olympiodorus-philosophy.in-aristotelis-categorias-commentarium 1
<Θεωρία ς΄.> <Περὶ όμωνύμων.> p . 1a1 Ὁμώνυμα λέγεται ὧν ὄνομα μόνον κοινόν , ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος , οἷον ζῷον . Μετὰ τὴν τριπλῆν στοιχείωσιν , τῶν Κατηγοριῶν , τῆς λογικῆς , τῆς Ἀριστοτέλους φιλοσοφίας , φέρε λοιπὸν σὺν θεῷ ἁψώμεθα τῆς κατὰ λέξιν ἐξηγήσεως . ἀλλ’ ἐπειδὴ εὐθέως ἐν προοιμίοις ὁ Ἀριστοτέλης ὁμωνύμων μέμνηται καὶ συνωνύμων , φέρε εἴπωμεν τί ποτέ ἐστι τούτων ἕκαστον . ἀλλ’ ἵνα τοῦτο μάθωμεν , προέλθωμεν οὕτως · πᾶν πρᾶγμα καὶ ἕν ἐστι καὶ πολυμερές , καὶ ὡς μὲν ἓν ὄνομα ἔχει , ὡς δὲ πολυμερὲς λόγον ἔχει . λόγον δὲ ἄκουε νῦν ἢ ὁρισμὸν ἢ ὑπογραφήν . ἐπειδὴ οὖν πᾶν πρᾶγμα καὶ ὄνομα ἔχει καὶ λόγον , τὰ πράγματα ἢ κατὰ ἄμφω τὰ αὐτὰ κοινωνοῦσι , κατὰ τὸ ὄνομα καὶ κατὰ τὸν λόγον φημί , ἢ κατὰ ἄμφω διαφέρουσιν , ἢ κατά τι μὲν κοινωνοῦσι κατά τι δὲ διαφέρουσι . καὶ τοῦτο διχῶς · ἢ γὰρ κατὰ μὲν τὸ ὄνομα κοινωνοῦσιν , κατὰ δὲ τὸν λόγον διαφέρουσιν , ἢ τὸ ἀνάπαλιν κατὰ μὲν τὸ ὄνομα διαφέρουσι , κατὰ δὲ τὸν λόγον κοινωνοῦσιν . εἰ μὲν οὖν κατ’ ἄμφω κοινωνοῦσιν , λέγονται συνώνυμα , οἷον ἐπὶ ἀνθρώπου καὶ ἵππου · ταῦτα γὰρ δύνανται λέγεσθαι συνώνυμα , διότι ζῷα ἄμφω , ἀλλὰ καὶ ὅρον ἔχουσι τὸν αὐτόν , τὸν τοῦ ζῴου φημί , οἷον τὸ οὐσία ἔμψυχος αἰσθητική . εἰ δὲ κατὰ ἄμφω διαφέρουσι , ποιοῦσι τὰ ἑτερώνυμα ἤτοι τὰ ἕτερα . διαφέρει δὲ τὸ ἑτερώνυμον τοῦ ἑτέρου ταύτῃ · ὅτι τὸ | μὲν ἑτερώυμον διαφέρει καὶ κατὰ τὸ ὄνομα καὶ κατὰ τὸν λόγον , οὐκ ἔτι μέντοι καὶ κατὰ τὸ ὑποκείμενον , τὸ δὲ ἕτερον παντελῶς ἠλλοτρίωται , λέγω δὴ καὶ κατὰ τὸν λόγον καὶ κτὰ τὸ ὄνομα καὶ κατὰ τὸ ὑποκείμενον , οἷόν ἐστιν ἀνάβασις καὶ κατάβασις · <ἀνάβασις γὰρ καὶ κατάβασις> καὶ ἕτερα ἔχουσιν ὀνόματα καὶ ἑτέρους λόγους · ἀνάβασις μὲν γάρ ἐστιν ἡ ἀπὸ τῶν κάτω ἐπὶ τὰ ἄνω πρόοδος , κατάβασις δέ ἐστιν ἡ ἀπὸ τῶν ἄνω ἐπὶ τὰ κάτω πρόοδος . ἀλλ’ εἰ καὶ διαφέρουσιν ἀλλήλων καὶ κατὰ τὸ ὄνομα καὶ κατὰ τὸν λόγον , ἀλλ’ οὖν ὅμως κατὰ τὸ ὑποκείμενον οὐ διαφέρουσιν · κλῖμαξ γάρ ἐστιν ἡ ὑποκειμένη ἀμφοτέροις . καὶ ταῦτα ὅ εἰκότως κληθείη ἑτερώνυμα . οὐ μόνον δὲ ἐπὶ τούτων ἔστιν θεωρῆσαι τὸ εἰρημένον , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ καρποῦ καὶ σπέρματος · ταῦτα γὰρ διαφέροντα καὶ κατὰ τὸ ὄνομα καὶ κατὰ τὸν λόγον πρὸς γὰρ τὸ μὲν ἤδη πεφυκὸς λέγεται καρπός , πρὸς δὲ τὸ μέλλον σπέρμα ) , λεχθείησαν ἂν εἰκότως ἑτερώνυμα διὰ τὸ ὑποκείμενον ἔχειν ἀμφότερα <ἔν> , τὸς σῖτόν φημι . ἕτερα δέ ἐστι τὰ παντελῶς ἠλλοτριωμένα , [ ἀλλ' ] ὡς τὸ λευκόν , εἰ τύχοι , καὶ ὁ ἄνθρωπος . εἰ δὲ κατά τι μὲν κοινωνοῦσι καὶ κατά τι διαφέρουσιν , οἷον κατὰ τὸ ὄνομα μὲν κοινωνοῦσι κατὰ δὲ τὸν λόγον διαφέρουσι , ποιοῦσι τὰ ὁμώνυμα , οἷον ἡ Αἴας φωνὴ κοινή ἐστι φερομένη κτὰ τοῦ Τελαμῶνος καὶ τοὐ Ὀιλέως . ἀλλὰ τούτων ὁρισμὸς ἕτερός ἐστι · τὸν μὲν γὰρ εἰ βουληθείημεν ὁρίσασθαι , εἴποιμεν ἂν Αἴαντα Τελαμώνιον | ἐκ Σαλαμῖνος μονομαχήσαντα Ἕκτορι ἑαυτὸν σφάξαντα , τὸν δὲ Ὀιλέως εἴποιμεν ἂν Λοκρὸν ἐξ Ὀιλέως καὶ ὅσα τοιαῦτα . εἰ δὲ κατὰ μὲν τὸν λόγον κοινωνοῦσιν κατὰ δὲ τὸ ὄνομα διαφέρουσι , ποιοῦσι τὰ πολυώνυμα , οἷον μέροψ , βροτός , ἄνθρωπος · τούτων ἕκαστον ἕνα ἔχει ὁρισμόν · καὶ γὰρ ὁ ἄνθρωπος ζῷον λογικὸν καὶ ὁ μέροψ ζῷον λογικὸν καὶ ὁ βροτὸς ὁμοίως . ὥστε ὁ ὁρισμὸς ὁ αὐτός , ἀλλὰ τὸ ὄνομα διάφορον . τεσσάρων τοίνυν ὄντων , ὁμωνύμων , συνωνύμων , ἑτερωνύμων , πολυωνύμων , τῶν δύο μόνων ἐμνημόνευσεν , ὁμωνύμων φημὶ καὶ συνωνύμων . καὶ ἀξιοῦσιν ἐνταῦθα ζητεῖν τί δήποτε , τεσσάρων ὄντων , συνωνύμων καὶ ὁμωνύμων μόνον ἐμνημόνευσεν παρεὶς τὰ ἕτερα δύο . καὶ ἀποδιδόασι τούτου πρώτην αἰτίαν τοιαύτην · ὅτι ὲμνημόνευσεν τῶν δύο τούτων ὁ Ἀριστοτέλης ὡς φιλοσύντομος κελεύσας ἡμᾶς προσυπακούειν τὰ λοιπά · διὰ γὰρ τοῦ ἑνὸς τῶν ἐναντίων δηλοῦται καὶ τὸ ἄλλο . διὸ ἀφ’ ἑκατέρας ἀντιθέσεως ἓν σκέλος ἔλαβεν · ἀντίκειται γὰρ τὸ μὲν ὁμώνυμον τῷ πολυωνύμῳ , τὸ δὲ συνώνυμον τῷ ἑτερωνύμῳ . μνημονεύσας οὖν ὁμωνύμων ἐκέλευσεν ἡμᾶς προσυπακοῦσαι τὰ πολυώνυμα , μνημονεύσας δὲ τῶν συνωνύμων ἐκέλευσεν ἡμᾶς προσυπακοῦσαι τὰ ἑτερώνυμα · τῶν γὰρ ἀντικειμένων μία ἐστὶν ἐπιστήμη . ἢ οὖν τοῦτο ῥητέον ἢ ἐκεῖνο · ὅτι τούτων μὲν ἐμνημόνευσεν γεωμετρικῷ τρόπῳ , διότι μόνον αὗται αἱ φωναὶ συμβάλλονται αὐτῷ πρὸς τὰς κατηγορίας · οὕτως γὰρ καὶ ὁ γεωμέτρης πλειόνων οὐσῶν γραμμῶν μόνον τῆς περιφεροῦς 1 καὶ τῆς εὐθείας μέμνηται , ἐπειδὴ καὶ τούτων μόνον χρῄζει . ἐνταῦθα μὲν οὖν ὁμωνύμων καὶ συνωνύμων ἐδεήθη , ἐπειδὴ αἱ κατηγορίαι γένη ἐστὶ γενικώτατα · ὡς μὲν οὖν γένη συνωνύμως τῶν ὑπ αὐτὰ κατηγοροῦνται εἰδῶν , ὡς δὲ γενικώτατα γένη ἔχουσιν ὅρον τὸ ὂν ὁμωνύμως κατ’ αὐτῶν φερόμενον . ἐν δὲ ῥητορικαῖς τέχναις καὶ ἄλλαις πραγματείαις παραπλησίως πολυωνύμων καὶ ἑτερωνύμων ἐδεήθη , ἐπειδὴ πῇ μὲν διδάσκει ὅτι τὸ αὐτὸ πολλαχῶς ἔστιν εἰπεῖν , ὅπερ οἰκεῖον πολυωνύμων , πῇ δὲ ὅτι δι’ ἑτέρων ὀνομάτων τὰ ἕτερα ἔστι δηλῶσαι διὰ τὸ ἀσύγχυτον καὶ διηρθρωμένον τῆς διδασκαλίας . ἔτι δὲ τοῦτο ἀναπέφανται ἡμῖν ὅτι πρὸς διαλεκτικὴν μᾶλλον προπαρασκευὴν ὁρᾷ ταῦτα πρὸς τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν , τὰ δὲ ὁμώνυμα καὶ συνώνυμα πραγματειώδη πρὸς ἄλληλα διαφορὰν ἔχει , ἣν καὶ προτίθεται ὁ φιλόσοφος διδάξαι . Ἀλλὰ πάλιν ζητοῦσι τί δήποτε ὁμώνυμα τῶν συνωνύμων προέταξεν . καί φασι τούτου δύο αἰτίας · μίν μὲν ὅτι τῶν ὁμωνύμων ἐμνημόνευσεν πρότερον ὡς ἁπλουστέρων · ταῦτα γὰρ μίαν ἔχουσι κοινωνίαν , τὴν κατὰ τὸ ὄνομα , τὰ δὲ συνώνυμα καὶ κατὰ τὸ ὄνομα καὶ κτὰ τὸν λόγον ἔχουσι τὴν κοινωνίαν , ὡς εἴρηται . ἐπειδὴ οὗν τὰ ὁμώνυμα ἁπλούστερά ἐστι , τούτου χάριν προέταξεν αὐτά · ἀεὶ γὰρ προτερεύει ἡ μονὰς τῆς δυάδος . δευτέρα αἰτία τοιαύτη · ὅτι τῶν ὁμωνύμων πρότερον ἐμνημόνευσεν , διότι τὸ ὂν γενικώτερον ὂν τῶν κατηγοριῶν ὁμωνύμως φέρεται κατ’ αὐτῶν , αἱ δὲ κατηγορίαι συνωνύμως τῶν ὑπ’ αὐτὰ | εἰδῶν κατηγοροῦνται · ἐπειδὴ οὖν τὰ ὁμώνυμα τοῦ γενικωτέρου ἐστί , φημὶ δὴ τοῦ ὄντος , τούτου χάριν προέταξεν τὴν περὶ τῶν ὁμωνύμων διδασκαλίαν . καὶ ἐπειδὴ καλῶς εἴρηται ἡμῖν ἡ αἰτία τῆς χρείας τῶν μνημονευθέντων ἐν τῷ προοιμίῳ , ἀλλὰ δὴ καὶ τῆς τάξεως ἡμῖν σεσαφήνισται , καταπαύσωμεν τὴν παροῦσαν θεωρίαν . ἀναγνῶμεν δὲ τὴν λέξιν τοῦ συγγραφέως , ἵνα ἑκάστων ἀποδῶμεν τὴν ἐξήγησιν . <Θεωρία ζ΄.> p . 1a1 Ὁμώνυμα λέγεται . Δῆλος ἐκ θυρῶν αὐτῶν ὁ Ἰαμβλίχειος σκοπὸς ὁ λέγων ὅτι καὶ περὶ φωνῶν καὶ νοημάτων καὶ πραγμάτων ἐστὶν αὐτῷ ὁ σκοπός . εἶπεν γὰρ ὁμώνυμα , ἅτινα ὁμώνυμα καὶ πράγματά ἐστι καὶ σημαίνοντι ὑπὸ φωνῶν διὰ μέσων νοημάτων . οὕτω μὲν οὖν διὰ τῶν ὁμωνύμων δέδεικται ὅτι περὶ τῶν τριῶν ἐστιν αὐτῷ ὁ σκοπός . ἀλλὰ μὴν καὶ ἐκ τοῦ λέγεται ἔστιν ἑλεῖν τὸν σκοπόν · τὸ γὰρ λέγεται καὶ ἐπὶ φωνῶν καὶ ἐπὶ νοημάτων καὶ ἐπὶ πραγμάτων ἐφαρμόζει · οὕτω γὰρ τὸν βαρβαρίζοντα καὶ σολοικίζοντά φαμεν κακῶς λέγειν , τὴν φωνὴν μεμφόμενοι . ἀλλὰ μὴν καὶ τὸν ἠλίθιόν φαμεν κακῶς λέγειν , τὴν διάνοιαν μεμφόμενοι . ἀλλὰ μὴν ὁμοίως καὶ τὸν ψευδόμενόν φαμεν κακῶς λέγειν , τῶν πραγμάτων καταγιγνώσκοντες . εἰ τοίνυν τὸ λέγεται κατὰ τῶν τριῶν φέρεται , ἐχρήσατο δὲ αὐτῷ ὁ Ἀριτὰ στοτέλης ἐνταῦθα , πῶς οὐκ ἔστι δῆλον ὅτι περὶ τῶν τριῶν ἐστιν αὐτῷ ὁ σκοπός ; καὶ ταῦτα μὲν περὶ τῆς ἐκφάνσεως τοῦ σκοποῦ . Ζητοῦσι δέ τινες 1 ὅ τι δήποτε εἶπεν ὁμώνυμα καὶ οὐκ ὁμώνυμον ἑνικῶς . καί φαμεν ὅτι εἰκότως · ἡ γὰρ ὁμωνυμία τοὐλάχιστον ἐν δύο πράγμασι θεωρεῖται . πάλιν ζητοῦσι διὰ τί εἰρηκὼς ὁμώνυμα πληθυντικῶς ἐπήγαγεν τὸ λέγεται , ὅπερ ἐστὶν ἑνικόν . καί φαμεν ὅτι τὸ τοιοῦτον ἀττικόν ἐστι σχῆμα , εὑρισκόμενον καὶ παρὰ Πλάτωνι καὶ παρὰ ῥήτορσι , φημὶ δὲ τὸ πληθυντικοῖς οὐδετέροις ἑνικὰ συντάττειν ῥήματα . ἢ οὗν τοῦτο , ἢ ὅτι ἔχουσι τὰ ὁμώνυμα τὴν ταὐτότητα , τοῦτ’ ἔστι τὴν κοινωνίαν τοῦ ὀνόματος , καὶ τούτου χάριν ὡς περὶ ἑνὸς διαλεγόμενος διὰ τὴν ταυτότητα του ὀνόματος ἑνικῇ χρησάμενος φωνῇ εἶπεν λέγεται , τοῦτ’ ἔστι τὰ ὁμώνυμα πολλὰ πράγματα ὄντα ἑνὶ ὀνόματι ἀνομάζονται . καλῶς δὲ εἶπεν τὸ λέγεται · ὅπου μὲν γὰρ καὶ αὐτὸς ὀνοματοθέτης γίνεται , τότε τὸ λέγω τίθησιν ἢ τὸ κλῶ . οὕτω καὶ ἐν τοῖς Προτέροις ἀναλυτικοῖς λέγει · “ ὅρον δὲ καλῶ εἰς ὃν διαλύεται ἡ πρότασις ” · τῷ γὰρ ὄντι αὐτὸς πρῶτος τὸ μέρος τῆς προτάσεως ὅρον ὠνόμασεν . ὅτε δὲ συνειθισμένον τῇ παλαιᾷ χρήσει λέγει ὄνομα , τότε τίθησι τὸ λέγεται ἢ τὸ καλεῖται , ὥσπερ κἀνταῦθα πεποίηκεν ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων , οὐκ ἀνασχόμενος σφετερίσασθαι τὰ τῶν παλαιῶν · οὐδὲ γὰρ αὐτὸς ἦν πρῶτος πατὴρ τῇς λέξεως , ἀλλ’ ᾔδει καὶ παρ’ Ὁμήρῳ κειμένην αὐτήν , ἔνθα φησὶ περὶ τῶν Αἰάντων ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι . ἰστέον δὲ ὅτι ὅ ἐστιν ἀμφιβολία ἐν τοῖς λόγοις , | τοῦτό ἐστιν ὁμωνυμία ἐν τοῖς ὀνόμασι · ἡ γὰρ ἀμφιβολία ἐν τοῖς λόγοις θεωρεῖται κατὰ τὴν διάφορον στιγμήν , οἷον ὡς ἐπὶ τούτου τοῦ παραδείγματος ‘ἐγώ σε ἔθηκα δοῦλον ὄντα ἐλεύθερον’ . δύναται δὲ ἡ παροῦσα λέξις κατὰ διάφορον στιγμὴν ποῦ μὲν δηλῶσαι ὅτι ‘ἐγὼ δοῦλόν σε ὄντα , ἐποίησα ἐλεύθερον’ , ποῦ δὲ δηλῶσαι ὅτι ‘ἐγώ σε ἐλεύθερον ὄντα , ἐποίησα δοῦλον’ . εἰ μὲν γὰρ εἴποιμεν οὕτως ‘ ἐγώ σε ἔθηκα δοῦλον , ὄντα ἐλεύθερον’ , τοῦτο δηλοῖ ὅτι ἀπ’ ἐλευθέρου δοῦλον ἐποίησα , εἰ δὲ εἴποιμεν οὕτως ὅτι ‘ἐγώ σε ἔθηκα , δοῦλον ὄντα , ἐλεύθερον’ , τοῦτο δηλοῖ ὅτι δοῦλον ὄντα ἐλεύθερον ἐποίησα . p . 1a1 Ὧν ὄνομα μόνον κοινόν . Ζητοῦσιν ἐνταῦθά τινες ὅτι διὰ τί εἶπεν ὧν καὶ μὴ εἶπεν οὗ . ἀλλἔστιν πρὸς τούτους εἰπεῖν ὅτι ἐπειδὴ τὰ ὁμώνυμα τοὐλάχιστον ἐν δύο πράγμασι θεωρεῖται , τούτου χάριν εἶπεν ὧν καὶ οὐκ εἶπεν οὗ . ἰστέον δὲ ὅτι τὸ ὧν δοκεῖ μὲν ἀναφορικὸν εἶναι ἄρθρον , οὐκ ἀναπέμπει δὲ ὑπὸ τὸ λεγόμενον , ἀλλὰ πρὸς τὸ νοούμενον , τοῦτ’ ἔστι πραγμάτων καὶ οὐκ ὀνομάτων · εἰ γὰρ ‘ ὧν ὀνομάτων’ , εὑρεθήσονται τῶν ὀνομάτων ὀνόματα , ὅπερ ἄτοπον · p . 1a1 Ὧν ὄνομα μόνον κοινόν . Τί φησιν ὀ Ἀριστοτέλης ; ἐν ὀνόμασι μόνον ἠ ὁμωνομία ; καίτοι γε καὶ ἐν τοῖς ῥήμασίν ἐστιν · αὐτίκα γοῦν τὸ ἐρῶ ῥῆμα ὂν ὁμώνυμόν ἐστιν · σημαίνει γὰρ ποτὲ μὲν τὴν ἐρωτικὴν διάθεσιν ποτὲ δὲ τὴν λεκτικὴν ἐνέργειαν . ὁμοίως τὸ ὁρῶ ὁμώνυμόν ἐστι · καὶ γὰρ καὶ τὸ θεωρῶ καὶ τὸ βλέπω σημαίνει . εἰ τοίνυν καὶ ἐν τοῖς ῥήμασίν ἐστιν | ἡ ὁμωνυμία , τί δήποτε εἶπεν ὧν ὄνομα μόνον ; πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι διττὸν τὸ ὄνομα · τὸ μὲν πτωτικόν , ὃ καὶ τοῖς γραμματικοῖς ἔθος καλεῖν οὕτω , τὸ δὲ φερόμενον κατὰ πάσης λέξεως σημαινούσης τι · οὕτω γὰρ καὶ ὁ Μένανδρος ἐν προοιμίοις τῆς Λευκαδίας ὀνόματα ἐκάλεσεν πᾶσαν λέξιν , καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας ὀνόματα καλεῖ πᾶσαν λέξιν , ὡς σὺν θεῷ μαθησόμεθα . ἀμέλει τοι καὶ ἡμεῖς κατὰ τοῦτο τὸ σημαινόμενόν φαμεν καλοῖς ὀνόμασι κεχρῆσθαι τὸν Πλάτωνα ἀντὶ τοῦ καλαῖς λέξεσι · οὐ γὰρ μόνοις ὀνόμασιν ἐχρήσατο , ἀλλὰ καὶ λέξεσιν πολλαῖς . p . 1a1 Ὧν ὄνομα μόνον κοινόν . Τὸ μόνον διχῶς λέγεται · ἢ τὸ μοναδικόν , ὥσπερ λέγομεν ἕνα μόνον ἥλιον , ἢ τὸ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ὁμοίως λεγομένων , ὥσπερ λέγομεν ἀπιέναι , εἰ τύχοι , τὸν Ἀχιλλέα ἐν πολέμῳ δόρυ μόνον ἔχοντα , οὐχ ὅτι ἐσθῆτα οὐκ εἶχεν ἡ χεῖρας καὶ σκέλη καὶ ἁπλῶς τὰ λοιπὰ μόρια τοῦ σώματος , ἀλλ’ ὅτι οὐδὲν ἕτερον τῶν πολεμικῶν ὀργάνων εἶχεν , οἷον ἀσπίδα ἢ βέλη ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων . διχῶς τοίνυν λεγομένου τοῦ μόνου εἴληπται τῷ Ἀριστοτέλει τὸ μόνον κατὰ τὸ δεύτερον σημαινόμενον , ὡς δηλοῖ ἐπιφέρων καὶ λέγων ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος , τοῦτ’ ἔστιν ὁ ὁριστικὸς λόγος ἕτερος . p . 1a1 Κοινόν . Τὸ κοινὸν τετραχῶς λέγεται · ἢ τὸ μὴ πεφυκὸς διαιρεῖσθαι · τοιαῦτα δέ ἐστι πάντα , ὧν ἡ χρῆσίς ἐστι κοινή , οἷον δοῦλος , αὐλός , ἵππος . λέγεται πάλιν κοινὸν καὶ τὸ μεριστόν , ὃ καὶ σώζεται μετὰ τὴν διαίρεσιν , ὥσπερ λέγομεν κοινὸν τὸν ἀγρόν . κατὰ δὲ τὸ τρίτον σημαινόμενον λέγεται | κοινὸν τὸ ἐν προκαταλήψει , ὥσπερ φαμὲν τὸ βαλανεῖον κοινὸν καὶ τὸ θέατρον · ταῦτα γὰρ κοινὰ ὄντα τοῦ πρικαταλαμβάνοντος ἴδια λέγονται εἶναι . κτὰ δὲ τὸ τέταρτον σημαινόμενον λέγεται κοινὸν τὸ ὅλον ἑαυτὸ παρέχον ἑκάστῳ τῶν μετεχόντων αὐτοῦ , ὥσπερ λέγομεν κοινὸν τὸ ζῷον , ἐπειδὴ οὐκ ἄν τις εἴποι τὸν μὲν ἄνθρωπον μέρος αὐτοῦ μετέχειν τὸν δὲ ἵππον μέρος , ἀλλ’ ἕκαστον τῶν εἰδῶν ὅλου μετέχει τοῦ ζῴου . οὕτω καὶ ἡ τοῦ κήρυκος φωνὴ ἐπίσης ὅλην ἑαυτὴν παρέχει ἑκάστῳ τῶν ἀκουόντων αὐτῆς . ἐνταῦθα οὖν κατὰ τὸ τέταρτον σημαινόμενον εἴρηται τῷ Ἀριστοτέλει τὸ κοινόν · τὸ γὰρ Αἴας ὄνομα ἐπίσης ὅλον ἑαυτὸ μεταδίδωσι τοῖς μετέχουσιν αὐτοῦ . p . 1a1 Ὁμώνυμα λέγεται ὧν ὄνομα μόνον κοινόν , ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος . Ἀξιοῦσί τινες ζητεῖν τί δήποτε φιλοσύντομος ὢν ὁ Ἀριστοτέλης μὴ εἶπεν ὁμώνυμα λέγεται ὧν ὄνομα μόνον κοινόν ἐσιώπησεν , ἀλλ’ ἐπήγαγεν προσθήκην τῷ λόγῳ τὴν λέγουσαν ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος · εἰρηκὼς γὰρ ὧν ὄνομα μόνον κοινόν πάντως προσυπακοῦσαι δεῖ ὅτι κατὰ τὰ ἄλλα πάντα διαφέρουσιν . αὕτη μὲν οὖν μία ζήτησις . δευτέραν δὲ ζήτησιν προβάλλονται τοιαύτην · φασὶ γὰρ ὅτι διὰ τί μὴ εἶπεν ‘ ὁμώνυμα λέγεται ὧν οἱ ὁρισμοὶ διάφοροι μόνοι ) · πάντως γὰρ ἦν πάλιν προσυπακοῦσαι ὅτι κατὰ τὰ ἄλλα πάντα διαφέρουσιν · εἰ τοίνυν ἦν δυνατὸν διὰ τῆς μνήμης τοὐ ἑνὸς λοιπὸν καὶ τὸ ἕτερον ἡμᾶς προσυπακούειν , τί δήποτε τὰ δύο συμπλέξας εἶπεν ὁμώνυμα λέγεται ὧν ὄνομα μόνον κοινόν , ὁ δὲ ka | τὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος ; αὕτη μὲν οὖν ἡ ζήτησις , πρὸς ἥν φαμεν πρῶτον μὲν ὅτι γιγνώσκει ὁ Ἀριστοτέλης πρὸς εἰσαγομένους τὸν λόγον ποιούμενος , καὶ τούτου χάριν σαφηνείας ἀντιποιεῖται . δεύτερον ὅτι ὡς τεχνικὸς ὁ Ἀριστοτέλης τοῦτο πεποίηκεν · εἰ γὰρ εἶπεν ὄνομα ὄνομα μόνον κοινόν’ καὶ τὰ λοιπὰ ἐσιώπησεν , εὑρίσκοντο ἂν καὶ τὰ ὁμώνυμα μὴ ὁμώνυμα καὶ τὰ μὴ ὁμώνυμα ὁμώνυμα · ὁ γὰρ Πλατῶν καὶ Ἀλκιβιάδης . μὴ ὄντες ὁμώνυμοι , ὁμώνυμοι ἄν εὑρέθησαν ἔχοντες κοινὸν ὄνομα τὸ τοῦ ἀνθρώπου . εἰ δὲ κτὰ τοῦτο τὸ ὄνομα , φημὶ δὲ τὸ τοῦ ἀνθρώπου , ἦσαν ὁμώνυμοι , ἔμελλον <δ'> ἔχειν καὶ λόγον τὸν αὐτόν , ἤγουν τοῦ ἀνθρώπου ἄμφω γὰρ ζῷα λογικὰ θνητά ) , ηὑρίσκοντο τὰ τοιαῦτα ὁμώνυμα μὴ ὁμώνυμα ἀλλὰ συνώνυμα . οὕτω μὲν οὖν πρὸς τοιοῦτο . πρὸς δὲ τὸν λόγον τὸν λέγοντα ὅτι διὰ τί μὴ εἷπεν ‘ ὁμώνυμα λέγεται ὧν οἱ ὁρισμοὶ μόνοι διάφοροι’ , φαμὲν ὅτι ἐν ἦν τοῦτο εἰρηκώς , ηὑρίσκοντο τὰ συνώνυμα μὴ συνώνυμα · διττῆς γὰρ οὔσης τῆς οὐσίας τοῦ ἀτόμου , τῆς μὲν πόρρω , καθὰ ζῷον λογικὸν θνητόν φαμεν , τῆς δὲ προσεχοῦς , καθὰ λέγεται Σωκράτης φαλακρὸς προγάστωρ φιλόσοφος · εἰ οὗν εἶπεν μόνον ὅτι ὁμώνυμα λέγεται ὧν ὁ ὁρισμὸς διάφορος , ὁ Σωκράτης ηὑρίσκετο ἄν μὴ συνώνυμος τῷ ζῴῳ ὡς ἔχων ὁρισμὸν περιττὸν τοῦ ζῴου , ὅπερ ἦν ἄτοπον · τὰ γὰρ γένη , ὡς εἴρηται , συνωνύμως κατηγορεῖται τῶν ὑπ’ αὐτὰ εἰδῶν . Ἀλλ’ οὐ μέχρι τούτου ἵστανται ἀποροῦντες , ἀλλ’ ἐπεκτείνουσι τὰς ἀπορίας λέγοντες διὰ τί εἶπεν ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος · χρῆν γὰρ οὕτως εἰπεῖν ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος ἕτερος’ , ἢ οὕτως ‘ ὁ δὲ λόγος | τῆς οὐσίας ἕτερος’ . τίς οὖν χρεία τῆς τοσαύτης ἀχριβείας ; ἵνα τοίνυν τὰ λεγόμενα νοήσωμεν , εἴπωμεν οὕτως · ἡ λέξις ἐπιδέχεται καὶ ἴδιον λόγον ὡς λέξις , ἐπιδέχεται καὶ ὡς πρᾶγμα σημαίνουσα · πρᾶγμα δὲ ἡ προσεχὲς ἢ πόρρω . ὃ δὲ λέγω , τοιοῦτόν ἐστιν · ἡ Αἴας φωνὴ ἔχει καὶ ἴδιον λόγον ὡς λέξις , καθ’ ἣν λέγεται ὁμώνυμος οὖσα , ὄνομα ἀρσενικὸν δισύλλαβον μακροκατάληκτον , καὶ ὅσα τοιαῦτα . ἐπιδέχεται δὲ καὶ ὡς σημαίνουσα πρᾶγμα , ὡς ἔφην , ἢ προσεχὲς ἢ πόρρω · προσεχὲς μὲν σημαίνει , εἰ τύχοι , τὸν Τελαμῶνος υἱὸν ἢ τὸν Ὀιλέως ( οὐδὲν γάρ μοι διαφέρει ) , πόρρω δὲ σημαίνει τὸν ἄνθρωπον . ὅτε οὖν εἴπῃ ὁ Ἀριστοτέλης κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας , τὸ πρᾶγμα λέγει τὸ προσεχῶς ὑπὸ τοῦ ὀνόματος σημαινόμενον . εἰ τοίνυν εἶπεν ‘ ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος ἕτερος’ παραλείψας ‘ τῆς οὐσίας’ , ἠλέγχετο ἀπὸ τοῦ λόγου τῆς λέξεως · οὐδὲ γὰρ πάντων τῶν ὁμωνύμων λόγος ἕτερος , τοῦτ’ ἔστιν ὁ λόγος τῆς λέξεως · ἰδοὺ γὰρ τὸ Αἴας ἐν ἀμφοτέροις τὸν αὐτὸν ἐπιδέχεται λόγον ὡς λέξις . τὸ ἄρα τῆς οὐσίας ὄνομα παραλειφθὲν ἀπεπλάνα ἡμᾶς περὶ τὴν λέξιν . πάλιν εἰ εἶπεν ‘ ὁ δὲ λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος’ παραλείψας τὸ κατὰ τοὔνομα’ , ἀνατρέχοντες ἐπὶ τὰ πόρρω τῶν σημαινομένων ἐδοκοῦμεν ἐλέγχειν τὸν λόγον , οἷον ὡς ἂν εἴποι τις ὅτι ὁ Τελαμώνιος καὶ Ὀιλέως ὄνομα ἔχουσι κοινόν , τὸ Αἴας , καὶ ὁ λόγος τῆς οὐσίας αὐτῶν <κοινὸς> καθὸ ἄνθρωποι . ἵνα οὗν μήτε εἰς τὴν λέξιν μήτε εἰς τὴν πόρρω σημασίαν ἀποπλανηθῶμεν , προσέθηκεν ὁ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος , τοῦτ’ ἔστιν ἔδει τῆς λέξεως ἀποστάντας τὴν οὐσίαν ζητεῖν , οὐσίαν δὲ οὐ τὴν τυχοῦσαν , ἀλλ’ ἣν προσεχῶς καὶ κυρίως | σημαίνει τὸ προκείμενον εἰς ζήτησιν . κα · λῶς δὲ εἶπεν λόγον καὶ οὐχ ὁρισμὸν ἢ ὑπογραφήν , τὸ κοινῶς κατηγοροῦ · μένον κατὰ ἀμφοτέρων , ὁρισμοῦ φημι καὶ ὑπογραφῆς · οὐδὲ γὰρ πάντα τὰ πράγματα ὁρισμὸν ὑποδέχονται , ὡς δηλοῖ τὰ γενικώτατα καὶ τὰ ἄτομα · τὰ μὲν γὰρ γενικώτατα οὐκ ἐπιδέχονται ὡς μὴ ἔχοντα γένη πρὸ αὐτῶν , τὰ δὲ ἄτομα ἰδιαιτατα διαφοράς . Ἀξιοῦσιν ἐνταῦθα ζητεῖν τί δήποτε εἶπεν τῆς οὐσίας · καὶ γὰρ ὁρῶμεν ὅτι οὐ μόνον ἐν οὐσίαις ἐστὶν ἡ ὁμωνυμία , ἀλλὰ καὶ ἐν συμβεβηκόσι · τὸ γὰρ ὀξὺ ὁμώνυμόν ἐστιν · σημαίνει γὰρ ἐν μὲν ποσοῖς τὸν ὄγκον , ὡς λέγομεν ὀξεῖαν εἶναι τὴν μάχαιραν , ἐν δὲ ποιοῖς τὸν χυμόν , ὥσπερ λέγομεν τόδε τὸ ἔδεσμα ὀξὺ εἶναι . πρὸς τοῦτο ῥητέον ὅτι διπλῆ ἐστιν ἡ οὐσία · ἡ μὲν πρὸς ἀντιδιαστολὴν λεγομένη τῶν συμβεβηκότων , ἥτις καὶ μία ἐστὶ τῶν δέκα κατηγοριῶν , ἥτις καὶ αὐθυπόστατός ἐστιν , ἡ δὲ κατὰ πάντων τῶν ὄντων φερομένη , ἅτε δὴ τὴν ὕπαρξιν ἑκάστου οὐσίαν ὀνομαζόντων ἡμῶν . οὐσίαν οὖν φησιν ὁ Ἀριστοτέλης οὐ τὴν ἀντικιαστελλομένην τοῖς συμβεβηκόσιν , ἀλλὰ τὴν κοινὴν τὴν κατηγορουμένην κατὰ πάντων , καθ’ ἣν λέγομεν καὶ τὰ συμβεβηκότα ὑπάρχειν ἐν τοῖς οὖσι καὶ ἔχειν ὕπαρξίν τινα . p . 1a1 ῾Ο δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος . Ζητοῦσί τινες τί δήποτε εἰ ἀντιτέτακται τῷ κοινῷ τὸ ἴδιον , εἰρηκὼς ὧν ὄνομα μόνον κοινόν μὴ ἐπήγαγεν ῾ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ἴδιος᾿ , ἀλλ’ εἶπεν ἕτερος , ᾧτινι ἀντίκειται τὸ ταὐτόν · τὸ γὰρ ταὐτὸν τῷ ἑτέρῳ ἀντίκειται . | φαμὲν οὖν πρὸς τοῦτο ὅτι βουλόμενος ἡμᾶς ὀξῦναι ὁ Ἀριστοτέλης ἀφ’ ἑκατέρας ἀντιθέσεως ἑνὸς ἐμνημόνευσεν , κελεύσας ἡμᾶς προσυπακούειν τὰ ἄλλα . ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦτα εἴρηται , ῥητέον τι . ἐφ’ ᾧ καταπαύσομεν τὴν παροῦσαν θεωρίαν . ἰστέον τοίνυν ὅτι ὁ μὲν Ἀριστοτέλης μόνῃ τῇ κοινωνίᾳ τοῦ ὀνόματος ἐχαρακτήρισεν τὰ ὁμώνυμα , οἱ . δὲ ἐξηγηταὶ καὶ ἄλλας παρατηρήσεις λέγουσιν ἔχειν τὰ ὁμώνυμα · δεῖ γάρ . φασίν , καὶ γραφὴν τὴν αὐτὴν ἔχειν τὰ ὁμώνυμα καὶ τὸν αὐτὸν τόνον καὶ τὴν αὐτὴν πτωσιν καὶ τὸ αὐτὸ πνεῦμα · ἀμέλει τοι τὸ κενὸν οὐκ ἔσται ὁμώνυμον , ἐπειδὴ τὸ μὲν διὰ τοῦ ἑ γράφεται καὶ σημαίνει τὸ μάταιον , τὸ δὲ διὰ τῆς ἁ ] διφθόγγου <καὶ> σημαίνει τὸ νέον . οὕτω καὶ τὸ ῾ἀργος᾿ οὐκ ἔσται ὁμώνυμον , ἐπειδὴ τὸ μὲν ὀξυτόνως ἀναγινωσκόμενον σημαίνει τὸν ῥάθυμον , τὸ δὲ παροξυτόνως σημαίνει τὴν πόλιν καὶ τόνῳ διακρίνεται . οὐδὲ μὴν ἡ ἐλάτης φωνὴ ὁμώνυμος ἔσται , ἐπειδὴ τῇ πτώσει διακρίνεται · σημαίνει γὰρ τὸν ἐλάτην , ἄνδρα τὸν ἀπὸ Ἐλαίας τῆς πόλεως τῆς Ἰταλίας , ἀλλὰ δὴ καὶ τὸ φυτόν · ὅτε μὲν γὰρ πρὸς γενικὴν θηλυκοῦ ὀνόματος συντέτακται , σημαίνει τὸ φυτόν ( ἡ ἐλάτη γὰρ τῆς ἐλάτης ) , ὅτε δὲ πρὸς εὐθεῖαν πτῶσιν , σημαίνει τὸν πολίτην · ὁ ἐλάτης τοῦ Ἐλάτου . ὁμοίως τὸ ῾αζομένη᾿ οὐκ ἔστιν ὁμώνυμον , ἐπειδὴ οὐκ ἔχει τὸ αὐτὸ πνεῦμα · δασυνόμενον γὰρ σημαίνει τὸ ἐντρεπομένη , ὅθεν καὶ ὁ ποιητής φησι ἁζόμενοι Δῖός υἱόν , ψιλούμενον δὲ τὴν ξηρότητα σημαίνει , ὡς καὶ αὐτὸς πάλιν ὁ ποιητής φησιν ἡ μέν τ’ ἀζομένη κεῖται ποταμοῖο παρ’ ὄχθας . καὶ οὗτοι μέν εἰσιν οἱ προσδιορισμοὶ τῶν ὁμω|νύμων οἱ εἰωθότες λέγεσθαι . ὁ δὲ φιλόσοφος καὶ ἄλλους προσδιορισμοὺς ἀπέθετο λέγων ὅτι δεῖ τὰ όμώνυμα ἔχειν πρὸς τοῖς εἰρημένοις καὶ τὸ <αὐτὸ> μέρος τοῦ λόγου , ὑφ’ ὃ ἀνάγονται , καὶ τὸ αὐτὸ γένος · ἰδοὺ γὰρ τὸ ἔχεις οὐκ ἔστιν ὁμώνυμος φωνή , διότι οὐχ ὑπὸ τὸ αὐτὸ μέρος τοῦ λόγου ἀνάγονται · τὸ μὲν γὰρ κατὰ τῶν ὄφεων φερόμενον ὀνόματός ἐστι καὶ πληθυντικοῦ ἀριθμοῦ καὶ πτώσεως εὐθείας , τὸ δὲ ἐπὶ τῆς κτήσεως ῥήματος ἐνεργητικοῦ · ἔχω , ἔχεις , ἔχει . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ φάρος ὁμώνυμόν ἐστιν , ἐπειδὴ μὴ κατὰ τὸ αὐτὸ <γένος> λέγονται · φάρος μὲν γὰρ ἡ πόλις θηλυκῶς , οὐδετέρως δὲ τὸ ἱμάτιον . ἐν τούτοις οὖν περιγράφεται ἡ προκειμένη ἡμῖν εἰς ἐξέτασιν θεωρία . <Θεωρία η΄.> p . 1 a 2 Οἶον ζῷον ὅ τε ἄνθρωπος καὶ τὸ γεγραμμένον . ἐπειδὴ παπραδείγματι κέχρηται ὁ φιλόσοφος ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων , Τὸ δὲ παράδειγμα μερικὸν ὂν οὐ δύναται ἐξισωθῆναι παντὶ μέρει ἐκείνου οὗ ἐστι παράδειγμα φέρε ἐκ διαιρέσεως περιλάβωμεν τὰ εἴδη τῶν ὁμωνύμων , ἵνα ἐσόμεθα εἰδότες καὶ ὑπὸ ποῖον μέρος ἀνάγεται τῶν ὁμωνύμων τὸ παράδειγμα Ἀριστοτέλους . τῶν τοίνυν ὁμωνύμων τὰ μέν ἐστιν ἀπὸ τύχης , τὰ δὲ ἐκ διανοίας λαμβάνεται . καὶ ἀπὸ τύχης ἐστὶν ὁμώνυμα , ὡς ὅταν ἐν διαφόροις τόποις οἰκοῦντές τινες τῷ αὐτῶ ὀνόματι προσαγορεύωνται ἀμφότεροι , πρὸς οὐδένα σκοπὸν ἀφεωρακότων τῶν τὰ ὀνόματα θεμένων · οἷον <εἰ τύχοι> ὄντα τινὰ ἐν Πέρσιδι λέγεσθαι Σωκράτην , ὄντα δὲ ἐν Ἀθήναις , οὐ διὰ αὐτὴν τὴν διάνοιαν ἑκατέροις κειμένου τοῦ ὀνόματος , ἀλλὰ κατά τινα τύχην . ἀλλὰ τούτων τῶν κατὰ τύχην οὐκ ἔστι διαίρεσις , διόΤι αἰ διαιρέσεις ἢ ἀπὸ τέχνης ἢ ἀπὸ · ἐπιστήμης | προβάλλονται , τὰ δὲ κατὰ τύχην οὐδὲ τέχνῃ , πολλῷ δὲ μᾶλλον οὐδὲ ἐπιστήμη ὑποπέπτωκεν διὰ τὸ τὰς μὲν τέχνα καὶ τὰς ἐπιστήμας ὡρισμένας εἶναι , τὰ δὲ κτὰ τύχην ἀόριστα εἶναι , τὰ δὲ ἀόριστα διαιρέσει οὐχ ὑποβάλλονται . καὶ ὅτι ταῦτα οὕτως ἔχει , δηλοῖ καὶ # x003E ; ἐν Γοργίᾳ Σωκράτης · ἐμπειρία · γάρ <φησι> τὸ ἡμέτερον σῶμα συνίστησι κατὰ τέχνην , ἀπειρία δὲ κατὰ τύχην . τὰ δὲ ἀπὸ διανοίας ὁμώνυμα διαιροῦνται · ἢ γὰρ ἀλλήλοις ἐστὶν ὁμώνυμα καὶ τῷ ὄντι ὁμώνυμα , ἢ ἀλλήλοις μέν ἐστιν ὁμώνυμα τῷ δὲ ἀφ’ οὗ παρώνυμα . καὶ τοῦτο διχῶς · ἡ ὡς ἀπὸ ποιητικοῦ αἰτίου ἢ ὡς ἀπὸ τελικοῦ . ἀπὸ μὲν ποιητικοῦ , ὡς ὅταν εἴπωμεν ἰατρικὸν σμιλίον , ἰατρικὸν βιβλίον ( ταῦτα γὰρ ὡς ἀπὸ ἰατρικῆς ποιητικῆς ὀνομάζεται ) , ἀπὸ δὲ τελικοῦ , ὡς ὅταν εἴπωμεν ὑγιεινὸν σιτίον , ὑγιεινὸν φάρμακον , ὑγιεινὸν ποτόν · ἀπὸ γὰρ τῆς ὑγείας , ὅπερ ἐστὶ τελικὸν τῆς ἰατρικῆς , ταύτην τὴν προσηγορίαν εἰλήφασι . διὸ καὶ εἰκότως καλοῦνται ταῦτα ὡς τὰ ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν · τὰ μὲν γὰρ ὡς ἀπὸ ποιητικοῦ αἰτίου παρηγμένα καλοῦνται ἀφ’ ἑνός , τὰ δὲ ὡς ἀπὸ τελικοῦ πρὸς ἕν , ἐπειδὴ πρὸς ἓν τέλος ἀφορᾷ τὰ εἰρημένα πάντα ἓξ ὁμοῦ , τὴν ὑγείαν φημί . καὶ οὕτω μὲν τὰ ἀλλήλοις ὁμώνυμα , τῷ δὲ ἀφ’ οὗ παρώνυμα . τὰ δὲ ἀλλήλοις ὁμώνυμα <καὶ τῷ ὄντι ὁμώνυμα> διαιροῦνται κατὰ τὴν τριμέρειαν τοῦ χρόνου · ἢ γὰρ πρὸς τὸν παρεληλυθότα λέγεται , καί εἰσι ταῦτα κατὰ ἀνάμνησιν λεγόμενα ὡς ὅτε τις τῷ τοῦ πάππου ὀνόματι τὸν υἱὸν προσαγορεύσῃ εἰς ἀνάμνησιν ἐκείνου , ἢ πρὸς τὸν μέλλοντα καὶ ποιεῖ τὸ κατ’ ἐλπίδα , | ὡς εἴ τις τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν Σωκράτην ὀνομάσῃ ἢ Πλάτωνα , τοιοῦτον αὐτὸν ἐλπίζων γενέσθαι οἷοι ἐκεῖνοι γεγόνασι , ἢ πρὸς τὸν ἐνεστῶτα . καὶ τοῦτο τριχῶς · ἢ κατὰ μέθεξιν ἢ κατὰ μεταφορὰν ἢ καθ’ ὁμοιότητα . κατὰ μέθεξιν μέν , <ὡς <ὡς λέγομεν> γραμματικὴν ἀπὸ τῆς γραμματικῆς τέχνης ἢ μουσικὴν ἀπὸ τῆς μουσικῆς , κατὰ μεταφορὰν δὲ ὡς ποιμένα λαῶν , κορυφὴν ὄρους , πόδας Ἴδης . ἔστι δὲ ἡ μεταφορά , ὥς φησιν ὁ Θεμίστιος , σύντομος ἀναλογία . καὶ ἀληθεύει ὁ ἀνὴρ λέγων τοῦτο · τῆς γὰρ ἀναλογίας λεγούσης ὅτι ὥσπερ ποιμὴν ἐν ποιμνίῳ , οὕτω βασιλεὺς ἐν ἀνθρώποις , ἡ μεταφορὰ ἀφ’ ἑκατέρας συστοιχίας ἓν λαβοῦσα συνέπλεξε συντόμως καί φησι τὸν βασιλέα ποιμένα λαῶν . τὸ δὲ καθ’ ὁμοιότητα διχῶς · ἡ πρὸς τὴν γνῶσιν τῆς ζωῆς , ὡς ὅτε μαθητὴν τῷ τοῦ διδασκάλου ὀνόματι προσαγορεύσῃ τις , οἷον Θεαίτητον Σωκράτην διὰ τὸ ἐοικέναι αὐτῷ κατά τε τὴν γνῶσιν τῆς ζωῆς καὶ τὸ ἦθος τῆς ψυχῆς , ἢ πρὸς τὴν μορφήν , ὡς ὅταν εἴπωμεν τὴν εἰκόνα τοῦ Σωκράτους ἐοικέναι τῷ Σωκράτει καὶ καλέσωμεν ταύτην Σωκράτην . ὑπὸ τοῦτο τὸ εἶδος τῶν ὁμωνύμων ἀναφέρεται τὸ παράδειγμα τοῦ Ἀριστοτέλους . | Ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ ἐν τοῖς συνωνύμοις τοῦ αὐτοῦ μέμνηται παραδείγ - ματος , ἔμφασιν ἡμῖν διὰ τοῦτο διδοὺς ὡς ἔσται τις κοινωνία ὁμωνύμων καὶ συνωνύμων , φέρε τοὺς τρόπους δημοσιεύσωμεν , καθ’ οὗς δύνανται κοινωνεῖν τὰ ὁμώνυμα τοῖς συνωνύμοις . δύναται τοίνυν τὸ αὐτὸ καὶ ὁμώνυμον εἶναι καὶ συνώνυμον τετραχῶς · ἢ γὰρ τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ ὁμώνυμόν ἐστι καὶ συνώνυμον , ἡ τὸ αὐτὸ ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο ὁμώνυμόν ἐστι καὶ συνώνυμον , ἢ τὸ αὐτὸ ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ κατὰ τὸ αὐτὸ ὁμώνυμόν ἐστι καὶ συνώνυμον , ἢ τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο ὁμώνυμόν ἐστι καὶ συνώνυμον · οἷον τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ κατὰ τὸ αὐτὸ ὁμώ-| νυμόν ἐστι καὶ συνώνυμον , ὡς ὅτε δυοῖν προσώποιν ἓν ὄνομα κεῖται τὸ Εὔβουλος , ἀμφότεροι δὲ εἶεν καὶ συνετοί · ἐπὶ γὰρ τούτων τὸ αὐτὸ ὄνομα ἀμφοτέροις καὶ διὰ τοῦτο ὁμώνυμοι , ἀλλὰ γὰρ καὶ διὰ τὸ αὐτὸ ὄνομα συνώνυμοι · εἰ μὲν γὰρ ὡς κύριον λάβωμεν τὸ ὄνομα , ὁμώνυμον , εἰ δὲ ὡς προσηγορικόν , συνώνυμον · ἰδοὺ τοίνυν ὁ αὐτὸς Εὔβουλος τῷ αὐτῷ ἀνδρὶ κατὰ τὸ αὐτό , ἤγουν τὸ εὔβουλος , ὁμώνυμόν ἐστι καὶ συνώνυμον . τὸ αὐτὸ ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο ὁμώνυμόν ἐστι καὶ συνώνυμον , οἷον Σωκράτης τῇ μὲν ἰδίᾳ εἰκόνι . ὁμώνυμόν ἐστι , τῷ δὲ Πλάτωνι συνώνυμός ἐστι καθὸ ἄνθρωπος · ἰδοὺ ὁ αὐτός , τοῦτ’ ἔστιν ὁ Σωκράτης , ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ , τοῦτ’ ἔστι τῇ ἰδίᾳ εἰκόνι καὶ Πλάτωνι , κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο , τοῦτ’ ἔστι κατὰ τὸ Σωκράτης καὶ ἄνθρωπος , ὁμώνυμόν ἐστι καὶ συνώνυμον . τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο ὁμώνυμόν · ἐστι καὶ συνώνυμον , ὡς Αἴας ὁ Τελαμώνιος τῷ ’Oιλέως Αἴαντι ὁμώνυμόν ἐστι καὶ συνώνυμον , κατὰ μὲν τὸ Αἴας ὁμώνυμον κατὰ δὲ τὸ ἄνθρωπος συνώνυμον · ἰδοὺ ὁ αὐτὸς Αἴας ὁ Τελαμώνιος τῷ αὐτῷ Αἴαντι , τοῦτ’ ἔστι τῷ Ὀιλέως , κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο , τοῦτ’ ἔστι κατὸ τὸ Αἴας καὶ κατὰ τὸ ἄνθρωπος , ὁμώνυμόν ἐστι καὶ συνώνυμον . τὸ αὐτὸ ἄλλῳ καὶ ἄλλω κτὰ τὸ αὐτὸ ὁμώνυμόν ἐστι καὶ συνώνυμον , οἷον ὁ ἄνθρωπος πρὸς μὲν τὴν οἰκείαν παραβαλλόμενος εἰκόνα ἔχει τὸ ζῷον ὁμωνύμως κατηγορούμενον , πρὸς δὲ τὸν βοῦν συνωνύμως · ἰδοὺ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ , τοῦτ’ ἔστι τῇ οἰκεία εἰκόνι καὶ τῷ βοί , | κατὰ τὸ αὐτό , ὅπερ ἐστὶ τὸ ζῷον , ὁμώνυμόν ἐστι καὶ συνώνυμον . ὑπὸ τοῦτον τὸν τρόπον τὸ προτεθὲν ἐπὶ · ἑκάτερον παράδειγμα ὑπὸ τοῦ Ἀριστοτέλους ἀνάγεται . Ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦτα καλῶς ἡμῖν διακέκριται , φέρε τινὰς ἀπορίας κινήσωμεν , φερομένας κατὰ τοῦ ὁρισμοῦ τῶν ὁμωνύμων , καὶ ταύτας επιλυσώμεθα . καὶ ἔστι πρώτη ἀπορία αὕτη · εἰ τὸ ὁμώνυμον ἐκείνοις , ὧν ἐστιν ὁμώνυμον , καὶ τοῦ λόγου καὶ τοῦ ὀνόματος τοῦ οἰκείου αὐτοῖς μεταδίδωσι , πᾶν δὲ ὃ τοῦ λόγου καὶ τοῦ ὀνόματος τοῦ οἰκείου μεταδίδωσι τοῦτο συνώνυμόν ἐστι , τὰ ὁμώνυμα ἄρα συνώνυμά ἐστι . καί φαμεν πρὸς τὴν ἀπορίαν ταύτην ὅτι οὐδὲν ἄτοπον τὸ αὐτὸ κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο ὁμώνυμον εἶναι καὶ συνώνυμον , ὅπου , ὡς ἐδείχθη , τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ κατὰ τὸ αὐτὸ ὁμώνυμον δύναται εἶναι καὶ συνώνυμον . ἔπειτα δὲ καὶ τὸν παραλογισμὸν ὁ ἀπορῶν λόγος εἴληφεν ἀπὸ τῆς διαφόρου σημασίας τοῦ κοινοῦ · ὁ μὲν γὰρ ὁρισμὸς τῶν ὁμωνύμων κοινὸν ἔλαβεν τὸ ὁλόκληρον ἐν ἑκάστῳ παρόν , ὡς ἐπὶ τῆς τοῦ κήρυκος φωνῆς , ὁ δὲ ἀπορῶν λόγος ἄλλο σημαινόμενον ἔλαβεν τοῦ κοινοῦ , τὸ διαιρετόν · ἀμέλει τῆς Αἴας φωνῆς ὅλης μετέχει ὁ Τελαμώνιος καὶ ὁ Ὀιλέως * * ὁμώνυμος δὲ οὐκ ἂν λεχθείη χωρὶς ἐκείνου · ὥστε πεφώραται παραλογισμός . ἑτέρα ἀπορία · τὰ ὁμώνυμα ὃ τοῖς ἄλλοις δίδωσι τοῦτο καὶ αὐτὰ ἔχει · τί δὲ δίδωσι τοῖς μετέχουσιν ; ἢ τὸ εἶναι ὁμώνυμα · ὃν γὰρ τρόπον καὶ τὸ πεντασύλλαβον τοῖς ἄλλοις ὀνόμασι τὸ ταύταις ἀναμε|τρεῖσθαι μεταδίδωσιν , αὐτὸ πρότερον τοῖς πεντασυλλάβοις καταμετρούμενον , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων δίκαιον θεωρῆσαι , ὥστε εἶναι αὐτὰ πρῶτον ὁμώνυμα , ὧν ἐστιν ὁμώνυμα · εἰ δὲ τὰ ὁμώνυμα ὁμώνυμά ἐστι , ὡς δέδεικται , τῶν δὲ ὁμωνύμων οὐκ ἔστιν ἀποδοῦναι ὁρισμόν , κακῶς ἄρα ὁ Ἀριστοτέλης πεποίηκεν τῶν ὁμωνύμων ἀποδοὺς ὁρισμὸν τὸν λέγοντα ὧν ὄνομα μόνον κοινὸν ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι οὐκ ἀπεικὸς τῶν ὁμωνύμων ἀποδοῦναι ὁρισμὸν ἐξ ὁμωνύμων φωνῶν συγκείμενον , ὅπερ καὶ ἐνταῦθα πεποίηκεν · ἕκαστον γὰρ κείμενον ἐν τῷ ὁρισμῷ ὁμώνυμόν ἐστι · καὶ γὰρ τὸ ὂν δηλωτικὸν ἦν πλειόνων , ἀλλὰ δὴ καὶ τὸ κοινὸν καὶ τὸ μόνον ὁμοίως καὶ ἡ οὐσία . καὶ μὴ θαυμάσῃς , ὅπου γε καὶ τὸ ὑγιαῖνον ὁμώνυμον ὂν καὶ σημαντικὸν ἢ τοῦ φυλακτικοῦ αἰτίου τῆς ὑγείας ἢ τοῦ ποιητικοῦ ἢ τοῦ σημαντικοῦ ἢ τοῦ δεκτικοῦ ὁρισμῷ ὑποβάλλομεν · φαμὲν γὰρ ὑγιεινὸν εἶναι τὸ ἐν συμμετρίᾳ θεωρούμενον . καὶ αὐτὸ δὲ τὸ σύμμετρον ὁμώνυμόν ἐστιν · ἐν πλείοσι γὰρ θεωρεῖται . καὶ ἐν τούτοις ἡ ἀγωγὴ τῆς δευτέρας θεωρίας . τρίτη ἀπορία · εἰ ὁμώνυμά ἐστιν ὧν ὄνομα μόνον κοινόν , τὸ ὄνομα τοῦτο τὸ φερόμενον κατὰ τῶν ὁμωνύμων κοινόν ἐστιν ἢ ἴδιον . ** κοινὸν μὲν γὰρ οὐ δύντι εἶναι , διότι ἡ ὁμωνυμία ἐστὶ κυρίων ὀνομάτων ὁμωνυμία · κύριον γὰρ ἑκάστῳ ἐστὶ τὸ Αἴας ὄνομα . εἰ δὲ κυρίων , οὐκ ἔτι κοινόν . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ἴδιον δύναται εἶναι τὸ ὄνομα τὸ φερόμενον κατὰ | τῶν ὁμωνύμων , εἴ γε ὁμωνυμία ἐν κοινωνίᾳ ὀνόματος ἔχει τὸ εἷναι , ὥσπερ ὁ ὁρισμὸς δηλοῖ λέγων ὁμώνυμα λέγεται ὧν ὄνομα μόνον κοινόν · εἰ δὲ μητε ἴδιον μήτε κοινὸν τὸ ὄνομα , οὐκ ἔστιν ὁμωνυμία . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι καὶ κοινὸν βουλόμεθα εἶναι τὸ ὄνομα καὶ ἴδιον · ἴδιον μὲν ὡς πρὸς τὸν λέγοντα ἐκεῖνος γὰρ οἶδεν κατὰ ποίου σημαινομένου φέρεται τὸ ὄνομα ) , κοινὸν δὲ πρὸς τὸν ἀκούοντα · τῇ γὰρ κοινωνίᾳ τῆς φωνῆς περιπλανώμενος ἀγνοεῖ κατὰ ποίου σημαινομένου φέρεται τὸ ὄνομα . εἰ δὲ τοῦτο , κακῶς τὴν κοινωνίαν τῶν ὁμωνύμων ἐπὶ τῆς ἀπορίας εἰλήφασιν . ἐπὶ τούτοις καταπαυέσθω μὲν ἡ παροῦσα θεωρία . ἀναγινωσκέσθω δὲ ἡ λέξις . <Θεωρία θ.> p . 1a4 Ἐὰν γὰρ ἀποδιδῷ τις τί ἐστιν αὐτῶν ἑκατέρῳ τὸ ζῴῳ εἶναι , ἴδιον ἑκατέρου λόγον ἀποδώσει . <Λέγει> ὅτι ἐὰν βουληθῇ τις ὁρισμὸν ἀποδοῦναι ἑκατέρου αὐτῶν ὡς ζῴου , ἄλλον καὶ ἄλλον ὁρισμὸν ἀποδώσει , τοῦ μὲν ἀληθινοῦ ἀνθρώπου ὅτι ζῷον λογικὸν θνητόν , τοὐ δὲ γεγραμμένου ζῷον , εἰ τύχοι , γεγραμμένον ἀπὸ χρωμάτων τοίων ἢ τοίων . ζητήσει δὲ ὁ λόγος δι’ ἣν αἰτίαν οὐκ εἶπεν ζῷον εἶναι , ἀλλὰ τὸ ζῴῳ εἶναι . καί φαμεν ὅτι ἐπὶ μὲν τῶν ἁπλῶν πραγμάτων ἀδιάφορόν ἐστιν εἴτε δοτικὴν εἴτε αἰτιατικὴν συντάξομεν μετὰ τοῦ εἶναι ῥήματος , ἐπὶ δὲ τῶν συνθέτων ἄλλο μὲν σημαίνει πρὸς δοτικὴν συνταττόμενον ἄλλο δὲ πρὸς αἰτιατικήν . πρὸς μὲν οὖν αἰτιατικὴν εἰ συνταχθείη , τὸ συναμφότερον δηλοῖ , τοῦτ’ ἔστι τὸ ἐξ ὕλης καἰ εἴδους συγκείμενον , πρὸς δὲ δοτικὴν συνταττόμενον τὸ ειοος μόνον σημαίνει · επειοη τοίνυν ὑπογραφὴν ἀποδίδωσι , ἡ δὲ ὑπογραφὴ τῶν εἰδῶν ἐστιν | ὑπογραφή , εἰκότως ἐκείνῃ τῇ συντάξει ἐχρήσατο τῇ τὸ εἶδος δηλούσῃ . Περὶ συνωνύμων . p . 1a6 Συνώνυμα δὲ λέγεται ὧν τό τε ὄνομα κοινὸν καὶ ὁ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐσίας ὁ αὐτός . Μετὰ τὸ πληρῶσαι τὸν περὶ τῶν ὁμωνύμων λόγον , περὶ τπων συνωνύμων διαλέγεται · ἐκ δὲ τῶν ὁμωνύμων σαφής ἐστιν ἡ τῶν συνωνύμων διδαὁμώνυμα σκαλία . τῷ δὲ αὐτῷ παραδείγματι ἐχρήτατο ὁ Ἀριστοτέλης καὶ ἐνταῦθα , βουλόμενος δεῖξαι ὡς τὸ αὐτὸ ὁμώνυμον καὶ συνώνυμον πολλάκις ἔστι λέγειν , κατ’ ἄλλο μέντοι καὶ ἄλλο . οἷον Αἴας ὁμώνυμός ἐστι τῷ ἄλλῳ Αἴαντι καὶ συνώνυμος , ὁμώνυμος μὲν ὅτι τῷ μὲν ὀνόματι κοινωνεῖ διαφέρει δὲ κατὰ τὼ ὁρισμὸν τὸν καθὸ Αἴας · δύναται δὲ κοινωνεῖν κατὰ τὸν ὁρισμὸν καθὸ ἄνθρωπος καὶ ἔσται συνώνυμος . σημειωτέον δὲ ὅτι ἐνταῦθα μὲν οὕτως ὡρίσατο τὸ συνώνῦμα , ἐν δὲ τῷ τρίτῳ τῶν ῾Ρητορικῶν τεχνῶν τὰ καλούμενα πολυώνυμα συνώνυμα λέγει , καὶ * * τοῦ σημαινομένου χρῶνται αὐτῷ καὶ οἱ ἀπὸ τῆς Στοάς καὶ οἱ γραμματικοί . ἄμεινον δὲ ἐνταῦθά φησιν · εἰ γὰρ ἐκεῖνα συνώνυμα , τί ἕξει ἐνταῦθα ὄνομα τὰ συνώνυμα λεγόμενα · οὐ γὰρ δὴ πολυώνυμα ταῦτα λέγοιτο ἄν . ἔστι δὲ συνώνυμα πάντα ἀλλήλοις τά τε ὁμογενῆ κατὰ τὸ τοῦ γένους ὄνομα καὶ τὰ ὁμοειδῆ κατὰ τὸ τοῦ εἴδους ὄνομα . Περὶ παρωνύμων . p . 1a12 Παρώνυμα δὲ λέγεται ὅσα ἀπό τινος διαφέροντα τῇ πτωσει την κατα τουνομα προσηγοριαν εχει . τρίτην τάξιν ἀποδέδωκεν τοῖς παρωνύμοις ὁ Ἀριστοτέλης συνοδεύων τοῖς ἀριθμοῖς · ἐπειδὴ γὰρ τὰ μὲν ὁμώνυμα καθ’ ἓν κοινωνεῖ , κατὰ τὸ ὄνομά φημι , | τὰ δὲ συνώνυμα κατὰ δύο , κατά τε τὸ ὄνομα καὶ κατὰ τὸ πρᾶγμα , τὰ δὲ παρώνυμα κατὰ τέσσαρά τινα χαρακτηρίζεται , κατά τε τὴν κοινωνίαν τοῦ ὀνόματος καὶ κατὰ τὴν διαφορὰν αὐτοῦ , ὁμοίως καὶ κατὰ τὴν κοινωνίαν τοὐ πράγματος καὶ τὴν διαφορὰν αὐτοῦ , εἰ δὲ τοῦτο καὶ προηγεῖται ἡ μονὰς τῆς δυάδος , ὥσπερ οὗν καὶ ἡ δυὰς τῆς τετράδος , εἰκότως πρώτην μὲν τάξιν ἔλαχεν τὰ ὁμώνυμα , δευτέραν δὲ τὰ συνώνυμα καὶ τρίτην τὰ παρώνυμα . ἔστι δὲ τούτου καὶ δευτέραν αἰτίαν εἰπεῖν · ἰστέον ὅτι τὰ ὁμώνυμα καὶ συνώνυμα ἀκριβεστάτην ἔχει τὴν κοινωνίαν καὶ τὴν διαφοράν , τὰ δὲ παρώνυμα νενοθευμένην , εἴ γε μεμιγμένην ἔχει τὴν κοινωνίαν καὶ τὴν διαφοράν · καὶ γὰρ ἅπαντα τὰ ἐκ μίξεως συνεστηκότα οὔκ εἰσιν ἀκραιφνῆ ἀλλὰ νόθα , οἷον τὸ φαιόν · οὔτε γὰρ λευκόν ἐστιν ἀκριβῶς οὔτε μέλαν , ἀλλὰ μεμιγμένον ἐκ τούτων . οὐκοῦν ἅτε δὴ μὴ ἔχοντα εἰλικρινῆ τὴν κοινωνίαν καὶ τὴν διαφορὰν τὰ παρώνυμα εἰκότως ἂν λέγοιτο νενοθευμένην ἔχειν τὴν φύσιν . ἐπεὶ τοίνυν προηγεῖται τὸ γνήσιον τοῦ νόθου , εἰκότως μετὰ τὰ συνώνυμα καὶ τὰ ὁμώνυμα τέτακται τὰ παρώνυμα . οὐκοῦν ἐπειδὴ τὰ τῆς τάξεως καλῶς ἡμῖν εἴρηται τῶν παρωνύμων , φέρε βραχέα τινὰ διαλεχθῶμεν περὶ τῆς φύσεως τῶν παρωνύμων . ἰστέον τοίνυν ὅτι τέσσαρά τινα χαρακτηρίζει τὴν φύσιν τῶν παρωνύμων , κοινωνία ὀνόματος , διαφορὰ ὀνόματος , κοινωνία πράγματος , διαφορὰ πράγματος . ἐἀν οὖν μὴ γένηται ἡ συνδρομὴ τῶν τεσσάρων τούτων , οὐκ ἀποτελεῖται τὰ πράγματα · | ἰδοὺ γὰρ τὸ Ἓλενος καὶ Ἑλένη οὐκ ἔστι παρώνυμον διὰ τὸ λείπεσθαι ἐν τῇ συνδρομῇ συνδρομῇ ἓν τι τῶν εἰρημένων , ὡς δείξω · ἔστι μὲν γὰρ κοινωνία ὀνόματος ὁμολογουμένως , ἀλλὰ δὴ καὶ διαρορὰ ὀνό ματος ( τὸ μὲν γὰρ εὶς νος λήγει τὸ δὲ εἰς νη ) , ἔστι δὲ καὶ διαρορὰ πράγματος ( ἑτέρα γάρ ἐστιν ἡ Ἑλένη καὶ ἕτερος ὁ Ἓλενος ) , ἀλλ’ ἐπειδὴ μὴ ἔχει παντελῶς μηδεμίαν κοινωνίαν κατ’ αὐτοὸ τοῦτο , διὰ τοῦτο οὐδὲ παρώνυμον ὀνομάζεται . ἀλλἀ μὴν οὐδὲ ὁ σπουδαῖος καὶ ή ἀρετή παρώνυμόν ἐστιν · ἐλλείπει γὰρ ή κοινωνία τοῦ ὀνόματος ἐν τούτοις , ἐπειδὴ οὐ μόνον διαφορὰν τοῦ ὀνόματος καὶ τοῦ πράγματος ἀλλἀ δὴ καὶ κοινωνίαν καὶ τοῦ ὀνόματος καὶ τοῦ πράγματος <δεῖ> συντρέχειν πρὸς γένεσιν τούτων . δμοίως οὐκ ἔσται Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδὼν τῷ ἑτέρῳ Ἀλεξάνδρῳ παρώνυμος , ἐπειδὴ λείπει ἐν τούτοις καὶ διαφορὰ ὀνόματος καὶ κοινωνία πράγματος . οὓτω παρθενική καὶ παρθένος οὐκ ἔστι παρώνυμα , ἐπειδὴ ἐκλέλοιπεν ἡ διαφορὰ τοῦ πρ΄λαγματος . γραμματικός δὲ καὶ γραμματική παρώνυμα ἄν λεχθείη ταῦτα εἰκότως , επειδὴ ἐν τούτοις θεωροῦνται τὰ εἰρημένα τέσσαρα · ἔστι μὲν γὰρ κοινωνία ὀνόματος ἐν τούτοις , καθὸ ἀπὸ τῆς γραμματικῆς ὁ γραμματικός , ἔστι δὲ καὶ διαφορὰ ὀνόματος ( ὁ μὲν γὰρ εἰς κος λήγει ή δὲ εἰςκη ) , ἔστι δὲ καὶ κοινωνία πράγματος , καθὸ ὁ τῆς γραμματικῆς μετίχων γραμματικὸς λέγεται , ἔστι δὲ καὶ διαφορὰ πράγματος , ᾗ γε τὸ μὲν μετέχει , τὸν γραμματικόν φημι , ἡ δ[ε μετέχεται , ἡ γραμματκή δηλονότι . καὶ ταῦτα μὲν περὶ τῆς φύσεως τῶν παρωνύμων . Ἐπειδὴ δἐ τινες ἀπορ΄΄ιας τινὰς κινοῦσι κατὰ τῶν παρωνύμων , φέρε ταύτας παραθώμεθα καὶ τὰς λύσεις αὐτῶν ἐπαγάγωμεν . ὁ τοίνυν ἀπορῶν λόγος τοιοῦτόν τί φησι · τί δήποτε ἡ ῥηθεῖσα διαίρεσις ( φημὶ δὴ ἡ λέγουσα ὃτι τὰ πράγματα ἤ κατ’ ἄμφω κοινωνοῦσι , κατὰ τοὔνομα καὶ κατὰ τὸν λόγον , καὶ ποιεῖ τὰ συνώνυμα , ἤ κατ’ ἄμφω διαφέρουσι καὶ ποιεῖ τὰ ἑτερώνυμα , ἤ κατά τι μὲν κοινωνοῦσι κατά τι δὲ διαφέρουσι , καὶ τοῦτο διχῶς , καὶ ποιεῖ τὰ πολυώνυμα καὶ τὰ ὁμώνυμα ) , μὴ περιέλαβεν καὶ τὰ παρώνυμα , ἃ οὐδὲ κατ’ ἄμφω κοινωνεῖ οὐδὲ κατ’ ἄμφω διαφέρει ; εἰ οὖν τοῦτο , ζητητέον ὑπὸ ποὶον τούτων δεῖ ἀναφέρειν τὰ παρώνυμα . φημὶ τοίνυν ὃτι ὑπὸ τὰ ἑτερώνυμα · ὅπερ γὰρ ἐπὶ τῆς ἁρμονίας , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς ταυτό τητος γίνεται · ὥσπερ γὰρ ἁρμονία οὐκ γένοιτο , εἰ μὴ παςῶν τῶν χορδῶν ἀρίστη ᾖ ἡ κατασκευή , ἀναρμοστία δὲ γίνεται καὶ διὰ κακίαν μιᾶς , οὕτω καὶ ταυτότης μὲν οὐκ ἄν γένοιτο , εἰ μὴ κατὰ πάντα κοινωνοῖεν τὰ μέλλοντα λέγεσθαι ταὐτά , ἑτερότης δὲ συμβαίνει καὶ μιᾶς ὁπωσοῦν διαφορᾶς οὔσης . ἐπεὶ οὖν ἐν τοὶς παρωνύμοις ἐστὶν ὁπωσοῦν διαφορά , τὰ δὲ ὁπωσοῦν διαφέρον τα ἕτερά ἑστι , εἰκότως ἐπὶ τὰ ἑτερώνυμα ἀνάγονται ταῦτα . ἔστι δὲ καὶ ἄλλως εἰπεῖν · ἰστέον ὅτι ἐλέγομεν τὰ παρώνυμα νενοθευμένα εἶναι , τὴν μέντοι διαίρεσιν ἐποιησάμεθα τῶν γνησίων , οὐ τῶν νόθων · ἀλλ’ δὲ τοῦτο , οὐκ ἀνακτέον τὰ παρώνυμα ὑπὸ τὴν εἰρημένην διαίρεσιν . ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ νόθον γνησίου τινός ἐστι νόθον , ζητήσωμεν ἐν τίσι τῶν γνησίων παρυφέστηκε τὰ παρώνυμα . λέγουσι τοίνυν τινὲς μέσα ὁμωνύμων καὶ συνωνύμων · τῶν | γὰρ ὁμωνύμων παντελῆ διαφορὰν ἐχόντων κατὰ τό πρᾶγμα , τῶν δὲ συνωνύμων παντελῆ κοινωνίαν , τὰ παρώνυμά φασι καὶ κοινωνεῖν καὶ διαφέρειν κατὰ τὸ πρᾶγμα . πρὸς τούτους ῥητέον ὅτι ἀπὸ τῶν πραγμάτων μόνων ἐσκοπήσατε τῶν παρωνύμων τὴν φύσιν . οὐκ ἔδει δέ , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν ὀνομάτων . κατὰ γοῦν τοῦτο πῶς ἔσται μέσα ὁμωνύμων καὶ συνωνύμων , ὅπου γε ἀμφότερα ταῦτα παντελῆ κοινωνίαν ἔχει τοῦ ὀνόματος καὶ διαφορὰν οὐδεμίαν ; ὁ ἀληθὴς μέντοι ὑπαγορεύει λόγος μέσα αὐτὰ εἶναι συνωνύμων καὶ ἑτερωνύμων · τῶν γὰρ συνωνύμων παντελῆ κοινωνίαν ἐχόντων καὶ κατὰ τὸ ὄνομα καὶ κατὰ τὸ πρᾶγμα , τῶν δὲ ἑτερωνύμων παντελῆ διαφορὰν κατ’ ἀμφότερα , <μέσα> γίνεται τὰ παρώνυμα καὶ ἔχει κοινωνίαν καὶ διαφορὰν κατ’ ἀμφότερα . p . 1a12 Παρώνυμα λέγεται ὅσα ἀπό τινος διαφέροντα τῇ πτώσει τὴν κατὰ τοὔνομα προσηγορίαν ἔχει . τεσσάρων ὄντων χαρακτηριστικῶν τῶν παρωνύμων , κοινωνίας ὀνόματος καὶ διαφορᾶς ὀνόματος , κοινωνίας πράγματος καὶ διαφορᾶς πράγματος , ὁ Ἀριστοτέλης διὰ ταύτης τῆς ῥήσεως ᾐνίξατο τῶν τεσσάρων · διὰ μὲν γὰρ τοῦ εἰπεῖν ἀπό τινος ἐσήμανεν ἡμῖν τὴν κοινωνίαν τοῦ πράγματος καὶ τὴν διαφοράν · τὰ γὰρ ἀπό τινος προελθόντα ἀνάγκη καὶ κοινωνεῖν καὶ διαφέρειν τούτου , ἐξ οὗ ἐστιν . διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν διαφέροντα τῇ πτώσει ἐσήμανεν ἡμῖν τὴν ὀνομάτων διαφοράν , διὰ δὲ τοὺ εἰπεῖν τὴν κατὰ τοὔνομα προσηγορίαν ἔχει ἐδήλωσεν τὴν τοῦ ὀνόματος κοινωνίαν · εἰ γὰρ τῇ πτώσει διαφέρει , δῆλον ὅτι τοῖς ἄλλοις τοῖς περὶ τὴν πτῶσιν οὐ διοίσει . I πτῶσιν δὲ καλοῦσιν οἱ φιλόσοφοι οὐ τὸ σημαινόμενον παρὰ τοῖς γραμματικοις , οἶον ὥς φαμεν ἐκπίπτειν ἐξ ἑτέρου εἰς ἕτερον · οἱ γὰρ γραμματικοὶ διαφορὰν πτώσεως λέγουσι τὴν ἐναλλαγήν , εἰ τύχοι , τῆς γενικῆς εἰς τὴν δοτικὴν ἢ τὴν τῆς δοτικῆς εἰς τὴν αἰτιατικὴν , οἱ δὲ φιλόσοφοι τούτοις τοῖς σημαινομένοις χαίρειν εἰπόντες πτῶσιν καλοῦσι τὴν τελευταίαν συλλαβὴν τῆς λέξεως παρὰ τὸ ἐκεῖσε πίπτειν τὸ σημαινόμενον του ὀνόματος . p . 1a16 τῶν λεγομένων τὰ μὲν κατὰ συμπλοκὴν λέγεται τάδε ἄνευ . Μέχρι τούτων παραγαγὼν ὁ Ἀριστοτέλης τὸν λόγον τὸν περὶ τῶν ὁμωνύμων , συνωνύμων καὶ παρωνύμων , τρέπεται καὶ ἐπὶ τὴν διαίρεσιν τῶν λεγομένων ; τοῦτ᾿ ἔστι τῶν φωνῶν τῶν σημαινουσῶν τὰ πράγματα .. καὶ σημειωτέον ὅτι οὐ μάτην εἶπεν τῶν . λεγομένων , καὶ οὐκ εἶπεν μᾶλλον τῶν · φωνῶν · οἶδεν γὰρ ὅτι αἱ φωναὶ οὐ πάντως εἰσὶ καὶ σημαντικαί τινος πάντοτε , ἀλλὰ ποτὲ μὲν σημαντικαὶ καὶ ἔναρθροι , ὡς τὰ ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα , ποτὲ <δὲ> ἄσημοι καὶ ἄναρθροι , ὡς οἱ ψόφοι . τὸ δὲ λέγειν κατά τινος πάντως πράγματος φέρεται · οὐκοῦν ἐπείγεται ἐπὶ τὴν διαίρεσιν τῶν φωνῶν τῶν σημαινουσῶν τὰ πράγματα . εἶτα δεδιώς , ἵνα μή τις ὑπολάβῃ αὐτὸν περὶ φωνῶν μόνων διαλαμβάνοντα , τρέπεται καὶ ἐπὶ τὴν διαίρεσιν τῶν ὄντων , τοῦτ’ ἔστιν τῶν πραγμάτων , καὶ λέγει ὅτι τῶν ὄντων τὰ μέν ἐστιν οὐσίαι τὰ δὲ συμβεβηκότα τὰ δὲ καθόλου τὰ δὲ μερικά . καὶ δυνατὸν μὲν ὑπῆρχεν ἡμᾶς καὶ ἀπὸ τῆς μιᾶς διαιρέσεως δεῖξαι τὸν σκοπὸν τὸν ᾿Ιαμβλίχειον , ὅτι περὶ φωνῶν καὶ πραγμάτων διὰ μέσων νοημάτων ἐνταῦθα διαλέγεται ὁ Ἀριστοτέλης , ἀλλ’ αὐτὸς τοῦτο εὐλαβήθη , ὡς εἴρηται , ἵνα μὴ ἐν ὑπο|νοίᾳ γένηται ὅτι μόνον περὶ φωνῶν παραδίδωσι τὴν διαίρεσιν , τῶν πραγμάτων σαφῶς κηρυττόντων ὅτι περὶ φωνῶν καὶ πραγμάτων ἐστὶν αὐτῷ ὁ λόγος διὰ μέσων νοημάτων . οὕτω μὲν οὖν αὐτὸς τὸν οἰκεῖον σκοπὸν ἀπεφήνατο . ἡμῖν δὲ ἐξὸν καὶ ἐξ ἑκατέρας διαιρέσεως δεῖξαι ὅτι περὶ τῶν τριῶν ἐστιν αὐτῷ ὁ λόγος . ἐκ μὲν οὖν τῆς διαιρέσεως τῶν φωνῶν οὕτως · πρῶτον μὲν ἐκ τοὐ εἰπεῖν αὐτὸν τῶν λεγομένων · τὰ γὰρ λεγόμενα ἀναφέρεται κατὰ φωνῶν , ὡς ἐπὶ τοῦ σολοικίζοντος , ἀλλὰ δὴ καὶ κατὰ πραγμάτων , ὡς ἐπὶ τῶν ψευδομένων , ὁμοίως καὶ κατὰ νοημάτων , ὡς ὅταν λέγωμεν κακῶς εἰπεῖν τὸν ἠλίθιον τὴν ἔννοιαν αὐτοῦ μεμεφόμενοι . δεύτερον ἐκ τοῦ διαιρεῖν αὐτὸν τὰ λεγόμενα καὶ μὴ τὰ λέγοντα · λέγουσι μὲν γὰρ αἱ φωναί , λέγονται δὲ τὰ πράγματα · ὥστε ταῖς φωναῖς συνανέμιξε τά πράγματα . οὐ μὲν οὖν καὶ ἀπὸ τῆς παρούσης διαιρέσεως δυνατὸν ἦν ἡμᾶς δεῖξαι τὸν σκοπὸν ᾿Ιαμβλίχου , οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ ἀπὸ τῆς μελλούσης λέγεσθαι διαιρέσεως τῶν λεγομένων , ἐν ᾗ φ·ησι τά ὄντα ἢ οὐσίας εἷναι ἢ συμβεβηκότα ἢ καθόλου ἢ μερικά · διὰ μὲν γὰρ τῆς οὐσίας καὶ τοῦ συμβεβηκότος τὰ πράγματα ἐνδείκνυται , διὰ δὲ τοῦ καθόλου καὶ τοῦ μερικοῦ τὰς φωνὰς δηλονότι · καθόλου γάρ εἰσι τὰ κατὰ πλειόνων κατηγορούμενα , μερικὰ δὲ τὰ κατὰ τινῶν κατηγορούμενα . τὸ δὲ κατηγορεῖσθαι φωνῶν ἐστιν ἴδιον · δῆλον οὖν κἀνταῦθα ὅτι τῇ τῶν πραγμάτων διαιρέσει συνέμιξε τὰς φωνάς . μέσον δὲ ἀμφοτέρων νοήματά ἐστι · τῶν γὰρ ἄκρων νοουμένων συναναφαίνονται τὰ νοήματα . Ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦτα οὕτως εἴρηται , ἔλθωμεν λοιπὸν καὶ ἐπὶ | τὴν διαίρεσιν τῶν λεγομένων . διαιρεῖται τοίνυν τὰ λεγόμενα εἰς τὰ κατὰ συμπλοκὴν καὶ ἄνευ συμπλοκῆς . ἄνευ μὲν οὖν συμπλοκῆς καλεῖται τὰ πραγμάτων δηλωτικά , . οἷον Σωκράτης , Πλάτων , τρέχει , νικᾷ , ποιεῖν , πάσχειν . μετὰ δὲ συμπλοκῆς οἷον ῾Πλατῶν παριπατεῖ᾿ , ‘Σωκράτης ἀναγινώσκει᾿ καί τοιαῦτα . ταῦτα μὲν οὖν ἐστι τὰ ἄνευ συμπλοκῆς καὶ τὰ μετὰ συμδὲ πλοκῆς . ἰστέον δὲ ὅτι ἕτερα λέγουσιν οἱ γραμματικοὶ μετὰ συμπλοκῆς καὶ ἄνευ συμπλοκῆς καὶ ἕτερα οἱ φιλόσοφοι · οἱ μὲν γὰρ γραμματικοὶ τῇ φωνῇ προσέχουσι καὶ οὐ τῷ σημαινομένῳ , οἱ δὲ φιλόσοφοι [ τοῖς πράγμασι ] τῷ σημαινομένῳ . οὕτω γοῦν τὴν Κόρακος πέτραν καὶ τὸν Ἄρειον πάγον ( τοῦτο δέ ἐστι δικαστήριον ἐν Ἀθήναις ) καὶ τὸ ζῷον λογικὸν θνητὸν οἱ μὲν γραμματικοὶ μετὰ συμπλοκῆς αὐτὰ λέγουσιν , διότι πολλὰς λέξεις ἔχουσι , οἱ δὲ φιλόσοφοι ἄνευ συμπλοκῆς , διότι ἑνὸς πράγματός ἐστι δηλωτικά . ὁμοίως καὶ ὅσα λέγουσιν οἱ γραμματικοὶ ἄνευ συμπλοκῆς , οἱ φιλόσοφοι μετὰ συμπλοκῆς , ὡς ἐπὶ τοῦ τρέχω καὶ τοῦ κάμνω · ταῦτα γάρ , ἅτε δὴ ἔχοντα συνυπακουόμενον τὸ ἐγώ , εἰκότως ἄν λεχθείη μετὰ συμπλοκῆς . ταῦτα μὲν οὖν περὶ τούτων . ἓν δὲ ἔτι προσθεὶς καταπαύσομαι τὴν παροῦσαν θεωρίαν · ζητῆσαι γὰρ ἄξιον τί δήποτε ποιούμενος τὴν διαίρεσιν τῶν λεγομένων προετίμησεν τὰ κατὰ συμπλοκὴν τῶν ἄνευ συμπλοκῆς . λέγομεν τοίνυν ὅτι τοῦτο πεποίηκεν διὰ δύο τινὰς αἰτίας · ἡ διὰ τὸ γνώριμα εἶναι ταῦτα ἡμῖν μᾶλλον , εἴ γε | τὰ σύνθετα τῶν ἁπλῶν ἐστι γνώριμα μᾶλλον ἡμῖν , ὡς δηλοῖ ὁ ἄνθρωπος σύνθετος ὢν καὶ μᾶλλον ἡμῖν γινωσκόμενος τῶν ἁπλῶν , ἤγουν τῶν τεσσάρων στοιχείων . ἢ ἐπειδὴ μέλλει διαιρεῖν ταῦτα τὰ ἄνευ συμπλοκῆς εἰς τὰς δέκα κατηγορίας καὶ σὺν θεῷ ἄρξασθαι τῆς τούτων θεωρίας . ἵνα οὖν τὸ πέρας τῆς διαιρέσεως ἀρχὴ γένηται τῆς διδασκαλίας , τοιαύτῃ τάξει ἐχρήσατο . ἔστι δὲ καὶ ἄλλο εἰπεῖν · ἰστέον ὅτι ὡς ἐν διαιρέσει ἐστὶ τὰ λεγόμενα , ἐν δὲ ταῖς διαιρέσεσιν ὅθεν ἄν τις ἄρξηται , ἀδιάφορόν ἐστιν , ὡς ἔχει ἐπὶ τοῦ ζῴου · λέγομεν γὰρ ὅτι τοῦ ζῴου τὸ μὲν λογικὸν τὸ δὲ ἄλογον . ὁμοίως πάλιν φαμὲν τοῦ ζῴου τὸ μὲν ἄλογον τὸ δὲ λογικόν , καὶ ἐν οὐδετέρᾳ διαιρέσει ἔβλαψα τὸ πρᾶγμα . ἔστι δὲ καὶ ἄλλην αἰτίαν εἰπεῖν τούτου · ἰστέον τοίνυν ὅτι φύσει πρώτη ἐστὶν ἡ κατάφασις τῆς ἀποφάσεως · μιμοῦνται δὲ τὰ μὲν κατὰ συμπλοκὴν τὴν κατάφασιν , τὰ δὲ ἄνευ συμπλοκῆς τὴν ἀπόφασιν . εἰ δὲ τοῦτο . ὅσῳ ἐστὶ τιμιωτέρα κατάφασις ἀποφάσεως , τοσούτῳ καὶ τὰ μετὰ συμπλοκῆς τῶν ἄνευ συμπλοκῆς τιμιώτερα ἔσται . p . 1a19 Οἷον ἄνθρωπος , βοῦς , τρέχει , νικᾷ . Θαυμασίως ὁ Ἀριστοτέλης τὰ ὀνόματα ἐφεξῆς τέθηκεν καὶ τὰ ῥήματα · εἷπεν γὰρ ὁ ἄνθρωπος , βοῦς , εἶθ’ οὕτως τρέχει , νικᾷ , ἵνα μὴ εἰρηκὼς οἷον ‘ἄνθρωπος τρέχει’ ὑπολάβῃ τις αὐτὸν πάλιν τὸ μετὰ συμπλοκῆς παράδειγμα εἰπεῖν . τοῦτο πέρας τῆς προκειμένης διαιρέσεως ἤτοι τῶν λεγομένων . <Θεωρίας ι΄.> p . 1a20 Τῶν ὄντων τὰ μὲν καθ’ ὑποκειμένου <τινὸς> λέγεται . Συμπληρώσας | ὁ Ἀριστοτέλης τὴν περὶ τῶν φωνῶν διδασκαλίαν καὶ τὴν τούτων διαίρεσιν παραδεδωκώς , τρέπεται λοιπὸν ἐνταῦθα ἐπ’ αὐτὴν τὴν διαίρεσιν τῶν πραγμάτων καὶ διαιρεῖ τὰ ὄντα εἰς οὐσίαν καὶ συμβεβηκὸς καὶ εἰς καθόλου καὶ μερικόν . δύο τοίνυν οὐσῶν ἀντιθέσεων , καθόλου καὶ μερικοῦ , οὐσίας καὶ συμβεβηκότος , ἓξ ἅπασαι γίνονται συμπλοκαί , ὧν αἱ μὲν δύο ἀσύστατοί εἰσι αἱ τὰ ἐναντία εἰσάγουσαι , οἷον ἡ λέγουσα τὸ αὐτὸ εἷναι καθόλου καὶ μερικὸν καὶ οὐσίαν καὶ συμβεβηκός , αἱ δὲ τέσσαρες συνίστανται , καθόλου οὐσία , μερικὴ οὐσία , καθόλου συμβεβηκός , μερικὸν συμβεβηκός . ἀλλ’ εἰ μὲν οὕτως ἦν εἰρηκὼς ὁ φιλόσοφος , πραγμάτων ἂν ἡμᾶς ἀπήλλαττεν , ἐπειδὴ δὲ οὐχ οὕτως εἶπεν , ἀλλὰ ξέναις φωναῖς ἐχρήσατο , πράγματα παρέσχε τοῖς ἐξηγηταῖς · καλεῖ γὰρ τὴν μὲν οὐσίαν οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ , διότι ἡ οὐσία αὐθυπόστατος οὖσα οὐ δέεταί τινος πρὸς ὕπαρξιν , τὸ δὲ συμβεβηκὸς ἐν ὑποκειμένῳ , διότι τὸ συμβεβηκός , οἷον τ·ὸ θερμόν , τὸ ψυχρόν , τὸ λευκόν , ἐν ὑποκειμένῳ ἔχει τὸ εἶναι τῇ οὐσίᾳ καὶ ἀδύνατον χωρὶς εἶναι τοῦ ἐν ᾧ ἐστιν , τὸ δὲ καθόλου καθ’ ὑποκειμένου ὡς κατά τινος ἀγορευόμενον , οἷον ἄνθρωπος κατὰ Πλάτωνος , Σωκράτους , Ἀλκιβιάδου . τὸ δὲ μερικὸν καλεῖ οὐ καθ’ ὑποκειμένου , διότι μὴ κατά κατηγορεῖται , ὡς τὰ ἄτομα · κατὰ τίνος γὰρ ἔχει ταῦτα κατηγορηθῆναι ; συμπλέκων οὖν τὰ ὀνόματα ταῦτα κα|λέσαις τὴν καθόλου οὐσίαν καθ’ ὑποκειμένου οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ , καθ’ ὑποκειμένου μὲν ὡς καθόλου , οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ δὲ ὡς οὐσίαν , τὴν δὲ μερικὴν οὐσίαν καλέσαις οὐ καθ’ ὑποκειμένου οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ , οὐ καθ' ὑποκειμένου μὲν ὡς μερικήν , οὐκ ἐν ὐποκειμένῳ δὲ ὡς οὐσίαν . πάλιν δὲ τὸ καθόλου συμβεβηκὸς καλέσαις καθ’ ὑποκειμένου ἐν ὑποκειμένῳ , καθ’ ὑποκειμένου μὲν ὡς καθόλου , ἐν ὑποκειμένῳ δὲ ὡς συμβεβηκός , τὸ δὲ μερικὸν συμβεβηκὸς καλέσαις οὐ καθ’ ὑποκειμένου ἐν ὑποκειμένῳ , οὐ καθ’ ὑποκειμένου μὲν ὡς μερικόν , ἐν ὑποκειμένῳ δὲ ὡς συμβεβηκός . Ἀλλὰ τοιαύταις φωναῖς χρησάμενος ἀπορίαν ἐκίνησεν τοῖς ἐξηγηταῖς , τί δήποτε ἀσαφέσιν ὀνόμασιν ἐχρήσατο , δυνάμενος καλέσαι ταῦτα οὐσίαν , συμβεβηκός , καθόλου καὶ μερικόν . καὶ λέγουσι τούτου τινὲς μίαν μὲν αἰτίαν ταύτην · ὅτι τούτου χάριν ἀσαφῶς ταῦτα εἶπεν , ὅπως μὴ βατὴν ποιήσῃ πᾶσι τὴν οἰκείαν φιλοσοφίαν , ἀλλ’ ὥσπερ ἐν τοῖς ἱεροῖς τὰ παραπετάσματα ἔστιν εὑρεῖν καὶ τοῖς ποιήμασι τοὺς μύθους , οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἡ ἀσάφεια αὐτῷ ἐπινενόηται . καὶ αὕτη μὲν πρώτη αἰτία . δευτέρα δέ ἐστιν αἰτία αὕτη , ἡ λέγουσα ὅτι τούτου χάριν ἐχρήσατο τοιαύταις φωναῖς , διότι λέγουσι ὅτι δικαίω ; προήγαγεν τὸν λόγον ἀντιφατικῶς , ἐπειδὴ μηδὲν ἐκφεύγει τὴν ἀντίφασιν · ἀντίφασις δέ ἐστι μάχη καταφάσεως καὶ ἀποφάσεως , τὸ ναί ἢ τὸ οὔ σημαίνουσα . ἀλλὰ πάλιν | ἀποροῦσιν λέγοντες ὅτι εἰ τιμιω - τέρα ἐστὶν ἡ οὐσία τῶν συμβεβηκότων καὶ ἡ κατάφασις τῆς ἀποφάσεως , διὰ τί μὴ ἐδήλωσεν ὁ Ἀριστοτέλης τὴν μὲν οὐσίαν διὰ καταφάσεως ὡς τιμιωτέραν , τὸ δὲ συμβεβηκὸς διὰ ἀποφάσεως ὡς ἀτιμότερον . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι οὐδὲν ἄτοπον τὸ κρεῖττον πάντων ἢ καὶ τὸ χεῖρον πάντων δι’ ἀποφάσεως σημᾶναι . οὕτω γοῦν τὴν μίαν τῶν πάντων ἀρχὴν <δι'> ἀποφάσεως γνωρίζομεν , οὐδὲν ἔχοντες ταύτης κατηγορῆσαι . ἀλλὰ μὴν καὶ τὴν ὕλην αἰσχρὰν καὶ τρύγα τοῦ παντὸς οὖσαν δι’ ἀποφάσεως γνωρίζομεν . εἰ δὲ τοῦτο , οὐδὲν ἄτοπον καὶ τὴν οὐσίαν διὰ ἀποφάσεως δηλῶσι . καὶ αὕτη μὲν μία ἀπορία καὶ ἡ λύσις αὐτῆς . ἄλλην δὲ ἀπορίαν φασὶ τοιαύτην , ὅ τι δήποτε μὴ καὶ αὐτὴν διὰ καταφάσεως ἐδήλωσεν εἰρηκὼς ὑποκείμενον καὶ ἐν ὑποκειμένῳ , ἵνα τὴν οὐσίαν καὶ τὸ συμβεβηκὸς διὰ καταφάσεως δηλώση . φαμὲν ὅτι εἰκότως · ἠβουλήθη γὰρ ἀντιφατικῶς προάγειν τὸν λόγον , εἰδὼς ὡς πάντα τὰ ὄντα περιλαμβάνει καὶ οὐδέν ἐστι μεταξὺ τῆς ἀντιφάσεως . δύο δὲ καταφάσεων ὡς ἐπίπαν ἀεὶ εὑρίσκεταί τι μεταξύ · οἷον ἐάν τις εἴπῃ τόδε τι ἢ λευκὸν ἢ μέλαν , πολλάκις ψεύδεται · δύντι γὰρ εἶναί τι μηδὲ λευκὸν μηδὲ μέλαν , ἀλλὰ φαιόν . εἰ δὲ προαγάγω τὸν λόγον λέγων ὅτι ἢ λευκόν ἐστιν ἢ οὐ λευκόν ἐστιν ἢ μέλαν ἢ οὐ μέλαν , οὐ διαμαρτάνω κατὰ τὴν ἀντίφασιν . ἀλλὰ πρὸς τοῦτο πάλιν τινὲς ἀποροῦσιν λέγοντες ὅτι διὰ καταφάσεως ἔσθ᾿ ὅτε πάντα τὰ ὄντα περιλαβεῖν · οὕτω γοῦν φαμεν I ὅτι τὰ ὄντα πάντα ἢ ἀίδιά ἐστιν ἢ φθαρτά · οὐκοῦν καὶ εἴ που πάλιν εἴπωμεν ὅτι πάντα τὰ ὄντα ἢ ὑποκείμενά ἐστιν ἢ ἐν ὑποκειμένῳ , τοῦτ’ ἔστιν ἢ οὐσία ἢ συμβεβηκότα , ἀληθεύομεν . καὶ ὅτι ἀντιφατικῶς ἐβούλετο προαγαγεῖν τὸν λόγον ὁ Ἀριστοτέλης , οὐδὲν ἧττον καὶ τοῦτο αὐτὸ ἠδύνατο ποιῆσαι καὶ διὰ καταφάσεως τὴν οὐσίαν σημᾶναι λέγων ‘τὰ μὲν οὐχ ὑποκείμενα τὰ δὲ ὑποκείμενα᾿ . ἀλλὰ πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι ψευδὴς ὁ λόγος ηὑρίσκετο , εἰ εἶπεν τὴν οὐσίαν ὑποκείμενον · οὐ μόνον γὰρ ἡ οὐσία ὑπόκειται , ἀλλὰ καὶ τὰ μερικὰ συμβεβηκότα τοῖς καθόλου · τὸ γὰρ τόδε λευκὸν ὑπόκειται τῷ καθόλου λευκῷ , καὶ μὴ πρὸς σύστασιν ἀλλὰ πρὸς κατηγορίαν . εἰ οὖν καὶ τὰ συμβεβηκότα ὑπόκειται , οὐκ ἐδύνατο μόνην τὴν οὐσίαν ὑποκείμενον ὀνομάσαι . καὶ ταῦτα μὲν περὶ τῶν ἀποριῶν . Λοιπὸν δὲ ζητοῦσι καὶ τὴν τάξιν τῶν συζυγιῶν καὶ ζητοῦντες ταῦτά φασι · λέγουσιν γὰρ ὅτι πρώτης μὲν ἐμνήσθη τῆς καθόλου οὐσίας , ὡς τιμιωτέρας τιμιωτέρα γάρ ἐστι , διότι καὶ κατ’ ἀμφότερά ἐστι καὶ καθόλου καὶ οὐσία ) , δεύτερον δὲ τοῦ μερικοῦ συμβεβηκότος , οὐχ ὡς τιμιωτέρου , ἀλλ’ ὡς ἐναντίου τῇ καθόλου οὐσίᾳ · τῶν γὰρ ἐναντίων μία ἐστὶν ἡ ἐπιστήμη . καὶ τούτου χάριν εὐθέως μετ’ αὐτὴν τούτου ἐμνημόνευσεν . τρίτον ἔταξεν τὸ καθόλου συμβεβηκός · προετίμησε γὰρ αὐτὸ ὡς καθόλου , διότι περὶ ταῦτα καταγίνονται οἱ φιλόσοφοι . εἶτα τετάρτην τάξιν ἀπένειμεν τῇ μερικῇ οὐσίᾳ · καὶ αὕτη μὲν μία αἰτία . οἱ δὲ νεώτεροι τῶν ἐξηγητῶν ἀποδιδόασι καὶ ἄλλην αἰτίαν τοιαύτην · ὅτι τούτου | χάριν <τετάρτην> ἔταξεν τὴν μερικὴν οὐσίαν , ἵνα ἀπὸ οὐσίας ἀρξάμενος εἰς οὐσίαν τελευτήσῃ τοῦτο πέρας τῆς προκειμένης ἡμῖν θεωρίας εἰς ἐξέτασιν . <Θεωρία ια΄.> p . 1a20 Τῶν ὄντων τὰ μὲν καθ’ ὑποκειμένου τινός λέγεται , ἐν ὑποκειμένῳ δὲ οὐδενί ἐστιν . ἐνταῦθα τὴν καθόλου οὐσίαν φησίν · διὰ μὲν γὰρ τοῦ καθ’ ὑποκειμένου τὸ καθόλου εἰσάγει , διὰ δὲ τοῦ οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ τὴν οὐσίαν . p . 1a23 Τὰ δὲ ἐν ὑποκειμένῳ μέν ἐστι , καθ’ ὑποκειμένου δὲ οὐδενὸς λέγεται . ᾿Ευταῦθα τὸ μερικὸν συμβεβηκός φησι , διὰ μὲν τοῦ ἐν ὑποκειμένῳ τὸ συμβεβηκὸς εἰσάγων , διὰ δὲ τοῦ οὐ καθ’ ὑποκειμένου τὸ μερικὸν δηλῶν . p . 1a24 ’Ev ὑποκειμένῳ δὲ λέγω ὃ ἔν τινι μὴ ὡς μέρος ὑπάρχον ἀδύνατον χωρὶς εἶναι τοῦ ἐν ῴ ἐστιν . ἐνταῦθα τὸ ἁπλῶς συμβεβηκὸς ὑπογράφει . τὴν δὲ κατὰ μέρος αὐτοῦ ἐξάπλωσιν ἐν τῇ ἑξῆς θεωρίᾳ μαθησόμεθα . p . 1a25 Οἷον ἡ τὶς γραμματικὴ ὑποκειμένῳ μέν ἐστι τῇ ψυχῇ , καθ’ ὑποκειμένου δὲ οὐδενὸς λέγεται . Τοῦτο τὸ παράδειγμα οὐ τῆς προσεχῶς εἰρημένης ἐστὶν ὑπογραφῆς , ἀλλὰ τοῦ ἀνωτέρω ταύτης λεχθέντος μερικοῦ συμβεβηκότος · τῷ γὰρ εἰπεῖν ἡ τὶς γραμματική τὴν μερικὴν εἰσήγαγε , τὴν ἐν Ἀριστάρχῳ , εἰ τύχοι . Κλώς δὲ τοῦτο τὸ μερικὸν συμβεβηκὸς ὁ Ἀριστοτέλης πῇ μὲν ἐν σώματι θεωρεῖ πῇ δὲ ἐν ἀσωμάτῳ · ἐν ἀσωμάτῳ μέν , ἡνίκα φησὶν ἐν ὑποκειμένῳ ἐστὶ τῇ ψυχῇ ἡ γραμματική , ἐν σώματι δέ , ἡνίκα λέγει τουτὶ λευκὸν ἐν ὑποκειμένῳ ἐστὶ τῷ σώματι . p . 1a29 Τὰ δὲ καθ’ ὑποκειμένου λέγεται καὶ ἐν ὑποκειμένῳ ἐστίν . ἐνταῦθα τὸ καθόλου συμβεβηκός φησιν , διὰ μὲν τοῦ καθ’ ὑποκειμένου τὸ καθόλου εἰσάγων , | διὰ δὲ τοῦ ἐν ὑποκειμένῳ τὸ συμβεβηκός . p . 1b3 Τὰ δὲ οὔτε ἐν ὑποκειμένῳ ἐστὶ οὔτε καθ’ ὑποκειμένου τινὸς λέγεται . ἐνταῦθα τὴν μερικὴν οὐσίαν φησί , διὰ μὲν τοῦ εἰπεῖν οὐ καθ’ ὑποκειμένου τὸ μερικὸν ἐμφαίνων , διὰ δὲ τοῦ οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ τὴν οὐσίαν . p . 1b6 Ἁπλῶς δὲ τὰ ἄτομα καὶ ἓν ἀριθμῷ κατ’ οὐδενὸς ὑποκειμένου λέγεται , ἐν ὑποκειμένῳ δὲ <ἔνια> οὐδὲν κωλύει εἶναι . Καλῶς εἶπεν τὰ ἄτομα καὶ ἓν τῷ ἀριθμῷ · ἔστιν μὲν γὰρ λαβεῖν καὶ τὰ εἰδικώτατα εἴδη ἄτομα , ἃ μηκέτι δύναται τμηθῆναι καὶ σῶσαι τὸ αὐτὸ εἶδος · ταῦτα δὲ οὔκ εἰσιν ἓν τῷ ἀριθμῷ . ἵνα οὖν τὰ ἁπλῶς ἄτομα εἰσαγάγῃ , προσέθηκε καὶ τὸ ἓν ἀριθμῷ · διαφέρει γὰρ τὸ ἄτομον τοῦ μερικοῦ , διότι τὸ μὲν ἄτομον ἐπὶ ἑνὸς καὶ μόνου ὡρισμένου φέρεται , τὸ δὲ μερικόν ἐστιν μέσον τοῦ τε καθόλου καὶ τοῦ ἀτόμου · τοῦ μὲν γὰρ ἀτόμου ἔχει τὸ καθ’ ἑνὸς φέρεσθαι , τοῦ δὲ καθόλου τὸ ἀορίστως ἐπὶ κοινοῦ κατηγορεῖσθαι . p . 1a24 ῾Εν ὑποκειμένῳ δὲ λέγω ὃ ἔν τινι μὴ ὡς μέρος ὑπάρχον ἀδύνατον χωρὶς εἶναι τοῦ ἐν ᾦ ἐστιν . Περὶ τεσσάρων φωνῶν διαλεγόμενος Ἀριστοτέλης , τῶν σύο μόνων ὑπογραφὴν ἡμῖν παραδέδωκεν , τοῦ τε καθ’ ὑποκειμένου καὶ τοῦ ἐν ὑποκειμένῳ , τοῦ μὲν καθ' ὑποκειμένου ἀπλῶς δὲ τὰ ἄτομα καὶ ἓν ἀριθμῷ κατ' οὐδενὸς ὑποκειμένου λέγεται , ἐν ὐποκειμένῳ δὲ ἔνια οὐδὲν κωλύει εἶναι . τοῦ δὲ ἐν ὑποκειμένῳ παραδίδωσιν ὑπογραφὴν λέγων ὅτι ἐν ὑποκειμένῳ ἐκεῖνα λέγω , ἃ ἔν τινι μὴ ὡς μέρος ὑπάρχοντα ἀδύνατον χωρὶς εἶναι τοῦ ἐν ᾧ ἐστι . I καλῶς δὲ ὑπογραφὴν καὶ οὐχ ὁρισμὸν αὐτῶν παραδίδωσι . καὶ τοῦτο ἐποίησεν ὡς φιλοσύντομος καὶ ὡς ἀκριβὴς καὶ ὡς φιλάνθρωπος . ὡς μὲν οὖν φιλοσύντομος τῶν δύο μόνων ἐμνημόνευσεν , ὡς δὲ ἀκριβὴς ἐπιστήμων ἐξ ἑκατέρας ἀντιθέσεως ἑνὸς ἐμνημόνευσεν , ὡς δὲ φιλάνθρωπος τῶν χειρόνων , ὅπως μὴ δόξωσι διὰ τὴν ἀμυδρότητα τῆς ὑπάρξεως μηδὲ ὅλως εἶναι . διὰ τοῦτο τοίνυν αὐτῶν ὑπογραφὴν παραδίδωσι καἲ οὐχ · ὁρισμόν · ὁμώνυμος γάρ ἐστι φωνὴ τὸ ἔν τινι , τῶν δὲ ὁμωνύμων ὁρισμὸν οὐκ ἔστιν ἀποδοῦναι , ἀλλὰ μᾶλλον ὑπογραφήν . ὅτι δὲ τὸ ἔν τινι ὁμώνυμός ἐστι φωνὴ δῆλον · τὸ γὰρ έν τινι ἑνδεκαχῶς λέγεται . καὶ πρῶτον μὲν ἔν τινι λέγεται ὡς ἐν χρόνῳ , ὡς ὅταν φαμὲν τὸν Σωκράτην ἐν τοῖς Πελοποννησιακοῖς χρόνοις γενέσθαι καὶ Αἴαντα ἐν τῷ Τωϊκῷ πολέμῳ . λέγεται ἔν τινι καὶ ὡς ἐν τόπῳ , ὡς ὅταν φαμὲν τὸν Σωκράτην ἐν Λυκείῳ εἶναι . λέγεται ἔν τινι ὡς ἐν ἀγγείῳ , ὡς ὅταν φαμὲν τὸν οἶνον ἐν τῷ ἀμφορεῖ εἶναι καὶ τὸν σῖτον ἐν τῷ μεδίμνῳ . διαφέρει δὲ ὁ τόπος τοῦ ἀγγείου κατὰ τὸ κινητὸν καὶ ἀκίνητον · ὁ μὲν γὰρ τόπος ἀκίνητός ἐστι , τὸ δὲ ἀγγεῖον κινούμενον λέγεται . λέγεται ἔν τινι καὶ ὡς γένος ἐν τοῖς εἴδεσιν , ὡς ὅταν φαμὲν τὸ ζῷον ἐν ἵππῳ καὶ ἀνθρώπῳ καὶ ἐν βοὶ εἶναι . λέγεται ἔν τινι καὶ ὡς εἶδος ἐν γένει , ὡς ὅταν φαμὲν τὸν ἄνθρωπον ἢ τὸν ἵππον ἐν τῷ ζῴῳ εἶναι . λέγεται ἔν τινι καὶ τὸ ὅλον ἐν τοῖς μέρεσιν , ὡς ὅταν φαμὲν τὴν χεῖρα ἐν δακτύλοις . λέγεται ἔν τινι καὶ ὡς μέρος ἐν ὅλῳ , ὡς ὅταν φαμὲν τὴν 1 χεῖρα ἐν τῷ ὅλῳ σώματι . λέγεται ἔν τινι καὶ ὡς εἶδος ἐν ὕλῃ , ὡς ὅταν φαμὲν τὸ εἶδος τοὐ ἀνδριάντος ἒν τῷ χαλκῷ εἶναι . λέγεται ἔν τινι καὶ ὡς ἐν ποιητικῷ , ὡς ὅταν εἴπωμεν ῾οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν τόδε τὸ πρᾶγμα , ἀλλ’ ἐν τῷ ἄρχοντι' . λέγεται ἔν τινι καὶ ὡς ἐν τελικῷ , ὡς ὅταν φαμὲν τὴν φιλοσοφίαν ἐν γεωμετρίᾳ τὸ τέλος ἔχειν ἢ τὴν ἰατρικὴν ἐν ὑγείᾳ ἔχειν τὸ τέλος . λέγεται πάλιν ἔν τινι ὡς συμβεβηκὸς ἐν οὐσία , ὡς τὸ λευκὸν ἐν τῷ Σωκράτει . εἰ τοίνυν τὸ ἔν τινι πολλαχῶς λέγεται , πῶς οὐκ ἔστα . ὁμώνυμον ; οὐκοῦν τὸ ἔν τινι ὡς ἐν πλείοσι κατηγορίαις θεωρούμενον ἀναλογεῖ γένει , τὸ δὲ λοιπὸν τὸ ἐν τῇ ὑπογραφῇ διαφοραῖς · τὸ γὰρ μὴ ὡς μέρος ὑπάρχον καὶ τὸ ἀδύνατον χωρὶς εἶναι τοῦ ἐν ᾧ ἐστιν ἀναλογεῖ διαφοραῖς . ἀναγκαίως δὲ <προσέθηκε> τὸ μὴ ὡς μέρος ὑπάρχον διὰ τὸ μὴ εἶναι τὸν ὀφθαλμὸν συμβεβηκός · ἔν τινι γάρ ἐστιν καὶ ἀδύνατον χωρὶς εἶναι τοῦ ἐν ᾧ ἐστι , καὶ ὅμως οὐκ ἔστιν συμβεβηκός , διότι ὡς μέρος ἐστί , τὸ δὲ συμβεβηκὸς οὐ θέλει εἶναι ὡς μέρος . καὶ διὰ τοῦτο προσέθηκεν ὁ Ἀριστοτέλης τὸ μὴ ὡς μέρος ὑπάρχον . τὸ δὲ ἀδύνατον χωρὶς εἶναι τοῦ ἐν ᾧ ἐστιν προσέθηκεν , διότι . . . . . . . . . . . . . . . . ἔν τινί ἐστι καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῦ μέρος , τοῦ σώματος , οὐ μέντοι οὐ δύναται χωρισθῆναι · χωρίζεται γὰρ καὶ καθ’ ἑαυτὴν ὑφίσταται σὺν τῇ ψυχῇ , ἅπερ οὐ δυνατὸν ἔχειν τὰ συμβεβηκότα . ὁ τοίνυν σύμπας νοῦς τῆς ὑπογραφῆς τοιοῦτό ἐστιν · ὅτι συμβεβηκός ἐστι ὃ ἔν τινι θεωρεῖται μὴ ὂν αὐτοῦ μέρος , καὶ ἀδυνάτως ἔχει χωρισθῆναι τῆς ὑποκειμένης οὐσίας αὐτοῦ . | καὶ αὕτη μὲν οὖν ἡ διάνοια . Ἀλλὰ πρὸς ταύτην τὴν ὑπογραφὴν ἀποροῦσί τινες , πειρώμενοι δεῖξαι ἔχουσαν αὐτὴν τὴν διττὴν κακίαν , ἣν πέφυκεν ἐπιδέχεσθαι ὁ ὁρισμός , τοῦι ἔστιν ὑπερβολὴν καὶ ἔλλειψιν · οἱ μὲν γὰρ λέγοντες ὑπερβολὴν ἔχειν αὐτὴν ἀποροῦσι λέγοντες οὕτως · ὅτι οὐ μόνον τὰ συμβεβηκότα ὑπέγραψεν διὰ τῆς εἰρημένης ὑπογραφῆς , ἀλλὰ καὶ τὰ ἄτομα , ἤγουν τὸν Σωκράτην · ἁρμόζει γὰρ αὐτῷ ἡ εἰρημένη ὑπογραφή . εἰ δὲ ἁρμόζει αὐτῷ , ἐπειδὴ ὧν ὁ ὁρισμὸς ὁ αὐτός , καὶ τὰ ὁριστὰ τὰ αὐτά , ἀνάγκη τὸν Σωκράτην ἢ συμβεβηκὸς εἶναι , ὅπερ ἄτοπον , ἢ οὐσίαν αὐτὸν ὄντα ἁρμόζειν ἐπ’ αὐτῷ τὴν εἰρημένην ὑπογραφήν , καὶ οὐκέτι ἁρμόσαι μόνον τοῖς συμβεβηκόσιν . ὅτι δὲ ἁρμόζει τῷ Σωκράτει ἡ ὑπογραφή , δῆλον ἐντεῦθεν · ὁ Σωκράτης ἔν τινι , εἴ γε φυσικόν ἐστι σῶμα , πᾶν δὲ σῶμα φυσικὸν ἐν τόπῳ ἐστίν . ἀλλὰ μὴν καὶ ἔν τινι ὤν , τοῦτ’ ἔστιν ἐν τόπῳ , οὐκ ἔστι μέρος τοῦ τόπου , καἰ ἀδύνατον αὐτὸν χωρὶς εἶναι τόπου , εἴ γε , ὡς εἴρηται , φυσικὸν ἔχει σῶμα . εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει καὶ ἁρμόσει ἡ ὑπογραφὴ τῷ Σωκράτει , οὐ μόνον συμβεβηκότα ὑπέγραψεν , ἀλλὰ καὶ οὐσίας , ἢ ὁ προκείμενος ἔσται συμβεβηκός , ὡς εἴρηται . καὶ αὕτη . μὲν ἡ ἀπορία . πολλῶν δὲ καὶ ἄλλων ἀντειπόντων ἡμεῖς παρέντες ἐκεῖνα τὴν Θεμιστίου προσαγάγωμεν λύσιν ταύτῃ λέγουσαν οὕτως · ὁπότε λέγετε , φησί , τὸν Σωκράτην ἐν τόπῳ εἷναι , ποῦ ἄρα φατὲ αὐτὸν εἶναι , ἐν τῷ καθόλου | ἢ ἐν τῷ μερικῷ ; εἰ μὲν οὖν ἐν τῷ καθόλου , ἀδύνατον · οὐ γάρ ἐστιν Σωκράτους τόπος τὸ ὑπέκκαυμα . εἰ δὲ ἐν τῷ μερικῷ , δύναται χωρὶς εἶναι τούτου · ὥστε οὖν οὐκ ἐφαρμόσει κατὰ τοῦ Σωκράτους ἡ εἰρημένη τοῦ συμβεβηκότος ὑπογραφή . ἀλλὰ πάλιν ἀποροῦσί τινες λέγοντες ὅτι οὐ μόνον τὰ συμβεβηκότα ὑπέγραψεν , ἀλλὰ καὶ τὸ εἶδος · τὸ γὰρ εἶδος τὸ ἔνυλον ἔν τινί ἐστιν ( ἐν γὰρ τῇ ὕλῃ θεωρεῖται ) , καὶ ὅμως οὐκ ἔστιν αὐτῆς μέρος καὶ χωρὶς αὐτῆς οὐ δύναται εἶναι . ἀλλ’ οὗτοι πάλιν ἀγνοοῦσιν ὅτι τὸ ἔν τινι ἐνταῦθα ὁ ᾿Αριστοτέλης τὴν οὐσίαν εἶπεν τὴν εἰδοπεποιημένην καὶ οὐχ , ὡς αὐτοί φασι , τὴν ὕλην . οὕτως μὲν οὖν ἀποροῦσιν οἱ βουλόμενοι δεικνύναι ὅτι ὑπερβολὴν ἔχει ἡ εἰρημένη ὑπογραφή . οἱ δὲ φάσκοντες αὐτὴν ἐλλείπειν φασὶν ὅτι οὐ πάντα τὰ συμβεβηκότα ὑπέγραψεν διὰ τῆς εἰρημένης ὑπογραφῆς · τὰ γὰρ συμβεβηκότα χωριστὰ χωρίζονται · εἰ δὲ χωρίζονται , κακῶς ἄρα εἶπεν ἀδύνατον χωρὶς εἶναι τοῦ ἐν ᾧ ἐστιν . ἀλλά φαμεν ὅτι ἡ τοιαύτη ἀπορία καταγέλαστος · ὅρα γὰρ ὅτι εἶπεν ὁ Ἀριστοτέλης χωρὶς εἶναι τοῦ ἐν ᾧ ἐστιν , οὐ μέντοι εἶπεν ὅτι οὐ δύναται χωρισθῆναι · χωρισθῆναι γὰρ δύναται , χωρισθὲν δὲ ὑποστῆναι ἀδυνατεῖ . πάλιν δὲ φασὶν ὅτι οὐ πάντα τὰ συμβεβηκότα ὡρίσατο · εἰσὶ γάρ τινα τῶν συμβεβηκότων , ἅτινα δύναται χωρίζεσθαι τοῦ ὑποκειμένου , οἷον ἡ εὐωδία τοῦ μήλου · αὕτη γὰρ χωρίζεται ἐκ τοῦ μήλου καὶ ἔρχεται πρὸς ἡμᾶς · εἰ δὲ χωρίζεται | καίπερ οὖσα συμβεβηκός , εἰσί τινα τῶν συμβεβηκότων χωρὶς εἶναι δυνάμενα τοῦ ἐν ᾧ ὑπῆρχον . πρὸς ταύτην τὴν ἀπορίαν ἀντεῖπον οἱ Ἀριστοτελικοὶ λέγοντες ὅτι εἰ καὶ χωρεῖ ἡ εὐωδία τοῦ μήλου πρὸς ἡμᾶς , οὐ καθ’ αὑτὴν χωρεῖ , ἀλλὰ μετά τινων ἐκ τοῦ μήλου λεπτῶν ἀπορροιῶν ὑπεκχεῖται ἡ εὐωδία καὶ ἔρχεται πρὸς ἡμᾶς . καὶ ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει , δηλοῖ τὸ ῥυτιδοῦσθαι τὸ μῆλον · πόθεν δὲ ἂν ἐρρυτιδοῦτο , εἰ μὴ οὐσία τις ἐξ αὐτοῦ διεφορεῖτο : εἰ δέ τις , φασίν , εἴποι πρὸς ἡμᾶς τί δήποτε ἐν τῷ δένδρῳ ὂν καὶ εὐωδίαν ἡμῖν χαριζόμενον οὐ ῥυτιδοῦται , γιγνωσκέτω οὗτος ὅτι μᾶλλον οὐσιοῦται ἐκ τῆς ῥίζης καὶ τῶν κλάδων ἤπερ διαφορεῖται . αὕτη μὲν οὖν ἡ λύσις τῶν Περιπατητικῶν . ὁ δὲ Πλωτῖνος ταύτην τὴν ἀπορίαν ἐπιλυόμενος ἑτέραν ἐπήνεγκεν λύσιν , τὸ δίοσμον τοῦ ἀέρος αἰτιώμενος · ἔλεγεν γὰρ ὅτι ὁ ἀὴρ δίοσμος ὢν δυνάμει γίγνεται ἐνεργείᾳ εὐώδης , καὶ οὕτως ἀντιλαμβανόμεθα τῆς εὐωδίας . καὶ αὕτη ἡ λύσις Πλωτίνου κομψοτέρα οὖσα τῆς τῶν Περιπατητικῶν · ἐκείνη γὰρ οὐκ ἔστι πάνυ πιθανή · εἰ γὰρ οὐσία ἐστὶν ἡ ἐκφερομένη , πάντως ἢ ἄνω χωρήσει ἢ κάτω · ἢ γὰρ βαρύ ἐστι τοῦτο τὸ σῶμα ἢ κοῦφον . εἰ μὲν οὖν κάτω χωρεῖ , μόνον οἱ κάτω ὤφελον ὀσφραίνεσθαι , εἰ δὲ ἄνω , οἱ ἄνω μόνον . νῦν δὲ ὁρῶμεν ὅτι οὐ μόνον οἱ ἄνω ἢ οἱ κάτω ὀσφραίνονται , ἀλλὰ καὶ οἱ εἰς τὸ πλάγιον . εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , ἀπίθανος ἐφάνη ἡ τῶν Περιπατητικῶν λύσις . ἐνίστανται δὲ καὶ πρὸς τὴν Πλωτίνου λύσιν τινὲς λέγοντες ὅτι ἡ εὐωδία τοῦ μήλου ἆρα ἐν τῷ αὐτῷ νῦν | καὶ ἐν τῷ ἀέρι ἐστὶ καὶ ἐν τῷ μήλῳ ἢ ἐν ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ χρόνῳ ; εἰ μὲν γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ νῦν . ἔσται σῶμα χωροῦν διὰ σώματος διὰ τὸ τὰς δύο οὐσίας ἀνακίρνασθαι ἀλλήλαις · ἀδύνατον γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ νῦν καὶ ἐν τῷ μήλῳ καὶ ἐν τῷ ἀέρι , εἰ μὴ σῶμα διὰ σώματος χωρήσει . εἰ δὲ ἐν ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ χρόνῳ , δῆλον ὅτι ἦν μεταξὺ χρόνος , καθ’ ὃν οὐχ ὑπῆρχεν οὐδὲ ἐν τῷ μήλῳ οὐδ’ ἐν τῷ ἀέρι . εἰ δὲ μὴ ὑπῆρχεν οὐδὲ ἐν τῷ μήλῳ οὐδὲ ἐν τῷ ἀέρι , εὑρεθήσεται * * τὸ συμβεβηκὸς μηδέποτε ἄνευ ὑποκειμένου . p . 1a10 Ὅταν ἕτερον καθ' ἑτέρου . Μετὰ τὰ ὁμώνυμα καὶ συνώνυμα καὶ παρώνυμα καὶ τὴν · τῶν λεγομένων πάντων διαίρεσιν καὶ ὑπογραφὴν τοῦ καθ’ ὑποκειμένου καὶ ἐν ὑποκειμένῳ ἥκει ὁ λόγος καὶ ἐπὶ τὸ βάθος καὶ πλάτος τῶν κατηγοριῶν · ἔχουσι γὰρ αὗται καὶ βάθος καὶ πλάτος . καὶ βάθος μέν ἐστιν ἡ ἀπὸ τῶν καθόλου ἐπὶ τὰ μερικὰ κάθοδος καὶ ἡ ἀπὸ τῶν μερικῶν ἐπὶ τὰ καθόλου ἄνοδος , πλάτος δὲ ἡ ἑκάστου πράγματος τομὴ καὶ διαίρεσις . καὶ βάθος ἐστίν , οἷον ὡς ὅταν εἴπωμεν ὅτι ἡ οὐσία διαιρεῖται εἰς σῶμα καὶ ἔμψυχον καὶ ζῷον · ἀπὸ γὰρ τῶν καθόλου κατηντήσαμεν <εἰς> μερικά . εἰ δὲ ἀπὸ τοῦ ζῴου ἀναδράμωμεν εἰς τὴν οὐσίαν , τότε ἀπὸ τῶν μερικῶν ἐπὶ τὰ καθόλου τὴν ἄνοδον ποιούμεθα πλάτος δέ ἐστιν , ὡς ὅταν τὸ ζῷον διαιρῶ εἰς λογικόν , εἴς πτηνὸν καὶ πεζόν . καὶ τὸ μὲν βάθος ἀναλογεῖ τοῖς φυσικοῖς σώμασιν · ὃν γὰρ τρόπον ἐκεῖνα ἐπὶ τὰ ἄνω φέρονται , ἡνίκα εἰσὶ κοῦφα , ἢ ἐπὶ τὰ κάτω , ἡνίκα βαρέα , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν κατηγοριῶν ἢ ἀπὸ τῶν καθόλου ἀρχόμενοι τελευτῶμεν | εἰς τὰ μερικὰ ἢ ἀπὸ τῶν μερικῶν ἐπὶ τὰ καθόλου . τὸ δὲ πλάτος ἀναλογεῖ τοῖς ζῴοις τὴν ἐπὶ τὸ πλάγιον ποιουμένοις κίνησιν . ἐν τούτοις δὲ ὁ Ἀριστοτέλης τρεῖς κανόνας προχειρίζεται , δύο μὲν ἐκ τοῦ βάθους , ἕνα δὲ ἐκ τοῦ πλάτους . ἐν οἷς ἡ προῦσα θεωρία περικλείεται . <Θεωρία ιβ΄.> Ἀλλ’ ἵνα ἡ τούτων γνῶσις γίνηται σαφεστέρα , μικρὸν ἄνωθεν ἀρξώμεθα ἕκαστον τούτων πολυπραγμονοῦντες , καὶ πρῶτόν . γε τὸ βάθος , οὗ πρῶτον τὸν κανόνα φησὶν ὁ Ἀριστοτέλης <διὰ> τούτων · ὡς ἡνίκα τὸ πρότερον τοῦ δευτέρου κατηγορεῖται ὡς καθ’ ὑποκειμένου <καὶ> τὸ δεύτερον τοῦ τρίτου , τότε καὶ τὸ πρῶτον τοῦ τρίτου κατηγορηθήσεται · οἷον τὸ ἔμψυχον κατηγορεῖται τοῦ ζῴου καὶ τὸ ζῷον τοῦ ἀνθρώπου ὡς καθ’ ὑποκειμένου , ἀλλὰ καὶ τὸ ἔμψυχον τοῦ ἀνθρώπου . πρόσκειται δὲ τὸ καθ᾿ ὑποκειμένου διά τινας ἀπορίας , ἃς ἐφεξῆς λέξομεν . καθ’ ὑποκειμένου δέ ἐστιν , ἡνίκα τῆς αὐτῆς οὐσίας καὶ τῆς συστάσεως κατηγορεῖται τὸ κατηγορούμενον . ρούμενον . πρόσκειται δὲ τοῦτο διὰ τὸ γένος · ἰδοὺ γὰρ τὸ γένος κατηγορεῖται τοῦ ζῴου καὶ τὸ ζῷον τοῦ ἀνθρώπου , οὐκ ἔτι δὲ καὶ τὸ γένος τοῦ ἀνθρώπου , διότι τὸ γένος τοῦ ζῴου οὐ καθ’ ὑποκειμένου κατηγορεῖται · οὐ γὰρ τῆς οὐσίας τοῦ ζῴου ἐστὶ δηλωτικόν , ἀλλ’ ὡς ἐν σχέσει θεωρεῖται . ἔτι τὸ δισύλλαβον κατηγορεῖται τοῦ ζῴου , οὐκ ἔτι δὲ καὶ τὸ δισύλλαβον τοῦ ἀνθρώπου , ἐπειδὴ οὐχ ὡς καθ’ ὑποκειμένου κατηγορεῖται τὸ δισύλλαβον τοῦ ζῴου , ἀλλ’ ὡς φωνῆς . διὰ ταῦτα οὖν πάντα πρόσκειται τὸ καθ’ ὑποκειμένου . καὶ ταῦτα μὲν ὁ πρῶτος περιέχει κανών . δεύτερος κανὼν ὁ ἀπὸ τοῦ βάθους προερχόμενος οὗτος · | τῶν ὑπάλληλά φησι λεγομένων γενῶν αἱ αὐταί εἰσι διαφοραί . καὶ ἄξιον ἐνταῦθα ζητῆσαι ποίας ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης φησὶ διαφορὰς τῶν ὑπαλλήλων γενῶν , ἆρα τὰς συστατικὰς ἢ τὰς διαιρετικάς . φαμὲν οὖν ὅτι αἱ μὲν συστατικαὶ αἱ αὐταί εἰσι τῶν ὑπαλλήλων γενῶν , οἷον τοῦ ζῴου καὶ τοῦ λογικοῦ ( ἀμφοτέρων γὰρ αἱ αὐταί εἰσιν συστατικαὶ διαφοραί , ἤγουν τὸ οὐσία καὶ τὸ ἔμψυχος καὶ τὸ αἰσθητική ) , αἱ δὲ διαιρετικαὶ οὐ πάντως αἱ αὐταί , ἀλλὰ ποτὲ μὲν αἱ αὐταί εἰσιν ποτὲ δὲ οὐχ αἱ αὐταί · εἰ γὰρ διέλωμεν τὸ ζῷον εἰς λογικὸν καὶ ἄλογον ὁμοίως καὶ τὸ πεζὸν εἰς λογικὸν καὶ ἄλογον , οὐκ ἀπεικός τι ποιῶ . εἰ δὲ διέλω τὸ ζῷον εἰς πτηνὸν καὶ πεζὸν καὶ ἔνυδρον , οὐκ ἔτι δύναμαι εἰπεῖν ὅτι τοῦ πεζοῦ τὸ μὲν πτηνὸν τὸ δὲ ἔνυδρον , ἐπεὶ εὑρίσκομαι εἰς τὰ ἀντιδιαιρούμενα ποιούμενος τὴν διαίρεσιν . ἔνθεν οὐκ ἀνάγκη συντρέχειν ἀεὶ τὰς αὐτὰς διαφορὰς τὰς διαιρετικὰς τῶν ὑπαλλήλων γενῶν , ἀλλ’ ἔστιν ποτὲ μὲν <τὰς> αὐτὰς λαβεῖν , ποτὲ δὲ οὔ . ἄξιον δὲ ζητῆσαι εἰ αἱ αὐταί εἰσι διαφοραὶ τῶν ὑπαλλήλων γενῶν , δι’ ἣν αἰτίαν εἶπεν ὁ Ἀριστοτέλης τῶν δἐ ὑπ᾿ ἄλληλα γενῶν οὐδὲν κωλύει τὰς αὐτὰς εἶναι διαφοράς · διὰ γὰρ τοῦ εἰπεῖν οὐδὲν κωλύει ἠνίξατο ὅτι ποτὲ καὶ δυνατὸν μὴ τἀς αὐτὰς εἶναι διαφοράς . πάλιν ἄξιον ζητῆσαι ὅτι εἰ ποιὲ μὲν αἱ αὐταί εἰσιν , ποτὲ δὲ οὐχ <κἱ> αὐταί , δι’ ἣν αἰτίαν εἶπεν ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ὅσα κατὰ τοῦ κατηγορουμένου λέγεται , τοσαῦτα καὶ κατὰ τοῦ ὑποκειμένου ῥηθήσεται , ἐκ τούτου αἰνιττόμενος ὅτι αἱ αὐταί εἰσι διαφοραὶ πάντοτε καὶ πάντα τὰ ἄλλα . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι τὰς αὐτὰς εἶναι διαφορὰς εἶπεν ὁ Ἀριστοτέλης | διὰ τὸν πρῶτον κανόνα τὸν λέγοντα ὅτι ὅταν ἕτερον καθ' ἑτέρου κατηγορῆται ὡς καθ’ ὑποκειμένου , ὅσα κατὰ τοῦ κατηγορουμένου λέγεται , τοσαῦτα καὶ κατὰ τοῦ ὑποκειμένου ῥηθήσεται . τὸ δὲ οὐδὲν κωλύει εἶπεν ὁ Ἀριστοτέλης διὰ τὰς διαιρετικάς , ἐπειδὴ αὗται , ὡς εἴρηται , ἔστιν ὅτε οὔκ εἰσιν αἱ αὐταί . καὶ αὕτη μὲν μία ἐξήγησις . ἔστι δὲ καὶ δευτέραν εἰπεῖν τοιαύτην · ὅτι οὐδὲν κωλύει * * * καὶ ἡ μὲν πρώτη ἐξήγησις τῶν πραγμάτων ἐφάπτεται , ἡ δὲ δευτέρα αὐτῆς τῆς ὑφηγήσεως τῆς λέξεως . καὶ ταῦτα περὶ τοῦ δευτέρου κανόνος . τρίτος κανών ἐστιν ὁ ἀπὸ τοῦ πλάτους λαμβανόμενος τῶν κατηγοριῶν . ἔχει δὲ οὕτως · τῶν ἑτερογενῶν καὶ μὴ ὑπ’ ἄλληλα τεταγμένων ἕτεραι τῷ εἴδει καὶ αἱ διαφοραί . ἑτέρας εἶναι βούλεται ὁ φιλόσοφος τὰς διαφορὰς ἐπὶ τῶν γενῶν τῶν ἑτέρων τῶν μὴ ὑπαλλήλων . καὶ τοῦτο οὐ μάτην · εἰ γὰρ <τι> ἑτέρου γένους ἐστὶ καὶ προσαγάγῃς αὐτῷ διαφορὰς ἑτέρου γένους , ὀφθήσῃ εἰς ἀνοικείους διαφορὰς ποιῶν τὴν διαίρεσιν · οἷόν ἐστι ζῷον καὶ ἐπιστήμη ἕτερον καὶ ἕτερον γένος , καὶ οὐ δύναταί τις τἀς διαφορὰς τοῦ ζῴου , τὸ πτηνὸν καὶ πεζὸν καὶ ἔνυδρον ; λαβεῖν καὶ ἀναγαγεῖν ὑπὸ τὴν ἐπιστήμην ὡς οἰκείας διαφοράς . καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν , εὖ ἔχει ὁ λόγος ὁ λέγων τῶν ἑτερογενῶν ἑτέρας εἶναι τἀς διαφοράς . ἀλλά τινες πρὸς τοῦτο ἀποροῦσι λέγοντες ὅτι εὑρίσκομεν ἐπὶ ἑτερογενῶν τὰς αὐτάς διαφοράς · ἰδοὺ γάρ , φασί , τὸ ἔμψυχον καὶ ἄψυχον ἑτερογενῆ , καὶ ὅμως ὥσπερ τὸ ἔμψυχον διαιροῦμεν εἰς ἄπουν καὶ ὑπόπουν , ἄπουν μὲν λέγοντες ὄφιν καὶ πάντα τὰ ἑρπετά , ὑπόπουν δὲ ἄνθρωπον καὶ βοῦν καὶ ἕτερα ζῷα , ἃ βαδίζει χρώμενα <ποσίν> , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων φαμὲν τὰ μὲν εἶναι ἄποδα , ὡς θυῖαν καὶ δοίδυκα , τὰ δὲ ὑπόποδα , ὡς κλίνην , θρόνον καὶ ὅσα τοιαῦτα . πρὸς τούτους φαμὲν ὅτι μᾶλλον οὐκ ἔγνωτε τί φησιν ὁ Ἀριστοτέλης · ἑτέρας φησὶν εἶναι τὰς διαφορὰς τῷ εἴδει ἀντὶ τοῦ εἰδοποιούς · τῶν μὲν γὰρ ἐμψύχων αὗται αἱ διαφοραὶ εἰδοποιοί εἰσι , τῶν δὲ ἀψύχων οὐδαμῶς , ἀλλὰ κατὰ μεταφορὰν λέγονται . μάτην οὖν προήχθη τὰ τῆς ἀπορίας . ταῦτα ἡ παροῦσα περιέχει θεωρία . <Θεωρία ιγ΄.> p . 1a10 Ὅταν ἕτερον καθ’ ἑτέρου κατηγορῆται ὡς καθ’ ὑποκειμενου . ἐνταῦθά τινες πειρῶνται λέγειν ὡς ὁ Ἀριστοτέλης οὐ μόνον τὸν ὁρισμὸν τοῦ καθ’ ὑποκειμένου παραδίδωσιν ἀλλὰ καὶ τοῦ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ , ἐνταῦθα μὲν τοῦ καθ’ ὑποκειμένου , ἐν τῷ λόγῳ δὲ τῷ <περὶ> τῆς οὐσίας τοῦ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ . καὶ τοὺς μὲν λέγοντας τοῦ καθ’ ὑποκειμένου αὐτὸν παραδεδωκέναι διὰ τούτου τὸν ὁρισμὸν διελέγχομεν οὕτως · οὐδέποτε ὁρισμόν τινος προβαλλόμενοι ἐκείνου μνήμην ποιούμεθα , οὗ ἐστιν ὁ ὁρισμός , ἐπεὶ εὑρισκόμεθα αὐτὸ δι’ ἑαυτοῦ ὁριζόμενοι , ὅπερ ἐστὶν ἄτοπον · ἐνταῦθα δὲ φαίνεται ὁ Ἀριστοτέλης τοῦ καθ’ ὑποκειμένου μνημονεύσας · οὐκ ἄρα αὐτοῦ ἐστιν ὁρισμός . οἱ δὲ λέγοντες ὡς τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ ὁρίζεται ἐν τῷ λόγῳ τῷ περὶ τῆς οὐσίας διελέγχονται καὶ αὐτοὶ οὕτως · ὁ ὁρισμὸς τῶν καθόλου ἐστί · δείκνυται δὲ ἐκεῖ ὅτι περὶ τῆς μερικῆς οὐσίας διαλαμβάνει · οὐκ ἄρα ἐστὶν ὁρισμὸς τοῦ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ . μεμνήσομαι δὲ | ὅτι ἡμεῖς μὲν ἐν τῇ θεωρίᾳ βουλόμενοι συνέχειαν τῷ λόγῳ φυλάξαι τοὺς δύο κανόνας τοῦ βάθους ἐφεξῆς εἴπομεν , ὁ δὲ Ἀριστοτέλης οὐχ οὕτως , ἀλλὰ πρῶτον τὸν ἕνα φησὶ τὸν ἀπὸ τοῦ βάθους , καὶ οὕτως ἐπάγει τὸν ἀπὸ τοῦ πλάτους , καὶ τρίτον τὸν ἕτερον τὸν ἀπὸ τοῦ βάθους . p . 1b16 Τῶν ἑτερογενῶν καὶ μὴ ὑπ’ ἄλληλα τεταγμένων ἕτεραί εἰσι καὶ αἱ διαφοραί . ἐντεῦθέν ἐστιν ὁ τρίτος κανὼν ὁ ἀπὸ τοῦ πλάτους λαμβανόμενος τῶν κατηγοριῶν , ὅς φησι τῶν ἑτερογενῶν ἑτέρας εἶναι τὰς διαφοράς . δι’ ἣν δὲ αἰτίαν τρίτην ἔχει τάξιν παρ’ ἡμῖν , παρὰ δὲ Ἀριστοτέλει δευτέραν , ἤδη εἴρηται . p . 1b18 Ζῴου μὲν γὰρ διαφοραὶ τὸ πεζὸν καὶ δίπουν καὶ τὸ πτηνὸν . τὰς ἀντιδιαιρουμένας ἔλαβε διαφοράς · τῷ γὰρ πεζῷ τὸ πτηνὸν ἀντὶ · διῄρηται . ἰστέον δὲ ὅτι τετραχῶς διαιρεῖται τὸ ζῷον · ἢ γὰρ ἀπὸ τῆς γνώσεως λαμβάνεται ἡ διαίρεσις , ὡς ὅταν εἴπωμεν τοῦ ζῴου τὸ μὲν λογικὸν τὸ δὲ ἄλογον , ἢ ἀπὸ τοῦ χρόνου τῆς ζωῆς , ὡς ὅταν εἴπωμεν τοῦ ζῴου τὸ μὲν θνητὸν τὸ δὲ ἀθάνατον , ἡ ἀπὸ τοῦ τρόπου τῆς διοργανώσεως , ὡς ὅταν εἴπωμεν τοῦ ζῴου τὸ μὲν δίπουν τὸ δὲ τετράπουν τὸ δὲ ἄπουν , ἢ ἀπὸ τοῦ τόπου τῆς ζωῆς , ὡς ὅταν εἴπωμεν τοῦ ζῴου τὸ μὲν πτηνὸν τὸ δὲ ἔνυδρον τὸ δὲ χερσαῖον . ἐνταῦθα τοίνυν ὁ φιλόσοφος τὴν διαίρεσιν ἐποιήσατο ἀπὸ του τόπου τῆς οιαγωγης καὶ ἀπὸ του τρόπου τῆς διοργανώσεως , πῇ μὲν εἰπὼν <πεζὸν καὶ> πτητὸν καὶ ἔνυδρον , ὅπερ ἐστὶ τόπου , πῇ δὲ δίπουν , ὅπερ ἐστὶ διοργανώσεως . p 1b25 Τῶν κατὰ μηδεμίαν συμπλοκὴν λεγομένων . Διελὼν ὁ φιλόσοφος τά λεγόμενα εἰς δύο , εἰς καθόλου οὐσίαν καὶ μερικὸν συμβεβηκός , μέτεισι λοιπὸν ἐπὶ τὴν διαίρεσιν τῶν ἄνευ συμπλοκῆς , | ἤγουν εἰς τὴν διαίρεσιν τῶν κατηγοριῶν , ἐφ’ οἷς καταπαύει τὸ πρῶιον τμῆμα καὶ ἄρχεται τὸ δεύτερον . τοῦτο δὲ ποιεῖ οὐ συνέχειαν τῷ λόγῳ μνηστευόμενος , ἀλλὰ καθάπερ οἱ ἄριστοι τῶν γραφέων πρὸ τῆς τελείας γραφῆς τὴν σκιαγραφίαν τιθέασι , οὕτω δὴ καὶ αὐτὸς πρὸ τῆς ἀκριβοῦς καὶ τελείας ἑκάστης τῶν κατηγοριῶν διδασκαλίας παχυμερῶς πως τὴν περὶ αὐτῶν διδασκαλίαν ποιεῖται . ζητήσωμεν τοίνυν ποίων φωνῶν καὶ ποίων πραγμάτων εἰσὶν αἱ κατηγορίαι . τῶν τοίνυν φωνῶν αἱ μέν εἰσι πάντῃ ἄσ·ημοι . τοιαῦται δέ εἰσιν αἱ μήτε καθ’ αὑτὰς σημαίνουσαί τι μήτε μετὰ τῶν ἄλλων συμπλεκόμεναι , οἷον κνάξ , βλίτυρι . αἱ δὲ ποιὲ μὲν σημαντικαὶ ποτὲ δὲ ἄσημοι · καθ’ ἑαυτὰς μὲν γὰρ οὐδέν τι σημαίνουσι , μετὰ δὲ τῆς ἑτέρων συμπλοκῆς οὐ πεφύκασιν ἄσημοι , οἷον ἄρθρα , σύνδεσμοι καὶ προθέσεις . καὶ μήτοι θαυμάσῃς εἰ εἶπον τινὰς φωνὰς εἶναι μηδὲν καθ’ ἑαυτὰς σημαινούσας , ἀλλὰ μετὰ τῆς ἑτέρων συμπλοκῆς , ὅπου γε καὶ ἐπὶ ἑτέρων ἐστὶ τοῦτο ἰδεῖν · τόνοι γοῦν καὶ πνεύματα καὶ ὀβελοὶ καὶ κορωνίδες αὐτὰ μὲν καθ’ ἑαυτὰ οὐδεμίαν ἔχουσι δύναμιν , μετὰ ἄλλων δὲ γεγραμμένα πολλὴν ἐνδείκνυνται τὴν ἰσχύν . αἱ δὲ πάντῃ σημαντικαί , οἷον ἄνθρωπος , βοῦς , ἵππος . τῶν τοίνυν πάντῃ σημαινουσῶν εἰσὶν αἱ κατηγορίαι . ποίων δὲ ἄρα πραγμάτων εἰσί ; τῶν γὰρ πραγμάτων τὰ μέν ἐστιν ἀτελῆ τὰ δὲ τέλεια , ἀτελῆ μὲν οἷον κίνησις , αὔξησις , γένεσις , φθορά , ἀλλοίωσις , ἡ κατὰ τόπον | μεταβολή , τέλεια δὲ οἷον ἄνθρωπος , βοῦς . τούτων τοίνυν τῶν τελείων εἰσὶν αἱ κατηγορίαι . κατὰ δὲ ἑτέραν διαίρεσιν τῶν πραγμάτων τὰ μέν εἰσιν ἁπλᾶ οἷον μονάς , εἶδος , σημεῖον , νὺν , τὰ δὲ σύνθετα . τῶν τοίνυν συνθέτων εἰσὶν αἱ κατηγορίαι . καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν , οὔτε τὰ ἀπλᾶ πράγματα οὔτε τὰ ἀτελῆ ὑπὸ τὰς κατηγορίας ἀνάγεται , ἀλλὰ τέλεια καὶ σύνθετα . τί οὖν οὐκ ἀνάγονται ὑπὸ κατηγορίας τὰ ἁπλᾶ ; φαμὲν ὅτι κατὰ μὲν τὴν ἰδίαν οὐσίαν οὔ , ὡς δὲ ἐν σχέσει δύνανται ἀνάγεσθαι · ἡ γὰρ μονὰς ὡς ἀρχὴ οὖσα ἀριθμοῦ ἀνάγεται , καὶ ἡ ὕλη καὶ τὸ εἶδος ὡς ἀρχὴ σώματος , καὶ τὸ σημεῖον ὡς ἀρχὴ μεγέθους , καὶ τὸ νῦν ὡς ἀρχὴ χρόνου · ταῦτα γάρ , ὡς ἔφαμεν , κατὰ τὴν τούτων οὐσίαν ὑπὸ κατηγορίαν οὐκ ἀνάγονται , Επὶ τούτοις ζητήσωμεν πόσαι εἰσὶ τὸν ἀριθμὸν αἱ κατηγορίαι . φαμὲν ὅτι δέκα , ὡς δηλώσομεν ἔκ τινος διαιρέσεως τοιαύτης · πᾶν ὂν ἢ ἐν ὑποκειμένῳ ἢ οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ . καὶ τὸ οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ ὂν ποιεῖ οὐσίαν , τὸ δὲ ἐν ὑποκειμένῳ ὂν ἢ ἐν σχέσει ἐστὶν ἢ καθ’ αὑτό . εἰ μὲν οὖν ἐν σχέσει ἐστίν , ποιεῖ τὴν πρός τι κατηγορίαν , εἰ δὲ καθ’ αὑτό ἐστιν , ἢ μεριστόν ἐστιν ἢ ἀμέριστον . εἰ μὲν οὖν μεριστόν , ποιεῖ <τὸ> ποσόν , εἰ δὲ ἀμέριστον , ποιεῖ τὸ ποιόν . τέσσαρες οὖν ἡμῖν ἀνεφάνησαν κατηγορίαι , οὐσία , ποιόν , ποσόν , πρός τι . γίγνονται τοίνυν ἄλλαι ἓξ τῆς οὐσίας συμμεριζομένης τῖς ἄλλαις · οἷον ἡ οὐσία συμπλακεῖσα | τῷ ποσῷ ποιεῖ τὸ ποῦ καὶ τὸ ποτέ , εἴ γε οὐδὲν ἕτερόν ἐστι τὸ ποῦ εἰ μὴ <τὸ> τὴν οὐσίαν ἐν τόπῳ εἷναι , οἷον Σωκράτης ἐν Λυκείῳ , τὸ δὲ ποτέ τὸ τὴν οὐσίαν ἐν χρόνῳ εἶναι , οἷον Σωκράτης ἐν Πελοποννησιακῷ πολέμῳ · χρόνος δὲ καὶ τόπος ὑπὸ τὸ ποσὸν ἀναφέρεται . πάλιν εἰ συμπλακείη ποιῷ , ποιεῖ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν · ποίησις γὰρ καὶ πάθησις κατὰ ποιότητα γίγνεται , οἷον τὸ θερμὸν ὕδωρ ποιοῦν εἰς ἡμᾶς , τοῦτ’ ἔστι θερμαῖνον , πάσχει τι καὶ αὐτὸ ὑφ’ ἡμῶν , τοῦτ’ ἔστι ψύχεται , καὶ ἔστι τὸ θερμαίνειν ποιεῖν , τὸ δὲ ψύχεσθαι πάσχειν . ὅτι δὲ ταῦτα ὑπὸ τὴν ποιὸν κατηγορίαν ἀνάγονται , πάντῃ που δῆλον . πάλιν εἰ συντεθείη ἡ οὐσία τοῖς πρός τι , ποιεῖ τὸ κεῖσθαι καὶ τὸ ἔχειν · ἢ γὰρ πρὸς τὰ οἰκεῖα μόρια ἔχει τὴν σχέσιν καὶ ποιεῖ τὸ κεῖσθαι , εἴ γε οὐδὲν ἕτερόν ἐστι τὸ κεῖσθαι ἡ τοιάδε θέσις τῶν μορίων , ἢ πρὸς ἑτέραν ἔχει σχέσιν καὶ ποιεῖ τὸ ἔχειν , εἴ γε οὐδὲν ἕτερόν ἐστι τὸ ἔχειν ἢ οὐσίας παρ’ οὐσίαν παράθεσις . δῆλον οὖν ὡς ἐκ τῆς μιᾶς διαιρέσεως δέκα καὶ μόνον ἡμῖν ἀνεφάνησαν κατηγορίαι . τινὲς δὲ ταύτης οὐκ ἀνέχοντι τῆς διαιρέσεως , ἀλλ’ οἱ μέν φασιν πλείονας αὐτὰς εἶναι τὰς κατηγορίας οἱ δὲ ἐλάττους . καὶ οἱ μὲν πλείους εἶναι ταύτας βουλόμενοι ἕνδεκα ταύτας εἶναι λέγουσι · ὥσπερ τῷ ποιεῖν ἀντίκειται τὸ πάσχειν , καὶ τῷ . ἔχειν ἀντικείσεται τὸ ἔχεσθαι . πρὸς οὕς φαμεν ὅτι τὸ ἔχεσθαι ὑπὸ τὸ κεῖσθαί ἐστιν · καὶ γὰρ καὶ τὸ ἐχόμενον κεῖταί πως . οἱ δὲ βουλόμενοι ταύτας ἐλάττους εἶναι οἱ μὲν ἐννέα φασὶν εἶναι τὰς κατηγορίας | οἱ δὲ δύο . καὶ οἱ μὲν ἐννέα βουλόμενοι λέγουσιν ὅτι τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν κτὰ κίνησιν γίγνεται , καὶ ἡ κίνησις ὤφειλεν ἀντὶ τούτων ὑπάρχειν . πρὸς οὕς φαμεν ἡμεῖς πρῶτον μὲν ὅτι οὐδὲ πᾶν τὸ ποιοῦν κινεῖται · ἰδοὺ γὰρ τὸ πρῶτον αἴτιον ποιοῦν εἰς ἡμᾶς οὐ κινεῖται . καλῶς οὖν ἀνωτέρω τὴν κίνησιν ἀτελῶν ὑπάρχουσαν πραγμάτων ἐδιδάξαμεν καὶ τούτου χάριν μηδὲ ὑπὸ κατηγορίαν ἀναγομένην · πῶς οὖν δυνηθείη κατηγορία εἶναι τὸ μηδὲ ὑπὸ κατηγορίαν ἀναγόμενον ; οἱ δὲ λέγοντες δύο καὶ μόνας εἶναι τὰς κατηγορίας φασὶν οὐσίαν εἶναι καὶ συμβεβηκός , καὶ λέγουσι τὸ συμβεβηκὸς κατηγορεῖσθαι τῶν λοιπῶν κατηγοριῶν ὡς γένος . οὓς ἡμεῖς ἐλέγχομεν ἔκ τινων ἐπιχειρημάτων , ὧν τὸ πρῶτόν ἐστι τοιοῦτον · ὅτι ἐν τῇ διαιρέσει τῇ ὡς γένος εἰς εἴδη διαιρουμένῃ οὐ θέλει τὸ ἕτερον τῶν εἰδῶν ὑπὸ τὸ ἕτερον εἶδος ἀνάγεσθαι , ἐνταῦθα δὲ τὸ ποσὸν ὑπὸ τὸ ποιὸν ἀνάγεται · ὁ γὰρ ἀριθμὸς τοῦ ποσοῦ ὑπὸ τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττὸν ἀνάγεται , ἅτινά εἰσι τοῦ ποιοῦ . δῆλον οὖν ἐντεῦθεν ἐκ τούτου ] πέφυκεν ὡς οὐκ ἄν τὸ συμβεβηκὸς ὡς γένος τῶν λοιπῶν κατηγοριῶν κατηγορηθείη . τὸ δὲ δεύτερον ἐπιχείρημά ἐστιν οὕτως · ὅτι ἐν τῇ ὡς γένος εἰς εἴδη διαιρέσει οὐ θέλει τὰ μὲν τῶν εἰδῶν εἶναι καθ’ ἑαυτὰ τὰ δὲ ἐν σχέσει , ἀλλ’ ἢ πάντα καθ’ ἑαυτὰ ἢ πάντα ἐν σχέσει · οὐδὲ γὰρ ἄδικος ἡ φύσις τὰ μὲν τῶν εἰδῶν ἐν σχέσει ποιεῖ τὰ δὲ καθ’ ἑαυτά . ἐν ταύτῃ δὲ αἱ μὲν ἄλλαι κατηγορίαι | καθ’ ἑαυτάς εἰσιν , ἡ δὲ πρός τι ὡς ἐν σχέσει [ οὕτως · ὅτι ἢ πάντα τὰ εἴδη ἐν σχέσει ἐστιν ἢ πάντα καθ’ ἑαυτά , οἷον τὰ μὲν εἴδη τοῦ ζῴου πάντα καθ’ ἑαυτά ἐστιν , τὰ δὲ εἴδη τοῦ πολλαπλασίονος , οἷον τὸ διπλάσιον , πάντα ἐν σχέσει ] . δέδεικται οὖν πανταχοῦ ὡς οὐκ ἂν τὸ συμβεβηκὸς ὡς γένος κατηγορηθείη τῶν λοιπῶν κατηγοριῶν . τοῦτο πέρας τῆς παρούσης θεωρίας . <Θεωρία ιδ΄.> p . 1b25 Τῶν κατὰ μηδεμίαν συμπλοκὴν λεγομένων ἕκαστον ἤτοι οὐσίαν σημαίνει ἢ ποσὸν ἢ ποιὸν ἢ πρός τι ἢ ποτὲ ἢ ποὺ ἢ κεῖσθαι ἢ ἔχειν ἢ ποιεῖν ἢ πάσχειν . Καλῶς προσέθηκεν ὁ φιλόσοφος τῶν κατὰ μηδεμίαν συμπλοκήν · πολλαὶ γάρ εἰσι συμπλοκαί , αἱ μὲν κατὰ φωνὴν αἱ δὲ κατὰ τὸ σημαινόμενον · κατὰ μὲν φωνὴν οἷον ζῷον λογικὸν θνητόν , κατὰ δὲ τὸ σημαινόμενον οἷον Σωκράτης τρέχει · ἰστέον γάρ , ὡς ἔφαμεν , ὅτι τὰ ταῖς λέξεσι σύνθετα γραμματικοῖς καὶ μόνοις ἐστίν , οἷον τὸ ζῷον λογικὸν θνητόν , τὸ Κόρακος πέτρα , τὸ Ἄρειος πάγος , τὰ δὲ τοῖς ἐνθυμήμασιν σύνθετα κατὰ συμπλοκὴν καὶ μόνον καλοῦσιν οἱ φιλόσοφοι , ἐπεὶ τούτοις τὴν δῆφον ἀποδεδώκασι , ἐκεῖνα καλοῦντες ἀπλᾶ , εἰ καὶ ταῖς λέξεσι πεφύκασι σύνθετα . κατὰ μηδεμίαν τοίνυν συμπλοκὴν εἴρηκεν ὁ φιλόσοφος σημαινόμενον , ὅτι αἱ κατηγορίαι οὕτε ταῖς φωναῖς οὔτε τῷ σημαινομένῳ κατὰ συμπλοκὴν ὑπάρχουσι . p . 1b27 Ἔστι δὲ οὐσία μὲν ὡς τύπῳ εἰπεῖν οἷον ἄνθρωπος . ᾿Ενταῦθα ἡ σκιαγραφία τῶν κατηγοριῶν , ὡς ἐλέγομεν ἐν τῇ θεωρίᾳ πρὸ τῆς I διδασκαλίας τῶν κατηγοριῶν , οἷον ὅτι σκιαγραφίαν τούτων ἀποδῃῶσιν ὁ φιλόσοφος . ἰστέον οὖν ὅτι αὐτὸς μὲν διὰ παραδειγμάτων ταύτας ἐχαρακτήρισεν , ἡμεῖς δὲ τὰς ὑπογραφὰς αὐτῶν ἐν τοῖς προτελείοις τοῖς εἰσαγομένοις ἀποδεδώκαμεν . οὐδὲν δὲ ἄτοπον καὶ νῦν ταύτας εἰπεῖν . οὐσία τοίνυν ἐστὶν αὐθυπόστατον πρᾶγμα . μάθοις δὲ τὸ λεγόμενον ἐκ τοῦ ἐναντίου · συμβεβηκὸς γάρ ἐστι τὸ ἐν ὑποκειμένῳ τὸ δεόμενον ἑτέρου πρὸς ὕπαρξιν . εἰ δὲ τὸ συμβεβηκὸς ἐν ὑποκειμένῳ , τοῦτ’ ἔστιν ἐν ἑτέρῳ ἔχον τὴν ὕπαρξιν , δῆλον ὅτι αὐθυπόστατός ἐστιν ἡ οὐσία ἑτέρου μὴ δεομένη πρὸς ὕπαρξιν . ποσὸν δέ ἐστι τὸ καταμετρούμενον , οἷον δίπηχυ , τρίπηχυ . ποιὸν τὸ παρωνύμως κατηγορούμενον , οἷον λευκόν , γραμματικόν . πρός τι δὲ τὸ ἐν σχέσει θεωρούμενον , ὡς πατήρ , υἱός . ποῦ δέ ἐστιν οὐσί ἐν τόπῳ , οἷον Σωκράτης ἐν Λυκείῳ . ποτέ δέ ἐστιν οἷον οὐσία ἐν χρόνῳ , οἷον Σωκράτης ἐν τῷ Πελοποννησιακῷ πολέμῳ . κεῖσθαι δέ ἐστιν ἡ τοιάδε τῶν μορίων σχέσις , οἷον ἀνάκειται κάθηται . ἔχειν δέ ἐστιν οὐσίας παρ’ οὐσίαν παράθεσις , οἷον δακτύλιος ἐν χειρί . ποιεῖν δέ ἐστιν τὸ εἴς τι ἐνεργεῖν , πάσχειν δὲ τὸ ὑφ’ ἑτέρου ἀλλοιοῦσθαι . p . 2a4 Ἕκαστον δὲ τῶν εἰρημένων αὐτὸ μὲν καθ’ ἑαυτὸ ἐν οὐδεμιᾷ καταφάσει λέγεται <ἢ ἀποφάσει> , τῇ δὲ πρὸς ἄλληλα τούτων συμπλοκῇ κατάφασις ἡ ἀπόφασις γίνεται . ἐνταῦθα βούλεται τὰς ἁπλᾶς φωνὰς ὁ φιλόσοφος χωρίσαι ἀπὸ τῶν καταφάσεων καὶ ἀποφάσεων . πρὸς δὲ τελείαν τούτων διάκρισιν κέχρηται κανόνι τοιούτῳ · ἐὰν ᾖ ἕν , πράγματα | δὲ δύο τινά , καὶ τῷ μὲν ἁρμόσῃ τῷ δὲ οὐχ ἁρμόσῃ , διάφορά ἐστιν ἐκεῖνα δηλονότι . οἷόν τι λέγω · εἰσὶ δύο τινά , ζῷον καὶ φυτόν · τούτων τὸ αἰσθητικὸν τῷ μὲν ὑπάρχει , λέγω δὴ τῷ ζῴῳ , τῷ δὲ οὐχ ὑπάρχει , λέγω δὴ τῷ φυτῷ · δῆλον οὖν ὅτι ταῦτα διάφορά εἰσιν , τοῦτ’ ἔστι τὸ ζῷον καὶ φυτόν . οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθά εἰσιν ἁπλαῖ φωναὶ καὶ κατάφασις καὶ ἀπόφασις · τὸ δὲ ἀληθεύειν ἢ ψεύδεσθαι καταφάσει καὶ ἀποφάσει ἁρμόζει , ταῖς δὲ ἁπλαῖς φωναῖς οὐκ ἐφαρμόζει · δῆλον ἄρα ὅτι καὶ διαφέρουσιν αὗται αἱ ἁπλαῖ φωναὶ καὶ αἱ καταφάσεις καὶ αἱ ἀποφάσεις . ὅθεν καὶ αὐτός φησιν ὅτι ἕκαστον τῶν εἰρημένων , μένων , τοῦτ’ ἔστι τῶν ἁπλῶν φωνῶν , λέγω δὴ τῶν κατηγοριῶν , αὐτὰ καθ’ αὑτὰ οὔτε κατάφασιν σημαίνει οὔτε ἀπόφασιν , τῇ δὲ πρὸς ἄλληλα τούτων συμπλοκῇ κατάφασις γίνεται καὶ ἀπόφασις . οἷον συμπλέκω τὴν οὐσίαν καὶ τὴν ποιὸς κατηγορίαν , τοῦτ’ ἔστι τὸ ἄνθρωπος τρέχει , καὶ γίνεται κατάφασις δηλονότι . τὸ δὲ οὔ ἀρνητικὸν μόριον μεταξὺ τούτων λαμβανόμενον ἀπόφασις γίνεται , οἷον ἄνθρωπος οὐ τρέχει . Περὶ οὐσίας . p . 2a11 οὐσία δέ ἐστιν ἡ κυριώτατά τε καὶ πρώτως καὶ μάλιστα λεγομένη , ἣ μήτε καθ’ ὑποκειμένου τινὸς λέγεται μήτε ἐν ὑποκειμένῳ τινί ἐστιν . ἐπειδὴ αἱ κατηγορίαι καὶ λέγονται καὶ εἰσὶ καὶ αὐτὸ τοῦτο κατηγοροῦνται , διότι μὲν λέγονται , τῶν λεγομένων ἐποιήσατο τὴν διαίρεσιν , διότι δὲ εἰσί , τὰ ὄντα διεῖλεν , διότι δὲ κατηγοροῦνται , ὡρίσατο ὁμώνυμα , συνώνυμα , παρώνυμα · | ταῦτα γὰρ κατηγορίας τρόποι εἰσίν . ἐν ᾧ δὲ μάλιστα προσῆκεν ταῖς κατηγορίαις τὸ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι , ἐνδιέτριψε τῷ λόγῳ τῷ περὶ τῶν συνωνύμων , παραδοὺς αὐτῶν τὸ ἴδιον . ἦν δὲ τοῦτο τὸ μεταδιδόναι τοῖς οἰκείοις ὑποκειμένοις τῶν ἰδίων κατηγορουμένων . τοῦτο δὲ ειπεν , ελεγεν ὅταν ὅταν ἕτερον καθ' ἑτέρου κατηγορῆται ὡς καθ' ὑποκειμένου , ὅσα κτὰ τοῦ κατηγορημένου λέγεται , τοσαῦτα καὶ κατὰ τοῦ ὑποκειμένου ῥηθήσεται . εἶτα ἐδίδαξεν ποῖα μὲν τῶν συνωνύμων τὰς αὐτὰς ἔχει διαφοράς , ποῖα δὲ ἑτέρας , καί φησιν ὅτι τὰ ἑτερογενῆ ἑτέρας ἔχει τὰς διαφοράς , τὰ δὲ ὑπάλληλα τὰς αὐτάς . καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν , πέντε μέν τινας ὁρισμοὺς ἁποδέδωκεν , ὁμωνύμων , συνωνύμων , παρωνύμων , τῆς ἐν ὑποκειμένῳ φωνῆς , τῆς καθ’ ὑποκειμένου , τρεῖς δὲ διαιρέσεις , * * τῶν λεγομένων κατὰ συμπλοκὴν εἰς τέσσαρα , τῶν ἄνευ συμπλοκῆς εἰς τὰς δέκα κατηγορίας , καὶ τρεῖς κανόνας , δύο μὲν τοῦ βάθους τῶν κατηγοριῶν ἕνα δὲ τοῦ πλάτους . καὶ διαλαβὼν περὶ τούτων ἐν τῷ πρώτῳ τμήματι καὶ οὕτω προπαρασκευάσας ἡμάς , μέτεισι λοιπὸν ἐπὶ τὸ δεύτερον τμῆμα ἐντεῦθεν ἐφαπτόμενος τῶν ἀφώνων καὶ ποιεῖται τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τῆς οὐσίας . εἰκότως , ἐπειδὴ αὕτη πρώτη τῶν ἄλλων ἐστίν · ὄντων μὲν γὰρ τῶν συμβεβηκότων ἀνάγκη πάντως οὐσίαν ὑπάρχειν , οὔσης δὲ ταύτης οὐκ ἀνάγκη πάντως εἶναι καὶ τὰ συμβεβηκότα · ὥστε συνεισφέρεται μέν , οὐ συνεισφέρει δέ . ἀλλὰ καὶ συναναιρεῖ μέν , οὐ συναναιρεῖται δέ · | ἀναι - ρουμένης μὲν γὰρ οὐσίας ἀνῄρηται καὶ τὸ συμβεβηκός , ἀναιρουμένων δὲ τῶν συμβεβηκότων οὐκ ἀνῄρηται ἡ οὐσία . τὰ δὲ τοιαῦτα φύσει πρῶτά ἐστιν . οὐκοῦν ἐπειδὴ καλῶς ἡμῖν ὑπεξείργαστο ὁ λόγος ὁ περὶ τῆς τάξεως , φέρε ζητήσωμεν ἐπὶ τῆς παρούσης θεωρίας ἕξ τινα · πρῶτον μὲν πόσα τὰ σημαινόμενα τῆς οὐσίας , δεύτερον δὲ περὶ ποίου σημαινομένου ὁ λόγος ἐστί , τρίτον ποίῳ τρόπῳ διαιρέσεως κέχρηται , τέταρτον διὰ τί τὴν ἄτομον τῆς καθόλου πρώτην ἐκάλεσεν , πέμπτον εἰ γένος ἡ οὐσί , πῶς ἐπιδέχεται τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον , ἕκτον ζητήσωμεν εἰ ὑγιής ἐστιν ἡ ἀποδεδομένη ὑπογραφὴ τῆς οὐσίας . οὐχ ἓν τοίνυν ἀλλὰ πολλὰ σημαινόμενα τῆς οὐσίας ἔστιν · λέγεται γὰρ οὐσία καὶ πάντα τὰ ὄντα , καθὸ ὕπαρξιν ἔχει τινά , ἔστιν δὲ οὐσία καὶ ἡ ἁπλῆ ( καὶ αὕτη πάλιν διττή · ἢ κρείττων τῆς συνθέτου , ὡς ἡ μία τῶν πάντων ἀρχή , ἢ χείρων τῆς συνθέτου , ὡς ἡ ἀνείδεος ὕλη ) , ἔστι δὲ οὐσία καὶ ἡ σύνθετος , οἷον ἄνθρωπος , ἵππος . τοσαῦτα τοίνυν σημαινόμενα τῆς οὐσίας . ἐπὶ τούτοις δεύτερον ζητήσωμεν περὶ ποίου σημαινομένου διαλέγεται . φημὶ δὴ ὅτι οὐ περὶ τοῦ σημαινομένου ἐκείνου τοῦ δηλοῦντος πάντα τὰ ὄντα · ταῦτα γὰρ ὑπὸ πασῶν τῶν κατηγοριῶν διδάσκεται καὶ οὐχ ὑπὸ μιᾶς μόνης . ἀλλ’ οὐδὲ μὴν περὶ τῆς ἁπλῆς διαλέγεται , οὔτε τῆς κρείττονος τῆς συνθέτου ( τοῦτο γὰρ θεολογίας ἔργον διδάξαι ) , οὔτε περὶ τῆς χείρονος · τοῦτο γὰρ φυσιολογίᾳ προσήκει . λείπεται οὗν περὶ τῆς συνθέτου αὐτὸν διαλαβεῖν . οὐχὶ συνθέτου ἁπλῶς , ἐπεὶ εὑρισκόμεθα | πάντα τὰ φυσικὰ συγγράμματα τοῦ φιλοσόφου ἐν τούτῳ περιλαμβάνοντες , ἀλλὰ περὶ ταύτης φαμὲν διαλέγεσθαι ὡς ὑπὸ φωνῆς σημαινομένης , ἐπεὶ καὶ ἡ λογικὴ πραγματεία περὶ πραγμάτων διαλέγεται , οὐχ ὅτι πράγματα , ἀλλ’ ὅτι ὑπὸ φωνῶν σημαίνονται . τρίτον ἦν τῶν ζητουμένων , ποίῳ τρόπῳ διαιρέσεως κέχρηται . διαιρεῖ τοίνυν ὁ φιλόσοφος τὴν οὐσίαν εἰς καθόλου καὶ μερικήν . καὶ ἐπειδὴ ἡ οὐσία γένος ἐστὶ γενικώτατον τὰ δὲ γενικώτατα γένη ἔχει καὶ γένη καὶ εἴδη καὶ ἄτομα , τὰ μὲν ἄτομα πρῶτα ἐκάλεσεν τὰ δὲ γένη καὶ τὰ εἴδη δεύτερα , οὐ κεχρημένος διαιρέσει κυρίως , ἀλλὰ τρόπῳ διδασκαλικῷ μιμούμενος τρόπον διαιρετικόν . τέταρτον ἐπὶ τούτοις ζητήσωμεν πῶς ἐνταῦθα τὴν ἄτομον οὐσίαν πρώτην καλεῖ τὴν δὲ καθόλου δευτέραν , ἐν δὲ τῇ Μετὰ φυσικὰ τὸ ἀνάπαλιν πρῶτα μὲν τὰ καθόλου τάττει δεύτερα δὲ τὰ μερικά . φαμὲν οὖν ἡμεῖς ὅτι διττὴ ἡ τάξις , ἡ μὲν φυσική , ἥτις καὶ τὰ καθόλου πρῶτα οἶδεν τῶν μερικῶν , ἡ δὲ πρὸς ἡμᾶς , ἥτις τὰ μερικὰ οἶδεν πρὸ τῶν καθόλου . διττῆς οὖν οὕσης τῆς τάξεως , οὐ τῇ τάξει τῇ φυσικῇ κέχρηται , ἀλλὰ τῇ πρὸς ἡμᾶς · ἐπειδὴ γὰρ εἰσαγωγικὸν τὸ σύγγραμμα πέφυκεν , φιλανθρώπως ποιῶν ὁ φιλόσοφος ἁρμόζεται πρὸς ἱμάς . ἐν δὲ τοῖς Μετὰ φυσικὰ τοῖς πράγμασιν ἑπόμενος ἀπονέμει κἀκείνοις τὸ ἴδιον , τὸ καθόλου τῶν μερικῶν προτάττων . ὁ δὲ Ἀλέξανδρος καὶ ἰδίας ἐπιλύσεως εὐπορεῖ · φησὶ γὰρ ὅτι τὰ ἄτομα | πρῶτα ὑπάρχει τῶν καθόλου ( πρῶτα δέ φησι τῇ φύσει ) · συνεισφέρεται γὰρ καὶ οὐ συνεισφέρει · τοῦ γὰρ <πρῶτα> κυνὸς ὄντος ἀνάγκη καὶ τὸν ἄτομον εἶναι κύνα , ἐπεὶ τινός ἐστι , τοῦ δὲ ἀτόμου ὄντος οὐ πάντως ἀνάγκη καὶ τὸν κοινὸν ὑπάρχειν . καὶ ὅτι τοῦτο ἀληθές , δῆλον ἐκ τοῦ μοναδικοῦ ἡλίου καὶ τοῦ μοναδικοῦ κόσμου · τούτων γὰρ ὄντων οὐκ ἀνάγκη οὔτε κοινὸν κόσμον οὔτε κοινὸν ἥλιον εἶναι . πέμπτον ἦν τῶν ζητουμένων , εἰ γένος ἡ οὐσία , πῶς φησιν ὁ φιλόσοφος ἐπιδέχεσθαι ταύτην τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον , καίτοι τῶν γενῶν μὴ ἐπιδεχομένων τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον , εἴ γε ἀληθής ἐστιν ὁ κανὼν ὁ λέγων 'ἐν οἷς ἐστι τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον , τούτων τὸ κοινῶς κατηγορούμενον οὐκ ἔστιν γένος.’ πρὸς οὖν τὴν τοιαύτην ζήτησιν ἡμεῖς φαμεν ὅτι ἀμφότερα πέφυκεν ἀληθῆ · καὶ γὰρ ἐπιδέχεται καὶ οὐκ ἐπιδέχεται ἡ οὐσί τὴν διαίρεσιν τὴν εἰς πρώτην καὶ δευτέραν , κατ’ ἄλλο μέντοι καὶ ἄλλο . σκόπει δὲ ἐπὶ παραδείγματος · ἡ μὲν γὰρ κατὰ πλάτος διαίρεσις οὐκ ἐπιδέχεται τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον , καθὸ δέ ἐστι τὸ πρώτην εἶναι τὴν οὐσίαν , δεύτερον τὸ σῶμα , τρίτον τὸ ἔμφυχον , τέταρτον τὸ ζῷον , ἤγουν διὰ βάθους , αὕτη ἡ διαίρεσις ἐπιδέχεται · ἐμψύχου γὰρ μὴ ὄντος οὐδὲ ζῷόν ἐστι , ζῴου δὲ μὴ ὄντος ἔστιν ἔμψυχον · πρῶιον οὖν τὸ ἔμψυχον , δεύτερον δὲ τὸ ζῷον . ἐν δὲ τῇ κατὰ πλάτος διαιρέσει , ὅτι τὸ ζῷον διαιρεῖται , εἰ τύχοι , εἰς λογικὸν καὶ ἄλογον , οὐκ ἄν εἴποιμεν τὸ πρῶιον καὶ τὸ δεύτερον · οὔτε γὰρ τὸ λογικὸν πρῶτον ὑπάρχει τοῦ ἀλόγου , καθὸ οὐσία , οὔτε τὸ ἄλογον τοῦ λογικοῦ . ἕκτον καὶ τελευταῖον I κεφάλαιον , ἐν ᾧ ζητήσωμεν εἰ ὑγιής ἐστιν ἡ ἀποδοθεῖσα ὑπογραφὴ τῆς οὐσίας . ἔστι γὰρ ἡ λέγουσα οὕτως · οὐσία ἐστὶν ἡ κυριώτατα καὶ πρώτως καὶ μάλιστα λεγομένη , ἣ μήτε καθ’ ὑποκειμένου τινὸς λέγεται μήτε ἐν ὑποκειμένῳ τινί ἐστιν . λέγω τοίνυν ὅτι οὐ μόνον ταύτῃ ὑπάρχει τῇ οὐσία ἡ ὑπογραφή . ἀλλὰ καὶ τῇ μιᾷ τῶν ἀπάντων ἀρχῇ · καὶ γὰρ κἀκείνη οὔτε καθ’ ὑποκειμένου λέγεται οὔτε ἐν ὑποκειμένῳ ἐστίν . φαμὲν οὖν ἡμεῖς πρὸς τοὺς τὰ τοιαῦτα ἀποροῦντας ὅτι ἐπὶ μὲν τῆς μιᾶς τῶν πάντων ἀρχῆς πάντα ἀπολελυμένως ἐροῦμεν πρὸς οὐδεμίαν διαστολήν , ἐνταῦθα δὲ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ὁμοζύγων παραλαμβάνομεν τὴν ὑπογραγήν · οἷον ἐπὶ μὲν τῆς πρώτης ἀρχῆς φαμεν μήτε καθ’ ὑποκειμένου ταυτην εἶναι μήτε ἐν ὑποκειμένῳ μηδὲν ἕτερον προσυπακούοντες , ἐπὶ δὲ ταύτης πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ὁμοζύγων λαμβάνοντες τὴν ὑπογραφήν , ὅταν εἴπωμεν ὅτι οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ , εἰσάγομεν ὅτι τοῖς ἐν ὑποκειμένῳ ἐστὶν <ὑποκείμενον> ( ὑπόκειται γάρ ) , καὶ πάλιν ἐὰν εἴπωμεν ὅτι οὐ καθ᾿ ὑποκειμένου ἐστίν , εἰσάγομεν ὅτι ὑπόκειται τοῖς καθ’ ὑποκειμένου . τοῦτο πέρας τῆς προκειμένης θεωρίας εἰς ἐξέτασιν . <Θεωρία ιε΄.> p . 2a11 οὐσία δέ ἐστιν ἡ κυριώτατα καὶ πρώτως καὶ μάλιστα λεγομένη , ἣ μήτε καθ’ ὑποκειμένου τινὸς λέγεται μήτε ἐν ὑποκειμένω τινί έστιν . Πανταχόθεν ὁ Ἀριστοτέλης τὴν ἄτομαν οὐσίαν καὶ πρώτην ἐγκωμιάζει , ἐκ τοῦ λέγεσθαι καὶ τοῦ εἶναι καὶ τοῦ νοεῖσθαι , καὶ ἐκ μὲν τοῦ λέγεσθαι λέγων κυριώτατα , ὅτι κυρίως αὐτῇ πρόσεστι τὸ ὄνομα καὶ οὐ μεταφορικῶς , ἐκ 55r δὲ τοῦ νοεῖσθαι λέγων καὶ πρώτως , ἐκ δὲ τοῦ εἶναι τῷ μάλιστα κεχρημένος , ὡς ἄν εἰ ἔλεγεν ὅτι οὐσία ἐστὶν ἡ κυρίως λεγομένη καὶ πρώτως νοουμένη καὶ μάλιστα οὖσα . ὅμως καὶ πανταχόθεν τὴν μερικὴν ἐπαινέσας οὐσίαν οὐκ ἠδυνήθη τελείαν ταύτῃ τὴν ψῆφον ἀποδοῦναι · περὶ γὰρ ταύτης φησὶν ἡ κυριώτατα καὶ πρώτως καὶ μάλιστα λεγομένη , ἡ δὲ καθόλου οὐ μόνον κυριώτατα καὶ πρώτως καὶ μάλιστα λέγεται , ἀλλὰ καὶ ἔστιν . p . 2a13 Οἷον ὁ τὶς ἄν θρωπος ἢ ὁ τὶς ἵππος . Ἐνταῦθα ζητοῦμεν πῶς ὁ φιλόσοφος μερικῆς οὐσίας βουλόμενος παράδειγμα λαβεῖν , ὁ τὶς ἄνθρωπος εἶπεν , καὶ μὴ ἔφησεν Σωκράτης καὶ Πλατῶν . φαμὲν οὗν ἡμεῖς ὅτι τοῦτο πεποίηκεν , ἵνα καὶ ἐν τοῖς μερικοῖς ἀναστρεφομένους ἡμᾶς τὰ κοινότερα παρασκευάσῃ καταδιώκειν · διὰ γὰρ τοῦ τὶς ἄνθρωπος καὶ καθολικωτέρῳ καὶ κοινοτέρῳ ὀνόματι ἐχρήσατο καὶ μερικὴν οὐσίαν ἐσήμανεν · τὸ γὰρ τίς , ὡς ἤδη πολλάκις εἰρήκαμεν , μερικόν ἐστιν πρόσρημα , τὸ δὲ ἄνθρωπος κοινὸν κατὰ πάντων φερόμενον τῶν μερικῶν . δῆλον οὗν ἐντεῦθεν ὡς ὁ τὶς ἄνθρωπος εἰπὼν καὶ κοινοτέρῳ ἐχρήσατο ὀνόματι καὶ τὸ μερικὸν οὐδὲν ἐζημίωσεν . ἢ οὖν διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν προήγαγε τὸν λόγον , ἢ διότι περὶ τῶν κατηγοριῶν ὑπῆρχεν ὁ λόγος αὐτῷ , οὐκ ἐμνήσθη Σωκράτους ἢ Πλάτωνος , ἀλλ’ εἶπεν τὶς ἄνθρωπος , ὅπερ κοινότερόν ἐστιν , ὡς εἰρήκαμεν , ἤπερ ἴδιον τοῦ κατηγορουμένου , προσεγγίζει δὲ ταῖς κατηγορίαις μᾶλλον τὸ κοινῶς κατηγορεῖσθαι ἤπερ ἰδίως . p . 2a14 Δεύτεραι δὲ | οὐσίαι λέγονται , ἐν οἷς εἴδεσιν αἱ πρῶται 55v οὐσίαι λεγόμεναι ὑπάρχουσιν . Είρηκὼς ὁ Ἀριστοτέλης ποίας πρώτας οὐσίας καλεῖ , μετέρχεται λοιπὸν ἐπὶ τὸ διδάξαι ποῖαι λέγονται εἶναι δεύτεραι οὐσίαι . δεύτεραι τοίνυν , φησίν οὐσίαι εἰσίν , ἐν οἷς εἴδεσιν αἱ πρῶται οὑσίαι λεγόμεναι ὑπάρχουσιν . ὅρα δὲ πῶς τεχνικὸς ὢν καὶ ἀκριβὴς οὐκ εἶπεν ὅτι τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη δεύτεραι οὐσίαι λέγονται · ἠπίστατο γὰρ ὅτι καὶ ἐν τοῖς συμβεβηκόσιν εἰσὶν γένη καὶ εἴδη , οἷον ἐπὶ τῷ ποιῷ συμβεβηκότι ὄντι ἐστὶ γένος μὲν τὸ χρῶμα εἶδος δὲ τὸ λευκόν . ἵνα οὖν μὴ ἐπὶ τὰ συμβεβηκότα τὸν νοῦν ἡμῶν ἐπαγάγῃ , διὰ τοῦτο εἶπεν δεύτεραι οὐσίαι λέγονται , ἐν οἷς εἴδεσιν αἱ πρῶται οὐσίαι ὑπάρχουσιν , τοῦτ’ ἔστι τὰ εἴδη τὰ κατηγορούμενα τῶν ἀτόμων οὐσιῶν . σκόπει δὲ πῶς οὐκ ἐκαρτέρησε πάλιν τελείαν ἀποδοῦναι τὴν ψῆφον κἀνταῦθα προστιθεὶς τὸ λεγόμεναι , πανταχοῦ τοὺς τοσούτους ἐπαίνους κολάζων . p . 2a17 Δεύτεραι οὖν αὗται οὐσίαι λέγονται , οἷον ὅ τε ἄνθρωπος καὶ τὸ ζῷον . Ἔστι καὶ ἑτέρως ἐπιχειρῆσαι ὅτι τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον οὔκ εἰσι διαφοραὶ τῆς οὐσίας · ἡ γὰρ οὐσία ἔχουσα γένη καὶ εἴδη καὶ ἄτομα ἔχει τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον . ἔχοντα δὲ καὶ τὰ συμβεβηκότα γένη καὶ εἴδη καὶ ἄτομα , εὑρεθήσεται ταῦτα ἔχοντα τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον καὶ ταῖς αὐταῖς διαφοραῖς διαρούμενα . ἠκούσαμεν δὲ ἐν τοῖς ἀνωτέρω τοῦ φιλοσόφου λέγοντος ὡς τῶν ἑτερογενῶν καὶ μὴ ὑπ’ ἄλληλα τεταγμένων | ἕτεραί εἰσι καὶ αἱ διαφοραί . δῆλον οὖν ἄρα ὅτι οὐκ ἔστι τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ καὶ ἐν τῷ συμβεβηκότι · εἰ γὰρ τοῦτο παραδεξώμεθα , ψευδὴς ὁ λόγος ἐστὶ τοῦ φιλοσόφου . δῆλον οὖν ἄρα ἐκ τούτων πάντων γέγονεν ὡς οὔκ εἰσι τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον τῆς οὐσίας διαφοραί . p . 2a19 Φανερὸν δὲ ἑκτῶν εἰρημένων ὅτι τῶν καθ’ ὑποκειμένου λεγομένων ἀναγκαῖον καὶ τοὔνομα καὶ τὸν λόγον καὶ τὸ ἑξῆς . Πανταχόθεν ἐγκωμιάσας ὁ φιλόσοφος τὴν ἄτομον καὶ πρώτην οὐσίαν ἔκ τε τοῦ λέγεσθαι καὶ εἶναι καὶ νοεῖσθαι διὰ τριῶν λέξεων , τῆς τε κυριώτατα καὶ τῆς πρώτως καὶ μάλιστα νῦν τὴν αἰτίαν ἀποδίδωσι τῶν τοσούτων ἐπαίνων καὶ κέχρηται λόγῳ δυναμένῳ τριχῶς ἀκούεσθαι , καὶ ὡς θεώρημα καὶ ὡς πόρισμα καὶ ὡς λῆμμα . ἀλλ’ ἐπειδὴ τῶν πραγμάτων τὰ μέν ἐστι καθ’ αὑτὰ τὰ δὲ ἐν σχέσει , καὶ εἰ μὲν καθ’ αὑτά , ποιεῖ τὸ θεώρημα , εἰ δὲ ἐν σχέσει , ἢ πρὸς τὰ φθάσαντα ἢ πρὸς τὰ μέλλοντα , καὶ εἰ μὲν πρὸς τὰ φθάσαντα , τὸ πόρισμα ποιεῖ οἷον κέρδος ἐκ τῶν φθασάντων ἀναφαινόμενον , εἰ δὲ πρὸς τὰ μέλλοντα τὸ λῆμμα ποιεῖ · ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ καθ’ αὑτὰ τῶν ἐν σχέσει πρῶτά εἰσιν , πρῶτον ὡς θεωρήματος ἀκουστέον τοῦ λόγου , εἶτα ἐπειδὴ πάλιν τὰ φθάσαντα τῶν μελλόντων πρῶτά ἐστι , δεύτερον ὡς πορίσματος ἀκουστέον , καὶ εἶθ’ οὕτως ὡς λήμματος . ὡς μὲν οὖν θεωρήματος οὕτως · πέντε τρόποι εἰσὶ κατηγοριῶν , ὡς δείξομεν ἐκ διαιρέσεως τοιαύτης · πάντα τὰ κατηγορούμενα ἢ κατὰ φύσιν ἐστὶν | ἢ παρὰ φύσιν · κατὰ φύσιν μέν , ὅταν τὰ καθόλου τῶν μερικῶν κατηγορῶνται ἢ τὰ συμβεβηκότα τῶν οὐσιῶν , παρὰ φύσιν δὲ τὸ ἀνάπαλιν · ἐνδέχεται γὰρ καὶ τὰ μερικὰ τῶν καθόλου κατηγορεῖσθαι καὶ τῶν συμβεβηκότων τὴν οὐσίαν · τὰ μὲν μερικὰ τῶν καθόλου , ὡς ὅταν εἴπω ῾τὸ προσιὸν ζῷον ἄνθρωπός ἐστι᾿ , τὴν δὲ οὐσίαν τῶν συμβεβηκότων , ὡς ὅταν εἴπω ῾λευκὸς ἄνθρωπός ἐστι᾿ . τὰ μὲν οὗν κατηγορούμενα , ὡς εἰρήκαμεν , ἢ κατὰ φύσιν ἐστὶν ἢ παρὰ φύσιν , καὶ εἰ μὲν κατὰ φύσιν , ἢ καθ’ ὑποκειμένου ἡ ἐν ὑποκειμένῳ · καθ’ ὑποκειμένου μὲν ὡς τὰ καθόλου τῶν μερικῶν , ἐν ὑποκειμένῳ δὲ ὡς τὰ συμβεβηκότα τῶν οὐσιῶν . πάλιν τὸ ἐν ὑποκειμένῳ ὄν ἢ οὐ μεταδίδωσι τοῦ ὀνόματος καὶ ποιεῖ τὸ ἑτερώνυμον , ἢ μεταδίδωσι · καὶ εἰ μεταδίδωσιν , ἢ μέρος ἢ ὅλον · καὶ εἰ μέρος , ποιεῖ τὰ παρώνυμα , εἰ δὲ ὅλον , ποιεῖ τὰ ὁμώνυμα . ἐφάνησαν οὖν ἡμῖν ἐκ ταύτης τῆς διαιρέσεως πέντε τρόποι κατηγοριῶν , παρὰ φύσιν , καθ’ ὑποκειμένου , ὁμωνύμως , ἑτερωνύμως , παρωἔχει μεταδίδωσι τοῖς ἰδίοις ὑποκειμένοις , ὅτε ἔλεγεν ὅταν ἕτερον καθ’ ἑτέρου κατηγορῆται ὡς καθ’ ὑποκειμένου , ὅσα κατὰ τοῦ κατηγορουμένου λέγεται , τοσαῦτα καὶ κτὰ τοῦ ὑποκειμένου ῥηθήσεται . εἰ δὲ πάντων μεταδίδωσι , δῆλον ὅτι καὶ | ὀνόματος καὶ λόγου · τὰ δὲ ὀνόματος καὶ λόγου μεταδιδόντα συνωνύμως κατηγοροῦνται · τὰ ἄρα καθ’ ὑποκειμένου συνωνύμως κατηγοροῦνται . ὅσα τοίνυν μὴ συνωνύμως κατηγορεῖται , οὐκ ἔτι καθ’ ὑποκειμένου κατηγοροῦνται , ἀλλ’ ἢ ὁμωνύμως ἢ ἑτερωνύμως ἢ παρωνύμως ἢ παρὰ φύσιν . ἐδείξαμεν ἄρα καὶ ἐκ τούτων ὡς πέντε τρόποι ἀνεφάνησαν κατηγοριῶν . οὕτω μὲν οὖν καὶ ὡς πορίσματος ἀκουστέον τοῦ λόγου . ὡς δὲ λήμματος * * * . εἰκότως προέταξεν τὴν ἄτομον οὐσίαν · πέντε γὰρ ὄντων τρόπων κατηγοριῶν καὶ ὑπὸ δύο ἀναγομένων τῶνδε , καθ’ ὑποκειμένου καὶ οὐ καθ' ὑποκειμένου , φαίνεται πᾶσιν ὑποκειμένη ἡ ἄτομος οὐσία , τοῖς τε καθ’ ὑποκειμένου , ἵνα κατηγορηθῶσιν , καὶ τοῖς ἐν ὑποκειμένῳ , ἵνα ὑποστῶσιν . καὶ ἔοικε τό τε καθ’ ὑποκειμένου καὶ τὸ ἐν ὑποκειμένῳ κύκλῳ τινί , αὕτη δὲ κέντρῳ κειμένῳ ἐν μέσῳ · πάντα γὰρ περὶ ταύτην κυκλοῦνται , τὰ μὲν ἵνα ὑποστῶσιν τὰ δὲ ἵνα κατηγορηθῶσιν . Ἀλλὰ ἀπορία τις ἡμῖν ἐντεῦθεν ἀνακύπτειἡ λέγουσα ὅτι εἰ πάντα ἐστὶν ἐν τῇ ἀτόμῳ οὐσίᾳ , καθὸ κατηγοροῦνται αὐτῆς , εὑρεθήσεται καὶ τὸ καθόλου συμβεβηκὸς ἐν τῇ μερικῇ οὐσίᾳ . ὃ ἐπιλυόμενοί τινες λέγουσιν ὅτι ναί · ἔστιν γὰρ τὸ καθόλου συμβεβηκὸς ἐν τῇ μερικῇ οὐσίᾳ · ἔχει γὰρ ἡ ψυχὴ τὴν καθόλου γνῶσιν καὶ οἶδεν τὸ καθόλου συμβεβηκός . ἀλλὰ πρὸς τοὺς τὰ τοιαῦτα λέγοντας ἡμεῖς φαμεν ὅτι ἡ ψυχὴ τὴν τοῦ καθόλου γνῶσιν ἔχει , οὐ μέντοι γε τὴν καθόλου γνῶσιν · τὴν τοῦ καθόλου μὲν γὰρ ἔχει γνῶσιν I ὡς γιγνώσκουσα τὰ καθόλου , τὴν δὲ καθόλου γνῶσιν οὐκ ἔχει , ἐπεὶ ἐχρῆν μηδεμίαν ἄλλην γιγνώσκειν , εἰ μὴ τὴν ἔχουσαν καὶ μόνον . ὅτι δὲ τὸ καθόλου συμβεβηκὸς οὐκ ἔστιν ἐν τῇ μερικῇ οὐσίᾳ , δείξομεν ἐκ τριῶν τινων ἐπιχειρημάτων , ὧν τὸ πρῶτον τοιαύτην ἔχει τὴν ἀγωγήν · εἰ τὸ καθόλου συμβεβηκός , ὡς ὑμεῖς φατε , ἐν τῇ μερικῇ οὐσίᾳ ἐστίν , εὑρεθήσεται καὶ τὸ μερικὸν συμβεβηκὸς ἐπὶ τῇ καθόλου οὐσίᾳ , ἐπεὶ τίς ἡ αἰτία τῆς ἀποκληρώσεως τὸ αὐτὸ μὲν καθόλου συμβεβηκὸς εἶναι ἐν τῇ μερικῇ οὐσίᾳ , τὸ δὲ μερικὸν συμβεβηκὸς μὴ εἶναι ἐν τῇ καθόλου οὐσίᾳ ; εἰ δέ ἐστι τὸ μερικὸν συμβεβηκὸς ἐν τῇ καθόλου οὐσίᾳ , ἔστι δὲ καὶ ἐν τῇ μερικῇ οὐσίᾳ , ἔσται ἓν πρᾶγμα κατὰ ἀριθμόν , οἷον τὸ λευκὸν ἢ τὸ μέλαν , ἐν δύο ὑποκειμένοις , ὅπερ ἀδύνατον . δεύτερον ἐπιχείρημα τοιαύτην ἔχον τὴν ἀγωγήν · εἰ τὸ μερικὸν συμβεβηκὸς ἐν τῇ καθόλου οὐσίᾳ ἐστίν , ἀλλὰ μὴν καὶ ἐν τῇ μερικῇ ἐστιν οὐσίᾳ , οὐδὲν ἧττον θεωρεῖται , εἰ τὰ αὐτὰ ἀλλήλοις ἐστίν , ἢ ἕτερα . ἀλλ’ εἰ μὲν ταὐτά , συνάγεται ἄτοπον · οὐδέἔλεγεν ] ποτε γὰρ οὔτε τὸ καθόλου καὶ τὸ μερικὸν ταὐτόν φαμεν εἷναι οὔτε δύο πράγματα κτὰ ἀριθμὸν ἓν δύναταί τις εἰπεῖν . λείπεται οὗν εἶναι αὐτὰ ἕτερα . εἰ δὲ ἕτερά ἐστιν τὸ καθόλου καὶ τὸ μερικόν , ἐπειδὴ ἁρμόζει τὸ καθόλου ὡς ἀσώματον τῇ μιᾷ τῶν πάντων <ἀρχῇ> , εὑρεθήσεται τὰ ἁρμόζοντα τοῖς ἀσωμάτοις καὶ τὰ ἁρμόζοντα πᾶσιν τοῖς σώμασιν ἐμψύχοις τε καὶ ἀψύχοις ἐν Σωκράτει θεωρούμενα , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον · δῆλον γὰρ ὅτι τὸ καθόλου συμβεβηκὸς ὡς ἀσώματον ὂν οὐκ ἐν Σωκράτει θεωρηθήσεται . τρίτον ἐπιχείρημα · ἐπειδὴ τὸ καθόλου συμβεβηκὸς ἐν τῇ μερικῇ οὐσίᾳ βούλεται εἶναι , ποῖον τοῦτο ; τὸ πρὸ τῶν πολλῶν ; τοῦτο γὰρ ἐν μόνῳ τῷ δημιουργῷ ἐστιν . εἰ δὲ τὸ ἐν τοῖς πολλοῖς , καὶ τοῦτο πάλιν ἄτοπον · ἐν γὰρ ταῖς ἡμετέραις ψυχαῖς , ὃ καὶ φανταζόμεθα . εἰ δὲ <τὸ> ἐπὶ τοῖς πολλοῖς , τοῦτο πᾶσι τοῖς πράγμασιν ἁρμόζει ὁμοίως · τὸ δὲ πᾶσιν ἁρμόζον καὶ μὴ ἑνί , πῶς δύναται Σωκράτης καὶ μόνος παραλαβεῖν ; τί οὖν φαμεν ; πῶς δήλων τούτων , ἀποδειξάντων ἡμῶν ὅτι ἀδύνατον τὸ καθόλου συμβεβηκὸς ἐν τῇ μερικῇ οὐσίᾳ ὑπάρχειν , ὁ Ἀριστοτέλης φησὶν ὅτι τὸ καθόλου συμβεβηκὸς ἐν τῇ μερικῇ οὐσίᾳ ἐστίν ; πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι ἐπειδὴ ἠπίστατο <ὅτι> τὰ καθόλου ὡς μετεχόμενα ὑπὸ τῶν μερικῶν ἐπιδέχεται τὰ συμβεβηκότα , τούτου χάριν ἔφη ‘ἐπεὶ αὗται αἰ καθόλου οὐσίαι ἀσώματοι οὖσαι ὅσον ἐφ’ ἑαυταῖς , οὐκ ἂν ἐπιδέξαιντό ποτε συμβεβηκός , εἰ μὴ διὰ μέσων τῶν μερικῶν δηλονότι’ . ὅθεν ὁ μὲν καθόλου κύκνος ὡς ἀσώματος ὢν αὐτὸς καθ’ ἑαυτόν , ὡς εἰρήκαμεν , οὐκ ἄν ἐπιδέξοιτο τὴν λευκότητα , ἀλλ’ ἐπειδὴ οἱ καθ’ ἕκαστα κύκνοι πάντες λευκοί εἰσι , διὰ τοῦτο καὶ τῷ καθόλου διὰ μέσων τῶν μερικῶν προσάπτομεν τὴν λευκότητα . τοῦτο πέρας τῆς προκειμένης ἡμῖν θεωρίας εἰς ἐξέτασιν . <Θεωρία ις΄.> p . 2a19 Φανερὸν δὲ ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι τῶν καθ’ ὑπο|κει - μένου λεγομένων ἀναγκαῖον καὶ τοὔνομα καὶ τὸν λόγον κατηγορεῖσθαι τοῦ ὑποκειμένου . Ἡμεῖς μὲν ἐν τῇ θεωρίᾳ παραδεδώκαμεν ὡς δυνατὸν τριχῶς τὸ προπείμενον ἀκούεσθαι καὶ ὡς θεώρημα καὶ ὡς λῆμμα καὶ ὡς πόρισμα . ὁ δὲ φιλόσοφος ἔοικε διαλαμβάνειν περὶ αὐτοῦ ὥσπερ πορίσματος · τὸ γὰρ φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων τὸ πόρισμα σημαίνει , εἴ γε οὐδὲν ἕτερόν ἐστι τὸ πόρισμα ἢ κέρδος ἐκ τῶν φθασάντων ἀναφαινόμενον . p . 2a35 Τοῦτο δὲ φανερὸν ἐκ τῶν καθ᾿ ἕκαστα προχειριζομένων , οἷον κατατοῦ ἀνθρώποο τὸ ζῷον κατηγορεῖται . Βουλόμενος ὁ φιλόσοφος δεῖξαι ὡς τὰ καθόλου τῶν μερικῶν κατηγοἀρχῇ κατηγοἀρχῇ ρεῖται , ἔστι δὲ καθόλου μὲν τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη μερικὰ δὲ τὰ ἄτομα , οὐ κατηγόρησε τὸ εἶδος τῶν ἀτόμων , τὸ προσεχῶς καὶ φανερῶς τούτων κατηγορούμενον , ἀλλὰ τὸ γένος ὡς πόρρω ὑπάρχον · οὐδεὶς γὰρ ἄν περὶ τοῦ εἴδους ἀμφέβαλεν ὡς μὴ κατηγορούμενον τῶν ἀτόμων οὐσιῶν , ἐπειδὴ προσεχῶς , ὡς εἰρήκαμεν , ὑπῆρχεν , περὶ δὲ τοῦ γένους ἀμφιβολίαν ἴσως εἶχεν ἐν τοῖς πολλοῖς εἰ κατηγορεῖται τῶν ἀτόμων οὐσιῶν ἢ μὴ κατηγορεῖται . διὸ τὸ γένος ὁ φιλόσοφος τῶν ἀτόμων κατηγόρησε διὰ μιᾶς λέξεως τὸ πᾶσιν ἀμφίβολον διαλύων . p . 2b7 Τῶν δὲ δευτέρων οὐσιῶν μᾶλλον οὐσία τὸ εἶδος τοῦ γένους · <ἔγγιον γὰρ γὰρ τῆς πρώτης οὐσίας> ἐστίν · τις τὴν πρώτην οὐσίαν τί ἐστιν , γνωριμώτερον καὶ οἰκειότερον ἀποδίδωσι τὸ εἶδος ἤπερ γένος . Πανταχόθεν ἐπαινέσας τὴν πρώτην οὐσίαν ὁ Ἀριστοτέλης καὶ τὴν αἰτίαν τῶν ἐπαίνων ἀποδούς , μετέρχεται λοιπὸν ἐπὶ τὰς δευτέρας οὐσίας καὶ τὸ φαινόμενον μὲν τῇ ἀληθείᾳ ἀκμὴν ἔχεται τῶν ἐπαίνων τῆς ἀτόμου καὶ πρώτης οὐσίας · ἐν γὰρ ταῖς δευτέραις οὐσίαις τὸ εἶδος τοῦ γένους μᾶλλον οὐσίαν καλεῖ , διότι ἐγγύτερόν ἐστι τῆς πρώτης οὐσίας . εἰ οὖν τοῦτο ἀληθές , πῶς οὐ τῶν μεγίστων ἐπαίνων ἀξιωθήσεται ; κατασκευάζει τοίνυν ἐκ δύο ἐπιχειρημάτων ὅτι μᾶλλον τὸ εἶδος οὐσία ἤπερ τὸ γένος , ἐκ τῆς ἐγγύτητος καὶ τῆς ἀναλογίας . καὶ ἐκ μὲν τῆς ἐγγύτητος οὕτως · τὸ μᾶλλον πλησιάζον τῇ ἀτόμῳ οὐσίᾳ μᾶλλον οὐσία ἐστί · τὸ δὲ εἶδος μᾶλλον τοῖς ἀτόμοις πλησιάζει τοῦ γένους · τὸ εἶδος ἄρα μᾶλλον οὐσία ἐστίν . ὅτι δὲ πλησιέστερόν ἐστι τοῦ γένους , δῆλον ἐντεῦθεν · ἐὰν γὰρ βουληθῶμεν εἰδέναι τί ἐστιν ἡ ἄτομος καὶ πρώτη οὐσία καὶ ἀποδῶμεν ὅτι ἄνθρωπος , οἰκειότερον καὶ προσεχέστερον ἀποδώσομεν , ἤπερ ἐὰν εἴπωμεν ζῷον . ἐκ δὲ τῆς ἀναλογίας ὅτι ᾧ δἂν ἐν ταῖς δευτέραις οὐσίαις αἴτιον ὑπῆρχεν τῶν τοσούτων ἐπαίνων τῆς ἀτόμου οὐσίας , ἐκεῖνο μᾶλλον οὐσία ἐστί · λέγω δὴ τοσούτων ἐπαίνων αἴτιον τὸ πᾶσιν ὑποκέῖσθαι · εἰ οὖν τὸ εἶδος πᾶσιν ὑπόκειται , τοῖς μὲν συμβεβηκόσιν ἵνα ὑποστῶσιν , τοῖς δὲ γένεσιν ἵνα κατηγορηθῶσιν , δῆλον ὅτι μᾶλλον οὐσία ἐστίν . ὅτι δὲ τὸ γένος ὑπόκειται τοῖς συμβεβηκόσι πρὸς ὑπόστασιν , οὐκ ἔτι δὲ καὶ ἄλλοις τισὶ πρὸς κατηγορίαν , πρόδηλόν ἐστι . εἰκότως οὖν ἔκ τε τῆς ἐγγύτητος καὶ τῆς ἀναλογίας τὴν τοιαύτην | προσηγορίαν τὸ εἶδος μᾶλλον ἀπείληφεν ἤπερ τὸ γένος , διότι τὸ ἴδιον τῆς πρώτης οὐσίας ἐν τούτῳ μᾶλλόν ἐστιν , ἤπερ ἐν τῷ γένει , φημὶ δὴ τὸ εἶναι μᾶλλον οὐσίαν τὸ εἶδος ἤπερ τὸ γένος . Ἀλλ’ ἐντεῦθεν τρεῖς ἡμῖν ἀνακύπτουσιν ἀπορίαι , ὧν ἡ πρώτη τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · πῶς αὐτὸς ὁ φιλόσοφός φησιν μετ’ ὀλίγον ὅτι οὐκ ἐπιδέχεται ἡ οὐσία τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , ἐνταῦθα τοῦτο ἀποφαινόμενος τῷ μᾶλλον εἶναι οὐσίαν τὸ εἶδος ἤπερ τὸ γένος . πρὸς ταύτην τὴν ἀπορίαν φαμὲν ὅτι καὶ ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον καὶ οὐκ ἐπιδέχεται · εἰ μὲν γὰρ μία καὶ μόνη οὐσία πρὸς ἑαυτὴν παραληφθείη , οὐκ ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , οἷον ἄνθρωπος · οὐ γὰρ μᾶλλον οὐσία ἐστὶ ἢ ἧττον , καθάπερ τὸ λευκὸν ἐπίτασιν δέχεται καὶ ἄνεσιν . εἰ δὲ δύο οὐσίαι πρὸς ἑαυτὰς συγκριθῶσι , τότε λέγεται οὐσία τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐπιδέχεσθαι · οἷον ἐὰν ὑπάρχωσι δύο οὐσίαι , οἷον <ὁ> ἄνθρωπος καὶ τὸ ζῷον , μᾶλλον οὐσίαν λέγω εἶναι τὸν ἄνθρωπον ἤπερ τὸ ζῷον . δευτέρα ἀπορία · εἰ τὰ εἴδη τῶν γενῶν μᾶλλον οὐσίαι ἐστί , τίνος χάριν μὴ τὰ εἴδη μὲν δευτέρας οὐσίας ἐκάλεσεν , τὰ δὲ γένη τρίτας οὐσίας ; πρὸς ταύτην πάλιν φαμὲν τὴν ἀπορίαν ὅτι ὁ φιλόσοφος πρὸς τὴν αἰτίαν τούτων ἀποβλέψας τὴν κοινήν , τοῦτ’ ἔστι τὸ κατηγορεῖσθαι , μιᾶς ἠξίωσε ταῦτα προσηγορίας · κοινὴν γὰρ αἰτίαν ἔχουσι τὸ κοινῶς κατηγορεῖσθαι κατὰ τῆς πρώτης οὐσίας . πρὸς τοῦτο ἀποβλέψας ἀμφοτέρας δευτέρας ἐκάλεσιν , οὐ πρὸς τὸ τὴν μὲν μᾶλλον οὐσίαν εἶναι τὴν δὲ ἧττον . | ἀλλ’ ἐκ ταύτης τῆς ἐπιλύσεως τρίτη τις ἡμῖν ἀναφαίνεται ἀπορία , ἡ λέγουσα ὅτι εἰ καὶ τὰ εἴδη καὶ τὰ γένη διὰ τὴν κοινὴν αἰτίαν , τοῦτ’ ἔστι διὰ τὸ συμβάλλεσθαι τούτοις τὰς πρώτας οὐσίας , δεύτεραι οὐσίαι ἐκλήθησαν , τίνος χάριν μὴ καὶ τὰ συμβεβηκότα ; οὐδὲν γὰρ ἧττον καὶ τοῖς συμβεβηκόσιν ἡ πρώτη οὐσία συμβάλλεται . [ μὴ δεύτεραι οὐσίαι ἐκλήθησαν , ἤγουν αἱ δεύτεραι οὐσίαι συμβεβηκότα ] . πρὸς τούτους φαμὲν ὅτι εἰ καὶ ὁμοίως πᾶσιν ἡ πρώτη οὐσία συμβάλλεται , ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως ἔχει πρὸς πάντα τὴν σχέσιν οὐδὲ ὁμοίως ὑπὸ πάντων δηλοῦται · ἀμέλει εἰ βουληθείην δηλῶσαι τὴν ἄτομον οὐσίαν , οἰκειότερον ἀποδίδωμι λέγων τὸ εἶδος ἢ τὸ γένος ἤπερ ἓν τῶν συμβεβηκότων . εἰκότως οὖν τὰ προσεχῆ σημασίαν ἔχοντα καὶ οἰκειότερον δηλοῦντα τὴν πρώτην οὐσίαν δεύτεραι οὐσίαι ἐκλήθησαν . καὶ ἄλλως · τὰ ἔχοντα τὸ ἴδιον τῆς πρώτης οὐσίας εἰκότως οὐσίαι καλοῦντι · τὰ γὰρ γένη καὶ τὰ εἴδη ὑπόκειται τοῖς συμβεβηκόσι , τὰ δὲ συμβεβηκότα οὐχ ὑπόκειται οὔτε τοῖς εἴδεσιν οὔτε τοῖς γένεσιν . εἰκότως ἄρα οὐσίαι λέγονται . ’Ev τούτοις ἡμᾶς ὁ φιλόσοφος προπαρακευάσας ἐφάπτεται λοιπὸν ὡς εἰπεῖν αὐτῶν τῶν ἀγώνων , βουλόμενος ἡμῖν ἀποδοῦναι τί ἐστιν οὐσία . ἀλλ’ ἐπειδὴ γένος ἐστὶν αὕτη γενικώτατον , τῶν δὲ γενικωτάτων γενῶν , ὡς ἴσμεν , ὁρισμοὺς οὐκ ἔστιν ἀποδοῦναι , διότι πᾶς ὁρισμὸς ἐκ γένους καὶ διαφορῶν , εἰκότως ὁρισμῷ οὐχ ὑποβάλλει | τὴν φύσιν αὐτῆς , ἀλλ’ ἐξ ἰδίων αὐτὴν χαρακτηρίζει · τὸ γὰρ ἴδιον εἰκών ἐστιν ὡς εἰπεῖν ὁρισμοῦ . ἀποδίδωσιν οὖν ἴδιον τῆς οὐσίας τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι . ἐπειδὴ δὲ τὸ ἴδιον καὶ μόνῳ καὶ παντὶ βούλεται ἐφαρμόζειν , ζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ παρόντος ἰδίου εἰ πρόσεστιν αὐτῷ ταῦτα . ἀλλ’ εἰ μὲν μόνῃ ἢ οὐ μόνῃ ἐφαρμόζει , ἑτέρᾳ θεωρίᾳ φυλάξωμεν · εἰ δὲ πάσῃ <καὶ> πῶς πάσῃ ἐφαρμόσει , ἐπὶ τῆς παρούσης οὔσης θεωρίας ζητήσωμεν . λέγω τοίνυν ὅτι πάσαις ταῖς οὐσίαις ὑπάρχει , ἐστὶν ἢ δευτέρα . καὶ εἴ μὲν πρώτη , οὔτε καθ’ ὑποκειμένου ἐστὶν οὔτε ἐν ὑποκειμένῳ , ὡς ἐδίδαξεν ὁ φιλόσοφος . εἰ δὲ δευτέρα , καθ’ ὑποκειμένου μέν ἐστιν , ἐν ὑποκειμένῳ δὲ οὐκ ἔστιν . καὶ ἀμφότεραι αὗται κατὰ μὲν τὸ καθ’ ὑποκειμένου καὶ οὐ καθ’ ὑποκειμένου διαφέρουσι , τὸ δὲ οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ κοινὸν ἐν ἀμφοτέραις ἀναφαίνεται . εἰ οὖν ηὑρέθη καὶ ἐν τῇ πρώτῃ καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ οὐσίᾳ τὸ οὐκ ἐν ὑποκειμένω , δῆλον ἄρα ὅτι ἐν πάσῃ τῇ οὐσίᾳ ἔστι τὸ οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ καὶ πάσης ἴδιόν ἐστι . καὶ ὅτι μὲν αἱ πρῶται οὐσίαι οὔκ εἰσιν ἐν ὑποκειμένῳ , πρόδηλον πᾶσι καθέστηκεν . πολλοὶ δὲ τὰς δευτέρας οὐσίας ὑπολαμβάνουσιν εἶναι διὰ τὸ καθ’ ὑποκειμένου εἶναι αὐτάς , μηδὲν ἕτερον εἷναι νομίζοντες τὸ καθ’ ὑποκειμένου παρὰ τὸ ἐν ὑποκειμένῳ . ὅτι δὲ αἱ δεύτεραι οὐσία . οὔκ εἰσιν ἐν ὑποκειμένῳ ταῖς πρώταις οὐσίαις , δείξωμεν ἐκ πέντε κανόνων , ὧν ὁ πρῶτος τοιοῦτός ἐστιν · ὧν τὰ ἄτομα ἐν ὑποκειμένῳ , τούτων καὶ τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη ἐν ὑποκει - μένω , καὶ πάλιν ὧν τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη ἐν ὑποκειμένῳ , τούτων καὶ τὰ ἄτομα . αἱ δὲ πρῶται οὐσίαι οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ εἰσί · δῆλον ἄρα <ὅτι> οὐδὲ αἱ δεύτεραι ἐν ὑποκειμένῳ λέγονται , ἅτε δὴ εἴδη ὄντα καὶ γένη τῶν πρώτων οὐσιῶν . εἰ δὲ τὰ εἴδη καὶ τὰ γένη ἐν ὑποκειμένῳ εἰσίν , εὑρεθήσεται ἡ ἄτομος οὐσία καὶ πρώτη ἐν ὑποκειμένῳ , ὅπερ ἀδύνατον . δεύτερος κανών · οὐδὲν τῶν ἐν ὑποκειμένῳ ἐν τοῖς ἰδίοις ἀτόμοις ὡς ἐν ὑποκειμένῳ ἐστίν , οἷον οὐδέποτε τὸ χρῶμα ἐν σώματι λευκῷ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ εὑρεθείη · εἰ δὲ τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη ἐν ὑποκειμένῳ λέγεται , δῆλον ὅτι οὔκ εἰσιν ἐν τοῖς ἰδίοις ἀτόμοις διὰ τὸν εἰργμένον κανόν . εἰ δὲ μὴ ἐν τοῖς ἰδίοις ἀτόμοις εἰσί , δῆλον ὅτι ἐν συμβεβηκόσι ὑπολείπεται εἶναι τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη . εἰ δὲ τοῦτο , στραφήσεται ἡ τάξις καὶ ἔσται τὰ μὲν συμβεβηκότα οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ αἱ δὲ πρῶται οὐσίαι ἐν ὑποκειμένῳ , ὅπερ ἀδύνατον . τρίτος κανών · τὰ ἐν ὑποκειμένῳ ὡς ἄλλο ἐστὶν ἐν ἄλλω , τὰ δὲ καθ’ ὑποκειμένου ὡς ὅλον εἰς μέρη · οἷον ἐν ὑποκειμένῳ ἐστὶν τὸ λευκὸν ἐν σώματι , τοῦτ’ ἔσιν ἄλλο ἐν ἄλλῳ , καθ’ ὑποκειμένου δὲ ὡς ὅλον εἰς μέρη , οἷον ὡς λέγομεν τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη τῶν ἀτόμων κατηγορεῖσθαι . εἰ οὖν αἱ δεύτεραι οὐσίαι ὡς ὅλον εἰς μέρη κατηγοροῦνται τῶν πρώτων οὐσιῶν καὶ οὐχ ὡς ἄλλο ἐν ἄλλῳ , δῆλον ὅτι καθ’ ὑποκειμένου καὶ οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ εἰσίν . τέταρτος κανών · τὰ ὲν ὑποκειμένῳ οὐδέποτε συνωνύμως κατηγορεῖται , ἀλλ’ ἢ ὁμωνύμως ἢ ἑτερωνύμως ἢ παρωνύμως · ἀλλὰ μὴν | αἱ δεύτεραι οὐσίαι τῶν πρώτων συνωνύμως κατηγοροῦνται · δῆλον <ἄρα> ὅτι οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ εἰσίν . πέμπτος κανὼν καὶ τελευταῖος · τὰ ἐν ὑποκειμένῳ ἢ ἐνεργείᾳ ἐστὶν χωριστὰ ἢ τῇ ἐπινοίᾳ · ἐνεργείᾳ μὲν ὡς τὰ χωριστὰ λέγομεν συμβεβηκότα , <ἐπινοίᾳ δὲ δὲ ὡς τὰ ἀχώριστα συμβεβηκότα> . εἰ εἰ οὖν οὐσίαι μὴ δύνανται χωρισθῆναι τῶν πρώτων μήτε ἐνεργείᾳ μήτε ἐπινοίᾳ , δῆλον ὅτι οὔκ εἰσιν ἐν ὑποκειμένῳ , ὡς μηδὲ καθ’ ἕνα τρόπον χωριζόμεναι , ἀλλὰ μᾶλλον καθ’ ὑποκειμένου αἱ δεύτεραι οὐσίαι λέγοιντο ἄν δικαίως . τοῦτο πέρα ; τῆς προκειμένης θεωρίας εἰς ἐξέτασιν . <Θεωρία ιζ΄.> p , 3a7 Κοινὸν δὲ κατὰ πάσης οὐσίας τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι . Ἄξιον ζητήσεως ὅτι πῶς ἴδιον οὐσίας προθέμενος εἰπεῖν ὁ φιλόσοφος εἶπε κοινόν . καί φαμεν ὅτι καὶ κοινόν ἐστι καὶ ἴδιον · κοινὸν μὲν ὡς πρὸς τὰ ὁμοειδῆ , ἴδιον δὲ ὡς πρὸς τὰ ἑτεροειδῆ · οἷον τὸ [ τὶ ] γελαστικὸν κοινὸν μέν ἐστιν πάντων ἀνθρώπων , ἴδιον δέ ἐστι τοῦ ἀνθρώπου ὡς πρὸς ἵππον καὶ βοῦν . p . 3a21 οὐκ ἴδιον δὲ οὐσίας τοῦτο , ἀλλὰ καὶ ἡ διαφορὰ τῶν μὴ ἐν ὑποκειμένῳ ἐστί · τὸ γὰρ πεζὸν καὶ τὸ δίπουν καθ’ ὑποκειμένου μὲν λέγεται τοῦ ἀνθρώπου , ἐν ὑποκειμένῳ δὲ οὐκ ἔστιν . ᾿Αποδοὺς ἡμῖν ὁ φιλόσοφος τὸ ἴδιον τῆς οὐσίας καὶ δείξας ὡς πάσῃ ἁρμόττει , οὐκ ἀρκεῖται τῷ πάσῃ ὑπάρχειν οὐδὲ γὰρ τοῦτο καὶ μόνον ἔχει τὰ ἴδια , ἀλλὰ βούλεται μὴ μόνον παντὶ ὑπάρχειν , ἀλλὰ καὶ μόνῳ ἐκείνῳ οὗ ἔστιν ἴδιον ) , <ἀλλὰ> διὰ διὰ τῶν παρόντων ζητεῖ εἰ μόνῃ τῇ οὐσίᾳ ὑπάρχει φημὶ δὴ τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι · ἐκ τούτου γὰρ μᾶλλον χαρακτηρίσει τὸ ἴδιον ἧπερ ἐκ τοῦ πάσῃ ὑπάρχειν . ἐνταῦθα τοίνυν φησὶν ὡς οὐκ ἔστι τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ ἴδιον τῆς οὐσίας , διότι καὶ ταῖς διαφοραῖς διαφοραῖς καὶ γὰρ καὶ αἱ διαφοραὶ οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ εἰσίν . ἀλλ’ ἐκ τούτου εὐθὺς ἀπορία τις ἀνακύπτει ἡ λέγουσα · τί φῄς ὧ Ἀριστότελες ; οὐκ οἴει τὰς διαφορὰς οὐσίας εἶναι , ἐπειδὴ λέγεις μὴ μόνῃ τῇ οὐσίᾳ ὑπάρχειν ἴδιον τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι ἀλλὰ καὶ ταῖς διαφοραῖς , ὡς τῶν διαφορῶν δηλονότι μὴ οὐσῶν οὐσιῶν ; οὐκοῦν συνελόντα φάναι αἱ διαφοραὶ ἢ οὐσίαι εἰσὶν ἢ οὔκ εἰσιν οὐσίαι . εἰ μὲν οὖν οὐσίαι τετυχήκασιν οὖσαι , τίς ἡ χρεία τῆς τοιαύτης ἀντιδιαστολῆς ; εἰ δὲ οὐκ οὐσίαι , ἐπειδὴ ὁρῶμεν τὰς τοιαύτα διαφορὰς μέρη τῶν οὐσιῶν οὔσας , εὑρεθήσεται ἡ οὐσία οὐκ ἐξ οὐσιῶν ἀλλ’ ἐκ συμβεβηκότων συγκειμένη , ὅπερ ἀδύνατον . ἀλλ’ ἐρεῖ ἴσως πρὸς ἡμᾶς τοὺς τὰ τοιαῦτα ἀποροῦντας ὁ φιλόσοφος ὅτι δυνατὸν τὰς τὰς καὶ οὐσίας ὑπάρχειν καὶ μὴ εἶναι οὐσίας · οὐσίας μὲν γὰρ λέγομεν ταύτας , διότι ἁπλαῖ οὐσίαι εἰσίν , οὐκ οὐσίαι δέ , διότι οὔκ εἴσιν σύνθετοι , περὶ ὧν ἡ παροῦσα πραγματεία ζητεῖ . ὅθεν καὶ αὐτὸς δεδιὼς μή τις ὑπολάβοι τὰς διαφορὰς συμβεβηκότα ὑπάρχειν , προαναστέλλει τὴν κατ’ αὐτοῦ φερομένην ἀπορίαν , δεικνὺς ὡς αἱ διαφοραὶ οὔκ εἰσι συμβεβηκότα , ἀλλ’ οὐσίαι , διὰ τὸ δεῖξαι ὅτι τὰ μέρη τῶν οὐσιῶν οὐσίαι εἰσίν . Μετὰ γοῦν τὸ πρῶτον ἴδιον ἐπὶ τὸ δεύτερον ἴδιον τῆς οὐσίας μεταβαίνει λοιπὸν ὁ φιλόσοφος , τοῦτ’ ἔστι τὸ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι . ὅθεν ζητητέον εἰ ὅλως | ἴδιόν ἐστι τοῦτο . λέγω τοίνυν ὅτι οὐκ ἔστιν ἴδιον , ἐπειδὴ ἐκπέφευγε τὰ προσόντα τῷ ἰδίῳ · πρόσεστι γὰρ τῷ ἰδίῳ , ὡς πολλάκις εἰρήκαμεν , τὸ παντὶ ὑπάρχειν καὶ μόνῳ . τούτῳ <δ'> οὐ οὐ πρόσεστι ταῦτα · γὰρ πάση οὐσίᾳ ὑπάρχει τὸ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι οὔτε μὴν μόνῃ . ὅτι μὲν οὖν πάσῃ οὐχ ὑπάρχει , δῆλον ἐντεῦθεν · εἰ γὰρ τὰς ἀτόμους κά πρώτας οὐσίας οὔ φαμεν κατηγορεῖσθαι τὴν ἀρχήν , πῶς ἄν συνωνύμως κατηγορεῖσθαι ταῦτά φαμεν , ὅπου γε μηδὲ κατηγοροῦνται τὸ σύνολον , ὡς εἰρήκαρεν ; οὔτε δὲ μόνῃ ὑπάρχει , διότι καὶ ἐν συμβεβηκόσι ἐστὶ τὸ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι . ἔτι μέντοι γε καὶ ταῖς διαφοραῖς ὑπάρχει τὸ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι . εἰ δὲ καὶ ταῖς διαφοραῖς καὶ τοῖς συμβεβηκόσι , δῆλον ὅτι οὐκ ἔστι ἴδιον τῆς οὐσίας . ἀλλ’ ἐντεῦθεν ἑτέρα τις ἡμῖν ἀνακύπτει ἀπορία , ὅτι πῶς λέγεται συνωνύμως ἡ διαφορὰ κατηγορεῖσθαι ὑπὸ τοῦ φιλοσόφου , δεδειγμένου αὐτῷ ὅτι οὐ κατηγοροῦνται τῶν εἰδῶν , ὅτε ἐλέγομεν μὴ δύνασθαι τὴν λογικότητα κατηγορηθῆναι τοὐ ἀνθρώπου . πρὸς ταύτην τὴν ἀπορίαν φαμὲν ὅτι τὸ συνώνυμον διττόν , ὡς ἐν τῇ ἀρχῇ μεμαθήκαμεν · ἢ τὸ μεταδιδοῦν ὀνόματος καὶ λόγου ἢ τὸ συμβαλλόμενον πρὸς τὸ εἶναι , τοῦτ’ ἔστι τὸ ἀναπληροῦν τὴν οὐσίαν τινός . οὕτω καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ ἐμψύχου κατηγορεῖσθαι συνωνύμως φαμέν . ἆρα μὴ διότι τοῦ αὐτοῦ ὀνόματος μετέχει καὶ τοῦ λόγου ; οὐδαμῶς · οὔτε γὰρ τὸ ἔμψυχον ψυχὴν ἂν καλέσαιμέν ποτε , ἀλλ’ οὐδὲ μὴν τὸν ὁρισμὸν I τῆς ψυχῆς ἐπιδέξαιτο . ἀλλὰ τούτου χάριν τὴν ψυχὴν τοῦ ἐμψύχου συνωνύμως κατηγορεῖσθαί φαμεν , ὅτι συμβάλλεται τῷ ἐμψύχῳ πρὸς τὸ εἶναι καὶ ἀναπληροῖ τούτου τὴν οὐσίαν · ψυχῆς γὰρ μὴ οὔσης , πῶς ἄν ἔμψυχον εἶναί φαμεν ; κατὰ τοῦτο τοίνυν τὸ σημαινόμενον καὶ τὰς διαφορὰς συνωνύμως κατηγορεῖσθαί φαμεν , οὐχ ὅτι μεταδιδόασιν ὀνόματος καὶ λόγου , ἀλλ’ ὅτι συμβάλλονται πρὸς τὸ εἶναι καὶ τὴν οὐσίαν ἀναπληροῦσιν τοῦ ὑποκειμένου . Μετὰ ταῦτα λοιπὸν ἐπὶ τρίτον ἴδιον μεταβαίνει τῆς οὐσίας ὁ φιλόσοφος καί φησιν ὅτι ἴδιόν ἐστιν τῆς οὐσίας τὸ τόδε τι σημαίνειν · τὸ μὲν γὰρ τόδε ἐπὶ μερικοῦ εἴληφεν . τὸ δὲ τί ἐπὶ πάσης οὐσίας · ἴσμεν γὰρ ὅτι τὸ τί οὐσίας ἐστὶν πρόσρημα καὶ ὅτι πάντα τὰ οὐσιωδῶς κατηγορούμενα ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖται . ἵνα οὖν πάσῃ οὐσίᾳ ἐφαρμόσῃ , εἴληφεν τὸ τόδε τι . ἀλλὰ διαφωνοῦσιν ἐνταῦθα οἱ κορυφαῖοι τῶν φιλοσόφων , Ἀριστοτέλης καὶ Πλάτων · ὁ μὲν γὰρ Ἀριστοτέλης τὸ τόδε τι ἐπὶ μερικοῦ πράγματος ἐπιφέρει , τὸ δὲ τοιόνδε ἐπὶ τοῦ καθόλου · δύο γὰρ ταῦτά ἐστιν παρακείμενα τὸ τόδε καὶ τὸ τοιόνδε . ὁ δὲ Πλάτων οὐχ ὡς ὁ Ἀριστοτέλης τὸ τόδε μερικῶς ἐπιφέρει καὶ τὸ τοιόνδε καθόλου , ἀλλὰ τὸ ἀνάπαλιν . οὐκοῦν ἵνα μὴ ἡμεῖς παρίδωμεν τοὺς κορυφαίους τῶν φιλοσόφων διαφωνοῦντας καὶ κινδυνεύσῃ στῆναι τὰ τῆς φιλοσοφίας , φέρε διαιτήσωμεν αὐτούς . ἰστέον οὖν ὅτι οὐδέτερος αὐτῶν διαμαρτάνει | τῆς ἀληθείας · δυνατὸν γὰρ ἐπὶ ἑκάστης οὐσίας ἐπὶ τε τῆς μερικῆς καὶ τῆς καθόλου , τὰ δύο παραλαμβάνεσθαι · εἰ γὰρ καὶ τῇ μερικῇ οὐσίᾳ δείξομεν ἁρμόζον τὸ τόδε τι καὶ τὸ τοιόνδε καὶ τῇ καθόλου τὸ τόδε τι καὶ τοιόνδε , δῆλον ὡς ἑκάτεροι συμφωνοῦσιν · τῇ μὲν γὰρ καθόλου οὐσίᾳ ἁρμόττει τὸ τόδε τι ὡς ἀιδίῳ ὑπαρχούσῃ καὶ ἀεὶ ὡσαύτως ἐχούσῃ . τὸ δὲ τοιόνδε ταύτῃ ἁρμόττει , ὅτι πλήθους ἐστὶ περιεκτική . πάλιν δὲ τῇ μερικῇ οὐσίᾳ τὸ τόδε τι ἁρμόζει ὡς μιᾷ οὔσῃ τῷ ἀριθμῷ , τὸ δὲ τοιόνδε ὡς ποικίλας ἐχούσῃ μεταβολάς . δέδεικται τοίνυν ὡς τοῦ μὲν Πλάτωνος ἐπιφέροντος τοῖς μερικοῖς τὸ τοιόνδε τοῖς δὲ καθόλου τὸ τόδε , Ἀριστοτέλους δὲ τὸ ἀνάπαλιν τοῖς μὲν μερικοῖς τὸ τόδε τοῖς <δὲ> καθόλου τὸ τοιόνδε , οὐ διαφωνοῦσιν ἀλλὰ μᾶλλον συμφωνοῦσιν · ἐν γὰρ ταῖς ἀμφοτέραις οὐσίαις ἀμφοτέρας λαμβάνομεν τὰς προσηγορίας . ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ πράγματα σημαίνονται αἱ δὲ φωναὶ σημαίνουσιν , ὡς ἴσμεν , ζητήσωμεν πῶς Ἀριστοτέλης ἐνταῦθα τὴν οὐσίαν λέγει σημαίνειν καίτοι πρᾶγμα ὑπάρχουσαν . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι πολλάκις εἰρήκαμεν ὅτι ἐνταῦθα περὶ πραγμάτων διαλεγόμεθα οὐχ ὅτι πράγματα ἀλλ’ ὡς ὑπὸ φωνῶν σημαινομένων , καὶ περὶ φωνῶν οὐχ ὅτι φωναὶ ἀλλ’ ὡς πράγματα σημαινουσῶν . ἐνδέχεται δὲ καὶ τὰς φωνὰς ἀναδέξασθαι τὰ τῶν πραγμάτων ὡς διὰ τὴν πρὸς ἄλληλα σχέσιν καὶ τὰ πράγματα ὁμοίως τὰ τῶν φωνῶν · διότι μὲν γὰρ αἱ φωναὶ I τὰ τῶν πραγμάτων ἀναδέχονται , ἐροῦμεν ὅτι Σωκράτης τρέχει , οὐχ ὡς τῆς φωνῆς τῆς τρισυλλάβου τρεχούσης , ἀλλ’ ὡς τοῦ πραγματος τοὐ σημαινομένου ὑπὸ τῆς φωνῆς , τοῦτ’ ἔστι τῆς οὐσίας Σωκράτους . ἔστι δὲ ὅτι καὶ τὰ πράγματα <τὰ> 5 τῶν φωνῶν ἀναδέχονται , ὥσπερ φησιν ὁ Ἀριστοτέλης τὴν οὐσίαν σημαίνειν , οὐχ ὡς αὐτοῦ τοῦ πράγματος σημαίνοντος , ἀλλὰ τὴν ὀνομασίαν δηλονότι τοῦ πράγματος αὐτῆς τῆς οὐσίας σημαινούσης . ἆρα οὖν δεχόμεθα τοῦτο ὡς ἴδιον , τοῦτ’ ἔστι τὸ τόδε τι ; φαμὲν ὅτι οὔ · μόνῃ μὲν γὰρ ὑπάρχει , οὐ πάσῃ δέ , διότι κατὰ Ἀριστοτέλη ταῖς καθόλου οὐσίαις οὐχ ὑπάρχει · οὔτε γὰρ αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ τόδε παραλαμβανόμενον ἰήιον , ἀλλ’ οὐδὲ τὰ προειρημένα ἕτερα δύο . ἀλλὰ συμμίξαντες τὸ δεύτερον καὶ τὸ τρίτον , τοῦτ’ ἔστι τὸ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι καὶ τὸ τόδε τι σημαίνειν , ὡς διὸν ἀποδώσομεν τῆς οὐσίας , λέγοντες ὅτι ἵδιόν ἐστι τῆς οὐσίας τὸ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι τῶν τόδε τι σημαινόντων . ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦτα τὰ δύο διορθώσεως τετύχηκεν , ἄρα καὶ τῷ πρώτῳ ἔχομεν ἐπιθεῖναι διόρθωσιν ἢ οὔ , ἀλλὰ ἀδιόρθωτον αὐτὸ καταλείπομεν , λέγω δὴ τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι ; λέγομεν τοίνυν ὅτι τοῦτο εἴληπται , οὐχ ἵνα μάθωμεν δι’ αὐτοῦ τί <ἔστιν , ἀλλὰ τί> οὐκ ἔστι . Καὶ ἐπειδὴ τοῦτο καλῶς ἡμῖν διήρθρωται , φέρε κατὰ τὸ συνεχὲς βαδίζοντες χωρήσωμεν ἐπὶ τὴν τάξιν τῶν ἰδίων , ζητοῦντες πῶς καὶ ποίᾳ | τάξει κεχρημένος ταῦτα παραδέδωκεν ὁ φιλόσοφος . πρῶτον τοίνυν εἷπεν 64v τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι . εἰκότως · ἐπειδὴ γὰρ τὸν ὁρισμὸν ἀποδοὺς τῆς οὐσίας ἐν ἐκείνῳ ἐμνήσθη τούτου τοῦ ἰδίου , ἵνα μὴ ἐπὶ πολὺ ἀνηκόους ἡμᾶς τούτου καταλείπῃ . δίκαιον ᾠήθη τοῦ μνημονευθέντος ποιήσασθαι τὴν διδασκαλίαν παραχρῆμα , ἵνα ἐκ γνωριμωτέρων ὀφθείη ἐκ θυρῶν ὁ λόγος ὁ περὶ τῆς οὐσίας . μετὰ δὲ τοῦτο δεύτερον ἴδιον ἐδίδαξεν τὸ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι , τὸ συγγενὲς ὑπάρχον τῷ πρώτῳ · τὰ δύο γὰρ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν οὐ δεχόμεθα , διότι μὴ μόναις ὑπάρχουσι ταῖς οὐσίαις ἀλλὰ καὶ τῖς διαφοραῖς . λοιπῶν οὖν τεσσάρων ὄντων ἰδίων , ἑνὸς μὲν τοῦ τόδε τι , ἑτέρων δὲ τριῶν μελλόντων λέγεσθαι , τῶν τριῶν τοῦτο προέταξεν εἰκότως · ἐκεῖνα μὲν γὰρ ἀπὸ τῶν πραγμάτων παρείληπται , τοῦτο δὲ ἀπὸ τοῦ ὀνόματος . ἐπειδὴ οὖν σαφέστερα τὰ ἀπὸ τοῦ ὀνόματος ἤπερ τὰ ἀπὸ τῶν πραγμάτων , τούτου χάριν ἐν τῇ διδασκαλίᾳ τὰ σαφέστερα τῶν μὴ οὕτως ἐχόντων προέταξε . τοῦτο πέρας τῆς προύσης θεωρίας . <Θεωρία ιη΄.> p . 3a21 Οὐκ ἴδιον δὲ οὐσίᾳ τοῦτο , ἀλλὰ καὶ ἡ διαφορά , καὶ τὰ ἐξῆς . Ἀποδοὺς ἡμῖν ὁ φιλόσοφος τὸ ἴδιον τῆς οὐσίας , τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ εἷναι , καὶ δείξας ὡς πάσῃ οὐσίᾳ ἁρμόττει , ἐπειδὴ τὸ ἴδιον βούλεται μὴ μόνον παντὶ ἐφαρμόζειν , ἀλλὰ καὶ μόνῳ ἐκείνῳ οὗ ἐστιν ἴδιον , ἐξ οὗ καὶ μᾶλλον χαρακτηρίζεται , δείκνυσιν ὡς τὸ μὴ | ἐν ὑποκειμένῳ πάσῃ μὲν 65r οὐσίᾳ ὑπάρχει , οὐ μόνῃ δέ · καὶ γὰρ καὶ αἱ διαφοραὶ τῶν μὴ ἐν ὑποκειμενῳ εἰσιν . p . 3a22 Τὸ γὰρ πεζὸν καὶ τὸ δίπουν , καὶ τὰ ἑξῆς . Προσθετέον ἐνταῦθα ῾τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ᾿ · τὸ μὲν γὰρ ὅλως εἰπεῖν ὅτι τὸ δίπουν οὐκ ἔστιν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ἀδύνατον · ἐν τούτῳ γὰρ ἔστιν , οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ μέν , ἀλλ’ ὡς καθ’ ὑποκειμένου τούτου κατηγορύμενον . p . 3a29 Μὴ ταραττέτω δὲ ἡμᾶς τὰ μέρη τῶν οὐσιῶν ἕως τοῦ τὰ ὡς μέρη ὑπάρχοντα ἔν τινι . Ὅ ἐλέγομεν ἐν τῇ θεωρίᾳ , ὅτι ] τὰς διαφορὰς ἀντιδιέστειλεν ταῖς οὐσίαις μὴ οὐσίας ὑπαρχούσας . ἐπεὶ οὗν αἱ διαφοραὶ μέρη τῶν οὐσιῶν εἰσι , δεδιὼς μή τις τἀς διαφορὰς ὑποπτεύσῃ μὴ εἶναι οὐσίας , νῦν βούλεται δεῖξαι ὅτι τὰ μέρη τῶν οὐσιῶν οὐσίαι εἰσίν . οὐκ αὐτόθεν δὲ περὶ τούτου διαλέγεται , ἀλλὰ πρῶτον ἀπορίαν τίθησίν τινα , δεικνὺς ὅτι αἱ διαφοραί , εἰ καὶ μέρη εἰσὶ τῆς οὐσίας καὶ ἐν ὑποκειμένῳ εἰσὶ τοῖς ὅλοις , οὔκ εἰσι συμβεβηκότα . ἡ δὲ ἀπορία τοιαύτη ἐστίν · εἰ τὰ μέρη τῶν οὐσιῶν ἐν ὑποκειμένῳ εἰσὶ τοῖς ὅλοις , τὰ δὲ ἐν ὑποκειμένῳ συμβεβηκότα , τὰ ἄρα μέρη τῶν οὐσιῶν συμβεβηκότα ἔσιν . ἡ λύσις διττή · πρώτη μὲν ὅτι τὸ ἔν τινι πολλαχῶς λέγεται · πᾶν μὲν γὰρ συμβεβηκὸς ἔν τινι , οὐ πᾶν δὲ ἔν τινι συμβεβηκός . <δευτέρα δὲ> ὅτι ὁ ὁρισμὸς τῶν συμβεβηκότων οὐχ ὡς μέρος ἐβούλετο τὸ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι τοῦ ὑποκειμένου , ἐνταῦθα δὲ αὐτόχρημα τὰ μέρη τῆς οὐσίας εἰλήφαμεν · ὁ γὰρ λόγος περὶ τοῦ ὡς ὅλου εἰς μέρη κατηγορουμένου ἐστίν . p . 3a33 ῾Υπάρχει δὲ ταῖς οὐσίαις καὶ ταῖς διαφοραῖς τὸ πάντα συνωνύμως ἀπ’ αὐτῶν λέγεσθαι . Ἐλέγομεν ὅτι τὸ ἴδιον βούλεται καὶ μόνῳ καὶ παντὶ ἐφαρμόζειν . τὸ μὲν οὖν 1 ἴδιον τῆς οὐσίας , ὅπερ ἀποδέδωκεν ὁ φιλόσοφος , τοῦτό ἐστι τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ , πάσῃ μὲν ὑπάρχει τῇ οὐσίᾳ , οὐ μέντοι γε μόνῃ . βούλεται δὲ τὸ ἴδιον χαρακτηρίζεσθαι ἐκ τοῦ μόνῳ ὑπάρχειν , ἤπερ ἐκ τοῦ παντί · τὸ μὲν γὰρ πᾶσιν ὑπάρχον κοινόν ἐστιν μᾶλλον ἢ ἴδιον , τὸ δὲ μόνῳ ἴδιον μᾶλλον ἤπερ κοινόν . εἰκότως βουληθεὶς ἐκ τοῦ μόνῳ τὸ πρῶτον ἴδιον χαρακτηρίσαι καὶ μὴ εὑρηκὼς τοῦτο , διότι καὶ ταῖς διαφοραῖς ὑπάρχει , οὐκ ἔφησεν αὐτὸ κυρίως ἴδιον εἶναι . ὅτι δὲ πάσαις οὐσίαις ὑπάρχει τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι , δηλοῖ αὐτὸς λέγων κοινὸν δὲ πάσης οὐσίας τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι . ὅτι δὲ οὐ μόνῃ τῇ οὐσίᾳ ἥρμοττε , δηλοῖ αὐτὸς λέγων οὐκ ἴδιον δὲ οὐσίας τοῦτο . μετὰ γοῦν τὸ πρῶτον ἴδιον ἐπὶ τὸ δεύτερον μεταβέβηκε , τοῦτ’ ἔστι τὸ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι . καὶ ἐπειδὴ εὑρίσκει τοῦτο μήτε πάσαις ἁρμόττον μήτε μόναις , οὕτε κοινὸν αὐτὸ λέγει οὔτε ἴδιον , ἀλλὰ μόνον φησὶν ὑπάρχει δὲ ταῖς οὐσίαις . ἐξ αὐτῶν δὲ τῶν θυρῶν ἐκάκισεν τοῦτο , προσθεὶς τὸν καί σύνδεσμον · ὁ γὰρ καί ἐναντίος ἐστὶ τῇ τοὐ ἰδίου φύσει · εἰ γὰρ ἴδιον , οὐκέτι καὶ ἅλοις ἁρμόσει . εἰ δὲ ἄλλοις ἁρμόζει , καὶ κοινόν ἐστιν . p . 3b10 Πᾶσα δὲ οὐσία δοκεῖ τόδε τι σημαίνειν ἕως τοῦ καὶ ἕν ἀριθμῷ τὸ δηλούμενον . Μετὰ τὸ δεύτερον ἴδιον τῆς οὐσίας ἐπὶ τὸ τρίτον ἴδιον μετέρχεται καί φησιν ἴδιον εἶναι τῆς οὐσίας τὸ τόδε τι σημαίνειν . καὶ τί μὲν ἀντίκειται τῷ τόδε τι καὶ πῶς δοκοῦσι διαφωνεῖν Πλάτων τε καὶ ᾿Αριστοτέλης , διεξήλθαμεν ἐν τῇ θεωρίᾳ . ὃ δὲ ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἀληθείας βούλεται σημᾶναι τοιοῦτόν ἐστιν · φησὶν | ὅτι πᾶσα οὐσία τόδε τι σημαίνει . καὶ ὅτι μὲν 66r μόνῃ τῇ οὐσίᾳ ὑπάρχει , πρόδηλον . κατὰ δὲ Ἀριστοτέλη οὐ πάσαις · ἐπὶ γὰρ τῶν μερικῶν καὶ μόνον τὸ τόδε τι λέγει , οὐκέτι δὲ καὶ ἐπὶ τῶν καθόλου . ἀλλὰ ποιόν τι . εἰκότως δὲ τόδε τι <τῇ> 9 μερικῇ καὶ μόνῃ οὐσίᾳ ἁρμόττε · μὲν γὰρ τόδε μερικοῦ ὡρισμένου ἐστὶ δηλωτικόν , τὸ δὲ τί , ὡς ἤδη πολλάκις εἰρήκαμεν , οὐσίας ἐστὶν πρόσρημα . βούλεται γοῦν εἰπεῖν ὅτι πᾶσα οὐσία τὸ τόδε τι σημαίνει . καὶ ὅτι μὲν ἡ μερικὴ οὐσία τόδε τι σημαίνει , ἀναμφισβήτητόν ἐστι καὶ ἀληθές , ὡς ἐδείξαμεν . αἱ δὲ δεύτεραι οὐσίαι οὐ τόδε τι σημαίνουσιν , ἀλλὰ τὸ ποιόν τι · φησὶν γὰρ ὅτι εἰ καὶ τῷ ὀνόματι φαίνονται τὸ τόδε τι σημαίνουσαι , ἀλλ’ οὖν οὐκ ἔστιν ἀληθές , διότι μὴ καὶ τῷ σημαινομένῳ τὰ αὐτὰ δηλοῦσι · ταύτας γὰρ ὀνομάζομεν ἑνικῇ κεχρημένοι τῇ φωνῇ , οὐκέτι δὲ καὶ τῷ σημαινομένῳ ἕν εἰσι , διότι πλήθους εἰσὶν περιεκτικαί . σκόπει δὲ πῶς τεχνικῶς ὁ φιλόσοφος ὢν καὶ ἀκριβὴς προσέθηκεν τὸ δοκεῖ · εἰπὼν γὰρ ὅτι πάσῃ οὐσίᾳ ἁρμόττει τὸ τόδε τι σημαίνειν , ὡς αὐτὸς ἑαυτοῦ λαμβανόμενος ἐπήγαγεν τὸ δοκεῖ , τοῦτ’ ἔστι καὶ ταῖς πρώταις ἁρμόττει τὸ τόδε τι σημαίνειν καὶ ταῖς δευτέραις · δοκεῖ δὲ εἶπεν , διότι τῇ φωνῇ μόνῃ τῶν δευτέρων οὐσιῶν ἁρμόττει , οὐκέτι δὲ καὶ τῷ σημαινομένῳ . p . 3b18 οὐχ ἁπλῶς δὲ ποιόν τι σημαίνει , ὥσπερ τὸ λευκόν . εἰρηκὼς ὁ φιλόσοφος ὅτι αἱ μὲν μερικαὶ οὐσίαι τὸ τόδε τι σημαίνουσιν , αἱ δὲ δεύτεραι οὐσίαι οὐκέτι τὸ τόδε τι ἀλλὰ ποιόν τι , ἐπειδὴ ποιόν τί ἐστιν ἐν τοῖς συμβεβηκόσιν , ἐπήγαγεν λέγων ὅτι οὐχ ἁπλῶς ποιόν τι σημαίνουσιν αἱ δεύτεραι οὐσίαι , ἀλλὰ | τὸ ἐν οὐσίαις ποιόν · ἐν μὲν γὰρ τοῖς συμβεβηκόσιν ἓν ποιὸν δηλοῖ τὸ συμβεβηκός . ἐν δὲ ταῖς οὐσίαις οὐκέτι μία οὐσία ὑπὸ τοῦ ποιοῦ δηλοῦται , ἀλλὰ καὶ εἰδικὴ οὐσία καὶ γενική , καὶ εἰδικὴ μὲν ἡ τοῦ εἴδους γενικὴ δὲ ἡ τοῦ γένους . ἐπιφέρει δὲ λέγων ὅτι ἀνωτέρω οὗτος ὁ εἰρημένος ὁρισμὸς μᾶλλον τοῖς γένεσιν ἁρμόζει ἤπερ τοῖς εἴδεσιν , τοῦτ’ ἔστιν ὁ ταῦτα λέγων ὅτι αἱ δεύτεραι εἰ καὶ φωνῇ τὸ τόδε τι σημαίνουσιν , ἀλλ’ οὖν πλήθους εἰσὶν περιεκτικαὶ καὶ οὐκέτι <ἓν> σημαίνουσιν . πρόδηλον δὲ ὅτι τὸ γένος , τοῦτ’ ἔστι τὸ ζῷον , πλήθους ἐστὶν περιεκτικὸν ἤπερ τὸ εἶδος . p . 3b24 ῾Υπάρχει δὲ ταῖς οὐσίαις καὶ τὸ μηδὲν αὐταῖς εἶναι ἐναντίον · τῇ γὰρ πρώτῃ οὐσίᾳ τί ἂν εἴη ἐναντίον ; οἷον τῷ τινὶ ἀνθρώπω οὐδέν ἐστιν ἐναντίον . οὐδὲ τῷ ἀνθρώπῳ ἤτω ζῴῳ οὐδέν ἐστιν ἐναντίον . Μετὰ τὴν διδασκαλίαν τῶν πρώτων ἰδίων , ἅπερ ἦν τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ τὸ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι , τὸ τόδε τι σημαίνειν , μεταβέβηκε λοιπὸν ὁ φιλόσοφος ἐπὶ τὰ ἕτερα ἴδια τῆς οὐσίας , τρία καὶ αὐτὰ ὑπάρχοντα τὸν ἀριθμόν , τό τε μὴ ἔχειν ἐναντίον καὶ τὸ μὴ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον , τὸ ἓν καὶ ταὐτὸ τῷ ἀριθμῷ τῶν ἐναντίων εἷναι δεκτικόν . ταῦτα δὲ ἔχουσί τινα συγγένειαν πρὸς ἄλληλα . τὸ μὲν τέταρτον τῷ ἕκτῳ , διότι ἐν τοῖς ἀμφοτέροις μνήμη ἐστὶ τῶν ἐναντίων , τὸ δὲ πέμπτον , διότι ἔχει τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον · ὅπου δὲ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον , ἐκεῖ καὶ τὰ ἐναντία , ὅπου δὲ τὰ ἐναντία , ἐκεῖ καὶ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον , καὶ ὅπου ἕτερον , ἐνταῦθα καὶ τὸ ἕτερον ἀπέστη . ὅτι δὲ πολλὴν συγγένειαν ἔχει τὸ πέμπτον πρὸς τὰ ἄλλα , δηλοὶ ὁ Ἀριστοτέλης , τὸ μὲν τέταρτον | ἴδιον ἐπικρίνας καὶ εἰπὼν ἀκριβῶς μὴ εἶναι τοῦτο ἴδιον , τὸ δὲ πέμπτον μήτε ἐπικρίνας μήτε ποιησαμένας λόγον τούτου ὡς συννοουμένου τῷ τετάρτῳ · δῆλον ὅτι καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν τὸ μὲν μᾶλλον καὶ ἧττον ὁδοί εἰσιν ἐπὶ τὰ ἐναντία , τὰ δὲ ἐναντία πέρατα , συγγενῶς δὲ ἔχει τὰ πέρατα ταῖς ὁδοῖς . ἢ οὖν διὰ τοῦτο οὐκ ἐπέκρινε τὸ πέμπτον ἴδιον ὁ φιλόσοφος , ἢ ὅτι πολλῆς εὐφημίας τὸ ἕκτον ἀξιώσας ἐκάκισεν δηλονότι τὸ πέμπτον . οὐ μάχεται δὲ τὸ τέταρτον τῷ ἕκτῳ , εἴ γε τὸ μὲν τέταρτον λέγει μὴ ἔχειν ἐναντία τὴν οὐσίαν , τὸ δὲ ἕκτον ἐπιδέχεσθαι τὰ ἐναντία · ἄλλο γάρ ἐστι τὸ ἔχειν ἐναντία καὶ ἄλλο τὸ ἐπιδέχεσθαι τὰ ἐναντία . καὶ ταῦτα μὲν κοινῇ περὶ τῶν τριῶν ἰδίων . φέρε δὲ ἓν ἕκαστον αὐτῶν ἐξετάσωμεν . Τέταρτον ἴδιον τοίνυν φησὶ τῆς οὐσίας τὸ μὴ ἔχειν τι ἐναντίον . ἐπειδὴ δὲ τὸ δίον , ὡς πολλάκις εἰρήκαμεν , καὶ παντὶ βούλεται ἁρμόττειν καὶ μόνῳ , βούλονταί τινες μὴ πάσῃ τῇ οὐσίᾳ ὑπάρχειν τοῦτο ἴδιον ἀλλὰ προσφέρουσιν ἡμῖν δύο τινὰς ἀπορίας , ὧν ἡ πρώτη τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · ἐν τῇ Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς , φασίν , αὐτὸς ὁ Ἀριστοτέλης εἶπε τὸ πῦρ τῷ ὕδατι ἐναντίον εἶναι καὶ τὸν ἀέρα τῇ γῇ , καίτοι γε ταῦτα οὐσίαι εἰσίν · πῶς οὖν λέγει τῇ οὐσίᾳ μηδὲν ἐναντίον εἶναι ; ταύτην τὴν ἀπορίαν τριχῶς ἐπιλυόμεθα , πρῶτον μὲν λέγοντες ὅτι ταῦτα οὔκ εἰσιν ἐναντία καθ’ ἑαυτά · οὔτε γὰρ καθὰ σώματά εἰσιν ἐναντία οὔτε καθὰ ὕλη , ἐπεὶ εὑρεθήσεται αὐτὸ ἑαυτοῦ ἐναντίον , ὅπερ ἀδύνατον . ἀλλ’ ἐναντία ταῦτα λέγομεν εἶναι κατὰ τὰς ποιότητας καὶ μόνον . εἰ δὲ αἱ ποιότητες ὡς ἐν σώμασιν οὖσαι συμβεβηκότα εἰσίν , οὐδὲν ἀπεικὸς ἐν συμ,βεβηκόσι τὴν ἐναν - τίωσιν εἶναι καὶ οὐκ ἐν οὐσίαις . δευτέρα ἐπίλυσις · τὸ θερμὸν τὸ ἐν τῷ πυρὶ καὶ τὸ ψυχρὸν τὸ ἐν τῷ ὕδατι τί βούλεσθε εἶναι , συμβεβηκὸς ἢ οὐσίαν ; ἀλλ’ εἰ μὲν συμβεβηκός .. ἔχω τὸ ζητούμενον , ὅτι οὐκ ἐν οὐσίαις ἡ ἐναντίωσις · ἡμεῖς γὰρ ἴδιον ἀπεδώκαμεν τῆς οὐσίας τὸ μηδὲν ἔχειν ἐναντίον . εἰ δὲ οὐσία ἐστί , δῆλον ὅτι ἁπλῆ ἐστι ὡς μέρος οὖσα τοῦ ὅλου θερμοῦ · εἰ δὲ ἁπλῆ καθέστηκεν , ἡμεῖς περὶ τῶν ἁπλῶν οὐ διαλεγόμεθα οὐσιῶν ἐνταῦθα , ἀλλὰ περὶ τῆς συνθέτου , διότι καὶ τὰς διαφορὰς εἰρήκαμεν ἐνταῦθα μὴ εἶναι οὐσίας . τρίτη ἐπίλυσις · εἰ τὸ θερμὸν τὸ ὲν τῷ πυρὶ καὶ τὸ ψυχρὸν τὸ ἐν τῷ ὕδατι ἐναντία εἰσίν , ἐπειδὴ τὰ ἐναντία μάχεται περὶ ἓν ὑποκείμενον , ἵνα τὸ ἕτερον ἐξωθῆσαν τὸ ἕτερον τὸ κοινὸν ὑποκείμενον ἴδιον ποιήσῃ , εὑρεθήσεται ἄρα τὸ ψυχρὸν τὸ ἐν τῷ ὕδατι μαχόμενον τῷ θερμῷ τῷ ἐν τῷ πυρί , ἵνα τὸ ὑποκείμενον τῆς θερμότητος γένηται τῆς ψυχρότητος , ὅπερ ἀδύνατον · οὐδέποτε γὰρ οὐδὲ τὸ πῦρ ᾗ πῦρ ἐν ψυχρότητι θεωροῦμεν οὐδὲ τὸ ὕδωρ ᾗ ὕδωρ ἐν θερμότητι . Δευτέρα ἀπορία · τὸ λογικὸν καὶ τὸ ἄλογον καὶ τὸ θνητὸν καὶ τὸ ἀθάνατον καὶ τὸ σῶμα καὶ τὸ ἀσώματον ἐναντία εἰσί , καίτοι γε οὐσίαι ὄντα · πῶς οὖν φησι τῇ οὐσίᾳ μηδὲν εἶναι ἐναντίον ; ταύτης πάλιν τῆς ἀπορίας δύο ἐπιλύσεις προβαλλόμεθα , πρῶτον μὲν λέγοντες ὅτι οὔκ εἰσιν ἐναντία · τὰ γὰρ ἐναντία ἀλλήλων εἰσὶ φθαρτικά , | ταῦτα δὲ οὐ μόνον ὅτι οὔκ εἰσιν ἀλλήλων φθαρτικά , ἀλλὰ καὶ σωστικὰ ἀλλήλων εἰσί · τὸ μὲν γὰρ ἄλογον ὑπὸ τοῦ λογικοῦ σώζεται , τὸ δὲ ἀσώματον εἰ μὲν χεῖρον εἴη σώματος , σώζεται ὑπὸ τούτου ὡς τὰ συμβεβηκότα ἐν τῇ οὐσίᾳ ὄντα , οἷον τὸ λευκὸν τὸ ἐν Σωκράτει , εἰ δὲ κρεῖττον εἴη σώματος , σώζει , ὅν τρόπον ἔχει ἐπὶ ψυχῆς καὶ σώματος · αὕτη γὰρ κρείττων οὖσα τοῦ σώματος σώζει . δηλοῖ δὲ ὁ χωρισμὸς αὐτῆς διαλύων τὸ σῶμα εἰς τὸ μὴ ὄν , τὸ πῇ , μὴ ᾗ δηλονότι . τὰ εἰρημένα ἄρα οὔκ εἰσιν ἐναντία . καὶ ἄλλως · εἰ ἐναντία εἰσίν , μεμαθήκαμεν ὅτι αἱ διαφοραὶ ἁπλαὶ οὐσίαι εἰσίν · ἡμῖν δὲ οὐ περὶ ἁπλῶν οὐσιῶν , ὡς πολλάκις εἰρήκαμεν , ἐστὶν ὁ λόγος . ἄλλως τε κατασκευάσωμεν ὅτι ἡ οὐσία οὐκ ἔχει τὰ ἐναντία , λέγοντες οὕτως · τὰ μαχόμενα περὶ ἓν ὑποκείμενον μάχονται · τὰ περὶ ἓν ὑποκείμενον μαχόμενα ἐν ὑποκειμένῳ εἰσίν · τὰ ἐν ὑποκειμένῳ ὄντα οὔκ εἰσιν οὐσίαι · τὰ μαχόμενα ἄρα οὔκ εἰσιν οὐσίαι . εἰ δὲ τὰ ἐναντία μάχονται , τὰ δὲ μαχόμενα οὐκ εἰσὶν οὐσίαι , τὰ ἄρα ἐναντία οὔκ εἰσιν οὐσίαι . ὅτι δὲ τὰ μαχόμενα περὶ ὕλην μάχονται , δῆλον · οὐδέποτε γὰρ οὕτε ἐν νῷ ἡ τούτων μάχη θεωρεῖται οὔτε ἐν τῇ ψυχῇ οὔτε ἐν τῇ φύσει · ἐν μὲν γὰρ τῇ ψυχῇ σύνεστιν ἀλλήλοις τὰ ἐναντία · σύνεστιν γὰρ ὁ λόγος τοῦ λευκοῦ τῷ λόγῳ τοῦ μέλανος . ὁμοίως καὶ ἡ φύσις βουλομένη ὀφθαλμὸν δημιουργῆσαι ἅμα προβάλλεται λόγον λευκοῦ καὶ μέλανος . | ἐπεὶ οὖν ἐδείξαμεν μήτε ἐν νῷ μήτε ἐν ψυχῇ μήτε ἐν φύσει ὄντα τὰ μαχόμενα , δῆλον ὅτι περὶ ὕλην μάχονται . Καὶ ταῦτα μὲν περὶ τοῦ πάσῃ οὐσίᾳ ἁμόττειν τοῦτο τὸ ἴδιον . ζητήσωμεν δὲ εἰ μόνῃ · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ μᾶλλον χαρακτηριστικὸν τοῦ ἰδίου . φαμὲν οὖν ὅτι οὐ μόνῃ ὑπάρχει τὸ μὴ ἔχειν ἐναντία , ἀλλὰ καὶ τοῖς εἴδεσι τοῦ ποσοῦ τοῦτο ἴδιόν ἐστι . φασὶν οὖν τινες ὅτι οὐκ ἔστιν ἴδιον τοῦτο τῶν εἰδῶν τοῦ ποσοῦ · ἐκεῖνα μὲν γὰρ ἔχει , φασί , τὰ ἐναντία · ἑπτὰ γὰρ ὄντων τῶν εἰδῶν τοῦ ποσοῦ , σώματος . γραμμῆς , ἐπιφανείας , χρόνου , τόπου , λόγου , ἀριθμοῦ , ἕκαστον τούτων ἔχει τὰ ἐναντία · τὸ μὲν σῶμα τὸ κοῦφον καὶ τὸ βαρύ , ἡ δὲ ἐπιφάνεια τὸ τραχὺ καὶ τὸ λεῖον καὶ τὸ πλάτος καὶ τὸ μῆκος , ἡ δὲ γραμμὴ ἔχει τὸ εὐθὺ καὶ τὸ καμπύλον , ὁ δὲ χρόνος τὴν ἡμέραν καὶ τὴν νύκτα , τὸ θέρος καὶ τὸν χειμῶνα , ὁ δὲ τόπος ἔχει τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω , ὁ δὲ λόγος τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος , ὁ δὲ ἀριθμὸς τὸ ἄρτιον καὶ περιττόν . ἀλλὰ πρὸς τούτους ἡμεῖς φαμεν ὅτι ταῦτα οὐκ ἔχει ἐναντία , ἀλλὰ μᾶλλον ἐπιδέχονται τὰ ἐναντία · ἄλλο γάρ ἐστι τὸ ἔχειν ἐναντία καὶ ἄλλο τὸ ἐπιδέχεσθαι . καὶ ταῦτα μὲν ἱκανὰ περὶ τούτου τοῦ ἰδίου . Πέμπτον δὲ ἴδιον ἐπιφέρει λέγων τῆς οὐσίας τὸ μὴ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον . ἀλλὰ ἀποροῦσιν ἡμῖν εὐθέως λέγοντες ὅτι καὶ πῶς αὐτός φησιν ἀλλαχοῦ ὅτι τὸ πῦρ μᾶλλον θερμόν ἐστι τοῦ ἀέρος . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι εἰ καὶ τὸ πῦρ θερμότερον τοῦ ἀέρος , οὐχ ἀπλῶς καθὸ πῦρ καὶ ἀήρ ( καὶ γὰρ ὁ ἀὴρ | ἄκρως ἐστὶ θερμὸς κατὰ τὸ πρέπον αὐτῶ ) , ἀλλὰ καθὸ σῶμα ἀπλοῦν ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον · ᾗ γὰρ θερμότης ἐστὶν ἐν τοῖς σώμασι , συμβέβηκε [ συμβεβηκός ἐστιν ] , ὡς εἰρήκαμεν . ἄλλως σημειωτέον τοῦ μὴ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον τὴν οὐσίαν ὅτι πᾶν ἧττον μᾶλλον γιγνόμενον οὐ φθείρει τὴν οὐσίαν , ἣ ἔχει τὸ πρότερον , οἷον ὁ ἄνθρωπος λευκὸς ὢν εἰ λευκότερος γένηται , οὐδὲν ἧττον ἄνθρωπος μένει , τὸ δὲ ἐν τῷ ἀέρι μᾶλλον θερμὸν γιγνόμενον καὶ μειούμενον τὸ θερμὸν τὸ ἐν τῷ πυρὶ φθείρει τὸ ὑποκείμενον , δηλονότι τὸν ἀέρα . διότι εἶπεν εἰ παραπλησία γένηται ἡ θερμότης ἡ ἐν τῷ ἀέρι τῇ ἐν τῷ πυρί , οὐκέτι μένει ἀήρ . καὶ τούτου χάριν φθείρεσθαι δοκεῖ καὶ μηκέτι εἶναι , ὅπερ ἦν πρὸ τοῦ ἐπιδέξασθαι τὸ μᾶλλον . δῆλον οὖν ἐντεῦθεν ὅτι οὐκ αὐτὸς ὁ ἀὴρ καὶ τὸ πῦρ ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , ἀλλὰ τὰ σώματα τὰ ὑποκείμενα τούτοις . Ἕκτον καὶ τελευταῖαν ἴδιον ἀποδίδωσιν ὁ φιλόσοφος τῆς οὐσίας τὸ ἓν καὶ ταὐτὸν τῷ ἀριθμῷ ὑπάρχον τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικόν . ἀνάγκη δὲ πάλιν ἐπὶ τούτοις ὁμοίως τὰ παρεπόμενα τοῖς ἰδίοις ζητεῖν , τοῦτ’ ἔστιν εἰ πάσῃ ὑπάρχει καὶ μόνῃ ἢ οὔ . ἀλλ’ εὐθὺς ἀποροῦσί τινες λέγοντες ὅτι οὐ πάσῃ ὑπάρχει · τῶν γὰρ δευτέρων οὐσιῶν οὐκ ἔστιν ἴδιον , καθὸ μὴ ἕν ἐστι τῷ ἀριθμῷ . ταύτην δὲ τὴν ἀπορίαν καὶ τὴν ταύτης ἐπίλυσιν ἑτέρᾳ θεωρίᾳ φυλάξωμεν . ἕτεροι δέ τινες ἀποροῦσι λέγοντες ὅτι οὐδὲ πάσαις ταῖς ἀτόμοις οὐσίαις ὑπάρχει · τὸ μὲν γὰρ πῦρ ἄτομον ὂν οὐκ ἂν τῶν ἐναντίων εἴη δεκτικόν · | οὐδέποτε γὰρ τὸ πῦρ καθὸ πῦρ ἐπιδέχεται τὴν ψυχρότητα . πρὸς τούτους φαμὲν ὅτι οὐκ εἶπεν ὁ Ἀριστοτέλης τῶν ἐναντίων δεκτικόν , ἵνα πάσας τὰς ἀντιθέσεις ἐπιδέχηται · μίαν γὰρ καὶ μόνην ἀντίθεσιν ἐπιδεχόμενον τὸ ἴδιον τὴν τοῦ ἰδίου φύσιν ἀναπληροῖ · τὸ μὲν γὰρ πῦρ εἰ καὶ τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν οὐκ ἐπιδέχεται , ἀλλ’ οὗν ἐπιδέχεται τὴν ἑτέραν ἀντίθεσιν , τήν τε παρὰ φύσιν καὶ κατὰ φύσιν , τοῦτ’ ἔστι τὸ ἄνω καὶ κάτω · τὸ μὲν γὰρ πῦρ κατὰ φύσιν ἀνωφερές ἐστιν , παρὰ φύσιν δὲ κατωφερές . οὕτω καὶ ὁ κύκνος εἰ καὶ τὸ μέλαν οὐκ ἐπιδέχεται , ἀλλ’ οὖν ψύχεται καὶ θερμαίνεται καὶ ξηραίνεται καὶ ὑγραίνεται . ὅτι μὲν οὖν πάσῃ οὐσίᾳ ὑπάρχει , δῆλον ἐντεῦθεν . ἆρα δὲ καὶ μόνῃ ; εἰκὸς γάρ ἐστιν ὑπάρχειν τοῦτο τὸ ἴδιον τοῖς προσοῦσι μὲν εἴδεσι τοῦ ποσοῦ · κἀκεῖνα γὰρ δεκτικὰ τῶν ἐναντίων λέγομεν εἶναι . περὶ μὲν οὗν τοῦ λόγου αὐτός τε ἀπορήσει καὶ ἐπιλύσεται προϊών . περὶ δὲ τοῦ χρόνου φαμὲν ὅτι οὐχὶ ὁ χρόνος τῶν ἐναντίων ἐστὶ δεκτικός , ἀλλὰ μᾶλλον ὁ ἀήρ , τοῖος ἢ τοῖος ὑπάρχων · φωτιζόμενος γὰρ ἡμέραν ποιεῖ , μὴ φωτιζόμενος δὲ ποιεῖ τὴν νύκτα , καὶ θερμαινόμενος μὲν τὸ θέρος , ψυχόμενος δὲ τὸν χειμῶνα . περὶ δὲ τῶν λοιπῶν φαμεν ὅτι ὁ Ἀριστοτέλης εἶπεν ἓν τῷ ἀριθμῷ , ταῦτα δὲ οὐχ ἓν ὄντα ἀριθμῷ ἐπιδέχεται τὰ τοιαῦτα , ἀλλὰ μᾶλλον ἓν ὄντα τῷ εἴδει · οἷον ὁ ἀριθμὸς ἐπιδέχεται μὲν ἄρτιον καὶ περιττὸν οὐχ εἷς ὢν ὁ ἀριθμὸς τῷ ἀριθμῷ , ὡς ἄν εἴποι τις , ἀλλ’ εἷς τῷ εἴδει · | ὁ μὲν γὰρ τρία ἐπιδέχεται τὴν περιττότητα , ὁ δὲ δύο τὴν ἀρτιότητα · ταῦτα δὲ διάφορα πεφύκασιν τῷ ἀριθμῷ . οὔτε δὲ ὁ αὐτὸς τόπος ἐστὶν ἓν τῷ ἀριθμῷ , ἀλλὰ ἄνω καὶ κάτω · τὸ δὲ ἄνω καὶ κάτω εἰ καὶ τόπος ἐστὶ τῷ εἴδει , ἀλλ’ οὗν διάφορος τῷ ἀριθμῷ . ὁ δὲ Ἀριστοτέλης , ὡς εἰρήκαμεν , ἓν καὶ ταὐτόν φησι τῷ ἀριθμῷ , οὐ τῷ εἴδει . ἡ μέντοι γραμμὴ ἔχει τινὰ ἀπορίαν · ἔστιν μὲν γάρ τις λέγων ὅτι δύναμαι τὴν αὐτὴν γραμμὴν λαβὼν κάμπτων μὲν ταύτην ποιῆσαι κύκλον , ἐξαπλῶν δὲ εὐθεῖαν , ὡς ἐπιδέχεσθαι ταύτην τὰ ἐναντία . πρὸς τοῦτόν φαμεν ὅτι ποίαν γραμμὴν λαμβάνεις ; τὴν φυσικὴν ἢ τὴν μαθηματικήν ; εἰ μὲν οὖν τὴν μαθηματικήν , αὕτη ἐπινοίᾳ δέχεται τὰ ἐναντία , εἰ δὲ τὴν φυσικήν . ἐν ταύτῃ τὸ σῶμά ἐστι τὸ τὰ ἐναντία δεχόμενον , καὶ οὐκ αὐτὴ ἡ γραμμή . δῆλον οὖν ἐντεῦθεν ὅτι μόνῃ τῇ οὐσίᾳ ὑπάρχει τὸ ἓν καὶ ταὐτὸν τῷ ἀριθμῷ τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικόν . τοῦτο πέρας τῆς θεωρίας . <Θεωρία ιθ΄.> p . 3b24 ῾Υπάρχει δὲ ταῖς οὐσίαις καὶ τὸ μηδὲν αὐταῖς ἐναντίον εἶναι ἕως οὐδέ γε τῷ ἀνθρώπῳ ἢ τῷ ζῴῳ οὐδὲν ἐναντίον ἐστίν . ᾿Αποδοὺς ἡμῖν ὁ φιλόσοφος τρίτον ἴδιον τῆς οὐσίας ἐπὶ τὸ τέταρτον μεταβέβηκεν , τὸ μηδὲν ἔχειν αὐτὴν ἐναντίον . εἰ δὲ κυρίως ἴδιόν ἐστιν , ἡμεῖς <ἐν> 5 τῇ θεωρίᾳ ζητήσαντες διεξήλθαμεν · ὅτι μὲν γὰρ πάσῃ αὐτοῦ λέγοντος ἀκουσόμεθα τοῦ φιλοσόφου · φησὶ γὰρ ὅτι οὔτε ταῖς πρώταις οὐσίαις οὐδὲ ταῖς δευτέραις οὐδέν ἐστιν ἐναντίον . γιγνώσκων δὲ ὅτι οὐ μόνῃ ὑπάρχει , ἐπήγαγεν τὴν τελείαν ἀναίρεσιν | τοῦ ἰδίου , λέγων ὅτι οὐκ 70v ἵδιον δὲ οὐσίας τοῦτο , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἄλλων πολλῶν . p . 3b30 Εἰ μή τις τὸ πολὺ τῷ ὀλίγῳ ἐναντίον εἶναι φαίη ἢ τὸ μέγα τῷ μικρῷ . Ἀκριβέστερον μὲν τὴν τοῦ ῥητοῦ τούτου θεωρίαν ὲν τοῖς τοῦ περὶ ποσοῦ λόγοις διδάξομεν . ἵνα δὲ μὴ παντελῶς ἀμύητοι τούτων ὦμεν , τὰ ὀνόματα μόνον σαφηνίσωμεν , λέγοντες ὅτι τοῦ ποσοῦ τὸ μέν ἐστι συνεχὲς τὸ δὲ διωρισμένον . καὶ ἐπὶ μὲν τοῦ συνεχοῦς λέγεται τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν , ὡς λέγομεν ξύλον μέγα διὰ τὴν τοῦ σώματος συνέχειαν , ἐπὶ δὲ τοῦ διωρισμένου τὸ πολὺ καὶ ὀλίγον φαμέν . ἀλλὰ ἀπορεῖ τις ἡμῖν λέγων ὅτι καὶ πῶς ἐπὶ τοῦ ὕδατος συνεχοῦς ὄντος τὸ πολύ φαμεν καὶ οὐ μέγα ; πρὸς τοῦτο λέγομεν ὅτι ἐπειδὴ τὸ ὕδωρ ταχὺ πέφυκεν εἰς διαίρεσιν καὶ μᾶλλον συνεγγίζει τῷ διωρισμένῳ , τούτου χάριν τὴν προσηγορίαν τούτου ἀπείληφεν . p . 3b33 Δοκεῖ δὲ ἡ οὐσία οὐκ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον . λέγω δὲ οὐχ ὅτι οὐσία οὐσίας οὐκ ἔστι μᾶλλον οὐσία · τοῦτο μὲν γὰρ εἴρηται ὅτι ἔστι . Τῆς διαφωνίας συναισθανόμενος ὁ φιλόσοφος τοῦτο τὸ ῥητὸν ἐπήγαγεν . ὃ ἡμεῖς φθάσαντες ἐπελυσάμεθα εἰρηκότες ὅτι ἐν μὲν μιᾷ οὐσίᾳ οὐκ ἔστιν θεωρηθῆναι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον , ἐν <δὲ> 5 δύο θεωρεῖται . ὅθεν εἰρηκὼς ὅτι ἡ οὐσία οὐκ ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον καὶ γιγνώσκων πάλιν ὅτι αὐτὸς εἶπεν ἐν τοῖς ἀνωτέρω τὴν πρώτην οὐσίαν μᾶλλον οὐσίαν εἶναι , ἵνα μή τις αὐτῷ ὡς διαφωνοῦντι ἐγκαλέσαι , ἐπήγαγεν λέγων τὸ λέγω δὴ οὐχ ὅτι οὐσία οὐσίας οὐκ ἔστιν μᾶλλον οὐσία ( τοῦτο μὲν γὰρ εἴρηται ὅτι ἔστιν ) , ἀλλ’ ὅτι ἑκάστη οὐσία τοῦτο , ὅπερ ἐστίν , οὐ λέγεται μᾶλλον ἢ ἧττον . ὥσπερ τὸ λευκὸν ἕτερον ἑτέρου | μᾶλλον λέγεται λευκόν , καὶ αὐτὸ δὲ ἑαυτοῦ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐπιδεχόμενον δύναται τὴν σύγκρισιν δέξασθαι πρὸς τὰ ἄλλα καὶ πρὸς ἑαυτό · δέχονται γὰρ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον τὰ πρὸς ἄλληλα παραλαμβανόμενα καὶ πρὸς ἑαυτά · οἷον τὸ ἐν Σωκράτει λευκὸν δῆλον ὅτι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐπιδεχόμενον καὶ πρὸς ἑαυτὸ λέγεται δέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ( δέχεται γὰρ καὶ ἄνεσιν καὶ ἐπίτασιν ) , καὶ πρὸς τὸ ἐν Πλάτωνι ὁμοίως λευκὸν συγκρινόμενον εὑρίσκεται μᾶλλον ἢ ἧττον λευκόν . ἰστέον δὲ ὅτι τὸ πρὸς ἑαυτὸ παραβαλλόμενον δέχεται τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον , ἀλλ’ οὐκ <ἐν> 5 ἑνὶ χρόνῳ γὰρ τὸν Σωκράτην καὶ λευκὸν ἅμα εἶναι καὶ μέλαν ) , τὸ δὲ πρὸς ἕτερον παραβαλλόμενον δυνατὸν ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ πρὸς τὴν τοῦ ἑτέρου παράθεσιν ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον . p . 4a10 Μάλιστα δὲ δοκεῖ ἴδιον τῆς οὐσίας εἶναι ταὐτὸν καὶ ἓν τῷ ἀριθμῷ τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικόν . Μετὰ τὴν τῶν πέντε παρακολουθημάτων ἀπαρίθμησιν , λέγω δὴ τοῦ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι . τοῦ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι , τοῦ τόδε τι σημαίνειν , τοῦ μηδὲν ἔχειν ἐναντίον , τοῦ μὴ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον , ἐπὶ τὸ ἕκτον ἴδιον μεταβέβηκεν , ὃ καὶ ἀληθὲς ἴδιον ἐπικρίνει διὰ τῆς μάλιστα λέξεως . τὰς δὲ τούτου τοῦ ἰδίου ἀπορίας τε καὶ ἐπιλύσεις κτὰ τὸ δυνατὸν ἐν τῇ θεωρία . διεξήλθαμεν . p . 4a21 Ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων οὐδενὸς φαίνεται τοιοῦτον , εἰ μή τις ἄρα ἐνίσταται τὸν λόγον φάσκων καὶ τὴν δόξαν τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικά · ὁ γὰρ αὐτὸς λόγος ἀληθής τε καὶ ψευδὴς δοκεῖ εἶναι . Ἀποδοὺς ὁ φιλόσοφος τὸ ἴδιον τῆς οὐσίας , τοῦτ’ ἔστι τὸ ἓν καὶ ταὐτὸν I τῷ ἀριθμῷ τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικόν , βούλεται διὰ τούτων ζητῆσαι εἰ μόνῃ τῇ οὐσίᾳ ὑπάρχει ἢ μή · ἐπεὶ γάρ , ὡς πολλάκις εἰρήκαμεν , τὸ ἴδιον βούλεται καὶ μόνῳ ἐφαρμόζειν καὶ παντί , μᾶλλον ἁμαρτάνει , εἰ μὴ μόνῃ ὑπάρχει , ἧττον δὲ ἁμαρτάνει , εἰ πάσῃ μὴ ὑπάρχει τῇ οὐσίᾳ . ζητῶν οὖν ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης εἰ μόνῃ ὑπάρχει , δείκνυσιν ὅτι οὐ μόνῃ ἀλλὰ καὶ τῷ ποσῷ καὶ τῷ ποιῷ . καὶ χάριν μὲν τοῦ ποσοῦ παράδειγμα λαμβάνει τὸν προφορικὸν λόγον , χάριν δὲ τοῦ ποιοῦ τὴν δόξαν · φησὶ γὰρ ὅτι οὐ μόνῃ τῇ οὐσίᾳ ὑπάρχει τὸ ἴδιον , ἀλλὰ καὶ τῷ ποσῷ καὶ τῷ ποιῷ , τοῦτ’ ἔστι τῷ λόγῳ καὶ τῇ δόξῃ · ὁ γὰρ λόγος εἷς καὶ ὁ αὐτὸς τῷ ἀριθμῷ ὑπάρχων τῶν ἐναντίων ἐστὶ δεικτικός · οἷον ἐὰν εἴπω ῾Σωκράτης κάθηται᾿ , ἢ ἀληθεύω ἢ ψεύδομαι · ὅτε μὲν κάθηται , δηλονότι ἀληθεύει ὁ λόγος , εἰ δὲ μή , δηλονότι ψεύδεται . καὶ οὕτω τῶν ἐναντίων ἐστὶ δεκτικὸς εἷς ὑπάρχων ὁ λόγος · τὸ γὰρ ἀληθεύειν ἢ ψεύδεσθαι ἐναντία ἐστί . ὁμοίως καὶ ἐὰν περὶ Σωκράτους ἀνίστασθαι ἢ καθῆσθαι δοξάσωμεν , ἢ ἀληθεύομεν ἡ ψευδόμεθα . καὶ οὕτω πάλιν τῶν ἐναντίων ἐστὶν ἡ δόξα δεκτική . ταύτην τὴν ἀπορίαν ἐπιλύεται ὁ φιλόσοφος . ἐπιλύεται δὲ διὰ τῆς ἐνστάσεως τε καὶ ἀντιπαραστάσεως . καὶ ἔστιν ἔνστασις μὲν τὸ μηδὲ ὅλως παρέχειν χώραν τῇ ἀπορίᾳ , ἀλλ’ ἐκ βάθρων αὐτὴν ἀνελεῖν , ἀντιπαράστασις δὲ τὸ δέξασθαι μὲν ταύτην , δεῖξαι δὲ αὐτὴν ἐξαγώνιον οὖσαν καὶ μηδὲν παραβλάπτουσαν τὸ προκείμενον . ἄρχεται οὖν ἀπὸ τῆς ἀντιπαραστά|σεως διὰ δύο αἰτίας · ἢ ὅτι μαλακωτέρα πώς ἐστι τῆς ἐνστάσεως ἢ ὅτι τὸ τέλος τῆς ἀντιπαραστάσεως ἀρχὴ γίνεται τῆς ἐνστάσεως . ἀπὸ μὲν οὖν τῆς ἀντιπαραστάσεως ἐπιλύεται τὴν ἀπορίαν λέγων ὅτι εἰ καὶ δῶμεν τὸν λόγον καὶ τὴν δόξαν ἓν ὄντα τῷ ἀριθμῷ τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικά , ἀλλ’ οὐχ ὁμοίαν ἔχουσιν τὴν ὑποδοχὴν ἥ τε οὐσία καὶ ταῦτα · ἡ μὲν γὰρ οὐσία δεχομένη ἐναντία αὐτὴ μεταβάλλεται , βάλλεται , οἷον Σωκράτης ἢ θερμαινόμενος ἢ ψυχόμενος ὁ αὐτὸς μετατοῦ βάλλεται , ὁ δὲ λόγος καὶ ἡ δόξα οὐκ αὐτὰ μεταβάλλεται , ἀλλὰ τὰ πράγματα τὰ ὑπὸ τούτων δηλούμενα . οἷον ὡς ὅτε εἴπω ῾Σωκράτης καὶ δεξιός ἐστι καὶ ἀριστερός᾿ · εἰ γὰρ ἔτυχεν ἵστασθαι Πλάτωνα καὶ Σωκράτην καὶ εἶναι Σωκράτην μὲν δεξιὸν Πλατῶν δὲ ἀριστερόν , συνέβη δὲ Πλάτωνα περὶ τὸ ἕτερον μέρος τοῦ Σωκράτους μετελθόντα ποιῆσαι τοῦτον ἀριστερόν , λέγεται ὁ Σωκράτης δεξιὸς καὶ ἀριστερός , αὐτὸς μηδαμοῦ μετακινηθείς , ἀλλὰ διὰ τὴν σχέσιν τὴν διάφορον ἔδοξεν αὐτὸς δεξιὸς εἶναι καὶ ἀριστερός . δέδεικται οὖν ὅτι οὐχ ὁμοίαν ἔχουσι τὴν ὑποδοχὴν ἥ τε οὐσία καὶ ὁ λόγος καἲ ἡ δόξα · ταὐτὰ , γὰρ ἡμῖν ἐστιν ἐπὶ τῆς δόξης , ἅπερ καὶ ἐπὶ τοῦ λόγου . καὶ ἀυτὴ μὲν ἡ ἀντιπαράστασις · ἡ δὲ ἔνστασίς φησιν ὅτι δέδεικται ὁ λόγος καὶ ἡ δόξα μὴ μεταβαλλόμενα , ἀλλ’ αὐτὰ τὰ ὑπὸ τούτων δηλούμενα . τὰ δὲ μὴ μεταβάλλοντα τῶν ἐναντίων οὔκ εἰσιν δεκτικά . ὁ λόγος ἄρα καὶ ἡ δόξα τῶν ἐναντίων οὔκ εἰσι δεκτικά . καὶ οὕτως μὲν ὁ Ἀριστοτέλης ἐπελύσατο τὴν ἀπορίαν δι’ ἐνστάσεως καἰ ἀντιπαραστάσεως . ἔστι δὲ καὶ ἄλλως εὐπορῆσαι λέγοντας οὕτως · ὅτι τὰ ἐπιδεχόμενα τὰ ἐναντία οὐ δύναται κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικά · πάντων γὰρ τῶν τοιούτων ἢ ἐν τῷ γίνεσθαι τὸ εἶναι ἔχει ἢ μετὰ τὸ γενέσθαι συνίσταται , ὡς ἐπὶ κινήσεως καὶ χρόνου καὶ ἀνθρώπου · ὁ μὲν γὰρ χρόνος καὶ ἡ κίνησις ἐν τῷ γίνεσθαι ἔχουσι τὸ εἶναι , μετὰ δὲ τὸ γενέσθαι ἔχει τὸ εἶναι ἄνθρωπος . ὁ λόγος τῶν ἐν τῷ γίνεσθαι τὸ εἶναι ἐχόντων ἐστίν . ἐὰν οὖν εἴπω ὅτι Σωκράτης περιπατεῖ , ἢ ἀληθεύει ἢ ψεύδεται ὁ λόγος , οὐκέτι μέντοι τὸ συναμφότερον ἔστι θεωρῆσαι · δέδεικται γὰρ ὅτι τὰ ἐπιδεχόμενα τὰ ἐναντία ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ οὐκ ἐπιδέχονται . ἀλλ’ οὔτε μὴν μέλλει ἐπιδέχεσθαι τὰ ἐναντία , εἴ γε ἐν τῷ γίνεσθαι ἔχει τὸ εἶναι · φιλεῖ γὰρ ἀλήθειαν · ἔστ’ ἄν μὲν γὰρ λέγηται ὁ λόγος , καὶ ἔστιν , πλήρης δὲ γενόμενος ἤδη ἔφθαρται , καὶ οὐκέτι ὁ αὐτὸς δύναται τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικός , ὡς μήτε ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ δυνάμενος δέχεσθαι τὰ ἐναντία μήτε δὲ δυνάμενος εἶναι τῶν μετὰ τὸ γίνεσθαι συνισταμένων . ἀλλ’ αὕτη μὲν ἡ ἐπίλυσις ἁρμόζει τῷ λόγῳ , οὐ μὴν καὶ τῇ δόξῃ . ἡ γὰρ δόξα ἕξις οὖσα τῆς ψυχῆς δύναται ἐν τῷ γενέσθαι ἔχειν τὸ εἶναι . ἐπειδὴ οὖν ἑνὶ καὶ μόνῳ ἁρμόζει , τούτου χάριν ὁ Ἀριστοτέλης ταύτην τὴν ἐπίλυσιν παραλέλοιπεν , ἐκείνας δὲ μόνας εἶπεν τὰς δι’ ἐνστάσεως καὶ ἀντιπαραστάσεως ἀρμοζούσας τῷ τε λόγῳ καὶ τῇ δόξῃ . Ἀλλ’ ἐπειδὴ μέχρι τούτων ὁ Ἀριστοτέλης τὸν περὶ τῆς οὐσίας ἔστησε λόγον , φέρε καὶ ἡμεῖς σύγκρισιν τῶν προειρημένων ἰδίων ποιήσαντες ἐπ’ αὐτῇ καταπαύσωμεν τὴν προῦσαν θεωρίαν . τὸ τοίνυν δεύτερον ἴδιον , φημὶ δὴ τὸ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι , ἐκβλητέον τοῦ εἶναι ἴδιον ὅλως . I οὐδέτερον γὰρ χαρακτηριστικὸν ἔχει τοῦ ἰδίου , διότι μήτε πάσῃ ὑπάρχει μήτε μόνῃ τῇ οὐσίᾳ . τὸ δὲ πρῶτον καὶ τὸ τέταρτον καὶ τὸ πέμπτον , τοῦτ’ ἔστι τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι καὶ τὸ μηδὲν ἔχειν ἐναντίον καὶ τὸ μὴ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον , μᾶλλον ἁμαρτάνουσιν ἧττον δὲ κατορἔτυχεν θοῦσιν . μᾶλλον δὲ ἁμαρτάνειν λέγεται τὸ ἴδιον , ὅταν παντὶ ὑπάρχῃ καὶ οὐ μόνῳ , ὅπερ ὑπάρχει ἐπὶ τῶν τριῶν ἰδίων τούτων . ἧττον δὲ κατορθοῦσιν , διότι μὴ καὶ μόνῃ ὑπάρχουσιν , ὡς εἰρήκαμεν , καὶ διότι ἀποφατικῇ κέχρηνται τῇ φωνῇ · ἡ μὲν γὰρ ἀπόφασις τί οὐκ ἔστι δηλοῖ , οὐκέτι μέντοι τί ἐστι , καίτοι τοῦ ἰδίου ὁρισμὸν βουλομένου μιμήσασθαι καὶ τὴν φύσιν δηλῶσαι τοῦ πράγματος . τὸ δὲ τρίτον καὶ τὸ ἕκτον , τοῦτ’ ἔστι τὸ τόδε τι σημαίνειν καὶ τὸ ἓν καὶ ταὐτὸν τῷ ἀριθμῷ ὑπάρχον τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικόν , ἧττον ἁμαρτάνουσιν μᾶλλον δὲ κατορθοῦσι · ταῦτα γὰρ μόνῃ μὲν ὑπάρχουσι τῇ οὐσίᾳ , ὅπερ ἐστὶ κυρίως χαρακτηρστικὸν τοῦ ἰδίου , οὐκέτι μέντοι καὶ πάσῃ . ἀλλ’ ἐντεῦθεν ἡμῖν ἀναφαίνεταί τις ἀπορία , ἡ λέγουσα ὅτι εἰ οὐδὲν ἧττον τὸ τρίτον τοῦ ἕκτου οὔτε ἁμαρτάνει οὔτε κατορθοῖ , τίνος χάριν ὁ φιλόσοφος τῷ ἕκτῳ ψῆφον ἀποδέδωκεν εἰπὼν μάλιστα δὲ ἴδιόν ἐστιν , οὐκέτι μέντοι καὶ τῷ τρίτῳ . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι εἰκότως · τὸ μὲν γὰρ τρίτον ἀπὸ τῆς ὀνομασίας εἴληπται ( τὸ γὰρ σημαίνειν ἴδιόν ἐστιν ὀνόματος ) , τὸ δὲ ἕκτον ἀπὸ τοῦ πράγματος · ἐντιμότερα δὲ τὰ ἀπὸ τοῦ πράγματος ἤπερ τὰ ἀπὸ τῆς ὀνομασίας . τίνος οὖν χάριν μὴ πάσῃ τῇ οὐσίᾳ ὑπάρχει τὸ ἕκτον ἴδιον ; καί φαμεν ὅτι ἐπειδὴ μὴ ταῖς δευτέραις | ἁρμόττει οὐσίαις . αὗται μὲν γὰρ οὗκ εἰσιν ἓν τῷ ἀριθμῷ , ὥσπερ τὸ ἴδιον βούλεται . ἐπειδὴ τοίνυν οὐδέτερον τῶν εἰρημένων ἰδίων κυρίως ἴδιόν ἐστι τῆς οὐσίας , φέρε ἀποδῶμεν ταύτης ἴδιον μόνῃ αὐτῇ ὑπάρχον καὶ πάσῃ . λέγω τοίνυν ὅτι μικρὰν προσθήκην εἰ προσλάβοι τὸ ἕκτον ἴδιον , ἁρμόσαι πάσῃ αὐτῇ . καὶ πῶς , ἄκουε · ἰδοὺ τοίνυν ἐστὶ τὸ πρᾶγμα · τὸ ἔχον γένη καὶ εἴδη τῶν ἐναντίων ὄντα δεκτικά · τοῦτο γὰρ εἰπόντες σὺν τοῖς ἀτόμοις καὶ τὰ εἴδη καὶ τὰ γένη περιελάβομεν . τοῦτο πέρας τῆς παρούσης θεωρίας καὶ τοῦ λόγου τοῦ περὶ τῆς οὐσίας . p . 4a22 [ Εἰ 3 μή τις ἐνίσταται τὸν λόγον καὶ τὴν δόξαν τῶν ἐναντίων εἶναι . ᾿Εντεῦθεν ἀρχὴ τῆς ἀπορίας τῷ φιλοσόφῳ · βουλόμενος μὲν γάρ , ὡς εἰρήκαμεν , <ἀρχὴ> 5 εἰ μόνῃ τῇ οὐσίᾳ ἁρμόττει τὸ ἴδιον , τοῦτ’ ἔστι ἓν καὶ ταὐτὸν τῷ ἀριθμῷ τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικόν , ἀπορεῖ ἑαυτῷ λέγων ὡς ὁ λόγος καὶ ἡ δόξα τῶν ἐναντίων ἐστὶ δεκτικά . ἐπιλύεται δὲ ταύτην τὴν ἀπορίαν , ὡς ἡμεῖς ἐν τῇ θεωρίᾳ ἐδηλώσαμεν , τῇ ἐνστάσει καὶ τῇ ἀντιπαραστάσει . δεῖ δὲ εἰδέναι ὅτι διαφέρει λόγος δόξης · ὁ μὲν γὰρ λόγος ἐστὶ διττός , ὁ μὲν διὰ τῆς γλώττης προφερόμενος , ὃς καὶ ὁμώνυμος τῷ γένει λέγεται λόγος , ὁ δὲ ἕξις ὢν τῆς ψυχῆς , ὃς καὶ ἐνδιάθετος καλεῖται , ἀλλὰ δὴ καὶ δόξα προσαγορεύεται . κατὰ τοῦτο οὖν διαφέρει ὁ λόγος τῆς δόξης , ὅτι ὁ μὲν λόγος προφορικός ἐστιν , ἡ δὲ δόξα ἐνδιάθετος λέγεται λόγος . p . 4b17 Ὥστε ἴδιον οὐσίας ἄν εἴη τὸ ταὐτὸν καὶ ἀριθμῷ κατὰ τὴν αὐτοῦ μεταβολὴν τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικόν . Τοῦτο τὸ συμπέρασμα πρὸς τὴν ἀντιπαράστασιν μᾶλλον εἴρηται , οὐ 74r πρὸς τὴν ἔνστασιν · ἡ μὲν γὰρ ἀντιπαράστασις βούλεται δεῖσθαι τὴν οὐσίαν τῆς τοιαύτης προσθήκης τῆς λεγούσης ῾κατὰ τὴν ἑαυτοῦ μεταβολήν᾿ • αὕτη γάρ ἐστιν ἡ λέγουσα ὅτι εἰ καὶ ὁ λόγος καὶ ἡ δόξα τῶν ἐναντίων ἐστὶ δεκτικά , ἀλλ’ οὖν οὐχ ὁμοία ἡ τούτων ὑποδοχή · ἡ μὲν γὰρ οὐσία αὐτὴ μεταβάλλεται ὁ δὲ λόγος καὶ ἡ δόξα ἀμετάβλητα ὄντα , τὰ ὑπὸ τούτων πράγματα σημαινόμενα μεταβάλλονται . τῇ οὖν ἀντιπαραστάσει τὸ συμπέρασμα ἁρμόζει διὰ τὴν τοιαύτην προσθήκην , οὐ μὴν τῇ ἐνστάσει · ἐκείνη γὰρ ὁλοσχερῶς οὐκ ἐβούλετο χώραν διδόναι τῇ ἀπορίᾳ , ἀλλ’ ἐνίστατο λέγουσα ὅτι αὐτὸ τοῦτο ὁ λόγος καὶ ἡ δόξα οὔκ εἰσι τῶν ἐναντίων δεκτικά . εἰκότως οὖν ὡς μὴ ἐπιδεχομένῃ τῇ ἐνστάσει τὸ εἶναι δεκτικὸν τῶν ἐναντίων τὸν λόγον καὶ τὴν δόξαν οὐ πρέπει τὸ τοιοῦτον συμπέρασμα . ] <Θεωρία κ΄.> Περὶ τοῦ ποσοῦ . p.4b20 Τοῦ δὲ ποσοῦ τὸ μέν ἐστι διωρισμένον , τὸ δὲ συνεχές , καὶ τὸ μὲν ἔκθεσιν ἐχόντων πρὸς ἄλληλα τῶν ἐν αὐτο ῖς μορίων συνέστηκεν , τὸ οὐκ ἐξ ἐχόντων θέσιν . Μετὰ τὴν περὶ τῆς οὐσίας διδασκαλίαν ἐπὶ τὸ ποσὸν ἡμᾶς ἤγαγεν . καὶ δεῖ γενομένους ἐνταῦθα ζητεῖν περὶ τῆς τοιαύτης τάξεως · ἀμφισβητοῦσιν γὰρ οἱ παλαιοί , οἱ μὲν λέγοντες ῾ τὸ ποιὸν δεῖ προτετάχθαι τοῦ ποσοῦ᾿ , οἱ δὲ ῾τὸ ποσὸν τοῦ ποιοῦ’ , ὥσπερ οὖν καὶ Ἀριστοτέλης φαίνεται τοῦτο ποιῶν · περὶ γὰρ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν οὐδεμία γέγονεν ἀμφισβήτησις , | ποίαν ἄρα δεῖ προτάττεσθαι τῆς ἑτέρας · περὶ μὲν τοῦ πρός τι , διότι ἐν σχέσει ἐστί , τὰ δὲ καθ’ αὑτὰ τῶν ἐν σχέσει προηγεῖται , περὶ δὲ τῶν ἄλλων ἓξ κατηγοριῶν , ὅτι ἐν συνθέσει θεωροῦνται . σύνθετοι δέ εἰσιν αὗται , διότι ἡ οὐσία συμπλεκομένη τῷ ποσῷ καὶ τῷ ποιῷ καὶ τῷ πρός τι ταύτας ἀποτελεῖ · εἰ δὲ σύνθετοί εἰσιν , τὰ δὲ ἁπλᾶ τῶν συνθέτων προηγεῖται , πῶς οὐκ ἔσται τὰ προειρημένα προηγούμενα τῶν ἄλλων ἓξ κατηγοριῶν ; ὁ μὲν οὖν Ἀρχύτας ἔλεγεν ῾δεῖ προτάττεσθαι τὸ ποιὸν τοῦ ποσοῦ’ , δυσὶν ἐπιχειρήμασιν κεχρημένος , ὧν τὸ πρῶτόν ἐστι τοιοῦτον · ἴδιον , φησί , τῆς οὐσίας τῆς ἀτόμου τὸ ποιὸν ἤπερ τὸ ποσόν · τὸ μὲν γὰρ μέλι καὶ τὸ ἀψίνθιον οὐ τῷ ποσῷ διακρίνομεν , ἀλλὰ τῷ ποιῷ · τὸ μὲν γάρ ἐστιν γλυκὺ τὸ δὲ πικρόν . δεύτερον ἐπιχείρημα · ὅτι καὶ ταῖς δευτέραις οὐσίαις , τοῦτ’ ἔστι τῖς καθόλου , τὸ ποιὸν ἁρμόζει . ὅτι δὲ ἀληθῆ περὶ τούτου ἔλεγεν Ἀρχύτας , μαρτυρεῖ Ἀριστοτέλης αὐτός , <ὃς> 9 λέγων περὶ οὐσίαν τὸ ποιὸν ἡμεῖς δέ φαμεν πρὸς ταῦτα ὅτι πρῶτον μὲν εἰ καὶ τῷ ποιῷ αἱ ἄτομοι οὐσίαι διακρίνονται , ἀλλ’ αἱ τοιαίδε ἄτομοι , ἡμῖν δὲ οὐδεὶς λόγος περὶ τῶν τοιῶνδε ἀτόμων , ἀλλ’ ἀπλῶς περὶ ἀτόμων ζητοῦμεν εἰ ἄτομα . πρὸς δὲ τὸ δεύτερόν φαμεν ὅτι δεῖται ἡ οὐσία τοῦ ποιοῦ · ἔστι γὰρ τὸ ποιὸν τὸ μὲν οὐσιῶδες τὸ δὲ ἐπεισοδιῶδες , ὃ καὶ μία ἐστὶ τῶν κατηγοριῶν . τοῦ μὲν οὖν ἐπεισοδιώδους οὐ δέεται ἡ οὐσί , ἀλλὰ μᾶλλον τοῦ οὐσιώδους , περὶ οὗ νῦν ἡμῖν ὁ λόγος . ὅτι δὲ τὸ ποσὸν δεῖ τοῦ ποιοῦ προτάττειν , ἐστιν εὐπορῆσαι καὶ δι’ ἄλλων τριῶν ἐπιχειρημάτων · πρῶτον μὲν ὅτι τὴν οὐσίαν διαιροῦμεν εἰς πρῶτον καὶ δεύτερον , τὸ δὲ πρῶτον καὶ δεύτερον ποσοῦ · εἰκότως ἄρ μετὰ τὴν οὐσίαν τέτακται τὸ ποσόν . δεύτερον ὅτι πάσαις ταῖς οὐσίαις συμβάλλεται τὸ ποσόν , ταῖς μὲν πρώταις οὐσίαις , διότι λέγονται ἓν τῷ ἀριθμῷ , ταῖς δὲ δευτέραις , διότι λέγονται καὶ αὐταὶ τοῦτο αὐτὸ δεύτεραι , καὶ ὅτι πάλιν λέγοντι ἓν τῷ εἴδει καὶ ἓν τῷ γένει · τὸ δὲ ἓν καὶ τὰ δύο πάλιν τοῦ ποσοῦ . εἰκότως οὖν δευτέραν ἔλαχεν τάξιν τὸ ποσὸν μετὰ τὴν οὐσίαν . τρίτον ἐπιχείρημα · ὅτι τὸ ποσὸν πρὸς πάντα τὰ ὄντα ἐπεκτείνεται , οἷον πάντα τὰ ὄντα ἢ ἕν ἐστιν ἢ πολλά , τὸ δὲ ἓν καὶ πολλὰ ἴδιόν ἐστι τοῦ ποσοῦ . τὸ δὲ ποιὸν οὐχ οὕτως ἐπεκτείνεται ἐπὶ πάντα τὰ ὄντα · ἰδοὺ γὰρ ἡ ὕλη ἡ ἀνείδεος οὐκ ἐπιδέχεται ποιότητα ὡς κρείττων οὖσα ποιότητος . τὸ δὲ εἰς πάντα ἐπεκτεινόμενον τοῦ μὴ οὕτως ἔχοντος προτιμότερον · εἰκότως ἄρα προτετίμηται τὸ ποσὸν τοῦ ποιοῦ . τούτων οὖν οὕτως ἐχόντων φέρε λοιπὸν καὶ τῇ δοκούσῃ διαφωνίᾳ τῶν φιλοσόφων ὀπτέον · οὔτε γὰρ Ἀρχύτας τὸ ποιὸν προτάξας διήμαρτε τῆς ἀληθείας , οὔτε μέντοι Ἀριστοτέλης τὸ ποσὸν προτιμήσας · ἰστέον γὰρ ὅτι Ἀρχύτας γράψας Περὶ τῶν δέκα γενῶν τὰ καθόλου προέταξε τῶν μερικῶν . τοῖς δὲ καθόλου ἁρμόζει τὸ ποιόν . καὶ τούτου χάριν | πρῶτον ἔταξε τὸ ποιόν . ὁ δὲ Ἀριστοτέλης , ὡς ἴσμεν , τὰς μερικὰς οὐσίας προέταξεν , αἷς τὸ ποσὸν μᾶλλον ἁρμόζει . ὥστεκατὰ τὴν ἰδίαν ἀρχὴν τοῦ συγγράμματος ἕκαστος τούτων οὐδὲν διήμαρτεν , οὔτε ὁ τῷ ποσῷ συναγωνιζόμενος οὔτε ὁ τῷ ποιῷ συμμαχῶν . καὶ ταῦτα μὲν περὶ τῆς τάξεως . Διαιρεῖται δὲ τὸ ποσὸν Ἀριστοτέλης εἰς συνεχὲς καὶ διωρισμένον . ἀλλὰ ἀποροῦσιν εὐθὺς πρὸς τὴν διαίρεσιν , ὅτι οὐ πάντα τὰ εἴδη περιέλαβεν · ἰδοὺ γὰρ ἡ ῥοπὴ εἶδος οὖσα τοῦ ποσοῦ , καθὰ λέγομεν τάλαντα , ἡμιτάλαντα , περιλέλειπται . πρὸς τοῦτό φασί τινες ὅτι ταὐτόν ἐστιν ἡ ῥοπὴ τοῦ συνεχοῦς , καὶ τούτου χάριν τῆς ῥοπῆς οὐκ ἐμνημόνευσεν . πρὸς οὕς φαμεν ὅτι ψεῦδος · † καὶ γὰρ τοῦτο κέχρηνται ἰσόογκα καὶ ἰσοβαρῆ εἶναι . τί οὖν ἡμεῖς φαμεν ; ὅτι ἡ ῥοπὴ οὐκ ἔστιν εἶδος ποσοῦ , ἀλλὰ μᾶλλον πάθος ποσοῦ ἐστιν , ὥσπερ τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττὸν οὔκ εἰσιν ἀριθμοί , ἀλλὰ πάθη ἀριθμοῦ . πάθη δέ εἰσιν ὡς καταμετροῦντα ἀριθμόν · καὶ γὰρ τὸ καταμετρεῖσθαι πάθος ἐστί , τελειωτικὸν μέντοι καὶ οὐ φθαρτικόν . ἡμεῖς δὲ περὶ τοῦ ποσοῦ διαλεγόμεθα , οὐ περὶ τῶν παθῶν τούτου . ἀλλ’ ἑτέρα τις ἡμῖν ἀπορία περὶ ταύτης τῆς ἀπορίας διαδέχεται , λέγουσα ὅτι εἰ καλῶς ἐγένετο ἡ διαίρεσις , ἐχρῆν μὴ τὰ εἴδη δέεσθαι ἀλλήλων · νῦν δὲ ὁρῶμεν τὸ συνεχὲς τοῦ διωρισμένου δεόμενον καὶ τὸ διωρισμένον τοῦ συνεχοῦς . ὅτι δὲ τὸ συνεχὲς δέεται τοῦ διωρισμένου , δῆλον ἐντεῦθεν · | ἡ γραμμὴ καὶ ἡ ἐπιφάνεια καὶ τὸ σῶμα συνεχῆ εἰσιν , καὶ ἡ μὲν γραμμὴ ἐφ’ ἕν ἐστι διαστάτη , ἡ δὲ ἐπιφάνεια διχῇ τὸ δὲ σῶμα τριχῇ διαστατόν · εἰ δὲ τὸ ἓν καὶ τὰ δύο καὶ τὰ τρία τοῦ διωρισμένου ἐστί , δέεται ἄρα τὸ συνεχὲς τοῦ διωρισμένου . ὅτι δὲ καὶ τὸ διωρισμένον τοῦ συνεχοῦς , διδάξομεν οὕτως · ὁ ἀριθμὸς διωρισμένος ὢν δέεται μονάδος κοινὸν ὅρον ποιούσης , ἵνα τὰ μέρη αὐτοῦ συνάψῃ πρὸς ἄλληλα . πρὸς ταῦτά φαμεν ὅτι πρῶτον μὲν οὔτε ἀριθμὸς εἰς τὸ συναφθῆναι δέεται τῆς μονάδος , ὡς δείξομεν , οὔτε δὲ τὸ συνεχὲς δέεται τοῦ διωρισμένου · τῇ μὲν γὰρ γραμμῇ μῆκος ἐχούσῃ ἀπλατὲς συμβέβηκε τὸ ἐφ’ ἓν εἶναι διαστάτην , τῇ δὲ ἐπιφανεία μῆκος ἐχούσῃ καὶ πλάτος συμβέβηκε τὸ διχῇ εἶναι διαστάτην , τῷ δὲ σώματι πάλιν ἔχοντι μῆκος καὶ πλάτος καὶ βάθος συμβέβηκε τριχῇ εἶναι διαστατόν . εἰ οὖν τοῖς συνεχέσι συμβέβηκεν , καὶ οὐ κυρίως αὐτῶν δέονται αὐτὰ καθ’ αὑτὰ ὄντα , ἡμεῖς δὲ περὶ τῶν καθ’ αὑτὰ διαλεγόμεθα , καὶ οὐ περὶ τῶν κτὰ συμβεβηκός , οὐκ ἄρα τὸ συνεχὲς δέεται τοῦ διωρισμένου . Μετὰ οὖν τὴν διαίρεσιν ταύτην ὑποδιαιρεῖ τὸ συνεχὲς καὶ τὸ διωρισμένον ὁ φιλόσοφος , τὸ μὲν συνεχὲς εἰς πέντε , εἰς γραμμήν , ἐπιφάνειαν , σῶμα , τόπον , χρόνον , τὸ δὲ διωρισμένον εἰς δύο , εἰς λόγον καὶ ἀριθμόν . ἀλλὰ ἀποροῦσί τινες εὐθὺς πρὸς τὴν διαίρεσιν τοῦ συνεχοῦς , λέγοντες ἐλλιπῆ ταύτην εἶναι , διότι | μὴ καὶ τὴν κίνησιν περιέλαβεν εἶδος οὖσαν τοῦ συνεχοῦς . πρὸς οὓς ἐροῦμεν ὅτι ἡ κίνησις ἐν τῷ γίνεσθαι ἔχει τὸ εἶναι , ἡμῖν δὲ οὐ περὶ τῶν ἀτελῶν πραγμάτων , ἀλλὰ περὶ τελείων ἐστὶν ὁ λόγος . ἀλλὰ πάλιν ἀποροῦσιν ὅτι εἰ τούτου χάριν ἡ κίνησις παραλέλειπται , ἐχρῆν καὶ τὸν χρόνον πάθος ὄντα κινήσεως ( πάθος γάρ ἐστι κινήσεως ὁ χρόνος ὡς μετρῶν ταύτην ) μὴ συμπεριλαβεῖν · τὸ γὰρ πάθος τοῦ ἀτελοῦς ἔτι μᾶλλον ἀτελέστερόν ἐστιν ἐκείνου οὗ ἐστι πάθος . πρὸς ὃ πάλιν φαμὲν ὅτι οὐχ ὅμοιός ἐστιν ὁ χρόνος καὶ ἡ κίνησις · ἡ μὲν γὰρ κίνησις , ὡς εἴρηται , καὶ ἀτελής ἐστι καὶ ἐν τῷ γίνεσθαι ἔχει τὸ εἶναι , ὁ δὲ χρόνος οὐχ οὕτως , <ἀλλὰ τέλειόν τι> εἰδοπεποιημένον ἐστίν · ὁ γὰρ χρόνος ἢ ἐνεστὼς ἢ παρεληλυθὼς ἢ μέλλων . ἀλλὰ πάλιν ἑτέραν ἡμῖν ἀπορίαν ἀποροῦσιν , ὅτι εἰ τὸ σῶμα ὑπὸ τὴν οὐσίαν ἠγάγομεν λέγοντες τῆς οὐσίας τὸ μὲν σῶμα τὸ δὲ ἀσώματον , τίνος χάριν ὁ φιλόσοφος καὶ τὸ σῶμα τοῦ ποσοῦ ἀκόλεσεν ; πρὸς ταύτην τὴν ἀπορίαν φαμὲν ὅτι οὐ τὸ αὐτὸ σῶμα καὶ ὑπὸ τὸ ποσὸν καὶ ὑπὸ τὴν οὐσίαν ἀνάγεται · διττὸν γὰρ τὸ σῶμα , τὸ μὲν μαθηματικὸν τὸ δὲ φυσικόν . καὶ φυσικὸν μέν ἐστι τὸ τριχῇ διαστατὸν καὶ ὑπὸ τὴν οὐσίαν ἀναγόμενον , μαθηματικὸν δὲ τὸ ἐν ἐπινοίᾳ λαμβανόμενον , ὃ καὶ εἰδός ἐστι τοῦ ποσοῦ . τὴν δὲ αὐτὴν ἀπορίαν ἡμῖν καὶ ἐπὶ τοῦ τόπου προφέρουσι , λέγοντες ὅτι ὁ τόπος ἢ πέρας ἐστὶν ἢ ἐπιφάνεια . καὶ εἰ μὲν πέρας ἐστί , δῆλον ὅτι ὑπὸ τὴν πρός τι ὀφείλει κατηγορίαν ἀνάγεσθαι ( τὸ γὰρ πέρας | ὑπὸ ταύτην ἀνάγεται , διότι τῶν πρός τί ἐστιν · πᾶν γὰρ πέρας τοῦ περατουμένου ἐστὶν πέρας ) , εἰ δὲ ἐπιφάνειά ἐστιν , πῶς δὶς ἀπαριθμεῖται ταύτην , ἓν εἰρηκὼς τὴν ἐπιφάνειαν εἶδος εἶναι τοῦ ποσοῦ ; τί οὖν ἡμεῖς φαμεν ; ὅτι οὔτε ἐπιφάνεια μόνη ἐστὶν οὔτε πέρας μόνον , ἀλλὰ ἐπιφάνεια περατοῦσα . τὰ δὲ σύνθετα παρὰ τὰ ἁπλᾶ ἕτερά ἐστιν , ἐξ ὧν σύνθετα . εἰ οὖν ἕτερόν ἐστι τοῦτο ὡς σύνθετον , εἰκότως λέγομεν τὸν φιλόσοφον μήτε δὶς τὴν ἐπιφάνειαν ἀπαριθμήσασθαι μήτε δὲ τὸν τόπον , ὑπὸ τὴν πρός τι κατηγορίαν ἀφείλοντα ὡς πέρας ἀνάγεσθαι , ὑπὸ τὸ ποσὸν ἀνήγαγεν . τοῦτο πέρας τῆς προκειμένης θεωρίας . <Θεωρία κά.> [ Ἰστέον ὅτι τὸ διωρισμένον ἐστὶν πρῶτον σκέλος . ] p . 4b 20 τοὐ μὲν ποσοῦ τὸ μέν ἐστι συνεχὲς τὸ δὲ διωρισμένον . Ζητοῦμεν ἐνταῦθα εὐθέως τίνος χάριν τὸ διωρισμένον σκέλος τοῦ συνεχοῦς προέταξεν . καί φαμεν ὡς εἰκότως · ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ θεωρίᾳ ζητοῦντες τί δεῖ προτάττειν , τὸ ποσὸν ἢ τὸ ποιόν , ἐλέγομεν ὅτι τὸ ποσὸν προτάττειν δεῖ , ὅτι ἐπεκτείνεται εἰς πάντα τὰ ὄντα , ἐπείπερ τὰ ὄντα ἢ ἕν ἐστιν ἢ πολλά , τὸ δὲ ἓν καὶ πολλὰ τοῦ ποσοῦ ἐστιν · ἐπειδὴ δὲ τὸ ποσὸν διττόν , ζητήσωμεν ποίου ποσοῦ ἄρα , τοῦ συνεχοῦς ἢ τοῦ διωρισμένου . καί φαμεν ὅτι τοῦ διωρισμένου ἐστὶ τὸ ἓν καὶ πολλά · 〈 τὸ γὰρ ἓν καὶ πολλὰ 〉 ἀριθμός , ὁ δὲ ἀριθμὸς τοῦ διωρισμένου , τὸ ἄρα ἓν καὶ πολλὰ τοῦ διωρισμένου . εἰ οὖν διὰ τὸ πᾶσιν ἐπεκτείνεσθαι τὸ ποσὸν προτάττει , εἰκότως καὶ τὸ εἶδος τὸ κα|τηγορούμενον τοῦ ἑνὸς καὶ τῶν πολλῶν , τοῦτ’ ἔστι τὸ διωρισμένον , προτέτακται τοῦ συνεχοῦς . p . 4b 21 Tὸ μὲν ἐκ θέσιν ἐχόντων . [ καὶ τὸ μὲν ἐκ θέσιν ἐχόντων πρὸς ἄλληλα τῶν ἐν αὐτοῖς μορίων συνέστηκεν , τὸ δὲ οὐκ ἐξ ἐχόντων θέσιν . ἐστι δὲ διωρισμένον μὲν ἀριθμὸς καὶ λόγος , συνεχὲς δὲ γραμμή , ἐπιφάνεια , σῶμα ] . Τὴν μὲν τελείαν ἐξήγησιν τούτου τοῦ ῥητοῦ τῇ ὑστεραίᾳ φυλάξωμεν . ἀλλὰ δεῖ εἰδέναι ὅτι τρία εἰσὶν ἀλλήλοις παρακείμενα διαίρεσίς τε καὶ ἀπιτόπου διαίρεσις καὶ ὑποδιαίρεσις . διαίρεσις μὲν οὖν ἐστιν ἡ πρώτη τοῦ πράγματος τομή , ὡς ὅταν τὸ ζῷον διέλω εἰς λογικὸν καὶ ἄλογον . ἐπιδιαίρεσις δέ ἐστιν ἡ τοῦ αὐτοῦ πράγματος κατὰ δευτέραν ἐπιβολὴν γιγνομένη τομή , οἷον 〈 ὅτε 〉 τὸ ζῷον διέλω εἰς θνητὸν καὶ ἀθάνατον . ὑποδιαίρεσις δέ ἐστιν ἡ αὐτοῦ τοῦ τμήματος τομή , ὡς ὅτε τὸ λογικὸν τμηθὲν ἐκ τοῦ ζῴου τέμω πάλιν εἰς ἄγγελον καὶ εἰς ἄνθρωπον . τούτοις οὖν τοῖς τρισί , λέγω δὴ τῇ διαιρέσει καὶ ἐπιδιαιρέσει καὶ τῇ ὑποδιαιρέσει , εὑρίσκομεν κεχρημένον τὸν φιλόσοφον · κέχρηται μὲν γὰρ τῇ διαιρέσει λέγων τοῦ ποσοῦ τὸ μέν ἐστιν συνεχὲς τὸ δὲ διωρισμένον , ἐπιδιαιρέσει δὲ λέγων καὶ τὸ μὲν ἐκ θέσιν ἐχόντων πρὸς ἄλληλα τῶν ἐν αὐτοῖς μορίων συνέστηκεν τὸ δὲ οὐκ ἐξ ἐχόντων θέσιν · ταῦτα γὰρ λέγων πάλιν οὐδὲν ἕτερον ποιεῖ ἢ τὸ ποσὸν διαιρεῖ εἰς συνεχὲς καὶ διωρισμένον · λέγων γὰρ τὸ μὲν ἐκ θέσιν ἐχόντων πρὸς ἄλληλα τῶν ἐν αὐτοῖς μορίων συνέστηκεν | τὸ συνεχὲς ὑπαινίττεται , λέγων δὲ τὸ δὲ οὐκ ἐξ ἐχόντων θέσιν τὸ διωρισμένον δηλοῖ . ὑποδιαιρέσει δὲ κέχρηται διαιρῶν αὐτὰ τὰ τμήματα τοῦ ποσοῦ , ἔνθα λέγει ἔστι δὲ διωρισμένον μὲν ἀριθμὸς καὶ λόγος , συνεχὲς δὲ ἡ γραμμή , ἐπιφάνει καὶ τὰ λοιπά , ἔτι δὲ παρὰ ταῦτα χρόνος καὶ τόπος . ζητοῦμεν ἐνταῦθα διὰ ποίαν αἰτίαν βουλόμενος τὸ συνεχὲς διαιρεῖν εἰς πέντε , λέγω δὴ εἰς γραμμήν , ἐπιφάνειαν , σῶμα , τόπον , χρόνον , τὰ μὲν τρία ἅμ ἐδήλωσεν , λέγω δὴ τὴν γραμμὴν καὶ τὴν ἐπιφάνειαν καὶ τὸ σῶμα , τὰ δὲ ἕτερα δύο , τὸν τόπον καὶ τὸν χρόνον , χωρίς . τίνος οὖν χάριν μὴ ἅμα συνῆψε τὰ πέντε καὶ ἀπηριθμήσατο δηλονότι ὡς ἕτερα ὄντα ; πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι εἰκότως τοῦτο πεποίηκεν ὁ φιλόσοφος · ᾔδει γὰρ ὅτι τὰ πέντε οὐχ ὑπὸ μίαν ἐπιστήμην ἀνάγεται , ἀλλ’ ὑπὸ διαφόρους ἐπιστήμας · οἷον τὴν μὲν γραμμὴν καὶ τὴν ἐπιφάνειαν καὶ τὸ σῶμα γεωμετρία *** ἀλλὰ καθὸ μὲν ἔστιν , φυσιολογία ταῦτα οἶδεν , καθὸ δὲ χρόνος ἐστὶ καὶ τόπος , ἀστρονομία ταῦτα ἐπίσταται · ἔργον γὰρ ἀστρονομίας τὸ γινώσκειν τὸν χρόνον ἐν ᾧ δύνει τε καὶ ἀνατέλλει τὰ ἄστρα καὶ πάλιν πόσον διάστημα τόδε τὸ ἄστρον τοῦδε διέστηκεν . εἰκότως οὖν ὡς μὴ ὑπὸ μίαν ἀναγόμενα ταῦτα ἐπιστήμην οὐδὲ κοινὴν ἔλαχον ἀπαρίθμησιν . p . 4b 25 Toiv μὲν γὰρ τοὐ ἀριθμοῦ μορίων οὐδείς ἐστι κοινὸς ὅρος , πρὸς ὃν συνάπτει τὰ μόρια αὐτοῦ . Ἐνταῦθα βουλομένου τοῦ φιλοσόφου ἀποδοῦναι ὁρισμὸν συνεχοῦς καὶ διωρισμένου καὶ λέγοντος ὅτι συνεχές ἐστι τὸ ἔχον κοινὸν ὅρον διω . 78 v ρισμένον δὲ τὸ μὴ ἔχον κοινὸν ὅρον , ζητοῦμεν ἐνταῦθα εἰ καλῶς ὁρισμοὺς τούτων ἀποδέδωκεν . καὶ ἀποροῦσί τινες λέγοντες ὅτι εἰ καλῶς ἔχει ὁ ὁρισμός , οὐ δεῖ τοῦτον φθείρειν τὸ ὁριστόν · εἰ γὰρ ὁ ὁρισμὸς τὴν φύσιν τοῦ πράγματος παραλαμβάνει . ὁ αὐτός ἐστι τῷ ὁριστῷ , καθὸ τὸ μὲν ὁρίζει τὸ δὲ ὁρίζεται · πῶς οὖν ἐνταῦθα ὁρισμὸν ἀποδέδωκεν τοῦ συνεχοῦς φθείροντα τὸ συνεχές ; ὅτι γὰρ φθείρει τὸ συνεχὲς τὸ ἔχειν κοινὸν ὅρον , δείκνυμεν οὕτως · εἰ συνεχές ἐστι τὸ ἔχον κοινὸν ὅρον , τὸ δὲ ἔχον ὅρον διαιρετόν ἐστι , τὸ δὲ διῃρημένον οὐκ ἔστιν συνεχές , τὸ ἄρα συνεχὲς ὡς ἔχον ὅρον οὐκ ἔστι συνεχές . ὅτι δὲ καὶ ὁ τοῦ διωρισμένου φθείρει τὸ διωρισμένον , δείκνυμεν ἐντεῦθεν · εἰ διωρισμένον ἐστὶ τὸ μὴ ἔχον κοινὸν ὅρον , τὸ δὲ μὴ ἔχον κοινὸν ὅρον ἀδιαίρετόν ἐστι , τὸ δὲ ἀδιαίρετον καὶ συνεχές ἐστι , τὸ ἄρα διωρισμένον ὡς μὴ ἔχον κοινὸν ὅρον συνεχές ἐστι . καὶ εὑρεθήσονται παντα - χόθεν ἡμῖν ἄτοπα συναγόμενα . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι κοινὸν ὅρον ἐνταῦθα δυνάμει ληπτέον , καὶ οὐκ ἐνεργείᾳ , ἵνα μὴ εὑρεθῇ τὸ διωρισμένον συνεχὲς καὶ τὸ συνεχὲς διωρισμένον . δεῖ δὲ εἰδέναι ὅτι οὗτος ὁ κοινὸς ὅρος ποτὲ μὲν καθ’ αὑτόν ἐστι καὶ οὐκ ἔστιν μέρος τοῦ πράγματος , ὅτε καὶ κυρίως λέγεται κοινὸς ὅρος , ποτὲ δὲ μέρος ἐστὶ τοῦ πράγματος καὶ λέγεται κάτα · χρηστικῶς κοινὸς ὅρος , καὶ μέρος μὲν οὐκ ἔστι τοῦ πράγματος , ὥσπερ τὸ σημεῖον τῆς γραμμῆς ( τοῦτο γὰρ τὸ σημεῖον κυρίως λέγεται κοινὸς ὅρος ) , μέρος δέ ἐστι τοῦ πράγματος , ὡς ὅταν λέγωμεν τὴν μονάδα μέρος οὖσαν τῆς δεκάδος τὰ πέντε καὶ | πέντε μὴ συνάπτειν . ὅτι δὲ τὸ σημεῖον οὐκ ἔστιν μέρος τῆς γραμμῆς , δείκνυσιν καὶ αὐτὸς ὁ φιλόσοφος ἐν τοῖς Φυσικοῖς λέγων ὅτι τὸ σημεῖον οὐκ ἔστιν μέρος τῆς γραμμῆς · τοῦτο γὰρ ἢ οὐ κινεῖται ἢ κινεῖται καὶ ποιεῖ τὴν γραμμήν , καὶ κινούμενον ἢ ὅλον ἐστὶν εἰς τὸ ἐξ οὗ καὶ οὐ ποιεῖ τὴν γραμμήν , ἢ ὅλον ἐστὶν εἰς τὸ εἰς ὅ , καὶ γέγονεν ἡ γραμμή ( ἡμεῖς δὲ περὶ τῆς νῦν γινομένης διαλεγόμεθα ) ἢ τὸ μέν ἐστιν αὐτῆς εἰς τὸ εἰς ὅ , τὸ δὲ εἰς τὸ ἐξ οὗ , καὶ εὑρεθήσεται τὸ σημεῖον μεμερισμένον , ὅπερ ἄτοπον , εἴ γε τὸ σημεῖον μέρος οὐκ ἔχει , ὡς καὶ ὁ ὁρισμὸς αὐτοῦ δηλοῖ λέγων ‘σημεῖόν ἐστιν οὗ μέρος οὐθέν’ . p . 4b26 Οἶον τὰ πέντε εἰ ἔστι τῶν δέκα μόριον , πρὸς οὐδένα κοινὸν ὅρον συνάπτει τὰ πέντε καὶ τὰ πέντε . ἐνταῦθα ζητοῦμεν ὅτι διὰ ποίαν αἰτίαν πρόσκειται τὸ εἰ ἔστι · τοῦτο γὰρ σημεῖόν ἐστιν ἀμφιβάλλοντος ὅτι τὰ πέντε οὐκ ἔστιν μόριον τῶν δέκα . καί φαμεν ὅτι τὸ εἰ ἔστιν προσέθηκεν ὁ φιλόσοφος κατὰ πολλὰς αἰτίας · πρῶτον μὲν ὅτι δυνατὸν τὸν πέντε ἀριθμὸν καθ’ αὑτὸν εἶναι καὶ μηκέτι μέρος εἶναι τοῦ δέκα . δεύτερον δὲ ὅτι οὐ μόνον τῶν δέκα ἐστὶν ὁ πέντε ἀριθμός , ἀλλὰ καὶ τοῦ εἴκοσι καὶ τοῦ τριάκοντα . τρίτον ὅτι οὐκ ἔστιν μόνη τομὴ τοῦ δέκα εἰς πέντε · δύναται γὰρ ὁ δέκα ἀριθμὸς καὶ εἰς ἴσα τέμνεσθαι , ὡς εἰς πέντε καὶ πέντε , καὶ εἰς ἄνισα , ὡς τρία καὶ ἑπτὰ καὶ ἓξ καὶ τέτταρα . εἰ οὖν δυνατὸν τὸν πέντε πολλαχῇ νοεῖσθαι , εἰκότως ὁ φιλόσοφος ἀμφιβολητικῇ περὶ αὐτοῦ ἐχρήσατο φωνῇ . p.4b32 Ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ λόγος τῶν διωρισμένων ἐστίν . Δύο ὄντων τῶν εἰδῶν τοῦ διωρισμένου , τοῦ τε ἀριθμοῦ καὶ τοῦ λόγου , ἐπὶ μὲν τοῦ ἀριθμοῦ δείξας ὅτι διωρισμένος ἐστίν , οὐκ ἐδεήθη δεῖξαι ὅτι καὶ ποσὸν πέφυκεν , ἀλλὰ τοῦτο παρέλειψεν ὡς ὁμολογούμενον πᾶσιν . ἐπὶ δὲ τοῦ λόγου | οὐκ ἀρκεῖται δεῖξαι μόνον ὅτι διωρισμένον ἐστίν , ἀλλ’ ὅτι καὶ ποσόν · ποσὸν μὲν γὰρ λέγομεν τὸν λόγον , διότι καταμετρεῖται μακρᾷ καὶ βραχείᾳ συλλαβῇ . ἀλλὰ ζητοῦμεν ἐνταῦθα περὶ ποίου διαλέγεται λόγου . ὁ μὲν γάρ ἐστιν ἐνδιάθετος ὁ δὲ πορφορικός . * * περὶ οὗ τὸν λόγον ὁ φιλόσοφος ποιεῖται . ζητήσωμεν καὶ κατὰ ποῖον τρόπον τοῦ ποσοῦ ὁ λόγος ἐστὶ ποσόν · πολλαὶ γὰρ τέχναι ἀμφισβητοῦσι περὶ τοῦ λόγου καὶ πολλαὶ τούτῳ κέχρηνται · ἡ μὲν γὰρ γραμματικὴ οἶδεν τοῦτον ὡς πάθος ἐν νῷ μένον , ἡ δὲ λογικὴ συλλογιζόμενον , ἡ δὲ ῥητορικὴ ὡς καλλωπιζόμενον , ἡ δὲ φυσική , ἐξ ἧς κέκτηται καὶ ἡ ἰατρική , οἶδεν αὐτὸν διὰ τῶν φωνητικῶν ὀργάνων ἀποτελούμενον , ἡ δὲ μουσικὴ οἶδεν τοῦτον ὡς καταμετρούμενον μακρᾷ καὶ βραχείᾳ συλλαβῇ · κτὰ τοῦτον οὖν τὸν τρόπον ποσὸν εἴρηκεν τὸν λόγον ὁ φιλόσοφος . ἀλλὰ πάλιν εἰ ἡ βραχεῖα ἕνα ἔχει χρόνον ἡ δὲ μακρὰ δύο , καταμετρεῖται δὲ ὑπὸ ἑνὸς τὰ δύο , τίνος χάριν οὐκ ἠρκέσθη μόνον εἰπεῖν ὅτι μετρεῖται ὁ λόγος τῇ βραχείᾳ συλλαβῇ , ἀλλὰ προσέθηκεν καὶ τῇ μακρᾷ ; πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι οὐ πᾶν μακρὸν δύο ἔχει χρόνους · τῶν γὰρ μακρῶν τὰ μὲν δύο ἔχει χρόνους , ὥσπερ τὸ ηݲ καὶ τὸ ωݲ , τὰ ἥμισυν ἔχει χρόνον , ὡς ἡ αݲιݲ δίφθογγος καὶ ἡ ὁ ] . ὅτι δὲ ἡ αݲιݲ καὶ ἡ οݲιݲ ἑνὸς ἡμίσεώς ἐστιν χρόνου , πρόδηλον ἐντεῦθεν · μαρτυροῦσι οἱ γραμματικοὶ ὅτι ἡνίκα μὲν ἡ # x772 ; δίφθογγος ἢ ἡ οݲιݲ ἐν τέλει εὑρίσκεται μόνη ἄνευ συμφώνου , προπαροξύνουσι τὴν συλλαβήν , καίτοι ἐπὶ τῶν μακρῶν τῶν ἐχόντων δύο χρόνους μὴ ποιοῦντες , | ὥσπερ λέγουσι καὶ τὸ Ὅμηροι καὶ τὸ Κορίνθιαι καὶ τὸ Αἰγύπτιαι · ταῦτα γάρ , διότι ἑνὸς ἡμίσεως χρόνου εἰσίν , προπαροξύνονται . εἰ δὲ συμβῇ σύμφωνον εἶναι μετ’ αὐτῶν , τότε οὐκέτι τὸν αὐτὸν τόνον φυλάττουσιν . ἀλλὰ παροξύνουσι , ὡς τοῦ συμφώνου ἀναπληροῦντος τὸ λεῖπον ἡμιχρόνιον τῇ διφθόγγῳ , οἷον ‘τοῖς Κορινθίοις’ . σημειωτέον δὲ ὅτι ὁ Ἀριστοτέλης ἐνταῦθα πᾶσαν λέξιν καὶ συλλαβὴν καὶ πᾶσαν ἄσημον φωνὴν λόγον ἐκάλεσεν · καὶ γὰρ καὶ ἡ λέξις καὶ ἡ συλλαβὴ καὶ ἡ ἄσημος φωνὴ καταμετρεῖται ὑπὸ βραχείας καὶ μακρᾶς συλλαβῆς . ὅτι μὲν οὖν ποσόν ἐστιν ὁ λόγος , ἐντεῦθεν ἔδειξεν ὁ φιλόσοφος ἐκ τοῦ καταμετρεῖσθαι μακρᾷ τε καὶ βραχείᾳ συλλαβῇ · πλέκεται γὰρ ὁ συλλογισμὸς οὕτως · ὁ λόγος καταμετρεῖται , τὸ καταμετρούμενον ποσόν ἐστιν , ὁ λόγος ἄρα ποσόν ἐστιν . ὅτι δὲ διωρισμένος ἐστί , δείκνυσιν ἐκ τοῦ μὴ ἔχειν κοινὸν ὅρον τὸν συνάπτοντα τὰς ἰδίας αὐτοῦ συλλαβάς · τοσοῦτον γάρ διεστήκασιν ἀπ’ ἀλλήλων αἰ λέξεις , ὡς ἔργον γενέσθαι τοῖς γραμμα τικοῖς διακρῖναι τίνα μέν ἐστιν ἀρκτικά , τίνα δὲ μέσα , τίνα δὲ ληκτικά , ὡς μὴ δυναμένου μήτε τοῦ μέσου πρώτου γενέσθαι μήτε τοῦ πρώτου τελευταίου . p . 5a3 Τὰ γὰρ τοῦ ἐπιπέδου μόρια πρός τινα κοινὸν ὅρον συνάπτει . ‘Ιστέον ὅτι ἐπὶ τοὐ ἐπιπέδου καὶ τῆς ἐπιφανείας διημάρτανον οἱ παλαιοὶ ἑνὶ ὀνόματι κεχρημένοι ἐπ’ ἀμφοτέρων · οὐδὲν γὰρ ἡγοῦνται διαφέρειν , οὔτε εἰ τὴν ἐπιφάνειαν καλέσουσιν ἐπίπεδον οὔτε | εἰ τὸ ἐπίπεδον ἐπιφάνειαν . οἱ δὲ νεώτεροι γεωμετρίᾳ ἐπιγενόμενοι τὸ μὲν τοῦ ἐπιπέδου ὄνομα ἐπὶ τῆς γραμμῆς ἐπιφέρουσι , καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν ἐπὶ ἑκάστης ἐπιφανείας ἐκτεταμένης καὶ ἴσα ἐχούσης τὰ ἄκρα , τὸ δὲ τῆς ἐπιφανείς ὄνομα καὶ ἐπὶ τῶν μὴ οὕτως ἐχόντων , τοῦτ’ ἔστιν ἐκτεταμένων , φέρουσι , καὶ καλοῦσι τὴν μὲν γραμμὴν ἐπίπεδον τὴν δὲ ἐπιφάνειαν τῆς κυρτῆς σφαίρας ἐπιφάνειαν . καὶ συλλήβδην εἰπεῖν εἴ τι μὲν ἐπίπεδον , τοῦτο καὶ ἐπιφάνεια , οὐκ εἴ τι δὲ ἐπιφάνει , τοῦτο καὶ ἐπίπεδον . p . 5a15 Ἑτι τὰ μὲν ἐκ θέσιν ἐχόντων πρὸς ἄλληλα τῶν ἐν αὐτοῖς μορίων συνέστηκε δὲ οὐκ ἐξ ἐχόντων θέσιν . Τετραχῇ ποιεῖται τοῦ ποσοῦ τὴν διαίρεσιν ὁ φιλόσοφος · διαιρεῖ γὰρ τὸ ποσὸν εἰς συνεχὲς καὶ εἰς διωρισμένον , καὶ εἰς τὸ ἐκ θέσιν ἐχόντων καὶ οὐκ ἐχόντων θέσιν , καὶ εἰς τὸ καθ’ αὑτὸ καὶ κατὰ συμβεβηκός , καὶ εἰς τὸ ὡρισμένον καὶ ἀόριστον . καὶ μὴ θαυμάσῃς , εἰ πολλαχῶς γέγονεν ἡ διαίρεσις , ὅπου γε καὶ τὸ ζῷον τετραχῶς διαιρεῖσθαί φαμεν , ἔκ τε τοῦ τόπου τῆς διαγωγῆς καὶ ἐκ τοῦ χρόνου τῆς ζωῆς καὶ ἐκ τῆς φρονήσεως καὶ ἐκ τοῦ τρόπου τῆς διοργανώσεως . καὶ ταύτῃ κοινωνεῖ τὸ ποσὸν τῷ ζῴῳ τὸ τετραχῶς διαιρεῖσθαι . τοῦτο δὲ γίνεται , ὅτι ἡ πρώτη διαίρεσις οὐκ ἐξισχύει πάσας τὰς τοῦ πράγματος διαλαβεῖν διαφοράς . διαλεχθεὶς τοίνυν περὶ τῆς πρώτης διαιρέσεως ἐπὶ τὴν δευτέραν μεταβαίνει λοιπὸν καί φησιν ὅτι τοῦ ποσοῦ τὸ μὲν ἔχει θέσιν τὸ δὲ οὐκ ἔχει θέσιν . ἀλλὰ δεῖ ἐπὶ τῶν θέσιν ἐχόντων τὰ τρία ταῦτα | συνδραμεῖν , τοῦτ’ ἔστι τὸ ἔν τινι εἷναι , τὸ συνεχὲς εἶναι , τὸ δείξει ὑποπίπτειν , ὡς εἴ τι ἓν τούτων ἀποληφθείη , οὐκέτι λέγεται θέσιν ἔχειν τὸ τοιοῦτον πρᾶγμα · οἷον ὁ χρόνος καὶ ἔν τινί ἐστι καὶ συνεχής ἐστιν , ἀλλὰ διότι δείξει οὐχ ὑποπίπτει , οὐ λέγεται θέσιν ἔχειν . πάλιν τὸ λευκὸν καὶ δείξει ὑποπίπτει καὶ ἔν τινί ἐστι , διότι δὲ μή ἐστι συνεχές , οὐδὲ τοῦτο λέγεται θέσιν ἔχειν . ἡ δὲ ἑτέρα συζυγία οὐ συνίσταται · ἀδύνατον γὰρ πρᾶγμα καὶ δείξει ὑποπῖπτον καὶ συνεχὲς ὂν μὴ καὶ ἔν τινι εἶναι . ὅτι δὲ τὸ δείξει ὑποπῖπτον καὶ τὸ συνεχὲς ἔχει τὸ ἔν τινι εἶναι , δῆλον ἐντεῦθεν · εἰ τὸ συνεχὲς τοῦ ποσοῦ , τὸ δὲ ποσὸν συμἀμφοτέρω βεβηκός , τὸ δὲ συμβεβηκὸς ἔν τινι , καὶ τὸ συνεχὲς ἄρα έν τινι . καὶ ὁ μὲν φιλόσοφος περὶ τῶν θέσιν ἐχόντων τοὺς τρεῖς τούτους ἀποδέδωκε μόνους προσδιωρισμούς , ἡμεῖς δὲ συντομώτερόν φαμεν ὅτι ‘ταῦτα θέσιν ἔχει , ὧν τὰ μέρη ἀναμένει ἄλληλα’ , ἔτι συντομώτερον ‘ θέσιν ἔχειν λέγονται τὰ μεγέθη’ · οἷον ἡ γραμμὴ καὶ ἡ ἐπιφάνεια καὶ τὸ σῶμα καὶ ὁ τόπος θέσιν ἔχει , διότι μεγέθη εἰσὶν καὶ τὰ μέρη ἔχει ἀναμένοντα ἄλληλα , ἀριθμὸς δὲ καὶ λόγος καὶ χρόνος οὐκ ἔχει θέσιν , διότι οὔτε μεγέθη εἰσὶν οὔτε τὰ μέρη τούτων ἀναμένει ἄλληλα . ὁ τοίνυν ἀριθμὸς δίπος ἐστιν , ὁ μὲν ἀριθμῶν ὁ δὲ ἀριθμούμενος . καὶ ὁ μὲν ἀριθμούμενος λέγεται θέσιν ἔχειν ( τούτου γὰρ τὰ μέρη ἀναμένει ἄλληλα ) , ὁ δὲ ἀριθμῶν , περὶ οὗ νῦν ἡμῖν ὁ λόγος , οὔτε τὰ μέρη ἔχει ἀναμένοντα ἄλληλα καὶ ποσόν ἐστιν . ἡμεῖς δέ , . ὡς εἰρήκαμεν , περὶ τοῦ μετροῦντος διαλεγόμεθα καὶ οὐ περὶ τοῦ μέτρου · μένου ·· ὁ γὰρ μετρούμενος | ὑπὸ ταύτην ἀνάγεται τὴν κατηγορίαν , ὑφ’ ἣν καὶ τὰ ἀριθμούμενα πράγματα . ἀλλὰ ἀποροῦσιν εὐθέως λέγοντες ὅτι καὶ ὁ χρόνος καὶ ὁ λόγος θέσιν ἔχει , διότι θεωρεῖται ἐν τούτοις τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον , καὶ ἔτι μέντοι γε ἐν τῷ ἀριθμῷ · ἐν μὲν γὰρ τῷ ἀριθμῷ ἐστι τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον , ὡς ἡ μονάς ἐστιν πρῶτον τῆς δυάδος , ἐν δὲ τῷ λόγῳ τὸ προοίμιον πρὸ τῆς διηγήσεως καὶ αὕτη πρὸ τῶν ἀγώνων , καὶ οὗτοι πρὸ τῶν ἐπιλόγων , ἐν δὲ τῷ χρόνῳ , ὅτι μετὰ τὸ θέρος οὐχ ἡ τυχοῦσά ἐστι τροπή , ἀλλὰ τὸ φθινόπωρον . τούτου γοῦν χάριν ταῦτα λέγουσιν ἔχειν θέσιν , διότι θεωρεῖται ἐν αὐτοῖς τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον . πρὸς οὕς φαμεν ὅτι ταῦτα θέσιν οὐκ ἔχει , ἀλλὰ μᾶλλον τάξιν . οὐ ταὐτὸν δέ ἐστι τὸ ἔχειν τάξιν καὶ θέσιν · ἐπὶ πλέον γάρ ἐστιν ἡ τάξις · εἴ τι μὲν γὰρ τάξιν ἔχει , τοῦτο καὶ θέσιν , οὐκ εἴ τι δὲ θέσιν ἔχει , ἤδη καὶ τάξιν ἔχει . καὶ ταῦτα μὲν περὶ τῆς δευτέρας διαιρέσεως . Ἐφεξῆς δὲ πάλιν ἐπὶ τὴν τρίτην μέτεισιν ὁ φιλόσοφος λέγων ‘τοῦ ποσοῦ τὸ μὲν καθ’ αὑτὸ τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκός’ . καὶ ἵνα δὲ τὰ καθ’ αὑτὰ ἐκ τῶν κατὰ συμβεβηκὸς διορίσωμεν , κεχρήμεθα κανόνι τοιούτῳ · ὧν τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν καὶ τὸ πολὺ καὶ ὀλίγον αὑτὰ κατηγορεῖται , ταῦτα καθ’ αὑτὰ καὶ κυρίως ποσά ἐστιν , ὧν δὲ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν καὶ τὸ πολὺ καὶ τὸ ὀλίγον κατὰ συμβεβηκὸς κατηγορεῖται , ταῦτα κατὰ συμβεβηκὸς ποσά ἐστιν · οἷον τὸ λευκὸν κατὰ συμβεβηκὸς λέγεται εἶναι ποσόν · . οὐκ αὐτὸ γὰρ τὸ λευκόν ἐστιν ποσόν , ἀλλὰ τὸ ὑποκείμενον τῷ λευκῷ · πρὸς γὰρ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ σώματος , ἐν ᾧ ἐστι τὸ λευκόν , οὕτω λέγομεν καὶ ποσὸν τὸ λευκόν . οὕτως | καὶ τὸν Τρωϊκὸν πόλεμον ποσὸν λέγομεν κατὰ συμβεβηκός · διὰ γὰρ τὸν ὑποκείμενον χρόνον τὸν δεκαετῆ πολὺς λέγεται εἶναι . ἀλλὰ ἀποροῦσί τινες ὅτι εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει , διὰ τί μὴ καὶ τὸν λόγον κατὰ συμβεβηκὸς λέγομεν εἶναι ποσόν · καὶ γὰρ καὶ οὗτος διὰ τὴν παρέκτασιν τοῦ χρόνου , ἐν ᾧ ἐκφωνεῖται , λέγεται πολὺς εἶναι λόγος . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι οὐ διὰ τοῦτο λέγεται πολὺς καὶ μακρός , ἀλλὰ καθ’ ἑαυτόν ἐστιν μέγας . ὅθεν εἰ βουληθείημεν μακρὸν ἐκφωνῆσαι , πλέον διαστέλλομεν τὴν ἀρτηρίαν καὶ ἐμπίπλαται πλείονος πνεύματος , εἰ δὲ τὸ ἐναντίον βραχύ τι καὶ μικρὸν ἐκφωνῆσαι θέλωμεν , οὐχ ὁμοίως οὔτε ἡ ἀρτηρία διαστέλλεται οὔτε πάλιν πληροῦται πνεύματος . καλῶς οὗν οὐ λέγομεν τὸν λόγον κατὰ συμβεβηκὸς εἶναι ποσόν , ἀλλὰ καθ’ αὑτόν , ὡς ἐδείξαμεν . καὶ ταῦτα μὲν περὶ τῆς τρίτης διαιρέσεως . μέτεισι δὲ λοιπὸν ἐπὶ τὴν τετάρτην διαίρεσιν ὁ φιλόσοφος , οὐκ ἀμέσως , ἀλλὰ παραδίδωσιν ἴδιον τοῦ ποσοῦ λόγον , ὅτι ἴδιόν ἐστι τοῦ ποσοῦ τὸ μηδὲν ἔχειν ἐναντίον , καὶ ἐκ τούτου ὥσπερ πόρισμά τι ἀναφαίνεται ἡ τετάρτη διαίρεσις ἡ λέγουσι ὅτι τοῦ ποσοῦ τὸ μέν ἐστιν ὁριστὸν τὸ δὲ ἀόριστον , καὶ ὁριστὸν μὲν ὡς τὰ ἑπτὰ εἴδη , οἷον γραμμή , ἐπιφάνεια , σῶμα , τόπος , χρόνος , λόγος , ἀριθμός , ἀόριστον δὲ τό τε μέγα καὶ τὸ μικρόν , πολὺ καὶ ὀλίγον . Ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα γενόμενοί τινες καὶ τὴν λέξιν βασανίσαντες ἀποροῦσι δύο τινὰς ἀπορίας , πρώτην μὲν ὅτι τίνος χάριν πρῶτον ἴδιον βουλόμενος ἀποδοῦναι τοῦ ποσοῦ ὁ Ἀριστοτέλης εἶπεν ἔτι δὲ ἴδιον τοῦ ποσοῦ λέγεται | τὸ μηδὲν ἔχειν ἐναντίον . διατί τὸ ἔτι προσέθηκεν μηδενὸς εἰρημένου ἰδίου · τοῦτο γὰρ τὸ πρόσρημα εἴωθεν ἐπί τισιν προειρημένοις λέγεσθαι , ἐνταῦθα δὲ οὐδὲν ἴδιον ἀποδέδωκε πρὸ τούτου τοῦ ἰδίου · οὐκ ἄρα καλῶς ἔγκειται τοῦτο τὸ πρόσρημα . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι οὐ μάτην ὁ φιλόσοφος τέθεικεν τοῦτο · εἰ γὰρ καὶ μὴ φανερῶς εἶπεν ἕτερον ἴδιον τοῦ ποσοῦ , ἀλλ’ οὖν λεληθότως ἔλεγεν ἄνω ἴδιον εἶναι τοῦ ποσοῦ τὰ καταμετρεῖσθαι , ὅπου ἔλεγε τὸν λόγον ποσὸν ὄντα καταμετρεῖσθαι βραχείᾳ καὶ μακρᾷ συλλαβῇ . καὶ αὕτη μὲν ἡ πρώτη ἀπορία τε καὶ ἐπίλυσις . δευτέραν δὲ ἀπορίαν πάλιν προφέρουσι λέγοντες ὅτι εἰ ἄνω περὶ τῆς οὐσίας διαλεγόμενος ἔλεγεν ἴδιον εἶναι ταύτης τὸ μηδὲν ἔχειν ἐναντίον , διὰ τί φιλοσύντομος ὢν ὁ φιλόσοφος τὸ αὐτὸ ἴδιον πάλιν ὑφ’ ἑτέραν κατηγορίαν ἀνήγαγεν . καί φαμεν ὅτι οὐ μόνον ἐπειδήπερ τὸ ἴδιον δύο τινὰ βούλεται ἔχειν , τό τε μόνῳ ἐφαρμόζειν καὶ τὸ παντί , ἐκεῖ μὲν ἀναγαγὼν τὸ μηδὲν ἔχειν ἐναντίον ὑπὸ τὴν οὐσίαν ἔδειξεν ὅτι οὐ μόνῃ ὑπάρχει οὔτε τῇ οὐσίᾳ οὔτε τῷ ποσῷ , εἴ γε ἀμφοτέραις ἐφαρμόζει , ἐνταῦθα δὲ οὐ περὶ τοῦ εἰ μόνῳ τῷ ποσῷ ὑπάρχει ἢ μὴ μόνῳ πρόκειται αὐτῷ διαλαβεῖν , ἀλλ’ εἰ ἄρα παντὶ ὑπάρχει καὶ οὐ παντί . εἰ δὲ τοῦτο , οὐδὲν μάτην εἴρηται τῷ φιλοσόφῳ , ἀλλὰ τεχνικῶς ποιῶν ὑπὸ τὸ ποσὸν ἀνήγαγεν τοῦτο τὸ ἴδιον , ζητῶν εἰ παντὶ ὑπάρχει καὶ εἰ μὴ παντί . ἄλλως δὲ ἡμεῖς τῆς συντομίας θαυμάσομεν τὸν φιλόσοφον , διότι μὴ ὥσπερ ἐν τῇ οὐσία ἐπειράθη δεῖξαι εἰ μόνω ὑπάρχει καὶ παντί , οὕτω καὶ | ἐνταῦθα · ἐνταῦθα γὰρ πειρᾶται , ὡς εἰρήκαμεν , ἀποδεῖξαι εἰ παντὶ ὑπάρχει καὶ εἰ μὴ παντί , παραλείψας τὸ μὴ μόνῳ καὶ μόνῳ ἐκ τῶν λεγομένων ἐν τῇ περὶ τῆς οὐσίας διδασκαλίᾳ . τοῦτο πέρας τῆς παρούσης θεωρίας . <Θεωρία κβ΄.> p , 5a15 Ἔτι τὸ μὲν ἐκ θέσιν ἐχόντων πρὸς ἄλληλα τῶν ἐν αὐτοῖς μορίων συνέστηκεν , τὸ δὲ οὐκ ἐξεχόντων θέσιν . Καλῶς οὐκ εἶπεν ὁ φιλόσοφος περὶ τοῦ ποσοῦ ὅτι τὸ μὲν θέσιν ἔχει τὸ δὲ οὐκ ἔχει θέσιν , ἵνα τὴν φερομένην ἀπορίαν ἐκφύγῃ · εἰ γὰρ εἶπεν θέσιν , ἠπόρησεν ἄν τις λέγων ὅτι ὁ τόπος θέσιν ἔχει , τὸ δὲ θέσιν ἔχον ἐν τόπῳ , ὁ τόπος ἄρα ἐν τόπῳ , ὅπερ ἄτοπον . ἵνα δὲ τὴν ἀπορίαν καὶ τὴν ἐπίλυσιν δημοσιεύσωμεν , εἴπωμεν οὕτως . · ἡ θέσις διττή , ἡ μὲν τῶν μερῶν ἀλληλουχία εἰς τὸ ὅλον , ἡ δὲ τοῦ ὅλου ἔν τινι ἑτέρῳ ἔξωθεν ὄντι . διὰ τοῦτο οὖν οὐκ εἶπεν ‘θέιν ἔχειν’ , ἵνα μὴ ἡμεῖς διαμάρτωμεν καὶ τὸ σημαινόμενον ἐκεῖνο νοήσωμεν τὸ λέγον θέσιν εἶναι τὴν τοῦ ὅλου ἐν ἑτέρῳ ἔξωθεν ὄντι . νυνὶ δὲ προσθεὶς τὴν ἐξ πρόθεσιν ἐσήμανεν ὅτι περὶ τῶν μερῶν τοῦ ὅλου διαλέγεται . p . 5a17 οἷον τὰ μὲν τῆς γραμμῆς μόρια θέσιν ἔχει πρὸς ἄλληλα · ἕκαστον γὰρ κεῖταί που . οὐκ ἐλέγομεν ἐν τῇ θεωρίᾳ ὅτι ἵνα γένηται τὰ θέσιν ἔχοντα , δεῖ συνδραμεῖν τρία τινὰ πρὸς γένεσιν τούτων , πρῶτον μὲν τὸ ἔν τινι εἶναι , δεύτερον <τὸ> δείξει ὑποπίπτειν , τρίτον τὸ συνεχὲς εἶναι ; ταῦτα τοῦ λέγοντος ἄκουε · φησὶν ὅτι ἕκαστον αὐτῶν κεῖταί που , ἵνα σημάνῃ <τὸ> ἔν τινι , καὶ ἔχοις ἄν διαλαβεῖν καὶ ἀποδοῦναι ποῦ κεῖται , ἵνα τὸ δείξει ὑπο|πίπτον δηλώσῃ , τρίτον πάλιν ἐπήγαγεν καὶ πρὸς ποῖον μόριον τῶν ποιπῶν συνάπτει , ἵνα τὸ συνεχὲς ὑπαινίξηται . p . 5a23 Καὶ τὰ τοῦ στερεοῦ δὲ ὡσαύτως καὶ τοῦ τόπου . Καλῶς οὐκ εἶπε σῶμα ἀλλὰ στερεόν , ἵνα τὴν εἰρημένην τῇ προτεραίᾳ ἀπορίαν ἐκφύγῃ τὴν λέγουσαν ὅτι τίνος χάριν τὸ σῶμα ὑπὸ τὴν οὐσίαν ἀναχθὲν ὑπὸ τὸ ποσὸν πάλιν ἀνήγαγεν · οἱ γὰρ μαθηματικοὶ σῶμα οὐκ ἐκάλουν τὸ ἔχον ἀπλῶς τὰς τρεῖς διστάσεις , ἀλλὰ τὸ στερεόν . p . 5a26 Οὐδὲ τὰ τοῦ χρόνου · ὑπομένει γὰρ οὐδὲν τῶν τοῦ χρόνου μορίων . οὐ γὰρ διττὴν εἰργάσατο τὴν διαίρεσιν ; ποτὲ μὲν γὰρ συναπτομένην τοῖς τέτρασιν εἴδεσιν τοῦ συνεχοῦς ἐποίησεν τὴν * * * p . 5a38 Κυρίως δὲ ποσὰ μόνα ταῦτα λέγεται τὰ εἰρημένα . ἐντεῦθεν ἐπὶ τὴν τρίτην διαίρεσιν μεταβέβηκεν , τήν τε καθ’ αὑτὸ καὶ κτὰ συμβεβηκός , καί φησιν ὅτι καθ’ αὑτὰ ποσά ἐστι τὰ εἰρημένα , οἷον ἐπιφάνεια , γραμμή , σῶμα , τόπος , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ποσὰ οἷον τὸ λευκὸν καὶ ὁ χρόνος . p . 5b11 τῷ δὲ ποσῷ οὐδέν ἐστιν ἐναντίον · ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἀφωρισμένων φανερὸν ὅτι οὐδέν ἐστιν ἐναντίον , οἷον τῷ διπήζει ἤ τριπήχει ἢ τῇ ἐπιφανείᾳ ἢ τοιούτῳ τινί · οὐδενὶ γὰρ αὐτῶν ἐστί τι ἐναντίον , εἰ μὴ τὸ πολὺ τῷ ὀλίγῳ φαίη τις εἶναι ἐναντίον ἢ τὸ μέγα τῷ μικρῷ . τούτων δὲ οὐδέν ἐστιν ποσὸν ἀλλὰ πρός τι . Ἀποδοὺς ὁ φιλόσοφος ἴδιον εἶναι τοῦ ποσοῦ τὸ μηδὲν ἔχειν ἐναντίον καὶ γιγνώσκων ἐκ τῶν περὶ τῆς οὐσίας λόγων οὐ μόνῳ τοῦτο ὑπάρχειν τῷ ποσῷ , βούλεται νῦν ἐνταῦθα ζητῆσαι εἰ παντὶ ὑπάρχει ποσῷ ἢ οὐ παντί τοῦτο δὲ | δηλονότι ] . καὶ πρῶτον μὲν συνηγόρει ὅτι οὐ παντὶ τῷ ποσῷ ὑπάρχει , ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ συνηγορία κέχρηται τῷ τε μικρῷ καὶ τῷ μεγάλῳ καὶ τῷ πολλῷ καὶ τῷ ὀλίγῳ , φέρε τούτων τῶν ὀνομάτων σαφήνειαν ποιησώμεθα . διττοῦ οὖν εἴδους ὄντος τοῦ ποσοῦ , ὡς εἴρηται , τοῦ μὲν συνεχοῦς τοῦ δὲ διωρισμένου , ἐπὶ μὲν τοῦ συνεχοῦς φέρεται τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν , ἐπὶ δὲ τοὐ διωρισμένου τὸ πολὺ καὶ τὸ ὀλίγον . τὸ δὲ ἔλαττον φέρεται καὶ ἐπὶ τοὐ συνεχοῦς καὶ ἐπὶ τοῦ διωρισμένου , καὶ διότι μὲν ἀντίκειται τῷ κολοβῷ , φέρεται ἐπὶ τοῦ συνεχοῦς , διότι δὲ ἀντίκειται τῷ πλείονι , φέρεται ἐπὶ τοῦ διωρισμένου . ἀλλὰ ἀποροῦσί τινες ἡμῖν εὐθέως δύο τινὰς ἀπορίας , πρῶτον μὲν λέγοντες ὅτι εἰ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν ἐπὶ τοῦ συνεχοῦς φέρεται τὸ δὲ πολὺ καὶ ὀλίγον ἐπὶ τοῦ διωρισμένου , πῶς τὸ ὕδωρ συνεχὲς ὂν λέγομεν πολύ . πρὸς ταύτην τὴν ἀπορίαν δύο τινὰς ἐπιλύσεις προφέρομεν λέγοντες . μίαν μὲν ὅτι τὸ ὕδωρ πολὺ λέγεται , ἢ διότι τῇ ἐπινοίᾳ διαιρεῖται εἰς κάδους ἢ διότι ἕτοιμόν ἐστιν πρὸς διαίρεσιν , ὡς ἀνωτέρω ἐλέγομεν . δευτέρα ἀπορία · τίνος χάριν τὸν χρόνον συνεχῆ ὄντα πολὺν λέγομεν τῷ τοῦ διωρισμένου ὀνόματι ; καὶ προβαλλόμεθα πάλιν τὴν αὐτὴν καὶ ἐπὶ ταύτης τῆς ἀπορίας λύσιν , λέγοντες ὅτι δυνατὸν καὶ τὸν χρόνον ἐν ἐπινοίᾳ διαιρεῖν εἰς ἐνιαυτούς , ἡμέρας τε καὶ ἑβδομάδας καὶ μῆνας καὶ ὥρας . ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰς ἀπορίας ἐπελυσάμεθα , φέρε ζητήσωμεν τίς ἡ αἰτία τῆς ἀποκληρώσεως τοῦ λέγεσθαι μὲν τὸ συνεχὲς τοῖς ὀνόμασι | τοῦ διωρισμένου τὸ δὲ διωρισμένον μηκέτι τοῖς ὀνόμασι τοῦ συνεχοῦς . φαμὲν τοίνυν ὅτι ἐπειδὴ τὰ συνεχῆ δυνατὸν καὶ διωρισμένα εἷναι , τὰ δὲ διωρισμένα οὐδέποτε εἶναι συνεχῆ . διὰ τοῦτο τὰ μὲν δέχεται τὴν ὀνομασίαν τοῦ ἑτέρου τὰ δὲ οὐ δέχεται . Αλλ’ ἐπειδὴ τὰ τῶν ὀνομάτων ἱκανῶς ἡμῖν πεπολυπραγμόνηται , φέρε ἐπὶ τὸ ἐξ ἀρχῆς ἀναδράμωμεν αὐτὴν τὴν συνηγορίαν Ἀριστοτέλους περιθέμενοι ἐν μέσῳ . λέγει τοίνυν ὅτι οὐ παντὶ ποσῷ ὑπάρχει τὸ μηδὲν ἔχειν ἐναντίον διὰ τὸ μήτε παντὶ συνεχεῖ τοῦτο ὑπάρχειν μήτε παντὶ διωρισμένῳ . ἰδοὺ γὰρ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν ἐπὶ τοῦ συνεχοῦς φερόμενον ἐναντίον ἐστί καὶ τὸ πολὺ καὶ τὸ ὀλίγον ἐπὶ τοῦ διωρισμένου φερόμενον ἐναντίον ἐστίν . εἰ δὲ τοῦτο , οὐκ ἔρρωται τὸ ἀποδοθὲν ἴδιον τοῦ ποσοῦ . ταύτην τὴν συνηγορίαν προθέμενος καὶ τὴν λύσιν αὐτῆς ἐπάγει δι’ ἐνστάσεως καὶ ἀντιπαραστάσεως . ὧν ἡ ἐνστάσις τοιαύτην ἔχει ἀγωγήν . ἀλλ’ ἐπειδὴ ἴδιον ἐνστάσεως τὸ μηδεμίαν χώραν διδόναι τῇ ἀπορίᾳ ἀλλ’ εὐθέως ἐκ βάθρων ταύτην ἀνελεῖν , τοῦτο κἀνταῦθα ποιεῖ · εὐθέως γάρ φησιν ὅτι ταῦτα οὐδὲ ποσά ἐστιν · τὰ γὰρ ποσὰ καθ’ αὑτά ἐστι , τὰ προειρημένα οὔκ εἰσιν καθ’ αὑτά , τὰ προειρημένα ἄρ οὔκ εἰσιν ποσά . καὶ πόθεν τοῦτο ὅτι τὰ ποσὰ καθ’ αὑτά ἐστι ; τοῦτο ἔστιν πιστώσασθαι ἐκ τῆς ἐνεργείας · δι’ οὐδὲν γὰρ ἕτερον οὔτε τὴν γραμμὴν οὔτε τὴν ἐπιφάνειαν οὕτε τὸ σῶμα οὔτε τὸν τόπον ποσὰ λέγομεν εἶναι , εἰ μὴ ὅτι καθ’ αὑτά εἰσιν ποσά , καὶ οὐ δι’ ἄλλο . ὁπότε καὶ τὸ λευκὸν κατὰ συμβεβηκὸς ἐλέγομεν εἶναι ποσόν . | πόθεν δὲ δῆλον ὅτι ταῦτα οὐκ ἔστι καθ’ αὑτά ; φαμὲν ὅτι εἰ ἦσαν καθ’ αὑτά , οὐκ ἄν τὸ μέγα ἐλέγομεν μικρὸν οὕτε τὸ μικρὸν μέγα , οὔτε πάλιν τὸ πολὺ ὀλίγον οὔτε τὸ ὀλίγον πολύ . νυνὶ δὲ καὶ τὸ μικρὸν μέγα λέγομεν καὶ τὸ μέγα μικρόν · ἰδοὺ γὰρ τὸ μὲν ὄρος μέγα ὂν μικρὸν λέγομεν πρὸς ἕτερον ὄρος αὐτὸ παραβάλλοντες . ὁμοίως πάλιν καὶ τὴν μεγάλην κέγχρον , τοῦ ὄρους πάνυ μικροτάτην ὑπάρχουσαν , μεγάλην ταύτην λέγομεν πρὸς τὰ ὁμογενῆ ἀφορῶντες . ὁμοίως οὖν καὶ τὸ πολὺ λέγομεν ὀλίγον καὶ τὸ ὀλίγον πολύ · ἰδοὺ γὰρ τοὺς ἐν τῇ πόλει ὀλίγους ὄντας πολλοὺς λέγομεν , ἀφορῶντες πρὸς τοὺς ἐν τῇ οἰκίᾳ . ὅτι δὲ ταῦτα οὔκ εἰσιν ἐναντία , δείκνυμεν ἐκ τεσσάρων τινῶν ἐπιχειρημάτων , ὧν τὸ πρῶτόν ἐστι τοιοῦτον · σκοπήσωμεν τὸ ἴδιον τῶν ἐναντίων καὶ τὸ ἴδιον τῶν πρός τι , καὶ ὃ δἄν ἰήιον ἁρμόζει τούτοις τοῖς ὀνόμασι , λεκτέον · ἴδιόν ἐστι τῶν πρός τι τὸ συνυπάρχειν τε ἀλλήλοις καὶ συναπάγεσθαι , ἴδιον δὲ τῶν ἐναντίων τὸ μήτε συνυπάρχειν μήτε συνυφίστασθαι ἀλλήλοις . εἰ οὖν τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν καὶ τὸ πολὺ καὶ τὸ ὀλίγον τὸ ἴδιον ἔχει τῶν πρός τι ( ταῦτα γὰρ ἅμα λέγεται · τὸ γὰρ μέγα τινός ἐστιν μέγα , μικροῦ δηλονότι , καὶ τὸ πολὺ ὁμοίως τινός ἐστιν πολύ , ὀλίγου δηλονότι · καὶ ἅμα δὲ συνυφίστανται · δυνατὸν γάρ , ὡς ἐδείξαμεν , τὸ αὐτὸ εἶναι μέγα καὶ μικρόν ) , τὸ δὲ ἴδιον τῶν ἐναντίων οὐκ ἔχουσι ( συνυφίστανται γὰρ καὶ συνυπάρχουσι , καίτοι τῶν ἐναντίων | [ τῶν ] οὐχ οὕτω βουλομένων ) , οὐκ ἄρα ταῦτα ἐναντία ἐστίν , ἀλλὰ πρός τι . δεύτερον ἐπιχείρημα · εἰ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν καὶ τὸ πολὺ καὶ τὸ ὀλίγον ἐναντία εἰσίν , ἔτι δὲ τὸ μέγα ἐκ πολλῶν μικρῶν σύγκειται , εὑρεθήσεταί τι ἐξ ἐναντίων | συγκείμενον , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον . καὶ ἐπειδὴ τὰ μὲν ἐναντία φθαρτικά εἰσιν . τὰ δὲ μέρη συστατικὰ τοῦ ὅλου , ταῦτα δὲ ὑπεθέμεθα ἐξ ἐναντίων εἶναι , συμβήσεται τὸ φθαρτικὸν συστατικὸν γινόμενον ἐνταῦθα , ὅπερ ἄτοπον . ὁ αὐτὸς δὲ λόγος καὶ ἐπὶ τοῦ πολλοῦ καὶ ὀλίγου . τρίτον ἐπιχείρημα · εἰ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν καὶ τὸ πολὺ καὶ ὀλίγον ἐναντία ἐστίν , ἐπεὶ δυνατὸν τὸ αὐτὸ πρᾶγμα , ὡς ἐδείξαμεν . κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον καὶ μέγα εἶναι καὶ μικρὸν πρὸς ἄλλο καὶ ἄλλο . ὥσπερ κέγχρον λέγομεν πρὸς μὲν τὰ ὁμογενῆ μεγάλην πρὸς δὲ τὸ ὄρος μικράν , εὑρεθήσεται τὸ μικρόν , εἰ τύχοι , ἢ τὸ μέγα δυνάμενον ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ ἓν ἕκαστον ἐν παντὶ πράγματι τῶν ἐναντίων δεκτικόν . τέταρτον ἐπιχείρημα · εἰ τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν καὶ τὸ πολὺ καὶ ὀλίγον ἐναντία κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον , εὑρεθήσεταί τι ἑαυτῷ ἐναντίον , ὅπερ ἄτοπον . ‘Ημῶν οὖν διὰ τεσσάρων ἐπιχειρημάτων δειξάντων ὅτι τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν καὶ τὸ πολὺ καὶ τὸ ὀλίγον οὐκ ἔστιν ἐναντία , πῶς ὁ Πλωτῖνός φησι καὶ αὐτὸς δὲ Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς Μετὰ φυσικὰ τὸ μικρὸν καὶ τὸ μέγα ἐναντία εἶναι ; φαμὲν οὖν ὅτι ἀμφότεροι οἱ λόγοι καθεστήκασιν ἀληθεῖς · ἐν μὲν γὰρ δύο ὑποκειμένοις ὄντα τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν οὔκ εἰσιν ἐναντία | ἀλλὰ πρός τι · εἰ γὰρ ταῦτα ἐν δύο ὑποκειμένοις , τὰ δὲ ἐναντία περὶ ἓν ὑποκείμενον μάχονται , δῆλον ὅτι ταῦτα οὐκ ἔστι ἐναντία . ὅτε μὲν οὖν εἰσιν ἐν δύο ὑποκειμένοις , οὔκ εἰσιν ἐναντία ἀλλὰ πρός τι . ὅτε δὲ ἐν ἑνὶ ὑπο - κειμένῳ θεωροῦνται , τοῦτ’ ἔστιν αὔξησις ὄντα καὶ μείωσις , τότε ἐναντία ἐστίν · ἔστιν γὰρ ὅρος μὲν τῆς αὐξήσεως τὸ μέγα , ὅρος δὲ τῆς μειώσεως τὸ μικρόν . ταῦτα τοίνυν ἐναντία ἐστίν , ἐπειδὴ καὶ <ἡ> αὔξησις τῇ ἐναντία · ἡ γὰρ αὔξησις καὶ ἡ μείωσις ὁδός ἐστιν ἐπὶ τὸ μικρόν τε καὶ μέγα · ὧν δὲ αἱ ὁδοὶ ἐναντίαι , τούτων καὶ τὰ πέρατα ἐναντία · τὸ ἄρα [ τὸ ] μικρὸν καὶ τὸ μέγα ἐναντία εἰσὶν ὡς πέρατα ὄντα αὐξήσεως καὶ μειώσεως . τί οὖν οὐ δυνατὸν ἀληθεύειν τὸν προκείμενον λόγον ; φαμὲν ὅτι ναί , οὐχ ἧττον δὲ καὶ τὸν ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ εἰρημένον · τὸ γὰρ μέγα καὶ τὸ μικρόν , ὡς εἴρηται , ἐν ἑνὶ ὑποκειμένῳ ὄντα οὔκ εἰσιν ἐναντία · τὸ γὰρ μέγεθος τοῦ μικροῦ τῷ μεγέθει τοῦ μεγάλου οὐκ ἀντίκειται . ἀλλ’ εἰ ἄρα ἡ ἐν τούτοις θεωρουμένη αὔξησις τῇ μειώσει ἐναντία ἐστίν · ἡ δὲ αὔξησις καὶ μείωσις οὐκ ἔστι ποσὸν ἀλλὰ ποιόν , ὡς δειχθήσεται ἐν τοῖς περὶ τοῦ ποιοῦ λόγοις · ἐν ποιοῖς ἄρα ἡ ἐναντίωσις καὶ οὐκ ἐν ποσοῖς . ἡ δὲ ἔλλειψις καὶ ἡ πλεονεξία ἐναντία · τούτων γὰρ τὰ μεγέθη μετέχει . ὥστε καὶ αὐτὰ κατὰ συμβεβηκὸς ἐναντία ὡς μετέχοντα τῶν ἐναντίων , ὥσπερ καὶ τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττόν φαμεν εἶναι ἐναντία · ἀριθμὸς γὰρ ἀριθμῷ οὐκ έστιν ἐναντίος , ἀρτιότης δὲ περιττότητος ἐναντία ἐστί . καὶ ὅμως φαμὲν τὸ ἄρτιον τῷ περιττῷ ἐναντίον εἶναι ὡς δεκτικὸν τῶν ἐναντίων . Ἀλλὰ ἀποροῦσί τινες πάλιν λέγοντες ὅτι ἐν τόπῳ ἐστὶν ἡ τοῦ ποσοῦ ἐναντιότης · φασὶ γὰρ ὅτι ὁ τόπος ποσόν , ὁ τόπος ἔχει ἐναντίον , ἐν τρίτῳ σχήματι τὶ ποσὸν ἔχει ἐναντίον . βουλόμενοι δὲ δεῖξαι ὅτι ἐν τόπῳ ἐστὶν ἡ ἐναντιότης , κέχρηνται συλλογισμῷ τοιούτῳ · τὸ ἄνω καὶ κάτω ποσόν · καὶ τοῦτο δείξωμεν δι’ ἑτέρου συλλογισμοῦ ἔχοντος οὕτως · τὸ ἄνω καὶ κάτω τόπος , ὁ τόπος ποσόν , τὸ ἄρα ἄνω καὶ κάτω ποσόν . πόθεν δὲ πάλιν τὸ ἄνω καὶ κάτω ἐναντίον ; πάλιν κἀνταῦθα ἕτερος συλλογισμὸς τὸ ζητούμενον ἡμῖν παριστῶν · τὸ ἄνω καὶ κάτω πλεῖστα διέστηκεν , τὸ πλεῖστον διεστηκὸς ἐναντίον , τὸ ἄρα ἄνω καὶ κάτω ἐναντία . καὶ οὕτως μὲν ὁ συλλογισμὸς προῆλθεν δεικνὺς ὅτι ἐν τόπῳ ἐστὶ τὰ ἐναντία . πρὸς τούτους φαμὲν ὅτι ἐπειδὴ τὸ ἄνω καὶ κάτω διττόν , τὸ μὲν φύσει τὸ δὲ θέσει · φύσει μὲν ἄνω καὶ κάτω λέγεται καὶ ἡ γῆ καὶ ὁ οὐρανός , θέσει δὲ ὡς οἶκος δυνάμενος πρὸς ἄλλο καὶ ἄλλο παραλαμβανόμενος εἶναι καὶ ἄνω καὶ κάτω . ποῖον οὖν βούλεσθε ἄνω καὶ κάτω ; τὸ φύσει ἢ τὸ θέσει ; εἰ μὲν οὖν τὸ θέσει βούλεσθε ἄνω καὶ κάτω , ταῦτα οὔκ εἰσιν ἐναντία , ἀλλὰ πρός τι · δυνατὸν γὰρ τὸ αὐτὸ ἐπὶ τοῦ θέσει ἄνω καὶ κάτω λέγεσθαι . ταῦτα τοίνυν πρός τί εἰσι , καὶ οὐκ ἐναντία . εἰ δὲ μή , εὑρεθήσονται πάντες οἱ λόγοι ἁρμόζοντες ἐπὶ τοῦ μικροῦ καὶ μεγάλου . εἰ δὲ φύσει βούλεσθε ἄνω καὶ κάτω , οἱ τοιοῦτοι τόποι οὔκ εἰσιν ἐναντίοι αὐτοὶ καθ’ ἑαυτούς , <ἀλλ᾿> | ἐναντίων σωμάτων δεκτικοί · οὕτω τὸν ἄνω τόπον δεκτικὸν εἶναι τοῦ πυρὸς κουφοτάτου ὑπάρχοντος λέγομεν , τὸν δὲ κάτω δεκτικὸν εἶναι τῆς γῆς ὡς βαρυτάτης . δῆλον οὖν ὅτι οἱ αὐτοὶ τόποι οὔκ εἰσιν φυσικοὶ τῶν ἐναντίων καθ’ ἑαυτούς , ἀλλ’ εἰ ἄρα λέγοιντο ἐναντία , διότι ἐναντίων σωμάτων εἰσὶ δεκτικοί , λέγω δὴ πυρὸς καὶ γῆς , τούτου χάριν λέγοντι . ἀλλ’ ἴσως ἐρεῖ τις ὅτι καὶ οὗτοι οἱ τόποι , τὸ ἄνω καὶ κάτω , ἐναντία εἰσὶν ὡς πλεῖστον διεστηκότα ἀπ’ ἀλλήλων . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι οὐκ αὐτοὶ ἐναντίοι εἰσίν , ἀλλ’ ἡ διάστασις ἡ μεταξὺ τούτων · οὗτοι γὰρ ὡς τόποι οὔκ εἰσιν ἐναντίοι , ἀλλ’ ἡ μεταξὺ τούτων , ὡς εἴρηται , διάστασίς ἐστιν ἐναντία . ἡ δὲ διάστασις οὐκ ἔστι ποσόν , ἁλλὰ ποιόν . ἐν ποιοῖς ἄρα ἡ ἐναντιότης , ὥσπερ ἐλέγομεν καὶ ἐπὶ τοῦ μικροῦ καὶ τοῦ μεγάλου μὴ ταῦτα τὰ μεγέθη ἐναντία εἶναι , ἀλλὰ τὴν ποιότητα τὴν ἐν αὐτοῖς , τοῦτ’ ἔστι τὴν αὔξησιν καὶ τὴν μείωσιν . καὶ ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ ὡσαύτως . ἐπειδὴ δὲ τὰ τῇ φύσει πλεῖστον διεστηκότα ἐναντία εἶναι ἐλέγομεν , οἷον οὐρανὸν καὶ γῆν , ἐνταῦθά τινες γενόμενοι βούλονται δεῖξαι ὡς οὐ πλεῖστον διέστηκεν ἀλλήλων ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ . καὶ οὗτοι κέχρηνται λόγῳ τοιούτῳ καί φασιν ὅτι τὸ πλεῖστον διεστηκὸς ἐπίτασιν οὐ δέχεται · εἰ οὖν ἡ γῆ τοῦ οὐρανοῦ πλεῖστον διέστηκεν , πῶς λέγομεν ἔτι μᾶλλον ἀπέχειν τοῦ οὐρανοῦ τὸ ἡμισφαίριον τὸ ὑπὸ γῆν ; πρὸς τούτους φαμὲν ὅτι οὐ δεῖ τεμαχίζειν τὸν οὐρανόν , ἀλλ’ ὅλον ὡς ὅλον θεωρεῖν αὐτόν · ὅλος γὰρ ὁ οὐρανὸς ἐπὶ πλεῖστον διέστηκε τῆς γῆς , καὶ οὐ τὸ μὲν αὐτοῦ μᾶλλον διέστηκε | τὸ δὲ ἧττον . εἰπὼν γοῦν ὁ φιλόσοφος πάντα τὰ ἐν τούτῳ ἰδίῳ ζητούμενα , μέτεισιν ἐπὶ τὸ τελευταῖον ἴδιον , τοῦτ’ ἔστι τὸ ἴσον τε καὶ τὸ ἄνισον , ἐφ’ ᾧ τὸν περὶ τοῦ ποσοῦ καταπαύει λόγον . τριῶν οὖν οὐσῶν ἀντιθέσεων , ταὐτοῦ — θατέρου , ἴσου — ἀνίσου , ὁμοίου — ἀνομοίου , τὸ μὲν ταὐτὸν καὶ θάτερον ἐπὶ οὐσίας φέρεται , τὸ δὲ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον ἐπὶ τοῦ ποιοῦ , τὸ δὲ ἴσον καὶ ἄνισον ἐπὶ τοῦ ποσοῦ . ἔσχεν οὖν πάροδον τοῦτο , τοῦτ’ ἔστι τὸ ἴσον καὶ ἄνισον , ἀπὸ τοῦ πρώτου ἰδίου , τοῦ καταμετρεῖσθαι · τὰ γὰρ μετροῦ . μένα ἢ ἴσως μετροῦνται καὶ λέγονται εἶναι ἴσα , ἢ ἀνίσως καὶ λέγονται ἄνισα . πῶς οὖν τοῦτο τὸ ἰήιον , τὸ ἴσον καὶ ἄνισον . ἴδιον ἀποδέδωκε τοῦ ποσοῦ ; * * * τὰ γὰρ πρός τι οὐκ ἔχει ἰδίαν ὕλην , ἀλλ’ εὑρίσκεται καὶ ἐν οὐσίαις χἄ ἐν ποιοῖς · ἐν μὲν οὖν οὐσίαις ὡς ὁ πατὴρ καὶ ὁ υἱός , ἐν ποιῷ δὲ ὡς ὅτε εἴπωμεν ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον , ἐν ποσῷ δὲ ὡς ὅτε εἴπωμεν ἴσον <καὶ> ἄνισον . εἰ γοῦν ἐν πάσαις ταῖς κατηγορίαις εὑρίσκεται , ἄτοπον καὶ νῦν ταύτην εὑρίσκεσθαι τὴν κατηγορίαν ἐν τῷ ἴσῳ καὶ ἀνίσῳ . καὶ καλῶς ὁ Ἀριστοτέλης παραφυάδι ἐοικέναι τὰ πρός τι εἶπεν ἐν τοῖς Ἠθικοῖς , ὡς ἐν πάσαις ταῖς κατηγορίαις θεωρούμενα . ἀλλὰ ἀποροῦσιν εὐθέως · εἰ τοῦ ποσοῦ ἴδιόν ἐστι τὸ ἴσον καὶ ἄνισον , πῶς ἡ μονὰς λέγεται ὡς εἰς δύο ἡμίσεα καταμετρουμένη ἤγουν ἴσα , ἴση <ἴση μέν> , ἄνισος δὲ οὐ λέγεται ; πῶς τὸ σημεῖον καὶ τὸ νῦν οὔτε ἴσον λέγεται οὔτε ἄνισον ; ταῦτα γὰρ μέρη μὴ ἔχοντα οὐδὲ | ὅλως καταμετρεῖται . πρὸς ταῦτα δύο τινὰς ἐπιλύσεις προβαλλόμεθα , μίαν μὲν κοινὴν τῶν τριῶν , ἄλλην δὲ ἰδίαν τῆς μονάδος . καὶ ἔστιν ἡ μὲν κοινὴ αὕτη · ὅτι ταῦτα οὔκ εἰσιν ποσά , ἀλλ’ ἀρχαὶ ποσῶν , ἡμεῖς δὲ οὐ περὶ ἀρχῶν τοῦ ποσοῦ διαλεγόμεθα , ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ . περὶ <δὲ> τῆς μονάδος φαμὲν ὅτι οὐδὲν ἄτοπον ταύτην ἴσα μὲν καταμετρεὶσθαι , εἰς ἄνισα δὲ μὴ καταμετρεῖσθαι · ὁ γὰρ Ἀριστοτέλης οὐκ εἶπε δεῖν πάντως τὰ δύο ἔχειν τὸ ποσόν , τοῦτ’ ἔστι τὸ ἴσον καὶ τὸ ἄνισον , ἀλλ’ ἢ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο . εἰ δὲ τοῦτο , οὐδὲν ἄτοπον καὶ τὴν μονάδα εἰς ἴσα μὲν καταμετρεῖσθαι , εἰς ἄνισα δὲ μὴ καταμετρεῖσθαι , διότι οὐκ ἀνάγκη τὸ ποσὸν ἅμα τὰ δύο ἔχειν , ἀλλ’ ἡ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο . τοῦτο πέρας τῆς προκειμένης θεωρίας καὶ τῶν περὶ τοῦ ποσοῦ λόγων . οὐκ ἐπεξήλθαμεν δὲ τῷ ῥητῷ , ἐπειδὴ πάντα καλῶς διήλθαμεν ἐν τῇ διεξόδῳ τῆς θεωρίας . <Θεωρία χγ΄> . Περὶ τῶν πρός τι . p . 6a36 Πρός τι δὲ τὰ τοιαῦτα λέγεται , ὅσα αὐτὰ ἅπερ ἐστὶν ἑτέρων εἶναι λέγεται , ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως πρὸς ἕτερον . Ἐπειδὴ πέντε παρακολουθήματα ἕπεται τοῖς πρός τι , τὸ λέγεσθαι , διδάσκεσθαι , τὸ εἷναι , τὸ γένος εἶναι , τὸ συναριθμεῖσθαι ταῖς κατηγορίαις , ἰσάριθμον καὶ ἡμεῖς τὴν ζήτησιν ποιησώμεθα · διότι μὲν λέγονται , ζητήσωμεν τὴν αἰτίαν τῆς ἐπιγραφῆς , διότι δὲ διδάσκονται , ζητήσωμεν τὴν διασκευὴν τῶν πρός τι , διότι δὲ εἰσίν , τὴν τούτων ὑπόστασιν πολυπραγμονήσωμεν , διότι δὲ γένη εἰσίν , ἀναγκαῖον τὰ τούτων εἴδη μαθεῖν , διότι δὲ συναριθμοῦνται ταῖς κατηγορίαις , τὴν τάξιν ζητήσωμεν . ἀφ’ ἧς καὶ τὴν ἀρχὴν ποιησώμεθα . διαφωνεῖ τοίνυν ὁ Ἀριστοτέλης ἑαυτῷ · ἐν μὲν γὰρ τῇ ἀπαριθμήσει τῶν κατηγοριῶν τὸ ποιὸν τοῦ πρός τι προέταξεν , νυνὶ δὲ ἐν τῇ διδασκαλίᾳ τὸ πρός τι τοῦ ποιοῦ . πόθεν οὖν ; φαμὲν ὡς οὐδὲν ἄτοπον · ὅπου μὲν γὰρ ἀπαρίθμησις ψιλὴ ἦν , εἰκὸς ἦν προηγεῖσθαι τὰ καθ’ αὑτὰ τῶν ἐν σχέσει , καὶ διὰ τοῦτο προηγεῖται τὸ ποιὸν τοῦ πρός τι · ὅπου δὲ διδασκαλία ὑπῆρχεν , διὰ τέσσαρας αἰτίας ἠναγκάσθη τὸ πρός τι προτάξαι τοῦ ποιοῦ . καὶ πρώτη μέν ἐστιν αἰτία αὕτη · ἐπειδὴ περὶ τοῦ ποσοῦ διαλεγόμενος τοῦ ἴσου καὶ ἀνίσου ἐμνήσθη , τὸ δὲ ἴσον καὶ ἄνισον τῶν πρός τι , τούτου χάριν μετὰ τὸ ποσὸν τὸ πρός τι ἐπήγαγεν . δευτέρα αἰτία · ἐπειδὴ πολὺς ἦν ὁ λόγος ἐν τῷ ποσῷ , <ὅτε> τῶν πρός τι ἵνα μὴ ἐπὶ πολὺ ἀνηκόους ἡμᾶς τούτων ἐάσῃ , τούτου χάριν εὐθέως μετὰ τὸ ποσὸν πρὸ τοῦ ποσοῦ τὴν <τῶν> πρός τι διδασκαλίαν προέθετο λέγειν . αἰτία · ἐπειδὴ τὰ πρός τι οὐδεμίαν ἔχουσιν ὕλην καὶ ἐν πάσαις φαίνονται τῖς κατηγορίαις , καὶ ὅτι ἐμπεσὼν ἐν τῷ ποσῷ ταῦτα ἐδίδαξεν , ἵνα μὴ ῥᾳδίως καὶ ἐν τῷ ποιῷ παραπεσὼν τὰ αὐτὰ διδάξῃ ἡμᾶς , τούτου χάριν τοῦ ποιοῦ <τὰ> πρός τι προέταξεν . τετάρτη αἰτία · ἐπειδὴ ἦν δόξα καὶ τὴν ποιότητα τῶν | πρός τι εἶναι , ἵνα μὴ κἀκεῖσε γενόμενοι καὶ τὴν τῶν πρός τι φύσιν ἀγνοοῦντες μὴ δυνηθῶμεν τὴν τούτων δόξαν γνῶναι εἴτε ἀληθὴς εἴτε ψευδὴς ὑπάρχει , προέταξε τὰ πρός τι ὁ φιλόσοφος , ἵνα μὴ τῇ ἀγνοίᾳ συμβῇ ἀπατηθῆναι ἡμᾶς . ἐν τούτοις τὸ πρῶτόν ἐστι κεφάλαιον , ἐν ᾧ τὴν τάξιν ἐζητήσαμεν . φέρε δὲ λοιπὸν ἐπὶ τὴν ἐπιγραφὴν ἀναδράμωμεν . ἰστέον ὅτι τὰ μὲν τῶν ἀρχαιοτέρων βιβλία Περὶ τοῦ πρός τι ἐπιγράφουσι , τὰ δὲ τῶν νεωτέρων Περὶ τῶν πρός τι . καὶ αἱ δύο ἐπιγραφαὶ ἔχονται λόγου · ἐπειδὴ γὰρ ἐν τοῖς πρός τι μία ἐστὶν ἡ σχέσις καὶ διάφορα τὰ δεξάμενα τὴν σχέσιν , τούτου χάριν καὶ διάφορός ἐστιν ἡ τούτων ἐπιγραφή , καὶ διὰ μὲν τὴν σχέσιν μίαν οὖσαν ἐπιγέγραπται Περὶ τοῦ πρός τι , διὰ δὲ τὸ διάφορα εἶναι τὰ δεξάμενα τὴν σχέσιν ἐπιγέγραπται Περὶ τῶν πρός τι . ἡμεῖς δὲ τῇ ἑνικῇ ἐπιγραφῇ πεισθῶμεν , διότι ἀναλογεῖ ἡ μὲν σχέσις αἰτίῳ τὰ δὲ ὑποδεξάμενα τὴν σχέσιν αἰτιατῷ . εἰ οὖν ἐν τῷ αἰτίῳ καὶ αἰτιατῷ τὸ αἴτιον μᾶλλον ἐντιμότερόν ἐστιν , εἰκότως ἀκολουθοῦντες τῷ ἐντιμοτέρῳ οὕτω καὶ τὴν ἐπιγραφὴν ποιησώμεθα . ἐν τούτοις τὸ δεύτερόν ἐστι κεφάλαιον . τρίτον ἐστὶν <ἡ> τῶν πρός τι διασκευή . καί φαμεν ὡς τρισὶ καὶ μόνοις ἀπαρτίζει τὸν περὶ τῶν πρός τι λόγον ὁ φιλόσοφος . καὶ πρῶτον μὲν ἐντίθησι ψευδῆ ὑπογραφήν , δεύτερον δὲ τὰ ἴδια τῶν πρός τι , καὶ τρίτον τὴν τελείαν καὶ δεδοκιμασμένην ὑπογραφήν . καὶ τοῦτο εἰκότως · οὐ γὰρ βούλεται ἡμᾶς ἢ ἀπονητὶ ἤτοι ἀκονιτὶ ἐπὶ τὰ | ἀληθέστερα ἀναγαγεῖν , ἀλλὰ προγυμνάζει ἡμᾶς ψευδέσι σοφίσμασι , καὶ προκαθάρας τὰ ψευδῆ οὕτως ἐπὶ τὴν ἀληθῆ διδασκαλίαν ἡμᾶς ἀναφέρει . ἐν τούτοις τὸ τρίτον κεφάλαιον . τέταρτον δὲ ζητήσωμεν τὴν τούτων ὑπόστασιν . ἰστέον ὅτι διάφορος γέγονε δόξα περὶ τῶν πρός τι , καὶ οἱ μὲν πάντα πρός τι εἶναι ἐδόξαζον , ἄλλοι δὲ οὐδὲν εἶναι πρός τι ἐνόμιζον . ἡμεῖς δὲ ἑκάτερον ἐλέγχοντες τὴν ἡμετέραν δόξαν εἰσάγωμεν ἀληθῆ ὑπάρχουσαν τοῦ τῶν ὄντων τὰ μὲν εἶναι πρός τι τὰ δὲ μὴ εἶναι πρός τι . καὶ οἱ μὲν λέγοντες πάντα εἶναι τῶν πρός τι κέχρηνται δύο τισὶ λόγοις , ὧν ὁ μέν ἐστιν συλλογιστικὸς ὁ δὲ ἀπὸ τῆς ἐνεργείας λαμβανόμενος . καὶ ὁ μὲν συλλογιστικός ἐστι τοιοῦτος · φασίν ὅτι πάντα τὰ ὄντα αἱ κατηγορίαι , αἱ κατηγορίαι γένη , τὰ γένη πρός τι , πάντα ἄρα τὰ ὄντα πρός τι . πρὸς τοῦτό φαμεν ἡμεῖς ὅτι κακῶς εἰρήκασιν τὰς κατηγορίας γένη εἶναι · πῶς γὰρ βούλεσθε ταύτας γένη εἷναι ; ἆρα ὡς γενικὰς σχέσεις οὔσας ; ἀλλὰ τοῦτο ἄτοπον , ἀλλὰ γένη λέγοντι ὡς γενικὴν ἀναδεξάμενοι σχέσιν , καὶ οὐκ ἔτι ὡς αὐταὶ καθ’ αὑτὰς γενικαὶ οὖσαι σχέσεις . συνάγεται οὖν ἐκ τούτου λόγος ὅτι πᾶσαι αἱ κατηγορίαι γενικῆς μετέχουσι σχέσεως , καὶ οὔκ εἰσι τῶν πρός τι , ἀλλὰ τὴν τῶν πρός τι σχέσιν ἔχουσιν , ὅπερ καὶ ἡμεῖς ἐλέγομεν τὴν ὕλην τῶν κατηγοριῶν ὑποκεῖσθαι τοῖς πρός τι . καὶ οὗτος μέν ἐστιν ὁ συλλογιστικὸς λόγος τῶν βουλομένων πάντα εἶναι τῶν πρός τι . ὁ δὲ ἀπὸ τῆς ἐνεργείας λαμβανόμενος τοιοῦτος · φασὶν ὅτι τὸ μέλι τοῖς μὲν | γλυκύ ἐστι τοῖς δὲ πικρόν · τοῖς μὲν γὰρ ὑγιαίνουσιν γλυκὺ τοῖς δὲ ἰκτεριῶσι πικρόν . ὁμοίως καὶ τράχηλος περιστερᾶς τοῖς μὲν φαίνεται λευκὸς τοῖς δὲ φαιὸς τοῖς δὲ μέλας . καὶ δῆλον ἐντεῦθεν ὅτι οὔτε τὸ μέλι ἰδίαν ἔχει φύσιν καὶ χυμὸν οὔτε ὁ τράχηλος τῆς περι - στερᾶς μίαν ἔχει χροιάν . φαμὲν οὖν πρὸς τούτους ὅτι πρῶτον μὲν οὐδεὶς ἐκ τῶν παρὰ φύσιν κρίνει , ἀλλ’ ἐκ τῶν κατὰ φύσιν . ἄλλως τε δὲ καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς παρὰ φύσιν ἔστι τις αἰτία ἀναγκάζουσα τὸ μέλι τοῖς μὲν γλυκὺ φαίνεσθαι τοῖς δὲ πικρόν · τοῖς μὲν γὰρ κατὰ φύσιν ἔχουσιν γλυκύ ἐστι τὸ μέλι τοῖς δὲ ἰκτεριῶσι πικρόν ἐστιν , διότι ἡ θερμασία τοῦ μέλιτος ἀναλύουσα τὴν ἀναπεμπομένην τοῖς ἀγγίοις χολὴν ποιεῖ τὸ μέλι φαίνεσθαι πικρόν . καὶ ὁ τράχηλος δὲ τῆς περιστερᾶς αὐτὸς μὲν μίαν ἔχει χροιὰν πρὸς δὲ διαφόρους αἰτίας δοκεῖ πᾶσιν μὴ τὴν αὐτὴν ἔχειν χροιάν · τοῖς μὲν γὰρ κατ’ εὐθυωρίαν ὁρῶσιν ὁ αὐτὸς ἀεὶ φαίνεται , τοῖς δὲ κτὰ ἀντανάκλασιν ἄλλως ἄλλοτε δοκεῖ ἔχειν ἐν ἡλίῳ γὰρ φαινόμενος ἑτέροις ἑτέρως φαίνεται ἢ διὰ τὴν τῶν ὁρώντων διάφορον θέσιν ἢ διὰ τὰς τοῦ ἡλίου ἀκτῖνας ἢ δι’ ἄλλας τοιαύτας αἰτίας . καὶ οὕτως μὲν οἱ λέγοντες πάντα εἶναι τῶν πρός τι . οἱ δὲ βουλόμενοι μηδὲν εἶναι πρός τι λέγουσιν ὅτι φύσει οὐδέν ἐστιν πρός τι , ἀλλ’ ἐκ τῆς ἡμετέρας ἐπινοίας γίνονται τὰ πρός τι · ἡμεῖς γὰρ ἐπενοήσαμεν δεξιὸν καὶ ἀριστερόν , καὶ οὐ φύσει ἐστίν . πρὸς οὕς φαμεν ὅτι οὐ μόνον κατὰ τὴν ἡμετέραν ἐπίνοιαν γίνονται τὰ πρός τι , ἀλλὰ καὶ φύσει εἰσίν · ἰδοὺ γὰρ ὁ μὲν σπλὴν καὶ τὸ ἧπαρ φύσει εἰσὶν δεξιὰ καὶ ἀριστερά · ὡς γὰρ ὁ μὲν σπλὴν δεξιός ἐστι τὸ δὲ ἧπαρ ἀριστερόν , οὕτως εἰ συμβῇ ταῦτα μετενεχθῆναι ἢ μὴ οὕτως ἔχειν , τὸ σύμπαν διέ - φθαρται ζῷον . δῆλον οὖν ἐντεῦθεν ὅτι οὐ μόνον κατὰ τὴν ἡμετέραν ἐπί - νοιάν ἐστι τὰ πρός τι ἀλλὰ καὶ φύσει . ἄλλως τε δὲ εἰ δοῖμεν μὴ εἶναι πρός τι , οὐκ ἔστιν οὐδὲ ὁ δημιουργός · ὁ γὰρ δημιουργῶν δεδημιουργημένων ἐστὶ δημιουργός · ταῦτα δὲ τῶν πρός τι . εἰ οὗν ἀναιρεθήσεται τὸ πρός τι , οἰχήσεται εἰλικρινῶς ἡ πρόνοια , καὶ πάντα ἔσται ἐκ ταὐτομάτου . καὶ αὐτὸ δὲ τὸ ἐκ ταὐτομάτου κινδυνεύει ἀπολέσθαι , εἴ γε καὶ ἐν τοῖς ἐκ ταυτομάτου γινομένοις ἔστι καὶ αἴτιον καὶ αἰτιατόν · ταῦτα δὲ πάλιν τῶν πρός τι · τὸ γὰρ αἴτιον αἰτιατοῦ ἐστιν αἴτιον . εἰ οὖν ἠλέγξαμεν κἀκείνους ὡς ἀδύνατον ἅπαντα εἶναι τῶν πρός τι , καὶ τούτους πάλιν ὁμοίως ἠλέγξαμεν ὡς ἀδύνατον μηδὲν εἶναι τῶν πρός τι , ἐπιδειχθήσεται πάντα τὰ ὄντα καὶ εὑρεθησόμεθα μηκέτι περὶ τῶν πρός τι ζητοῦντες ἢ εἰσὶν ἡ οὐκ εἰσίν , ἀλλὰ περὶ πάντων τῶν ὄντων δῆλον ὅτι ἡ ἡμετέρα εἰσάγεται δόξα ἀληθὴς οὖσα καὶ βέβαιος , ἡ λέγουσα τῶν ὄντων τὰ μὲν εἶναι τῶν πρός τι τὰ δὲ μὴ εἶναι πρὸς τι . Πέμπτον καὶ τελευταῖον κεφάλαιον τὰ εἴδη τῶν πρός τι . δέκα τοίνυν εἰσὶ τὰ εἴδη τῶν πρός τι , ταὐτότης , ἀνισότης , ὕφεσις , κρίσις , πῆσις , γένεσις , μέθεξις , θέσις , ἀσυμμετρία καὶ ἡ πρὸς τὸ γένος ἀναφορά . | καὶ ἔστι ταὐτότης μέν , ὡς ὅτε εἴπωμεν ‘τὸ ἴσον ἴσῳ ἐστὶν ἴσον’ . ταὐτότης δὲ λέγεται , διότι μὴ πρὸς ἑτερώνυμον λέγεται ἀλλὰ πρὸς αὐτὸ τὸ ὄνομα . ἀνισότης δέ ἐστιν , ὡς ὅτε εἴπωμεν ‘τὸ διπλάσιον ἡμίσεώς ἐστι διπλάσιον’ . ὕφεσις δέ ἐστιν , ὡς ὅτε εἴπωμεν ‘ὁ ἄρχων ἀρχομένων ἐστὶν ἄρχων’ · δεῖ γὰρ ὑποβεβηκέναι τοὺς ἀρχομένους τῷ ἄρχοντι . κρίσις δέ ἐστιν , ὡς ὅτε εἴπωμεν ἰὴ ἐπιστήμη τοῦ ἐπιστητοῦ ἐστιν ἐπιστήμη’ . λῆσις δέ ἐστιν , ὡς ὅτε εἴπωμεν ‘τὸ ποιοῦν εἰς τὸ πάσχον ποιεῖ’ . μέθεξις δέ ἐστιν , ὡς ὅτε εἴπωμεν ‘τὸ μετέχον μετεχομένου μετέχει’ . γένεσις , ὡς ὅτε εἴπωμεν ‘ὁ πατὴρ υἱοῦ πατήρ’ . θέσις δέ , ὡς ὅτε εἴπωμεν ‘τὸ δεξιὸν ἀριστεροῦ δεξιόν’ . ἀσυμμετρία δέ ἐστιν , ὡς ὅτε εἴπωμεν ‘τὸ ἀδύνατον εἰς τὸ εἶναι ἀδύνατον εἰς τὸ ὁραθῆναι’ . ἡ δὲ πρὸς τὸ γένος ἀναφορά , ὡς ὅτε εἴπωμεν ὅτι ἡ μὲν γραμματικὴ αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν οὐκ ἔστι τῶν πρός τι , ἀλλὰ ποιότης ψυχῆς , πρὸς δὲ τὴν ἐπιστήμην , τοῦτ’ ἔστι τὸ γένος αὐτῆς , πάρα · βαλλομένη τῶν πρός τί ἐστιν · ἡ γὰρ γραμματικὴ ἐπιστήμης ἐστὶν γραμματική . τοῦτο πέρας τῆς προκειμένης θεωρίας . <Θεωρία κδ΄.> p . 6a36 Πρός τι δὲ τὰ τοιαῦτα λέγεται , ὅσα αὐτὰ ἅπερ ἐστὶν ἑτέρων εἶναι λέγεται . ἐντεῦθεν ἡ ψευδὴς ὑπογραφὴ τῶν πρός τι . ἀλλ’ ἵνα ταύτην νοήσωμεν , εἴπωμεν οὕτως · διττὸν τὸ πρὸς ἕτερον λέγεσθαι · ἢ γὰρ αὐτὸ ὅπερ ἐστὶν πρὸς ἕτερον λέγεται , ἢ ἄλλο μέν ἔστιν , πρὸς ἄλλο δὲ ἕτερον λέγεται , οἷον τὸ λευκὸν λέγεται πρὸς τὸ μέλαν · τὸ γὰρ λευκὸν οὐ καθὸ λευκόν ἐστιν λευκὸν λέγεται πρὸς τὸ μέλαν , ἀλλὰ καθὸ πολεμικώτατον ἢ ἐναντίον αὐτοῦ ἐστιν . | τὸ δὲ πρός τι οὐκ ἄλλο μὲν ἔστιν ἄλλο δὲ λέγεται , ἀλλὰ καθ’ ὃ μὲν ἔστι , κατὰ τοῦτο λέγεται · τὸ γὰρ δεξιὸν πρὸς τὸ ἀριστερὸν λέγεται , οὐ κὰτ ἄλλο τι , οἷον καθὸ ἐναντίον ἐστίν , ἀλλὰ καθὸ δεξιόν · τὰ γὰρ πρός τι οὐ κατὰ τὸ πρῶτον σημαινόμενον , ἀλλὰ κατὰ τὸ δεύτερον λέγονται , τοῦτ’ ἔστι τὰ μὴ ἄλλως μὲν ὄντα ἄλλως δὲ λεγόμενα , ἀλλὰ τὰ κατὰ τὴν ἰδίαν φύσιν λεγόμενα πρὸς ἕτερον . κατὰ τοῦτο γοῦν ὁ φιλόσοφος τὸ εἶδος εἶπεν πρός τι δὲ τὰ τοιαῦτα λέγεται , ὅσα αὐτὰ ἅπερ ἐστὶν ἑτέρων εἶναι λέγεται , ἵνα μὴ λάβωμεν τὰ ἄλλως μὲν ὄντα ἄλλως δὲ πρὸς ἕτερον λεγόμενα . ζητήσωμεν δὲ τίνος χάριν εἶπε λέγεται καὶ μὴ ‘ἐστί’ . καί φαμεν ὅτι ἐπειδὴ ἐκτίθεται ὑπογραφὴν μήτε ἀληθῆ οὖσαν μήτε ἀρέσκουσαν αὐτῷ , ὡς ( δείξει δὲ ὁ λόγος προϊών ) πολλὰ ἄτοπά ἐστιν ἑπόμενα ταύτῃ τῇ ὑπογράφῃ . p . 6a37 Ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως πρὸς ἕτερον . Καλῶς καὶ τοῦτο προσέθηκεν ὁ φιλόσοφος · ἐπεὶ γὰρ εἴρηκεν ὡς αὐτὰ ἅπερ ἐστὶν ἑτέρων εἶναι λέγεται , ἵνα μὴ διὰ τὸ ἑτέρων νομίσῃς ὅτι πρὸς γενικὴν μόνην τὰ πρός τι συντάττεται , τούτου χάριν εἶπεν ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως πρὸς ἕτερον · ἔστιν γὰρ τὰ πρός τι συντάττειν καὶ πρὸς δοτικὴν καὶ πρὸς αἰτιατικήν . καὶ πρὸς μὲν δοτικήν , ὡς ὅταν εἴπωμεν ‘ὁ φίλος φίλῳ φίλος’ , πρὸς δὲ αἰτιατικήν , ὡς ὅταν εἴπωμεν ‘6 τύπτων τυπτόμενον τύπτει’ . p . 6a37 Οἶον τὸ μεῖζον τοῦτο ὅπερ ἐστὶν ἑτέρου λέγεται · τινὸς γὰρ μεῖζον λέγεται . Παράδειγμα λαβὼν τῆς ὑπογραφῆς ὁ φιλόσοφος καλῶς ἀπὸ τοῦ | μείζονος ἤρξατο , ἐπειδὴ ἐν τοῖς περὶ τοῦ ποσοῦ λόγοις μνήμην ἐποιήσατο 97r τοῦ μείζονος , καὶ τούτου χάριν τοῦτο ἔλαβεν πρὸς παράδειγμα , ἵν μὴ ἐξ ἀγνώστων , ἀλλ’ ἐκ φανερῶν τὴν διδασκαλίαν ποιήσῃ . p . 6b2 ἔστι δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν πρός τι οἷον ἕξις καὶ διάθεσις , αἵσθησις , ἐπιστήμη , θέσις . Ζητοῦμεν ἐνταῦθα ὅτι τίνος χάριν παράδειγμα βουλόμενος λαβεῖν τῶν πρός τι ὁ φιλόσοφος μεμερισμένως εἴρηκεν ταῦτα , ἀποκεχωρισμένον τὸ διπλάσιον καὶ τὸ μέγα τάξας · ἐπήνεγκεν γὰρ λέγων ἔστι δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν πρός τι . φαμὲν ὅτι διὰ δύο αἰτίας · πρῶτον μὲν ὅτι τὸ μεῖζον καὶ τὸ διπλάσιον τῶν πρός τί ἐστι καὶ μόνον , ἡ δὲ ἕξις καὶ ἡ διάθεσις καὶ ἐπιστήμη οὐ μόνον πρός τί εἰσιν , ἀλλὰ καὶ ποιότητες , καὶ ποιότητες μὲν ὡς ἐν ψυχῇ θεωρούμενα , πρός τι δὲ ὡς πρὸς ἃ λέγονται παραβαλλόμενα . ἢ διὰ ταύτην οὖν τὴν αἰτίαν ἐχώρισεν ταῦτα , ἢ ὅτι ἐκεῖνα πρὸς γενικὴν καὶ μόνον λέγονται ( τὸ γὰρ μεῖζον ἐλάττονός ἐστι μεῖζον καὶ τὸ διπλάσιον ἡμίσεώς ἐστι διπλάσιον ) , ταῦτα δὲ οὐ μόνον πρὸς γενικὴν ἀλλὰ καὶ πρὸς δοτικὴν ἀντιστρέφονται , οἷον λέγομεν ὅτι ‘ἡ ἐπιστήμη ἐπιστητοῦ ἐστιν ἐπιστήμη’ , καὶ ἀντιστρέφοντες λέγομεν ‘καὶ τὸ ἐπιστητὸν ἐπιστήμῃ ἐστὶν ἐπιστητόν’ . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ διάθεσις διαθετοῦ ἐστι διάθεσις καὶ τὸ διάθετόν διαθέσει διάθετόν . ἰστέον δὲ ὅτι καὶ ταῦτα καὶ τὰ ἑξῆς λεγόμενα , οἷον ἀνάκλισιν καὶ καθέδραν καὶ στάσιν , ἔφασκεν ὁ ἡμέτερος διδά - σκαλος μὴ βούλεσθαι | τὸν Ἀριστοτέλην ὡς πρός τι λαβεῖν , ἀλλ’ ὡς ποιά ( θεωρεῖται γὰρ καὶ ὡς ποιὰ καὶ ὡς πρός τι · αὐτὰ μὲν γὰρ καθ’ αὑτά , ὡς εἴρηται , ποιά ἐστιν , πρός τι δὲ ὡς ἔχοντα σχέσιν πρὸς τὰ μετέχοντα αὐτῶν ὡς πρός τι ) , ὅτι νῦν Ἀριστοτέλης βουλόμενος κακίσαι τὸν ὑπὸ τῶν νεωτέρων ἀποδιδόμενον ὁρισμόν , οὐ μόνον τὰ πρός τι ὁρίζεται , ἀλλὰ καί τινα τῶν ὑπὸ τὴν ποιότητα ἀναγομένων , ὡς ποιὰ αὐτὰ λαμβάνων . δηλοῖ δὲ καὶ τὸ τὴν θέσιν αὐτοῖς συναριθμήσασθαι , ἥπερ ἐστὶ ποιόν · οὐδὲν γὰρ ἕτερόν ἐστιν θέσις ἡ τὸ τοιόνδε σχῆμα τοῦ κινουμένου . τὸ δὲ σχῆμα ποιότης . ἄλλως τε , φησίν , ἡ ἀνάκλισις καὶ ἡ καθέδρα καὶ ἡ στάσις ἄντικρυς ποιότητές εἰσιν , εἴδη ὄντα τῆς θέσεως . πῶς οὖν ἐνῆν τὸ μὲν γένος ὑπὸ τὸ πρός τι ἀνάγεσθαι τὰ δὲ εἴδη ὑπὸ τὴν ποιότητα ; p . 6b6 Καὶ τὰ ἄλλα δὲ ὡσαύτως . πρός τι οὖν ἐστιν ὅσα αὐτὰ ἅπερ ἐστὶν ἑτέρων εἶναι λέγεται . Καὶ τοῦτό φησιν ὑπὸ Ἀριστοτέλους ὡς γυμνάζοντος τὸν εἰρημένον ὁρισμὸν λέγεσθαι , ὡς εἰ οὕτως ἔλεγεν ὅτι κατὰ τὸν εἰρημένον ὁρισμὸν ὅσα ὅπερ ἐστὶν ἑτέρων λέγεται , πάντα πρός τί εἰσιν , ὅπερ ἄτοπον . ἄλλως τε , φησίν , οὐδὲ βούλεται τέως προφανῶς ἐναντιωθῆναι τούτῳ τῷ ὅρῳ , ἀλλὰ πρότερον συμμαχεῖ αὐτῷ καὶ κρατύνει αὐτόν , καὶ οὕτως ἀνατρέπει τοῦτον δεικνὺς ὡς πολλὰ τούτῳ ἄτοπα παρακολουθήσει . p . 6b11 Ἕτι δὲ καὶ <ἡ> ἀνάκλισις καὶ ἡ στάσις καὶ ἡ καθέδρα θέσεις τινές . Ζητοῦμεν ἐνταῦθα τίνος χάριν πάλιν τὰ παραδείγματα διέκρινεν . καί φαμεν ὅτι διότι οὔκ εἰσι ταῦτα | κυρίως πρός τι , ἀλλ’ ὡς πρὸς τὴν τοῦ γένους ἀναφορὰν λέγονται πρός τι , τῶν προτέρων αὐτῶν καθ’ αὑτῶν λεγομένων εἶναι τῶν πρός τι . ἐπειδὴ δὲ εἶπεν ‘καὶ πάλιν δὲ ἡ ἀνάκλισις καὶ ἡ στάσις καὶ ἡ καθέδρα θέσεις εἰσίν’ ( εἴδη γὰρ ταῦτα τῆς θέσεως , ἡ θέσις τῶν πρός τι · ἢ γὰρ · ὅλον τὸ σῶμα ὀρθόν ἐστι καὶ καλεῖται στάσις , ἢ ὅλον πλάγιόν ἐστιν καὶ καλεῖται ἀνάκλισις , ἢ μέρος μέν τι αὐτοῦ ἵσταται μέρος δέ τι αὐτοῦ κάθηται καὶ καλεῖται καθέδρα ) , τὸ δὲ ἀνακεκλίσθαι ἢ ἑστάναι ἢ καθέζεσθαι ταῦτα , φησίν , οὔκ εἰσιν θέσεις , εἴ γε ἡ θέσις τῶν πρός τί ἐστιν , ταῦτα δὲ θέσεις μὲν οὔκ εἰσιν , παρωνύμως δὲ ἀπὸ τῶν εἰρημένων εἰδῶν τῆς θέσεως μετηνέχθησαν , ἀπὸ μὲν τῆς στάσνως τὸ ἑστάναι , ἀπὸ δὲ τῆς ἀνακλίσεως τὸ ἀνακεκλίσθαι , ἀπὸ δὲ τῆς καθέδρας τὸ καθέζεσθαι . ὥσπερ δὲ ταῦτα ἀπὸ τῶν εἰδῶν τῆς θέσεως μετηνέχθησαν , οὕτως καὶ ἀπὸ τοῦ γένους τούτων , τοῦτ’ ἔστι τῆς θέσεως , μετηνέχθη τὸ κεῖσθαι , ἥτις ἐστὶ μία τῶν κατηγοριῶν · αὕτη γὰρ γένος ἐστὶ τοῦ ἑστάναι καὶ ἀνακεκλίσθαι καὶ <καὶ καθέζεσθαι> . ὥστε τὸ εἴδος τῶν πρός τι , τοῦτ’ ἔστιν ἡ θέσις , μίν ἔτεκε κατηγορίαν τὴν τοῦ κεῖσθαι . καὶ οὐδὲν θαυμαστόν · καὶ δύο γὰρ ειοη του πόσου δύο ἔτεκον κατηγορίας , ὁ τόπος τὴν που καὶ ὁ χρόνος τὴν ποτέ , οὐχ ὅτι ὁ τόπος λέγεται ποῦ , ἀλλὰ τὰ πράγματα τὰ ἐν τῷ τόπῳ ὄντα , οὐδὲ ὁ χρόνος αὐτὸς ποτέ , ἀλλὰ τὰ ἐν χρόνῳ γινόμενα πράγματα . ἀπορήσειε δ’ ἄν τις πρὸς τὸν φιλόσοφον διὰ τί τὰ θέσεως εἴδη καὶ ὑπὸ τὸ πρός τι καὶ ὑπὸ τὴν θέσιν ἀνάγει · ταῦτα γὰρ | ὑπὸ τὴν τοῦ κεῖσθαι κατηγορίαν ἔδει ἀνάγεσθαι . πρὸς ὃν λέγομεν ὅτι οὐ πάντως τὰ ἀπό τινος παρωνύμως λεγόμενα ὑπὸ τὴν αὐτὴν κατηγορίαν τελεῖ · ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τῆς γραμματικῆς ὁ γραμματικός · καὶ ἡ μὲν γραμματικὴ ἐπιστήμη οὖσα ὑπὸ τὴν ποιότητα ἀνάγεται , ὁ δὲ γραμματικὸς ὑπὸ τὴν οὐσίαν . οὕτω καὶ ἐπὶ τούτων τὴν μὲν ἐνέργειαν ὕπο τὰ πρὸς τι ἀνάγομεν , αὐτὸ δὲ τὸ κείμενον ὑπὸ τὴν κεῖσθαι κατηγορίαν . p . 6b13 Παρωνύμως δὲ ἀπὸ τῶν εἰρημένων θέσεων λέγονται . Σημειω τέον ὅτι καλῶς ἐν τοῖς προλαβοῦσιν ἐλέγομεν ὅτι χρεία τῆς τῶν παρωνύμων διδασκαλίας ἐν τῷ παρόντι συγγράμματι · ἰδοὺ γὰρ αὐτὸς ὁ Ἀριστοτέλης φαίνεται τούτων μεμνημένος . προέλαβεν δὲ ἐν τῇ ἀρχῇ τὴν τούτων διδασκαλίαν εἰπών , ἵνα μὴ ὀνόματα ἄγνωστα τοῖς εἰσαγομένοις παρέχῃ καὶ μὴ ἐκ τῶν φανερῶν ἀλλ’ ἐξ ἀγνώστων τὴν διδασκαλίαν δόξῃ ποιήσασθαι , ὅπερ ἐστὶ διαβεβλημένον παρὰ τοῖς παλαιοτέροις . p . 6b15 Ὑπάρχει καὶ ἐναντιότης ἐν τοῖς πρός τι , οἷον ἀρετὴ κακίᾳ ἐναντία , ἑκάτερον τῶν πρός ὄν , καὶ ἐπιστήμη ἀγνοίᾳ . οὐ πάσι δὲ τοῖς τι ὑπάρχει ἐναντίον . Μετὰ τὴν ψευδῆ ὑπογραφὴν τῶν πρός τι ἐπὶ τὰ ἴδια λοιπὸν μεταβέβηκεν ὁ φιλόσοφος . καὶ πρῶτον ἴδιον ἀποδίδωσι τῶν πρός τι τὸ ἔχειν ἐναντίον . ἀλλ’ εὐθέως ἡμᾶς ζήτησις διαδέχεται · φασὶ γὰρ τίνος χάριν ὁ καί σύνδεσμος προτέθειται . <φαμὲν> ὅτι καὶ διὰ τὰ μέλλοντα καὶ διὰ τὰ διὰ μὲν | τὰ μέλλοντα , ἐπειδὴ ἐλέγομεν ἀκολουθεῖν τῇ ἐναντιότητι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον . ἐπειδὴ οὖν συνεφέλκεται καὶ ἡ ἐναντίωσις τῷ μᾶλλον καὶ ἧττον ( μέλλει γὰρ ἀποδοῦναι καὶ τοῦτο ἴδιον ὑπάρχον τῶν πρός τι ) , εἰκότως οὖν ὁ καί σύνδεσμος πρόσκειται . πρὸς δὲ τὰ φθάσαντα , ἐπειδὴ ἡ ψευδὴς ὑπογραφὴ ἰδίῳ ἀναλογεῖ . ἰδίῳ δὲ ἀναλογεῖ , διότι καὶ ἡ ὑπογραφὴ ἐκ συμβεβηκότων , καὶ πάλιν διότι ἡ ὑπογραφὴ καθάπερ τὸ ἴδιον ἀντιστρέφειν βούλεται . ἐπειδὴ οὖν τὴν ὑπογραφὴν ἀποδεδώκαμεν ἀναλογοῦσαν ἰδίῳ , ὡς ῥηθέντος πρώτου ἰδίου οὕτως ἐπήγαγεν τὸν καί σύνδεσμον , δηλῶν δι’ αὐτοῦ ὅτι οὐδὲν ἰδίου διενήνοχεν ἡ ὑπογραφή . μετὰ ταῦτα ἑτέρα τις ἡμᾶς ἀπορία διαδέχεται ἡ λέγουσα ὅτι τίνος χάριν εἶπεν ὑπάρχει , καὶ μὴ εἶπεν ἢ ‘κοινόν’ ἡ ‘ ἴδιον’ . πρὸς οὕς φαμεν ὅτι ἐπειδὴ ἐλέγομεν ὅτι τὸ ἴδιον καὶ παντὶ καὶ μόνῳ ἐφαρμόζει · ὅτε μὲν γὰρ παντὶ ἐφαρμόζει , τότε λέγεται εἶναι κοινόν , ὅτε δὲ μόνῳ , λέγεται ἴδιον εἶναι . ἐπεὶ οὗν τὸ προκείμενον ἴδιον οὔτε παντὶ ὑπάρχει , ὡς αὐτός φησιν , οὔτε δὲ μόνῳ , ἀλλὰ καὶ ταῖς ποιότησιν , ὡς δειχθήσεται , εἰκότως οὔτε κοινὸν αὐτὸ εἴρηκεν ὡς μὴ παντὶ ὑπάρχον , οὔτε ἴδιον ὡς μὴ μόνῳ , ἀλλ’ ὑπάρχει τοῦτο προσηγόρευσεν . ἀλλά πάλιν ἀποροῦσι λέγοντες ὅτι εἰ μήτε πᾶσιν ὑπάρχει μήτε μόνοις , δῆλον ὡς τισὶ μὲν ὑπάρχει τισὶ δὲ οὐχ ὑπάρχει · καιρὸς οὖν τοῦτο προσδιορίσασθαι καὶ δεῖξαι τίσι μὲν ὑπάρχει τῶν πρός τι τὸ ἔχειν ἐναντίον , τίσι δὲ οὐχ ὑπάρχει . | λέγομεν οὖν ὅτι τὰ πρός τι ἰδίαν ὕλην οὐκ ἔχει , ἀλλὰ παραφυάδι ἔοικεν ἐν πάσαις εὑρισκόμενα κατηγορίαις . ὅτε γοῦν ἡ κατηγορία , ἐν ᾗ ἐστιν αὐτὴ ἡ τοῦ πρός τι σχέσις , ἔχει ἐναντίον , τότε καὶ τὰ πρός τι ἐν ταύτῃ θεωρούμενα ἔχει ἐναντία . ὅτε δὲ αἱ κατηγορίαι , ἐν αἷς τὰ πρός τί ἐστιν , οὐκ ἔχουσιν ἐναντία , οὐδὲ τὰ πρός τι τὰ ἐν ταύταις ταῖς κατηγορίαις θεωρούμενα ἕξει ἐναντία · οἷον ἐπειδὴ ἡ οὐσία οὐκ ἔχει ἐναντίον , ὡς ἴσμεν , οὐδὲ τὰ πρός τι τὰ ἐν ταύτῃ θεω - ρούμενα ἕξει ἐναντίον , οἷον πατὴρ — υἱός , δεξιὸς — ἀριστερός . πάλιν ἐπειδὴ τὸ ποσὸν οὐκ ἔχει ἐναντίον , οὐδὲ τὰ ἐν ταύτῃ θεωρούμενα τῇ κατηγορ·ίᾳ πρός τι ἔχουσιν ἐναντίον , οἷον τὸ διπλάσιον καὶ τὸ δίπηχυ . ἐπειδὴ δὲ τὸ ποιόν , ὡς δειχθήσεται , ἔχει ἐναντίον , τούτου χάριν καὶ τὰ πρός τι τὰ ἐν ταύτῃ θεωρούμενα τῇ κατηγορίᾳ ἔχουσιν ἐναντίον , οἷον ἡ ἐπιστήμη τὴν ἄγνοιαν . ἀλλ’ ἐντεῦθεν ἕτερος ἡμᾶς διαδέχεται λόγος λέγων ὅτι εἰ τισὶ μὲν ὑπάρχει τισὶ δὲ οὐχ ὑπάρχει , ἔξεστιν ἐπὶ τούτου τοῦ ἰδίου καὶ καταφατικῇ χρήσασθαι τῇ φωνῇ καὶ ἀποφατικῇ , καὶ διότι μὲν ὑπάρχει τισί , δυνατὸν εἰπεῖν ὅτι τὰ πρός τι ἔχουσιν ἐναντία , διότι δὲ τισὶν οὐχ ὑπάρχει , οὐδὲν ἀπεικὸς ἀποφατικῇ χρήσασθαι τῇ φωνῇ καὶ λέγειν ὅτι τοῖς πρός τι οὐδέν ἐστιν ἐναντίον . εἰ οὖν δέδεικται ὅτι δυνατὸν καὶ καταφάσει καὶ ἀποφάσει ἐπὶ τούτου χρήσασθαι τοῦ ἰδίου , τίνος χάριν ὁ Ἀριστοτέλης τὴν κατάφασιν τῆς ἀποφάσεως προετίμησεν ; πρὸς ὅν φαμεν ὡς εἰκότως προετίμησε τὴν κατάφασιν | τῆς ἀποφάσεως διὰ δύο αἰτίας · πρῶτον μὲν ὅτι ἡ κατάφασις ὡρισμένη ἐστὶν ὡς δηλοῦσα καὶ τί ἔστιν , ἡ δὲ ἀπόφασις ἀόριστος ὡς λέγουσα τί οὐκ ἔστιν , οὐ μέντοι γε τί ἐστιν . εἰκότως οὖν τὸ ὡρισμένον . τοῦτ’ ἔστι τὴν κατάφασιν , τοῦ ἀορίστου , τοῦτ’ ἔστι τῆς ἀποφάσεως , προετίμησεν . δεύτερον δέ , ὡς εἰρήκαμεν , ἡ ἀποδεδομένη ὑπογραφὴ ἰδίῳ ἀναλογεῖ , τῷ δὲ ἰδίῳ μᾶλλον ἁρμόζει ἡ κατάφασις ὡς δηλοῦσα τὴν φύσιν τοῦ πράγματος ( καὶ γὰρ καὶ τὸ ἴδιον τοῦτο βούλεται εἰπεῖν ) <ἢ> ἀπόφασις ἡ ἐναντιουμένη τῇ φύσει τοὐ πράγματος τῆς ὑπογραφῆς . διὰ ταύτας οὖν τὰς αἰτίας τὴν κατάφασιν προετίμησεν τῆς ἀποφάσεως , καὶ διὰ τὸ ὡρισμένην εἶναι καὶ διὰ τὸ ἁρμόζειν τῇ φύσει τοῦ ἰδίου , ὡς ἀναλογούσης τῳ ἰδίῳ τῆς ὑπογραφῆς . ἐντεῦθεν ἐπὶ τὸ δεύτερον ἴδιον μεταβέβηκεν ὁ φιλόσοφος , τὸ τὰ πρός τι ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον . περὶ οὗ οὐδὲν ἐροῦμεν ὡς πάντων τῶν ἀνωτέρω εἰρημένων λόγων ἁρμοζόντων καὶ ἐπὶ τούτου · ἐλέγομεν γὰρ ὅτι τῷ ἔχειν ἐναντίον τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἀκολουθεῖ . τρίτον δὲ ἴδιον ἀποδίδωσι φάσκων ὅτι τὰ πρός τι πρὸς ἀντιστρέφοντα λέγεται . ἀλλ’ εὐθέως ἡμᾶς ἀπορία διαδέχεται ὅτι εἰ καὶ τὰ πρός τι ἀντιστρέφει καὶ τὸ ἴδιον ἀντιστρέφει , συγχυθήσεται τούτων ἡ τάξις καὶ ἔσται τὰ πρός τι ἴδια καὶ τὰ ἴδια πρός τι . πρὸς οὕς φαμεν ὅτι ἄλλο ἐστὶ τὸ ἀντιστρέφειν καὶ ἄλλο τὸ πρὸς ἀντιστρέφοντα λέγεσθαι · τὸ μὲν γὰρ ἀντιστρέφειν ἐστὶ τὸ ἐξισάζειν , τὸ μέντοι γε πρός τι ἐξισάζει , οὐ πάντα δὲ τὰ | ἐξισάζοντα πρός τί ἐστι . τούτου χάριν οὐκ εἶπεν ὁ φιλόσοφος ἀντιστρέφειν , ἀλλὰ πρὸς ἀνιστρέφοντα λέγεσθαι , ἵνα ἀφορίσῃ τῶν πρός τι τὰ ἴδια . ἐπισκεπτέον δὲ ὅτι ἐὰν μὴ διορθώσεως τύχῃ τὸ παρὸν ἴδιον , οὐκ ἔστι κυρίως ἀποδεδομένον τοῖς πρὸς τι . καὶ ἵνα τοῦτο κατασκευάσῃ , δύο παραδείγματα λαμβάνει ὁ φιλόσοφος , ἐν ἀμφοτέροις τὸ ὅλον καὶ τὸ μέρος ὑπάρχον , ἀλλ’ ἐν μὲν τῷ ἑνὶ τὸ μέρος τοῦ ὅλου καθολικώτερόν ἐστιν , ἐν δὲ τῷ ἑτέρῳ τὸ ὅλον τοῦ μέρους καθολικώτερον . τὸ μὲν οὖν ἔχον τὸ μέρος τοῦ ὅλου καθολικώτερον τοιοῦτόν ἐστιν · οἷον ὄρνις πτερὸν ἔχει . οὐ πᾶν δὲ ἔχον πτερὸν ὄρνις ἐστί , ἀλλὰ μᾶλλον πτηνόν · τοῦτο γὰρ εἰς τρία διαιρεῖται · τῶν γὰρ πτηνῶν τὰ μέν ἐστιν ὑμενόπτερα ὡς μυῖαι , τὰ δὲ σαρκόπτερα ὡς νυκτερίδες , τὰ δὲ σχιζόπτερα ὡς αἱ ὄρνιθες . καλῶ οὖν ἐλέγομεν ὅτι τὸ πτερόν , τοῦτ’ ἔστι τὸ μέρος , καθολικώτερον τοῦ ὅλου τῆς ὄρνιθος · ἐπὶ πλέον γάρ ἐστι τῆς ὄρνιθος τὸ πτερόν . τὸ δὲ ἕτερον παράδειγμα , ἐν ᾧ τὸ ὅλον τοῦ μέρους καθολικώτερόν ἐστι , τοιοῦτόν ἐστιν · φησὶν ὅτι τὸ πηδάλιον πλοίου πηδάλιον , οὐκέτι μέντοι καὶ τὸ πλοῖον πηδαλίου πλοῖον · τὰ γὰρ ἀκάτια , πλοῖα ὑπάρχοντα , οὐκ ἔχει πηδάλια . ἐπὶ πλέον οὖν ἐστιν ἐνταῦθα τὸ ὅλον τοῦ μέρους , τοῦτ ἔστι τὸ πλοῖον τοῦ πηδαλίου . πῶς οὖν οἰκεία ἔσται <ἡ> τούτων καί φαμεν ὅτι εἰ τὸ μὲν μεῖζον καθέλωμεν , τὸ δὲ ἔλαττον αὐξήσωμεν , τότε εὑρεθείη κυρίως ἀντιστρέφοντα · οἷον ἐπεὶ τὸ πτερὸν | καθολικώτερόν ἐστι τῆς ὄρνιθος , αὐξήσωμεν τὴν ὄρνιν , οὐκέτι πρὸς ὄρνιθα τὸ πτερὸν ἀποδιδόντες , ἀλλὰ πρὸς πτερωτόν , καὶ ἔστιν κυρίως ἡ ἀντιστροφή . πάλιν δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἑτέρου παραδείγματος τὸ μεῖζον καθαιροῦμεν , τοῦτ’ ἔστι τὸ πλοῖον , καὶ οὐκέτι τὸ πηδάλιον πλοίου ἀποδίδομεν , ἀλλὰ μᾶλλον πηδαλιωτοῦ . ἐντεῦθεν ἡμᾶς ἀπορία διαδέχεται ἡ λέγουσα ὅτι διὰ τί ὀνοματοθετοῦμεν , καίτοι τοῦ φιλοσόφου ἐν τῇ Ποιητικῇ πραγματείᾳ ἀπαγορεύοντος μὴ ὀνοματοθετεῖν , ἵνα μὴ τὴν ἀρχαίαν παραβῶμεν χρῆσιν . πῶς οὗν ἐνταῦθα αὐτὸς φαίνεται ὀνοματοθετῶν ; καί φαμεν ὅτι ἔλεγεν μὴ ὀνοματοθετεῖν , ἐφ’ ὧν κεῖται ὄνομα . ἡμεῖς οὖν ὀνοματοθετοῦμεν πρῶτον μὲν ἐφ’ ὧν οὐκ ἔστιν ὄνομα · τοῦτο γὰρ ποιοῦντες οὔτε τὴν ἀρχαίαν παραβαίνομεν χρῆσιν , ἀλλὰ καὶ ταύτην εὐπορωτέραν δείκνυμεν . δεύτερον δὲ ὀνοματοθετοῦμεν , οὐχ ἵνα καθόλου χρησώμεθα , ἀλλ’ ἵνα τὴν τῶν ἀντιστρεφόντων ἀπόδοσιν τελειώσωμεν . ὅτι δὲ ἀληθεῖς εἰσιν αἱ ἀποδεδομέναι λύσεις τῆς ἀπορίας , φαίνεται καὶ αὐτὸς ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ταύτην οὕτως ἐπιλυόμενος · φησὶ γὰρ ὅτι ἐνίοτε δὲ καὶ ὀνοματοποιεῖν ἴσως ἀναγκαῖον , ἐὰν μὴ ᾖ κείμενον ὄνομα . καὶ διὰ μὲν τοῦ εἰπεῖν τὸ ἐνίοτε καὶ ἴσως ᾐνίξατο τὴν πρώτην ἐπίλυσιν τὴν λέγουσαν ὅτι ἐπὶ τούτων ὀνοματοθετοῦμεν , ἐφ’ ὧν μὴ ἔστιν ὄνομα , διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν ἀναγκαῖον τὴν δευτέραν ἐπί · λύσιν ἀπεδήλωσε τὴν λέγουσαν ὅτι οὐχ ἵνα χρησώμεθα διὰ παντός , | ὀνοματοθετοῦμεν , * * ὅτι ἐπὶ τῶν ἀντιστρεφόντων οὐκ ἐφ’ ὧν ἀμφότερα ὀνόματα κεῖται , ἐπεὶ εὑρεθείημεν τὴν χρῆσιν παραβαίνοντες , ἀλλ’ ἐφ’ ὧν κεῖται τὸ μέν , τὸ δὲ μὴ κεῖται , ἐκ τοῦ κειμένου ὀνομάζομεν τὸ μὴ ἔχον ὄνομα , οἷον ἐλέγομεν ἀπὸ τοῦ πτεροῦ τὸ πτερωτὸν καὶ ἀπὸ τοῦ πηδαλίου τὸ πηδαλιωτόν . ἵνα δὲ γνῶμεν εἴτε κυρίως ἀποδέδοται τὸ πρός τι εἴτε μή , κανόνι τοιούτῳ χρησώμεθα · ἐὰν ἀποδοθῇ τι πρὸ ; ἕτερον , ἀνέλω δὲ πάντα τὰ παρεπόμενα ἐκείνῳ , μείνῃ δὲ ἐπὶ τούτῳ σωζόμενον πρὸς ὃ ἀπεδόθη , κυρία ἔσται ἡ ἀπόδοσις , ἒν δὲ ἀποδοθῇ τι πρὸς ἕτερον , ἑνὸς δὲ τῶν παρεπομένων ἐκείνῳ πρὸς ὃ ἀπεδόθη ἀναιρουμένου , οὐκέτι σώζηται τοῦτο πρὸς ὃ ἀπεδόθη , οὐκ ἔστι κυρία ἡ ἀπόδοσις . οἷον ἀποδεδώκαμεν τὸν δοῦλον πρὸς Σωκράτην καὶ δεσπότην · πρὸς μὲν δεσπότην κυρίως ἀποδίδομεν , ὡς ἴσμεν ἐκ τοῦ εἰρημένου κανόνος , πρὸς δὲ τὸν Σωκράτην οὐ πάντως · ἐὰν γὰρ ἀποδῶ τὸν δοῦλον πρὸς δεσπότην , ἀνέλω δὲ τὰ παρεπόμενα τῷ δεσπότῃ , τοῦτ’ ἔστι τὸν Σωκράτην , τὸν Ἀθηναῖον , τὸν σιμόν , τὸν προγάστορα , τὸν φαλακρόν , τὸν Σωφρονίσκου Ἀρχιμήδους , οὐδ’ ἓν παρέβλαψα τὴν δεσποτικὴν σχέσιν , ἀλλ’ ἔτι καὶ πάντων τούτων ἀναιρουμένων ὁ δοῦλος δεσπότου δοῦλός ἐστιν . εἰ δὲ πάλιν ἀποδῶμεν τὸν δοῦλον πρὸς Σωκράτην , ἀνέλω δὲ τὰ παρεπόμενα τῷ Σωκράτει , μὴ μέντοι γε πάντα , ἀλλ’ ἓν καὶ μόνον τὸ δεσπότην | εἶναι , ἠφάνισα δηλονότι καὶ τὴν ἀπόδοσιν · δεσπότου γὰρ μὴ ὄντος , κἂν Σωκράτης ἡ , κἄν σιμὸς ᾖ , κἀν προγάστωρ , κἄν Ἀθηναῖος , οὐ σώζεται ἡ τοῦ δεσπότου πρὸς τὸν δοῦλον σχέσις · δῆλον γὰρ ὅτι τοῦ δεσπότου ἀναιρουμένου συναναιρεθήσεται καὶ τὸ εἶναι δοῦλον Σωκράτους . τοῦτο πέρας τῆς παρούσης θεωρίας . <Θεωρία κε΄.> p . 6b15 Ὑπάρχει δὲ καὶ ἐναντιότης ἐν τοῖς τι , οἷον ἀρετὴ κακίᾳ ἐναντίον , ἑκάτερον τῶν πρός ὄν , καὶ ἐπιστήμη ἀγνοίᾳ . οὐ πᾶσι δὲ τοῖς πρός τι ὑπάρχει ἐναντίον · τῷ γὰρ διπλασίῳ οὐδέν ἐστιν ἐναντίον , οὐδὲ τῷ τριπλασίῳ , οὐδὲ τῶν τοιούτων τινί . Ἐλέγομεν ἐν τῇ θεωρίᾳ ὅτι τῶν πρός τι τινὰ <τινὰ μὲν> μὲν ) ἔχει ἐναντία , τινὰ δὲ οὐκ ἔχει , καὶ προσδιωρισάμεθα λέγοντες ὅτι ταῦτα ἔχει ἐναντία τὰ εὑρισκόμενα ἐν κατηγορίαις ἐχούσαις καὶ αὐταῖς ἐναντία . τοῦτο γοῦν ἄκουε τοῦ φιλοσόφου λέγοντος · ἐπειδὴ γὰρ τὸ ποιόν , ὡς εἰρήκαμεν , ἔχει ἐναντίον , ἡ δὲ ἀρετὴ καὶ ἡ ἐπιστήμη ποιά ἐστι , τούτου χάριν καὶ αὐτὸς εἷπεν τούτοις ἐναντία εἶναι . ὅτε δὲ τὸ ποσὸν οὐδὲν ἔχει ἐναντίον , αὐτοῦ λέγοντος ἄκουε τοῦ φιλοσόφου τῷ γὰρ διπλασίῳ οὐδέν ἐστιν ἐναντίον , οὐδὲ τῷ τριπλασίῳ . p . 6b38 οἷον τὸ πτερὸν ἐὰν ἀποδοθῇ ὄρνιθος , οὐκ ἀντιστρέφει ὄρνις πτεροῦ · οὐ γὰρ οἰκείως τὸ πρῶτον ἀποδέδοται πτερὸν ὄρνιθος . οἰκείως οὗν καὶ ἡμεῖς εἰρήκαμεν . εἰ δὲ ‘ὄρνις πτεροῦ’ οἰκεία ἔσται ἡ ἀπόδοσις , πῶς οὖν τὸ μὲν οὐκ ἀληθὲς ἀπεδέξατο , τὸ δὲ ἀληθὲς ἔφησεν μὴ εἶναι ; πρὸς τοῦτό | φαμεν ὅτι τοῦτο πεποιήκεν γυμνάζων ἡμᾶς καταφρονεῖν μὲν τῶν παραδειγμάτων , ἐπιδιώκειν δὲ τὰ καθόλου , ὅπερ ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς φαίνεται πεποιηκέναι · ἐκεῖ γὰρ ἀποδοὺς παράδειγμα μὴ ὀρθῶς ἔχον , ἐπήγαγε λέγων ‘ βέλτιον δὲ τοὺς ὅρους λαβεῖν’ . p . 7a5 Ἐνίοτε δὲ ὀνοματοποιεῖν ἴσως ἄναγκαῖον , ἐὰν μὴ καίμενον ὄνομα ᾖ . ἐντεῦθεν ἡ ἀπὸ τοῦ ὀνοματοθετεῖν x003E ; , ἣν ἡμεῖς διττῶς ἐπελυσάμεθα , καὶ αὐτοδήλη ἐστίν , ὡς ἐδείξαμεν ἐν τῇ θεωρίᾳ . p . 7a 17 οὐ γὰρ ᾗ ζῷον , κεφαλὴν ἔχει · πολλὰ γὰρ τῶν ζῴων κεφαλὴν οὐκ ἔχει . Προσυπακούειν δεῖ ἐνταῦθα πνεύμονάς τε θαλαττίους καὶ καρκίνους · ἰστέον γὰρ ὅτι ταῦτα κεφαλὴν οὐκ ἔχει , μορίου δέ τινος ἀναλογοῦντος κεφαλῇ οὐκ ἀμοιροῦσι . p . 7a35 Περιαιρουμένων τῶν ἄλλων ὅσα ἐστὶν συμβεβηκότα τῷ δεσπότῃ , οἷον τὸ δίποδι εἶναι , τὸ ἐπιστήμης δεκτικῷ καὶ τὸ ἀνθρώπῳ . Ἀπορητέον ἐνταῦθα πῶς τὸ δίπουν , οὐσιῶδες ὑπάρχον , συμβεβηκὸς ἐκάλεσεν ὁ φιλόσοφος . καί φασιν ὅτι διττὸν τὸ συμβεβηκός · λέγεται γὰρ καὶ τὸ ἀντιδιαιρούμενον τῇ οὐσίᾳ , λέγεται δὲ συμβεβηκὸς καὶ τὸ ἔξωθεν αὐτοῦ τοῦ προκειμένου πράγματος εἰς ἐξέτασιν · οἷον ἐὰν περὶ ποιότητος διαλεγόμενοι τῆς οὐσίας μνησθῶμεν , συμβεβηκὸς τὴν οὐσίαν φαμέν , διότι ἕτερόν ἐστι παρὰ τὴν τοῦ πράγματος τοῦ προκειμένου φύσιν . συμβεβηκὸς δὲ λέγεται , οὐχ ὅτι ἐν ὑποκειμένῳ ἐστίν , ἀλλ’ ὅτι μηδεμίαν κοινωνίαν ἔχει πρὸς τὴν τοῦ ἐξεταζομένου πράγματος φύσιν . | τούτῳ τῷ σημαινομένῳ τὸ δίπουν ὁ Ἀριστοτέλης συμβεβηκὸς ἐκάλεσεν , ὡς ἔξωθεν ὂν παρὰ τὸ δεσπότης καὶ δοῦλος ὃ πρόκειται εἰς ἐξέτασιν . ὅτι δὲ ταῦτα οὕτω ἔχει δῆλον , ὁπότε καὶ αὐτὸ τὸ τοῦ ἀνθρώπου ὄνομα συμβεβηκὸς ἔστιν εἰπεῖν εἶναι τοῦ δεσπότου . ἄνευ μὲν οὖν ἀνθρώπου * * ἀλλ’ , ὡς εἴρηται , κατὰ τὸ δεύτερον σημαινόμενον τοῦ συμβεβηκότος ἐνταῦθα ληπτέον . p . 7b15 Δοκεῖ δὲ τὰ πρός τι ἅμα τῇ φύσει ειναι . καὶ ἐπὶ μὲν τῶν ἡμίσεος ὄντος διπλάσιον ἔστιν , καὶ δούλου ὄντος δεσπότης ἔστιν . Μετὰ τὰ προειρημένα ἴδια , τοῦτ’ ἔστιν τὴν πρώτην ὑπογραφὴν καὶ τὸ ἔχειν ἐναντία καὶ τὸ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , ἐπὶ τὸ τελευταῖον ἵδιον μεταβέβηκεν ὁ φιλόσοφος , καί φησιν ὅτι τὰ πρός τι ἅμ τῇ φύσει ἐστίν . ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦ ἅμα μνήμην ἐποιησάμεθα , φέρε ζητήσωμεν ποσαχῶς τὸ ἅμα . ἐπειδὴ δὲ τὸ ἅμ μέσον προτέρου καὶ ὑστέρου , μάθωμεν ποσαχῶς λέγεται τὸ πρῶτον καὶ τὸ ὕστερον · ὁσαχῶς γὰρ τὸ ἄκρον , τοσαυταχῶς καὶ τὸ μέσον . ἐπειδὴ δὲ πάλιν τὸ πρῶτον καὶ τὸ ὕστερον ἀντικείμενά εἰσιν , μάθωμεν ποσαχῶς τὸ πρότερον . τὸ τοίνυν πρότερον διχῶς , ἢ χρόνῳ ἢ φύσει . καὶ φύσει μέν ἐστιν , ὡς πολλάκις εἴρηται , τὸ συναναιποῦν καὶ μὴ συναναιρούμενον , τὸ συνεισφερόμενον καὶ μὴ συνεισφέρον . χρόνῳ δέ ἐστιν πρότερον , ὡς εἰ τύχοι ὁ Τρωϊκὸς πόλεμος ἑτέρου τινός . εἰ τοίνυν τὸ πρότερον διττόν , ἡ φύσει ἢ χρόνῳ , ὁσαχῶς δὲ τὸ ἄκρον τοσαυταχῶς καὶ τὸ μέσον , δῆλον ὅτι καὶ τὸ ἅμα διχῶς , φύσει καὶ χρόνῳ . ἐπειδὴ οὖν ἴδιον ἀποδέδωκεν ὁ Ἀριστοτέλης τῶν πρός τι τὸ ἅμα τῇ φύσει εἶναι , ἰστέον ὅτι τοῦτο τὸ ἴδιον πᾶσι μὲν ὑπάρχει τοῖς πρός τι , | οὐ μόνοις δέ , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἰδίοις · τὰ γὰρ ἴδια ἅμα εἰσὶν τῶν εἰδῶν , ὧν εἰσιν ἴδια . ὁ τοίνυν Ἀριστοτέλης οὐχ οὕτως <ὡς> πρότερον , ἀλλ’ ἑτέραν βαδίσας δείκνυσιν οὐχ ὅτι πᾶσιν ὑπάρχει , ἀλλ’ ὅτι οὐ πᾶσιν , οὐχ ὡς ἀληθεύων , ἀλλὰ γυμναστικῶς προιών . καὶ λαμβάνει δύο ἐπιχειρήματα , τήν τε ἐπιστήμην καὶ τὴν αἴσθησιν . καὶ ἐπειδὴ τὸ ἅμα διττὸν ἐλέγομεν , καὶ φύσει καὶ χρόνῳ , ἐπὶ μὲν τῆς ἐπιστήμης οὐ λαμβάνει τὸ ἀπὸ τῆς φύσεως μόνον * * καὶ τοῦτο εἰκότως · αἱ μὲν <γὰρ> ἐπιστῆμαι ὕστερον ἡμῖν καὶ τούτου χάριν οὐδὲν ἄτοπον ἐπιχειρεῖν ἀπὸ χρόνου , αἱ δὲ αἰσθήσεις ἅμα συγγίνονται ἡμῖν , διὸ καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ χρόνου παραλέλοιπεν ἐπιχείρησιν . τὰ μὲν <οὖν> ἀπὸ τῆς ἐπιστήμης ἐπιχειρήματα τοῦτον τὸν τρόπον · καὶ πρότερον λαμβάνει τὰ ἀπὸ τοῦ χρόνου καί φησιν ὅτι οὐ πάντα τὰ πρός τι ἄμα εἰσίν · ἰδοὺ γὰρ τὰ ἐπιστητὰ πρότερά ἐστιν τῆς ἐπι - στήμης · τὴν γὰρ ἐπιστήμην ὄντων τῶν πραγμάτων λαμβάνομεν * * δῆλον ὅτι τὰ ἐπιστητὰ πρότερα τῆς ἐπιστήμης · ὡς γὰρ εἴρηται , καὶ μὴ οὔσης ἐπι - στήμης τὰ πρός τι ἔστι · δῆλον ὅτι οὔκ εἰσιν ἅμα τὰ πρός τι . καὶ τοῦτο μὲν τὸ ἀπὸ τοῦ χρόνου ἐπιχείρημα . τὸ δὲ ἀπὸ τῆς φύσεως ἐστι τοιοῦτον · τὸ ζῷον ἀναιρούμενον τὴν ἐπιστήμην ἀναιρεῖ , οὐ μέντοι γε καὶ τὸ ἐπι - στητόν · δύναται γὰρ καὶ μὴ οὔσης ἐπιστήμης εἶναι τὰ ἐπιστητὰ ὡς πράγματα · τὰ γὰρ πράγματα πρὸ τῆς ἐπιστήμης . οὕτω καὶ τὰ τέσσαρα στοι χεῖ πρὸ τῆς Ἱπποκράτους ἰατρικῆς ὑπῆρχεν , καὶ τὰ ἄστρα πρὸ τῆς Θαλοῦ ἀστρονομίας . εἰ οὗν τὸ ζῷον ἀναιρούμενον τὴν ἐπιστήμην ἀναιρεῖ μόνην , τῆς δὲ ἐπιστήμης | ἀναιρουμένης οὐ συναναιρεῖται καὶ τὸ ἐπιστητόν , δῆλον ὅτι οὐχ ἅμα εἰσὶν ἥ τε ἐπιστήμη καὶ τὸ ἐπιστητόν . ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῆς αἰσθήσεως · τὸ μὲν ζῷον ἀναιρούμενον τὴν αἴσθησιν ἀναιρεῖ , οὐ μέντοι γε καὶ τὸ αἰσθητόν . εἰ οὖν τὸ ζῷον μόνην τὴν αἴσθησιν ἀναιρεῖ , δῆλον ὅτι πρότερον τὸ αἰσθητὸν τῆς αἰσθήσεως , καὶ εὑρεθήσεται μὴ ἅμα τὰ πρός τι . ἄλλως τε δὲ τὸ ἀναιροῦν τὸ καθολικώτερον ἐκεῖνο πρότερόν ἐστι . τὸ μὲν οὖν αἰσθητὸν ἀναιρεῖ τὸ σῶμα καθολικώτερον ὄν τὸ δὲ ζῷον τὴν αἴσθησιν ἀναιρεῖ , οὐ μέντοι γε καὶ τὸ σῶμα . εἰ οὖν τὸ σῶμα καθολικώτερόν ἐστιν τῆς αἰσθήσεως , ἀναιρεῖ δὲ τὸ σῶμα τὸ αἰσθητόν , τοῦτ’ ἔστι τὸ καθολικώτερον , πρότερον ἄρα τὸ αἰσθητὸν ὡς τὸ αἰσθητικὸν ἀναιροῦν . ἡ λύσις δὲ τῇ μὲν πρώτῃ ἐστὶν αὕτη · ὅτι τὰ αἰσθητὰ ἐνταῦθα τῆς αἰσθήσεώς εἰσιν πρότερα , ὡς πράγματά ἐστιν , οὐ μέντοι γε ὡς αἰσθητά . ὡσαύτως δὲ καὶ τὰ ἐπιστητὰ ὡς πράγματά ἐστιν πρότερα τῆς ἐπιστήμης , οὐχ ὡς ἐπιστητά . ἄλλως τε δὲ οὐ καλῶς γέγονεν ἡ ἐξέτασις · τὰ μὲν γὰρ ἐπιστητὰ δυνάμει ἐπιστητὰ περιελάβομεν , τὴν δὲ ἐπιστήμην ἐνεργείᾳ ἐπιστήμην . οὐ δεῖ δὲ οὕτω παραβαλεῖν , ἀλλὰ τὰ δυνάμει τοῖς δυνάμει καὶ τὰ ἐνεργείᾳ τοῖς ἐνεργείᾳ , ἵνα τότε ἅμα τὰ πρός τι εὑρεθῶσιν . Ἐπεὶ οὖν μετὰ τὰ ἴδια ἐπὶ τὴν ἀληθινὴν ὑπογραφὴν μέλλομεν πορεύεσθαι , φέρε τέσσαράς τινας ἀπορίας πρὸς ταύτην κινήσωμεν , ὧν ἡ πρώτη τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · εἰ τὸ πρός τι ὁριζόμενος τοῦ ἑτέρου ἐμνήσθη ( ἔλεγεν γὰρ ὅτι πρός τί ἐστιν ὅσα αὐτὰ ἅπερ ἐστὶν ἑτέρων εἶναι λέγεται ) , τὸ δὲ ἕτερον πρός τι ( ἑτέρου γάρ ἐστιν ἕτερον ) , τὰ πρός τι ἄρα διὰ τοῦ πρός τι ὡρίσατο . ταύτης τῆς ἀπορίας διττὴν προφέρουσι τὴν λύσιν . πρῶτον μὲν ὅτι ἐπὶ τῶν ἀσχέτων πραγμάτων διαβέβληται ἡ διάλληλος δεῖξις , ἐπὶ δὲ τῶν πρός τι οὐκέτι διαβέβληται , ἀλλὰ καὶ συμβάλλεται πρὸς τὴν τούτων διδασκαλίαν . δεύτερον δὲ ὅτι οὐκ ἀληθῆ τὴν ὑπογραφὴν ἀποδέδωκε τῶν πρός τι , διὸ καὶ τοιαύτῃ ἐχρήσατο φωνῇ . δευτέρα ἀπορία · εἰ μὴ μόνον τὸ ἕτερόν ἐστι τοῦ πρός τι , ἀλλὰ καὶ τὸ αὐτό , τίνος χάριν τὸ ἕτερον μόνον περιέλαβεν , τὸ δὲ ταὐτὸν παρῆκεν ; τοῦτο γὰρ ποιήσας ἐλλειπῆ τὸν ὁρισμὸν ἀποδέδωκεν τῶν πρός τι . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι εἰκότως τὸ ταὐτὸν παραλέλοιπεν · εἰ γὰρ μυριάκις αὐτὸ πρὸς αὐτὸ παραβάλλεται , ἀλλ’ οὖν ἕτερον δοκεῖ εἶναι τῷ διπλοῦσθαι τῇ πρὸς ἑαυτὸ παραβολῇ . τρίτη ἀπορία · εἰ τὰ πρός τι μία τῶν κατηγοριῶν , αἱ δὲ κατηγορίαι γένη , τὰ πρός τι γένη , οὐκ ἔστιν ἄρα τὰ γένη πρός τι , ἀλλὰ πᾶν πρός τι γένος . πρὸς οὕς φαμεν ὅτι οὐδαμῶς · οὐ πᾶν γὰρ πρός τι γένος ἐστίν · ἰδοὺ γὰρ τὸ δεξιὸν πρός τι ὂν οὐκ ἔστιν γένος , διότι καὶ μερικόν . τετάρτη ἀπορία · εἰ τὰ πρός τι ἰδίαν ὕλην οὐκ ἔχει , ἀλλ’ ὑποβέβληνται τούτοις πᾶσαι αἱ κατηγορίαι , τὰ δὲ ἐν πάσαις ταῖς κατηγορίαις θεωρούμενα ὁμώνυμα , τὰ ἄρα πρός τι ὁμώνυμα . πρὸς τούτους πάλιν ἐνταῦθά φαμεν ὅτι καθολικῶς λαμβάνεται · οὐ γὰρ τὰ ἐν πάσαις τῖς κατηγορίαις θεωρούμενα ὁμώνυμα , ἀλλὰ τὰ ὑπὸ πάσας τὰς κατηγορίας ἀναγόμενα . τὰ δὲ πρός τι ἐν πάσαις θεωρεῖται , οὐ μέντοι ὑπὸ πάσας ἀνάγεται · οὐκ ἄρα τὰ πρός τι ὁμώνυμά ἐστι · ἄλλο γάρ ἐστι τὸ ἐν πάσαις ταῖς κατηγορίαις θεωρεῖσθαι , καὶ ἄλλο τὸ ὑπὸ πάσας τὰς κατηγορίας ἀνάγεσθαι . τοῦτο πέρας τῆς προκειμένης θεωρίς . <Θεωρία κς΄> p . 7b31 οἷον ὁ τοῦ κύκλου τετραγωνισμὸς εἴ γε ἔστιν ἐπιστητόν , ἐπιστήμη μὲν αὐτοῦ οὐκ ἔστιν οὔπω , τοῦτο δὲ ἐπιστητόν ἐστιν . ’Ev τοῖς ἀριθμοῖς φησιν ἡ ἀριθμητικὴ τετράγωνον ἀριθμὸν μὲν εἶναι τὸν ἐφ’ ἑαυτὸν πολυπλασιαζόμενον , κύκλον δὲ τὸν ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ἀριθμοῦ ἀρχόμενον καὶ εἰς τὸν αὐτὸν λήγοντα . συμβαίνει δὲ πολλάκις ἀριθμὸν καὶ ἐπίσης πολυπλασιάζεσθαι καὶ εἰς τὸν αὐτὸν λήγειν , ὡς εἶναι τὸν αὐτὸν ἀριθμὸν κύκλον τε ἅμ καὶ τετράγωνον , οἷον ἐπὶ παραδείγματος τοῦ λεγομένου · λέγομεν οὕτως · πεντάκις πέντε εἴκοσι πέντε · διότι μὲν ὁ πέντε ἐφ ἑαυτὸν πολυπλασιάζεται , τετράγωνός ἐστι , διότι δὲ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ἄρχεται , τοῦτ’ ἔστι τὰ πέντε , καὶ εἰς τὸ αὐτὸ λήγει , τὰ πέντε , κύκλος ἐστίν . ὡς οὖν ἐνδέχεται τὸν αὐτὸν ἀριθμὸν εἶναι καὶ κύκλον καὶ τετράγωνον , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν μεγεθῶν ἐζήτησαν οἱ παλαιοὶ εἰ ἐνδέχεται κύκλον εἶναι ἴσα <καὶ> τετράγωνον . τὸ δὲ οὐκ ἔστιν . ἡ δὲ αἰτία , διότι ἡ μὲν μονὰς τὸν ἀριθμόν , μέρος οὖσα τοῦ ἀριθμοῦ , τὸ δὲ σημεῖον οὐ καταμετρεῖ τὰ μεγέθη · διότι μὲν γὰρ ὁ ἀριθμὸς | μονάσι καταμετρεῖται , δύναται ὁ αὐτὸς καὶ κύκλος εἶναι καὶ τετράγωνος , διότι δὲ τὰ μεγέθη οὐ καταμετροῦνται σημείοις , οὐ δύναται τὸ αὐτὸ μέγεθος καὶ κύκλος εἶναι καὶ τετράγωνον . ὁ τοίνυν Ἀριστοτέλης ἐπὶ τούτου ἀπορεῖ τὴν ἀπορίαν δεικνὺς πρότερον ὑπάρχειν τὸ ἐπιστητὸν τῆς ἐπιστήμης . p . 8a13 ἔχει δὲ ἀπορίαν πότερον οὐδεμία οὐσί τῶν πρός τι λέγεται , καθάπερ δοκεῖ ἢ τοῦτο ἐνδέχεται κατά τινας τῶν δευτέρων τέρων οὐσιῶν · ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν πρώτων οὐσιῶν ἀληθές ἐστιν · οὔτε γὰρ τὰ ὅλα οὔτε τὰ μέρη πρός τι λέγεται · ὁ γὰρ τὶς ἄνθρωπος οὐ λέγεται τινός τις ἄνθρωπος , οὐδὲ ὁ τὶς βοῦς οὐ λέγεται τινός τις βοῦς . καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν τὰ ἑξῆς . τριμερὴς ὑπῆρχεν ἡ διδασκαλία τῶν πρός τι , ὡς εἴρηται · ἡ ψευδὴς ὑπογραφὴ τῶν πρός τι , τὰ ἴδια , ἡ ἀληθὴς ὑπογραφή , ἥτις καὶ συμπληροῖ αὐτήν . ἀποδοὺς οὖν ὁ Ἀριστοτέλης τὰ πρότερα δύο κεφάλαια , τοῦτ’ ἔστι τὴν ψευδῆ ὑπογραφὴν καὶ τὰ ἴδια αὐτῶν , μεταβαίνει λοιπὸν ἐπὶ τὴν ἀληθῆ ὑπογραφήν . καὶ ἄξιόν ἐστιν ζητῆσαι τίνος χάριν τὰ ψευδῆ πρότερα παραδέδωκεν ὁ Ἀριστοτέλης . καί φαμεν ὅτι τοῦτο πεποίηκεν εἰκότως , ὡς συμβαλλόμενον καὶ τῷ λέγοντι καὶ τῷ ἀκούοντι καὶ τοῖς ὑποκειμένοις πράγμασι · τῷ μὲν λέγοντι , ἵνα μὴ δόξῃ , ἀλλ’ ἵνα μετὰ ἀποδείξεως πάντα προφέρηται , τῷ δὲ ἀκούοντι , ἵνα πρότερον ἐγγυμνασάμενος τοῖς ψευδέσι Ι καὶ τὸν τοιοῦτον ἔλεγχον μαθὼν ἀνενδοιάστως καὶ ἀκριβῶς τὰ ἀληθῆ παραλάβῃ . τοῖς δὲ ὑποκειμένοις πράγμασι συμβάλλεται τὸ πρότερον τὰ ψευδῆ παραδιδόναι τὸν φιλόσοφον , ὅτι ἡ ἀποδοθεῖσα ὑπογραφὴ εἰ καὶ μὴ ἔστιν ἀληθής , ἀλλ’ οὖν ἴδιόν ἐστι τῶν πρός τι πᾶσι μὲν ὑπάρχον , οὐ μόνοις δέ . εἰ δὲ ἴδιόν ἐστιν , ἔδει μὴ σιωπηθῆναι τοῦτο , ἵνα τελεία γένηται ἡ τῶν πρός τι διδασκαλία . οὐ μὴν οὐδὲ τὴν ἀληθῆ ὑπογραφὴν ἀπονητὶ παραδίδωσιν ὁ φιλόσοφος , ἀλλὰ τίθησιν ἀπορίαν τινὰ καὶ δείκνυσιν ὅτι τῆς μὲν προτέρας σωζομένης ὑπογραφῆς ἀνεπίλυτος μένει ἡ ἀπορία , τεθείσης δὲ τῆς ἀληθοῦς δυνατὸν ταύτην ἐπίλυσιν δέξασθαι . ἵνα οὖν τὴν ἀπορίαν νοήσωμεν , τρία ταῦτα ζητήσωμεν · πρῶτον τίς ἡ ὕλη τῆς ἀπορίας , δεύτερον τί τὸ ποιητικὸν αὐτῆς αἴτιον , καὶ τρίτον πῶς αὐτὴ προέρχεται . ἔστι τοίνυν ἡ ὕλη τῆς ἀπορίας αὕτη · ἡ οὐσί ἢ καθόλου ἢ μερικὴ καὶ ὅλη καὶ κατὰ μέρος , ὡς γίνεσθαι τέτταρας συμπλοκὰς ἐκ τῶν εἰρημένων · ὅλον καθόλου , ὥσπερ ὁ καθόλου ἄνθρωπος ὅλον τε καὶ καθόλου , ὅλον δὲ μερικόν , ὥσπερ ὁ Σω - κράτης μερικὸς μὲν ὢν ὡς ἄτομον , ὅλος δέ , καθὸ συμπεπληρωμένα τὰ πάντα ἔχει , τὰ μόρια τὰ συμπληροῦντα τὸ ἄτομον . μέρος δὲ καθόλου , οἷον ἡ ἁπλῶς κεφαλή , μέρος μὲν οὖσα ὡς κεφαλή , καθόλου δέ , ὅτι κατὰ πολλῶν κεφαλῶν | λέγεται , μέρος μερικόν , οἷον ἡ τὶς κεφαλή · μέρος μὲν γάρ ἐστιν ὡς μόριον οὖσα , μερικὸν δέ , καθὸ τινὸς ἀνθρώπου ἐστὶν ἡ κεφαλή . ἐν τούτοις ἡ ὕλη τῆς ἀπορίας . τί δέ ἐστι τὸ ποιητικὸν αἴτιον αὐτῆς ; φαμὲν οὖν ὅτι τὸ ποιητικὸν αἴτιόν ἐστιν ἡ οὐσία , ἥτις ἐστὶν μέρος καὶ καθόλου . προέρχεται δὲ ἡ ἀπορία τοῦτον τὸν τρόπον · ἆρα ἀληθές ἐστι τὸ λέγειν μηδεμίαν οὐσίαν εἶναι τῶν πρός τι ἢ ἔστι τις οὐσία τῶν πρός τι ; πᾶσα τοίνυν οὐσία ἢ πρώτη ἐστὶν ἢ δευτέρα , καὶ καθ’ ἑκάτερον ἢ καθόλου ἢ μερική . [ ὅλη μὲν ὡς Σωκράτης ὅλος , μερικὴ δὲ ὡς τὰ μόρια τοῦ Σωκράτους ] . ἡ μὲν οὖν πρώτη οὐσία οὔτε καθ’ ὅλην ἑαυτὴν οὔτε κατὰ τὰ μέρη λέγεται πρός τι . ἡ δὲ δευτέρα οὐσία καθ’ ὅλην μὲν ἑαυτὴν οὐ λέγεται πρός τι , κατὰ δὲ τὰ μέρη ἴσως λέγεται , οἷον ἡ κεφαλὴ τινὸς κεφαλὴ καὶ ἡ χεὶρ τινὸς χείρ . ὥστε οὖν ἡ ἀπορία προέβη ἐπὶ τῆς οὐσίας , ἥτις μέρος καὶ καθόλου . τίς δὲ ἡ λύσις τῆς ἀπορίας ; ἐκ τῆς πρώτης ὑπογραφῆς ἄλυτός ἐστιν · εἰ γὰρ πρός τί ἐστιν ὅσα αὐτὰ ἅπερ ἐστὶν ἑτέρων εἶναι λέγεται , καὶ ἡ κεφαλὴ αὐτὸ ὅπερ ἐστὶν ἑτέρου λέγεται , οὗ ἐστι κεφαλή . ὁ · ὁ τοιγαροῦν θετέον τὴν ἀληθῆ ὑπογραφήν , δι’ ἧς ἡ ἀπορία τὴν λύσιν ἐπισυμβαλόμ . δέχεται · πρός τι τοίνυν ἐστὶν οἷς τὸ εἶναι ταὐτόν ἐστι τῷ πρὸς ἕτερόν πως ἔχειν , ὡς ἄν εἰ ἔλεγεν · ἐκεῖνα , φησί , κλῶ πρός τι οἷς οὐδὲν ἄλλο ἡ ὕπαρξις ἢ ἐν τῇ πρὸς ἄλληλα σχέσει θεωρεῖται . ταύτης | δὲ τῆς ὑπογραφῆς τεθείσης ἐπιλυόμεθα τὴν ἀπορίαν οὕτως · εἰ ὡς ἀληθῶς φησιν ἡ ἀληθὴς ὑπογραφὴ ὅτι οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ τὸ ἐν τῇ πρὸς ἄλληλα σχέσει θεωρεῖσθαι , δῆλον ὡς ἐὰν οἶδέ τις τὶ τῶν πρός τι , καὶ τὸ πρὸς ὃ λέγεται οἶδεν , καὶ ὡς οἶδεν τὸ ἕτερον , οὕτως καὶ τὸ ἕτερον · οἷον εἰ ἀορίστως οἶδεν τὶ τῶν πρός τι , καὶ τὸ ἕτερον ἀορίστως οἶδεν , καὶ εἰ ὡρισμένως οἶδεν τὶ τῶν πρός τι , καὶ τὸ ἕτερον ὡρισμένως οἶδεν . τὴν μέντοι κεφαλὴν ἔστιν εἰδέναι μὴ εἰδότας τίνος ἐστὶ κεφαλή . καὶ τοῦτο πάσχομεν ἢ παρὰ τὴν ὁμοιότητα , ὡς ἐπὶ φάπης καὶ περιστερᾶς , ἢ παρὰ τὸ ἐγκεκαλύφθαι , ὡς εἰ ὑποθώμεθά τινα τὸ μὲν ὅλον ἐγκεκαλύφθαι σῶμα , μόνην δὲ γεγυμνῶσθαι τὴν κεφαλήν , ἢ παρὰ τὸ διῃρῆσθαι , ὥσπερ εἰ διῃρημένην τις ἐπιδείξει τοῦ λοιποῦ σώματος τὴν κεφαλήν . εἰ τοίνυν τὰ μὲν πρός τι δι’ ἀλλήλων γινώσκεται , καὶ ὁ τὸ ἕτερον εἰδὼς καὶ τὸ λοιπὸν ἐπίσταται ἐξ ἀνάγκης , κεφαλὴν δὲ καὶ χεῖρα ἐνδέχεται ἐπίστασθαι μὴ εἰδότας ὧν εἰσιν , δῆλον ἄρα <ὅτι> ταῦτα οὔκ εἰσι τῶν πρός τι . εἰ δὲ τοῦτο , ἀληθές ἐστιν ὡς οὐδεμία οὐσία τῶν πρὸς τι . Αὕτη μὲν οὖν ἡ Ἀριστοτέλους ἐπίλυσις . ἐπειδὴ δὲ ἡ προτέρα ὑπογραφὴ τῶν πρός τι , εἰ καὶ ψευδής , Πλατωνική ἐστι , τινὲς πειρώμενοι ἀπολογεῖσθαι ὑπὲρ αὐτῆς μόνῳ τῷ σαφεστέρῳ φασὶν διαφέρειν τὴν Περιπατητικὴν ὑπογραφὴν τῆς Πλατωνικῆς καὶ δεικνύναι πειρῶνται ὅτι καὶ τοῦ Πλατωνικοῦ ὁρισμοῦ | κειμένου οὐκ ἔχει χώραν ἡ ἀπορία . καί φασιν ὅτι κεφαλὴν λαμβάνει ὁ Ἀριστοτέλης τὴν διῃρημένην ( ἀλλ᾿ αὕτη ὁμώνυμός ἐστι κεφαλή · οὐ γὰρ ἐνεργεῖ τὰς τῆς κεφαλῆς ἐνεργείας ) , ἀλλὰ <καὶ> ἐγκεκαλυμμένην καὶ τὴν τῶν ὁμοίων ζῴων · ἀλλ’ αὕτη οὐκ ἔστιν ἄτομος · οὐ γὰρ ἴσμεν αὐτὴν ὡς ἄτομον · ἓν γάρ ἐστι τῶν συμπληρούντων τὸ ἄτομον τὸ εἰδέναι τοῦδέ τινος οὖσαν . ἀλλὰ μὴν οὐκ ἴσμεν ὡς τοῦδε οὖσαν · οὐκ ἄρα ἴσμεν ὡς ἄτομον . εἰ δὲ ἀορίστως ἴσμεν ὅτι κεφαλή ἐστι , καὶ ὅτου ἐστὶν ἀορίστως εἰσόμεθα . πρὸς τάδε ἡμεῖς φαμεν ὅτι οὐ μόνον τῷ σαφε - στέρῳ , ἀλλὰ καὶ τῷ ἀληθεστέρῳ διαφέρει ἡ Περιπατητικὴ ὑπογραφὴ τῆς Πλατωνικῆς · ἡ γὰρ Πλατωνικὴ ὑπογραφὴ πρῶτον μὲν τὸ ἕτερον τῶν πρός τι ὡρίσατο μὴ φροντίσασα τοῦ λοιποῦ · φησὶν γὰρ ὅτι ταῦτα ἅπερ ἐστὶν ἑτέρων εἶναι λέγεται <καὶ> οὐδὲν περὶ τοῦ πρὸς ὃ λέγεται εἶπεν . ἡ Περιπατητικὴ ὑπογραφὴ ἀμφότερα περιλαμβάνει τὰ πρός τι , ἐφ’ ὧν φησιν οἷς τὸ εἶναι ταὐτόν ἐστιν τῷ πρὸς ἕτερόν πως ἔχειν . ἔπειτα δὲ ὁ Πλατωνικὸς ὁρισμὸς ἀπὸ τοῦ λέγεσθαι ἐχαρακτήρισε τὰ πρός τι , ὁ δὲ Περιπατητικὸς ἀπὸ τοῦ εἶναι . ὅσῳ τοίνυν προσφυέστερον τῶν εἰρημένων τὸ εἷναι ἤπερ τὸ λέγεσθαι , τοσοῦτον ὁ Περιπατητικὸς ὁρισμὸς τοῦ Πλατωνικοῦ ἐστιν ἀκριβέστερος . ἀλλά φασιν οἱ ἀπὸ Πλάτωνος καὶ τὸν Πλάτωνα τοῦ εἶναι μνήμην ποιήσασθαι ἐν τῷ εἰπεῖν ὅσα αὐτὰ ἅπερ ἐστὶν ἑτέορων εῖναι λέγεται , ἀλλὰ λελήθασι μείζονα τὴν | ἀπορίαν τοῦ ὁρισμοῦ ποιήσαντες · εἰπὼν γάρ ἐστίν οὐκ ἐνέμεινεν αὐτῷ ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐπὶ τὸ λέγεσθαι . οὐκ ἔδει δέ · οὐ γὰρ τὸ εἶναί ἐστι τοῖς πρός τι ἐν τῷ λέγεσθαι , ἀλλὰ μᾶλλον ἐν τῷ εἶναι πρός τι . ὥστε οὖν ἀκριβέστερος ὁ Περιπατητικὸς ὁρισμὸς τοῦ Πλατωνικοῦ . ἄλλα φασι οἱ δι ἐναντίας ὅτι τοσοῦτον ὀίεται αὐτὸς Ἀριστοτέλης μηδὲν διαφέρειν τὴν παρ’ αὐτοῦ ἀποδοθεῖσαν ὑπογραφὴν τῆς . Πλατωνικῆς , ὅτι ἐπὶ τέλει τῆς κατηγορίας φησὶν ὅτι ἴσως χαλεπὸν ὑπὲρ τῶν τοιούτων · ἀποφαίνεσθαι μὴ πρότερον διεσκεμμένον , τὸ μέντοι διαπορεῖν περὶ αὐτῶν οὐκ ἄχρηστόν ἐστιν · ταῦτα γὰρ ἀμφιβάλλοντός ἐστιν περὶ τῶν παρ’ αὐτοῦ λεγομένων . ἀλλά πρὸς ταῦτά φαμεν ὅτι ταῦτα εἴρηται οὐ · περὶ τῶν προσεχῶς εἰρημένων , ἀλλὰ περὶ τῶν ἐπιχειρημάτων , δι’ ὧν κατεσκεύασε τὰ πρός τι μὴ εἶναι ἅμα τῇ φύσει , δεικνὺς ὡς οὐκ ἀλήθειαν ἔλεγεν , ἀλλὰ μᾶλλον γυμνάζων ταῦτα ἐκεῖ περιέλαβεν . τοῦτο πέρας τῆς θεωρίας . <Θεωρία χζ;.> Περὶ ποιοῦ καὶ ποιό τητος . p . 8b25 Ποιότητα δὲ λέγω καθ’ ἣν ποιοί τινες λέγονται . ἔστι δέη ποιὁτης τῶν πλεοναχῶς λεγομένων . ἓν μὲν οὖν εἶδος ποιότητος ἕξις καὶ διάθεσισ λεγέσθωσαν . διαφέρει δὲ ἕξις διαθέσεως τῷ μονιμώτερον καὶ χρονιώτερον εἶναι . ἐπὶ τῆς παρούσης θεωρίας πέντε τινὰ ζητήσωμεν , πρῶτον μὲν τίς ἡ τάξις τῆς κατηγορίας , δεύτερον δὲ τίς ἡ αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς , τρίτον πόσα τὰ εἴδη τῆς κατηγορίας , τέταρτον τίς ἡ διαφορὰ | τῶν εἰδῶν , πέμπτον τίς ἡ τάξις τῶν εἰδῶν τῆς κατηγορίας . περὶ οὖν τοῦ πρώτου φαμὲν ὅτικοτως τέτακται μέτα τὴν πρὸς τι κατηγορίαν ἡ ποιότης , πρῶτον μὲν διὰ τὴν ὁμοιότητα τῶν παραδειγμάτων · καθάπερ γὰρ μετὰ τὸ ποσὸν τὸ πρός τι τέτακται διὰ τὴν ὁμοιότητα τῶν προβλημάτων , τοῦτ’ ἔστι τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν ( ταῦτα γὰρ τοῦ ποσοῦ ὄντα οὐ μόνον ἐν τούῳ ἐθεωρεῖτο , ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τὰ πρός τι ἀνεφέρετο , ὑπὸ μὲν τὸ ποσὸν διὰ τὸ ὑποκείμενον , ὑπὸ δὲ τὰ πρός τι διὰ τὴν σχέσιν ) · ἐπειδὴ οὖν τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν ἐν ποσῷ ἐθεωρεῖτο καὶ ἐν τοῖς πρός τι καὶ τούτου χάριν μετὰ τὸ ποσὸν ἡ πρός τι κατηγορία εἶχε τὴν τάξιν , οὕτω καὶ ἐνταῦθα διὰ τὴν ὁμοιότητα τῶν παραδειγμάτων μετὰ τὴν πρός τι κατηγορίαν ἡ ποιότης τέτακται · ἡ γὰρ ἐπιστήμη , ὅπερ καὶ παράδειγμα τοῦ πρός τι ἦν , οὐ μόνον ὑπὸ τὰ πρός τι ἀνάγεται , ἀλλὰ καὶ ὑπὸ . τὴν ποιότητα · ὑπὸ μὲν γὰρ τὴν πρός τι ἀνάγεται ὡς πρὸς τὸ ἐπιστητὸν παραβαλλομένη , ὑπὸ δὲ τὴν ποιότητα ὡς ὲν καμεν , κἀνταῦθα διότι ἡ ἐπιστήμη οὐ μόνον ἐν τοῖς πρός τι ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ ποιότητι θεωρεῖται , τούτου χάριν μετὰ τὰ πρός τι ἡ ποιότης τὴν τάξιν εἴληφεν . καὶ αὕτη μὲν πρώτη αἰτία , δι’ ἣν ἡ ποιότης τοιαύτην ἔλαχε τάξιν . | δευτέρα δὲ αἰτία , ὅτι ἐλέγομεν τέτταρας ἁπλᾶς εἶναι κατηγορίας , οὐσίαν , ποσόν , ποιόν , πρός τι , ἓξ δὲ συνθέτους . ἐπειδὴ οὖν ἀποδεδώκαμεν τὰς τρεῖς κατηγορίας , ὑπόλοιπον ἦν ἀποδοῦναι καὶ τὴν λείπουσαν , τὴν μετὰ χεῖράς φημι , ἵνα ᾖ ὁ λόγος ἐκεῖνος ἀρραγὴς ὁ λέγων ‘δεῖ προηγεῖσθαι τὰ ἁπλᾶ ἀεὶ τῶν συνθέτων’ . διὰ τὰς δύο τοίνυν ταύτας αἰτίας τοιαύτην ἔλαχε τάξιν . ἔστι δὲ καὶ τρίτη αἰτία τούτου , δι’ ἣν ἡ ποιότης τοιαύτην ἔλαχε τάξιν · φαμὲν ὅτι περὶ τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν μένει τὸν λόγον ποιεῖσθαι . αὗται δέ , τοῦτ’ ἔστι τὸ πάθη καὶ ἐνέργειαι , κατὰ τὰς ποιότητας γίνονται . ἀδύνατον δὲ γνῶναι τὸ κατὰ ποιότητα γινόμενον μὴ πρότερον μαθόντα τὴν τῆς ποιότητος φύσιν . τούτου χάριν προτέτακται , ἵν μαθόντες τί ἐστιν ποιότης , οὕτως ἀκριβέστερον τοῖς λεγομένοις περὶ τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν προσέχωμεν τὸν νοῦν . ] καὶ ἐν τούτοις τὸ πρῶτόν ἐστι κεφάλαιον . Δεύτερον δὲ ἡ αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς . καὶ λέγομεν ὅτι ἐναντίαν ἔβα · δισεν ὁ φιλόσοφος ὁδὸν ἐν αὐτῷ ἐν τοῖς πρός τι καὶ ἐνταῦθα · ἐκεῖ μὲν γὰρ ὅπου πλῆθος ὑπῆρχεν , δι’ ἑνικοῦ ὀνόματος τὴν κατηγορίαν ἐδήλωσεν , ἐπιγράψας Περὶ τοῦ πρός τι , ἐνταῦθα δὲ ὅπου ἓν ὑπάρχει τὸ πρᾶγμα , τοῦτο διὰ πλήθους ἐσήμανεν , ἐπιγράψας Περὶ ποιοῦ καὶ ποιότητος . ζητήσωμεν οὖν τίνος χάριν διπλῇ κέχρηται τῇ ἐπιγραφῇ . | καί φαμεν ὅτι τὸ ποιὸν τρία σημαίνει , ἢ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν , τοῦτ’ ἔστι τὴν ποιότητα , ἡ τὸ σῶμα τὸ μετέχον τῆς ποιότητος , ἢ τὸ ποιόν , ὥσπερ λέγομεν λευκὸν καὶ τὴν λευκότητα καὶ τὸ σῶμα τὸ λελευκασμένον , τοῦτ’ ἔστι τὸ μετέχον λευκότητος . σημαίνει δὲ τὸ ποιὸν καὶ ἄλλο κατὰ τὸ καθολικώτερον τὸ κοινῇ ἀμφοτέρων κατηγορούμενον , αὐτῆς τε τῆς ποιότητος καὶ τοῦ σώματος τοῦ μετέχοντος αὐτῆς . τούτου οὖν χάριν ἐπέγραψεν Περὶ τοῦ ποιοῦ καὶ ποιότητος , διὰ τὴν ὁμωνυμίαν τῶν σημαινομένων · ἐπειδὴ γὰρ ἠπίστατο πολλὰ σημαίνειν τὸ ποιόν , τούτου χάριν τὸ δεύτερον πρὸς σαφήνειαν τοῦ πρώτου παρέλαβεν , ὡς ἄν εἰ ἔλεγεν οὕτως · ὅτι περὶ ποιοῦ διδάσκω , οὐ τοῦ σημαίνοντος τὸ καθόλου οὐδὲ τοῦ σημαίνοντος αὐτὸ τὸ σῶμα τὸ πεποιωμένον , ἀλλὰ τοῦ σημαίνοντος αὐτὴν τὴν ποιότητα . εἰ οὖν ταῦτα οὕτως ἔχει , δῆλον ὅτι οὔτε διττολογεῖ ὁ φιλόσοφος οὔτε μάτην διττῇ κέχρηται ἐπιγραφῇ . ἀλλὰ πάλιν ζητοῦσι τίνος χάριν καὶ ἐν αὐτῇ τῇ ἐπιγραφῇ τὸ ποιὸν προτέτακται τῆς ποιότητος . καί φαμεν ὅτι εἰκότως · κατὰ πάντα τὰ σημαινόμενα δικαίως ἄν τὸ ποιὸν τῆς ποιότητος προταχθείη · ἐσήμανεν γὰρ τὸ ποιὸν τὸ καθόλου · <τὸ δὲ καθόλου> δικαίως προτέτακται · καὶ γὰρ τῶν μὴ τοιούτων προτάττομεν . ἐσήμανε δὲ καὶ τὸ σῶμα τὸ μετέχον τῆς ποιότητος · τοῦτο δὲ ὅσον πρὸς αὐτὴν τὴν ποιότητα | σύνθετόν ἐστι · τὰ δὲ σύνθετα , ὡς πολλάκις εἴρηται , ἡμῖν καὶ πρότερα καὶ γνωριμώτερα . εἰκότως οὖν καὶ κα.τὰ τοῦτο τὸ σημαινόμενον τὸ ποιὸν προτέτακται τῆς ποιότητος , τοῦτ’ ἔστι τὸ σύνθετον τοῦ ἁπλοῦ , ἵνα ἐκ τῶν ἡμῖν σαφῶν ὑπαρχόντων τὴν τῆς διδασκαλίας ἀρχὴν ποιήσηται ἀλλὰ δὴ ἐσήμανεν καὶ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν , τοῦτ’ ἔστι τὴν ποιότητα · ἐλέγομεν δὲ ὅτι ἡ ποιότης πρὸς σαφήνειαν παρείληπται τοῦ ποιοῦ · οὐ δεῖ δὲ προτάττεσθαι τὸ πρὸς σαφήνειαν παραλαμ βανόμενον ἐκείνου , οὗ ἕνεκα παραλαμβάνεται τὸ παραλαμβανόμενοί . οἷον εἰ βουληθείην πρᾶγμα διδάξαι , δεῖ με προτάττειν τοῦτο , εἶθ’ οὕτως εἰ εὑρεθείη ἀσαφές , ἐπαγαγεῖν παράδειγμα σαφηνίζον τὸ πρότερον · οὕτως καὶ ἐνταῦθα ἐπειδὴ τὸ μὲν ποιὸν τὸ πρᾶγμά ἐστι τὸ κυρίως καὶ πρώτως διδασκόμενον , ἡ δὲ ποιότης δευτέρα ἐστὶν παράδειγμα τοῦ ποιοῦ οὖσα διὰ σαφήνειαν τοῦ προτέρου , δεῖ τὸ κυρίως διδασκόμενον , τοῦτ’ ἔστι τὸ ποιόν , προτάττεσθαι τοῦ παραδείγματος , λέγω δὲ τῆς ποιότητος . ἐν τούτοις καὶ τὸ δεύτερον κεφάλαιον . τρίτον κεφάλαιόν ἐστιν , πόσα τῆς ποιότητος εἴδη . καί φαμεν ὅτι τέτταρα κατὰ συζυγίας προερχόμενα · πρῶτον μὲν ἕξις καὶ διάθεσις , δεύτερον δὲ δύναμις καὶ ἀδυναμία , τρίτον παθητικὴ ποιότης καὶ πάθος , τέταρτον σχῆμα καὶ μορφή . ὅτι δὲ τέτταρά ἐστι τὰ εἴδη τὰ εἰρημένα καὶ οὔτε πλείονα οὔτε ἐλάττονα , δείξωμεν ἐκ διαιρέσεως · πολλοὶ μὲν οὖν καὶ ἄλλοι πολλὰς διαιρέσεις | ἐπετήδευσαν περὶ τούτου , ἡ δὲ ἀκριβεστέρα καὶ σαφεστέρα ἐστὶν ἡ παρ’ ἡμῶν λεχθησομένη . ἀλλ’ ἵνα ταύτην νοήσωμεν , τρία τινὰ προλάβωμεν λήμματα · πρῶιον μὲν ὅτι ἡ παθητικὴ ποιότης διττή ἐστιν , ἡ πάθος ποιοῦσα περὶ τὴν ἡμετέραν αἴσθησιν καὶ ἡ ἀπὸ πάθους γιγνομένη . διαφέρουσι δὲ αὗται ἀλλήλων , ὅτι ἡ μὲν παθητικὴ ποιότης ἡ πάθος ποιοῦσα ἀεὶ σύνεστι τῷ ὑποκειμένῳ μηδὲν αὐτῷ πεπονθότι , οἵα ἐστὶν ἡ ἐν τῷ μέλιτι γλυκύτης ( οὐ γὰρ δὴ τὸ μέλι πεπονθὸς γέγονε γλυκύ , ἀλλ’ ἅμα τῷ μέλι εἶναι ἅμα γέγονε γλυκύ · παθητικὴ δὲ ποιότης λέγεται , διότι πάθος ἐμποιεῖ τοῖς γευομένοις ) , ἡ δὲ ἀπὸ πάθους γινομένη πεπον - θότος τοῦ ὑποκειμένου , οἷον ἡ ἐν τῷ κύκνῳ λευκότης ( ὁ γὰρ κύκνος παθών τι περὶ τὸ σῶμα γέγονε λευκός ) , οὐ τοῦτο λεγόντων ἡμῶν ὅτι ἡ ἀπὸ πάθους γιγνομένη οὐ ποιεῖ περὶ τὴν ἡμετέραν αἴσθησιν πάθος ( καὶ αὐτὴ μὲν γὰρ ποιεῖ , ὥσπερ τὸ λευκὸν ἐν τῷ κύκνῳ διακρίνει · ἀδύνατον <γὰρ> τὴν παθητικὴν ποιότητα μὴ ποιεῖν πάθος ) , ἀλλ’ ὅτι τινὲς ἐξ αὐτῶν ἐξαίρετον ἔχουσι καὶ ἴδιον τὸ ἀπὸ πάθους γίνεσθαι , ὅθεν κυρίως ὠνομάσθησαν , ἐπειδὴ τὸ ὄνομα διαστέλλειν εἴωθε τὰ πράγματα ἀπ’ ἀλλήλων . δεύτερον λῆμμα · νόει μοι τετραπλῆν τινα τάξιν · μίαν μὲν καὶ πρώτην τὴν πάθη | παθη|τικὴν ποιότητα πάθος ποιοῦσαν περὶ τὴν αἴσθησιν , καὶ τὴν ποιότητα τὴν ἀπὸ πάθους γινομένην , τρίτον πάθος , τέταρτον δὲ πάσχειν . διαφέρει δὲ ταῦτα τῷ πολυχρονιωτέρῳ καὶ ὀλιγοχρονιωτέρῳ · ὅτε μὲν γὰρ ἡ ποιότης ἀχώριστός ἐστι καὶ δυσέκλειπτος καὶ ὡς ἂν εἴποι τις οὐσιώδης , ὥσπερ ἡ ἐν τὼ μέλιτι γλυκύτης ( αὕτη γὰρ οὐσία τούτου ἐστί ) , τότε λέγεται παθητικὴ ποιότης πάθος ποιοῦσα περὶ τὴν ἡμετέραν αἴσθησιν , ὅτε δὲ πάλιν ὕφεσιν αὐτὴ ἡ ποιότης δέχεται τῆς προτέρας , ὡς εἶναι καὶ ταύτην δυσέκλειπτον καὶ μὴ εὐχερῶς χωριζομένην ἢ μόνῃ τῇ ἐπινοίᾳ , ὥσπερ ἡ λευκότης ἡ ἐν τῷ κύκνῳ ( δυνατὸν γάρ , ὡς Πορφύριός φησι , καὶ κόρακα λευκὸν ἐπινοηθῆναι καὶ Αἰθίοπα ἀποβαλόντα τὴν χροιάν ) , τότε λέγεται παθητικὴ ποιότης ὡς ἀπὸ πάθους γινομένη διαφέρουσα τῆς προτέρας , ὅτι ἡ μὲν πάντῃ ἀχώριστος ἦν ἡ δὲ μόνῃ τῇ ἐπινοίᾳ χωρίζεται . ὅτε δὲ εἴη ἡ ποιότης χωρίζεσθαι δύνα . μένη καὶ ἐπινοίᾳ καὶ ἐνεργείᾳ , ὥσπερ ἡ ἐν νόσῳ γινομένη ὠχρότης , τότε λέγεται πάθος . ἐπὰν δὲ εἴη ἡ τοιαύτη χωριστή , ὡς ἄν εἴποι τις ἐν τῷ γίγνεσθαι ἔχειν τὸ εἶναι , τότε λέγεται πάσχειν , ὥσπερ ἡ ἀπὸ φόβου γινομένη ὠχρότης · τούτους γάρ , φημὶ δὴ τοὺς διὰ φόβον ὠχριῶντας , οὐδὲ ὠχρίας καλοῦμεν , διότι φθερεῖ τὴν προσηγορίαν ἡ φύσις μεταβάλλουσα τὴν χροιάν . | τρίτον λῆμμα · τὴν αὐτὴν ποιότητα καὶ παθητικὴν εἶναι καὶ ἕξιν <δυνατόν , κατ᾿> ἄλλο μέντοι καὶ ἄλλο , ἕξιν μὲν ὡς πρὸς τὸ δεξάμενον σῶμα , παθητικὴν δὲ ποιότητα ὡς πρὸς τὸν αἰσθανόμενον · οἷον ἡ ἐν πυρὶ θερμότης κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο καὶ ἕξις ἐστὶ καὶ παθητικὴ ποιότης , ἕξις μὲν ὡς πρὸς αὐτὴν τὴν οὐσίαν δεξαμένην τὴν θερμότητα , παθητικὴ δὲ ποιότης ὡς πρὸς αὐτοὺς τοὺς αἰσθανομένους . τούτων οὖν οὕτως ἐχόντων καὶ προειλημμένων ἡμῖν τῶν τριῶν λημμάτων , φέρε τῆς διαιρέσεως ἐφαψώμεθα . ἡ τοίνυν ποιότης ἢ τελειωτική ἐστιν ἢ κακωτικὴ ἢ οὔτε τελειωτικὴ οὔτε κακωτική . καὶ εἰ μὲν τελειωτικὴ εἴη ἢ κακωτική , ἢ πάθος ποιεῖ περὶ τὴν αἴσθησιν ἢ οὐ ποιεῖ πάθος . καὶ εἰ μὲν ποιεῖ πάθος , ποιεῖ τὴν παθητικὴν ποιότητα τὴν πάθος ποιοῦσαν περὶ τὴν αἴσθησιν . εἰ δὲ οὐ ποιεῖ πάθος , ἢ δυσαπόβλητός ἐστιν ἢ εὐαπόβλητος . καὶ εἰ μὲν δυσαπόβλητος , ποιεῖ τὴν ἕξιν , εἰ δὲ εὐαπόβλητος , ποιεῖ τὴν διάθεσιν . εἰ δέ ἐστι μήτε τελειωτικὴ μήτε κακωτική , ἢ κατ’ ἐπιτηδειότητά ἐστιν ἡ κατ’ ἐνέργειαν . καὶ εἰ μὲν κατ’ ἐπιτηδειότητά ἐστι , ποιεῖ τὸ οευτερον ειοος τῆς ποιότητος το κάτα δύναμιν καὶ αουναμιαν · οὐδὲν γὰρ ἕτερόν ἐστι δύναμις καὶ ἀδυναμία ἢ ἐπιτηδειότης καὶ ἀνεπιτηδειότης . εἰ δὲ κατ’ ἐνέργειαν εἴη , ἢ διὰ βάθους ἐστὶν ἢ ἐπιπολαίως . καὶ εἰ μὲν διὰ βάθους ἐστί , ποιεῖ τὴν παθητικὴν ποιότητα τὴν ἀπὸ πάθους γινομένην . εἰ δὲ ἐπιπολαίως | ἐστίν , ἡ ἐν ἀψύχοις θεωρεῖται ἡ ἐν ἐμψύχοις . καὶ εἰ μὲν ἐν ἀψύχοις , ποιεῖ τὸ σχῆμα , εἰ δὲ ἐν ἐμψύχοις , ποιεῖ τὴν μορφήν . ἔστι δὲ καὶ ἄλλως εἰπεῖν περὶ τοῦ ἐπιπολαίως , ὅτι ἢ μαθηματικά ἐστι καὶ γίνεται τὸ σχῆμα , ἢ φυσικὰ καὶ ποιεῖ τὴν μορφήν . ἔστι δὲ καὶ δευτέραν εἰπεῖν διαίρεσιν τούτου , ὅτι ἡ ποιότης ἢ δυνάμει ἐστὶν ἢ ἐνεργείᾳ . καὶ εἰ μὲν δυνάμει ἐστί , ποιεῖ τὸ δεύτερον εἶδος τῆς ποιότητος τὸ κατὰ δύναμιν καὶ ἀδυναμίαν . εἰ δὲ ἐνεργείᾳ ἐστίν , ἢ νῷ γινώσκεται ἡ αἰσθήσει . καὶ εἰ μὲν νῷ γιγνώσκεται , ποιεῖ τὴν ἕξιν καὶ διάθεσιν . εἰ δὲ αἰσθήσει γιγνώδέχεται ] σκεται , ἢ μιᾷ ἡ πολλαῖς . καὶ εἰ μὲν μιᾷ αἰσθήσει γιγνώσκεται , ποιεῖ τὴν παθητικὴν ποιότητι <εἰ> δὲ πολλαῖς , ποιεῖ τὸ σχῆμα καὶ τὴν γυμνασίας δὲ χάριν ἔστιν εἰπεῖν καὶ τρίτην διαίρεσιν , ὅτι ἡ ποιότης ἢ ἐν ψυχῇ θεωρεῖται ἢ ἐν σώματι ἢ ἐν ψυχῇ καὶ σώματ’ .. καὶ εἰ ὲν ἐν ψυχῇ καὶ σώματι θεωρεῖται , ποιεῖ τὴν ἕξιν καὶ τὴν διάθεσιν . εἰ δὲ ἐν ψυχῇ μόνῃ , ποιεῖ τὸ δεύτερον εἶδος τὸ κατὰ δύναμιν καὶ ἀδυναμίαν . εἰ δὲ ἐν σώματι θεωρεῖται , ἢ διὰ βάθους ἐστὶν ἢ ἐπιπολαίως . καὶ εἰ μὲν διὰ βάθους , ποιεῖ τὴν παθητικὴν ποιότητα , εἰ δὲ ἐπιπολαίως , τὸ σχῆμα καὶ τὴν μορφήν . μέχρι τούτων καὶ τὸ τρίτον κεφάλαιον . τέταρτόν ἐστιν ἡ διαφορὰ τῶν εἰδῶν . καί φαμεν ὅτι τεσσάρων ὄντων τὸ πρῶτον καὶ τρίτον καὶ τέταρτον διαφέρει τοῦ δευτέρου , ὅτι τὰ μὲν δυνάμει τὸ δὲ ἐνεργείᾳ . πάλιν διαφέρουσιν ἀλλήλων , ὅτι τὸ μὲν πρῶτον καὶ ἐν ψυχῇ <καὶ ἐν σώματι> θεωρεῖται , τὸ δὲ δεύτερον ἐν ψυχῇ μόνῃ , τὸ δὲ τρίτον καὶ τέταρτον ἐν σώματι μόνον . | πάλιν τὸ τρίτον τοῦ τετάρτου διαφέρει , ὅτι τὸ μὲν τρίτον διὰ βάθους θεωρεῖται , τὸ δὲ τέταρτον ἐπιπολαίως τοῦ σώματος . Πέμπτον τὴν τούτων τάξιν ζητήσωμεν . καί φαμεν ὡς εἰκότως ἕξις καὶ διάθεσις τῶν ἄλλων προτέτακται , διότι καὶ ἐνεργείᾳ ἐστὶ καὶ τελειωτικὴ τῆς ψυχῆς καὶ ἐν σώματι καὶ ἐν ψυχῇ θεωρεῖται . προτετίμηται οὗν καὶ ταῦτα τῶν ἄλλων . πάλιν τὸ κατὰ δύναμιν καὶ ἀδυναμίαν εἰκότως δευτέραν ἔλαχε τάξιν , τοῦ μὲν πρώτου , καθότι τὸ μὲν δυνάμει τὸ δὲ ἐνεργείᾳ , τὰ πρωτεῖα δὲ ἀπείληφε τῶν λοιπῶν , καθὸ τὸ μὲν δεύτερον περὶ ψυχὴν θεωρεῖται , τὰ δὲ λοιπὰ περὶ τὸ σῶμα δηλοῦνται . τὸ δὲ τρίτον εἰκότως προτέτακται τοῦ τετάρτου , ἐπειδὴ τὸ μὲν ἐν βάθει ἐστὶ τὸ δὲ ἐπιπολαίως θεωρεῖται . τοῦτο πέρας τῆς προκειμένης θεωρίας . <Θεωρία κη΄.> p . 8b25 Ποιότητα δὲ λέγω καθ’ ἣν ποιοί λεγόμεθα εἶναι . ἔθος ἐστὶ τοῖς ἀρχαιοτέροις , ἵν’ ὅτε μὲν αὐτοὶ εὑρίσκωσιν ὀνόματα , λέγειν τὸ λεγέσθω καὶ καλείσθω , ὅτε δὲ ὄνομα λέγουσιν ηὑρημένον <ἐν> τῇ κοινῇ συνηθείᾳ καὶ παρὰ τοῖς παλαιοῖς κείμενον , λέγειν τὸ καλεῖται καὶ λέγεται . πῶς οὖν ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης περὶ ποιότητος διαλεγόμενος τὸ λέγω εἷπεν , καίτοι εὕρηται |ἡ χρῆσις τοῦ ὀνόματος παρὰ πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι εἶπεν τὸ λέγω ὁ φιλόσοφος , οὐχ ὡς βουλόμενοςσφετερίσασθαι τὸ ὄνομα τῶν ἀρχαίων , ἀλλ’ ὡς πλατυτέραν τὴν τούτου χρῆσιν ποιῶν · εἰ γὰρ καὶ παρὰ Πλάτωνι ἦν ηὑρημένον , ὰλλ’ οὗν σπανία ἡ τούτου <χρῆσις> | ἐφαίνετο , ὡς δηλοῖ καὶ αὐτὸς λέγων ‘ἔοικάς μοι μὴ πάνυ γινώσκειν τὸ τῆς ποιότητος ὄνομα ἀθρόως λεγόμενον’ . δῆλον οὖν ὅτι οὐκ ἦν ἡ τούτου χρῆσις παρὰ τοῖς παλαιοῖς πλατυτέρα ηὑρημένη . ὡς οὑν αὐτὸς τελείαν τὴν περὶ ταύτης διδασκαλίαν ποιούμενος καὶ πᾶσι φανεράν , εἶπεν τὸ λέγω . μὴ περιπλανήσῃ δέ τινας ἡ λέξις διὰ τὸ εἰπεῖν ὄπ ποιότητα λέγω καθ’ ἣν ποιοί τινες εἶναι λέγοντι καὶ νομίσαι πᾶσαν ποιότητα παρωνύμως λέγεσθαι καὶ πᾶν παρωνύμως λεγόμενον · ποιότητα εἶναι · οὐδὲ γὰρ τοῦτό ἐστιν ἀληθές · οὔτε γὰρ πᾶσα ποιότης παρωνύμως κατηγορεῖται ( ἡ γὰρ ἀρετὴ καὶ ὁ σπουδαῖος ποιότητες οὖσαι οὐ κατηγοροῦνται παρωνύμως διὰ τὸ μὴ ἔχειν κοινωνίαν ὀνόματος , ἀλλὰ μᾶλλον ἑτερωνύμως ) , οὔτε πᾶν παρωνύμως λεγόμενον ποιότης ἐστί · τὰ γὰρ πατρωνμικὰ εἰ καὶ παρωνύμως λέγοντι , ἀλλ’ οὖν οὐκ ἄν ποτέ τις ταῦτα καλέσαι ποιότητας . ἐνταῦθα δὲ ζητοῦσι τίνος χάριν οὐκ εἷπε ‘ποιότητα λέγω καθ’ ἣν ποιοί τινες γινόμεθα’ , ἀλλὰ καθ’ ἣν ποιοί τινες εἶναι λέγονται . καὶ λέγομεν ὅτι διὰ τοῦ εἶναι ἐχώρισε τὴν παθητικὴν <ποιότητα> ἀπὸ τοῦ πάσχειν , ὅτι ἡ μὲν παθητικὴ ποιότης τῶν ὄντων ἐστὶ καὶ σύνεστι ἀεὶ τῷ ὑποκειμένῳ , τὸ δὲ πάσχειν ἐν τῷ γίνεσθαι ἔχει τὸ εἶναι . εἰ οὗν εἷπεν καθ’ ἣν ποιοί τινες γινόμεθα’ , ἐπειδὴ καὶ ἡ ποιότης ἡ ὑπὸ τὸ πάσχειν ἀναγομένη , τοῦτ’ ἔστιν ἡ διὰ φόβον ὠχρίασις , ποιούς | τινας ἡμᾶς ποιεῖ , ἀπεπλάνα τὸν νοῦν τῶν ἀκροωμένων περὶ τοῦτο τὸ σημαινόμενον . τὸ δὲ εἶναι προσθεὶς ἔδειξεν ὅτι περὶ τῆς παθητικῆς ποιότητος διαλέγεται , ἥτις τῶν ὄντων ἐστί , καὶ οὐ περὶ τοῦ πάσχειν τοῦ ἐν τῷ γίνεσθαι ἔχοντος τὸ εἶναι . ἐλάβοντο δέ τινες ταύτης τῆς γραφῆς , λέγοντες ὅτι τίνος χάριν ἐνταῦθα μὲν τὴν ποιότητα διὰ τοῦ ποιοῦ ἐδίδαξεν , ἐν δὲ τῷ τέλει τῆς κατηγορίας διὰ τῆς ποιότητος δηλοῖ τὸ ποιόν . καί φαμεν ὅτι εἰκότως τοῦτο πεποίηκε · τὴν μὲν γὰρ ποιότητα ὡρίσατο διὰ τοῦ ποιοῦ διὰ δύο αἰτίας τινάς · πρῶτον μὲν διὰ τοῦ σαφοῦς δεῖ σημαίνειν τὸ ἀσαφές · λέγομεν δὲ τὸ ποιὸν σαφέστερον εἶναι τῆς ποιότητος , διότι καὶ τὸ μετέχον τοῦ μετεχομένου σαφέστερόν ἐστι · τὸ γὰρ ποιόν , τοῦτ’ ἔστι τὸ σῶμα τὸ μετέχον τῆς ποιότητος , αὐτὴν μετέχει τὴν ποιότητα , οὐχὶ δὲ ἡ ποιότης μετέχει τὸ σῶμα . ἢ οὖν διὰ τοῦ σαφοῦς , τοῦτ’ ἔστι τοῦ ποιοῦ , τὴν ποιότητα ἐσήμανεν , ἢ διότι ἡ ποιότης γένος ἐστὶ γενικώτατον . ταῦτα δὲ τὰ γένη οὐ δυνάμεθα σημάναι <ἐκ τῶν> πρὸ αὐτῶν , διότι οὐδὲν [ μηδὲν ] ἔχουσιν ἀνωτέρω αὐτῶν . ἀλλ’ ἐκ τῶν μετεχόντων αὐτά , ὅπερ καὶ ἐνταῦθα πεποιήκαμεν , διὰ τοῦ μετέχοντος τῆς ποιότητος , ἤγουν <τοῦ ποιοῦ> , τὸ γένος τοῦτο τὸ γενικώτατον , λέγω δὴ τὴν ποιότητα , δηλώσαντες . ἐν δὲ τῷ τέλει τῆς κατηγορίας τὸ ποιὸν διὰ τῆς ποιότητος ἐσήμανε διὰ τὴν ἀνάγκην τῶν πρός τι · ἐπειδὴ γὰρ ταῦτα διὰ τὴν σχέσιν πρός τί εἰσιν , ἐν δὲ τοῖς πρὸς τι ἀνάγκη συνεισάγεσθαι τὸ ἕτερον τῷ ἑτέρῳ , τούτου χάριν ἐνταῦθα τὸ ποιὸν βουλόμενος δηλῶσαι προσυπήκουσε τὴν ποιότητα διὰ τὴν ἀνάγκην τῶν πρός τι , ὡς εἴρηται . p . 8b26 Ἔστι δὲ ἡ ποιότης τῶν πλεοναχῶς λεγομένων . Ἀποροῦμεν ἐνταῦθα ὅτι ἡ ποιότης τῶν πολλαχῶς λεγομένων , τὰ δὲ πολλαχῶς λεγόμενα ὁμώνυμα , ἡ ποιότης ἄρα ὁμώνυμος . ἡ δὲ λύσις ἐστὶν αὕτη · ὅτι καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ πολλαχῶς λέγεσθαι πολλὰ σημαίνει · πολλαχῶς γὰρ λέγεται καὶ τὰ ὁυνώνυμα καὶ τὰ συνώνυμα καὶ τὰ . ἀφ᾿ ἑνός . ἀλλὰ τὰ μὲν ὁμώνυμα πολλαχῶς λέγονται , οὐ μέντοι γε καὶ εἰσίν · ἐν γὰρ ὀνόμασι μόνον ἡ κοινωνία . τὰ δὲ συνώνυμα καὶ εἰσὶ καὶ λέγονται . ὁ τοίνυν Ἀριστοτέλης τὸ πολλαχῶς ἐνταῦθα λέγεσθαι ἐπὶ τῶν συνωνύμων περιέλαβεν . ἀλλ᾿ ἵνα τελεία γένηται ἡ ἀπόκρισις , προσθῶμεν τὸ ῾ὄντων᾿ κατὰ διά . νοιαν , ἵνα εὑρεθείη τὸ ῥητὸν οὕτως ἔχον ῾ἡ δὲ ποιότης ἐστὶ τῶν πολλαχῶς λεγομένων ὄντων᾿ , ἵνα τὸ τέλειον τὴν τῶν ὁμωνύμων διάκρισιν ποιησώμεθα . p . 8b26 Ἕν μὲν οὖν εἶδος ποιόητος ἕξις καὶ διάθεσις λεγέσθω . Ζητοῦμεν ἐνταῦθα πῶς ἀπαριθμησάμενος δύο εἴδη , λέγω δὴ ἕξιν καὶ διάθεσιν , ἓν εἶδος ταῦτα μόνον ἐκάλεσε . καί φασιν ὅτι ἡ ἕξις καὶ ἡ διάθεσις οὐδὲν διενηνόχασιν ἀλλήλων , εἰ μὴ τῷ μᾶλλον καὶ ἧττον · τὸ δὲ μᾶλλον καὶ ἧττον | εἴδους διαφορὰν οὐκ ἐργάζεται · ἡ ἄρα ἕξις καὶ διάθεσις οὔκ εἰσι διάφορα ἀλλ᾿ ἕν , ὡς εἶπεν , εἶδος τὸ δεχόμενον τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον . p . 8b27 Διαφέρει δὲ ἕξις διαθέσεως τῷ μονιμώτερον καὶ χρονιώτερον εἶναι . ᾿Ενταῦθα βουλόμενος διάκρισιν ποιήσασθαι ἕξεως καὶ διαθέσεώς φησιν ὁ φιλόσοφος ὅτι ( ?? ) αῦτα οὐ διενήνοχεν , εἰ μὴ τῷ πολυχρονιωτέρῳ . πρὸς ὅν φαμεν ὅτι αὕτη οὐκ ἔστι τελεία διάκρισις · οὐ μόνον γὰρ ταῦτα , τοῦτ᾿ ἔστιν τὴν ἕξιν καὶ τὴν διάθεσιν , τῷ πολυχρονιωτέρῳ καὶ ὀλιγοχρονιωτέρῳ διακρίνομεν , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τὴν παθητικὴν ποιότητα τὴν ἀπὸ πάθους γινομένην καὶ τὸ πάθος ταύτῃ πειρώμεθα διακρῖναι . ἵνα γοῦν τούτων γένηται τελεία διάκρισις , ἑκατέροις τοῖς εἴδεσι προσθετέον τῇ μὲν ἕξει καὶ διαθέσει τὸ τέλειον καὶ ἀτελές , τῇ δὲ παθητικῇ ποιότητι καὶ τῷ πάθει τὸ ἐπεισοδιῶδες , ἵνα εὑρεθείη οὕτως ῾τὸ πολυχρονιώτερον καὶ μονιμώτερον καὶ τελειωτικὸν ἕξις ἐστί , τὸ δὲ ὀλιγοχρόνιον καὶ εὐμετάβλητον καὶ οὐ τέλειον διάθεσίς ἐστι , παθητικὴ δὲ ποιότης ἐστὶ τὸ πολυχρόνιον καὶ δυσμετάβλητον καὶ ἐπεισοδιῶδες , <πάθος δέ ἐστι τὸ ὀλιγοχρόνιον καὶ εὐμετάβλητον καὶ ἐπεισοδιώδες> αὕτη γὰρ ἡ προσθήκη γενομένη τελείαν τὴν ἀμφοτέρων ποιεῖται διάκρισιν . p . 8b29 τοιαῦται δὲ αἰ ἐπιστῆμαι καὶ αἱ ἀρεταί . Προσυπακουστέον ἐνταῦθα ὅτι καὶ αἱ τέχναι . αἱ δὲ τέχναι λέγονται μόνιμοι εἶναι καὶ δυσμετάβλητοι οὐ πρὸς τὸ ὑποκείμενον , ἀλλὰ πρὸς τὴν γνῶσιν | τοῦ γιγνώσκοντος , εἰ ἄρα ἐν ἕξει ἔχει τὰ ἰατρικὰ θεωρήματα . p . 8b30 Ἐὰν καὶ μετρίως τις ἐπιστήμην λάβῃ . Μετρίαν ἐπιστήμην καλεῖ τὴν τέχνην διὰ τὸ ῥευστὸν τῆς ὕλης , ἤ μέρος τῆς ἐπιστήμης , ὡς ἐάν τις πολλῶν ὄντων τῶν Εὐκλείδου θεωρημάτων δέκα μόνον εἰδῇ θεωρήματα , ἀκριβῶς μέντοι καὶ δυσμεταβλήτως . p . 8b31 ἐάνπερ μὴ μεγάλη μεταβολὴ γένηται ὑπὸ νόσου ἤ ἑτέρου τινος τοιούτου . τοιαύτην μεταβολὴν Θουκυδίδης ἱστόρησεν ἐν τῷ κατ’ αὐτὸν λοιμῷ · φησὶ γὰρ ὅτι ζήσαντες σφᾶς τε ἑαυτοὺς ἠγνόουν καὶ τοὺς ἐπιτηδείους , πολλῶ μᾶλλον καὶ τὴν ἐπιστήμην , ἣν εἶχον τὸ πρίν . p . 8b32 Ὡσαύ τως δὲ καὶ ἡ ἀρετή , οἷον ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ ἕκαστον τῶν τοιούτων , οὐκ εὐκίνητον δοκεῖ εἶναι οὐδ’ εὐμετάβλητον . εἰκότως ὁ Ἀριστοτέλης ἐνδιέτριψε ἰοῖς τῆς ψυχῆς παραδείγμασι διὰ τοιαύτην αἰτίαν · ἐπειδὴ ἐλέγομεν ὅτι δυνατὸν τὴν αὐτὴν ποιότητα , κατ’ ἄλλο μέντοι καὶ ἄλλο , καὶ ἕξιν εἶναι καὶ παθητικὴν ποιότητα , ἕξιν μὲν πρὸς · τὸ ὑποκείμενον , παθητικὴν δὲ ποιότητα πρὸς ἡμᾶς τοὺς αἰσθανομένους , ἡ δὲ ἕξις δύναται θεωρηθῆναι καὶ ἐν σώματι καὶ ἐν ψυχῇ , ὅσαι μὲν οὖν · εἰσι ποιότητες ἐν σώματι θεωρούμεναι καὶ ἐνεργείᾳ οὖσαι καὶ ἐν βάθει τελοῦσαι , αὗται ὑπὸ τὴν παθητικὴν ποιότητα ἀνάγονται καὶ ὑπὸ τὴν ἕξιν , οἷον ἡ θερμότης ἡ ἐν τῷ πυρί , ὅσαι δὲ ἐν ψυχῇ μόνον θεωροῦνται , | ὑπὸ τὴν ἕξιν καὶ τὴν διάθεσιν μόνην ἀνάγονται , οὐκέτι δὲ ὑπὸ τὴν παθητικὴν ποιότητα · οὐδὲ γὰρ ποιοῦσί τι περὶ τὴν ἡμετέραν αἴσθησιν . βουλόμενος τοίνυν ὁ Ἀριστοτέλης μὴ ἐπαμφοτερίζοντα παραδοῦναι παραδείγματα τούτων , ἕξεως καὶ διαθέσεως , ἠναγκάσθη περὶ ταῦτα ἐνδιατρῖψαι , ἵνα τελείαν τήν τε τῆς ἕξεως καὶ τῆς διαθέσεως ποιήσηται διὰ τῶν παραδειγμάτων διάκρισιν . p . 8b35 Διαθέσεις λέγονται αἵ εἰσιν εὐκίητοι καὶ ταχὺ μεταβάλλουσαι , οἷον θερμότης καὶ ψῦξις καὶ νόσος καὶ ὑγεία καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα . Ἐνταῦθα γενόμενοι οἱ Ἀττικοὶ ἐξηγηταὶ λαμβάνοντι τοῦ φιλοσόφου , λέγοντες ὅτι οὐκ εἰκότως παρέλαβε τὰ παραδείγματα · διαθέσεως μὲν γὰρ βουλόμενος παραδείγματα λαβεῖν , θερμότητα καὶ ψῦξιν παρέλαβεν , ἅπερ οὐκ ἔστι διαθέσεις , ἀλλὰ μᾶλλον παθητικαὶ ποιότητες . πρὸς οὕς φαμεν ὅτι πρῶτον μὲν τὴν αὐτὴν ποιότητα , ὡς πολλάκις εἴρηται , καὶ ὑπὸ τὴν διάθεσιν καὶ ὑπὸ τὴν παθητικὴν ποιότητα . ἀνάγεσθαι δυνατόν . ἄλλως τε δὲ καὶ κατεφρόνησς τῶν παραδειγμάτων ὁ Ἀριστοτέλης πολλάκις εἰρημένων . εἰ γὰρ ἠβουλήθη σαφέστερον ἀποδοῦναι τὰ παραδείγματα , ἔλεγεν οὕτως · ὄα . αἱ διαθέσεις λέγονται οἷον νόσος καὶ ὑγεία · ἡ δὲ νόσος καὶ ὑγεία εὐκίνητα · τὰ δὲ εὐκίνητα οἷον θερμότης καὶ ψυχρότης . δεῖ τοίνυν τῆς θερμότη|τος καὶ τῆς ψύξεως ἀκούειν ὡς παραδειγμάτων ὄντων τοῦ εὐκινήτου , οὐ μέντοι γε τῆς διαθέσεως · ὥσπερ γὰρ εἴρηται , μὴ πάνυ τῶν παραδειγμάτων φροντίζων , οὐδεμίαν τούτων ἐποιήσατο διάκρισιν , ἀλλὰ πάντα συνέμιξεν . p . 9a1 Εἰ μή τις καὶ αὐτῶν τούτων διὰ χρόνου πλῆθος ἤδη πεφυσιωμένη καὶ ἀνίατος ἢ πάνυ δυσκίνητος οὖσα , ἣν ἄν τις ἴσως ὡς ἕξιν προσαγορεύοι . Πεφυσιωμένη λέγει , τοῦτ’ ἔστι φύσις τις γενομένη , ὕστερον δὲ ὅτι δυνατὸν τὰς αὐτὰς ποιότητας καὶ ἕξεις καὶ διαθέσεις <λέγεσθαι> · ἡ γὰρ καὶ ἡ ὑγεία ἕξεις λέγονται , ὥσπερ ἡ ἐν τῷ Μίλωνι τῷ ἀθλητῇ ὑγεία καὶ ἡ τ.ῶν πεντάθλων , περὶ ἧς Ἱπποκράτης φησὶν ‘αἱ εἰς ἄκρον εὐεξίαι σφαλεραί’ , νόσος δὲ οἷον ὁ · ἑκτικὸς πυρετός . καὶ ταῦτα μὲν ἕξεις λέγει ὡς δυσαπόβλητα , εἰ δ’ εὐμετάβλητα ᾖ ἡ νόσος καὶ ὑγεία , τότε αὐτὰ λέγει διαθέσεις ὑπάρχειν . p . 9a10 Εἰσὶ δὲ αἱ μὲν ἕξεις διαθέσεις , αἱ δὲ διαθέσεις οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἕξεις . ἐνταῦθα παραλογισμόν τινα γιγνόμενον ἐλέγχει ἐπὶ τούτων ὁ φιλόσοφος τοῦτον ἔχοντα τὸν τρόπον · φησὶ γάρ · ἡ ἕξις διάθεσις , ἡ διάθεσις οὐχ ἕξις , ἡ ἕξις οὐχ ἕξις . καί φαμεν ὅτι ὁ μέσος ὅρος ὁμώνυμός ἐστι , τοῦτ’ ἔστι ἡ διάθεσις · ὥσπερ λέγομεν ὄνομα τὸ κατὰ παντὸς μέρους λόγου φερόμενον , καὶ πάλιν ὄνομα τὸ πτωτικὸν τὸ ἀντιδιαστελλόμενον τῷ ῥήματι , οὕτως ἔστι · καὶ καθολικὴ διάθεσις καὶ μερική · ἔστι γάρ διάθεσις ἡ κοινῶς ν καθ’ ἕξεως καὶ διαθέσεως κατηγορουμένη , ἔστι δὲ διάθεσις ἡ ἀντιδιαστελλομένη τῇ ἕξει . ποτὲ δὲ ὁ συλλογισμὸς λαμβάνει καθολικωτέραν διάθεσιν , ὅτε λέγει ‘ἡ ἕξις διάθεσις’ , ποτὲ δὲ τὴν μερικωτεραν , ὅτε φησὶν ‘ἡ δὲ διά.θεσις οὐχ ἕξις’ . καὶ ἐκ τούτου συμβαίνει τὸν παραλογισμὸν γεγενῆσθαι · πλανᾷ γὰρ τούτους ἡ τῆς διαθέσεως ὁμωνυμία , μὴ ὲν τοῖς ἀμφοτέροις ὅροις τοῦ συλλογισμοῦ τὸ αὐτὸ λαμβάνηται σημαινόμενον . p . 9a14 Ἕτερον δὲ γένος ποιότητος , καθ’ ὃ πυκτικούς τινας καὶ δρομικοὺς ἢ ὑγιεινοὺς καὶ νοσώδεις λέγομεν , καὶ ἁπλῶς ὅσα κτὰ δύναμιν φυσικὴν ἢ ἀδυναμίαν λέγεται · οὐ γὰρ τῷ διακεῖσθαί πως ἕκαστον τῶν τοιούτων ποιὸν λέγεται , ἀλλὰ μᾶλλον τῷ δύναμιν ἔχειν φυσικὴν <ἢ ἀδυναμίαν> τοῦ ποιῆσαί τι ῥᾳδίως ἢ μηδὲν πάσχειν , καὶ τὰ ἑξῆς . Ἵνα τὸ δεύτερον εἶδος τῆς ποιότητος νοήσωμεν , τρία ταῦτα ζητήσωμεν · ποσαχῶς ἡ δύναμις , καὶ περὶ ποίας δυνάμεως ἐστιν ἡμῖν ὁ λόγος . καὶ τρίτον αὐτὴ ἡ δύναμις περὶ ἧς διαλεγόμεθα . οὐκοῦν ἐπειδὴ ταύτην ἔχομεν , τὴν <πρό> θεσιν , ἀρκτέον ἀπὸ τοῦ πρώτου . ἡ τοίνυν δύναμις ἡ ἁπλῶς λέγεται , ἢ προσεχῶς ἢ πόρρω . εἰ δὲ ἡ δύναμις διχῶς λέγεται , καὶ ἡ ἀδυναμία ὁμολογουμένως τοσαυταχῶς λεχθήσεται , ἢ προσεχῶς | ἢ πόρρω · ὁσαχῶς γὰρ λέγεται τὸ ἕτερον τῶν ἀντικειμένων , τοσαυταχῶς καὶ τὸ ἕτερον . ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ παραδείγματα φῶς ἀνάπτειν εἴωθε τοῖς λεγομένοις , φέρε ἑκάστῳ τῶν προειρημένων ὑποβάλλωμεν παράδειγμα . πόρρω τοίνυν δύνα . μίν φαμεν , ὡς ὅτε εἴπωμεν τὸν ἄνθρωπον ἐπιτήδειον εἶναι πρὸς πᾶσαν ἐπιστήμην , προσεχῆ δὲ δύναμιν λέγομεν , ὡς ὅτε εἴπωμεν αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον ἐπιτηδείως ἔχειν πρὸς γραμματικήν . ὁμοίως πόρρω ἀδυναμία ἐστίν , ὡς ὅτε εἴπωμεν τὸν λίθον <μὴ> ἐπιτήδειον εἶναι πρὸς πᾶσαν ἐπιστήμην , δὲ ἀδυναμία ἐστίν , ὡς ὅτε εἴπωμεν τὸν λίθον μὴ δύνασθαι ἐπιτηδείως ἔχειν πρὸς γραμματικήν . καὶ ἐν τούτοις ἡμῖν συμπεραίνεται τὸ <πρῶτον> δεύτερον κεφάλαιον , ἐν ᾧ ὀφείλομεν μετὰ τὴν ἀπαρίθμησιν τῶν σημαινομένων τῆς δυνάμεως καὶ τῆς ἀδυναμίας εἰδέναι περὶ ποίων σημαινομένων ἐστὶν ἡμῖν ὁ λόγος . λέγω τοίνυν ὅτι ὁ λόγος οὐ γίνεται ἡμῖν οὔτε περὶ τῆς πόρρω δυνάμεως οὔτε περὶ τῆς πόρρω ἀδυναμίας , ἀλλὰ περὶ τῶν προσεχῶν . καὶ εἰκότως οὐ πεοὶ τῶν πόρρω ἡμῖν ὁ λόγος , ἀλλὰ περὶ τῶν προσεχῶν , διότι ἡ ζήτησις ἡμῖν ἐστι περὶ συμβεβηκότων καὶ ὄντων . διότι μὲν οὖν περὶ συμβεβηκότων ἡ ζήτησις , ἀπεχόμεθα τῆς πόρρω δυνάμεως ( αὕτη γὰρ οὐσία ἐστίν , ὡς δείξομεν ) , διότι δὲ περὶ ὄντων ἡμῖν ὁ λόγος , οὐ πολυπργμονοῦμεν τὴν πόρρω ἀδυναμίαν · αὕτη γὰρ παντελής ἐστι στέρησις | καὶ μὴ ὄν . ὅτι δὲ ἡ πόρρω δύναμις οὐσί ἐστὶ καὶ οὐ ποιότης , δῆλον ἐξ ὧν τὴν ὕλην μετέχουσαν αὐτῆς ἄποιον λέγομεν . τῆς δὲ πόρρω δυνάμεως ἡ ὕλη μετέχει , διότι ἐπιτηδείως ἔχει πρὸς πάντα . τρίτον κεφάλαιον , ἐν ᾧ ὀφείλομεν διλεχθῆναι περὶ τῶν ἀφορισθέντων ἡμῖν σημαινομένων . ἡ τοίνυν δύναμις ἡ προσεχής ( περὶ γὰρ ταύτης ἡμῖν ὁ λόγος ) , καὶ δὲ καὶ ἡ ἀδυναμία ἡ προσεχής , ἅτε δὴ ἐν τῷ ποιεῖν καὶ πάσχειν θεωρούμενι , τετραχῶς ἑκατέρα αὐτῶν διαιρεθήσεται · δύνασθαι λοιπὸν γίγνεσθαι ὀκτὼ τὰς πάσας συμπλοκάς · οἷον δυνατὸν ποιεῖν , δυνατὸν μὴ ποιεῖν , ἀδύνατον ποιεῖν , ἀδύνατον μὴ ποιεῖν , δυνατὸν πάσχειν , δυνατὸν μὴ πάσχειν , ἀδύνατον πάσχειν , ἀδύνατον μὴ πάσχειν . τετραχῶς τοίνυν ἑκατέρου λεγομένου , ὁ Ἀριστοτέλης δύο συμπλοκὰς ἀφ’ ἑκατέρου λαμβάνει , τὸ οἰκειότερον τῷ οἰκείῳ ἀποδιδούς · οἷον τῷ μὲν δυνάμει ἀποδέδωκεν τὸ δύνασθαι ποιεῖν καὶ τὸ δύνασθαι μὴ πάσχειν ( ταῦτα γάρ ἐστιν αὐτῇ οἰκειότερα τῶν λοιπῶν ) , τῇ δὲ ἀδυναμίᾳ τὸ μὴ δύνασθαι ποιεῖν καὶ τὸ μὴ δύνασθαι μὴ πάσχειν · ταῦτα γάρ ἐστιν αὐτῇ οἰκειότερα . ἵνα δὲ σαφέστερον τὸν λόγον ποιήσωμεν , ὑποδείγματ τούτων προσχρησώμεθα · δυνάμενον ποιεῖν λέγομεν οἷον τὸν πύκτην , δυνάμενον δὲ μὴ πάσχειν τὸν ὑγιεινόν , διότι μὴ βλάπτεται ῥᾳδίως ὑπὸ τῶν ἔξωθεν προσπιπτόντων . ταῦτα μὲν οὖν τῆς δυνάμεως φαμεν τὰ παραδείγματα . ἐπὶ δὲ τῆς ἀδυναμίας φαμὲν μὴ δύνασθαι μὲν ποιεῖν τὸν ῥᾴθυμον τὸν ἔχοντα ὑπτιασμένον τὸν νοῦν καὶ μὴ δυνάμενον ποιεῖν τὰ προσήκοντα , μὴ δύνασθαι δὲ μὴ πάσχειν οἷον τὸ μαλακὸν σῶμα · τοῦτο γὰρ οὐ δύναται μὴ πάσχειν , τοῦτ’ ἔστι μὴ διαιρεῖσθαι . καὶ ἐν τούτοις παραγεγράφθω ἡμῖν τὸ δεύτερον εἶδος τῆς ποιότητος . Προσκεχρήσθω δὲ ἡμῖν εὐτάκτως καὶ τὸ τρίτον εἶδος αὐτῆς , φημὶ δὴ τὴν παθητικὴν ποιότητα καὶ τὸ πάθος · αὕτη γὰρ ἡ παθητικὴ ποιότης ἢ συμπληροῖ τὸ εἶδος , ὡς ἡ ἐν τῷ μέλιτι γλυκύτης , ἢ οὐ συμπληροῖ . καὶ εἰ μὴ συμπληροῖ , ἢ ἐν παντὶ τῷ εἴδει ὑπάρχει , ὡς ἡ λευκότης ἡ ἐν τῷ κύκνῳ , ἢ οὐκ ἐν παντί , ὡς ἡ λευκότης ἡ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ , πλὴν ὡς ἂν ᾖ τὴν παθητικὴν ποιότητα ποιεῖ τὴν ἀπὸ πάθους γινομένην . τεττάρων οὖν ὄντων <τῶν> συμπληρωτικῶν , ὡς ἐν τοῖς προλαβοῦσιν εἴρηται , ποιότητος τῆς πάθος ποιούσης περὶ τὴν αἴσθησιν , καὶ παθητικῆς ποιότητος τῆς ἀπὸ πάθους γινομένης , καὶ αὐτοῦ μέντοι τοῦ πάθους , ἔτι δὲ καὶ τοῦ πάσχειν , εἰ δύναται ἡ αὐτὴ ποιότης εἴτε ἐπὶ σωματικῆς εἴτε ἐπὶ ψυχικῆς ποιότητος εἶναι ἐπιδεκτική , ζητήσει ὁ λόγος · οἷον ἐπὶ σωματικῆς ποιότητος ὡς ἡ θερμότης ἡ ἐν πυρὶ παθητικὴ ποιότης ἐστὶ πάθος ποιοῦσα κατὰ τὴν αἴσθησιν , ἡ δὲ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ θερμοτέρῳ κεκραμένῳ κατὰ φύσιν παθητικὴ ποιότης ἐστὶν ἀπὸ πάθους γινομένη , ἡ δὲ ἐν τῷ πυρέττοντι θερ - μότης | οὐχ ἁπλῶς οὕτως ἐστὶν ἀλλὰ πάθος , ἡ δ’ ἐξ ἡλικίας συμβαίνουσα θερμότης ὑπὸ τὸ πάσχειν ἀναφέρεται . ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ψυχικῶν ποιοτήτων ἔστιν γυμνάσαι τὸν λόγον · ὁ μὲν γὰρ θυμὸς ἐν τῷ λέοντι παθητικὴ ποιότης ἐστὶν συμπληροῦσα τὸ εἶδος , ἐν δὲ τῶ κεκραμένῳ ὀργιλώτερον παθητικὴ ποιότης ἀπὸ πάθους γενομένη , ἐν δὲ τῷ κατὰ περίστασιν ὀργίλῳ , ὅτε δὴ καὶ λυπεῖν τοῦτον συμβαίνει , πάθος ἐστίν , ἐν δὲ τῷ κατὰ πρόσκαιρον ὀργιλωτέρῳ καὶ ταχέως παυομένῳ πάσχειν ἐστί . Ταῦτα καὶ περὶ τοὐ τρίτου εἴδους εἰρηκότες μεταβῶμεν ἐπὶ τὸ τέταρτον εἶδος , ὅ ἐστιν σχῆμα καὶ μορφή . ἀλλ’ ὥσπερ τὰ μέρη τῶν οὐσιῶν οὐσίαι ἐστίν , οὕτω καὶ τὰ μέρη τῶν ποιοτήτων ποιότητές εἰσιν . μέρη δὲ τῶν σχημάτων τό τε εὐθὺ καὶ τὸ καμπύλον , ἐπειδὴ πᾶν σχῆμα ἐξ αὐτῶν σύγκειται , ἢ ἐκ μόνων εὐθειῶν ἢ ἐκ μόνων περιφερειῶν , ἢ ἐξ εὐθειῶν ἅμα καὶ περιφερειῶν . εἰ δὲ τοῦτο , ποιότητες ἄρα ἔσονται τό τε εὐθὺ καὶ τὸ καμπύλον . ἀλλ’ ἐπειδὴ πάντα τὰ εἴδη τῆς ποιότητος διεξήλθομεν , φέρε ζητήσωμεν ὑπὸ ποῖον εἶδος τῆς ποιότητος ἀνακτέον τὸ βαρὺ καὶ τὸ κοῦφον καὶ τὸ τραχὺ καὶ τὸ λεῖον καὶ τὸ μανὸν καὶ τὸ πυκνόν . τὸ μὲν οὗν βαρὺ καὶ τὸ κοῦφον οὔκ εἰσιν ποιότητες ἀλλ’ οὐσίαι · ἐν οὐσίαις γάρ εἰσι τὸ μὲν κάτω φερόμενον ἡ βαρύτης , τὸ δὲ ἄνω <ἡ> κουφότης . | τὰ δὲ λοιπὰ φησὶν ὁ Ἀριστοτέλης ὑπὸ τὸ πρός τι ἀνάγεσθαι · λέγει γὰρ ὅτι τὸ τραχὺ καὶ τὸ λεῖον οὐδὲν ἄλλο σημαίνει ἢ τὴν θέσιν τῶν μορίων ἀλλὰ καὶ τὸ μανὸν καὶ τὸ πυκνόν · τί γάρ φαμεν τραχύ ; οὐ τὸ ἔχον ἀνωμάλως κείμενα τὰ μόρια ; οὕτω δὲ καὶ πυκνόν φαμεν τὸ σύνεγγυς ἔχον τὰ μόρια , μανὸν δὲ οὗ τὰ μόρια ἀπ’ ἀλλήλων διέστηκε . ταῦτα δὲ θέσεις · ἡ δὲ θέσις τῶν πρός τι · δῆλον οὖν ὅτι καὶ ταῦτα ὑπὸ τὰ πρός τι ἀνάγονται . καὶ περὶ μὲν τοῦ τραχέος καὶ τοῦ λείου οὐδὲν πολυπραγμονοῦμεν · ἀληθεύει γάρ . περὶ δὲ τοῦ μανοῦ καὶ τοῦ πυκνοῦ ζητητέον , μήποτε τὰ ἐναντία ἑαυτῷ φάσκει , ἐνταῦθα μὲν λέγων αὐτὰ πρός τι , ἐν δὲ τῇ Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς ποιότητας ταῦτα καλῶν . φαμὲν τοίνυν ὅτι ἀμφότεροι οἱ λόγοι δύνανται ἀληθεύειν · τὸ γὰρ μανὸν καὶ τὸ πυκνὸν δύο σημαίνει · λέγεται γὰρ πυκνὸν ποιὲ μὲν τὸ σύνεγγυς τὰ μόρια ἔχον ποτὲ δὲ τὸ δυσπαθές , οὕτω καὶ μανὸν ποτὲ μὲν τὸ διεστηκότα ἔχον τὰ μόρια ποτὲ δὲ τὸ εὐπαθές . ὅτε μὲν οὖν τὸ πυκνὸν σημαίνει τὸ σύνεγγυς ἔχον τὰ μόρια , ὑπὸ τὰ πρός τι ἀναφέρεται , ὁμοίως καὶ τὸ μανόν , ὅτε διεστηκότα σημαίνει τὰ μόρια , καὶ αὐτὸ ὑπὸ τὸ πρός τι ἀναφέρεται , ὅτε δὲ ταῦτα δηλοῦσι τὴν εὐπάθειαν | καὶ τὴν δυσπάθειαν , ὑπὸ τὴν ποιότητα ἀνάγονται , κἀκ τῆς ποιότητος ὑπὸ τὴν παθητικὴν ποιότητα τὴν ἀπὸ πάθους γινομένην . δύο τοίνυν ὄντων σημαινομένων τοῦ μανοῦ καὶ τοῦ πυκνοῦ ἐγχωρεῖ τὸ αὐτὸ καὶ μανὸν εἶναι καὶ πυκνόν , πρὸς ἄλλο καὶ ἄλλο λαμβανόμενον · οἷον ὁ ἀὴρ μανὸς μέν ἐστιν ὡς εὐπαθὴς πυκνὸς δὲ ὡς σύνεγγυς ἔχων τὰ μόρια , οὕτω δὴ καὶ ἡ γῆ καὶ πυκνὴ λέγεται εἷναι καὶ μανή · πυκνὴ μὲν ὡς δυσπαθὴς μανὴ δὲ ὡς ἔχουσα σηραγγώδεις καὶ διακένους τόπους ὡς δηλοῦσιν οἱ σεισμοὶ οἱ γινόμενοι ἐν τούτοις πνεύματος ὑπολαμβανομένου . τοῦτο πέρας τῆς θεωρίας . <Θεωρία κθ΄.> p . 9a14 Ἕτερον δὲ γένος ποιότητος , καθ’ ὃ δρομικοὺς ἢ πυκτικοὺς ἤ ὑγιεινοὺς ἤ νοσώδεις εἶναι λέγομεν , καὶ ἁπλῶς ὅσα κατὰ δύναμιν φυσικὴν ἡ ἀδυναμίαν λέγεται . Ἐνταῦθα ζητοῦμεν πῶς γένος καλεῖ ποιότητος · τί γάρ ; ἡ ποιότης οὐκ ἔστι γένος γενικώτατον ; εἰ οὖν γένος γενικώτατον , πῶς φησιν αὐτὴν γένος ἔχειν ; δεῖ οὖν μὴ οὕτως ἀκούειν τοῦ ῥητοῦ , ἀλλ’ ὅτε εἴπῃ γένος , ἀντὶ τοῦ ‘γένος ἐστὶν ὑπὸ τὴν ποιότητα ἀναγόμενον’ , ὡς εἶναι ἄλλων μὲν γένος , εἶδος δὲ τῆς ποιότητος , καθ’ ὃ δρομικοὺς ἢ πυκτικοὺς ἢ ὑγιεινοὺς ἢ νοσώδεις λέγ·ομεν τὸ μὲν πυκτικοὺς ἢ δρομικοὺς παράδειγμά ἐστι τοῦ δύνασθαι ποιεῖν , τὸ δὲ ὑγιεινοὺς παράδειγμά ἐστι τοῦ δύνασθαι μὴ πάσχειν , τὸ δὲ νοσώδεις | παράδειγμά ἐστι τοῦ μὴ δύνασθαι πάσχειν · τὸ γὰρ μὴ δύνασθαι ποιεῖν παρέλειψεν ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης ὡς ἐξ ἡμῖν προσυπακουόμενον . ἐκεῖνο δὲ σημειωτέον ὅτι οὐ ταὐτόν ἐστιν πύκτης καὶ πυκτικός , ἀλλὰ πύκτης μὲν ὁ ἐνεργείᾳ ἔχων τὴν πυκτικὴν ἐπιστήμην , πυκτικὸς δὲ ὁ μήπω μὲν ἐνεργείᾳ ἔχων ἐπιτήδειος δὲ ὢν πρὸς τὸ παρασκευάσασθαι ταύτην . οὕτως ῥήτωρ μὲν ὁ ἐνεργείᾳ ὤν , ῥητορικὸς δὲ ἐπιτήδειος πρὸς ῥητορικήν . ἐκεῖνο δὲ δεῖ σημειώσασθαι , ὅπερ ἐξαίρετον ἔσχεν τὸ εἶδος τοῦτο · τὸ μὲν γὰρ μετέχον αὐτοῦ ὀνομάζεται , αὐτὸ δὲ τὸ εἶδος ἀκατονόμαστόν ἐστι καὶ δι’ ἄλλου προφέρεται · οἷον εἶδος πυκτικῆς ἐπιτηδειότης καὶ ὁ πρὸς αὐτὴν ἐπιτηδείως ἔχων ἄνθρωπος · ὁ μὲν οὖν ἄνθρωπος ὀνομάζεται πυκτικός , αὐτὴ δὲ ἡ ἐπιτηδειότης , πρὸς ἣν ἔχει ἐπιτηδείως ὁ ἄνθρωπος , ἀκατονόμαστός ἐστι . καὶ δικαίως · τῶν γὰρ ἐνεργείᾳ ὄντων εἰσὶν τὰ ὀνόματα . p . 9a28 τρίτον δὲ γένος ποιότητος παθητικὴ ποιότης καὶ πάθος . Ὁ μὲν οὖν ἐζητοῦμεν ἀνωτέρω διὰ τὸ γένος τοῦτο , καὶ ἐπὶ τούτου ῥητέον ἐστίν , ὅτι ἑτέρως δεῖ τὸ γένος ἀκούειν . ὅτι δὲ ἡ παθητικὴ ποιότης δύο σημαίνει , τήν τε παθητικὴν ποιότητα τὴν ἀπὸ πάθους γιγνομένην καὶ τὴν ποιοῦσαν περὶ τὴν αἴσθησιν , ἐκ διαιρέσεως ἐν τῇ θεωρίᾳ ἐδείξαμεν . οὐδὲν δὲ ἄτοπον καὶ νῦν ταύτης μνησθῆναι · ἡ παθητικὴ ποιότης ἢ συμπληροῖ τὸ εἶδος ἢ οὐ συμπληροῖ . καὶ εἰ μὲν συμπληροῖ , γίγνεται ἡ πάθος ποιοῦσα περὶ τὴν αἴσθησιν , εἰ δὲ οὐ συμπληροῖ τὸ εἶδος , ἢ παντὶ | τῷ εἴδει ὑπάρχει , ὡς ἡ λευκότης ἡ ἐν τῷ κύκνῳ , ἢ οὐ παντὶ τῷ εἴδει , ὡς ἡ ἐν ἀνθρώπῳ λευκότης , πλὴν ὡς ἂν ᾖ τὴν παθητικὴν ποιότητα ποιεῖ τὴν ἀπὸ πάθους γιγνομένην . p . 9b9 Λευκότης δὲ καὶ μελανία καὶ αἱ ἄλλαι χροιαὶ οὐ τὸν αὐτὸν τρόπον τοῖς εἰρημένοις παθητικαὶ ποιότητες λέγονται , ἀλλὰ αὐτὰς ἀπὸ γεγονέναι . Ζητητέον ἐνταῦθα πῶς τὰ χρώματα οὐ λέγει πάθος ποιεῖν περὶ τὴν αἴσθησιν ὁ Ἀριστοτέλης , καίτοι γε ποιοῦντα · τὸ μὲν γὰρ λευκὸν διακρίνει τὸ δὲ μέλαν συγκρίνει τὴν ὄψιν . φαμὲν τοίνυν ὅτι τοῦτο πεποίηκεν διὰ τέτταρας αἰτίας · ἢ γὰρ ἀπὸ τοῦ ἐξαιρέτου , ὡς εἴρηται ἐν τοῖς προλαβοῦσι , βουλόμενος τὰς κατηγορίας ἑκάστῳ θεῖναι , ἢ ἐπειδὴ τὰ μὲν ἄλλα τοιοῦτον πάθος ποιοῦσιν , οἷά περ αὐτά εἰσιν , οἷον τὸ θερμὸν θερμαίνει καὶ τὸ ψυχρὸν ψύχει , τὰ δὲ χρώματα οὐ τοιοῦτον πάθος ποιεῖ , οἷά εἰσιν αὐτά · τὸ γοῦν λευκὸν διακρίνει τὴν ὄψιν , οὐ μέντοι γε καὶ λευκαίνει , τὸ μέλαν συγκρίνει , οὐ μὴν καὶ μελαίνει . καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν οὐκ ἠνέσχετο εἰπεῖν αὐτὰ πάθος ποιεῖν περὶ τὴν αἴσθησιν . τρίτη αἰτία , ὅτι τὰ μὲν ἄλλα οὐχ οἷόν τέ ἐστιν χωρισθῆναι ἐπινοίᾳ , ταῦτα δὲ ἐπινοίᾳ χωρίζεται , ὥς φησιν ὁ Πορφύριος . τετάρτη αἰτία · τὰ πάθη ἐν χρόνῳ γίνεται , τὴν δὲ ὄψιν τινές φασιν ἀχρόνως ὁρᾶν · εἰ γὰρ ἐν χρόνῳ ἐγίγνετο , φασί , τὸ ὁρᾶν , ἔδει τὸ μὲν πλησίον πρότερον ὁρᾶν τὸ δὲ πόρρω ὕστερον ὁρᾶν , καὶ μὴ ἅμα ἅπαντα . ἀλλὰ μὴν πάντα ἅμα ἔστιν ὁρᾶν · οὐκ ἄρα ἐν χρόνῳ τὸ ὁρᾶν . | καλῶς ἄρα οὐκ εἶπεν τὰ χρώματα πάθη ποιεῖν περὶ τὴν αἴσθησιν , ἵνα μὴ εἰς τὴν τοιαύτην εἰσπέσοι ἀμφισβήτησιν τὴν ζητοῦσαν εἴτε ἐν χρόνῳ εἴτε ἀχρόνως γίνεται τὸ ὁρᾶν . p . 9b13 Αἰσχυνθεὶς γάρ τις ἐρυθρὸς ἐγένετο καὶ φοβηθεὶς ὠχρὸς καὶ ἕκαστον τῶν τοιούτων . τοῦτό φησιν ὁ φιλόσοφος , ὅτι οὐκ ἐκ κράσεως ὁ κατὰ φύσιν ὠχρὸς καὶ ὁ κατὰ φύσιν ἐρυθρὸς τοιαῦτα ἐχρήσαντο τὰ χρώματα , ὁ δὲ διὰ φόβον ὠχριῶν καὶ ὁ δι’ αἰδῶ ἐρυθριῶν . πόθεν οὗν τὰ τοιαῦτα γίγνεται ; τὸ μὲν οὖν διὰ φόβον ὠχριᾶν γίνεται ὥσπερ φευγούσης τῆς φύσεως καὶ συναρπαζούσης σὺν ἑαυτῇ τὸ φίλιον αἷμα , τὸ δὲ δι’ αἰδῶ ἐρυθριᾶν γίνεται ὡς τοῦ αἵματος συντρέχοντος καὶ δίκην προκαλύμματος γινομένου τῇ ὄψει . p . 10a25 Ἴσως μὲν οὐκ καὶ ἄλλος ἄν τις φανείη τρόπος ποιότητος , ἀλλ’ οἵ γε λεγόμενοι μάλιστα σχεδὸν τοιοῦτοί εἰσιν . οὐχ ὅτι ἄλλος τρόπος ἔστι τις ποιότητος ( καὶ τοῦτο δῆλον οὐ μόνον ἐκ τῶν διαιρέσεων τῶν ἀνωτέρω εἰρημένων · καὶ γὰρ τὴν διαιρετικὴν μέθοδον οὐδέν καυχήσεται φυγόν , ὡς ὁ Πλάτων φησίν · ἀλλ’ ὅτι καὶ μετὰ τὴν φιλοσοφίαν Ἀριστοτέλους πολλοὶ γεγόνασιν ἄνδρες σοφοί , οὕστινας εἰκὸς ἦν εἰπεῖν , εἴπερ ὑπῆρχεν ἕτερος τρόπος ποιότητος ) , ἀλλὰ τοῦτο εἴρηκεν ὁ Ἀριστοτέλης γυμνάζων ἡμᾶς καὶ ζητητικοὺς ἀποτελέσαι βουλόμενος . p . 10a27 Ποιότητες μὲν οὗν εἰσιν αἱ εἰρημέναι , ποιὰ δὲ τὰ κατ’ αὐτάς παρωνύμως λεγόμενα | ἤ ὁπωσοῦν ἄλλως ἀπ’ αὐτῶν . ἐπὶ μὲν οὖν τῶν πλείστων καὶ σχεδὸν ἐπὶ πάντων παρωνύμως λέγεπερ τᾶι , οἷον ἀπὸ τῆς λευκότητος ὁ λευκὸς καὶ ἀπὸ τῆς γραμματικῆς κῆς ὁ γραμματικὸς καὶ ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης ὁ δίκαιος . Μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς ποιότητος καὶ τὴν ταύτης διαίρεσιν μεταβαίνει λοιπὸν ὁ φιλόσοφος ἐπὶ τὸ διδάξαι τὰ ἴδια ταύτης . πρὶν δὲ τοῦτο ποιῆσαι , τὴν εἰρημένην ὑπογραφὴν διορθώσεως ἀξιοῖ . καὶ ἄξιον ζητήσι ὡς τίνος χάριν μὴ εὐθὺς ταύτην διωρθώσατο , ἀλλὰ μετὰ τὴν ὑπογοαφὴν τὴν διαίρεσιν <ἔταξε> . καί φαμεν ὅτι τοῦτο εἰκότως πεποίηκεν · ἡ ὑπογραφὴ ἰδίῳ ἀναλογεῖ . οὐκ εὐθὺς οὖν διωρθώσατο ταύτην ἀλλὰ μετὰ τὴν διαίρεσιν , ἵνα συνάριθμος γένηται τοῖς ἰδίοις · βούλεται γὰρ αὐτὴν διορθώσασθαι καὶ ἀκέραιον ἀποδεῖξαι , ἵνα κατὰ τὸ συνεχὲς σὺν τοῖς ἰδίοις εὑρεθείη λεγομένη . τίς δέ ἐστιν ἡ αὐτῆς διόρθωσις ; τὸ ὁπωσοῦν ἄλλως · ἡ μὲν γὰρ προτέρα ὑπογραφὴ δηλοῖ τὸ παρωνύμως τὰς ποιότητας κατηγορεῖσθαι . τοῦτο δὲ οὐκ ἀληθές · οὐ μόνον γὰρ παρωνύμως ἀλλὰ τετραχῶς κατηγοροῦνται , παρωνύμως , ὁμωνύμως , ἑτερωνύμως , ἀκατονομάστως . καὶ παρωνύμως μὲν κατηγορεῖται ὡς τὸ λευκὸν ἀπὸ τῆς λευκότητος , ἑτερωνύμως δὲ ὡς ἡ ἀρετὴ τοῦ σπουδαίου , ὁμωνύμως δὲ ὡς ἡ μουσικὴ ἐπιστήμη τῆς μουσικῆς γυναικός , ἀκατονομάστως δὲ ὡς τὸ δεύτερον εἶδος ὅλον τῆς ποιό - τητος . καὶ διότι μὲν παρω|νύμως κατηγορεῖται , εἶπεν καθ’ ἣν ποιοί τινες εἶναι λεγόμεθα , διότι δὲ καὶ ὁμωνύμως ἑτερωνύμως καὶ ἀκατονομάστως , προσέθηκεν ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως , ἵνα τοὺς ἄλλους τρεῖς τρόπους αἰνίξηται . τούτων οὖν οὕτως εἰρημένων καὶ τῆς τελείας ἡμῖν ὑπογραφῆς ἐγνωσμένης , φέρε λοιπὸν καὶ τὴν τῶν ἰδίων διδασκαλίαν ποιησώμεθα . τρία τοίνυν ἔστι τῆς ποιότητος ἴδια , τὸ ἔχειν ἐναντία , τὸ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον , τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον λέγεσθαι . ἀλλ’ εἰ δοκεῖ , ἕκαστον τούτων ἰδίας ἐξετάσεως ἀξιώσωμεν , καὶ πρῶτον μὲν τὸ ἔχειν ἐναντίον ἡμῖν εἰς γυμνασίαν προκείσθω . ζησήσωμεν οὖν εἰ μόνῃ καὶ πάσῃ τῇ ποιότητι ὑπάρχει τὸ ἔχειν ἐναντίον . τινὲς μὲν οὖν λέγουσιν ὅτι οὑ μόνῃ · καὶ γὰρ τὰ πρός τι ἔχει ἐναντία καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν . πρὸς οὕς φαμεν ὅτι εἰ καὶ ταῦτα ἔχει ἐναντία , ἀλλ’ οὗν οὐ δι’ ἑαυτὰ ἀλλὰ διὰ τὴν ποιότητα · τὰ μὲν γὰρ πρός τι , ὡς πολλάκις εἴρηται , ἰδίαν ὕλην οὐκ ἔχει , ἀλλ’ ἐν πάσαις ταῖς κατηγορίαις θεωρεῖται . ὅτε μὲν οὖν ἐν τῇ ποιότητι εὑρί - σκεται , τότε ἔχει τὰ ἐναντία , χάριν τῆς ποιότητος δηλονότι . πάλιν δὲ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν λέγομεν ὑπὸ τῆς οὐσίας καὶ τοὐ ποιοῦ γεγενῆσθαι . καὶ ὅτι μὲν διὰ τὴν οὐσίαν οὐκ ἔχει τὰ ἐναντία , πρόδηλον · δέδεικται γὰρ ὅτι τῇ οὐσίᾳ οὐδέν ἐστιν ἐναντίον . εἰ οὖν διὰ τὴν οὐσίαν οὐκ ἔχει ἐναντίον , ὑπολείπεται ἄρα καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν διὰ τὴν ποιότητα ἔχειν τὸ ἐναντίον . εἰ οὖν αἱ ἄλλαι πᾶσαι κατηγορίαι διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην ἔχουσι τὸ ἐναντίον , πῶς οὐ πρόδηλον ὅτι αὐτὴ καὶ μόνη κυρίως καὶ πρώτως ἔχει τὸ ἐναντίον ; καὶ ὅτι μὲν μόνῃ ὑπάρχει ἐδείξαμεν , ἆρα δὲ καὶ πάσῃ ὑπάρχει ; φαμὲν οὐδαμῶς · ταῖς γὰρ μεσότησι τῶν ἐναντίων οὐδέν ἐστιν ἐναντίον , οἷον τῷ φαιῷ , τῷ ὠχρῷ · τὸ γὰρ φαιὸν οὔτε τῷ λευκῷ ἐστιν ἐναντίον οὔτε τῷ μέλανι · τὰ γὰρ ἐναντία πλεῖστον βούλεται διεστάναι · οὐδέποτε δὲ τὰ μέσα τοσοῦτον διέστηκε ἄκρων , ὅσον τὰ ἄκρα ἀπ ἀλλήλων . οὔτε οὖν αἱ μεσότητες τῶν ἐναντίων ἔχουσί τι ἐναντίον , οὔτε δὲ τὸ τρίγωνον καθὸ τρίγωνον οὕτε τὸ δεύτερον εἶδος τῆς ποιὀτητος . καὶ τοσαῦτα μὲν περὶ τοῦ πρώτου ἰδίου εἰρήσθω . Δεύτερον δὲ ἴδιον ἐλέγομεν τὸ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον . ζητήσωμεν δὲ κἀνταῦθα εἰ μόνῃ καὶ πάσῃ ὑπάρχει τῇ ποιότητι . καὶ τινὲ.ς μὲν τὰς αὐτὰς ἡμῖν ἀπορίας προφέρουσιν , ἅσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἐναντίων , ὡς καὶ ἡμᾶς ἀναγκασθῆναι τὰς αὐτὰς ἐπιλύσεις ἅσπερ ἐκεῖσε πρὸς τούτους εἰπεῖν . ἐπειδὴ οὖν καὶ τὸ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ‘τὸ ἧττον μόνῃ τῇ ποιότητι ὑπάρχει , ὡς ἐκ τῶν ὑπεναντίων λόγων ἐδείξαμεν , λοιπὸν ζητῆσαι ἄξιον εἰ πάσῃ ὑπάρχει ἢ μή . φαμὲν ὅτι οὐ πάσῃ · | οὕτε γὰρ τὸ τρίγωνον ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττόν φαμεν οὔτε δὲ τὸν κύκλον · ταῦτα γὰρ μείζονα καὶ ἐλάττονα λέγεται , τὸ δὲ μᾶλλον καὶ ἧττον οὐκ ἐπιδέχον·ται . τινὲς δὲ βουλόμενοι δεῖξαι ὡς οὐδεμιᾷ ποιότητι ὑπάρχει τὸ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ταῦτά φασιν · ὅτι ἡ ποιότης αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν οὐκ ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ( οὐ λέγομεν γὰρ οὔτε δικαιοσύνην δικατοσύνης μᾶλλον ἢ ἧττον οὔτε λευκότητα λευκότητος μᾶλλον ἡ ἧττον ) , ἀλλὰ τὰ μετέχοντα τῆς ποιότητός εἰσιν τὰ ἐπιδεχόμενα καὶ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , οὐκ αὐταὶ αἱ ποιότητες . πρὸς οὕς φαμεν ὅτι εἰ τὰ μετεχοντα τῆς ποιότητός εἰσιν τὰ ἐπιδεχόμενα τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον , καὶ οὐ τὰ μετεχόμενα ,, ἐρωτητέον ὑμᾶς · ἆρα αὐτὰ τὰ μετέχοντα δι’ ἑαυτὰ ἐπιδέχονται τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον <ἢ> διὰ τὴν ποιότητα ; εἰ μὲν οὖν δι’ ἑαυτὰ ἐπιδέχεται , ὅτι καὶ πρὸ τοῦ δέξασθαι τὴν ποιότητα τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἔχει , εἰ δὲ οὐ δι’ ἑαυτὰ ἀλλὰ διὰ τὴν ποιότητα , πρόδηλον ὡς ἐν τῇ ποιότητί ἐστι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον . ὅ περ Ἀριστοτέλης ἀμφοτέραις ταῖς δόξαις προστίθεται . ποτὲ μὲν γὰρ ἀποδέχεται τὴν πρώτην δόξαν τὴν λέγουσαν μηδέποτε αὐτὴν καθ’ ἑαυτὴν τὴν ποιότητα ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον , ποτὲ δὲ ἀρέσκεται τῇ δευτέρᾳ δόξῃ τῇ λεγούσῃ ἐπιδέχεσθαι τὴν ποιότητα τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον . τί οὖν φαμεν ; ἐναντία ἑαυτῷ φθέγγεται ὁ φιλόσοφος ; οὐδαμῶς · ἀμφότεροι γὰρ αἱ λόγοι ἀληθεῖς εἰσιν , καὶ τὸ ἐπιδέχεσθαι ταύτην τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον καὶ τὸ μὴ ἐπιδέχεσθαι · εἰ γὰρ νοήσωμεν τὴν ποιότητα οὕτως , ἰστέον ὅτι ἡ ποιότης διττή ἐστιν · λέγεται γὰρ ἡ ποιότης καὶ ὡς μετεχομένη ν καὶ ὡς ὁριστή . καὶ ὅτε μὲν ὡς μετεχομένην αὐτὴν λάβωμεν , τότε ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον , ὅτε δὲ ὡς ὁριστήν , τότε οὐκ ἐπιδέχεται · οὐδὲν γὰρ τῶν ὄντων κατὰ τὴν ἰδίαν ὕπαρξιν τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐπιδέχεται . καὶ μάρτυς ὁ Πορφύριος λέγων ‘οὐδέποτε ἓν πρᾶγμα καὶ τὸ αὐτὸ ἄνεσιν καὶ ἐπίτασιν δέχεται’ . τούτων οὖν οὕτως ἐχόντων καὶ δειξάντων ἡμῶν τὸν φιλόσοφον ἑαυτῷ συμφωνοῦντα , μετέλθωμεν λοιπὸν ἐπὶ τὸ τρίτον ἴδιον , κἀκεῖσε οὐδὲν ἧττον γυμνάσαντες ἑαυτούς . φαμὲν τοίνυν ὅτι τοῦτο τὸ ἴδιον ἀποδέχεται ὁ φιλόσοφος ὡς κυρίως ὑπάρχον ἴδιον · μόνῃ γὰρ καὶ πάσῃ ὑπάρχει τῇ ποιότητι . ὅτι δὲ μόνῃ καὶ πάσῃ ὑπάρχει , πρόδηλον ἐντεῦθεν · τριῶν τοίνυν οὐσῶν ἀντιθέσεων , ταὐτοῦ καὶ ἑτέρου , ἴσου καὶ ἀνίσου , ὁμοίου καὶ ἀνομοίου , τὸ μὲν ταὐτὸν καὶ θάτερον ἐπὶ τῆς οὐσίας λέγεται , τὸ δὲ ἴσον καὶ ἄνισον ἐπὶ τοῦ ποσοῦ , τὸ δὲ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον ἐπὶ τοῦ ποιοῦ . μαθόντες οὖν τὰ ἴδια τῆς ποιότητος καὶ ζητήσαντές πως τούτοις τὰ πρέποντα , φέρε λοιπὸν μίαν ἀπορίαν ἀπορήσαντες , ἔπειτα αὐτὴν τὴν παροῦσαν θεωρίαν καταπαύσωμεν καὶ τὸν περὶ τῆς ποιότητος λόγον . ἀποροῦσί τινες λέγοντες ὅτι πῶς τὸ αὐτὸ παράδειγμα δυνατὸν ὑπὸ δύο κατηγορίας ἀνάγεσθαι · ἐλέγομεν γὰρ τὴν ἐπιστήμην πρὸς τὸ | ἐπιστητὸν παραβαλλομένην ὑπὸ τὰ πρός τι ἀνάγεσθαι ( ἡ γὰρ ἐπιστήμη ἐπιστητοῦ ἐστιν ) , ἐπιστήμην δ’ ἐν ὑποκειμένῳ οὖσαν , τοῦτ’ ἔστιν ἐν ψυχῇ θεωρουμένην , ὑπὸ τὴν ποιότητα ἀνάγεσθαι . ταύτης τῆς ἀπορίας τρεῖς ἐπιλύσεις προφέρομεν , λέγοντες ὅτι πρῶτον μὲν τὸ αὐτὸ πρᾶγμα ὑπὸ ἀμφοτέρας τὰς κατηγορίας ἀνάγεσθαι δυνατόν , πρὸς ἄλλο μέντοι καὶ ἄλλο . ἀλλ’ εἰ σκοπήσωμεν τοῖς λεγομένοις , οὐ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα ὑπὸ ἀμφοτέρας ἀνάγεται . καὶ τοῦτο δῆλον ἐντεῦθεν · ἡ ἐπιστήμη διττή ἐστιν , ἡ μὲν καθόλου ἡ δὲ μερική . καὶ ἡ μὲν καθόλου ὑπὸ τὰ πρός τι ἀνάγεται , ἡ δὲ μερικὴ ὑπὸ τὴν ποιότητα . καὶ ἔστι μερικὴ μὲν οἷον γραμματική , ῥητορική , ἰατρική , γεωμετρία . καθόλου δέ ἐστιν ἐπιστήμη ἡ κοινῶς κατὰ τούτων κατηγορουμένη , ὡς ἡ πρώτη φιλοσοφία . ὅτι δὲ αἱ μερικαὶ ἐπιστῆμαι ὑπὸ τὴν ποιότητα ἀνάγονται , δῆλον ἐντεῦθεν · κατὰ ταύτας γὰρ ποιοὶ λεγόμεθα , καὶ οὐκ ἔτι κατὰ τὴν καθόλου ποιότητα . καὶ δῆλον ὅτι ταύταις ἐφαρμόζει τὸ τῆς ποιότητος εἶδος , οὐ μέντοι γε τῇ καθόλου . τί γάρ ἐστιν ὁ τῆςποιότητος ποιότητος ὅρος ; οὐχὶ ὁ λέγων καθ’ ἥν ποιοί τινες λεγόμεθα εἶναι ; δῆλον οὖν ὅτι κατὰ ταύτας λεγόμεθα ποιοί , οὐ μέντοι γε κατὰ τὴν καθόλου · πάντα γὰρ ἀδύνατον ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ἄνθρωπον ἐπίστασθαι . ὥστε δῆλον ὅτι οὐ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα ὑπὸ ἀμφοτέρας τὰς κατηγορίας ἀνά · γεται , ἀλλὰ ἄλλο καὶ ἄλλο . ἔστι τρίτη ἐπίλυσις , ὅτι οὐδὲν ἄτοπον τὸ αὐτὸ | πρᾶγμα καὶ ὑπὸ τὴν πρός τι | ἀναφέρεσθαι καὶ ὑπὸ τὴν ποιότητα · ἐλέγομεν γὰρ ὅτι τὰ πρός τι ἰδίαν ὕλην οὐκ ἔχει , ἀλλ’ ἐν πάσαις ταῖς κατηγορίαις εὑρίσκεται . ὅπερ οὖν ἔλαβεν ὡς ἄτοπον ἡ ἀπορία , τοῦτο ἡ ἐπίλυσις ὡς ἀναγκαῖον ἀπέδειξε . τριῶν οὖν οὐσῶν ἐπιλύσεων , ὁ φιλόσοφος Ἀριστοτέλης δύο καὶ μόνας παρέλαβε , τήν τε δευτέραν καὶ τὴν τρίτην , παραλείψας τὴν πρώτην , οὐχ ὡς ἐκείνην ἀγνοήσας , ἀλλ’ ἡμῖν ἐάσας ταύτην προσυπακούειν , πρῶτον μὲν ἵνα ζητητικοὺς ἡμᾶς ποιήσῃ , δεύτερον δὲ ἵνα μὴ ὡς ἑτεροκινήτοις ἡμῖν χρησάμενος ὀφθείη . τοσαῦτα μὲν περὶ τῆς ποιό - τητος εἰρήσθω ἡμῖν . μετὰ δὲ τὸν ταύτης λόγον ἐπὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν ὀφείλομεν ἐλθεῖν . ἀλλ’ ἐπειδὴ μῆκος ἀξιόλογον ἀπείληφεν ἡ παροῦσα θεωρία , φέρε καταπαύσωμεν αὐτήν . <Θεωρία λ΄.> Ἀναγνῶμεν δὲ τὴν λέξιν . p . 10a32 Ἐπ’ ἐνίων δέδιά τὸ μὴ κεῖσθαι ταῖς ποιότησιν ὀνόματα οὐκ ἐνδέχεται παρωνύμως ἀπ’ αὐτῶν λέγεσθαι . ἐντεῦθεν τὸ παράδειγμα λαμβάνει τοῦ ἀκατονομάστου ὁ φιλόσοφος , τοῦτ’ ἔστι τοῦ δευτέρου εἴδους τῆς ποιότητος · ἐλέγομεν γὰρ ὅτι αὐτὸ μὲν οὐκ ὀνομάζεται , τὰ δὲ μετέχοντα αὐτοῦ ὀνομάζονται . καὶ τούτου · χάριν οὐδὲ παρωνύμως λέγομεν τὰ ἀπ’ αὐτοῦ , διότι μηδὲ αὐτὸ τὸ δεύτερον | εἶδος μετέχει ὀνόματος . p . 10b5 ἐνίοτε δὲ καὶ ὀνόματος κειμένου οὐ λέγεται παρωνύμως τὸ κατ’ αὐτὴν λεγόμενον . ἐπειδὴ ἀνωτέρω εἴρηται ὅτι τὰ ἀπὸ τοῦ δευτέρου εἴδους οὔκ εἰσι παρώνυμα , διότι μὴ ὀνομάζεται , βουλόμενος ἐνταῦθα παράδειγμα λαβεῖν τῶν ἑτερωνύμων , φησὶν ὅτι πολλάκις καὶ ὀνόματος ὄντος οὐ παρωνύμως εἰσὶ παρηγμένα , ἀλλ’ ἑτερωνύμως . καὶ ἔστι παράδειγμα τὸ τοῦ ἑτερωνύμου τὸ λεγόμενον . ἰστέον δὲ ὅτι τὸ ὁμώνυμον ὁ φιλόσοφος παρέλειψε διὰ τὴν πολλάκις εἰρημένην αἰτίαν , ζητητικοὺς ἡμᾶς ποιῆσαι βουλόμενος . p . 10b7 Οἶον ἀπὸ τῆς ἀρετῆς ὁ σπουδαῖος · τῷ γὰρ ἀρετὴν ἔχειν σπουδαῖος λέγεται , ἀλλ’ οὐ παρωνύμως ἀπὸ τῆς ἀρετῆς . Ζητοῦμεν ἐνταῦθα τίνος χάριν οὐκ ἀπὸ τῆς ἀρετῆς παρωνύμως λέγεται ὁ σπουδαῖος . καί φαμεν ἤδη ὅτι σπουδαῖον ἐπὶ καλοῦ καὶ μόνου λέγομεν , ἡ δὲ σπουδὴ οὐ μόνον ἐπὶ καλοῦ ἀλλὰ καὶ ἐπὶ κακοῦ . p . 10b12 Υπάρχει δὲ καὶ ἐναντιότης κατὰ ποιόν , οἷον δικαιοσύνη ἀδικίᾳ ἐναντίον . Ζητοῦμεν ἐνταῦθα τίνος χάριν ὡς πρῶτον ἴδιον ἀποδοὺς ὁ φιλόσοφος τὸν καί σύνδεσμον προσέθηκεν . ἆρα ὡς ἑτέρου ἰδίου ἀποδεδομένου ; τοῦτο γὰρ ( 6 ) καί σύνδεσμος σημαίνει . καί φαμεν ὅτι κυρίως μὲν ἴδιον οὐκ ἄπο · δέδωκεν , ἀποδέδωκε δὲ τὴν ὑπογραφὴν ἰδίῳ | ἀναλογοῦσαν , ὡς εἴρηται . p . 11a5 τρίγωνον δὲ καὶ τετράγωνον οὐ δοκεῖ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐπιδέχεσθαι , οὐδὲ τῶν ἄλλων σχημάτων οὐδέν . Ὁ βούλεται ὁ φιλόσοφος σημᾶναι διὰ τούτου τοῦ ῥητοῦ , τοῦτό ἐστιν · ὅτι δεῖ ἐν τοῖς πράγμασιν , ἐν οἷς ἐστιν ἡ σύγκρισις , καὶ ὁμοίως ὑπάρχειν ἀυτὰ καὶ ἀνομοίως · εἰ μὲν γὰρ ὁμοίως ὑπάρχει , οὐ γίνεται σύγκρισις κατ’ αὐ τά . διὰ τοῦτο οὐδέποτε συγκρίνομεν τὸν ἄνθρωπον καὶ τὸν ‘Ιπποκράτην τῷ ἀψύχῳ . εἰ δὲ τοῦτο ἀνομοίως ὑπάρχει , πάλιν οὐ γίνεται σύγκρισις · οὐδέποτε γὰρ τὸν Σωκράτην καὶ Πλάτωνα κατὰ τὸ ἄνθρωπον εἶναι παραβάλλομεν . τοῦτό ἐστιν , ὅ φησιν ὁ φιλόσοφος , ὅτι τρίγωνον πρὸς τρίγωνον οὐ παραβάλλεται , διότι ὅμοιόν ἐστι τὸ σχῆμα ἐν ἀμφοτέροις . οὐδὲ τοίνυν τὸ τρίγωνον πρὸς τετράγωνον παραβάλλεται ὡς κυκλικά · ἐν οὐδετέρῳ γάρ ἐστιν ὁ κύκλος φαινόμενος . τὸ γοῦν τετράγωνον τοῦ τριγώνου μᾶλλον τῷ κύκλῳ λέγομεν πλησιάζειν , διότι πλείονας γωνίας ἔχει τὸ τετράγωνον μιμούμενον τὰς τοῦ κύκλου κυρτότητας . Περὶ τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν . p . 11 b1 Ἐπιδέχεται δὲ καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν ἐναντιότητα . ἐπὶ τῆς παρούσης θεωρίας τρία τινὰ κεφάλαια πολυπραγμονήσωμεν , πρῶτον μὲν τὴν τάξιν , δεύτερον δὲ εἰ κατηγορίαι εἰσὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν , καὶ τρίτον πρὸς | ἐπὶ τούτοις ζητητέον πόσα τὰ εἴδη τούτων εἰσὶ καὶ εἰ κατηγορίαι τυγχάνουσιν οὖσαι . εἰκότως τοίνυν μετὰ τὴν ποιότητα τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν ἔταξεν ὁ φιλόσοφος διὰ δύο αἰτίας τινάς · πρῶτον μὲν διὰ τὴν ὁμοιότητα τῶν παραδειγμάτων · τὸ γὰρ αὐτὸ ἐλέγομεν καὶ ὑπὸ τὴν ποιότητα ἀνάγεσθαι καὶ ὑπὸ τὸ πάσχειν , οἷον τὸ ἐρυθριᾶν · τοῦτο γὰρ καὶ ποιότης ἐστὶ καὶ πάθος . δεύτερον δὲ ἐπειδὴ περὶ ποιότητος διελεγόμεθα , ἡ δὲ ποιότης σὺν τῇ οὐσίᾳ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν ἀπετέ - λεσεν · ἔδει οὖν εὐθέως μετὰ τὸ ἀποτελοῦν περὶ τοῦ ἀποτελουμένου διαλεχθῆναι . καὶ τούτου χάριν τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν μετὰ τὴν ποιότητα πρώτην ἔλαχε τάξιν . δεύτερον ἦν τῶν ζητουμένων , εἰ κατηγορίαι εἰσί . καί τινες βούλονται μὴ εἶναι ταύτας κατηγορίας , ἀλλ’ ὑπὸ τὰ πρός τι ἀνα - φέρεσθαι , ὥστε εἶναι τὰς πάσας κατηγορίας ἐννέα · ἔλεγον γὰρ ὅτι τὸ ποιοῦν καὶ πάσχον ποιεῖ καὶ τὸ πάσχον ὑπὸ ποιοῦντος πάσχει · ταῦτα δὲ τῶν πρός τι · δῆλον οὖν ὅτι καλῶς συνελογισάμεθα τὸ ἐξ ἀρχῆς . πρὸς τούτους φαμὲν ὅτι καὶ κατηγορίαι εἰσὶ καὶ ὑπὸ τὰ πρός τι ἀνάγονται . καὶ ὅτι τοῦτο ἀλη - θές , δείξομεν οὕτως · ζητητέον τοίνυν τί μὲν ἴδιόν ἐστιν ἐν τοῖς πρός τι , τί δὲ ἴδιον ἐν τῷ ποιεῖν καὶ πάσχειν . καὶ εἴ πως εὕρωμεν μὴ τὰ αὐτὰ ὄντα ἐν ἀμφοτέροις , ἀποφήναιμεν ἄν μὴ | εἶναι ταὐτὰ τὰ πρός τι καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν ἀμφότερα . τῆς πρός τι τοίνυν πολλὰ μέν ἐστι τὰ πράγματα , μία δὲ σχέσις ἡ ταῦτα συνάπτουσα . ἐν δὲ τῷ ποιεῖν καὶ πάσχειν οὐκ ἄν εὕροις τοῦτο , ἀλλὰ τὸ ἐναντίον · ἐνταῦθα γὰρ ἓν μέν ἐστι τὸ πρᾶγμα , πολλαὶ δὲ σχέσεις καὶ διάφοροι · τὸ γὰρ αὐτὸ θεώρημα ἓν μέν ἐστι , διαοὐδὲ ] φόρως δὲ λέγεται παρὰ τὴν διάφορον σχέσιν · λέγεται τοίνυν ὡς πρὸς μὲν τὸν διδάσκοντα διδασκαλία , ὡς πρὸς δὲ τὸν μανθάνοντα μάθησις . εἰ οὖν ἐδείξαμεν τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν μὴ μόνον οὐ δυνάμενα εἶναι πρός τι , ἀλλὰ καὶ ἐναντία ὑπάρχοντα τοῖς πρός τι , δῆλον ὡς ἕτερόν ἐστι τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν παρὰ τὰ πρός τι καὶ κατηγορίαι εἰσίν . ἐπειδὴ οὖν ἐδεῖ · ξαμεν ὅτι κατηγορίαι εἰσίν , αἱ δὲ κατηγορίαι γένη , τὰ δὲ γένη εἰς εἴδη διαιρεῖται , φέρε καὶ τὸ τρίτον τῶν προτεθέντων ζητήσωμεν , τοῦτ’ ἔστι τούτων τὰ εἴδη . τὸ τοίνυν ποιεῖν διττόν ἐστι · τὸ γὰρ ποιεῖν ἢ φυσικῶς ποιεῖ ἢ καθ’ ὁρμήν . φυσικῶς μέν , ὡς τὸ πῦρ λέγομεν καίειν , καθ’ ὁρμὴν δέ , ὥς φαμεν τὰ ζῷα κινεῖσθαι . εἰ δὲ καθ’ ὁρμὴν δρᾷ , ἢ εἰς ἑαυτὸ ποιεῖ , ὡς ὁ κοσμῶν ἑαυτόν , ἢ εἰς ἕτερον , ὡς ὁ διδάσκων . πάλιν τὸ πάσχειν διττόν · ἢ τελειωτικόν , ὡς τὸ διδάσκεσθαι , ἢ φθαρτικόν , ὡς τὸ καίεσθαι . ἐπειδὴ οὖν καὶ αἱ ἕτεραι κατηγορίαι γένη εἰσὶ γενικώτατα , φέρε καὶ περὶ τούτων ζητήσωμεν ποσαχῶς λέγονται . τὸ τοίνυν ποῦ | ἑξαχῶς λέγεται κατὰ τὰς ἓξ ἀντιπεριστάσεις · ἢ ἄνω ἢ κάτω ἢ πρόσω ἢ ὀπίσω ἢ δεξιὰ ἢ ἀριστερά . τὸ δὲ ποτὲ τριχῶς κατὰ τοὺς τρεῖς χρόνους · κατὰ τὸν ἐνεστῶτα , κατὰ τὸν μέλλοντα καὶ κατὰ τὸν παρεληλυθότα . πάλιν τὸ κεῖσθαι τριχῶς · ἢ γὰρ ὅλα τὰ μόρια ὕπτιά εἰσι καὶ καλεῖται ἀνάκλισις , ἢ ὅλα ὄρθια καὶ καλεῖται στάσις , ἢ τὰ μὲν ὄρθια τὰ δὲ ὕπτια καὶ καλεῖται καθέδρα . πάλιν τὸ ἔχειν διχῶς · ἢ γὰρ ὅλον περὶ ὅλον , ὡς ὅλον τὸ φᾶρος ἐν ὅλῳ τῷ σώματι , ἢ ὅλον περὶ μέρος , ὡς ὁ δακτύλιος ἐν τῷ δακτύλῳ . ὁ μὲν οὖν φιλόσοφος Ἀριστοτέλης ταῦτα παρέλειψε ζητητικοὺς ἡμᾶς ἀπο - τελέσαι βουλόμενος . καὶ καθόλου ἔνθα παραλιμπάνει , διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν παραλιμπάνει , ἵνα μή , καθὼς καὶ ἀνωτέρω εἴρηται , ὡς ἑτεροκινήτοις ἡμῖν χρήσηται . τοῦτο πέρας τῆς θεωρίας . <Θεωρία λα΄.> p . 11b1 ἐπιδέχεται δὲ καὶ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν ἐναντιότητα . εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ὁ φιλόσοφος διὰ τοῦ καί συνδέσμου τὸ ἴδιον διέβαλεν · ὁ γὰρ καί σύνδεσμος μεγίστη ἐστὶ διαβολὴ τοῦ ἰδίου · τοῦτο γὰρ σημαίνει ὅτι οὐ μόνῳ τούτῳ ἀλλὰ καὶ ἄλλοις τισὶν <ὑπάρχει> . p . 11b15 Ὑπὲρ μὲν οὖν τῶν προτεθέντων γενῶν ἱκανὰ τὰ εἰρημένα . Ἐκ τούτου τοῦ ῥηθέντος ἠπατήθη ὁ Ἀλέξανδρος καί φησιν ὅτι περὶ νοημάτων τὸ σύνταγμα τοῦτο διαλαμβάνει , ἐκ τοῦ εἰπεῖν τὸν φιλόσοφον | ὑπὲρ οὖν τῶν προτεθέντων γενῶν , περὶ δὲ τῶν γενῶν δηλονότι οὐ τῶν πρὸ τῶν πολλῶν , ἀλλὰ τῶν ἐννοηματικῶν . ἐκ τοῦ οὗν ἐννοηματικοῦ ἀπατηθεὶς διεβεβαιοῦτο ὅτι περὶ νοημάτων μόνων ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης βούλεται διαλεχθῆναι . Περὶ τῶν ἀντικειμένων . p . 11b 16 Περὶ δὲ τῶν ἀντικειμένων , ποσαχῶς εἴωθεν ἀντικεῖσθαι , ῥητέον · λέγεται γὰρ ἕτερον ἑτέρῳ ἀντικεῖσθαι τετραχῶς · ἢ ὡς τὰ πρός τι , ἢ ὡς τὰ ἐναντία , ἠὼς ἕξις καὶ στέρησις , ἢ ὡς κατάφασις καὶ ἀπόφασις . Πληρώσας ὁ Ἀριστοτέλης τὸ δεύτερον τμῆμα τῶν Κατηγοριῶν , ἐπὶ τὸ τρίτον μεταβέβηκεν , ἐν ᾧ διαλέγεται περὶ τῶν ἀντικειμένων . καὶ ἄξιόν ἐστιν περὶ τῆς παρούσης θεωρίας τέτταρα ταῦτα ζητῆσαι · πρῶτον μὲν πόσαι γεγόνασι δόξαι περὶ τούτου τοῦ τμήματος , δεύτερον δὲ ποσαχῶς λέγεται τὰ ἀντικείμενα , τρίτον τίς ἡ τάξις τούτων , τέταρτον ποία τούτων ἡ διαφορά . φαμὲν τοίνυν ὅτι τρεῖς δόξαι γεγόνασι περὶ τῶν ἀντικειμένων , τοῦτ’ ἔστι τοῦ παρόντος τμήματος · οἱ μὲν γὰρ νόθον εἶναι αὐτὸ ἔλεγον , οἱ δὲ οὐ νόθον μὲν ἐμέμφοντο δὲ τὴν τάξιν , οἱ δὲ πρὸς τὰς ἀμφοτέρας δόξας διεμάχοντο . καὶ οἱ μὲν λέγοντες αὐτὸ νόθον τούτοις ἐκέχρηντο τοῖς λόγοις · ὅτι ἐνταῦθα μὲν τὴν αὐτὴν λέγει τὴν κίνησιν εἶναι καὶ τὴν μεταβολήν , ἀλλαχοῦ δὲ ἤγουν ἐν τῷ πέμπτῳ τῆς Φυσικῆς ἐπὶ πλέον φαίνεται ἀποφηνάμενος εἶναι τὴν μεταβολὴν τῆς κινήσεως · ἐκεῖ γάρ φησι τὴν γένεσιν καὶ τὴν φθορὰν μεταβολὴν μὲν εἶναι , οὐ μέντοι γε 1 κίνησιν . πρὸς τούτους τοίνυν φαμὲν ὅτι οὐχ ἱκανὸν ὑπῆρχεν νοθεῦσαι τὸ τμῆμα · καὶ γὰρ φαίνεται καὶ ἀλλαχοῦ τοιοῦτόν τι ποιήσας , λέγω δὴ ἐν τῷ λόγῳ τῶν περὶ τῶν πρός τι τὸ ἐπιστητὸν τῆς ἐπιστήμης , ὥσπερ οὖν καὶ τὸ αἰσθητὸν τῆς αἰσθήσεως πρότερα εἶναι φάσκων , ἀλλαχοῦ δὲ μὴ τοῦτο συγχωρῶν ἀλλ’ ἅμα τῇ φύσει λέγων ταῦτα εἶναι . καὶ ὅμως οὐ παρὰ τοῦτο ἀξιοῦμεν νοθεύειν τὸ πρῶτον τμῆμα , ἀλλὰ καὶ συμφωνοῦντα ἑαυτῷ ἀπεδείξαμεν τὸν Ἀριστοτέλην καὶ τὴν αἰτίαν τῆς δοκούσης διαφωνίας εἰρήκαμεν . οὕτω κἀνταῦθά φαμεν ὡς οὐκ ἔστι τὸ παρὸν τμῆμα νόθον τοῦ φιλοσόφου , ἀλλ’ ἐν ἀμφοτέραις ταῖς πραγματείαις ὡς οἰκεῖον σκοπὸν ἀποδίδωσιν ἑκάστῳ · ἐν μὲν γὰρ ταύτῃ ἅτε δὴ πρὸς τὴν τῶν πολλῶν αἴσθησιν ἀποβλέπων καὶ εἰσαγωγικὸν δὲ σύγγραμμα ποιησάμενος τὴν κίνησιν τῇ μεταβολῇ τὴν αὐτὴν εἶπεν , ἐν δὲ τῇ Φυσικῇ ἅτε δὴ οὐ πρὸς τὴν τῶν πολλῶν αἴσθησιν ἀποβλέπων ἀλλὰ καὶ ἀκριβολογούμενος περὶ τὴν φύσιν τῶν πραγμάτων καὶ ἔτι μέντοι γε ὡς πρὸς τελείους τὸν λόγον ποιούμενος ἐπὶ πλέον φησὶν εἶναι τὴν μεταβολὴν τῆς κινήσεως . καὶ ταῦτα μὲν ἱκανὰ πρὸς τοὺς λέγοντας νόθον εἶναι τὸ τμῆμα τὸ προκείμενον . οἱ δὲ λέγοντες νόθον μὴ εἶναι αὐτό , μεμφόμενοι δὲ τῇ τάξει τοῦ τμήματος , τοιοῦτον λόγον προεχειρίσαντο · ἔλεγον τοίνυν ὅτι Πρὸ τῶν τόπων δεῖ ἐπιγράφεσθαι τοῦτο , ἐπειδὴ συμβάλλεται πρὸς τὴν διαλεκτικὴν πραγματείαν , εἴ γε διαλεκτικῆς ἐστιν ἔργον τὸ αὐτὸ ἀνασκευάζειν καὶ κατασκευάζειν · τοῦτο δὲ ἐν τοῖς τόποις παρδίδωσιν · τὰ δὲ ἀντικείμενα πρὸς τοῦτο συμβάλλεται · εἰκότως ἄν ἐπεγέγραπτο <τὸ> προκείμενον Πρὸ τῶν τόπων , ὡς εἰς τὴν τούτου θεωρίαν συμβαλλόμενον . ἡμεῖς δέ φαμεν ὅτι μᾶλλον προσεχέστερον ὁ φιλόσοφος εἶναι τοῦτο τὸ τμῆμα ταῖς Κατηγορίαις διέκρινεν διὰ τέτταρας αἰτίας · πρῶτον μὲν ὅτι ἐν τῷ περὶ ἄτης οὐσίας λόγῳ τῶν ἐναντίων , ἐποιησάμεθα μνήμην , δεύτερον δὲ ὅτι οὐδὲ ἐν μόνῃ τῇ οὐσίᾳ ἀλλὰ καὶ ἐν πάσαις ταῖς κατηγορίαις ἐμεμνήμεθα τούτων , φημὶ δὴ τῶν ἐναντίων , εἴ γε ἐδείξαμεν ὅτι τῶν κατηγοριῶν αἱ μὲν ἔχουσιν ἐναντία , αἱ δὲ οὐκ ἔχουσιν μὲν ἐπιδέχονται δέ , αἱ δὲ καὶ ἔχουσι καὶ ἐπιδέχονται . τρίτον διότι ἐν τῷ περὶ τοῦ μικροῦ καὶ μεγάλου λόγῳ ἐλέγομεν ταῦτα μὴ εἶναι ἐναντία ἀλλὰ πρός τι . ἀναγκαῖον οὖν ὑπῆρχεν τὴν τῶν · πρός τι διαφορὰν μαθεῖν . πῶς δὲ ἦν τοῦτο μαθεῖν , μὴ μαθόντας καὶ τὴν κοινωνίαν . εἰκότως οὖν εὐθέως περὶ τῶν ἀντικειμένων διέλαβεν , ὅτε δὴ δεικνυμένης ἐν αὐτοῖς τῆς τε κοινωνίας καὶ τῆς διαφορᾶς τῶν πρός τι πρὸς τὰ ἐναντία . τετάρτη αἰτία · ἰστέον ὅτι πρόκειται αὐτῷ ἐν τῷ παρόντι τμήματι ζητῆσαι τὰ σποράδην ἐν ταῖς ἄλλαις πραγματείαις αὐτῷ εἰρημένα . ἐμνήσθη γοῦν καὶ αὐτοῦ τοὐ ἀντικειμένου καὶ τῶν εἰδῶν καὶ τῶν ὑπο - γραφῶν · τοῦ μὲν γὰρ πρός τι ἐμνήσθη καὶ ἐν αὐτῇ | τῇ κατηγορίᾳ καὶ ἐν τοῖς περὶ τοῦ μικροῦ καὶ τοῦ μεγάλου λόγοις , τῶν δὲ ἐναντίων ἐμνήσθη ἐν διαφόροις , ὡς εἶπον , κατηγορίαις , τῆς δὲ ἕξεως ἐμνήσθη ἐν τῇ ποιότητι · ἀναγκαῖον οὖν διδάξαι περὶ τῆς στερήσεως τῆς ἀντικειμένης τῇ ἕξει · τῶν γὰρ ἀντικειμένων μία ἐστὶν ἐπιστήμη . καταφάσεως δὲ καὶ ἀποφάσεως ἐμνήσθη ἐν τῷ τέλει τοῦ πρώτου τμήματος , ἔνθα ἔλεγεν τὰς ἁπλᾶς φωνὰς μηδὲ κατάφασιν μηδὲ ἀπόφασιν σημαίνειν . εἰκότως οὖν ἐπειδὴ ἐπιστάμεθα ταῦτα , ἀκριβῆ μὴ ἔχοντες αὐτῶν τὴν γνῶσιν , ἐπειδὴ μηδὲ ἐν γνώσει ἐσμὲν τῆς τε κοινωνίας καὶ τῆς διαφορᾶς αὐτῶν , συλλήβδην προτίθεται εἰπεῖν ἐν τῷ παρόντι τμήματι περὶ τῶν σποράδην αὐτῷ εἰρημένων ἀλλαχοῦ . καὶ ἐπὶ τούτοις πᾶσι συμπληρούσθω ἡμῖν τὸ πρῶτον κεφάλιον . Δεύτερον ἦν τῶν ζητουμένων ποσαχῶς λέγεται τὰ ἀντικείμενα ἀντικεῖσθαι . φαμὲν τοίνυν ὅτι τετραχῶς · τὰ γὰρ ἀντικείμενα ἀντίκειται ἡ ὡς τὰ πρός τι ἢ ὡς τά ἐναντία ἡ ὡς ἕξις καὶ στέρησις ἢ ὡς κατάφασις καὶ ἀπόφασις . ὡς πρός τι μέν , ὡς τὸ διπλάσιον ἡμίσεος ἐστι διπλάσιον , ὡς τὰ ἐναντία δέ , ὡς τὸ λευκὸν τῷ μέλανι , ὡς δὲ ἕξις καὶ στέρησις , ὡς ὄψις τυφλότηι , ὡς δὲ κατάφασις καὶ ἀπόφασις , ὡς ἄνθρωπος βαδίζει — ἄνπροεχειρήσ . θρωπος οὐ βαδίζει . ὅτι δὲ τετραχῶς τὰ ἀντικείμενα ἀντίκειται κὼ οὔτε κατὰ πλείονα ἀριθμὸν | οὔτε κατὰ μείονα , μάθοις ἐντεῦθεν διά τινων διαιρέσεων δύο , ὧν ἡ πρώτη τοιαύτην ἔχει τὴν ἀγωγήν · τὰ ὄντα ἢ σώζει ἄλληλα ἢ ἀναιρεῖ , ἢ οὐδὲ σώζει οὐδὲ ἀναιρεῖ . καὶ εἰ μὲν μηδέτερον , ποιεῖ τὰ ἕτερα . εἰ δὲ σώζει ἄλληλα , ποιεῖ τὰ πρός τι . εἰ δὲ οὐ σώζει , ἢ μεταβάλλει εἰς ἄλληλα ἢ οὐ μεταβάλλει . εἰ μὲν οὖν μὴ μεταβάλλῃ , ποιεῖ τὴν κατάφασιν καὶ τὴν ἀπόφασιν . εἰ δὲ μεταβάλλει , ἢ ὅλα καθόλου μεταβάλλει καὶ ποιεῖ τὰ ἐναντία , ἢ οὐ καθόλου ἑαυτὰ μεταβάλλει , ἀλλὰ τὸ μὲν ἕτερον μεταβάλλει τὸ δὲ ἕτερον οὐ μεταβάλλει , καὶ ποιεῖ ἕξιν καὶ στέρησιν · ἡ γὰρ ἕξις μεταβάλλει μὲν εἰς στέρησιν , ἡ δὲ στέρησις οὐ μεταβάλλει εἰς ἕξιν . ἔστι δὲ καὶ ἄλλῃ διαιρέσει ὑποβαλεῖν τὸν λόγον , λέγοντες οὕτως · τὰ ἀντικείμενα ἢ λόγοι εἰσὶν ἢ πράγματα . καὶ εἰ μὲν λόγοι , ποιοῦσιν τὴν κατάφασιν καὶ τὴν ἀπόφασιν . εἰ δὲ πράγματα , ἢ σώζουσιν ἄλληλα ἢ οὐ σώζουσιν . εἰ μὲν οὖν σώζουσιν , ποιοῦσι τὰ πρός τι . εἰ δὲ οὐ σώζουσιν , ἢ μεταβάλλουσιν εἰς ἄλληλα ἢ οὐ μεταβάλλουσιν . εἰ μὲν οὖν μεταβάλλουσιν , ποιοῦσι τὰ ἐναντία , εἰ δὲ οὐ μεταβάλλουσιν , ποιοῦσιν ἕξιν καὶ στέρησιν , δηλονότι τοῦ ἑτέρου μεταβάλλοντος εἰς τὸ ἕτερον , ἤγουν τῆς ἕξεως , τοῦ δὲ ἑτέρου μὴ μεταβάλλοντος εἰς τὸ ἕτερον , οἷον τῆς στερήσεως , ὡς ἔχει ἐπὶ ὄψεως καὶ τυφλότητος · ὄψις μὲν γὰρ μεταβάλλει εἰς τυφλότητα , τυφλότης δὲ οὐδέποτε μεταβάλλει εἰς ὄψιν . τρίτον ἦν τῶν ζητουμένων τίς ἡ τάξις τούτων τῶν ἀντιθέσεων . φαμὲν τοίνυν ὅτι τὰ πρός τι τῶν λοιπῶν τριῶν ἀντιθέσεων εἰκότως προτέτακται , ἐπειδὴ ἅμα τῇ φύσει ἐστὶ καὶ σωστικὰ ἀλλήλων τυγχάνουσιν . οὐδεμία δὲ τῶν λοιπῶν τριῶν ἀντιθέσεων τοῦτο κεκλήρωται . μετὰ δὲ τὰ πρός τι τὰ ἐναντία τέτακται , διότι ταῦτα μετ’ ἄλληλά ἐστιν , ὥς φησιν ὁ θεῖος Πλατῶν · μετὰ γὰρ τὸ λευκὸν τὸ μέλαν καὶ μετὰ τὴν ἀπουσίαν τοῦ μέλανος ἡ τοὐ λευκοῦ παρουσία προσγίνεται . συγκεκλήρωται δὲ τῷ τοιούτῳ τὰ ὡς ἕξις καὶ στέρησις ἀντικείμενα . καὶ ἄλλως · τὰ ἐναντία κιρνᾶται πρὸς τὸ ἀποτελέσαι ἕτερόν τι , ὥσπερ τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν πρὸς γέννησιν φαιοῦ , ἡ δὲ ἕξις καὶ στέρησις οὐδέποτε κιρνᾶται μετ’ ἀλλήλων πρὸς ἑτέρου τινὸς γέννησιν . ἡ δὲ κατάφασις καὶ ἀπόφασις τελευταίαν ἔλαχεν τάξιν ὡς καθόλου · αὕτη γὰρ διὰ πάντων τῶν ὄντων καὶ μὴ ὄντων διήκει , ὥσπερ τῶν ἄλλων κολοφὼν τυγχάνουσα , καὶ διὰ τοῦτο τοιαύτην τάξιν ἀπείληφεν . ἔστι δὲ καὶ ἑτέρως εἰπεῖν τούτων τὴν τάξιν · τὰ πρός τι προηγεῖται , ἐπειδὴ μὴ μάχεται · τὰ δὲ μὴ μαχόμενα τῶν μαχομένων προηγεῖται , καὶ τὰ ἧττον μαχόμενα τῶν μᾶλλον μαχομένων . ἧττον δὲ μάχεται τὰ ἐναντία , ἐπειδὴ μήτε ἐπὶ πάντων τῶν ὄντων ἐπεκτείνεται ἡ μάχη αὐτῶν , ἀλλὰ καὶ κιρνᾶται εἰς ἄλληλα πρὸς γέννησιν ἑτέρου τινός . μᾶλλον δὲ μάχεται ἕξις καὶ στέρησις , καὶ διὰ τοῦτο τελευταία ὡς ἐναντίαν ὀδὸν ὁδεύουσα | τοῖς ἐναντίοις ὡς μᾶλλον μαχομένη καὶ μὴ κιρνωμένη πρὸς γέννησιν ἑτέρου . τῆς δὲ καταφάσεως καὶ ἀποφάσεως προηγοῦνται τὰ εἰρημένα , ἐπειδὴ ἧττον μάχονται ταῦτα ἐκείνης , εἴ γε ἡ κατάφασις καὶ ἡ ἀπόφασις ἐπὶ πάντων τῶν ὄντων καὶ μὴ ὄντων ἐπεκτείνει τὴν μάχην . τέταρτον ἦν τῶν ζητουμένων <ἡ> τούτων διαφορά . καί φαμεν διαφέρουσιν ἀλλήλων . πρῶτον μὲν οὗν τὰ πρός τι διαφέρουσι τῶν τριῶν , ὅτι ταῦτα ἅπερ ἐστὶν πρὸς τὸ ἀντικείμενον λέγεται , οἷον τὸ διπλάσιον πρός τὸ ἥμισυ οὐκ ἄλλο τι λέγεται ἀλλὰ αὐτὸ ὅπερ ἐστί , τοῦτ’ ἔστι διπλάσιον . τὰ δὲ ἐναντία αὐτὸ ὅπερ ἐστὶν οὐ λέγεται εἶναι ἑτέρου · οὐδὲ γὰρ τὸ λευκὸν μέλανος λέγεται εἶναι λευκὸν ἀλλ’ ἐναντίον . ὁμοίως δὲ οὐδὲ ἐπὶ τῆς ἕξεως καὶ τῆς στερήσεως αὐτὸ ὅπερ ἐστὶν ἑτέρου λέγεται εἶναι · οὐδὲ γὰρ ἡ ὄψις τυφλότητος λέγεται εἶναι ὄψις . καὶ μή τις ἡμᾶς ἀπατήσῃ λέγων ὅτι ἡ τυφλότης λέγεται ὄψεως εἶναι τυφλότης , ἐπειδὴ εἰ συμβήσεται ἀντιστρέφειν , εὑρεθήτεται ἡ ὄψις τυφλότητος ὄψις , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον · κατὰ γὰρ τοὺς φυσικοὺς λόγους ἀδύνατόν ἐστιν ἀπὸ στερήσεως ἕξιν εἶναι . ὅτι δὲ οὐ λέγεται οὕτως , δείξομεν ἐντεῦθεν · τῶν πρός τι δύο τινὰ ἐχόντων , ὑπογραφὴν λέγω καὶ ἴδιον , ὑπογραφὴν μὲν τὴν λέγουσαν αὐτὰ ἅπερ ἐστὶ τὰ πρός τι ἑτέρων λέγεσθαι , ἴδιον δὲ τὸ πρὸς ἀντιστρέφοντα λέγεσθαι , εἴ που συμβῇ ἡμᾶς τὴν ὄψιν καὶ τὴν τυφλότητα λέγειν ἀντιστρέφειν , θάτερον πάντως τῶν δύο , τῆς ὑπογραφῆς φημι καὶ τοῦ ἰδίου , κακωθήσεται . | καὶ ἵνα παραστήσωμεν τὸ λεγόμενον , ὑποθώμεθα τὴν τυφλότητα ὄψεως εἶναι τυφλότητα . ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ ἀντιστρέφει οὐ γὰρ λέγεται ἡ ὄψις τυφλότητος ὄψις ) , κακωθήσεται ἐξ ἀνάγκης τὸ ἴδιον τῶν πρός τι τὸ λέγον πρὸς ἀντιστρέφοντα λέγεσθαι αὐτά . καὶ πάλιν εἴ που ὑποθώμεθα τὴν μέν , ὡς εἴρηται , ὄψιν τυφλότητος ὄψιν εἶναι , ἐπειδὴ οὐ λέγομεν τὴν τυφλότητα ὄψεως εἶναι τυφλότητα , ἀλλὰ στέρησιν ὄψεως , δῆλον ὅτι ἐντεῦθεν φροῦδος ἡ ὑπογραφή · οὐδὲ γὰρ ἁρμόττει αὐτὸ ὅπερ ἐστὶν ἡ τυφλότης λέγεσθαι ὄψεως εἶναι τυφλότης , ἀλλὰ στέρησις ὄψεως . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ καταφάσεως καὶ ἀποφάσεώς φαμεν ὅτι ταυτὶ καὶ ταῦτα τῶν πρός τι διαφέρουσιν . καὶ ὁ μὲν Ἀριστοτέλης ταύτας ποιεῖται τὰς διακρίσεις τούτων . ἡμεῖς δὲ καὶ ἕτερα προστίθεμεν · ὅτι διενήνοχε τὰ ἐναντία τῆς ἕξεως καὶ τῆς στερήσεως , ὅτι ἐπὶ μὲν τῶν ἐναντίων δύο εἰσὶ τὰ πράγματα τούτων ἔστιν γάρ , εἰ τύχοι , λευκὸν καὶ μέλαν ) , ἐπὶ δὲ τῆς ἕξεως καὶ τῆς στερήσεως οὐκ ἔτι δύο εἰσίν , ἀλλ’ ἓν καὶ μόνον · ἡ γὰρ ὄψις προῦσα καὶ ἀποῦσα τὴν ἕξιν καὶ τὴν στέρησιν ἐργάζεται . ὥσπερ ἡμέρα καὶ νὺξ οὔκ εἰσι διάφοροι φύσεις ὑπὸ διαφόρων αἰτιῶν γιγνόμεναι , ἀλλ’ ἕν ἐστιν πρᾶγμα αἴτιον τῆς ἀμφοτέρων ὑπάρξεως ἡ τοῦ ἡλίου παρουσία καὶ ἀπουσία · οὕτως καὶ τὸ αὐτὸ νόει μοι ἐπὶ τῶν προκειμένων ἡμῖν εἰς ἐξέτασιν . τοῦτο πέρας τῆς προύσης θεωρίς . >Θεωρία λβ'.> p . 11b16 Περὶ δὲ τῶν ἀντικειμένων ποσαχῶς εἴωθεν ἀντιτίθεσθαι ῥητέον . Οὐ μόνον | ἐκ τῶν εἰρημένων δυνατὸν ἐλέγχειν τοὺς νόθον βουλομένους εἶναι τοῦτο τὸ τμῆμα , ἀλλὰ καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς τοῦ φιλοσόφου φωνῆς · ὁ γὰρ δέ σύνδεσμος δείκνυσιν ἡμῖν ὡς ἤρτηται <τοῑς> προτέροις περὶ τῶν ἀντικειμένων λόγος · οὗτος γὰρ ἀεὶ σύνδεσμός ἐστιν ἐν πᾶσι λεγόμενος . p . 11b23 Ὡς δὲ κατάφασις καὶ ἀπόφασις , οἷον κάθηται — οὐ κάθηται . Ζητητέον ἐνταῦθα πῶς κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν ἐκάλεσεν τὰ κάθηται καὶ οὐ κάθηται , καίτοι γε ἁπλαῖ φωναί εἰσιν αὗται , αὐτὸς δέ ἐστιν ὁ λέγων ὅτι αὐταὶ καθ’ ἑαυτὰς οὐδέποτε οὔτε κατάφασιν οὔτε ἀπόφασιν σημαίνουσιν , ἐπειδὴ μήτε ἀλήθειαν μήτε ψεῦδος · πῶς ἐνταῦθα ὥσπερ ἐπιλελησμένος τοῦ ἰδίου λόγου ταῦτά φησιν ; πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι τῆς καταφάσεως καὶ τῆς ἀποφάσεως δύο τινὰ ἔχουσης , ὑποκείμενον καὶ κατηγορούμενον , τὸ ὑποκείμενον κοινόν ἐστι τούτων , τὸ δὲ κατηγορούμενον διάφορον · ὁ γὰρ Σωκράτης ὑπόκειται ἐν ἀμφοτέροις , τὸ δὲ κάθηται ἢ οὐ κάθηται οὐκ ἔστι κοινόν , ἀλλὰ τὸ μέν ἐστιν τῆς καταφάσεως τὸ δὲ τῆς ἀποφάσεως ἴδιον . ὡς οὖν σύντομος ὁ Ἀριστοτέλης τὸ μὲν κοινὸν ὑποκείμενον παραλέλοιπεν , τὸ δὲ διάφορον κατηγορούμενον ἐνέθηκεν . p . 11b32 Ὅσα μὲν οὗν ὡς τὰ πρός τι ἀντίκειται , αὐτὰ ἅπερ ἐστὶν τῶν ἀντικειμένων λέγεται , ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως πρὸς αὐτά . Η ὁπωσοῦν προσέθηκεν ὁ φιλόσοφος , ἐπειδὴ οὐ μόνον πτώσεως δέεται τὰ πρός τι οὐδὲ ἀριθμοῦ ἀλλὰ καὶ προθέσεως , ὥσπερ λέγομεν ὁ ἄρχων ἀρχομένου ἄρχων . | p . 11b38 Ὅσα δὲ τῶν ἐναντίων τοταῦτά ἐστιν , ὥστε ἐν οἶς πέφυκε 127v γίγνεσθαι ἢ ὧν κατηγορεῖται ἀναγκαῖον θάτερον αὐτῶν ὑπάρχειν . Ἐνταῦθα διαίρεσιν τῶν ἐναντίων παραδίδωσιν ὁ φιλόσοφος σποράδην ἣν ἡμεῖς συλλέξαντες εἴπωμεν οὕτως · τὰ ἐναντία ἢ ἄμεσά ἐστιν ἢ ἔμμεσα · ἄμεσα μὲν ὡς τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττόν , ἔμμεσα δὲ ὄντα ἢ πολύμεσά ἐστιν ἢ μονόμεσα · πολύμεσα μὲν ὡς τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν · μέσον γάρ ἐστι τούτων τό τε φαιὸν καὶ τὸ ὠχρὸν καὶ τὸ πυρρὸν καὶ τὸ ξανθὸν καὶ ὅσα τοιαῦτα . μονόμεσα δὲ ὄντα , ἢ δι’ ὀνόματος δηλοῦται τούτων τὸ μέσον ἢ ἀκατονόμαστόν ἐστι . καὶ δι’ ὀνόματος μὲν δηλοῦται τὸ μέσον θερμοῦ καὶ ψυχροῦ , οἷον τὸ χλιαρόν , ἀκατονόμαστον δὲ ὡς τὸ μεταξὺ φύλου καὶ σπουδαίου , ἅτινα τῇ ἀναιρέσει τῶν ἄκρων δηλοῦται · εἰ γὰρ βουληθείημεν δηλῶσαι τὸ μεταξὺ φαύλου καὶ σπουδαίου , οὐκ ἄν δυνηθείημεν δι’ ὀνόματος τοῦτο δηλῶσαι , ἀλλὰ τῇ ἀποφάσει τῶν ἄκρων τὸ τοιοῦτον δηλοῦμεν καί φαμεν τὸ τοιοῦτον μήτε φαῦλον εἶναι μήτε σπουδαῖον . p . 12a1 Ὥστε ἐν οἷς πέγυκε γίγνεσθαι ἡ ὧν κατηγορεῖται . Τῶν ἐναντίων τὰ μέν ἐστιν οὐσιώδη τὰ δὲ ἐπεισοδιώδη . τὰ τοίνυν οὐσιώδη ἐνταῦθά φησιν ὁ φιλόσοφος κατηγορεῖσθαι , τὰ δὲ ἐπεισοδιώδη ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι . p . 12a4 οἷον νόσος καὶ ὑγεία ἐν σώματι ζῴου πέφυκε γίγενσθαι . ἰστέον ὅτι οἱ ἰατροὶ νόσον καὶ ὑγείαν ἔμμεσα νομίζουσιν εἶναι καὶ λέγουσι τὸ τούτων μέσον οὐδέτερον , οἱ δὲ φιλόσοφοι ἄμεσα ταῦτα λέγουσιν . οὐδέτερος δὲ τούτων | ἁμαρτάνει τῆς ἀληθείας · οἱ μὲν γὰρ ἰατροὶ πρὸς τὴν αἴσθησιν κρίνοντες τοῦτο λέγουσιν , οἱ δὲ φιλόσοφοι πρὸς τὴν φύσιν ἀφορῶντες τοιοῦτον λέγουσιν · φασὶ γὰρ ὅτι τὸ σῶμα ἢ κατὰ φύσιν ἔχει καὶ λέγεται ὑγιαίνειν , ἢ παρὰ φύσιν καὶ λέγεται νοσεῖν , καὶ ἀναγκαῖον θάτερον ὑπάρχειν ἐν τῷ τῷ τοῦ ζῴου σώματι , ἡ νόσον ἢ ὑγείαν . p . 12a6 Καὶ περιττὸν δὲ καὶ ἄρτιον ἀριθμοῦ κατηγορεῖται , καὶ ἀναγκαῖον θάτερον τῷ ἀριθμῷ ὑπάρχειν , ἢ περιττὸν ἢ ἄρτιον . Ο μὲν Πλατῶν οἴεται ἔμμεσα εἶναι , οἱ δὲ λοιποὶ πάντες ἄμεσα . καὶ οἱ μὲν ἄμεσα ταῦτα νομίζοντες ἄρτιον μὲν ἔλεγον τὸ δυνάμενον εἰς δύο διαιρεθῆναι ἴσα τῆς μονάδος ἀτμήτου μενούσης , οἷον τὸ τέτταρα . προσεθηκαν δὲ ‘τῆς μονάδος ἀτμήτου μενούσης’ , ἐπειδὴ δυνατὸν καὶ τὸν πέντε ἀριθμὸν εἰς δύο ἴσα διαιρεθῆναι τῆς μονάδος διαιρουμένης . περιττὸν δὲ καλοῦσιν ἐκεῖνον τὸν ἀριθμὸν οἱ ἰδιῶται τὸν καλούμενον ἄζυγον , οἷον τ.ὸν πέντε , διαιρούμενον εἰς δύο καὶ περιττεύοντα τῷ ἑνὶ μέρει , τῇ μονάδι , ταύτης ἀδιαιρέτου μενούσης . οἱ μὲν λέγοντες οὕτως τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττὸν ταύτῃ τῇ δόξῃ κρατυνόμενοι ἔλεγον μηδὲν εἶναι μέσον ἀρτίου καὶ περιττοῦ . ὁ δὲ Πλάτων περιττὸν μὲν ἔλεγεν , ὃν καὶ οἱ πρῶτοι ἐκάλουν , ἄρτιον δὲ οὐ τὸν αὐτόν , ἀλλὰ ἄρτιον ἔλεγεν τὸν δυνάμενον διαιρεθῆναι καὶ μέχρι μονάδος , οἶον τὸν ἑξήκοντα τέτταρα · οὗτος γὰρ διαιρεῖται εἰς τριάκοντα δύο · καὶ εἰς ἑκκαίδεκα καὶ εἰς ὀκτὼ καὶ εἰς τέτταρα καὶ εἰς δύο . | μέσους δὲ ἀριθμοὺς ἔλεγεν τοὺς διαιρουμένους μὲν εἰς δύο ἴσα , μὴ μέντοι 128v μέχρι μονάδος διαιρουμένους , οἷον τὸν δέκα . ἀλλὰ τούτων τοὺς μὲν λέγει . ῥέπειν 〈 πρὸς 〉 τὸ ἄρτιον , τοὺς δὲ πρὸς τὸ περιττόν . καὶ οἱ μὲν αὐτῶν μίν μόνην διαίρεσιν ἐπιδέχονται καὶ λέγονται ῥέπειν πρὸς τὸ περιττόν , οἱ δὲ πολλάς διαιρέσεις ἐπιδέχονται καὶ λέγονται ῥέπειν πρὸς τὸ ἄρτιον , οἷον ὁ δώδεκα . p . 12a26 Στέρησις δὲ καὶ ἕξις λέγεται μὲν περὶ ταὐτόν τι , οἷον ἡ ὄψις καὶ ἡ τυφλότης περὶ ὀφθαλμόν . Ἰνα τὴν παροῦσαν ῥῆσιν νοήσωμεν , βραχέως περὶ τῆς στερήσεως στέρησις τοίνυν ἐστὶν ἀπουσία εἴδους , οὐκ ἐν τοῖς μὴ οὖσιν εὑρισκομένη ἀλλ’ ἐν τοῖς οὖσιν · τὸ γὰρ μὴ ὂν πῶς ἄν λέγοιμεν μὴ εἷναι ; τυφλὸν δὴ ἄρα τὸ δεκτικὸν τῆς τυφλότητος εἶναι . ἀλλὰ δεῖ καὶ πεφυκέναι τὴν ἕξιν εἰς τὸ δέχεσθαι · αὐτίκα γοῦν τὸν λίθον εἰ καὶ ἔστιν οὔ φαμεν τυφλόν , διότι φύσιν οὐκ ἔχει τοῦ δέξασθαι τὴν τυφλότητα . ἀλλὰ μὴν δεῖ συνελθεῖν καὶ τὴν ἐπιτηδειότητα τοῦ μορίου · τὸν γὰρ ἄνθρωπον καὶ ὄντα καὶ πεφυκότα δέχεσθαι οὐ λέγομεν κατὰ τὴν χεῖρα τυφλόν , διὰ τὴν ἀνεπιτηδειότητα τοῦ μορίου δηλονότι . οὐκ ἀρκεῖ δὲ ταῦτα καὶ μόνον , ἀλλὰ δεῖ συνελθεῖν τούτοις καὶ τὸν χρόνον · τὸ γὰρ ἀρτιγενὲς σκυλάκιον , καίτοι ὂν καὶ πεφυκὸς δέξασθαι καὶ ἐπιτηδειότητα ἔχον μορίου , οὔ φαμεν τυφλὸν διὰ τὸ μήπω εἶναι τὸν χρόνον , καθ’ ὃν δεῖ τοῦτο ὁρᾶν . ὥστε ἐκ τῶν τεττάρων τούτων ἀναφαίνεται ἡμῖν | ὁ ὁρισμὸς τῆς στερήσεως ὁ λέγων ὅτι στέρησίς ἐστιν ἀπουσία εἴδους ἐν τῷ πεφυκότι δέχεσθαι , ἐν ᾧ πέφυκεν ὑπάρχειν , ὅτε πέφυκεν ἔχειν . καὶ διὰ τοῦ μὲν εἰπεῖν ‘ ἐν τῷ πεφυκότι’ ἐσήμανεν δύο τινά , τό τε πεφυκέναι καὶ τὸ εἶναι · οὐδὲ γὰρ τὸ μὴ πεφυκέναι δύναται λέγεσθαι . καὶ τέως ἔχομεν δύο ἴδια τῆς στερήσεως . διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν ἱέν ᾧ πέφυκεν’ ἐσήμανεν τὴν ἐπιτηδειότητα τοῦ μορίου , διὰ δὲ τοῦ ‘ὅτε πέφυκεν’ τὸν χρόνον ἐν ᾧ δεῖ ὁρᾶν . ταῦτα περὶ τῆς προκειμένης λέξεως ἱκανά . p . 12b 12 Ὡς γάρ ποτε ἡ κατάφασις πρὸς τὴν ἀπόφασιν ἀντίκειται , οἷον τὸ κάθηται — οὐ κάθηται , καὶ τὰ ἑξῆς . Ζητητέον ἐνταῦθα διὰ τί τὸ μὲν κάθηται καὶ οὐ κάθηται , ῥῆμα ὑπάρχον ὁριστικόν , ἐνταῦθα ἀπόφασιν καὶ κατάφασιν ἐκάλεσεν , τὸ δὲ καθῆσθαι ἢ μὴ καθῆσθαι , πράγματα ὄντα , ὑπὸ τὴν κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν ἀνάγεσθαί φησι . καί φαμεν ὅτι εἰκότως · τῷ γὰρ ὑποκειμένῳ τὰ πράγματα ἁρμόζει , οὐχὶ οἱ λόγοι · οἷον ἐὰν εἴπω Σωκράτης κάθηται’ , ἐρωτώμενος δὲ ὑπό τινος τί εἴπω , <οὐ> Σωκράτει ὑπάρχει τὸ κάθηται’ ἀποκρινοῦμαι γὰρ ἄτακτόν ἐστι τὸ λέγειν ‘ὑπάρχει τῷ Σωκράτει τὸ κάθηται’ ) , ἀλλά φημι ‘τὸ καθῆσθαι’ . οὕτως ἄρα τῷ ὑποκειμένῳ τὰ πράγματα ἁρμόζει . δικαίως οὖν ταῦτα πράγματα ἐκάλεσεν ὁ φιλόσοφος . p . 12b26 Ὅτι δὲ οὐδ’ ὡς τὰ ἐναντία ἀντίκειται τὰ καταστέρησιν καὶ ἕξιν λεγόμενα , ἐκ τῶνδε δῆλον . Διακρίνας τὰ πρός τι ἐκ τῶν λοιπῶν ἀντιθέσεων | ὁ φιλόσοφος βούλεται καὶ τὴν ἕξιν καὶ τὴν στέρησιν τῶν λοιπῶν τριῶν διακρῖναι . διακρίνει δὲ ταῦτα τρισὶ διαφοραῖς · μιᾷ μὲν τῇ λεγούσῃ ὅτι τἀναντία εἰς ἄλληλα μεταβάλλει , ἡ δὲ ἕξις καὶ στέρησις οὐδέποτε εἰς ἄλληλα μεταβάλλει , ὡς ἀνωτέρω εἴρηται . τὰ ἐναντία ἄρα ἔργα ἐστὶν παρὰ τὴν ἕξιν καὶ τὴν στέρησιν . καὶ ἔστιν αὕτη πρώτη διαφορά . δευτέρα διαφορά · τὰ ἐναντία ἄμφω εἰσὶ κατὰ φύσιν , ἕξις δὲ καὶ στέρησις οὔκ εἰσιν ἄμφω κτὰ φύσιν . τὰ ἐναντία ἄρα οὔκ εἰσιν ἕξις καὶ στέρησις . συλλελόγισται δὲ ἡμῖν καλῶς ἡ μείζων πρότασις · καὶ γὰρ οὔκ εἰσιν ἄμφω κατὰ φύσιν ἕξις καὶ στέρησις , ἀλλ’ ἡ μὲν ἕξις κατὰ φύσιν , ἡ δὲ στέρησις οὐ κατὰ φύσιν . τρίτη διαφορά · τὰ ἐναντία ἢ ἄμεσά ἐστιν ἢ ἔμμεσα . καὶ εἰ μὲν ἄμεσα εἴη , ἀνάγκη τούτων τὸ ἕτερον ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν τῷ ὑποκειμένῳ , οἷον ἢ τόδε ἢ τόδε , ὡς ἐπὶ ὑγείας καὶ νόσου . εἰ δὲ ἔμμεσα εἴη , τοιαῦτά ἐστιν ὡς μηδέποτε ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν τῷ ὑποκειμένῳ , οἷον τὸ λευκὸν ἢ τὸ μέλαν . καὶ εἴ τι ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει τῷ ὑποκειμένῳ , οὐχ ὁπότερον ἔτυχεν , ὡς ἐπὶ ὑγείας καὶ νόσου , ἀλλὰ πάντως ἕν τι ὡρισμένον ὡς τῷ πυρὶ τὸ θερμὸν καὶ τᾷ ὕδατι τὸ ψυχρόν . τούτων οὖν πάντων διαφέρει ἕξις καὶ στέρησις . τῶν μὲν ἀμέσων ἐναντίων διαφέρει , ὅτι οὐκ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει τῷ ὑποκειμένῳ τὸ ἕτερον , ὡς ἐπὶ ὑγείας καὶ νόσου · πολλάκις γὰρ οὐ πέφυκε δέχεσθαι τὸ ὑποκείμενον καὶ οὐδέτερον τούτων ἐξ ἀνάγκης εἶναι . πάλιν δὲ οὐδὲ τοιαῦτά ἐστιν , ὡς μηδέποτε ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει τῷ ὑποκειμένῳ , | ὅτε πέφυκε δέχεσθαι τὸ ὑποκείμενον καὶ χρόνον ἔχει ἐπιτήδειον ὥστε ἀνάγκη ἕτερον αὐτῶν ὑπάρχειν τῷ ὑποκειμένῳ . ἀλλ’ οὐδὲ πάλιν εἰ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει τῷ ὑποκειμένῳ ἕν τι , ὡρισμένως αὐτῷ ὑπάρχει , ὡς εἴρηται ἐν τῷ πυρὶ τὸ θερμόν . πᾶσιν οὗν τούτοις διαφέρει ἡ ἕξις καὶ ἡ στέρησις τῶν ἔναν . τίων . καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν , τὰ ἐναντία ἢ ἀεὶ ἐξ ἀρχῆς ὑπάρχει τῷ ὑποκειμένῳ , ὡς ἐπὶ τῶν ἀμέσων ἐναντίων , ἢ οὐδέποτε , ἀλλ’ ἐνδέχεται κατ’ οὐδέ · ἱερὸν . ἡ δὲ ἕξις καὶ ἡ στέρησις οὔτε ἐξ ἀνάγκης ἀεὶ ὑπάρχει τῷ ὑποκειμένῳ , ὅτε δὴ πέφυκε δέχεσθαι διὰ τὸν χρόνον τότε γὰρ ἔχει κατ’ οὐδέτερον ) , οὔτε δὲ πάλιν ὑπάρχει τῷ ὑποκειμένῳ οὐδέποτε διὰ τὸ πεφυκέναι δέχεσθαι . ἐφ’ οἷς καταπαυέσθω μὲν ἡμῖν ὁ λόγος ὁ περὶ τῆς διακρίσωες τῶν ἐναντίων πρὸς ἕξιν καὶ στέρησιν . Διαδεχέσθω δὲ ὁ περὶ τῆς καταφάσεως καὶ ἀποφάσεως διακριτικὸς λόγος πρὸς τὰς λοιπὰς τρεῖς ἀντιθέσεις , φημὶ δὴ πρὸς ἕξιν καὶ στέρησιν καὶ ἐναντία καὶ πρός τι . διαφέρει τοίνυν τούτων , ὅτι ἡ μὲν ἀεὶ διακρίνει τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος , αἱ δὲ οὐδέποτε . καὶ τοῦτο εἰκότως · αὗται γὰρ ἁπλαῖ οὖσι φωναὶ οὐδέποτε κατάφασιν καὶ ἀπόφασιν μιμοῦνται · ἐν γὰρ ταῖς ἁπλαῖς φωναῖς οὐδὲ ἀλήθεια οὐδὲ ψεῦδος δηλοῦται . εἰ δέ τις ἀπορήσει πρὸς ἡμᾶς λέγων ὅτι δυνατὸν ταύτας τὰς ἁπλᾶς φωνὰς κατὰ συμπλοκὴν προερχομένας διακρῖναι τὴν ἀλήθειαν καὶ τὸ ψεῦδος , ὡς ὅτε εἴπω ‘Σωκράτης κάθηται — Σωκράτης οὐ κάθηται’ , ἐρῶ πρὸς αὐτὸν ὅτι καὶ οὕτω διαφέρει ἡ κατάφασις καὶ ἡ ἀπόφασις τῶν λοιπῶν ἀντιθέσεων , τῷ ταύτην μὲν τὴν ἀντίθεσιν ἀεὶ διαιρεῖν τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος , καὶ ὄντος καὶ μὴ ὄντος τοῦ ὑποκειμένου , ταύτας δὲ οὐκ ἀεὶ διακρίνειν , ἀλλ’ ἔστ’ ἂν ᾖ τὸ ὑποκείμενον . ἀλλ’ ἐπειδὴ εἴρηται ἡμῖν ἡ διαίρεσις ἡ καθολική , φέρε καὶ τὴν μερικὴν ζητήσωμεν , τὴν πρὸς ἕκαστα τούτων φημί . διαφέρει τοίνυν ἡ κατάφασις καὶ ἡ ἀπόφασις τῶν ἐναντίων τῶν μὲν ἐμμέσων , ὅτι οὔτε ὄντος τοῦ ὑποκειμένου οὔτε μὴ ὄντος ἀνάγκη τὴν μὲν ἀληθεύειν τὴν δὲ ψεύδεσθαι · οὔτε γὰρ εἰ ἦν Σωκράτης , ἀνάγκη πάντως τοῦτον ἢ λευκὸν εἶναι ἢ μέλανα , ἀλλ’ ἕτερόν τι ἔχειν χρῶμα , τούτου δὲ μὴ ὄντος δῆλον ὅτι οὐδέτερον τούτων ἐστὶν ἀληθές , ἢ ὅτι Σωκράτης λευκὸς ἢ ὅτι μέλας . τῶν δὲ ἀμέσων ἐναντίων διαφέρει , ὅτι τὰ ἄμεσα ἐναντία ὄντος μὲν τοῦ ὑποκειμένου ἀνάγκη τὴν μὲν ἀληθεύειν τὴν δὲ ψεύδεσθαι , μὴ ὄντος δὲ τοῦ ὑποκειμένου ἀνάγκη κατ’ οὐδέτερον ἔσται · πῶς γὰρ τὸ μὴ ὂν ἢ λευκὸν λέγομεν εἶναι ἢ μέλαν ; τῆς δὲ ἕξεως καὶ τῆς στερήσεως διενήνοχε , ὅτι ἐπὶ μὲν ἕξεως καὶ στερήσεως καὶ ὄντος καὶ μὴ ὄντος τοῦ ὑποκειμένου οὐκ ἀνάγκη τὴν μὲν ἀληθεύειν τὴν δὲ ψεύδεσθαι , ἐπὶ δὲ τῆς ἀποφάσεως καὶ τῆς καταφάσεως πρόδηλον ὡς ἡ ἑτέρα πάντως ἢ ἀληθεύει ἢ ψεύδεται · τὴν γὰρ ἀντίφασιν | οὐδὲν καυχήσεται φυγόν . καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν διαφέρει αὕτη ἡ διάστασις τῶν τριῶν ἀντιθέσεων τῷ τὴν μὲν ἀντίφασιν καὶ ὄντος καὶ μὴ ὄντος τοῦ ὑποκειμένου ἢ ἀληθεύειν ἢ ψεύδεσθαι τὰς δὲ ἑτέρας ἐνόντος τοῦ ὑποκειμένου ἢ ἀληθεύειν ἢ ψεύδεσθαι . Μέχρι τούτων προαγαγὼν τὸν λόγον ὁ Ἀριστοτέλης ἐφεξῆς τέτταρας ἡμῖν κανόνας παραδίδωσι τῶν ἐναντίων , ὧν ὁ πρῶτός ἐστι τοιοῦτος · τὰ ἀγαθὰ μόνοις μάχεται τοῖς κακοῖς , τὰ δὲ κακὰ οὐ μόνοις μάχεται τοῖς ἀγαθοῖς , ἀλλὰ καὶ τοῖς κακοῖς · οὕτως ἡ ἔνδεια οὐ μόνον μάχεται τῇ συμμετρίᾳ ἀγαθῇ οὔσῃ ἀλλὰ καὶ τῇ πλεονεξίᾳ κακῇ ὑπαρχούσῃ . ἀλλ’ ἐντεῦθεν ἀπορία διαδέχεται ἡμᾶς ἡ λέγουσα ὅτι καὶ πῶς δίκαιόν ἐστι λέγειν ἡμᾶς τῷ ἑνὶ δύο μάχεσθαι , τῇ ἐνδείᾳ τὴν πλεονεξίαν καὶ τὴν συμμετρίαν . πρὸς οὕς φαμεν ὅτι οὐχ ἑνὶ καὶ μόνῳ δύο ἀντίκειται οὐδὲ γὰρ μόνῃ τῇ ἐνδείᾳ τὰ εἰρημένα ἀμφότερα ἀντίκειται ) , ἀλλ’ ἕκαστον τούτων ἑνὶ καὶ μόνῳ ἀντίκειται · ἡ γὰρ ἔνδεια καὶ ποσότητα ἔχει καὶ ποιότητα . καὶ καθὸ ἀντικειμένην ἔχει τὴν συμμετρίαν . δεύτερος κανών · ὅτι οὐχ ὥσπερ τὰ πρός τι συνεισφέρει ἄλληλα , οὕτω καὶ τὰ ἐναντία · ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν πρός τι εὕροις ἄν τοῦτο , τοῦτ’ ἔστι τὸ συνεισφέρειν καὶ σώζειν ἄλληλα , ἐπὶ δὲ τῶν ἐναντίων τὸ ἀνάπαλιν · οὐ μόνον γὰρ οὔκ εἰσιν ἀλλήλων σωστικὰ ἀλλὰ καὶ φθαρτικά , ὡς εἰπεῖν , εἴτε ἐν διαφόροις ὑποκειμένοις λάβοις αὐτὰ ὄντα εἴτε ἐν ἑνί , οἷον ὡς ἐπὶ νόσου καὶ ὑγείας · | εἰ μὲν γὰρ λάβοις πάντα ἄνθρωπον ὑγιαίνοντα , οἰχήσεται ἀπὸ πάντων ἡ νόσος ἐξ ἀνάγκης . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ ἑνὸς ὑποκειμένου ταὐτὰ συμβαίνει · εἰ γὰρ Σωκράτην ἕνα ὄνω φήσομεν ὑγιαίνειν , οἴχεται ἐξ ἀνάγκης ἐκ τούτου ἡ νόσος · οὐδὲ γὰρ ἐνδέχεται τὰ ἐναντία περὶ τὸ αὐτὸ ὑποκείμενον κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἅμ συνεῖναι . καὶ ἐν τούτοις ὁ δεύτερος κανών . τρίτος κανών · τὰ ἐναντία περὶ τὸ αὐτὸ ὑποκείμενον θέλουσι ταὐτὰ γίνεσθαι ἢ τῷ γένει ἢ τῷ εἴδει · οἷον ὑγεία καὶ νόσος ἐν σώματι ζῴου ταὐτὰ ὄντα τῷ εἴδει ἐστί , λευκὸν δὲ καὶ μέλαν ἐν τῷ ἁπλῶς σώματι ταὐτὰ ὄντα τῷ γένει ἐστί . καὶ τοῦτο εἰκότως . ἐπειδὴ γὰρ ἐξ ἑνὸς δημιουργοῦ πάντα προῆλθεν , ἔδει ταῦτα μὴ πάντῃ ἐναντιοῦσθαι ἀλλήλοις , ἀλλὰ κοινωνίαν ἔν τισιν ἔχειν , καθὸ κοινωνοῦσιν , ὡς καὶ Πλάτων φησίν , ταῖς τε κορυφαῖς καὶ τοῖς ἐσχάτοις · ταῖς μὲν κορυφαῖς , <ἐπεὶ> δύο τὰ ἐναντία ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος τοῖς δὲ ἐσχάτοις , ἐπεὶ τὰ ἐναντία περὶ τὸ αὐτὸ ὑποκείμενον καταγίνεται . καὶ ἐν τούτοις ὁ τρίτος κανών . τέταρτος κανών · ἰὰ ἐναντία ἢ ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ἀνάγεται , ὥσπερ τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν ὑπὸ τὸ χρῶμα , ἢ ὑπὸ ἐναντία γένη , ὡς ἡ δικαιοσύνη καὶ ἀδικία , ἡ μὲν δικαιοσύνη ὑπὸ τὴν ἀρετὴν ἡ δὲ ἀδικά ὑπὸ τὴν κακίαν , ἢ αὐτὰ γένη ἐστὶν γενικώτατα , ὡς τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακόν . ἀλλ’ ἐντεῦθεν ἐκ τῶν εἰρημένων ἀποροῦμεν λέγοντες ὅτι εἰ τὰ ἐναντία ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ἀναφέρεται , καθὼς ἀνωτέρω εἴρηται , πῶς τὴν δι|καιοσύνην καὶ τὴν ἀδικίαν ὑπὸ ἐναντία γένη ἀνάγομεν . λέγομεν οὖν πόρρω ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ἀνάγονται , ὑπὸ τὴν ἕξιν φαμέν · καὶ γὰρ καὶ τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ἀδικίας φαμὲν κοινὸν γένος τὴν ἕξιν . ἀλλ’ ἑτέρα τις ἐπὶ ταύτῃ τῇ ἀπορίᾳ ἡμῖν ἀνακύπτει ἡ λέγουσα ὅτι πῶς τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακὸν γενικώτατα γένη εἰρήκαμεν · εἰ γὰρ τοῦτο , κατηγορίαι ἔσονται δώδεκα , καὶ οὐκέτι δέκα . πρὸς οὕς φαμεν ὅτι ταῦτα ἰδίαν ὕλην οὐκ ἔχει , ἀλλ’ ἐν πάσαις ταῖς κατηγορίαις εὑρίσκονται · ἐν μὲν γὰρ τῇ οὐσίᾳ ἐστὶν ἀγαθὸν καὶ κακὸν οἷον γένεσις καὶ φθορά , γένεσις μὲν καλὸν φθορὰ δὲ κακόν . ὁμοίως καὶ ἐν τῷ ποσῷ ἐστιν ἀγαθὸν καὶ κακόν , ἀγαθὸν μὲν τέλειον κακὸν δὲ ἀτελές . ὁμοίως καὶ ἐν τῷ ποιῷ ἀγαθὸν μὲν ἡ ἔπι · στήμη κακὸν δὲ ἡ ἄγνοια . πάλιν ἐν τοῖς πρός τι ἀγαθὸν μὲν ὁ φίλος κακὸν δὲ ὁ ἐχθρός . καὶ ἐν τῷ ποῦ ἀγαθὸν μὲν τὸ εὔκρατον κακὸν δὲ τὸ δύσκρατον . ὁμοίως καὶ ἐν τῷ ποτὲ ἀγαθὸν μὲν τὸ κατὰ καιρὸν κακὸν δὲ τὸ παρὰ καιρόν . ταὐτὸν δὲ εὕροις καὶ ἐπὶ τοῦ ποιεῖν , ἀγαθὸν μὲν τὸ διδάσκειν κακὸν δὲ τὸ φονεύειν . πάλιν καὶ ἐν τῷ κεῖσθαι ἀγαθὸν μέν ἐστι τὸ εὐπρεπῶς κατακεκλίσθαι κακὸν δὲ τὸ ἀπρεπῶς , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τοῦ ἔχειν ἀγαθὸν μὲν τὸ βιβλία ἔχειν κακὸν δὲ τὸ αἰσχρά τινα ἔχειν . τοῦτο πέρας τῆς θεωρίας . <Θεωρία λγ'.> p . 13a18 Ἐπὶ μὲν τῶν ἐναντίων , ὑπάρχοντος τοῦ δεκτικοῦ , δυνστὸν εὶς ἄλληλα μεταβολὴν γενέσθαι , εἰ μή τινι φύσει τὸ ἓν ὑπάρχει . Ζητητέον ἐνταῦθα εἰ δυνατὸν τὸ ἄρτιον καὶ τὸ περιττὸν εἰς ἄλληλα μεταβάλλειν . | καί τινες μέν φασιν ὅτι δυνατόν · ἰδοὺ γὰρ ὁ τρία γίνεται τέτταρα . ἀλλὰ πρὸς τούτους φαμὲν ὅτι ἀδύνατον · οὐδὲ γὰρ ὁ τρία ἀριθμὸς τρία μένων τέτταρα γίνεται , ἀλλὰ γενόμενος τέτταρα , παρέφθαρται ἤδη τὸ τρία εἶναι αὐτόν . ὅμως δὲ καὶ τοῦτό φαμεν ὅτι διττὸς ὁ ἀριθμός , ὁ μὲν μετρῶν ὁ δὲ μετρούμενος . καὶ ὁ μὲν μετρῶν οὐδέποτε μεταβάλλει , ὁ δὲ μετρούμενος μεταβάλλει · οἷον τριῶν λίθων ὑποκειμένων , δυνατὸν ἕνα διαιρεῖσθαι καὶ γίνεσθαι τοὺς περιττοὺς ἀρτίους . p . 14a8 Ὑγιαινόντων μὲν ἀπάντων ὑγεία μὲν ἔσται , νόσος δέου . Ἄξιον ἐνταῦθα ζητῆσαι ὅτι τίνος χάριν οὐκ ἀντιστρέψας εἶπεν ὁ φιλόσοφος ὅτι νοσούντων ἁπάντων νόσος μὲν ἔσται , ὑγεία δὲ οὔ . καί φαμεν ὅτι εἰκότως καὶ τοῦτο πεποίηκεν · ὑγεία μὲν γὰρ ἄνευ νόσου δύναται συστῆναι , νόσος δὲ ἄνευ ὑγείας ἀδύνατον · αὐτὸ γὰρ τὸ ζῆν ἐν τῷ νοσεῖν ὑγεία ἐστίν , καὶ ἀδύνατον ἐν νόσῳ μὴ εἶναι ἴχνη ὑγείας , ἐπεὶ οὐδὲ τῶν ζώντων ἐστίν . ἀδύνατον οὖν νόσον ἄνευ ὑγείας συνίστασθαι , ὥσπερ καὶ κακὸν ἄνευ ἀγαθοῦ . ἄκρατον γὰρ κακὸν ἀδύνατον εἶναι , ὥσπερ καὶ ἄκρατον σκότος , ἀλλὰ πάντως ἐστὶν μετ’ ἐπιμιξίας . ταῦτα καὶ περὶ τῶν προτεθέντων ῥητῶν ἱκανά . Περὶ προτέρου καὶ τῶν ἑξῆς . p . 14a26 Πρότερον δὲ ἕτερον ἑτέρου λέγεται τετραχῶς , πρῶτον μ(ὲν καὶ κυριώτατα τὸ κατὰ χρόνον , καθὰ πρεσβύτερον ἕτερον ἑτέρου καὶ παλαιότερον λέγεται . Μετὰ τὴν τῶν ἀντικειμένων διδασκαλίαν μεταβέβηκεν λοιπὸν ὁ φιλόσοφος ἐπὶ τὴν περὶ τοῦ προτέρου θεωρίαν καὶ ὑστέρου καὶ τοῦ ἅμα καὶ τῆς κινήσεως | καὶ τοῦ ἔχειν . ἀλλὰ τέως πρὸ τῆς κατὰ μέρος ἐξηγήσεως ζητήσωμεν τὴν χρείαν τῆς μνήμης τοῦ προκειμένου . λέγομεν τοίνυν ὅτι εἰκότως μέμνηται τοῦ προτέρου , ἐπειδὴ <ὃ> πολλαχοῦ ἐν ταῖς κατηγορίαις ἐμνημόνευσε , τούτου δεῖν ὠήθη τοῦ μνημονευθέντος σποράδην ὁλοσχερῆ τὴν διδασκαλίαν ποιήσασθαι . καὶ ὅτι ἀληθῶς σποράδην μνήμην αὐτοῦ ἐποιήσατο , δῆλον ἐντεῦθεν · αὐτίκα γοῦν ἐν μὲν τῇ οὐσίᾳ τούτου ἐμνήσθη , ἔνθα ἔλεγεν τῶν οὐσιῶν τὰς μὲν πρώτας εἷναι τὰς δὲ δευτέρας , ἐν δὲ τῷ πρός τι , ἔνθα ἔλεγεν τὸ αἰσθητὸν καὶ τὸ ἐπιστητὸν πρότερα εἶναι τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς αἰσθήσεως . οὐ μόνον δὲ τοῦτο , ἀλλὰ καὶ ὅτε πασῶν τῶν κατηγοριῶν ἐζητοῦμεν τὴν τάξιν , λέγοντες δι’ ἣν αἰτίαν ἄν πρώτη μὲν ἡ οὐσία τέτακται , δεύτερον δὲ τὸ ποσόν , καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν τὴν τάξιν τῶν ἐφεξῆς κατηγοριῶν ] . διὰ ταύτας μὲν οὖν αἰτίας <τοῦ> προτέρου ἐποιήσατο . τοῦ δὲ ὑστέρου ἐμνήσθη , ἢ ὅτε ἔλεγεν τῶν οὐσιῶν τὰς μὲν εἶναι πρώτας τὰς δὲ ὑστέρας αἱ δὲ δεύτεραι κατ’ οὐδὲν ἕτερον εἰσὶν εἰ μὴ ὕστεραι ) , ἢ ὅτε τὸ πρῶτον καὶ τὸ ὕστερον τῶν πρός τι ἐχρῆν δὲ περὶ τοῦ ἑνὸς διαλεχθέντα καὶ περὶ τοῦ ὑστέρου τὸν λόγον ποιήσασθαι · τὰ γὰρ πρός τι ὡς ἅμα ὄντα καὶ ἅμα γιγνώσκεται ) , ἢ ἐπειδὴ μία τῶν ἀντικειμένων ἐπιστήμη . τοῦ δὲ ἅμα μνήμην ἐποιήσατο , ἡ ὅτι τούτου ἐμνήσθη ἐν τοῖς πρός τι , ἔνθα ἔλεγεν τὰ πρός τι ἅμα τῆ φύσει εἰσίν , ἢ ὅτι τὰ ἅμα μέσα ἐστὶν | προτέρου καὶ ὑστέρου , ἐχρῆν δὲ αὐτὸν περὶ τῶν ἄκρων διαλαβόντα καὶ περὶ τοῦ μέσου τὴν διδασκαλίαν ποιήσασθαι . κινήσεως δὲ πάλιν μέμνηται , διότι ἐν τῷ περὶ τοῦ ποσοῦ λόγῳ μνήμην ἐποιήσατο ταύτης , ἔνθα φησὶ τὸν λόγον καὶ τὴν μνήμην ἀκίνητον εἶναι . ἀποροῦσι δέ τινες λέγοντες δι’ ἣν αἰτίαν μέμνηται τοῦ ἔχειν , εἴ γε αὐτός ἐστιν ὁ εἰρηκὼς ἀνωτέρω ὅτι οὐκ ἔχει περὶ τούτων διδάξαι πλὴν τῶν εἰρημένων ἐν ἀρχῇ τοῦ συγγράμματος . καί φαμεν ὅτι οὐ περὶ τῆς ἔχειν κατηγορίας βούλεται διαλεχθῆναι ἀπλῶς , ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁμώνυμόν ἐστι τὸ ἔχειν , ἐβουλήθη διαστείασθαι τὰ σημαινόμενα , ἵνα γνῶμεν τί μὲν ὑπὸ τὴν ἔχειν ἀνάγεται κατηγορίαν , τί δὲ οὐκ ἀνάγεται . οὐκοῦν ἐπειδὴ τὴν τάξιν τῶν προκειμένων καλῶς ἀποδεδώκαμεν , φέρε λοιπὸν πλατύτερον περὶ τούτων διέλθωμεν . τὸ τοίνυν πρότερον λέγεται πενταχῶς · ἢ χρόνῳ ὡς ὁ πρεσβύτερος τοῦ νέου , ἢ φύσει , ὃ συναναιρεῖ καὶ οὐ συναναιρεῖται , συνεισφέρεται καὶ οὐ συνεισφέρει , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν , τὸ καθόλου καὶ μερικόν , ὡς τὸ ζῷον καὶ ὁ ἄνθρωπος , εἰ τύχοι , λέγεται . πάλιν πρότερον τῇ τάξει , ὥσπερ λέγομεν τὸ προοίμιον τῆς ἐξηγήσεως πρό · τερον εἶναι καὶ τὴν διήγησιν τῶν ἀγώνων . λέγεται πάλιν πρότερον τῷ ἀξιώματι , ὥσπερ τινές φασι τοὺς τιμιωτέρους τῶν φίλων προτέρους εἶναι τῶν μὴ τοιούτων παρ’ αὐτοῖς . λέγεται δὲ πρότερον καὶ τὸ αἴτιον τοῦ αἰτιατοῦ . ἀλλὰ ἀποροῦμεν ἐνταῦθα λέγοντες ὅτι εἰ τοῦτο διαφέρει τὸ πέμπτον ση|μαινόμενον τοῦ δευτέρου σημαινομομένον τοῦ προτέρου , φημὶ δὲ τοῦ φύσει προτέρου . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι οὐδαμῶς ταὐτὸν καθέστηκε τὸ πέμπτον σημαινόμενον τῷ δευτέρῳ , ἀλλὰ πᾶν μὲν καθόλου αἴτιόν ἐστιν , οὐ πᾶν δὲ αἴτιον καθόλου · ἔστιν γάρ τινα ἐξισάζοντα τῷ αἰτίῳ , μὴ μέντοι γε καθόλου ὄντα , ὥσπερ ἡ ἀλήθεια τῶν λόγων καὶ τὰ πράγματα · ταῦτα γὰρ ἐξισάζουσιν · εἰ μὲν γὰρ ἀληθεῖς οἱ λόγοι οἱ λέγοντες εἶναι τὰ πράγματα , εἰσὶ καὶ τὰ πράγματα , εἰ δὲ τὰ πράγματά εἰσιν ἀληθῆ , καὶ οἱ λόγοι ἀληθεῖς καθεστήκασιν οἱ λέγοντες εἶναι τὰ πράγματα . καὶ οὕτως ἡ ὑπάρξις τῶν πραγμάτων αἰτία ἐστὶ τῆς ἀληθείας τῶν λόγων . ὁσαχῶς δὲ τὸ πρόιερον τοσαυταχῶς δὲ καὶ τὸ ὕστερον , εἴ γε εἰρήκαμεν ὅτι ὁσαχῶς τὸ ἕτερον τῶν ἀντικειμένων , τοσαυταχῶς καὶ τὸ ἕτερον . καὶ ταῦτα μὲν περὶ τοῦ προτέρου καὶ ὑστέρου . Περὶου τοῦ ἄμα . Τὸ δὲ ἅμα τριχῶς λέγεται · ἢ γὰρ χρόνῳ ἐστὶν ἅμα , ὡς Κάστωρ καὶ Πολυδεύκης εἰ τύχοι , ἢ ὡς τὰ ἀντιστρέφοντα , ἐν οἷς οὐκ ἔστι τὸ αἴτιον καὶ τὸ αἰτιατόν , ἀντιστρέφοντα μόνως κατὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολούθησιν , μηδαμῶς δὲ θάτερον θατέρου ἐστὶν αἴτιον πρὸς τὸ εἶναι , ὡς ἔχει ἐπὶ διπλασίου καὶ ἡμίσεως · διπλασίου γὰρ ὄντος ἔσται καὶ ἥμισυ , καὶ ἡμίσεως ὄντος ἔσται διπλάσιον , οὐδέτερον δὲ οὐδετέρου αἴτιόν ἐστι τοῦ εἶναι . ἢ ὡς τὰ ὁμοειδῆ , ὡς ἄνθρωπος ὁ * * ἀλλὰ ἀποροῦσί τινες λέγοντες ὅτι εἰ τὸ ἅμα μέσον ἐστὶν προτέρου καὶ ὑστέρου , ὁσαχῶς δὲ τὰ ἄκρα , τοσαυταχῶς καὶ τὸ μέσον , διὰ τί τὸ μὲν πενταχῶς λέγεται , τὸ πρότερον δηλονότι , τὸ δὲ τριχῶς , τοῦτ’ ἔστι τὸ ἅμα . πρὸς τούτους φαμὲν ὅτι πᾶσι τοῖς σημαινομένοις τοῦ προτέρου τὰ σημαινόμενα τοῦ ἅμα ἀντίκειται · τὸ μὲν γὰρ χρόνῳ τοῦ ἅμα ἀντίκειται τῷ χρόνῳ τοῦ προτέρου , τὸ δὲ ὡς ἀντιστρέφοντα λέγεσθαι , μὴ μέντοι γε αἴτιον θάτερον θατέρου ὑπάρχειν , δύο τισὶν ἀντίκειται σημαινομένοις τοῦ προτέρου , τῷ δευτέρῳ καὶ τῷ πέμπτῳ · τὸ γὰρ γάρ δεύτερον ἦν τὸ φύσει , τοῦτ’ ἔστι τὸ καθόλου <καὶ> μερικόν , τὸ δὲ πέμπτον τὸ αἴτιόν ἀμφότερα γὰρ αἴτιά ἐστι τῶν ὑστέρων . τούτου χάριν ἀντίκειται τούτοις τὰ ἀντιστρέφοντα , ἐν οἷς οὐκ ἔστιν αἴτιον καὶ αἰτιατόν . τὰ δὲ ὁμοειδῆ ἀντίκεινται τῷ τάξει τοῦ προτένου . τῷ δὲ τετάρτῳ σημαινομένῳ τοῦ προτέρου , τοῦτ’ ἔστι τῷ κατὰ τὴν θέλησιν λεγομένῳ , οὐκ ἠξίωσεν ὁ φιλόσοφος ἀντικείμενον ἀντιθεῖναι , ἐπειδὴ τοῦτο ἐκ τῆς ἡμετέρας ἐπινοίας γίνεται . ἄλλως τε εἰ βουληθείημεν εὑρεῖν καὶ τούτῳ ἀντικείμενον ἐν τῷ ἅμα ἔστιν εὑρεῖν καθ’ ὃ σημαινόμενον λέγομεν ἰσοτίμους ὑπάρχειν . ἀντίκειται γὰρ ὁμότιμον τῷ προτέραν ἔχοντι τιμὴν ἢ δευτέραν . οὕτως πάσι τοῖς σημαινομένοις τοῦ προτέρου τὰ σημαινόμενα τοῦ ἅμα ἀντίκειται . οὐκοῦν ἐπειδὴ διήρθρωται ἡμῖν εὖ τὰ περὶ τοῦ προτέρου καὶ τοῦ ἅμα , φέρε ἐπὶ τὰ ἐφεξῆς χωρήσωμεν , ἐπὶ τὴν κίνησίν φημι . Περὶ κινήσεως . Κινήσεως τοίνυν ἓξ εἴδη καθεστήκασι · γένεσις , φθορά , αὔξησις , μείωσις , ἀλλοίωσις , ἡ κατὰ τόπον μεταβολή . ὅτι δὲ ἕξ εἰσι καὶ οὔτε πλείονα οὔτε ἐλάττονα | εἴδη τῆς κινήσεως , δείξωμεν οὕτως · ἡ κίνησις ἐν τέσσαρσι κατηγορίαις θεωρεῖται , ἢ ἐν οὐσίᾳ , ἢ ἐν ποσῷ , ἢ ἐν ποιῷ , ἢ ἐν τῇ ποῦ . ἀλλ’ εἰ μὲν ἐν οὐσίᾳ θεωρεῖται , ἢ ἐν αὐτῇ τῇ οὐσίᾳ θεωρεῖται ἢ ἐν τοῖς περὶ τὴν οὐσίαν ἢ τοῖς ἐν τῇ οὐσίᾳ . καὶ εἰ μὲν θεωρεῖται ἐν τῇ οὐσίᾳ , ἢ ἀπὸ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ ὂν παράγει καὶ λέγεται γένεσις ( ἀπὸ τοῦ μὴ ὄντος δηλονότι · ἀπὸ γὰρ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος δείκνυται ἐν Φυσικοῖς μηδὲν γινόμενον ) , ἢ ἀπὸ τοῦ ὄντος εἰς τὸ μὴ ὂν ἀπάγει καὶ καλεῖται τὸ τοιοῦτον φθορά . εἰ δὲ ἐν τοῖς ἐν τῇ οὐσίᾳ θεωρεῖται , ἢ ἐν ποσῷ ἐστιν ἢ ἐν ποιῷ . καὶ εἰ ἐν ποσῷ , ἢ ἀπὸ τοῦ ἐλάττονος ὁδεύει ἐπὶ τὸ μεῖζον καὶ καλεῖται τὸ τοιοῦτον αὔξησις , ἢ ἀπὸ τοῦ μείζονος ἐπὶ τὸ ἔλαττον καὶ καλεῖται μείωσις . ταῦτα μὲν οὖν εἰ ἐν ποσῷ ἐστίν . εἰ δὲ ἐν ποιῷ , ποιεῖ τὴν καλουμένην ἀλλοίωσιν . εἰ δὲ ἐν τοῖς περὶ τὴν οὐσίαν θεωρεῖται , οἷον ἐν τῇ ποῦ κατηγορίᾳ , ποιεῖ τὴν καλουμένην κατὰ τόπον μεταβολήν . ἀλλὰ ἀποροῦσί τινες λέγοντες μὴ ἄρα ἡ αὐτή ἐστιν ἡ αὔξησις καὶ ἡ ἀλλοίωσις καὶ οὐκέτι ἐστὶν ἓξ τὰ εἴδη τῆς κινήσεως ἀλλὰ πέντε · καὶ γὰρ πᾶν αὐξανόμενον ἀλλοιοῦται . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι οὐδαμῶς ἐστιν ἡ αὐτὴ ἡ αὔξησις τῇ ἀλλοιώσει · ἔστιν γάρ αὐξάνεσθαι καὶ μὴ ἀλλοιοῦσθαι · ἡ γὰρ ἐκτεταμένη γραμμὴ αὐξηθεῖσα οὐκ ἠλλοιώθη . ἀλλ’ οὐδὲ μὴν πᾶν ἀλλοιούμενν αὔξεται · ἡ γὰρ ψυχὴ ἀλλοιοῦται καὶ οὐκ αὔξεται . ἀλλ’ ἰστέον ὅτι τῇ μὲν κινήσει ὡς ἀπλῶς κινήσει ἀντίκειται ἡ ἠρεμία , ὡς δὲ τοιᾷδε κινήσει ἡ ἐναντία . οὕτως τῇ μὲν γενέσει ὡς ἁπλῶς γενέσει ἡ φθορὰ ἀντίκειται , | ὡς δὲ τοιάδε ἑτέρα . ἀλλὰ πρὸς τοῦτο ἀποροῦσί τινες λέγοντες ὅτι καὶ πῶς τοῦτο δίκαιον δύο ἑνὶ μάχεσθαι . ἀλλ’ ἔστιν εἰπεῖν πρὸς αὐτοὺς ὅτι οὐ κατὰ τὸ αὐτὸ ἀντίκειται δύο ἑνί , ἀλλὰ κατὰ ἄλλο καὶ ἄλλο . οὕτω τῇ μὲν κινήσει ἀντίκειται ἡ ἠρεμία ὡς ἕξις καὶ στέρησις , ὡς ἁπλῶς κινήσει , τῇ δὲ γενέσει ὡς τοιᾷδε κινήσει ἀντίκειται ἡ φθορὰ ὡς ἐναντία ἕξις . ταῦτα εἰπόντες περὶ κινήσεως μεταβῶμεν λοιπὸν ἐπὶ τὸ λεῖπον · τῷ λόγῳ , φημὶ δὲ τὸ ἔχειν . Περὶ τοῦ ἔχειν . Τὸ τοίνυν ἔχειν ὀκταχῶς λέγεται · λέγομεν γὰρ ἔχειν ἢ ποιότητα , ὡς λέγομεν ἐπιστήμην ἔχειν τὸν ἄνθρωπον , ἢ ὅλον περὶ ὅλον , ὥσπερ λέγομεν ἱμάτιον ἔχειν , ἢ ὅλον περὶ μέρος , ὥσπερ λεγόμεθα δακτύλιον ἔχειν , ἢ ὡς ἐν ἀγγείῳ , ὥς φαμεν τὸν μέδιμνον ἔχειν τοὺς πυρούς , ἢ ὡς κτῆμα , ὡς λέγομεν ἔχειν ἀγρὸν ἢ οἰκίαν , ἢ ὡς σύνοικον , ὡς λεγόμεθα γυναῖκα ἔχειν , ἢ μέρος , ὡς λεγόμεθα χεῖρα ἔχειν ἢ πόδα , ἢ ὡς ἐν τόπῳ , ὥσπερ λέγομεν ἐπὶ μονάδος καὶ σημείου · λέγομεν γὰρ τὸ μὲν σημεῖον μονάδα θέσιν ἔχουσαν τὴν δὲ μονάδα σημεῖον ἄθετον ὑπάρχειν . τούτων οὕτως εἰρημένων τῶν οκτω τροπων δύο καὶ μόνοι ὑπὸ τὴν ἔχειν κατηγορίαν ἀνάγονται , οἱ δηλοῦντες οὐσίας περὶ οὐσίαν περίθεσιν , τοῦτ’ ἔστιν ὁ δεύτερος καὶ ὁ τρίτος , τὸ ἱμάτιον ἔχειν καὶ τὸ δακτύλιον ἔχειν . ὁ δὲ πρῶτος τρόπος ὑπὸ τὴν ποιότητα ἀνάγεται , ὁ δὲ τελευταῖος καὶ ἐπὶ μέντοι γε ὁ ἐν ἀγγείῳ ὑπὸ τὴν ποῦ κατηγορίαν ἀνάγονται , οἱ δὲ λοιποὶ ὑπὸ τὰ πρός τι . τοῦτο | πέρας τῆς θεωρίς καὶ τοῦ παντὸς συγγράμματος . <Θεωρία λδ'.> Περὶ προτέρου . p . 14a26 Πρότερον δὲ ἕτερον ἑτέρου λέγεται τετραχῶς . Ζητοῦμεν ἐνταῦθα πῶς τοῦ προτέρου πενταχῶς λεγομένου τετραχ ὁ φιλόσοφος εἶπεν αὐτὸ καὶ μόνον λέγεσθαι . πρὸς τοῦτό φαμεν ὅτι τὸ ἓν σημαινόμενον παρέλειψεν , τὸ ἐν τῇ ἡμετέρᾳ ἐπινοίᾳ γιγνόμενον , τοῦτ’ ἔστι τὸ κατὰ · τὴν θέσιν . Έν τῷ περὶ κινήσεως . p . 15a30 Οἷον τὸ τετράγωνον γνώμονος αὐτὸ περιτεθέντος ηὔξηται μέν , ἀλλοιότερον δὲ οὐδὲν γεγένηται . Ἡμεῖς μὲν ἐν τῇ θεωρίᾳ τοῦ δυνατὸν αὔξεσθαι μὲν μὴ ἀλλοιοῦσθαι δὲ τὴν γραμμὴν παρηνέκεαμεν . ὁ φιλόσοφος ἐπιτηδθιότερον τίθησι παράδειγμα καί φησιν ὅτι τὸ τετράγωνον γνώμονος περιτεθέντος αὔξεται μέν , οὐκ ἀλλοιοῦται δέ . γνώμων δέ ἐστιν σχῆμα τῷ Γ στοιχείῳ ἀναλογοῦν , ὅθεν καὶ γνώμων ἐκλήθη , διότι ἀπὸ τοῦ Γ στοιχείου προέρχεται . εἰ οὖν ποιήσωμεν τὸ τετράγωνον καὶ προσθῶμεν γνώμονα τῷ τετραγώνῳ , αὔξεται μέν , οὐκ ἀλλοιοῦται δέ , διότι καὶ μετὰ τὴν προσθήκην 〈 οὐδὲν 〉 ἧττον τετραγωνον ἔμεινεν . p . 15b6 Τῇ δὲ λοιπῇ τῶν κινήσεων οὐ ῥᾴδιόν ἐστιν ἀποδοῦναι τίποτέ ἐστιν ἐναντίον . Κατὰ τὸ καθόλου ὁ λόγος · οὐ γὰρ κατὰ τὰ μερικά . τῇ γοῦν λευκάνσει ἔστιν ἀποδοῦναι τὴν μέλανσιν . Ἐν τῷ περὶ τοῦ ἔχειν . p . 15b28 Λεγόμεθα δὲ καὶ γυναῖκα ἔχειν καὶ ἡ γυνὴ τὸν ἄνδρω · ἔοικε δὲ ἀλλοτριώτατος ὁ νῦν ῥηθεὶς τρόπος ἔχειν εἶναι . Ἀλλὰ ζητοῦμεν ἐνταῦθα διὰ τί ἀλλότριον ὄντα τοῦτον τρόπον τοῦ ἔχειν ἐκάλεσεν ὁ φιλόσοφος . | καί φαμεν ὅτι ἐξαίρετον ἔχει παρὰ τοὺς 136v ἄλλους τὸ ἀντιστρέφειν · ὡς γὰρ λέγομεν τὸν ἄνδρα γυναῖκα ἔχειν , οὕτω καὶ τὴν γυναῖκα ἄνδρα ἔχειν ἐροῦμεν , καὶ οὐ ῥᾴδιόν ἐστιν εἰπεῖν τὸ ἕτερον ὑπὸ τοῦ ἑτέρου περιέχεσθαι , ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων · ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ μεδίμνου λέγομεν τὸν μέδιμνον ἔχειν τοὺς πυρούς , οὐ τοὺς πυροὺς τὸν μέδιμνον . p . 15b31 Ἴσως δὲ καὶ ἕτεροι φανείησαν τοῦ ἔχειν τρόποι . Αἰνίττεται τὸν περὶ τοῦ τόπου τρόπον · τοῦτον γὰρ ἀπεσιώπησεν αὐτὸς ἡμῖν ἐάσας προσυπακούειν αὐτόν , ἢ ὅτι ἐν τῷ περὶ μεδίμνου λόγῳ μνήμην αὐτοῦ ἐποιήσατο · ἀμφότεροι γὰρ οἱ τρόποι ταὐτὸν εἶναι δοκοῦσι , καθὰ περιέχουσι τὰ περιεχόμενα . τέλος ἔχει τὰ σχόλια τῶν Κατηγοριῶν ἀπὸ φωνῆς Ὀλυμπιοδώρου .
Lemmas: Θεωρία ς΄.> Περί ὁμώνυμος p . 1a1 ὁμώνυμος λέγω ὅς ὄνομα μόνος κοινός , ὁ δέ κατά ὄνομα λόγος ὁ οὐσία ἕτερος , οἷος ζῷον . μετά ὁ τριπλόος στοιχείωσις , ὁ κατηγορία , ὁ λογικός , ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία , φέρω λοιπός σύν θεός ἅπτω ὁ κατά λέξις ἐξήγησις . ἀλλά ἐπεί εὐθύς ἐν προοίμιον ὁ Ἀριστοτέλης ὁμώνυμος μιμνήσκω καί συνώνυμος , φέρω εἶπον τίς ποτός εἰμί οὗτος ἕκαστος . ἀλλά ἵνα οὗτος μανθάνω , προέρχομαι οὕτως · πᾶς πρᾶγμα καί εἷς εἰμί καί πολυμερής , καί ὡς μέν εἷς ὄνομα ἔχω , ὡς δέ πολυμερής λόγος ἔχω . λόγος δέ ἀκούω νῦν ἢ ὁρισμός ἢ ὑπογραφή . ἐπεί οὖν πᾶς πρᾶγμα καί ὄνομα ἔχω καί λόγος , ὁ πρᾶγμα ἢ κατά ἄμφω ὁ αὐτός κοινωνέω , κατά ὁ ὄνομα καί κατά ὁ λόγος φημί , ἢ κατά ἄμφω διαφέρω , ἢ κατά τίς μέν κοινωνέω κατά τίς δέ διαφέρω . καί οὗτος διχῶς · ἢ γάρ κατά μέν ὁ ὄνομα κοινωνέω , κατά δέ ὁ λόγος διαφέρω , ἢ ὁ ἀνάπαλιν κατά μέν ὁ ὄνομα διαφέρω , κατά δέ ὁ λόγος κοινωνέω . εἰμί μέν οὖν κατά ἄμφω κοινωνέω , λέγω συνώνυμος , οἷος ἐπί ἄνθρωπος καί ἵππος · οὗτος γάρ δύναμαι λέγω συνώνυμος , διότι ζῷον ἄμφω , ἀλλά καί ὅρος ἔχω ὁ αὐτός , ὁ ὁ ζῷον φημί , οἷος ὁ οὐσία ἔμψυχος αἰσθητικός . εἰμί δέ κατά ἄμφω διαφέρω , ποιέω ὁ ἑτερώνυμος ἤτοι ὁ ἕτερος . διαφέρω δέ ὁ ἑτερώνυμος ὁ ἕτερος οὗτος · ὅτι ὁ | μέν ἑτερώυμον διαφέρω καί κατά ὁ ὄνομα καί κατά ὁ λόγος , οὐ ἔτι μέντοι καί κατά ὁ ὑπόκειμαι , ὁ δέ ἕτερος παντελῶς ἀλλοτριόω , λέγω δή καί κατά ὁ λόγος καί κτάομαι ὁ ὄνομα καί κατά ὁ ὑπόκειμαι , οἷος εἰμί ἀνάβασις καί κατάβασις · ἀνάβασις γάρ καί κατάβασις καί ἕτερος ἔχω ὄνομα καί ἕτερος λόγος · ἀνάβασις μέν γάρ εἰμί ὁ ἀπό ὁ κάτω ἐπί ὁ ἄνω πρόοδος , κατάβασις δέ εἰμί ὁ ἀπό ὁ ἄνω ἐπί ὁ κάτω πρόοδος . ἀλλά εἰμί καί διαφέρω ἀλλήλων καί κατά ὁ ὄνομα καί κατά ὁ λόγος , ἀλλά οὖν ὅμως κατά ὁ ὑπόκειμαι οὖον διαφέρω · κλῖμαξ γάρ εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ἀμφότερος . καί οὗτος ὅς εἰκότως καλέω ἑτερώνυμος . οὖον μόνος δέ ἐπί οὗτος εἰμί θεωρέω ὁ εἴρω , ἀλλά καί ἐπί καρπός καί σπέρμα · οὗτος γάρ διαφέρω καί κατά ὁ ὄνομα καί κατά ὁ λόγος πρός γάρ ὁ μέν ἤδη φύω λέγω καρπός , πρός δέ ὁ μέλλω σπέρμα ) , λέγω εἄν εἰκότως ἑτερώνυμος διά ὁ ὑπόκειμαι ἔχω ἀμφότερος εἶμι , τός σῖτος φημί . ἕτερος δέ εἰμί ὁ παντελῶς ἀλλοτριόω , [ ἀλλά ] ὡς ὁ λευκός , εἰμί τυγχάνω , καί ὁ ἄνθρωπος . εἰμί δέ κατά τίς μέν κοινωνέω καί κατά τίς διαφέρω , οἷος κατά ὁ ὄνομα μέν κοινωνέω κατά δέ ὁ λόγος διαφέρω , ποιέω ὁ ὁμώνυμος , οἷος ὁ Αἴας φωνή κοινός εἰμί φέρω κτάομαι ὁ Τελαμών καί ὁ Ὀϊλεύς . ἀλλά οὗτος ὁρισμός ἕτερος εἰμί · ὁ μέν γάρ εἰμί βούλομαι ὁρίζω , εἶπον εἄν Αἴας Τελαμώνιος | ἐκ Σαλαμίς μονομαχέω Ἕκτωρ ἑαυτοῦ σφάζω , ὁ δέ Ὀϊλεύς εἶπον εἄν Λοκρός ἐκ Ὀϊλεύς καί ὅσος τοιοῦτος . εἰμί δέ κατά μέν ὁ λόγος κοινωνέω κατά δέ ὁ ὄνομα διαφέρω , ποιέω ὁ πολυώνυμος , οἷος Μέροψ , βροτός , ἄνθρωπος · οὗτος ἕκαστος εἷς ἔχω ὁρισμός · καί γάρ ὁ ἄνθρωπος ζῷον λογικός καί ὁ Μέροψ ζῷον λογικός καί ὁ βροτός ὁμοίως . ὥστε ὁ ὁρισμός ὁ αὐτός , ἀλλά ὁ ὄνομα διάφορος . τέσσαρες τοίνυν εἰμί , ὁμώνυμος , συνώνυμος , ἑτερώνυμος , πολυώνυμος , ὁ δύο μόνος μνημονεύω , ὁμώνυμος φημί καί συνώνυμος . καί ἀξιόω ἐνταῦθα ζητέω τίς δήποτε , τέσσαρες εἰμί , συνώνυμος καί ὁμώνυμος μόνος μνημονεύω παρίημι ὁ ἕτερος δύο . καί ἀποδίδωμι οὗτος πρῶτος αἴτιος τοιοῦτος · ὅτι μνημονεύω ὁ δύο οὗτος ὁ Ἀριστοτέλης ὡς φιλοσύντομος κελεύω ἐγώ προσυπακούω ὁ λοιπός · διά γάρ ὁ εἷς ὁ ἐναντίος δηλόω καί ὁ ἄλλος . διό ἀπό ἑκάτερος ἀντίθεσις εἷς σκέλος λαμβάνω · ἀντίκειμαι γάρ ὁ μέν ὁμώνυμος ὁ πολυώνυμος , ὁ δέ συνώνυμος ὁ ἑτερώνυμος . μνημονεύω οὖν ὁμώνυμος κελεύω ἐγώ προσυπακούω ὁ πολυώνυμος , μνημονεύω δέ ὁ συνώνυμος κελεύω ἐγώ προσυπακούω ὁ ἑτερώνυμος · ὁ γάρ ἀντίκειμαι εἷς εἰμί ἐπιστήμη . ἢ οὖν οὗτος ῥητέος ἢ ἐκεῖνος · ὅτι οὗτος μέν μνημονεύω γεωμετρικός τρόπος , διότι μόνος οὗτος ὁ φωνή συμβάλλω αὐτός πρός ὁ κατηγορία · οὕτως γάρ καί ὁ γεωμέτρης πλείων εἰμί γραμμή μόνος ὁ περιφερής 1 καί ὁ εὐθύς μιμνήσκω , ἐπεί καί οὗτος μόνος χρῄζω . ἐνταῦθα μέν οὖν ὁμώνυμος καί συνώνυμος δήω , ἐπεί ὁ κατηγορία γένος εἰμί γενικός · ὡς μέν οὖν γένος συνώνυμος ὁ ὑπό αὐτός κατηγορέω εἶδος , ὡς δέ γενικός γένος ἔχω ὅρος ὁ εἰμί ὁμώνυμος κατά αὐτός φέρω . ἐν δέ ῥητορικός τέχνη καί ἄλλος πραγματεία παραπλήσιος πολυώνυμος καί ἑτερώνυμος δήω , ἐπεί πῇ μέν διδάσκω ὅτι ὁ αὐτός πολλαχῶς εἰμί εἶπον , ὅσπερ οἰκέω πολυώνυμος , πῇ δέ ὅτι διά ἕτερος ὄνομα ὁ ἕτερος εἰμί δηλόω διά ὁ ἀσύγχυτος καί διαρθρόω ὁ διδασκαλία . ἔτι δέ οὗτος ἀναφαίνω ἐγώ ὅτι πρός διαλεκτικός μᾶλλον προπαρασκευή ὁράω οὗτος πρός ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , ὁ δέ ὁμώνυμος καί συνώνυμος πραγματειώδης πρός ἀλλήλων διαφορά ἔχω , ὅς καί προτίθημι ὁ φιλόσοφος διδάσκω . ἀλλά πάλιν ζητέω τίς δήποτε ὁμώνυμος ὁ συνώνυμος προτάσσω . καί φημί οὗτος δύο αἴτιος · ὅς μέν ὅτι ὁ ὁμώνυμος μνημονεύω πρότερος ὡς ἁπλόος · οὗτος γάρ εἷς ἔχω κοινωνία , ὁ κατά ὁ ὄνομα , ὁ δέ συνώνυμος καί κατά ὁ ὄνομα καί κτάομαι ὁ λόγος ἔχω ὁ κοινωνία , ὡς εἴρω . ἐπεί ἐν ὁ ὁμώνυμος απλός εἰμί , οὗτος χάρις προτάσσω αὐτός · ἀεί γάρ προτερεύω ὁ μονή ὁ δυάς . δύο αἰτία τοιοῦτος · ὅτι ὁ ὁμώνυμος πρότερος μνημονεύω , διότι ὁ εἰμί γενικός εἰμί ὁ κατηγορία ὁμώνυμος φέρω κατά αὐτός , ὁ δέ κατηγορία συνώνυμος ὁ ὑπό αὐτός | εἶδος κατηγορέω · ἐπεί οὖν ὁ ὁμώνυμος ὁ γενικός εἰμί , φημί δή ὁ εἰμί , οὗτος χάρις προτάσσω ὁ περί ὁ ὁμώνυμος διδασκαλία . καί ἐπεί καλῶς εἴρω ἐγώ ὁ αἰτία ὁ χρεία ὁ μνημονεύω ἐν ὁ προοίμιον , ἀλλά δή καί ὁ τάξις ἐγώ σαφηνίζω , καταπαύω ὁ πάρειμι θεωρία . ἀναγιγνώσκω δέ ὁ λέξις ὁ συγγραφεύς , ἵνα ἕκαστος ἀποδίδωμι ὁ ἐξήγησις . Θεωρία ζ΄.> p . 1a1 ὁμώνυμος λέγω . Δῆλος ἐκ θύρα αὐτός ὁ Ἰαμβλίχειος σκοπός ὁ λέγω ὅτι καί περί φωνή καί νόημα καί πρᾶγμα εἰμί αὐτός ὁ σκοπός . εἶπον γάρ ὁμώνυμος , ὅστις ὁμώνυμος καί πρᾶγμα εἰμί καί σημαίνω ὑπό φωνή διά μέσος νόημα . οὗτος μέν οὖν διά ὁ ὁμώνυμος δείκνυμι ὅτι περί ὁ τρεῖς εἰμί αὐτός ὁ σκοπός . ἀλλά μήv καί ἐκ ὁ λέγω εἰμί αἱρέω ὁ σκοπός · ὁ γάρ λέγω καί ἐπί φωνή καί ἐπί νόημα καί ἐπί πρᾶγμα ἐφαρμόζω · οὗτος γάρ ὁ βαρβαρίζω καί σολοικίζω φημί κακῶς λέγω , ὁ φωνή μέμφομαι . ἀλλά μήv καί ὁ ἠλίθιος φημί κακῶς λέγω , ὁ διάνοια μέμφομαι . ἀλλά μήv ὁμοίως καί ὁ ψεύδω φημί κακῶς λέγω , ὁ πρᾶγμα καταγιγνώσκω . εἰμί τοίνυν ὁ λέγω κατά ὁ τρεῖς φέρω , χράω δέ αὐτός ὁ Αρίτα στοτελεω ἐνταῦθα , πῶς οὐ εἰμί δῆλος ὅτι περί ὁ τρεῖς εἰμί αὐτός ὁ σκοπός ; καί οὗτος μέν περί ὁ ἔκφανσις ὁ σκοπός . ζητέω δέ τις 1 ὅς τίς δήποτε εἶπον ὁμώνυμος καί οὐ ὁμώνυμος ἑνικός . καί φημί ὅτι εἰκότως · ὁ γάρ ὁμωνυμία τοὐλάχιστον ἐν δύο πρᾶγμα θεωρέω . πάλιν ζητέω διά τίς ἐρῶ ὁμώνυμος πληθυντικός ἐπάγω ὁ λέγω , ὅσπερ εἰμί ἑνικός . καί φημί ὅτι ὁ τοιοῦτος Ἀττικός εἰμί σχῆμα , εὑρίσκω καί παρά Πλάτων καί παρά ῥήτωρ , φημί δέ ὁ πληθυντικός οὐδέτερος ἑνικός συντάσσω ῥῆμα . ἢ ἐν οὗτος , ἢ ὅτι ἔχω ὁ ὁμώνυμος ὁ ταὐτότης , οὗτος εἰμί ὁ κοινωνία ὁ ὄνομα , καί οὗτος χάρις ὡς περί εἷς διαλέγω διά ὁ ταυτότης ὁ ὄνομα ἑνικός χράω φωνή εἶπον λέγω , οὗτος εἰμί ὁ ὁμώνυμος πολύς πρᾶγμα εἰμί εἷς ὄνομα ανομαζοντ . καλῶς δέ εἶπον ὁ λέγω · ὅπου μέν γάρ καί αὐτός ὀνοματοθέτης γίγνομαι , τότε ὁ λέγω τίθημι ἢ ὁ κλάω . οὗτος καί ἐν ὁ πρότερος ἀναλυτικός λέγω · “ ὅρος δέ καλέω εἰς ὅς διαλύω ὁ πρότασις ” · ὁ γάρ εἰμί αὐτός πρῶτος ὁ μέρος ὁ πρότασις ὅρος ὀνομάζω . ὅτε δέ συνεθίζω ὁ παλαιός χρῆσις λέγω ὄνομα , τότε τίθημι ὁ λέγω ἢ ὁ καλέω , ὥσπερ ἐνταῦθα ποιέω ἐπί ὁ ὁμώνυμος , οὐ ἀνέχω σφετερίζω ὁ ὁ παλαιός · οὐδέ γάρ αὐτός εἰμί πρῶτος πατήρ ὅς λέξις , ἀλλά οἶδα καί παρά Ὅμηρος κεῖμαι αὐτός , ἔνθα φημί περί ὁ Αἴας ἴσος θυμός ἔχω ὁμώνυμος . ἰστέον δέ ὅτι ὅς εἰμί ἀμφιβολία ἐν ὁ λόγος , | οὗτος εἰμί ὁμωνυμία ἐν ὁ ὄνομα · ὁ γάρ ἀμφιβολία ἐν ὁ λόγος θεωρέω κατά ὁ διάφορος στιγμή , οἷος ὡς ἐπί οὗτος ὁ παράδειγμα ἐγώ σύ τίθημι δοῦλος εἰμί ἐλεύθερος . δύναμαι δέ ὁ πάρειμι λέξις κατά διάφορος στιγμή ποῦ μέν δηλόω ὅτι ἐγώ δοῦλος σύ εἰμί , ποιέω ἐλεύθερος , ποῦ δέ δηλόω ὅτι ἐγώ σύ ἐλεύθερος εἰμί , ποιέω δοῦλος . εἰμί μέν γάρ εἶπον οὕτως ‘ ἐγώ σύ τίθημι δοῦλος , εἰμί ἐλεύθερος , οὗτος δηλόω ὅτι ἀπό ἐλεύθερος δοῦλος ποιέω , εἰμί δέ εἶπον οὕτως ὅτι ἐγώ σύ τίθημι , δοῦλος εἰμί , ἐλεύθερος , οὗτος δηλόω ὅτι δοῦλος εἰμί ἐλεύθερος ποιέω . p . 1a1 ὅς ὄνομα μόνος κοινός . ζητέω ἐνταῦθα τις ὅτι διά τίς εἶπον ὅς καί μή εἶπον ὅς . ἀλλἔστιν πρός οὗτος εἶπον ὅτι ἐπεί ὁ ὁμώνυμος τοὐλάχιστον ἐν δύο πρᾶγμα θεωρέω , οὗτος χάρις εἶπον ὅς καί οὐ εἶπον ὅς . ἰστέον δέ ὅτι ὁ ὅς δοκέω μέν ἀναφορικός εἰμί ἄρθρον , οὐ ἀναπέμπω δέ ὑπό ὁ λέγω , ἀλλά πρός ὁ νοέω , οὗτος εἰμί πρᾶγμα καί οὐ ὄνομα · εἰμί γάρ ‘ ὅς ὄνομα , εὑρίσκω ὁ ὄνομα ὄνομα , ὅσπερ ἄτοπος · p . 1a1 ὅς ὄνομα μόνος κοινός . τις φημί ὁ Ἀριστοτέλης ; ἐν ὄνομα μόνος ὁ ομωνοεις ; καίτοι γε καί ἐν ὁ ῥῆμα εἰμί · αὐτίκα γοῦν ὁ εἴρω ῥῆμα εἰμί ὁμώνυμος εἰμί · σημαίνω γάρ ποτέ μέν ὁ ἐρωτικός διάθεσις ποτέ δέ ὁ λεκτικός ἐνέργεια . ὁμοίως ὁ ὁράω ὁμώνυμος εἰμί · καί γάρ καί ὁ θεωρέω καί ὁ βλέπω σημαίνω . εἰμί τοίνυν καί ἐν ὁ ῥῆμα εἰμί | ὁ ὁμωνυμία , τίς δήποτε εἶπον ὅς ὄνομα μόνος ; πρός οὗτος φημί ὅτι δισσός ὁ ὄνομα · ὁ μέν πτωτικός , ὅς καί ὁ γραμματικός ἔθος καλέω οὗτος , ὁ δέ φέρω κατά πᾶς λέξις σημαίνω τίς · οὗτος γάρ καί ὁ Μένανδρος ἐν προοίμιον ὁ Λευκάδιος ὄνομα καλέω πᾶς λέξις , καί αὐτός δέ ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ περι ἑρμηνεία ὄνομα καλέω πᾶς λέξις , ὡς σύν θεός μανθάνω . ἀμελέω ὅς καί ἐγώ κατά οὗτος ὁ σημαίνω φημί καλός ὄνομα χράομαι ὁ Πλάτων ἀντί ὁ καλός λέξις · οὖον γάρ μόνος ὄνομα χράω , ἀλλά καί λέξις πολύς . p . 1a1 ὅς ὄνομα μόνος κοινός . ὁ μόνος διχῶς λέγω · ἢ ὁ μοναδικός , ὥσπερ λέγω εἷς μόνος ἥλιος , ἢ ὁ πρός ἀντιδιαστολή ὁ ὁμοίως λέγω , ὥσπερ λέγω ἀφίημι , εἰμί τυγχάνω , ὁ Ἀχιλλεύς ἐν πόλεμος δόρυ μόνος ἔχω , οὐ ὅτι ἐσθής οὐ ἔχω ὁ χείρ καί σκέλος καί ἁπλόος ὁ λοιπάς μόριον ὁ σῶμα , ἀλλά ὅτι οὐδείς ἕτερος ὁ πολεμικός ὄργανον ἔχω , οἷος ἀσπίς ἢ βέλος ἢ ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος . διχῶς τοίνυν λέγω ὁ μόνος λαμβάνω ὁ Ἀριστοτέλης ὁ μόνος κατά ὁ δύο σημαίνω , ὡς δηλόω ἐπιφέρω καί λέγω ὁ δέ κατά ὄνομα λόγος ὁ οὐσία ἕτερος , οὗτος εἰμί ὁ ὁριστικός λόγος ἕτερος . p . 1a1 Κοινός . ὁ κοινός τετραχῶς λέγω · ἢ ὁ μή φύω διαιρέω · τοιοῦτος δέ εἰμί πᾶς , ὅς ὁ χρῆσις εἰμί κοινός , οἷος δοῦλος , αὐλός , ἵππος . λέγω πάλιν κοινός καί ὁ μεριστός , ὅς καί σῴζω μετά ὁ διαίρεσις , ὥσπερ λέγω κοινός ὁ ἀγρός . κατά δέ ὁ τρίτος σημαίνω λέγω | κοινός ὁ ἐν προκαταλαμβάνω , ὥσπερ φημί ὁ βαλανεῖον κοινός καί ὁ θέατρον · οὗτος γάρ κοινός εἰμί ὁ πρικαταλαμβανω ἴδιος λέγω εἰμί . κτάομαι δέ ὁ τέταρτος σημαίνω λέγω κοινός ὁ ὅλος ἑαυτοῦ παρέχω ἕκαστος ὁ μετέχω αὐτός , ὥσπερ λέγω κοινός ὁ ζῷον , ἐπεί οὐ ἄν τις εἶπον ὁ μέν ἄνθρωπος μέρος αὐτός μετέχω ὁ δέ ἵππος μέρος , ἀλλά ἕκαστος ὁ εἶδος ὅλος μετέχω ὁ ζῷον . οὗτος καί ὁ ὁ κῆρυξ φωνή ἐπίσης ὅλος ἑαυτοῦ παρέχω ἕκαστος ὁ ἀκούω αὐτός . ἐνταῦθα οὖν κατά ὁ τέταρτος σημαίνω εἴρω ὁ Ἀριστοτέλης ὁ κοινός · ὁ γάρ Αἴας ὄνομα ἐπίσης ὅλος ἑαυτοῦ μεταδίδωμι ὁ μετέχω αὐτός . p . 1a1 ὁμώνυμος λέγω ὅς ὄνομα μόνος κοινός , ὁ δέ κατά ὄνομα λόγος ὁ οὐσία ἕτερος . ἀξιόω τις ζητέω τίς δήποτε φιλοσύντομος εἰμί ὁ Ἀριστοτέλης μή εἶπον ὁμώνυμος λέγω ὅς ὄνομα μόνος κοινός σιωπάω , ἀλλά ἐπάγω προσθήκη ὁ λόγος ὁ λέγω ὁ δέ κατά ὄνομα λόγος ὁ οὐσία ἕτερος · ἐρῶ γάρ ὅς ὄνομα μόνος κοινός πάντως προσυπακούω δεῖ ὅτι κατά ὁ ἄλλος πᾶς διαφέρω . οὗτος μέν οὖν εἷς ζήτησις . δύο δέ ζήτησις προβάλλω τοιοῦτος · φημί γάρ ὅτι διά τίς μή εἶπον ‘ ὁμώνυμος λέγω ὅς ὁ ὁρισμός διάφορος μόνος ) · πάντως γάρ εἰμί πάλιν προσυπακούω ὅτι κατά ὁ ἄλλος πᾶς διαφέρω · εἰμί τοίνυν εἰμί δυνατός διά ὁ μνήμη ὁ εἷς λοιπός καί ὁ ἕτερος ἐγώ προσυπακούω , τίς δήποτε ὁ δύο συμπλέκω εἶπον ὁμώνυμος λέγω ὅς ὄνομα μόνος κοινός , ὁ δέ ka | ὁ ὄνομα λόγος ὁ οὐσία ἕτερος ; οὗτος μέν οὖν ὁ ζήτησις , πρός ὅς φημί πρῶτος μέν ὅτι γιγνώσκω ὁ Ἀριστοτέλης πρός εἰσάγω ὁ λόγος ποιέω , καί οὗτος χάρις σαφήνεια ἀντιποιέω . δύο ὅτι ὡς τεχνικός ὁ Ἀριστοτέλης οὗτος ποιέω · εἰμί γάρ εἶπον ὄνομα ὄνομα μόνος κοινός καί ὁ λοιπάς σιωπάω , εὑρίσκω εἄν καί ὁ ὁμώνυμος μή ὁμώνυμος καί ὁ μή ὁμώνυμος ὁμώνυμος · ὁ γάρ Πλάτος καί Ἀλκιβιάδης . μή εἰμί ὁμώνυμος , ὁμώνυμος ἄν εὑρίσκω ἔχω κοινός ὄνομα ὁ ὁ ἄνθρωπος . εἰμί δέ κτάομαι οὗτος ὁ ὄνομα , φημί δέ ὁ ὁ ἄνθρωπος , εἰμί ὁμώνυμος , μέλλω <δ'> ἔχω καί λόγος ὁ αὐτός , ἤγουν ὁ ἄνθρωπος ἄμφω γάρ ζῷον λογικός θνητός ) , εὑρίσκω ὁ τοιοῦτος ὁμώνυμος μή ὁμώνυμος ἀλλά συνώνυμος . οὗτος μέν οὖν πρός τοιοῦτος . πρός δέ ὁ λόγος ὁ λέγω ὅτι διά τίς μή ἕπω ‘ ὁμώνυμος λέγω ὅς ὁ ὁρισμός μόνος διαφορέω , φημί ὅτι ἐν εἰμί οὗτος εἴρω , εὑρίσκω ὁ συνώνυμος μή συνώνυμος · διττός γάρ εἰμί ὁ οὐσία ὁ ἄτομος , ὁ μέν πόρρω , καθά ζῷον λογικός θνητός φημί , ὁ δέ προσεχής , καθά λέγω Σωκράτης φαλακρός προγάστωρ φιλόσοφος · εἰμί ἐν εἶπον μόνος ὅτι ὁμώνυμος λέγω ὅς ὁ ὁρισμός διάφορος , ὁ Σωκράτης εὑρίσκω ἄν μή συνώνυμος ὁ ζῷον ὡς ἔχω ὁρισμός περισσός ὁ ζῷον , ὅσπερ εἰμί ἄτοπος · ὁ γάρ γένος , ὡς εἴρω , συνώνυμος κατηγορέω ὁ ὑπό αὐτός εἶδος . ἀλλά οὖον μέχρι οὗτος ἵστημι ἀπορέω , ἀλλά ἐπεκτείνω ὁ ἀπορία λέγω διά τίς εἶπον ὁ δέ κατά ὄνομα λόγος ὁ οὐσία ἕτερος · χράω γάρ οὕτως εἶπον ὁ δέ κατά ὄνομα λόγος ἕτερος , ἢ οὕτως ‘ ὁ δέ λόγος | ὁ οὐσία ἕτερος . τίς οὖν χρεία ὁ τοσοῦτος ἀκρίβεια ; ἵνα τοίνυν ὁ λέγω νοέω , εἶπον οὕτως · ὁ λέξις ἐπιδέχομαι καί ἴδιος λόγος ὡς λέξις , ἐπιδέχομαι καί ὡς πρᾶγμα σημαίνω · πρᾶγμα δέ ὁ προσεχής ἢ πόρρω . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ὁ Αἴας φωνή ἔχω καί ἴδιος λόγος ὡς λέξις , κατά ὅς λέγω ὁμώνυμος εἰμί , ὄνομα ἀρσενικός δισύλλαβος μακροκατάληκτος , καί ὅσος τοιοῦτος . ἐπιδέχομαι δέ καί ὡς σημαίνω πρᾶγμα , ὡς φημί , ἢ προσεχής ἢ πόρρω · προσεχής μέν σημαίνω , εἰμί τυγχάνω , ὁ Τελαμών υἱός ἢ ὁ Ὀϊλεύς ( οὐδείς γάρ ἐγώ διαφέρω ) , πόρρω δέ σημαίνω ὁ ἄνθρωπος . ὅτε οὖν εἶπον ὁ Ἀριστοτέλης κατά ὄνομα λόγος ὁ οὐσία , ὁ πρᾶγμα λέγω ὁ προσεχῶς ὑπό ὁ ὄνομα σημαίνω . εἰμί τοίνυν εἶπον ‘ ὁ δέ κατά ὄνομα λόγος ἕτερος παραλείφω ‘ ὁ οὐσία , ἐλέγχω ἀπό ὁ λόγος ὁ λέξις · οὐδέ γάρ πᾶς ὁ ὁμώνυμος λόγος ἕτερος , οὗτος εἰμί ὁ λόγος ὁ λέξις · ἰδού γάρ ὁ Αἴας ἐν ἀμφότερος ὁ αὐτός ἐπιδέχομαι λόγος ὡς λέξις . ὁ ἄρα ὁ οὐσία ὄνομα παραλείπω ἀποπλανάω ἐγώ περί ὁ λέξις . πάλιν εἰμί εἶπον ‘ ὁ δέ λόγος ὁ οὐσία ἕτερος παραλείφω ὁ κατά ἔρχομαι , ἀνατρέχω ἐπί ὁ πόρρω ὁ σημαίνω δοκέω ἐλέγχω ὁ λόγος , οἷος ὡς εἄν εἶπον τις ὅτι ὁ Τελαμώνιος καί Ὀϊλεύς ὄνομα ἔχω κοινός , ὁ Αἴας , καί ὁ λόγος ὁ οὐσία αὐτός <κοινὸς> καθό ἄνθρωπος . ἵνα ἐν μήτε εἰς ὁ λέξις μήτε εἰς ὁ πόρρω σημασία ἀποπλανάω , προστίθημι ὁ κατά ὄνομα λόγος ὁ οὐσία ἕτερος , οὗτος εἰμί ἐσθίω ὁ λέξις ἀφίστημι ὁ οὐσία ζητέω , οὐσία δέ οὖον ὁ τυγχάνω , ἀλλά ὅς προσεχῶς καί κύριος | σημαίνω ὁ πρόκειμαι εἰς ζήτησις . ἄν · Λῶς δέ εἶπον λόγος καί οὐ ὁρισμός ἢ ὑπογραφή , ὁ κοινῶς κατηγορέω · μένω κατά ἀμφότερος , ὁρισμός φημί καί ὑπογραφή · οὐδέ γάρ πᾶς ὁ πρᾶγμα ὁρισμός ὑποδέχομαι , ὡς δηλόω ὁ γενικός καί ὁ ἄτομος · ὁ μέν γάρ γενικός οὐ ἐπιδέχομαι ὡς μή ἔχω γένος πρό αὐτός , ὁ δέ ἄτομος ἴδιος διαφορά . ἀξιόω ἐνταῦθα ζητέω τίς δήποτε εἶπον ὁ οὐσία · καί γάρ ὁράω ὅτι οὖον μόνος ἐν οὐσία εἰμί ὁ ὁμωνυμία , ἀλλά καί ἐν συμβεβηκός · ὁ γάρ ὀξύς2 ὁμώνυμος εἰμί · σημαίνω γάρ ἐν μέν ποσός ὁ ὄγκος , ὡς λέγω ὀξύς εἰμί ὁ μάχαιρα , ἐν δέ ποιέω ὁ χυμός , ὥσπερ λέγω ὅδε ὁ ἔδεσμα ὀξύς2 εἰμί . πρός οὗτος ῥητέος ὅτι διπλόος εἰμί ὁ οὐσία · ὁ μέν πρός ἀντιδιαστολή λέγω ὁ συμβεβηκός , ὅστις καί εἷς εἰμί ὁ δέκα κατηγορία , ὅστις καί αυθυπόστατος εἰμί , ὁ δέ κατά πᾶς ὁ εἰμί φέρω , ἅτε δή ὁ ὕπαρξις ἕκαστος οὐσία ὀνομάζω ἐγώ . οὐσία οὖν φημί ὁ Ἀριστοτέλης οὖον ὁ ἀντικιαστελλομένην ὁ συμβεβηκός , ἀλλά ὁ κοινός ὁ κατηγορέω κατά πᾶς , κατά ὅς λέγω καί ὁ συμβεβηκός ὑπάρχω ἐν ὁ εἰμί καί ἔχω ὕπαρξις τις . p . 1a1 Οὖ δέ κατά ὄνομα λόγος ὁ οὐσία ἕτερος . ζητέω τις τίς δήποτε εἰμί ἀντιτάσσω ὁ κοινός ὁ ἴδιος , ἐρῶ ὅς ὄνομα μόνος κοινός μή ἐπάγω ὅς δέ κατά ὄνομα λόγος ὁ οὐσία ἴδιος , ἀλλά εἶπον ἕτερος , ὅστις ἀντίκειμαι ὁ αὐτός · ὁ γάρ αὐτός ὁ ἕτερος ἀντίκειμαι . | φημί οὖν πρός οὗτος ὅτι βούλομαι ἐγώ ὀξύνω ὁ Ἀριστοτέλης ἀπό ἑκάτερος ἀντίθεσις εἷς μνημονεύω , κελεύω ἐγώ προσυπακούω ὁ ἄλλος . ἀλλά ἐπεί οὗτος εἴρω , ῥητέος τίς . ἐπί ὅς καταπαύω ὁ πάρειμι θεωρία . ἰστέον τοίνυν ὅτι ὁ μέν Ἀριστοτέλης μόνος ὁ κοινωνία ὁ ὄνομα χαρακτηρίζω ὁ ὁμώνυμος , ὁ . δέ ἐξηγητής καί ἄλλος παρατήρησις λέγω ἔχω ὁ ὁμώνυμος · δεῖ γάρ . φημί , καί γραφή ὁ αὐτός ἔχω ὁ ὁμώνυμος καί ὁ αὐτός τόνος καί ὁ αὐτός πτῶσις καί ὁ αὐτός πνεῦμα · ἀμελέω ὅς ὁ κενός οὐ εἰμί ὁμώνυμος , ἐπεί ὁ μέν διά ὁ ὅς γράφω καί σημαίνω ὁ μάταιος , ὁ δέ διά ὁ ὅς ] δίφθογγος <καὶ> σημαίνω ὁ νέος . οὗτος καί ὁ ἄργος οὐ εἰμί ὁμώνυμος , ἐπεί ὁ μέν ὀξύτονος ἀναγιγνώσκω σημαίνω ὁ ῥάθυμος , ὁ δέ παροξύτονος σημαίνω ὁ πόλις καί τόνος διακρίνω . οὐδέ μήv ὁ ἐλάτη φωνή ὁμώνυμος εἰμί , ἐπεί ὁ πτῶσις διακρίνω · σημαίνω γάρ ὁ ἐλάτη , ἀνήρ ὁ ἀπό Ἐλαία ὁ πόλις ὁ Ἰταλία , ἀλλά δή καί ὁ φυτός · ὅτε μέν γάρ πρός γενικός θηλυκός ὄνομα συντάσσω , σημαίνω ὁ φυτός ( ὁ ἐλάτη γάρ ὁ ἐλάτη ) , ὅτε δέ πρός εὐθύς πτῶσις , σημαίνω ὁ πολίτης · ὁ ἐλάτη ὁ Ἔλατος . ὁμοίως ὁ ἅζομαι οὐ εἰμί ὁμώνυμος , ἐπεί οὐ ἔχω ὁ αὐτός πνεῦμα · δασύνω γάρ σημαίνω ὁ ἐντρέπω , ὅθεν καί ὁ ποιητής φημί ἅζομαι Δῖος υἱός , ψιλόω δέ ὁ ξηρότης σημαίνω , ὡς καί αὐτός πάλιν ὁ ποιητής φημί ὁ μέν τε ἄζω κεῖμαι ποταμός παρά ὄχθη . καί οὗτος μέν εἰμί ὁ προσδιορισμός ὁ ὁμώνυμος ὁ εἴωθα λέγω . ὁ δέ φιλόσοφος καί ἄλλος προσδιορισμός ἀποτίθημι λέγω ὅτι δεῖ ὁ ὁμώνυμος ἔχω πρός ὁ εἴρω καί ὁ αὐτός μέρος ὁ λόγος , ὑπό ὅς ἀνάγω , καί ὁ αὐτός γένος · ἰδού γάρ ὁ ἔχω οὐ εἰμί ὁμώνυμος φωνή , διότι οὐ ὑπό ὁ αὐτός μέρος ὁ λόγος ἀνάγω · ὁ μέν γάρ κατά ὁ ὄφις φέρω ὄνομα εἰμί καί πληθυντικός ἀριθμός καί πτῶσις εὐθύς , ὁ δέ ἐπί ὁ κτῆσις ῥῆμα ἐνεργητικός · ἔχω , ἔχω , ἔχω . ἀλλά οὐδέ ὁ φάρος ὁμώνυμος εἰμί , ἐπεί μή κατά ὁ αὐτός <γένος> λέγω · φάρος μέν γάρ ὁ πόλις θηλυκός , οὐδέτερος δέ ὁ ἱμάτιον . ἐν οὗτος οὖν περιγράφω ὁ πρόκειμαι ἐγώ εἰς ἐξέτασις θεωρία . Θεωρία ὅς p . 1 a 2 Οἶον ζῷον ὅς τε ἄνθρωπος καί ὁ γράφω . ἐπεί παράδειγμα χράομαι ὁ φιλόσοφος ἐπί ὁ ὁμώνυμος , ὁ δέ παράδειγμα μερικός εἰμί οὖον δύναμαι ἐξισόω πᾶς μέρος ἐκεῖνος ὅς εἰμί παράδειγμα φέρω ἐκ διαίρεσις περιλαμβάνω ὁ εἶδος ὁ ὁμώνυμος , ἵνα εἰμί οἶδα καί ὑπό ποῖος μέρος ἀνάγω ὁ ὁμώνυμος ὁ παράδειγμα Ἀριστοτέλης . ὁ τοίνυν ὁμώνυμος ὁ μέν εἰμί ἀπό τυγχάνω , ὁ δέ ἐκ διάνοια λαμβάνω . καί ἀπό τυγχάνω εἰμί ὁμώνυμος , ὡς ὅταν ἐν διάφορος τόπος οἰκέω τις ὁ αὐτός ὄνομα προσαγορεύω ἀμφότερος , πρός οὐδείς σκοπός ἀφοράω ὁ ὁ ὄνομα τίθημι · οἷος εἰ τυγχάνω εἰμί τις ἐν Πέρσις λέγω Σωκράτης , εἰμί δέ ἐν Ἀθῆναι , οὖον διά αὐτός ὁ διάνοια ἑκάτερος κεῖμαι ὁ ὄνομα , ἀλλά κατά τις Τύχη . ἀλλά οὗτος ὁ κατά Τύχη οὐ εἰμί διαίρεσις , διότι ὁ διαίρεσις ἢ ἀπό τέχνη ἢ ἀπό · ἐπιστήμη | προβάλλω , ὁ δέ κατά Τύχη οὐδέ τέχνη , πολύς δέ μᾶλλον οὐδέ ἐπιστήμη ὑποπίπτω διά ὁ ὁ μέν τέχνη καί ὁ ἐπιστήμη ὁρίζω εἰμί , ὁ δέ κτάομαι Τύχη ἀόριστος εἰμί , ὁ δέ ἀόριστος διαίρεσις οὐ ὑποβάλλω . καί ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω , δηλόω καί # x003E ; ἐν Γοργίας Σωκράτης · ἐμπειρία · γάρ <φησι> ὁ ἡμέτερος σῶμα συνίστημι κατά τέχνη , ἀπειρία δέ κατά Τύχη . ὁ δέ ἀπό διάνοια ὁμώνυμος διαιρέω · ἢ γάρ ἀλλήλων εἰμί ὁμώνυμος καί ὁ εἰμί ὁμώνυμος , ἢ ἀλλήλων μέν εἰμί ὁμώνυμος ὁ δέ ἀπό ὅς παρώνυμος . καί οὗτος διχῶς · ὁ ὡς ἀπό ποιητικός αἴτιος ἢ ὡς ἀπό τελικός . ἀπό μέν ποιητικός , ὡς ὅταν εἶπον ἰατρικός σμιλίον , ἰατρικός βιβλίον ( οὗτος γάρ ὡς ἀπό ἰατρικός ποιητικός ὀνομάζω ) , ἀπό δέ τελικός , ὡς ὅταν εἶπον ὑγιεινός σιτίον , ὑγιεινός φάρμακον , ὑγιεινός ποτός · ἀπό γάρ ὁ ὑγεία , ὅσπερ εἰμί τελικός ὁ ἰατρικός , οὗτος ὁ προσηγορία λαμβάνω . διό καί εἰκότως καλέω οὗτος ὡς ὁ ἀπό εἷς καί πρός εἷς · ὁ μέν γάρ ὡς ἀπό ποιητικός αἴτιος πάρειμι καλέω ἀπό εἷς , ὁ δέ ὡς ἀπό τελικός πρός εἷς , ἐπεί πρός εἷς τέλος ἀφοράω ὁ εἴρω πᾶς ἓξ ὁμοῦ , ὁ ὑγεία φημί . καί οὗτος μέν ὁ ἀλλήλων ὁμώνυμος , ὁ δέ ἀπό ὅς παρώνυμος . ὁ δέ ἀλλήλων ὁμώνυμος καί ὁ εἰμί ὁμώνυμος διαιρέω κατά ὁ τριμέρεια ὁ χρόνος · ἢ γάρ πρός ὁ παρέρχομαι λέγω , καί εἰμί οὗτος κατά ἀνάμνησις λέγω ὡς ὅτε τις ὁ ὁ πάππος ὄνομα ὁ υἱός προσαγορεύω εἰς ἀνάμνησις ἐκεῖνος , ἢ πρός ὁ μέλλω καί ποιέω ὁ κατά ἐλπίς , | ὡς εἰμί τις ὁ ἑαυτοῦ υἱός Σωκράτης ὀνομάζω ἢ Πλάτων , τοιοῦτος αὐτός ἐλπίζω γίγνομαι οἷος ἐκεῖνος γίγνομαι , ἢ πρός ὁ ἐνίστημι . καί οὗτος τριχῶς · ἢ κατά μέθεξις ἢ κατά μεταφορά ἢ κατά ὁμοιότης . κατά μέθεξις μέν , ὡς ὡς λέγω γραμματικός ἀπό ὁ γραμματικός τέχνη ἢ μουσική ἀπό ὁ μουσικός , κατά μεταφορά δέ ὡς ποιμήν λαός , κορυφή ὄρος , πούς Ἴδη . εἰμί δέ ὁ μεταφορά , ὅς φημί ὁ Θεμίστιος , σύντομος ἀναλογία . καί ἀληθεύω ὁ ἀνήρ λέγω οὗτος · ὁ γάρ ἀναλογία λέγω ὅτι ὥσπερ ποιμήν ἐν ποίμνιον , οὗτος βασιλεύς ἐν ἄνθρωπος , ὁ μεταφορά ἀπό ἑκάτερος συστοιχία εἷς λαμβάνω συμπλέκω σύντομος καί φημί ὁ βασιλεύς ποιμήν λαός . ὁ δέ κατά ὁμοιότης διχῶς · ὁ πρός ὁ γνῶσις ὁ ζωή , ὡς ὅτε μαθητής ὁ ὁ διδάσκαλος ὄνομα προσαγορεύω τις , οἷος Θεαίτητος Σωκράτης διά ὁ ἔοικα αὐτός κατά τε ὁ γνῶσις ὁ ζωή καί ὁ ἦθος ὁ Ψυχή , ἢ πρός ὁ μορφή , ὡς ὅταν εἶπον ὁ εἰκών ὁ Σωκράτης ἔοικα ὁ Σωκράτης καί καλέω οὗτος Σωκράτης . ὑπό οὗτος ὁ εἶδος ὁ ὁμώνυμος ἀναφέρω ὁ παράδειγμα ὁ Ἀριστοτέλης . | ἀλλά ἐπεί καί ἐν ὁ συνώνυμος ὁ αὐτός μιμνήσκω παραδείγ - μα , ἔμφασις ἐγώ διά οