμί παρά ὁ σν΄ πολιτεία ὁ εἴρω · ἐκεῖνος γάρ οὐ εἰμί καθόλου . καί ὁ μέν ὁ θεωρητικός καί πρακτικός διαίρεσις οὗτος ἔχω ὁ τρόπος . ὁ δέ λογικός σύγγραμμα ὁ μέν αὐτός ὁ μέθοδος διδάσκω ὁ δέ ὁ συμβάλλω πρός ὁ μέθοδος ὁ δέ <τὰ> καθαίρω ὁ μέθοδος . καί εἰμί αὐτός μέν ὁ μέθοδος ὁ καλέω ἀποδεικτικός , ὁ ὕστερος καλέω ἀναλυτικός , συμβάλλω δέ πρός ὁ μέθοδος ὁ κατηγορία , ὁ περι ἑρμηνεία καί ὁ Πρότερος ἀναλυτικός . ἐκκαθαίρω δέ ὁ μέθοδος ὁ σοφιστικός ἔλεγχος2 καί ὁ τόπος καί ὁ ῥητορικός τέχνη καί ὁ περι ποιητικός ὁ καλέω . ἀλλά εἰμί βούλομαι , καί ὁ τάξις μανθάνω ὁ συμβάλλω εἰς ὁ ἀρχή ὁ μέθοδος . ἰστέον τοίνυν ὅτι σκοπός ἔχω ἐν ὁ λογικός ὁ ἀποδείκνυμι μανθάνω . διά συλλογισμός δέ οὗτος μανθάνω . ὁ δέ συλλογισμός αὐτός , ὡς καί ὁ ὄνομα δηλόω , συλλογή τίς εἰμί λόγος . [ ὁ ] δεῖ οὖν πρό ὁ συλλογή μανθάνω ὁ ἁπλόος , οὗτος εἰμί ὁ πρότασις , πρό δέ ὁ πρότασις ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα , ἐκ ὅς ὁ πρότασις ἵστημι · μανθάνω οὖν ἐκ μέν ὁ κατηγορία ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα , ἐκ δέ ὁ περι ἑρμηνεία ὁ πρότασις , ἐν δέ ὁ ἀναλυτικός τέλειος εἶμι ὁ συλλογισμός . ζητέω δέ τις πρός τίς συμβάλλω ὁ σοφιστικός ἔλεγχος2 καί ὁ τόπος καί ὁ ῥητορικός τέχνη καί ὁ περι ποιητικός , καί διά τίς οὗτος ἐκτίθημι ὁ φιλόσοφος . πρός ὅς φημί ὅτι καθάπερ ὁ ὁ Ἀσκληπιάδης παῖς οὖον μόνος ὁ ὁ ὑγιεινός ἀλλά καί ὁ ὁ νοσερός παιδεύω γνῶσις ὑπέρ ὁ ὁ μέν αἱρέω ὁ δέ φεύγω , οὗτος καί ὁ φιλόσοφος γιγνώσκω ὅτι φύω τις σοφιστικός συλλογισμός πειράω ὁ ἀλήθεια περιτρέπω καί οὗτος ἀφανίζω , δήω οἴομαι οὗτος 8v περιτίθημι , οὐ ἵνα χράω οὗτος , ἀλλά ἵνα γιγνώσκω μή περιπίπτω ὁ αὐτός . καί ἐν οὗτος καί ὁ δύο κεφάλαιος εἰμί , ἐν ὅς ὁ ὁ Ἀριστοτελικός σύγγραμμα διαίρεσις μανθάνω . τρίτος ὅς ὁ ζητέω , πόθεν ἀρκτέος ὁ Ἀριστοτελικός σύγγραμμα . καί περί οὗτος τέσσαρες δόξα γίγνομαι · καί ὁ μέν ὁ πρῶτος δόξα φημί ὅτι ὁ ἠθικός δεῖ ἄρχω , ὁ δέ ὁ δύο ὁ φυσιολογικός , ὁ δέ ὁ μαθηματικός , ὁ δέ ὁ λογικός . καί ὁ · μέν ὁ ἠθικός λέγω ὅτι δεῖ πρῶτος κατακοσμέω ὁ ἑαυτοῦ ἦθος καί οὕτως ἄρχω καί ἕτερος μάθημα · ὥσπερ γάρ ὁ ὁ σκοτεινός ὄμμα ἔχω οὖον δύναμαι πρός ὁ ἥλιος ἀποβλέπω , οὕτως οὐδέ τις βαρύνω πάθος Ψυχή δύναμαι οὗτος ἅπτω . καί οὗτος εἰμί ὁ λέγω ὑπό ὁ πρεσβεύω δήω εἰμί προηγέομαι ὁ ἠθικός ὁ ἄλλος . ὁ δέ ὁ φυσιολογικός λέγω προηγέομαι φημί ὅτι δεῖ ἀπό ὁ φυσικός ἄρχω , ἐπεί οὗτος σύντροφος ἐγώ εἰμί καί συνήθης . ὁ δέ λέγω ὁ μαθηματικός φημί διά οὗτος δήω προηγέομαι ὁ μαθηματικός διά ὁ ἕτερος δέ λέγω ὅτι ὁ λογικός δεῖ προηγέομαι διά ὁ πᾶς ὁ προερέω δήω οὗτος , εἰμί γε συλλογιστικός καί ἀποδεικτικός ἐν ἐκεῖνος δείκνυμι ὁ δείκνυμι , ὁ δέ λογικός , ὡς εἴρω , περί οὗτος καταγίγνομαι . οὗτος δέ ἐγώ τίθημι λέγω · ὅσος μέν ἐπί ὁ τάξις ὁ πρᾶγμα δεῖ προηγέομαι ὁ ἠθικός ὁ λοιπός διά ὁ ῥυθμίζω ἐγώ διά οὗτος καί κοσμέω ὁ ἦθος . ἐπεί δέ οὖον δίκη ἄλογος ζῷον καί ἰδιωτικός τρόπος κοσμέω καί καλλύνω ὁ ἦθος ἐγώ , ἀλλά διά συλλογιστικός ἀγωγή καί ἀποδεικτικός μέθοδος , Δίκαιος ὁ λογικός προηγέομαι ὁ τε καί ὁ φυσικός καί ὁ μαθηματικός καί ὁ θεολογικός . ἐν δέ αὐτός οὗτος ὁ τρεῖς δήω εἰμί προηγέομαι ὁ φυσικός ὁ μαθηματικός καί ὁ μαθηματικός ὁ θεολογικός . ἐν οὗτος συμπεραίνω ἐγώ καί ὁ τρίτος κεφάλιον . τέταρτος κεφάλαιος , ἐν ὅς ζητέω τίς ὁ τέλος ὁ Ἀριστοτελικός φιλοσοφία καί τίς ὁ ἀναφαίνω χρήσιμος ἐκ αὐτός . ἀναφαίνω τοίνυν ἐκ αὐτός χρήσιμος ὁ γιγνώσκω ὡς εἷς ὁ πᾶς εἰμί ἀρχή , ἀπειροδύναμος , ἀπεριόριστος , ἀσώματος , ἀπερίληπτος , ὀρεκτικός πᾶς ὁ κατά φύσις , αὐτοαγαθότης · ἄλλος γάρ εἰμί ἀγαθός καί ἄλλος ἀγαθότης , ὥσπερ καί ἄλλος λευκός καί ἄλλος λευκότης · λευκός μέν ὁ δέχομαι αὐτός ὁ ποιότης , λευκότης δέ αὐτός ὁ ποιότης . οὕτως ἀγαθός μέν ὁ δέχομαι , ἀγαθότης δέ αὐτός ὁ πρᾶγμα καί αὐτός ὁ ὕπαρξις καί ὁ οὐσία ὁ ἀγαθός . | καί ὅτι οὐ ἀγαθός πολυκοιρανία · εἷς κοίρανος ἵστημι , εἷς βασιλεύς , αὐτός Ἀριστοτέλης φημί ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός θεολογέω · ὅστις εἷς εἰμί ὁ πᾶς ἀρχή , εἰμί κατασκευάζω οὗτος ὁ τρόπος · ὁ εἰμί πᾶς καλῶς πολιτεύω , καί οὗτος εἰκότως · οὖον γάρ ἐνδέχομαι κακῶς ὁ ὄνιον πολιτεύω θεός περίειμι . ὁ καλῶς πολιτεύω τάσσω , ὁ δέ τάσσω ὑπό εἷς τάσσω , ὁ εἰμί ἄρα πᾶς ὑπό εἷς τείνω . οὗτος ἐν ὁ τάσσω καλέω πᾶς ἀρχή , ὅς ὁ γνῶσις τέλος εἰμί ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία . Πέμπτος κεφάλαιος . τίς ὁ βαθμός καί τίς ὁ ἄγω ἐγώ ἐπί ὁ οὗτος τέλος ; φημί τοίνυν ὅτι πέντε τις καθίστημι ὁ πρός ὁ τέλος ἐγώ ἀπάγω ὁ φιλοσοφία , οἷος λογικός , φυσικός , ἠθικός , μαθηματικός , θεολογικός . καί εἰμί ἀρχή μέν ὁ λογικός , μετά δέ οὗτος ἠθικός , μετά δέ ὁ ἠθικός ὁ φυσικός , μετά δέ οὗτος ὁ μαθηματικός , μετά δέ ὁ μαθηματικός ὁ θεολογία . καί οὗτος εἰκότως · δεῖ γάρ ὁ πᾶς ἔνυλος προηγέομαι ὁ κατά τίς μέν ἔνυλος κατά τίς δέ ἄυλος . μετά δέ οὗτος ἐπί ὁ πᾶς ἄυλος δεῖ χωρέω ἐγώ , ἕπομαι ὁ πρόσταξις ὁ θεσπέσιος ὁ ἀσώματος φύσις . καί ἐν οὗτος καί ὁ πέμπτος κεφάλαιος . ἕκτος κεφάλαιος , ἐν ὅς ζητέω | ὁποῖος δεῖ εἰμί ὁ ἀκροάομαι ὁ Ἀριστοτέλης σύγγραμμα . λέγω τοίνυν ὅτι δεῖ αὐτός ἐχέφρων εἰμί , δριμύς , καλλωπίζω ὁ ἦθος , καθαίρω ὁ Ψυχή ( μή καθαρός γάρ καθαρός ἐφάπτω μή οὐ θεμιτός ἐστιν’ ὡς ὁ θεῖος Πλάτων φημί , καί Ἱπποκράτης τάτος μή καθαρός ὁ σῶμα ὁπόσος ἄν τρέφω , μάλλον βλάπτω ) , καί συνεχῶς ἐπιλέγω ἑαυτοῦ ὁ ὁ Πλάτων φωνή ὅτι ‘ εἰμί μή σύ σεαυτοῦ λέγω ἀκούω , μηδείς ἄλλος λέγω πιστεύω καί πάλιν Σωκράτης Σωκράτης μέν ὀλίγος φροντιστέον , ὁ δέ ἀλήθεια Πολύα , σημαίνω διά πᾶς οὗτος ἐγώ ὅτι δεῖ πᾶς ὁ ἀλήθεια προτιμάω καί πᾶς οὗτος δύο ποιέω . ἀλλά μήv καί ἐξομοιόω ὁ ἑαυτοῦ ὁ μέγας κόσμος · ὥσπερ γάρ ἐν ὁ μέγας κόσμος εἰμί μέν βασιλεύς , ὑπόκειμαι δέ αὐτός στρατιώτης καί τίθημι , οὗτος δεῖ εἰμί καί ὁ ἀκροάομαι ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία , καί ἔχω μέν ἐν τάξις ὁ βασιλεύς ὁ λογισμός , ἐν δέ ὁ τάξις ὁ στρατιώτης ὁ θυμός , ἐν δέ ὁ τάξις ὁ ὑπηρετέω ὁ ἐπιθυμία · δεῖ γάρ ἄρχω μέν ὁ λογισμός , ἄρχω δέ ὁ θυμός , ἄρχω δέ ὑπό ἀμφότερος ὁ ἐπιθυμία . ζητέω δέ τις διά τίς τριμερής εἰμί ὁ Ψυχή τέσσαρες εἰμί ἀρετή , φρόνησις , Ἀνδρία , σωφροσύνη καί δικαιοσύνη . πρός οὗτος δέ εἰμί εἶπον ὅτι εὔλογος · ὁ μέν γάρ φρόνησις ἀρετή εἰμί γνώρισμα ὁ λογισμός , ὁ δέ Ἀνδρία ὁ θυμός , | ὁ δέ σωφροσύνη ὁ ἐπιθυμία , ὁ δέ δικαιοσύνη διά πασός φοιτάω καί εἰμί πᾶς θεωρέω . καί ἐν οὗτος καί ὁ ἕκτος κεφάλαιος . ἕβδομος κεφάλαιος , οἷος δεῖ εἰμί ὁ ἐξηγέομαι ὁ σύγγραμμα Ἀριστοτέλης . καί φημί ὅτι τοιόσδε οἶδα εἰμί ἐξηγηματικός καί ἐπιστημονικός · ἐξηγηματικός μέν διά ὁ ἐξηγέομαι σαφῶς ὁ ἀλήθεια , ἐπιστημονικός δέ ὡς διακρίνω ὁ ἀλήθεια ἀπό ὁ ψεῦδος . δεῖ δέ αὐτός μή δουλεύω αἵρεσις καί ὥσπερ ἐκμισθόω αὐτός ὁ ἄτη καί ὁ γλῶσσα , ὡς ἅπας ποιέω πρός ὁ ἐκεῖνος δοκέω , καί ποιέω καί λέγω καί ἀκούω . δεῖ δέ αὐτός μή συμμεταβάλλω ὁ αἵρεσις , ἵνα μή ὥσπερ ὁ ἐν σκηνή διάφορος ὑποδύω πρόσωπον , οὗτος καί αὐτός τίς πάσχω , ἀλλά τύπος ἔχω χρή καί κανών ἀληθής , διά ὅς δύναμαι διακρίνω ὁ ὀρθῶς ἔχω καί ὁ μή τοιοῦτος . ἐπί ὅς καταπαύω ὁ πάρειμι θεωρία . τέλος ὁ Β΄ θεωρία . Ἀρχή ὁ Υ΄ θεωρία . ἐπεί ὁ ἐπωνυμία ὁ φιλόσοφος αἵρεσις μανθάνω καί ὁ διαίρεσις ὁ Ἀριστοτελικός σύγγραμμα καί πόθεν ἐγώ δεῖ ἀρκτέος καί διά ποῖος μέσος ὁδευτέον καί τίς ὁ ἐκδέχομαι ἐγώ τέλος , καί πρός οὗτος οἷος δεῖ εἰμί ὁ ἀκροάομαι οὗτος , εἶτα ὁ ἐξηγέομαι , φέρω πρός ὁ εἴρω ζητέω τίς ὁ εἶδος ὁ ἀπαγγελία ὁ φιλόσοφος . οὐ εἷς | τοίνυν ἐπιτηδεύω εἶδος , διότι μηδέ περί εἷς πρᾶγμα ὁ λόγος ποιέω , ἀλλά ὥσπερ διάφορος ἅπτω πρᾶγμα , οὗτος καί παναρμόνιος εἶδος ἐπιτηδεύω , πρόσφορος ὁ λόγος βούλομαι ὁ πρᾶγμα εἰμί . ἐν μέν οὖν ὁ ἐπιστολή πυκνός εἰμί καί σύντομος , κοινός τε ἅμα καί ἴδιος · τοιοῦτος γάρ δεῖ εἰμί ὁ ἐπιστέλλω · κοινός μέν , διότι ὁ ἐπιστολή ἔντευξις εἰμί πρός ἄπειμι , καί ὥσπερ <τὰ> ὁ πάρειμι ὁ ἔντευξις κοινῶς διαλέγω , οὗτος δεῖ καί πρός ὁ ἔντευξις ὁ ἄπειμι , οὗτος εἰμί ὁ ἐπιστολή , κοινός ποιέω ὁ ἔντευξις . ἴδιος δέ χρή πάλιν εἰμί ὁ ἐπιστέλλω , ἵνα μή λανθάνω ἑαυτοῦ εἰς ἔννοια ἰδιωτικός ἐμπίτνω . ἐν δέ ὁ ἱστορία εἰμί σαφής , ὑφηγηματικός , διαρθρόω , ἐν δέ ὁ διαλογικός ὡραῖος , μεστός Χαρίτων , οὐ ἐνδεής , ποικίλος ἐν ὁ μίμησις , ἐν δέ ὁ αὐτοπροσωπέω συστρέφω , γοργός , πυκνός ὁ νόημα , καθαρός ὁ ὄνομα , μηδαμοῦ ποιητικός δουλεύω μεταφορά , ἀκαλλώπιστος εὐρυθμία κοσμέω ( διό καί ἀζήλωτος ἑαυτοῦ ὁ μεταγενής καθίστημι · ὁ γάρ ἀγαθός ἢ κατά τέχνη συντίθημι ἀμίμητος εἰμί ὁ τέχνη ) , ἐν δέ ὁ ἐξωτερικός καλλωπίζω ὁ λέξις . καί ἐν οὗτος καί ὁ ὄγδοος κεφάλαιος . ἔνατος κεφάλαιος , ἐν ὅς ζητέω διά τίς ἀσάφεια ἐπιτηδεύω ὁ φιλόσοφος · ὅτι γάρ οὐ οἴκοθεν ἔχω οὗτος , ἀλλά αὐτός ἐπιτηδεύω , δηλόω πολλαχοῦ σαφῶς ἑρμηνεύω , ἐν μέν ὁ λογικός ἐν ὁ καλέω | τόπος , ἐν δέ ὁ φυσικός ἐν ὁ Μετεωρολογικός . ἀσάφεια τοίνυν ἐπιτηδεύω πείρω καί δοκιμασία . λαμβάνω βούλομαι ὁ τε πρόθυμος νέος καί ὁ ῥᾴθυμος · ἀσαφής γάρ ἐντυγχάνω ὁ σπουδαῖος σύγγραμμα συντείνω ἑαυτοῦ καί πρόθυμος γίγνομαι πρός ὁ ὁ σύγγραμμα κατάληψις , ὁ δέ ῥᾴθυμος ἐντυγχάνω οὗτος φεύγω ὁ ἔντευξις ὑπό ὁ ἀσάφεια ἀπελαύνω . οὗτος δέ οὖον μόνος Ἀριστοτέλης ποιέω , ἀλλά καί Πλάτων πρό αὐτός · παρακελεύομαι γάρ δοκιμασία καί πείρω ὁ νέος λαμβάνω πρό ὁ ὁ μάθημα εἴσοδος · λέγω γάρ ὅτι δεῖ ἀπάγω αὐτός εἰμί ὁ συμπόσιον καί μεθύσκω , ἵνα ὁ κρύπτω ἐν ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή δημοσιεύω . ὁ αὐτός δέ καί Πυθαγόρας ποιέω · μετά ἡμέρα γάρ ἐρωτάω ὁ φοιτητής ὁ ἐν ὁ νύξ γίγνομαι ἐνύπνιος μαντεύομαι διά οὗτος βούλομαι ὁ κίνησις ὁ Ψυχή [ οἶδα ] . ἀλλά ἰστέον ὅτι ὁ Πλάτων ἀγαθός ἢ κτάομαι Πυθαγόρας ποιέω · ἐν μέν γάρ ὁ ὄνειρος εἰμί πολύς καί προστίθημι καί ἀφαιρέω ψευδής , ἐν δέ ὁ μέθη , ἅτε δή μή παρακολουθέω ἑαυτοῦ , ἀδεῶς ὁ ἐν ὁ Ψυχή κρύπτω ἐξαγγέλλω . ἀλλά καί ποιητής , μή πᾶς βούλομαι σαφής καθίστημι ὁ περί ὁ θεῖον , μῦθος ἀποκρύπτω ὁ περί ὁ θεῖον δόγμα λέγω · ἀνόητος γάρ εἰμί , καθά ὁ ποιητής φημί Κρόνος καταπίνω | ὁ τέκνον καί πάλιν ἐμέω , Ζεύς δέ κύκνος γίγνομαι · εἰμί γάρ ὁ οὗτος δράω ἄνθρωπος κολάζω , πόσος μᾶλλον ἄτοπος οὗτος προσάπτω θεός ; διό καί δέος εἰμί μή ποτός ὁ ὁ νέος ψυχή ἁπαλός εἰμί παραδέχομαι ὡς ἀληθής · δυσμετακίνητος γάρ ἔχω ὁ νέος πρός οὗτος . ὅθεν καί ὁ τερατώδης ὁ ποιητής χάρις ὁμολογέω , ἵνα διά ὁ ὑπερβάλλω ἀπιστία μηδείς ὁ λέγω πιστεύω . ἀλλά μήv καί ὁ ἱερεύς οὗτος βούλομαι ὁ παραπέτασμα · οὗτος γάρ · ἐπινοέω πρός ὁ μή πᾶς σαφής καί γνώριμος καθίστημι ὁ μυστήριον . ὅθεν φημί τις ἀείδω συνετός , θύρα δέ πείθω βάλλω . ἀλλά μήv καί πρό πᾶς οὗτος Ἀπόλλων μή πᾶς πρόδηλος ὁ μαντεῖος καθίστημι βούλομαι λοξός μαντεύομαι , οὖον μέτριος ἀσάφεια διά οὗτος ἐπιδείκνυμι , ὅθεν καί Λοξίας ὀνομάζω . ὅσπερ οὖν Ἀπόλλων μέν ὁ λοξός , ἱερεύς δέ ὁ παραπέτασμα , ποιητής δέ ὁ μῦθος , Πυθαγόρας δέ ὁ ὄνειρος , Πλάτων δέ ὁ μέθη , οὗτος Ἀριστοτέλης φύω ὁ ἀσάφεια . καί ἐν οὗτος ὁ ἔνατος κεφάλιον . Δέκατος καί τελευταῖος κεφάλαιος , ἐν ὅς ζητέω πόσος καί τίς δεῖ προλαμβάνω ἕκαστος