olympiodorus-philosophy.in-aristotelis-meteora-commentaria 2
p . 353 a 32 Περὶ δὲ θαλάττης καὶ τίς ἡ φύσις αὐτῆς . ‘Ο σκοπὸς τοῦ δευτέρου λόγου ἤτοι βιβλίου , περὶ τίνων διαλεχθῆναι βούλεται · περὶ θαλάττης , περὶ ἀνέμων , περὶ σεισμῶν , περὶ βροντῶν , περὶ ἀστραπῶν . περὶ μὲν θαλάττης , ἵνα συνεχῆ ποιήσῃ τὸν περὶ αὐτῆς λόγον τοῖς περὶ ποταμῶν λόγοις . περὶ δὲ ἀνέμων , ἐπειδὴ περὶ αὐτῶν ἀρξάμενος λέγειν ἐνέκοψε τὸν περὶ αὐτῶν λόγον τῷ λόγῳ τῷ περὶ ποταμῶν · νῦν δὲ πάλιν ἐπὶ αὐτὸν ἀνατρέχει περὶ δὲ σεισμῶν , ἐπειδὴ καὶ ὁ σεισμὸς ἄνεμός ἐστιν ὑπόγειος . περὶ δὲ βροντῆς , <ἐπειδὴ * * * περὶ δὲ ἀστραπῆς,> x003E ; ἐπειδὴ συνέπεται τῇ βροντῇ . καὶ ἆρα οὐκ ἄτοπον μικροῦ βιβλίου πέντε ποιῆσαί σκοπούς ; ῥητέον οὖν , ὅτι σκοπὸν ἔχει ἐνταῦθα ὁ φιλόσοφος διαλεχθῆναι περὶ τῶν γινομένων ἐκ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως ἀμεταβλήτου μενούσης . ἀλλ’ ἐνταῦθα διαδέχονται ἡμᾶς δύο ἀπορίαι , ὧν ἡ πρώτη τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · εἰ σκοπὸν ἔχει ὁ Ἀριστοτέλης διαλεχθῆναι περὶ τῶν γινομένων ἐκ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως ἀμεταβλήτου μενούσης , τί δήποτε ἐνταῦθα διαλέγεται περὶ βροντῆς ; αὕτη γὰρ οὐκ ἐκ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως γίνεται , ἀλλὰ τῶν νεφῶν εἰς ἄλληλα συναρασσομένων , ὡς εἴρηται , * * * περὶ ἧς ἐν τῷ τρίτῳ βιβλίῳ διαλέγεται . † ἡ δὲ ἐκ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως ἐν τῷ νέφει ἀποκλειομένης καὶ τοῦ νέφους ἔξωθεν πυκνουμένου διὰ τὴν ψῦξιν ἐκπυρηνιζομένης βιαίως καὶ νέφη τινὰ πληττούσης καὶ πάταγον φοβερὸν ποιούσης , περὶ ἧς ἐνταῦθα διαλέγεται * * * εἴ γε ἡ ἀστραπὴ μεταβαλλομένης καπνώδους ἀναθαμιάσεως γί - νεται . ἤ ῤητέον , ὅτι κατὰ συμβεβηκὸς νῦν αὐτῆς ἐμνημόνευσεν , ἐπειδὴ παρέπεται ἀεὶ τῇ βροντῇ . * * * αὗται μὲν αἱ ἀπορίαι καὶ αἱ τούτων ἐπιλύσεις . ἀλλ’ ἰστέον ὅτι πρῶτον ὁ φιλόσοφος περὶ θαλάττης διαλαμβάνει διὰ τὸ ποιῆσαι συνεχῆ τὸν περὶ αὐτῆς λόγον τῷ περὶ ποταμῶν . καὶ ζητεῖ , πότερον γενητή ἐστιν ἢ ἀγένητος ἡ θάλασσα . ‘γενητήν’ δὲ καὶ ‘ ἀγένητον φημὶ οὐ κατὰ τὴν οὐσίαν αὐτῆς ἢ τὴν ὕπαρξιν · ὡμολόγηται γὰρ τοῦτο παρὰ Ἀριστοτέλει , ὅτι ἀγένητός ἐστι καὶ ἀίδιος ἡ θάλασσα ὡς ὁλότης οὖσα τοῦ ὕδατος , εἴ γε καὶ πᾶσα ὁλότης ἀίδιός ἐστιν . ἀλλὰ ζητεῖ , πότερον γενητή ἐστιν ἢ ἀγένητος κατὰ τὴν ἁλυκότητα , τουτέστι πότερον ἅμα τῷ εἶναι θάλασσα ἁλμυρὰ ἦν ἢ ὕστερον γέγονεν ἁλμυρὰ πρότερον πότιμος οὖσα . ἐνταῦθα γὰρ διάφοροι γεγόνασι δόξαι τῶν παλαιῶν περὶ τούτου . οἱ μὲν γὰρ θεόλογοι ἔφασκον ἀγένητον αὐτὴν εἶναι κατὰ τὴν ἁλυκότητα , ἐπειδὴ πηγὰς ἔχει τοιαύτας ἁλμυρὰς εἰς αὐτὴν εἰσβαλλούσας , ἐξ ὧν συνέστηκεν . οἱ δὲ φυσικοὶ φιλόσοφοι γενητὴν λέγοντες αὐτῆς τὴν ἁλυκότητα , τουτέστιν ὕστερον ἐπιγεγενημένην , διαφόρους δόξας εἰρήκασιν . οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν ἔλεγον , ὅτι πρώην γλυκεῖα οὖσα ἁλμυρὰ γέγονεν ὕστερον τοῦ ἡλίου καὶ τῆς σελήνης καὶ τῶν | ἄλλων ἀστέρων ἐξατμιζόντων αὐτῆς τὸ λεπτομερέστατον καὶ πότιμον · ἔνθεν γὰρ καὶ ‘ἅλιος’ λέγεται ὁ ἥλιος παρὰ τὸ ἐκ τῆς ἁλὸς τρέφεσθαι . τοῦ οὖν ἡλίου τὸ λεπτομερὲς καὶ πότιμον ἀναρπάζοντος μένει τὸ τρυγῶδες καὶ δριμύ , καὶ τούτου χάριν ἁλυκή ἐστιν ἡ θάλασσα . ὅθεν καὶ μεγάλα βάρη βαστάζει τὸ ταύτης ὕδωρ ὡς παχύ . καὶ τούτου σημεῖον · ἐπειδὴ τὸ ἑψόμενον ὕδωρ ἁλμυρὸν γίνεται , εἰ ἐπὶ πολὺ ἑψηθείη , οὕτω καὶ τὸ τῆς θαλάσσης ὕδωρ ὑπὸ τῆς τοῦ ἡλίου καὶ τῶν ἄλλων ἀστέρων θερμασίας ἑψόμενον ὁσημέραι γίνεται ἁλυκόν . ἀλλὰ ψευδὴς ἡ τοιαύτη ὑπόθεσις · ὅσον γὰρ κατὰ τοῦτο , ἐχρῆν καὶ πάντας τοὺς ποταμοὺς καὶ τὰς λίμνας ἁλυκὸν ἔχειν ὕδωρ , ἐπειδὴ καὶ ἀπὸ τούτων ὁ ἥλιος ἀναρπάζει τὸ λεπτομερέστατον · ἄλλως δὲ εἰ τοῦτο ἦν , ἐπειδὴ πάντες οἱ ποταμοὶ γλυκεῖς ὄντες εἰσβάλλουσιν εἰς τὴν θάλασσαν , ἐχρῆν αὐτὴν γλυκανθῆναι . καὶ ἄλλως · εἰ γὰρ τοῦτο ἦν , ἐπειδὴ πᾶν τὸ ἀναρπαζόμενον αὐτῆς λεπτὸν ἄνω παχυνόμενον καὶ γλυκαινόμενον πάλιν ἀντικαταρρεῖ , ἐχρῆν θέρους μὲν εἶναι αὐτὴν ἁλυκήν , ὅτε καὶ ἀφαιρεῖται αὐτῆς τὸ λεπτομερές , χειμῶνος δὲ γλυκεῖαν , ὅτι ἀντικαταρρεῖ τὸ ἀναρπασθὲν εἰς αὐτὴν διὰ τῶν ὑετῶν . οὐκ ἄρα καλῶς ἔχει ἡ τοιαύτη ὑπόθεσις . ἄλλοι δὲ φυσικοί φασιν , ὅτι ὁ τῆς γῆς ἱδρὼς εἰ αὐτὴν μιγνύμενος ἁλμυρὸς ὢν ποιεῖ αὐτὴν ἁλμυράν . διηθεῖται γὰρ ὁ τῆς τῆς ἱδρώς . ἀλλ’ οὐδὲ ταύτην δεχόμεθα τὴν ὑπόθεσιν . εἰ γὰρ ὁ τῆς γῆς ἱδρὼς περίττωμά ἐστι τοῦ ἐν αὐτῇ ποτίμου ὕδατος , τὸ δὲ περίττωμα ἔλαττόν ἐστιν ἀεὶ τοῦ χρηστοῦ , ἔδει καὶ τὶν θάλατταν ἐλάττονα εἶναι τοῦ ἐν αὐτῇ ποτίμου ὕδατος · νῦν δὲ οὐχ οὕτως ἔχει , ἀλλὰ τοὐναντίον . ὅτι γὰρ τὸ περίττωμα ἐπ’ ἔλαττόν ἐστι τοῦ χρηστοῦ , δῆλον ἐκ τοῦ ἐν ἡμῖν γινομένου περιττοῦ · τὸ γὰρ οὖρον καὶ ὁ ἱδρὼς ἐπ’ ἔλαττόν ἐστι τῶν ἐν ἡμῖν χρηστῶν χυμῶν . ἄλλοι δέ φασιν , ὅτι αἰτία ἐστὶ τῆς ἁλμυρότητος αὐτῆς ἡ ὑποκειμένη 79 ; . καὶ κατὰ τοῦτο μὲν συμφωνοῦσιν Ἀριστοτέλει · πλὴν καὶ ἄμφω τὴν ὑποκειμένην γῆν αἰτιῶνται , ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως · ὁ μὲν γὰρ τὴν ἐξ αὐτῆς ἀναδιδομένην καπνώδη ἀναθυμίασιν αἰτιᾶται , οἱ δὲ τὴν ἀπὸ τῆς γῆς διηθουμένην ἁλμυρὰν γῆν καὶ λεπτὴν αἰτιῶνται · διηθεῖσθαι γάρ φασιν ἁλμυρὰν γῆν καὶ μίγνυσθαι τῇ θαλάσσῃ . ἀλλὰ καὶ ἄτοπος ἡ ὑπόθεσις μᾶλλον γὰρ δυνατὸν Ἀριστοτέλει πείθεσθαι ἢ τούτοις · ὁ μὲν γὰρ τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν λέγει διηθεῖσθαι ἀπὸ τῆς γῆς εἰς τὴν θάλασσαν , οἱ δὲ ἁλμυρὰν διὰ τῆς μανώσεως τῆς γῆς . μᾶλλον δὲ ἡ καπνώδης διηθεῖται ἀναθυμίασις ἤπερ ἡ γῆ . καὶ ἄλλως · εἰ τῇ ἐπιμιξίᾳ τῆς γῆς ἁλμυρὰ ἦν ἡ θάλασσα , ἔδει μὴ εἶναι διαυγὲς αὐτῆς τὸ ὕδωρ , ἀλλὰ θολῶδες , ἅτε τῆς γῆς ἐπέχον ἐπιμιξίαν · νῦν δὲ οὐκ ἔστι θολόν . αὗται μὲν αἱ τῶν φυσικῶν ὑποθέσεις περὶ τῆς ἁλμυρότητος τῆς θαλάσσης καὶ αἱ τούτων ἀνατροπαί . ἐφ’ οἷς ὁ Ἀριστοτέλης ἀνατρέπει τὴν τῶν θεολογικῶν φιλοσόφων ὑπόθεσιν τὴν λέγουσαν , ὅτι πηγαί εἰσιν ἁλμυραὶ εἰσβάλλουσαι εἰς τὴν θάλασσαν . ἐλέγχει δὲ τούτους ἐκ τῆς καθόλου περὶ γῆν ὑδάτων διαιρέσεως . τῶν γὰρ περὶ γῆν ὑδάτων , φησί , τὰ μὲν ῥυτά εἰσι , τὰ δὲ στάσιμα ῥυτὰ μέν εἰσιν , ὅσα τὰς πηγὰς ἔχουσιν ἐν ὑψηλοῖς ὄρεσι κειμένας , στάσιμα δὲ τὰ ἐν ἐπιπέδῳ ὄντα . τῶν δὲ ῥυτῶν τὰ μὲν ποταμοί εἰσι , τὰ δὲ κρῆναι · εἰ μὲν γὰρ πολὺ εἴη τὸ ῥυτὸν ὕδωρ , γίνεται ποταμός , εἰ δὲ ὀλίγον , κρήνη . τῶν στασίμων δὲ τὰ μέν εἰσι πηγαῖα , τὰ δὲ συλλογιμαῖα · συλλογιμαῖα δὲ τὰ ἀπὸ ὑετῶν συναγόμενα . αὐτὰ δὲ ταῦτα τὰ συλλογιμαῖα ἢ πολλά ἐστι καὶ γίνονται λίμναι , ἢ ὀλίγα καὶ γίνονται τέλματα . τῶν δὲ πηγαίων τὰ μέν εἰσι χειρόκμητα , τὰ δὲ αὐτόματα · αὐτόματα μὲν τὰ ἀπὸ χασμάτων ὑπὸ σεισμοῦ γινομένων ἀναφανέντα φρέατα , χειρόκμητα δὲ οὐχ ὡς ἄν τις οἰηθείη , τὰ διὰ μηχανῆς ἔχοντα τὸ ἀρύεσθαι τὸ ὕδωρ φρέατα , ἀλλὰ τὰ κατὰ ὑδροφαντικὴν τέχνην εὑρισκόμενα , ὡς ὅταν διά τινος μεθόδου οἱ ὑδροφάνται νοήσωσι τὸ ὑποκείμενον ὕδωρ κἀκεῖ ποιήσωσι φρέαρ . ὀρύξαντες γὰρ λάκκον ἐντιθέασιν ἀγγεῖον ἴσον ἔχον τὸ στόμιον τῇ γῇ , καὶ πάντοθεν περιχώσαντες ἐῶσι νυχθήμερον . εἶτα ἀποκαλύψαντες ἐνορῶσιν εἰς τὸ ἀγγεῖον · καὶ εἰ μὲν εὕρωσιν ὕδωρ ἑνὶ τῶν ἀγγείων συναθροισθέν , λέγουσιν οὐ πόρρω τῆς ἔπι · φανείας τῆς γῆς ὑποκεῖσθαι τὸ ὕδωρ · εἰ δὲ μόνον ἔνικμον εὕρωσι τὴν ἕδραν τοῦ ἀγγείου , εἶναι μὲν λέγουσι ὕδωρ τηνικαῦτα , ἐν βάθει δὲ τῆς γῆς εἶναι · εἰ δὲ μηδόλως ἔνικμον γένηται τὸ ἀγγεῖον , λέγουσι τηνικαῦτα μὴ ὑποκεῖσθαι ὕδωρ ἐκεῖσε . ταῦτα οὖν λέγει νῦν χειρόκμητα ὁ φιλόσοφος , οὐ τὰ διὰ μηχανῆς ἀρυόμενα . ἐπειδὴ οὖν τριτταί εἰσιν αἱ πηγαὶ ἢ ῥυτὸν ἔχουσαι ὕδωρ ὡς ἐν τοῖς ὄρεσιν , ἢ στάσιμον ὡς ἐν τοῖς πεδίοις , καὶ αἱ στάσιμοι ἢ χειρόκμητοί εἰσιν ἢ αὐτόματοι , ἴδωμεν εἰ κατὰ μίαν διαφορὰν τῶν πηγῶν τούτων εἰκός ἐστι γίνεσθαι τὴν θάλασσαν . ἀπὸ μὲν γὰρ τῶν ῥυτὸν ὕδωρ ἐχουσῶν πηγῶν οὐκ εἰσρέεται ἡ θάλασσα · οὐδαμοῦ γὰρ τῆς γῆς ὁρῶμεν ἀπὸ ὑψηλῶν πηγὰς ῥεούσας ἁλμυρὸν ἐχούσας ὕδωρ . ἀλλ’ ἆρα μὴ ἀπὸ τῶν χειροκμήτων εἰσρεῖται ; οὐδὲ τοῦτο · οὐδὲ γὰρ ὑπὸ τέχνης ὑδροφαντικῆς θάλασσα γίνεται . ἀλλ’ ἆρα μὴ ἀπὸ τῶν αὐτομάτων ; οὐδὲ τοῦτο · οὐδὲ γὰρ ἀπὸ τῶν μερῶν τὸ ὅλον γίνεται . οὐκ ἠδύνατο οὖν ἀπὸ τοιούτων πηγῶν μερικῶν γίνεσθαι ἡ θάλασσα ὁλότης οὖσα τοῦ παντὸς ὕδατος · λείπεται ἄρα μὴ ἔχειν πηγὰς ἁλυκὰς τὴν θάλασσαν , ὑφ’ ὧν εἰσρεῖται . οὕτως διελέγξας τὴν τοιαύτην ὑπόθεσιν ὁ φιλόσοφος τρέπεται ἐπὶ τὸ ἐναντίον καὶ συνηγορεῖ τοῖς ἐναντίοις . δοκεῖ γὰρ ἴσως , φησί , πηγὰς ἔχειν ἡ θάλασσα , ἐπειδὴ ῥυτή ἐστι . ῥυτὴ δὲ ὑπάρχει διὰ συλλογισμοῦ τοιούτου · ἡ θάλασσα ῥυτὸν ἔχει ὕδωρ · πᾶν ῥυτὸν ὕδωρ πηγὰς ἔχει · ἡ θάλασσα ἄρα πηγὰς ἔχει . ἀλλ’ ἐνταῦθα τὴν πρώτην πρότασιν οὐκ ἀποδεξόμεθα τὴν λέγουσαν , ὅτι πᾶν ῥυτὸν ἔχει πη|γάς · οὐ γὰρ πάντως ἔχει πηγάς . τί γάρ , εἰ διὰ τὴν θέσιν τοῦ τόπου ἐστὶ ῥυτόν , ὡς ὅταν ἀπὸ ὑψηλοῦ τόπου ἐπὶ τὸν κοῖλον ῥεῖ ; τάχα δὲ ἄμφω αἱ αἰτίαι εἰς ταὐτὸν συντρέχουσι · καὶ γὰρ οἱ μεγάλοι ποταμοὶ <εἰ> εἰσβάλλοιεν , ἠιόνα ποιοῦντες ἐν τοῖς στομίοις διὰ τὴν ἐξ αὐτῶν γινομένην πρόσχωσιν ἀναγκάζουσιν ὡς ἀπὸ ὑψηλοῦ τόπου φέρεσθαι τὸ ὕδωρ ἐπὶ τὸν κοῖλον καὶ οὕτω ῥυτὸν εἶναι καὶ μὴ στάσιμον . ἐπειδὴ οὖν οὕτω συμβαίνει τὴν θάλασσαν καὶ ὑπὸ μεγάλων εἰσρεῖσθαι ποταμῶν καὶ προσχώννυσθαι , δῆλον ὅτι καὶ ῥυτή ἐστι καὶ ῥεῖ καὶ οὐ παρὰ τοῦτο πηγὰς ἔχει . ἀλλ’ οὐ πανταχῇ ἐλέγχεται ῥυτὴ οὖσα , ἀλλὰ μόνον ἐν τοῖς πορθμοῖς , ὥσπερ ἐν τῷ κατὰ τὸν Βόσπορον πορθμῷ καὶ τῷ κατὰ Καλχηδονα . ἐνταῦθα γὰρ φαίνεται ῥέουσα ἡ θάλασσα δίκην ποταμοῦ διὰ τὸ πλησίον εἶναι τὰ παρ’ ἑκάτερα τῆς θαλάσσης . ἐκείνων γὰρ ἱσταμένων ἐλέγχεται ῥέον τὸ ὕδωρ . ἰστέον γάρ , ὅτι κινούμενον παρὰ κινουμένου οὐκ ἐλέγχεται κατὰ τὴν κίνησιν , κινούμενον δὲ παρὰ μένον ἐλέγχεται . τοῦτο δὲ γίνεται , ἐπειδὴ καθόλου τὰ ὅμοια λανθάνει ἐν τοῖς ὁμοίοις , ἐλέγχεται δὲ τὰ ἀνόμοια ἐν τοῖς ἀνομοίοις . οὕτως οὖν ἐν μέλανι ξύλῳ λευκὰ γράμματα γράφομεν , ἐν δὲ λευκῷ μέλανα διὰ τὸ ἐλέγχεσθαι · εἰ γὰρ ὅμοια γράψομεν , οὐ διελέγχονται . οὕτω γὰρ καὶ νῦν · ἐπειδὴ παρ’ ἑκάτερα φαίνεται ἡ γῆ ἱσταμένη ἐν τοῖς πορθμοῖς , φαίνεται τὸ ὕδωρ κατάρρυτον ὑπάρχον . ἐν δὲ μέσῳ πελάγει οὐ φαίνεται ῥέον , ἐπεὶ ὁμοίως κινεῖται . ἀλλ’ εἰ καὶ λέγω , ὅτι ῥεῖ ἡ θάλασσα(??)ἐν τοῖς πορθμοῖς , ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως · ἐν μὲν γὰρ τῷ Βοσπόρῳ μόνον τὴν κατ’ εὐθεῖαν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς μέρους ἐπὶ τὸ ἕτερον , ἐν δὲ τῷ Καλχηδονίῳ πορθμῷ παλίρρυτον ὑπομένει τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης · ῥεῖ γὰρ ἐκ τοῦ ἑνὸς μέρους καὶ πάλιν ἀναστρέφεται εἰς τὸ ἕτερον . τοῦτο δὲ γίνεται , ἐπειδὴ συμβαίνει τὸν ἄνεμον σφοδρότατον ὄντα πολλάκις , φησί , πνεῖν ἐκ τοῦ ἑνὸς μέρους τῆς θαχειροτμήτων λάσσης κατ’ ἐναντίωσιν τοῦ ῥεύματος καὶ ἀνασοβεῖν τὸ ὕδωρ ὡς ἐπὶ τὰ ὀπίσω , εἶτα αὐτοῦ μηκέτι ἰσχύοντος ἐπ’ ἄπειρον ἀποσοβεῖν τὸ ὕδωρ ἐνδίδωσι , καὶ λοιπὸν φέρεται τὴν οἰκείαν ῥύσιν , ὥσπερ καὶ πρώην . καὶ τούτου χάριν φαίνεται ὡς παλίρροιαν ἔχον τὸ ὕδωρ . ἐκεῖσε ταῦτα παραδίδωσιν ἡ μετὰ χεῖρα λέξις . p . 353 a 32 Περὶ δὲ τῆς θαλάσσης καὶ τίς ἡ φύσις αὐτῆς , καὶ διὰ τίνα αἰτίαν ἁλμυρὸν τοσοῦτόν ἐστιν ὕδατος πλῆθος , ἔτι δὲ περὶ τῆς ἐξ ἀρχῆς γενέσεως λέγωμεν . Τρία τινὰ ζητεῖ νῦν ὁ φιλόσοφος , πότερον ἁπλῆ ἢ σύνθετος , διὰ τίνα αἰτίαν ἁλμυρὸν αὐτῆς ὑπάρχει τὸ ὕδωρ , καὶ πότερον σύμφυτον ἔχει τὴν ἁλυκότητα αὐτῇ ἢ ἐπίκτητον , τουτέστιν ἀγενήτως τε καὶ ἀχρόνως αὐτὴ συνέστηκεν ἢ κατὰ χρόνον τινά , ἀλλ’ ὕστερον ἄλλη τις ἐγένετο . καὶ διὰ μὲν τοῦ εἰπεῖν τίς ἡ φύσις ἐσήμανε τὸ ‘ἁπλῆ ἐστιν ἢ σύνθετος’ , διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν διὰ τίνα αἰτίαν ἁλμυρὸν τὸ δεύτερον ἐζήτησε , καὶ τὸ τρίτον ἐφεξῆς διὰ τοῦ τρίτου . p . 353 a 34 Οἱ μὲν οὖν ἀρχαῖοι καὶ διατρίβοντες περὶ τὰς θεολογίας ποιοῦσιν αὐτῆς πηγάς , ἵνα αὗται ὦσιν ἀρχαὶ καὶ ῥίζαι ἀύτης . ἐντεῦθεν τὴν δόξαν τῶν θεολογικῶν παρῳδεῖ περὶ θαλάττης καὶ γῆς · οὗτοι γὰρ μόνον θαλάττης πηγὰς ἁλμυρὰς ὑπετίθεντο , ἐξ ὧν ἀγένητός ἐστιν ἡ ταύτης ἁλμυρότης · ἀλλὰ καὶ γῆς ἔλεγον πηγὰς ὥσπερ τινὰς ῥίζας . p . 353 b 1 Τραγικώτερον γὰρ οὕτω καὶ σεμνότερον ὑπέλαβον ἵσως εἶναι τὸ λεγόμενον ὡς μέγα τι τοῦ παντὸς τοῦτο τὸ μόριον . Καλῶς ἔφη τραγικώτερον . καὶ γὰρ Εὐριπίδης ἔφη τὸν ἥλιον διὰ τὴν γῆν γενέσθαι καὶ τὸν οὐρανὸν ὁμοίως , μέγα μέρος ὑποτιθέμενος τοῦ παντὸς εἶναι τὴν γῆν , ἐναντίως ἔχων τοῖς ἀστρονόμοις , οἵτινες σημείου λόγον ἐπέχειν λέγουσι τὴν γῆν πρὸς τὸν ὅλον οὐρανόν . ὡσαύτως δὲ καὶ ἄλλοι θεόλογοι , ὧν ἐστιν Ἡσίοδος , τοῦτό φασι · καὶ γὰρ τοῦτο τὸ μέγα μέρος ὑποτίθενται τὴν γῆν τοῦ παντὸς διὰ τὰ Σεληναῖα ὄρη , ἅτινα σχεδὸν λέγουσι ψαύειν τῆς σεληνιακῆς σφαίρας · ἔνθεν ὑπετίθεντο πηγὰς γῆς , αἵτινες ἀνωθοῦσιν αὐτὴν ἐπὶ τὰ ἄνω . p . 353 b 5 Οἱ δὲ σοφώτεροι τὴν ἀνθρωπίνην σοφίαν ποιοῦσιν αὐτης γένεσιν . Ἕνθεν διαλέγεται περὶ τῶν φυσικῶν φιλοσόφων , οἵτινες γενητὴν ὑπετίθεντο τὴν θάλασσαν κατὰ τὴν ἁλυκότητα · καλῶς δὲ εἶπεν ἀνθρωπίνην σοφίαν , τουτέστιν ἀνθρωπίνην ἐπιστήμην , λέγω δὴ τὰ φυσικά . p . 353 b 7 ‘Υπὸ δὲ τοὐ ἡλίου ξηραινόμενον τὸ μὲν διατμίσαν πνεύματα καὶ τροπὰς ἡλίου καὶ σελήνης φασὶ ποιεῖν , τὸ δὲ λειφθὲν θάλατταν . τὴν πρώτην ὑπόθεσιν λέγει τῶν φυσικῶν . τί γάρ , φησίν , ἔφασκον οὖτοι ; ἐπὶ τοῦ κατακλυσμοῦ ἅπασαν τὴν γῆν πεπληρῶσθαι τῶν ὑδάτων , εἶτα τοῦ ἡλίου ξηραίνοντός τινα μέρη καὶ ἐξατμίζοντος συνέβαινε τὸ μὲν γεῶδες καὶ παχὺ ὥσπερ τι περίττωμα μένον ἁλμυρὸν εἶναι καὶ ἄχρηστον , τὸ δὲ ἐξατμισθὲν τροφὴν γίνεσθαι τοῦ ἡλίου καὶ τῆς σελήνης καὶ τῶν ἄλλων ἀστέρων · ἔνθεν , φασί , τρεφόμενος ὁ ἥλιος τροπὰς ποιεῖ τῶν ὡρῶν · ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῷ θέρει μᾶλλον ἐπὶ τὰ βόρεια οὖσα ἡ θάλασσα τροφὴν αὐτῷ παρέχεται τὸ ἐξ αὐτῆς ἐξατμιζόμενον , τούτου χάριν θέρους ὁ ἥλιος βορειό|τερος γίνεται κατακολουθῶν τῇ ὑπὸ τῆς θαλάσσης ἀναδιδομένῃ τροφῆ . χειμῶνος δὲ νότιος γίνεται , ἐπειδὴ ἔφθασε διὰ τοῦ θέρους ὅλον ἤδη τὸ χρηστὸν ἀνιμήσασθαι τῆς θαλάττης καὶ μηκέτι εὐπορῶν τροφῆς ἦλθεν εἰς τὰ νότια ὡς ἐκ δαψιλοῦς ὑπαρχούσης τῆς ἀτμίδος ἐκ τῶν γλυκέων ὑδάτων · καὶ οὕτω συνέβαινε θέρους γίνεσθαι καὶ χειμῶνος . ταῦτά φασί τινες τῶν φυσικῶν φιλοσόφων , ὅθεν οἴονται καὶ τὴν θάλασσάν ποτε ξηρανθήσεσθαι διὰ τὸ ἐπὶ πλεῖστον ἀνιμᾶσθαι ἐξ αὐτῆς τὸ ὑγρόν . p . 353 b 11 Ἕνιοι δέ φασι θερμαινομένης ὑπὸ τοῦ ἡλίου τῆς γῆς οἷον ἱδρῶτα γίνεσθαι . ‘Η δευτέρα ὑπόθεσις ἡ λέγουσα διὰ τὸ συμμίγνυσθαι αὐτῇ † γῆν άλμυράν · ἱδροῦν γὰρ ἔλεγον τὴν γῆν τῇ τοῦ ἡλίου θερμασίᾳ . ἀλλ’ ἄτοπος ἡ ὑπόθεσις · εἰ μὲν γὰρ ὑγρὰ οὖσα ἡ 77 ; ἐθερμαίνετο ὑπὸ τοῦ ἡλίου θερμαινομένη * * * p . 353 b 13 Oi δὲ τῆς ἁλμυρότητος τὴν γῆν αἰτίαν εἶναί φασι , καθάπερ γὰρ διὰ τῆς τέφρας ἠθούμενον ὕδωρ . Ἡ τρίτη ὑπόθεσίς ἐστιν . ἀλλ’ ἐνταῦθα διελέγχονται οἱ νομίζοντες ταὐτὰ λέγειν αὐτοὺς τῷ Ἀριστοτέλει , ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς τὴν ὑποκειμένην γῆν αἰτιᾶται . ἐντεῦθεν γὰρ πρόδηλος ἡ διαφορά · ἰδοὺ γὰρ σαφῶς λέγει γῆν αὐτοὺς λέγειν ἁλμυρὰν μίγνυσθαι τῇ θαλάσσῃ , οὐ καπνώδη ἀναθυμίασιν , ὡς αὐτὸς λέγει . p . 353 b 17 Οτι μὲν οὖν πηγὰς τῆς θαλάσσης ἀδύνατον εἶναι , διὰ τῶν ὑπαρχόντων ἤδη θεωρεῖν δεῖ . Εντεῦθεν ἀνατρέχει ἐπὶ τοὺς θεολόγους καὶ ἀνατρέπει αὐτῶν τὴν ὑπόθεσιν διὰ τῆς τῶν ὑδάτων διαιρέσεως · αὕτη δὲ εἴρηται ἐν τῇ θεωρίᾳ . p . 353 b 30 τούτων δὲ οὕτω διωρισμένων ἀδύνατον πηγὰς εἶναι τῆς θαλάττης . ἐπειδή , φησίν , εἴρηται ἡ τῶν ὑδάτων διαίρεσις , σκοπήσωμεν , κατὰ ποίαν αὐτῶν διαφορὰν δύνανται εἶναι [ αί ] πηγαὶ τῆς θαλάττης · οὐ γάρ εἰσι . p . 354 a 5 Ῥέουσα δὲ ἡ θάλαττα φαίνεται κατά τε τὰς στενότητας . ἐντεῦθεν δὲ συνηγορεῖ τῷ ἐναντίῳ , ὅτι πηγὰς ἔχει ἡ θάλασσα ῥυτὴ ὑπάρχουσα , εἴ γε τὸ ῥυτὸν ὕδωρ πάντως ἔχει πηγάς , ὅπερ ἐστὶ ψεῦδος . p . 354 a 7 Διὰ τὸ ταλαντεύεσθαι δεῦρο κἀκεῖσε πολλάκις . Καλῶς τὴν παλίρροιαν ταλαντεύεσθαι ἐκάλεσε , τῷ δίκην ταλάντων εἰς τὰ ἐναντία περιάγεσθαι τὸ ὕδωρ . καὶ γὰρ τὸ τάλαντον ὅπου δἂν καταβαρήσῃ , ἐκτρέπεται , ὡς συμβαίνειν καὶ εἰς τὸ ἐναντίον ῥέπειν . p . 354a8 Τοῦτο δὲ ἐν μὲν πολλῷ πλήθει θαλάττης ἄδηλον . Τοῦτο ποῖον ; τουτέστι τὸ ῥεῖν . ἐν γὰρ τῷ μέσῳ πελάγει οὐ φαίνεται ῥυτὸν ὑπάρχον τὸ ὕδωρ τῆς θαλάττης διὰ τὸ λανθάνειν τὸ ὅμοιον ὁμοία γὰρ ἡ κίνησις ) · περὶ δὲ γῆν φανερόν ἐστιν · ἐλέγχεται γὰρ τὸ κινούμενον παρὰ τὸ μένον . p . 354 a 11 Ἡ δ’ ἐντὸς ‘Ηρακλείων στηλῶν ἅπασα κατὰ τὴν τῆς γῆς κοιλότητα ῥεῖ καὶ κατὰ τὸ τῶν ποταμῶν πλῆθος . ἐντεῦθεν ἐπιλαμβάνεται τῆς μείζονος προτάσεως τῆς λεγούσης , ὅτι πᾶν ῥυτὸν πηγὰς ἔχει · ψεῦδος γὰρ τοῦτο . ἡ μὲν γὰρ ἐκτὸς ‘Ηρακλείων στηταὐτὰ ] εἰς τὰ κοῖλα , τουτέστιν ἀπὸ τῶν ἀρκτῴων εἰς τὰ νότια . ἀλλὰ καὶ οἱ ποταμοὶ πάντες εἰς ταύτην ῥέουσιν ὡς εἰς κοιλότητα · ὅθεν εἰς αὐτὴν ῥέουσι , καὶ τὰς εἰσροὰς ἀπογαιοῦντες μᾶλλον ὑψηλότερον ἐργάζονται αὐτῆς τὸ πρὸς τὸ ἀρκτῷον μέρος , ὡς καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον ῥεῖν αὐτὴν ἐπὶ τὰ νότια . ἰδοὺ γὰρ πολλοὶ μὲν ποταμοὶ εἰσβάλλουσιν εἰς τὴν Μαιώτιδα λίμνην , ὅθεν καὶ ἀπεγαιώθη . αὕτη δὲ πάλιν εἰσβάλλει εἰς τὸν Εὔξεινον πόντον · οὗτος δὲ εἰς τὸν Αἰγαῖον εἰσρεῖ ὡς κοιλότερον ὄντα · καὶ πάλιν οὗτος εἰς τὸν Σικελόν , καὶ οὗτος εἰς τὸν Σαρδόνιον καὶ εἰς τὸν Τυρρηνικὸν , οἵτινες κοιλότεροι πάντων εἰσίν . ὁρᾷς , ὅτι ῥυτή ἐστιν ἡ θάλασσα διὰ τὴν θέσιν , οὐχὶ διὰ τὰς πηγάς . ἀλλὰ ζητητέον , πῶς τὰ ἀρκτῷα αὐτῆς μέρη ὑψηλότερά εἰσι . διὰ τοὺς ἐκεῖθεν εἰσβάλλοντας ποταμούς , καίτοι ὁ Νεῖλος μέγας ποταμὸς ἀπὸ τῶν νοτίων εἰσρεῖ · ἢ καὶ ὁ Νεῖλος ἀπὸ τῶν ἀρκτῴων ῥεῖ , ἀπὸ γὰρ τῆς ἀντοικουμένης . p . 354 a 22 Τὰ δὲ ἔξω τῶν στηλῶν βραχέα μὲν διὰ τὸν πηλόν , ἄπνοα δέ [ οὐκ ] ἐστιν , ὡς ἐν κοίλῳ τῆς θαλάττης οὔσης . Περὶ τοῦ Ὠκεανοῦ νῦν λέγει , ὅτι οὐκ ἔστι βαθύς , ἀλλὰ πρὸς τῷ μὴ εἶναι ῥυτὸν αὐτοῦ τὸ ὕδωρ , ἀλλὰ στάσιμον , καὶ βράχη τινὰ ἔχει διὰ τὸ τὸν πηλόν , τουτέστι τὴν γῆν , ἐν βάθει εἶναι τοῦ ὕδατος . ὅθεν καὶ ἄπλους ἐστὶ διὰ τὰ βράχη . ἀλλὰ μὴ τοῦτο νομίσῃς , ὅτι διὰ τὸ ὑψηλὸν εἶναι ἐν ἑαυτῷ τὸ ὕδωρ ἤδη καὶ ὑψηλοτέρα ἐστὶν ἡ ἐν αὐτῷ γῆ τῆς οὔσης ἐν ταῖς παρ’ ἡμῖν θαλάσσαις πάντων γὰρ κοιλοτάτη ἐστὶν ἡ γῆ τοῦ Ὠκεανοῦ ) , ἀλλὰ διὰ τὸ ἄπειρα εἶναι τὰ πλάτη αὐτοῦ οὐκ ἔστιν οὕτω βαθὺς ὡς αἱ παρ’ ἡμῖν θάλατται . καὶ ὅτι κοιλότερός ἐστιν ὁ Ὠκεανὸς τῆς παρ’ ἡμῖν θαλάττης , δῆλον , ἐπειδὴ ἡ Ἐρυθρὰ θάλασσα εἰς αὐτὸν εἰσρεῖ ὡς εἰς κοιλότερον . p . 354 a 27 Περὶ δὲ τοῦ τὰ πρὸς ἄρκτον εἶναι τῆς γῆς ὑφηλά . ἐπειδὴ ἔλεγεν ἀπὸ τῶν ἀρκτῴων μερῶν ῥεῖν τὴν καθ’ ἡμᾶς θάλατταν ἐπὶ τὰ νότια , νῦν πιστοῦται ἡμᾶς ἔκ τινος ἱστορίας , ὅτι ὑψηλότερά εἰσι τὰ ἀρκτῷα τοῦ νοτίου . φασὶ γάρ τινες οὕτως ὑψηλὰ εἶναι | τὰ ἀρκτῷα μέρη , ὡς μὴ γίνεσθαι ἐκεῖσε τὸν ἥλιον ὑπὸ γῆν , ἀλλὰ νύκτα γίνεσθαι οὐχ ὑπὸ γῆν γινομένου τοῦ ἡλίου , ἀλλὰ τῶν ὑψηλοτάτων ὀρέων σκιαζόντων αὐτοῦ τὸ φῶς . ψεῦδος δὲ τοῦτο . εἰ γὰρ ὁρᾶται κἀκεῖσε ἐκλείδὲ πουσα ἡ σελήνη μεσουρανοῦσα , ἔκλειψις δὲ σελήνης ἐν τῷ μεσουρανήματι ὄρεσι · Πραςις κ . p . 354 b 1 Περὶ δὲ τῇς γενέσεως αὐτῆς , εἰ γέγονε , καὶ τοῦ χυμοῦ τίς ἡ αἰτία τῆς ἁλμυρότητος καὶ τῆς πικρότητος , λεκτέον . Τρία τινὰ προβλήματα περὶ θαλάττης δεδωκὼς ἡμῖν ὁ φιλόσοφος τῇ προτεραίᾳ , ἓν μὲν τὸ ζητῆσαι , εἴτε σύνθετός ἐστιν ἢ ἁπλῆ , ἕτερον δέ , εἰ γενητή ἐστιν ἢ ἀγένητος κατὰ τὴν ἁλυκότητα , καὶ τρίτον , τίς ἡ αἰτία τῆς ἁλυκότητος , νῦν καὶ ἕτερον πρόβλημα περὶ θαλάττης ἐκτίθεται , οὐχ ἕτερον τέταρτον ὂν παρὰ τὰ εἰρημένα . ζητεῖ γάρ , εἰ ὁλότης ἐστὶν ἡ θάλασσα τοῦ παντὸς ὕδατος , καὶ τοῦτο κατασκευάζει διὰ τεσσάρων ἐπιχειρημάτων · τοῦτο δὲ ὑπὸ τὸ ἓν τῶν εἰρημένων ἀνάγεται . εἰ γὰρ ὅλως ἀποδειχθῇ , ὅτι ὁλότης ἐστὶν ἡ θάλασσα , δῆλον , ὅτι καὶ ἁπλὴ ἐστι · πρέπει γὰρ ταῖς ὁλότησι τὸ ἁπλᾶς εἶναι . καὶ ὅτι ὁλότης ἐστὶν ἡ θάλασσα τοῦ παντὸς ὕδατος , κατασκευάζει διὰ τεσσάρων ἐπιχειρημάτων , ὧν τὸ πρῶτον τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · ἀποκληρωτικὸς ὁ λόγος , ὥστε τὰ μὲν ἄλλα στοιχεῖα ἔχειν ὁλότητας , εἰς ἃς ἐφιέμενα σπεύδουσι , μόνον δὲ τὸ ὕδωρ μὴ ἔχειν ὁλότητα . εἰ δὲ ἔχει ὁλότητα καὶ τὸ ὕδωρ , ζητητέον , τίς αὐτοῦ ἡ ὁλότης . ἆρα οἱ ποταμοί ; οὐδαμῶς . πρέπει γὰρ τῇ ὁλότητι συνεχεῖ εἶναι · οἱ δὲ ποταμοὶ οὐ συνεχεῖς · οὐ γὰρ ἔχουσιν ὕδωρ ἀθρόον . οὐκ ἄρα ὁλότης εἰσὶν οἱ ποταμοί , ἀλλ’ ἡ θάλασσα ὡς συνεχὴς οὖσα καὶ ἀθρόον ἔχουσα ὕδωρ , μὴ κεχωρισμένον . καὶ ἐντεῦθεν κέρδανον δόγμα Ἀριστοτέλους , ὅτι βούλεται τὴν θάλασσαν συνεχῆ εἶναι καὶ οὐ διῃρημένην , ὥς φασιν οἱ γεωγράφοι . εἰ δὲ καὶ λέγει τις , ὅτι οὔτε αἱ θάλασσαι συνεχεῖς εἰσι διῄρηνται ἀπ’ ἀλλήλων ) , οὐκ ἄτοπον καὶ τοῦτο ὑποθέσθαι , ὥστε καὶ ἐν ἄλλοις τόποις μέρη εἶναι τῆς θαλάττης διὰ τὸ πάντα ἐν πᾶσιν εἶναι . ἰδοὺ γοῦν τῆς ὁλότητος τοῦ πυρὸς ἐν τῷ ὑπεκκαύματι οὔσης ὑπὸ γῆν πυρός εἰσι κρατῆρες διὰ τὸ πάντα ἐν πᾶσιν εἶναι . οὕτω μὲν οὖν κατασκευαστέον , ὅτι οὐχ οἱ ποταμοί εἰσιν ὁλότητες διὰ τὸ καταχεῖσθαι , ἀλλ’ ἡ θάλασσα . καὶ ἄλλως δὲ οὐ δυνατὸν τοὺς ποταμοὺς εἶναι ὁλότητα τοῦ ὕδατος , ἐπειδὴ ῥυτοί εἰσιν , ἡ δὲ θάλασσα στάσιμος · πρέπει δὲ τῇ ὁλότητι ἡ στάσις · ἡ θάλασσα ἄρα ὁλότης τοῦ παντὸς ὕδατος διὰ τὴν στάσιν , καὶ οὐχὶ οἱ ποταμοί . εἰ δὲ καὶ ῥυτὴν αὐτὴν ἕλεγεν Ἀριστοτέλης τῇ προτεραίᾳ , ἀλλ’ οὐχ οὕτως ἐστὶ ῥυτὴ ὥσπερ οἱ ποταμοί · ἐκεῖνοι μὲν γὰρ ἀλλαχοῦ ῥέουσι , τουτέστιν εἰς τὴν θάλασσαν , αὕτη δὲ οὐκ ἀλλαχοῦ , ἀλλ’ εἰς αὐτήν , εἰ μὴ ὄρα τις λέγει , ὅτι καὶ οἱ ποταμοὶ ἐκ τῆς μεγάλης θαλάττης εἰσὶ , τουτέστι τοῦ Ὠκεανοῦ κατὰ τὸν ποιητήν , ὅς φησιν · ‘ἐξ οὗ πάντες εἰσὶ ποταμοὶ πᾶσαι δέ τε πηγαί.’ ἔστι γὰρ ὑποθέσθαι , ὅτι αἱ τοῦ ποταμοῦ πηγαὶ ἢ ἄντικρυς αὐτοὶ οἱ ποταμοὶ ἐκ τοῦ Ὠκεανοῦ συνίστανται καὶ ἐξ αὐτοῦ ῥέουσιν . ἀλλ’ ἀποτίθενται τὴν ἁλμυρότητα διὰ τῆς γῆς διηθούμενοι καὶ διὰ τοῦτο πότιμον ἔχουσιν ὕδωρ . ἡ δὲ θάλασσα στάσιμός ἐστι · πρέπει δὲ τῇ ὁλότητι ἡ στάσις τοῦ παντὸς ὕδατος . καὶ μή τις λεγέτω , ὅτι ἰδοὺ τὸ ὑπέκκαυμα τοῦ πυρὸς ὑπάρχον ὁλότης κινεῖται , ὥστε οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ὁλότητι ἡ στάσις . λέγομεν γάρ , ὅτι εἰ καὶ κινεῖται τὸ ὑπέκκαυμα , τὴν κύκλῳ φορὰν κινεῖται · πρέπει γὰρ ταῖς ὁλότησιν ἡ ἀιδιότης , ἀίδιοι δὲ μένουσιν ἢ ἱστάμεναι ἢ κύκλῳ κινούμεναι . καὶ τοῦτο μὲν τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα . δεύτερον ἐπιχείρημα · ὅτι γὰρ ἡ θάλασσα ὁλότης ἐστὶ τοῦ ὕδατος , δῆλον , ἐπειδὴ πᾶν ὕδωρ ποταμοῦ τῆς οἰκείας ὁλότητος ἐφιέμενον εἰς αὐτὴν σπεύδει φιλοῦσι γὰρ τὰ μέρη ταῖς ὁλότησι συνάπτεσθαι · ἰδοὺ γοῦν ἡ βῶλος τῆς γῆς ἐφιεμένη , τουτέστι τῆς οἰκείας ὁλότητος , ἐπ’ αὐτὴν πάλιν ἀνακάμπτει ) · ἐπειδὴ πάλιν ὁ ὑποκείμενος αὐτῇ τόπος δεκτικός ἐστι παντὸς ὕδατος ἁλμυροῦ τε καὶ ποτίμου , τοῦτο δὲ ὁλότητος ἴδιον τὸ πᾶν ὕδωρ ὑποδέχεσθαι . εἰ δὲ λέγοι τις , ὅτι καὶ πῶς οὐχ ὁρῶμεν ἐν αὐτῇ πότιμον ὕδωρ , ῥητέον , ὅτι ὅσον μὲν ἐπὶ τῇ θαλάττῃ πότιμον ἔχει ὕδωρ , ἀλλὰ διὰ τὴν καθ’ ἡμέραν γινομένην ἐξάτμισιν ὑπὸ τοῦ ἡλίου καὶ τῆς σελήνης καὶ τῶν ἀστέρων οὔ . ἐπειδὴ οὗν τὸ χρηστὸν ἐξατμίζεται , μένει τὸ ἁλμυρόν , μηδὲ νομιστέον , ὅτι περὶ τὴν θάλατταν οὐκ ἔστι τόπος δεκτικὸς καὶ ποτίμου ὕδατος , ἀλλὰ μόνον ἁλμυροῦ . <ὁ> γὰρ τοῦτο λέγων ἔοικε τῷ οἰομένῳ μηδὲ τὴν γαστέρα τῶν ζῴων δεκτικὴν εἶναι τροφῆς , ἀλλὰ μόνον περιττώματος , διὰ τὸ ἀνηρπάσθαι τὸ χρηστὸν ἐν τοῖς χιτῶσι . τοῦτο καὶ τὸ τρίτον . τέταρτον καὶ τελευταῖον ἐπιχείρημα · ὅτι γὰρ ὁλότης ἡ θάλασσα , δῆλον , ἐπειδὴ τὸ χαρακτηριστικὸν τοῦ ὕδατος ὡς ὕδατός ἐστι τὸ ἐν κοιλοτάτῳ τῆς γῆς τόπῳ ἐπείγεσθαι καὶ τοῦτον ἀεὶ καταλαμβάνειν · ἡ δὲ θάλασσα ἐν τῷ παντὶ κοιλοτάτῳ τῆς γῆς τόπῳ ἐστί . καὶ ὅτι οὕτως ἐστὶν ἡ θάλασσα , δῆλον , ἐπειδὴ πάντες οἱ ποταμοὶ εἰς αὐτὴν ἐπείγονται . τοῦτο καὶ τὸ τέταρτον . καὶ διὰ μὲν τούτων τῶν τεσσάρων ἐπιχειρημάτων κατασκευάςει Ἀριστοτέλης , ὅτι ὁλότης ἡ θά| λασσα τοῦ ὕδατος . φέρε δὲ ἡμεῖς 30r ἔξωθεν ἀπορήσωμεν πρὸς τὸν λόγον διαφόρως καὶ τῶν ἀποριῶν ἐπαγάγωμεν τὰς λύσεις . ἐπειδὴ γὰρ αἱ ὁλότητες κατὰ φύσιν εἰσίν , ἡ δὲ θάλασσα παρὰ φύσιν ( άλμυρὰ γάρ ) , ἡ θάλασσα ἄρα οὐχ ὁλότης . ἢ ῥητέον , ὅτι οὐκ ἔστι παρὰ φύσιν ἡ θάλασσα ἁλμυρά . εἰ γὰρ τοῦτο ἦν παρὰ φύσιν , τὸ εἶναι αὐτὴν γλυκεῖαν κατὰ φύσιν ἄν ὑπῆρχεν . ἀλλὰ τὸ μὲν κατὰ φύσιν ὕδωρ τὸ ἄποιόν ἐστιν · οὐκ ἄρα τὸ γλυκὺ καὶ ἁλμυρὸν κατὰ φύσιν ἐστὶν ἐν τῷ ὕδατι . κατὰ φύσιν γάρ ἐστι τῷ ὕδατι τὸ ψυχρὸν καὶ ὑγρὸν εἶναι , ἅπερ ἁπτικαὶ ποιότητές εἰσιν , οὐ γευσταί . ἑτέρα ἀπορία · παρὰ φύσιν ἐστὶ τὸ θαλάσσιον ὕδωρ , ἐπειδὴ γὰρ παντὸς τοῦ ὕδατος ἐστὶ τὸ ψύχειν καὶ ὑγραίνειν , ἡ δὲ θάλαττα οὐ τοῦτο ποιεῖ · θερμαίνει γὰρ καὶ ξηραίνει · οὐκ ἄρα ὁλότης ἐστί . λέγομεν δὲ καὶ πρὸς τοῦτο , ὅτι οὐ δι’ ἑαυτὴν ἡ θάλασσα θερμαίνει καὶ ξηραίνει , ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν συνεζευγμένην αὐτὴ καπνώδη ἀναθυμίασιν , ἐπεὶ ὅσον ἐφ’ ἑαυτῇ πότιμον ἔχει ὕδωρ , τὸ δὲ πότιμον ψύχει καὶ ὑγραίνει . καὶ ὅτι ὅσον ἐφ’ ἑαυτῇ πότιμον ἔχει ὕδωρ , δῆλον . εἰ γάρ τις ὀρύξει λάκκους περὶ τὸν αἰγιαλόν , εὑρήσει αὐτοὺς πληρωθέντας ποτίμου ὕδατος · ᾧ δῆλον , ὅτι ἐν τῷ διηθεῖσθαι τὸ ὕδωρ ἀπὸ ἰῆς θαλάσσης ἐν τοῖς λάκκοις ἀπέθετο τὴν συμμεμιγμένην αὐτῷ καπνώδη ἀναθυμίασιν , ἐπειδὴ οὐκ ἔστιν αὐτῷ κεκραμένη , ἀλλὰ μόνον παρακειμένη . καὶ ταῦτα μὲν καὶ ἡμεῖς ἔξωθεν . ὁ μέντοι φιλόσοφος ἀποδείξας ὁλότητα εἶναι τὴν θάλασσαν καὶ διὰ τοῦτο λεληθότως ἀσύνθετον ( πρέπει γὰρ ταῖς ὁλότησι τὸ ἁπλοῦν διὰ τὸ ἀεὶ διαμένειν ) , τρέπεται καὶ ἐπὶ τὸ τρίτον πρόβλημα τήν [ τε ] αἰτίαν ζητῶν τῆς ἁλμυρότητος τῆς θαλάσσης . καὶ ἀποδέχεται μὲν τῶν παλαιῶν φιλοσόφων τὴν αἰτιολογίαν τῆς ἁλμυρότητος οὐχ ὡς αἰτίαν ἁπλῶς ὑπάρχουσαν τῇ ἁλμυρότητι , ἀλλ’ ὡς συναιτίαν τῶν ὑπ’ αὐτῶν λεγομένων . ἔφασκον γὰρ ἐκεῖνοι , ὅτι ἁλμυρά ἐστιν ἡ θάλασσα διὰ τὸ καθ’ ἡμέραν ἐξατμίζειν ἀπ’ αὐτῆς τὸν ἥλιον τὸ λεπτομερὲς διὰ τὸ τραφῆναι αὐτόν , καταλιμπάνειν δὲ τὸ τρυγῶδες καὶ ἁλμυρόν . καὶ ὅτι μὲν αἴτιόν ἐστι καὶ τὸ ἐξατμίζεσθαι τῆς ἁλμυρότητος , ἀποδέχεται . πλὴν οὐ μόνον τοῦτό ἐστιν αἴτιον , ἀλλὰ καὶ ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις · εἰ γὰρ μόνον τοῦτο ἦν , ὅτε πάλιν καταρρεῖ τὸ ἐξατμισθὲν γλυκὺ καὶ μίγνυται αὐτῇ , οὐκ ἄν ἁλμυρὰ ὑπῆρχεν . οὐκοῦν ῥητέον , ὅτι ἁλμυρά ἐστιν ἡ θάλασσα καὶ διὰ τὸ ἐξατμίζεσθαι ὑπὸ τοῦ ἡλίου τὸ λεπτομερὲς αὐτῆς καὶ διὰ τὸ συμμεμῖχθαι αὐτῇ τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν . ἀλλὰ τοῦτο μὲν αὐτῶν ἀποδέχεται τὸ λέγειν , ὅτι ἐξατμίζει ὁ ἥλιος τὸ · λεπτομερές · ἐκεῖνο δὲ οὐκ ἀποδέχεται τὸ λέγειν αὐτούς , ὅτι ἐκ τῆς ἀτμίδος τρέφεται ὁ ἥλιος . ἀλλὰ τοῦτο ἀναιρεῖ διὰ πέντε ἐπιχειρημάτων , ὧν τὸ πρῶιον τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · οὐ δυνατὸν τρέφεσθαι τὸν ἥλιον ἐκ τῆς ἀτμίδος , εἴ γε ἡ ἀτμὶς οὐχ ὑπερβαίνει τὰς ἀκρωρείας τῶν ὀρῶν , ἀλλ’ ἐκεῖσε εἰς ὕδωρ μεταβαλλομένη διὰ τὴν ἐκεῖσε ψῦξιν πάλιν ἀντικαταρρεῖ . ὁ δὲ ἥλιος δέδεικται τῆς σελήνης εἰκοσαπλάσιον ἔχειν διάστημα ἀπὸ τοῦ κέντρου . εἰ δὲ λέγοι τις , ὅτι πῦρ ὑπάρχων ὁ ἥλιος ἀνάγκη αὐτὸν τρέφεσθαι ἐπὶ τῷ διαμένειν ὡς καὶ τὸ πῦρ τοῦτο γὰρ τῆς ὕλης ἐπιλειπούσης σβέννυται ) , ἐροῦμεν , ὅτι πρῶτον μὲν οὐκ ἔστι πῦρ ὁ ἥλιος ἐδείχθη γὰρ μὴ ὢν θερμός , ἀλλὰ θερμοποιός ) , ἔπειτα δὲ εἰ καὶ πῦρ αὐτὸν ὑποθώμεθα , οὐδ’ οὕτως τρέφεται , ἐπεὶ μήτε τὸ πῦρ τρέφεται † ἀστέρα . ὅτι γὰρ οὐ τρέφεται πῦρ , δῆλον , ἐπειδὴ πᾶν τὸ τρεφόμενον ὅρον ἔχει αὐξήσεως * * * ἀλλὰ συνεπεκτείνεται τῇ ὕλῃ καὶ ἡ αὔξησις · οὐκ ἄρα τρέφεται . ἔπειτα δὲ τὸ τρεφόμενον διὰ θρεπτικοῦ ὀργάνου τρέφεται · οὐκ ἔστι δὲ τῷ πυρὶ θρεπτικὰ ὄργανα · ᾧ δῆλον , ὅτι οὐ τρέφεται ὁ ἥλιος ὑπὸ τῆς ἀτμίδος . ὑπερβησόμεθα δὲ τὴν Ἡρακλείτου παραδοξολογίαν . οὐκέτι γὰρ ‘ νέος ἐφ’ ἡμέρῃ’ γενήσεται ὁ ἥλιος διὰ τὸν ‘Ηράκλειτον , ἀλλὰ νέος καθ’ ἕκαστον νῦν . ἔλεγε γὰρ ὁ Ἡράκλειτος , ὅτι πῦρ ὑπάρχων ὁ ἥλιος , ὅταν μὲν ἐν ταῖς ἀνατολαῖς ὑπάρχῃ , ἀνάπτεται διὰ τὴν ἐκεῖσε θερμότητα · ὅταν δὲ ἐν ταῖς δυσμαῖς ἔλθῃ , σβέννυται διὰ τὴν ἐκεῖσε ψῦξιν . εἰ οὖν ἡμεῖς προσθήσομεν , ὅτι καὶ τρέφεται ὑπὸ τῆς ἀτμίδος , ποιήσομεν αὐτὸν καθ’ ἕκαστον νῦν τρέφεσθαι καὶ διὰ τοῦτο καθ’ ἕκαστον νῦν γίνεσθαι · τὸ γὰρ τρεφόμενον καὶ γίνεται . οὐκοῦν καθ’ ἕκαστον νῦν ἐστι νέος , καὶ οὐ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν μόνον . καὶ τοῦτο καὶ τὸ δεύτερον . τρίτον ἐπιχείρημα · οὐ δυνατὸν τρέφεσθαι τὸν ἥλιον ὑπὸ τῆς ἀτμίδος · ἰδοὺ γὰρ καὶ τὸ πῦρ ἐξατμίζει μὲν τὸ ὕδωρ τὸ ὂν ἐν τῷ λέβητι , οὐ τρέφεται δὲ ὑπ’ αὐτοῦ * * * διὰ τὸ ἀντιφράττειν αὐτῷ πολλὰς σφαίρας καὶ μὴ ἀνάγεσθαι ὡς <ἐπ’> αὐτὸν τὴν ἀτμίδα . τοῦτο τὸ τρίτον . τέταρτον ἐπιχείρημα · τίς ἡ ἀποκλήρωσις , ἵνα μόνος ὁ ἥλιος καὶ οἱ λοιποὶ πλάνητες ὑπὸ τῆς ἀτμίδος τρέφωνται καὶ τούτου χάριν καὶ κτὰ πλάτος κινοῦνται τοῦ ζῳδιακοῦ , ἔνθα εὐπορήσουσι πλείονος τροφῆς , τουτέστι πλείονος ἀναφερομένης ἀτμίδος ) , οἱ δ’ ἀπλανεῖς ἀστέρες μὴ τρέφωνται ἀπὸ τῆς ἀτμίδος ; εἰ δὲ λέγει τις , ὅτι καὶ αὐτοὶ τρέφονται , ἐχρῆν καὶ αὐτοὺς κατὰ πλάτος κινεῖσθαι , ὅπερ οὐ γίνεται . οὐκ ἄρα οὗτοι οἱ πλάνητες διὰ τὸ τρέφεσθαι κινοῦνται κατὰ πλάτος · οὐ γὰρ τρέφοντι ὅλως . πέμπτον καὶ τελευταῖον ἐπιχείρημα · εἰ ἐτρέφοντο οἱ ἀστέρες ἀπὸ τῆς ἀτμίδος , ἐχρῆν τὴν ἀναθυμίασιν τὴν ἀτμιδώδη μηκέτι καταφέρεσθαι , ἀλλ’ ἀναλίσκεσθαι ἄνω εἰς τὴν τῶν ἀστέρων τροφήν . ἀλλὰ μὴν ὁρῶμεν , ὅτι εἰς ὕδωρ μεταβληθεῖσα πάλιν καταφέρεται , εἰ καὶ μὴ ἐν τῷ προσεχεῖ ἐνιαυτᾷ πᾶσα , ἀλλ’ οὖν ἐν τῷ ἐφεξῆς πάντως . τοὺς γὰρ ξηροτέρους ἐνιαυτοὺς διαδέχονται ἔπομβροι · οὐκ ἄρα ἐκ τῆς ἀτμίδος τρέφονται οἱ ἀστέρες . διὰ | μὲν τούτων τῶν πέντε ἐπιχειρημάτων ἀποδείκνυσιν ὁ φιλόσοφος , ὅτι οὐ τρέφονται οἱ ἀστέρες ἀπὸ τῆς ἀτμίδος . φέρε δὲ καὶ ἡμεῖς ἔξωθεν προσευπορήσωμεν τρία ἐπιχειρήματα τὸ αὐτὸ τοῦτο κατασκευάζοντες . πρῶτον μέν , ὅτι πῶς δυνατὸν τρέφεσθαι τὸν ἥλιον ἀπὸ τῆς ἀτμίδος <ἑκατοντα>εβδομηκονταπλασίονα ὄντα τῆς γῆς . εἰ γὰρ ἅπαν τὸ ὕδωρ καὶ πᾶσα ἡ γῆ εἴς ἀτμίδα μεταβληθείη , οὐκ ἀρκέσειε πρὸς τὴν τοῦ ἡλίου μόνον τροφήν , οὐ λέγω καὶ τῶν ἄλλων ἀστέρων . τοῦτο πρῶτον . δεύτερον ἐπιχείρημα · εἰ δὴ ὡσαύτως καὶ κατὰ τὰ αὐτὰ ἔχουσιν οἱ ἀστέρες , οὐ τρέφονται · εἰ γὰρ καὶ τρέφονται , καὶ γίνονται · εἰ καὶ γίνονται , καὶ φθείρονται · εἰ φθείρονται , οὐκ ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχουσι . τρίτον ἐπιχείρημα · εἰ τρέφονται οἱ ἀστέρες , ἐχρῆν αὐτούς , ἔνθα πολλὴν εὐπορίαν τροφῆς ἕξουσιν , ἐκεῖσε γίνεσθαι · πολλὴ δ’ <εἰ> εὐπορία τροφῆς ἔξω τροπικοῦ , ἐχρῆν αὐτοὺς ἔξω τούτου γίνεσθαι , ὅπερ ἄτοπον · οὐ γὰρ ἐξέρχονταί ποτε τὸν ζφδιακόν · οὐκ ἄρα τρέφονται οἱ ἀστέρες . ταῦτα παραδίδωσιν ἡ μετὰ χεῖρα λέξις . p . 354 b 1 Περὶ δὲ τῆς γενέσεως αὐτῆς , εἰ γέγονε , καὶ τοῦ Χυμοῦ τίς ἡ αἰτία τῆς ἁλμυρότητος καὶ τῆς πικρότητος , λεκτέον . Νῦν ζητεῖ ταῦτα δεύτερον , εἰ γενητή ἐστιν ἢ ἀγένητος , καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἀλμυρότητος , ἵνα διὰ τοῦ δεῖξαι , ὅτι ἀγένητός ἐστιν , δείξῃ , ὅτι ἁπλῆ ἐστιν , καὶ διὰ τοῦ δεῖξαι , ὅτι ἁπλῆ ἐστιν ἡ θάλασσα , δείξῃ , ὅτι ὁλότης ἐστὶ τοῦ παντὸς ὕδατος . p . 354 b 4 Δόξειε γὰρ ἂν εὔλογον , εἰ καὶ τῶν ἄλλων στοιχείων ἐστὶν ὅγκος ἀρχὴ ἀρχὴ διὰ τὸ πλῆθος . ἐντεῦθεν τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα τὸ λέγον , ὅτι ὥσπερ τὰ ἄλλα στοιχεῖα ἔχουσιν ὁλότητας , εἰκὸς εἶναι καὶ τοῦ ὕδατος ὁλότητα , ἐπεί τοί γε ἀποκληρωτικὸς ἔσται ὁ λόγος - p . 354 b 13 Τὸ γὰρ τῶν ποταμῶν οὕτ’ ἀθρόον ἔσται οὔτε στάσιμον , ἀλλ’ ὡς γινόμενον ἀεὶ φαίνεται καθ’ ἡμέραν . Ὥς τινος ἀπορήσαντος ‘καὶ τί ἄτοπον , Ἀριστότελες , εἷναι τοῦ ὕδατος ὁλότητα τοὺς ποταμούς;’ αὐτὸς ἐπελύσατο λέγων , ὅτι οὐ δυνατόν , ἐπεὶ καὶ ῥυτοί εἰσι καὶ διῃρημένοι . ἔνθεν κέρδανον , ὅτι βούλεται ὁ φιλόσοφος πάσας τὰς θαλάσσας συνεχεῖς εἶναι καὶ οὐ διῃρημένας . p . 354 b 16 Διὸ καὶ τοὺς ποταμοὺς οὐ μόνον εἰς ταύτην , ἀλλὰ καὶ ἐκ ταύτης φασί τινες ῥεῖν . Τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα τὸ λέγον , ὅτι πάντες οἱ ποταμοὶ τῆς οἰκείας ὁλότητος ἐφιέμενοι εἰσρέουσιν ἐν τῇ θαλάσσῃ . ἴσως τῷ ποιητῇ κατακολουθῶν ὁ φιλόσοφος ἔφη , ὅτι οὐ μόνον εἰσρέουσιν εἰς αὐτὴν οἱ ποταμοί , ἀλλὰ καὶ ἀπ’ αὐτῆς ῥέουσιν , ἔννοιαν ἔχων τοῦ Ὠκεανοῦ . περὶ οὗ ὁ ποιητής · ‘ἐξ οὗ πάντες οἱ ποταμοὶ καὶ πᾶσαι πηγαὶ ἀεὶ ῥέουσι’ . p . 354 b 19 Τί δήποτ’ οὖν οὐκ ἔστι τὸ συνεστὼς ὕδωρ πότιμον , εἴπερ ἄρα ἀρχὴ τοῦ παντός ἐστιν ὕδατος , ἀλλ’ ἁλμυρόν . Ἐπειδὴ κατεσκεύασεν διὰ τοῦ δευτέρου ἐπιχειρήματος , ὅτι ἡ θάλασσα ὁλότης ἐστὶ τοῦ παντὸς ὕδατος , ἀπορεῖ πρὸς ἑαυτὸν μήπω τὰ ἄλλα δύο ἐπιχειρήματα εἰρηκώς , ὅτι καὶ πῶς δυνατὸν τὴν ὁλότητα τοῦ ὕδατος ἁλμυρὰν εἶναι καὶ παρὰ φύσιν · εἶτα τὴν αἰτίαν τῆς ἁλμυρότητος ἐπάγων λύει τὴν ἀπορίαν . τί γάρ φησιν ; ὅτι ὅσον μὲν καθ’ ἑαυτὴν ἡ θάλασσα πότιμός ἐστιν , ἀλλὰ διὰ τὸ περιτετάσθαι τὸ ὕδωρ αὐτῆς ἐπάνω τῆς γῆς εἰς πλάτος ἐξατμίζεται τὸ λεπτομερὲς καὶ πότιμον , μένει δὲ τὸ βαρὺ καὶ ἁλμυρόν · ὅθεν ἅμα τῇ λύσει τῆς ἀπορίας καὶ τὴν αἰτίαν λέγει τῆς ἁλμυρότητος τῆς θαλάσσης . p . 354 b 25 Τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἔσχατον , εἴτε ὡς πολλοὶ λέγουσιν εἴτε ὡς ἡμεῖς . τοῦτο , φησί , τὸ ὕδωρ τὸ περιτεταμένον περὶ τὴν γῆν ἔσχατόν ἐστι τοῦ τε ἀέρος καὶ τοῦ πυρός , εἴτε συνεχές ἐστιν , ὥσπερ ἡμεῖς λέγομεν , ἢ διῃρημένον , ὡς οἱ τὰς γεωγραφίας ποιοῦντες λέγουσι . p . 354 b 26 Φερομένου δὲ τοῦ ἡλίου τοῦτον τὸν τρόπον . Ποῖον ; ποτὲ μὲν βορειοτέρου , ποτὲ δὲ νοτιωτέρου γινομένου . p . 354 b 33 Διὸ καὶ γελοῖοι πάντες , ὅσοι τῶν πρότερον ὑπέλαβον ἥλιον τρέφεσθαι τῷ ὑγρῷ . ἐάσας τέως τὰ λοιπὰ δύο ἐπιχειρήματα κατασκευάζοντα ὁλότητα εἶναι τὴν θάλασσαν ἵσταται πρὸς τὴν φυσικὴν δόξαν τὴν λέγουσαν ἐκ τῆς ἀτμίδος τρέφεσθαι τὸν ἥλιον . p . 355 a 3 Καὶ γὰρ τὸ φανερὸν πῦρ , ἕως ἄν ἔχῃ τροφήν , μέχρι τούτου ζῇ . Διακωμῳδεῖ αὐτῶν τὴν ὑπόθεσιν , ἐπειδὴ ἔλεγον πῦρ ὄντα τὸν ἥλιον πάντως δεῖσθαι τροφῆς καθ’ ἑκάστην ὥραν · καίτοι οὔτε τὸ πῦρ τρέφεται . p . 355a5 Ὥσπερ ἀφικνούμενον μέχρι πρὸς τὸν ἥλιον τὸ ἀναγόμενον τοῦ ὑγροῦ . Ἀγανακτοῦντος φωνή . οὕτω γὰρ ἠλίθιοί εἰσιν , ὅτι νομίζουσι τὸ ἐξατμισθὲν φθάνειν ἐπὶ τὴν ἡλιακὴν σφαῖραν καίτοι τοσούτων ἄλλων σφαιρῶν ἐν τῷ μέσῳ οὐσῶν καὶ τῆς ἀτμίδος μηδὲ τὰς ἀκρωρείας σχεδὸν ὑπερβαινούσης . καὶ ἰδοὺ ἔχεις τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα . p . 355a9 Η μὲν γὰρ διὰ συνεχοῦς ὑγροῦ καὶ ξηροῦ μεταβαλλόντων γίνεται καὶ οὐ τρέφεται . Ὄρα , πῶς σαφῶς λέγει ὁ φιλόσοφος μὴ τρέφεσθαι τὸ πῦρ . p . 355a 13 Δηλονότι καὶ ὁ ἥλιος οὐ μόνον , Ἡράκλειτός φησι , ‘νέος ἐφ’ ἡμέρῃ’ ἐστίν , ἀλλ’ ἀεὶ νέος συνεχῶς . Εἰ δώσομεν τὸν ἥλιον τρέφεσθαι , οὐ μόνον καθ’ ἡμέραν γίνεται , ἀλλὰ καὶ καθ’ ἑκάστην ὥραν τρέφεσθαι . καὶ ἔχεις ἐντεῦθεν τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα . p . 355a 15 ἔτι δ’ ἡ ὑπὸ τοῦ ἡλίου ἀναγωγὴ τοῦ ὑγροῦ ὁμοία τοῖς θερμαινομένοις ὕδασίν ἐστιν ὑπὸ τοῦ πυρός . | ἐντεῦθεν δὲ τὸ τρίτον ἐπιχείρημα τὸ λέγον , ὅτι οὔτ’ ἐπὶ τοῦ παρ’ ἡμῖν πυρὸς * * * τὸ δ’ ἀντιφράττειν πολλάκις τὸ μέσον . οὕτως οὖν οὕτ ἐπὶ τοῦ ἡλίου τὸ ὑπ’ αὐτοῦ ἐξατμισθὲν τροφὴ αὐτοῦ ἐστιν . p . 355 a 18 Ἄτοπον δὲ καὶ τὸ μόνον φροντίσαι τοῦ ἡλίου , τῶν δ’ ἄλλων ἀστέρων παριδεῖν τὴν σωτηρίαν . Τὸ τέταρτον ἐπιχείρημα τὸ λέγον , τίς ἡ ἀποκλήρωσις τὸν ἥλιον μόνον τρέφεσθαι ὑπὸ τῆς ἀτμίδος , μηκέτι δὲ τοὺς ἄλλους ἀστέρας . p . 355 a 21 Τὸ δὲ αὐτὸ συμβαίνει καὶ τούτοις ἄλογον . Τὸ πέμπτον ἐπιχείρημα . τί γάρ φησιν ; ὅτι ἄλογόν ἐστι τὸ ὑποθέσθαι εὐθὺς μετὰ τὸν κατακλυσμὸν πλήρους ὕδατος ὑπαρχούσης τῆς γῆς ὑπὸ τῆς τοῦ ἡλίου καὶ τῶν ἀστέρων θερμασίας ἐξατμίζεσθαι κατὰ μέρος καὶ φέρεσθαι ἀπὸ τῆς ἀτμίδος ἀστέρας · οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ τὸν ἀέρα ἀπὸ ταύτης γίνεσθαι τοῦ ἀνενεχθέντος ὁμοίως πάλιν κατενεχθέντος διὰ τῶν ὑετῶν · ἐχρῆν γὰρ ἄνω μεμενηκέναι . p . 353 a 32 Τὸ μὲν οὗν πότιμον καὶ γλυκὺ διὰ κουφότητα πᾶν ἄγεται . Μετὰ τὰ πέντε ἐπιχειρήματα ἐπανακάμπτει πάλιν ἐπὶ τὸ ἐξ ἀρχῆς αὐτῷ προτεθέν , ὅτι ὁλότης ἐστὶν ἡ θάλασσα καὶ ἐπαναμιμνῄσκει τοῦ τέλους τοῦ πρώτου ἐπιχειρήματος , ἵνα ἐφεξῆς τὰ λείποντα δύο ἐπάξῃ · ἐλέγετο γὰρ ἐν τῷ τέλει τοῦ πρώτου ἐπιχειρήματος ἅμα τε ἡ λύσις τῆς ἀπορίας καὶ ἅμα ἡ αἰτία τῆς ἁλμυρότητος . τοῦτο οὖν νῦν ἐπαναμιμνῄσκει . p . 355 b 2 Ὃν γὰρ ὁρῶμεν κατέχουσαν τόπον τὴν θάλασσαν , οὗτος οὐκ ἔστι θαλάττης , ἀλλὰ μᾶλλον ὕδατος . Γὸ τρίτον ἐπιχείρημα τῶν τεσσάρων τῶν περὶ θαλάσσης ἀπιχειρημάτων τὸ λέγον , ὅτι ὁ ὑποκείμενος τόπος τῇ θαλάττῃ παντὸς ὕδατός ἐστι δεκτικός · ὁλότης ἄρα ἡ θάλαττα . τί γάρ φησιν ; οὗτος ὁ τόπος οὐ μόνον θαλάττης ἐστὶ δεκτικός , τουτέστιν ἁλμυροῦ ὕδατος , ἀλλ’ ἁπλῶς ὕδατος , τουτέστι παντοίου ὕδατος . p . 355b4 Φαίνεται δὲ θαλάσσης , ὅτι τὸ μὲν ἁλμυρὸν ὑπομένει διὰ τὸ βάρος . Ὥς τινος ἀπορήσαντος ‘καὶ πῶς , Ἀριστότελες , ἁλμυροῦ ὕδατος φαίνεται περιεκτικὸς ὢν οὗτος ὁ τόπος;’ αὐτὸς τὴν λύσιν ἐπάγει , ὅτι διὰ τὸ ἀναρπάζεσθαι τὸ λεπτὸν ὑπὸ τοῦ ἡλίου ὑπομένει τὸ παχύ , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῆς γαστρὸς τῶν ζῴων . κἀκεῖσε γὰρ τοῦ ὁμοίου γινομένου † λέγεται ἡ γαστὴρ δεκτικὴ δεκτικοῦ , ἀλλὰ δεκτικὴ τῆς ἁπλῶς τροφῆς . p . 355 b 17 Ἕστε γὰρ τὸ κοιλότατον ἡ ῥύσις , καὶ ἡ θάλαττα τὸν τοιο,ῦτον ἐπέχει τῆς γῆς τόπον . Γὰ δ’ ἐπιχείρημα τὸ λέγον , ὅτι ἐν τῷ κοιλοτάτῳ τῆς γῆς ἐστιν ἡ θάλασσα · διὸ αὕτη ὑπάρχει ὁλότης , ἐπειδὴ τὸ πάντων χαρακτηριστικὸν τοῦ ὕδατος , τουτέστι τὸ διώκειν τὸν κοιλότατον τῆς γῆς τόπον , ἐπέχει . καὶ ὅτι κοιλοτάτη ἐστὶν ἡ θάλαττα , δῆλον , ἐπειδὴ πᾶσα ῥύσις ποταμοῦ εἰς αὐτὴν ἐπείγεται . Πρᾶξις κݲαݲ . p . 355 b 20 Τὸ δὲ ζητεῖν τὴν ἀρχαίαν ἀπορίαν , διὰ τί τοσοῦτον πλῆθος οὐδαμοῦ φαίνεται . Ἐπειδὴ κατασκευάζει ὁ φιλόσοφος , ὅτι ἡ θάλαττα ὁλότης ἐστὶ τοῦ παντὸς ὕδατος , ἐχρήσατο ἑνὶ ἐπιχειρήματι τῷ λέγοντι , ὅτι οἱ ποταμοὶ ἅπαντες εἰσβάλλουσιν ἐν τῇ θαλάττῃ ὡς ὁλότητος ἐφιέμενοι ἢ ὡς τῆς ἐν αὐτῇ κοιλότητος . νῦν αὐτὸ τοῦτο ζητεῖ , τί δήποτε πολλοῦ καὶ μεγίστου ποταμοῦ ἐμβάλλοντος ἐν τῇ θαλάττῃ ὅμως αὕτη κατ’ οὐδένα τρόπον φαίνεται αὐξανομένη παρὰ τὸ πρότερον . καὶ ταύτην τὴν ἀπορίαν λύει τοιούτῳ λόγῳ κεχρημένος · ἐπειδὴ γάρ , φησί , τὸ τῆς θαλάττης ὕδωρ κατὰ τὸ τῆς γῆς πλάτος φαίνεται ἐκτεταμένον , ὥσπερ ἄν τις κύαθον ὕδατος ἐπὶ τραπέζης ἐξαπλώσῃ , τούτου χάριν ἐξηπλωμένου τοῦ ὕδατος αὐτῆς ἐπὶ μέγιστον τῆς γῆς τόπον συμβαίνει τὸ πολὺ αὐτοῦ μέρος ἀπόλλυσθαι , πῇ μὲν ἐξατμιζόμενον ὑπὸ τῆς τοῦ ἡλίου περιφορᾶς , πῇ δ’ ὑπὸ τῆς ὑποκειμένης γῆς ἀναπινόμενον . ἐπειδὴ οὖν πολύ ἐστιν ἐξ αὐτῆς ἀπολλύμενον ὕδωρ , εἰκότως οὐ φαίνεται αὐξανομένη , εἰ καὶ πάντες εἰσβάλλοιεν οἱ ποταμοί . οὕτω περὶ τῆς ὁλότητος τῆς θαλάττης διαλεχθεὶς ὁ φιλόσοφος ἐπεὶ μὴ συνῳδὰ αὐτῷ φθέγγεται ὁ Πλατῶν — βούλεται γὰρ αὐτὸς ἐν τῷ Φαίδωνι μὴ τὴν θάλατταν εἶναι ὁλότητα τοῦ παντὸς ὕδατος , ἀλλὰ ποταμόν τινα καὶ τοῦτον ὑπὸ γῆν ὄντα , φημὶ δὴ τὸν Τάρταρον . ἔλεγε γὰρ περὶ τὸ τῆς γῆς κέντρον εἰλεῖσθαι τοῦτον τὸν ποταμόν , ἀπ’ αὐτοῦ δ’ ἑτέρους τρεῖς προιέναι , λέγω δὴ Ἀχέροντα , Κωκυτόν , Πυριφλεγέθοντα · ἐκ δὲ τούτων πάντας προϊέναι τοὺς ποταμοὺς καὶ τὴν θάλατταν . τοῦτον δ’ αὐτὸν τὸν Τάρταρον ἀνάστατον ὄντα καὶ ὄχλου μεστὸν κυμαίνεσθαι περὶ τὸ κέντρον καὶ ποτὲ μὲν ἐάσαντα τὸ κέντρον γίνεσθαι περὶ τὸ διάμετρον , ποτὲ δὲ περὶ τὸ ἕτερον διάμετρον , καὶ οὕτως ἄλλοτε ἀλλαχόθεν φερόμενον ταράχου εἶναι μεστόν . καὶ τούτων οὕτως ἐχόντων ἔλεγεν ὁλότητα αὐτὸν εἶναι τοῦ παντὸς ὕδατος · πάντας γὰρ τοὺς ποταμοὺς καὶ τὴν θάλασσαν εἰς αὐτὸν ἔλεγε χωρεῖν ὡς αὐτῶν ἐφιεμένων τῆς οἰκείας αὐτῶν ὁλότητος . ταύτην τὴν ὑπόθεσιν ἀναιρεῖ Ἀριστοτέλης διὰ τεττάρων ἐπιχειρημάτων , ὧν τὸ πρῶτον τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · οὐ καλῶς , ὦ Πλατῶν , τὸν Τάρταρον λέγεις τοῦ παντὸς ὕδατος εἶναι ὁλότητα · δυσὶ γὰρ ἀτόποις ὑποπίπτεις οὕτως ὑποτιθέ - μένος · πρῶτον μέν , ὅτι εὑρεθήσεται ἡ τοῦ ὕδατος ὁλότης ὑπὸ γῆν οὖσα περὶ τὸ τοῦ παντὸς κέντρον , ὅπερ ἄτοπον · ἔπειτα δὲ εὑρεθήσεται τὸ ὕδωρ μηκέτι τὴν κάτω φορὰν κινούμενον κτὰ φύσιν , ἀλλὰ τὴν ἄνω ἐφιέμενον τῆς οἰκείας ὁλότητος , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον . πᾶσι γὰρ τοῦτο γνωστόν , ὅτι ἡ μὲν ἐπὶ τὸ I κάταντες φορὰ κατὰ φύσιν ἐστὶ τῷ ὕδατι , ἡ δ’ ἐπὶ τὸ ἄναντες παρὰ φύσιν · ἐπειδὴ οὖν τῆς οἰκείας ὁλότητος ἐφιέμενον τὸ ὕδωρ , τουτέστι τοῦ Ταρτάρου , ὡς σὺ φῄς , μέχρι μὲν τοῦ κέντρου τὴν κάτω <φορὰν κατὰ> φύσιν κινηθήσεται , ὑπερβὰν δὲ τὸ κέντρον καὶ ὡς ἐπὶ τὴν ὁλότητα χωροῦν τὴν ἄνω φορὰν κινηθήσεται παρὰ φύσιν , ὅπερ ἄτοπον ὄτοπον γὰρ τὸ πρὸς τὴν οἰκείαν ὁλότητα κινούμενον παρὰ φύσιν κινεῖσθαι · ὅτι δὲ ἐπὶ τὸ ἄνω κινεῖται τὸ ὕδωρ τὸ ἀπὸ τῆς ἐπιφανείας τῆς γῆς φερόμενον ἐπὶ τὸν Τάρταρον <εἰ> ὑπερβαίνει τὸ κέντρον , δῆλον , ἐπειδὴ πᾶσα μὲν ἡ ἐπὶ τὸ κέντρον κίνησις κατωφερὴς ὑπάρχει , ἡ δ’ ἀπὸ τοῦ κέντρου ἐπὶ τὸν κύκλον ἀνωφερής ) , ἐπειδὴ οὖν ὑπετίθετο ὁ Πλατῶν περὶ τὸ κέντρον τῆς γῆς εἰλεῖσθαι τὸν Τάρταρον , μὴ † ψαύοντα δὲ τὴν τούτου κυρτὴν ἐπιφάνειαν τῆς κόης ἐπιφανείας τῆς γῆς ὡς ὕδωρ ἐν ἀγγείῳ , ἀλλ’ εἶναι μεταξὺ τῶν δύο ἐπιφανειῶν τόπον κενόν , εἰς ὃν κυμαίνων ὁ Τάρταρος ἄλλοτε ἄλλον καταλαμβάνοι τόπον , συμβαίνει ποτέ , κυμαίνων ὁ Τάρταρος ] ἐν τῷ ἑνὶ μέρει τοῦ κέντρου εἰ ἐγένετο , εἶτα τοῦ ὕδατος τοῦ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς γῆς πρὸς αὐτὸν ἐρχομένου , ἐπειδὴ πρῶτον οἴα του κέντρου παρερχόμενον ἐμίγνυτο τῷ Ταρτάρῳ , μέχρι μὲν τοῦ κέντρου τὴν κάτω φορὰν ἐκινεῖτο , μετὰ δὲ τὸ κέντρον ἐπειγόμενον παρ’ αὐτοῦ τὴν ὁλότητα ἀνάγκη τὴν ἄνω φορὰν κινηθῆναι , εἴπερ πᾶσαι αἱ ἀπὸ τοῦ κέντρου κινήσεις ἀνωφερεῖς εἰσι · καὶ συνέβαινε παρὰ φύσιν ἐπὶ τὴν οἰκείαν ὁλότητα κινεῖσθαι , ὅπερ ἄτοπον . τοῦτο μὲν τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα τοῦ μὴ εἶναι ὁλότητα τὸν Τάρταρον . δεύτερον ἐπιχείρημα · οὐ καλῶς , ὦ Πλατῶν , ἔφης τοσοῦτον ὕδωρ εἰσρεῖν ἐν τῷ Ταρτάρῳ , ὅσον καὶ ἐκρεῖ . μᾶλλον γὰρ εἰκὸς τοῦτο λέγειν , ὅτι ἐν μὲν τῷ χειμῶνι πλεῖον εἰσρεῖ εἰς αὐτὸν ἤπερ ἐκρεῖ διὰ [ τε ] τὴν ἀπὸ τῶν ὑετῶν πλεονεξίαν τοῦ ὕδατος , ἐν δὲ τῷ θέρει μᾶλλον ἐκρεῖν ἤπερ εἰσρεῖν διὰ τὸ μὴ ἐπιμίγνυσθαι τὸ κάτω φερόμενον ὕδωρ διὰ τῶν ὄμβρων . τρίτον ἐπιχείρημα · ἐχρῆν , ὦ Πλάτων , καὶ τὴν θάλαττάν ποτε γίνεσθαι ξηρὰν ἐφιεμένην τῆς οἰκείας ὁλότητος καὶ ὡς πρὸς αὐτὴν ἀναπινομένην , εἴπερ ἀεὶ τὰ μέρη τῆς οἰκείας ὁλότητος ἐφιέμενα πρὸς αὐτὴν χωροῦσιν . ἀλλὰ μὴν ὁρῶμεν , ὅτι ἡ θάλασσα οὐκ ἐπείγεται πρὸς τὸν Τάρτρον · εὔδηλον , ὅτι οὐκ ἔστιν αὐτὸς ὁλότης τοὐ παντὸς ὕδατος . καὶ τοῦτο τὸ τρίτον . τέταρτον ἐπιχείρημα · ἐχρῆν , ὧ Πλάτων , εἴπερ ὡς σὺ φῄς ὁλότης ὁ Τάρταρος , πάντας τοὺς ποταμοὺς ὁρᾶν ἐν τῇ γῇ ἀναπινομένους καὶ εἰς αὐτὸ ἀφικνουμένους ὡς πρὸς οἰκείαν ὁλότητα . νῦν δ’ οὐ τοῦτο ὁρῶμεν γινόμενον , ἀλλὰ πάντας τοὺς ποταμοὺς ἢ ἄντικρυς εἰσρέοντας ἐν τῇ θαλάσσῃ ἢ ἄλλοις ποταμοῖν μείζοσι μιγνυμένους καὶ εἰσβάλλοντας ἐν τῇ θαλάσσῃ , οὐδέποτε δὲ ἐν τῇ γῇ χαουμένους , ἀλλ’ εἰ καὶ τοῦτο γένηται , πάλιν ἀναφαινομένους καὶ μηδέποτε πρὸς τὸν Τάρταρον ἀφικνουμένους · οὐκ ἄρα ὁλότης ὁ Τάρταρος . τούτοις τοῖς ἐπιχειρήμασιν ὡς ᾠήθη φιελέγξας τὸν Πλάτωνα ὁ φιλόσοφος καὶ ἀποδείξας μὴ οὖσαν ὁλότητα τὸν Τάρταρον , τρέπεται καὶ ἐπὶ Δημόκριτον καὶ διελέγχει καὶ τὴν τούτου ὐπόθεσιν , ἐπειδὴ γὰρ ὁ Δημόκριτος ἐναντίως τοῖς πολλοῖς ὑπετίθετο περὶ θαλάττης · πάντων γὰρ λεγόντων , ὅτι εἰ ἀίδιον τὸ πᾶν , ἀίδιός ἐστι καὶ ἡ θάλασσα μέρος οὖσα τοῦ παντός , εἰ δὲ φθαρτὸν τοῦτο , φθαρτὴ καὶ ἡ θάλασσα ὅθεν καὶ ἀπορία ἐντεῦθεν λύεται ἡ λέγουσα Σωκράτην μέρος εἶναι τοῦ παντός · εἰ οὖν τὸ πᾶν ἄφθαρτον , καὶ Σωκράτης ἔσται ἄφθαρτος · τὰ γὰρ μέρη τοῦ παντὸς ἄφθαρτά ἐστι καὶ αὐτά . Σωκράτης δ’ οὐ μέρος παντός , ἀλλ’ ἀποτέλεσμα , ὥσπερ τῆς μητρὸς τὸ ἔμβρυον ἀποτέλεσμα , ἀλλ’ οὐχὶ μέρος , καὶ οἱ καρποὶ τῶν φυτῶν ἀποτελέσματα , οὐ μέρη ) , ἀλλ’ ὅμως πάντων τοῦτο λεγόντων μόνος Δημόκριτος πᾶσιν ἀντηχεῖ φάσκων · ‘εἰ καὶ ἄφθαρτόν ἐστι τὸ πᾶν , φθαρτὴ δ’ ὅμως ἡ θάλασσα.’ τοῦτο δ’ ἔλεγεν ἀπατώμενος ἐκ τοῦ ὁρᾶν αὐτὸν ὁσημέραι τὴν θάλασσαν ἠπειρουμένην καὶ τοὺς πρώην ὑγροὺς τόπους ξηραινομένους διὰ τὸ προσεχῶς γεγονέναι τὸν ἐπὶ Δευκαλίωνος κατακλυσμόν ( μετὰ γὰρ τὸν κατακλυσμὸν λοιπὸν ἡ γῆ μεταβάλλουσα ἐπὶ τὸ ξηρότερον ἡ πρώην ὑγρὰ καὶ τεθαλασσωμένη γίνεται ξηρά ) ὡς εἰ ἦν προσεχῶς ὁ Ἡρακλείτειος γεγενημένος ἐμπυρισμός , ἔλεγεν ὁ Δημόκριτος τὴν ξηρὰν γῆν μεταβάλλεσθαι εἰς θάλασσαν καὶ οὐ τὴν θάλασσαν φθείρεσθαι . αὕτη μὲν ἡ τοῦ Δημοκρίτου ὑπόθεσις · ὑπαντᾷ δὲ πρὸς αὐτὴν ὁ φιλόσοφος διὰ τριῶν ἐπιχειρημάτων , ὧν τὸ πρῶτον τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · τί δήποτε , ὧ Δημόκριτε , μέχρι νῦν ὑπέθου ὑπομεῖναι τὴν θάλασσαν ἐν τῷ ἀπείρῳ χρόνῳ , ἀπὸ δὲ τοῦ νῦν φθαρτὴν λέγεις εἰς τὸν ἄπειρον διαμένειν αὐτὴν χρόνον ; καίτοι ἔδει ἐννοεῖν , ὅτι διὰ τὰς αἰτίας , <δι'> ἅς μέχρι νῦν μεμένηκε μὴ φθαρεῖσα , διὰ ταύτας καὶ διαμενεῖ . εἴτε γὰρ διὰ τὸ εἶναι αὐτὴν ἀπειροδύναμον μέχρι νῦν διαμεμένηκε τῷ ἀπείρῳ χρόνῳ , δι’ αὐτὸ πάλιν καὶ διαμενεῖ εἰς τὸν ἑξῆς ἄπειρον χρόνον · εἴτε διὰ τὸ εἶναι βαρὺ τὸ ὕδωρ καὶ ἁλμυρὸν μέχρι τοῦ νῦν μεμένηκε , καὶ εἰς τὸν ἑξῆς ἄπειρον χρόνον διὰ τὸ αὐτὸ διαμενεῖ . τοῦτο πρῶτον . δεύτερον ἐπιχείρημα · ἐχρῆν σε γὰρ ἐννοεῖν , ὧ Δημόκριτε , ὅτι τὸ ἐξατμιζόμενον ὕδωρ ἀντικαταρρεῖ πάλιν καὶ οὐχ ὥς φασί τινες ἀναλίσκεται τοῦτο εἰς τὴν τροφὴν τοῦ ἡλίου καὶ τῶν ἀστέρων . εἰ οὖν τοῦτο πάλιν ἀντικαταρρεῖ καὶ οὐδὲν ἐλαττοῦται , πῶς φῄς ταύτην τῷ ἀπείρῳ χρόνῳ ἐλλιμπάνειν ; τρίτον ἐπιχείρημα · οὐ γὰρ ὡς σὺ φῄς , ὦ Δημόκριτε , εἰ καὶ ἄφθαρτόν ἐστι τὸ πᾶν , <φθαρτὴ ὅμως ἠ θάλασα> , ἀλλ' οὖν τοὐναντίον · εἴτε ἄφθαρτον εἴτε φθαρτόν ἐστι τὸ πᾶν , ἄφθαρτος διαμενεῖ ἡ θάλασσα . αὐτίκα οὖν ὁ ἥλιος εἴ μὲν ἄφθαρτος εἴη , εἰκότως ἡ θάλασσα ἄφθαρτος ἔσται · ὃ γὰρ ἐν τῷ θέρει ἐξ αὐτῆς ἀνήρπασε βορειότερος γεγονώς , τοσοῦτον πάλιν ἀποδίδωσι καὶ ἐν | τῷ χειμερινῷ νοτιώτερος ἀποκαταστάς . ἀλλὰ μὴν εἰ καὶ φθαρτὸς ὁ ἥλιος εἴη , ἀλλ’ ὅμως ἡ θάλασσα μενεῖ ἄφθαρτος διὰ τὸ μὴ εἶναι τὸ ἐξατμίζον . τούτοις μὲν οὖν τοῖς λόγοις ὁ φιλόσοφος ἐνίσταται πρὸς Πλάτωνά τε καὶ Δημόκριτον . φέρε δὲ ἡμεῖς ὑπὲρ τούτου ἀπολογησώμεθα δείξαντες , ὅτι οὐ καλῶς Ἀριστοτέλης καταδρομῇ κατὰ τούτων ἐχρήσατο . μᾶλλον δ’ οὐ τούτοις ἐναντιοῦται , ἀλλὰ τοῖς κακῶς τὰ παρ’ αὐτῶν λεγόμενα διαλαμβάνουσιν . οὐ γὰρ ὡς σὺ φῄς , ὧ δαιμόνιε φαμὲν Ἀριστότελες , ὁ Πλάτων ὁλότητα τοῦ ὕδατος ἔλεγεν ὄντα τὸν Τάρταρον , ἀλλὰ τοῦτο ἔλεγε μυθικῶς · οὐ χρὴ οὖν τὰ μυθικῶς λεγόμενα φυσικῶς ἐκλαμβάνειν , ἀλλὰ ταῦτα ἔλεγεν ὁ Πλατῶν ἄλλα τινὰ αἰνιττόμενος . ἀποδείξα ; γὰρ αὐτὸς ἐν τῷ Φαίδωνι διὰ πέντε ἐπιχειρημάτων ἀθάνατον οὖσαν τὴν ψυχὴν καὶ εἰρηκώς , ὅτι εἰ μὲν θνητὴ ὑπῆρχεν , ἐχρῆν μᾶλλον σωμασκίας ἐπιμελεῖσθαι καὶ ὑγείας πρὸς τὸ μακρὰ βιῶναι , οὐ μόνον δὲ τούτου , ἀλλὰ καὶ πλούτου καὶ δόξης καὶ τῶν ἄλλων ἡδονῶν · εἰ δὲ ἀθάνατός ἐστι , τούτοις μὲν κατὰ πάροδον χρῆσθαι ὥσπερ πανδοχείῳ παριόντα , δύο δέ τινων ἐπιμελεῖσθαι , ἢ τοῦ ὁμοιωθῆναι θεῷ κατὰ τὸ δυνατὸν ἀνθρώποις ἢ τοῦ δίκας μὴ ὑποσχεῖν . ἐντεῦθεν διὰ τοῦ ὑποσχεῖν δίκας ἐμνημόνευσε τῶν καθ’ Ἅιδου δικαιωτηρίων ὥσπερ νέκυιαν τινα συγγραφάμενος . οὐ μόνον δὲ ταύτην συνεγράψατο , ἀλλὰ καὶ ἄλλας δύο , ὡς εἶναι πάσας τρεῖς ἐν τῇ Πολιτείᾳ ] διαφερούσας ἀλλήλων . ἡ μὲν γὰρ ἐν Γοργίᾳ γεγραμμένη περὶ τοῦ δικάζοντος καθ’ Ἅιδου τὰς ψυχὰς περιέχει · εἰσφέρει γὰρ ἐκεῖσε Ραδάμανθυν , Αἰακόν τε καὶ Μίνωα δίκας εἰσπράττοντας τὰς καθ’ Ἅιδου ψυχάς , Ῥαδάμανθυν μὲν τοὺς ἀπὸ τῆς Ἀσίας , Αἰακὸν δὲ τοὺς ἀπὸ τῆς Eὐρώπης ( Αἰγινήτης γὰρ ἦν , Αἴγινα δὲ τῆς Εὐρώπης ) , Μίνω δὲ καὶ δικαστὴν ἀδέκαστον κατατάττει , ὡς πρέπει νομοθέτῃ . ἐν δὲ τῷ Φαίδωνι γράφων νέκυιαν διαλέγεται περὶ τῶν δικαστικῶν τόπων καὶ παραδίδωσι τὸν Τάρταρον καὶ Πυριφλεγέθοντα , Κωκυτόν τε καὶ Ἀχέροντα , οἵτινες ἐξ αὐτῶν προέρχονται , ὡς εἶναι τὸν Τάρταρον οὐχ ὕδατος ὁλότητα , ἀλλὰ τῶν δικαστικῶν τόπων . ἡ δ’ ἐν τῇ Πολιτείᾳ νέκυια περιέχει περὶ τῶν δικαζομένων · εἰσάγει γὰρ ἐκεῖσε τὸν Ἔριδον πολλὰ ἁμαρτήσαντα καὶ ὑπὲρ τούτου εὐθύνας ἀπαιτούμενον . ἐπειδὴ οὖν ἐν τῷ Φαίδωνι παρατίθεταί τινας τόπους κολαστικοὺς πρὸς τὰς διαφορὰς τῶν ἁμαρτημάτων — τὰς μὲν γὰρ ἀνίατα ἁμαρτνούσας ψυχὰς εἰς τὸν Τάρταρον κατατάττει , ἔνθα εἰσὶ καὶ ἀίδιοι αἱ κολάσεις , τὰς δὲ δυσίατα ἁμαρτανούσας , εἰ μὲν διὰ θυμόν , τουτέστιν ἐξ ἀνάγκης καὶ μὴ προβουλευσαμένας , εἰς τὸν Πυριφλεγέθοντα , τὰς δὲ μὴ διὰ θυμόν , Μ’ ἐκ προβουλεύσεως ἁμαρτησάσας , ταύτας δ’ εἰς τὸν Κωκυτὸν ὡς ἄν ἐπιτατικωτέρας οὔσης ἐκεῖ τῆς κολάσεως . ἄμεινον γὰρ ην * * * <p . 355b20 Tὸ δὲ> ζητεῖν τὴν ἀρχαίαν ἀπορίαν , διὰ τί τοσοῦτον πλῆθος ὕδατος οὐδαμοῦ φαίνεται.> πληθυνομένη ἡ θάλασσα καίτοι πάντων τῶν ποταμῶν εἰς αὐτὴν εἰσβαλόντων ; p . 355 b 25 ὸ γὰρ αὐτὸ πλῆθος ὕδατος εἰς πλάτος διαταθέν . Ἐντεῦθεν ἡ ἐπίλυσις τῆς ἀπορίας , ὅτι διὰ τὸ ἐκτετάσθαι περὶ τὸ πλάτος τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ πολὺ ἀπ’ αὐτῆς διαφορεῖ αὐτὴν καθ’ ἡμέραν ἄνωθεν μὲν ὑπὸ τοῦ ἡλίου ἐξατμιζομένην , κάτωθεν δ’ ὑπὸ τῆς γῆς ἀναπινομένην . διὰ οὖν τὴν πολλὴν αὐτῆς διαφόρησιν οὐχ ὁρᾶται πλήθουσα , εἰ καὶ πάντες οἱ ποταμοὶ εἰς αὐτὴν ἐμβάλλουσιν . p . 355 b 32 Τὸ δ’ ἐν τῷ Φαίδωνι γεγραμμένον περί τε ποταμῶν καὶ θαλάττης ἀδύνατον . ἐντεῦθεν ἐπειδὴ ᾔσθετο τοῦ Πλάτωνος ἐναντιουμένου αὐτῷ τοῦ μὴ εἶναι τὴν θάλατταν ὁλότητα , ἀλλὰ τὸν Τάρταρον , πειρᾶται αὐτὸς ἀνατρέπειν αὐτόν , ἀλλὰ πρῶτον τὴν ἱστορίαν αὐτοῦ τοὺ Πλάτωνος παρατίθεται . p . 355 b 34 Λέγεται γάρ , ὡς ἅπαντα μὲν εἰς ἄλληλα συντέτρηται ὑπὸ γῆν . ἐντεῦθεν ἡ ἱστορία τοὐ Πλατωνικοῦ μύθου . φησὶ γάρ , ὅτι πάντα ἔχει πόρους τινὰς ὑπὸ γῆν τετρημένους , δι’ ὧν ἀφικνοῦνται εἰς τὸν Τάρταρον · ᾧ δῆλον , ὅτι πρὸς ὁλότητα χωροῦσιν . p . 355 b 35 Ἀρχὴ δὲ πάντων εἴη καὶ πηγὴ τοῦ ὕδατος ὁ καλούμενος Τάρταρος περὶ τὸ μέσον τῆς γῆς ὕδατός τι πλῆθος . Ὁρα , πῶς ὁ Πλάτων ὑποτίθεται περὶ τὸ μέσον τῆς γῆς , τουτέστι τὸ κέντρον , εἰλεῖσθαι τὸν Τάρταρον . p . 356a Ἐξ οὖ τὰ ῤέοντα καὶ μὴ ῤέοντα ἀναδίδωσι πάντα . Ἀπὸ γὰρ τοῦ Ταρτάρου , φησί , καὶ τὰ ῥέοντα ὕδατα , τουτέστιν αἱ πηγαὶ καὶ οἱ ποταμοί , καὶ μὴ ῥέοντα , τουτέστιν ἡ θάλασσα , ἀναδίδονται καὶ πάλιν εἰς αὐτὸ χωροῦσιν ὥσπερ εἰς ὁλότητα . ἡμεῖς δὲ τοῦτο καὶ ἠθικῶς καὶ φυσικῶς ἀνεπτύξαμεν . ἠθικῶς μέν , ὅτι ὁ Τάρταρος τόπος ἐστὶ δικαστικός , ἐξ οὗ εἰσιν ἅπαντες οἱ δικαστικοὶ τόποι , Κωκυτός , Ἀχέρων , Πυρτφλεγέθων , εἰς οὓς ἐμβάλλονται αἱ ψυχαὶ κατὰ τὰς διαφορὰς τῶν ἁμαρτάδων , αἱ μὲν ἀιδίως κολασθησόμεναι διὰ τὸ ἀνίατα ἡμαρτηκέναι ἐν τῷ Ταρτάρῳ . πλὴν εἰ καὶ λέγω ἀιδίως , μὴ δὴ νομίσῃς , ὅτι εἰς ἀπείρους αἰῶνας κολάζεται ἡ ψυχὴ ἐν τῷ Ταρτάρῳ εὖ γε οὐ διὰ μῆνιν τοῦ θείου κολάζεται ἡ ψυχή , ἀλλ’ ἰατρείας χάριν ) , ἀλλ’ αἰωνίως φαμὲν κολάζεσθαι τὴν ψυχὴν αἰῶνα καλοῦντες τὸν αὐτῆς βίον καὶ τὴν μερικὴν αὐτῆς περίοδον . τῷ γὰρ ὄντι τὰ μέγιστα πλημμελήσασαι ψυχαὶ οὐκ ἀρκοῦνται μιᾷ περιόδῳ καθαρθῆναι , ἀλλ’ εἰσὶν ἐν τῷ βίῳ διηνεκῶς ὥσπερ ἐν τῷ Ταρτάρῳ , ἣν περίοδον αἰῶνα ἐκάλεσεν ὁ Πλατῶν . χρὴ δὲ καὶ τοῦτο μὴ ἀγνοεῖν , ὅτι ἕτερόν ἐστιν αἰώνιον καὶ ἕτερον τὸ ἀίδιον . τὸ γὰρ αἰώντόν ἐστι τὸ ὅλον , ὡς ὅλον νῦν τὸ ἐστερημένον παρεληλυθότος χρόνου καὶ μέλλοντος , ὅλον δ’ ἐν τῷ καθεστῶτι νῦν ὑπάρχον · ἀίδιον δ’ ἐστίν , ὃ καὶ αὐτὸ μὲν ἀεὶ ὑπάρχει , ἐν δὲ τοῖς τρισὶ χρόνοις θεωρούμενον . ὅθεν αἰώνιον μὲν λέγομεν τὸν θεὸν | διὰ τὸ μὴ ἐν χρόνῳ τὸ εἶναι ἔχειν , ἀλλὰ πάντα χρόνον καὶ ἐνεστῶτα καὶ παρωχηκότα καὶ μέλλοντα ὡς νῦν ἔχειν αὐτόν αὕτη γὰρ ἡ φύσις τοῦ αἰωνίου ) · ἀίδιον δ’ οὐ λέγομεν , ἐπειδὴ οὔτ’ ἐν χρόνῳ ἔχει τὸ εἶναι . ἀλλ’ εἰ ἄρα , τὴν ὕλην ἀίδιον ῥητέον ὡς ἐν χρόνῳ εἰδοποιουμένην καὶ πάλιν ἄλλα εἴδη προσλαμβάνουσαν τῶν πρώτων φθαρέντων . ὅθεν οὐ μόνον ἠθικῶς τὸν Τάρταρον ἐξηγησάμεθα , ἀλλὰ καὶ φυσικῶς φήσαντες , ὅτι Τάρταρός ἐστιν ὕλη διὰ τὴν ἐνοῦσαν αὐτῷ ταραχὴν καὶ στάσιν τῶν ἐναντίων . p . 356 a 3 Tὴν δ’ ἐπίρρυσιν ποιεῖν ἐφ’ ἑκάστῳ τοῦ ῥεύματος διὰ τὸ σαλεύειν ἀεὶ τὸ πρῶτον καὶ τὴν ἀρχήν . Τί φησιν ; ὅτι ὁ Τάρταρος στάσιν μὴ ἔχων , ἀλλὰ σαλευόμενος ἀπὸ τόπου ἐπὶ τόπον πέριξ τοῦ κέντρου ποιεῖ τὰς προχοὰς τῶν ποταμῶν καὶ πάντων τῶν ὑπὲρ γῆν ὑδάτων . ὅθεν πολλάκις <ἐν> μέρει γενόμενος τοῦ κέντρου ἢ ἐκ τοῦ διαμέτρου τις ποταμὸς εἰς αὐτὸν παρῆλθεν , ἵνα ἔλθῃ πρὸς τὸν Τάρταρον · ὅθεν καὶ ἄνω καὶ κάτω ἀφικνεῖσθαι τὸ πρὸς αὐτὸν ἐρχόμενον ὕδωρ εἶπεν ὁ Ἀριστοτέλης , κάτω μὲν μέχρι τοῦ κέντρου , ἄνω δ’ ἀπὸ τοῦ κέντρου ἐπὶ τὸν Τάρταρον , ὅπερ ἐστὶν ἄτοπον . p . 356 a 4 Οὐκ ἔχειν γὰρ ἕδραν , ἀλλ᾿ ἀεὶ περὶ τὸ μέσον εἰλεῖσθαι . Ἰδοὺ ἐνταῦθα σαφῶς ὑποτίθεται ὁ Πλάτων [ τὸν Τάρταρον ] μὴ συνεχῆ εἶναι τὴν κυρτότητα τοῦ Ταρτάρου τῇ κοιλότητι τῆς γῆς , ἀλλ᾿ εἶναι μὲν ἀνερμάτιστον διὰ τὸ μὴ ἐρείδειν ἐν τῇ γῇ , ἔχειν δὲ βάσιν τὸ κέντρον . p . 356 a 5 Κινούμενον δὲ ἄνω καὶ κάτω ποιεῖν τὴν ἐπίχυσιν τοῖς ῥεύμασιν . Οὕτω καὶ πρῶτον εἴρηται , ὅτι τῇδε κἀκεῖσε κυκώμενος ὁ Τάρταρος ποιεῖ τὰς προχοὰς τῶν ποταμῶν καὶ τῆς θαλάσσης · ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἠθικῶς ἐκληπτέον , ἔστω δὲ παράδειγμα τὸ λεγόμενον τοιοῦτον . p . 356 a 8 Πάντα μὲν κύκλῳ περιάγειν εἰς τὴν ἀρχήν , ὅθεν ἥρξατο ῥεῖν . Τί φησιν ; ὅτι τῶν ποταμῶν τῶν ἀπὸ τοῦ Ταρτάρου προϊόντων ὑπὲρ γῆς † τὸ πᾶν πολλαχόθι τῆς γῆς πάλιν εἶθ᾿ οὕτως τοὔμπαλιν εἰς τὸν Τάρτρον χωροῦσιν , ὅθεν αὐτοῖς καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς ῥύσεως δέδοται . p . 356 a 9 Πόλλα μὲν κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον , τὰ δὲ καταντικρὺ τίθησι τῆς ἐκροῆς , οἷον εἰ ῥεῖν ἤρξατο κάτωθεν , ἄνωθεν εἰσβάλλουσιν . Οὗτοι , φησίν , οἱ ποταμοὶ ἀπὸ τοῦ Ταρτάρου ἐκδιδόμενοι , οἱ μὲν αὐτῶν ἐπὶ βραχὺ μόνον προϊόντες πάλιν ὑπονοστοῦσιν εἰς αὐτὸν διὰ τοῦ αὐτοῦ τόπου , ὅθεν καὶ προῆλθον · οἱ δ᾿ ἐπὶ μήκιστον προϊόντες οὐκέτι διὰ τοῦ αὐτοῦ τόπου ὑπονοστοῦσιν , ὅθεν καὶ προῆλθον , ἀλλὰ πάλιν ποιήσαντες περί . οδὸν κατὰ τὸ διάμετρον τῆς προελεύσεως αὐτῶν εἰσβάλλουσιν εἰς τὸν Τάρταρον . † ἐπεὶ δὲ τοῦτο ἠθικῶς καὶ φυσικῶς · ἠθικῶς μέν , ὅτι διὰ μὲν τοῦ ἐπ᾿ ὀλίγον προϊόντος [ τοῦ ] ποταμοῦ καὶ παλινδρομοῦντος διὰ τῆς αὐτῆς πορείας αἰνίττεται τὰς ψυχάς , αἵτινες δυσίατα ἁμαρτήσασαι ἢ καὶ ἀνίατα οὐδ᾿ ἐπ᾿ ὀλίγον ἀναχωροῦσι τῆς γενέσεως , τουτέστι τοῦ Ταρτάρου , ἥτις γένεσις ἀντὶ κολάσεως αὐταῖς δέδοται , ἵνα καθαρθῶσιν . ἀλλ᾿ εἰ καὶ δόξουσι ἀναχωρεῖν διὰ τὴς σώματος λύσεως , παλιν διὰ τοῦ αὐτοῦ αὐτοῦ ἀνθοποστρέφουσιν εἰς τὴν γένεσιν ἐν σώματι οὖσαι . αἱ δὲ εὐίατα ἁμαρτήσασαι ψυχαί , αἶς οὐ πάνυ προσφιλής ἐστιν ὁ Τάρταρος , τουτέστιν ἡ γένεσις , μετὰ τὸ αὐτὰς προελθεῖν οὐκ εὐθέως εἰς αὐτὸν ἐπείγονται , ἀλλὰ χρόνους τινὰς μακρὼς ) καὶ βίους ἐκτὸς μείνασαι τῆς γενέσεως , κτά τινα πάλιν περίοδον ἕρχονται ἐν τῇ γενέσει χάριν τοῦ τὰ προημαρτημένα καθαρθῆναι . οὕτω μὲν οὖν ἠθικῶς . φυσικῶς δ’ οὕτως · ἰστέον δ’ ὅτι τοῦ φυσικοῦ ἡ φθορὰ γίνεται ἢ διὰ τὴν ἐνοῦσαν ἀσθένειαν τῷ φθειρομένῳ , ὥσπερ λυχνιαίας φλογός ( αὕτη γὰρ διὰ τὴν ἔλλειψιν τῆς τροφῆς ἐξασθενήσασα σβέννυται ) ἢ διὰ τὴν τοῦ ἐναντίου ἐπικράτειαν . ἐνταῦθα οὖν διὰ μὲν τῶν ποταμῶν τῶν εὐθὺς παλινδρομούντων ἐσήμανε τὴν ἀφ’ ἑαυτοῦ φθορὰν τοῦ φυσικοῦ , διὰ δὲ τοῦ ἐναντίου εἰσβάλλοντος εἰς τὸν Τάρταρον ποταμοῦ ἐδήλωσε τὴν ἐκ τῶν ἐναντίων φθοράν p . 356 a 13 Τοὺς δὲ χυμοὺς καὶ χροιὰς ἴσχειν τὸ ὕδωρ δι’ οἵας αν τυχωσι ρεοντα της γης . Ὥς τινος ἀπορήσαντος ‘ὅπως φῄς , ὧ Πλάτων , πάντα ταῦτα τὰ ὕδατα ῥεῖν ἐκ τοῦ Ταρτάρου , ὁπότε τὰ μὲν αὐτῶν ἐστιν ἁλμυρά , τὰ δὲ θειώδη , τὰ δ’ ἀσφαλτώδη , τὰ δὲ πότιμα ; ἐχρῆν γὰρ πᾶν ὕδωρ ὁμοιομερὲς εἶναι , εἴπερ ἀφ’ ἑνὸς ῥέουσι τόπου’ αὐτὸς ἐπήγαγεν , ὅτι πᾶν μὲν ὕδωρ ἐκ τοῦ Ταρτάρου προϊὸν ὁμοιομερὲς ὑπάρχει , ἀλλὰ λοιπὸν πρὸς τὴν κρᾶσιν τῆς ὑποκειμένης γὴς μεταβάλλοντες ἐκρέουσι . σὺ δὲ πάλιν γνῶθι τὰς ψυχάς , αἵτινες πρὸς τὴν ὑποκειμένην χρᾶσιν τοῦ σώματος μεταβάλλοντι , ἐπὰν μὴ ἔχωσι τὸν ἡνιοχοῦντα λόγον · λόγου γὰρ ὄντος οὐχ ὑπείκει ἡ ψυχὴ τῇ τοῦ σώματος κράσει . p . 356 a 14 Συμβαίνει δὲ τοὺς ποταμοὺς οὐκ ἐν αὐτῷ ἀεὶ ῥεῖν . Μέχρι τοῦ ἐνταῦθα ὁ Πλατωνικὸς παρέδραμε μῦθος . λοιπὸν τοῦτο πρῶτον ἐπιχείρημα , ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ Τάρταρος ὁλότης τοῦ ὕδατος , ἐπεὶ τὴν ἐναντίαν κίνησιν κινηθήσεται πᾶι ὕδωρ εἰς αὐτὸν ἐρχόμενον , ὅπερ ἄτοπον . p . 356 a 19 Ἔτι γινόμενον ὕδωρ καὶ τὸ πάλιν ἀναγόμενον πόθεν εστι . Τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα τὸ λέγον ὅτι οὐχ ὅσον εἰσρεῖ εἰς τὸν Τάρταρον , ἀεὶ τοσοῦτον καὶ ἐκρεῖ . εἰ γὰρ τοῦτο ἦν , καὶ θέρους καὶ χειμῶνος τὸ ἀναγόμενον ὕδωρ ἔδει πάλιν ὁμοίως καταφέρεσθαι καὶ πάλιν ὁμοίως ἀνάγεσθαι καὶ οὐ ποτὲ μὲν πολὺ ἀνάγεσθαι , ἐλάχιστον δὲ κατάγεσθαι , ὥσπερ ἐν τῷ θέρει , οὔτε τὸ ἐναντίον , ὥσπερ ἐν τῷ χειμῶνι . p . 356a22 Καίτοι πάντες οἱ ποταμοὶ φαίνονται τελευτῶντες εἰς τὴν θάλασσαν . | Τὸ ἐπιχείρημα · οὐδεὶς πώποτε ἐθεάσατο χαούμενον ποταμὸν εἰς τὸν Τάρταρον ἀλλὰ κἂν ἀναποθῇ , πάλιν ἀναφαίνεται ) , πάντας δὲ εἰς τὴν θάλατταν χωροῦντας ἢ ἄντικρυς ἢ διὰ μέσου ποταμῶν μεγάλων , ὡς ῥεῖν ἢ ἐκ μιᾶς γῆς ἢ ἐκ δύο , ἐξ ὧν ὑπάρχουσιν οἱ συμμιγέντες . ὅθεν ὁ Ἴστρος καὶ ὁ Νεῖλος μέγιστοί εἰσι διὰ τὸ ἄλλους ποταμοὺς συμμίγνυσθαι αὐτοῖς καὶ ῥεῖν εἰς τὴν θάλασσαν , οὐκ εἰς τὸν Τάρταρον · οὐκ ἄρα ὁλότης ὁ Τάρταρος . p . 356a32 Ἄλλως τε καὶ θαλάττης ἐκεῖθεν τὴν ἀρχὴν ἐχούσης . Προσυπάκουσον σύ · ‘ἔδει αὐτήν ποτε ἀναπίνεσθαι τῆς οἰκείας ὁλότητος ἐφιεμένην’ , καὶ ποιεῖς τὸ τέταρτον ἐπιχείρημα . p . 356a33 Ὅτι μὲν οὖν ὕδατος τόπος ἐστὶ καὶ οὐ θαλάττης . ἐλέγξας τὸ εἶναι τὸν Τάρταρον ὁλότητα κατασκευάζει τὴν θάλασσαν εἶναι ὁλότητα διὰ τοῦ πρώην εἰρημένου , ὅτι ὁ ὑποκείμενος αὐτῇ τόπος παντὸς ὕδατος ἁπλῶς ἐστι δεκτικός , οὐ θαλάττης μόνης . p . 356b4 Περὶ δὲ τῆς ἁλμυρότητος αὐτῆς λεκτέον , καὶ πότερον ἀεί ἐστιν αὐτὴ ἤ οὔτε ἦν οὔτ’ ἔσται . Τοῦτο ἕπεται πρὸς Δημόκριτον φθαρτὴν ὑποτιθέμενον τὴν θάλατταν . τοῦτο γὰρ σημαίνει ἢ οὔτε ἦν οὔτ’ ἔσται , τουτέστιν ‘ἀλλὰ φθαρήσεται’ . p . 356b9 Τὸ δὲ νομίζειν ἔλαττον γίνεσθαι τὸ πλῆθος . τὴν ἀπάτην τὴν Δημοκρίτου λέγει , ὅτι θεωρῶν κατά τινα μέρη αὐτῆς ἠπειρουμένην ἔδοξέ ποτε καὶ πᾶσαν αὐτὴν ξηραίνεσθαι . p . 3561)17 Τοῖς δὲ τὴν ἀλήθειαν ζητοῦσιν ἧτιον . Καλῶς εἶπεν , ὅτι τοῖς φιλοσόφοις ἀρκεῖ τὸ ἧττον θυμοῦσθαι , οὐ τὸ μηδ’ 20 ὅλως θυμοῦσθαι · τῷ μὲν γὰρ θείῳ πρέπει ἠ ἀπάθεια , τοῖς δὲ φιλοσόφοις ἀρκετὴ καὶ ἡ μετριοπάθεια . p . 356b 18 . 19 εἴτε διὰ βάρος . . . εἴτε δι’ ἄλλο τι . Ἄλλο τι εἶπε διὰ τὸ ἀπειροδύναμον . καὶ ἔχεις τὸ ἐπιχείρημα , ὅτι δι’ ἃς αἰτίας μέχρι νῦν μεμένηκε , διὰ τὰς αὐτὰς αἰτίας καὶ p . 356b 21 Ἤ γὰρ λεκτέον αὐτοῖς , ὅτι οὐδὲ τὸ ἀνενεχθὲν Τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα τὸ λέγον , ὅτι οὐ φθαρήσεται τοῦ ἀνιόντος ἀπ’ αὐτῆς ὕδατος πάλιν ἀντικαταρρέοντος εἰς αὐτήν . p . 356b27 Εἰ μὲν οὖν τὸν ἥλιον παύσει φορᾶς . Τὸ τρίτον ἐπιχείρημα , ὅτι εἴτε φθαρτὸς ὁ ἥλιος εἴτε ἄφθαρτος , κύκλον ἀναγκαῖον ἀεὶ βαδίζειν · ἀπὸ γὰρ ὑγροῦ ξηρὸν καὶ ἀπὸ ξηροῦ ὑγρόν , ὡς ἀπὸ σπέρματος σπέρμα . Πρᾶξις κβ . p . 357a5 Περὶ δὲ τῆς ἁλμυρότητος τοῖς μὲν ἅπαξ γεννήσασι καὶ ὅλως αὐτὴν γεννῶσιν ἀδύνατον ἁλμυρὰν ποιεῖν . Διδάξας ἡμᾶς ὁ φιλόσοφος , ὅτι ὁλότης ἐστὶν ἡ θάλασσα τοῦ παντὸς ὕδατος συνηγορικῶς τε καὶ ἀντιλογικῶς συνηγορικῶς μὲν διὰ τῶν τεσσάρων ἐκείνων ἐπιχειρημάτων , ἑνὸς μὲν τοῦ λέγοντος , ὅτι ἀποκληρωτικὸς ἔσται ὁ λόγος τῶν ἄλλων στοιχείων ἐχόντων ὁλότητας τὸ ὕδωρ μὴ ἔχειν , ἑτέρου δὲ τοῦ λέγοντος , ὅτι οἱ ποταμοὶ σπεύδουσιν εἰς τὴν θάλατταν ἐφιέμενοι ταύτης ὡς οἰκείας ὁλότητος , ἄλλου δὲ τοῦ λέγοντος , ὅτι ὁ ὑποκείμενος τῇ θαλάσσῃ τόπος δεκτικός ἐστι παντὸς ὕδατος , καὶ τέταρτον , ὅτι τὸν πάντων κοιλότατον ἐπέχει τόπον · ἀντιλογικῶς δὲ διὰ τοῦ δεῖξαι τὸν Τάρταρον μὴ ὄντα ὁλότητα ὕδατος καὶ διὰ τοῦ δεῖξαι , ὅτι ἁπλῆ ἐστιν ἡ θάλασσα καὶ οὐ σύνθετος · πρέπει γὰρ ταῖς ὁλότησι τὸ ἁπλᾶς εἶναι ) νῦν καὶ ἐπὶ τὸ δεύτερον μετέρχεται πρόβλημα τὸ λέγον , τίς ἡ αἰτία τῆς ἁλμυρότητος τῆς θαλάττης . καὶ πρῶτον , ὡς ἔθος αὐτῷ , διελέγχει τῶν φυσικῶν φιλοσόφων τὰς περὶ τῆς ἁλμυρότητος δόξας τέσσαρας οὔσας . οἱ μὲν γὰρ ἔλεγον , ὅτι ἁλμυρὰ γίνεται ἡ θάλασσα , ἐπειδὴ τὸ ἐν αὐτῇ λεπτομερὲς καὶ πότιμον ἐξατμίζεται ὑπὸ τοῦ ἡλίου , μένει δὲ τὸ βαρὺ καὶ ἁλμυρόν . ἄλλοι δὲ ἔλεγον , ὅτι τοι · αὕτη ὑπάρχει φύσει οὖσα θάλασσα ἁλμυρά · ἄλλοι δέ , ὅτι εἰσβάλλοντες ἐν αὐτῇ ποταμοὶ ἐπισύρουσιν μεθ’ ἑαυτῶν γῆν ἁλμυράν , ἥτις μιγνυμένη τῇ θαλάττῃ μεταβάλλει τὸ ἐν αὐτῇ πότιμον εἰς ἁλμυρόν . ἄλλοι δ’ ἔλεγον , ὧν εἷς ὑπῆρχεν Ἡράκλειτος , ὅτι ἱδρὼς ὑπάρχει τῆς γῆς ἡ θάλασσα καὶ ὥσπερ ὁ τῶν ζῴων ἱδρὼς περίττωμα ὑπάρχων τοῦ σώματος ἁλμυρός ἐστιν , οὕτω καὶ ὁ τῆς γῆς ἱδρὼς περίττωμα ταύτης ὑπάρχων ἁλμυρὸς ὑπάρχει . καὶ οὕτως ἐστὶν ἡ θάλασσα ἁλμυρά . ταύτας δὲ τὰς δόξας ἐπαναλαμβάνει νῦν Ἀριστοτέλης καὶ ἤδη ταύτας προαγαγών , ἵνα διελέγξῃ αὐτάς · ἀνωτέρω γὰρ μόνον τὰς δόξας παρήγαγεν , οὐ μὴν καὶ τὸν ἔλεγχον αὐτῶν , ἡμεῖς δ’ ἔξωθεν καὶ τοὺς ἐλέγχους τινῶν αὐτῶν εἰρήκαμεν . νῦν δὲ μέλλων αὐτὰς διελέγχειν ἐπανέλαβε τὰς δόξας , εἶθ’ οὕτως ἐπάγει τοὺς ἐλέγχους καὶ ἐλέγχει τὴν πρώτην αὐτῶν λόγῳ κεχρημένος τοιούτῳ · εἰ , ὡς ὑμεῖς φατε , διὰ τὴν ἐξάτμισιν τοῦ ἡλίου γέγονεν ἁλμυρὰ ἡ θάλασσα , ἔδει θέρους I μὲν εἶναι ἁλμυράν , χειμῶνος δὲ γλυκεῖαν , ἐπειδὴ θέρους μὲν γίνεται ἡ ἐξάτμισις , χειμῶνος δὲ ἀντικαταρρεῖ τὸ ἐξατμισθὲν καὶ μίγνυται τῇ θαλάσσῃ γλυκὺ ὄν . οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ οἱ ποταμοὶ γλυκεῖς ὄντες μίγνυνται αὐτῇ . οὐκ ἔδει οὖν αὐτὴν εἶναι ἁλμυρὰν ἀεί , ἀλλὰ θέρους μόνον . καὶ ταῦτα μὲν ἡ λέξις . σὺ δ’ εἰπὲ καὶ ἔξωθεν ἄλλην αἰτίαν , ὅτι καὶ τοὺς ποταμοὺς ἔδει ἁλμυροὺς εἶναι , ἐπειδήπερ καὶ ἐξ αὐτῶν γίνεται ἡ ἐξάτμισις . δευτέραν δόξαν ἐλέγχει τὴν λέγουσαν , ὅτι φύσει τοιαύτη ἐστὶν ἡ θάλασσα , λέγων , ὅτι αὐτονομία ἐστὶ τὸ τοῦτο λέγειν , οὐκ ἀπόδειξις · ἄλλως τε εἰ ἐξ ἀρχῆς οὕτως ἦν φύσει ἁλμυρὰ ἡ θάλασσα , τί τὸ αἴτιον , ὥστε πρῶιον μὲν ἁλμυρὸν ἀνάγεσθαι τὸ ἐξατμιζόμενον ὑπὸ τοὐ ἡλίου ἀπ’ αὐτῆς , νῦν δὲ γλυκὺ εἶναι τὸ ἀναγόμενον ; πρὸς δὲ τὴν τρίτην τὴν λέγουσαν , ὅτι ἰλὺς ἐκ τῶν ποταμῶν μίγνυται τῇ θαλάττῃ ἐκ διαφόρων τόπων ἁλμυρῶν καὶ ποιεῖ αὐτὴν τὴν ἁλμυράν , φησίν · ὅτι δεῖ οὖν καὶ αὐτοὺς τοὺς ποταμοὺς ἁλμυροὺς εἶναι , εἴ γε πρῶτον αὐτοῖς ἐγκαταμίγνυται ἡ ἁλμυρὰ ἰλύς . ἄλλως τε μᾶλλον ἐπιτήδειόν ἐστι τὸ ὀλίγον ὕδωρ πρὸς τὸ ἐκ τῆς ἰλύος ποιωθῆναι ἤπερ τὸ πολύ · ὀλίγον δὲ τὸ τῶν ποταμῶν ὕδωρ πρὸς τὸ τῆς θαλάττης . ὑπαντᾷ δὲ καὶ πρὸς τὴν τετάρτην ὑπόθεσιν τὴν Ἡρακλείτειον ὁ φιλόσοφος τὴν λέγουσαν , ὅτι ἱδρώς ἐστι τῆς γῆς ἡ θάλασσα , τὸν τρόπον τοῦτον · ἐπειδὴ γάρ , φησίν , ὁ ἱδρὼς ἐν τοῖς ζῴοις γινόμενος ἢ καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν ἅπαν περίττωμα ἁλμυρὸν γίνεται διὰ δύο αἰτίας , ἡ διὰ παρέμπτωσιν ἀπέπτου τινὸς οὐσίας , ὥσπερ ἐν τῇ δευτέρᾳ πέψει λέγω δὴ τοῦ ἥπατος · καὶ γὰρ τῷ οὔρῳ συνεμπίπτει τις ἄπεπτος οὐσία , ἥτις ἐν τοῖς ὑελίνοις ἀγγείοις ἐμφαίνεται ὑφισταμένη . αὕτη γὰρ ποιεῖ τὸ πᾶν οὖρον ἁλμυρὸν διὰ τὸ εἶναι αὐτὴν ἄπεπτον · δραπετεύουσα γὰρ τὸ θερμὸν συμμίγνυται τῷ οὔρῳ ) ἢ διὰ τὸ ἐξατμισθῆναι τὸ λεπτομερὲς ἀπὸ τῆς ὑποκειμένης ὑγρότητος καὶ μεῖναι τὸ παχὺ καὶ γεῶδες ὥσπερ ἐπὶ τῆς τρίτης πέψεως περττώματα , λέλω δὴ ἱδρώτων ἐν αὐτοῖς γὰρ τὸ μὲν ἀερῶδες ἐξατμίζεται καὶ χωρεῖ εἰς τὰ μόρια τρέφον αὐτά , τὸ δὲ παχυμερὲς ἁλμυρὸν ὂν ποιεῖ τοὺς ἱδρῶτας ) , ζητήσωμεν κἀνταῦθα τὴν αἰτίαν τῆς ἁλμυρότητος . μιγνύμενοι * * * ἐν τοῖς περιττώμασι τῆς γῆς , τουτέστιν ἐν τοῖς ἱδρῶσι , γίνονται ἁλμυροί , ἢ ἐξ ἀτμιζομένου ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ λεπτομεροῦς ὑπομένει τὸ παχὺ καὶ άλμυρόν , ὡς ἐπὶ τῆς τρίτης πέψεως ἐλέγομεν . ἐνταῦθα δὲ τὰς ἄλλας δύο δόξας ἐμπεριειλήθαμεν , διὰ μὲν τοῦ ἐξατμίζεσθαι τὸ περιττὸν τῆς γῆς τὴν λέγουσαν , ὅτι ἐξατμίσει τοῦ ἡλίου γίνεται ἁλμυρὰ ἡ θάλασσα · διὰ δὲ τοῦ παρεμπίπτειν οὐσίαν τινὰ ἄπεπτον τὴν λέγουσαν , ὅτι ἐπισυρόμενοι ἰλὺν ἁλμυρὰν οἱ ποταμοὶ ἁλμυροῦσι τὴν θάλασσαν . ζητητέον οὖν , κατὰ ποῖον τρόπον γίνεται ἁλμυρὰ διὰ τὸ περίττωμα τῆς γῆς . ἄρα κατὰ τὸ δεύτερον , τουτέστι διὰ τὴν ἐξάτμισιν τοῦ λεπτομεροῦς , ὡς ἐπὶ τῆς τρίτης πέψεως ; ἀλλ’ ἔδει χειμῶνος γλυκεῖαν γίνεσθαι τὴν θάλασσαν ὡς ἀντικαταπεμπομένου πάλιν γλυκέος ὕδατος οὐ διὰ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ μίγνυσθαί τινα ἄπεπτον οὐσίαν ] · ἀλλ’ ἆρα κατὰ τὸ πρῶτον , τουτέστιν διὰ παρέμπτωσιν ἀπέπτου τινὸς οὐσίας , ὡς ἐπὶ τῆς δευτέρας πέψεως τοῦ σώματος ; ζητήσωμεν σωμεν οὖν , τί τὸ παρεμπεσόν , τουτέστι τίς ὑπάρχει ἡ ἄπεπτος γῆ ἡ παρεμπίπτουσα , ἥτις ἁλμυροῖ τὴν θάλασσαν . ἡ 77 ] μὲν οὐκ ἔστι δηλονότι ἄπεπτος , ἀλλ’ ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις · αὕτη γὰρ ἀναλογεῖ τῇ ἀπέπτῳ γῇ ὡς λεπτοτάτη οὖσα . πρέπει γὰρ τοῖς ἀπέπτοις ἡ λεπτομέρεια τῆς οὐσίας · ὁρῶμεν γάρ , ὅτι τὰ πεττόμενα συνεστραμμένα τυγχάνουσι μετρίως , ἡ δὲ καπνώδης ἀναθυμίασις λεπτοτάτη ἐστίν . ἀλλ’ εἴποις ἄν , ὅσον κατὰ τοῦτον τὸν λόγον ἴσως ἔδει τὴν θάλατταν κουφότατον ἔχειν ὕδωρ , ἐπειδὴ μίγνυται αὐτῇ λεπτομερὴς οὐσία , τουτέστιν ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις . ῥητέον οὖν , ὅτι ὅσον μὲν κατὰ τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν ἔδει κουφότατον εἶναι αὐτῆς τὸ ὕδωρ . ἀλλ’ οὐ μόνον αὐτῇ μίγνυται αὕτη , ἀλλὰ καὶ τὸ λεπτομερὲς αὖ · τῆς ἐξατμίζεται . διὰ μὲν οὖν τὸ ἐξατμίζεσθαι καὶ ποιεῖν τὸ παχυμερὲς ὕδωρ βαρὺ τὸ θαλάττιόν ἐστιν ὕδωρ , διὰ δὲ τὸ ἐπιμίγνυσθαι τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν ἁλμυρόν . καὶ ὅτι τοῦτο ἀληθές , δῆλον . ὁρῶμεν γὰρ ἐν ἄλλοις ὕδασιν ἐπιμιγνυμένην τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν , καὶ ὅμως οὐκ ἔστι παχέα καὶ βάρος ἔχοντα διὰ τὸ μὴ ἐξατμίζεσθαι αὐτῶν τὸ λεπτομερές , οἷον ὡς ἐπὶ τοῦ θερινοῦ ὄμβρου σπανίως γινομένου καὶ τοῦ ἐν τῇ Θηβαΐδι γενομένου ὑετοῦ · ἁλμυροὶ γάρ εἰσιν οὗτοι διὰ τὸ ἀναμίγνυσθαι αὐτοῖς ἐν τῷ ἀπογείῳ ἀέρι τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν , οὐ βαρεῖς δ’ ὥσπερ τὸ θαλάττιον ὕδωρ διὰ τὸ μὴ ἐξατμίζεσθαι αὐτῶν τὸ λεπτομερέστατον . ἰστέον γάρ , ὅτι ὥσπερ ἡ ἀτμὶς κάτωθεν οὖσα ἐποίει τὴν δρόσον , ἐν δὲ τῷ ἀπογείῳ ἀνερχομένη ποιεῖ τὸν ὑετὸν καὶ τὰ ἄλλα , οὕτω καὶ ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις περίγειος μὲν οὖσα ἁλμυροῖ τὴν θάλατταν μιγνυμένη αὐτῇ , ὅτε καὶ αἰθαλώδης ἐστὶ καὶ γεώδης · ἀπόγειος δὲ γινομένη ἁλμυροῖ τὸν ὑετὸν ἐν τῷ θέρει καὶ ὅτε ἀπόγειος μάλιστα γίνεται · σπανίως δὲ καὶ νέφη συνέστη ἐν τῷ ἀέρι ὕειν μέλλοντα . ἀλλ’ εἰ καὶ λέγω , ὅτι μίγνυται τῇ θαλάττῃ καὶ ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις , μὴ νομίσῃς , ὅτι κατὰ κρᾶσιν μίγνυται · οὐ γὰρ κτὰ κρᾶσιν , ἀλλὰ κατὰ παράθεσιν . καὶ τοῦτο δῆλον , ἐπειδὴ ἔστιν ὅτε χωρίζεται αὐτῆς ἡ ἁλμυρότης καὶ γίνεται γλυκὺ τὸ ὕδωρ , ὥσπερ ἐπὶ τῶν λάκκων πλησίον ὄντων τῆς ὄχθης τοῦ θαλαττίου ὕδατος · διηθούμενον γὰρ ἐκεῖσε τὸ ὕδωρ καταλιμπάνει τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν καὶ γίνεται γλυκύ . ἔλεγε δὲ καὶ ὁ ἡμέτερος πρόγονος ὁ μέγας φιλόσοφος , ὅτι | μήποτε καὶ ἡ ὑποκειμένη γῆ τῇ θαλάττῃ αἴτιόν ἐστι τῆς ἁλμυρότητος αὐτῆς ἁλμυρὰ οὖσα . καὶ ἔλυσε τοῦτο λέγων , ὅτι εἰ τοῦτο ἦν , ἔδει καὶ τὴν παρακειμένην γῆν τῇ θαλάττῃ ἁλμυρὰν εἶναι · ὁρῶμεν δ’ , ὅτι κάρπιμός ἐστιν . οὐκ ἄρα τὴν γῆν αἰτιατέον τῆς ἁλμυρότητος , ἀλλὰ τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν . ἀλλ’ ἐπειδὴ περὶ τῆς ἁλμυρότητος τῆς θαλάττης ἱκανῶς διειλέχθη ὁ φιλόσοφος , εἴτε γενητή ἐστιν εἴτε ἀγένητος , καὶ δείξας , ὅτι γενητή , τελευταῖον ζητεῖ καὶ περὶ αὐτῆς τῆς οὐσίας αὐτῆς ὡς ὕδατος , εἴτε γενητή ἐστιν εἴτε ἀγένητος . καί φησιν , ὅτι κατὰ μὲν τὸ εἶδος ἀγένητος καὶ ἄφθαρτος , ὥσπερ καὶ πάντα τὰ ὑπὸ σελήνην , κατὰ δὲ τὸν ἀριθμὸν γενητὴ καὶ φθαρτή . ὅλη γὰρ ὡς ὅλη οὐδέποτε ἐκλείψει , ἀλλ’ ἀίδιός ἐστι , κατὰ δὲ τὰ μέρη ἐκ - λιμπάνει . ὅπου γὰρ νῦν θάλασσα ἐπὶ μέρους , ἐκεῖ ἤπειρος γενήσεται , καὶ ὅπου ἤπειρος ἐπὶ μέρους , ἐκεῖ θάλασσα ἔσται . ὥστε κατὰ τὴν ὁλότητα ἀίδιός ἐστι ἡ θάλασσα , κατὰ δὲ τὰ μέρη φθαρτή , ὥσπερ καὶ πάντα τὰ ὑπὸ σελήνην . ταῦτα παραδίδωσιν ἡ μετὰ χεῖρα λέξις . p . 357a5 Περὶ δὲ τῆς ἁλμυρότητος τοῖς μὲν ἅπαξ γεννήσασι καὶ ὅλως αὐτὴν γεννῶσιν ἀδύνατον εἶναι ἁλμυρὰν ποεῖν . ἐπειδή , φησίν , ἔγνωμεν , ὅτι ἁπλῆ ἐστιν ἡ θάλασσα καὶ οὑ σύνθετος , τοῦτο δὲ ἔγνωμεν ἐκ τοῦ ὁλότητα αὐτὴν εἶναι ἡ γὰρ ὁλότης ἁπλῆ ἐστιν ) , ἔλθωμεν καὶ ἐπὶ τὸ δεύτερον πρόβλημα , τουτέστι τίς ἡ αἰτία τῆς ἁλμυρό - τητος αὐτῆς . ἀλλὰ χρὴ τοῦτο πρῶτον εἰδέναι , ὅτι οἱ μὲν ἐξ ἀρχῆς ἅμα τῷ θάλασσαν εἶναι λέγουσι συνεῖναι καὶ τὴν ἁλμυρότητα , οἱ δ’ ὕστερον ἐπιγεγενῆσθαι αὐτήν . καὶ τούτων τὰς ἱστορίας εἰρήκαμεν , ἀλλὰ τούτων οἱ μὲν ἔλεγον καὶ τὴν θάλασσαν αὐτὴν κατ’ οὐσίαν εἶναι γενητὴν ἅμα τῇ ἁλμυρότητι , οἵτινες ἔλεγον αὐτὴν εἶναι δὶς γενητήν , κατ’ οὐσίαν τε καὶ ἁλμυρότητα · οἱ δὲ ἅπαξ γενητήν , τουτέστι κατὰ μὲν τὴν οὐσίαν ἀγένητον , κατὰ δὲ τὴν ἁλμυρότητα γενητήν . τί οὖν φησιν ὁ φιλόσοφος ; ὅτι τοῖς ἅπαξ γεννήσασι τὴν θάλατταν , τουτέστι τοῖς κατ’ οὐσίαν μόνον αὐτὴν λέγουσιν ἀγένητον , κατὰ δὲ τὴν άλμυρότητα γενητήν , συμβαίνει τούτοις μὴ δύνασθαι λέγειν ἐξ ἀρχῆς συνεῖναι αὐτῇ τὴν ἁλμυρότητα , ἀλλ’ ὕστερον ἐπιγεγονέναι . εἶτα τοῦτο εἰπὼν ὕστερον ἐπιφέρει καὶ τὰς ἱστορίας τῶν παλαιῶν , πῶς ἐδόξαζον αὐτὴν ὕστερον γενέσθαι ἁλμυρὰν ἄλλος ἅλλως , καὶ ἑκάστην τούτων ἀνατρέπει . p . 357a6 Εἰ γὰρ παντὸς τοῦ ὑγροῦ περὶ τὴν γῆν ὄντος καὶ ἀναχθέντος ὑπὸ τοῦ ἡλίου , τὸ ὑπολειφθὲν ἐγένετο θάλαττα . Ἐντεῦθεν ἡ πρώτη ἱστορία ἡ λέγουσα αἴτιον εἶναι τὴν ἐξάτμισιν . p . 357a8 Εἵτ’ ἐνυπῆρχε τοσοῦτος χυμ.ὸς ἐν τῷ πολλῷ ὕδατι καὶ γλυκεῖ . Η δευτέρα νῦν ἱστορία ἡ λέγουσα · ἐξ ἀρχῆς ἡ θάλασσα τοιαύτη ἦν φύσει ἁλμυρὰ διά τινα αἰτίαν , τουτέστι διὰ παρέμπτωσιν ἀπέπτου οὐσίας . p . 357a 10 οὐδὲν ἦττον ἐλθόντος πάλιν τοῦ διατμισθέντος ὕδατος . ἔλεγχος τῆς πρώτης ἱστορίας . εἰ γὰρ διὰ τὴν ἐξάτμισιν γέγονεν άλμυρά , ἐπειδὴ πάλιν ἀντικαταρρεῖ τὸ ἐξατμισθὲν γλυκὺ ὄν , ἔδει γλυκεῖαν ποιεῖν τὴν θάλατταν . p . 357a 12 Μήτε πρῶτον μήτε ὕστερον αὐτὴν ἁλμυρὰν εἶναι . τουτέστι μήτε πρὸ τοῦ ἐξατμισθῆναι μήτε μετὰ τὸ καταχθῆναι τὸ ἐξατμισθέν . p . 357a 13 Εὶ Εἰ δὲ καὶ τὸ πρῶτον εὐθὺς ἦν , τὴν δευτέραν ἐλέγχει ὑπόθεσιν . εἰ γὰρ ἐξ ἀρχῆς ἦν , φησίν , άλμυρὰ ἡ θάλασσα ἅμα τῷ εἶναι θάλασσα , ῥητέον τὴν αἰτίαν τῆς ἐξ ἀρχῆς ἁλμυρότητος . p . 357 a 15 Ἀλλὰ μὴν καὶ αἰτιῶνται τῆς ἁλμυρότητος Ἡ τρίτη ὑπόθεσις ἡ λέγουσα , ὅτι διὰ τὸ συνεφέλκεσθαι γῆν ἁλμυρὰν τοὺς ποταμοὺς γίνεται ἁλμυρὰ ἡ θάλασσα . p . 357a 19 Πῶς γὰρ δυνατὸν ἐν πολλῷ μὲν πλήθει ὕδατος . Ὁ ἔλεγχος τῆς τρίτης ἱστορίας , ὅτι πῶς δυνατὸν τὴν μὲν θάλασσαν ὅλην ἁλμυροῦσθαι , οὐχὶ δὲ καὶ τοὺς ποταμοὺς ὀλίγον ἔχοντας ὕδωρ πρὸς τὴν θάλασσαν . p . 357a 24 Ὁμοίως δὲ γελοῖον κἂν εἵ τις εἰπὼν ἱδρῶτα τῆς γῆς εἶναι τὴν θάλασσαν οἴεταί τι σαφὲς εἰρηκέναι . ἐντεῦθεν ὁ ἔλεγχος τῆς Ἐμπεδοκλέους ὑποθέσεως τῆς λεγούσης ἱδρῶτα τῆς γῆς εἶναι τὴν θάλατταν . τί γάρ φησιν ; ὅτι εἰ μὲν πρὸς ποίησιν ἀποβλέπων Ἐμπεδοκλῆς τῇ διαλλήλῳ δείξει ἐχρήσατο φήσας τὸν ἱδρῶτα θάλατταν ζῴου εἶναι καὶ τὴν θάλατταν ἱδρῶτα γῆς , ἴσως συγχωρητέον αὐτῷ ὡς ποιητῇ · εἰ δέ γε φυσικῶς τοῦτο εἶπεν , οὐ συγχωρητέον . πρῶτον μὲν ἀσαφὴς ἡ διάλληλος ὑπάρχει δεῖξις , ἔπειτα δὲ τίς ἡ ἀποκλήρωσις , ἵνα πρῶτον μὲν ἱδροῦσα ἡ 77 ; ποιήσῃ τὴν θάλατταν , νῦν δὲ ἱδροῦσα μὴ καὶ ἄλλας ποιήσῃ ; οὐδὲ γὰρ ἐνταῦθα δῆλον , πῶς ἐκ γλυκέος γίνεται ἱδρώς . καὶ τὸ ἄλλο δὲ ζητητέον , πῶς γίνεται ἁλμυρὸν τὸ ἐν τοῖς ζῴοις περίττωμα , ἆρα κατὰ ἐξάτμισιν τοῦ λεπτομεροῦς , ὥσπερ ἐπὶ τῆς τρίτης πέψεως καὶ τῶν ἱδρώτων γίνεται , ἢ κατὰ σύμμιξίν τινος ἀπέπτου οὐσίας , ὥσπερ ἐπὶ τῶν οὔρων . καὶ εἰ τοῦτο γνῶμεν , ζητήσωμεν καὶ ἐπὶ τοῦ ἱδρῶτος τῆς γῆς , πῶς ἐστιν ἁλ|μυρός , ἆρα κατὰ τὸ πρῶτον ἢ τὸ δεύτερον . τέως γὰρ ἄδηλον ἡμῖν ἐστι , πῶς γλυκέος ὄντος τοῦ πινομένου ὁ ἱδρὼς ἁλμυρὸς γίνεται καὶ τὸ οὖρον . p.357b4 Τῷδ’ ἱδρῶτι συνεκκρινομένῳ έκ τῆς σαρκὸς οἶον καταπλύνοντος τὸ τοιοῦτον ἐκτοῦ τοῦ σώματος τοῦ ἐξιόντος . Τί φησιν ; ὅτι ὥσπερ τὸ οὖρον γίνεται ἁλμυρὸν διὰ τὸ συνεμπίπτειν ἄπεπτόν τινα οὐσίαν αὐτῷ , οὕτω καὶ ὁ ἱδρὼς ἁλμυρὸς γίνεται διὰ τὸ συνεκκρίνειν μεθ’ ἑαυτοῦ ἄπεπτόν τινα λεπτοτάτην οὐσίαν ἀπὸ τοὐ σώματος · οἷον γὰρ καταπλύνει ὁ ἱδρὼς τὸ σῶμα ἀπὸ τοιαύτης οὐσίας . p . 357 b 9 ’Ev δὲ τῇ γῇ τίνα τρόπον ὑπῆρχε , λεκτέον ἦν . Πότερον κατὰ ἐξάτμισιν τοῦ λεπτομεροῦς ἥ κατὰ ἔμπτωσίν τινος ἀπέπτου οὐσίας . σὺ δ’ εἰπὲ κατ’ ἄμφω , ἵνα καὶ τὴν ἐξάτμισιν αἰτιάσῃ ὡς ἐπὶ τῶν ἱδρώτων καὶ τὴν παρέμπτωσιν ὡς ἐπὶ τοῦ οὔρου · παρέμπτωσιν δὲ οὐ γῆς , ἀλλὰ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως . πῶς γὰρ αὕτη ἄπεπτός ἐστιν , ἤδη εἴρηται . οὐκ ἄρα δ’ ὡς ἡ θάλασσα · ἡ γὰρ ἂν τὸ ἓν μόνον ὑπῆρχεν . p . 357b12 Ἔτι διὰ τίου καὶ νῦν , ὅταν ξηραινομένη τύχῃ ἡ γῆ . Τί δήποτε μὴ καὶ νῦν ἱδροῦσα ἡ γῆ ποιεῖ θαλάσσας ; p . 357b18 Ἀλλὰ μᾶλλον εἰκότως , ὥσπερ φασί τινες , ἀπελθόντος τοῦ πλείστου καὶ μετεωρισθέντος . Ἀποδέχεται μᾶλλον τὴν πρώτην ἱστορίαν τὴν λέγουσαν κατὰ ἑὲ οὐχ ὡς αἰτίαν οὖσαν , ἀλλ’ ὡς συναίτιον . p . 357b21 Τὰ μὲν οὖν λεγόμενα τῆς ἁλμυρότητος αἵτια διαφεύγειν φαίνεται τὸν λόγον . Ἐντεῦθεν τὰς περὶ ἁλμυρότητος ἱστορίας ἐλέγξας ἐκτίθεται τὴν ἑαυτοῦ περὶ ταύτης δόξαν . καί φησιν , ὅτι μία τῆς διττῆς ἐστιν ἀναθυμιάσεως ἡ αἰτία τῆς ἁλμυρότητος , λέγει δὲ τὴν καπνώδη . p . 357b 27 Πότερον καὶ ἡ θάλαττα ἀεὶ διαμένει τῶν αὐτῶν οὖσα μορίων . Μετῆλθεν ἐπὶ τὴν ἑτέραν ζήτησιν . , πότερον ἀγένητός ἐστιν ἡ θάλασσα ἢ γενητὴ κατ’ οὐσίαν . καί φησιν , ὅτι καὶ κατὰ τὴν ὁλότητα καὶ κατὰ τὰ μέρη ἐστὶ γενητὴ καὶ φθαρτή , κατὰ δὲ τὸ εἶδος ἀγένητος καὶ ἄφθαρτος , ὡς πάντα τὰ ὑπὸ σελήνην . ἀλλὰ διαφέρει ἡ ὁλότης τοῦ μέρους κατὰ τὸ γεν·ητὸν καὶ φθαρτόν , ἐπειδὴ ὅλη ὡς ὅλη ἡ θάλασσα διὰ πάνυ πολλοῦ χρόνου μεθίσταται καὶ ἀλλάσσεται ὥσπερ πλοίου διὰ πολλοῦ χρόνου μεταβληθέντος εἰς ἕτερον τῷ καθ’ ἕκαστον ἔτος ἀλλάσσεσθαι σανίδα , τὰ μέρη δὲ ταχέως μεταβάλλεται . Πρᾶξις κݲγݲ . p . 358a3 τούτων δ’ οὕτως ἐχόντων πειρατέον ἀποδοῦναι τὴν αἰτίαν καὶ περὶ τῆς ἁλμυρότητος . τίς ἄρα ἡ κατὰ Ἀριστοτέλην αἰτία τῆς ἁλμυρότητος τῆς θαλάττης ; ἆρα ἡ ὑποκειμένη γῆ τῇ θαλάττῃ ; οὐ δῆτα . τοῦτο γὰρ οὐ Περιπατητικόν , ἀλλά Θεοφράστειον , εἰ γὰρ Θεόφραστος τοῦτο ἔλεγεν , ὅτι ἡ ὑποκειμένη γῆ αἰτία ὑπάρχει τῆς ἁλμυρότητος · καὶ ἄλλως τε οὐχ ἡ ὑποκειμένη γῆ αἰτία ἐστίν . εἰ γὰρ οὕτω , συνέβαινε καὶ τοὺς περὶ θάλατταν ὀρυττομένους λάκκους ἁλμυρὸν περιέχειν ὕδωρ , εἴπερ ἡ 77 ] αἰτία ἦν τούτου . ἀλλὰ μὴν οὐ πάντως ἐστὶν ἁλμυρὸν τὸ ἐν τούτοις εὑρισκόμενον ὕδωρ , ἀλλὰ κατὰ τὸ σπάνιον · οὐκ ἄρ ἡ ὑποκειμένη γῆ αἰτία τῆς ἁλμυρότητος γίνεται . τίς ἄρα ; λέγομεν , ὅτι τις ἄπεπτος οὐσία παρεμπίπτοσα ἐργάζεται τὴν ἁλμυρότητα , τουτέστιν ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις οὐκ ἐκ τῆς ὑποκειμένης γῆς ἀνιοῦσα , ὡς Θεόφραστος ἕλεγεν , ἀλλ’ ἐκ τῆς πέριξ γῆς · καὶ ταύτης οὐ τῆς τυχούσης , ἀλλ’ ἐκ τῆς ἀπέπτου , ἥντινα ἤρξατο μὲν πέττειν τὸ θερμόν , οὐκ ἐκράτησε δέ , ἀλλὰ μόνον περιέφρυξε διὰ τὸ μὴ πεφυκέναι πρὸς πέψιν , ὥσπερ ἐπὶ τῆς τέφρας τῶν ξύλων · καὶ ταύτην γὰρ οὐκ ἴσχυσε πέψαι τὸ θερμόν , καὶ ἔστιν ἄπεπτος οὐσία . ἐκ τῆς οὖν τοιαύτης γῆς τῆς ἀπέπτου † τις οὐσία οὔτε ὡς τροφὴ παρείληπται τρεφομένου οὔτε μεμένηκεν ἐν τῷ κατὰ φύσιν περιέκαυσε γὰρ αὐτὴν τὸ θερμόν ) γεννᾶται ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις , ἥτις ἢ κάτω μένει περίγειος αἰθαλώδης οὖσα καὶ γεώδης καὶ μιγνυμένη τῇ θαλάσσῃ ποιεῖ αὐτὴν ἁλμυρὰν καὶ βαρεῖαν , ἢ ἀπόγειος γίνεται καὶ μίγνυται τοῖς θερινοῖς καὶ φθινοπωρινοῖς ὑετοῖς καὶ ποιεῖ αὐτοὺς ἁλμυρούς . ὡσαύτως δὲ καὶ ἐν τῇ νοτίᾳ χώρᾳ τὸ αὐτὸ τοῦτο ποιεῖ διὰ τὸ πολλὴν εἶναι τὴν ἐκεῖσε καπνώδη ἀναθυμίασιν . ὅθεν ἐν Θηβαίδι ἁλμυροὶ γίνονται οἱ ὄμβροι καὶ ῥαγδαῖοι διὰ τὸ ἐγκαταμίγνυσθαι ἐν αὐτοῖς τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν . ἀλλ’ ἄξιόν ἐστι ἀπορεῖν . εἰ γὰρ διὰ τὴν ἀναδιδομένην ἐκ τῆς ἐκκαομένης γῆς καπνώδη ἀναθυμίασιν γίνεται ἁλμυρὰ ἡ θάλαττα , ἔδει καὶ τοὺς ἄλλους ποταμοὺς ἁλμυροὺς εἶναι διὰ τὴν ἐκείνης πρὸς αὐτοὺς ἐγκατάμιξιν . ἢ ῥητέον , ὅτι χρεία καὶ στάσεως , ἵνα γένηται ἡ κρᾶσις τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως τοῖς ποταμοῖς · αὐτοὶ δὲ ῥέουσιν ἀπαύστως καὶ τούτου χάριν οὐκ ἐπιδέχονται τὴν μίξιν . ἄλλως τε τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως ἀεὶ τὸν κοιλότατον τόπον διωκούσης , ἐπειδὴ κοιλότατος τάντων ἐστὶν ὁ περὶ τὴν θάλασσαν τόπος , εἰκότως ἐκεῖ συναθροιζομένης αὐ - τῆς ἁλμυρὰν ποιεῖ τὴν θάλατταν . καὶ ὅτι διὰ τὴν ἐγκατάμιξιν τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως ἤτοι ἀπέπτου τινὸς οὐσίας γέγονεν ἁλμυρὰ ἡ θάλαττα , κατασκευάζει ὁ Ἀριστοτέλης διὰ ἓξ ἐπιχειρημάτων , ὧν τὸ πρῶτον τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · πᾶσα ἁλμυρότης εἴτε τεχνητὴ εἵτε φυσική , καὶ φυσικὴ εἴτε μερικὴ εἴτε κα|θολική , διὰ παρέμπτωσίν τινος οὐσίας ἀπέπτου γίνεται . τεχνητὴ μὲν ὥσπερ τὸ διὰ τῆς τέφρας διηθούμενον ὕδωρ . ἐκεῖνο γάρ , ἐπειδὴ δι’ ἀπέπτου οὐσίας παρέρχεται , τουτέστι τῆς τέφρας ἐδείχθη γὰρ ἔναγχος ἄπεπτος οὐσία ἡ τέφρα · ἦ γὰρ ἄν καὶ αὐτὴν άνήλωσε τὸ θερμόν , εἰ μὴ ὑπῆρχεν ἄπεπτος ) , τούτου χάριν ἁλμυρὸν τό δι’ αὐτῆς διηθούμενον ὕδωρ . φυσικὴ δὲ ἁλμυρότης γίνεται μερικὴ ὥσπερ ἐπὶ τῶν ζῴων τὸ οὖρον καὶ ὁ ἱδρώς · καὶ ταῦτα γὰρ περιττώματα ὄντα διὰ τοῦτο ἄπεπτα ὑπάρχουσι καθόλου γὰρ πᾶν περίττωμα ὡς περίττωμα ἅπεπτόν ἐστιν ) , ἄλλως τε συνεμπίπτουσιν αὐτοῖς καὶ ἄλλα περιττώματα ἄπεπτα , καὶ διὰ τοῦτο πλέον εἰσὶν ἁλμυροὶ οἱ ἱδρῶτες καὶ τὸ οὖρον . καθολικὴ δ’ ἁλμυρότης ἐστὶν ὡς ἐπὶ τῶν ἁλμυρῶν ὄμβρων , οἵτινες γίνονται · δι’ ἐπιμιξίαν τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως ὡς ἐν τῷ ἀέρι γινομένης , ὥσπερ εἰσὶν οἱ μετοπωρινοὶ καὶ οἱ ἐν τοῖς νοτίοις κλίμασι γινόμενοι . ἐπειδὴ οὖν πᾶσα ἁλμυρότης , εἴτε τεχνητὴ εἴτε φυσικὴ εἴη , δι’ ἐπιμιξίαν ἀπέπτου οὐσίας γέγονεν ἁλμυρά , καὶ ἡ θάλασσα ἁλμυρὰ † οὖσα δι’ ἐπιμιξίαν ἀπέπτου οὐσίας , τουτέστι τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως . τοῦτο πρῶτον ἐπιχείρημα . δεύτερον , ὅτι φαίνεται θερμὴ καὶ ξηρὰ οὖσα ἡ θάλασσα · ἀνόμοιον γάρ ἐστι τὸ ταύτης ὕδωρ τῷ γλυκεῖ ὕδατι . ἐκείνου γὰρ ψύχοντος καὶ ὑγραίνοντος καὶ τὴν πυρκαϊὰν κατασβεννύντος τοῦτο ξηραίνει καὶ θερμαίνει καὶ τὴν πυρκαΪὰν οὐ κατασβέννυσιν , ἀλλὰ καὶ προσανάπτει . θερμὴ δὲ καὶ ξηρὰ ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις καὶ πυρώδης · ὁ γὰρ Ἀριστοτέλης οὐδὲν λέγει εἶναι ἄλλο τι πῦρ ἢ καπνὸς καόμενος , δηλονότι * * * ὅτι δὲ ἐγκαταμέμικται τῇ θαλάττῃ ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις , δῆλον · εἰ γὰρ μὴ ἦν ἐγκαταμεμιγμένη , οὐκ ἂν ἐξίσαζεν ἀεὶ κατὰ τὴν ἁλμυρότητα , ἀλλὰ ποτὲ μὲν ἁλμυρά , ποτὲ δὲ γλυκεῖα ἂν ὑπῆρχε . τοῦ γὰρ λεπτομεροῦς αὐτῆς ὡς πλεῖστον μετά τινος ὀλίγης ἁλμυρότητος ἐξατμιζομένου κατὰ θέρος , εἶτ’ ἄνω γλυκέος ὀλίγου γινομένου καὶ ποτίμου , εἰ τὸ ἄνω γλυκὺ καὶ ἄνωθεν κατεφέρετο , ἤμελλεν ἄν θέρους μὲν εἶναι ἁλμυρόν , χειμῶνος δὲ γλυκὺ τὸ ἰῆς θαλάττης ὕδωρ διὰ τὴν τοῦ καταφερομένου ὕδατος ἐπιμιξίαν πλείστου ὄντος καὶ γλυκέος . ἀλλ’ ἐπειδὴ καταφερομένου τοῦ ὑετοῦ ὁ περὶ τὴν θά - λατταν ἀὴρ πλήρης ὢν τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως μίγνυται αὐτῷ , ἐντεῦθεν ἁλμυρὸς γίνεται ὁ ὑετός , καὶ μιγνύμενος τῇ θαλάσσῃ οὐκ ἀμβλύνει αὐτῆς τὴν ἁλμυρότητα , ἀλλὰ φυλάττει . ᾧ δῆλον , ὅτι μίγνυται ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις τῇ θαλάττῃ . τέταρτον ἐπιχείρημα · ὅτι γὰρ αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τὸ τῆς θαλάττης πότιμόν ἐστιν , · ἀλλ’ οὐχὶ ἁλμυρόν , καὶ ὅτι διὰ τὴν ἐπιμιξίαν τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως , δῆλον . εἰ γὰρ † κήρινον ἀγγεῖον διαπλάσῃς , εἶτα τούτου τὸ στόμα περιφράξας ἐπιμελῶς ἐμβάλῃς ἐν τῇ θα - λάττῃ , ὡς μὴ εἰσελθεῖν ἔνδον θαλάττιον ὕδωρ διὰ τοὐ στομίου , εἶτα χρονον ἐάσας ἀναλάβῃς , εὑρήσεις τὸ διὰ τοῦ τοίχου τοῦ ἀγγείου διηθηθὲν ὕδωρ γλυκὺ διὰ τὸ ἀπομεμενηκέναι ἐκτὸς τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν καὶ μόνον τὸ γνήσιον ὕδωρ εἰσεληλυθέναι . καὶ μή τις λεγέτω , ὅτι διὰ τὸν κηρὸν γέγονε γλυκὺ τὸ ὕδωρ ὡς δι’ αὐτοῦ διηθηθέν , ἐπειδὴ περίττωμά ἐστιν ὁ κηρὸς τοῦ μέλιτος . εἰ γὰρ τοῦτο ἦν , ἐχρῆν καὶ ἄνωθεν διὰ τοῦ στομίου τοῦ ἀγγείου βαλλομένου τοῦ θαλαττίου ὕδατος μεταβάλλεσθαι εἰς γλυκύ , εἴπερ ὅλως ὁ κηρὸς ἦν ὁ μεταβάλλων , καὶ οὐχ ἡ διήθησις . ὅτι γὰρ καθ’ αὑτὸ τὸ θαλάττιον ὕδωρ ἀμιγὲς ὑπάρχον τῆς καπνώδους ἀναθυμιλιάσεως γλυκύ ἐστι , δῆλον , ἐπειδὴ καὶ αὐτοὶ οἱ ναυτικοί , ἐπὰν ὕδατος λεῖψις γένηται αὐτοῖς ἐν τῇ θαλάττῃ , ἑψῶντες τὸ θαλάττιον ὕδωρ ἐξαρτῶσι σπόγγους μεγάλους τοῦ στόματος τοῦ χαλκείου , ἵνα δέχωνται τὸ ἀτμιζόμενον · εἶτα ἐκεῖνο τὸ ἐξατμισθὲν ἐκπυρηνίσαντες έκ τοῦ σπόγγου εὐρίσκουσι γλυκὺ μὴ μετέχον τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως . πέμπτον ἐπιχείρημα · ὅτι γὰρ μέμικται καπνώδης ἀναθυμίασις τῇ θαλάττῃ , δῆλον ἐκ τοῦ βάρους τῆς ὁλκῆς . εἰ γὰρ τὸ αὐτὸ ποσὸν γλυκέος τε καὶ ἁλμυροῦ ὕδατος ἐμβάλῃς καὶ βουληθῇς σταθμίσαι , πλείονα σταθμὸν ἕλκει τὸ τοῦ ἁλμυροῦ ὕδατος ὑπὲρ τὸ τοῦ γλυκέος ποσόν , δηλονότι δι’ ἐπιμιξίαν τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως ὡς γεώδους οὔσης γέγονε βαρὺ τὸ θαλάττιον ὕδωρ . ἕκτον ἐπιχείρημα τὸ ἀπὸ τοῦ παχυμερὲς εἶναι τὸ θαλάττιον ὕδωρ · εἰ γὰρ ὁρῶμεν , ὅτι ἐν μὲν τοῖς ποταμίοις ὕδασιν οὐ δύνανται πλοῖα βαρὺν ἔχοντα φόρτον πλεῖν , ἐν δὲ τῇ θαλάττῃ βαρύτατα δύνανται πλεῖν , δῆλον , ὅτι παχύτερόν ἐστι τὸ θαλάττιον ὕδωρ καὶ γεῶδες διὰ τὴν ἐγκαταμιγνυ μένην αὐτῷ καπνώδη ἀναθυμίασιν αἰθαλώδη οὖσαν καὶ γεώδη . ἀλλὰ μὴν καὶ ἐν ποτίμοις ὕδασι μᾶλλον κάμνομεν νηχόμενοι ἤπερ ἐν θαλάττῃ · † ἀνωθεῑ θεῖ γὰρ ἡ θάλασσα καὶ κουφίζει τὰ σώματα διὰ τὸ παχυμερὲς τοῦ ὕδατος . καὶ μή τις λεγέτω , ὅτι διὰ τὸ πλῆθος τοὐ ὕδατος † ἀνωθεῖται τὰ πλοῖα ἢ οἱ νηχόμενοι ἐν τῇ θαλάττῃ , καὶ οὐ διὰ τὸ πάχος τοῦ ὕδατος . ὅτι γὰρ διὰ τὸ πάχος τοῦ ὕδατος τοῦτο γίνεται , δῆλον . εἰ γὰρ εἰς τὸ αὐτό τις ποσὸν τοῦ ὕδατος θαλαττίου τε καὶ ποτίμου ἐμβάλῃ ᾠόν , εἰς μὲν τὸ θα - λάττιον ἐπινήξεται , εἰς δὲ τὸ πότιμον οὔ · ᾧ δῆλον , ὅτι οὐ διὰ τὸ ποσὸν τοῦ ὕδατος † ἀνωθεῖται τὰ βαρὺν φόρτον ἔχοντα πλοῖα ἐν τῇ θαλάσσῃ , ἀλλὰ διὰ τὴν παχυμέρειαν τοῦ ὕδατος . ταῦτα παραδίδωσιν ἡ μετὰ χεῖρα λέξις . p . 358a4 Φανερὸν δὴ διὰ πολλῶν σημείων , ὅτι γίνεται τοιοῦτος χυμὸς δία συμμιξίαν τινος . Τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα τὸ λέγον , ὅτι πᾶσα ἁλμυρότης καὶ τεχνητὴ καὶ φυσικὴ διὰ συμμιξίαν τινὸς ἀπέπτου οὐσίας γίνεται . p.358a5 Ἔν τε γὰρ τοῖς ἅπεπτον ἁλμυρόν . Νῦν τὴν φυσικὴν ἁλμυρότητα λέγει τὴν μερικήν , ἥτις γίνεται ἐν τοῖς τῶν ζώων σώμασιν , ὅτι καὶ αὐτὴ διὰ παρέμπτωσίν τινος οὐσίας απεπτου γίνεται . p . 358a12 ‘Oμοίως δὲ καὶ τοῖς καομένοις . Νῦν τὴν τεχνητὴν λέγει ἁλμυρότητα , ἥτις γίνεται ἐν τῷ παριόντι ὕδατι διὰ τῆς τέφρας . καὶ γὰρ αὐτὸ ἁλμυρὸν διὰ τὸ συμμίγνυσθαι ἀπέπτῳ οὐσίᾳ , τῇ τέφρα · ἄπεπετος γὰρ οὐσία ἠ τέφρα διὰ τὸ μὴ κεκρατηκέναι αὐτῆς τὸ θερμόν . p . 358 a 15 Τὸ δ’ οὕτω μὲν εἰπεῖν ἄτοπον , τὸ δ’ ἐκ τοιαύτης . Ἅτοπόν ἐστιν εἰπεῖν , ὅτι ἐκκεκαυμένης γῆς καὶ ἀπέπτου συμμιγνυτένης τῇ θαλάττῃ γίνεται ἁλμυρότης · ἀλλὰ ῥητέον , ὅτι ἐκ τοιαύτης γῆς ἀνιοῦσά τις θερμασία καὶ ξηρὰ ἀναθυμίασις , τουτέστν αἰθαλώδης μίγνυται καὶ ποιεῖ τὴν ἁλμυρότητα . καὶ ὅρα , πῶς ἐντεῦθεν ἐκφαίνει τὴν ἑαυτοῦ δόξαν ὁ φιλόσοφος . p . 358a16 Ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς εἰρημένοις , οὕτω καὶ ἐν τῷ ὅλῳ ἔκ τε τῶν φυομένων καὶ γινομένων κατὰ φύσιν ἀεὶ δεῖ νοεῖν , ὥσπερ ἐκ πεπυρωμένου τὸ λειπόμενον τοιαύτην εἶναι γῆν . Ωσπερ , φησίν , ἐπὶ τῶν ζῴων ἐστὶ περίττωμα ἄπεπτον , ἐξ οὗ γίνεται ἡ ἁλμυρότης , οὕτω κἀν τῇ ὁλότητι δεῖ νοεῖν ἄπεπτόν τινα οὐσίαν , ἥτις οὔτε τροφὴ γίνεται τῶν φυομένων καὶ γινομένων ἐπὶ γῆς οὔτε μὴν μεμένηκεν ἐν τῷ κατὰ φύσιν , ἀλλ’ ἤρξατο μὲν αὐτὸ πέττειν τὸ θερμόν , οὐκ ἐπεκράτησε δὲ αὐτοῦ · καὶ ἐκ τούτου ἐστὶν ἡ ἁλμυρότης . p . 358a21 Μεμιγμένης δ’ οὔσης , ὥσπερ εἴπομεν , τῆς τε ἀτμιδώδους ἀναθυμιάσεως καὶ τῆς ξηρᾶς , ὅταν συστῇ εἰς νέφη . ἐντεῦθεν τὴν φυσικὴν ἁλμυρότητα λέγει τὴν καθολικήν . τί γάρ φησιν ; ὅτι καὶ οἱ ἄνωθεν φερόμενοι ἁλμυροὶ ὑετοὶ διὰ παρέμπτωσιν ἀπέπτου τινὸς οὐσίας γίνονται , τουτέστι καπνώδη ἀναθυμίασιν . ὡς ὅταν γὰρ ἡ ἀτμιδώδης γένηται ἀπόγειος καὶ μεταβληθῇ εἰς ὕδωρ καὶ νέφος , εἰ τύχῃ πολλὴν καὶ καπνώδη ἀναθυμίασιν ἐνεχθῆναι κάτωθεν καὶ συμμιγῆναι τούτῳ τῷ ὕδατι , † γενομένην ἁλμυράν . τοῦτο δὲ γίνεται οὐ σπανίως ἐν θέρει καὶ ἐν φθινοπώρῳ καὶ ἐν τοῖς νοτίοις κλίμασιν , οἷον ἐν Θηβαΐδι . p . 358a27 Καὶ διὰ τοῦτο τά τε νότια ὕδατα πλατύτερα καὶ τὰ πρῶτα τῶν μετοπωρινῶν . Διὰ τί , Ἀριστότελες ; ἐπειδὴ συμμίγνυται αὐτοῖς ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις ἀνιοῦσα , πλατύτερα νῦν ἐκάλεσε τὰ ὑφαλυκά . p . 358a29 Ὅ τε γὰρ νότος καὶ τῷ μεγέθει καὶ τῷ πνεύματι άλεειντατος . τινὰ ἔχει ‘ἀληθινώτατος’ διὰ τὸ μὴ νοθεύεσθαι διὰ τὴν χώραν , ἣν παρέρχεται , ἀλλὰ σῴζειν τὸ κατὰ φύσιν αὐτοῦ ὑπάρχον , τουτέστι τὸ θερμὸν καὶ ξηρόν . πᾶς γὰρ ἄνεμος , καθὸ ἀπὸ τῆς καπνώδους ἐστὶν ἀναθυμιάσεως , θερμὸς ὑπάρχει καὶ ξηρός . ἀλλ’ οἱ μὲν ἄλλοι νοθεύονται καὶ γίνονται ψυχροὶ καὶ ξηροί , ὥσπερ ὁ βορρᾶς , ἢ θερμοὶ καὶ ὑγροί · μόνος δ’ ὁ νότος σῴζει τὸ οἰκεῖον διὰ τὸ διέρχεσθαι γῆν θερμὴν καὶ ξηράν . οὗτος οὗν , φησι , καὶ τῇ οὐσίᾳ καὶ τῷ πνευματικῷ , τουτέστι τῇ ποιότητι , θερμὸς ὢν καὶ ξηρὸς οὐκ ἐᾷ πολλὴν ἀτμίδα ἐν τοῖς νοτίοις κλίμασι , καὶ οὐ γίνεται ἐκεῖ ὄμβρος . εἰ δέ ποτε καὶ γένηται , ἁλμυρὸς γίνεται διὰ τὸ πολλὴ οὖσαν τὴν ξηρὰν ἀναθυμίασιν ἐγκαταμίγνυσθαι τῷ ὄμβρῳ . p . 358b2 Ὁμοίως δὲ ὁ νότιος αἵθριος περὶ Λιβύην , τοῖς δ’ ἐνταῦθα ὑέτιος τὰς διαφορὰς λέγει τῶν ἀνέμων , πῶς νοθεύονται διὰ τὴν χώραν , ἣν παρέρχονται · καὶ ποτὲ μέν εἰσι ξηροί , ποτὲ δ’ ὑγροί , ποτὲ δὲ θερμοί , ποτὲ δὲ ψυχροί , καίτοι πάντες θερμοὶ ὄντες καὶ ξηροὶ κατὰ φύσιν . καθόλου οὖν δεῖ φάναι , ὅτι πᾶς ἄνεμος , ἀφ’ οὗ μὲν πνεῖ , θερμός ἐστι καὶ ξηρός αἰθρίας γὰρ ποιεῖ ἀποδιώκων πᾶσαν ὑγρότητα ) , εἰς οὓς δὲ πνεῖ , ὑγρὸς ὑπάρχει · συνάγει γὰρ ἐκεῖσε τὰ νέφη . οὕτω γοῦν ὁ βορρᾶς ἐν μὲν τοῖς βορείοις ξηρός ἐστιν ὡς ἐξώστης , ἐν δὲ τοῖς νοτίοις ὑγρὸς ὡς σωρεύων τὰ νέφη . μόνος δ’ ὁ καικίας ἀφ’ ὧν πνεῖ , ὑγρός ἐστιν ὡς ἐκεῖ ἐφελκόμενος τὰ νέφη . p . 358b5 Ὥστ’ ἐν οἷς ἐστι τὸ τῆς τοιαύτης γῆς πλῆθος , ῥέπει κάτω . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ οἱ θερινοὶ ὑετοὶ καὶ ἐν Θηβαΐδι γινόμενοι λάβροι εἰσὶ καὶ ῥαγδαίως πολλὴν ἔχοντες γεώδη οὐσίαν ἐκ τῆς ξηρᾶς ἀναθυμιάσεως . p . 358b6 Καὶ θερμή γε ἡ θάλασσα διὰ τοῦτο . ἐντεῦθεν τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα τὸ λέγον , ὅτι θερμὴ καὶ ξηρά ἐστιν ἡ θάλασσα , ἅτε δὴ μεμιγμένης αὐτῇ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως . p . 358b9 Τέφραν καὶ τὴν κονίαν καὶ τὴν ὐπόστασιν τῶν ζῴων . Ταῦτα γάρ , ἐπειδὴ τὸ θερμὸν μὴ περιγεγονὸς αὐτῶν οὐκ ἔπεψεν αὐτά , ἀλλ’ ἐξέκαυσε , θερμά εἰσι καὶ ξηρά · κονίαν δὲ λέγει τὴν ἄσβεστον . p . 358b13 Ἀνάγεται δ’ ἀεί τι μέρος αὐτῆς μετὰ τοῦ γλυκέος.| Τὸ τρίτον ἐπιχείρημα τὸ λέγον , ὅτι ἐξατμιζομένου τοῦ λεοτομεροῦς συνεφέλκεται αὐτῷ καί τι ἁλμυρὸν ἐλάχιστον , εἶτ’ ἄνω γλυκανθὲν πάλιν ἐν τῷ κάτω φέρεσθαι μίγνυται αὐτῷ ἁλμυρὸν ἐλάχιστον , καὶ διὰ ταῦτα δὴ ὡσαύτως ἐστὶ ἁλμυρὰ ἡ θάλασσα · ὅτι γὰρ ἀληθές ἐστιν , ὅτι τὸ ἐξ · ἀτμιζόμενον ἁλμυρόν πως ὑπάρχον ἄνω γλυκαίνεται , δῆλον , ἐπειδὴ πᾶν ὑγρὸν μεταβαλλόμενον ἄποιον γίνεται . αὐτίκα γοῦν οἶνος ἀτμισθεὶς εἴς ὕδωρ μεταβάλλεται καὶ γίνεται ἄποιος ἀπολέσας ἣν εἶχε στῦψιν · οὕτως οὖν καὶ τὸ ἁλμυρὸν γίνεται γλυκὺ ἀπολέσαν ἣν εἶχε μεθ’ ἑαυτοῦ ποιότητα . p . 358b22 Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἐν ἅλλοις καιροῖς ποιητέον τὴν σκέψιν . ’Ev γὰρ τῷ Περὶ χυμοῦ αὐτῶν μονοβίβλῳ λέγει περὶ τούτων . p . 358b28 Ἀλλὰ ἢ τοῖς τόποις . Ἕστι γὰρ ὅτε τοῖς τόποις ἐλλείπει ἡ θάλασσα καὶ γίνεται ξηρὰ κατά τινας τόπους , ἐπειδὴ συμβαίνει ἐκεῖ μὲν γενέσθαι πολλὴν ἐξάτμισιν , μὴ ἐκεῖ δὲ κατενεχθῆναι τὸ ἐξατμισθέν,’‘ ἀλλ’ ἐν ἄλλοις αὐτῆς χωρίοις οὐ μόνον δ’ ἐπὶ θαλάττης τοῦτο συμβαίνει τὸ φθείρεσθαι κατὰ μέρη , ἀλλὰ καὶ παρὰ πᾶσι τοῖς ὑπὸ σελήνην . p . 358b34 Ὅτι δ' ἐστὶ ἐν μίξει τινὸς τὸ ἁλμυρόν , δῆλον οὐ μόνον ἐκ τῶν εἰρημένων , ἀλλὰ κἄν εἴ τις ἀγγεῖον πλάσας . Τὸ τέταρτον ἐπιχείρημα τὸ ἀπὸ τοῦ κηρίνου ἀγγείου . p . 359a5 ῦτο γὰρ αἴτιον καὶ τοῦ βάρους . Αἵτιον τὸ ποιοῦν ἁλμυρότητα , τουτέστιν ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις . καὶ ἔχεις ἐντεῦθεν τὸ πέμπτον ἐπιχείρημα . p . 359a7 Καὶ γὰρ τὸ πάχος διαφέρει τοσοῦτον . Τὸ ἕκτον ἐπιχείρημα , ὅτι παχυμερές ἐστι τὸ θαλάττιον ὕδωρ , ὡς μέγιστα πλοῖα ἐπιφέρειν . ὅθεν ἰνδικοπλεῦσται πολλάκις ζημιοῦνται πάνυ , ἐπειδὴ τὸ αὐτὸ βάρος ἔχον τὸ πλοῖον διὰ θαλαττίου καὶ λιμναίου ὕδατος παρέρχεται . Πρᾶξις κδ . p . 359α16 Εἰ ἰ δ’ ἕστιν , ὥσπερ μυθολογοῦσιν , έν Παλαιστινοῖς τοιαύτη λίμνη . Καὶ διὰ τῆς παρούσης λέξεως ὁ Ἀριστοτέλης τὸ αὐτὸ πάλιν κατασκευάζει διὰ πέντε ἐπιχειρημάτων , ὅτι ἁλμυρά ἐστιν ἡ θάλασσα διὰ τὸ συμμίγνυσθαι αὐτῇ τινα γεώδη οὐσίαν , τουτέστι καπνώδη ἀναθυμίασιν . ἔστι δὲ τῶν νῦν λεγομένων πέντε ἐπιχειρημάτων τὸ πρῶτον τοιοῦτον . εἰ ὁρῶμεν , ὅτι πᾶν ἁλμυρὸν παχύ , καὶ ὅσον ἂν ἐπιτείνηται ἡ τοῦ ὕδατος παχύτης , τοσοῦτον καὶ ἡ ἁλμυρότης , ὡς εἶναι τὸ πᾶχύτατον ἁλμυρώτατον , δηλονότι ἡ θάλασσα ἁλμυρά ἐστιν , ἐπειδὴ καὶ παχεῖα · παχεῖα δ’ ἐστὶ διὰ τὸ συμμεμῖχθαι αὐτῇ τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν παχυτάτην οὖσαν . ὅτι γὰρ ὅσον παχύτατόν ἐστι τὸ ὕδωρ , τοσοῦτον γίνεται ἁλμυρώτατον , δῆλον . ἰδοὺ γὰρ ἡ ἐν Παλαιστίνῃ Νεκρὰ μυθευομένη θάλασσα παχυτάτη οὖσα ἁλμυρωτατη πάντων ἐστὶ τῶν ὑδάτων . καὶ ὅτι παχθτάτη ἐστί , δῆλον · εἰ γάρ τις ἄνθρωπον ἢ ἕτερόν τι ζῷον καταδήσας ἐμβάλοι εἰς τὸ τῆς Νεκρᾶς θαλάττης ὕδωρ , ἀνωθεῖται ὑπὸ τοῦ ὕδατος καὶ οὐ γίνεται ὑποβρύχιον διὰ τὸ εἶναι παχὺ πάνυ καὶ βαστάζειν τὸ ἐμπεσόν . καὶ μή τις λεγέτω , ὅτι τῇ νηκτικῇ δυνάμει ἐπινήχεται τὸ ζῷον · ὑπόκειται γὰρ δεδεμένον . οὕτω μὲν οὖν δήλη ἐστὶν ἡ τοῦ ὕδατος παχύτης . ἀλλὰ μὴν καὶ ὅτι ἁλμυρώτατον ὕδωρ ἐστί , δῆλον · πρῶτον μὲν ἐπειδὴ ῥυπτικόν ἐστι παντὸς ῥύπου σμή - χει γὰρ τὸν ῥύπον τῶν ἱματίων † ἤπερ ἄλλο τι σμῆγμα ) , τὸ δὲ ῥύπτειν ἄκρας ἐστὶν ἁλμυρότητος . ἰδοὺ γὰρ ἅλες μὲν καὶ αὐτοὶ ῥύπτουσι , νίτρον δὲ πλέον ὡς ἐπιτεταμένην ἔχον τὴν ἁλμυρότητα ἤπερ οἱ ἅλες . ὅθεν καὶ διὰ τὴν ἐπίτασιν ὑπόπικρόν ἐστι τὸ νίτρον . ἔπειτα καὶ τὸ εἶναι ἄγονον τὸ λμυρότητος · οὐδὲ γὰρ ἰχθὺς ἢ τὴν Νεκρὰν θάλασσαν καίτοι ἐναργοῦς ὄντος τοῦ τοιούτου ὕδατος . ἥ λέγομεν , ὅτι μυθεύεσθαι αὐτὴν εἶπε κατὰ τὸ λέγεσθαι νεκράν . νεκρὰ γὰρ λέγεται μυθικῶς διὰ τὸ ἄγονον εἶναι παντελῶς . εἰ δὲ φυσικὸς ὤν φυσικὸςλόσοφος φυσικὸς Ἀριστοτέλης μυθικῶς περὶ αὐτῆς διέλαβε νεκρὰν αὐτὴν λέγων ; ἄτοπον οὐδέν , εἷ γε καὶ ἐν τοῖς φυσικοῖς ἐστί τι μυθῶδες , οἷον ἡ φαντασία . καὶ γὰρ αὕτη οἷόν τις μῦθός ἐστι · τὰ γὰρ μύθου ποιεῖ μορφοῦσα τὰ ἄμορφα καὶ σχηματίζουσα τὰ ἀσχημάτιστα , ὡς καὶ ὁ μῦθος τοῖς ἀσωμάτοις σῶμα καὶ πάθη καὶ ὅσα τοιαῦτα περιτίθησι . τοῦτο μὲν τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα . δεύτερον ἐπιχείρημα · ὅτι γὰρ πᾶσα ἁλμυρότης ἀπὸ γεώδους ἐπιμιξίας γίνεται , δῆλον , ἐπειδὴ περὶ τὴν Δωδώνην παρὰ Θεσπρωτεῦσίν ἐστί τις κρήνη ὑφαλυκὸν ἔχουσα ὕδωρ . καὶ τοῦτο τὸ ὕδωρ ἑψῶντες Οἱ Θεσπρωτεῖς καὶ ψύχοντες ἅλς ποιοῦσι πηγνύμενον , οἵπερ ἅλες ἐλλιπεῖς τῶν παρ’ ἡμῖν κτά τε τὴν γεῦσιν καὶ τὴν σύστασιν καὶ τὸ χρῶμα · οὔτε γὰρ οὕτως εἰσὶν ἁλμυροί ἐπειδὴ ἧττόν εἰσιν ἁλμυροὶ οἱ ἀπὸ ποτίμου ὕδατος ἤπερ οἱ ἀπὸ θαλάττης ) , ἀλλὰ μὴν οὔθ’ οὕτω σκληροί , ἐπειδὴ οὐκ ἔχει τοσαύτην οὐσίαν γεώδη συγκαταμεμιγμένην ὥσπερ ἡ θάλαττα . ἀλλὰ καὶ τὸ χρῶμα ἧττόν ἐστι λευκὸν τῶν παρ’ ἡμῖν διὰ τὸ ἧττον ἐν · ἀπολαμβάνειν πνεῦμα . λεπτομερὲς γὰρ ὂν τὸ ὕδωρ ἑτοίμως διαφορεῖ τὸ πνεῦμα καὶ οὐ ποιεῖ πολλὴν κίνησιν τοῦ ὕδατος , ἵνα λευκανθῆ · τὸ δ’ ἐν τῇ θαλάττῃ ὕδωρ παχύτατον ὂν οὐκ εὐχερῶς διατέμνεται , κἀντεῦθεν μένοντος ἐν αὐτῇ τοῦ πνεύματος καὶ πολυειδῶς κινοῦντος λευκότατοι οἱ ἅλες γίνονται . οὐκ ἂν δὲ † ἕχοντες ἄγας ποιοῦσι , πηγνύμενον δὲ ἅλες ἐγένετο , εἰ μὴ παχεῖ ἐγκαταμέμικτο οὐσία τῷ ὕδατι . αὕτη δ’ ἡ κρήνη ἀπορρεῖ εἴς τινα γλυκὺν ποταμὸν πλησίον ὄντα , ἰχθῦς δ’ οὐκ ἔχοντα . ὅθεν ἄξιόν ἐστιν ἀπορίας , τί δήποτε μὴ ὄντος ἁλμυρωτάτου τοῦ ὕδατος καὶ ἀγόνου ἰχθύες οὐ γίνονται . καὶ ἔστι τούτου ἀποδοῦναι αἰτίαν μυθικῶς τε καὶ φυσικῶς · μυθικῶς μέν , ὅτι λέγεται τὸν Ἡρακλέα τὰς ἐξ Εὐρυσθέως ἄγοντα βοῦς ἐκεῖθεν παρεληλυθέναι , εἶτα ἐρωτήσαντα τοὺς περὶ Δωδώνην , ὅ τι θέλοιεν , πότερον τὴν κρήνην ἅλας αὐτοῖς ποιεῖν ἢ τὸν ποταμὸν ἰχθύας , αὐτοὶ μᾶλλον εἵλοντο τὴν κρήνην ἅλας ποιεῖν . οὕτω μυθικῶς . φυσικῶς δέ , ὅτι τὸ τοῦ ποταμοῦ ὕδωρ ψυχρότατον φέρεται κατὰ πετρωδῶν χωρίων , ἅτινα μᾶλλον ἐπιτείνουσιν αὐτοῦ τὴν ψυχρότητα , καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἔστι ζῳογόνον · τὸ γὰρ γόνιμον πρὸς τὸ θερμόν ἐστι μᾶλλον . τοῦτο καὶ τὸ δεύτερον . τρίτον ἐπιχείρημα · ὅτι γὰρ πᾶσα ἁλμυρότης ἐξ ἐπιμιξίας γεώδους οὐσίας γίνεται , δῆλον . ἰδοὺ γὰρ ἐν Ὀμβρικοῖς χώρα δέ ] ἐστιν ἑλώδης ἡ τοιαύτη , ἐν ᾗ κάλαμοι καὶ σχοῖνοι γίνονται πλεῖστοι · τούτους καίοντες οἱ τῆς χώρας καὶ ἀποτεφροῦντες καὶ τὴν τέφραν εἰς ὕδωρ ἀφεψῶντες καὶ φύχοντες τὸν ἐπίπαγον ἅλας εὑρίσκουσιν . ὁρᾷς , πῶς γεώδους οὐσίας ἐστὶν ἡ ἁλμυρότης · οὐκοῦν καὶ ἡ θάλασσα ἁλμυρὰ οὖσα ὑπὸ γεώδους οὐσίας άλμυθικῶς μῦρά γίνεται , τουτέστι καπνώδους ἀναθυμιάσεως . τοῦτο καὶ τὸ τρίτον . τέταρτον ἐπιχείρημα · εἰ γὰρ ὁρῶμεν , ὅτι πᾶν ὕδωρ ἁλμυρὸν θερμόν ἐστιν ἢ δυνάμει ἢ ἐνεργείᾳ δυνάμει μὲν ὡς τὰ ἐν Τύρῳ , ἅτινα καὶ παιωνίαν ἔχει θέρμην , ἐνεργείᾳ δὲ ὡς τὰ ἐν Γαδάροις · ταῦτα γὰρ καὶ ἁλμυρά ἐστιν αἰσθητῶς παιωνίαν ἔχοντα κατὰ ] τὴν δύναμιν ) , ἡ δὲ καπνώδης ἀναθυμίασις θερμοτάτη , δῆλον ὅτι πᾶν ἁλμυρὸν ὕδωρ τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν ἔχει συμμεμιγμένην · οὐκοῦν καὶ ἡ θάλασσα . ταῦτα γὰρ τὰ αὐτοφυῆ θερμὰ ὕδατα , εἰ μὲν ἐπιτεταμένην ἔχει τὴν θερμασίαν , ἁλυκὰ γίνονται , εἰ δὲ ἀνειμένην , ὑφαλυκά , ὡς δοκεῖν γλυκέα εἶναι . τοῦτο τὸ τέταρτον ἐπιχείρημα , ὅτι γὰρ πᾶν ἁλμυρὸν ἐπιμιξίαν ἔχει γεώδους οὐσίας . τὸ γὰρ ὕδωρ καθὸ ὕδωρ ἄποιόν ἐστι γευστικῆς ποιότητος · μόνον γὰρ ἁπτικὴν ἔχει ποιότητα τὸ ὕδωρ ὡς ὕδωρ , χυμῶν δέ τινων ἐπιμιγνυμένων γίνεται γευστόν . λοιπὸν δὲ πρὸς τὴν διαφορὰν τῶν χυμῶν γίνεται τὸ ὕδωρ ἢ ἁλμυρὸν ἢ πικρὸν ἢ ὀξύ · ἱστορεῖ γὰρ αὐτὸς Ἀριστοτέλης πικρὰ καὶ ὀξέα ὕδατα κατὰ τὴν γεῦσιν . πᾶς δὲ χυμὸς ἐκ γεώδους οὐσίας συνίσταται . ταῦτα περὶ θαλάσσης φυσιολογήσας καὶ ποταμῶν ὁ φιλόσοφος ἄνεισι πάλιν , ὅθεν καὶ ἀπέστη , καὶ ἀνακεφαλαιοῦται πάλιν τὸν περὶ ἀνέμων λόγον . ἐλέγομεν γάρ , εἰ μέμνησθε , ἐν τῷ πρώτῳ βιβλίῳ , ὅτι προθέμενος εἰπεῖν περὶ ἀνέμων , ἐπειδὴ συγγενῶς εἶχεν ὁ περὶ τούτων λόγος τῷ περὶ ποταμῶν , μετῆλθεν εἰς τὸν περὶ ποταμῶν λόγον ἐάσας τὸν περὶ ἀνέμων ἐκκρεμῆ , εἶτα μετὰ τὸν περὶ ποταμῶν λόγον διειλέχθη καὶ περὶ θαλάσσης . ἐπειδὴ οὖν συνεπέρανε τὸν περὶ ποταμῶν καὶ θαλάττης λόγον , πάλιν ἀνακεφαλαιοῦται τὸν περὶ ἀνέμων λόγον . ἀλλὰ πρότερον ἐπαναμιμνῄσκει ἡμᾶς τῶν τριῶν λημμάτων ἐκείνων τῶν ἐν τῷ πρώτῳ βιβλίῳ εἰρημένων · ὧν τὸ πρῶτον ἦν , ὅτι διττή ἐστιν ἀναθυμίασις ἀπὸ τῆς γῆς , ἡ μὲν ἀτμίς , ἡ δὲ ἀτμός . καὶ ἡ μὲν ἀτμὶς θερμὴ καὶ ὑγρά ἐστιν , ὁ δὲ ἀτμὸς θερμὸς καὶ ξηρός . καπνώδης δὲ ἀναθυμίασις λέγεται οὗτος ὁ ἀτμὸς ἀπὸ μέρους , ἐπειδή τι μέρος αὐτοῦ καπνός ἐστιν οἷον σβεννυμένου πυρός · οὐ γὰρ πᾶς ἀτμὸς καπνώδης ἐστὶν ἀναθυμίασις . ἰδοὺ γοῦν τὸ ὑπέκκαυμα ἀτμὸς μέν ἐστι , καπνώδης δ’ ἀναθυμίαις οὐκ ἔστι . δεύτερον δὲ λῆμμα , ὅτι συμμίγνυνται αὗται αἱ δύο ἀνα - θυμιάσεις , ἐπειδὴ καὶ τὰ ἐξ αὐτῶν γινόμενα , τουτέστι ἡ γῆ καὶ τὸ ὕδωρ , συμμεμιγμένα εἰσὶν ἑαυτοῖς · ὅθεν καὶ μία σφαῖρα λέγεται τῆς γῆς καὶ ὕδατος . τρίτον λῆμμα , ὅτι συμβάλλονται ἑαυταῖς πρὸς γένεσιν αὗται αἱ δύο ἀναθυμιάσεις . ἰδοὺ γοῦν ὑγραινομένης τῆς γῆς μᾶλλον γίνεται ὕλη καπνώδους ἀναθυμιάσεως · εὑρίσκει γὰρ ὁ ἥλιος ὕλην τοῦ ἀνιμήσασθαι , ὅθεν καὶ τὰ ὑγρὰ ξύλα πλείονα ἔχουσι τὸν καπνὸν ἤπερ τὰ ξηρά . ᾧ δῆλον , ὅτι συμβάλλεται ἡ ἀτμιδώδης ἀναθυμίασις πρὸς τὴν γένεσιν τῆς καπνώδους . ἀλλὰ μὴν καὶ ἡ καπνώδης πρὸς γένεσιν τῆς ἀτμιδώδους · ἐν γὰρ τῷ θέρει , ὅτε πολλὴ ἡ καπνώδης ἐστίν , ἀνέλκεται τὸ λεπτομερὲς τοῦ ὕδατος , τουτέστιν ἡ ἀτμίς , καὶ ἄνω συνιστάμενον καἰ τῷ χειμῶνι παχυνόμενον καταφέρεται ὕδωρ . ταῦτα παραδίδωσιν ἡ μετὰ χεῖρα λέξις . p . 359a16 Εἰ ἰ δὲ ἕστιν , ὥσπερ μυθολογοῦσί τινες . Τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα τὸ ἀπὸ τῆς Νεκρᾶς θαλάσσης , ἧς τὸ ὕδωρ τὸ · σοῦτόν ἐστιν ἁλμυρώτατον . καὶ ὅρα , πῶς μῦθον τὸ τοιοῦτον προφέρει καίτοι ἀληθὲς ὄν , ἡμεῖς δὲ τὴν αἰτίαν εἴπομεν . p . 359a24 Ἔν τε γὰρ τῇ Χαονίᾳ κρήνη τίς ἐστιν ὕδατος . Τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα τὸ ἀπὸ τῆς ἐν Δωδώνῃ κρήνης . p . 359a27 εἵλοντο γάρ , ὡς ἐκεῖ μυθολογοῦσι . τὴν μυθικὴν αἰτιολογίαν λέγει , τὸ γλυκὺν ὄντα τὸν ἐν Δωδώνῃ ποταμὸν μὴ ποιεῖν ἰχθῦς , ᾧ μίσγεται ἡ κρήνη . | p . 359a35 Τοιοῦτον δὲ γίνεται καὶ ἐν Ὀμβρικοῖς . Τὸ τρίτον ἐπιχείρημα τὸ λέγον , ὅτι ἀπὸ τέφρας ἑψομένης γίνονται ἅλες . p . 359b4 Ὅσα δ’ ἐστὶν ἁλμυρὰ ῥεύματα ποταμῶν ἢ κρηνῶν , τὰ πλεῖστα θερμὰ εἶναι δεῖ νομίζειν . Τὸ τέταρτον ἐπιχείρημα τὸ λέγον , ὅτι πᾶν ἁλμυρὸν θερμόν ἐστιν ἢ δυνάμει ἡ ἐνέργειᾳ . p . 3591)6 Δι’ ἧς διηθοῦνται γῆς , ἔτι μένειν οὖσαν κονίαν καὶ τέφραν . Τὸ πέμπτον ἐπιχείρημα τὸ λέγον , ὅτι πᾶν ὕδωρ καθὸ γευστὸν ἐπιμιξίαν ἔχει γεώδους οὐσίας , ἐπεὶ καθ’ αὑτὸ ἄχυμόν ἐστι . p . 359b22 Περὶ μὲν οὖν ὕδατος καὶ θαλάττης , δι’ ἃς αἰτίας ἀεί τε συνεχως εισι . τουτέστι διὰ ποίαν αἰτίαν συνεχῶς ἡ θάλασσα μένει ἁλμυρά ; ὅτι μίγνυται ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις τῷ ὑομένῳ . p . 359b23 Πῶς μεταβάλλουσιν . 'Υπάκουσον ἠ καπνώδης καὶ ἀτμιδώδης ἀναθυμίασις · συμβάλλονται γὰρ ἀλλήλαις . p . 350 b 24 ἔτι δὲ ὅσα πάθη κατὰ φύσιν αὐτοῖς συμβαίνει . Πῶς γίνεται γλυκὺ τὸ ὕδωρ ἢ ἁλμυρὸν ἢ πικρόν ; ὅτι πρὸς τὴν ἐπιμιξίαν τῆς γεώδους οδσίας . p . 359b25 Εἴρηται σχεδὸν ἡμῖν περὶ τῶν πλείστων . οὐχ ὅτι ἐλλιπὴς ἔτι ἐστὶν ὁ περὶ ὕδατος λόγος εἶπεν , ὅτι εἴρηται ἡμῖν περὶ τῶν πλείστων , ἀλλὰ περὶ τῶν πλείστων ἀκουστέον πρὸς τὸ παθῶν . περὶ γὰρ τοῦ πλείστου πάθους εἴρηται ἡμῖν τοῦ ὕδατος , τουτέστι χυμῶν · οὕτε γὰρ περὶ πάντων χυμῶν τοῦ ὕδατος εἴρηται , ἀλλὰ περὶ τινῶν · περὶ γὰρ πάντων ἐν τῷ Περὶ χυμῶν αὐτοῦ μονοβίβλῳ εἴρηται . p . 359b27 Περὶ δὲ πνευμάτων λέγωμεν λαβόντες τὴν ἀρχὴν τὴν εἰρημένην ἥμιν πρότερον . Συμπεράνας τὸν περὶ ὕδατος λόγον πάλιν ἀνακεφαλαιοῦται τὸν περὶ ἀνέμων λόγον . καί φησιν , ὅτι δεῖ ἀναλαβεῖν τὴν εἰρημένην ἡμῖν πρότερον ἀρχὴν περὶ ἀνέμων , τουτέστιν , ὅτι διττή ἐστιν ἀναθυμίασις , ἡ μὲν ἀτμιδώδης , ἡ δὲ καπνώδης . καὶ ἐκ μὲν τῆς ἀτμιδώδους γίνεται ὑετός , ἐκ δὲ τῆς καπνώδους ἄνεμος , ἅπερ ἐναντία εἰσί . καὶ ἔχεις τὸ πρῶτον λημμάτιον . p . 359b32 Ἕστι δὲ οὕτε ὑγρὸν ἄνευ τοῦ ξηροῦ , οὔτε τὸ ξηρὸν ἄνευ ὑγροῦ . Τὸ δεύτερον λῆμμα τὸ λέγον , ὅτι συμμεμιγμέναι εἰσὶν ἑαυταῖς αἱ δύο ἀναθυμιάσεις , ἐπειδὴ καὶ τὰ ἐξ αὐτῶν . p . 359b 34 Φερομένου δὴ τοῦ ἡλίου κύκλῳ . Τὸ τρίτον λῆμμα τὸ λέγον , ὅτι συμβάλλονται ἑαυταῖς πρὸς γένεσιν αὐτῶν αἱ ἀναθυμιάσεις . τί γάρ φησιν ; ὅτι τοῦ ἡλίου κύκλῳ κινουμένου καὶ ποτὲ βορείου γενομένου καὶ ὡς πρὸς ἡμᾶς ἀνιόντος , ποτὲ δὲ νοτίου καὶ ὠς ἀφ' ἠμῶν κατιόντος συμβαίνει ἐν μὲν τῷ γίνεσθαι αὐτὸν πρὸς ἠμᾶς ἀνάγειν τὸ ἀπὸ τῆς γῆς ὑγρὸν καὶ ἐξατμίζειν αὐτὸ διὰ τὸ πολλὴν εἶναι τὴν θερμότητα αὐτοῦ τηνικαῦτα καὶ ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις γίνεται ) , ἀποστάντος δ’ ἀφ’ ἡμῶν καὶ νοτίου γινομένου ἡ ἀνενεχθεῖσα ἀτμὶς ἐν τῷ θέρει μηκέτι θερμαινομένη ἀλλὰ ψυχομένη παχύνεται καὶ εἰς ὕδωρ μεταβάλλεται · μεταβαλλόμενον δ’ εἰς ὕδωρ καὶ φερόμενον ἐπὶ τὴν γῆν ὑγραίνει αὐτήν , ὑγραινομένη δ’ ἡ γῆ μᾶλλον ἀναδίδωσι τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν , δίκην ὑγροῦ ξύλου . τὰ γὰρ ὑγρὰ ξύλα μᾶλλόν εἰσιν ἐπιτήδεια πρὸς καπνοῦ γένεσιν , τὰ δὲ ξηρὰ καὶ σχεδὸν ἄνικμα ἄκαπνά εἰσιν . ὅθεν καὶ ἡ ξηροτάτη γῆ καὶ ἄνικμος οὐ θυμιᾶται , οὗν ψάμμος , διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα . ὅρα οὖν , πῶς ἑαυταῖς συμβάλλονται πρὸς γένεσιν αἱ δύο ἀναθυμιάσεις . Πρᾶξις κݲεݲ . p . 360a17 ἐπεὶ δ’ ἕτερον ἑκατέρας τὸ εἶδος , φανερὸν ὅτι διαφέρει . φέρει . Ἡ παροῦσα λέξις πέντε τινὰ περὶ ἀνέμων παραδίδωσι · πρῶτον μέν , ὅτι οὐ , καθώς φησιν ὁ Ἱπποκράτης , ὁ ἄνεμος ἀήρ ἐστι κινούμενος · δεύτερον , ὅτι οὐχ ὥς φασί τινες , ἀθρόα ὕλη τῶν ἀνέμων ἐστὶν ὑπὸ γῆν , ὥσπερ καὶ τοῦ ὕδατος · τρίτον , τίς ἡ αἰτία τῆς λοξῆς κινήσεως τῶν ἀνέμων · τέ . ταρτον , τίνες καὶ πόσοι οἱ ἄνεμοι · πέμπτον , τίνα τὰ ἴδια ἑκάστου ἀνέμου . ταῦτα μὲν τὰ πέντε παραδιδόασι κατὰ μέρος αἱ ἐφεξῆς πᾶσαι λέξεις · ἡ δὲ παροῦσα νὺν θεωρία τὸ πρῶτον μόνον τῶν πέντε ζητήσει , τοῦτο δ’ ἐστίν , ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ ἄνεμος ἀὴρ κινούμενος , ἀλλ’ ἐστὶν ἐκ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως . καὶ τοῦτο κατασκευάζει διὰ πέντε ἐπιχειρημάτων , καὶ ἡμεῖς δ’ ἔξωθεν προσευπορήσαντες δείξομεν τὸ αὐτὸ διὰ δύο ἐπιχειρημάτων , ὡς εἶναι τὴν παροῦσαν θεωρίαν ἑπτὰ ἐπιχειρήματα δεικνύντα , ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ ἄνεμος ἀὴρ κινούμενος . ὧν τὸ πρῶτόν ἐστιν τοιοῦτον · νόμος ἐστὶ φυσικός , ὥστε τῶν διαφόρων εἰδῶν διαφόρους εἶναι καὶ τὰς προσεχεῖς ὕλας , οἷον ἵππου καὶ θρόνου · ταῦτα γὰρ διάφορα ὄντα εἴδη καὶ διάφορον ἔχουσι τὴν προσεχῆ ὕλην , τὸ μὲν ἔμψυχον , τὸ δ’ ἄψυχον , τὴν μέντοι πόρρω τὴν αὐτήν · τήν · ἄμφω γὰρ ὕλη ἐστὶ τὰ τέσσαρα στοιχεῖα . τούτου οὕτως ἔχοντος εἰ , ὡς σὺ φῄς , Ἱππόκρατες , ὅτι πυκνούμενος ἀὴρ εἰς ὕδωρ μεταβάλλεται , εὑρεθήσεται τῶν διαφόρων εἰδῶν , φημὶ δὴ ὑετοῦ καὶ ἀνέμου , ἡ αὐτὴ προσεχὴς ὕλη τουτέστι ἀήρ , ὅπερ ἄτοπον · δεῖ γὰρ διάφορον εἶναι καὶ τὴν προσεχῆ ὕλην . οὐκ ἄρα ὁ ἄνεμος ἐξ ἀέρος γίνεται , ἀλλ’ ἐκ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως . τοῦτο πρῶτον . δεύτερον ἐπιχείρημα · οὐ καλῶς λέγεις , Ἱππόκρατες , τὸν ἄνεμον ἀέρα εἶναι κινούμενον · πολὺ γὰρ διαφέρει | ἡ τοῦ ἀνέμου κίνησις τῆς τοῦ ἀέρος κινήσεως . ἡ μὲν γὰρ τοῦ ἀέρος ἔκλυτός τε ὑπάρχει καὶ χαλαρά εἰ γὰρ ἐν ταῖς καταπόσεσι τῶν οἴκων διὰ τὴν βίαν τὴν κάτω φερομένην συντεταμένη καὶ σφοδρὰ γίνεται , ἀλλ’ οὖν οὐκ ἐπιμένει , ἀλλὰ πάλιν καθίσταται παραχρῆμα ) , ἡ δὲ τοῦ ἀνέμου κίνησις τυραννική ἐστι καὶ βιαιοτάτη , ὡς δηλοῦσι καὶ οἱ σεισμοὶ τὰ μέγιστα βάρη σαλεύοντες , φημὶ δὴ τὴν γῆν · οὐδὲν γὰρ ἕτερόν ἐστι σεισμὸς ἢ ὑπόγειος ἄνεμος . ἄλλως τε κἀκ τοῦ εἰρημένου ἐν τῷ πρώτῳ βιβλίῳ δῆλον , ὡς τυραννικὴν εἶναι τὴν τῶν ἀνέμων κίνησιν . ὅταν γὰρ εἴπωμεν τὸν μέγαν κομήτην φανῆναι , τότε γέγονε σφοδρότατος ἄνεμος , ὥστ’ ἐν τῷ ἀέρι λίθον μέγαν μετεωρισθέντα ῥιφῆναι ἐν Αἰγὸς ποταμοῖς . ᾧ δῆλον , ὅτι ἄλλη κίνησις ἀέρος καὶ ἄλλη ἀνέμου · οὐκ ἄρα ἀήρ ἐστιν ἄνεμος . τρίτον ἐπιχείρημα · τί δήποτε , Ἱππόκρατες , ἐν μὲν τοῖς ἐπόμβροις ἔτεσιν οὐ γίνονται πολλὰ πνεύματα , ἐν δὲ τοῖς αὐχμώδεσι πολλὰ γίνονται ; εἰ γὰρ ἐκ τοῦ ἀέρος γίνεται ὁ ἄνεμος , ἐχρῆν ὁμοίως καὶ ἐν τοῖς ἐπόμβροις ἔτεσιν καὶ ἐν τοῖς αὐχμώδεσι καιροῖς γίνεσθαι ἀνέμους , εἴπερ , ὡς λέγεις , ἐκ τοῦ ἀέρος γίνεται . ἀλλὰ μὴν ὁρῶμεν , ὅτι ὅταν ἐπικρατήσῃ ἡ ξηρὰ ἀναθυμίασις , τουτέστιν ἡ καπνώδης , τηνικαῦτα καὶ τὸ ἔτος αὐχμηρὸν γίνεται καὶ ἄνεμοι γίνονται πολλοί . δῆλον ἄρα , ὅτι ἐκ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως γίνονται οἱ ἄνεμοι , οὐκ ἐξ ἀέρος κινουμένου . εἶτ’ ἐν μέσῳ ἀπορεῖ ὁ φιλόσοφος , ὅτι τί δήποτε ἐν τοῖς αὐχμώδεσι καὶ τοῖς ἐπόμβροις ἔτεσιν οὐχ ὁμοίως πᾶσαι αἱ πόλεις καὶ αἱ χῶραι αἱ ὑπὸ τὸν αὐτὸν παράλληλον οὖσαι ἀπολαύουσι τῶν ὑετῶν ἢ τῶν αὐχμῶν , ἀλλ’ αἱ μὲν μᾶλλον , αἱ δὲ ἧττον ; ἐχρῆν γάρ , φησί , πάσας τὰς ὑπὸ τὸν αὐτὸν παράλληλον οὔσας πόλεις ὁμοίως διακεῖσθαι κατὰ τὸ ὑγρὸν καὶ αὐχμηρόν . καὶ δίδωσι πάλιν τρεῖς ἐπιλύσεις . πρῶτον μέν , ὅτι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον πᾶσι αἱ ὑπὸ τὸν αὐτὸν οὖσαι παράλληλον τῶν ὁμοίων ἀπολαύουσι , σπανίως δὲ οὐ τῶν ὁμοίων · φυσικοῦ δὲ φιλοσόφου ἐστὶ περὶ τὰ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ γινόμενα καταγίνεσθαι . ἔπειτα δ’ ὅτι συμβαίνει ἐν ταῖς ὑπὸ τὸν αὐτὸν παράλληλον οὔσαις χώραις ποῦ μὲν πλείονα ἀναδίδοσθαι τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν , ποῦ δὲ τὴν ἀτμιδώδη , καὶ τούτου χάριν παραλλάσσειν κατὰ τὰς κράσεις . εἰπὲ δὲ καὶ ἄλλως , ὅτι συμβαίνει τοῦτο διὰ τὴν θέσιν τῆς πόλεως ἢ τῆς χώρας , εἰ γὰρ καὶ αὐχμηρὸν εἵη τὸ ἔτος , εἴη δὲ ἡ μὲν πόλις παραθαλασσία ἡ παρὰ ποταμοὺς ἢ παρὰ λίμνας , ὥσπερ ἡ ἡμετέρα πόλις , ἡ Ἀλεξάνδρεια λέγω . κεκόσμηται · ὅθεν θέρος ἔχει ψυχρόν , καίτοι καὶ τῆς Αἰγύπτου καὶ τῆς Λιβύης θερμοτάτης οὕσης . εἰ δ’ εἴη ἐν κοίλῳ τόπῳ καὶ πνιγηρῷ , ἔνθα μή ἐστι παραρρέον ὕδωρ , δῆλον ὅτι οὐχ ὁμοίως ἀπολαύουσιν αὗται αἱ πόλεις τοῦ αὐχμοῦ , εἰ καὶ ὑπὸ τὸν αὐτὸν παράλληλόν εἰσιν , ἀλλ’ αἰ μὲν μᾶλλον , αἱ δ’ ἧττον διὰ τὴν θέσιν . τοῦτο τὸ τρίτον . τέταρτον ἐπιχείρημα · εἰ γὰρ ὁρῶμεν , ὦ Ἱππόκρατες , ὅτι ἄνεμος καὶ ὑετὸς φθείρουσιν ἄλληλα καὶ ὅτι γεννῶσιν ἅλληλα , τὰ δὲ φθείροντα καὶ γεννῶντα ἑαυτῶν ἐναντία εἰσί , τὰ δ’ ἐναντία οὐκ ἐκ τῆς αὐτῆς προσεχοῦς ὕλης εἰσί , δῆλον ὅτι οὐκ ἐξ ἀέρος ἐστὶν ὁ ἄνεμος , ἀλλ’ ἐκ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως . ὅτι γὰρ ὁ ὑετὸς καὶ ποιεῖ ἄνεμον καὶ φθείρει τὸν ἄνεμον , δῆλον . ἡνίκα μὲν γὰρ ἄνεμος γίνεται καὶ ἐπικαταλάβῃ λάβρος ὑετός παύει τὸν ἄνεμον , ἅτε δὴ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως τῆς ποιούσης αὐτὸν κατασβεσθείσης ὑπὸ τοῦ ὑετοῦ · ἡνίκα δὲ καταβῇ ὁ ὑετὸς ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ταύτην καταβρέξῃ , τηνικαῦτα ἐξοιδίσκεται ἡ 77 ; καὶ ἐξατμίζεται καὶ ὕλη γίνεται τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως , ὥσπερ ἐπὶ τῶν ὑγρῶν ξύλων ὁρῶμεν · τὸ γὰρ ἄνικμον οὐδ’ ὅλως ἔχει καπνώδη ἀναθυμίασιν . ὁρᾷς , ὅτι ὁ ὑετὸς καὶ ποιεῖ ἄνεμον καὶ φθείρει τὸν αὐτόν . ὅτε μὲν γὰρ ἦν σφοδρὸς ὁ ἄνεμος , ὀλίγη <δ’> ὑπάρχει ἡ ἀτμίς , τηνικαῦτα διασκεδαννύει καὶ οὐκ ἐᾷ παχυνθῆναι καὶ εἰς ὕδωρ μεταβληθῆναι . ὅταν δ’ ἡ σύμμετρος ἄνεμος , πολλὴ δὲ ἀτμίς , τότε δ’ οὗτος ὁ ἄνεμος διασαλεύων καὶ ἀραιῶν τὴν ἀτμίδα διαφθείρει τὴν συγκαταμεμιγμένην αὐτῇ καπνώδη ἀναθυμίασιν . εἶτ’ ἐκείνης χωρισθείσης ψύχεται ἡ ἀτμὶς καὶ ψυχθεῖσα παχύνεται καὶ παχυνθεῖσα εἰς ὕδωρ μεταβάλλεται . καὶ ἰδοὺ μεμάθηκας , πῶς καὶ ὁ ἅνεμος ποιεῖ καὶ φθείρει τὸν ὑετόν . πέμπτον ἐπιχείρημα · ὅτι γὰρ ἀληθές ἐστιν , ὦ Ἱππόκρατες , ὅτι οἱ ἄνεμοι ἐκ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως γίνονται , οὐκ ἐκ τοῦ ἀέρος , ὡς σὺ φῄς , δῆλον . ὁρῶμεν γάρ , ὅτι τεσσάρων ὄντων ἀνέμων καθολικῶν οἱ μὲν δύο , ἀπηλιώτης φημὶ καὶ ζέφυρος , οὔκ εἰσι σφοδρότατοι , βορρᾶς δὲ καὶ νότος τυραννικώτατοί εἰσιν . αἴτιον δέ , ὅτι ἐν μὲν τῷ βορείῳ καὶ νοτίῳ πόλῳ μὴ γινόμενος ὁ ἥλιος οὐ θερμαίνει τὰ ἐκεῖσε χωρία , ἄλλα μένει ψυχρά · ψυχρὰ δὲ μένοντα ἀεὶ ἔνικμά εἰσιν , ὥστε ὄμβρων πολλῶν γινομένων διὰ τὴν ψῦξιν , εἶτα τῆς γῆς διαβρόχου γινομένης πολλὴ καπνώδης ἀναθυμίασις ἐκδίδοται , ὡς ἤδη εἴρηται · καὶ τούτου χάριν σφοδροὶ ἄνεμοι γίνονται ὁ βορρᾶς καὶ ὁ νότος . ἐν δὲ τοῖς ἀνατολικοῖς καὶ τοῖς δυτικοῖς χωρίοις κινούμενος ὁ ἥλιος οὐκ ἐᾷ ψῦξιν γενέσθαι πολλήν , ἔνθεν οὕτε πολὺς ὑετός , ἔνθεν οὕτε πολλὴ καπνώδης ἀναθυμίασις ἅτε τῆς γῆς μὴ διαβρόχου γινομένης . οὐ γίνονται διὰ τοῦτο ἄνεμοι σφοδροὶ ἐντεῦθεν . ἀλλ’ ἄξιόν ἐστιν ἀπορῆσαι , πῶς δυνατὸν πάλιν τὰ νότια μέρη γίνεσθαι ψυχρά , εἴ γε ἀλεεινότατος καὶ ἀληθινώτατος ἄνεμός ἐστιν ὁ νότος διὰ τὸ ἔκθερμον καὶ ξηρόν . ἢ λέγομεν , ὅτι λέγει εἶναι ψυχρὰ νῦν οὐ τὰ πρὸς ἡμᾶς , ἀλλὰ τὰ ὡς πρὸς τὸ πᾶν , ἢ καπνώδη ἀναθυμίασιν λέγει ἐκ τῶν νοτίων μερῶν γίνεσθαι | πολλήν , οὐ λόγῳ ψύξεως καὶ ὄμβρων , ὥσπερ ἐν τῷ ἀρκτικῷ μέρει γίνεται , ἀλλὰ τῷ πολλὴν εἶναι γῆν ἐν τοῖς νοτίοις μέρεσιν ἤπερ ἐν τοῖς βορείοις . τὸ γὰρ πλέον τῆς γῆς ἐν τῷ νοτίῳ μέρει ἐστίν , ὡς πρὸς ἡμᾶς δίκην τυμπάνου ἀναπεπταμένου , ἐν δὲ τοῖς βορείοις δίκην ὀμφαλοῦ . διὰ γοῦν τὸ πολλὴν εἶναι γῆν ἐν τοῖς νοτίοις πολλὴ γίνεται ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις . τὸ γὰρ ἐν ἑκάστῳ μορίῳ τῆς γῆς ἐκείνης ἀναδιδόμενον ὀλίγον εἰς ἓν συναθροιζόμενον ποιεῖ πολλὴν τὴν ἀναθυμίασιν καὶ σφοδρότατον ἄνεμον . ἐν δὲ τοῖς βορείοις ὀλίγη μέν ἐστιν ἡ γῆ , ἀλλ’ ἔνικμος · διὰ γὰρ τὴν ψῦξιν ὄμβροι γίνονται , καὶ διὰ τὸ ἔνικμον τῆς γῆς πολλὴ γίνεται ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις , οὐ διὰ τὸ πλῆθος τῆς γῆς . οὕτω μὲν οὖν παραμυθητέον τὸν λόγον . ᾧ δῆλον , ὅτι ὁ ἄνεμος ἀπὸ καπνώδους γίνεται ἀναθυμιάσεως , οὐκ ἀπὸ ἀέρος . καὶ ταῦτα μὲν ἡ λέξις . φέρε δὲ καὶ ἡμεῖς προσευπορήσωμεν . ἕκτον ἐπιχείρημα · ὅτι γὰρ ὁ ἄνεμος ἐκ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως , οὐκ ἐκ τοῦ ἀέρος , δῆλον , ἐπειδὴ ἐν μέσῳ πελάγει οὐχ οὕτως ἐστὶ σφοδρὸς ὁ ἄνεμος ὥσπερ ἐν τοῖς περὶ τὸν αἰγιαλὸν τόποις καὶ κόλποις . κόλποις . τούτου δ’ αἴτιον , ὅτι ἐν τοῖς κόλποις πλησίον τὸ ποιητικὸν αἴτιον τοῦ ἀνέμου , λέγω δὴ ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις , ἥτις ἀνιοῦσα ἐκ τῆς γῆς ποιεῖ τὸν ἄνεμον · εἰ δ’ ἦν ἀὴρ κινούμενος ὁ ἄνεμος , ἐχρῆν καὶ ἐν μέσῳ . ἕβδομον δὲ καὶ τελευταῖον ἐπιχείρημα τοῦτο · εἰ , ὡς Ἱπποκράτης λέγει , ἀὴρ κινούμενός ἐστιν ὁ ἄνεμος , ἐπειδὰν ὁ ὑπὲρ τὰς ἀκρωρείας ἀὴρ μᾶλλον κινεῖται , λέγω δὴ ὁ κυκλοφορούμενος , ἐχρῆν μᾶλλον ἐκεῖ σφοδρότατον εἶναι τὸν ἄνεμον , σφοδροτέρως ἐκεῖσε τοῦ ἀέρος κινουμένου . ἀλλὰ μὴν ὁρῶμεν , ὅτι νηνεμία ἐστὶν ἐν ταῖς κορυφαῖς τῶν ὑψηλοτάτων ὀρῶν , ὡς μήτε γράμματα ἐπὶ σποδιᾶς γραφέντα σκεδάννυσθαι · δῆλον ὅτι οὐκ ἔστιν ἀὴρ κινούμενος ὁ ἄνεμος . ταῦτα ἔχει ἡ θεωρία . p . 360a17 ἐπειδὴ δ’ ἕτερον ἑκατέρας εἶδος , φανερὸν ὅτι διαφέρει . φέρει . Τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα τὸ λέγον · εἰ τῶν διαφόρων εἰδῶν διάφορός ἐστιν ἡ ὕλη , δῆλον ὅτι ὑετοῦ καὶ ἀνέμου διάφορός ἐστιν ἡ ὕλη . p . 360a 20 τὸν γὰρ αὐτὸν κινούμενον μὲν ἅνεμον εἶναι , συνιστάμενον δὲ πάλιν ὕδωρ . Ὁ μὲν Ἱπποκράτης τὸν ἄνεμον ἔλεγεν ‘ἠρος ῥεῦμα καὶ χεῦμ’ , τουτέστιν ἀέρα κινούμενον · ἄλλοι δέ τινες φυσικοὶ τὸν ἀέρα ἱστάμενον ὕδωρ γίνεσθαι , ὡς εἶναι δῆλον , ὅτι ὕλην ὑετοῦ καὶ ἀνέμου μίαν εἶναι ταύτην ἔφασκον τὸν ἀέρα , ὅπερ ἄτοπον · τῶν γὰρ διαφόρων εἰδῶν διάφοροι καὶ αἱ προσεχεῖς ὗλαι . p . 360a21 Ὅπερ ἐν τοῖς πρὸ τούτου λόγοις εἰρήκαμεν ὕδωρ γίνεσθαι ἐκ τούτων . Καίτοι τὸν ὑετὸν ἐλέγομεν ἐκ τῆς ἀτμίδος γίνεσθαι · οὐκ ἐκ τούτων γάρ , φησί , γίνεται , τουτέστι τῶν δύο ἀναθυμιάσεων . p . 360a22 Ἡ μὲν γὰρ ἀτμὶς ὑγρὸν καὶ ψυχρόν . Αὐτή , φησίν , ἡ ἀτμίς , ἐξ ἧς γίνεται τὸ ὕδωρ , ὑγρά ἐστι καὶ ψυχρά · ὑγρὰ μὲν διὰ τὸ ἀόριστον , ψυχρὰ δὲ διὰ τὸ μεταβάλλειν εἰς ὕδωρ . ἀλλ’ ἄπορόν ἐστι · πῶς γὰρ ἀνωτέρω ἔλεγεν αὐτὴν ὑγρὰν καὶ θερμήν , νῦν δὲ ὑγρὰν καὶ ψυχράν ; ἢ λέγομεν · ὑγρὰ μὲν καὶ ψυχρά ἐστι κατὰ φύσιν ( τοιοῦτον γὰρ καὶ τὸ ὕδωρ ) , ὑγρὰ δὲ καὶ θερμή ἐστι κατὰ συμβεβηκός , ἐπειδὴ ἐπίκτητον ἔχει τὴν θερμασίαν . p . 360a25 Ὥσπερ ὕδωρ θερμανθέν . τινὰ τῶν ἀντιγράφων ἔχει τὴν ἀτμίδα ὡς θερμανθλεν , τινὰ δ’ ὡς ὕδωρ θερμανθέν . p . 360a26 Ὥστε καθάπερ ἐκ συμβόλων συνίσταται ὁ ἄνω ἀὴρ ὑγρὸς καὶ θερμός . ἐντεῦθεν τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα . τί γάρ φησιν ; ὅτι οὐκ ἔχει ἰδίαν κίνησιν ἄνεμος , ἀλλὰ πρὸς τὸ φερόμενον σῶμα . οὕτω καὶ ἡ κίνησις τοῦ ἀέρος γίνεται σύμβολον οἷον ὑπάρχον τοῦ γινομένου σώματος . εἰ μὲν γὰρ ἐπὶ τὰ δεξιὰ φέροιτο τὸ φερόμενον , ῥιπὶς ἢ ἄλλο τι , ἐπὶ τὰ δεξιὰ καὶ ὁ ἐκ τοῦ ἀέρος ἄνεμος γινόμενος , ἢ ἐπὶ τὰ ἀριστερὰ ἢ ἄνω ἢ κάτω . τοῦτο δὲ πάσχει διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ὑγρὸν καὶ θερμόν · ὑγρὸς γὰρ ὢν καὶ θερμὸς ἔκλυτός ἐστιν . ὁ μέντοι ἄνεμος ἐπειδὴ ἀπὸ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως ἐστιν . αὕτη δὲ θερμή ἐστι καὶ ξηρά , οὐχ ὡς ἔτυχε μένει πρὸς τὸ φερόμενον σῶμα , ἀλλ’ ὡρισμένην ἔχει τὴν κίνησιν , ὥσπερ καὶ οἱ ποταμοί · οὗτοι γὰρ τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἀεὶ κινοῦνται τὴν ἀπὸ τῶν πηγῶν ἐπὶ τὴν θάλασσαν . οὕτως οὖν καὶ οἱ ἄνεμοι , ὅθεν ἄν ᾖ καπνώδης ἀναθυμίασις , ἐκεῖθεν πνέουσιν , οὐχ ὡς ἀὴρ ποιεῖ ἄνεμον , ὁπόθεν ἄν τύχῃ . διάφορος ἄρα ἡ ὕλη τοῦ ἀνέμου καὶ ὁ ἀήρ . p . 360a33 Μαρτυρεῖ δὲ τὰ γινόμενα τοῖς εἰρημένοις . ἐντεῦθεν τὸ τρίτον ἐπιχείρημα . ὅτι γάρ , φησί , διάφορος ὕλη τοῦ ἀνέμου καὶ ὕλη τοῦ ἀέρος , δῆλον · ἐν γὰρ τοῖς αὐχμηροῖς ἔτεσι πολλὰ πνεύματα γίνονται , ἐν δὲ τοῖς ἐπόμβροις ἧττον . ᾧ δῆλον , ὅτι ἐκεῖ μὲν πολλὴ ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις , ἐνταῦθα δὲ πολλὴ ἡ ἀτμιδώδης . p . 360b7 Πολλάκισ γὰρ ἡ μὲν κύκλῳ χώρα λαμβάνει τοὺς ὡραίους ὄμβρους . ἐνταῦθα ἡ ἀπορία , τί δήποτε μὴ πᾶσαι αἱ ὑπὸ τὸν αὐτὸν παράλληλον πόλεις ὁμοίως ἀπολαύουσι τοῦ αὐχμοῦ ἢ τοῦ ὑετοῦ , ἀλλ’ ἀνομοίως . p . 360b 12 Αἵτιον δ’ ὡς μὲν τὰ πολλὰ αὐτὸ πάθος . Ἡ πρώτη ἐπίλυσις , ὅτι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οἶδε τὰς αἰτίας ὁ φυσικός . p . 360b 14 ἐὰν μή τι διάφορον ἔχωσιν ἴδιον . Ἡ δευτέρα ἐπίλυσις , ὅτι συμβαίνει διὰ τὴν θέσιν τῆς πόλεως τοῦτο γίνεσθαι . | p . 360b15 οὐ μὴν ἀλλὰ ἐνίοτε κατὰ μὲν τόδε τὸ μέρος ἡ ξηρὰ 38v ἀναθυμίασις ἐγένετο . ‘H τρίτη ἐπίλυσις , ὅτι συμβαίνει κατὰ μέν τινας πόλεις τὰς ὑπὸ τὸν αὐτὸν παράλληλον πολλὴν γίνεσθαι καπνώδη ἀναθυμίασιν ἢ ἀτμιδώδη , εἶτα ταύτας ἐλαύνεσθαι εἰς ἄλλον τόπον , τὴν μὲν ὧδε , τὴν δ’ ἐκεῖσε · καὶ ὅπου δἂν πλεονάσῃ ἡ καπνώδης , ἐκεῖσε αὐχμὸν γίνεσθαι , ὅπου δ’ ἡ ἀτμιδώδης , ὑετόν , κατὰ ἀντιπερίστασιν ἀλλήλων , ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς ἐναντίως ἔχουσιν αἱ κοιλίαι αἵ τε ἄνω καὶ κάτω . p . 360b26 ἔτι δὲ μετὰ τοὺς ὄμβρους ἄνεμοι ὡς τὰ πολλὰ γίνονται . ἐνταῦθα τὸ τέταρτον ἐπιχείρημα τὸ λέγον , ὅτι ἐξ ἀλλήλων γίνονται οἱ ἄνεμοι καὶ οἱ ὑετοί . πῶς οὖν ἐκ τῆς αὐτῆς ὕλης εἰκὸς αὐτὰ γίνεσθαι ἐναντία ; ταῦτα γὰρ ἄλληλα γεννῶντα καὶ φθείροντα ἐναντία εἰσίν . p . 361a4 ἔτι δὲ τοῦ γίγνεσθαι μάλιστα πνεύματα . Τὸ πέμπτον ἐπιχείρημα τὸ λέγον , ὅτι οἱ σφοδροὶ ἄνεμοι ἀπὸ τῶν νοτίων καὶ τῶν ἀρκτῴων μερῶν , ὡς ἂν ἐκεῖ γινομένης πολλῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως . ἐν δὲ τῇ ἀνατολῇ καὶ τῇ δύσει οὐ γίνονται σφοδροί , ἅτε τοῦ ἡλίου ἐκδαπανῶντος τὴν ἐκεῖσε γινομένην ἀναθυμίασιν καὶ μὴ ἐῶντος ὑποστῆναι . οὐκ ἄρα οἱ ἄνεμοι ὕλην ἔχουσι τὸν ἀέρα . p . 361a14 ἐπειδὴ πλεῖστον μὲν καταβαίνει ὕεωρ τούτοις τοῖς τόποις . τὴν αἰτίαν λέγει νῦν , δι’ ἣν ἐν τοῖς ἀρκτῴοις καὶ τοῖς νοτίοις σφοδροὶ γίνονται ἄνεμοι . ἐπειδὴ γὰρ οἱ τόποι οὗτοι ψυχροί εἰσιν , ἡ ἀτμὶς ἐν αὐτοῖς πηγνυμένη μεταβάλλεται εἰς ὕδωρ · ἔνθεν τοῦ ὑετοῦ γινομένου ὑγραίνεται ἡ γῆ καὶ πολλὴν ἀναδίδωσι τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν . p . 361a21 Καλοῦνται δὲ οἱ ἀπὸ τῆς ἄρκτου βορέαι , οἱ δὲ τῆς μεσημβρίας νότοι . ἐζήτησεν ὁ μέγας φιλόσοφος , τί δήποτε τοῦ μεσημβρινοῦ ὁμοίως ὄντος καὶ ἐπὶ τοὐ νοτίου καὶ ἐπὶ τοῦ ἀρκτικοῦ μόνον τὰ νότια μεσημβρινὰ λέγεται · ἐχρῆν γὰρ καὶ τὰ βόρεια λέγεσθαι μεσημβρινὰ ὡς ὄντος κἀκεῖ τοῦ μεσημβρινοῦ . καὶ ἐπελύσατο λέγων , ὅτι διὰ τὸν ἥλιον ἐπὶ τοῦ μεσημβρινοῦ γινόμενον ποιεῖν ἅπερ ἐν τοῖς νοτίοις γινόμενος ποιεῖ . ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς νοτίοις μέρεσιν ὢν τὴν σκιὰν ἡμῶν ποιεῖ ἐπὶ βορρᾶν πίπτειν διὰ τὸ ἀφίστασθαι κατὰ κορυφήν , οὕτω καὶ ἐν τῷ μεσημβρινῷ ὢν τὸ αὐτὸ ποιεῖ · καὶ οὕτω γὰρ ἡ σκιὰ ἡμῶν ἐπὶ βορρᾶν πίπτει . Πρᾶξις κݲςݲ . p . 361a22 Ἡ δὲ φορὰ αὐτῶν λοξή ἐστι . Δείξας ὁ φιλόσοφος , τίς ἡ ὕλη τῶν ἀνέμων , ὅτι οὐχ ὡς Ἱπποκράτης ἔφησεν , ἀὴρ κινούμενός ἐστιν ὁ ἄνεμος , ἀλλ’ ἐκ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως γίνονται , εἰκότως μετὰ τὴν ὕλην αὐτῶν περὶ τῆς λοξῆς κινήσεως διαλέγεται , ἐπειδὴ ἔχει ἀπορίαν , πῶς ὑπὸ τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως γινόμενοι λοξὴν ἔχουσι τὴν κίνησιν τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως ἀνωφεροῦς οὕσης καὶ κούφης , εἴπερ ἐξ αὐτῆς γίνονται . καί φησιν , ὅτι αἰτία ἐστὶ τῆς λοξῆς τοῦ ἀνέμου κινήσεως ἡ τοῦ παντὸς κυκλοφορία . ἔνθεν ἀπατηθεὲς ὁ Ἀφροδισιεὺς καὶ νομίσας λέγειν τὸν Ἀριστοτέλην πρὸς τὴν φορὰν τοῦ παντὸς κινεῖσθαι τοὺς ἀνέμους , τουτέστιν ἀπὸ ἀνατολῶν εἰς δυσμάς , ἄτοπον γὰρ ἕπεται · ἔδει γὰρ ὅσον ἐπὶ τούτῳ πάντας ἀπηλιώτας εἶναι ) ἠυτομόλησε πρὸς Θεόφραστον καὶ μᾶλλον ἐκεῖνον ἀποδέχεται λέγοντα τὴν αἰτίαν τῆς λοξῆς αὐτῶν κινήσεως . ἔλεγε γὰρ ὁ Θεόφραστος , ὅτι λοξῶς κινοῦνται οἱ ἄνεμοι διὰ τὸ ἀνομοιομερῆ αὐτῶν εἶναι τὴν ὕλην , τουτέστι τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν · τὸ μὲν γὰρ αὐτῆς ἐστι γεῶδες , τὸ δὲ κοῦφον , καὶ τοῦ μὲν ἐπὶ τὰ κάτω βρίθοντος , τοῦ δ’ ἐπὶ τὰ ἄνω ἕλκοντος γίνεται μέση τις κίνησις λοξή · καὶ διὰ τοῦτο λοξῶς οἱ ἄνεμοι κινοῦνται , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τοῦ κατ’ ἐκπυρηνισμὸν γινομένου διᾴττοντος ἐλέγομεν . ἀλλ’ αὕτη μὲν ἡ ὑπόθεσις ἐλήλεγκται ἐν τῷ πρώτῳ βιβλίῳ · ὁ μέντοι Ἀφροδισιεύς ταύτην μᾶλλον ἀποδέχεται ἤπερ τὴν Ἀριστοτέλους ἄτοπον οὖσαν , ὡς οἴεται . ὁ μέντοι μέγας φιλόσοφος ὁ ἡμέτερος πρόγονος οἷον τροφεῖα ἀπονέμων Ἀριστοτέλει ἐλευθεροῖ αὐτὸν τῆς τοιαύτης ἀτοπίας . δείκνυσι γάρ , ὅτι οὐχ ὡς ὁ Ἀφροδισιεὺς ᾠήθη , τοῦτο λέγει Ἀριστοτέλης , ὅτι πρὸς τὴν φορὰν τοῦ παντὸς κύκλῳ κινοῦνται οἱ ἄνεμοι οὐδαμοῦ γὰρ τοῦτο ἐλέγχεται λέγων ὁ Ἀριστοτέλης ) , ἀλλ’ ὅτι τῆς λοξῆς αὐτῶν κινήσεως αἰτία ἐστὶν ἡ κυκλοφορία . ἀνιούσης γάρ , φησὶν ὁ μέγας φιλόσοφος , τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως μέχρι τοῦ κυκλοφορουμένου ἀέρος , τουτέστιν ὑπὲρ τὰς ἀκρωρείας , κἀκείνῳ προσπταιούσης καὶ διελθεῖν αὐτὸν μὴ δυναμένης — τοῦτο μὲν διὰ τὸ ὀξέως κινεῖσθαι ἐκεῖνον τὸν ἀέρα καὶ τῇ ὀξείᾳ κινήσει λανθάνοντα τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν καὶ μὴ διαιρούμενον δι’ αὐτῆς δίκην τῶν ὀξέως περιστρεφομένων βαυκαλίων καὶ ταῦτα γὰρ ἐν αὐτοῖς ὕδωρ οὐ μεθίησι διὰ τὴν ὀξύτητα τῆς κινήσεως ) , τοῦτο δὲ διὰ τὸ παχυτέραν εἶναι ἐκείνην τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν καὶ μὴ εὐθέως διεισδύνειν εἰς τὸν κυκλοφορούμενον ἀέρα — προσπταίουσα τοίνυν αὕτη τούτῳ τῷ ἀέρι καὶ πάλιν ἀποπαλλομένη ὡς ἐπὶ τὰ κάτω πεπλανημένην ποιεῖται τὴν κίνησιν , τουτέστι λοξήν · καὶ γίνεται τηνικαῦτα ὁ ἄνεμος . αὕτη μὲν οὖν ἡ αἰτία τῆς λοξῆς αὐτοῦ κινήσεως .. ἀλλ’ ἐπειδὴ μία τῶν ἀντικειμένων ἡ ἐπιστήμη . ἀντίκειται δὲ τῇ κινήσει ἡ στάσις , εἰκότως μετὰ τὴν κίνησιν τῶν ἀνέμων περὶ στάσεως αὐτῶν διαλέγεται , ὅθεν περὶ νηνεμίας διαλαμβάνει . κἄ φησιν , ὅτι γίνεται νηνεμία ἐν ταῖς τέσσαρσι ὥραις τοῦ ἔτους , ἀλλ’ οὐ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν τοῦ ἔτους . ἐν μὲν γὰρ τῷ θέρει γίνεται νηνεμία διὰ δύο αἰτίας · πρῶτον μέν , ὅτι πολλὴ οὖσα θερμότης ἀναλίσκει τὴν ἀναθυμίασιν , ἥτις ἐστὶν ὕλη τοῦ ἀνέμου , καὶ οὐ γίνεται ἄνεμος . ὅθεν ἐν τοῖς πάνυ αὐχμωδε|στάτοις καταστήμασι τοῦ θέρους ἄπνοια ὑπάρχει παντελὴς καὶ πνιγηρὸς ὁ ἀὴρ γίνεται . ἔπειτα δὲ καὶ εἰ ἔστι τις ἰκμὰς ἐν τῇ γῇ , εἴη δὲ πολὺ θερμότατον τὸ κατάστημα , ὅλως οὐ ποιεῖ ἀτμόν , ἀλλ’ ἐξαναλίσκεται ἀθρόον δίκην ἀχύρου ἐμβληθέντος ἐν μεγάλῃ πυρκαϊᾷ καὶ μηδὲ καπνὸν ποιήσαντος , ἀλλ’ ἀθρόον καταφλεχθέντος . ἐν δὲ τῷ χειμῶνι γίνεται νηνεμία , ὅταν γένηται πολλὴ ἡ ψύξις · αὕτη γὰρ κατασβέννυσι τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν καὶ ένερεῖν οὐκ ἐᾷ ἐν τοῖς μεγάλοις παγετοῖς , ἄπνοια δ’ ἐστὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι ὕλην ἀνέμου . ἐν δὲ τῷ ἔαρι γίνεται ἡ νηνεμία διὰ τὸ ἤδη ἐκδαπανᾶσθαι τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν ἀπὸ τοῦ χειμῶνος καὶ τέως μὴ εἶναι , ἕως πάλιν βραχεῖσα ἡ 775 ἀναδίδωσι τὸν ἀτμόν . ἐν δὲ τῷ φθινοπώρῳ γίνεται νηνεμία διὰ τὸ καταξηρανθῆναι τὴν γῆν καὶ μὴ ἀναδίδοσθαι ἀτμόν , ὅς ἐστιν ὕλη τῶν ἀνέμων , ἕως οὗ βραχεῖσα γίνεται ἔνικμος . οὕτω μὲν οὖν νηνεμίαι γίνονται . ἀλλ’ ἐπειδὴ τῇ ἐπιτολῇ καὶ τῇ δύσει τοῦ Ὠρίωνος ποτὲ μὲν γίνονται νηνεμίαι , ποτὲ δ’ ἄνεμοι , εἰκότως ὁ φιλόσοφος καὶ περὶ τοῦ Ὠρίωνος διαλέγεται . καί φησιν , ὅτι ἄκριτός ἐστι καὶ χαλεπὸς ὁ Ωρίων , τουτέστιν ἄτακτος καὶ ἀνώμαλός ἐστιν ἡ τούτου ἐπιτολὴ καὶ δύσις , ἐπειδὴ ποτὲ μὲν ἀνέμους ποιεῖ , ποτὲ δὲ νηνεμίας . ἀνώμαλος δ’ ἐστίν , ἐπειδὴ καὶ ἀνωμάλοις ὥραις ποιεῖ τὰς φάσεις · ἡ μὲν γὰρ ἐπιτολὴ αὐτοῦ ἐν τῷ ἔαρι γίνεται , ὅταν ὁ ἥλιος ἐν Ταύρῳ γένηται , ὅθεν καὶ οἱ ναυτικοὶ παραφυλάττονται τὴν ἡμέραν κݲδݲ τοῦ Παχῶν , ὅτε γίνεται ἡ ἐπιτολὴ τοῦ Ὠρίωονς , Παχίτην αὐτὸν ἀποκαλοῦντες διὰ τὸ ἐν τῷ Παχῶν αὐτὸν γίνεσθαι . ἡ δὲ κρύψις αὐτοῦ πάλιν ἐν τῷ φθινοπώρῳ γίνεται , ὅταν ὁ ἥλιος ἐν τῷ Σκορπίῳ . ἐπειδὴ οὖν ἐν ἀνωμάλοις ὥραις ἔχει τὰς φάσεις , ἀνώμαλον ποιεῖ καὶ τὸν ἀέρα κατὰ τοὺς ἀνέμους . ἀλλ’ εἰ καὶ λέγω , ὅτι ἀνώμαλον τὸ ἔαρ καὶ τὸ φθινόπωρον , ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως . μᾶλλον γὰρ ἀνώμαλον τὸ φθινόπωρον ἤπερ τὸ ἔαρ , ἐπειδὴ ἐν μὲν τῷ ἔαρι ἄρχεται τὸ θερμὸν ἐπικρατεῖν καὶ ὁμαλῶς ἐπικρατεῖ , μὴ ποτὲ μὲν νικῶν , ποτὲ δὲ ἡττώμενον διὰ τὸ δραστικώτατον εἶναι , ἐν δὲ τῷ φθινοπώρῳ ἄρχεται τὸ ψυχρὸν ἐπικρατεῖν ἀνωμάλως , ποτὲ μὲν ἡττώμενον , ποτὲ δὲ περιγινόμενον . καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον ἀνώμαλον τὸ φθινόπωρον . ἐφ’ οἷς ὁ φιλόσοφος καὶ περὶ ἐτησίων διαλέγεται . φησὶ γάρ , ὅτι γίνονται οὗτοι βόρειοι μετὰ εἴκοσιν ἡμέρας τῆς θερινῆς τροπῆς , τουτέστι περὶ τὴν τοῦ Κυνὸς ἐπιτολήν · τηνικαῦτα γὰρ τῆς χιόνος λυομένης γίνονται αὖραι ψυχραὶ βόρειοι , αἵτινες ἐτησίαι λέγονται . ἀλλ’ ἄξιόν ἐστιν ἀπορίας , τί δήποτε μὴ ἐν αὐτῇ τῇ θερινῇ . τροπῇ γίνονται οἱ ἐτησίαι , ὅτε ὁ ἥλιός ἐστι κατὰ κορυφὴν ἐν Καρκίνῳ . τηνικαῦτα γὰρ θερμότατός ἐστιν · εἰ δὲ θερμότατος , λύεται μᾶλλον τότε ἡ χιών · ὡς οὗν τότε λυομένης μᾶλλον τότε ἔδει γίνεσθαι τοὺς ἐτησίους . μετὰ δὲ τὴν θερινὴν τροπήν , ἐπειδὴ ἀπέστη τοῦ κατὰ κορυφὴν γινόμενος ἐν Λέοντι , ἀμυδροτέραν ἔχει τὴν θερμασίαν · πῶς οὗν τότε γίνονται οἱ ἐτησίαι ; ἢ λέγομεν , ὅτι γινόμενος κατὰ κορυφὴν ὁ ἥλιος θερμότατος μέν ἐστιν , ἀλλ’ οὐχ ἅμα τῷ γενέσθαι θερμότατος λύει καὶ τὴν χιόνα , ἀλλὰ δεῖται καὶ χρόνου πρὸς τὸ ποιῶσαι τὸν ἀέρα καὶ θερμᾶναι · εἶθ’ οὕτως θερμανθέντος τοῦ ἀέρος λύεται ἡ χιών . ἐπειδὴ οὖν ὄντος τοῦ ἡλίου ἐν τῇ θερινῇ τροπῇ θερμοτάτου οὐκ εὐθέως ἐποιώθη ὁ ἀὴρ ὅλος τῇ θερμότητι , τούτου χάριν οὐκ ἐλύθη πᾶσα ἡ χιών , ἀλλ’ εἴ που εὑρέθη μέρος τι ἐξ αὐτῆς λεπτομερὲς καὶ εὔτηκτον , ἐκεῖνο ἐλύθη μόνον · οὗ ἡ ἀναδιδομένη ἀτμὶς βραχυτάτη οὖσα εὐθέως ἀνεπόθη ὑπὸ τῆς τοῦ ἡλίου θερμότητος καὶ οὐκ ἐποίησεν αὔραν , ἵνα γένωνται ἐτησίαι . ὅτε δὲ λοιπὸν μετέλθῃ ὁ ἥλιος ἐν Λέοντι καὶ γένηται λοιπὸν ἡ τοῦ Κυνὸς ἐπιτολὴ μετὰ ἢ ἡμέρας τῆς θερινῆς τροπῆς , φθάνει ἐκείνη ἡ θερμότης , ἣν ἀπέθετο ὁ ἥλιος ἐν τῷ ἀέρι , ὅτε ἦν ἐν θεριναῖς τροπαῖς , ἐκθερμᾶναι τὸν ἀέρα . τότε οὖν ἐκθερμανθεὶς ὁ ἀὴρ λύει τὴν χιόνα , καὶ τηνικαῦτα γίνονται ἐτησίαι . αὕτη μὲν οὖν ἡ αἰτία τοῦ γίνεσθαι τοὺς ἐτησίας μετὰ τὰς θερινὰς τροπὰς καὶ οὐκ ἐν αὐταῖς ταῖς τροπαῖς . ἐκεῖνο δὲ πάλιν ἀπορητέον · τίς ἡ ἀποκλήρωσις , ὢ ὥστε βορείους μὲν ἐτησίας εἶναι , μηκέτι δὲ καὶ νοτίους ; ἢ λέγομεν , ὅτι εἰσὶ καὶ νότιοι ἐτησίαι ὡς ἀπὸ τοῦ πρὸς τὸ πᾶν νότου , ἀλλ’ ἡμῖν ἀνεπαί - σθητοί εἰσι διὰ τὸ πλεῖστον ἡμῶν ἀφίστασθαι . τάχα δὲ καὶ οἱ ἐκεῖσε οἰκοῦντες τὸ αὐτὸ ἄν ἀπορῶσι , τί δήποτε μόνον πρὸς αὐτοὺς νότιοί εἰσιν , οὐκέτι δὲ καὶ βόρειοι ἐτησίαι . ἢ ῥητέον , ὅτι οὐ μόνον ἀπὸ τοὐ πρὸς τὸ πᾶν νότου εἰσὶν ἐτησίαι , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς νότου . οὗτοι δὲ μετὰ ἑβδομήκοντα ἡμέρας τῆς χειμερινῆς τροπῆς ἄρχονται πνεῖν τοῦ ἡλίου ὄντος ἐν Ἰχθύσι , οὕστινας οἱ μὲν Ἀλεξανδρεῖς ῥόδωνας καλοῦσι διὰ τὸ περὶ τὸν καιρὸν τῶν ῥόδων ἄρχεσθαι πνεῖν , ὁ δὲ Ἀριστοτέλης λευκονότους τε καὶ ὀρνιθίας · λευκονότους μὲν διὰ τὸ ἀτάραχον καὶ γαλήνιον τῆς πνοῆς , ὀρνιθίας δὲ διὰ τὸ ἐπιτηδείους αὐτοὺς εἶναι πρὸς τὴν τῶν ὀρνίθων γένεσιν . τηνικαῦτα γὰρ πνεόντων αὐτῶν ᾠοτοκοῦσιν οἱ ὄρνιθες ὡς καὶ χωρὶς τῆς τοῦ ἄρρενος μίξεως . καὶ ὅτι τοῦτο ἀληθές , δῆλον ἐκ τῶν γινομένων ᾠῶν ὑπηνεμίων . οὕτω ζωογόνον ἐστὶ τοῦτο τὸ πνεῦμα . ταῦτα παραδίδωσιν ἡ μετὰ χεῖρα λέξις . p . 361a23 Περὶ γὰρ τὴν γῆν πνέουσιν ἅνεμοι εἰς ὀρθὸν γινομένης τῆς ἀναθυμιάσεως . Απορόν ἐστι , φησί , πῶς λοξή ἐστιν ἡ κίνησις τῶν ἀνέμων , καίτοι τῆς ὕλης αὐτῶν , τουτέστι τῆς ἀναθυμιάσεως , εἰς ὀρθὸν κινουμένης , τουτέστιν ἐπὶ τὰ ἄνω . p . 361a24 Ὅτι πᾶς ὁ κύκλῳ ἀὴρ συνέπεται τῇ φορᾷ . | ἐνταῦθα τὴν αἰτίαν λέγει τῆς λοξῆς κινήσεως τῶν ἀνέμων . ἐπειδὴ 39v γάρ , φησίν , ὁ ὑπὲρ τὰς ἀκρωρείας ἀὴρ συνέπεται τῇ φορᾷ τοῦ παντός , ἀνιοῦσα ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις μέχρι τοῦ ἀέρος καὶ μὴ δυναμένη ὑπερβῆναι βῆναι αὐτὸν διὰ τὸ ἐκεῖνον ὀξέως κινεῖσθαι καὶ μὴ φθάνειν διαιρεθῆναι χρεία γὰρ πρὸς τοῦτο καὶ χρόνου ) ἀποπάλλεται ἐπὶ τὰ κάτω καὶ τὸ λοιπὸν πεπλανημένως κινεῖται , καὶ γίνεται λοξὴ κίνησις τῶν ἀνέμων . ὁ μέντοι Ἀφροδισιεὺς τοῦτο μὴ νοήσας , ἀλλ’ οἰηθεὶς τὸν Ἀριστοτέλην τοὺς ἀνέμους λέγειν συνέπεσθαι τῇ φορᾷ τοῦ παντὸς ἠυτομόλησε πρὸς Θεόφραστον καὶ τὴν ἐκείνου μᾶλλον ἀποδέχεται δόξαν περὶ τῆς λοξῆς κινήσεως . p . 361a25 Διὸ καὶ ἀπορήσειεν ἄν τις , Ὁποτέρωθεν ἀρχὴ τοῦ πνεύματος . Ὁποτέρωθεν ‘ἅνωθεν ἢ κάτωθεν’ σὺ ὑπάκουσον , ὅτι ἄνωθεν καὶ κάτωθέν ἐστιν ἡ ἀρχὴ τῶν ἀνέμων . κάτωθεν μὲν γὰρ τὸ ὑλικὸν αὐτῶν αἴτιον , τουτέστιν ἡ ἀναθυμίασις , ἄνωθεν δὲ τὸ ποιητικόν , τουτέστιν ὁ κυκλοφορούμενος ἀήρ , καθὸ ἀντωθεῖ ἐπὶ τὸ κάτω τὴν ἀναθυμίασιν · καὶ λοιπὸν ἄρχεται ἡ λοξὴ αὐτῶν κίνησις γίνεσθαι . ὅτι γὰρ ἄνωθεν ἄρχονται λοξῶς κινεῖσθαι οἱ ἄνεμοι , δῆλον ἐκ τοῦ τὰ νέφη πρώτως αἰσθάνεσθαι τούτων τῶν κινήσεων · ἄρχονται γὰρ πλαγίως κινεῖσθαι , εἶτα ἀπὸ τῶν νεφῶν αἰσθάνονται οἱ ναυτικοὶ τὸν μέλλοντα πνεῖν ἄνεμον . p . 361a33 Ἥι μὲν γὰρ ῥευσεῖται τὸ ἀνιόν , ἐκεῖθεν τὸ αἴτιον · ἡ γὰρ φορὰ τῶν πόρρω κυρία τῆς γῆς . Ὅπου γὰρ ἀπέρχεται ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις ῥεύσασα ἀπὸ τῆς γῆς καὶ τῇ οἰκείᾳ φορᾷ ἐπὶ τὰ ἄνω φερομένη , ἐκεῖνό ἐστι τὸ ποιητικὸν αἴτιον τοῦ ἀνέμου · ποῦ ἀπέρχεται ; ἐπὶ τὸν κυκλοφορούμενον ἀέρα · οὐκοῦν ἐξ αὐτοῦ ἐστι τὸ αἴτιον τῆς λοξῆς αὐτῶν κινήσεως . καὶ διὰ τί ποιητικὸν λέγεται αἴτιον τῶν ἀνέμων αὐτὸς ὁ ἀήρ ; ἐπειδὴ ἡ φορὰ τῶν πόρρω τῆς γῆς ὅντων , τουτέστι τοῦ οὐρανίου σώματος , αὕτη κυρία ἐστί , τουτέστι τὸ κῦρος ἔχουσα ἐν τοῖς γινομένοις · ποιητικὴ γὰρ αἰτία ἐστὶ τῶν γινομένων , οὐχὶ ὑλική . ἀλλὰ μὴν συμπεριφέρεται τούτοις ὁ ἀὴρ ὁ ὑπὲρ τὰς ἀκρωρείας · καὶ οὗτος ἄρα τὸ κῦρος ἔχει τῆς τῶν ἀνέμων γενέσεως . p . 361b 1 ’Oti δ’ ἐκ πολλῶν ἀναθυμιάσεων συνιουσῶν κατὰ μικρὸν . Τί φησιν ; ὅτι ἀρχόμενος μὲν ὁ ἄνεμος πνεῖν ἀμυδρὸς πνεῖ , προκόπτων δ’ ὡς ἐπὶ ἄλλην γῆν φερόμενος γίνεται σφοδρότερος διὰ τὸ συγκαταμίγνθσθαι αὐτῷ ἄλλας ἀναθυμιάσεις ἐκ τῶν κατὰ μέρος , ἐφ’ ἃς ἐπερχεται . p . 361b5 ἔτι δὲ τὰ περὶ τὴν ἄρκτον ἐν τῷ χειμῶνι νηνεμία . ἐπειδὴ εἶπε περὶ τῆς κινήσεως αὐτῶν , λοιπὸν καὶ περὶ τῆς στάσεως αὐτῶν διαλέγεται . καί φησιν , ὅτι γίνονται νηνεμίαι δι’ ἄκρον καῦμα , ὡς ἐν θέρει καὶ τὰ λοιπά . ἀλλ’ ἴσως ἄν τις εἴποι · ὅτι εἰ ἐν τοῖς ἀρκτικοῖς χωρίοις διὰ τὴν ψῦξιν ἡ νηνεμία ἐστί , πῶς οἱ ἐκεῖθεν ἄνεμοι ἀρχόμενοι σφοδρότατοί εἰσιν ; ἢ ῥητέον , ὅτι ἐστὶ πνευμάτιον λεληθότως ἐξιὸν ἀπὸ τῶν ἀρκτῴων μερῶν . οὔτε γὰρ τοιαύτη γίνεται νηνεμία , ὥστε καθόλου μὴ εἶναι πνεῦμα , ἀλλὰ τοῦτο τὸ πνευμάτιον ἀσθενὲς ὂν πρόεισιν · εἶτα συμμίγνυται αὐτῷ ἄλλη ἀναθυμίασις ἀπὸ τῆς ἐγχωρίου γῆς καὶ γίνεται σφοδρότερον · καὶ πάλιν πρόσω προβαίνει ἕτερον , καὶ οὕτως ἀθροισθὲν κατὰ μέρος σφοδρότατον γίνεται . p . 361b8 Τίς μέν ἐστιν ἡ τοῦ ἀνέμου φύσις . ’Εντεῦθεν βουλόμενος λοιπὸν συμπερᾶναι τὰ περὶ τῆς ὕλης καὶ τῆς κινήσεως τῶν ἀνέμων ἀνακεφαλαιοῦται τὰ εἰρημένα καί φησιν , ὅτι εἴρηται , τίς ἡ φύσις τοῦ ἀνέμου ( τουτέστιν ἡ ὕλη , ὅτι οὐκ ἀήρ ἐστι ἀλλὰ καπνώδης ἀναθυμίασις ) , καὶ πῶς γίνεται , ὅτι τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως ἀπὸ κάτωθεν ἀνιούσης μέχρι τοῦ κύκλου , μέχρι τοῦ ἀέρος καὶ ἀντωθουμένης . ἔτι δὲ αὐχμοῦ τε πέρι καὶ ἐπομβρίας εἴρηται , ὅτι ἀλλήλοις συμβάλλονται πρὸς γένεσιν καὶ φθοράν . διὰ τί τε βορέαι καὶ νότοι πλεῖστοι τῶν ἀνέμων εἰσίν , εἴρηται · ἐπειδὴ οὐκ ἐπέρχεται ὁ ἥλιος τὰ μέρη ταῦτα , οὐ θερμαίνονται · εἶτα ψυχόμενα ποιοῦσιν ὑετόν , καὶ βρεχομένης τῆς γῆς ἀναδίδοται πολὺς ἀτμός . πρὸς δὲ τούτοις καὶ περὶ τῆς φορᾶς αὐτῶν , ὅτι λοξὴν κίνησιν κινοῦνται οὐ κάτωθεν ἀρχόμενοι , ἀλλ’ ἄνωθεν , ὡς δηλοῦσι τὰ νέφη πρῶτον κινούμενα ὑπ’ αὐτῶν ἤπερ τὰ φυτά . ὁ δὲ ἥλιος καὶ τῆς στάσεως αὐτῶν ἐστιν αἴτιος ὥσπερ ἐν τῷ θέρει ἢ μαραίνων αὐτῶν τὴν ὕλην ἢ διαφθείρων αὐτοῦ τὴν θερμότητα , ἢ ἄντικρυς ἀναλίσκεται ὥσπερ ἄχυρον ἐν πυρκαιᾷ ) , ἀλλὰ μὴν καὶ τῆς κινήσεως . ἀνέλκων γὰρ τὴν ἐκ τῆς γῆς ὑγρότητα ποιεῖ καπνώδη ἀναθυμίασιν , ἥτις ἐστὶν ὕλη τῶν ἀνέμων . καλῶς δ’ εἶπε συνεξορμῶν ἐνδεικνύμενμενος , ὅτι οὐ μόνον ὁ ἥλιός ἐστιν αἴτιος τοῦ ἀνέμου , ἀλλὰ καὶ ἡ γῆ , ἐξ ἧς εἰσιν οἱ ἀτμοί . p.361b23 Διὸ περὶ Ὠρίωνος ἀνατολὴν μάλιστα γίνονται νηνεμίαι , καὶ μέχρι τῶν ἐτησίων καὶ προδρόμων . ἐπειδὴ περὶ νηνεμιῶν ἐμνημόνευσεν , εἰκότως καὶ περὶ τοῦ Ὠρίωνος μνημονεύει , ὡς ἐπὶ τῆς ἐπιτολῆς αὐτοῦ γινομένης νηνεμίας , τουτέστιν ἐν τῷ ἔαρι διὰ τὸ ἤδη προδεδαπανῆσθαι τὴν ὕλην τῶν ἀνέμων ἐν τῷ χειμωνι . καὶ φησιν , οἰὶ ἐπικράτει ἡ νηνεμία μέχρι τῶν προδρόμων , τουτέστι τῶν πρὸς τῶν σφοδροτάτων ἐτησίων · πνεόντων ἐτησίων γὰρ γίνονται οἷον προετησίαι ἄνεμοι . p . 361b27 Aἱ δὲ πλεῖσται καὶ ἐν ταῖς ἀνὰ μέσον ὥραις . Καὶ ἐν τῷ ἔαρι , φησί , καὶ ἐν τῷ φθινοπώρῳ γίνονται νηνεμίαι , <ἤ διὰ τὸ ἤδη ἐκδαπανᾶσθαι τὴν καπνώδη ἀναθυμίασιν , ὡς ἐν τῷ ἔαρι , ) ἢ διὰ τὸ μήπω γεγενῆσθαι , ὡς ἐν τῷ φθινοπώρῳ . εἰ μὲν γὰρ μὴ ὑγρανθῇ ἡ γῆ , οὐ γίνεται ἀτμὸς καὶ διὰ τοῦτο οὔτε ἄνεμος . p . 361b30 Ἅκριτος δὲ καὶ χαλεπὸς ὁ Ὠρίων εἶναι δοκεῖ . Ἴδου ἄτακτον λέγει τὸν Ὠρίωνα διὰ τὸ ἐν ταῖς ἀνωμάλοις ὥραις ποι · εἷσθαι τὰς φάσεις καὶ ὅτι ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας κρατοῦσιν αὐτοῦ αἱ φάσεις διὰ τὸ μέγεθος τοῦ ἄστρου . p.361b35 Οἱ δ’ ἐτησίαι πνέουσι μετὰ τὰς τροπὰς καὶ Κυνὸς ἐπιτολήν . Μετῆλθεν εἰς τὸν περὶ τῶν ἐτησίων λόγον καί φησιν , ὅτι μετὰ τὰς θερινὰς τροπὰς περὶ τὴν τοῦ Κυνὸς ἐπιτολὴν πνέουσι μετὰ εἴκοσιν ἡμέρας τῆς θερινῆς τροπῆς . ἀλλ’ ἄτοπον λέγειν μετὰ τὰς εἴκοσιν ἡμέρας ἐν τῇ τοὐ Κυνὸς ἐπιτολῇ · οὐ γὰρ εἴκοσι μόνον εἰσὶν ἡμέραι , ἀλλὰ κݲεݲ ἀπὸ τροπῆς μέχρι τῆς ἐπιτολῆς τοῦ Κυνός . ἢ ῥητέον , ὅτι διττὴ ἡ ἐπιτολή , ἡ μὲν ἀληθής , ἡ δὲ φαινομένη . ἡ μὲν οὖν ἀληθής ἐστιν ἡ σύνοδος τοῦ ἡλίου καὶ τοῦ Κυνός , ἡ δὲ φαινομένη , ὅταν ἐκφυγῇ τὰς ἡλιακὰς αὐγὰς ὁ Κύων καὶ ὀφθῇ τῇ ἡμῶν ὄψει . ἀπὸ οὗν τῆς τροπῆς μέχρι τῆς ἀληθοῦς ἐπιτολῆς εἰσιν εἴκοσιν ἡμέραι , μέχρι δὲ τῆς φαινομένης κݲεݲ · κατ’ οὖν ἀληθές . p . 361b36 Καὶ οὔτε τηνικαῦτα ὅτε μάλιστα πλησιάζει ὁ ἥλιος , οὔτε ὅτε πόρρω · οὔτε ὅταν ὁ ἥλιος ἐν τῷ κατὰ κορυφήν ἐστι , τουτέστιν ἐν ταῖς θεριναῖς τροπαῖς , γίνονται οἱ ἐτησίαι , οὕτε ὅταν πόρρω γένηται τοῦ κατὰ κορυφήν , οἷον ἐν Παρθένῳ , ἀλλ’ ὅταν ἀποστῇ τῆς τροπῆς κݲ ἤ κݲ μόνον , τουτέστιν ὅταν ἐν Λέοντι γένηται . p . 362a1 Καὶ μὲν ἡμέρας πνέουσι , τὰς δὲ νύκτας παύονται . Ἐπεὶ ἠμέρας μὲν ἠ θερμότης λύει τὴν χιόνα , ἤς λυομένης γίνεται αὔρα ψυχρά , ἐξ ἧς οἱ ἐτησίαι γίνονται · τὴν δὲ νύκτα οὐ λύεται διὰ τὸ ψῦχος οὔτε αὔρα γίνεται . p . 362a2 Αἴτιον δέ , ὅτι πλησίον μὲν ὢν φθάνει ξηρᾶναι γενέσθαι τὴν ἀναθυμίασιν . τὴν αἰτίαν λέγει , διὰ τί μὴ ἐν ταῖς θεριναῖς τροπαῖς ὄντος τοῦ ἡλίου γίνονται οἱ ἐτησίαι , ἀλλὰ μετὰ εἴκοσιν ἡμέρας . καί φησιν , ὅτι ὁ ἥλιος γινόμενος κατὰ κορυφὴν θερμότατος ὢν λύει τὴν χιόνα καὶ τὴν γινομένην αὔραν ἐκ τῆς λύσεως ἀναξηραίνει καὶ ἐκδαπανᾷ , καὶ διὰ τοῦτο ἐτησίαι οὐ γίνονται τηνικαῦτα . ἀλλὰ φαίνεται ἀντιφάσκων ἑαυτῷ ὁ Ἀριστοτέλης · παρακατιὼν γὰρ ἐρεῖ , ὅτι ἀφισταμένου τοῦ ἡλίου · κατὰ κορυφὴν γὰρ ὢν οὐ λύει ἀποστάς . οὐκοῦν ἐπιλυτέον . τῆς χιόνος τὰ μέν εἰσιν εὐπαθῆ καὶ εὔφθαρτα . τὰ δὲ δύσφθαρτα καὶ πάνυ πεπηγότα . ὅταν οὖν ὁ ἥλιος γένηται κατὰ κορυφήν , εἰ καὶ θερμότατός ἐστι τηνικαῦτα , ἀλλὰ οὐ πάνυ τὸν ἀέρα ἐξεπύρωσε τέως · δεῖται γὰρ οὐ μόνον τοῦ ποιοῦντος καὶ τοῦ πάσχοντος τὸ γινόμενον , ἀλλὰ καὶ χρόνου . ἐπειδὴ οὖν οὐ τέως ἐξεπύρωσεν αὐτόν , ἐξεπύρωσε δ’ ὅμως , τὰ μὲν εὔφθαρτα καὶ εὐδιάλυτα μόρια τῆς χιόνος διέλυσε καὶ τὴν γινομένην αὔραν βραχεῖάν τε οὖσαν ἐξεδαπάνησε , καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἐγένοντο ἐτησίαι τότε . ἀποστὰς δὲ τοῦ κατὰ κορυφὴν βραχύ τι , ἐπειδὴ ὁ χρόνος ἐν μέσῳ παρέδραμεν , ἐξεθερμάνθη ὁ ἀὴρ καὶ λοιπὸν τὰ δύστηκτα καὶ πεπηγότα μόρια τῆς χιόνος διέλυσε , καὶ ἐντεῦθεν αὔρας πολλῆς ἀναδοθείσης οἱ σφοδροὶ ἐτησίαι τότε γίνονται . p . 362a3 Ὅταν δ’ ἀπέλθῃ μικρόν , σύμμετρος ἤδη γίνεται ἡ θερμότης , ὅταν τὰ πεπηγότα τήκεται . οὐχ ὅτι σύμμετρος γίνεται ἡ θερμότης τοῦ ἡλίου , διὰ τοῦτο τὰ πεπηγότα ὕδατα τήκονται , ἀλλ’ ὅτι ἐν τῷ χρόνῳ ὁ ἥλιος συμμέτρως γίνεται θερμός , τουτέστιν ἐν τῷ χρόνω , ᾧ ἀφίσταται ὁ ἥλιος ἀπὸ τοῦ κατὰ κορυφήν , φθάνει ἡ θερμότης κατακρατῆσαι τοῦ πεπηγότος καὶ αὐτοῦ τοῦ ἀέρος . p.362a11 Ἀποροῦσί τινες , διὰ τί βορέαι μὲν γίνονται . Ἡ ἀπορία ἐντεῦθεν ἡ λέγουσα , τί δήποτε ἀεὶ βορείων τῶν ἐτησίων αἰσθανόμεθα , οὐδέποτε δὲ νοτίων . p . 362a14 Γίγνονται γὰρ οἱ καλούμενοι λευκόνοτοι τὴν ἀντικειμένην ὥραν . ‘Η ἐπίλυσις , ὅτι γίνονται μὲν ἐκ τοῦ νότου πρὸς τὸ πᾶν , ἀλλ’ οὐκ αἰσθανόμεθα αὐτῶν διὰ πολλὴν ἀπόστασιν , ἢ ὅτι γίνονται ἀπὸ τοῦ πρὸς ἡμᾶς νότου , ἀλλ’ ἀμυδροὶ καὶ οὐ συνεχεῖς . γίνονται δ’ ἐν τῇ ἀντικειμένῃ ὥρᾳ τῷ θέρει , τουτέστι τῷ χειμῶνι · περὶ γὰρ τὰ τέλη τοῦ χειμῶνος γίνονται μετὰ ἑβδομήκοντα ἡμέρας τῆς χειμερινῆς τροπῆς , ὅταν ὁ ἥλιος ἐν Ἰχθύσιν ᾖ πλησίον τοῦ Κριοῦ , ὑφ’ ὅν ἐστιν ἡ διακεκαυμένη . p . 362 a 15 Διὸ λανθάνοντες ποιοῦσιν ἐπιζητεῖν . Ἀμυδροί εἰσιν οὗτοι οἱ ἐτησίαι , ὡς λανθάνειν αὐτούς , πόθεν πνέουσιν , εἴτε ἀπὸ νότου εἴτε ἀπὸ βορρᾶ . p . 362a16 Αἵτιον δέ , ὅτι ὁ μὲν βορρᾶς ἐκ τοῦ ὑπὸ τὴν ἄρκτον πνεῖ . ‘Η ἄλλη ἐπίλυσις , ὅτι ἡμεῖς μακρὰν ὄντες τοῦ πρὸς τὸ πᾶν νότου οὐκ ἐπαισθανόμεθα τῶν ἐκεῖθεν ἐτησίων , ἀλλὰ μόνων τῶν ἀπὸ βορρᾶ γινομένων ὡς ἐγγὺς ὄντες , ἐπειδὴ πολλὴ χιὼν γίνεται ἐν τοῖς βορείοις τόποις , ἧς λυομένης αἰσθανόμεθα τῶν ἐτησίων . p . 362a18 Ὦν τηκομένων ὑπὸ τοῦ ἡλίου μετά τὰς θερινὰς τροπὰς μᾶλλον ἥ ἐν αὐ ταῖς.| Ἴδου ἡ λέξις , ἔνθα δοκεῖ ἀντιφάσκειν ἑαυτῷ ὁ Ἀριστοτέλης . ἀνωτέρω 40v τερῶ μὲν γὰρ εἶπεν , ὅτι ἐν αὐταῖς ταῖς θεριναῖς γίνεται ἡ τῆξις τῆς χιόνος , ἐνταῦθα δ’ ὅτι μετὰ τὰς θερινὰς τροπὰς μᾶλλον . ἡμεῖς δὲ διῃτήσαμεν τὸν λόγον , ὡς εἴρηται . p . 362 a 22 ἔτι δ’ ἐγγὺς εἴη . Τουτέστιν ἵνα μή πως πάνυ ἀποστῇ ὁ ἥλιος τοῦ κατὰ κορυφήν , ἐπεὶ οὐκέτι οὐδὲ πνιγηρὸς ὁ ἀὴρ γίνεται , τουτέστι θερμός , οὔτε λύεται ἡ χιών . p . 362a26 Οὐ συνεχεῖς πνέουσι , διότι τὰ μὲν ἐπιπολῆς καὶ ἀσθενῆ τότε ἀποκρίνεται . Ἀμυδροδὶ καὶ οὐ συνεχεῖς πνέουσιν οἱ ὀρνιθίαι ἄνεμοι , τουτέστιν οἱ χειμερινοὶ ἐτησίαι , ἐπειδὴ οὐκ ἔχουσιν ὕλην πολλήν . οὔτε γὰρ πολλὴ χιὼν λύεται τηνικαῦτα εντι τοῦ ἀέρος ψυχροῦ ὄντος , ἀλλὰ μόνη ἡ λεπτὴ καὶ εὔλυτος . p . 362a30 Ἐπεὶ θέλει γε ὅτι μάλιστα συνεχῶς ἐντεῦθεν ἀεὶ πνεῖν ανεμος . Διὰ τὸ μὴ εὑρίσκειν ὕλην ἀμυδροί εἰσιν οἱ νότιοι ἐτησίαι , τουτέστι διὰ τὸ μὴ λύεσθαι πολλὴν χιόνα , ἐπεί τοί γε ὅσον ἐπὶ τῷ νότῳ ἀεὶ πνέουσιν ἄνεμοι σφοδροί , εἰ μηδὲν εἴη τὸ κωλῦον , διὰ τὸ πολλὴν εἶναι τὴν γῆν νοτίαν καὶ ἐκ ταύτης ἀναδίδοσθαι πολὺν ἀτμόν . καὶ ὅρα , πῶς ὁ φιλόσοφος τὸ θέλειν ἐπὶ ἀψύχου λέγει . p . 362a31 Ὁ δὲ νότος ἀπὸ τῆς θερινῆς τροπῆς πνεῖ καὶ οὐκ τῆς ἑτέρας ἄρκτου · Φέρε τὸ προαναβληθὲν τῇ προτεραίᾳ καθάπερ τι χρέος ἀποδώσομεν καὶ ζητήσωμεν , πῶς δυνατόν ἐστι κατασκευάσαι , ὅτι ὁ νότος ἄνεμος οὐκ ἀπὸ τοῦ νότου πρὸς τὸ πᾶν ἐνθάδε πνεῖ , οὐκ ἀπὸ τῆς χειμερινῆς τροπῆς , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς πρὸς ἡμᾶς οἰκουμένης , τουτέστιν ἀπὸ τῶν θερινῶν τροπῶν . ἀλλ’ ἵν τοῦτο ποιήσωμεν , φέρε τὴν πᾶσαν γῆν διελόντες εἴς τινα τμήματα ταύτῃ τῇ διαιρέσει τῆς γῆς ὡς λήμματι χρησώμεθα . δεῖ τοίνυν μέγιστον κύκλον νοῆσαι περὶ τὰ πέρατα τῆς γῆς ὄντα καὶ περιέχοντα τὴν σύμπασαν γῆν . οὗτος κεκλήσθω ὁρίζων . τούτου τοίνυν τεθέντος τὸ μέσον αὐτοῦ * * * τουτέστιν οἵτινες ἐφάπτονται τοῦ ὁρίζοντος κατὰ δύο σημεῖα ἕκαστος . ἄλλος δέ τις κύκλος μέγιστος ἐγκαρσίως τεμνέτω τοὺς δύο ] κύκλους · τεμνέσθω δὲ καὶ αὐτὸς ὑπὸ τοῦ ὁρίζοντος κατὰ δύο σημεῖα ὥσπερ καὶ οἱ ἄλλοι . τούτων οὕτω κατασκευασθέντων μεταξὺ τῶν παραλλήλων καὶ τοῦ ὁρίζοντος ἕξ τινες χῶραι ἐναπολαμβάνονται · τρεῖς μὲν ἐκ δεξιῶν τοῦ μέσου παραλλήλου , ὅστις καὶ μέγιστός ἐστι πάντων διὰ τὸ εἶναι διάμετρον τοῦ ὁρίζοντος εἴρηται γὰρ ἐν γεωμετρίᾳ , ὅτι μεγίστη εὐθεῖα ἐν κύκλῳ ἐστὶν ἡ διάμετρος ) , τρεῖς δ’ ἐξ ἀριστερῶν . καλοῦνται δ’ οἱ μὲν ἀκροπόλοι οἱ παράλληλοι , οἵτινές εἰσι πλησίον τοῦ ὁρίζοντος , ὁ μὲν ἀρκτι - κός , ὁ δὲ ἀνταρκτικός . μετὰ δὲ τὸν ἀρκτικὸν ὁ x003E ; ἐφεξῆς παράλληλος θέοινός κεκλήσθω τροπικός , ὁ δ’ ἐφεξῆς κείμενος τῷ θερινῷ τροπικῷ , ὅστις καὶ μέγιστός ἐστι διὰ τὸ εἶναι διάμετρον , ἰσημερινὸς τροπικός · ὁ δ’ ἐφεξῆς αὐτῷ ἀναλόγως κείμενος τῷ θερινῷ τροπικῷ χειμερινὸς τροπικὸς κεκλήσθω . τούτων οὕτως ἐχόντων αἱ μὲν μεταξὺ χῶραι τῶν δύο άκροπόλων , λῶν , τοῦ τε ἀρκτικοῦ καὶ τοῦ ἀνταρκτικοῦ , ὀμφαλοὶ κεκλήσθωσαν ἀπὸ τοῦ σχήματος , ἐπειδὴ ὡς τμήματα μικρὰ κύκλου εἰσίν · αἱ δὲ μεταξὺ τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ καὶ τοῦ ἀρκτικοῦ πόλου , ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τῷ ἄλλῳ μέρει μεταξὺ τοῦ ἀνταρκτικοῦ καὶ τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ , αὗται αἱ χῶραι τύμπανα κεκλήσθωσαν διὰ τὸ ἐοικέναι κώνοις κολούροις . ἡ δὲ μεταξὺ τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ καὶ τοὐ χειμερινοῦ χώρα , ἐν ᾗ ἀπολαμβάνεται καὶ ὁ ἰσημερινὸς τροπικός , διακεκαυμένη κεκλήσθω . τούτων οὕτω προδιατυπωθέντων ἰστέον , ὅτι τούτων τῶν ἓξ τμημάτων δύο μόνον οἰκοῦνται , λέγω δὴ αἱ μεταξὺ τοῦ ἀρκτικοῦ πόλου καὶ τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ , ἔνθα καὶ ἡμεῖς οἰκοῦμεν , ἥτις εἰς ἑπτὰ κλίματα τέμνεται , ἄλλη δὲ ἡ ταύτης ἀνάλογος αὕτη ἐστὶν ἡ μεταξὺ άνταρκτικοῦ πόλου καὶ χειμερινῆς τροπῆς . ἀλλὰ αὕτη λόγῳ μόνον οἰκεῖται διὰ τὸ ὑπαγορεύειν τὸν λόγον εὔκρατον εἶναι ὥσπερ καὶ τὴν καθ’ ἡμᾶς ζώνην . οὐκ ἀκριβῶς δ’ ἴσμεν , τίνες οἰκοῦσιν ἐκεῖσε , διὰ τὸ μὴ δύνασθαι μήτε ἡμάς ἐκεῖσε πορεύεσθαι μήτ’ ἐκείνους πρὸς ἡμᾶς διὰ τὴν διακεκαυμένην ζώνην μεταξὺ οὖσαν . οὐ μέντοι αἱ ἀπὸ τοῦ ἀρκτικοῦ πόλου καὶ ἀνταρκτικοῦ ἐμπεριεχόμεναι χῶραι οἰκοῦνται διὰ τὸ † μέσον τὸ ψῦχος εἶναι , ἡ δὲ μεταξὺ τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ καὶ τοὐ χειμερινοῦ , ἐν ᾗ καὶ ὁ ἰσημερινὸς ἀπολαμβάνεται , ἔνθα καὶ τὸ μεσαί - τατόν ἐστι τῆς γῆς , οὐκέτι δι’ ἄμετρον θερμότητα . διὰ τοῦτο γὰρ καὶ διακεκαυμένη ζώνη λέγεται . εἰ δ’ οἰκοῦσί τινες , παρὰ φύσιν οἰκοῦσιν ἐπὶ ὕδατος νηχόμενοι πᾶσαν ὥραν διὰ τὸ καῦμα . οὕτως τῆς διαιρέσεως τῆς γῆς ἐκτεθείσης καὶ ταῦτα ὡς λῆμμα λαβόντες κατασκευάσομεν λοιπόν ὅτι οὐ πνεῖ ὁ νότος ἀπὸ τοῦ νοτίου πόλου , τουτέστι τοὐ ἀνταρκτικοῦ , εἰς τὴν καθ’ ἡμᾶς οἰκουμένην · οὐ γὰρ ἀφικνεῖται τὸ πνεῦμα μέχρι ἡμῶν ἐκεῖθεν διὰ τὰ πολλὰ διαστήματα . εἰ γὰρ ὁρῶμεν , † ὅτι ἡμεῖς πρὸς τῇ ἄρκτῳ οἰκοῦντες , ὅθεν ὁ βορρᾶς πνεῖ , ὅμως ἐξασθενεῖ διὰ τὸ πολὺ διάστημα οὐ γὰρ ὁμοίως πνεῖ ἐν τῇ Ἑλλάδι καὶ ἐν τῷ Ἑλλησπόντῳ , ἀλλὰ ποῦ μὲν σφοδρότερον εἰς τὰ πλησιαίτερα αὐτοῦ χωρία , ποῦ δὲ ἀμυδρότερον εἰς τὰ πόρρω ) , πῶς οὐχὶ έξασθενήσει ὁ νότος ἐκ τῆς ἀντοικουμένης , τουτέστιν ἀπὸ τοῦ νοτίου πόλου πνέων πρὸς ἡμᾶς ; οὐκ ἄρα ἐκεῖθεν πνεῖ ὁ νότος . ἀλλὰ μὴν οὔτε ἀπὸ τῶν χειμερινῶν τροπῶν . χρὴ γάρ , εἴπερ ὅλως τοῦτο ἦν , μετὰ ἡμέρας τῆς χειμερινῆς τροπῆς πνεῖν τοὺς λευκονότους , τουτέστι τοὺς ἐτησίας 1 νότους , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῆς θερινῆς τροπῆς γενομένου τοῦ ἡλίου μετὰ ἡμέρας ἔπνεον οἱ ἐτησίαι βορέαι . νῦν δὲ μετὰ ἑβδομήκοντα ἡμέρας τῆς χειμερινῆς τροπῆς ἐκεῖνοι πνέουσιν · οὐκ ἄρα ἐκεῖθεν πνεῖ ὁ καθ ἡμᾶς νότος . ἀλλὰ ῥητέον , ὅτι ἀπὸ τῆς θερινῆς τροπῆς ἄρχεται πνεῖν πρὸς ἡμᾶς , τουτέστιν ἀπὸ τοῦ τόπου τοῦ περιοριζομένου ἀπὸ τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ καὶ τοῦ ἀρκτικοῦ πόλου · καὶ γὰρ ἐν τούτῳ περιορίζονται βόρεια καὶ τὰ νότια μέρη μερικά , ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς δεξιοῖς ἀριστερὰ καὶ ἐν τοῖς ἀριστεροῖς δεξιά . οὕτω κατασκευάσας ὁ φιλόσοφος , ὅτι οὐκ ἀπὸ τοῦ νότου † τούτου πάντως οὔτε ἀπὸ τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ πνεῖ ὁ καθ’ ἡμᾶς νότος , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ , παραδίδωσι τὸ ποσὸν καὶ τὴν διαφορὰν τοῦ ἀνέμου καὶ τὴν θέσιν . καί φησιν , ὅτι πέντε παραλλήλων κύκλων κειμένων ἐντὸς τοῦ ὁρίζοντος καὶ ἑνὸς ἐγκαρσίου τοῦ τέμνοντος πάντας τοὺς κύκλους , τουτέστι τοῦ μεσημβρινοῦ , τούτου δὲ τοῦ ἕκτου κύκλου τεμνομένου ὑπὸ τοῦ ὁρίζοντος κατὰ δύο σημεῖα ἐπὶ ἑκάστου κύκλου κύκλος γὰρ κύκλον οὐ τέμνει ἐκτός , εἰ μὴ κατὰ δύο σημεῖα ) γίνονται δώδεκα τμήματα . ἀφ’ ἑκάστου δὲ τμήματος εἷς ἄνεμος πνεῖ · δῆλον οὖν , ὅτι δώδεκά εἰσιν ἄνεμοι . ἀπὸ γὰρ τῆς ἀρχῆς τοῦ ἰσημερινοῦ τροπικοῦ ἀρξάμενος ἐκθήσομαι γραμμικῶς τοὺς ἀνέμους . ἔστω γὰρ κύκλος μέγιστος ὁ ὁρίζων , καὶ τούτου ἤχθωσαν δύο διάμετροι τέμνουσαι ἀλλήλας πρὸς ὀρθὰς γωνίας κατὰ τὸ P σημεῖον , ἡ ΑΒ καὶ ΗΘ , αἵτινές εἰσιν ὁ ἰσημερινὸς πόλος καὶ ὁ μεσημβρινός . καὶ τῷ ἰσημερινῷ πόλῳ παρ’ ἑκάτερα τὰ · μέρη κείσθωσαν παράλληλοι εὐθεῖαι ἴσον ἀπέχουσαι τοῦ κέντρου , ἡ ZE καὶ ἡ ΔΓ , καὶ ἐπεξζύχθω ἡ ΖΓ καὶ ἡ ΔΕ . φανερόν , ὅτι καὶ ἡ ΖΓ καὶ ἡ ΔΕ διάμετροί εἰσι · τέμνουσι γὰρ ἑαυτάς τε καὶ τὴν ΑΒ καὶ τὴν ΗΘ κατὰ τὸ P σημεῖον , ὅπερ ἐστὶ κέντρον τοῦ ὁρίζοντος . κείσθω δ’ ἄλλη παράλληλος τῇ ZE , τουτέστι τῷ θερινῷ τροπικῷ , ἡ ΚΛ , καὶ ἔστω αὕτη ἀρκτικὸς πόλος . πάλιν δ’ ὁμοίως τῇ ΔΓ χειμερινῷ τροπικῷ κείσθω παράλληλος ἡ ΜΝ , ἥτις ἐστὶν * * * οὕτω λέγεται διὰ τὸ ἀπὸ ζοφώδους πνεῖν τόπου ] νότιος πόλος ἢ ἀνταρκτικός . τούτου οὕτως ἔχοντος ἀπὸ μὲν τοῦ Α , ἔνθα ἐστὶ δύσις ἰσημερινή , πνεῖ ὁ ζέφυρος · <οὕτω λέγεται διὰ τὸ ἀπὸ ζοφώδους πνεῖν ἀπὸ δὲ τοῦ Β , ἔνθα ἐστὶν ἀνατολὴ ἰσημερινή , πνεῖ ὁ ἀπηλιώτης · λέγεται δὲ οὕτω διὰ τὸ ἐκεῖθεν ἀνίσχειν τὸν ἥλιον . ἀπὸ δὲ τοῦ H , ἔνθα ἐστὶν ὁ ἀρκτικὸς πόλος , πνεῖ ὁ ἀπαρκτίας · ἀπὸ δὲ τοῦ Θ , ἔνθα ἐστὶν ὁ νότιος πόλος , πνεῖ ὁ νότος . ἀπὸ δὲ τοῦ Ζ , ἔνθα ἐστὶν ἡ θερινὴ ἀντολή , πνεῖ ὁ καικίας · ἀπὸ δὲ τοῦ Γ , ἔνθα ἐστὶν ἡ χειμερινὴ δύσις , πνεῖ ὁ λίψ . ἀπὸ δὲ τοῦ Δ , ἔνθα ἐστὶν ἡ χειμερινὴ ἀνατολή , ὁ εὖρος πνεῖ · ἀπὸ δὲ τοῦ E , ἔνθα ἐστὶν ἡ θερινὴ δύσις , πνεῖ ὁ ἀργέστης , ὃν ὁ Προλεμαῖος Ἰάπυγα προσ - αγορεύει . οὕτοι μὲν οἱ ὀκτὼ ἄνεμοι ἐναντίοι εἰσίν , ἐπειδὴ κατὰ διάμετρον ἀλλήλων εἰσίν · αἰ γὰρ εὐθεῖαι , ἐξ ὧν πνέουσι , διὰ τοῦ κέντρου τοῦ P τῆς ρκτος άνατολὴ θερινή ἀνατολὴ ισημερινη B ἀνατολὴ , ειμερινη ουσμη A ἰσημερινή Θμεσημβρία Υ χειμερινη γῆς παρέχονταί , αἱ δὲ τοῦ κέντρου πᾶσαι διάμετροί εἰσιν . ἄλλος δὲ ἄνεμος ἀπὸ τοῦ Κ , τουτέστιν ἀπὸ τῆς μιᾶς τομῆς τοῦ ἀρκτικοῦ πόλου , καὶ καλεῖται οὗτος βορέας ἢ μέσης , ὅς ἐστι μεταξὺ καικίου καὶ ἀπαρκτίου . ἄλλος δὲ ἀπὸ τοῦ Λ , τουτέστιν ἀπὸ τῆς ἄλλης τομῆς τοὐ ἀρκτικοῦ . καὶ καλεῖται οὗτος θρασκίας μεταξὺ ὢν ἀπαρκτίου καὶ Ἰάπυγος . οὗτοι μὲν κατὰ διάμετρον εἶναι καὶ ἐναντίοι , οὐκ εἰσὶ δέ , ἐπειδὴ οὔτε διὰ τοῦ κέντρου παρέρχεται ἡ εὐθεῖα , τουτέστιν ὁ λόγος , οὔτε κατὰ τμήματα πνέουσι . πάλιν δ’ ἐν τῷ νοτίῳ πόλῳ ἕτεροι δύο πνέουσιν , ὁ μὲν ἀπὸ τοῦ Μ , ὅς ἐστιν λιβόνοτος μεταξὺ ὢν λιβὸς καὶ νότου , ἄλλος δὲ ἀπὸ τοῦ Ν , ὅστις εὐρόνοτος καὶ καλεῖται · καλεῖται · ἐστὶ δὲ μεταξὺ εὔρου καὶ νότου . καὶ οὗτοι δ’ ὡσαύτως δοκοῦσι μὲν κατὰ διάμετρον εἶναι , οὐκ εἰσὶ δὲ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν . τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων φησὶν ὁ φιλόσοφος , ὅτι βορέαι πλείους εἰσὶ τῶν νοτίων πνευμάτων διὰ τὸ εἶναι πολλὴν ὕλην ἀνέμων ἐν τῷ βορείῳ τόπῳ . ἐπειδὴ γὰρ ψυχρός ἐστι καὶ χιονώδης , ἀναλυομένης τῆς χιόνος ὑπὸ τῆς τοῦ ἡλίου θερμασίας ὑγραίνεται ἡ γῆ , ὑγρασμένη δὲ πλείστην ἀναθυμίασιν καπνώδη ἀναδίδωσι δίκην τῶν ὑγρῶν ξύλων . καὶ τούτου χάριν πολλά εἰσι τὰ πνεύματα βόρεια · πλὴν εἰ καὶ πολλά , οὐκ εὔτονα διὰ τὸ ἀπὸ πολλῆς ὑγρότητος πνεῖν . τὰ δὲ νότια ὀλίγα μὲν διὰ τὴν ἔνδειαν τῆς ὕλης , εὔτονα δὲ διὰ τὴν τῆς γῆς ξηρότητα . τὸ μὲν γὰρ ξηρὸν πρὸς τὸ εὔτονον τῷ ὁρίζειν τὰ μόρια , τὸ δ’ ὑγρὸν πρὸς τὸ ἔκλυτον διὰ τὸ διαχεῖν τὰ μόρια . ὅθεν τὸν μὲν βορρᾶν ἀνδρὶ πεπτωκότι ἀπεικάζουσι , τὸν δὲ νότον ἀνδρὶ ῥωμαλέως ἐπερχομένῳ . καὶ ταῦτα μὲν εἰποῦσα ἡ λέξις επαυσατο . Φέρε δὲ καὶ ἡμεῖς ἔξωθεν ἀπορήσωμεν τρεῖς ἀπορίας , μίαν μὲν ταύτην·| πῶς λέγεις , Ἀριστότελες , δώδεκα εἶναι τοὺς ἀνέμους ; μᾶλλον γὰρ δέκα ἔσονται . οἱ γὰρ ἀκροπόλοι . τουτέστιν ὁ ἀρκτικὸς καὶ ὁ ἀνταρκτικός , οὐ τέμνονται εἰς δύο σημεῖα ὑπὸ τοῦ ὁρίζοντος · οὕτω γὰρ ἔχει ἡ καταγραφή . οὗτοι οἱ πόλοι ἐντὸς οὔκ εἰσι τοῦ ὁρίζοντος , ἀλλ’ ἐκτός , ὁ μὲν ἐπὶ τὰ ἄνω , ὁ δ’ ἐπὶ τὰ κάτω . ἐκτὸς δ’ αὐτῶν ὄντων κατὰ ἓν μόνον σημεῖον ἐφάπτεται ἑκάστων ὁ ὁρίζων · κύκλος γὰρ κύκλου οὐκ ἐφάπτεται πλὴν εἰ μὴ κατὰ ἓν σημεῖον . εἰ οὖν κατὰ ἓν μόνον ἐφάπτονται οἱ ἀκροπόλοι τοῦ ὁρίζοντος , λέγεις δ’ Ἀριστότελες , ὅτι κατὰ τὰς ἁφὰς τοῦ πόλου καὶ τοῦ ὁρίζοντος ἐξέρχονται οἱ ἄνεμοι , οὐκέτι δώδεκα , ἀλλὰ δέκα εἰσίν , ὥσπερ καὶ αἱ τομαὶ ἤγουν αἱ ἐπαφαί . δευτέρα ἀπορία · τάχα γὰρ οὔτε δέκα ἔσονται οἱ ἄνεμοι , ἀλλὰ ὀκτώ , ἐπειδὴ ὁ ὁρίζων καὶ ὁ ἀρκτικὸς πόλος καὶ ὁ μεσημβρινὸς κατὰ ἓν σημεῖον ἐφάπτονται μόνον . ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀνταρκτικοῦ καὶ νοτίου μέρους δύο μόνον ἐπαφαί , ἔτι δὲ ἀπὸ τοῦ ἐν μέσῳ πόλου . τρίτη ἀπορία · πῶς λέγεις ; εἰ γὰρ δίχα πάντας τοὺς πόλους τέμνει ὁ ὁρίζων , δῆλον ὅτι πάντες εἰσὶν ἐναντίοι πάντες γὰρ κατὰ διάμετρον πνέουσι ) καὶ ἀεὶ ἔσονται καὶ αἱ νύκτες ἴσαι ταῖς ἡμέραις . πῶς , † Ἀριστότελες , τῶν ἀνέμων τοὺς μὲν εἶναι ἐναντίους , τοὺς δὲ δοκεῖν ἐναντίους , μὴ ὄντας δέ , ὅσοι μὴ κατὰ διάμετρόν εἰσιν ἀλλήλων ; ἐνταῦθα δὲ θεωρείσθω ἡ καταγραφὴ τῶν πόλων , ἐν ᾗ ἔξωθεν τοῦ ὁρίζοντος θεωροῦν . τᾶι οἱ ἀκροπόλοι , δι’ ὧν ἡ ἀπορία κρατύνεται . τούτων τῶν ἀποριῶν ὁ μέγας φιλόσοφος μίαν έπίλυσιν ἐπιδέδωκεν , εἰπὼν οὕτως , ὅτι δεῖ ὑποθέσθαι ἀπὸ τοῦ κέντρου τοῦ ἀρκτικοῦ πόλου διάμετρον φερομένην , ἥτις πρὸς ὀρθὰς τέμνει τὸν μεσημβρινόν , ὅστις φέρεται κατ’ ἐπάνω τοῦ ἀρκτικοῦ , καὶ τεμνέτω αὐτὸν δίχα κατὰ διάμετρον . ταύτῃ τῇ τοῦ μεσημβρινοῦ , ᾗ τέμνει τὸν ἀρκτικόν , ἀγέσθω πρὸς ὀρθὰς εὐθεῖα , ἥτις διαπεραιοῦται εἰς τὰ ἀνατολικὰ καὶ δυτικὰ μέρη τοῦ ἀρκτικοῦ , ὡς εἶναι τὸ μὲν πέρας τῆς διαμέτρου τοῦ ἀρκτικοῦ ἐν τόπῳ . ὅθεν λέγεται πνεῖν ὁ θρασκίας , τὸ δ’ ἕτερον , ὅθεν λέγεται ὁ βορρᾶς . τούτων οὕτως ἐχόντων ἀπὸ τῶν περάτων τῆς διαμέτρου ταύτης τῆς τοῦ ἀρκτικοῦ τῶν δύο ἐπιζευγνύσθωσαν δύο εὐθεῖαι καὶ ἐρχέσθωσαν ἐπὶ τὸ κέντρον τῆς γῆς , αἵτινες εὐθεῖαι τιτρῶσαι τὴν γῆν ἔρχονται περὶ τὸ κέντρον αὐτῆς . τούτων οὕτως ἐχόντων ἀπὸ τῶν τρήσεων ἐκείνων οἱ πνέοντες ἄνεμοι ἐναντίοι εἰσίν , ἐπειδὴ ἀπὸ τῆς ἐπιζευχθείσης διμέτρου ἐπεζεύχθησαν αἱ εὐθεῖαι αἱ πρὸς τὸ κέντρον φερόμεναι . καὶ οὗτοί εἰσιν ὅ τε θρασκίας καὶ ὁ βορρᾶς . ταὐτὸ δὲ γινέσθω καὶ ἐπὶ τοῦ νοτίου πόλου . τάχα λέλυται τὸ πρῶτον ἄπορον καὶ τὸ δεύτερον ἄπορον · οὐκέτι γὰρ δέκα ἢ ὀκτὼ οἱ ἄνεμοι , ἀλλὰ δώδεκα . ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ τρίτον · οὐκέτι γὰρ ὁ ὁρίζων δίχα τέμνει πάντας τοὺς κύκλους , ὡς εἶναι ἴσην τῇ ἡμέρᾳ τὴν νύκτα , ἀλλὰ τέμνει μὲν αὐτοὺς κατὰ δύο σημεῖα , οὐ μὴν κατὰ διάμετρον · ὅθεν οὐκ ἀεὶ ἴση ἡ νὺξ τῇ ἡμέρα εἰ μὴ ἐπὶ μόνου τοῦ ἰσημερινοῦ , ὥστε συμβαίνειν ἐναντίους μὲν πνεῖν τοὺς ἀνέμους κατὰ διάμετρον τὴν ἐπιζευγνυμέωην , μένην , μηκέτι δὲ τέμνεσθαι δίχα πάντας τοὺς πόλους . ὃ γὰρ ἐποιήσαμεν ἐπὶ τοῦ ἀρκτικοῦ πόλου καὶ ἐπὶ τοῦ ἀνταρκτικοῦ , τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πόλων ποιητέον · δεῖ γὰρ καὶ ἐπὶ ἑκάστου ἐκείνων έπιζευγνυμένην εὐθεῖαν λαβεῖν διάμετρον , ἧς ἐκ τῶν περάτων δύο γραμμαὶ φερόμεναι περὶ τὸ κέντρον τιτρῶσι τὴν γῆν , κἀκεῖθεν πρόσφοροι ἄνεμοι ἑκάστῳ πόλῳ πνέουσιν ἐκείνου μὴ τεμνομένου δίχα ὑπὸ τοῦ ὁρίζοντος . οὕτως οὖν συμβαίνει δώδεκα εἶναι τοὺς ἀνέμους καὶ ἐναντίους εἶναι καὶ δίχα μὴ πάντας τέμνεσθαι τοὺς πόλους καὶ διὰ τοῦτο μὴ πάντως ἴσην εἶναι τῇ νυκτὶ τὴν ἡμέραν . ἀλλὰ μὴν κἀκεῖνο ἀπορητέον , πῶς ὁ Ἀριστοτέλης τοὺς ἀνέμους ἔφησε γίνεσθαι κατὰ τὰς τομὰς τῶν παραλλήλων πόλων τὰς γινομένας ὑπὸ τοῦ ὁρίζοντος , τοῦ ἀστρονόμου λέγοντος ἀπὸ τριάκοντα μοιρῶν ἀφίστασθαι ἕκαστον ἄνεμον . νῦν δὲ ὡς ἐπὶ τῆς προκειμένης διαγραφῆς οὐκ ἴσον ἀπἐχουσιν ἀπ’ ἀλλήλων αἱ τομαὶ τῶν κύκλων , ἀλλ’ αἱ μὲν πλέον , αἱ δ’ ἔλαττον . ἢ ῥητέον , ὡς ἐπέστησεν ὁ ἡμέτερος πρόγονος ὁ φιλόσοφος . ἐν γὰρ τῷ ἕκτῳ τῆς συντάξεως τῷ έπιγραφομέυῳ Περὶ ὁριζόντων καταγραφῆς ‘ εὖρον , φησίν , ὡς ἐπὶ τοῦ πέμπτου κλίματος , ὅτι ἐν τῷ ὁρίζοντι τοῦ πέμπτου κλίματος τριάκοντα μοίρας ἀπέχουσι ἀλλήλων αἱ τομαί.’ τῶν οὖν πόλων γινομένων ὑπὸ τοῦ ὁρίζοντος ἐπειδὴ οὐκ ἐπ’ ἔλαττον , ὡς Ἀριστοτέλης ἔγκειται , ἐν τῷ τέλει τοῦ τετάρτου κλίματος καὶ ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ πέμπτου , μᾶλλον δὲ περὶ τὸ πέμπτον ἐστί , μήποτε ὡς πρὸς ἐκεῖνον τὸν ὁρίζοντα ἔλαβε τὴν καταγραφὴν τῶν τμημάτων . εἰ γὰρ τοῦτο , συνῳδὰ φθέγγεται τοῖς ἀστρονόμοις . εἴτε γὰρ τὸν ὁρίζοντα εἴποις κατὰ τριάκοντα μοίρας ἑαυτοῦ τέμνειν τοὺς πόλους , ὡς εἶναι ἕκαστον τμῆμα τοῦ ὁρίζοντος τριάκοντα μοιρῶν καὶ τοὺς ἀνέμους ἀπὸ τριάκοντα μοιρῶν ἀφίστασθαι ἀλλήλων , ὥς φασιν ἀστρονόμοι , εἴτε ὡς πρὸς τὸ πέμπτον κλίμα λάβῃς τὰς τομὰς τῶν πόλων ἀπὸ τριάκοντα μοιρῶν ἀπεχούσας , τὸ αὐτὸ συμβαίνει . ταῦτα ἕχει ἡ θεωρία . p . 362a31 ‘Ο νότος ἀπὸ τῆς θερινῆς τροπῆς πνεῖ καὶ οὐκ ἀπὸ τῆς ἑτέρα ἄρκτου . Ἑτέραν ἄρκτον καλεῖ τὸν ἀνταρκτικὸν πόλον . τί οὖν φησιν ; ὅτι ὡς δείξω οὐκ ἀπὸ τοῦ ἀνταρκτικοῦ πόλου πνεῖ ὁ νότος , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ τόπου πλησίον ἡμῶν , τουτέστιν ἀπὸ τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ . ἀλλὰ πρῶτον λαμβάνει λῆμμα τὴν διαίρεσιν τῆς γῆς · εἶθ’ οὕτω τοῦτο δείκνυσιν . p . 362a32 Δύο γὰρ ὄντων τμημάτων τῆς δυνατῆς χώρας οἰ - κεῖσθαι . Ποῖον τούτων ; ἑνὸς μὲν τοῦ μεταξὺ ἀρκτικοῦ καὶ θερινοῦ τροπικοῦ , ὅπερ καὶ ἡμεῖς οἰκοῦμεν , ἑτέρου | δὲ τοῦ ὄντος μεταξὺ χειμερινοῦ τροπικοῦ καὶ ἀνταρκτικοῦ , ἀρκτικοῦ , ὅπερ ὁ μὲν λόγος ὑπαγορεύει οἰκεῖσθαι διὰ τὸ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν τῆς κράσεως φυλάττεσθαι , οἵαν καὶ ἐν τῇ καθ’ ἡμᾶς ζώνῃ . ὥσπερ καὶ αὕτη εὐκραής ἐστι διὰ τὸ εἶναι μεταξὺ ψυχροῦ χωρίου τοῦ πρὸς τὸν ἀρκτῷον πόλον καὶ τῆς διακεκαυμένης ζώνης , οὕτω καὶ ἐκείνη εὐκραής ἐστι διὰ τὸ κεῖσθαι ἀνὰ μέσον τοῦ νοτίου παραλλήλου , τοῦ καταψύχρου χωρίου φημί , καὶ τῆς διακεκαυμένης . ἀλλ’ εἰ καὶ ὁ λόγος τοῦτο ὑπαγορεύει , οὐκ ἴσμεν , εἰ ὅλως οἰκεῖται , διὰ τὸ μὴ δύνασθαι διελθεῖν ἀπ’ ἐντεῦθεν ἐκεῖσέ τινας , μητ’ ἀπ’ ἐκεῖθεν ἐνταῦθα διὰ τὸ μέσην εἶναι τὴν ἐκκεκαυμένην ζώνην , ἥτις ἐστὶ μεταξὺ θερινοῦ τροπικοῦ καὶ χειμερινοῦ . p . 362a35 αὶ οὕσης οἶον τυμπάνου . τοιοῦτο γὰρ τὸ σχῆμα τῆς γῆς ἐκτέμνουσιν ἀεὶ ἐκ τοῦ κέντρου αὐτῆς ἀγόμεναι γραμμαί . Αἱ γὰρ ἀπὸ τοῦ κέντρου ἀγόμεναι δύο γραμμαὶ προϊοῦσαι καὶ έπιπόλων ] ζευγνύμεναι τῷ ὁρίζοντι κατὰ τὰ πέρατα τό τε EZ καὶ τὸ ΔΓ τοιαῦτα σχήματα ἀποτελοῦσι τῶν δύο ζωνῶν , τῆς τε καθ’ ἡμᾶς οἰκουμένης καὶ τῆς ἀντοικουμένης , οἷον τύμπανον σχηματίζουσαι μέχρι τοῦ νοτίου πόλου . p . 362b1 Καὶ ποιοῦσι δύο κώνους , τὸν μὲν ἕχοντα βάσιν τὸν τροπικόν , τὸν δὲ διὰ παντὸς φανερόν , τὴν δὲ κορυφὴν ἐπὶ τοῦ μέσου τῆς γῆς . Δύο κώνους λέγει τὸν ZPE καὶ ΚΡΛ . ὁ μὲν γὰρ ZPE κῶνος μὲν τὸν ZE θερινὸν τροπικὸν ἔχει , κορυφὴν δὲ τὸ P σημεῖον , ὅπερ ἐστὶ τοῦ παντὸς κέντρον · ὁ δὲ ΚΡΛ κῶνος βάσιν μὲν ἔχει τὸν ΚΛ πόλον , κορυφὴν δὲ τὸ P σημεῖον , ὅπερ ἐστὶ τὸ μεσαίτατον τῆς γῆς . τοὐτων οὕτως ἐχόντων ἐκ τῶν βάσεων τούτων τῶν δύο κώνων γίνεται ἓν τμῆμα τῆς γῆς , κωνοειδὲς οὐ τέλειον , ἀλλὰ κόλουρος κῶνος , ὅστις ἐστὶν ὁ ΚΕΚΛ , βάσιν μὲν ἔχων τὸ ZE , κορυφὴν δ’ ἐλλιπῆ τὸ ΚΛ . ὃ δὲ λέγω ἐπὶ ἀρκτικῶν , τὸ αὐτό μοι νόησον κἀπὶ τῶν νοτίων . κἀκεῖ γὰρ γίνονται δύο κῶνοι , ὅ τε Δ’ καὶ ὁ MPN , κορυφὴν ἔχοντες τὸ P κέντρον , βάσιν δὲ τὸ ΔΓ καὶ τὸ MN . πάλιν δ’ οὗτοι οἱ κῶνοι ἓν τμῆμα τῆς γῆς ποιοῦσι , τουτέστι κόλουρον κῶνον τὸν ΜΝΓΔ , ὅστις βάσιν μὲν ἔχει τὸν ΔΓ χειμερινὸν τροπικόν , κορυφὴν δ’ ἀτελῆ τὸν ΜΝ νότιον πόλον . p . 362b5 Ταῦτα οἰκεῖσθαι μόνα δυνατόν . Ποῖα ; τὰ δύο τμήματα δηλονότι , τουτέστι τὸν ΖΕΚΛ κόλουρον καὶ τὸν ΜNΔΓ , ἅτινα καὶ τύμπανα προσηγόρευσε . p . 362b6 Καὶ οὕτ’ ἐκεῖνα τῶν τροπικῶν · σκιὰ γὰρ οὐκ ἄν ἦν πρὸς ἅρκτον . οὔτε τὰ ἐντὸς τοῦ θερινοῦ καὶ χειμερινοῦ τροπικοῦ , τουτέστιν ὅλον τὸ πλάτος τῆς διακεκαυμένης ἄοικόν ἐστι . πόθεν δῆλον ; ἐπειδὴ ἡ σκιὰ ἡ γινομένη ἐν τῇ καθ’ ἡμᾶς οἰκουμένῃ πᾶσα πρὸς ἄρκτον πίπτει , ἡ δὲ σκιὰ ἡ γινομένη ἐπὶ τῆς διακεκαυμένης ἢ πρὸς μεσημβρίαν πίπτει ἢ οὐ γίνεται σκιά , πλὴν ἐλαχίστη περὶ τὸ σῶμα πίπτουσα τὸ σκιάζον · πρὸς μεσημβρίαν μὲν πίπτει , ὅταν ἐν τῷ θερινῷ τροπικῷ ἔλθῃ ὁ ἥλιος , περὶ δὲ τὸ σῶμα μόνον , ὅταν κατὰ κορυφὴν ἔλθῃ , τουτέστιν εἰς τὸν ἰσημερινὸν τροπικόν . εἰ οὖν οἰκοῖτο , φησί , καὶ μεταξὺ † τοῦ τροπικοῦ , οὐκ ἔδει διττὴν σκιὰν πίπτειν πρὸς ἄρκτον ἐν τῷ μεσουρανεῖν τὸν ἥλιον , ἀλλὰ ποτὲ μὲν πρὸς μεσημβρίαν , ποτὲ δὲ πρὸς ἄρκτον , ποτὲ δὲ καὶ ἐκλιμπάνειν · πρὸς ἄρκτον μὲν ὡς πρὸς τὴν ἡμετέραν οἰκουμένην , πρὸς μεσημβρίαν δὲ ὡς πρὸς τοὺς ὑπὸ τὸν θερινὸν τροπικὸν οἰκοῦντας , εἴπερ ἦσαν , ἀσκίους δὲ ὡς πρὸς τοὺς ὑπὸ τὸν ἰσημερινὸν παράλληλον . ἀλλὰ μὴν οὐχ ὁρῶμεν οὐδαμοῦ σκιὰν οὔτ’ ἐκλιμπάνουσαν οὔτε πρὸς νότον τρεπομένην μεσουρανοῦντος τοὐ ἡλίου · οὐκ ἄρ οἰκοῦντι οὗτοι οἱ τόποι . p . 362b9 Φαίνεται δὲ καὶ ὁ Στέφανος κατὰ τὸν τόπον τοῦτον . Φαίνεται γὰρ ὑπὲρ κεφαλὴν γινόμενος ἡμῖν , ὅταν ᾖ κατὰ τὸν μεσημβρινόν . πιστοῦται τὸν λόγον , ὅτι βορείαν ἔχομεν ἡμεῖς τὴν οἴκησιν ἐντὸς ὄντες τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ ἀπὸ τοῦ Στεφάνου τῆς Ἀριάδνης . οὗτος γὰρ βόρειος ὢν πρὸς τῷ ἀρκτῴῳ πόλῳ , ἐπὰν ἔλθῃ κατὰ τοῦ μεσημβρινοῦ , τουτέστιν ἐν τῷ μεσουρανήματι , τηνικαῦτα κάθετος ἡμῖν ἐστιν . ᾧ δῆλον , ὅτι βορεία ἐστὶν ἡ καθ’ ἡμᾶς οἰκουμένη · οὐ γὰρ ἄν ἄλλως κάθετος ἐφαίνετο ἡμῖν , εἰ μὴ βόρειος ὑπῆρχεν ἡμῶν . p . 362b12 Διὸ γελοίως γράφουσι νῦν τὰς περιόδους τῆς γῆς . Καταμέμφεται τοὺς γεωγράφους , ὅτι σφαιρικῶς τὴν καθ’ ἡμᾶς οἰκουμένην γράφουσιν · οὐ γὰρ ἔδει σφαιρικῶς αὐτὴν γράφειν , ἀλλὰ ζωνοειδῶς . ἐδείξαμεν γάρ , ὅτι τύμπανόν ἐστιν ἡ καθ’ ἡμᾶς οἰκουμένη οὐκ ἔχουσα τὸ πλάτος ἴσον τῷ μήκει · πολὺ γὰρ προάγει τὸ μῆκος τοῦ πλάτους , ἐν δὲ κύκλῳ ἴσον τὸ πλάτος τῷ μήκει · τὸ μέσον γὰρ θερινοῦ τροπικοῦ ὁ * * * πόλου ἐστὶ τὸ πλάτος μόνον , τὸ δὲ μῆκος ἀπὸ ἀνατολῶν μέχρι δυσμῶν . p . 362b14 Ὅ τε γὰρ λόγος δείκνυσιν , ὅτι τὸ πλάτος ὥρισται , τὰ δὲ κύκλῳ συνάπτειν ἐνδέχεται διὰ τὴν κρᾶσιν . ἔδειξεν ὁ λόγος , φησίν , ὅτι ἐλάχιστόν ἐστι τὸ πλάτος τῆς καθ’ ἡμᾶς οἰκουμένης ὡς πρὸς τὸ πᾶν , τὸ μέντοι μῆκος μέγιστον . καὶ τί λέγω μέγιστον ; ὅπου γε καὶ εἰς τοὺς ἀντίποδας ἦν δυνατὸν ἐλθεῖν τινα , τουτέστιν εἰς τὸ ὑπὸ γῆν ἡμισφαίριον , ὅσον κατὰ τὴν εὐκρασίαν · ἀλλὰ τοῦτο οὐ γίνεται διὰ τὸ εἶναι μεταξὺ θαλάσσας ἄλλας τε καὶ αὐτὸν τὸν Ὠκεανόν . οὕτω μέγιστόν ἐστι τὸ μῆκος , ὡς συνάπτειν τὰ δύο ἡμισφαίρια . | p . 362 b 21 Τὸ γὰρ ἀφ’ ‘Ηρακλείων στηλῶν μέχρι τῆς Ἰνδικῆς τοῦ ἐξ Αἰθιοπίς πρὸς τὴν Μαιῶτιν καὶ τοὺς ἐσχατεύοντας τῆς Σκυθίας τόπους πλέον ἢ πέντε πρὸς τρία τὸ μέγεθος . Ὅρους λαμβάνει τοῦ μήκους καὶ τοῦ πλάτους τῆς καθ’ ἡμᾶς οἰκουμένης . καὶ τοῦ μὲν μήκους ἐπὶ δυσμὰς τὰς Ἡρακλείους στήλας , πρὸς δὲ ἀνατολὰς τὴν ἐσχάτην Ἱνδίαν , παρ’ οἷς ἐστιν ἡ Ἐρυθρὰ θάλασσα . δῆλον δ’ ὅτι οἱ ὅροι οὗτοι τοῦ ὑπὲρ γῆν ἡμισφαιρίου ὄντες μήκους εἰσί · τοῦ δὲ πλάτους πρὸς μὲν τὴν διακεκαυμένην ζώνην ὅρους λαμβάνει τοὺς Αἰθίοπας , πρὸς δὲ ἄρκτον τὴν Μαιῶτιν καὶ τοὺς ἐσχάτους Σκύθας . καί φησιν , ὅτι ὥσπερ τὰ πέντε τῶν τριῶν ὑπερέχει , οὕτω τὸ μῆκος τοῦ πλάτους . ἀλλὰ μὴ νομίσῃς , ὅτι τοῦτο εἶπεν , ὅτι ὅσον τὰ πέντε τῶν τριῶν ὑπερέχει , τοσοῦτον τὸ μῆκος τοῦ πλάτους · οὔτε γὰρ τοσαύτη μόνον ἐστὶν ἡ ὐπεροχὴ τοῦ μήκους πρὸς τὸ πλάτος , ἀλλὰ πολλαπλασία . ἀλλὰ παράδειγμα δεῖ λαβεῖν , ὅτι ‘ὥσπερ’ οὐχ ‘ὅσον’ . p . 362b30 ἐπεὶ δ’ ὁμοίως ἔχειν ἀνάγκη τόπον τινὰ πρὸς τὸν ἕτερον πόλον . Ἐπειδή , φησί , πρὸς τῷ ἀρκτικῷ πόλῳ ἐστὶ τὸ τύμπανον τοῦτο δὴ τὸ χωρίον , ἐν ᾧπερ ἡμεῖς οἰκοῦμεν , δῆλον ὅτι καὶ πρὸς τῷ νοτίῳ πόλῳ ἡ ἀναλογία φυλάττεται . οὐκοῦν ὥσπερ τοῦτο εὐκραές ἐστι τὸ χωρίον , ἐν ᾧπερ ἡμεῖς οἰκοῦμεν , κἀκεῖνο ὁμοίως ἐστὶν εὐκραές · καὶ ὥσπερ ἐνταῦθα πνεῖ ἄνεμός τις ἀπὸ τῆς ἄρκτου , οὕτω κἀκεῖσε πνεῖ ἀπὸ τῆς ἄρκτου . ἀλλ’ οὐ δυνατὸν οὔτε τὸν ἐκεῖθεν ἄνεμον ἐνθάδε πνεῖν οὔτε τὸν ἔνθεν ἐκεῖσε διὰ τὸ διάστημα . καὶ ὅρα , πῶς ἀψοφητὶ μετὰ τὸ λῆμμα τὴν κατασκευὴν ἐπάγει , ὅτι οὔτε ἀποπνεῖ ἀπὸ τοῦ νοτίου πόλου ὁ νότος ἐνταῦθα εἰ γὰρ οἱ καθ’ ἡμᾶς ἄνεμοι οὐ πανταχόσε πνέουσι διὰ τὸ ἐξασθενεῖν ὑπὸ τοῦ μήκους , πόσῳ μᾶλλον ὁ ἐκεῖθεν νότος ; ) οὔτε ἀπὸ χειμερινῆς τροπῆς . p . 363a10 οὕτω γὰρ τὸ ἀνάλογον ἀποδίδωσι . Τί φησιν ; ὅτι οὔτε ἀπὸ χειμερινῆς τροπῆς πνεῖ ὁ καθ’ ἡμᾶς νότος , ἐπειδὴ ἔδει τὴν ἀναλογίαν φυλαχθῆναι τὴν αὐτὴν ἐπὶ τῶν νοτίων ἐτησίων ὥσπερ ἐπὶ τῶν βορείων . ἐπειδὴ γὰρ οἱ βόρειοι ἐτησίαι ἀπὸ τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ πνέουσι μετὰ εἴκοσιν ἡμέρας τῆς θερινῆς τροπῆς . ἔδει καὶ τοὺς νοτίους , εἴπερ ἀπὸ τοῦ χειμερινοῦ πνέουσι , μετὰ εἴκοσιν ἡμέρας πνεῖν . ἀλλὰ μετὰ ἑβδομήκοντα ἡμέρας τῆς τροπῆς πνέουσιν · οὐκ ἄρα ἀπὸ τοῦ χειμερινοῦ πνεῖ ὁ νότος . p . 363a13 κεῖνος ὁ τόπος διὰ τὴν τοῦ ἡλίου γειτνίασιν οὐκ Περὶ τῆς διακεκαυμένης λέγει ζώνης , ὅτι διὰ τὸ τὸν ἥλιον ἀεὶ ἐπικεῖσθαι ξηροτάτη ἐστὶ καὶ θερμοτάτη . ἀλλ’ εἴποις ἄν · καὶ πόθεν ἰσχυρὸς ἄνεμος ἐκεῖθεν πνεῖ ὁ νότος , εἴπερ μὴ ἔστιν ἰκμὰς ἡ ποιοῦσα τὴν ὕλην τῶν ἀνέμων ; αὐτός φησιν , ὅτι τῷ εἶναι πολλὴν γῆν ἀναπεπταμένην · ὅλη γὰρ ἡ μεταξὺ τῶν δύο τροπικῶν , θερινοῦ τε καὶ χειμερινοῦ , τὸ ἀπὸ ἑκάστης γῆς μερικῶς συναγόμενον πνευμάτιον ποιεῖ ἕνα σφοδρὸν ἄνεμον , τὸν νότον . p . 363a18 18 Τίσ μὲν οὖν αἰτία τούτων τῶν ἀνέμων . Αἰτία ὑλική . εἴρηται γάρ , ὅτι οὐκ ἀὴρ κινούμενός ἐστιν ὁ ἄνεμος , ἀλλὰ καπνώδης ἀναθυμίασις . p . 363a21 Περὶ δὲ θέσεως αὐτῶν , καὶ τίνες ἐναντίοι τίσι , καὶ ποίους ἅμα πνεῖν ἐνδέχεται , ποίους δ' οὕ . Ταῦτα πάντα ζητήσει ἐν τοῖς ἐφεξῆς . p . 363a25 Δεῖ δὲ περὶ τῆς θέσεως ἅμα τοὺς λόγους ἐκ τῆς ὑπο - γραφῆς θεωρεῖν . ᾿Εντεῦθεν λοιπὸν περὶ τῆς θέσεως τῶν ἀνέμων διαλαμβάνει κτὰ τὸ προειρημένον διάγραμμα . p . α26 Γέγραπται μὲν οὖν τοῦ μᾶλλον εὐσχημόνως ἔχειν ὁ τοῦ ὁρίζοντος κύλκλος · διὸ καὶ στρογγύλος . ᾿Επειδή , φησί , † τῆς καθ’ ἡμᾶς οἰκουμένης τὸν ὁρίζοντα , ἵνα τοὺς ἐν ταύτῃ ἀνέμους ὑπογράψω , αὕτη δ’ οὐκ ἔστι x003E ; ἀλλ’ ἐπιμήκης οὔτε γὰρ ἐξισάζει τὸ μῆκος τῷ πλάτει ) , δῆλον ὅτι οὔτε ὁ ταύτης ὁρίζων ἐστὶ κυκλοτερής , ἀλλ’ ἐπιμήκης ὡς πρὸς τὴν οἰκουμένην γῆν · ἀλλ’ εἰ καὶ μὴ ἔστι κυκλοτερὴς ὁ ὁρίζων , ἀλλ’ οὖν κυκλοτερὴς καταγεγράφθω διὰ τὸ εὔσχημον . p . 364a5 Τοῦ δ’ εἶναι πλείους ἀνέμους ἀπὸ τῶν πρὸς ἄρκτον τόπων . ᾿Εντεῦθεν τὴν αἰτίαν λέγει τοῦ μείζονα εἶναι τὰ νότια πνεύματα . Πρᾶξις κη . p . 364a13 ἔστι δὲ τῶν εἰρημένων πνευμάτων βορέας μὲν ὅ τε ἀπαρκτίας καὶ θρασκίας μέσης . Διδάξας ἡμᾶς ὁ φιλόσοφος περὶ τῆς θέσεως τε καὶ ὀνομασίας τῶν ἀνέμων , ὅτι δώδεκά εἰσι τὸν ἀριθμὸν ἀπὸ τῶν δώδεκα τμημάτων καὶ τῶν ἓξ πόλων πνέοντες , νῦν συναίρεσιν ποιεῖ τῶν δώδεκα ἀνέμων καὶ οἷόν τινα συγ εἰς τέσσαρας ἀνέμους καθολικωτέρους . καί φησιν , ὅτι πάντες οὗτοι συγκεφαλαιοῦνται εἰς τέσσαρας ἀνέμους μεγίστους ἐναντίους · ἀνατολι - κῶν μὲν γὰρ πάντων εἷς μόνος ἐστὶν ὁ κυρίως , λέγω δὴ ὁ ἀπηλιώτης , δυτικῶν ζέφυρος , ἀρκτικῶν δὲ ἀπαρκτίας , νοτίων δὲ νότος . εἶτα πάλιν ἑτέραν συναίρεσιν τούτων ποιεῖται συντομωτέραν καὶ συγκεφαλαιοῖ τοὺς τέσσαρας | εἰς δύο , βορρᾶν τε καὶ νότον . καὶ δίδωσι τῷ μὲν βορρᾷ τοὺς δυτικοὺς ἀνέμους πάντας καὶ ἀρκτικοὺς ὡς ψυχροὺς ψυχρῷ , τῷ δὲ νότῳ τοὺς ἀνατολικοὺς πάντας καὶ νοτίους ὡς θερμοὺς θερμῷ . θερμότερα γὰρ τὰ ἀνατολικὰ μέρη τῶν δυτικῶν , ἐπειδὴ ἀνερχόμενος ὁ ἥλιος καὶ τέως πρὸς ταῖς ἀνατολαῖς ὑπάρχων θερμαίνει μὲν τὰ ἀνατολικὰ μάλιστα , ἧττον δὲ τὰ δυτικά · μεσουρανῶν δὲ καὶ πρὸς δυσμὰς ὁρμώμενος ἄρχεται τὰ μὲν δυτικὰ μέρη μᾶλλον θερμαίνειν , ἧττον δὲ τὰ ἀνατολικά . ἀλλ’ ὅσον ἐπὶ τούτῳ φαίη ἄν τις ἀντανίσωσιν γίνεσθαι καὶ ὁμοίως εἶναι θερμὰ τὰ ἀνατολικὰ τοῖς δυτικοῖς , ἐπειδὴ ὁμοίως θερμαίνονται ἄμφω τὰ μέρη . ἀλλὰ λέγομεν , ὅτι μεσουρανἠσαντος τοῦ ἡλίου καὶ ἐπὶ δυσμὰς κλίναντος μεμένηκεν κεν ἔτι θερμότερα τὰ ἐν τοῖς ἀνατολικοῖς , ἐπειδὴ ὑπὲρ γῆν ἐστιν ὁ ἥλιος , ἐλθόντος δ’ εἰς τὰς δυσμὰς τοῦ ἡλίου καὶ δύσαντος οὐκέτι ἐφυλάχθη ἡ θερμασία ἐν τῇ δύσει διὰ τὸ ὑπὸ γῆν γεγονέναι τὸν ἥλιον . οὕτω τοίνυν κατασκευάζομεν , ὅτι θερμότερά ἐστι τὰ ἀνατολικὰ τῶν δυτικῶν . οὕτω τοί · νυν ὁ φιλόσοφος συγκεφαλαιωσάμενος πάντας τοὺς ἀνέμους εἰς δύο , βορρᾶν τε καὶ νότον , καὶ διανείμας ἑκάστῳ τοὺς οἰκείους , δέκα θεωρήματα περὶ αὐτῶν παραδίδωσιν . ὧν τὸ πρῶτον τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · ποῖοι ἄνεμοι τίσι συμπνέουσι ; δεύτερον · ποῖοι ἄνεμοι πότε πνέουσι ; τρίτον · ποῖοι ἄνεμοι τίνας παύουσι ; τέταρτον · τίνες ἐναντίοι ὄντες τὰ αὐτὰ ἐργάζονται ; πέμπτον · τίνες τῶν ἀνέμων εἰσὶ νιφετώδεις ; ἕκτον · τίνες χαλαζώδεις ; ἕβδομον · τίνες ἐπινέφελοι ; ὄγδοον · τίνες άστραπαῖοι ; ἔνατον · τίνες ἐκνεφφίαι ; δέκατον καὶ τελευταῖον · τίνες ἐτησίαι ; ταῦτα τὰ δέκα νῦν περὶ ἀνέμων παραδλίδωσιν Ἀριστοτέλης . ἀλλὰ φέρε τούτων ἕκαστον διεξέλθωμεν . καὶ τὸ μὲν πρῶτόν φαμεν , ὅτι οἱ ἐναντίοι ἀλλήλοις οὐ συμπνέουσιν , βορρᾶς τε καὶ νότος καὶ οἱ λοιποὶ ἐναντίοι · εἴργουσι γὰρ ἀλλήλων τὴν πρόοδον . εἰ μὲν γὰρ ἰσοσθενεῖς ὦσι , στάσις πάντως γενήσεται καὶ ἠρεμία · εἰ δὲ θάτερος περιγένηται , θάτερος παύεται . ὥστ’ οὐ δυνατὸν ἀλλήλοις συμπνεῖν τοὺς ἐναν - τίους αὐτῶν , οὐ τοῦτό μου λέγοντος , ὅτι οὐδ’ ὅλως εἰ γὰρ οὕτως , ἀναιρήσομεν τὸν κατὰ Βοῦραν καὶ Ἑλίκην γεγονότα κατακλυσμόν , ἔνθα ἐναντίων ἀνέμων πνευσάντων καὶ ἐκεῖ συναθροισθέντων νεφῶν ἐγένετο κατακλυσμός ) , ἀλλ’ ὅτι μέχρι μέν τινος συμπνέουσιν , οὐ μετὰ πολὺ δὲ περιγίνεται θάτερος θατέρου καὶ μόνος πνεῖ . οὗτοι μὲν οὖν οὐ συμπνέουσιν ἐπὶ τὸ πολύ , συμπνέουσι δὲ οἱ μὴ ἐναντίοι . καὶ ὅτι τοῦτο ἀληθές , δῆλον , ἐπειδὴ πολλάκις εἰς τὸν αὐτὸν τόπον ἐκ διαφόρων πλέομεν τόπων οὔριον ἔχοντες ἄνεμον · ᾧ δῆλον , ὅτι συμπνέουσιν ἀλλήλοις οἱ ἄνεμοι οἱ μὴ κατὰ διά . μέτρον ὄντες . τοῦτο μὲν ἦν τὸ πρῶτον . δεύτερον , ποῖοι ἄνεμοι πότε πνέουσι . φαμέν , ὅτι ἐν μὲν ταῖς θερμοτέραις ὥραις , θέρει τε καὶ φθινοπώρῳ , οἱ ψυχροὶ ἄνεμοι πνέουσι μάλιστα , ζέφυρός φημι καὶ οἱ ἀπὸ τοῦ δυτικοῦ πάντες , ἐν δὲ ταῖς ψυχραῖς ὥραις χειμῶνος τε καὶ ἔαρος οἱ θερμοί , ἀπηλιώτης φημὶ καὶ οἱ ἄλλοι ἀνατολικοί . καὶ ἄξιόν ἐστιν ἀπορίας , τί δήποτε μὴ συμφώνως τῇ ὥρᾳ καὶ οἱ ἄνεμοι πνέουσιν , ἀλλ’ ἐναντίως . καὶ λέγομεν , ὅτι ἐπειδὴ θερμά εἰσι φύσει τὰ ἀνατολικὰ μέρη , ἐπὰν ὁ ἥλιος γένηται ἐν τῇ θερινῇ τροπῇ , ἔτι ἐκθερμαίνεται ἡ ἐκεῖσε ἐκεῖσε γῆ · καὶ ἐκ τῆς ἄγαν θερμότητος ἐκλείπει καὶ ἀναλίσκεται ἡ ὕλη τοῦ ἀνέμου , τουτέστιν ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις , δίκην ἀχύρου ἐμβληθέντος εἰς πῦρ , φησίν , ὅτι καὶ μηκέτι καπνὸν ποιήσαντος . καὶ γὰρ ἡ ἄμετρος θερμότης ἐκδαπανᾷ τὴν ὕλην τοῦ ἀνέμου καὶ ἡ ἄμετρος κατασβέννυσιν . οὕτω μὲν οὖν καὶ διὰ τὸ ἐκδαπανᾶσθαι τὴν ὕλην τοῦ ἀνέμου ἐν τοῖς ἀνατολικοῖς μέρεσιν ἐν θέρει ἀνατολικὸς ἄνεμος οὐ γίνεται . ἀλλὰ μὴν οὔτ’ ἐν χειμῶνι δυτικός · ἐπειδὴ γὰρ ψυχρά εἰσι τὰ δυτικὰ μέρη , χειμῶνος ἀφισταμένου τοῦ ἡλίου ψυχρότερα γίνονται , καὶ ἐκ τῆς πολλῆς ψύξεως κατασβέννυται ἡ καπνώδης ἀναθυμίασις καὶ οὐ γίνεται δυτικὸς ἄνεμος . τρίτον ἦν ζητῆσαι , ποῖοι ἄνεμοι τίνας παύουσι . καί φαμεν , ὅτι βορρᾶς τὸν νότον οὐχ ὡς ἰσχυρός , ἀλλ’ ὡς ὑγρότερος καὶ βαρύτερος · ἐμπίπτων γὰρ τῷ νότῳ τὸ ἰταμὸν αὐτοῦ καὶ ξηρὸν διυγραίνει καὶ διαλύει καὶ οὕτως ἀποπαύει . ἐλέγομεν γὰρ ἀνωτέρω , ὅτι βορρᾶς ἀπὸ ὀλίγης μὲν γῆς πνεῖ , πολλὴν δ’ ἐχούσης ἀναθυμίασιν διὰ τὸ εἶναι αὐτὴν ἔνικμον δίκην τοῦ χλωροῦ ξύλου , ὁ δὲ νότος ἀπὸ πολλῆς μὲν γῆς , ἀνίκμου δέ · καὶ τούτου χάριν δριμὺς καὶ ἔντονός ἐστι καὶ ὀλίγος . τοῦτο τὸ τρίτον . τέταρτον ἦν θεώρημα , τίνες ἐναντίοι ὄντες τὰ ὅμοια ποιοῦσιν . οὗτοι · ὁ καικίας καὶ ὁ λὶψ κατὰ διάμετρον ὄντες ὑγροί εἰσιν ἄμφω . ὁ γὰρ λὶψ μεταξὺ ὢν ζεφύρου καὶ λιβονότου ἐρανίζεται τοῦ μὲν ζεφύρου τὸ ψυχρόν , τοῦ δὲ λιβονότου τὸ ὑγρόν , καὶ ὑγραίνει , ἐπὰν πνεύσῃ · ὁ δὲ καικίας μεταξὺ ὢν τοῦ ἀπηλιώτου καὶ βορέου ἐρανίζεται τοῦ μὲν βορέου τὸ ὑγρόν , τοῦ δ’ ἀπηλιώτου τὸ θερμόν · καὶ οὕτως ὑγραίνει φυσῶν . εὖρος δὲ καὶ ἀργέστης ξηροὶ μὲν ἅμα φύσει · ὁ μέντοι εὖρος κατ’ ἀρχὰς μέν ἐστι ξηρός , προιὼν δὲ ὑγρὸς γίνεται · νοθεύεται γὰρ ὑπὸ τῶν νοτίων πνευμάτων . οὗτοι ὢ ἐναντίοι ὄντες τὰ ὅμοια ποιοῦσι . καὶ ἔχεις τὸ τέταρτον θεώρημα . πέμπτον ζητητέον , τίνες εἰσὶ νιφετώδεις · καὶ ἕκτον , τίνες χαλαζώδεις . καὶ φαμεν , ὅτι νιφετώδεις μέν εἰσιν ἤτοι χιονώδεις ὅ τε βορρᾶς καλούμενος μέσης καὶ ὁ ἀπαρκτίας , χαλαζώδεις δὲ ὅ τε ἀπαρκτίας πάλιν καὶ θρασκίας καὶ ἀργέστης . καὶ ἄξιόν ἐστιν ἀπορίας , τί δήποτε οἱ | ψυχρότατοι ἄνεμοι μὴ τὸ ψυχρότατον ποιοῦσιν , ἀλλὰ τὸ ἧττον ψυχρότατον . ὁ γὰρ ἀπαρκτίας καὶ θρασκίας καὶ ἀργέστης ψυχρότατοί εἰσιν , ἐπειδὴ δυτικώτεροι . ἐχρῆν οὖν τὴν χιόνα αὐτοὺς ποιεῖν , καθὸ ψυχροτέρα ἐστὶν αὕτη τῆς χαλάζης καὶ ὡς ἐν χειμῶνι γεγονυῖα καὶ ὅλως μὴ μεταβληθείσης εἰς ὕδωρ , ἀλλ’ ἄντικρυς παγείσης , † ὡς ἔστιν ἡ ἀτμίς . τὸν δὲ βορρᾶν ἔδει τὴν χάλαζαν ποιεῖν , ὃς ἦν ἧττον ψυχρός , τὴν ἧττον ψυχράν . ἡ λέγομεν , ὅτι πολλάκις τὰ ἐναντία κατὰ συμβεβηκὸς δρῶσιν , οἷον τὸ ὕδωρ ψ.υχρὸν πολλάκις θερμαίνει κατὰ συμβεβηκὸς τῷ ἀντιπερίστασιν ποιεῖν · ἐναποκλειόμενον γὰρ ἐντὸς τὸ θερ - μὸν καὶ μὴ διαφορούμενον θερμαίνει . ἀλλὰ καὶ τὸ θερμὸν ἔστιν ὅτε ψύχει τῷ ἐκδιαφορεῖν τὴν ἐντὸς θερμασίαν . εἰ οὖν τοῦτο , τί ἄν ἄτοπον ψυχροτάτου ὄντος τοῦ ἀνέμου τὸ ἧττον ποιεῖν ψυχρόν , λέγω δὴ τὴν χάλαζαν , τῷ περιπηγνύναι τὰ ἐκτὸς ταχέως καὶ μὴ φθάνειν μέχρι τοῦ ἐντὸς τὴν ψῦξιν ἐπὶ τῆς ἀτμίδος ἀφικνεῖσθαι , καὶ διὰ τοῦτο μεταβάλλεσθαι πρῶτον εἰς ὕδωρ , εἶθ’ οὕτω πήγνυσθαι καὶ ποιεῖν χάλαζαν . ἐπὶ δὲ τοῦ βορέου , ἐπειδὴ οὐκ ἔστιν οὗτος ψυχρότατος , οὑκ ἀθρόως παραπήγνυσι τὰ ἐκτὸς τῆς ἀτμίδος , ἀλλὰ κατὰ μέρος , καὶ λοιπὸν ὅλην ὡς ὅλην πήγνυσι πρινὴ εἰς ὕδωρ μεταβληθῆναι . καὶ τούτου χάριν ποιεῖ τὴν χιόνα μὴ ὢν ψυχρότατος . ἕβδομον ζητῆσαι , ποῖοί εἰσιν ἐπινέφελοι . καί φαμεν , ὅτι καικίας τε καὶ βορέας . ὁ μὲν καικίας ὡς ἐφελκόμενος ἐφ’ ἑαυτὸν τὰ νέφη τῷ γὰρ εἶναι ἠρέμα ψυχρὸς παχύνει τὴν ἀναδιδομένην ἀτμίδα πολλὴν οὖσαν ἐκεῖσε ἐν τοῖς ἀνατολικοῖς μέρεσι καὶ πολλὰ νέφη συνίστησι ) , τῷ δ’ ἐφέλκειν αὐτὸν ἐπινέφελον ποιεῖ τὸν ἀέρα · συμβάλλονται δὲ αὐτῷ πρὸς τοῦτο βορέας τε καὶ εὖρος ὑγροὶ ὄντες πλησίον αὐτοῦ · ὕλην γὰρ αὐτῷ χορηγοῦσιν . ὁ δὲ βορέας πάλιν ἐπινέφελον ποιεῖ τὸν ἀέρα τῷ συναθροίζειν αὐτὰ διὰ πόρρω , ὥσπερ ἐν τῇ Αἰγύπτῳ γίνεται . ὄγδοον ζητητέον , ποῖοί εἰσιν ἀστραπαῖοι τῶν ἀνέμων , τουτέστι πόσοι μάλιστα ποιοῦσιν ἀστραπάς · βορέας , ἀπαρκτίας , θρασκίας , ἀργέστης , οὐ πάσας δέ , ἀλλὰ τὰς κατ’ ἐκπυρηνισμὸν γινομένας · καπνώδη ἀναθυμίασιν , εἶτ’ . ἐκείνων μὴ διαφορουμένων θερμαίνεται καὶ ἐξάπτει , καὶ τελευταῖον μηκέτι στεγομένη ἐκπυρηνίζεται τῆς ψύξεως ἐκθλιβούσης καὶ ποιεῖ τὴν ἀστραπήν . ἔνατον , τίνες εἰσὶν ἐκνεφίαι ἄνεμοι . ἐκνεφίας δὲ νῦν καλῶ οὐ τοὺς κυρίως ἐκνεφίας · ἀλλὰ πρῶτον μάθωμεν , τίνες εἰσὶν ἐκνεφίαι ἄνεμοι . ἐκνεφίαι γὰρ λέγονται οἱ ἀπὸ τῶν νεφῶν πνέοντες . ἀλλ’ οὗτοι διττοί εἰσιν · ἢ γὰρ ἀμεταβλήτου μενούσης τῆς καπνώδους ἀνα - θυμιάσεως γίνονται , ὡς μαθησόμεθα ἐν τῷ τρίτῳ βιβλίῳ οἵτινες καὶ τυφπωνες προσαγορεύονται ) ἢ τοῦ ἰσχυροῦ ἀνέμου ἀποδιώκοντος τὰ νέφη . εἶτα ἐκείνου παυσαμένου ἄλλου ἰσχυροτέρου ἐπαναστάντος καὶ ἀντωθήσαντος τὰ νέφη , ὡς παλίρροιαν γενέσθαι τῶν νεφῶν , λέγεται οὗτος ἐκνεφίας ὁ ἅνεμος ὡς ἀντωθῶν πάλιν τὰ νέφη , ὅθεν ἦλθον · εὑρίσκεται γὰρ καὶ οὗτος ἀπὸ τῶν νεφῶν πνέων . περὶ οὖν τούτου τοῦ ἐκνεφίου νῦν διαλαμλαμβάνει , ὅστις οὐ κυρίως ἐστὶν ἐκνεφίας , ἢ δῆλον , ὅτι πάντες οἱ βορέαι · ἰσχυρότατος γάρ ἐστιν ὁ βορέας οὐ τῇ δυνάμει , ὡς εἴρηται , ἀλλὰ τῷ πλήθει . ἐμπίπτων γὰρ οὗτος ἀποδιώκει τὰ νέφη εἰς τὸν τόπον , ὅθεν ἦλθον · καὶ τούτου χάριν ἐκνεφίας προσαγορεύεται . δέκατον καὶ τελευταῖον ἦν ζητῆσαι , ποῖοι ἄνεμοί εἰσιν οἱ ἐτησίαι , καὶ τοῦτο δῆλον , ὅτι βορέαι · οἱ γὰρ ἐτησίαι οὐδὲν τούτου διαφέρουσι πλὴν τῷ χρόνῳ , ἐπειδὴ ὁ μὲν βορέας ἀδιαφόρως πνεῖ , οἱ δ’ ἐτησίαι οἱ ἐν χρόνῳ ὡρισμένως . ταῦτα παραδίδωσιν ἡ μετὰ χεῖρα λέξις . p . 364a13 Ἕστι δὲ καὶ τῶν εἰρημένων πνευμάτων βορέας μὲν ὅ τε ἀπαρκτίας . ᾿Ενταῦθα τὴν συγκεφαλαίωσιν ποιεῖται τῶν δώδεκα ἀνέμων εἰς τέσσαρας ἀνέμους μεγίστους . p . 364a19 Ὁμοίως δὲ τὰ μὲν βόρεια τούτου καλεῖται , τὰ δὲ νότια . ἐνταῦθα πάλιν συναίρεσιν ποιεῖται πάντων τῶν ἀνέμων εἰς δύο , νότον καὶ βορρᾶν . p . 364a24 Θερμότερα δὲ τὰ ἀπὸ τῆς ἕω τῶν ἀπὸ δυσμῶν , ὅτι πλείω χρόνον ὑπὸ τὸν ἥλιόν εἰσι τὰ ἀπὸ ἀνατολῆς . Ἴδου τὴν αἰτίαν αὐτὸς λέγει τοῦ εἶναι θερμότερα τὰ ἀνατολικά , ἣν ἡμεῖς ἐν τῇ θεωρίᾳ εἰρήκαμεν . p . 364a27 οὕτω δὲ τεταγμένων τῶν ἀνέμων δῆλον ὅτι πνεῖν τοὺς μὲν ἐναντίους οὐχ οἷοντε . ᾿Εντεῦθεν τὰ δέκα θεωρήματα , ὧν τὸ πρῶτόν ἐστι τοῦτο · ποῖοι ἅμα πνέουσι , ποῖοι δὲ ἅμα οὐ πνέουσι ; p . 364a 32 Κατὰ δὲ τὰς ὥρας τὰς ἐναντίας οἰ ἐναντίοι μάλιστα πνέουσι . To δεύτερον θεώρημα τὸ λέγον ’ ποῖοι πότε πνέουσιν ἄνεμοι , ποῖοι δὲ ποτε οὐ πνέουσιν ; p . 364b3 ἐμπίπτουσι δὲ τοῖς ἄλλοις μάλιστα καὶ παύουσιν ἀπαρκτίς καὶ θρασκίας . To τρίτον ἐνταῦθα ἐζητήσαμεν , ποῖοι τίνας παύουσι ἄνεμοι · καὶ εἵπομεν , ὅτι βορέας . καλῶς δ’ εἶπεν ‘ έμπίτειν’ δηλῶν αὐτοῦ τὸ ἔκλυτον καὶ βαρύ . ὅθεν διὰ τὸ εἶναι πλῆθος τῆς ἀναθυμιάσεως ἀεὶ ἀποσοβεῖ τὰ νέφη καὶ αἰθρίαν ποιεῖ μάλιστα , ὅταν μὴ ψυχρὸς πνεῖ · εἰ γὰρ εἴη ψυχρός , παχύνει τὴν ἀτμίδα , πρινὴ ἀποσοβῆσαι , καὶ εἰς ὕδωρ μεταβάλλει . p . 364 b 14 Αἱ δὲ περιστάσεις γίνονται αὐτῶν καταπαυομένων εἰς τοὺς ἐχομένους κατὰ τοῦ ἡλίου μετάστασιν . | Νῦν περὶ πάντων ἁπλῶς λέγει τῶν ἀνέμων , ὅτι μάλιστα ἐκεῖνοι ρονται , ἐφ’ οὓς ἄν ὁ ἥλιος χωρῇ · τῆς παρενούσης ἰκμάδος ἐν τῇ γῇ , ἣν καλεῖ ἀρχὴν τῶν ἀνέμων ὡς ὕλην , τηνικαῦτα ὑπὸ τοῦ ἡλίου ἑλκομένης καὶ ἀναδιδομένης γίνονται οἱ ἄνεμοι . ὅθεν οἱ ἐτησίαι μάλιστα πνέουσι θέρους διὰ τὸ ἀνιόντος τοῦ ἡλίου ἐπὶ βορρᾶν λύειν τὴν χιόνα καὶ ὑγραίνειν τὴν γῆν καὶ γίνεσθαι ὕλην τῶν ἀνέμων · οἱ μέντοι ἀπηλιῶται παύονται διὰ τὸ διαφορεῖσθαι τὴν ὕλην αὐτῶν ἐκ τῆς θερμότητος . p . 364b17 Οἱ ἐναντίοι δέη ταὐτὸν ποιοῦσιν ἡ ἐναντίον . To τέταρτον θεώρημα , ἔνθα λέγομεν , ποῖοι ἐναντίοι ὄντες τὰ αὐτὰ ποιοῦσιν . οἷον ἀπὸ τοῦ ΖΓ καὶ ἀπὸ τοῦ ΔΕ . p . 364b21 Νιφετώδεις δὲ μέσης καὶ ἀπαρκτίας . Ἴδου τὸ πέμπτον . p . 364b 22 Χαλαζώδεις δὲ ἀπαρκτίας καὶ θρασκίας . Ἰδοὺ τὸ ἕκτον . p . 364b23 Καυματώδεις δὲ νότος καὶ ζέφυρος . ᾿Επειδὴ εἶπε τοὺς ψυχροποιοὺς ἀνέμους , λέγω δὴ τοὺς νιφετώδεις ἁ καὶ χαλαζώδεις , ἀντέθηκεν αὐτοῖς τοὺς ἐναντίους , τουτέστι τοὺς θερινοὺς νότον καὶ ζέφυρον . ἀλλ’ ἀπορητέον , πῶς ἀνωτέρω μὲν τὸν ζέφυρον ἔλεγε ψυχρόν , νὺν δὲ θερμὸν αὐτὸν λέγει . ἢ ῥητέον , ὅτι ἐστὶν οὐ κατ’ οὐσίαν , ἀλλ’ ὅτι ἐν ὥρᾳ θερμῇ πνεῖ · ἐν τῷ θέρει γάρ . p . 364b24 Νέφεσι δὲ πυκνοῦσι οὐρανόν . Τὸ ἕβδομον κεφάλιον , ἔνθα ἐζητοῦμεν , ποῖοί εἰσιν ἐπινέφελοι . p . 364b29 ἵθριοι δὲ ἀπαρκτίας καὶ θρασκίας καὶ ἀργέστης . Πάλιν ἐπειδὴ εἶπε περὶ τῶν ἐπινέφελον ποιούντων ἀνέμων τὸν ἀέρα , διαλέγεται καὶ περὶ τῶν αἴθριον αὐτὸν ποιούντων .
Lemmas: p . 353 a 32 περι δέ θάλασσα καί τίς ὁ φύσις αὐτός . ‘Ο σκοπός ὁ δύο λόγος ἤτοι βιβλίον , περί τίνω διαλέγω βούλομαι · περί θάλασσα , περί ἄνεμος , περί σεισμός , περί βροντή , περί ἀστραπή . περί μέν θάλασσα , ἵνα συνεχής ποιέω ὁ περί αὐτός λόγος ὁ περί ποταμός λόγος . περί δέ ἄνεμος , ἐπεί περί αὐτός ἄρχω λέγω ἐγκόπτω ὁ περί αὐτός λόγος ὁ λόγος ὁ περί ποταμός · νῦν δέ πάλιν ἐπί αὐτός ἀνατρέχω περί δέ σεισμός , ἐπεί καί ὁ σεισμός ἄνεμος εἰμί ὑπόγειος . περί δέ βροντή , ἐπειδή * * * περί δέ ἀστραπή x003E ; ἐπεί συνέπομαι ὁ βροντή . καί ἆρα οὐ ἄτοπος μικρός βιβλίον πέντε ποιέω σκοπός ; ῥητέος οὖν , ὅτι σκοπός ἔχω ἐνταῦθα ὁ φιλόσοφος διαλέγω περί ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ἀμετάβλητος Μένων . ἀλλά ἐνταῦθα διαδέχομαι ἐγώ δύο ἀπορία , ὅς ὁ πρῶτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · εἰμί σκοπός ἔχω ὁ Ἀριστοτέλης διαλέγω περί ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ἀμετάβλητος Μένων , τίς δήποτε ἐνταῦθα διαλέγω περί βροντή ; οὗτος γάρ οὐ ἐκ ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις γίγνομαι , ἀλλά ὁ νέφος εἰς ἀλλήλων συναράσσω , ὡς εἴρω , * * * περί ὅς ἐν ὁ τρίτος βιβλίον διαλέγω . † ὁ δέ ἐκ ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ἐν ὁ νέφος ἀποκλείω καί ὁ νέφος ἔξωθεν πυκνόω διά ὁ ψῦξις ἐκπυρηνίζω βίαιος καί νέφος τις πλήσσω καί πάταγος φοβερός ποιέω , περί ὅς ἐνταῦθα διαλέγω * * * εἰμί γε ὁ ἀστραπή μεταβάλλω καπνώδης αναθαμιασις γία - νω . ἤ ῥητέον , ὅτι κατά συμβαίνω νῦν αὐτός μνημονεύω , ἐπεί παρέπομαι ἀεί ὁ βροντή . * * * οὗτος μέν ὁ ἀπορία καί ὁ οὗτος ἐπιλύω . ἀλλά ἰστέον ὅτι πρῶτος ὁ φιλόσοφος περί θάλασσα διαλαμβάνω διά ὁ ποιέω συνεχής ὁ περί αὐτός λόγος ὁ περί ποταμός . καί ζητέω , πότερος γενητός εἰμί ἢ ἀγένητος ὁ θάλασσα . γεννάω δέ καί ‘ ἀγένητος φημί οὖον κατά ὁ οὐσία αὐτός ἢ ὁ ὕπαρξις · ὁμολογέω γάρ οὗτος παρά Ἀριστοτέλης , ὅτι ἀγένητος εἰμί καί ἀίδιος ὁ θάλασσα ὡς ὁλότης εἰμί ὁ ὕδωρ , εἰμί γε καί πᾶς ὁλότης ἀίδιος εἰμί . ἀλλά ζητέω , πότερος γενητός εἰμί ἢ ἀγένητος κατά ὁ ἁλυκότης , τουτέστι πότερος ἅμα ὁ εἰμί θάλασσα ἁλμυρός εἰμί ἢ ὕστερος γίγνομαι ἁλμυρός πρότερος πότιμος εἰμί . ἐνταῦθα γάρ διάφορος γίγνομαι δόξα ὁ παλαιός περί οὗτος . ὁ μέν γάρ θεολόγος φάσκω ἀγένητος αὐτός εἰμί κατά ὁ ἁλυκότης , ἐπεί πηγή ἔχω τοιοῦτος ἁλμυρός εἰς αὐτός εἰσβάλλω , ἐκ ὅς συνίστημι . ὁ δέ φυσικός φιλόσοφος γενητός λέγω αὐτός ὁ ἁλυκότης , τουτέστιν ὕστερος ἐπιγίγνομαι , διάφορος δόξα εἴρω . ὁ μέν γάρ αὐτός λέγω , ὅτι πρώην γλυκύς εἰμί ἁλμυρός γίγνομαι ὕστερος ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη καί ὁ | ἄλλος ἀστήρ ἐξατμίζω αὐτός ὁ λεπτομερής καί πότιμος · ἔνθεν γάρ καί ἅλιος λέγω ὁ ἥλιος παρά ὁ ἐκ ὁ ἅλς τρέφω . ὁ οὖν ἥλιος ὁ λεπτομερής καί πότιμος ἀναρπάζω μένω ὁ τρυγώδης καί δριμύς , καί οὗτος χάρις ἁλυκός εἰμί ὁ θάλασσα . ὅθεν καί μέγας βάρος βαστάζω ὁ οὗτος ὕδωρ ὡς παχύς . καί οὗτος σημεῖον · ἐπεί ὁ ἕπω ὕδωρ ἁλμυρός γίγνομαι , εἰμί ἐπί πολύς ἕψω , οὗτος καί ὁ ὁ θάλασσα ὕδωρ ὑπό ὁ ὁ ἥλιος καί ὁ ἄλλος ἀστήρ θερμασία ἕπω ὁσημέραι γίγνομαι ἁλυκός . ἀλλά ψευδής ὁ τοιοῦτος ὑπόθεσις · ὅσος γάρ κατά οὗτος , χρή καί πᾶς ὁ ποταμός καί ὁ λίμνη ἁλυκός ἔχω ὕδωρ , ἐπεί καί ἀπό οὗτος ὁ ἥλιος ἀναρπάζω ὁ λεπτομερής · ἄλλως δέ εἰμί οὗτος εἰμί , ἐπεί πᾶς ὁ ποταμός γλυκύς εἰμί εἰσβάλλω εἰς ὁ θάλασσα , χρή αὐτός γλυκαίνω . καί ἄλλως · εἰμί γάρ οὗτος εἰμί , ἐπεί πᾶς ὁ ἀναρπάζω αὐτός λεπτόν ἄνω παχύνω καί γλυκαίνω πάλιν ἀντικαταρρέω , χρή θέρος μέν εἰμί αὐτός ἁλυκός , ὅτε καί ἀφαιρέω αὐτός ὁ λεπτομερής , χειμών δέ γλυκύς , ὅτι ἀντικαταρρέω ὁ ἀναρπάζω εἰς αὐτός διά ὁ ὑετός . οὐ ἄρα καλῶς ἔχω ὁ τοιοῦτος ὑπόθεσις . ἄλλος δέ φυσικός φημί , ὅτι ὁ ὁ γῆ ἱδρώς εἰμί αὐτός μίγνυμι ἁλμυρός εἰμί ποιέω αὐτός ἁλμυρός . διηθέω γάρ ὁ ὁ ὁ ἱδρώς . ἀλλά οὐδέ οὗτος δέχομαι ὁ ὑπόθεσις . εἰμί γάρ ὁ ὁ γῆ ἱδρώς περίσσωμα εἰμί ὁ ἐν αὐτός πότιμος ὕδωρ , ὁ δέ περίττωμα ἐλάσσων εἰμί ἀεί ὁ χρηστός , ἐσθίω καί σύ θάλασσα μικρός εἰμί ὁ ἐν αὐτός πότιμος ὕδωρ · νῦν δέ οὐ οὕτως ἔχω , ἀλλά ἐναντίος . ὅτι γάρ ὁ περίττωμα ἐπί ἐλάσσων εἰμί ὁ χρηστός , δῆλος ἐκ ὁ ἐν ἐγώ γίγνομαι περισσός · ὁ γάρ ὅρος καί ὁ ἱδρώς ἐπί ἐλάσσων εἰμί ὁ ἐν ἐγώ χρηστός χυμός . ἄλλος δέ φημί , ὅτι αἰτία εἰμί ὁ ἁλμυρότης αὐτός ὁ ὑπόκειμαι 79 ; . καί κατά οὗτος μέν συμφωνέω Ἀριστοτέλης · πλήν καί ἄμφω ὁ ὑπόκειμαι γῆ αἰτιάομαι , ἀλλά οὐ ὁμοίως · ὁ μέν γάρ ὁ ἐκ αὐτός ἀναδίδωμι καπνώδης ἀναθυμίασις αἰτιάομαι , ὁ δέ ὁ ἀπό ὁ γῆ διηθέω ἁλμυρός γῆ καί λεπτός αἰτιάομαι · διηθέω γάρ φημί ἁλμυρός γῆ καί μίγνυμι ὁ θάλασσα . ἀλλά καί ἄτοπος ὁ ὑπόθεσις μᾶλλον γάρ δυνατός Ἀριστοτέλης πείθω ἢ οὗτος · ὁ μέν γάρ ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις λέγω διηθέω ἀπό ὁ γῆ εἰς ὁ θάλασσα , ὁ δέ ἁλμυρός διά ὁ μάνωσις ὁ γῆ . μᾶλλον δέ ὁ καπνώδης διηθέω ἀναθυμίασις ἤ2 ὁ γῆ . καί ἄλλως · εἰμί ὁ ἐπιμιξία ὁ γῆ ἁλμυρός εἰμί ὁ θάλασσα , ἐσθίω μή εἰμί διαυγής αὐτός ὁ ὕδωρ , ἀλλά θολώδης , ἅτε ὁ γῆ ἐπέχω ἐπιμιξία · νῦν δέ οὐ εἰμί θολός . οὗτος μέν ὁ ὁ φυσικός ὑπόθεσις περί ὁ ἁλμυρότης ὁ θάλασσα καί ὁ οὗτος ἀνατροπή . ἐπί ὅς ὁ Ἀριστοτέλης ἀνατρέπω ὁ ὁ θεολογικός φιλόσοφος ὑπόθεσις ὁ λέγω , ὅτι Πηγαί εἰμί ἁλμυρός εἰσβάλλω εἰς ὁ θάλασσα . ἔλεγχος δέ οὗτος ἐκ ὁ καθόλου περί γῆ ὕδωρ διαίρεσις . ὁ γάρ περί γῆ ὕδωρ , φημί , ὁ μέν ῥυτή εἰμί , ὁ δέ στάσιμος ῥυτόν μέν εἰμί , ὅσος ὁ πηγή ἔχω ἐν ὑψηλός ὄρος κεῖμαι , στάσιμος δέ ὁ ἐν ἐπίπεδος εἰμί . ὁ δέ ῥυτή ὁ μέν ποταμός εἰμί , ὁ δέ κρήνη · εἰμί μέν γάρ πολύς εἰμί ὁ ῥυτόν ὕδωρ , γίγνομαι ποταμός , εἰμί δέ ὀλίγος , κρήνη . ὁ στάσιμος δέ ὁ μέν εἰμί πηγαῖος , ὁ δέ συλλογιμαῖος · συλλογιμαῖος δέ ὁ ἀπό ὑετός συνάγω . αὐτός δέ οὗτος ὁ συλλογιμαῖος ἢ πολύς εἰμί καί γίγνομαι λίμνη , ἢ ὀλίγος καί γίγνομαι τέλμα . ὁ δέ πηγαῖος ὁ μέν εἰμί χειρόκμητος , ὁ δέ αὐτόματος · αὐτόματος μέν ὁ ἀπό χάσμα ὑπό σεισμός γίγνομαι ἀναφαίνω φρέαρ , χειρόκμητος δέ οὐ ὡς ἄν τις οἴομαι , ὁ διά μηχανή ἔχω ὁ ἀρύω ὁ ὕδωρ φρέαρ , ἀλλά ὁ κατά ὑδροφαντικός τέχνη εὑρίσκω , ὡς ὅταν διά τις μέθοδος ὁ ὑδροφάντης νοέω ὁ ὑπόκειμαι ὕδωρ ἐκεῖ ποιέω φρέαρ . ὀρύσσω γάρ λάκκος ἐντίθημι ἀγγεῖον ἴσος ἔχω ὁ στόμιον ὁ γῆ , καί πάντοθεν περιχόω ἐάω νυχθήμερον . εἶτα ἀποκαλύπτω ἐνοράω εἰς ὁ ἀγγεῖον · καί εἰμί μέν εὑρίσκω ὕδωρ εἷς ὁ ἀγγεῖον συναθροίζω , λέγω οὖον πόρρω ὁ ἐπί · Φανείας ὁ γῆ ὑπόκειμαι ὁ ὕδωρ · εἰμί δέ μόνος ἔνικμος εὑρίσκω ὁ ἕδρα ὁ ἀγγεῖον , εἰμί μέν λέγω ὕδωρ τηνικαῦτα , ἐν βάθος δέ ὁ γῆ εἰμί · εἰμί δέ μηδόλως ἔνικμος γίγνομαι ὁ ἀγγεῖον , λέγω τηνικαῦτα μή ὑπόκειμαι ὕδωρ ἐκεῖσε . οὗτος οὖν λέγω νῦν χειρόκμητος ὁ φιλόσοφος , οὖον ὁ διά μηχανή ἀρύω . ἐπεί οὖν τρισσός εἰμί ὁ πηγή ἢ ῥυτόν ἔχω ὕδωρ ὡς ἐν ὁ ὄρος , ἢ στάσιμος ὡς ἐν ὁ πεδίον , καί ὁ στάσιμος ἢ χειρόκμητος εἰμί ἢ αὐτόματος , ὁράω εἰμί κατά εἷς διαφορά ὁ πηγή οὗτος εἰκός εἰμί γίγνομαι ὁ θάλασσα . ἀπό μέν γάρ ὁ ῥυτόν ὕδωρ ἔχω πηγή οὐ εἰσρέω ὁ θάλασσα · οὐδαμοῦ γάρ ὁ γῆ ὁράω ἀπό ὑψηλός πηγή ῥέω ἁλμυρός ἔχω ὕδωρ . ἀλλά ἆρα μή ἀπό ὁ χειρόκμητος εἰσρέω ; οὐδέ οὗτος · οὐδέ γάρ ὑπό τέχνη ὑδροφαντικός θάλασσα γίγνομαι . ἀλλά ἆρα μή ἀπό ὁ αὐτόματος ; οὐδέ οὗτος · οὐδέ γάρ ἀπό ὁ μέρος ὁ ὅλος γίγνομαι . οὐ δύναμαι οὖν ἀπό τοιοῦτος πηγή μερικός γίγνομαι ὁ θάλασσα ὁλότης εἰμί ὁ πᾶς ὕδωρ · λείπω ἄρα μή ἔχω πηγή ἀλύκη ὁ θάλασσα , ὑπό ὅς εἰσρέω . οὕτως διελέγχω ὁ τοιοῦτος ὑπόθεσις ὁ φιλόσοφος τρέπω ἐπί ὁ ἐναντίος καί συνηγορέω ὁ ἐναντίος . δοκέω γάρ ἴσως , φημί , πηγή ἔχω ὁ θάλασσα , ἐπεί ῥυτή εἰμί . ῥυτή δέ ὑπάρχω διά συλλογισμός τοιοῦτος · ὁ θάλασσα ῥυτόν ἔχω ὕδωρ · πᾶς ῥυτόν ὕδωρ πηγή ἔχω · ὁ θάλασσα ἄρα πηγή ἔχω . ἀλλά ἐνταῦθα ὁ πρῶτος πρότασις οὐ ἀποδείκνυμι ὁ λέγω , ὅτι πᾶς ῥυτόν ἔχω πηγή · οὖον γάρ πάντως ἔχω πηγή . τίς γάρ , εἰμί διά ὁ θέσις ὁ τόπος εἰμί ῥυτός , ὡς ὅταν ἀπό ὑψηλός τόπος ἐπί ὁ κοῖλος ῥέω ; τάχα δέ ἄμφω ὁ αἰτία εἰς αὐτός συντρέχω · καί γάρ ὁ μέγας ποταμός εἰμί εἰσβάλλω , ἠϊών ποιέω ἐν ὁ στόμιον διά ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι προέχω ἀναγκάζω ὡς ἀπό ὑψηλός τόπος φέρω ὁ ὕδωρ ἐπί ὁ κοῖλος καί οὗτος ῥυτόν εἰμί καί μή στάσιμος . ἐπεί οὖν οὗτος συμβαίνω ὁ θάλασσα καί ὑπό μέγας εἰσρέω ποταμός καί προσχώννυμι , δῆλος ὅτι καί ῥυτή εἰμί καί ῥέω καί οὖον παρά οὗτος πηγή ἔχω . ἀλλά οὖον πανταχῇ ἐλέγχω ῥυτή εἰμί , ἀλλά μόνος ἐν ὁ πορθμός , ὥσπερ ἐν ὁ κατά ὁ Βόσπορος πορθμός καί ὁ κατά Καλχηδών . ἐνταῦθα γάρ φαίνω ῥέω ὁ θάλασσα δίκη ποταμός διά ὁ πλησίος εἰμί ὁ παρά ἑκάτερος ὁ θάλασσα . ἐκεῖνος γάρ ἵστημι ἐλέγχω ῥέω ὁ ὕδωρ . ἰστέον γάρ , ὅτι κινέω παρά κινέω οὐ ἐλέγχω κατά ὁ κίνησις , κινέω δέ παρά μένω ἐλέγχω . οὗτος δέ γίγνομαι , ἐπεί καθόλου ὁ ὅμοιος λανθάνω ἐν ὁ ὅμοιος , ἐλέγχω δέ ὁ ἀνόμοιος ἐν ὁ ἀνόμοιος . οὕτως οὖν ἐν μέλας ξύλον λευκόν γράμμα γράφω , ἐν δέ λευκός μέλας διά ὁ ἐλέγχω · εἰμί γάρ ὅμοιος γράφω , οὖον διελέγχω . οὗτος γάρ καί νῦν · ἐπεί παρά ἑκάτερος φαίνω ὁ γῆ ἵστημι ἐν ὁ πορθμός , φαίνω ὁ ὕδωρ κατάρρυτος ὑπάρχω . ἐν δέ μέσος πέλαγος οὖον φαίνω ῥέω , ἐπεί ὁμοίως κινέω . ἀλλά εἰμί καί λέγω , ὅτι ῥέω ὁ ἔρχομαι ὁ πορθμός , ἀλλά οὐ ὁμοίως · ἐν μέν γάρ ὁ Βόσπορος μόνος ὁ κατά εὐθύς ἀπό ὁ εἷς μέρος ἐπί ὁ ἕτερος , ἐν δέ ὁ Καλχηδόνιος πορθμός παλίρρυτος ὑπομένω ὁ ὕδωρ ὁ θάλασσα · ῥέω γάρ ἐκ ὁ εἷς μέρος καί πάλιν ἀναστρέφω εἰς ὁ ἕτερος . οὗτος δέ γίγνομαι , ἐπεί συμβαίνω ὁ ἄνεμος σφοδρός εἰμί πολλάκις , φημί , πνέω ἐκ ὁ εἷς μέρος ὁ θαχειροτμητης λᾶσσα κατά ἐναντίωσις ὁ ῥεῦμα καί ἀνασοβέω ὁ ὕδωρ ὡς ἐπί ὁ ὀπίσω , εἶτα αὐτός μηκέτι ἰσχύω ἐπί ἤπειρος ἀποσοβέω ὁ ὕδωρ ἐνδίδωμι , καί λοιπός φέρω ὁ οἰκεῖος ῥύσις , ὥσπερ καί πρώην . καί οὗτος χάρις φαίνω ὡς παλίρροια ἔχω ὁ ὕδωρ . ἐκεῖσε οὗτος παραδίδωμι ὁ μετά χείρ λέξις . p . 353 a 32 περι δέ ὁ θάλασσα καί τίς ὁ φύσις αὐτός , καί διά τίς αἴτιος ἁλμυρός τοσοῦτόν εἰμί ὕδωρ πλῆθος , ἔτι δέ περί ὁ ἐκ ἀρχή γένεσις λέγω . τρία τις ζητέω νῦν ὁ φιλόσοφος , πότερος ἁπλόος ἢ σύνθετος , διά τίς αἴτιος ἁλμυρός αὐτός ὑπάρχω ὁ ὕδωρ , καί πότερος συμφύω ἔχω ὁ ἁλυκότης αὐτός ἢ Ἐπίκτητος , τουτέστιν ἀγένητος τε καί ἄχρονος αὐτός συνίστημι ἢ κατά χρόνος τις , ἀλλά ὕστερος ἄλλος τις γίγνομαι . καί διά μέν ὁ εἶπον τίς ὁ φύσις σημαίνω ὁ ἁπλός εἰμί ἢ σύνθετος , διά δέ ὁ εἶπον διά τίς αἴτιος ἁλμυρός ὁ δύο ζητέω , καί ὁ τρίτος ἐφεξῆς διά ὁ τρίτος . p . 353 a 34 ὁ μέν οὖν ἀρχαῖος καί διατρίβω περί ὁ θεολογία ποιέω αὐτός πηγή , ἵνα οὗτος εἰμί ἀρχή καί ῥίζα αὐτός . ἐντεῦθεν ὁ δόξα ὁ θεολογικός παρῳδέω περί θάλασσα καί γῆ · οὗτος γάρ μόνος θάλασσα πηγή ἁλμυρός ὑποτίθημι , ἐκ ὅς ἀγένητος εἰμί ὁ οὗτος ἁλμυρότης · ἀλλά καί γῆ λέγω πηγή ὥσπερ τις ῥίζα . p . 353 b 1 τραγικός γάρ οὗτος καί σεμνός ὑπολαμβάνω ἴσως εἰμί ὁ λέγω ὡς μέγας τίς ὁ πᾶς οὗτος ὁ μόριον . καλῶς φημί τραγικός . καί γάρ Εὐριπίδης φημί ὁ ἥλιος διά ὁ γῆ γίγνομαι καί ὁ οὐρανός ὁμοίως , μέγας μέρος ὑποτίθημι ὁ πᾶς εἰμί ὁ γῆ , ἐναντίος ἔχω ὁ ἀστρονόμος , ὅστις σημεῖον λόγος ἐπέχω λέγω ὁ γῆ πρός ὁ ὅλος οὐρανός . ὡσαύτως δέ καί ἄλλος θεολόγος , ὅς εἰμί Ἡσίοδος , οὗτος φημί · καί γάρ οὗτος ὁ μέγας μέρος ὑποτίθημι ὁ γῆ ὁ πᾶς διά ὁ Σελήνη ὄρος , ὅστις σχεδόν λέγω ψαύειν ὁ σεληνιακός σφαῖρα · ἔνθεν ὑποτίθημι πηγή γῆ , ὅστις ἀνωθέω αὐτός ἐπί ὁ ἄνω . p . 353 b 5 ὁ δέ σοφός ὁ ἀνθρώπινος σοφία ποιέω αὐτός γένεσις . ἔνθεν διαλέγω περί ὁ φυσικός φιλόσοφος , ὅστις γενητός ὑποτίθημι ὁ θάλασσα κατά ὁ ἁλυκότης · καλῶς δέ εἶπον ἀνθρώπινος σοφία , τουτέστιν ἀνθρώπινος ἐπιστήμη , λέγω δή ὁ φυσικός . p . 353 b 7 ‘Υπὸ δέ ὁ ἥλιος ξηραίνω ὁ μέν διατμίζω πνεῦμα καί τροπή ἥλιος καί σελήνη φημί ποιέω , ὁ δέ λείπω θάλασσα . ὁ πρῶτος ὑπόθεσις λέγω ὁ φυσικός . τίς γάρ , φημί , φάσκω οὗτος ; ἐπί ὁ κατακλυσμός ἅπας ὁ γῆ πληρόω ὁ ὕδωρ , εἶτα ὁ ἥλιος ξηραίνω τις μέρος καί ἐξατμίζω συμβαίνω ὁ μέν γεώδης καί παχύς ὥσπερ τίς περίττωμα μένω ἁλμυρός εἰμί καί ἄχρηστος , ὁ δέ ἐξατμίζω τροφή γίγνομαι ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη καί ὁ ἄλλος ἀστήρ · ἔνθεν , φημί , τρέφω ὁ ἥλιος τροπή ποιέω ὁ ὥρα · ἐπεί γάρ ἐν ὁ θέρος μᾶλλον ἐπί ὁ βόρειος εἰμί ὁ θάλασσα τροφή αὐτός παρέχω ὁ ἐκ αὐτός ἐξατμίζω , οὗτος χάρις θέρος ὁ ἥλιος βόρειος γίγνομαι κατακολουθέω ὁ ὑπό ὁ θάλασσα ἀναδίδωμι τροφεύς . χειμών δέ νότιος γίγνομαι , ἐπεί φθάνω διά ὁ θέρος ὅλος ἤδη ὁ χρηστός ἀνιμάω ὁ θάλασσα καί μηκέτι εὐπορέω τροφή ἔρχομαι εἰς ὁ νότιος ὡς ἐκ δαψιλής ὑπάρχω ὁ ἀτμίς ἐκ ὁ γλυκύς ὕδωρ · καί οὗτος συμβαίνω θέρος γίγνομαι καί χειμών . οὗτος φημί τις ὁ φυσικός φιλόσοφος , ὅθεν οἴομαι καί ὁ θάλασσα ποτός ξηραίνω διά ὁ ἐπί πλεῖστος ἀνιμάω ἐκ αὐτός ὁ ὑγρός . p . 353 b 11 ἔνιοι δέ φημί θερμαίνω ὑπό ὁ ἥλιος ὁ γῆ οἷος ἱδρώς γίγνομαι . ‘Η δύο ὑπόθεσις ὁ λέγω διά ὁ συμμείγνυμι αὐτός † γῆ ἁλμυρός · ἱδρόω γάρ λέγω ὁ γῆ ὁ ὁ ἥλιος θερμασία . ἀλλά ἄτοπος ὁ ὑπόθεσις · εἰμί μέν γάρ ὑγρός εἰμί ὁ 77 ; θερμαίνω ὑπό ὁ ἥλιος θερμαίνω * * * p . 353 b 13 Oi δέ ὁ ἁλμυρότης ὁ γῆ αἴτιος εἰμί φημί , καθάπερ γάρ διά ὁ τέφρα ἠθέω ὕδωρ . ὁ τρίτος ὑπόθεσις εἰμί . ἀλλά ἐνταῦθα διελέγχω ὁ νομίζω αὐτός λέγω αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης , ἐπεί καί αὐτός ὁ ὑπόκειμαι γῆ αἰτιάομαι . ἐντεῦθεν γάρ πρόδηλος ὁ διαφορά · ἰδού γάρ σαφῶς λέγω γῆ αὐτός λέγω ἁλμυρός μίγνυμι ὁ θάλασσα , οὖον καπνώδης ἀναθυμίασις , ὡς αὐτός λέγω . p . 353 b 17 ὅτι μέν οὖν πηγή ὁ θάλασσα ἀδύνατος εἰμί , διά ὁ ὑπάρχω ἤδη θεωρέω δεῖ . ἐντεῦθεν ἀνατρέχω ἐπί ὁ θεολόγος καί ἀνατρέπω αὐτός ὁ ὑπόθεσις διά ὁ ὁ ὕδωρ διαίρεσις · οὗτος δέ εἴρω ἐν ὁ θεωρία . p . 353 b 30 οὗτος δέ οὗτος διά-ὁρίζω ἀδύνατος πηγή εἰμί ὁ θάλασσα . ἐπειδή , φημί , εἴρω ὁ ὁ ὕδωρ διαίρεσις , σκοπέω , κατά ποῖος αὐτός διαφορά δύναμαι εἰμί [ ὅς ] πηγή ὁ θάλασσα · οὖον γάρ εἰμί . p . 354 a 5 ῥέω δέ ὁ θάλασσα φαίνω κατά τε ὁ στενότης . ἐντεῦθεν δέ συνηγορέω ὁ ἐναντίος , ὅτι πηγή ἔχω ὁ θάλασσα ῥυτή ὑπάρχω , εἰμί γε ὁ ῥυτόν ὕδωρ πάντως ἔχω πηγή , ὅσπερ εἰμί ψεῦδος . p . 354 a 7 Ζεύς ὁ ταλαντεύω δεῦρο κἀκεῖσε πολλάκις . καλῶς ὁ παλίρροια ταλαντεύω καλέω , ὁ δίκη τάλαντον εἰς ὁ ἐναντίος περιάγω ὁ ὕδωρ . καί γάρ ὁ τάλαντον ὅπου ἐάν καταβαρέω , ἐκτρέπω , ὡς συμβαίνω καί εἰς ὁ ἐναντίος ῥέπω . p . 354a8 οὗτος δέ ἐν μέν πολύς πλῆθος θάλασσα ἄδηλος . οὗτος ποῖος ; τουτέστι ὁ ῥέω . ἐν γάρ ὁ μέσος πέλαγος οὖον φαίνω ῥυτόν ὑπάρχω ὁ ὕδωρ ὁ θάλασσα διά ὁ λανθάνω ὁ ὅμοιος ὅμοιος γάρ ὁ κίνησις ) · περί δέ γῆ φανερός εἰμί · ἐλέγχω γάρ ὁ κινέω παρά ὁ μένω . p . 354 a 11 ὁ δέ ἐντός Ἡράκλειος στήλη ἅπας κατά ὁ ὁ γῆ κοιλότης ῥέω καί κατά ὁ ὁ ποταμός πλῆθος . ἐντεῦθεν ἐπιλαμβάνω ὁ μείζων πρότασις ὁ λέγω , ὅτι πᾶς ῥυτόν πηγή ἔχω · ψεῦδος γάρ οὗτος . ὁ μέν γάρ ἐκτός Ἡράκλειος στητός ] εἰς ὁ κοῖλος , τουτέστιν ἀπό ὁ ἀρκτῷος εἰς ὁ νότιος . ἀλλά καί ὁ ποταμός πᾶς εἰς οὗτος ῥέω ὡς εἰς κοιλότης · ὅθεν εἰς αὐτός ῥέω , καί ὁ εἰσροή ἀπογαιόω μᾶλλον ὑψηλός ἐργάζομαι αὐτός ὁ πρός ὁ ἀρκτῷος μέρος , ὡς καί διά οὗτος μᾶλλον ῥέω αὐτός ἐπί ὁ νότιος . ἰδού γάρ πολύς μέν ποταμός εἰσβάλλω εἰς ὁ Μαιῶτις λίμνη , ὅθεν καί ἀπογαιόω . οὗτος δέ πάλιν εἰσβάλλω εἰς ὁ Εὔξεινος πόντος · οὗτος δέ εἰς ὁ Αἰγαῖον εἰσρέω ὡς κοῖλος εἰμί · καί πάλιν οὗτος εἰς ὁ Σικελός , καί οὗτος εἰς ὁ σαρδόνιον καί εἰς ὁ Τυρρηνικός , ὅστις κοῖλος πᾶς εἰμί . ὁράω , ὅτι ῥυτή εἰμί ὁ θάλασσα διά ὁ θέσις , οὐ διά ὁ πηγή . ἀλλά ζητητέος , πῶς ὁ ἀρκτῷος αὐτός μέρος ὑψηλός εἰμί . διά ὁ ἐκεῖθεν εἰσβάλλω ποταμός , καίτοι ὁ Νεῖλος μέγας ποταμός ἀπό ὁ νότιος εἰσρέω · ἢ καί ὁ Νεῖλος ἀπό ὁ ἀρκτῷος ῥέω , ἀπό γάρ ὁ ἀντοικέω . p . 354 a 22 ὁ δέ ἔξω ὁ στήλη βραχύς μέν διά ὁ πηλός , ἄπνοος δέ [ οὐ ] εἰμί , ὡς ἐν κοῖλος ὁ θάλασσα εἰμί . περι ὁ Ὠκεανός νῦν λέγω , ὅτι οὐ εἰμί βαθύς , ἀλλά πρός ὁ μή εἰμί ῥυτόν αὐτός ὁ ὕδωρ , ἀλλά στάσιμος , καί ἔβραχον τις ἔχω διά ὁ ὁ πηλός , τουτέστι ὁ γῆ , ἐν βάθος εἰμί ὁ ὕδωρ . ὅθεν καί ἄπλοος εἰμί διά ὁ ἔβραχον . ἀλλά μή οὗτος νομίζω , ὅτι διά ὁ ὑψηλός εἰμί ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὕδωρ ἤδη καί ὑψηλός εἰμί ὁ ἐν αὐτός γῆ ὁ εἰμί ἐν ὁ παρά ἐγώ θάλασσα πᾶς γάρ κοῖλος εἰμί ὁ γῆ ὁ Ὠκεανός ) , ἀλλά διά ὁ ἤπειρος εἰμί ὁ πλάτη αὐτός οὐ εἰμί οὗτος βαθύς ὡς ὁ παρά ἐγώ θάλασσα . καί ὅτι κοῖλος εἰμί ὁ Ὠκεανός ὁ παρά ἐγώ θάλασσα , δῆλος , ἐπεί ὁ Ἐρυθρὰ θάλασσα εἰς αὐτός εἰσρέω ὡς εἰς κοῖλος . p . 354 a 27 περι δέ ὁ ὁ πρός ἄρκτος εἰμί ὁ γῆ ὑφηλά . ἐπεί λέγω ἀπό ὁ ἀρκτῷος μέρος ῥέω ὁ κατά ἐγώ θάλασσα ἐπί ὁ νότιος , νῦν πιστόω ἐγώ ἐκ τις ἱστορία , ὅτι ὑψηλός εἰμί ὁ ἀρκτῷος ὁ νότιος . φημί γάρ τις οὕτως ὑψηλός εἰμί | ὁ ἀρκτῷος μέρος , ὡς μή γίγνομαι ἐκεῖσε ὁ ἥλιος ὑπό γῆ , ἀλλά νύξ γίγνομαι οὐ ὑπό γῆ γίγνομαι ὁ ἥλιος , ἀλλά ὁ ὑψηλός ὄρος σκιάζω αὐτός ὁ φάος . ψεῦδος δέ οὗτος . εἰμί γάρ ὁράω κἀκεῖσε καλέω Ποῦσα ὁ σελήνη μεσουρανώ , ἔκλειψις δέ σελήνη ἐν ὁ μεσουράνημα ὄρος · Πραςις Κ . p . 354 b 1 περι δέ ὅς γένεσις αὐτός , εἰμί γίγνομαι , καί ὁ χυμός τίς ὁ αἰτία ὁ ἁλμυρότης καί ὁ πικρότης , λεκτέος . τρία τις πρόβλημα περί θάλασσα δίδωμι ἐγώ ὁ φιλόσοφος ὁ προτεραῖος , εἷς μέν ὁ ζητέω , εἴτε σύνθετος εἰμί ἢ ἁπλόος , ἕτερος δέ , εἰμί γενητός εἰμί ἢ ἀγένητος κατά ὁ ἁλυκότης , καί τρίτος , τίς ὁ αἰτία ὁ ἁλυκότης , νῦν καί ἕτερος πρόβλημα περί θάλασσα ἐκτίθημι , οὐ ἕτερος τέταρτος εἰμί παρά ὁ εἴρω . ζητέω γάρ , εἰμί ὁλότης εἰμί ὁ θάλασσα ὁ πᾶς ὕδωρ , καί οὗτος κατασκευάζω διά τέσσαρες ἐπιχείρημα · οὗτος δέ ὑπό ὁ εἷς ὁ εἴρω ἀνάγω . εἰμί γάρ ὅλως ἀποδείκνυμι , ὅτι ὁλότης εἰμί ὁ θάλασσα , δῆλος , ὅτι καί ἁπλόος εἰμί · πρέπω γάρ ὁ ὁλότης ὁ ἁπλόος εἰμί . καί ὅτι ὁλότης εἰμί ὁ θάλασσα ὁ πᾶς ὕδωρ , κατασκευάζω διά τέσσαρες ἐπιχείρημα , ὅς ὁ πρῶτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · ἀποκληρωτικός ὁ λόγος , ὥστε ὁ μέν ἄλλος στοιχεῖον ἔχω ολότητα , εἰς ὅς ἐφίημι σπεύδω , μόνος δέ ὁ ὕδωρ μή ἔχω ὁλότης . εἰμί δέ ἔχω ὁλότης καί ὁ ὕδωρ , ζητητέος , τίς αὐτός ὁ ὁλότης . ἆρα ὁ ποταμός ; οὐδαμῶς . πρέπω γάρ ὁ ὁλότης συνεχής εἰμί · ὁ δέ ποταμός οὖον συνεχής · οὖον γάρ ἔχω ὕδωρ ἀθρόος . οὐ ἄρα ὁλότης εἰμί ὁ ποταμός , ἀλλά ὁ θάλασσα ὡς συνεχής εἰμί καί ἀθρόος ἔχω ὕδωρ , μή χωρίζω . καί ἐντεῦθεν κερδαίνω δόγμα Ἀριστοτέλης , ὅτι βούλομαι ὁ θάλασσα συνεχής εἰμί καί οὖον διαιρέω , ὅς φημί ὁ γεωγράφος . εἰμί δέ καί λέγω τις , ὅτι οὔτε ὁ θάλασσα συνεχής εἰμί διαιρέω ἀπό ἀλλήλων ) , οὐ ἄτοπος καί οὗτος ὑποτίθημι , ὥστε καί ἐν ἄλλος τόπος μέρος εἰμί ὁ θάλασσα διά ὁ πᾶς ἐν πᾶς εἰμί . ἰδού γοῦν ὁ ὁλότης ὁ πυρός ἐν ὁ ὑπέκκαυμα εἰμί ὑπό γῆ πῦρ εἰμί κρατήρ διά ὁ πᾶς ἐν πᾶς εἰμί . οὗτος μέν οὖν κατασκευαστέος , ὅτι οὐ ὁ ποταμός εἰμί ολότητα διά ὁ καταχέω , ἀλλά ὁ θάλασσα . καί ἄλλως δέ οὖον δυνατός ὁ ποταμός εἰμί ὁλότης ὁ ὕδωρ , ἐπεί ῥυτός εἰμί , ὁ δέ θάλασσα στάσιμος · πρέπω δέ ὁ ὁλότης ὁ στάσις · ὁ θάλασσα ἄρα ὁλότης ὁ πᾶς ὕδωρ διά ὁ στάσις , καί οὐ ὁ ποταμός . εἰμί δέ καί ῥυτή αὐτός λέγω Ἀριστοτέλης ὁ προτεραῖος , ἀλλά οὐ οὕτως εἰμί ῥυτή ὥσπερ ὁ ποταμός · ἐκεῖνος μέν γάρ ἀλλαχοῦ ῥέω , τουτέστιν εἰς ὁ θάλασσα , οὗτος δέ οὐ ἀλλαχοῦ , ἀλλά εἰς αὐτός , εἰμί μή σύργαστρος τις λέγω , ὅτι καί ὁ ποταμός ἐκ ὁ μέγας θάλασσα εἰμί , τουτέστι ὁ Ὠκεανός κατά ὁ ποιητής , ὅς φημί · ‘ἐξ ὅς πᾶς εἰμί ποταμός πᾶς δέ τε πηγαῖος εἰμί γάρ ὑποτίθημι , ὅτι ὁ ὁ ποταμός πηγή ἢ ἄντικρυς αὐτός ὁ ποταμός ἐκ ὁ Ὠκεανός συνίστημι καί ἐκ αὐτός ῥέω . ἀλλά ἀποτίθημι ὁ ἁλμυρότης διά ὁ γῆ διηθέω καί διά οὗτος πότιμος ἔχω ὕδωρ . ὁ δέ θάλασσα στάσιμος εἰμί · πρέπω δέ ὁ ὁλότης ὁ στάσις ὁ πᾶς ὕδωρ . καί μή τις λέγω , ὅτι ἰδού ὁ ὑπέκκαυμα ὁ πυρός ὑπάρχω ὁλότης κινέω , ὥστε οὐ εἰμί ἐν ὁ ὁλότης ὁ στάσις . λέγω γάρ , ὅτι εἰμί καί κινέω ὁ ὑπέκκαυμα , ὁ κύκλος φορά κινέω · πρέπω γάρ ὁ ὁλότης ὁ ἀιδιότης , ἀίδιος δέ μένω ἢ ἵστημι ἢ κύκλος κινέω . καί οὗτος μέν ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα . δύο ἐπιχείρημα · ὅτι γάρ ὁ θάλασσα ὁλότης εἰμί ὁ ὕδωρ , δῆλος , ἐπεί πᾶς ὕδωρ ποταμός ὁ οἰκεῖος ὁλότης ἐφίημι εἰς αὐτός σπεύδω φιλέω γάρ ὁ μέρος ὁ ὁλότης συνάπτω · ἰδού γοῦν ὁ βῶλος ὁ γῆ ἐφίημι , τουτέστι ὁ οἰκεῖος ὁλότης , ἐπί αὐτός πάλιν ἀνακάμπτω ) · ἐπεί πάλιν ὁ ὑπόκειμαι αὐτός τόπος δεκτικός εἰμί πᾶς ὕδωρ ἁλμυρός τε καί πότιμος , οὗτος δέ ὁλότης ἴδιος ὁ πᾶς ὕδωρ ὑποδέχομαι . εἰμί δέ λέγω τις , ὅτι καί πῶς οὐ ὁράω ἐν αὐτός πότιμος ὕδωρ , ῥητέος , ὅτι ὅσος μέν ἐπί ὁ θάλασσα πότιμος ἔχω ὕδωρ , ἀλλά διά ὁ κατά ἡμέρα γίγνομαι ἐξάτμισις ὑπό ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη καί ὁ ἀστήρ οὖον . ἐπεί ἐν ὁ χρηστός ἐξατμίζω , μένω ὁ ἁλμυρός , μηδέ νομιστέος , ὅτι περί ὁ θάλασσα οὐ εἰμί τόπος δεκτικός καί πότιμος ὕδωρ , ἀλλά μόνος ἁλμυρός . ὅς γάρ οὗτος λέγω ἔοικα ὁ οἴομαι μηδέ ὁ γαστήρ ὁ ζῷον δεκτικός εἰμί τροφή , ἀλλά μόνος περίσσωμα , διά ὁ ἀναρπάζω ὁ χρηστός ἐν ὁ χιτών . οὗτος καί ὁ τρίτος . τέταρτος καί τελευταῖος ἐπιχείρημα · ὅτι γάρ ὁλότης ὁ θάλασσα , δῆλος , ἐπεί ὁ χαρακτηριστικός ὁ ὕδωρ ὡς ὕδωρ εἰμί ὁ ἐν κοῖλος ὁ γῆ τόπος ἐπείγω καί οὗτος ἀεί καταλαμβάνω · ὁ δέ θάλασσα ἐν ὁ πᾶς κοῖλος ὁ γῆ τόπος εἰμί . καί ὅτι οὕτως εἰμί ὁ θάλασσα , δῆλος , ἐπεί πᾶς ὁ ποταμός εἰς αὐτός ἐπείγω . οὗτος καί ὁ τέταρτος . καί διά μέν οὗτος ὁ τέσσαρες ἐπιχείρημα κατασκευάζω Ἀριστοτέλης , ὅτι ὁλότης ὁ θάομαι λάσσο ὁ ὕδωρ . φέρω δέ ἐγώ 30r ἔξωθεν ἀπορέω πρός ὁ λόγος διάφορος καί ὁ ἀπορία ἐπάγω ὁ λύω . ἐπεί γάρ ὁ ολότητα κατά φύσις εἰμί , ὁ δέ θάλασσα παρά φύσις ( ἁλμυρός γάρ ) , ὁ θάλασσα ἄρα οὐ ὁλότης . ἢ ῥητέος , ὅτι οὐ εἰμί παρά φύσις ὁ θάλασσα ἁλμυρός . εἰμί γάρ οὗτος εἰμί παρά φύσις , ὁ εἰμί αὐτός γλυκύς κατά φύσις ἄν ὑπάρχω . ἀλλά ὁ μέν κατά φύσις ὕδωρ ὁ ἄποιος εἰμί · οὐ ἄρα ὁ γλυκύς καί ἁλμυρός κατά φύσις εἰμί ἐν ὁ ὕδωρ . κατά φύσις γάρ εἰμί ὁ ὕδωρ ὁ ψυχρός καί ὑγρός εἰμί , ὅσπερ ἁπτικός ποιότης εἰμί , οὖον γευστός . ἕτερος ἀπορία · παρά φύσις εἰμί ὁ θαλάσσιος ὕδωρ , ἐπεί γάρ πᾶς ὁ ὕδωρ εἰμί ὁ ψύχω καί ὑγραίνω , ὁ δέ θάλασσα οὖον οὗτος ποιέω · θερμαίνω γάρ καί ξηραίνω · οὐ ἄρα ὁλότης εἰμί . λέγω δέ καί πρός οὗτος , ὅτι οὖον διά ἑαυτοῦ ὁ θάλασσα θερμαίνω καί ξηραίνω , ἀλλά καί διά ὁ συζεύγνυμι αὐτός καπνώδης ἀναθυμίασις , ἐπεί ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ πότιμος ἔχω ὕδωρ , ὁ δέ πότιμος ψύχω καί ὑγραίνω . καί ὅτι ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ πότιμος ἔχω ὕδωρ , δῆλος . εἰμί γάρ τις ὀρύσσω λάκκος περί ὁ αἰγιαλός , εὑρίσκω αὐτός πληρόω πότιμος ὕδωρ · ὅς δῆλος , ὅτι ἐν ὁ διηθέω ὁ ὕδωρ ἀπό εἷς θάλασσα ἐν ὁ λάκκος ἀποτίθημι ὁ συμμείγνυμι αὐτός καπνώδης ἀναθυμίασις , ἐπεί οὐ εἰμί αὐτός κεράννυμι , ἀλλά μόνος παράκειμαι . καί οὗτος μέν καί ἐγώ ἔξωθεν . ὁ μέντοι φιλόσοφος ἀποδείκνυμι ὁλότης εἰμί ὁ θάλασσα καί διά οὗτος λεληθότως ἀσύνθετος ( πρέπω γάρ ὁ ὁλότης ὁ ἁπλόος διά ὁ ἀεί διαμένω ) , τρέπω καί ἐπί ὁ τρίτος πρόβλημα ὁ [ τε ] αἴτιος ζητέω ὁ ἁλμυρότης ὁ θάλασσα . καί ἀποδέχομαι μέν ὁ παλαιός φιλόσοφος ὁ αἰτιολογία ὁ ἁλμυρότης οὐ ὡς αἴτιος ἁπλόος ὑπάρχω ὁ ἁλμυρότης , ἀλλά ὡς συναίτιος ὁ ὑπό αὐτός λέγω . φάσκω γάρ ἐκεῖνος , ὅτι ἁλμυρός εἰμί ὁ θάλασσα διά ὁ κατά ἡμέρα ἐξατμίζω ἀπό αὐτός ὁ ἥλιος ὁ λεπτομερής διά ὁ τρέφω αὐτός , καταλιμπάνειν δέ ὁ τρυγώδης καί ἁλμυρός . καί ὅτι μέν αἴτιος εἰμί καί ὁ ἐξατμίζω ὁ ἁλμυρότης , ἀποδέχομαι . πλήν οὖον μόνος οὗτος εἰμί αἴτιος , ἀλλά καί ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις · εἰμί γάρ μόνος οὗτος εἰμί , ὅτε πάλιν καταρρέω ὁ ἐξατμίζω γλυκύς καί μίγνυμι αὐτός , οὐ ἄν ἁλμυρός ὑπάρχω . οὐκοῦν ῥητέος , ὅτι ἁλμυρός εἰμί ὁ θάλασσα καί διά ὁ ἐξατμίζω ὑπό ὁ ἥλιος ὁ λεπτομερής αὐτός καί διά ὁ συμμείγνυμι αὐτός ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις . ἀλλά οὗτος μέν αὐτός ἀποδέχομαι ὁ λέγω , ὅτι ἐξατμίζω ὁ ἥλιος ὁ · λεπτομερής · ἐκεῖνος δέ οὐ ἀποδέχομαι ὁ λέγω αὐτός , ὅτι ἐκ ὁ ἀτμίς τρέφω ὁ ἥλιος . ἀλλά οὗτος ἀναιρέω διά πέντε ἐπιχείρημα , ὅς ὁ πρώϊος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · οὖον δυνατός τρέφω ὁ ἥλιος ἐκ ὁ ἀτμίς , εἰμί γε ὁ ἀτμίς οὐ ὑπερβαίνω ὁ ἀκρώρεια ὁ ὄρος , ἀλλά ἐκεῖσε εἰς ὕδωρ μεταβάλλω διά ὁ ἐκεῖσε ψῦξις πάλιν ἀντικαταρρέω . ὁ δέ ἥλιος δείκνυμι ὁ σελήνη εἰκοσαπλάσιος ἔχω διάστημα ἀπό ὁ κέντρον . εἰμί δέ λέγω τις , ὅτι πῦρ ὑπάρχω ὁ ἥλιος ἀνάγκη αὐτός τρέφω ἐπί ὁ διαμένω ὡς καί ὁ πῦρ οὗτος γάρ ὁ ὕλη ἐπιλείπω σβέννυμι ) , εἴρω , ὅτι πρῶτος μέν οὐ εἰμί πῦρ ὁ ἥλιος δείκνυμι γάρ μή εἰμί θερμός , ἀλλά θερμοποιός ) , ἔπειτα δέ εἰμί καί πῦρ αὐτός ὑποτίθημι , οὐδέ οὕτως τρέφω , ἐπεί μήτε ὁ πῦρ τρέφω † ἀστήρ . ὅτι γάρ οὖον τρέφω πῦρ , δῆλος , ἐπεί πᾶς ὁ τρέφω ὅρος ἔχω αὔξησις * * * ἀλλά συνεπεκτείνω ὁ ὕλη καί ὁ αὔξησις · οὐ ἄρα τρέφω . ἔπειτα δέ ὁ τρέφω διά θρεπτικός ὄργανον τρέφω · οὐ εἰμί δέ ὁ πῦρ θρεπτικός ὄργανον · ὅς δῆλος , ὅτι οὖον τρέφω ὁ ἥλιος ὑπό ὁ ἀτμίς . ὑπερβαίνω δέ ὁ Ἡράκλειτος παραδοξολογία . οὐκέτι γάρ ‘ νέος ἐπί ἡμέρα γίγνομαι ὁ ἥλιος διά ὁ Ηράκλειτος , ἀλλά νέος κατά ἕκαστος νῦν . λέγω γάρ ὁ Ἡράκλειτος , ὅτι πῦρ ὑπάρχω ὁ ἥλιος , ὅταν μέν ἐν ὁ ἀνατολή ὑπάρχω , ἀνάπτω διά ὁ ἐκεῖσε θερμότης · ὅταν δέ ἐν ὁ δυσμή ἔρχομαι , σβέννυμι διά ὁ ἐκεῖσε ψῦξις . εἰμί οὖν ἐγώ προστίθημι , ὅτι καί τρέφω ὑπό ὁ ἀτμίς , ποιέω αὐτός κατά ἕκαστος νῦν τρέφω καί διά οὗτος κατά ἕκαστος νῦν γίγνομαι · ὁ γάρ τρέφω καί γίγνομαι . οὐκοῦν κατά ἕκαστος νῦν εἰμί νέος , καί οὖον κατά ἕκαστος ἡμέρα μόνος . καί οὗτος καί ὁ δύο . τρίτος ἐπιχείρημα · οὖον δυνατός τρέφω ὁ ἥλιος ὑπό ὁ ἀτμίς · ἰδού γάρ καί ὁ πῦρ ἐξατμίζω μέν ὁ ὕδωρ ὁ εἰμί ἐν ὁ λέβης , οὖον τρέφω δέ ὑπό αὐτός * * * διά ὁ ἀντιφράσσω αὐτός πολύς σφαῖρα καί μή ἀνάγω ὡς ἐπί αὐτός ὁ ἀτμίς . οὗτος ὁ τρίτος . τέταρτος ἐπιχείρημα · τίς ὁ ἀποκλήρωσις , ἵνα μόνος ὁ ἥλιος καί ὁ λοιπός πλάνης ὑπό ὁ ἀτμίς τρέφω καί οὗτος χάρις καί κτάομαι πλάτος κινέω ὁ ζῳδιακός , ἔνθα εὐπορέω πλείων τροφή , τουτέστι πλείων ἀναφέρω ἀτμίς ) , ὁ δέ ἀπλανής ἀστήρ μή τρέφω ἀπό ὁ ἀτμίς ; εἰμί δέ λέγω τις , ὅτι καί αὐτός τρέφω , χρή καί αὐτός κατά πλάτος κινέω , ὅσπερ οὖον γίγνομαι . οὐ ἄρα οὗτος ὁ πλάνης διά ὁ τρέφω κινέω κατά πλάτος · οὖον γάρ τρέφω ὅλως . πέμπτος καί τελευταῖος ἐπιχείρημα · εἰμί τρέφω ὁ ἀστήρ ἀπό ὁ ἀτμίς , χρή ὁ ἀναθυμίασις ὁ ἀτμιδώδης μηκέτι καταφέρω , ἀλλά ἀναλίσκω ἄνω εἰς ὁ ὁ ἀστήρ τροφή . ἀλλά μήv ὁράω , ὅτι εἰς ὕδωρ μεταβάλλω πάλιν καταφέρω , εἰμί καί μή ἐν ὁ προσεχής ἐνιαυτός πᾶς , ἀλλά οὖν ἐν ὁ ἐφεξῆς πάντως . ὁ γάρ ξηρός ἐνιαυτός διαδέχομαι ἔπομβρος · οὐ ἄρα ἐκ ὁ ἀτμίς τρέφω ὁ ἀστήρ . διά | μέν οὗτος ὁ πέντε ἐπιχείρημα ἀποδείκνυμι ὁ φιλόσοφος , ὅτι οὖον τρέφω ὁ ἀστήρ ἀπό ὁ ἀτμίς . φέρω δέ καί ἐγώ ἔξωθεν προσευπορέω τρεῖς ἐπιχείρημα ὁ αὐτός οὗτος κατασκευάζω . πρῶτος μέν , ὅτι πῶς δυνατός τρέφω ὁ ἥλιος ἀπό ὁ ἀτμίς <εκατοντα>εβδομηκονταπλασιαδων εἰμί ὁ γῆ . εἰμί γάρ ἅπας ὁ ὕδωρ καί πᾶς ὁ γῆ εἰς ἀτμίς μεταβάλλω , οὐ ἀρκέω πρός ὁ ὁ ἥλιος μόνος τροφή , οὖον λέγω καί ὁ ἄλλος ἀστήρ . οὗτος πρῶτος . δύο ἐπιχείρημα · εἰμί δή ὡσαύτως καί κατά ὁ αὐτός ἔχω ὁ ἀστήρ , οὖον τρέφω · εἰμί γάρ καί τρέφω , καί γίγνομαι · εἰμί καί γίγνομαι , καί φθείρω · εἰμί φθείρω , οὐ ἀεί κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω . τρίτος ἐπιχείρημα · εἰμί τρέφω ὁ ἀστήρ , χρή αὐτός , ἔνθα πολύς εὐπορία τροφή ἔχω , ἐκεῖσε γίγνομαι · πολύς δέ εἰμί εὐπορία τροφή ἔξω τροπικός , χρή αὐτός ἔξω οὗτος γίγνομαι , ὅσπερ ἄτοπος · οὖον γάρ ἐξέρχομαι ποτός ὁ ζφδιακων · οὐ ἄρα τρέφω ὁ ἀστήρ . οὗτος παραδίδωμι ὁ μετά χείρ λέξις . p . 354 b 1 περι δέ ὁ γένεσις αὐτός , εἰμί γίγνομαι , καί ὁ Χυμός τίς ὁ αἰτία ὁ ἁλμυρότης καί ὁ πικρότης , λεκτέος . νῦν ζητέω οὗτος δύο , εἰμί γενητός εἰμί ἢ ἀγένητος , καί ὁ αἴτιος ὁ ἀλμυρότητα , ἵνα διά ὁ δείκνυμι , ὅτι ἀγένητος εἰμί , δείκνυμι , ὅτι ἁπλόος εἰμί , καί διά ὁ δείκνυμι , ὅτι ἁπλόος εἰμί ὁ θάλασσα , δείκνυμι , ὅτι ὁλότης εἰμί ὁ πᾶς ὕδωρ . p . 354 b 4 δοκέω γάρ εἄν εὔλογος , εἰμί καί ὁ ἄλλος στοιχεῖον εἰμί ὄγκος ἀρχή ἀρχή διά ὁ πλῆθος . ἐντεῦθεν ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα ὁ λέγω , ὅτι ὥσπερ ὁ ἄλλος στοιχεῖον ἔχω ολότητα , εἰκός εἰμί καί ὁ ὕδωρ ὁλότης , ἐπεί ὅς γε ἀποκληρωτικός εἰμί ὁ λόγος - p . 354 b 13 ὁ γάρ ὁ ποταμός οὔτε ἀθρόος εἰμί οὔτε στάσιμος , ἀλλά ὡς γίγνομαι ἀεί φαίνω κατά ἡμέρα . ὥ τις ἀπορέω καί τίς ἄτοπος , Ἀριστοτέλης , ἵημι ὁ ὕδωρ ὁλότης ὁ ποταμός αὐτός ἐπιλύω λέγω , ὅτι οὖον δυνατός , ἐπεί καί ῥυτός εἰμί καί διαλέγω . ἔνθεν κερδαίνω , ὅτι βούλομαι ὁ φιλόσοφος πᾶς ὁ θάλασσα συνεχής εἰμί καί οὖον διαιρέω . p . 354 b 16 Διὸ καί ὁ ποταμός οὖον μόνος εἰς οὗτος , ἀλλά καί ἐκ οὗτος φημί τις ῥέω . ὁ δύο ἐπιχείρημα ὁ λέγω , ὅτι πᾶς ὁ ποταμός ὁ οἰκεῖος ὁλότης ἐφίημι εἰσρέω ἐν ὁ θάλασσα . ἴσως ὁ ποιητής κατακολουθέω ὁ φιλόσοφος φημί , ὅτι οὖον μόνος εἰσρέω εἰς αὐτός ὁ ποταμός , ἀλλά καί ἀπό αὐτός ῥέω , ἔννοια ἔχω ὁ Ὠκεανός . περί ὅς ὁ ποιητής · ‘ἐξ ὅς πᾶς ὁ ποταμός καί πᾶς πηγή ἀεί ῥέω . p . 354 b 19 τις δήποτε οὖν οὐ εἰμί ὁ συνίστημι ὕδωρ πότιμος , εἴπερ ἄρα ἀρχή ὁ πᾶς εἰμί ὕδωρ , ἀλλά ἁλμυρός . ἐπεί κατασκευάζω διά ὁ δύο ἐπιχείρημα , ὅτι ὁ θάλασσα ὁλότης εἰμί ὁ πᾶς ὕδωρ , ἀπορέω πρός ἑαυτοῦ μήπω ὁ ἄλλος δύο ἐπιχείρημα εἴρω , ὅτι καί πῶς δυνατός ὁ ὁλότης ὁ ὕδωρ ἁλμυρός εἰμί καί παρά φύσις · εἶτα ὁ αἴτιος ὁ ἁλμυρότης ἐπάγω λύω ὁ ἀπορία . τίς γάρ φημί ; ὅτι ὅσος μέν κατά ἑαυτοῦ ὁ θάλασσα πότιμος εἰμί , ἀλλά διά ὁ περιτείνω ὁ ὕδωρ αὐτός ἐπάνω ὁ γῆ εἰς πλάτος ἐξατμίζω ὁ λεπτομερής καί πότιμος , μένω δέ ὁ βαρύς καί ἁλμυρός · ὅθεν ἅμα ὁ λύω ὁ ἀπορία καί ὁ αἴτιος λέγω ὁ ἁλμυρότης ὁ θάλασσα . p . 354 b 25 οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἔσχατος , εἴτε ὡς πολύς λέγω εἴτε ὡς ἐγώ . οὗτος , φημί , ὁ ὕδωρ ὁ περιτείνω περί ὁ γῆ ἔσχατος εἰμί ὁ τε ἀήρ καί ὁ πῦρ , εἴτε συνεχής εἰμί , ὥσπερ ἐγώ λέγω , ἢ διαιρέω , ὡς ὁ ὁ γεωγραφία ποιέω λέγω . p . 354 b 26 φέρω δέ ὁ ἥλιος οὗτος ὁ τρόπος . Ποῖον ; ποτέ μέν βόρειος , ποτέ δέ νότιος γίγνομαι . p . 354 b 33 Διὸ καί γελοῖος πᾶς , ὅσος ὁ πρότερος ὑπολαμβάνω ἥλιος τρέφω ὁ ὑγρός . ἐάω τέως ὁ λοιπάς δύο ἐπιχείρημα κατασκευάζω ὁλότης εἰμί ὁ θάλασσα ἵστημι πρός ὁ φυσικός δόξα ὁ λέγω ἐκ ὁ ἀτμίς τρέφω ὁ ἥλιος . p . 355 a 3 καί γάρ ὁ φανερός πῦρ , ἠώς ἄν ἔχω τροφή , μέχρι οὗτος ζῶ . διακωμῳδέω αὐτός ὁ ὑπόθεσις , ἐπεί λέγω πῦρ εἰμί ὁ ἥλιος πάντως δήω τροφή κατά ἕκαστος ὥρα · καίτοι οὔτε ὁ πῦρ τρέφω . p . 355a5 ὥσπερ ἀφικνέομαι μέχρι πρός ὁ ἥλιος ὁ ἀνάγω ὁ ὑγρός . ἀγανακτέω φωνή . οὗτος γάρ ἠλίθιος εἰμί , ὅτι νομίζω ὁ ἐξατμίζω φθάνω ἐπί ὁ ἡλιακός σφαῖρα καίτοι τοσοῦτος ἄλλος σφαῖρα ἐν ὁ μέσος εἰμί καί ὁ ἀτμίς μηδέ ὁ ἀκρώρεια σχεδόν ὑπερβαίνω . καί ἰδού ἔχω ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα . p . 355a9 ὁ μέν γάρ διά συνεχής ὑγρός καί ξηρός μεταβάλλω γίγνομαι καί οὖον τρέφω . σύργαστρος , πῶς σαφῶς λέγω ὁ φιλόσοφος μή τρέφω ὁ πῦρ . p . 355a 13 δηλονότι καί ὁ ἥλιος οὖον μόνος , Ἡράκλειτος φημί , νέος ἐπί ἡμέρα εἰμί , ἀλλά ἀεί νέος συνεχῶς . εἰμί δίδωμι ὁ ἥλιος τρέφω , οὖον μόνος κατά ἡμέρα γίγνομαι , ἀλλά καί κατά ἕκαστος ὥρα τρέφω . καί ἔχω ἐντεῦθεν ὁ δύο ἐπιχείρημα . p . 355a 15 ἔτι δέ ὁ ὑπό ὁ ἥλιος ἀναγωγή ὁ ὑγρός ὅμοιος ὁ θερμαίνω ὕδωρ εἰμί ὑπό ὁ πῦρ . | ἐντεῦθεν δέ ὁ τρίτος ἐπιχείρημα ὁ λέγω , ὅτι οὔτε ἐπί ὁ παρά ἐγώ πυρός * * * ὁ δέ ἀντιφράσσω πολλάκις ὁ μέσος . οὕτως οὖν ουτ ἐπί ὁ ἥλιος ὁ ὑπό αὐτός ἐξατμίζω τροφή αὐτός εἰμί . p . 355 a 18 ἄτοπος δέ καί ὁ μόνος φροντίζω ὁ ἥλιος , ὁ δέ ἄλλος ἀστήρ παρεῖδον ὁ σωτηρία . ὁ τέταρτος ἐπιχείρημα ὁ λέγω , τίς ὁ ἀποκλήρωσις ὁ ἥλιος μόνος τρέφω ὑπό ὁ ἀτμίς , μηκέτι δέ ὁ ἄλλος ἀστήρ . p . 355 a 21 ὁ δέ αὐτός συμβαίνω καί οὗτος ἄλογος . ὁ πέμπτος ἐπιχείρημα . τίς γάρ φημί ; ὅτι ἄλογος εἰμί ὁ ὑποτίθημι εὐθύς μετά ὁ κατακλυσμός πλήρης ὕδωρ ὑπάρχω ὁ γῆ ὑπό ὁ ὁ ἥλιος καί ὁ ἀστήρ θερμασία ἐξατμίζω κατά μέρος καί φέρω ἀπό ὁ ἀτμίς ἀστήρ · οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί ὁ ἀήρ ἀπό οὗτος γίγνομαι ὁ ἀναφέρω ὁμοίως πάλιν κατένειμι διά ὁ ὑετός · χρή γάρ ἄνω μένω . p . 353 a 32 ὁ μέν ἐν πότιμος καί γλυκύς διά κουφότης πᾶς ἄγω . μετά ὁ πέντε ἐπιχείρημα επανακάμπτω πάλιν ἐπί ὁ ἐκ ἀρχή αὐτός προτίθημι , ὅτι ὁλότης εἰμί ὁ θάλασσα καί ἐπαναμιμνῄσκω ὁ τέλος ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα , ἵνα ἐφεξῆς ὁ λείπω δύο ἐπάγω · λέγω γάρ ἐν ὁ τέλος ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα ἅμα τε ὁ λύσις ὁ ἀπορία καί ἅμα ὁ αἰτία ὁ ἁλμυρότης . οὗτος οὖν νῦν ἐπαναμιμνῄσκω . p . 355 b 2 ὅς γάρ ὁράω κατέχω τόπος ὁ θάλασσα , οὗτος οὐ εἰμί θάλασσα , ἀλλά μᾶλλον ὕδωρ . Γὸ τρίτος ἐπιχείρημα ὁ τέσσαρες ὁ περί θάλασσα απιχειρημα ὁ λέγω , ὅτι ὁ ὑπόκειμαι τόπος ὁ θάλασσα πᾶς ὕδωρ εἰμί δεκτικός · ὁλότης ἄρα ὁ θάλασσα . τίς γάρ φημί ; οὗτος ὁ τόπος οὖον μόνος θάλασσα εἰμί δεκτικός , τουτέστιν ἁλμυρός ὕδωρ , ἀλλά ἁπλόος ὕδωρ , τουτέστι παντοῖος ὕδωρ . p . 355b4 φαίνω δέ θάλασσα , ὅτι ὁ μέν ἁλμυρός ὑπομένω διά ὁ βάρος . ὥ τις ἀπορέω καί πῶς , Ἀριστοτέλης , ἁλμυρός ὕδωρ φαίνω περιεκτικός εἰμί οὗτος ὁ τόπος αὐτός ὁ λύσις ἐπάγω , ὅτι διά ὁ ἀναρπάζω ὁ λεπτόν ὑπό ὁ ἥλιος ὑπομένω ὁ παχύς , ὥσπερ καί ἐπί ὁ γαστήρ ὁ ζῷον . κἀκεῖσε γάρ ὁ ὁμοιόω γίγνομαι † λέγω ὁ γαστήρ δεκτικός δεκτικός , ἀλλά δεκτικός ὁ ἁπλόος τροφή . p . 355 b 17 εἰμί γάρ ὁ κοῖλος ὁ ῥύσις , καί ὁ θάλασσα ὁ εἰμί ἐπέχω ὁ γῆ τόπος . Γε δέ ἐπιχείρημα ὁ λέγω , ὅτι ἐν ὁ κοῖλος ὁ γῆ εἰμί ὁ θάλασσα · διό οὗτος ὑπάρχω ὁλότης , ἐπεί ὁ πᾶς χαρακτηριστικός ὁ ὕδωρ , τουτέστι ὁ διώκω ὁ κοῖλος ὁ γῆ τόπος , ἐπέχω . καί ὅτι κοῖλος εἰμί ὁ θάλασσα , δῆλος , ἐπεί πᾶς ῥύσις ποταμός εἰς αὐτός ἐπείγω . Πρᾶξις καʹ . p . 355 b 20 ὁ δέ ζητέω ὁ ἀρχαῖος ἀπορία , διά τίς τοσοῦτος πλῆθος οὐδαμοῦ φαίνω . ἐπεί κατασκευάζω ὁ φιλόσοφος , ὅτι ὁ θάλασσα ὁλότης εἰμί ὁ πᾶς ὕδωρ , χράω εἷς ἐπιχείρημα ὁ λέγω , ὅτι ὁ ποταμός ἅπας εἰσβάλλω ἐν ὁ θάλασσα ὡς ὁλότης ἐφίημι ἢ ὡς ὁ ἐν αὐτός κοιλότης . νῦν αὐτός οὗτος ζητέω , τίς δήποτε πολύς καί μέγας ποταμός ἐμβάλλω ἐν ὁ θάλασσα ὅμως οὗτος κατά οὐδείς τρόπος φαίνω αὐξάνω παρά ὁ πρότερος . καί οὗτος ὁ ἀπορία λύω τοιοῦτος λόγος χράομαι · ἐπεί γάρ , φημί , ὁ ὁ θάλασσα ὕδωρ κατά ὁ ὁ γῆ πλάτος φαίνω ἐκτείνω , ὥσπερ ἄν τις κύαθος ὕδωρ ἐπί τράπεζα εξάπλωση , οὗτος χάρις ἐξαπλόω ὁ ὕδωρ αὐτός ἐπί μέγας ὁ γῆ τόπος συμβαίνω ὁ πολύς αὐτός μέρος ἀπόλλυμι , πῇ μέν ἐξατμίζω ὑπό ὁ ὁ ἥλιος περιφορά , πῇ δέ ὑπό ὁ ὑπόκειμαι γῆ ἀναπίνω . ἐπεί οὖν πολύς εἰμί ἐκ αὐτός ἀπόλλυμι ὕδωρ , εἰκότως οὖον φαίνω αὐξάνω , εἰμί καί πᾶς εἰσβάλλω ὁ ποταμός . οὗτος περί ὁ ὁλότης ὁ θάλασσα διαλέγω ὁ φιλόσοφος ἐπεί μή συνῳδός αὐτός φθέγγομαι ὁ Πλάτος — βούλομαι γάρ αὐτός ἐν ὁ Φαίδων μή ὁ θάλασσα εἰμί ὁλότης ὁ πᾶς ὕδωρ , ἀλλά ποταμός τις καί οὗτος ὑπό γῆ εἰμί , φημί δή ὁ Τάρταρος . λέγω γάρ περί ὁ ὁ γῆ κέντρον εἴλω οὗτος ὁ ποταμός , ἀπό αὐτός δέ ἕτερος τρεῖς προίημι , λέγω δή Ἀχέρων , Κωκυτός , πυριφλεγέθων · ἐκ δέ οὗτος πᾶς προΐημι ὁ ποταμός καί ὁ θάλασσα . οὗτος δέ αὐτός ὁ Τάρταρος ἀνάστατος εἰμί καί ὄχλος μεστός κυμαίνω περί ὁ κέντρον καί ποτέ μέν ἐάω ὁ κέντρον γίγνομαι περί ὁ διάμετρος , ποτέ δέ περί ὁ ἕτερος διάμετρος , καί οὕτως ἄλλοτε ἀλλαχόθεν φέρω τάραχος εἰμί μεστός . καί οὗτος οὕτως ἔχω λέγω ὁλότης αὐτός εἰμί ὁ πᾶς ὕδωρ · πᾶς γάρ ὁ ποταμός καί ὁ θάλασσα εἰς αὐτός λέγω χωρέω ὡς αὐτός ἐφίημι ὁ οἰκεῖος αὐτός ὁλότης . οὗτος ὁ ὑπόθεσις ἀναιρέω Ἀριστοτέλης διά τέσσαρες ἐπιχείρημα , ὅς ὁ πρῶτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · οὖον καλῶς , εἰμί Πλάτος , ὁ Τάρταρος λέγω ὁ πᾶς ὕδωρ εἰμί ὁλότης · δύο γάρ ἄτοπος ὑποπίπτω οὕτως ὑποτίθω - μένος · πρῶτος μέν , ὅτι εὑρίσκω ὁ ὁ ὕδωρ ὁλότης ὑπό γῆ εἰμί περί ὁ ὁ πᾶς κέντρον , ὅσπερ ἄτοπος · ἔπειτα δέ εὑρίσκω ὁ ὕδωρ μηκέτι ὁ κάτω φορά κινέω κτάομαι φύσις , ἀλλά ὁ ἄνω ἐφίημι ὁ οἰκεῖος ὁλότης , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . πᾶς γάρ οὗτος γνωστός , ὅτι ὁ μέν ἐπί ὁ I κατάντης φορά κατά φύσις εἰμί ὁ ὕδωρ , ὁ δέ ἐπί ὁ ἀνάντης παρά φύσις · ἐπεί οὖν ὁ οἰκεῖος ὁλότης ἐφίημι ὁ ὕδωρ , τουτέστι ὁ Τάρταρος , ὡς σύ φημί , μέχρι μέν ὁ κέντρον ὁ κάτω <φορὰν κατά φύσις κινέω , ὑπερβαίνω δέ ὁ κέντρον καί ὡς ἐπί ὁ ὁλότης χωρέω ὁ ἄνω φορά κινέω παρά φύσις , ὅσπερ ἄτοπος οτοπως γάρ ὁ πρός ὁ οἰκεῖος ὁλότης κινέω παρά φύσις κινέω · ὅτι δέ ἐπί ὁ ἄνω κινέω ὁ ὕδωρ ὁ ἀπό ὁ ἐπιφάνεια ὁ γῆ φέρω ἐπί ὁ Τάρταρος εἰμί ὑπερβαίνω ὁ κέντρον , δῆλος , ἐπεί πᾶς μέν ὁ ἐπί ὁ κέντρον κίνησις κατωφερής ὑπάρχω , ὁ δέ ἀπό ὁ κέντρον ἐπί ὁ κύκλος ἀνωφερής ) , ἐπεί οὖν ὑποτίθημι ὁ Πλάτος περί ὁ κέντρον ὁ γῆ εἴλω ὁ Τάρταρος , μή † ψαύω δέ ὁ οὗτος κυρτός ἐπιφάνεια ὁ Κόης ἐπιφάνεια ὁ γῆ ὡς ὕδωρ ἐν ἀγγεῖον , ἀλλά εἰμί μεταξύ ὁ δύο ἐπιφάνεια τόπος κενός , εἰς ὅς κυμαίνω ὁ Τάρταρος ἄλλοτε ἄλλος καταλαμβάνω τόπος , συμβαίνω ποτός , κυμαίνω ὁ Τάρταρος ] ἐν ὁ εἷς μέρος ὁ κέντρον εἰμί γίγνομαι , εἶτα ὁ ὕδωρ ὁ κατά ὁ ἐπιφάνεια ὁ γῆ πρός αὐτός ἐρχόμενος , ἐπεί πρῶτος οἶος ὁ κέντρον παρέρχομαι μίγνυμι ὁ Τάρταρος , μέχρι μέν ὁ κέντρον ὁ κάτω φορά κινέω , μετά δέ ὁ κέντρον ἐπείγω παρά αὐτός ὁ ὁλότης ἀνάγκη ὁ ἄνω φορά κινέω , εἴπερ πᾶς ὁ ἀπό ὁ κέντρον κινέω ἀνωφερής εἰμί · καί συμβαίνω παρά φύσις ἐπί ὁ οἰκεῖος ὁλότης κινέω , ὅσπερ ἄτοπος . οὗτος μέν ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα ὁ μή εἰμί ὁλότης ὁ Τάρταρος . δύο ἐπιχείρημα · οὖον καλῶς , εἰμί Πλάτος , φημί τοσοῦτος ὕδωρ εἰσρέω ἐν ὁ Τάρταρος , ὅσος καί ἐκρέω . μᾶλλον γάρ εἰκός οὗτος λέγω , ὅτι ἐν μέν ὁ χειμών πλείων εἰσρέω εἰς αὐτός ἤ2 ἐκρέω διά [ τε ] ὁ ἀπό ὁ ὑετός πλεονεξία ὁ ὕδωρ , ἐν δέ ὁ θέρος μᾶλλον ἐκρέω ἤ2 εἰσρέω διά ὁ μή ἐπιμείγνυμι ὁ κάτω φέρω ὕδωρ διά ὁ ὄμβρος . τρίτος ἐπιχείρημα · χρή , εἰμί Πλάτων , καί ὁ θάλασσα ποτός γίγνομαι ξηρός ἐφίημι ὁ οἰκεῖος ὁλότης καί ὡς πρός αὐτός ἀναπίνω , εἴπερ ἀεί ὁ μέρος ὁ οἰκεῖος ὁλότης ἐφίημι πρός αὐτός χωρέω . ἀλλά μήv ὁράω , ὅτι ὁ θάλασσα οὐ ἐπείγω πρός ὁ Τάρτρον · εὔδηλος , ὅτι οὐ εἰμί αὐτός ὁλότης ὁ πᾶς ὕδωρ . καί οὗτος ὁ τρίτος . τέταρτος ἐπιχείρημα · χρή , ἵημι Πλάτων , εἴπερ ὡς σύ φημί ὁλότης ὁ Τάρταρος , πᾶς ὁ ποταμός ὁράω ἐν ὁ γῆ ἀναπίνω καί εἰς αὐτός ἀφικνέομαι ὡς πρός οἰκεῖος ὁλότης . νῦν δέ οὖον οὗτος ὁράω γίγνομαι , ἀλλά πᾶς ὁ ποταμός ἢ ἄντικρυς εἰσρέω ἐν ὁ θάλασσα ἢ ἄλλος ποταμός μείζων μείγνυμι καί εἰσβάλλω ἐν ὁ θάλασσα , οὐδέποτε δέ ἐν ὁ γῆ χάω , ἀλλά εἰμί καί οὗτος γίγνομαι , πάλιν ἀναφαίνω καί μηδέποτε πρός ὁ Τάρταρος ἀφικνέομαι · οὐ ἄρα ὁλότης ὁ Τάρταρος . οὗτος ὁ ἐπιχείρημα ὡς οἴομαι φιελεγχω ὁ Πλάτων ὁ φιλόσοφος καί ἀποδείκνυμι μή εἰμί ὁλότης ὁ Τάρταρος , τρέπω καί ἐπί Δημόκριτος καί διελέγχω καί ὁ οὗτος ὑπόθεσις , ἐπεί γάρ ὁ Δημόκριτος ἐναντίος ὁ πολύς ὑποτίθημι περί θάλασσα · πᾶς γάρ λέγω , ὅτι εἰμί ἀίδιος ὁ πᾶς , ἀίδιος εἰμί καί ὁ θάλασσα μέρος εἰμί ὁ πᾶς , εἰμί δέ φθαρτός οὗτος , φθαρτός καί ὁ θάλασσα ὅθεν καί ἀπορία ἐντεῦθεν λύω ὁ λέγω Σωκράτης μέρος εἰμί ὁ πᾶς · εἰμί οὖν ὁ πᾶς ἄφθαρτος , καί Σωκράτης εἰμί ἄφθαρτος · ὁ γάρ μέρος ὁ πᾶς ἄφθαρτος εἰμί καί αὐτός . Σωκράτης δέ οὖον μέρος πᾶς , ἀλλά ἀποτέλεσμα , ὥσπερ ὁ μήτηρ ὁ ἔμβρυον ἀποτέλεσμα , ἀλλά οὐ μέρος , καί ὁ καρπός ὁ φυτός ἀποτέλεσμα , οὖον μέρος ) , ἀλλά ὅμως πᾶς οὗτος λέγω μόνος Δημόκριτος πᾶς ἀντηχέω φάσκω · ἰάομαι καί ἄφθαρτος εἰμί ὁ πᾶς , φθαρτός δέ ὅμως ὁ θάλλω οὗτος δέ λέγω ἀπατάω ἐκ ὁ ὁράω αὐτός ὁσημέραι ὁ θάλασσα ἀπεῖπον καί ὁ πρώην ὑγρός τόπος ξηραίνω διά ὁ προσεχῶς γίγνομαι ὁ ἐπί Δευκαλίων κατακλυσμός ( μετά γάρ ὁ κατακλυσμός λοιπός ὁ γῆ μεταβάλλω ἐπί ὁ ξηρός ὁ πρώην ὑγρός καί θαλασσόω γίγνομαι ξηρός ) ὡς εἰμί εἰμί προσεχῶς ὁ Ἡρακλείτειος γίγνομαι ἐμπυρισμός , λέγω ὁ Δημόκριτος ὁ ξηρός γῆ μεταβάλλω εἰς θάλασσα καί οὖον ὁ θάλασσα φθείρω . οὗτος μέν ὁ ὁ Δημόκριτος ὑπόθεσις · ὑπαντάω δέ πρός αὐτός ὁ φιλόσοφος διά τρεῖς ἐπιχείρημα , ὅς ὁ πρῶτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · τίς δήποτε , ἵημι Δημόκριτος , μέχρι νῦν ὑποτίθημι ὑπομένω ὁ θάλασσα ἐν ὁ ἤπειρος χρόνος , ἀπό δέ ὁ νῦν φθαρτός λέγω εἰς ὁ ἤπειρος διαμένω αὐτός χρόνος ; καίτοι ἐσθίω ἐννοέω , ὅτι διά ὁ αἴτιος , <δι'> ὅς μέχρι νῦν μένω μή φθείρω , διά οὗτος καί διαμένω . εἴτε γάρ διά ὁ εἰμί αὐτός ἀπειροδύναμος μέχρι νῦν διαμένω ὁ ἤπειρος χρόνος , διά αὐτός πάλιν καί διαμένω εἰς ὁ ἑξῆς ἤπειρος χρόνος · εἴτε διά ὁ εἰμί βαρύς ὁ ὕδωρ καί ἁλμυρός μέχρι ὁ νῦν μένω , καί εἰς ὁ ἑξῆς ἤπειρος χρόνος διά ὁ αὐτός διαμένω . οὗτος πρῶτος . δύο ἐπιχείρημα · χρή σύ γάρ ἐννοέω , ἵημι Δημόκριτος , ὅτι ὁ ἐξατμίζω ὕδωρ ἀντικαταρρέω πάλιν καί οὐ ὅς φημί τις ἀναλίσκω οὗτος εἰς ὁ τροφή ὁ ἥλιος καί ὁ ἀστήρ . εἰμί οὖν οὗτος πάλιν ἀντικαταρρέω καί οὐδείς ἐλασσόω , πῶς φημί οὗτος ὁ ἤπειρος χρόνος ἐλλείπω ; τρίτος ἐπιχείρημα · οὖον γάρ ὡς σύ φημί , εἰμί Δημόκριτος , εἰμί καί ἄφθαρτος εἰμί ὁ πᾶς , Ἅφθαρτος ὅμως ὁ θάλλω , ἀλλά οὖν ἐναντίος · εἴτε ἄφθαρτος εἴτε φθαρτός εἰμί ὁ πᾶς , ἄφθαρτος διαμένω ὁ θάλασσα . αὐτίκα οὖν ὁ ἥλιος εἰμί μέν ἄφθαρτος εἰμί , εἰκότως ὁ θάλασσα ἄφθαρτος εἰμί · ὅς γάρ ἐν ὁ θέρος ἐκ αὐτός ἀναρπάζω βόρειος γίγνομαι , τοσοῦτος πάλιν ἀποδίδωμι καί ἐν | ὁ χειμερινός νότιος ἀποκαθίστημι . ἀλλά μήv εἰμί καί φθαρτός ὁ ἥλιος εἰμί , ἀλλά ὅμως ὁ θάλασσα μένω ἄφθαρτος διά ὁ μή εἰμί ὁ ἐξατμίζω . οὗτος μέν οὖν ὁ λόγος ὁ φιλόσοφος ἐνίστημι πρός Πλάτων τε καί Δημόκριτος . φέρω δέ ἐγώ ὑπέρ οὗτος ἀπολογέομαι δείκνυμι , ὅτι οὖον καλῶς Ἀριστοτέλης καταδρομή κατά οὗτος χράω . μᾶλλον δέ οὖον οὗτος ἐναντιόομαι , ἀλλά ὁ κακῶς ὁ παρά αὐτός λέγω διαλαμβάνω . οὖον γάρ ὡς σύ φημί , ἵημι δαιμόνιος φημί Ἀριστοτέλης , ὁ Πλάτων ὁλότης ὁ ὕδωρ λέγω εἰμί ὁ Τάρταρος , ἀλλά οὗτος λέγω μυθικός · οὖον χρή οὖν ὁ μυθικός λέγω φυσικός ἐκλαμβάνω , ἀλλά οὗτος λέγω ὁ Πλάτος ἄλλος τις αἰνίσσομαι . ἀποδείκνυμι ; γάρ αὐτός ἐν ὁ Φαίδων διά πέντε ἐπιχείρημα ἀθάνατος εἰμί ὁ ψυχή καί εἴρω , ὅτι εἰμί μέν θνητός ὑπάρχω , χρή μᾶλλον σωμασκίας ἐπιμελέομαι καί ὑγεία πρός ὁ μακρός βιόω , οὖον μόνος δέ οὗτος , ἀλλά καί πλοῦτος καί δόξα καί ὁ ἄλλος ἡδονή · εἰμί δέ ἀθάνατος εἰμί , οὗτος μέν κατά πάροδος χράω ὥσπερ πανδοκεῖον πάρειμι , δύο δέ τίνω ἐπιμελέομαι , ἢ ὁ ὁμοιόω θεός κατά ὁ δυνατός ἄνθρωπος ἢ ὁ δίκη μή ὑπέχω . ἐντεῦθεν διά ὁ ὑπέχω δίκη μνημονεύω ὁ κατά Ἅιδου δικαιωτήριον ὥσπερ νέκυια τις συγγράφω . οὖον μόνος δέ οὗτος συγγράφω , ἀλλά καί ἄλλος δύο , ὡς εἰμί πᾶς τρεῖς ἐν ὁ πολιτεία ] διαφέρω ἀλλήλων . ὁ μέν γάρ ἐν Γοργίας γράφω περί ὁ δικάζω κατά Ἅιδου ὁ ψυχή περιέχω · εἰσφέρω γάρ ἐκεῖσε Ῥαδάμανθυς , Αἰακός τε καί Μίνως δίκη εἰσπράσσω ὁ κατά Ἅιδου Ψυχή , Ῥαδάμανθυς μέν ὁ ἀπό ὁ Ἀσία , Αἰακός δέ ὁ ἀπό ὁ Eὐρώπης ( Αἰγινήτης γάρ εἰμί , Αἴγινα δέ ὁ Εὐρώπη ) , Μίνως δέ καί δικαστής ἀδέκαστος κατατάσσω , ὡς πρέπω νομοθέτης . ἐν δέ ὁ Φαίδων γράφω νέκυια διαλέγω περί ὁ δικαστικός τόπος καί παραδίδωμι ὁ Τάρταρος καί πυριφλεγέθων , Κωκυτός τε καί Ἀχέρων , ὅστις ἐκ αὐτός προέρχομαι , ὡς εἰμί ὁ Τάρταρος οὐ ὕδωρ ὁλότης , ἀλλά ὁ δικαστικός τόπος . ὁ δέ ἐν ὁ πολιτεία νέκυια περιέχω περί ὁ δικάζω · εἰσάγω γάρ ἐκεῖσε ὁ Ἔρις πολύς ἁμαρτάνω καί ὑπέρ οὗτος εὐθύνω ἀπαιτέω . ἐπεί οὖν ἐν ὁ Φαίδων παρατίθημι τις τόπος κολαστικός πρός ὁ διαφορά ὁ ἁμάρτημα — ὁ μέν γάρ ἀνίατος ἁμαρτάνω ψυχή εἰς ὁ Τάρταρος κατατάσσω , ἔνθα εἰμί καί ἀίδιος ὁ κολάζω , ὁ δέ δυσίατος ἁμαρτάνω , εἰμί μέν διά θυμός , τουτέστιν ἐκ ἀνάγκη καί μή προβουλεύω , εἰς ὁ πυριφλεγέθων , ὁ δέ μή διά θυμός , εἷς ἐκ προβούλευσις ἁμαρτάνω , οὗτος δέ εἰς ὁ Κωκυτός ὡς ἄν ἐπιτατικός εἰμί ἐκεῖ ὁ κόλασις . ἀγαθός γάρ ἐάν * * * <p . 355b20 ο εἶδον ζητέω ὁ ἀρχαῖος ἀπορία , διά τίς τοσοῦτος πλῆθος ὕδωρ οὐδαμοῦ ὁράω πληθύνω ὁ θάλασσα καίτοι πᾶς ὁ ποταμός εἰς αὐτός εἰσβάλλω ; p . 355 b 25 ο γάρ αὐτός πλῆθος ὕδωρ εἰς πλάτος διατείνω . ἐντεῦθεν ὁ ἐπίλυσις ὁ ἀπορία , ὅτι διά ὁ ἐκτείνω περί ὁ πλάτος ὁ θάλασσα ὁ ὕδωρ πολύς ἀπό αὐτός διαφορέω αὐτός κατά ἡμέρα ἄνωθεν μέν ὑπό ὁ ἥλιος ἐξατμίζω , κάτωθεν δέ ὑπό ὁ γῆ ἀναπίνω . διά οὖν ὁ πολύς αὐτός διαφόρησις οὐ ὁράω πλήθω , εἰμί καί πᾶς ὁ ποταμός εἰς αὐτός ἐμβάλλω . p . 355 b 32 ὁ δέ ἐν ὁ Φαίδων γράφω περί τε ποταμός καί θάλασσα ἀδύνατος . ἐντεῦθεν ἐπεί αἰσθάνομαι ὁ Πλάτων ἐναντιόομαι αὐτός ὁ μή εἰμί ὁ θάλασσα ὁλότης , ἀλλά ὁ Τάρταρος , πειράω αὐτός ἀνατρέπω αὐτός , ἀλλά πρῶτος ὁ ἱστορία αὐτός ὅς Πλάτων παρατίθημι . p . 355 b 34 λέγω γάρ , ὡς ἅπας μέν εἰς ἀλλήλων συντετραίνω ὑπό γῆ . ἐντεῦθεν ὁ ἱστορία ὁ πλατωνικός μῦθος . φημί γάρ , ὅτι πᾶς ἔχω πόρος τις ὑπό γῆ τετραίνω , διά ὅς ἀφικνέομαι εἰς ὁ Τάρταρος · ὅς δῆλος , ὅτι πρός ὁλότης χωρέω . p . 355 b 35 Ἀρχή δέ πᾶς εἰμί καί πηγή ὁ ὕδωρ ὁ καλέω Τάρταρος περί ὁ μέσος ὁ γῆ ὕδωρ τίς πλῆθος . ὁράω , πῶς ὁ Πλάτων ὑποτίθημι περί ὁ μέσος ὁ γῆ , τουτέστι ὁ κέντρον , εἴλω ὁ Τάρταρος . p . 356a ἐς οὖον ὁ ῥέω καί μή ῥέω ἀναδίδωμι πᾶς . ἀπό γάρ ὁ Τάρταρος , φημί , καί ὁ ῥέω ὕδωρ , τουτέστιν ὁ πηγή καί ὁ ποταμός , καί μή ῥέω , τουτέστιν ὁ θάλασσα , ἀναδίδωμι καί πάλιν εἰς αὐτός χωρέω ὥσπερ εἰς ὁλότης . ἐγώ δέ οὗτος καί ἠθικός καί φυσικός ἀναπτύσσω . ἠθικός μέν , ὅτι ὁ Τάρταρος τόπος εἰμί δικαστικός , ἐκ ὅς εἰμί ἅπας ὁ δικαστικός τόπος , Κωκυτός , Ἀχέρων , Πυρτφλεγέθων , εἰς ὅς ἐμβάλλω ὁ ψυχή κατά ὁ διαφορά ὁ ἁμαρτάς , ὁ μέν ἀίδιος κολάζω διά ὁ ἀνίατος ἁμαρτάνω ἐν ὁ Τάρταρος . πλήν εἰμί καί λέγω ἀίδιος , μή δή νομίζω , ὅτι εἰς ἤπειρος αἰών κολάζω ὁ ψυχή ἐν ὁ Τάρταρος εὕω γε οὖον διά μῆνις ὁ θεῖον κολάζω ὁ ψυχή , ἀλλά ἰατρεία χάρις ) , ἀλλά αἰώνιος φημί κολάζω ὁ ψυχή αἰών καλέω ὁ αὐτός βίος καί ὁ μερικός αὐτός περίοδος . ὁ γάρ εἰμί ὁ μέγας πλημμελέω ψυχή οὐ ἀρκέω εἷς περίοδος καθαίρω , ἀλλά εἰμί ἐν ὁ βίος διηνεκής ὥσπερ ἐν ὁ Τάρταρος , ὅς περίοδος αἰών καλέω ὁ Πλάτος . χρή δέ καί οὗτος μή ἀγνοέω , ὅτι ἕτερος εἰμί αἰώνιος καί ἕτερος ὁ ἀίδιος . ὁ γάρ αἰών εἰμί ὁ ὅλος , ὡς ὅλος νῦν ὁ στερέω παρέρχομαι χρόνος καί μέλλω , ὅλος δέ ἐν ὁ καθίστημι νῦν ὑπάρχω · ἀίδιος δέ εἰμί , ὅς καί αὐτός μέν ἀεί ὑπάρχω , ἐν δέ ὁ τρεῖς χρόνος θεωρέω . ὅθεν αἰώνιος μέν λέγω ὁ θεός | διά ὁ μή ἐν χρόνος ὁ εἰμί ἔχω , ἀλλά πᾶς χρόνος καί ἐνίστημι καί παροͅχέω καί μέλλω ὡς νῦν ἔχω αὐτός οὗτος γάρ ὁ φύσις ὁ αἰώνιος ) · ἀίδιος δέ οὖον λέγω , ἐπεί οὔτε ἐν χρόνος ἔχω ὁ εἰμί . ἀλλά εἰμί ἄρα , ὁ ὕλη ἀίδιος ῥητέος ὡς ἐν χρόνος εἰδοποιέω καί πάλιν ἄλλος εἶδος προσλαμβάνω ὁ πρῶτος φθείρω . ὅθεν οὖον μόνος ἠθικός ὁ Τάρταρος ἐξηγέομαι , ἀλλά καί φυσικός φημί , ὅτι Τάρταρος εἰμί ὕλη διά ὁ ἔνειμι αὐτός ταραχή καί στάσις ὁ ἐναντίος . p . 356 a 3 Ο δέ ἐπίρρυσις ποιέω ἐπί ἕκαστος ὁ ῥεῦμα διά ὁ σαλεύω ἀεί ὁ πρῶτος καί ὁ ἀρχή . τις φημί ; ὅτι ὁ Τάρταρος στάσις μή ἔχω , ἀλλά σαλεύω ἀπό τόπος ἐπί τόπος πέριξ ὁ κέντρον ποιέω ὁ προχοή ὁ ποταμός καί πᾶς ὁ ὑπέρ γῆ ὕδωρ . ὅθεν πολλάκις ἐά μέρος γίγνομαι ὁ κέντρον ἢ ἐκ ὁ διάμετρος τις ποταμός εἰς αὐτός παρέρχομαι , ἵνα ἔρχομαι πρός ὁ Τάρταρος · ὅθεν καί ἄνω καί κάτω ἀφικνέομαι ὁ πρός αὐτός ἔρχομαι ὕδωρ εἶπον ὁ Ἀριστοτέλης , κάτω μέν μέχρι ὁ κέντρον , ἄνω δέ ἀπό ὁ κέντρον ἐπί ὁ Τάρταρος , ὅσπερ εἰμί ἄτοπος . p . 356 a 4 οὐ ἔχω γάρ ἕδρα , ἀλλά ἀεί περί ὁ μέσος εἴλω . ἰδέ ἐνταῦθα σαφῶς ὑποτίθημι ὁ Πλάτων [ ὁ Τάρταρος ] μή συνεχής εἰμί ὁ κυρτότης ὁ Τάρταρος ὁ κοιλότης ὁ γῆ , ἀλλά εἰμί μέν ἀνερμάτιστος διά ὁ μή ἐρείδω ἐν ὁ γῆ , ἔχω δέ βάσις ὁ κέντρον . p . 356 a 5 κινέω δέ ἄνω καί κάτω ποιέω ὁ ἐπίχυσις ὁ ῥεῦμα . οὕτως καί πρῶτος εἴρω , ὅτι ὅδε κἀκεῖσε κυκάω ὁ Τάρταρος ποιέω ὁ προχοή ὁ ποταμός καί ὁ θάλασσα · ἀλλά οὗτος μέν ἠθικός ἐκληπτέον , ἵστημι δέ παράδειγμα ὁ λέγω τοιοῦτος . p . 356 a 8 Πάν μέν κύκλος περιάγω εἰς ὁ ἀρχή , ὅθεν ἄρχω ῥέω . τις φημί ; ὅτι ὁ ποταμός ὁ ἀπό ὁ Τάρταρος πρόειμι ὑπέρ γῆ † ὁ πᾶς πολλαχόθι ὁ γῆ πάλιν εἶτα οὕτως ἔμπαλιν εἰς ὁ Τάρτρον χωρέω , ὅθεν αὐτός καί ὁ ἀρχή ὁ ῥύσις δίδωμι . p . 356 a 9 Πόλλα μέν κατά ὁ αὐτός τόπος , ὁ δέ καταντικρύ τίθημι ὁ ἐκροή , οἷος εἰμί ῥέω ἄρχω κάτωθεν , ἄνωθεν εἰσβάλλω . οὗτος , φημί , ὁ ποταμός ἀπό ὁ Τάρταρος ἐκδίδωμι , ὁ μέν αὐτός ἐπί βραχύς μόνος πρόειμι πάλιν ὑπονοστέω εἰς αὐτός διά ὁ αὐτός τόπος , ὅθεν καί προέρχομαι · ὁ δέ ἐπί μακρός πρόειμι οὐκέτι διά ὁ αὐτός τόπος ὑπονοστέω , ὅθεν καί προέρχομαι , ἀλλά πάλιν ποιέω περί . ὀδούς κατά ὁ διάμετρος ὁ προέλευσις αὐτός εἰσβάλλω εἰς ὁ Τάρταρος . † ἐπεί δέ οὗτος ἠθικός καί φυσικός · ἠθικός μέν , ὅτι διά μέν ὁ ἐπί ὀλίγος πρόειμι [ ὁ ] ποταμός καί παλινδρομέω διά ὁ αὐτός πορεία αἰνίσσομαι ὁ Ψυχή , ὅστις δυσίατος ἁμαρτάνω ἢ καί ἀνίατος οὐδέ ἐπί ὀλίγος ἀναχωρέω ὁ γένεσις , τουτέστι ὁ Τάρταρος , ὅστις γένεσις ἀντί κόλασις αὐτός δίδωμι , ἵνα καθαίρω . ἀλλά εἰμί καί δοκέω ἀναχωρέω διά σής σῶμα λύσις , πάλιν διά ὁ αὐτός αὐτός ανθοποστρεφω εἰς ὁ γένεσις ἐν σῶμα εἰμί . ὁ δέ εὐίατος ἁμαρτάνω Ψυχή , Αἶς οὖον πάνυ προσφιλής εἰμί ὁ Τάρταρος , τουτέστιν ὁ γένεσις , μετά ὁ αὐτός προέρχομαι οὐ εὐθύς εἰς αὐτός ἐπείγω , ἀλλά χρόνος τις μακρός ) καί βίος ἐκτός μένω ὁ γένεσις , κτάομαι τις πάλιν περίοδος ἔρχομαι ἐν ὁ γένεσις χάρις ὁ ὁ προαμαρτάνω καθαίρω . οὗτος μέν οὖν ἠθικός . φυσικός δέ οὕτως · ἰστέον δέ ὅτι ὁ φυσικός ὁ φθορά γίγνομαι ἢ διά ὁ ἔνειμι ἀσθένεια ὁ φθείρω , ὥσπερ λυχνιαῖος φλόξ ( οὗτος γάρ διά ὁ ἔλλειψις ὁ τροφή ἐξασθενέω σβέννυμι ) ἢ διά ὁ ὁ ἐναντίος ἐπικράτεια . ἐνταῦθα οὖν διά μέν ὁ ποταμός ὁ εὐθύς παλινδρομέω σημαίνω ὁ ἀπό ἑαυτοῦ φθορά ὁ φυσικός , διά δέ ὁ ἐναντίος εἰσβάλλω εἰς ὁ Τάρταρος ποταμός δηλόω ὁ ἐκ ὁ ἐναντίος φθορά p . 356 a 13 ὁ δέ χυμός καί χροιά ἴσχω ὁ ὕδωρ διά οἷος αν τυγχάνω ῥέω ὁ γῆ . ὥ τις ἀπορέω ὅπως φημί , ἵημι Πλάτων , πᾶς οὗτος ὁ ὕδωρ ῥέω ἐκ ὁ Τάρταρος , ὁπότε ὁ μέν αὐτός εἰμί ἁλμυρός , ὁ δέ θειώδης , ὁ δέ ἀσφαλτώδης , ὁ δέ πότιμος ; χρή γάρ πᾶς ὕδωρ ὁμοιομερής εἰμί , εἴπερ ἀπό εἷς ῥέω τόπος αὐτός ἐπάγω , ὅτι πᾶς μέν ὕδωρ ἐκ ὁ Τάρταρος πρόειμι ὁμοιομερής ὑπάρχω , ἀλλά λοιπός πρός ὁ κρᾶσις ὁ ὑπόκειμαι γῆ μεταβάλλω ἐκρέω . σύ δέ πάλιν γιγνώσκω ὁ Ψυχή , ὅστις πρός ὁ ὑπόκειμαι χράω ὁ σῶμα μεταβάλλω , ἐπάν μή ἔχω ὁ ἡνιοχέω λόγος · λόγος γάρ εἰμί οὐ ὑπείκω ὁ ψυχή ὁ ὁ σῶμα κρᾶσις . p . 356 a 14 συμβαίνω δέ ὁ ποταμός οὐ ἐν αὐτός ἀεί ῥέω . μέχρι ὁ ἐνταῦθα ὁ πλατωνικός παρατρέχω μῦθος . λοιπός οὗτος πρῶτος ἐπιχείρημα , ὅτι οὐ εἰμί ὁ Τάρταρος ὁλότης ὁ ὕδωρ , ἐπεί ὁ ἐναντίος κίνησις κινέω παῖς ὕδωρ εἰς αὐτός ἔρχομαι , ὅσπερ ἄτοπος . p . 356 a 19 ἔτι γίγνομαι ὕδωρ καί ὁ πάλιν ἀνάγω πόθεν εἰμί . ὁ δύο ἐπιχείρημα ὁ λέγω ὅτι οὐ ὅσος εἰσρέω εἰς ὁ Τάρταρος , ἀεί τοσοῦτος καί ἐκρέω . εἰμί γάρ οὗτος εἰμί , καί θέρος καί χειμών ὁ ἀνάγω ὕδωρ ἐσθίω πάλιν ὁμοίως καταφέρω καί πάλιν ὁμοίως ἀνάγω καί οὖον ποτέ μέν πολύς ἀνάγω , μικρός δέ κατάγω , ὥσπερ ἐν ὁ θέρος , οὔτε ὁ ἐναντίος , ὥσπερ ἐν ὁ χειμών . p . 356a22 καίτοι πᾶς ὁ ποταμός φαίνω τελευτή εἰς ὁ θάλασσα . | ὁ ἐπιχείρημα · οὐδείς πώποτε θεάομαι χαόω ποταμός εἰς ὁ Τάρταρος ἀλλά κἀν ἀναπίνω , πάλιν ἀναφαίνω ) , πᾶς δέ εἰς ὁ θάλασσα χωρέω ἢ ἄντικρυς ἢ διά μέσος ποταμός μέγας , ὡς ῥέω ἢ ἐκ εἷς γῆ ἢ ἐκ δύο , ἐκ ὅς ὑπάρχω ὁ συμμείγνυμι . ὅθεν ὁ Ἴστρος καί ὁ Νεῖλος μέγας εἰμί διά ὁ ἄλλος ποταμός συμμείγνυμι αὐτός καί ῥέω εἰς ὁ θάλασσα , οὐ εἰς ὁ Τάρταρος · οὐ ἄρα ὁλότης ὁ Τάρταρος . p . 356a32 ἄλλος τε καί θάλασσα ἐκεῖθεν ὁ ἀρχή ἔχω . προσυπακούω σῦς · ἐσθίω αὐτός ποτός ἀναπίνω ὁ οἰκεῖος ὁλότης ἐφίημι , καί ποιέω ὁ τέταρτος ἐπιχείρημα . p . 356a33 ὅτι2 μέν οὖν ὕδωρ τόπος εἰμί καί οὖον θάλασσα . ἐλέγχω ὁ εἰμί ὁ Τάρταρος ὁλότης κατασκευάζω ὁ θάλασσα εἰμί ὁλότης διά ὁ πρώην εἴρω , ὅτι ὁ ὑπόκειμαι αὐτός τόπος πᾶς ὕδωρ ἁπλόος εἰμί δεκτικός , οὖον θάλασσα μόνος . p . 356b4 περι δέ ὁ ἁλμυρότης αὐτός λεκτέος , καί πότερος ἀεί εἰμί αὐτός ἤ οὔτε εἰμί οὔτε εἰμί . οὗτος ἕπω πρός Δημόκριτος φθαρτός ὑποτίθημι ὁ θάλασσα . οὗτος γάρ σημαίνω ἢ οὔτε εἰμί οὔτε εἰμί , τουτέστιν ἀλλά φθείρω . p . 356b9 ὁ δέ νομίζω μικρός γίγνομαι ὁ πλῆθος . ὁ ἀπάτη ὁ Δημόκριτος λέγω , ὅτι θεωρός κατά τις μέρος αὐτός ἀπεῖπον δοκέω ποτός καί πᾶς αὐτός ξηραίνω . p . 3561)17 ὁ δέ ὁ ἀλήθεια ζητέω τίω . καλῶς εἶπον , ὅτι ὁ φιλόσοφος ἀρκέω ὁ κακός θυμόω , οὖον ὁ μηδέ 20 ὅλως θυμόω · ὁ μέν γάρ θεῖον πρέπω ὁ ἀπάθεια , ὁ δέ φιλόσοφος ἀρκετός καί ὁ μετριοπάθεια . p . 356b 18 . 19 εἴτε διά βάρος . . . εἴτε διά ἄλλος τίς . ἄλλος τίς εἶπον διά ὁ ἀπειροδύναμος . καί ἔχω ὁ ἐπιχείρημα , ὅτι διά ὅς αἴτιος μέχρι νῦν μένω , διά ὁ αὐτός αἴτιος καί p . 356b 21 ἤ γάρ λεκτέος αὐτός , ὅτι οὐδέ ὁ ἀναφέρω ὁ δύο ἐπιχείρημα ὁ λέγω , ὅτι οὖον φθείρω ὁ ἀνέρχομαι ἀπό αὐτός ὕδωρ πάλιν ἀντικαταρρέω εἰς αὐτός . p . 356b27 εἰμί μέν οὖν ὁ ἥλιος παύω φορός . ὁ τρίτος ἐπιχείρημα , ὅτι εἴτε φθαρτός ὁ ἥλιος εἴτε ἄφθαρτος , κύκλος ἀναγκαῖος ἀεί βαδίζω · ἀπό γάρ ὑγρός ξηρός καί ἀπό ξηρός ὑγρός , ὡς ἀπό σπέρμα σπέρμα . Πρᾶξις κβʹ . p . 357a5 περι δέ ὁ ἁλμυρότης ὁ μέν ἅπαξ γεννάω καί ὅλως αὐτός γεννάω ἀδύνατος ἁλμυρός ποιέω . διδάσκω ἐγώ ὁ φιλόσοφος , ὅτι ὁλότης εἰμί ὁ θάλασσα ὁ πᾶς ὕδωρ συνηγορικός τε καί ἀντιλογικός συνηγορικός μέν διά ὁ τέσσαρες ἐκεῖνος ἐπιχείρημα , εἷς μέν ὁ λέγω , ὅτι ἀποκληρωτικός εἰμί ὁ λόγος ὁ ἄλλος στοιχεῖον ἔχω ολότητα ὁ ὕδωρ μή ἔχω , ἕτερος δέ ὁ λέγω , ὅτι ὁ ποταμός σπεύδω εἰς ὁ θάλασσα ἐφίημι οὗτος ὡς οἰκεῖος ὁλότης , ἄλλος δέ ὁ λέγω , ὅτι ὁ ὑπόκειμαι ὁ θάλασσα τόπος δεκτικός εἰμί πᾶς ὕδωρ , καί τέταρτος , ὅτι ὁ πᾶς κοῖλος ἐπέχω τόπος · ἀντιλογικός δέ διά ὁ δείκνυμι ὁ Τάρταρος μή εἰμί ὁλότης ὕδωρ καί διά ὁ δείκνυμι , ὅτι ἁπλόος εἰμί ὁ θάλασσα καί οὖον σύνθετος · πρέπω γάρ ὁ ὁλότης ὁ ἁπλόος εἰμί ) νῦν καί ἐπί ὁ δύο μετέρχομαι πρόβλημα ὁ λέγω , τίς ὁ αἰτία ὁ ἁλμυρότης ὁ θάλασσα . καί πρῶτος , ὡς ἔθος αὐτός , διελέγχω ὁ φυσικός φιλόσοφος ὁ περί ὁ ἁλμυρότης δόξα τέσσαρες εἰμί . ὁ μέν γάρ λέγω , ὅτι ἁλμυρός γίγνομαι ὁ θάλασσα , ἐπεί ὁ ἐν αὐτός λεπτομερής καί πότιμος ἐξατμίζω ὑπό ὁ ἥλιος , μένω δέ ὁ βαρύς καί ἁλμυρός . ἄλλος δέ λέγω , ὅτι ὅς · οὗτος ὑπάρχω φύσις εἰμί θάλασσα ἁλμυρός · ἄλλος δέ , ὅτι εἰσβάλλω ἐν αὐτός ποταμός ἐπισύρω μετά ἑαυτοῦ γῆ ἁλμυρός , ὅστις μίγνυμι ὁ θάλασσα μεταβάλλω ὁ ἐν αὐτός πότιμος εἰς ἁλμυρός . ἄλλος δέ λέγω , ὅς εἷς ὑπάρχω Ἡράκλειτος , ὅτι ἱδρώς ὑπάρχω ὁ γῆ ὁ θάλασσα καί ὥσπερ ὁ ὁ ζῷον ἱδρώς περίττωμα ὑπάρχω ὁ σῶμα ἁλμυρός εἰμί , οὗτος καί ὁ ὁ γῆ ἱδρώς περίττωμα οὗτος ὑπάρχω ἁλμυρός ὑπάρχω . καί οὕτως εἰμί ὁ θάλασσα ἁλμυρός . οὗτος δέ ὁ δόξα ἐπαναλαμβάνω νῦν Ἀριστοτέλης καί ἤδη οὗτος προάγω , ἵνα διελέγχω αὐτός · ἀνωτέρω γάρ μόνος ὁ δόξα παράγω , οὖον μήv καί ὁ ἔλεγχος αὐτός , ἐγώ δέ ἔξωθεν καί ὁ ἔλεγχος τις αὐτός εἴρω . νῦν δέ μέλλω αὐτός διελέγχω ἐπαναλαμβάνω ὁ δόξα , εἶτα οὕτως ἐπάγω ὁ ἔλεγχος καί ἔλεγχος ὁ πρῶτος αὐτός λόγος χράομαι τοιοῦτος · εἰμί , ὡς σύ φημί , διά ὁ ἐξάτμισις ὁ ἥλιος γίγνομαι ἁλμυρός ὁ θάλασσα , ἐσθίω θέρος I μέν εἰμί ἁλμυρός , χειμών δέ γλυκύς , ἐπεί θέρος μέν γίγνομαι ὁ ἐξάτμισις , χειμών δέ ἀντικαταρρέω ὁ ἐξατμίζω καί μίγνυμι ὁ θάλασσα γλυκύς εἰμί . οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί ὁ ποταμός γλυκύς εἰμί μίγνυμι αὐτός . οὐ ἐσθίω οὖν αὐτός εἰμί ἁλμυρός ἀεί , ἀλλά θέρος μόνος . καί οὗτος μέν ὁ λέξις . σύ δέ εἶπον καί ἔξωθεν ἄλλος αἴτιος , ὅτι καί ὁ ποταμός ἐσθίω ἁλμυρός εἰμί , ἐπεί καί ἐκ αὐτός γίγνομαι ὁ ἐξάτμισις . δύο δόξα ἔλεγχος ὁ λέγω , ὅτι φύσις τοιοῦτος εἰμί ὁ θάλασσα , λέγω , ὅτι αὐτονομία εἰμί ὁ οὗτος λέγω , οὐ ἀπόδειξις · ἄλλως τε εἰμί ἐκ ἀρχή οὕτως εἰμί φύσις ἁλμυρός ὁ θάλασσα , τίς ὁ αἴτιος , ὥστε πρώϊος μέν ἁλμυρός ἀνάγω ὁ ἐξατμίζω ὑπό ὁ ἥλιος ἀπό αὐτός , νῦν δέ γλυκύς εἰμί ὁ ἀνάγω ; πρός δέ ὁ τρίτος ὁ λέγω , ὅτι ἰλύς ἐκ ὁ ποταμός μίγνυμι ὁ θάλασσα ἐκ διάφορος τόπος ἁλμυρός καί ποιέω αὐτός ὁ ἁλμυρός , φημί · ὅτι δεῖ οὖν καί αὐτός ὁ ποταμός ἁλμυρός εἰμί , εἰμί γε πρῶτος αὐτός ἐγκαταμίγνυμι ὁ ἁλμυρός ἰλύς . ἄλλως τε μᾶλλον ἐπιτήδειος εἰμί ὁ ὀλίγος ὕδωρ πρός ὁ ἐκ ὁ ἰλύς ποιέω ἤ2 ὁ πολύς · ὀλίγος δέ ὁ ὁ ποταμός ὕδωρ πρός ὁ ὁ θάλασσα . ὑπαντάω δέ καί πρός ὁ τέταρτος ὑπόθεσις ὁ Ἡρακλείτειος ὁ φιλόσοφος ὁ λέγω , ὅτι ἱδρώς εἰμί ὁ γῆ ὁ θάλασσα , ὁ τρόπος οὗτος · ἐπεί γάρ , φημί , ὁ ἱδρώς ἐν ὁ ζῷον γίγνομαι ἢ καί ἁπλόος εἶπον ἅπας περίττωμα ἁλμυρός γίγνομαι διά δύο αἴτιος , ὁ διά παρέμπτωσις ἄπεπτος τις οὐσία , ὥσπερ ἐν ὁ δύο πέσσω λέγω δή ὁ ἧπαρ · καί γάρ ὁ ὅρος συνεμπίπτω τις ἄπεπτος οὐσία , ὅστις ἐν ὁ ὑάλινος ἀγγεῖον ἐμφαίνω ὑφίστημι . οὗτος γάρ ποιέω ὁ πᾶς ὅρος ἁλμυρός διά ὁ εἰμί αὐτός ἄπεπτος · δραπετεύω γάρ ὁ θερμός συμμείγνυμι ὁ ὅρος ) ἢ διά ὁ ἐξατμίζω ὁ λεπτομερής ἀπό ὁ ὑπόκειμαι ὑγρότης καί μένω ὁ παχύς καί γεώδης ὥσπερ ἐπί ὁ τρίτος πέψις περττώματα , λύω δή ἱδρώς ἐν αὐτός γάρ ὁ μέν ἀερώδης ἐξατμίζω καί χωρέω εἰς ὁ μόριον τρέφω αὐτός , ὁ δέ παχυμερής ἁλμυρός εἰμί ποιέω ὁ ἱδρώς ) , ζητέω ἐνταῦθα ὁ αἴτιος ὁ ἁλμυρότης . μείγνυμι * * * ἐν ὁ περίσσωμα ὁ γῆ , τουτέστιν ἐν ὁ ἱδρόω , γίγνομαι ἁλμυρός , ἢ ἐκ ἀτμίζω ἀπό αὐτός ὁ λεπτομερής ὑπομένω ὁ παχύς καί ἁλμυρός , ὡς ἐπί ὁ τρίτος πέψις λέγω . ἐνταῦθα δέ ὁ ἄλλος δύο δόξα ἐμπεριέρχομαι , διά μέν ὁ ἐξατμίζω ὁ περισσός ὁ γῆ ὁ λέγω , ὅτι εξατμίζω ὁ ἥλιος γίγνομαι ἁλμυρός ὁ θάλασσα · διά δέ ὁ παρεμπίπτω οὐσία τις ἄπεπτος ὁ λέγω , ὅτι ἐπισύρω ἰλύς ἁλμυρός ὁ ποταμός ἁλμυρόω ὁ θάλασσα . ζητητέος οὖν , κατά ποῖος τρόπος γίγνομαι ἁλμυρός διά ὁ περίττωμα ὁ γῆ . ἄρα κατά ὁ δύο , τουτέστι διά ὁ ἐξάτμισις ὁ λεπτομερής , ὡς ἐπί ὁ τρίτος πέψις ; ἀλλά ἐσθίω χειμών γλυκύς γίγνομαι ὁ θάλασσα ὡς αντικαταπεμπομενω πάλιν γλυκύς ὕδωρ οὖον διά οὗτος μόνος , ἀλλά καί διά ὁ μείγνυμι τις ἄπεπτος οὐσία ] · ἀλλά ἆρα κατά ὁ πρῶτος , τουτέστιν διά παρέμπτωσις ἄπεπτος τις οὐσία , ὡς ἐπί ὁ δύο πέψις ὁ σῶμα ; ζητέω σάω οὖν , τίς ὁ παρεμπίπτω , τουτέστι τίς ὑπάρχω ὁ ἄπεπτος γῆ ὁ παρεμπίπτω , ὅστις ἁλμυρός ὁ θάλασσα . ὁ 77 ] μέν οὐ εἰμί δηλονότι ἄπεπτος , ἀλλά ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις · οὗτος γάρ ἀναλογέω ὁ ἄπεπτος γῆ ὡς λεπτός εἰμί . πρέπω γάρ ὁ ἄπεπτος ὁ λεπτομέρεια ὁ οὐσία · ὁράω γάρ , ὅτι ὁ πέσσω συστρέφω τυγχάνω μέτριος , ὁ δέ καπνώδης ἀναθυμίασις λεπτός εἰμί . ἀλλά εἶπον ἄν , ὅσος κατά οὗτος ὁ λόγος ἴσως ἐσθίω ὁ θάλασσα κοῦφος ἔχω ὕδωρ , ἐπεί μίγνυμι αὐτός λεπτομερής οὐσία , τουτέστιν ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις . ῥητέος οὖν , ὅτι ὅσος μέν κατά ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ἐσθίω κοῦφος εἰμί αὐτός ὁ ὕδωρ . ἀλλά οὖον μόνος αὐτός μίγνυμι οὗτος , ἀλλά καί ὁ λεπτομερής αὖος · ὁ ἐξατμίζω . διά μέν οὖν ὁ ἐξατμίζω καί ποιέω ὁ παχυμερής ὕδωρ βαρύς ὁ θαλάσσιος εἰμί ὕδωρ , διά δέ ὁ ἐπιμείγνυμι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ἁλμυρός . καί ὅτι οὗτος ἀληθής , δῆλος . ὁράω γάρ ἐν ἄλλος ὕδωρ ἐπιμείγνυμι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , καί ὅμως οὐ εἰμί παχύς καί βάρος ἔχω διά ὁ μή ἐξατμίζω αὐτός ὁ λεπτομερής , οἷος ὡς ἐπί ὁ θερινός ὄμβρος σπανίως γίγνομαι καί ὁ ἐν ὁ Θηβαίς γίγνομαι ὑετός · ἁλμυρός γάρ εἰμί οὗτος διά ὁ ἀναμείγνυμι αὐτός ἐν ὁ ἀπόγειον ἀήρ ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , οὖον βαρύς δέ ὥσπερ ὁ θαλάσσιος ὕδωρ διά ὁ μή ἐξατμίζω αὐτός ὁ λεπτομερής . ἰστέον γάρ , ὅτι ὥσπερ ὁ ἀτμίς κάτωθεν εἰμί ποιέω ὁ δρόσος , ἐν δέ ὁ ἀπόγειον ἀνέρχομαι ποιέω ὁ ὑετός καί ὁ ἄλλος , οὗτος καί ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις περίγειος μέν εἰμί ἁλμυρός ὁ θάλασσα μίγνυμι αὐτός , ὅτε καί αἰθαλώδης εἰμί καί γεώδης · ἀπόγειος δέ γίγνομαι ἁλμυρός ὁ ὑετός ἐν ὁ θέρος καί ὅτε ἀπόγειος μάλιστα γίγνομαι · σπανίως δέ καί νέφος συνίστημι ἐν ὁ ἀήρ ὕω μέλλω . ἀλλά εἰμί καί λέγω , ὅτι μίγνυμι ὁ θάλασσα καί ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , μή νομίζω , ὅτι κατά κρᾶσις μίγνυμι · οὖον γάρ κτάομαι κρᾶσις , ἀλλά κατά παράθεσις . καί οὗτος δῆλος , ἐπεί εἰμί ὅτε χωρίζω αὐτός ὁ ἁλμυρότης καί γίγνομαι γλυκύς ὁ ὕδωρ , ὥσπερ ἐπί ὁ λάκκος πλησίος εἰμί ὁ ὄχθη ὁ θαλάσσιος ὕδωρ · διηθέω γάρ ἐκεῖσε ὁ ὕδωρ καταλείπω ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις καί γίγνομαι γλυκύς . λέγω δέ καί ὁ ἡμέτερος πρόγονος ὁ μέγας φιλόσοφος , ὅτι | μήποτε καί ὁ ὑπόκειμαι γῆ ὁ θάλασσα αἴτιος εἰμί ὁ ἁλμυρότης αὐτός ἁλμυρός εἰμί . καί λύω οὗτος λέγω , ὅτι εἰμί οὗτος εἰμί , ἐσθίω καί ὁ παράκειμαι γῆ ὁ θάλασσα ἁλμυρός εἰμί · ὁράω δέ , ὅτι κάρπιμος εἰμί . οὐ ἄρα ὁ γῆ αἰτιατέον ὁ ἁλμυρότης , ἀλλά ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις . ἀλλά ἐπεί περί ὁ ἁλμυρότης ὁ θάλασσα ἱκανῶς διαιλέγω ὁ φιλόσοφος , εἴτε γενητός εἰμί εἴτε ἀγένητος , καί δείκνυμι , ὅτι γενητός , τελευταῖος ζητέω καί περί αὐτός ὁ οὐσία αὐτός ὡς ὕδωρ , εἴτε γενητός εἰμί εἴτε ἀγένητος . καί φημί , ὅτι κατά μέν ὁ εἶδος ἀγένητος καί ἄφθαρτος , ὥσπερ καί πᾶς ὁ ὑπό σελήνη , κατά δέ ὁ ἀριθμός γενητός καί φθαρτός . ὅλος γάρ ὡς ὅλος οὐδέποτε ἔκλειψις , ἀλλά ἀίδιος εἰμί , κατά δέ ὁ μέρος ἐκ - λιμπάνω . ὅπου γάρ νῦν θάλασσα ἐπί μέρος , ἐκεῖ ἤπειρος γίγνομαι , καί ὅπου ἤπειρος ἐπί μέρος , ἐκεῖ θάλασσα εἰμί . ὥστε κατά ὁ ὁλότης ἀίδιος εἰμί ὁ θάλασσα , κατά δέ ὁ μέρος φθαρτός , ὥσπερ καί πᾶς ὁ ὑπό σελήνη . οὗτος παραδίδωμι ὁ μετά χείρ λέξις . p . 357a5 περι δέ ὁ ἁλμυρότης ὁ μέν ἅπαξ γεννάω καί ὅλως αὐτός γεννάω ἀδύνατος εἰμί ἁλμυρός ποιέω . ἐπειδή , φημί , γιγνώσκω , ὅτι ἁπλόος εἰμί ὁ θάλασσα καί ὅς σύνθετος , οὗτος δέ γιγνώσκω ἐκ ὁ ὁλότης αὐτός εἰμί ὁ γάρ ὁλότης ἁπλόος εἰμί ) , ἔρχομαι καί ἐπί ὁ δύο πρόβλημα , τουτέστι τίς ὁ αἰτία ὁ αλμυρός - τήτη αὐτός . ἀλλά χρή οὗτος πρῶτος οἶδα , ὅτι ὁ μέν ἐκ ἀρχή ἅμα ὁ θάλασσα εἰμί λέγω συνίημι καί ὁ ἁλμυρότης , ὁ δέ ὕστερος ἔπειμι αὐτός . καί οὗτος ὁ ἱστορία εἴρω , ἀλλά οὗτος ὁ μέν λέγω καί ὁ θάλασσα αὐτός κατά οὐσία εἰμί γενητός ἅμα ὁ ἁλμυρότης , ὅστις λέγω αὐτός εἰμί δίς γενητός , κατά οὐσία τε καί ἁλμυρότης · ὁ δέ ἅπαξ γενητός , τουτέστι κατά μέν ὁ οὐσία ἀγένητος , κατά δέ ὁ ἁλμυρότης γενητός . τίς οὖν φημί ὁ φιλόσοφος ; ὅτι ὁ ἅπαξ γεννάω ὁ θάλασσα , τουτέστι ὁ κατά οὐσία μόνος αὐτός λέγω ἀγένητος , κατά δέ ὁ αλμυρότητα γενητός , συμβαίνω οὗτος μή δύναμαι λέγω ἐκ ἀρχή συνίημι αὐτός ὁ ἁλμυρότης , ἀλλά ὕστερος ἔπειμι . εἶτα οὗτος εἶπον ὕστερος ἐπιφέρω καί ὁ ἱστορία ὁ παλαιός , πῶς δοξάζω αὐτός ὕστερος γίγνομαι ἁλμυρός ἄλλος ἄλλως , καί ἕκαστος οὗτος ἀνατρέπω . p . 357a6 εἰμί γάρ πᾶς ὁ ὑγρός περί ὁ γῆ εἰμί καί ἀνάγω ὑπό ὁ ἥλιος , ὁ ὑπολείπω γίγνομαι θάλασσα . ἐντεῦθεν ὁ πρῶτος ἱστορία ὁ λέγω αἴτιος εἰμί ὁ ἐξάτμισις . p . 357a8 εἶτα ἐνυπάρχω τοσοῦτος χυμός ἐν ὁ πολύς ὕδωρ καί γλυκύς . ὁ δύο νῦν ἱστορία ὁ λέγω · ἐκ ἀρχή ὁ θάλασσα τοιοῦτος εἰμί φύσις ἁλμυρός διά τις αἴτιος , τουτέστι διά παρέμπτωσις ἄπεπτος οὐσία . p . 357a 10 οὐδείς ἀίσσω ἔρχομαι πάλιν ὁ διατμίζω ὕδωρ . ἔλεγχος ὁ πρῶτος ἱστορία . εἰμί γάρ διά ὁ ἐξάτμισις γίγνομαι ἁλμυρός , ἐπεί πάλιν ἀντικαταρρέω ὁ ἐξατμίζω γλυκύς εἰμί , ἐσθίω γλυκύς ποιέω ὁ θάλασσα . p . 357a 12 μήτε πρῶτος μήτε ὕστερος αὐτός ἁλμυρός εἰμί . τουτέστι μήτε πρό ὁ ἐξατμίζω μήτε μετά ὁ κατάγω ὁ ἐξατμίζω . p . 357a 13 εί εἰμί δέ καί ὁ πρῶτος εὐθύς εἰμί , ὁ δύο ἔλεγχος ὑπόθεσις . εἰμί γάρ ἐκ ἀρχή εἰμί , φημί , ἁλμυρός ὁ θάλασσα ἅμα ὁ εἰμί θάλασσα , ῥητέος ὁ αἴτιος ὁ ἐκ ἀρχή ἁλμυρότης . p . 357 a 15 ἀλλά μήv καί αἰτιάομαι ὁ ἁλμυρότης ὁ τρίτος ὑπόθεσις ὁ λέγω , ὅτι διά ὁ συνεφέλκω γῆ ἁλμυρός ὁ ποταμός γίγνομαι ἁλμυρός ὁ θάλασσα . p . 357a 19 Πῶς γάρ δυνατός ἐν πολύς μέν πλῆθος ὕδωρ . ὁ Ἔλεγχος ὁ τρίτος ἱστορία , ὅτι πῶς δυνατός ὁ μέν θάλασσα ὅλος ἁλμυρόω , οὐ δέ καί ὁ ποταμός ὀλίγος ἔχω ὕδωρ πρός ὁ θάλασσα . p . 357a 24 ὅμοιος δέ γελοῖος κἀν εἰ τις εἶπον ἱδρώς ὁ γῆ εἰμί ὁ θάλασσα οἴομαι τίς σαφής εἴρω . ἐντεῦθεν ὁ ἔλεγχος ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὑπόθεσις ὁ λέγω ἱδρώς ὁ γῆ εἰμί ὁ θάλασσα . τίς γάρ φημί ; ὅτι εἰμί μέν πρός ποίησις ἀποβλέπω Ἐμπεδοκλῆς ὁ διάλληλος δείκνυμι χράω φημί ὁ ἱδρώς θάλασσα ζῷον εἰμί καί ὁ θάλασσα ἱδρώς γῆ , ἴσως συγχωρητέον αὐτός ὡς ποιητής · εἰμί δέ γε φυσικός οὗτος εἶπον , οὖον συγχωρητέον . πρῶτος μέν ἀσαφής ὁ διάλληλος ὑπάρχω δεῖξις , ἔπειτα δέ τίς ὁ ἀποκλήρωσις , ἵνα πρῶτος μέν ἱδρόω ὁ 77 ; ποιέω ὁ θάλασσα , νῦν δέ ἱδρόω μή καί ἄλλος ποιέω ; οὐδέ γάρ ἐνταῦθα δῆλος , πῶς ἐκ γλυκύς γίγνομαι ἱδρώς . καί ὁ ἄλλος δέ ζητητέος , πῶς γίγνομαι ἁλμυρός ὁ ἐν ὁ ζῷον περίττωμα , ἆρα κατά ἐξάτμισις ὁ λεπτομερής , ὥσπερ ἐπί ὁ τρίτος πέψις καί ὁ ἱδρώς γίγνομαι , ἢ κατά σύμμιξις τις ἄπεπτος οὐσία , ὥσπερ ἐπί ὁ ὅρος . καί εἰμί οὗτος γιγνώσκω , ζητέω καί ἐπί ὁ ἱδρώς ὁ γῆ , πῶς εἰμί ἁλμυρός , ἆρα κατά ὁ πρῶτος ἢ ὁ δύο . τέως γάρ ἄδηλος ἐγώ εἰμί , πῶς γλυκύς εἰμί ὁ πίνω ὁ ἱδρώς ἁλμυρός γίγνομαι καί ὁ ὅρος . p.357b4 ὅδε ἱδρώς συγκρίνω ἐκ ὁ σάρξ οἶος καταπλύνω ὁ τοιοῦτος κτάομαι ὁ σῶμα ὁ ἔξειμι . τις φημί ; ὅτι ὥσπερ ὁ ὅρος γίγνομαι ἁλμυρός διά ὁ συνεμπίπτω ἄπεπτος τις οὐσία αὐτός , οὗτος καί ὁ ἱδρώς ἁλμυρός γίγνομαι διά ὁ συνεκκρίνω μετά ἑαυτοῦ ἄπεπτος τις λεπτός οὐσία ἀπό ὁ σῶμα · οἷος γάρ καταπλύνω ὁ ἱδρώς ὁ σῶμα ἀπό τοιοῦτος οὐσία . p . 357 b 9 ’Ev δέ ὁ γῆ τίς τρόπος ὑπάρχω , λεκτέος εἰμί . πότερος κατά ἐξάτμισις ὁ λεπτομερής ὅς κατά ἔμπτωσις τις ἄπεπτος οὐσία . σύ δέ εἶπον κατά ἄμφω , ἵνα καί ὁ ἐξάτμισις αἰτιάομαι ὡς ἐπί ὁ ἱδρώς καί ὁ παρέμπτωσις ὡς ἐπί ὁ ὅρος · παρέμπτωσις δέ οὖον γῆ , ἀλλά ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις . πῶς γάρ οὗτος ἄπεπτος εἰμί , ἤδη εἴρω . οὐ ἄρα δέ ὡς ὁ θάλασσα · ὁ γάρ εἄν ὁ εἷς μόνος ὑπάρχω . p . 357b12 ἔτι διά τίω καί νῦν , ὅταν ξηραίνω τυγχάνω ὁ γῆ . τις δήποτε μή καί νῦν ἱδρόω ὁ γῆ ποιέω θάλασσα ; p . 357b18 ἀλλά μᾶλλον εἰκότως , ὥσπερ φημί τις , ἀπέρχομαι ὁ πλεῖστος καί μετεωρίζω . ἀποδέχομαι μᾶλλον ὁ πρῶτος ἱστορία ὁ λέγω κατά ἕ οὐ ὡς αἴτιος εἰμί , ἀλλά ὡς συναίτιος . p . 357b21 ὁ μέν οὖν λέγω ὁ ἁλμυρότης αἴτιος διαφεύγω φαίνω ὁ λόγος . ἐντεῦθεν ὁ περί ἁλμυρότης ἱστορία ἐλέγχω ἐκτίθημι ὁ ἑαυτοῦ περί οὗτος δόξα . καί φημί , ὅτι εἷς ὁ διττός εἰμί ἀναθυμίασις ὁ αἰτία ὁ ἁλμυρότης , λέγω δέ ὁ καπνώδης . p . 357b 27 πότερος καί ὁ θάλασσα ἀεί διαμένω ὁ αὐτός εἰμί μόριον . μετέρχομαι ἐπί ὁ ἕτερος ζήτησις . , πότερος ἀγένητος εἰμί ὁ θάλασσα ἢ γενητός κατά οὐσία . καί φημί , ὅτι καί κατά ὁ ὁλότης καί κατά ὁ μέρος εἰμί γενητός καί φθαρτός , κατά δέ ὁ εἶδος ἀγένητος καί ἄφθαρτος , ὡς πᾶς ὁ ὑπό σελήνη . ἀλλά διαφέρω ὁ ὁλότης ὁ μέρος κατά ὁ γεννητός καί φθαρτός , ἐπεί ὅλος ὡς ὅλος ὁ θάλασσα διά πάνυ πολύς χρόνος μεθίστημι καί ἀλλάσσω ὥσπερ πλοῖον διά πολύς χρόνος μεταβάλλω εἰς ἕτερος ὁ κατά ἕκαστος ἔτος ἀλλάσσω σανίς , ὁ μέρος δέ ταχέως μεταβάλλω . Πρᾶξις κݲγݲ . p . 358a3 οὗτος δέ οὕτως ἔχω πειρατέον ἀποδίδωμι ὁ αἴτιος καί περί ὁ ἁλμυρότης . τίς ἄρα ὁ κατά Ἀριστοτέλης αἰτία ὁ ἁλμυρότης ὁ θάλασσα ; ἆρα ὁ ὑπόκειμαι γῆ ὁ θάλασσα ; οὖον δῆτα . οὗτος γάρ οὖον περιπατητικός , ἀλλά Θεοφράστειος , εἰμί γάρ Θεόφραστος οὗτος λέγω , ὅτι ὁ ὑπόκειμαι γῆ αἰτία ὑπάρχω ὁ ἁλμυρότης · καί ἄλλως τε οὐ ὁ ὑπόκειμαι γῆ αἰτία εἰμί . εἰμί γάρ οὗτος , συμβαίνω καί ὁ περί θάλασσα ὀρύσσω λάκκος ἁλμυρός περιέχω ὕδωρ , εἴπερ ὁ 77 ] αἰτία εἰμί οὗτος . ἀλλά μήv οὖον πάντως εἰμί ἁλμυρός ὁ ἐν οὗτος εὑρίσκω ὕδωρ , ἀλλά κατά ὁ σπάνις · οὐ ἄρα ὁ ὑπόκειμαι γῆ αἰτία ὁ ἁλμυρότης γίγνομαι . τίς ἄρα ; λέγω , ὅτι τις ἄπεπτος οὐσία παρεμπίπτω ἐργάζομαι ὁ ἁλμυρότης , τουτέστιν ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις οὐ ἐκ ὁ ὑπόκειμαι γῆ ἀνέρχομαι , ὡς Θεόφραστος λέγω , ἀλλά ἐκ ὁ πέριξ γῆ · καί οὗτος οὖον ὁ τυγχάνω , ἀλλά ἐκ ὁ ἄπεπτος , ὅστις ἄρχω μέν πέσσω ὁ θερμός , οὐ κρατέω δέ , ἀλλά μόνος περιφρύγω διά ὁ μή φύω πρός πέψις , ὥσπερ ἐπί ὁ τέφρα ὁ ξύλον · καί οὗτος γάρ οὐ ἰσχύω πέσσω ὁ θερμός , καί εἰμί ἄπεπτος οὐσία . ἐκ ὁ οὖν τοιοῦτος γῆ ὁ ἄπεπτος † τις οὐσία οὔτε ὡς τροφή παραλαμβάνω τρέφω οὔτε μένω ἐν ὁ κατά φύσις περικαίω γάρ αὐτός ὁ θερμός ) γεννάω ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , ὅστις ἢ κάτω μένω περίγειος αἰθαλώδης εἰμί καί γεώδης καί μίγνυμι ὁ θάλασσα ποιέω αὐτός ἁλμυρός καί βαρύς , ἢ ἀπόγειος γίγνομαι καί μίγνυμι ὁ θερινός καί φθινοπωρινός ὑετός καί ποιέω αὐτός ἁλμυρός . ὡσαύτως δέ καί ἐν ὁ νότιος χώρα ὁ αὐτός οὗτος ποιέω διά ὁ πολύς εἰμί ὁ ἐκεῖσε καπνώδης ἀναθυμίασις . ὅθεν ἐν Θηβαίς ἁλμυρός γίγνομαι ὁ ὄμβρος καί ῥαγδαῖος διά ὁ ἐγκαταμίγνυμι ἐν αὐτός ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις . ἀλλά ἄξιος εἰμί ἀπορέω . εἰμί γάρ διά ὁ ἀναδίδωμι ἐκ ὁ ἐκκαίω γῆ καπνώδης ἀναθυμίασις γίγνομαι ἁλμυρός ὁ θάλασσα , ἐσθίω καί ὁ ἄλλος ποταμός ἁλμυρός εἰμί διά ὁ ἐκεῖνος πρός αὐτός ἐγκατάμιξις . ἢ ῥητέος , ὅτι χρεία καί στάσις , ἵνα γίγνομαι ὁ κρᾶσις ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ὁ ποταμός · αὐτός δέ ῥέω ἄπαυστος καί οὗτος χάρις οὐ ἐπιδέχομαι ὁ μίξις . ἄλλως τε ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ἀεί ὁ κοῖλος τόπος διώκω , ἐπεί κοῖλος τείνω εἰμί ὁ περί ὁ θάλασσα τόπος , εἰκότως ἐκεῖ συναθροίζω αὖος - ὁ ἁλμυρός ποιέω ὁ θάλασσα . καί ὅτι διά ὁ ἐγκατάμιξις ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ἤτοι ἄπεπτος τις οὐσία γίγνομαι ἁλμυρός ὁ θάλασσα , κατασκευάζω ὁ Ἀριστοτέλης διά ἓξ ἐπιχείρημα , ὅς ὁ πρῶτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · πᾶς ἁλμυρότης εἴτε τεχνητός εἴτε φυσικός , καί φυσικός εἴτε μερικός εἴτε καθολικός , διά παρέμπτωσις τις οὐσία ἄπεπτος γίγνομαι . τεχνητός μέν ὥσπερ ὁ διά ὁ τέφρα διηθέω ὕδωρ . ἐκεῖνος γάρ , ἐπεί διά ἄπεπτος οὐσία παρέρχομαι , τουτέστι ὁ τέφρα δείκνυμι γάρ ἔναγχος ἄπεπτος οὐσία ὁ τέφρα · εἰμί γάρ ἄν καί αὐτός ἀναλίσκω ὁ θερμός , εἰμί μή ὑπάρχω ἄπεπτος ) , οὗτος χάρις ἁλμυρός ὁ διά αὐτός διηθέω ὕδωρ . φυσικός δέ ἁλμυρότης γίγνομαι μερικός ὥσπερ ἐπί ὁ ζῷον ὁ ὅρος καί ὁ ἱδρώς · καί οὗτος γάρ περίσσωμα εἰμί διά οὗτος ἄπεπτος ὑπάρχω καθόλου γάρ πᾶς περίττωμα ὡς περίττωμα ἅπεπτος εἰμί ) , ἄλλως τε συνεμπίπτω αὐτός καί ἄλλος περίσσωμα ἄπεπτος , καί διά οὗτος πλέω εἰμί ἁλμυρός ὁ ἱδρώς καί ὁ ὅρος . καθολικός δέ ἁλμυρότης εἰμί ὡς ἐπί ὁ ἁλμυρός ὄμβρος , ὅστις γίγνομαι · διά ἐπιμιξία ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ὡς ἐν ὁ ἀήρ γίγνομαι , ὥσπερ εἰμί ὁ μετοπωρινός καί ὁ ἐν ὁ νότιος κλίμα γίγνομαι . ἐπεί οὖν πᾶς ἁλμυρότης , εἴτε τεχνητός εἴτε φυσικός εἰμί , διά ἐπιμιξία ἄπεπτος οὐσία γίγνομαι ἁλμυρός , καί ὁ θάλασσα ἁλμυρός † εἰμί διά ἐπιμιξία ἄπεπτος οὐσία , τουτέστι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις . οὗτος πρῶτος ἐπιχείρημα . δύο , ὅτι φαίνω θερμός καί ξηρός εἰμί ὁ θάλασσα · ἀνόμοιος γάρ εἰμί ὁ οὗτος ὕδωρ ὁ γλυκύς ὕδωρ . ἐκεῖνος γάρ ψύχω καί ὑγραίνω καί ὁ πυρκαιά κατασβέννυμι οὗτος ξηραίνω καί θερμαίνω καί ὁ πυρκαιά οὖον κατασβέννυμι , ἀλλά καί προσανάπτω . θερμός δέ καί ξηρός ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις καί πυρώδης · ὁ γάρ Ἀριστοτέλης οὐδείς λέγω εἰμί ἄλλος τίς πῦρ ἢ καπνός καίω , δηλονότι * * * ὅτι δέ ἐγκαταμίγνυμι ὁ θάλασσα ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , δῆλος · εἰμί γάρ μή εἰμί ἐγκαταμίγνυμι , οὐ εἄν ἐξισάζω ἀεί κατά ὁ ἁλμυρότης , ἀλλά ποτέ μέν ἁλμυρός , ποτέ δέ γλυκύς εἄν ὑπάρχω . ὁ γάρ λεπτομερής αὐτός ὡς πλεῖστος μετά τις ὀλίγος ἁλμυρότης ἐξατμίζω κατά θέρος , εἶτα ἄνω γλυκύς ὀλίγος γίγνομαι καί πότιμος , εἰμί ὁ ἄνω γλυκύς καί ἄνωθεν καταφέρω , μέλλω ἄν θέρος μέν εἰμί ἁλμυρός , χειμών δέ γλυκύς ὁ εἷς θάλασσα ὕδωρ διά ὁ ὁ καταφέρω ὕδωρ ἐπιμιξία πλεῖστος εἰμί καί γλυκύς . ἀλλά ἐπεί καταφέρω ὁ ὑετός ὁ περί ὁ ἀνταπόλλυμι - λατταν ἀήρ πλήρης εἰμί ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις μίγνυμι αὐτός , ἐντεῦθεν ἁλμυρός γίγνομαι ὁ ὑετός , καί μίγνυμι ὁ θάλασσα οὐ ἀμβλύνω αὐτός ὁ ἁλμυρότης , ἀλλά φυλάσσω . ὅς δῆλος , ὅτι μίγνυμι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ὁ θάλασσα . τέταρτος ἐπιχείρημα · ὅτι γάρ αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ὁ θάλασσα πότιμος εἰμί , · ἀλλά οὐ ἁλμυρός , καί ὅτι διά ὁ ἐπιμιξία ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , δῆλος . εἰμί γάρ † κήρινος ἀγγεῖον διάπλαση , εἶτα οὗτος ὁ στόμα περιφράσσω ἐπιμελής ἐμβάλλω ἐν ὁ ἀνταπόλλυμι - Λάττη , ὡς μή εἰσέρχομαι ἔνδον θαλάσσιος ὕδωρ διά ὁ στόμιον , εἶτα χρόνος ἐάω ἀναλαμβάνω , εὑρίσκω ὁ διά ὁ τοῖχος ὁ ἀγγεῖον διηθέω ὕδωρ γλυκύς διά ὁ ἀπομένω ἐκτός ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις καί μόνος ὁ γνήσιος ὕδωρ εἰσέρχομαι . καί μή τις λέγω , ὅτι διά ὁ κηρός γίγνομαι γλυκύς ὁ ὕδωρ ὡς διά αὐτός διηθέω , ἐπεί περίσσωμα εἰμί ὁ κηρός ὁ μέλι . εἰμί γάρ οὗτος εἰμί , χρή καί ἄνωθεν διά ὁ στόμιον ὁ ἀγγεῖον βάλλω ὁ θαλάσσιος ὕδωρ μεταβάλλω εἰς γλυκύς , εἴπερ ὅλως ὁ κηρός εἰμί ὁ μεταβάλλω , καί οὐ ὁ διήθησις . ὅτι γάρ κατά ἑαυτοῦ ὁ θαλάσσιος ὕδωρ ἀμιγής ὑπάρχω ὁ καπνώδης αναθυμιλιασις γλυκύς εἰμί , δῆλος , ἐπεί καί αὐτός ὁ ναυτικός , ἐπάν ὕδωρ λεῖψις γίγνομαι αὐτός ἐν ὁ θάλασσα , ἕψω ὁ θαλάσσιος ὕδωρ ἐξαρτάω σπόγγος μέγας ὁ στόμα ὁ χάλκεος , ἵνα δέχομαι ὁ ἀτμίζω · εἶτα ἐκεῖνος ὁ ἐξατμίζω ἐκπυρηνίζω ἐκ ὁ σπόγγος εὑρίσκω γλυκύς μή μετέχω ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις . πέμπτος ἐπιχείρημα · ὅτι γάρ μίγνυμι καπνώδης ἀναθυμίασις ὁ θάλασσα , δῆλος ἐκ ὁ βάρος ὁ ὁλκός . εἰμί γάρ ὁ αὐτός ποσός γλυκύς τε καί ἁλμυρός ὕδωρ ἐμβάλλω καί βούλομαι σταθμίζω , πλείων σταθμόν ἕλκω ὁ ὁ ἁλμυρός ὕδωρ ὑπέρ ὁ ὁ γλυκύς ποσός , δηλονότι διά ἐπιμιξία ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ὡς γεώδης εἰμί γίγνομαι βαρύς ὁ θαλάσσιος ὕδωρ . ἕκτος ἐπιχείρημα ὁ ἀπό ὁ παχυμερής εἰμί ὁ θαλάσσιος ὕδωρ · εἰμί γάρ ὁράω , ὅτι ἐν μέν ὁ ποτάμιος ὕδωρ οὖον δύναμαι πλοῖον βαρύς ἔχω φόρτος πλέω , ἐν δέ ὁ θάλασσα βαρύς δύναμαι πλέω , δῆλος , ὅτι παχύς εἰμί ὁ θαλάσσιος ὕδωρ καί γεώδης διά ὁ ἐγκαταμίγνυμι μένω αὐτός καπνώδης ἀναθυμίασις αἰθαλώδης εἰμί καί γεώδης . ἀλλά μήv καί ἐν πότιμος ὕδωρ μᾶλλον κάμνω νήχω ἤ2 ἐν θάλασσα · † ἀνωθέω θέω γάρ ὁ θάλασσα καί κουφίζω ὁ σῶμα διά ὁ παχυμερής ὁ ὕδωρ . καί μή τις λέγω , ὅτι διά ὁ πλῆθος ὁ ὕδωρ † ἀνωθέω ὁ πλοῖον ἢ ὁ νήχω ἐν ὁ θάλασσα , καί οὖον διά ὁ πάχος ὁ ὕδωρ . ὅτι γάρ διά ὁ πάχος ὁ ὕδωρ οὗτος γίγνομαι , δῆλος . εἰμί γάρ εἰς ὁ αὐτός τις ποσός ὁ ὕδωρ θαλάσσιος τε καί πότιμος ἐμβάλλω ᾠόν , εἰς μέν ὁ ἀνταπόλλυμι - λάτιον ἐπινήχομαι , εἰς δέ ὁ πότιμος οὖον · ὅς δῆλος , ὅτι οὖον διά ὁ ποσός ὁ ὕδωρ † ἀνωθέω ὁ βαρύς φόρτος ἔχω πλοῖον ἐν ὁ θάλασσα , ἀλλά διά ὁ παχυμέρεια ὁ ὕδωρ . οὗτος παραδίδωμι ὁ μετά χείρ λέξις . p . 358a4 Φανερός δή διά πολύς σημεῖον , ὅτι γίγνομαι τοιοῦτος χυμός δῖος συμμιξία τις . ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα ὁ λέγω , ὅτι πᾶς ἁλμυρότης καί τεχνητός καί φυσικός διά συμμιξία τις ἄπεπτος οὐσία γίγνομαι . p.358a5 ἐν τε γάρ ὁ ἅπεπτος ἁλμυρός . νῦν ὁ φυσικός ἁλμυρότης λέγω ὁ μερικός , ὅστις γίγνομαι ἐν ὁ ὁ ζῷον σῶμα , ὅτι καί αὐτός διά παρέμπτωσις τις οὐσία ἀπεπτέω γίγνομαι . p . 358a12 ὅμοιος δέ καί ὁ καίω . νῦν ὁ τεχνητός λέγω ἁλμυρότης , ὅστις γίγνομαι ἐν ὁ πάρειμι ὕδωρ διά ὁ τέφρα . καί γάρ αὐτός ἁλμυρός διά ὁ συμμείγνυμι ἄπεπτος οὐσία , ὁ τέφρα · ἄπεπτος γάρ οὐσία ὁ τέφρα διά ὁ μή κρατέω αὐτός ὁ θερμός . p . 358 a 15 ὁ δέ οὗτος μέν εἶπον ἄτοπος , ὁ δέ ἐκ τοιοῦτος . ἄτοπος εἰμί εἶπον , ὅτι ἐκκαίω γῆ καί ἄπεπτος συμμείγνυμι ὁ θάλασσα γίγνομαι ἁλμυρότης · ἀλλά ῥητέος , ὅτι ἐκ τοιοῦτος γῆ ἀνέρχομαι τις θερμασία καί ξηρός ἀναθυμίασις , τουτός αἰθαλώδης μίγνυμι καί ποιέω ὁ ἁλμυρότης . καί ὁράω , πῶς ἐντεῦθεν ἐκφαίνω ὁ ἑαυτοῦ δόξα ὁ φιλόσοφος . p . 358a16 ὥσπερ γάρ ἐν ὁ εἴρω , οὗτος καί ἐν ὁ ὅλος ἐκ τε ὁ φύω καί γίγνομαι κατά φύσις ἀεί δεῖ νοέω , ὥσπερ ἐκ πυρόω ὁ λείπω τοιοῦτος εἰμί γῆ . ὥσπερ , φημί , ἐπί ὁ ζῷον εἰμί περίττωμα ἄπεπτος , ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ ἁλμυρότης , οὗτος ἐν ὁ ὁλότης δεῖ νοέω ἄπεπτος τις οὐσία , ὅστις οὔτε τροφή γίγνομαι ὁ φύω καί γίγνομαι ἐπί γῆ οὔτε μήv μένω ἐν ὁ κατά φύσις , ἀλλά ἄρχω μέν αὐτός πέσσω ὁ θερμός , οὐ ἐπικρατέω δέ αὐτός · καί ἐκ οὗτος εἰμί ὁ ἁλμυρότης . p . 358a21 μείγνυμι δέ εἰμί , ὥσπερ εἶπον , ὁ τε ἀτμιδώδης ἀναθυμίασις καί ὁ ξηρός , ὅταν συνίστημι εἰς νέφος . ἐντεῦθεν ὁ φυσικός ἁλμυρότης λέγω ὁ καθολικός . τίς γάρ φημί ; ὅτι καί ὁ ἄνωθεν φέρω ἁλμυρός ὑετός διά παρέμπτωσις ἄπεπτος τις οὐσία γίγνομαι , τουτέστι καπνώδης ἀναθυμίασις . ὡς ὅταν γάρ ὁ ἀτμιδώδης γίγνομαι ἀπόγειος καί μεταβάλλω εἰς ὕδωρ καί νέφος , εἰμί τυγχάνω πολύς καί καπνώδης ἀναθυμίασις φέρω κάτωθεν καί συμμείγνυμι οὗτος ὁ ὕδωρ , † γίγνομαι ἁλμυρός . οὗτος δέ γίγνομαι οὖον σπανίως ἐν θέρος καί ἐν φθινόπωρον καί ἐν ὁ νότιος κλίμα , οἷος ἐν Θηβαίς . p . 358a27 καί διά οὗτος ὁ τε νότιος ὕδωρ πλατύς καί ὁ πρῶτος ὁ μετοπωρινός . Ζεύς τίς , Ἀριστοτέλης ; ἐπεί συμμείγνυμι αὐτός ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ἀνέρχομαι , πλατύς νῦν καλέω ὁ ὑφαλυκός . p . 358a29 ὅς τε γάρ νότος καί ὁ μέγεθος καί ὁ πνεῦμα άλεειντατος . τις ἔχω ἀληθινός διά ὁ μή νοθεύω διά ὁ χώρα , ὅς παρέρχομαι , ἀλλά σῴζω ὁ κατά φύσις αὐτός ὑπάρχω , τουτέστι ὁ θερμός καί ξηρός . πᾶς γάρ ἄνεμος , καθό ἀπό ὁ καπνώδης εἰμί ἀναθυμίασις , θερμός ὑπάρχω καί ξηρός . ἀλλά ὁ μέν ἄλλος νοθεύω καί γίγνομαι ψυχρός καί ξηρός , ὥσπερ ὁ Βορέας , ἢ θερμός καί ὑγρός · μόνος δέ ὁ νότος σῴζω ὁ οἰκέω διά ὁ διέρχομαι γῆ θερμός καί ξηρός . οὗτος ἐν , φημί , καί ὁ οὐσία καί ὁ πνευματικός , τουτέστι ὁ ποιότης , θερμός εἰμί καί ξηρός οὐ ἐάω πολύς ἀτμίς ἐν ὁ νότιος κλίμα , καί οὖον γίγνομαι ἐκεῖ ὄμβρος . εἰμί δέ ποτός καί γίγνομαι , ἁλμυρός γίγνομαι διά ὁ πολύς εἰμί ὁ ξηρός ἀναθυμίασις ἐγκαταμίγνυμι ὁ ὄμβρος . p . 358b2 ὅμοιος δέ ὁ νότιος αἴθριος περί Λιβύη , ὁ δέ ἐνταῦθα ὑέτιος ὁ διαφορά λέγω ὁ ἄνεμος , πῶς νοθεύω διά ὁ χώρα , ὅς παρέρχομαι · καί ποτέ μέν εἰμί ξηρός , ποτέ δέ ὑγρός , ποτέ δέ θερμός , ποτέ δέ ψυχρός , καίτοι πᾶς θερμός εἰμί καί ξηρός κατά φύσις . καθόλου οὖν δεῖ φαίνω , ὅτι πᾶς ἄνεμος , ἀπό ὅς μέν πνέω , θερμός εἰμί καί ξηρός αἰθρία γάρ ποιέω ἀποδιώκω πᾶς ὑγρότης ) , εἰς ὅς δέ πνέω , ὑγρός ὑπάρχω · συνάγω γάρ ἐκεῖσε ὁ νέφος . οὗτος γοῦν ὁ Βορέας ἐν μέν ὁ βόρειος ξηρός εἰμί ὡς ἐξώστης , ἐν δέ ὁ νότιος ὑγρός ὡς σωρεύω ὁ νέφος . μόνος δέ ὁ καικίας ἀπό ὅς πνέω , ὑγρός εἰμί ὡς ἐκεῖ ἐφέλκω ὁ νέφος . p . 358b5 ὥστε ἐν ὅς εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος γῆ πλῆθος , ῥέπω κάτω . Ζεύς οὗτος γάρ καί ὁ θερινός ὑετός καί ἐν Θηβαίς γίγνομαι λάβρος εἰμί καί ῥαγδαίως πολύς ἔχω γεώδης οὐσία ἐκ ὁ ξηρός ἀναθυμίασις . p . 358b6 καί θερμός γε ὁ θάλασσα διά οὗτος . ἐντεῦθεν ὁ δύο ἐπιχείρημα ὁ λέγω , ὅτι θερμός καί ξηρός εἰμί ὁ θάλασσα , ἅτε δή μείγνυμι αὐτός ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις . p . 358b9 τέφρα καί ὁ κονία καί ὁ ὑπόστασις ὁ ζῷον . οὗτος γάρ , ἐπεί ὁ θερμός μή περιγίγνομαι αὐτός οὐ πέσσω αὐτός , ἀλλά ἐκκαίω , θερμός εἰμί καί ξηρός · κονία δέ λέγω ὁ ἄσβεστος . p . 358b13 ἀνάγω δέ ἀεί τίς μέρος αὐτός μετά ὁ γλυκύς ὁ τρίτος ἐπιχείρημα ὁ λέγω , ὅτι ἐξατμίζω ὁ λεοτομερος συνεφέλκω αὐτός καί τίς ἁλμυρός μικρός , εἶτα ἄνω γλυκαίνω πάλιν ἐν ὁ κάτω φέρω μίγνυμι αὐτός ἁλμυρός μικρός , καί διά οὗτος δή ὡσαύτως εἰμί ἁλμυρός ὁ θάλασσα · ὅτι γάρ ἀληθής εἰμί , ὅτι ὁ ἐκ · ἀτμίζω ἁλμυρός πως ὑπάρχω ἄνω γλυκαίνω , δῆλος , ἐπεί πᾶς ὑγρός μεταβάλλω ἄποιος γίγνομαι . αὐτίκα γοῦν οἶνος ἀτμίζω εἰς ὕδωρ μεταβάλλω καί γίγνομαι ἄποιος ἀπόλλυμι ὅς ἔχω στῦψις · οὕτως οὖν καί ὁ ἁλμυρός γίγνομαι γλυκύς ἀπόλλυμι ὅς ἔχω μετά ἑαυτοῦ ποιότης . p . 358b22 ἀλλά περί μέν οὗτος ἐν ἁλύς καιρός ποιητέος ὁ σκέψις . ’Ev γάρ ὁ περι χυμός αὐτός μονόβιβλος λέγω περί οὗτος . p . 358b28 ἀλλά ἢ ὁ τόπος . εἰμί γάρ ὅτε ὁ τόπος ἐλλείπω ὁ θάλασσα καί γίγνομαι ξηρός κατά τις τόπος , ἐπεί συμβαίνω ἐκεῖ μέν γίγνομαι πολύς ἐξάτμισις , μή ἐκεῖ δέ καταφέρω ὁ εξατμίζω ἀλλά ἐν ἄλλος αὐτός χωρίον οὖον μόνος δέ ἐπί θάλασσα οὗτος συμβαίνω ὁ φθείρω κατά μέρος , ἀλλά καί παρά πᾶς ὁ ὑπό σελήνη . p . 358b34 ὅτι2 δέ εἰμί ἐν μίξις τις ὁ ἁλμυρός , δῆλος οὖον μόνος ἐκ ὁ εἴρω , ἀλλά ἄν εἰμί τις ἀγγεῖον πλάσσω . ὁ τέταρτος ἐπιχείρημα ὁ ἀπό ὁ κήρινος ἀγγεῖον . p . 359a5 τοῦτος γάρ αἴτιος καί ὁ βάρος . αἴτιος ὁ ποιέω ἁλμυρότης , τουτέστιν ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις . καί ἔχω ἐντεῦθεν ὁ πέμπτος ἐπιχείρημα . p . 359a7 καί γάρ ὁ πάχος διαφέρω τοσοῦτος . ὁ ἕκτος ἐπιχείρημα , ὅτι παχυμερής εἰμί ὁ θαλάσσιος ὕδωρ , ὡς μέγας πλοῖον ἐπιφέρω . ὅθεν ἰνδικοπλεύστης πολλάκις ζημιόω πάνυ , ἐπεί ὁ αὐτός βάρος ἔχω ὁ πλοῖον διά θαλάσσιος καί λιμναῖον ὕδωρ παρέρχομαι . Πρᾶξις ΚΔ . p . ἐάω εἰμί εἷς δέ ἕστiν , ὥσπερ μυθολογέω , ἐν Παλαιστινός τοιοῦτος λίμνη . καί διά ὁ πάρειμι λέξις ὁ Ἀριστοτέλης ὁ αὐτός πάλιν κατασκευάζω διά πέντε ἐπιχείρημα , ὅτι ἁλμυρός εἰμί ὁ θάλασσα διά ὁ συμμείγνυμι αὐτός τις γεώδης οὐσία , τουτέστι καπνώδης ἀναθυμίασις . εἰμί δέ ὁ νῦν λέγω πέντε ἐπιχείρημα ὁ πρῶτος τοιοῦτος . εἰμί ὁράω , ὅτι πᾶς ἁλμυρός παχύς , καί ὅσος εἄν ἐπιτείνω ὁ ὁ ὕδωρ παχύτης , τοσοῦτος καί ὁ ἁλμυρότης , ὡς εἰμί ὁ παχύς ἁλμυρός , δηλονότι ὁ θάλασσα ἁλμυρός εἰμί , ἐπεί καί παχύς · παχύς δέ εἰμί διά ὁ συμμείγνυμι αὐτός ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις παχύς εἰμί . ὅτι γάρ ὅσος παχύς εἰμί ὁ ὕδωρ , τοσοῦτος γίγνομαι ἁλμυρός , δῆλος . ἰδού γάρ ὁ ἐν Παλαιστίνη νεκρία μυθεύω θάλασσα παχύς εἰμί ἁλμυρός πᾶς εἰμί ὁ ὕδωρ . καί ὅτι παχθτάτη εἰμί , δῆλος · εἰμί γάρ τις ἄνθρωπος ἢ ἕτερος τίς ζῷον καταδέω ἐμβάλλω εἰς ὁ ὁ νεκρός θάλασσα ὕδωρ , ἀνωθέω ὑπό ὁ ὕδωρ καί οὖον γίγνομαι ὑποβρύχιος διά ὁ εἰμί παχύς πάνυ καί βαστάζω ὁ ἐμπίπτω . καί μή τις λέγω , ὅτι ὁ νηκτικός δύναμις ἐπινήχομαι ὁ ζῷον · ὑπόκειμαι γάρ δήω . οὗτος μέν οὖν δῆλος εἰμί ὁ ὁ ὕδωρ παχύτης . ἀλλά μήv καί ὅτι ἁλμυρός ὕδωρ εἰμί , δῆλος · πρῶτος μέν ἐπεί ῥυπτικός εἰμί πᾶς ῥύπος σμάω - χέω γάρ ὁ ῥύπος ὁ ἱμάτιον † ἤ2 ἄλλος τίς σμῆγμα ) , ὁ δέ ῥύπτω ἄκρος εἰμί ἁλμυρότης . ἰδού γάρ ἅλς μέν καί αὐτός ῥύπτω , νίτρον δέ πλέω ὡς ἐπιτείνω ἔχω ὁ ἁλμυρότης ἤ2 ὁ ἅλς . ὅθεν καί διά ὁ ἐπίτασις ὑπόπικρος εἰμί ὁ νίτρον . ἔπειτα καί ὁ εἰμί ἄγονος ὁ λμυροτητη · οὐδέ γάρ ἰχθύς ἢ ὁ νεκρός θάλασσα καίτοι ἐναργής εἰμί ὁ τοιοῦτος ὕδωρ . ὅς λέγω , ὅτι μυθεύω αὐτός εἶπον κατά ὁ λέγω νεκρός . νεκρός γάρ λέγω μυθικός διά ὁ ἄγονος εἰμί παντελῶς . εἰμί δέ φυσικός εἰμί φυσικὸςλόσοφος φυσικός Ἀριστοτέλης μυθικός περί αὐτός διαλαμβάνω νεκρός αὐτός λέγω ; ἄτοπος οὐδείς , ὅς γε καί ἐν ὁ φυσικός εἰμί τίς μυθώδης , οἷος ὁ φαντασία . καί γάρ οὗτος οἷος τις μῦθος εἰμί · ὁ γάρ μῦθος ποιέω μορφόω ὁ ἄμορφος καί σχηματίζω ὁ ἀσχημάτιστος , ὡς καί ὁ μῦθος ὁ ἀσώματος σῶμα καί πάθος καί ὅσος τοιοῦτος περιτίθημι . οὗτος μέν ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα . δύο ἐπιχείρημα · ὅτι γάρ πᾶς ἁλμυρότης ἀπό γεώδης ἐπιμιξία γίγνομαι , δῆλος , ἐπεί περί ὁ Δωδώνη παρά Θεσπρωτεῦσίν εἰμί τις κρήνη ὑφαλυκός ἔχω ὕδωρ . καί οὗτος ὁ ὕδωρ ἕψω ὁ Θεσπρωτεῖς καί ψύχω ἅλς ποιέω πήγνυμι , ὅσπερ ἅλς ἐλλιπής ὁ παρά ἐγώ κτάομαι τε ὁ γεῦσις καί ὁ σύστασις καί ὁ χρῶμα · οὔτε γάρ οὕτως εἰμί ἁλμυρός ἐπεί ἥσσων εἰμί ἁλμυρός ὁ ἀπό πότιμος ὕδωρ ἤ2 ὁ ἀπό θάλασσα ) , ἀλλά μήv οὔτε οὗτος σκληρός , ἐπεί οὐ ἔχω τοσοῦτος οὐσία γεώδης συγκαταμείγνυμι ὥσπερ ὁ θάλασσα . ἀλλά καί ὁ χρῶμα ἥσσων εἰμί λευκός ὁ παρά ἐγώ διά ὁ κακός ἐν · ἀπολαμβάνω πνεῦμα . λεπτομερής γάρ εἰμί ὁ ὕδωρ ἑτοίμως διαφορέω ὁ πνεῦμα καί οὖον ποιέω πολύς κίνησις ὁ ὕδωρ , ἵνα λευκαίνω · ὁ δέ ἐν ὁ θάλασσα ὕδωρ παχύς εἰμί οὐ εὐχερής διατέμνω , ἐντεῦθεν Μένων ἐν αὐτός ὁ πνεῦμα καί πολυειδῶς κινέω λευκός ὁ ἅλς γίγνομαι . οὐ εἄν δέ † ἔχω λάλαξ ποιέω , πήγνυμι δέ ἅλς γίγνομαι , εἰμί μή παχύς ἐγκαταμίγνυμι οὐσία ὁ ὕδωρ . οὗτος δέ ὁ κρήνη ἀπορρέω εἰς τις γλυκύς ποταμός πλησίος εἰμί , ἰχθύς δέ οὐ ἔχω . ὅθεν ἄξιος εἰμί ἀπορία , τίς δήποτε μή εἰμί ἁλμυρός ὁ ὕδωρ καί ἄγονος ἰχθύς οὖον γίγνομαι . καί εἰμί οὗτος ἀποδίδωμι αἴτιος μυθικός τε καί φυσικός · μυθικός μέν , ὅτι λέγω ὁ Ἡρακλῆς ὁ ἐκ Εὐρυσθεύς ἄγω βοῦς ἐκεῖθεν παρέρχομαι , εἶτα ἐρωτάω ὁ περί Δωδώνη , ὅς τίς ἐθέλω , πότερος ὁ κρήνη ἅλς αὐτός ποιέω ἢ ὁ ποταμός ἰχθύς , αὐτός μᾶλλον αἱρέω ὁ κρήνη ἅλς ποιέω . οὗτος μυθικός . φυσικός δέ , ὅτι ὁ ὁ ποταμός ὕδωρ ψυχρός φέρω κατά πετρώδης χωρίον , ὅστις μᾶλλον ἐπιτείνω αὐτός ὁ ψυχρότης , καί διά οὗτος οὐ εἰμί ζῳογόνος · ὁ γάρ γόνιμος πρός ὁ θερμός εἰμί μᾶλλον . οὗτος καί ὁ δύο . τρίτος ἐπιχείρημα · ὅτι γάρ πᾶς ἁλμυρότης ἐκ ἐπιμιξία γεώδης οὐσία γίγνομαι , δῆλος . ἰδού γάρ ἐν Ὀμβρικός χώρα δέ ] εἰμί ἑλώδης ὁ τοιοῦτος , ἐν ὅς κάλαμος καί σχοῖνος γίγνομαι πλεῖστος · οὗτος καίω ὁ ὁ χώρα καί ἀποτρέφω καί ὁ τέφρα εἰς ὕδωρ ἀφέψω καί φύχοντες ὁ ἐπίπαγος ἅλς εὑρίσκω . ὁράω , πῶς γεώδης οὐσία εἰμί ὁ ἁλμυρότης · οὐκοῦν καί ὁ θάλασσα ἁλμυρός εἰμί ὑπό γεώδης οὐσία άλμυθικῶς Μύρα γίγνομαι , τουτέστι καπνώδης ἀναθυμίασις . οὗτος καί ὁ τρίτος . τέταρτος ἐπιχείρημα · εἰμί γάρ ὁράω , ὅτι πᾶς ὕδωρ ἁλμυρός θερμός εἰμί ἢ δύναμις ἢ ἐνέργεια δύναμις μέν ὡς ὁ ἐν Τύρος , ὅστις καί παιωνία ἔχω θέρμη , ἐνέργεια δέ ὡς ὁ ἐν Γάδαρα · οὗτος γάρ καί ἁλμυρός εἰμί αἰσθητός παιωνία ἔχω κατά ] ὁ δύναμις ) , ὁ δέ καπνώδης ἀναθυμίασις θερμός , δῆλος ὅτι πᾶς ἁλμυρός ὕδωρ ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ἔχω συμμείγνυμι · οὐκοῦν καί ὁ θάλασσα . οὗτος γάρ ὁ αὐτοφυής θερμός ὕδωρ , εἰμί μέν ἐπιτείνω ἔχω ὁ θερμασία , ἁλυκός γίγνομαι , εἰμί δέ ἀνίημι , ὑφαλυκός , ὡς δοκέω γλυκύς εἰμί . οὗτος ὁ τέταρτος ἐπιχείρημα , ὅτι γάρ πᾶς ἁλμυρός ἐπιμιξία ἔχω γεώδης οὐσία . ὁ γάρ ὕδωρ καθό ὕδωρ ἄποιος εἰμί γευστικός ποιότης · μόνος γάρ ἁπτικός ἔχω ποιότης ὁ ὕδωρ ὡς ὕδωρ , χυμός δέ τίνω ἐπιμείγνυμι γίγνομαι γευστός . λοιπός δέ πρός ὁ διαφορά ὁ χυμός γίγνομαι ὁ ὕδωρ ἢ ἁλμυρός ἢ πικρός ἢ ὀξύς · ἱστορέω γάρ αὐτός Ἀριστοτέλης πικρός καί ὀξύς ὕδωρ κατά ὁ γεῦσις . πᾶς δέ χυμός ἐκ γεώδης οὐσία συνίστημι . οὗτος περί θάλασσα φυσιολογέω καί ποταμός ὁ φιλόσοφος ἀνέρχομαι πάλιν , ὅθεν καί ἀφίστημι , καί ἀνακεφαλαιόω πάλιν ὁ περί ἄνεμος λόγος . λέγω γάρ , εἰμί μιμνήσκω , ἐν ὁ πρῶτος βιβλίον , ὅτι προτίθημι εἶπον περί ἄνεμος , ἐπεί συγγενής ἔχω ὁ περί οὗτος λόγος ὁ περί ποταμός , μετέρχομαι εἰς ὁ περί ποταμός λόγος ἐάω ὁ περί ἄνεμος ἐκκρεμής , εἶτα μετά ὁ περί ποταμός λόγος διαιλέγω καί περί θάλασσα . ἐπεί οὖν συμπεραίνω ὁ περί ποταμός καί θάλασσα λόγος , πάλιν ἀνακεφαλαιόω ὁ περί ἄνεμος λόγος . ἀλλά πρότερος ἐπαναμιμνῄσκω ἐγώ ὁ τρεῖς λῆμμα ἐκεῖνος ὁ ἐν ὁ πρῶτος βιβλίον εἴρω · ὅς ὁ πρῶτος εἰμί , ὅτι διττός εἰμί ἀναθυμίασις ἀπό ὁ γῆ , ὁ μέν ἀτμίς , ὁ δέ ἀτμός . καί ὁ μέν ἀτμίς θερμός καί ὑγρός εἰμί , ὁ δέ ἀτμός θερμός καί ξηρός . καπνώδης δέ ἀναθυμίασις λέγω οὗτος ὁ ἀτμός ἀπό μέρος , ἐπειδή τίς μέρος αὐτός καπνός εἰμί οἷος σβέννυμι πῦρ · οὖον γάρ πᾶς ἀτμός καπνώδης εἰμί ἀναθυμίασις . ἰδού γοῦν ὁ ὑπέκκαυμα ἀτμός μέν εἰμί , καπνώδης δέ αναθυμιος οὐ εἰμί . δύο δέ λῆμμα , ὅτι συμμείγνυμι οὗτος ὁ δύο ἀνα - θυμίασις , ἐπεί καί ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι , τουτέστι ὁ γῆ καί ὁ ὕδωρ , συμμείγνυμι εἰμί ἑαυτοῦ · ὅθεν καί εἷς σφαῖρα λέγω ὁ γῆ καί ὕδωρ . τρίτος λῆμμα , ὅτι συμβάλλω ἑαυτοῦ πρός γένεσις οὗτος ὁ δύο ἀναθυμίασις . ἰδού γοῦν ὑγραίνω ὁ γῆ μᾶλλον γίγνομαι ὕλη καπνώδης ἀναθυμίασις · εὑρίσκω γάρ ὁ ἥλιος ὕλη ὁ ἀνιμάω , ὅθεν καί ὁ ὑγρός ξύλον πλείων ἔχω ὁ καπνός ἤ2 ὁ ξηρός . ὅς δῆλος , ὅτι συμβάλλω ὁ ἀτμιδώδης ἀναθυμίασις πρός ὁ γένεσις ὁ καπνώδης . ἀλλά μήv καί ὁ καπνώδης πρός γένεσις ὁ ἀτμιδώδης · ἐν γάρ ὁ θέρος , ὅτε πολύς ὁ καπνώδης εἰμί , ἀνέλκω ὁ λεπτομερής ὁ ὕδωρ , τουτέστιν ὁ ἀτμίς , καί ἄνω συνίστημι καίω ὁ χειμών παχύνω καταφέρω ὕδωρ . οὗτος παραδίδωμι ὁ μετά χείρ λέξις . p . 359a16 εἰμί εἷς δέ ἕστiν , ὥσπερ μυθολογέω τις . ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα ὁ ἀπό ὁ νεκρός θάλασσα , ὅς ὁ ὕδωρ ὁ · σέω εἰμί ἁλμυρός . καί ὁράω , πῶς μῦθος ὁ τοιοῦτος προφέρω καίτοι ἀληθής εἰμί , ἐγώ δέ ὁ αἴτιος εἶπον . p . 359a24 ἐν τε γάρ ὁ Χαονία κρήνη τίς εἰμί ὕδωρ . ὁ δύο ἐπιχείρημα ὁ ἀπό ὁ ἐν Δωδώνη κρήνη . p . 359a27 αἱρέω γάρ , ὡς ἐκεῖ μυθολογέω . ὁ μυθικός αἰτιολογία λέγω , ὁ γλυκύς εἰμί ὁ ἐν Δωδώνη ποταμός μή ποιέω ἰχθύς , ὅς μίσγω ὁ κρήνη . | p . 359a35 τοιοῦτος δέ γίγνομαι καί ἐν Ὀμβρικός . ὁ τρίτος ἐπιχείρημα ὁ λέγω , ὅτι ἀπό τέφρα ἕψω γίγνομαι ἅλς . p . 359b4 ὅσα δέ εἰμί ἁλμυρός ῥεῦμα ποταμός ἢ κρήνη , ὁ πλεῖστος θερμός εἰμί δεῖ νομίζω . ὁ τέταρτος ἐπιχείρημα ὁ λέγω , ὅτι πᾶς ἁλμυρός θερμός εἰμί ἢ δύναμις ὁ ἐνέργεια . p . 3591)6 διά ὅς διηθέω γῆ , ἔτι μένω εἰμί κονία καί τέφρα . ὁ πέμπτος ἐπιχείρημα ὁ λέγω , ὅτι πᾶς ὕδωρ καθό γευστός ἐπιμιξία ἔχω γεώδης οὐσία , ἐπεί κατά ἑαυτοῦ ἄχυμος εἰμί . p . 359b22 περι μέν οὖν ὕδωρ καί θάλασσα , διά ὅς αἴτιος ἀεί τε συνεχῶς εἰμί . τουτέστι διά ποῖος αἴτιος συνεχῶς ὁ θάλασσα μένω ἁλμυρός ; ὅτι μίγνυμι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ὁ ὕω . p . 359b23 Πῶς μεταβάλλω . 'υπακουω ὁ καπνώδης καί ἀτμιδώδης ἀναθυμίασις · συμβάλλω γάρ ἀλλήλων . p . 350 b 24 ἔτι δέ ὅσος πάθος κατά φύσις αὐτός συμβαίνω . Πῶς γίγνομαι γλυκύς ὁ ὕδωρ ἢ ἁλμυρός ἢ πικρός ; ὅτι πρός ὁ ἐπιμιξία ὁ γεώδης οδσίας . p . 359b25 ἔρομαι σχεδόν ἐγώ περί ὁ πλεῖστος . οὐ ὅτι ἐλλιπής ἔτι εἰμί ὁ περί ὕδωρ λόγος εἶπον , ὅτι εἴρω ἐγώ περί ὁ πλεῖστος , ἀλλά περί ὁ πλεῖστος ἀκούω πρός ὁ πάθος . περί γάρ ὁ πλεῖστος πάθος εἴρω ἐγώ ὁ ὕδωρ , τουτέστι χυμός · ἵημι γάρ περί πᾶς χυμός ὁ ὕδωρ εἴρω , ἀλλά περί τις · περί γάρ πᾶς ἐν ὁ περι χυμός αὐτός μονόβιβλος εἴρω . p . 359b27 περι δέ πνεῦμα λέγω λαμβάνω ὁ ἀρχή ὁ εἴρω ἐγώ πρότερος . συμπεραίνω ὁ περί ὕδωρ λόγος πάλιν ἀνακεφαλαιόω ὁ περί ἄνεμος λόγος . καί φημί , ὅτι δεῖ ἀναλαμβάνω ὁ εἴρω ἐγώ πρότερος ἀρχή περί ἄνεμος , τουτέστιν , ὅτι διττός εἰμί ἀναθυμίασις , ὁ μέν ἀτμιδώδης , ὁ δέ καπνώδης . καί ἐκ μέν ὁ ἀτμιδώδης γίγνομαι ὑετός , ἐκ δέ ὁ καπνώδης ἄνεμος , ὅσπερ ἐναντίος εἰμί . καί ἔχω ὁ πρῶτος λημμάτιον . p . 359b32 εἰμί δέ ἵημι ὑγρός ἄνευ ὁ ξηρός , οὔτε ὁ ξηρός ἄνευ ὑγρός . ὁ δύο λῆμμα ὁ λέγω , ὅτι συμμείγνυμι εἰμί ἑαυτοῦ ὁ δύο ἀναθυμίασις , ἐπεί καί ὁ ἐκ αὐτός . p . 359b 34 φέρω δή ὁ ἥλιος κύκλος . ὁ τρίτος λῆμμα ὁ λέγω , ὅτι συμβάλλω ἑαυτοῦ πρός γένεσις αὐτός ὁ ἀναθυμίασις . τίς γάρ φημί ; ὅτι ὁ ἥλιος κύκλος κινέω καί ποτέ βόρειος γίγνομαι καί ὡς πρός ἐγώ ἀνέρχομαι , ποτέ δέ νότιος καί ὡς ἀπό ἡμεῖς κατέρχομαι συμβαίνω ἐν μέν ὁ γίγνομαι αὐτός πρός ἐμαός ἀνάγω ὁ ἀπό ὁ γῆ ὑγρός καί ἐξατμίζω αὐτός διά ὁ πολύς εἰμί ὁ θερμότης αὐτός τηνικαῦτα καί ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις γίγνομαι ) , ἀφίστημι δέ ἀπό ἐγώ καί νότιος γίγνομαι ὁ ἀναφέρω ἀτμίς ἐν ὁ θέρος μηκέτι θερμαίνω ἀλλά ψύχω παχύνω καί εἰς ὕδωρ μεταβάλλω · μεταβάλλω δέ εἰς ὕδωρ καί φέρω ἐπί ὁ γῆ ὑγραίνω αὐτός , ὑγραίνω δέ ὁ γῆ μᾶλλον ἀναδίδωμι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , δίκη ὑγρός ξύλον . ὁ γάρ ὑγρός ξύλον μάλα εἰμί ἐπιτήδειος πρός καπνός γένεσις , ὁ δέ ξηρός καί σχεδόν ἄνικμος ἄκαπνος εἰμί . ὅθεν καί ὁ ξηρός γῆ καί ἄνικμος οὖον θυμιάω , ἐν ψάμμος , διά ὁ μή ἔχω ἰκμάς . ὁράω οὖν , πῶς ἑαυτοῦ συμβάλλω πρός γένεσις ὁ δύο ἀναθυμίασις . Πρᾶξις κε . p . 360a17 ἐπεί δέ ἕτερος ἑκάτερος ὁ εἶδος , φανερός ὅτι διαφέρω . φέρω . ὁ πάρειμι λέξις πέντε τις περί ἄνεμος παραδίδωμι · πρῶτος μέν , ὅτι οὖον , καθώς φημί ὁ Ἱπποκράτης , ὁ ἄνεμος ἀήρ εἰμί κινέω · δύο , ὅτι οὐ ὅς φημί τις , ἀθρόος ὕλη ὁ ἄνεμος εἰμί ὑπό γῆ , ὥσπερ καί ὁ ὕδωρ · τρίτος , τίς ὁ αἰτία ὁ λοξός κίνησις ὁ ἄνεμος · τε . τάρτα , τίς καί πόσος ὁ ἄνεμος · πέμπτος , τίς ὁ ἴδιος ἕκαστος ἄνεμος . οὗτος μέν ὁ πέντε παραδίδωμι κατά μέρος ὁ ἐφεξῆς πᾶς λέγω · ὁ δέ πάρειμι νῦν θεωρία ὁ πρῶτος μόνος ὁ πέντε ζητέω , οὗτος δέ εἰμί , ὅτι οὐ εἰμί ὁ ἄνεμος ἀήρ κινέω , ἀλλά εἰμί ἐκ ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις . καί οὗτος κατασκευάζω διά πέντε ἐπιχείρημα , καί ἐγώ δέ ἔξωθεν προσευπορέω δείκνυμι ὁ αὐτός διά δύο ἐπιχείρημα , ὡς εἰμί ὁ πάρειμι θεωρία ἑπτά ἐπιχείρημα δείκνυμι , ὅτι οὐ εἰμί ὁ ἄνεμος ἀήρ κινέω . ὅς ὁ πρότερος εἰμί τοιοῦτος · νόμος εἰμί φυσικός , ὥστε ὁ διάφορος εἶδος διάφορος εἰμί καί ὁ προσεχής Ὕλας , οἷος ἵππος καί θρόνος · οὗτος γάρ διάφορος εἰμί εἶδος καί διάφορος ἔχω ὁ προσεχής ὕλη , ὁ μέν ἔμψυχος , ὁ δέ ἄψυχος , ὁ μέντοι πόρρω ὁ αὐτός · ὁ · ἄμφω γάρ ὕλη εἰμί ὁ τέσσαρες στοιχεῖον . οὗτος οὕτως ἔχω εἰμί , ὡς σύ φημί , Ἱπποκράτης , ὅτι πυκνόω ἀήρ εἰς ὕδωρ μεταβάλλω , εὑρίσκω ὁ διάφορος εἶδος , φημί δή ὑετός καί ἄνεμος , ὁ αὐτός προσεχής ὕλη τουτέστι ἀήρ , ὅσπερ ἄτοπος · δεῖ γάρ διάφορος εἰμί καί ὁ προσεχής ὕλη . οὐ ἄρα ὁ ἄνεμος ἐκ ἀήρ γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις . οὗτος πρῶτος . δύο ἐπιχείρημα · οὖον καλῶς λέγω , Ἱπποκράτης , ὁ ἄνεμος ἀήρ εἰμί κινέω · πολύς γάρ διαφέρω | ὁ ὁ ἄνεμος κίνησις ὁ ὁ ἀήρ κίνησις . ὁ μέν γάρ ὁ ἀήρ ἔκλυτος τε ὑπάρχω καί χαλαρός εἰμί γάρ ἐν ὁ κατάποσις ὁ οἶκος διά ὁ βία ὁ κάτω φέρω συντείνω καί σφοδρός γίγνομαι , ἀλλά οὖν οὐ ἐπιμένω , ἀλλά πάλιν καθίστημι παραχρῆμα ) , ὁ δέ ὁ ἄνεμος κίνησις τυραννικός εἰμί καί βίαιος , ὡς δηλόω καί ὁ σεισμός ὁ μέγας βάρος σαλεύω , φημί δή ὁ γῆ · οὐδείς γάρ ἕτερος εἰμί σεισμός ἢ ὑπόγειος ἄνεμος . ἄλλως τε ἐκ ὁ εἴρω ἐν ὁ πρῶτος βιβλίον δῆλος , ὡς τυραννικός εἰμί ὁ ὁ ἄνεμος κίνησις . ὅταν γάρ εἶπον ὁ μέγας κοσμητής φαίνω , τότε γίγνομαι σφοδρός ἄνεμος , ὥστε ἐν ὁ ἀήρ λίθος μέγας μετεωρίζω ῥίπτω ἐν Αἴξ ποταμός . ὅς δῆλος , ὅτι ἄλλος κίνησις ἀήρ καί ἄλλος ἄνεμος · οὐ ἄρα ἀήρ εἰμί ἄνεμος . τρίτος ἐπιχείρημα · τίς δήποτε , Ἱπποκράτης , ἐν μέν ὁ ἐπομβρέω ἔτος οὖον γίγνομαι πολύς πνεῦμα , ἐν δέ ὁ αὐχμώδης πολύς γίγνομαι ; εἰμί γάρ ἐκ ὁ ἀήρ γίγνομαι ὁ ἄνεμος , χρή ὁμοίως καί ἐν ὁ ἐπομβρέω ἔτος καί ἐν ὁ αὐχμώδης καιρός γίγνομαι ἄνεμος , εἴπερ , ὡς λέγω , ἐκ ὁ ἀήρ γίγνομαι . ἀλλά μήv ὁράω , ὅτι ὅταν ἐπικρατέω ὁ ξηρός ἀναθυμίασις , τουτέστιν ὁ καπνώδης , τηνικαῦτα καί ὁ ἔτος αὐχμηρός γίγνομαι καί ἄνεμος γίγνομαι πολύς . δῆλος ἄρα , ὅτι ἐκ ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις γίγνομαι ὁ ἄνεμος , οὐ ἐκ ἀήρ κινέω . εἶτα ἐν μέσος ἀπορέω ὁ φιλόσοφος , ὅτι τίς δήποτε ἐν ὁ αὐχμώδης καί ὁ ἐπομβρέω ἔτος οὐ ὁμοίως πᾶς ὁ πόλις καί ὁ χώρα ὁ ὑπό ὁ αὐτός παράλληλος εἰμί ἀπολαύω ὁ ὑετός ἢ ὁ αὐχμός , ἀλλά ὁ μέν μᾶλλον , ὁ δέ κακός ; χρή γάρ , φημί , πᾶς ὁ ὑπό ὁ αὐτός παράλληλος εἰμί πόλις ὁμοίως διάκειμαι κατά ὁ ὑγρός καί αὐχμηρός . καί δίδωμι πάλιν τρεῖς ἐπιλύω . πρῶτος μέν , ὅτι ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος πᾶς ὁ ὑπό ὁ αὐτός εἰμί παράλληλος ὁ ὅμοιος ἀπολαύω , σπανίως δέ οὖον ὁ ὅμοιος · φυσικός δέ φιλόσοφος εἰμί περί ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς γίγνομαι καταγίγνομαι . ἔπειτα δέ ὅτι συμβαίνω ἐν ὁ ὑπό ὁ αὐτός παράλληλος εἰμί χώρα ποῦ μέν πλείων ἀναδίδωμι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , ποῦ δέ ὁ ἀτμιδώδης , καί οὗτος χάρις παραλλάσσω κατά ὁ κρᾶσις . εἶπον δέ καί ἄλλως , ὅτι συμβαίνω οὗτος διά ὁ θέσις ὁ πόλις ἢ ὁ χώρα , εἰμί γάρ καί αὐχμηρός ἵημι ὁ ἔτος , εἰμί δέ ὁ μέν πόλις παραθαλάσσιος ὁ παρά ποταμός ἢ παρά λίμνη , ὥσπερ ὁ ἡμέτερος πόλις , ὁ Ἀλεξάνδρεια λέγω . κοσμέω · ὅθεν θέρος ἔχω ψυχρός , καίτοι καί ὁ Αἴγυπτος καί ὁ Λιβύη θερμός ὗσις . εἰμί δέ εἰμί ἐν κοῖλος τόπος καί πνιγηρός , ἔνθα μή εἰμί παραρρέω ὕδωρ , δῆλος ὅτι οὐ ὁμοίως ἀπολαύω οὗτος ὁ πόλις ὁ αὐχμός , εἰμί καί ὑπό ὁ αὐτός παράλληλος εἰμί , ἀλλά ὁ μέν μᾶλλον , ὁ δέ κακός διά ὁ θέσις . οὗτος ὁ τρίτος . τέταρτος ἐπιχείρημα · εἰμί γάρ ὁράω , εἰμί Ἱπποκράτης , ὅτι ἄνεμος καί ὑετός φθείρω ἀλλήλων καί ὅτι γεννάω ἀλλήλων , ὁ δέ φθείρω καί γεννάω ἑαυτοῦ ἐναντίος εἰμί , ὁ δέ ἐναντίος οὐ ἐκ ὁ αὐτός προσεχής ὕλη εἰμί , δῆλος ὅτι οὐ ἐκ ἀήρ εἰμί ὁ ἄνεμος , ἀλλά ἐκ ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις . ὅτι γάρ ὁ ὑετός καί ποιέω ἄνεμος καί φθείρω ὁ ἄνεμος , δῆλος . ἡνίκα μέν γάρ ἄνεμος γίγνομαι καί ἐπικαταλαμβάνω λάβρος ὑετός παύω ὁ ἄνεμος , ἅτε δή ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ὁ ποιέω αὐτός κατασβέννυμι ὑπό ὁ ὑετός · ἡνίκα δέ καταβαίνω ὁ ὑετός ἐπί ὁ γῆ καί οὗτος κατάβρεγμα , τηνικαῦτα ἐξοιδίσκομαι ὁ 77 ; καί ἐξατμίζω καί ὕλη γίγνομαι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , ὥσπερ ἐπί ὁ ὑγρός ξύλον ὁράω · ὁ γάρ ἄνικμος οὐδέ ὅλως ἔχω καπνώδης ἀναθυμίασις . ὁράω , ὅτι ὁ ὑετός καί ποιέω ἄνεμος καί φθείρω ὁ αὐτός . ὅτε μέν γάρ εἰμί σφοδρός ὁ ἄνεμος , ὀλίγος <δ’> ὑπάρχω ὁ ἀτμίς , τηνικαῦτα διασκεδάννυμι καί οὐ ἐάω παχύνω καί εἰς ὕδωρ μεταβάλλω . ὅταν δέ ὁ σύμμετρος ἄνεμος , πολύς δέ ἀτμίς , τότε δέ οὗτος ὁ ἄνεμος διασαλεύω καί ἀραιός ὁ ἀτμίς διαφθείρω ὁ συγκαταμείγνυμι αὐτός καπνώδης ἀναθυμίασις . εἶτα ἐκεῖνος χωρίζω ψύχω ὁ ἀτμίς καί ψύχω παχύνω καί παχύνω εἰς ὕδωρ μεταβάλλω . καί ἰδού μανθάνω , πῶς καί ὁ ἄνεμος ποιέω καί φθείρω ὁ ὑετός . πέμπτος ἐπιχείρημα · ὅτι γάρ ἀληθής εἰμί , εἰμί Ἱπποκράτης , ὅτι ὁ ἄνεμος ἐκ ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις γίγνομαι , οὐ ἐκ ὁ ἀήρ , ὡς σύ φημί , δῆλος . ὁράω γάρ , ὅτι τέσσαρες εἰμί ἄνεμος καθολικός ὁ μέν δύο , ἀπηλιώτης φημί καί ζέφυρος , οὐ εἰμί σφοδρός , Βορέας δέ καί νότος τυραννικός εἰμί . αἴτιος δέ , ὅτι ἐν μέν ὁ βόρειος καί νότιος πόλος μή γίγνομαι ὁ ἥλιος οὖον θερμαίνω ὁ ἐκεῖσε χωρίον , ἄλλος μένω ψυχρός · ψυχρός δέ Μένων ἀεί ἔνικμος εἰμί , ὥστε ὄμβρος πολύς γίγνομαι διά ὁ ψῦξις , εἶτα ὁ γῆ διάβροχος γίγνομαι πολύς καπνώδης ἀναθυμίασις ἐκδίδωμι , ὡς ἤδη εἴρω · καί οὗτος χάρις σφοδρός ἄνεμος γίγνομαι ὁ Βορέας καί ὁ νότος . ἐν δέ ὁ ἀνατολικός καί ὁ δυτικός χωρίον κινέω ὁ ἥλιος οὐ ἐάω ψῦξις γίγνομαι πολύς , ἔνθεν ἵημι πολύς ὑετός , ἔνθεν ἵημι πολύς καπνώδης ἀναθυμίασις ἅτε ὁ γῆ μή διάβροχος γίγνομαι . οὖον γίγνομαι διά οὗτος ἄνεμος σφοδρός ἐντεῦθεν . ἀλλά ἄξιος εἰμί ἀπορέω , πῶς δυνατός πάλιν ὁ νότιος μέρος γίγνομαι ψυχρός , εἰμί γε ἀλεεινός καί ἀληθινός ἄνεμος εἰμί ὁ νότος διά ὁ ἔκθερμος καί ξηρός . ἢ λέγω , ὅτι λέγω εἰμί ψυχρός νῦν οὖον ὁ πρός ἐγώ , ἀλλά ὁ ὡς πρός ὁ πᾶς , ἢ καπνώδης ἀναθυμίασις λέγω ἐκ ὁ νότιος μέρος γίγνομαι | πολύς , οὖον λόγος ψῦξις καί ὄμβρος , ὥσπερ ἐν ὁ ἀρκτικός μέρος γίγνομαι , ἀλλά ὁ πολύς εἰμί γῆ ἐν ὁ νότιος μέρος ἤ2 ἐν ὁ βόρειος . ὁ γάρ πλέω ὁ γῆ ἐν ὁ νότιος μέρος εἰμί , ὡς πρός ἐγώ δίκη τύμπανον ἀναπετάννυμι , ἐν δέ ὁ βόρειος δίκη ὀμφαλός . διά γοῦν ὁ πολύς εἰμί γῆ ἐν ὁ νότιος πολύς γίγνομαι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις . ὁ γάρ ἐν ἕκαστος μόριον ὁ γῆ ἐκεῖνος ἀναδίδωμι ὀλίγος εἰς εἷς συναθροίζω ποιέω πολύς ὁ ἀναθυμίασις καί σφοδρός ἄνεμος . ἐν δέ ὁ βόρειος ὀλίγος μέν εἰμί ὁ γῆ , ἀλλά ἔνικμος · διά γάρ ὁ ψῦξις ὄμβρος γίγνομαι , καί διά ὁ ἔνικμος ὁ γῆ πολύς γίγνομαι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , οὖον διά ὁ πλῆθος ὁ γῆ . οὗτος μέν οὖν παραμυθητέον ὁ λόγος . ὅς δῆλος , ὅτι ὁ ἄνεμος ἀπό καπνώδης γίγνομαι ἀναθυμίασις , οὐ ἀπό ἀήρ . καί οὗτος μέν ὁ λέξις . φέρω δέ καί ἐγώ προσευπορέω . ἕκτος ἐπιχείρημα · ὅτι γάρ ὁ ἄνεμος ἐκ ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , οὐ ἐκ ὁ ἀήρ , δῆλος , ἐπεί ἐν μέσος πέλαγος οὐ οὕτως εἰμί σφοδρός ὁ ἄνεμος ὥσπερ ἐν ὁ περί ὁ αἰγιαλός τόπος καί κόλπος . κόλπος . οὗτος δέ αἴτιος , ὅτι ἐν ὁ κόλπος πλησίος ὁ ποιητικός αἴτιος ὁ ἄνεμος , λέγω δή ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , ὅστις ἀνέρχομαι ἐκ ὁ γῆ ποιέω ὁ ἄνεμος · εἰμί δέ εἰμί ἀήρ κινέω ὁ ἄνεμος , χρή καί ἐν μέσος . ἕβδομος δέ καί τελευταῖος ἐπιχείρημα οὗτος · εἰμί , ὡς Ἱπποκράτης λέγω , ἀήρ κινέω εἰμί ὁ ἄνεμος , ἐπειδάν ὁ ὑπέρ ὁ ἀκρώρεια ἀήρ μᾶλλον κινέω , λέγω δή ὁ κυκλοφορώ , χρή μᾶλλον ἐκεῖ σφοδρός εἰμί ὁ ἄνεμος , σφοδρός ἐκεῖσε ὁ ἀήρ κινέω . ἀλλά μήv ὁράω , ὅτι νηνεμία εἰμί ἐν ὁ κορυφή ὁ ὑψηλός ὄρος , ὡς μήτε γράμμα ἐπί σποδιά γράφω σκεδάννυμι · δῆλος ὅτι οὐ εἰμί ἀήρ κινέω ὁ ἄνεμος . οὗτος ἔχω ὁ θεωρία . p . 360a17 ἐπεί δέ ἕτερος ἑκάτερος εἶδος , φανερός ὅτι διαφέρω . φέρω . ὁ πρῶτος ἐπιχείρημα ὁ λέγω · εἰμί ὁ διάφορος εἶδος διάφορος εἰμί ὁ ὕλη , δῆλος ὅτι ὑετός καί ἄνεμος διάφορος εἰμί ὁ ὕλη . p . 360a 20 ὁ γάρ αὐτός κινέω μέν ἄνεμος εἰμί , συνίστημι δέ πάλιν ὕδωρ . ὁ μέν Ἱπποκράτης ὁ ἄνεμος λέγω ‘ἠρος ῥεῦμα καί χεῦμα , τουτέστιν ἀήρ κινέω · ἄλλος δέ τις φυσικός ὁ ἀήρ ἵστημι ὕδωρ γίγνομαι , ὡς εἰμί δῆλος , ὅτι ὕλη ὑετός καί ἄνεμος εἷς εἰμί οὗτος φάσκω ὁ ἀήρ , ὅσπερ ἄτοπος · ὁ γάρ διάφορος εἶδος διάφορος καί ὁ προσεχής ὕλη . p . 360a21 ὅπερ ἐν ὁ πρό οὗτος λόγος εἴρω ὕδωρ γίγνομαι ἐκ οὗτος . καίτοι ὁ ὑετός λέγω ἐκ ὁ ἀτμίς γίγνομαι · οὐ ἐκ οὗτος γάρ , φημί , γίγνομαι , τουτέστι ὁ δύο ἀναθυμίασις . p . 360a22 ὁ μέν γάρ ἀτμίς ὑγρός καί ψυχρός . Αὐτή , φημί , ὁ ἀτμίς , ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ ὕδωρ , ὑγρός εἰμί καί ψυχρός · ὑγρός μέν διά ὁ ἀόριστος , ψυχρός δέ διά ὁ μεταβάλλω εἰς ὕδωρ . ἀλλά ἄπορος εἰμί · πῶς γάρ ἀνωτέρω λέγω αὐτός ὑγρός καί θερμός , νῦν δέ ὑγρός καί ψυχρός ; ἢ λέγω · ὑγρός μέν καί ψυχρός εἰμί κατά φύσις ( τοιοῦτος γάρ καί ὁ ὕδωρ ) , ὑγρός δέ καί θερμός εἰμί κατά συμβεβηκός , ἐπεί Ἐπίκτητος ἔχω ὁ θερμασία . p . 360a25 ὥσπερ ὕδωρ θερμαίνω . τις ὁ ἀντίγραφος ἔχω ὁ ἀτμίς ὡς θερμανθλεν , τις δέ ὡς ὕδωρ θερμαίνω . p . 360a26 ὥστε καθάπερ ἐκ σύμβολον συνίστημι ὁ ἄνω ἀήρ ὑγρός καί θερμός . ἐντεῦθεν ὁ δύο ἐπιχείρημα . τίς γάρ φημί ; ὅτι οὐ ἔχω ἴδιος κίνησις ἄνεμος , ἀλλά πρός ὁ φέρω σῶμα . οὗτος καί ὁ κίνησις ὁ ἀήρ γίγνομαι σύμβολον οἷος ὑπάρχω ὁ γίγνομαι σῶμα . εἰμί μέν γάρ ἐπί ὁ δεξιός φέρω ὁ φέρω , ῥιπίς ἢ ἄλλος τίς , ἐπί ὁ δεξιός καί ὁ ἐκ ὁ ἀήρ ἄνεμος γίγνομαι , ἢ ἐπί ὁ ἀριστερός ἢ ἄνω ἢ κάτω . οὗτος δέ πάσχω διά ὁ εἰμί αὐτός ὑγρός καί θερμός · ὑγρός γάρ εἰμί καί θερμός ἔκλυτος εἰμί . ὁ μέντοι ἄνεμος ἐπεί ἀπό ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις εἰμί . οὗτος δέ θερμός εἰμί καί ξηρός , οὐ ὡς τυγχάνω μένω πρός ὁ φέρω σῶμα , ἀλλά ὁρίζω ἔχω ὁ κίνησις , ὥσπερ καί ὁ ποταμός · οὗτος γάρ ὁ αὐτός ὁδός ἀεί κινέω ὁ ἀπό ὁ πηγή ἐπί ὁ θάλασσα . οὕτως οὖν καί ὁ ἄνεμος , ὅθεν ἄν εἰμί καπνώδης ἀναθυμίασις , ἐκεῖθεν πνέω , οὐ ὡς ἀήρ ποιέω ἄνεμος , ὁπόθεν ἄν τυγχάνω . διάφορος ἄρα ὁ ὕλη ὁ ἄνεμος καί ὁ ἀήρ . p . 360a33 μαρτύρομαι δέ ὁ γίγνομαι ὁ εἴρω . ἐντεῦθεν ὁ τρίτος ἐπιχείρημα . ὅτι γάρ , φημί , διάφορος ὕλη ὁ ἄνεμος καί ὕλη ὁ ἀήρ , δῆλος · ἐν γάρ ὁ αὐχμηρός ἔτος πολύς πνεῦμα γίγνομαι , ἐν δέ ὁ ἐπομβρέω κακός . ὅς δῆλος , ὅτι ἐκεῖ μέν πολύς ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , ἐνταῦθα δέ πολύς ὁ ἀτμιδώδης . p . 360b7 πολλάκις γάρ ὁ μέν κύκλος χώρα λαμβάνω ὁ ὡραῖος ὄμβρος . ἐνταῦθα ὁ ἀπορία , τίς δήποτε μή πᾶς ὁ ὑπό ὁ αὐτός παράλληλος πόλις ὁμοίως ἀπολαύω ὁ αὐχμός ἢ ὁ ὑετός , ἀλλά ἀνομοίως . p . 360b 12 αἴτιος δέ ὡς μέν ὁ πολύς αὐτός πάθος . ὁ πρῶτος ἐπίλυσις , ὅτι ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος οἶδα ὁ αἴτιος ὁ φυσικός . p . 360b 14 ἐάν μή τίς διάφορος ἔχω ἴδιος . ὁ δύο ἐπίλυσις , ὅτι συμβαίνω διά ὁ θέσις ὁ πόλις οὗτος γίγνομαι . | p . 360b15 οὖον μήv ἀλλά ἐνίοτε κατά μέν ὅδε ὁ μέρος ὁ ξηρός 38v ἀναθυμίασις γίγνομαι . ‘H τρίτος ἐπίλυσις , ὅτι συμβαίνω κατά μέν τις πόλις ὁ ὑπό ὁ αὐτός παράλληλος πολύς γίγνομαι καπνώδης ἀναθυμίασις ἢ ἀτμιδώδης , εἶτα οὗτος ἐλαύνω εἰς ἄλλος τόπος , ὁ μέν ὧδε , ὁ δέ ἐκεῖσε · καί ὅπου ἐάν πλεονάζω ὁ καπνώδης , ἐκεῖσε αὐχμός γίγνομαι , ὅπου δέ ὁ ἀτμιδώδης , ὑετός , κατά ἀντιπερίστασις ἀλλήλων , ὥσπερ καί ἐν ὁ ἐναντίος ἔχω ὁ κοιλία ὁ τε ἄνω καί κάτω . p . 360b26 ἔτι δέ μετά ὁ ὄμβρος ἄνεμος ὡς ὁ πολύς γίγνομαι . ἐνταῦθα ὁ τέταρτος ἐπιχείρημα ὁ λέγω , ὅτι ἐκ ἀλλήλων γίγνομαι ὁ ἄνεμος καί ὁ ὑετός . πῶς οὖν ἐκ ὁ αὐτός ὕλη εἰκός αὐτός γίγνομαι ἐναντίος ; οὗτος γάρ ἀλλήλων γεννάω καί φθείρω ἐναντίος εἰμί . p . 361a4 ἔτι δέ ὁ γίγνομαι μάλιστα πνεῦμα . ὁ πέμπτος ἐπιχείρημα ὁ λέγω , ὅτι ὁ σφοδρός ἄνεμος ἀπό ὁ νότιος καί ὁ ἀρκτῷος μέρος , ὡς εἄν ἐκεῖ γίγνομαι πολύς καπνώδης ἀναθυμίασις . ἐν δέ ὁ ἀνατολή καί ὁ δύο οὖον γίγνομαι σφοδρός , ἅτε ὁ ἥλιος ἐκδαπανάω ὁ ἐκεῖσε γίγνομαι ἀναθυμίασις καί μή ἐάω ὑφίστημι . οὐ ἄρα ὁ ἄνεμος ὕλη ἔχω ὁ ἀήρ . p . 361a14 ἐπεί πλεῖστος μέν καταβαίνω ὕεωρ οὗτος ὁ τόπος . ὁ αἴτιος λέγω νῦν , διά ὅς ἐν ὁ ἀρκτῷος καί ὁ νότιος σφοδρός γίγνομαι ἄνεμος . ἐπεί γάρ ὁ τόπος οὗτος ψυχρός εἰμί , ὁ ἀτμίς ἐν αὐτός πήγνυμι μεταβάλλω εἰς ὕδωρ · ἔνθεν ὁ ὑετός γίγνομαι ὑγραίνω ὁ γῆ καί πολύς ἀναδίδωμι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις . p . 361a21 καλέω δέ ὁ ἀπό ὁ ἄρκτος Βορέας , ὁ δέ ὁ μεσημβρία νότος . ζητέω ὁ μέγας φιλόσοφος , τίς δήποτε ὁ μεσημβρινός ὁμοίως εἰμί καί ἐπί ὁ νότιος καί ἐπί ὁ ἀρκτικός μόνος ὁ νότιος μεσημβρινός λέγω · χρή γάρ καί ὁ βόρειος λέγω μεσημβρινός ὡς εἰμί ἐκεῖ ὁ μεσημβρινός . καί ἐπιλύω λέγω , ὅτι διά ὁ ἥλιος ἐπί ὁ μεσημβρινός γίγνομαι ποιέω ὅσπερ ἐν ὁ νότιος γίγνομαι ποιέω . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ νότιος μέρος εἰμί ὁ σκιά ἐγώ ποιέω ἐπί Βορέας πίπτω διά ὁ ἀφίστημι κατά κορυφή , οὗτος καί ἐν ὁ μεσημβρινός εἰμί ὁ αὐτός ποιέω · καί οὗτος γάρ ὁ σκιά ἐγώ ἐπί Βορέας πίπτω . Πρᾶξις κݲςݲ . p . 361a22 ὁ δέ φορά αὐτός λοξός εἰμί . δείκνυμι ὁ φιλόσοφος , τίς ὁ ὕλη ὁ ἄνεμος , ὅτι οὐ ὡς Ἱπποκράτης φημί , ἀήρ κινέω εἰμί ὁ ἄνεμος , ἀλλά ἐκ ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις γίγνομαι , εἰκότως μετά ὁ ὕλη αὐτός περί ὁ λοξός κίνησις διαλέγω , ἐπεί ἔχω ἀπορία , πῶς ὑπό ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις γίγνομαι λοξός ἔχω ὁ κίνησις ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ἀνωφερής ὗσις καί κοῦφος , εἴπερ ἐκ αὐτός γίγνομαι . καί φημί , ὅτι αἰτία εἰμί ὁ λοξός ὁ ἄνεμος κίνησις ὁ ὁ πᾶς κυκλοφορία . ἔνθεν ἀπατάω ὁ Ἀφροδισιεύς καί νομίζω λέγω ὁ Ἀριστοτέλης πρός ὁ φορά ὁ πᾶς κινέω ὁ ἄνεμος , τουτέστιν ἀπό ἀνατολή εἰς δυσμή , ἄτοπος γάρ ἕπω · ἐσθίω γάρ ὅσος ἐπί οὗτος πᾶς ἀπηλιώτης εἰμί ) αυτομολώ πρός Θεόφραστος καί μᾶλλον ἐκεῖνος ἀποδέχομαι λέγω ὁ αἴτιος ὁ λοξός αὐτός κίνησις . λέγω γάρ ὁ Θεόφραστος , ὅτι λοξός κινέω ὁ ἄνεμος διά ὁ ἀνομοιομερής αὐτός εἰμί ὁ ὕλη , τουτέστι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις · ὁ μέν γάρ αὐτός εἰμί γεώδης , ὁ δέ κοῦφος , καί ὁ μέν ἐπί ὁ κάτω βρίθω , ὁ δέ ἐπί ὁ ἄνω ἕλκω γίγνομαι μέσος τις κίνησις λοξός · καί διά οὗτος λοξός ὁ ἄνεμος κινέω , ὥσπερ καί ἐπί ὁ κατά ἐκπυρηνισμός γίγνομαι διαίσσω λέγω . ἀλλά οὗτος μέν ὁ ὑπόθεσις ἐλέγχω ἐν ὁ πρῶτος βιβλίον · ὁ μέντοι Ἀφροδισιεύς οὗτος μᾶλλον ἀποδέχομαι ἤ2 ὁ Ἀριστοτέλης ἄτοπος εἰμί , ὡς οἴομαι . ὁ μέντοι μέγας φιλόσοφος ὁ ἡμέτερος πρόγονος οἷος τροφεῖον ἀπονέμω Ἀριστοτέλης ἐλευθερόω αὐτός ὁ τοιοῦτος ἀτοπία . δείκνυμι γάρ , ὅτι οὐ ὡς ὁ Ἀφροδισιεύς οἴομαι , οὗτος λέγω Ἀριστοτέλης , ὅτι πρός ὁ φορά ὁ πᾶς κύκλος κινέω ὁ ἄνεμος οὐδαμοῦ γάρ οὗτος ἐλέγχω λέγω ὁ Ἀριστοτέλης ) , ἀλλά ὅτι ὁ λοξός αὐτός κίνησις αἰτία εἰμί ὁ κυκλοφορία . ἀνέρχομαι γάρ , φημί ὁ μέγας φιλόσοφος , ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις μέχρι ὁ κυκλοφορέω ἀήρ , τουτέστιν ὑπέρ ὁ ἀκρώρεια , ἐκεῖνος προσπταίω καί διέρχομαι αὐτός μή δύναμαι — οὗτος μέν διά ὁ ὀξύς κινέω ἐκεῖνος ὁ ἀήρ καί ὁ ὀξύς κινέω λανθάνω ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις καί μή διαιρέω διά αὐτός δίκη ὁ ὀξύς περιστρέφω βαυκάλιον καί οὗτος γάρ ἐν αὐτός ὕδωρ οὖον μεθίημι διά ὁ ὀξύτης ὁ κίνησις ) , οὗτος δέ διά ὁ παχύς εἰμί ἐκεῖνος ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις καί μή εὐθύς διεισδύνω εἰς ὁ κυκλοφορέομαι ἀήρ — προσπταίω τοίνυν οὗτος οὗτος ὁ ἀήρ καί πάλιν ἀποπάλλω ὡς ἐπί ὁ κάτω πλανάω ποιέω ὁ κίνησις , τουτέστι λοξός · καί γίγνομαι τηνικαῦτα ὁ ἄνεμος . οὗτος μέν οὖν ὁ αἰτία ὁ λοξός αὐτός κίνησις .. ἀλλά ἐπεί εἷς ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἐπιστήμη . ἀντίκειμαι δέ ὁ κινέω ὁ στάσις , εἰκότως μετά ὁ κίνησις ὁ ἄνεμος περί στάσις αὐτός διαλέγω , ὅθεν περί νηνεμία διαλαμβάνω . καί φημί , ὅτι γίγνομαι νηνεμία ἐν ὁ τέσσαρες ὥρα ὁ ἔτος , ἀλλά οὖον διά ὁ αὐτός αἴτιος ὁ ἔτος . ἐν μέν γάρ ὁ θέρος γίγνομαι νηνεμία διά δύο αἴτιος · πρῶτος μέν , ὅτι πολύς εἰμί θερμότης ἀναλίσκω ὁ ἀναθυμίασις , ὅστις εἰμί ὕλη ὁ ἄνεμος , καί οὖον γίγνομαι ἄνεμος . ὅθεν ἐν ὁ πάνυ αὐχμώδης κατάστημα ὁ θέρος ἄπνοια ὑπάρχω παντελής καί πνιγηρός ὁ ἀήρ γίγνομαι . ἔπειτα δέ καί εἰμί εἰμί τις ἰκμάς ἐν ὁ γῆ , εἰμί δέ πολύς θερμός ὁ κατάστημα , ὅλως οὖον ποιέω ἀτμός , ἀλλά ἐξαναλίσκω ἀθρόος δίκη ἄχυρον ἐμβάλλω ἐν μέγας πυρκαϊά καί μηδέ καπνός ποιέω , ἀλλά ἀθρόος καταφλέγω . ἐν δέ ὁ χειμών γίγνομαι νηνεμία , ὅταν γίγνομαι πολύς ὁ ψῦξις · οὗτος γάρ κατασβέννυμι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις καί ἐνείρω οὐ ἐάω ἐν ὁ μέγας παγετός , ἄπνοια δέ εἰμί διά ὁ μή εἰμί ὕλη ἄνεμος . ἐν δέ ὁ ἔαρ γίγνομαι ὁ νηνεμία διά ὁ ἤδη ἐκδαπανάω ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ἀπό ὁ χειμών καί τέως μή εἰμί , ἠώς πάλιν βρέχω ὁ 775 ἀναδίδωμι ὁ ἀτμός . ἐν δέ ὁ φθινόπωρον γίγνομαι νηνεμία διά ὁ καταξηραίνω ὁ γῆ καί μή ἀναδίδωμι ἀτμός , ὅς εἰμί ὕλη ὁ ἄνεμος , ἠώς ὅς βρέχω γίγνομαι ἔνικμος . οὗτος μέν οὖν νηνεμία γίγνομαι . ἀλλά ἐπεί ὁ ἐπιτολή καί ὁ δύο ὁ Ὠρίων ποτέ μέν γίγνομαι νηνεμία , ποτέ δέ ἄνεμος , εἰκότως ὁ φιλόσοφος καί περί ὁ Ὠρίων διαλέγω . καί φημί , ὅτι ἄκριτος εἰμί καί χαλεπός ὁ Ωρίων , τουτέστιν ἄτακτος καί ἀνώμαλος εἰμί ὁ οὗτος ἐπιτολή καί δύσις , ἐπεί ποτέ μέν ἄνεμος ποιέω , ποτέ δέ νηνεμία . ἀνώμαλος δέ εἰμί , ἐπεί καί ἀνώμαλος ὥρα ποιέω ὁ φάσις · ὁ μέν γάρ ἐπιτολή αὐτός ἐν ὁ ἔαρ γίγνομαι , ὅταν ὁ ἥλιος ἐν Ταῦρος γίγνομαι , ὅθεν καί ὁ ναυτικός παραφυλάσσω ὁ ἡμέρα κݲδݲ ὁ Παχών , ὅτε γίγνομαι ὁ ἐπιτολή ὁ Ὠρίων , Παχίτης αὐτός ἀποκαλέω διά ὁ ἐν ὁ Παχών αὐτός γίγνομαι . ὁ δέ κρύψις αὐτός πάλιν ἐν ὁ φθινόπωρον γίγνομαι , ὅταν ὁ ἥλιος ἐν ὁ Σκορπίος . ἐπεί οὖν ἐν ἀνώμαλος ὥρα ἔχω ὁ φάσις , ἀνώμαλος ποιέω καί ὁ ἀήρ κατά ὁ ἄνεμος . ἀλλά εἰμί καί λέγω , ὅτι ἀνώμαλος ὁ ἔαρ καί ὁ φθινόπωρον , ἀλλά οὐ ὁμοίως . μᾶλλον γάρ ἀνώμαλος ὁ φθινόπωρον ἤ2 ὁ ἔαρ , ἐπεί ἐν μέν ὁ ἔαρ ἄρχω ὁ θερμός ἐπικρατέω καί ὁμαλός ἐπικρατέω , μή ποτέ μέν Νίκη , ποτέ δέ ἡσσάομαι διά ὁ δραστικός εἰμί , ἐν δέ ὁ φθινόπωρον ἄρχω ὁ ψυχρός ἐπικρατέω ἀνώμαλος , ποτέ μέν ἡσσάομαι , ποτέ δέ περιγίγνομαι . καί διά οὗτος μᾶλλον ἀνώμαλος ὁ φθινόπωρον . ἐπί ὅς ὁ φιλόσοφος καί περί ἐτήσιος διαλέγω . φημί γάρ , ὅτι γίγνομαι οὗτος βόρειος μετά εἴκοσι ἡμέρα ὁ θερινός τροπή , τουτέστι περί ὁ ὁ Κυνός ἐπιτολή · τηνικαῦτα γάρ ὁ χιών λύω γίγνομαι αὔρα ψυχρός βόρειος , ὅστις ἐτησίαι λέγω . ἀλλά ἄξιος εἰμί ἀπορία , τίς δήποτε μή ἐν αὐτός ὁ θερινός . τροπή γίγνομαι ὁ ἐτησίαι , ὅτε ὁ ἥλιος εἰμί κατά κορυφή ἐν Κάρκινος . τηνικαῦτα γάρ θερμός εἰμί · εἰμί δέ θερμός , λύω μᾶλλον τότε ὁ χιών · ὡς ἐν τότε λύω μᾶλλον τότε ἐσθίω γίγνομαι ὁ ἐτήσιος . μετά δέ ὁ θερινός τροπή , ἐπεί ἀφίστημι ὁ κατά κορυφή γίγνομαι ἐν Λέων , ἀμυδρός ἔχω ὁ θερμασία · πῶς ἐν τότε γίγνομαι ὁ ἐτησίαι ; ἢ λέγω , ὅτι γίγνομαι κατά κορυφή ὁ ἥλιος θερμός μέν εἰμί , ἀλλά οὐ ἅμα ὁ γίγνομαι θερμός λύω καί ὁ χιών , ἀλλά δήω καί χρόνος πρός ὁ ποιέω ὁ ἀήρ καί θερμαίνω · εἶτα οὕτως θερμαίνω ὁ ἀήρ λύω ὁ χιών . ἐπεί οὖν εἰμί ὁ ἥλιος ἐν ὁ θερινός τροπή θερμός οὐ εὐθύς ποιόω ὁ ἀήρ ὅλος ὁ θερμότης , οὗτος χάρις οὐ λύω πᾶς ὁ χιών , ἀλλά εἰμί ποῦ εὑρίσκω μέρος τίς ἐκ αὐτός λεπτομερής καί εὔτηκτος , ἐκεῖνος λύω μόνος · ὅς ὁ ἀναδίδωμι ἀτμίς βραχύς εἰμί εὐθύς ἀναπίνω ὑπό ὁ ὁ ἥλιος θερμότης καί οὐ ποιέω αὔρα , ἵνα γίγνομαι ἐτησίαι . ὅτε δέ λοιπός μετέρχομαι ὁ ἥλιος ἐν Λέων καί γίγνομαι λοιπός ὁ ὁ Κυνός ἐπιτολή μετά ἢ ἡμέρα ὁ θερινός τροπή , φθάνω ἐκεῖνος ὁ θερμότης , ὅς ἀποτίθημι ὁ ἥλιος ἐν ὁ ἀήρ , ὅτε εἰμί ἐν θερινός τροπή , ἐκθερμαίνω ὁ ἀήρ . τότε οὖν ἐκθερμαίνω ὁ ἀήρ λύω ὁ χιών , καί τηνικαῦτα γίγνομαι ἐτησίαι . οὗτος μέν οὖν ὁ αἰτία ὁ γίγνομαι ὁ Ἐτησίας μετά ὁ θερινός τροπή καί οὐ ἐν αὐτός ὁ τροπή . ἐκεῖνος δέ πάλιν ἀπορητέον · τίς ὁ ἀποκλήρωσις , ὦ ὥστε βόρειος μέν Ἐτησίας εἰμί , μηκέτι δέ καί νότιος ; ἢ λέγω , ὅτι εἰμί καί νότιος ἐτησίαι ὡς ἀπό ὁ πρός ὁ πᾶς νότος , ἀλλά ἐγώ ἀνεπαί - στητός εἰμί διά ὁ πλεῖστος ἐγώ ἀφίστημι . τάχα δέ καί ὁ ἐκεῖσε οἰκέω ὁ αὐτός ἄν ἀπορέω , τίς δήποτε μόνος πρός αὐτός νότιος εἰμί , οὐκέτι δέ καί βόρειος ἐτησίαι . ἢ ῥητέος , ὅτι οὖον μόνος ἀπό ὁ πρός ὁ πᾶς νότος εἰμί ἐτησίαι , ἀλλά καί ἀπό ὁ κατά ἐγώ νότος . οὗτος δέ μετά ἑβδομήκοντα ἡμέρα ὁ χειμερινός τροπή ἄρχω πνέω ὁ ἥλιος εἰμί ἐν ἰχθύς , ὅστις ὁ μέν Ἀλεξανδρεύς ροδώνας καλέω διά ὁ περί ὁ καιρός ὁ ῥόδον ἄρχω πνέω , ὁ δέ Ἀριστοτέλης λευκόνοτος τε καί ὀρνιθίας · λευκόνοτος μέν διά ὁ Ἀτάραχον καί γαλήνιος ὁ πνοή , ὀρνιθίας δέ διά ὁ ἐπιτήδειος αὐτός εἰμί πρός ὁ ὁ ὄρνις γένεσις . τηνικαῦτα γάρ πνέω αὐτός ᾠοτοκέω ὁ ὄρνις ὡς καί Χωρὶς ὁ ὁ ἄρσην μίξις . καί ὅτι οὗτος ἀληθής , δῆλος ἐκ ὁ γίγνομαι ᾠόν ὑπηνέμιος . οὗτος ζωογόνος εἰμί οὗτος ὁ πνεῦμα . οὗτος παραδίδωμι ὁ μετά χείρ λέξις . p . 361a23 περι γάρ ὁ γῆ πνέω ἄνεμος εἰς ὀρθός γίγνομαι ὁ ἀναθυμίασις . ἄπορος εἰμί , φημί , πῶς λοξός εἰμί ὁ κίνησις ὁ ἄνεμος , καίτοι ὁ ὕλη αὐτός , τουτέστι ὁ ἀναθυμίασις , εἰς ὀρθός κινέω , τουτέστιν ἐπί ὁ ἄνω . p . 361a24 ὅτι2 πᾶς ὁ κύκλος ἀήρ συνέπομαι ὁ φορός . | ἐνταῦθα ὁ αἴτιος λέγω ὁ λοξός κίνησις ὁ ἄνεμος . ἐπεί 39v γάρ , φημί , ὁ ὑπέρ ὁ ἀκρώρεια ἀήρ συνέπομαι ὁ φορός ὁ πᾶς , ἀνέρχομαι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις μέχρι ὁ ἀήρ καί μή δύναμαι ὑπερβαίνω βαίνω αὐτός διά ὁ ἐκεῖνος ὀξύς κινέω καί μή φθάνω διαιρέω χρεία γάρ πρός οὗτος καί χρόνος ) ἀποπάλλω ἐπί ὁ κάτω καί ὁ λοιπός πεπλανημένως κινέω , καί γίγνομαι λοξός κίνησις ὁ ἄνεμος . ὁ μέντοι Ἀφροδισιεύς οὗτος μή νοέω , ἀλλά οἴομαι ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ἄνεμος λέγω συνέπομαι ὁ φορός ὁ πᾶς αυτομολώ πρός Θεόφραστος καί ὁ ἐκεῖνος μᾶλλον ἀποδέχομαι δόξα περί ὁ λοξός κίνησις . p . 361a25 Διὸ καί ἀπορέω ἄν τις , ὁποτέρωθες ἀρχή ὁ πνεῦμα . ὁποτέρωθες ἅνω ἢ κάτωθεν σύ ὑπακούω , ὅτι ἄνωθεν καί κάτωθεν εἰμί ὁ ἀρχή ὁ ἄνεμος . κάτωθεν μέν γάρ ὁ ὑλικός αὐτός αἴτιος , τουτέστιν ὁ ἀναθυμίασις , ἄνωθεν δέ ὁ ποιητικός , τουτέστιν ὁ κυκλοφορώ ἀήρ , καθό ἀντωθέω ἐπί ὁ κάτω ὁ ἀναθυμίασις · καί λοιπός ἄρχω ὁ λοξός αὐτός κίνησις γίγνομαι . ὅτι γάρ ἄνωθεν ἄρχω λοξός κινέω ὁ ἄνεμος , δῆλος ἐκ ὁ ὁ νέφος πρῶτος αἰσθάνομαι οὗτος ὁ κίνησις · ἄρχω γάρ πλάγιος κινέω , εἶτα ἀπό ὁ νέφος αἰσθάνομαι ὁ ναυτικός ὁ μέλλω πνέω ἄνεμος . p . 361a33 ἀεί μέν γάρ ῥέω ὁ ἀνέρχομαι , ἐκεῖθεν ὁ αἴτιος · ὁ γάρ φορά ὁ πόρρω κύριος ὁ γῆ . ὅπου γάρ ἀπέρχομαι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ῥέω ἀπό ὁ γῆ καί ὁ οἰκεῖος φορός ἐπί ὁ ἄνω φέρω , ἐκεῖνος εἰμί ὁ ποιητικός αἴτιος ὁ ἄνεμος · ποῦ ἀπέρχομαι ; ἐπί ὁ κυκλοφορέομαι ἀήρ · οὐκοῦν ἐκ αὐτός εἰμί ὁ αἴτιος ὁ λοξός αὐτός κίνησις . καί διά τίς ποιητικός λέγω αἴτιος ὁ ἄνεμος αὐτός ὁ ἀήρ ; ἐπεί ὁ φορά ὁ πόρρω ὁ γῆ εἰμί , τουτέστι ὁ οὐράνιος σῶμα , οὗτος κύριος εἰμί , τουτέστι ὁ κῦρος ἔχω ἐν ὁ γίγνομαι · ποιητικός γάρ αἰτία εἰμί ὁ γίγνομαι , οὐ ὑλικός . ἀλλά μήv συμπεριφέρω οὗτος ὁ ἀήρ ὁ ὑπέρ ὁ ἀκρώρεια · καί οὗτος ἄρα ὁ κῦρος ἔχω ὁ ὁ ἄνεμος γένεσις . p . 361b 1 ’Oti δέ ἐκ πολύς ἀναθυμίασις συνέρχομαι κατά μικρός . τις φημί ; ὅτι ἄρχω μέν ὁ ἄνεμος πνέω ἀμυδρός πνέω , προκόπτω δέ ὡς ἐπί ἄλλος γῆ φέρω γίγνομαι σφοδρός διά ὁ συγκαταμείγνυμι αὐτός ἄλλος ἀναθυμίασις ἐκ ὁ κατά μέρος , ἐπί ὅς ἐπέρχομαι . p . 361b5 ἔτι δέ ὁ περί ὁ ἄρκτος ἐν ὁ χειμών νηνεμία . ἐπεί εἶπον περί ὁ κίνησις αὐτός , λοιπός καί περί ὁ στάσις αὐτός διαλέγω . καί φημί , ὅτι γίγνομαι νηνεμία διά ἄκρος καῦμα , ὡς ἐν θέρος καί ὁ λοιπός . ἀλλά ἴσως ἄν τις εἶπον · ὅτι εἰμί ἐν ὁ ἀρκτικός χωρίον διά ὁ ψῦξις ὁ νηνεμία εἰμί , πῶς ὁ ἐκεῖθεν ἄνεμος ἄρχω σφοδρός εἰμί ; ἢ ῥητέος , ὅτι εἰμί πνευμάτιον λεληθότως ἐξέρχομαι ἀπό ὁ ἀρκτῷος μέρος . οὔτε γάρ τοιοῦτος γίγνομαι νηνεμία , ὥστε καθόλου μή εἰμί πνεῦμα , ἀλλά οὗτος ὁ πνευμάτιον ἀσθενής εἰμί πρόειμι · εἶτα συμμείγνυμι αὐτός ἄλλος ἀναθυμίασις ἀπό ὁ ἐγχώριος γῆ καί γίγνομαι σφοδρός · καί πάλιν πρόσω προβαίνω ἕτερος , καί οὕτως ἀθροίζω κατά μέρος σφοδρός γίγνομαι . p . 361b8 Τῖς μέν εἰμί ὁ ὁ ἄνεμος φύσις . Εντεῦθεν βούλομαι λοιπός συμπεραίνω ὁ περί ὁ ὕλη καί ὁ κίνησις ὁ ἄνεμος ἀνακεφαλαιόω ὁ εἴρω καί φημί , ὅτι εἴρω , τίς ὁ φύσις ὁ ἄνεμος ( τουτέστιν ὁ ὕλη , ὅτι οὐ ἀήρ εἰμί ἀλλά καπνώδης ἀναθυμίασις ) , καί πῶς γίγνομαι , ὅτι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ἀπό κάτωθεν ἀνέρχομαι μέχρι ὁ κύκλος , μέχρι ὁ ἀήρ καί ἀντωθέω . ἔτι δέ αὐχμός τε περί καί ἐπομβρία εἴρω , ὅτι ἀλλήλων συμβάλλω πρός γένεσις καί φθορά . διά τίς τε Βορέας καί νότος πλεῖστος ὁ ἄνεμος εἰμί , εἴρω · ἐπεί οὐ ἐπέρχομαι ὁ ἥλιος ὁ μέρος οὗτος , οὖον θερμαίνω · εἶτα ψύχω ποιέω ὑετός , καί βρέχω ὁ γῆ ἀναδίδωμι πολύς ἀτμός . πρός δέ οὗτος καί περί ὁ φορός αὐτός , ὅτι λοξός κίνησις κινέω οὖον κάτωθεν ἄρχω , ἀλλά ἄνωθεν , ὡς δηλόω ὁ νέφος πρῶτος κινέω ὑπό αὐτός ἤ2 ὁ φυτός . ὁ δέ ἥλιος καί ὁ στάσις αὐτός εἰμί αἴτιος ὥσπερ ἐν ὁ θέρος ἢ μαραίνω αὐτός ὁ ὕλη ἢ διαφθείρω αὐτός ὁ θερμότης , ἢ ἄντικρυς ἀναλίσκω ὥσπερ ἄχυρον ἐν πυρκαϊά ) , ἀλλά μήv καί ὁ κίνησις . ἀνέλκω γάρ ὁ ἐκ ὁ γῆ ὑγρότης ποιέω καπνώδης ἀναθυμίασις , ὅστις εἰμί ὕλη ὁ ἄνεμος . καλῶς δέ εἶπον συνεξορμάω ἐνδείκνυμι , ὅτι οὖον μόνος ὁ ἥλιος εἰμί αἴτιος ὁ ἄνεμος , ἀλλά καί ὁ γῆ , ἐκ ὅς εἰμί ὁ ἀτμός . p.361b23 Διὸ περί Ὠρίων ἀνατολή μάλιστα γίγνομαι νηνεμία , καί μέχρι ὁ ἐτήσιος καί πρόδρομος . ἐπεί περί νηνεμία μνημονεύω , εἰκότως καί περί ὁ Ὠρίων μνημονεύω , ὡς ἐπί ὁ ἐπιτολή αὐτός γίγνομαι νηνεμία , τουτέστιν ἐν ὁ ἔαρ διά ὁ ἤδη προδαπανάω ὁ ὕλη ὁ ἄνεμος ἐν ὁ χειμών . καί φημί , οἶς ἐπικρατέω ὁ νηνεμία μέχρι ὁ πρόδρομος , τουτέστι ὁ πρός ὁ σφοδρός ἐτήσιος · πνέω ἐτήσιος γάρ γίγνομαι οἷος προετησίαι ἄνεμος . p . 361b27 Όἱ δέ πλεῖστος καί ἐν ὁ ἀνά μέσος ὥρα . καί ἐν ὁ ἔαρ , φημί , καί ἐν ὁ φθινόπωρον γίγνομαι νηνεμία , ἦ διά ὁ ἤδη ἐκδαπανάω ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , ὡς ἐν ὁ ἔαρ , ) ἢ διά ὁ μήπω γίγνομαι , ὡς ἐν ὁ φθινόπωρον . εἰμί μέν γάρ μή ὑγραίνω ὁ γῆ , οὖον γίγνομαι ἀτμός καί διά οὗτος οὔτε ἄνεμος . p . 361b30 Ἄκριτος δέ καί χαλεπός ὁ Ὠρίων εἰμί δοκέω . ὁράω ἄτακτος λέγω ὁ Ὠρίων διά ὁ ἐν ὁ ἀνώμαλος ὥρα ποῖ · ἵημι ὁ φάσις καί ὅτι ἐπί πολύς ἡμέρα κρατέω αὐτός ὁ φάσις διά ὁ μέγεθος ὁ ἄστρον . p.361b35 ὁ δέ ἐτησίαι πνέω μετά ὁ τροπή καί Κυνός ἐπιτολή . μετέρχομαι εἰς ὁ περί ὁ ἐτήσιος λόγος καί φημί , ὅτι μετά ὁ θερινός τροπή περί ὁ ὁ Κυνός ἐπιτολή πνέω μετά εἴκοσι ἡμέρα ὁ θερινός τροπή . ἀλλά ἄτοπος λέγω μετά ὁ εἴκοσι ἡμέρα ἐν ὁ ὁ Κυνός ἐπιτολή · οὖον γάρ εἴκοσι μόνος εἰμί ἡμέρα , ἀλλά κε ἀπό τροπή μέχρι ὁ ἐπιτολή ὁ κυνός . ἢ ῥητέος , ὅτι δισσός ὁ ἐπιτολή , ὁ μέν ἀληθής , ὁ δέ φαίνω . ὁ μέν οὖν ἀληθής εἰμί ὁ σύνοδος ὁ ἥλιος καί ὁ κυνός , ὁ δέ φαίνω , ὅταν εκφυγή ὁ ἡλιακός αὐγή ὁ Κύων καί ὁράω ὁ ἐγώ ὁράω . ἀπό ἐν ὁ τροπή μέχρι ὁ ἀληθής ἐπιτολή εἰμί εἴκοσι ἡμέρα , μέχρι δέ ὁ φαίνω κε · κατά οὖν ἀληθής . p . 361b36 καί οὔτε τηνικαῦτα ὅτε μάλιστα πλησιάζω ὁ ἥλιος , οὔτε ὅτε πόρρω · οὔτε ὅταν ὁ ἥλιος ἐν ὁ κατά κορυφή εἰμί , τουτέστιν ἐν ὁ θερινός τροπή , γίγνομαι ὁ ἐτησίαι , ἵημι ὅταν πόρρω γίγνομαι ὁ κατά κορυφή , οἷος ἐν παρθένος , ἀλλά ὅταν ἀφίστημι ὁ τροπή κݲ ἤ κݲ μόνος , τουτέστιν ὅταν ἐν Λέων γίγνομαι . p . 362a1 καί μέν ἡμέρα πνέω , ὁ δέ νύξ παύω . ἐπεί ἡμέρα μέν ὁ θερμότης λύω ὁ χιών , εἶμαι λύω γίγνομαι αὔρα ψυχρός , ἐκ ὅς ὁ ἐτησίαι γίγνομαι · ὁ δέ νύξ οὖον λύω διά ὁ ψῦχος οὔτε αὔρα γίγνομαι . p . 362a2 αἴτιος δέ , ὅτι πλησίος μέν εἰμί φθάνω ξηραίνω γίγνομαι ὁ ἀναθυμίασις . ὁ αἴτιος λέγω , διά τίς μή ἐν ὁ θερινός τροπή εἰμί ὁ ἥλιος γίγνομαι ὁ ἐτησίαι , ἀλλά μετά εἴκοσι ἡμέρα . καί φημί , ὅτι ὁ ἥλιος γίγνομαι κατά κορυφή θερμός εἰμί λύω ὁ χιών καί ὁ γίγνομαι αὔρα ἐκ ὁ λύσις ἀναξηραίνω καί ἐκδαπανάω , καί διά οὗτος ἐτησίαι οὖον γίγνομαι τηνικαῦτα . ἀλλά φαίνω ἀντιφάσκω ἑαυτοῦ ὁ Ἀριστοτέλης · παρακάτειμι γάρ εἴρω , ὅτι ἀφίστημι ὁ ἥλιος · κατά κορυφή γάρ εἰμί οὖον λύω ἀφίστημι . οὐκοῦν ἐπιλυτέος . ὁ χιών ὁ μέν εἰμί εὐπαθής καί εὔφθαρτος . ὁ δέ δύσφθαρτος καί πάνυ πήγνυμι . ὅταν οὖν ὁ ἥλιος γίγνομαι κατά κορυφή , εἰμί καί θερμός εἰμί τηνικαῦτα , ἀλλά οὖον πάνυ ὁ ἀήρ ἐκπυρόω τέως · δήω γάρ οὖον μόνος ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ὁ γίγνομαι , ἀλλά καί χρόνος . ἐπεί οὖν οὖον τέως ἐκπυρόω αὐτός , ἐκπυρόω δέ ὅμως , ὁ μέν εὔφθαρτος καί εὐδιάλυτος μόριον ὁ χιών διαλύω καί ὁ γίγνομαι αὔρα βραχύς τε εἰμί ἐκδαπανάω , καί διά οὗτος οὐ γίγνομαι ἐτησίαι τότε . ἀφίστημι δέ ὁ κατά κορυφή βραχύς τίς , ἐπεί ὁ χρόνος ἐν μέσος παρατρέχω , ἐκθερμαίνω ὁ ἀήρ καί λοιπός ὁ δύστηκτος καί πήγνυμι μόριον ὁ χιών διαλύω , καί ἐντεῦθεν αὔρα πολύς ἀναδίδωμι ὁ σφοδρός ἐτησίαι τότε γίγνομαι . p . 362a3 ὅταν δέ ἀπέρχομαι μικρός , σύμμετρος ἤδη γίγνομαι ὁ θερμότης , ὅταν ὁ πήγνυμι τήκω . οὐ ὅτι σύμμετρος γίγνομαι ὁ θερμότης ὁ ἥλιος , διά οὗτος ὁ πήγνυμι ὕδωρ τήκω , ἀλλά ὅτι ἐν ὁ χρόνος ὁ ἥλιος σύμμετρος γίγνομαι θερμός , τουτέστιν ἐν ὁ χρόνος , ὅς ἀφίστημι ὁ ἥλιος ἀπό ὁ κατά κορυφή , φθάνω ὁ θερμότης κατακρατέω ὁ πήγνυμι καί αὐτός ὁ ἀήρ . p.362a11 ἀπορέω τις , διά τίς Βορέας μέν γίγνομαι . ὁ ἀπορία ἐντεῦθεν ὁ λέγω , τίς δήποτε ἀεί βόρειος ὁ ἐτήσιος αἰσθάνομαι , οὐδέποτε δέ νότιος . p . 362a14 γίγνομαι γάρ ὁ καλέω λευκόνοτος ὁ ἀντίκειμαι ὥρα . ‘Η ἐπίλυσις , ὅτι γίγνομαι μέν ἐκ ὁ νότος πρός ὁ πᾶς , ἀλλά οὐ αἰσθάνομαι αὐτός διά πολύς ἀπόστασις , ἢ ὅτι γίγνομαι ἀπό ὁ πρός ἐγώ νότος , ἀλλά ἀμυδρός καί οὖον συνεχής . γίγνομαι δέ ἐν ὁ ἀντίκειμαι ὥρα ὁ θέρος , τουτέστι ὁ χειμών · περί γάρ ὁ τέλος ὁ χειμών γίγνομαι μετά ἑβδομήκοντα ἡμέρα ὁ χειμερινός τροπή , ὅταν ὁ ἥλιος ἐν ἰχθύς εἰμί πλησίος ὁ Κριός , ὑπό ὅς εἰμί ὁ διακαίω . p . 362 a 15 Διὸ λανθάνω ποιέω ἐπιζητέω . ἀμυδρός εἰμί οὗτος ὁ ἐτησίαι , ὡς λανθάνω αὐτός , πόθεν πνέω , εἴτε ἀπό νότος εἴτε ἀπό Βορέας . p . 362a16 αἴτιος δέ , ὅτι ὁ μέν Βορέας ἐκ ὁ ὑπό ὁ ἄρκτος πνέω . ‘Η ἄλλος ἐπίλυσις , ὅτι ἐγώ μακράν εἰμί ὁ πρός ὁ πᾶς νότος οὐ ἐπαισθάνομαι ὁ ἐκεῖθεν ἐτήσιος , ἀλλά μόνος ὁ ἀπό Βορέας γίγνομαι ὡς ἐγγύς εἰμί , ἐπεί πολύς χιών γίγνομαι ἐν ὁ βόρειος τόπος , ὅς λύω αἰσθάνομαι ὁ ἐτήσιος . p . 362a18 ὦς τήκω ὑπό ὁ ἥλιος μετά ὁ θερινός τροπή μᾶλλον ὅς ἐν αὖος ὅς ὁράω ὁ λέξις , ἔνθα δοκέω ἀντιφάσκω ἑαυτοῦ ὁ Ἀριστοτέλης . ἀνωτέρω 40v τερῶ μέν γάρ εἶπον , ὅτι ἐν αὐτός ὁ θερινός γίγνομαι ὁ τῆξις ὁ χιών , ἐνταῦθα δέ ὅτι μετά ὁ θερινός τροπή μᾶλλον . ἐγώ δέ διαιτάω ὁ λόγος , ὡς εἴρω . p . 362 a 22 ἔτι δέ ἐγγύς εἰμί . τουτέστιν ἵνα μή πως πάνυ ἀφίστημι ὁ ἥλιος ὁ κατά κορυφή , ἐπεί οὐκέτι οὐδέ πνιγηρός ὁ ἀήρ γίγνομαι , τουτέστι θερμός , οὔτε λύω ὁ χιών . p . 362a26 οὖον συνεχής πνέω , διότι ὁ μέν ἐπιπολή καί ἀσθενής τότε ἀποκρίνω . Ἀμυδρός καί οὖον συνεχής πνέω ὁ ὀρνιθίας ἄνεμος , τουτέστιν ὁ χειμερινός ἐτησίαι , ἐπεί οὐ ἔχω ὕλη πολύς . οὔτε γάρ πολύς χιών λύω τηνικαῦτα εἰμί ὁ ἀήρ ψυχρός εἰμί , ἀλλά μόνος ὁ λεπτός καί Εὔλυτος . p . 362a30 ἐπεί ἐθέλω γε ὅτι μάλιστα συνεχῶς ἐντεῦθεν ἀεί πνέω ἄνεμος . Ζεύς ὁ μή εὑρίσκω ὕλη ἀμυδρός εἰμί ὁ νότιος ἐτησίαι , τουτέστι διά ὁ μή λύω πολύς χιών , ἐπεί ὅς γε ὅσος ἐπί ὁ νότος ἀεί πνέω ἄνεμος σφοδρός , εἰμί μηδείς εἰμί ὁ κωλύω , διά ὁ πολύς εἰμί ὁ γῆ νότιος καί ἐκ οὗτος ἀναδίδωμι πολύς ἀτμός . καί ὁράω , πῶς ὁ φιλόσοφος ὁ ἐθέλω ἐπί ἄψυχος λέγω . p . 362a31 ὁ δέ νότος ἀπό ὁ θερινός τροπή πνέω καί οὐ ὁ ἕτερος ἄρκτος · φέρω ὁ προαναλαμβάνω ὁ προτεραῖος καθάπερ τίς χρέος ἀποδίδωμι καί ζητέω , πῶς δυνατός εἰμί κατασκευάζω , ὅτι ὁ νότος ἄνεμος οὐ ἀπό ὁ νότος πρός ὁ πᾶς ἐνθάδε πνέω , οὐ ἀπό ὁ χειμερινός τροπή , ἀλλά ἀπό ὁ πρός ἐγώ οἰκέω , τουτέστιν ἀπό ὁ θερινός τροπή . ἀλλά ἵνα οὗτος ποιέω , φέρω ὁ πᾶς γῆ διαιρέω εἰς τις τμῆμα οὗτος ὁ διαίρεσις ὁ γῆ ὡς λῆμμα χράω . δεῖ τοίνυν μέγας κύκλος νοέω περί ὁ πέρας ὁ γῆ εἰμί καί περιέχω ὁ σύμπας γῆ . οὗτος καλέω ὁρίζων . οὗτος τοίνυν τίθημι ὁ μέσος αὐτός * * * τουτέστιν ὅστις ἐφάπτω ὁ ὁρίζων κατά δύο σημεῖον ἕκαστος . ἄλλος δέ τις κύκλος μέγας ἐγκάρσιος τέμνω ὁ δύο ] κύκλος · τέμνω δέ καί αὐτός ὑπό ὁ ὁρίζων κατά δύο σημεῖον ὥσπερ καί ὁ ἄλλος . οὗτος οὗτος κατασκευάζω μεταξύ ὁ παράλληλος καί ὁ ὁρίζων ἕξ τις χώρα ἐναπολαμβάνω · τρεῖς μέν ἐκ δεξιός ὁ μέσος παράλληλος , ὅστις καί μέγας εἰμί πᾶς διά ὁ εἰμί διάμετρος ὁ ὁρίζων εἴρω γάρ ἐν γεωμετρία , ὅτι μέγας εὐθύς ἐν κύκλος εἰμί ὁ διάμετρος ) , τρεῖς δέ ἐκ ἀριστερός . καλέω δέ ὁ μέν ἀκροπόλος ὁ παράλληλος , ὅστις εἰμί πλησίος ὁ ὁρίζων , ὁ μέν ἀρκτίς - γυνή , ὁ δέ ἀνταρκτικός . μετά δέ ὁ ἀρκτικός ὁ x003E ; ἐφεξῆς παράλληλος θέοινος καλέω τροπικός , ὁ δέ ἐφεξῆς κεῖμαι ὁ θερινός τροπικός , ὅστις καί μέγας εἰμί διά ὁ εἰμί διάμετρος , ἰσημερινός τροπικός · ὁ δέ ἐφεξῆς αὐτός ἀνάλογος κεῖμαι ὁ θερινός τροπικός χειμερινός τροπικός καλέω . οὗτος οὕτως ἔχω ὁ μέν μεταξύ χώρα ὁ δύο ακροπολος , λάω , ὁ τε ἀρκτικός καί ὁ ἀνταρκτικός , ὀμφαλός καλέω ἀπό ὁ σχῆμα , ἐπεί ὡς τμῆμα μικρός κύκλος εἰμί · ὁ δέ μεταξύ ὁ θερινός τροπικός καί ὁ ἀρκτικός πόλος , ὁμοίως δέ καί ἐν ὁ ἄλλος μέρος μεταξύ ὁ ἀνταρκτικός καί ὁ χειμερινός τροπικός , οὗτος ὁ χώρα τύμπανον καλέω διά ὁ ἔοικα κῶνος κόλουρος . ὁ δέ μεταξύ ὁ θερινός τροπικός καί ὁ χειμερινός χώρα , ἐν ὅς ἀπολαμβάνω καί ὁ ἰσημερινός τροπικός , διακαίω καλέω . οὗτος οὗτος προδιατυπόω ἰστέον , ὅτι οὗτος ὁ ἓξ τμῆμα δύο μόνος οἰκέω , λέγω δή ὁ μεταξύ ὁ ἀρκτικός πόλος καί ὁ θερινός τροπικός , ἔνθα καί ἐγώ οἰκέω , ὅστις εἰς ἑπτά κλίμα τέμνω , ἄλλος δέ ὁ οὗτος ἀνάλογος οὗτος εἰμί ὁ μεταξύ ανταρκτικός πόλος καί χειμερινός τροπή . ἀλλά οὗτος λόγος μόνος οἰκέω διά ὁ ὑπαγορεύω ὁ λόγος εὔκρατος εἰμί ὥσπερ καί ὁ κατά ἐγώ ζώνη . οὐ ἀκριβῶς δέ οἶδα , τίς οἰκέω ἐκεῖσε , διά ὁ μή δύναμαι μήτε ἡμέτερος ἐκεῖσε πορεύω μήτε ἐκεῖνος πρός ἐγώ διά ὁ διακαίω ζώνη μεταξύ εἰμί . οὖον μέντοι ὁ ἀπό ὁ ἀρκτικός πόλος καί ἀνταρκτικός ἐμπεριέχω χώρα οἰκέω διά ὁ † μέσος ὁ ψῦχος εἰμί , ὁ δέ μεταξύ ὁ θερινός τροπικός καί ὁ χειμερινός , ἐν ὅς καί ὁ ἰσημερινός ἀπολαμβάνω , ἔνθα καί ὁ μέσος - τατός εἰμί ὁ γῆ , οὐκέτι διά ἄμετρος θερμότης . διά οὗτος γάρ καί διακαίω ζώνη λέγω . εἰμί δέ οἰκέω τις , παρά φύσις οἰκέω ἐπί ὕδωρ νήχω πᾶς ὥρα διά ὁ καῦμα . οὕτως ὁ διαίρεσις ὁ γῆ ἐκτίθημι καί οὗτος ὡς λῆμμα λαμβάνω κατασκευάζω λοιπός ὅτι οὖον πνέω ὁ νότος ἀπό ὁ νότιος πόλος , τουτέστι ὁ ἀνταρκτικός , εἰς ὁ κατά ἐγώ οἰκέω · οὖον γάρ ἀφικνέομαι ὁ πνεῦμα μέχρι ἐγώ ἐκεῖθεν διά ὁ πολύς διάστημα . εἰμί γάρ ὁράω , † ὅτι ἐγώ πρός ὁ ἄρκτος οἰκέω , ὅθεν ὁ Βορέας πνέω , ὅμως ἐξασθενέω διά ὁ πολύς διάστημα οὖον γάρ ὁμοίως πνέω ἐν ὁ Ἑλλάς καί ἐν ὁ Ἑλλήσποντος , ἀλλά ποῦ μέν σφοδρός εἰς ὁ πλησίος αὐτός χωρίον , ποῦ δέ ἀμυδρός εἰς ὁ πόρρω ) , πῶς οὐ εξασθενίζω ὁ νότος ἐκ ὁ ἀντοικέω , τουτέστιν ἀπό ὁ νότιος πόλος πνέω πρός ἐγώ ; οὐ ἄρα ἐκεῖθεν πνέω ὁ νότος . ἀλλά μήv οὔτε ἀπό ὁ χειμερινός τροπή . χρή γάρ , εἴπερ ὅλως οὗτος εἰμί , μετά ἡμέρα ὁ χειμερινός τροπή πνέω ὁ λευκόνοτος , τουτέστι ὁ Ἐτησίας 1 νότος , ὥσπερ καί ἐπί ὁ θερινός τροπή γίγνομαι ὁ ἥλιος μετά ἡμέρα πνέω ὁ ἐτησίαι Βορέας . νῦν δέ μετά ἑβδομήκοντα ἡμέρα ὁ χειμερινός τροπή ἐκεῖνος πνέω · οὐ ἄρα ἐκεῖθεν πνέω ὁ καθά ἐγώ νότος . ἀλλά ῥητέος , ὅτι ἀπό ὁ θερινός τροπή ἄρχω πνέω πρός ἐγώ , τουτέστιν ἀπό ὁ τόπος ὁ περιορίζω ἀπό ὁ θερινός τροπικός καί ὁ ἀρκτικός πόλος · καί γάρ ἐν οὗτος περιορίζω βόρειος καί ὁ νότιος μέρος μερικός , ὥσπερ καί ἐν ὁ δεξιός ἀριστερός καί ἐν ὁ ἀριστερός δεξιός . οὗτος κατασκευάζω ὁ φιλόσοφος , ὅτι οὐ ἀπό ὁ νότος † οὗτος πάντως οὔτε ἀπό ὁ χειμερινός τροπικός πνέω ὁ κατά ἐγώ νότος , ἀλλά ἀπό ὁ θερινός τροπικός , παραδίδωμι ὁ ποσός καί ὁ διαφορά ὁ ἄνεμος καί ὁ θέσις . καί φημί , ὅτι πέντε παράλληλος κύκλος κεῖμαι ἐντός ὁ ὁρίζων καί εἷς ἐγκάρσιος ὁ τέμνω πᾶς ὁ κύκλος , τουτέστι ὁ μεσημβρινός , οὗτος δέ ὁ ἕκτος κύκλος τέμνω ὑπό ὁ ὁρίζων κατά δύο σημεῖον ἐπί ἕκαστος κύκλος κύκλος γάρ κύκλος οὖον τέμνω ἐκτός , εἰμί μή κατά δύο σημεῖον ) γίγνομαι δώδεκα τμῆμα . ἀπό ἕκαστος δέ τμῆμα εἷς ἄνεμος πνέω · δῆλος οὖν , ὅτι δώδεκα εἰμί ἄνεμος . ἀπό γάρ ὁ ἀρχή ὁ ἰσημερινός τροπικός ἄρχω ἐκτίθημι γραμμικός ὁ ἄνεμος . ἵστημι γάρ κύκλος μέγας ὁ ὁρίζων , καί οὗτος ἄγω δύο διάμετρος τέμνω ἀλλήλων πρός ὀρθός γωνία κατά ὁ P σημεῖον , ὁ ΑΒ καί ΗΘ , ὅστις εἰμί ὁ ἰσημερινός πόλος καί ὁ μεσημβρινός . καί ὁ ἰσημερινός πόλος παρά ἑκάτερος ὁ · μέρος κεῖμαι παράλληλος εὐθύς ἴσος ἀπέχω ὁ κέντρον , ὁ ZE καί ὁ ΔΓ , καί ἐπιζεύγνυμι ὁ ΖΓ καί ὁ ΔΕ . φανερός , ὅτι καί ὁ ΖΓ καί ὁ ΔΕ διάμετρος εἰμί · τέμνω γάρ ἑαυτοῦ τε καί ὁ ΑΒ καί ὁ ΗΘ κατά ὁ P σημεῖον , ὅσπερ εἰμί κέντρον ὁ ὁρίζων . κεῖμαι δέ ἄλλος παράλληλος ὁ ZE , τουτέστι ὁ θερινός τροπικός , ὁ ΚΛ , καί ἵστημι οὗτος ἀρκτικός πόλος . πάλιν δέ ὁμοίως ὁ ΔΓ χειμερινός τροπικός κεῖμαι παράλληλος ὁ ΜΝ , ὅστις εἰμί * * * οὗτος λέγω διά ὁ ἀπό ζοφώδης πνέω τόπος ] νότιος πόλος ἢ ἀνταρκτικός . οὗτος οὕτως ἔχω ἀπό μέν ὁ Α , ἔνθα εἰμί δύσις ἰσημερινός , πνέω ὁ ζέφυρος · οὗτος λέγω διά ὁ ἀπό ζοφώδης πνέω ἀπό δέ ὁ Β , ἔνθα εἰμί ἀνατολή ἰσημερινός , πνέω ὁ ἀπηλιώτης · λέγω δέ οὗτος διά ὁ ἐκεῖθεν ἀνίσχω ὁ ἥλιος . ἀπό δέ ὁ H , ἔνθα εἰμί ὁ ἀρκτικός πόλος , πνέω ὁ ἀπαρκτίας · ἀπό δέ ὁ Θ , ἔνθα εἰμί ὁ νότιος πόλος , πνέω ὁ νότος . ἀπό δέ ὁ Ζ , ἔνθα εἰμί ὁ θερινός ἀνατολή , πνέω ὁ καικίας · ἀπό δέ ὁ Γ , ἔνθα εἰμί ὁ χειμερινός δύσις , πνέω ὁ λίψ . ἀπό δέ ὁ δ , ἔνθα εἰμί ὁ χειμερινός ἀνατολή , ὁ εὖρος πνέω · ἀπό δέ ὁ E , ἔνθα εἰμί ὁ θερινός δύσις , πνέω ὁ ἀργέστης , ὅς ὁ Προλεμαῖος Ἰᾶπυξ προς - ἀγορεύω . οὕτος μέν ὁ ὀκτώ ἄνεμος ἐναντίος εἰμί , ἐπεί κατά διάμετρος ἀλλήλων εἰμί · ὁ γάρ εὐθύς , ἐκ ὅς πνέω , διά ὁ κέντρον ὁ P ὁ ρκτος ἀνατολή θερινός ἀνατολή ἰσημερινός B ἀνατολή , ἡμερινός ουσμη A ἰσημερινός Θμεσημβρία Υ χειμερινός γῆ παρέχω , ὁ δέ ὁ κέντρον πᾶς διάμετρος εἰμί . ἄλλος δέ ἄνεμος ἀπό ὁ Κ , τουτέστιν ἀπό ὁ εἷς τομή ὁ ἀρκτικός πόλος , καί καλέω οὗτος Βορέας ἢ μέσος , ὅς εἰμί μεταξύ καικίας καί ἀπαρκτίας . ἄλλος δέ ἀπό ὁ Λ , τουτέστιν ἀπό ὁ ἄλλος τομή ὁ ἀρκτικός . καί καλέω οὗτος θρασκίας μεταξύ εἰμί ἀπαρκτίας καί Ἰᾶπυξ . οὗτος μέν κατά διάμετρος εἰμί καί ἐναντίος , οὐ εἰμί δέ , ἐπεί οὔτε διά ὁ κέντρον παρέρχομαι ὁ εὐθύς , τουτέστιν ὁ λόγος , οὔτε κατά τμῆμα πνέω . πάλιν δέ ἐν ὁ νότιος πόλος ἕτερος δύο πνέω , ὁ μέν ἀπό ὁ Μ , ὅς εἰμί λιβόνοτος μεταξύ εἰμί λίψ1 καί νότος , ἄλλος δέ ἀπό ὁ Ν , ὅστις εὐρόνοτος καί καλέω · καλέω · εἰμί δέ μεταξύ εὖρος καί νότος . καί οὗτος δέ ὡσαύτως δοκέω μέν κατά διάμετρος εἰμί , οὐ εἰμί δέ διά ὁ αὐτός αἴτιος . οὗτος δέ οὕτως ἔχω φημί ὁ φιλόσοφος , ὅτι Βορέας πλείων εἰμί ὁ νότιος πνεῦμα διά ὁ εἰμί πολύς ὕλη ἄνεμος ἐν ὁ βόρειος τόπος . ἐπεί γάρ ψυχρός εἰμί καί χιονώδης , ἀναλύω ὁ χιών ὑπό ὁ ὁ ἥλιος θερμασία ὑγραίνω ὁ γῆ , ὑγράζω δέ πλεῖστος ἀναθυμίασις καπνώδης ἀναδίδωμι δίκη ὁ ὑγρός ξύλον . καί οὗτος χάρις πολύς εἰμί ὁ πνεῦμα βόρειος · πλήν εἰμί καί πολύς , οὐ εὔτονος διά ὁ ἀπό πολύς ὑγρότης πνέω . ὁ δέ νότιος ὀλίγος μέν διά ὁ ἔνδεια ὁ ὕλη , εὔτονος δέ διά ὁ ὁ γῆ ξηρότης . ὁ μέν γάρ ξηρός πρός ὁ εὔτονος ὁ ὁρίζω ὁ μόριον , ὁ δέ ὑγρός πρός ὁ ἔκλυτος διά ὁ διαχέω ὁ μόριον . ὅθεν ὁ μέν Βορέας ἀνήρ πίπτω ἀπεικάζω , ὁ δέ νότος ἀνήρ ῥωμαλέος ἐπέρχομαι . καί οὗτος μέν εἶπον ὁ λέξις παύω . φέρω δέ καί ἐγώ ἔξωθεν ἀπορέω τρεῖς ἀπορία , εἷς μέν ταύτην·| πῶς λέγω , Ἀριστοτέλης , δώδεκα εἰμί ὁ ἄνεμος ; μᾶλλον γάρ δέκα εἰμί . ὁ γάρ ἀκροπόλος . τουτέστιν ὁ ἀρκτικός καί ὁ ἀνταρκτικός , οὖον τέμνω εἰς δύο σημεῖον ὑπό ὁ ὁρίζων · οὗτος γάρ ἔχω ὁ καταγραφή . οὗτος ὁ πόλος ἐντός οὐ εἰμί ὁ ὁρίζων , ἀλλά ἐκτός , ὁ μέν ἐπί ὁ ἄνω , ὁ δέ ἐπί ὁ κάτω . ἐκτός δέ αὐτός εἰμί κατά εἷς μόνος σημεῖον ἐφάπτω ἕκαστος ὁ ὁρίζων · κύκλος γάρ κύκλος οὐ ἐφάπτω πλήν εἰμί μή κατά εἷς σημεῖον . εἰμί οὖν κατά εἷς μόνος ἐφάπτω ὁ ἀκροπόλος ὁ ὁρίζων , λέγω δέ Ἀριστοτέλης , ὅτι κατά ὁ ἁφή ὁ πόλος καί ὁ ὁρίζων ἐξέρχομαι ὁ ἄνεμος , οὐκέτι δώδεκα , ἀλλά δέκα εἰμί , ὥσπερ καί ὁ τομή ἤγουν ὁ ἐπαφή . δύο ἀπορία · τάχα γάρ οὔτε δέκα εἰμί ὁ ἄνεμος , ἀλλά ὀκτώ , ἐπεί ὁ ὁρίζων καί ὁ ἀρκτικός πόλος καί ὁ μεσημβρινός κατά εἷς σημεῖον ἐφάπτω μόνος . ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ ἀνταρκτικός καί νότιος μέρος δύο μόνος ἐπαφή , ἔτι δέ ἀπό ὁ ἐν μέσος πόλος . τρίτος ἀπορία · πῶς λέγω ; εἰμί γάρ δίχα πᾶς ὁ πόλος τέμνω ὁ ὁρίζων , δῆλος ὅτι πᾶς εἰμί ἐναντίος πᾶς γάρ κατά διάμετρος πνέω ) καί ἀεί εἰμί καί ὁ νύξ Ἴσαι ὁ ἡμέρα . πῶς , † Ἀριστοτέλης , ὁ ἄνεμος ὁ μέν εἰμί ἐναντίος , ὁ δέ δοκέω ἐναντίος , μή εἰμί δέ , ὅσος μή κατά διάμετρος εἰμί ἀλλήλων ; ἐνταῦθα δέ θεωρέω ὁ καταγραφή ὁ πόλος , ἐν ὅς ἔξωθεν ὁ ὁρίζων θεωρέω . ὁ ὁ ἀκροπόλος , διά ὅς ὁ ἀπορία κρατύνω . οὗτος ὁ ἀπορία ὁ μέγας φιλόσοφος εἷς ἐπίλυσις ἐπιδίδωμι , εἶπον οὕτως , ὅτι δεῖ ὑποτίθημι ἀπό ὁ κέντρον ὁ ἀρκτικός πόλος διάμετρος φέρω , ὅστις πρός ὀρθός τέμνω ὁ μεσημβρινός , ὅστις φέρω κατά ἐπάνω ὁ ἀρκτικός , καί τέμνω αὐτός δίχα κατά διάμετρος . οὗτος ὁ ὁ μεσημβρινός , ὅς τέμνω ὁ ἀρκτικός , ἄγω πρός ὀρθός εὐθύς , ὅστις διαπεραιόω εἰς ὁ ἀνατολικός καί δυτικός μέρος ὁ ἀρκτικός , ὡς εἰμί ὁ μέν πέρας ὁ διάμετρος ὁ ἀρκτικός ἐν τόπος . ὅθεν λέγω πνέω ὁ θρασκίας , ὁ δέ ἕτερος , ὅθεν λέγω ὁ Βορέας . οὗτος οὕτως ἔχω ἀπό ὁ πέρας ὁ διάμετρος οὗτος ὁ ὁ ἀρκτικός ὁ δύο ἐπιζεύγνυμι δύο εὐθύς καί ἔρχομαι ἐπί ὁ κέντρον ὁ γῆ , ὅστις εὐθύς τιτρώσκω ὁ γῆ ἔρχομαι περί ὁ κέντρον αὐτός . οὗτος οὕτως ἔχω ἀπό ὁ τρῆσις ἐκεῖνος ὁ πνέω ἄνεμος ἐναντίος εἰμί , ἐπεί ἀπό ὁ ἐπιζεύγνυμι δίμετρος ἐπιζεύγνυμι ὁ εὐθύς ὁ πρός ὁ κέντρον φέρω . καί οὗτος εἰμί ὅς τε θρασκίας καί ὁ Βορέας . αὐτός δέ γίγνομαι καί ἐπί ὁ νότιος πόλος . τάχα λύω ὁ πρῶτος ἄπορος καί ὁ δύο ἄπορος · οὐκέτι γάρ δέκα ἢ ὀκτώ ὁ ἄνεμος , ἀλλά δώδεκα . ἀλλά μήv καί ὁ τρίτος · οὐκέτι γάρ ὁ ὁρίζων δίχα τέμνω πᾶς ὁ κύκλος , ὡς εἰμί ἴσος ὁ ἡμέρα ὁ νύξ , ἀλλά τέμνω μέν αὐτός κατά δύο σημεῖον , οὖον μήv κατά διάμετρος · ὅθεν οὐ ἀεί ἴσος ὁ νύξ ὁ ἡμέρα εἰμί μή ἐπί μόνος ὁ ἰσημερινός , ὥστε συμβαίνω ἐναντίος μέν πνέω ὁ ἄνεμος κατά διάμετρος ὁ ἐπιζεύγνυμι , μένω , μηκέτι δέ τέμνω δίχα πᾶς ὁ πόλος . ὅς γάρ ποιέω ἐπί ὁ ἀρκτικός πόλος καί ἐπί ὁ ἀνταρκτικός , ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ ἄλλος πόλος ποιητέος · δεῖ γάρ καί ἐπί ἕκαστος ἐκεῖνος ἐπιζεύγνυμι εὐθύς λαμβάνω διάμετρος , ὅς ἐκ ὁ πέρας δύο γραμμή φέρω περί ὁ κέντρον τιτρώσκω ὁ γῆ , ἐκεῖθεν πρόσφορος ἄνεμος ἕκαστος πόλος πνέω ἐκεῖνος μή τέμνω δίχα ὑπό ὁ ὁρίζων . οὕτως οὖν συμβαίνω δώδεκα εἰμί ὁ ἄνεμος καί ἐναντίος εἰμί καί δίχα μή πᾶς τέμνω ὁ πόλος καί διά οὗτος μή πάντως ἴσος εἰμί ὁ νύξ ὁ ἡμέρα . ἀλλά μήv ἐκεῖνος ἀπορητέον , πῶς ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ἄνεμος φημί γίγνομαι κατά ὁ τομή ὁ παράλληλος πόλος ὁ γίγνομαι ὑπό ὁ ὁρίζων , ὁ ἀστρονόμος λέγω ἀπό τριάκοντα μοῖρα ἀφίστημι ἕκαστος ἄνεμος . νῦν δέ ὡς ἐπί ὁ πρόκειμαι διαγραφή οὐ ἴσος ἀπέχω ἀπό ἀλλήλων ὁ τομή ὁ κύκλος , ἀλλά ὁ μέν πλέω , ὁ δέ μικρός . ἢ ῥητέος , ὡς ἐφίστημι ὁ ἡμέτερος πρόγονος ὁ φιλόσοφος . ἐν γάρ ὁ ἕκτος ὁ σύνταξις ὁ ἐπιγράφω περι ὁρίζω καταγραφή ‘ εὖρος , φημί , ὡς ἐπί ὁ πέμπτος κλίμα , ὅτι ἐν ὁ ὁρίζων ὁ πέμπτος κλίμα τριάκοντα μοῖρα ἀπέχω ἀλλήλων ὁ τομαῖος ὁ οὖν πόλος γίγνομαι ὑπό ὁ ὁρίζων ἐπεί οὐ ἐπί μικρός , ὡς Ἀριστοτέλης ἔγκειμαι , ἐν ὁ τέλος ὁ τέταρτος κλίμα καί ἐν ὁ ἀρχή ὁ πέμπτος , μᾶλλον δέ περί ὁ πέμπτος εἰμί , μήποτε ὡς πρός ἐκεῖνος ὁ ὁρίζων λαμβάνω ὁ καταγραφή ὁ τμῆμα . εἰμί γάρ οὗτος , συνῳδός φθέγγομαι ὁ ἀστρονόμος . εἴτε γάρ ὁ ὁρίζων εἶπον κατά τριάκοντα μοῖρα ἑαυτοῦ τέμνω ὁ πόλος , ὡς εἰμί ἕκαστος τμῆμα ὁ ὁρίζων τριάκοντα μοῖρα καί ὁ ἄνεμος ἀπό τριάκοντα μοῖρα ἀφίστημι ἀλλήλων , ὅς φημί ἀστρονόμος , εἴτε ὡς πρός ὁ πέμπτος κλίμα λαμβάνω ὁ τομή ὁ πόλος ἀπό τριάκοντα μοῖρα ἀπέχω , ὁ αὐτός συμβαίνω . οὗτος ἕχω ὁ θεωρία . p . 362a31 ‘Ο νότος ἀπό ὁ θερινός τροπή πνέω καί οὐ ἀπό ὁ ἕτερος ἄρκτος . ἕτερος ἄρκτος καλέω ὁ ἀνταρκτικός πόλος . τίς οὖν φημί ; ὅτι ὡς δείκνυμι οὐ ἀπό ὁ ἀνταρκτικός πόλος πνέω ὁ νότος , ἀλλά ἀπό ὁ τόπος πλησίος ἐγώ , τουτέστιν ἀπό ὁ θερινός τροπικός . ἀλλά πρῶτος λαμβάνω λῆμμα ὁ διαίρεσις ὁ γῆ · εἶτα οὗτος οὗτος δείκνυμι . p . 362a32 δύο γάρ εἰμί τμῆμα ὁ δυνατός χώρα ὁ - κεῖμαι . Ποῖον οὗτος ; εἷς μέν ὁ μεταξύ ἀρκτικός καί θερινός τροπικός , ὅσπερ καί ἐγώ οἰκέω , ἕτερος | δέ ὁ εἰμί μεταξύ χειμερινός τροπικός καί ἀνταρκτικός , ἀρκτικός , ὅσπερ ὁ μέν λόγος ὑπαγορεύω οἰκέω διά ὁ ὁ αὐτός ἀναλογία ὁ κρᾶσις φυλάσσω , οἷος καί ἐν ὁ κατά ἐγώ ζώνη . ὥσπερ καί οὗτος εὐκραής εἰμί διά ὁ εἰμί μεταξύ ψυχρός χωρίον ὁ πρός ὁ ἀρκτῷος πόλος καί ὁ διακαίω ζώνη , οὗτος καί ἐκεῖνος εὐκραής εἰμί διά ὁ κεῖμαι ἀνά μέσος ὁ νότιος παράλληλος , ὁ κατάψυχρος χωρίον φημί , καί ὁ διακαίω . ἀλλά εἰμί καί ὁ λόγος οὗτος ὑπαγορεύω , οὐ οἶδα , εἰμί ὅλως οἰκέω , διά ὁ μή δύναμαι διέρχομαι ἀπό ἐντεῦθεν ἐκεῖσε τις , μήτε ἀπό ἐκεῖθεν ἐνταῦθα διά ὁ μέσος εἰμί ὁ ἐκκαίω ζώνη , ὅστις εἰμί μεταξύ θερινός τροπικός καί χειμερινός . p . 362a35 ὅς ὗσις οἶος τύμπανον . τοιοῦτος γάρ ὁ σχῆμα ὁ γῆ ἐκτέμνω ἀεί ἐκ ὁ κέντρον αὐτός ἄγω γραμμή . ὁ γάρ ἀπό ὁ κέντρον ἄγω δύο γραμμή πρόειμι καί Ἐπιπολαί ] ζεύγνυμι ὁ ὁρίζων κατά ὁ πέρας ὁ τε EZ καί ὁ ΔΓ τοιοῦτος σχῆμα ἀποτελέω ὁ δύο ζώνη , ὁ τε κατά ἐγώ οἰκέω καί ὁ ἀντοικέω , οἷος τύμπανον σχηματίζω μέχρι ὁ νότιος πόλος . p . 362b1 καί ποιέω δύο κῶνος , ὁ μέν ἔχω βάσις ὁ τροπικός , ὁ δέ διά πᾶς φανερός , ὁ δέ κορυφή ἐπί ὁ μέσος ὁ γῆ . δύο κῶνος λέγω ὁ ZPE καί ΚΡΛ . ὁ μέν γάρ ZPE κῶνος μέν ὁ ZE θερινός τροπικός ἔχω , κορυφή δέ ὁ P σημεῖον , ὅσπερ εἰμί ὁ πᾶς κέντρον · ὁ δέ ΚΡΛ κῶνος βάσις μέν ἔχω ὁ ΚΛ πόλος , κορυφή δέ ὁ P σημεῖον , ὅσπερ εἰμί ὁ μέσος ὁ γῆ . οὗτος οὕτως ἔχω ἐκ ὁ βάσις οὗτος ὁ δύο κῶνος γίγνομαι εἷς τμῆμα ὁ γῆ , κωνοειδής οὖον τέλειος , ἀλλά κόλουρος κῶνος , ὅστις εἰμί ὁ ΚΕΚΛ , βάσις μέν ἔχω ὁ ZE , κορυφή δέ ἐλλιπής ὁ ΚΛ . ὅς δέ λέγω ἐπί ἀρκτικός , ὁ αὐτός ἐγώ νοέω ἐπί ὁ νότιος . ἐκεῖ γάρ γίγνομαι δύο κῶνος , ὅς τε δέ καί ὁ MPN , κορυφή ἔχω ὁ P κέντρον , βάσις δέ ὁ ΔΓ καί ὁ MN . πάλιν δέ οὗτος ὁ κῶνος εἷς τμῆμα ὁ γῆ ποιέω , τουτέστι κόλουρος κῶνος ὁ ΜΝΓΔ , ὅστις βάσις μέν ἔχω ὁ ΔΓ χειμερινός τροπικός , κορυφή δέ ἀτελής ὁ ΜΝ Νότιον πόλος . p . 362b5 οὗτος οἰκέω μόνος δυνατός . Ποίας ; ὁ δύο τμῆμα δηλονότι , τουτέστι ὁ ΕΖ κόλουρος καί ὁ ΜNΔΓ , ὅστις καί τύμπανον προσαγορεύω . p . 362b6 καί οὔτε ἐκεῖνος ὁ τροπικός · σκιά γάρ οὐ ἄν εἰμί πρός ἄρκτος . οὔτε ὁ ἐντός ὁ θερινός καί χειμερινός τροπικός , τουτέστιν ὅλος ὁ πλάτος ὁ διακαίω ἄοικος εἰμί . πόθεν δῆλος ; ἐπεί ὁ σκιά ὁ γίγνομαι ἐν ὁ κατά ἐγώ οἰκέω πᾶς πρός ἄρκτος πίπτω , ὁ δέ σκιά ὁ γίγνομαι ἐπί ὁ διακαίω ἢ πρός μεσημβρία πίπτω ἢ οὖον γίγνομαι σκιά , πλήν μικρός περί ὁ σῶμα πίπτω ὁ σκιάζω · πρός μεσημβρία μέν πίπτω , ὅταν ἐν ὁ θερινός τροπικός ἔρχομαι ὁ ἥλιος , περί δέ ὁ σῶμα μόνος , ὅταν κατά κορυφή ἔρχομαι , τουτέστιν εἰς ὁ ἰσημερινός τροπικός . εἰμί οὖν οἰκέω , φημί , καί μεταξύ † ὁ τροπικός , οὐ ἐσθίω δισσός σκιά πίπτω πρός ἄρκτος ἐν ὁ μεσουρανέω ὁ ἥλιος , ἀλλά ποτέ μέν πρός μεσημβρία , ποτέ δέ πρός ἄρκτος , ποτέ δέ καί ἐκλιμπάνω · πρός ἄρκτος μέν ὡς πρός ὁ ἡμέτερος οἰκέω , πρός μεσημβρία δέ ὡς πρός ὁ ὑπό ὁ θερινός τροπικός οἰκέω , εἴπερ εἰμί , ἄσκιος δέ ὡς πρός ὁ ὑπό ὁ ἰσημερινός παράλληλος . ἀλλά μήv οὐ ὁράω οὐδαμοῦ σκιά οὔτε ἐκλιμπάνω οὔτε πρός νότος τρέπω μεσουρανέω ὁ ἥλιος · οὐ ἄρα οἰκέω οὗτος ὁ τόπος . p . 362b9 φαίνω δέ καί ὁ Στέφανος κατά ὁ τόπος οὗτος . φαίνω γάρ ὑπέρ κεφαλή γίγνομαι ἐγώ , ὅταν εἰμί κατά ὁ μεσημβρινός . πιστόω ὁ λόγος , ὅτι βόρειος ἔχω ἐγώ ὁ οἴκησις ἐντός εἰμί ὁ θερινός τροπικός ἀπό ὁ Στέφανος ὁ Ἀριάδνη . οὗτος γάρ βόρειος εἰμί πρός ὁ ἄρκτος πόλος , ἐπάν ἔρχομαι κατά ὁ μεσημβρινός , τουτέστιν ἐν ὁ μεσουράνημα , τηνικαῦτα κάθετος ἐγώ εἰμί . ὅς δῆλος , ὅτι βόρειος εἰμί ὁ κατά ἐγώ οἰκέω · οὖον γάρ ἄν ἄλλως κάθετος φαίνω ἐγώ , εἰμί μή βόρειος ὑπάρχω ἐγώ . p . 362b12 Διὸ γελοῖος γράφω νῦν ὁ περίοδος ὁ γῆ . καταμέμφομαι ὁ γεωγράφος , ὅτι σφαιρικός ὁ κατά ἐγώ οἰκέω γράφω · οὖον γάρ ἐσθίω σφαιρικός αὐτός γράφω , ἀλλά ζωνοειδής . δείκνυμι γάρ , ὅτι τύμπανον εἰμί ὁ κατά ἐγώ οἰκέω οὐ ἔχω ὁ πλάτος ἴσος ὁ μῆκος · πολύς γάρ προάγω ὁ μῆκος ὁ πλάτος , ἐν δέ κύκλος ἴσος ὁ πλάτος ὁ μῆκος · ὁ μέσος γάρ θερινός τροπικός ὁ * * * πόλος εἰμί ὁ πλάτος μόνος , ὁ δέ μῆκος ἀπό ἀνατολή μέχρι δυσμή . p . 362b14 ὅς τε γάρ λόγος δείκνυμι , ὅτι ὁ πλάτος ὁρίζω , ὁ δέ κύκλος συνάπτω ἐνδέχομαι διά ὁ κρᾶσις . δείκνυμι ὁ λόγος , φημί , ὅτι ἐλάχιστος εἰμί ὁ πλάτος ὁ κατά ἐγώ οἰκέω ὡς πρός ὁ πᾶς , ὁ μέντοι μῆκος μέγας . καί τίς λέγω μέγας ; ὅπου γε καί εἰς ὁ ἀντίπους εἰμί δυνατός ἔρχομαι τις , τουτέστιν εἰς ὁ ὑπό γῆ ἡμισφαίριον , ὅσος κατά ὁ εὐκρασία · ἀλλά οὗτος οὖον γίγνομαι διά ὁ εἰμί μεταξύ θάλασσα ἄλλος τε καί αὐτός ὁ Ὠκεανός . οὗτος μέγας εἰμί ὁ μῆκος , ὡς συνάπτω ὁ δύο ἡμισφαίριον . | p . 362 b 21 ὁ γάρ ἀπό Ἡράκλειος στήλη μέχρι ὁ Ἰνδική ὁ ἐκ Αἰθίοψ πρός ὁ Μαιῶτις καί ὁ ἐσχατεύω ὁ Σκυθία τόπος πλέω ἢ πέντε πρός τρεῖς ὁ μέγεθος . Ὅρος λαμβάνω ὁ μῆκος καί ὁ πλάτος ὁ κατά ἐγώ οἰκέω . καί ὁ μέν μῆκος ἐπί δυσμή ὁ Ἡράκλειος στήλη , πρός δέ ἀνατολή ὁ ἔσχατος Ἰνδία , παρά ὅς εἰμί ὁ Ἐρυθρὰ θάλασσα . δῆλος δέ ὅτι ὁ ὅρος οὗτος ὁ ὑπέρ γῆ ἡμισφαίριον εἰμί μῆκος εἰμί · ὁ δέ πλάτος πρός μέν ὁ διακαίω ζώνη ὅρος λαμβάνω ὁ Αἰθίοψ , πρός δέ ἄρκτος ὁ Μαιῶτις καί ὁ ἔσχατος Σκύθης . καί φημί , ὅτι ὥσπερ ὁ πέντε ὁ τρεῖς ὑπερέχω , οὗτος ὁ μῆκος ὁ πλάτος . ἀλλά μή νομίζω , ὅτι οὗτος εἶπον , ὅτι ὅσος ὁ πέντε ὁ τρεῖς ὑπερέχω , τοσοῦτος ὁ μῆκος ὁ πλάτος · οὔτε γάρ τοσοῦτος μόνος εἰμί ὁ υπεροχή ὁ μῆκος πρός ὁ πλάτος , ἀλλά πολλαπλάσιος . ἀλλά παράδειγμα δεῖ λαμβάνω , ὅτι ‘ὥσπερ’ οὐ ὅσος . p . 362b30 ἐπεί δέ ὁμοίως ἔχω ἀνάγκη τόπος τις πρός ὁ ἕτερος πόλος . ἐπεί , φημί , πρός ὁ ἀρκτικός πόλος εἰμί ὁ τύμπανον οὗτος δή ὁ χωρίον , ἐν ὅσπερ ἐγώ οἰκέω , δῆλος ὅτι καί πρός ὁ νότιος πόλος ὁ ἀναλογία φυλάσσω . οὐκοῦν ὥσπερ οὗτος εὐκραής εἰμί ὁ χωρίον , ἐν ὅσπερ ἐγώ οἰκέω , ἐκεῖνος ὁμοίως εἰμί εὐκραής · καί ὥσπερ ἐνταῦθα πνέω ἄνεμος τις ἀπό ὁ ἄρκτος , οὗτος κἀκεῖσε πνέω ἀπό ὁ ἄρκτος . ἀλλά οὖον δυνατός οὔτε ὁ ἐκεῖθεν ἄνεμος ἐνθάδε πνέω οὔτε ὁ ἔνθεν ἐκεῖσε διά ὁ διάστημα . καί ὁράω , πῶς ἀψοφητί μετά ὁ λῆμμα ὁ κατασκευή ἐπάγω , ὅτι οὔτε ἀποπνέω ἀπό ὁ νότιος πόλος ὁ νότος ἐνταῦθα εἰμί γάρ ὁ κατά ἐγώ ἄνεμος οὖον πανταχόσε πνέω διά ὁ ἐξασθενέω ὑπό ὁ μῆκος , πόσος μᾶλλον ὁ ἐκεῖθεν νότος ; ) οὔτε ἀπό χειμερινός τροπή . p . 363a10 οὗτος γάρ ὁ ἀνάλογος ἀποδίδωμι . τις φημί ; ὅτι οὔτε ἀπό χειμερινός τροπή πνέω ὁ κατά ἐγώ νότος , ἐπεί ἐσθίω ὁ ἀναλογία φυλάσσω ὁ αὐτός ἐπί ὁ νότιος ἐτήσιος ὥσπερ ἐπί ὁ βόρειος . ἐπεί γάρ ὁ βόρειος ἐτησίαι ἀπό ὁ θερινός τροπικός πνέω μετά εἴκοσι ἡμέρα ὁ θερινός τροπή . ἐσθίω καί ὁ νότιος , εἴπερ ἀπό ὁ χειμερινός πνέω , μετά εἴκοσι ἡμέρα πνέω . ἀλλά μετά ἑβδομήκοντα ἡμέρα ὁ τροπή πνέω · οὐ ἄρα ἀπό ὁ χειμερινός πνέω ὁ νότος . p . 363a13 ἐκεῖνος ὁ τόπος διά ὁ ὁ ἥλιος γειτνίασις οὐ περι ὁ διακαίω λέγω ζώνη , ὅτι διά ὁ ὁ ἥλιος ἀεί ἐπίκειμαι ξηρός εἰμί καί θερμός . ἀλλά εἶπον ἄν · καί πόθεν ἰσχυρός ἄνεμος ἐκεῖθεν πνέω ὁ νότος , εἴπερ μή εἰμί ἰκμάς ὁ ποιέω ὁ ὕλη ὁ ἄνεμος ; αὐτός φημί , ὅτι ὁ εἰμί πολύς γῆ ἀναπετάννυμι · ὅλος γάρ ὁ μεταξύ ὁ δύο τροπικός , θερινός τε καί χειμερινός , ὁ ἀπό ἕκαστος γῆ μερικός συνάγω πνευμάτιον ποιέω εἷς σφοδρός ἄνεμος , ὁ νότος . p . 363a18 18 Τῖς μέν οὖν αἰτία οὗτος ὁ ἄνεμος . αἴτιος ὑλικός . εἴρω γάρ , ὅτι οὐ ἀήρ κινέω εἰμί ὁ ἄνεμος , ἀλλά καπνώδης ἀναθυμίασις . p . 363a21 περι δέ θέσις αὐτός , καί τίς ἐναντίος τίσις , καί ποῖος ἅμα πνέω ἐνδέχομαι , ποῖος δέ ἕ . οὗτος πᾶς ζητέω ἐν ὁ ἐφεξῆς . p . 363a25 Δεύς δέ περί ὁ θέσις ἅμα ὁ λόγος ἐκ ὁ ὑπο - γραφεύς θεωρέω . Εντεῦθεν λοιπός περί ὁ θέσις ὁ ἄνεμος διαλαμβάνω κτάομαι ὁ προερέω διάγραμμα . p . ἀείδω γράφω μέν οὖν ὁ μᾶλλον εὐσχήμων ἔχω ὁ ὁ ὁρίζων κύλκλος · διό καί στρογγύλος . Επειδή , φημί , † ὁ κατά ἐγώ οἰκέω ὁ ὁρίζων , ἵνα ὁ ἐν οὗτος ἄνεμος ὑπογράφω , οὗτος δέ οὐ εἰμί x003E ; ἀλλά ἐπιμήκης οὔτε γάρ ἐξισάζω ὁ μῆκος ὁ πλάτος ) , δῆλος ὅτι οὔτε ὁ οὗτος ὁρίζων εἰμί κυκλοτερής , ἀλλά ἐπιμήκης ὡς πρός ὁ οἰκέω γῆ · ἀλλά εἰμί καί μή εἰμί κυκλοτερής ὁ ὁρίζων , ἀλλά οὖν κυκλοτερής καταγράφω διά ὁ εὔσχημος . p . 364a5 ὁ δέ εἰμί πλείων ἄνεμος ἀπό ὁ πρός ἄρκτος τόπος . Εντεῦθεν ὁ αἴτιος λέγω ὁ μείζων εἰμί ὁ νότιος πνεῦμα . Πρᾶξις καί . p . 364a13 εἰμί δέ ὁ εἴρω πνεῦμα Βορέας μέν ὅς τε ἀπαρκτίας καί θρασκίας μέσος . διδάσκω ἐγώ ὁ φιλόσοφος περί ὁ θέσις τε καί ὀνομασία ὁ ἄνεμος , ὅτι δώδεκα εἰμί ὁ ἀριθμός ἀπό ὁ δώδεκα τμῆμα καί ὁ ἓξ πόλος πνέω , νῦν συναίρεσις ποιέω ὁ δώδεκα ἄνεμος καί οἷος τις συγ εἰς τέσσαρες ἄνεμος καθολικός . καί φημί , ὅτι πᾶς οὗτος συγκεφαλαιόω εἰς τέσσαρες ἄνεμος μέγας ἐναντίος · Ανατόλι - Κῶς μέν γάρ πᾶς εἷς μόνος εἰμί ὁ κύριος , λέγω δή ὁ ἀπηλιώτης , δυτικός ζέφυρος , ἀρκτικός δέ ἀπαρκτίας , νότιος δέ νότος . εἶτα πάλιν ἕτερος συναίρεσις οὗτος ποιέω σύντομος καί συγκεφαλαιόω ὁ τέσσαρες | εἰς δύο , Βορέας τε καί νότος . καί δίδωμι ὁ μέν Βορέας ὁ δυτικός ἄνεμος πᾶς καί ἀρκτικός ὡς ψυχρός ψυχρός , ὁ δέ νότος ὁ ἀνατολικός πᾶς καί νότιος ὡς θερμός θερμός . θερμός γάρ ὁ ἀνατολικός μέρος ὁ δυτικός , ἐπεί ἀνέρχομαι ὁ ἥλιος καί τέως πρός ὁ ἀνατολή ὑπάρχω θερμαίνω μέν ὁ ἀνατολικός μάλιστα , κακός δέ ὁ δυτικός · μεσουρανέω δέ καί πρός δυσμή ὁρμάω ἄρχω ὁ μέν δυτικός μέρος μᾶλλον θερμαίνω , κακός δέ ὁ ἀνατολικός . ἀλλά ὅσος ἐπί οὗτος φημί ἄν τις ἀντανίσωσις γίγνομαι καί ὁμοίως εἰμί θερμός ὁ ἀνατολικός ὁ δυτικός , ἐπεί ὁμοίως θερμαίνω ἄμφω ὁ μέρος . ἀλλά λέγω , ὅτι μεσουρανέω ὁ ἥλιος καί ἐπί δυσμή κλίνω μένω ἄν ἔτι θερμός ὁ ἐν ὁ ἀνατολικός , ἐπεί ὑπέρ γῆ εἰμί ὁ ἥλιος , ἔρχομαι δέ εἰς ὁ δυσμή ὁ ἥλιος καί δύσαντος οὐκέτι φυλάσσω ὁ θερμασία ἐν ὁ δύο διά ὁ ὑπό γῆ γίγνομαι ὁ ἥλιος . οὗτος τοίνυν κατασκευάζω , ὅτι θερμός εἰμί ὁ ἀνατολικός ὁ δυτικός . οὗτος ὅς · νυν ὁ φιλόσοφος συγκεφαλαιόω πᾶς ὁ ἄνεμος εἰς δύο , Βορέας τε καί νότος , καί διανέμω ἕκαστος ὁ οἰκεῖος , δέκα θεώρημα περί αὐτός παραδίδωμι . ὅς ὁ πρῶτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · ποῖος ἄνεμος τίσις συμπνέω ; δύο · ποῖος ἄνεμος πότε πνέω ; τρίτος · ποῖος ἄνεμος τίς παύω ; τέταρτος · τίς ἐναντίος εἰμί ὁ αὐτός ἐργάζομαι ; πέμπτος · τίς ὁ ἄνεμος εἰμί νιφετώδης ; ἕκτος · τίς χαλαζώδης ; ἕβδομος · τίς ἐπινέφελος ; ὄγδοος · τίς ἀστραπαῖος ; ἔνατος · τίς ἐκνέφιος ; δέκατος καί τελευταῖος · τίς ἐτησίαι ; οὗτος ὁ δέκα νῦν περί ἄνεμος παραδλιδηω Ἀριστοτέλης . ἀλλά φέρω οὗτος ἕκαστος διεξέρχομαι . καί ὁ μέν πρότερος φημί , ὅτι ὁ ἐναντίος ἀλλήλων οὖον συμπνέω , Βορέας τε καί νότος καί ὁ λοιπός ἐναντίος · εἴργω γάρ ἀλλήλων ὁ πρόοδος . εἰμί μέν γάρ ἰσοσθενής εἰμί , στάσις πάντως γίγνομαι καί ἠρεμία · εἰμί δέ θατέρως περιγίγνομαι , θατέρως παύω . ὥστε οὖον δυνατός ἀλλήλων συμπνέω ὁ ἐναν - τίος αὐτός , οὖον οὗτος ἐγώ λέγω , ὅτι οὐδέ ὅλως εἰμί γάρ οὕτως , ἀναιρέω ὁ κατά Βοῦρα καί Ἑλίκη γίγνομαι κατακλυσμός , ἔνθα ἐναντίος ἄνεμος πνέω καί ἐκεῖ συναθροίζω νέφος γίγνομαι κατακλυσμός ) , ἀλλά ὅτι μέχρι μέν τις συμπνέω , οὖον μετά πολύς δέ περιγίγνομαι θατέρως θατέρου καί μόνος πνέω . οὗτος μέν οὖν οὖον συμπνέω ἐπί ὁ πολύς , συμπνέω δέ ὁ μή ἐναντίος . καί ὅτι οὗτος ἀληθής , δῆλος , ἐπεί πολλάκις εἰς ὁ αὐτός τόπος ἐκ διάφορος πλέω τόπος οὔριος ἔχω ἄνεμος · ὅς δῆλος , ὅτι συμπνέω ἀλλήλων ὁ ἄνεμος ὁ μή κατά διά . μέτρον εἰμί . οὗτος μέν εἰμί ὁ πρῶτος . δύο , ποῖος ἄνεμος πότε πνέω . φημί , ὅτι ἐν μέν ὁ θερμός ὥρα , θέρος τε καί φθινόπωρον , ὁ ψυχρός ἄνεμος πνέω μάλιστα , Ζέφυρος φημί καί ὁ ἀπό ὁ δυτικός πᾶς , ἐν δέ ὁ ψυχρός ὥρα χειμών τε καί ἔαρ ὁ θερμός , ἀπηλιώτης φημί καί ὁ ἄλλος ἀνατολικός . καί ἄξιος εἰμί ἀπορία , τίς δήποτε μή σύμφωνος ὁ ὥρα καί ὁ ἄνεμος πνέω , ἀλλά ἐναντίος . καί λέγω , ὅτι ἐπεί θερμός εἰμί φύσις ὁ ἀνατολικός μέρος , ἐπάν ὁ ἥλιος γίγνομαι ἐν ὁ θερινός τροπή , ἔτι ἐκθερμαίνω ὁ ἐκεῖσε ἐκεῖσε γῆ · καί ἐκ ὁ ἄγαν θερμότης ἐκλείπω καί ἀναλίσκω ὁ ὕλη ὁ ἄνεμος , τουτέστιν ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις , δίκη ἄχυρον ἐμβάλλω εἰς πῦρ , φημί , ὅτι καί μηκέτι καπνός ποιέω . καί γάρ ὁ ἄμετρος θερμότης ἐκδαπανάω ὁ ὕλη ὁ ἄνεμος καί ὁ ἄμετρος κατασβέννυμι . οὗτος μέν οὖν καί διά ὁ ἐκδαπανάω ὁ ὕλη ὁ ἄνεμος ἐν ὁ ἀνατολικός μέρος ἐν θέρος ἀνατολικός ἄνεμος οὖον γίγνομαι . ἀλλά μήv οὔτε ἐν χειμών δυτικός · ἐπεί γάρ ψυχρός εἰμί ὁ δυτικός μέρος , χειμών ἀφίστημι ὁ ἥλιος ψυχρός γίγνομαι , καί ἐκ ὁ πολύς ψῦξις κατασβέννυμι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις καί οὖον γίγνομαι δυτικός ἄνεμος . τρίτος εἰμί ζητέω , ποῖος ἄνεμος τίς παύω . καί φημί , ὅτι Βορέας ὁ νότος οὐ ὡς ἰσχυρός , ἀλλά ὡς ὑγρός καί βαρύς · ἐμπίπτω γάρ ὁ νότος ὁ ἰταμός αὐτός καί ξηρός διυγραίνω καί διαλύω καί οὕτως ἀποπαύω . λέγω γάρ ἀνωτέρω , ὅτι Βορέας ἀπό ὀλίγος μέν γῆ πνέω , πολύς δέ ἔχω ἀναθυμίασις διά ὁ εἰμί αὐτός ἔνικμος δίκη ὁ χλωρός ξύλον , ὁ δέ νότος ἀπό πολύς μέν γῆ , ἀνικμόω δέ · καί οὗτος χάρις δριμύς καί ἔντονος εἰμί καί ὀλίγος . οὗτος ὁ τρίτος . τέταρτος εἰμί θεώρημα , τίς ἐναντίος εἰμί ὁ ὅμοιος ποιέω . οὗτος · ὁ καικίας καί ὁ λίψ κατά διάμετρος εἰμί ὑγρός εἰμί ἄμφω . ὁ γάρ λίψ μεταξύ εἰμί Ζέφυρος καί λιβόνοτος ἐρανίζω ὁ μέν Ζέφυρος ὁ ψυχρός , ὁ δέ λιβόνοτος ὁ ὑγρός , καί ὑγραίνω , ἐπάν πνέω · ὁ δέ καικίας μεταξύ εἰμί ὁ ἀπηλιώτης καί Βορέας ἐρανίζω ὁ μέν Βορέας ὁ ὑγρός , ὁ δέ ἀπηλιώτης ὁ θερμός · καί οὕτως ὑγραίνω φυσάω . εὖρος δέ καί ἀργέστης ξηρός μέν ἅμα φύσις · ὁ μέντοι εὖρος κατά ἀρχή μέν εἰμί ξηρός , προέρχομαι δέ ὑγρός γίγνομαι · νοθεύω γάρ ὑπό ὁ νότιος πνεῦμα . οὗτος ὦ ἐναντίος εἰμί ὁ ὅμοιος ποιέω . καί ἔχω ὁ τέταρτος θεώρημα . πέμπτος ζητητέος , τίς εἰμί νιφετώδης · καί ἕκτος , τίς χαλαζώδης . καί φημί , ὅτι νιφετώδης μέν εἰμί ἤτοι χιονώδης ὅς τε Βορέας καλέω μέσος καί ὁ ἀπαρκτίας , χαλαζώδης δέ ὅς τε ἀπαρκτίας πάλιν καί θρασκίας καί ἀργέστης . καί ἄξιος εἰμί ἀπορία , τίς δήποτε ὁ | ψυχρός ἄνεμος μή ὁ ψυχρός ποιέω , ἀλλά ὁ κακός ψυχρός . ὁ γάρ ἀπαρκτίας καί θρασκίας καί ἀργέστης ψυχρός εἰμί , ἐπεί δυτικός . χρή οὖν ὁ χιών αὐτός ποιέω , καθό ψυχρός εἰμί οὗτος ὁ χάλαζα καί ὡς ἐν χειμών γίγνομαι καί ὅλως μή μεταβάλλω εἰς ὕδωρ , ἀλλά ἄντικρυς πήγνυμι , † ὡς εἰμί ὁ ἀτμίς . ὁ δέ Βορέας ἐσθίω ὁ χάλαζα ποιέω , ὅς εἰμί κακός ψυχρός , ὁ κακός ψυχρός . ὁ λέγω , ὅτι πολλάκις ὁ ἐναντίος κατά συμβαίνω δράω , οἷος ὁ ὕδωρ ψυχρός πολλάκις θερμαίνω κατά συμβαίνω ὁ ἀντιπερίστασις ποιέω · ἐναποκλείω γάρ ἐντός ὁ θερ - πορθμός καί μή διαφορέω θερμαίνω . ἀλλά καί ὁ θερμός εἰμί ὅτε ψύχω ὁ ἐκδιαφορέω ὁ ἐντός θερμασία . εἰμί οὖν οὗτος , τίς ἄν ἄτοπος ψυχρός εἰμί ὁ ἄνεμος ὁ κακός ποιέω ψυχρός , λέγω δή ὁ χάλαζα , ὁ περιπήγνυμι ὁ ἐκτός ταχέως καί μή φθάνω μέχρι ὁ ἐντός ὁ ψῦξις ἐπί ὁ ἀτμίς ἀφικνέομαι , καί διά οὗτος μεταβάλλω πρῶτος εἰς ὕδωρ , εἶτα οὗτος πήγνυμι καί ποιέω χάλαζα . ἐπί δέ ὁ Βορέας , ἐπεί οὐ εἰμί οὗτος ψυχρός , ἐκ ἀθρόος παραπήγνυμι ὁ ἐκτός ὁ ἀτμίς , ἀλλά κατά μέρος , καί λοιπός ὅλος ὡς ὅλος πήγνυμι πρίνη εἰς ὕδωρ μεταβάλλω . καί οὗτος χάρις ποιέω ὁ χιών μή εἰμί ψυχρός . ἕβδομος ζητέω , ποῖος εἰμί ἐπινέφελος . καί φημί , ὅτι καικίας τε καί Βορέας . ὁ μέν καικίας ὡς ἐφέλκω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ νέφος ὁ γάρ εἰμί ἠρέμα Ψυχρὸς παχύνω ὁ ἀναδίδωμι ἀτμίς πολύς εἰμί ἐκεῖσε ἐν ὁ ἀνατολικός μέρος καί πολύς νέφος συνίστημι ) , ὁ δέ ἐφέλκω αὐτός ἐπινέφελος ποιέω ὁ ἀήρ · συμβάλλω δέ αὐτός πρός οὗτος Βορέας τε καί εὖρος ὑγρός εἰμί πλησίος αὐτός · ὕλη γάρ αὐτός χορηγέω . ὁ δέ Βορέας πάλιν ἐπινέφελος ποιέω ὁ ἀήρ ὁ συναθροίζω αὐτός διά πόρρω , ὥσπερ ἐν ὁ Αἴγυπτος γίγνομαι . ὄγδοος ζητητέος , ποῖος εἰμί ἀστραπαῖος ὁ ἄνεμος , τουτέστι πόσος μάλιστα ποιέω ἀστραπή · Βορέας , ἀπαρκτίας , θρασκίας , ἀργέστης , οὖον πᾶς δέ , ἀλλά ὁ κατά ἐκπυρηνισμός γίγνομαι · καπνώδης ἀναθυμίασις , εἶτα . ἐκεῖνος μή διαφορέω θερμαίνω καί ἐξάπτω , καί τελευταῖος μηκέτι στέγω ἐκπυρηνίζω ὁ ψῦξις ἐκθλίβω καί ποιέω ὁ ἀστραπή . ἔνατος , τίς εἰμί ἐκνεφίας ἄνεμος . ἐκνεφίας δέ νῦν καλέω οὖον ὁ κύριος ἐκνεφίας · ἀλλά πρῶτος μανθάνω , τίς εἰμί ἐκνεφίας ἄνεμος . ἐκνεφίας γάρ λέγω ὁ ἀπό ὁ νέφος πνέω . ἀλλά οὗτος διττός εἰμί · ἢ γάρ ἀμετάβλητος Μένων ὁ καπνώδης ἀνα - θυμίασις γίγνομαι , ὡς μανθάνω ἐν ὁ τρίτος βιβλίον ὅστις καί τυφπωνες προσαγορεύω ) ἢ ὁ ἰσχυρός ἄνεμος ἀποδιώκω ὁ νέφος . εἶτα ἐκεῖνος παύω ἄλλος ἰσχυρός ἐπανίστημι καί ἀντιόομαι ὁ νέφος , ὡς παλίρροια γίγνομαι ὁ νέφος , λέγω οὗτος ἐκνεφίας ὁ ἄνεμος ὡς ἀντωθέω πάλιν ὁ νέφος , ὅθεν ἔρχομαι · εὑρίσκω γάρ καί οὗτος ἀπό ὁ νέφος πνέω . περί οὖν οὗτος ὁ ἐκνεφίας νῦν διαλαμβάνω , ὅστις οὖον κύριος εἰμί ἐκνεφίας , ἢ δῆλος , ὅτι πᾶς ὁ Βορέας · ἰσχυρός γάρ εἰμί ὁ Βορέας οὖον ὁ δύναμις , ὡς εἴρω , ἀλλά ὁ πλῆθος . ἐμπίπτω γάρ οὗτος ἀποδιώκω ὁ νέφος εἰς ὁ τόπος , ὅθεν ἔρχομαι · καί οὗτος χάρις ἐκνεφίας προσαγορεύω . δέκατος καί τελευταῖος εἰμί ζητέω , ποῖος ἄνεμος εἰμί ὁ ἐτησίαι , καί οὗτος δῆλος , ὅτι Βορέας · ὁ γάρ ἐτησίαι οὐδείς οὗτος διαφέρω πλήν ὁ χρόνος , ἐπεί ὁ μέν Βορέας ἀδιάφορος πνέω , ὁ δέ ἐτησίαι ὁ ἐν χρόνος ὡρισμένως . οὗτος παραδίδωμι ὁ μετά χείρ λέξις . p . 364a13 εἰμί δέ καί ὁ εἴρω πνεῦμα Βορέας μέν ὅς τε ἀπαρκτίας . Ἐνταῦθα ὁ συγκεφαλαίωσις ποιέω ὁ δώδεκα ἄνεμος εἰς τέσσαρες ἄνεμος μέγας . p . 364a19 ὅμοιος δέ ὁ μέν βόρειος οὗτος καλέω , ὁ δέ νότιος . ἐνταῦθα πάλιν συναίρεσις ποιέω πᾶς ὁ ἄνεμος εἰς δύο , νότος καί Βορέας . p . 364a24 θερμός δέ ὁ ἀπό ὁ ἠώς ὁ ἀπό δυσμή , ὅτι πλείων χρόνος ὑπό ὁ ἥλιος εἰμί ὁ ἀπό ἀνατολή . ὁράω ὁ αἴτιος αὐτός λέγω ὁ εἰμί θερμός ὁ ἀνατολικός , ὅς ἐγώ ἐν ὁ θεωρία εἴρω . p . 364a27 οὗτος δέ τάσσω ὁ ἄνεμος δῆλος ὅτι πνέω ὁ μέν ἐναντίος οὐ οἷος . Εντεῦθεν ὁ δέκα θεώρημα , ὅς ὁ πρότερος εἰμί οὗτος · ποῖος ἅμα πνέω , ποῖος δέ ἅμα οὖον πνέω ; p . 364a 32 κατά δέ ὁ ὥρα ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος μάλιστα πνέω . To δύο θεώρημα ὁ λέγω ’ ποῖος πότε πνέω ἄνεμος , ποῖος δέ ποτός οὖον πνέω ; p . 364b3 ἐμπίπτω δέ ὁ ἄλλος μάλιστα καί παύω ἀπαρκτίς καί θρασκίας . To τρίτος ἐνταῦθα ζητέω , ποῖος τίς παύω ἄνεμος · καί ἕπω , ὅτι Βορέας . καλῶς δέ εἶπον ‘ ἐμπίπτω δηλόω αὐτός ὁ ἔκλυτος καί βαρύς . ὅθεν διά ὁ εἰμί πλῆθος ὁ ἀναθυμίασις ἀεί ἀποσοβέω ὁ νέφος καί αἰθρία ποιέω μάλιστα , ὅταν μή Ψυχρὸς πνέω · εἰμί γάρ εἰμί ψυχρός , παχύνω ὁ ἀτμίς , πρίνη ἀποσοβέω , καί εἰς ὕδωρ μεταβάλλω . p . 364 b 14 ὁ δέ περίστασις γίγνομαι αὐτός καταπαύω εἰς ὁ ἔχω κατά ὁ ἥλιος μετάστασις . | νῦν περί πᾶς ἁπλόος λέγω ὁ ἄνεμος , ὅτι μάλιστα ἐκεῖνος ροντ , ἐπί ὅς ἄν ὁ ἥλιος χώρα · ὁ παρενόω ἰκμάς ἐν ὁ γῆ , ὅς καλέω ἀρχή ὁ ἄνεμος ὡς ὕλη , τηνικαῦτα ὑπό ὁ ἥλιος ἕλκω καί ἀναδίδωμι γίγνομαι ὁ ἄνεμος . ὅθεν ὁ ἐτησίαι μάλιστα πνέω θέρος διά ὁ ἀνέρχομαι ὁ ἥλιος ἐπί Βορέας λύω ὁ χιών καί ὑγραίνω ὁ γῆ καί γίγνομαι ὕλη ὁ ἄνεμος · ὁ μέντοι ἀπηλιώτης παύω διά ὁ διαφορέω ὁ ὕλη αὐτός ἐκ ὁ θερμότης . p . 364b17 ὁ ἐναντίος δήω αὐτός ποιέω ὁ ἐναντίος . To τέταρτος θεώρημα , ἔνθα λέγω , ποῖος ἐναντίος εἰμί ὁ αὐτός ποιέω . οἷος ἀπό ὁ ΖΓ καί ἀπό ὁ ΔΕ . p . 364b21 νιφετώδης δέ μέσος καί ἀπαρκτίας . ὁράω ὁ πέμπτος . p . 364b 22 χαλαζώδης δέ ἀπαρκτίας καί θρασκίας . ἰδέ ὁ ἕκτος . p . 364b23 καυματώδης δέ νότος καί ζέφυρος . Επειδή εἶπον ὁ ψυχροποιός ἄνεμος , λέγω δή ὁ νιφετώδης ὅς καί χαλαζώδης , ἀντιτίθημι αὐτός ὁ ἐναντίος , τουτέστι ὁ θερινός νότος καί Ζέφυρος . ἀλλά ἀπορητέον , πῶς ἀνωτέρω μέν ὁ Ζέφυρος λέγω ψυχρός , νῦν δέ θερμός αὐτός λέγω . ἢ ῥητέος , ὅτι εἰμί οὖον κατά οὐσία , ἀλλά ὅτι ἐν ὥρα θερμός πνέω · ἐν ὁ θέρος γάρ . p . 364b24 νέφος δέ πυκνόω οὐρανός . ὁ ἕβδομος κεφάλιον , ἔνθα ζητέω , ποῖος εἰμί ἐπινέφελος . p . 364b29 ἵθριοι δέ ἀπαρκτίας καί θρασκίας καί ἀργέστης . πάλιν ἐπεί εἶπον περί ὁ ἐπινέφελος ποιέω ἄνεμος ὁ ἀήρ , διαλέγω καί περί ὁ αἴθριος αὐτός ποιέω .