Ἀριστοτελικός σύγγραμμα . λέγω τοίνυν ὡς ἕξ τις ὀφείλω προλαμβάνω , ὁ σκοπός φημί καί ὁ χρήσιμος καί ὁ | τάξις καί ὁ ἐπιγραφή καί ὁ συγγραφεύς καί ὁ διασκευή . ὁ μέν ἐν σκοπός ἐν ὁ πλατωνικός πολλαχοῦ διαφωνέω , ἐν δέ ὁ Ἀριστοτελικός οὐδαμοῦ . * * εἰμί γε μιμητής εἰμί ὁ φύσις ὁ φιλόσοφος ἅπας ἕνεκα ὁ λέγω , ὡς δῆλος ἐντεῦθεν εἰμί ὁ σκοπός ὁ σύγγραμμα , ὥσπερ ἐκεῖνος οὐδείς ἁπλόος ἀλλά ἕνεκα ὁ πᾶς πράσσω . ὁ δέ χρήσιμος ὁ σύγγραμμα ζητέω , ὅτε δοκέω ὁ σύγγραμμα πρός κακός ἐπινοέω , ὡς ἐπί ὁ σοφιστικός ἐλέγχω · νομίζω γάρ οὗτος ὁ βιβλίον βλαπτικός ὑπάρχω , διότι κανών τις ἐκεῖ παραδίδωμι , διά ὅς δύναμαι ἀπατάω . ἀλλά ἐγώ φημί ὅτι παραδίδωμι οὗτος οὐ ἵνα ἀπατάω , ἀλλά ἵνα μή ἀπατάω , καί οὐ ἵνα ποιέω , ἀλλά ἵνα μή πάσχω , ὥσπερ καί ὁ ἰατρός ὁ δηλητήριος οὖον πρός χρῆσις , ἀλλά πρός φυγή παραδίδωμι . ὁ δέ τάξις ζητέω οὖον ὁ καθολικός ἤδη γάρ οὗτος μανθάνω , ὅτε λέγω ὁ μέν λογικός προηγέομαι , ἕπω δέ ὁ ἠθικός , μετά δέ οὗτος ὁ φυσικός , καί μετά ὁ φυσικός ὁ μαθηματικός , μετά δέ οὗτος ὁ θεολογία ) , ἀλλά ὁ μερικός , οἷος ὁ ἐν ὁ ὁμοστοιχέω · εἰμί λογικός ὑπάρχω ὁ σύγγραμμα , ὁ ἐν ὁ λογικός ὑπάρχω τάξις δῆλος ὅτι ζητέω , ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ φυσικός . ὁ δέ αἴτιος ὁ ἐπιγραφή πολυπραγμονέω , ὅτε μή σύμφωνος | εἰμί δοκέω ὁ σκοπός , ὥσπερ ἐπί ὁ τόπος · ἄλλος μέν γάρ εἰμί ὁ ἐπιγραφή ὁ σύγγραμμα , ἄλλος δέ ὁ ἐν οὗτος παραδίδωμι . πολλάκις δέ καί συναναφαίνω οὗτος ὁ τρεῖς ὁ σκοπός , ὁ χρεία , ὁ ἐπιγραφή , ὡς ἐν ὁ περι Ψυχή σύγγραμμα . περί δέ ὁ γνήσιος δύο οὗτος ζητέω · πρῶτος μέν διά πόσος τρόπος νοθεύω ὁ βιβλίον καί ποῖος εἰμί κριτήριον ὁ δύναμαι διαχωρίζω ὁ γνήσιος ἀπό ὁ νόθος . νοθεύω τοίνυν ὁ βιβλίον ὁ παλαιός κατά τρεῖς τρόπος · ἢ διά φιλοτιμία ὁ βασιλεύς ἢ διά εὔνοια ὁ μαθητής ἢ διά ὁμωνυμία . καί διά ὁμωνυμία τριχῶς · ἢ συγγραφεύς ἢ σύγγραμμα ἢ ὑπόμνημα . ἀλλά , εἰμί δοκέω , μανθάνω πῶς ὁ ὁ βασιλεύς φιλότιμος αἴτιος εἰμί ὁ ὁ Βίβλος νοθεύω . ἰστέον τοίνυν ὅτι ὁ παλαιός βασιλεύς ἐραστής εἰμί λόγος σπεύδω διά φιλοτιμία συνάγω ὁ ὁ ἀρχαῖος σύγγραμμα . οὕτως οὖν Ἰοβάτης ὁ ὁ Λιβύη βασιλεύς ἐραστής γίγνομαι ὁ Πυθαγορικός σύγγραμμα καί Πτολεμαῖος ὁ ἐπίκλη Φιλάδελφος ὁ Ἀριστοτελικός καί Πεισίστρατος ὁ Ἀθήναιον τύραννος ὁ ὁμηρικός <καὶ> χρῆμα δωρεά σπεύδω οὗτος συνάγω . πολύς οὖν χρῆμα ὀρέγω σπεύδω ἢ συγγράφω ἤγουν καί ὁ τυγχάνω συνάγω καί ἐπιγράφω ὁ ὁ ἀρχαῖος ὄνομα καί προσφέρω καί καρπόω δωρεά διά οὗτος μνηστεύω . καί συμβαίνω , ὡς προεῖπον . νοθεύω ἕπομαι ὁ βιβλίον ἐσθίω ὅτε διά φιλοτιμία βασιλεύς . | διά δέ ὁμωνυμία συγγραφεύς νοθεύω ἔστω ὅτε ὁ βιβλίον , διότι μή εἷς καί μόνος Ἀριστοτέλης ὁ Σταγειρίτης γίγνομαι , ἀλλά καί ὁ ἐπίκλη Μῦθος , ἀλλά δή καί ὁ καλέω παιδοτρίβης . διά ὁμωνυμία δέ σύγγραμμα νοθεύω ὁ βιβλίον , διότι μή μόνος Ἀριστοτέλης γράφω κατηγορία , ἀλλά καί Θεόφραστος καί Εὔδημος , ὁ οὗτος μαθητής . πολλάκις οὖν τις περιτυγχάνω ὁ κατηγορία Θεόφραστος , εἰμί τυγχάνω , νομίζω αὐτός εἰμί Ἀριστοτέλης . ἔστω ὅτε δέ οὐδέ διά ὁμωνυμία συγγραφεύς νοθεύω ὁ βιβλίον οὐδέ διά ὁμωνυμία σύγγραμμα , ἀλλά διά ὁμωνυμία ὑπόμνημα , διότι πολλάκις ὑπόμνημα τις ποιέω εἰς ὁμώνυμος πραγματεία καί νομίζω ἄλλος εἰμί · ὥσπερ οὖν καί Θεόφραστος ποιέω ὑπόμνημα εἰς ὁ οἰκεῖος κατηγορία , καί πολλάκις τις ἀποπλανάω ὅτι ὁ Ἀριστοτέλης εἰμί ὁ ὑπόμνημα . ἢ πολλάκις ἐντυγχάνω τις ὁ ὑπόμνημα Ἀλέξανδρος ὁ Ἀφροδισιεύς εἰς ὁ κατηγορία νομίζω αὐτός πάντως εἰμί ὁ Ἀριστοτέλης , λανθάνω ὅτι οὖον μόνος γράφω αὐτός εἰς ὁ Ἀριστοτέλης ἀλλά καί εἰς ὁ Θεόφραστος . εἰμί δέ ὅτε διά εὐγνωμοσύνη μαθητής πρός διδάσκαλος νοθεύω ὁ βιβλίον , ὥσπερ πᾶς ὁ σύγγραμμα ὁ ἐπιγράφω Πυθαγόρας · ὁ γάρ Πυθαγόρας οὐ ἀπολείπω οἰκέω σύγγραμμα , λέγω ὅτι οὖον δεῖ ἄψυχος καταλιμπάνειν σύγγραμμα , ἐπεί μή δύναμαι ὑπέρ ἑαυτοῦ | ἀπολογέομαι , ἀλλά δή καταλιμπάνειν ἔμψυχος σύγγραμμα , οὗτος εἰμί μαθητής , ὅστις καί ὑπέρ ἑαυτοῦ καί ὁ ἴδιος · διδάσκαλος δύναμαι συμμαχέω . ὁ οὖν μαθητής αὐτός διά εὔνοια ποιέω σύγγραμμα ἐπιγράφω ὁ ὄνομα Πυθαγόρας . καί διά οὗτος ὁ αἴτιος νόθος εἰμί πᾶς ὁ ἐκ ὄνομα Πυθαγόρας προσφέρω σύγγραμμα . ‘Η δέ εἰς ὁ μόριον διαίρεσις σαφής εἰμί περί Ἀριστοτέλης καί σύνοπτος κατά ζῆλος γεωμετρικός · ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος πρῶτος παραλαμβάνω ὁ λῆμμα καί ὁ αἴτημα , καί εἶτα οὕτως ἐπιφέρω ὁ θεώρημα , οὗτος καί Ἀριστοτέλης πρῶτος διδάσκω ὁ πρός ὁ χρεία ὁ σύγγραμμα καί οὕτως αὐτός ὁ πρόκειμαι .. ὡς ἐντεῦθεν σαφής γίγνομαι ὁ κεφάλαιος . καί ἐν οὗτος ἵστημι ὁ πάρειμι θεωρία , ἐπεί καί πέρας λαμβάνω ὁ διδασκαλία ὁ προλαμβάνω ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία . Θεωρία Δ΄ . ἐπεί ὁ προλέγω ἄρχω πρός τρεῖς τις ὁ διδασκαλία ὑπισχνέομαι ποιέω , πρός τε πᾶς φιλοσοφία , ὁ ἐπιστήμη φημί , καί πρός ὁ μέθοδος , οὗτος εἰμί ὁ λογικός , καί πρός ὁ σύγγραμμα , οὗτος εἰμί ὁ κατηγορία , φέρω διανύω ὁ πρῶτος ὁ προτίθημι ἐγώ εἰς ἐξέτασις ἐπί ὁ δύο εὔτακτος χωρέω , ἐπί ὁ μέθοδος φημί , ζητέω εἰμί μέρος ἢ ὄργανον ὁ λογικός ὁ φιλοσοφία . δεῖ | τοίνυν οἶδα ὅτι διάφορος δόξα γίγνομαι περί οὗτος , ὁ μέν Στωϊκός μέρος αὐτός εἰμί νομίζω , ὁ δέ περιπατητικός ὄργανον , ὁ δέ θεῖον Πλάτων μέρος ἅμα καί ὄργανον , μέρος μέν αὐτός εἰμί λέγω ἐν Φαιδρός , ἔνθα λόγος ἐπέχω φημί αὐτός τριγχός πρός ὁ φιλοσοφία , ὄργανον δέ ἐν Φαίδων , ἔνθα φημί ὅς παῖς , γυμνάζω σαυτοῦ διά ὁ καλέω ἀδολεσχία , ἠώς ἔτι · νέος εἰμί , εἰμί δέ μή , ἐκφεύγω σύ ὁ ἀληθής , οὐδείς ἄλλος διά οὗτος ἐνδείκνυμι ὁ Πλάτος ἢ ὅτι ὄργανον εἰμί ὁ λογικός ὁ φιλοσοφία · οὖον γάρ ἔχω ποτός τολμάω καί εἶπον ἀδολεσχία καί γυμνασία ὁ μέρος ἀλλά οὗτος μέν ὁ Πλάτων . ὁ δέ στωϊκός διά δύο ἐπιχείρημα ὁ ἴδιος δόξα βούλομαι πιστόω , ὅς ὁ πρῶτος τοιοῦτος ἔχω ὁ ἀγωγή . · πᾶς , ὅς χράω τις ἢ τέχνη ὁ ἐπιστήμη , ἐάν μή εἰμί ἕτερος τέχνη ἢ ἐπιστήμη ἤ μέρος ἢ μόριον , αὐτός ὁ χράω ἢ μέρος ἢ μόριον εἰμί . οἷος ὡς ἐπί παράδειγμα · ὁ ἰατρικός τέχνη μέρος εἰμί ὁ διαιτητικός , καί οὐδαμῶς ἕτερος τέχνη ὁ ἐπιστήμη μέρος ἢ μόριον εἰμί · ὅς ἰατρ - κέω ἄρα τέχνη ὁ διαιτητικός μέρος εἰμί , καί οὗτος μόνος χράομαι αὐτός . εἰμί τοίνυν καί ὁ φιλοσοφία χράομαι ὁ λογικός , ἕτερος δέ τέχνηλἢ ἐπιστήμη οὗτος οὖον χράομαι , ὁ ἄρα φιλοσοφία μέρος ἢ μόριον ὁ λογικός . ἀλλά μήv οὖον μόριον · μέρος ἄρα . καλῶς δέ πρόσκειμαι ὁ λόγος ὁ ἐά μή ὅς ἕτερος τέχνη ἢ ἐπίστημα διά ὁ ἀστρονομία . κινδυνεύω γάρ ὁ ἀστρονομία μέρος εἰμί ὁ κυβερνητικός , ἐπεί χράομαι αὐτός , ὡς δηλόω | Ἄρατος λέγω περί ὁ ἄρκτος ὁ καί Σιδόνιος ἰθύς ναυτίλλομαι , εἰμί μή προυπαρχω μέρος εἰμί ὁ φιλοσοφία · ὑπό γάρ ὁ θεωρητικός ἀνάγω , καί ὁ θεωρητικός ὑπό ὁ μαθηματικός . καί ὁ μέν ὁ ἐπιχείρημα ἀγωγή οὗτος ἔχω ὁ τρόπος . εἰμί δέ ἐλέγχω αὐτός σύντομος καί ῥᾳδίως διά ὁ ὁ φλεβότομος ἀπόδειξις · φημί γάρ ἄν τις πρός αὐτός · ὅτι ὁ φλεβότομος τίς εἰμί ; ἢ μόνος ἰατρικός ; ἤ τις ἄλλος οὗτος χράομαι ἢ μόνος ἰατρός ; καί ὅμως ὁ εὕω φρονέω οὐδείς μέρος ὁ ἰατρικός καλέω ἐν ὁ φλεβότομος , εἰμί γε ὁ μέν σῶμα , ὁ φλεβότομος , ὁ δέ ἀσώματος , ὁ Ἰατρική · οὐδέποτε δέ ὁ σῶμα ὁ ἀσώματος μέρος εἰμί . πόθεν ἐν ὁ παραλογισμός προέρχομαι ; λέγω τοίνυν , διότι ὁ ζητέω ἐν ὁ ἐπιχείρημα παραλείπω · ἐσθίω γάρ αὐτός οὕτως εἶπον · ὅτι πᾶς , ὅς χράω τις ἢ τέχνη ἢ ἐπιστήμη , ἐάν μή ὅς ἕτερος τέχνη ἢ ἐπιστήμη ὁ μέρος ἢ μόριον ἢ ὄργανον , αὐτός ὁ χράομαι ἢ μέρος ἢ μόριον εἰμί ἢ ὄργανον . ἀλλά μήv καί ὁ λογικός οὐδείς ἄλλος τις χράομαι ἢ μόνος ὁ φιλοσοφία · οὗτος ἄρα ὁ χράω μέρος ἢ μόριον εἰμί ἢ ὄργανον . ἀλλά μήv οὐ εἰμί μέρος ὁ μόριον ὁ λογικός , ὡς δείκνυμι · ὄργανον ἄρα ἐ,στί . καί ἐν οὗτος ὁ ἀγωγή ὁ πρῶτος λόγος . δύο λόγος τοιοῦτος ἔχω ὁ ἀγωγή · ὁ λογικός προβάλλω ὑπό ὁ φιλοσοφία · πᾶς ὁ προβάλλω ὑπό τις μέρος εἰμί ὁ προβάλλω · ὁ λογικός ἄρα ὡς προβάλλω ὑπό ὁ φιλοσοφία μέρος αὐτός εἰμί . ψευδής δέ καί οὗτος ὁ λόγος καθίστημι · | αὐτίκα γοῦν ὁ μέν χαλκεύς ἑαυτοῦ <ἄχμονα> προβάλλω καί ὁ τέκτων , εἰμί τυγχάνω , σφῦρα , καί οὐδέτερος οὐδέτερος μέρος εἰμί . καί ὁ μέν ὁ στωικός λόγος τοιοῦτος ἔχω ὁ ἀγωγή , δείκνυμι ἐπείγω ὁ λογικός μέρος εἰμί ὁ φιλοσοφία . ὁ δέ ὁ περιπατητικός λόγος , τρεῖς εἰμί ὁ ἀριθμός , τοιοῦτος ἔχω ὁ ἀγωγή , ὁ πρεσβεύω εἰμί ὄργανον ὁ λογικός . καί ὁ μέν πρῶτος αὐτός οὗτος ἔχω ὁ , τρόπος · ἐάν εἰμί , φημί , δύο τέχνη καί χράομαι ὁ ἕτερος ὁ ἀποτέλεσμα ὁ ἕτερος , ὁ χράομαι ἀγαθός εἰμί ὁ ἀποτελέω · οἷος ὡς ἔχω ἐπί χαλινοποιητικος καί ἱππικός · ὁ μέν γάρ χαλινοποιητικος χαλινός ποιέω , ὁ δέ ἱππικός οὗτος χράω · οὐκοῦν ἄρα ὁ ἱππικός ὡς χράομαι ὁ ἀποτέλεσμα ὁ χαλινοποιητικος ἀγαθός αὐτός ὑπάρχω . οὗτος καί ὁ κυβερνητικός ναυπηγικός εἰμί τίμιος , διότι ὁ οὗτος , ἐπεί ὁ μέν φιλοσοφία ποιέω ὁ λογικός , χράομαι δέ ὁ ἄλλος πᾶς τέχνη ὁ ἀποτέλεσμα ὁ λογικός , οἷος Ἰατρική , γραμματικός , ῥητορικός , καί ἁπλόος εἶπον ὁ παραπλήσιος τέχνη , εὑρίσκω ἄρα ὁ φιλοσοφία ὁ ἄλλος τέχνη ὁ χράομαι ὁ οὗτος πρόβλημα , λέγω δή ὁ λογικός , * * ἀγαθός ὁ φιλοσοφία , ἐπεί ἀτοπία πᾶς · εἰμί ἐπέκεινα · τίς γάρ ἄν εἰς τοσοῦτος ἔρχομαι ἀναίδεια ὥστε ὁ μήτηρ ὅλος ὁ τέχνη χείρων ὀνομάζω ὁ κατά μέρος τέχνη ; εἰμί μή | οὖν μέρος εἰμί διά ὁ ἄτοπος οὗτος , ὄργανον ἄρα εἰμί ὁ φιλοσοφία ὁ λογικός . καί ἐν οὗτος ὁ ἐπαγωγή ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα . οευτερος ἐπιχείρημα τοιοῦτος ἔχω ὁ ἀγωγή · ὁ μέρος ὁ ὅλος ὁ αὐτός ἐθέλω ἔχω ὕλη καί ὁ αὐτός τέλος · ὁ λογικός οὐδέ ὁ αὐτός ὕλη ἔχω ὁ ὅλος , φημί δή ὁ φιλοσοφία , οὐδέ ὁ αὐτός τέλος · ὁ λογικός ἄρα οὐ εἰμί μέρος ὁ φιλοσοφία ἀλλά ὄργανον . κατασκευάζω δέ ἑκάτερος ὁ πρότασις , καί ὁ μέν μείζων οὗτος ὁ λέγω ὅτι ὁ μέρος ὁ αὐτός ὕλη ἔχω ὁ ὅλος καί ὁ αὐτός τέλος λέγω οὕτως · ὅτι ἀληθής εἰμί ὁ λέγω · αὐτίκα γοῦν ὁ διαιτητικός μέρος εἰμί ὁ ἰατρικός ὁ αὐτός ὕλη ἔχω ὁ ἰατρικός ὁ ἀνθρώπινος σῶμα φημί , καί ὁ αὐτός τέλος , οἷος ὁ ὑγίεια · ἀμφότερος γάρ ὁ ὑγεία πραγματεύομαι . ῥώννυμι ἄρα τέως ὁ μείζων πρότασις . οὐ ἥκιστος δέ καί ὁ μικρός ῥώννυμι ὁ λέγω ὅτι ὁ λογικός οὐδέ ὁ αὐτός ὕλη ἔχω ὁ ὅλος οὐδέ ὁ αὐτός τέλος · κατά ἀλήθεια γάρ οὐ ὁ αὐτός ὕλη λογικός καί φιλοσοφία , ἀλλά ὁ μέν λογικός εἰμί ὁ φωνή , ὁ δέ φιλοσοφία ὁ πρᾶγμα , ὡς ὁρισμός δηλόω ὁ λέγω αὐτός γνῶσις εἰμί θεῖον τε καί ἀνθρώπινος πρᾶγμα . ἀλλά οὐδέ μήv ὁ αὐτός τέλος ἑκάτερος εἰμί , ἀλλά τέλος μέν εἰμί φιλοσοφία ὁ ἐξομοίωσις θεός κατά ὁ δυνατός ἄνθρωπος , ὡς εἴρω , ὁ δέ λογικός ὁ ὁ ἀπόδειξις γένεσις . εἰμί τοίνυν ἑκάτερος ὁ πρότασις εὕω ἐγώ συλλογίζομαι πως , καί ὁ συμπέρασμα πῶς οὐ ἄν εἰμί ἀληθής ; καί ἐν οὗτος ὁ ἀγωγή ὁ δύο λόγος . | τρίτος ἐπιχείρημα καί αὐτός τοιοῦτος ἔχω ὁ ἀγωγή · ἴδιος μέρος εἰμί , φημί , ὁ διά ἑαυτοῦ παπαλαμβάνεσθαι , ὄργανον δέ ὁ διά ἕτερος παραλαμβάνω . εἰμί δέ ὁ λογικός οὖον διά ἑαυτοῦ παραλαμβάνω ἀλλά διά ἕτερος , διά ὁ ἀπόδειξις , ὁ δέ διά ἄλλος παραλαμβάνω ὁ διά ὅς παραλαμβάνω ὄργανον εἰμί , ὁ λογικός ἄρα οὐ εἰμί μέρος ὁ φιλοσοφία ἀλλά ὄργανον . ὅτι δέ οὖον διά ἑαυτοῦ παραλαμβάνω ὁ λογικός ἀλλά διά ἕτερος , διά ὁ ἀπόδειξις φημί , δῆλος ἐντεῦθεν · ὁ φύσις οὔτε πᾶς ἐγώ κρύπτω , ἐπεί ἀδύνατος εἰμί ζητέω ἐγώ εὑρίσκω , ἀλλά οὐδέ μήv πᾶς ἐγώ φανερόω , ἐπεί ἄτοπος εἰμί καί περισσός ὁ ζητέω , ἀλλά ὁ μέν δείκνυμι ὁ δέ κρύπτω ζητητικός ἐγώ καί εὑρετικός ἀποτελέω . λαμβάνω οὖν ὁ λογικός ὡς μέθοδος ἐγώ παρέχω , διά ὅς εὑρίσκω δύναμαι ὁ ὑπό ὁ φύσις κρύπτω · διά γάρ ὁ ὑπό αὐτός δειχἡμῖν ὅτι διά ἕτερος παραλαμβάνω ὁ λογικός καί διά οὗτος ὄργανον εἄν καλέω . ὅτι2 δέ εὕω λέγω ὁ περιπατητικός , δείκνυμι καί ἐγώ διά ἕτερος λόγος ὄργανον εἰμί ὁ λογικός , ἐπισφραγίζω ὁ ἤδη εἴρω λόγος ὡς ἀλήθεια μετέχω . ὁ μέρος συμπληρωτικός εἰμί ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα · ἀμελέω ὅς πάρειμι μέν σῴζω ὁ ὅλος ἄπειμι δέ φθείρω . ὁ φιλοσοφία Χωρὶς ὁ λογικός δύναμαι θεωρέω κατά φύσις θεωρητικός τε εἰμί καί πρακτικός · ὁ λογικός ἄρα οὐ εἰμί μέρος φιλοσοφία I ἀλλά ὄργανον . ἀλλά , ὡς εἴρω , ἐγώ ὁ ἄνθρωπος ὁ λογικός δήω πρός ἀπόδειξις , ὁ δέ ἀπόδειξις εἰς κατάληψις ὁ κρύπτω . εἰμί δέ καί ἕτερος λόγος κατασκευαστικός ὁ αὐτός εἶπον τοιοῦτος . ὁ ὄργανον ἀναιρέω οὐ ἀναιρέω ὁ ὅλος , ὡς ἔχω ἐπί σκέπαρνον καί τεκτονικός ὁ γάρ σκέπαρνον ἀναιρέω οὐ ἀναιρέω ὁ τέκτων ) · ὁ λογικός ἀναιρέω οὐ ἀναιρέω ὁ φιλοσοφία · ὁ λογικός ἄρα ὄργανον ὁ φιλοσοφία . καί εἰμί ὁ αὐτός ἐπιχείρημα οὗτος ὁ δύναμις ὁ προλαμβάνω , διαφέρω ὁ διάφορος ἐπιβολή . ὁ μέν οὖν ὁ περιπατητικός καί ὁ Στωϊκός λόγος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , ὁ δέ θεῖος Πλάτος καί μέρος αὐτός οἴομαι εἰμί καί ὄργανον , ὅθεν οὖον δήω κατασκευή · ἀμφότερος γάρ , φημί , ἐγώ νικάω . διά οὗτος γάρ ἐπιχείρημα εὐπορέω ἑκάτερος , διότι ὁ λογικός ὁ φιλοσοφία καί μέρος εἰμί καί ὄργανον , καί ἀληθεύω , ἀνήρ , καί μάχομαι πρός ἀλλήλων μή μάχομαι · καί γάρ μέρος εἰμί καί ὄργανον . καί μή νομίζω κατά ὁ αὐτός λέγω ἐγώ οὗτος · κατά ἄλλος γάρ καί ἄλλος μέρος εἰμί καί ὄργανον , ὡς εἰμί ἐπί χείρ ἐξετάζω ὁ λόγος καί ὁ ξέστης · καί γάρ ὁ χείρ καί μέρος εἰμί καί ὄργανον , μέρος μέν ὁ ὅλος σῶμα ὄργανον δέ δόσις καί λῆψις . ὁμοίως καί ὁ ξέστης καί μέρος καί ὄργανον εἰμί · ἐπεί γάρ δισσός ὁ ξέστης , ὁ μέν μετρέω ὁ δέ μετρέω , δυνατός μέρος μέν εἶπον ὁ μετρέω ὄργανον δέ ὁ μετρέω . ὥσπερ οὖν ἐπί οὗτος δείκνυμι ὅτι οὐ ἀπεοικώς ὁ αὐτός κατά ἄλλος καί ἄλλος καί μέρος εἰμί καί ὄργανον οὗτος καί ἐπί ὁ λογικός οὐδείς ἄτοπος ἐγώ συμβαίνω λέγω αὐτός εἰμί καί μέρος καί ὄργανον · ὄργανον μέν ὅτε ἐν ψιλός κανών θεωρέω , ὡς ὅτε εἶπον ὅτι ‘ ἐκ δύο καθόλου καταφατικός καθόλου καταφατικός συνάγω συμπέρασμα , μέρος δέ ὅτε μετά ὁ πρᾶγμα αὐτός παραλαμβάνω , ὡς ὅτε εἶπον ὅτι ‘ ὁ ψυχή αὐτοκίνητος , ὁ αὐτοκίνητον ἀθάνατος , ὁ ψυχή ἄρα ἀθάνατος , καί πάλιν ‘ πᾶς Δίκαιος ἀγαθός , πᾶς ἀγαθός καλός , πᾶς ἄρα Δίκαιος Καλονάς . καί ἄξιος θαυμάζω ὁ τε Πλάτων καί Ἀριστοτέλης , καί ὁ μέν Ἀριστοτέλης ὡς χωρίζω καί ἐφευρίσκω ἄνευ πρᾶγμα ὁ Κακονάς , Πλάτων δέ Χωρὶς κανών χράομαι ὁ ἀποδείκνυμι · ὁ γάρ παλαιός ἀποδείκνυμι μέν οἶδα , ἀπόδειξις δέ ποιέω [ ἀντί ὁ μέθοδος ἀποδεικτικός ] οὐ οἶδα , αὐτός πάσχω ὁ χράομαι μέν ὑπόδημα , σκυτοτομέω δέ ἀγνοέω . καί οὖον διά οὗτος χείρων ὁ Πλάτων ὁ Ἀριστοτέλης οἰητέον , ἀλλά ὁ ἐναντίος καί ἀγαθός · οὐδέ γάρ ἀποδείκνυμι ἐκεῖνος ὁ Ἀριστοτέλης ἀποδεικτικός μέθοδος δήω , ἀλλά ἐναντίος Ἀριστοτέλης ὁ Πλάτων ἀπόδειξις . οὗτος γοῦν καί Ὅμηρος καί Δημοσθένης οὐ δήω οὔτε ὁ περι ποιητικός Ἀριστοτέλης οὔτε ὁ Ἑρμογένης τέχνη , ἀλλά ἐναντίος αὐτός οὗτος δήω , ἵνα ὁ μέθοδος συνίστημι ἐκ ὁ σύγγραμμα αὐτός . οὗτος πέρας ὁ πρόκειμαι θεωρία , ἐπεί | καί περί ὁ ζήτησις ὁ λογικός , πότερος μέρος ἢ ὄργανον ὁ φιλοσοφία , καθίστημι . Ἀρχή ὁ Ε΄ Θεωρίς . ἐπεί διά ὁ κατηγορία ανέρχομαι ἐπί ὁ λογικός , διά δέ ὁ λογικός ἐπί ὅλος ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία , διανύω ὁ περί οὗτος θεωρία , εὕω φέρω λοιπός ὁ περί αὐτός ὁ πρόκειμαι , οὗτος εἰμί ὁ κατηγορία , ζήτησις ποιέω , μιμνήσκω ὁ ἐν ὁ δέκατος κεφάλαιος ἐγώ εἴρω · ἐν ἐκεῖνος γάρ μανθάνω ὡς δεῖ ἕκαστος Ἀριστοτελικός σύγγραμμα ἐκ τις προλαμβάνω , σκοπός τε φημί καί χρεία καί τάξις ἀνάγνωσις , ἔτι δέ αἴτιος ὁ ἐπιγραφή καί συγγραφεύς καί ὁ καλέω διασκευή . οὐκοῦν οὗτος ὁ προθυμία ἔχω ἄρχω ἀπό ὁ σκοπός , ἐπεί πρός αὐτός ἅπας ὁ ἀναφορά ἔχω δημοσιεύω ὁ προαίρεσις ὁ πρόκειμαι σύγγραμμα . οὖον εἷς τοίνυν γίγνομαι δόξα περί ὁ σκοπός ὁ κατηγορία , ἀλλά τοσοῦτος γίγνομαι δόξα , ὅσος ὁ εἰμί καθίστημι · τρισσός δέ οὗτος , ἢ πρᾶγμα ἢ νόημα ἢ φωνή , καί ὁ μέν πρᾶγμα θεόθεν παράγω , ὁ δέ νόημα ὑπό ὁ νόος , ὁ δέ φωνή ὑπό ὁ Ψυχή . εἰς τοσοῦτος τοίνυν καί ὁ σκοπός μερίζω . ὁ <δὲ> αἵρεσις οὗτος μερίζω τρεῖς γίγνομαι αἵρεσις περί ὁ σκοπός , καί ὁ μέν λέγω περί φωνή μόνος διαλέγω ὁ Ἀριστοτέλης , εἰς ὅς εἰμί ὁ Πορφύριος , ὁ δέ περί μόνος πρᾶγμα , εἰς ὅς εἰμί ὁ Ἑρμῖνος , ὁ δέ περί μόνος νόημα , | εἰς ὅς εἰμί Ἀλέξανδρος . καί ἕκαστος οὗτος μάρτυς ὁ οἰκεῖος δόξα ὁ Ἀριστοτέλης προβάλλω , Πορφύριος μέν ὡς λέγω ὁ Ἀριστοτέλης περί φωνή διαλέγω πιστόω ὁ ἑαυτοῦ λόγος ἐκ ὁ ἐπιγραφή · ἐπιγράφω γάρ , φημί , ὁ σύγγραμμα κατηγορία , οὐδείς δέ ἕτερος εἰμί κατηγορία ἢ ὁ κατά ἄλλος ἀγορεύω · ὁ δέ ἀγορεύω φωνή ἴδιος · περί φωνή ἄρα καί μόνος διαλαμβάνω . καί ὅλως ἐκ αὐτός ὁ θύρα προανακηρύσσω ὁ φιλόσοφος ὁ προαίρεσις , λέγω ὁμώνυμος λέγω , ὁ δέ λέγω οὐ ἐπί πρᾶγμα ἀλλά ἐπί φωνή λαμβάνω · ὥστε καί ἐντεῦθεν εἰμί αἱρέω ὅτι περί φωνή αὐτός ὁ Σκόκος , ὅθεν καί διαιρέω αὐτός , ἡνίκα φημί ὁ λέγω ὁ ὕω κατά συμπλοκή λέγω ὁ δέ ἄνευ συμπλοκή , ὁ λέγω ἐπί φωνή εἴωθα ὀνομάζω . ὁ δέ Ἑρμῖνος οἴομαι αὐτός περί πρᾶγμα διαλαμβάνω πιστόω ὁ λόγος αὐτός ἐκ ὁ ὁ Ἀριστοτέλης πανταχοῦ ὁ εἰμί πρόσρημα χράομαι , ὅσπερ ἐπί πρᾶγμα εἴωθα λέγω . καί οὖον μόνος , φημί , ἐκ οὗτος εἰμί πιστόω ὁ λόγος , ἀλλά καί ἐκ ὁ διαίρεσις ὁ παραδίδωμι ὑπό αὐτός περί ὁ εἰμί , ἔνθα φημί ὁ εἰμί ὁ μέν εἰμί ἐν ὑπόκειμαι , ὁ δέ κατά ὑπόκειμαι τις λέγω , ὡς δῆλος ὅτι περί πρᾶγμα εἰμί αὐτός ὁ σκοπός . καί μῆτις ἀπορέω πρός ὁ Ἐρμῖνος λέγω ὅτι ὅσος ἐπί οὗτος ὁ λόγος συμβαίνω εἰμί ὁ σκοπός ὁ Ἀριστοτέλης περί φωνή , ὁ φωνή αὐτός εἰμί · εἴρω γάρ ἴσως τις πρός αὐτός , ὑπέρ Ἑρμίνος ὁ λόγος ποῖ . ούμενος , | ὅτι ὁ φωνή καί ὁ λόγος οὖον λέγω κύριος εἰμί , ἀλλά ἐν ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί ἔχω , ὡς μανθάνω . ὁ δέ Ἀλέξανδρος ὑπολαμβάνω αὐτός περί νόημα διαλέγω , ἐκ ἑκάτερος λαμβάνω ὁ ἀφορμή κατασκευάζω ὁ ἑαυτοῦ λόγος · φημί γάρ ὅτι ἀμφότερος ἐγώ νικάω , ὡς ἐκ διαίρεσις δείκνυμι · ὁ εἰμί ὁ μέν μόνος ἀγγέλλω , ὁ δέ μόνος ἀγγέλλω , ὁ δέ καί ἀγγέλλω καί ἀγγέλλω . μόνος μέν οὖν ἀγγέλλω ὁ φωνή , μόνος δέ ἀγγέλλω ὁ πρᾶγμα , ἀγγέλλω δέ καί ἀγγέλλω ὁ διανόημα · ἀγγέλλω μέν γάρ ὁ πρᾶγμα , ἀγγέλλω δέ ὑπό ὁ φωνή · οὐκοῦν μέσος εἰμί ὁ νόημα ὁ τε φωνή καί ὁ πρᾶγμα . λέγω δέ σύ ὅτι περί φωνή καί περί πρᾶγμα ζητέω , μέσος δέ οὗτος ὁ νόημα , ὁ δέ περί ὁ ἄκρος διαλαμβάνω περί ὁ μέσος διαλαμβάνω · περί νόημα ἄρα αὐτός ὁ σκοπός . εὐπορέω δέ ὁ Ἀλέξανδρος καί ἄλλος λόγος τοιοῦτος · τοσοῦτόν φημί ὅτι περί νόημα εἰμί αὐτός ὁ σκοπός , ὅτι ἐν ὁ τέλος ὁ κατηγορία φημί ὑπέρ μέν οὖν ὁ προτίθημι γένος ἱκανός οὗτος . εἰμί τοίνυν περί γένος , ὡς εἴρω εἰμί αὐτός ὁ σκοπός , οἶδα δέ πάλιν ὁ λογικός οὖον ὁ πρό ὁ πολύς θεολογία γάρ ἔργον οὗτος ) , οὐδέ ὁ ἐν ὁ πολύς φυσιολογία γάρ οὗτος ) , ἀλλά ὁ ἐννοηματικός ὁ ἐπί ὁ πολύς καί ὑστερογενής , πῶς οὐ εἰμί αὐτός ὁ σκοπός περί νόημα ἐνταῦθα , εἰμί γε λογικός εἰμί ὁ μετά χείρ πραγματεία ; καί οὗτος μέν ὁ τρεῖς αἵρεσις ὁ οἰκέω | ἐκ αὐτός ὁ φιλόσοφος πιστόω προΐημι . ὁ δέ θεῖος Ἰάμβλιχος , ἐπιγίγνομαι ὕστερος , φημί πρός αὐτός ὅτι μάχομαι , ἄνθρωπος , μή μάχομαι · καί γάρ καί ἀληθεύω καί οὐ ἀληθεύω · ἀληθεύω γάρ ἕκαστος σύ λέγω οὗτος εἰμί ὁ σκοπός ὁ Ἀριστοτέλης , ψεύδω δέ , ὅτι οὗτος λέγω καί μόνος [ ἢ περί φωνή μόνος εἴρω ἢ περί νόημα μόνος ἢ περί πρᾶγμα μόνος ] . ὥσπερ εἰμί ποῦ ὁρίζω τις ὁ ἄνθρωπος εἶπον αὐτός ἢ ζῷον μόνος εἰμί ἢ λογικός ἢ θνητός μόνος . ἀληθεύω μέν , ἐπεί οὗτος εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ψεύδω δέ εἷς ἕκαστος μόνος ἵημι λέγω ὁ ἄνθρωπος · οὗτος καί ὁ περί φωνή μόνος ἢ περί πρᾶγμα ἢ περί νόημα μόνος οἴομαι ὁ Ἀριστοτέλης λέγω κατορθόω τίς καί οὖον κατορθόω · κατορθόω μέν , ἐπεί μερικός πως ἅπτω ὁ σκοπός , οὖον κατορθόω δέ , ἐπεί μή τέλειος δύναμαι ἀποδίδωμι ὁ σκοπός ὁ σύγγραμμα · εἰμί οὖν ὁ εἰμί ὁ σκοπός ὁ Ἀριστοτέλης οὔτε περί φωνή μόνος οὔτε περί νόημα μόνος οὔτε περί πρᾶγμα μόνος , ἀλλά περί ὁ τρεῖς ἅμα , φωνή , νόημα , πρᾶγμα · οὐδέ γάρ δυνατός περί εἷς διαλέγω ἄνευ ὁ λοιπός . καί ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω , ἐρωτάω ὁ περί φωνή καί μόνος λέγω αὐτός ζητέω ὅτι ὁ βούλομαι ὁ Ἀριστοτέλης διαλέγω περί φωνή , περί ποῖος ἄρα βούλομαι ; ἄσημος ἢ σημαντικός ; ἄσημος μέν οὐδαμῶς · γραμματικός γάρ ἴδιος ὁ τοιοῦτος | σκοπέω , ὅς οὐδείς διαφέρω ὁ σκινδαψός καί Ὅμηρος κατά κλίσις . οὐκοῦν εἰμί μή περί ἄσημος εἰμί αὐτός ὁ λόγος , περί σημαντικός ἄρα . ἀλλά ἐπεί ὁ σημαντικός φωνή πρᾶγμα εἰμί σημαντικός , καί περί πρᾶγμα ἄρα ζητέω · οὗτος δέ ἄκρος , ὡς ἄνω δείκνυμι · ὁ δέ περί ὁ ἄκρος διαλέγω καί ὁ μέσος περιλαμβάνω , ὅσπερ εἰμί ὁ νόημα · καί περί νόημα ἄρα εἰμί αὐτός ὁ λόγος . οὐκοῦν ἔχω ἀναφαίνω ἐγώ τέως οὗτος , ὅτι ὁ περί φωνή διαλέγω καί περί νόημα καί περί πρᾶγμα διαλέγω . πάλιν ὁ περί πρᾶγμα λέγω εἰμί ὁ σκοπός καί μόνος ὁ Ἀριστοτέλης ἐρωτάω ἐγώ ἀποκρίνω · πῶς περί πρᾶγμα αὐτός λέγω διαλέγω ; ἆρα περί πρᾶγμα ὅς πρᾶγμα ἢ ὡς ὑπό φωνή σημαίνω ; οὖον δήπου εἴρω αὐτός περί πρᾶγμα ὅς πρᾶγμα ἔχω ὁ σκοπός ἐν οὗτος · πρῶτος γάρ φιλοσοφία ἔργον εἰμί οὗτος . οὐκοῦν ὡς ὑπό φωνή σημαίνω . * * ζητέω οὗτος · οὖον δήπου γάρ δάκτυλος δείκνυμι οὗτος φιλοσοφέω · οὐκοῦν καί περί φωνή εἰμί αὐτός ὁ λόγος . ἀλλά ἐπεί σημαίνω ὁ πρᾶγμα ὁ φωνή διά μέσος νόημα , καί περί νόημα εἰμί ἄρα αὐτός φροντίς . καί πάλιν ἀναφαίνω ἐγώ ὁ ἐκ ἀρχή , ὅτι ὁ περί πρᾶγμα διαλέγω καί περί ὁ λοιπός διαλέγω . ἀλλά δή καί ὁ περί νόημα λέγω αὐτός ἔχω ὁ σκοπός εἰς μέσος ἄγω · ἐρωτητέον γάρ αὐτός ὅτι ὁ περί νόημα βούλομαι ὁ Ἀριστοτέλης διαλαμβάνω , ποῖος ἄρα νόημα ; ἆρα ὁ ἐπί ψιλός ἐπίνοια ; οὐδαμῶς . οὐκοῦν ὁ σημαίνω . τίς σημαίνω δέ ; ὁ πρᾶγμα · δῆλος ἄρα ὅτι καί περί πρᾶγμα διαλέγω . καί ἐπεί μή μόνος σημαίνω , ἀλλά καί σημαίνω ὑπό ὁ φωνή , δῆλος ἄρα καί περί φωνή διαλέγω . καί ἄλλως · εἰμί δείκνυμι ὅτι μέσος ὁ νόημα σέτα καί περί ὁ ἄκρος ; ἐκ οὗτος τοίνυν ἔχω ὡς εἰμί ὁ σκοπός ὁ κατηγορία περί φωνή καί νόημα καί πρᾶγμα . φωνή μέν ἐν ὅς φωνή σκοπέω γραμματικός ἔργον , νόημα δέ ὅς νόημα ὁ περί Ψυχή πραγματεία , πρᾶγμα δέ ὅς πρᾶγμα ὁ πρῶτος φιλοσοφία · ἐπεί τοίνυν ὁ πάρειμι βιβλίον οὔτε πρῶτος εἰμί φιλοσοφία οὔτε Ψυχή θεωρία οὔτε γραμματικός σύγγραμμα , οὖον σκοπέω ὁ πρᾶγμα ὅς πρᾶγμα οὐδέ ὁ νόημα ὅς νόημα οὐδέ ὁ φωνή ὅς φωνή , ἀλλά σκοπέω ὁ φωνή ὡς σημαίνων πρᾶγμα διά μέσος νόημα . οὐκοῦν σκοπός ὁ κατηγορία διαλέγω περί φωνή πρᾶγμα σημαίνω διά μέσος νόημα , καί ἁπλόος εἶπον , περί φωνή καί πρᾶγμα καί νόημα διαλέγω κατά ὁ πρός ἀλλήλων σχέσις . ἀλλά οὔπω ἔχω τέλειος ὁ ὁ κατηγορία σκοπός · καί γάρ καί ὁ ἀναλυτικός , οὗτος εἰμί ὁ περί συλλογισμός πραγματεία , καί ὁ περι ἑρμηνεία , | ὅς εἰμί ὁ περί πρότασις σύγγραμμα , τοιοῦτος ἐπιδέχομαι ὁ σκοπός . οὐκοῦν πρός χωρισμός οὗτος ῥητέος ὅτι ἐκεῖνος μέν περί συντίθημι φωνή διαλέγω , οὗτος δέ περί ἁπλόος . ὅθεν λεκτέος ὁ σκοπός εἰμί ὁ κατηγορία περί ἁπλόος φωνή πρᾶγμα ἁπλόος σημαίνω διά μέσος ἁπλόος νόημα . ἀλλά πάλιν οὐδέ οὕτως ἔχω τέλειος ὁ σκοπός ὁ κατηγορία · καί γάρ ἐν ἀρχή ὁ περι ἑρμηνεία περί ὄνομα καί ῥῆμα διαλέγω ὁ Ἀριστοτέλης · οὗτος δέ ὁμολογέω εἰμί παρά πᾶς ἁπλόος φωνή πρᾶγμα ἁπλόος σημαντικός διά μέσος ἁπλόος νόημα . οὐκοῦν πρός χωρισμός οὗτος προσθετέον ‘ κατά ὁ πρῶτος θέσις , ἐκεῖνος ὁ πρῶτος θέσις μή εἰμί , ἀλλά μᾶλλον ὁ δύο θέσις . ἀλλά ἵνα μανθάνω τίς ὁ πρῶτος θέσις καί τίς ὁ δύο θέσις , ἔνθεν ἄρχω · ἰστέον τοίνυν ὅτι ὁ φύσις κοινωνικός ὁ ἄνθρωπος βούλομαι προάγω · οὐκοῦν οὗτος ἔχω ὁ σκοπός καί ὁ διαλέγω αὐτός δωρέω , ἵνα σημαίνω δύναμαι ὁ πέλας ὁ πρᾶγμα . οὐ εἄν δέ κοινωνέω οὕτως δύναμαι , εἰμί μή καί κατά ὁ φωνή ὁ κοινωνία εἰμί , ὅς τρόπος οὐδέ ὁ διάφορος ἔχω νόμος ὁ αὐτός εἰμί δύναμαι πολιτεία . κοινωνία δέ ὁ φωνή ἔνθεν γίγνομαι · χορός σοφός ἀνήρ συνέρχομαι ἕκαστος πρᾶγμα ἰήιος ἀφορίζω ὄνομα , καί ὁ μέν καλέω οὐσία ὁ δέ συμβεβηκός , καί ἁπλόος πρᾶγμα ἁπλόος τίθημι ὁ ὄνομα , | καί οὗτος παρά χαρακτηρίζω . οὗτος λέγω πρῶτος θέσις . εἶτα ἐπεί ὁράω ὁ μέν ὁ ὑπό αὐτός τίθημι ὄνομα ἐπιδέχομαι ἄρθρον , ὁ δέ μή ἐπιδέχομαι ἀλλά καί χρόνος σημαίνω , καλέω ὁ μέν ὄνομα ὁ δέ ῥῆμα . καί καλέω οὗτος δύο θέσις . ἐπεί οὖν τίς εἰμί πρῶτος θέσις καί τίς δύο μανθάνω , εἶπον οὕτως · ὅτι σκοπός εἰμί ὁ κατηγορία διαλέγω περί ἁπλόος φωνή πρᾶγμα ἀπολάω σημαίνω διά μέσος ἁπλόος νόημα κατά ὁ πρῶτος θέσις . καί ἐν οὗτος εἰμί ὁ σκοπός . χρήσιμος δέ εἰμί πρός πᾶς φιλοσοφία · ὁ γάρ φιλοσοφία ὁ εἰμί διδάσκω ἐπαγγέλλω · ὁ δέ εἰμί ὑπό ὁ δέκα κατηγορία ἀνάγω · χρήσιμος ἄρα ὁ βιβλίον πρός ὁ φιλοσοφία . [ εἰμί δέ καί δοχεύς ὁ σημεῖον <ἀάγειν ὑπό κατηγορία , ἀλλά οὖν κατά ἕτερος τρόπος ὑπό αὐτός εἰμί · ὁ γάρ σημεῖον ἀρχή εἰμί , ὁ δέ ἀρχή ὁ πρός τίς , ὁ · δέ πρός τίς εἷς ὁ κατηγορία . ] χρησιμεύω δέ πάλιν καί εἰς ἀπόδειξις . ὁ δέ ἀπόδειξις εἰς ἑκάτερος μέρος ὁ φιλοσοφία εἰμί , εἰς τε ὁ θεωρητικός καί πρακτικός , ἵνα ὁ μέν φαίνω διά ὁ ἀπόδειξις ἐν ὁ θεωρητικός πρεσβεύω ὡς ἀληθής , ὁ δέ ἐν ὁ πρακτικός ἀγαθός διαπράσσω . ἐπιγράφω δέ ὁ βιβλίον κατηγορία , ὁ ὁ κατηγορία ὄνομα ἐνταῦθα οὖον δηλόω ὁ ἐπί ἔγκλημα δίκη , ἀλλά σημαίνω ὁ κατά τις ἀγορεύω · ὁ γάρ εἰμί ὁ μέν μόνος | ὑπόκειμαι ; ὡς ὁ ἄτομος , ὁ δέ μόνος κατηγορέω , ὡς ὁ γενικός , ὁ δέ μέσος καί ὑπάλληλος , ὅστις καί ὑπόκειμαι καί κατηγορέω . ἐπεί οὖν ὁ Ἀριστοτέλης ἐνταῦθα περί ὁ γενικός διαλέγω , ἐπιγράφω ὁ βιβλίον κατηγορία , οὗτος καλός ὁ γενικός γένος . εἰκότως · εἰμί γάρ καί ἄλλος κατηγορέω , ἀλλά οὖον δήπου καί κατηγορία λέγω , ὅτι μή ἀκραιφνής μετέχω ὁ κατηγορέω , ἀλλά καί ὑπόκειμαι . ὁ δέ γενικός , ἅτε μόνος κατηγορέω μηδέποτε δέ ὑπόκειμαι , εἰκότως κατηγορία καλέω . καί μή ἀπορέω τις λέγω διά τίς ἐπιγράφω μέν κατηγορία , περι κατηγορία δέ οὐ ἐπιγράφω · εἴρω γάρ πρός αὐτός ὅτι , ὡς ἄν εἶπον τις , βούλομαι σωματοποιέω ὁ λόγος καί διά αὐτός σημαίνω ὁ πρᾶγμα χράω τοιοῦτος ἐπιγραφή . οὗτος γοῦν πρό αὐτός ὁ Πλάτων ἐπιγράφω Φαιδρός , Ἀλκιβιάδης , καί μετά οὗτος Ἀριστείδης ὁ ὑπέρ ὁ στρατηγός ἐγκώμιον οὐ ὑπέρ αὐτός ἐπιγράφω , ἀλλά ὁ ὄνομα ὁ ἐγκωμιάζω ἐπιγράφω , Θεμιστοκλῆς εἶπον καί Περικλῆς καί Κίμων καί Μιλτιάδης , ὡς ὁ λόγος , ὡς εἴρω , σημαίνω ὁ πρᾶγμα καί μιμέομαι αὐτός . μῆτις δέ ἐπιγράφω περι γένος , ὥσπερ ὁ Ἀρχύτας γένος ] ἐπιγράφω ὁ κατηγορία · | ὁ γάρ γένος ἐννοηματικός εἰμί , ὅς φημί ὁ Πορφύριος ἐν ὁ περι γένος ‘ οὐδείς ἄρα περιέχω περισσός οὐδέ ἐλλείπω ὁ ὁ γένος εἴρω ὑπογραφή ὁ ἐννοίας’ . μηδέ μήv πρό ὁ τόπος τις ὁ κατηγορία ἐπιγράφω , ὥσπερ ὁ πολύς ἐπιγράφω · οὖον μόνος γάρ πρό ὁ τόπος εἰμί ὁ πάρειμι βιβλίον , ἀλλά καί πρό ὁ περι ἑρμηνεία καί ὁ ἄλλος . καί ἐν οὗτος ὁ ὁ ἐπιγραφή . ἄρας γνήσιος εἰμί ὁ παλαιός ὁ βιβλίον ἢ οὖον ; τις μέν ἐν νοθεύω ὁ βιβλίον διά τέσσαρες αἴτιος , ὅς ὁ πρῶτος τοιοῦτος ἔχω ὁ ἀγωἐπαγγέλεται γῆ · τοσοῦτος , φημί , νόθος εἰμί ὁ βιβλίον , ὅτι ἐνταῦθα μέν ὁμώνυμος καίω συνώνυμος μνημονεύω , ἐν δέ ὁ φυσικός ὁ ὁμώνυμος καί ὁ συνώνυμος καί ὁ ἑτερώνυμος καί ὁ πολυώνυμος , ὡς δῆλος ὅτι νόθος εἰμί ὁ βιβλίον ὡς μή συνῳδός φθέγγομαι ὁ ἐν ὁ φυσικός εἴρω . πρός οὗτος φημί ἐγώ ἢ ὅτι οὐ δήω ὁ Προῦσα διδασκαλία πλήν ὁ δύο οὗτος , καί διά οὗτος αὐτός μνημονεύω αὐτός τίς πάσχω ὁ γεωμέτρης , ὅστις πολύς εἰμί εἶδος μόνος εὐθύς καί περιφερής γραμμή μιμνήσκω , ἢ ὅτι διά οὗτος συμπεριλαμβάνω ἐκεῖνος ὁ εἰμί · ὁ γάρ ὁμώνυμος ἐναντίος εἰμί πολυώνυμος ὁ δέ συνώνυμος ὁ ἑτερώνυμος · ὅς μέν γάρ ὁμώνυμος εἷς μόνος ὄνομα σημαίνω πολύς δέ πρᾶγμα , ὁ δέ ἄλλος ὁ ἀνάπαλιν πολύς μέν ὄνομα εἷς δέ πρᾶγμα . πάλιν ὁ συνώνυμος ὁ ἑτερώνυμος διαφέρω , καθό ὁ μέν συνώνυμος ὄνομα καί [ οὖον ] | πρᾶγμα κοινωνέω , ὁ δέ ἑτερώνυμος οὐδέτερος . καί ὁ μέν ἀγωγή ὁ πρῶτος αἴτιος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος . δύο αἴτιος προβάλλω τοιοῦτος · τοσοῦτόν φημί ὅτι νόθος εἰμί ὁ βιβλίον , ὅτι ἐνταῦθα μέν λέγω ὁ αὐτός εἰμί μεταβολή καί κίνησις , ἐν δέ ὁ φυσικός καθολικός ὁ μεταβολή ὁ κίνησις . ἀλλά πρός οὗτος πάλιν εἰμί εἶπον ὅτι οὖον πρόκειμαι ἐνταῦθα αὐτός φυσιολογέω · διό ὡς μή ἔχω οὗτος ὁ σκοπός , ἀλλά καί ὡς πρός ἀτελής ποιέω ὁ λόγος , οὐ ἀκριβολογέω περί ὁ ἀπόδοσις ὁ διαφορά οὗτος . τρίτος αἴτιος τοιοῦτος λέγω · τοσοῦτόν φημί ὅτι νόθος εἰμί ὁ βιβλίον , ὅτι ἐνταῦθα μέν ὁ ἐπιστητός πρότερος εἰμί λέγω ὁ ἐπιστήμη , ἐν δέ ὁ φυσικός ἅμα ὁ πρός τίς φημί εἰμί . ἀλλά πρός οὗτος εἰμί πάλιν εἶπον ὅτι ἑκάτερος λόγος ὁ φιλόσοφος εἰμί ἀληθής · ὁ γάρ πρός τίς καί ἅμα εἰμί καί οὐ ἅμα · ἅμα μέν ὡς πρός τίς καί ὡς ἔχω σχέσις πρός ἀλλήλων , οὐ ἅμα δέ ὡς πρᾶγμα . ἐν μέν οὖν φυσικός λόγος ἐξετάζω ὁ σχέσις αὐτός ἅμα ὁ φύσις λέγω εἰμί ὁ πρός τίς , ἐνταῦθα δέ ὡς πρᾶγμα αὐτός βασανίζω οὐ ἅμα αὐτός λέγω εἰμί . τέταρτος αἰτία · τοσοῦτος , φημί , νόθος εἰμί ὁ βιβλίον , ὅτι ἐν μέν ὁ ἄλλος αὐτός πραγματεία ὁ καθόλου οὐσία προτιμάω ὁ μερικός , ἐνταῦθα δέ ὁ ἀνάπαλιν ὁ μερικός προτάσσω ὁ καθόλου οὐσία . δύο οὖν ἕτερος · ἢ πᾶς ὁ πραγματεία αὐτός Ζεύς - καίω | νοθεύω ἢ ὁ πρόκειμαι · ἀλλά μήv ἀδύνατος εἰμί ἐγώ αοθεω πᾶς ὁ πραγματεία · ὁ πρόκειμαι ἄρα δεῖ νοθεύω . εἰμί δέ οὗτος . ἔχω ὁ ζητέω . εἰμί δέ πάλιν πρός οὗτος εἶπον ὅτι εἰκότως ἐν οὗτος μέν ὁ πραγματεία ὁ μερικός προτιμάω οὐσία ὁ καθόλου , ἐν δέ ὁ ἄλλος ὁ καθόλου ὁ μερικός · ἐπεί γάρ ἐν ὁ πάρειμι σύγγραμμα ὡς πρός εἰσάγω ποιέω ὁ λόγος , εἰκότως ὁ πρώ - ποῦσα τάξις ὁ εἰσάγω χράω , ἄρχω ἀπό ὁ ἐκεῖνος πρῶτος . εἰσάγω γάρ πρῶτος ὁ μερικός ὁ καθόλου νομίζω · ἐν δέ ὁ ἄλλος πραγματεία ἅτε δή ὡς πρός τέλειος ὁ λόγος ποιέω καί ἐπιστήμων ὁ καθόλου ὁ πρῶτος δίδωμι ψῆφος , ἐπεί καί ὁ φύσις καί ὁ ἐπιστήμων οὗτος πρῶτος φύω εἰμί . ἀλλά ἐπεί μή μόνος χρή ἀνατρέπω ἀλλά καί κατασκευάζω , φέρω δείκνυμι ἐκ πλείων λόγος ὁ γνήσιος ὁ βιβλίον . ὅτι γνήσιος τοίνυν εἰμί ὁ συγγραφεύς ὁ βιβλίον δῆλος ἐκ τε ὁ ὕλη καί ὁ τέλος καί ἐκ ὁ μιμνήσκω αὐτός ἐν ἕτερος σύγγραμμα αὐτός γνήσιος ὁ πρόκειμαι βιβλίον , ἔνθα φημί ‘ ὡς εἴρω ἐν Κατηγορία . καί ἄλλως · εἰμί μή δήω γνήσιος εἰμί ὁ Ἀριστοτέλης ὁ σύγγραμμα , ἀκέφαλος εἰμί ὁ λογικός πραγματεία · ποῦ γάρ ὁ λογικός διαλέγω περί ἁπλόος φωνή κατά ὁ πρῶτος θέσις ; καί ἄλλως · εἰμί ὁ μαθητής | αὐτός κατά ζῆλος ὁ οἰκεῖος διδάσκαλος γράφω κατηγορία , πῶς οὐ εἰμί δῆλος ὅτι γνήσιος αὐτός εἰμί ὅδε ὁ σύγγραμμα ; καί ἄλλως · φημί ὅτι εὑρίσκω ἐν ὁ βιβλοθήκη μετά ὁ τελευτή αὐτός ὁ μέν αναλυτιω Μ΄ καί Β΄ βιβλίον , ὁ δέ κατηγορία Β΄ , ὅς ὁ μέν εἷς ὁ ἀρχή εἰμί οὗτος ὁ Ἄκα φέρω ὁμώνυμος λέγω , ὁ δέ ἕτερος ὁ ἀρχή εἰμί “ ὁ εἰμί ὁ μέν εἰμί ὁμώνυμος ὁ δέ συνώνυμος ὁ δέ πολυώνυμος ” . ὁ οὖν κριτικός οὗτος μέν κρίνω ὡς γνήσιος Ἀριστοτέλης γέννημα , ὁ δέ ἕτερος ἀποδοκιμάζω νόθος . καί ἐν οὗτος καί ὁ γνήσιος ὁ βιβλίον · ὁ δέ τάξις ὁ ἀνάγνωσις εἰμί τοιοῦτος · ἰστέον ὅτι ὁ πρᾶγμα καί θεωρέω καί πράσσω . ἀλλά ἀντιπεπονθότως ἔχω ὁ θεωρία ὁ πρᾶξις . ὁ γάρ τέλος ὁ Θεωρίς ἀρχή γίγνομαι ὁ πρᾶξις καί ὁ τέλος ὁ πρᾶξις ἀρχή γίγνομαι ὁ θεωρία , ὡς ἔχω ἐπί οἰκοδόμος · ὁ γάρ οἰκοδόμος ἐνθυμέομαι ποιέω κώλυμα θάλπος καί ψῦχος . ἀλλά οὐ οἷος τε εἰμί οὗτος ποιέω δίχα ὀροφή , ἀλλά οὐδέ ὁ ὀροφή δίχα τοῖχος , ἀλλά οὐδέ ὁ τοῖχος δίχα θεμέλιος , ἀλλά οὐδέ ὁ θεμέλιος δίχα πρῶτος ὁ ὀρύσσω ὁ γῆ · καί ἐνταῦθα μέν λήγω ὁ θεωρία , ἐκεῖθεν δέ ἄρχω ὁ πρᾶξις . οὗτος καί ὁ Γραμματικός φημί πρός ἑαυτοῦ ὅτι λαμβάνω ὁ παιδίον , | ὅπως διδάσκω αὐτός λόγος · οὖον δύναμαι δέ οὗτος μανθάνω , εἰμί μή πρῶτος διδάσκω αὐτός ὁ ἐκ ὅς σύγκειμαι ὁ λόγος , οὗτος εἰμί ὁ λέγω . ἀλλά οὐδέ οὗτος δύναμαι οἶδα , εἰμί μή διδάσκω αὐτός ὁ συλλαβή . ἀλλά οὐδέ οὗτος εἶμι ἄνευ ὁ στοιχεῖον . καί ὅθεν λήγω ὁ θεωρία , ἐκεῖθεν ἄρχω ὁ πρᾶξις . εἰμί τοίνυν βούλομαι ἀποδείκνυμι τίς , οὖον δύναμαι δέ οὗτος ποιέω ἄνευ ὁ τοιόσδε συλλογισμός , ἀλλά οὐδέ οὗτος ἄνευ ὁ ἁπλόος συλλογισμός , ὥσπερ οὐδέ ὁ τοῖος γράφω ἄνευ ὁ ἁπλόος γράφω , ἀλλά οὐδέ οὗτος ἄνευ ὁ πρότασις , ἀλλά οὐδέ οὗτος ἄνευ ὁ ἁπλόος φωνή , εἰμί γε ὁ μέν ὁ δύο θέσις εἰμί ὁ δέ ὁ πρῶτος , ἀδύνατος δέ ὁ δύο οἶδα ἄνευ ὁ πρῶτος , πῶς οὐ εἰμί ὁ μέν πρόκειμαι πρῶτος ἔχω τάξις ὡς περί ὁ ἁπλόος φωνή διαλέγω ὁ πρῶτος θέσις , ὁ δέ περι ἑρμηνεία δύο τάξις ὡς διαλέγω περί δύο θέσις ὁ ἁπλόος φωνή , ὁ δέ Πρῶταἀναλυτικὰ τρίτος ὡς περί ὁ ἁπλόος συλλογισμός διαλαμβάνω , ὁ δέ ὕστερος ἀναλυτικός τέταρτος ὡς περί ὁ τοιόσδε συλλογισμός διαλαμβάνω , οἷος δή ὁ ἀποδεικτικός . ὁ δέ εἰς ὁ μόριον διαίρεσις ὁ βιβλίον τρισσός καθίστημι · διαιρέω γάρ εἰς ὁ πρό ὁ κατηγορία καί εἰς ἀυτή κατηγορία καί εἰς ὁ μετά | ὁ κατηγορία . καί ἐν μέν ὁ κατηγορία ὁ ἀγών αὐτός παραδίδωμι , διαιρέω ὁ κατηγορία εἰς ὑπογραφή καί ἴδιος , ἐν δέ ὁ λοιπός δύο τμῆμα ὁ χρήσιμος πρός ὁ κατηγορία διδάσκω . ἀλλά ἰστέον ὅτι οὗτος ὁ διδάσκω ὁ μέν εἰμί ἀσαφής , ὁ δέ ἀσαφής μέν , οὐ ἐπί τοσοῦτος δέ εἰμί ἀσαφής ὡς ὁ προλαμβάνω , ἀλλά δίδωμι ἑαυτοῦ ἐγώ πρός γνῶσις ἀμυδρός πως . ὁ μέν οὖν παντάπασι ἀσαφής προδιδάσκω , ἵνα μή ἐν αὐτός ὁ ἀγών , οὗτος εἰμί ἐν ὁ περί ὁ κατηγορία διδασκαλία , λέγω οὗτος ὁ φιλόσοφος ξενίζω , ἀγνοέω τίς ποτός εἰμί ὁ λέγω . ὁ δέ κατά τίς ἀσαφής ὕστερος καταλείπω , ὡς ἐγώ ἔχω ἀμυδρός τις περί οὗτος ἔννοια , ὡς εἴρω . οὐ διδάσκω δέ πᾶς ἅμα , ὁ τε σαφής καί ὁ ἀσαφής , οὐδέ ἐν ὁ πρῶτος οὐδέ εἰμί ὁ ὕστερος , διά ὁ μή ὁ νέος οκνηρός παρασκευάζω ἐπί ὁ ἀνάγνωσις ὁ βιβλίον ἢ διά ὁ ὁ ἐνθύμημα βαθύτης ἢ διά ὁ ὁ λέξις ἀσάφεια , ἢ οὖν διά οὗτος ἢ ἴς μή ἀπρεπής ὁ λόγος ἐργάζομαι , μείζων ὁ ἀγών ἢ καί ὁ ἐπίλογος ποιέω ὁ προοίμιον . καί ἐν οὗτος καταπαύω ἐγώ ὁ πάρειμι θεωρία καί ὁ προλαμβάνω ὁ κατηγορία καί πᾶς ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία .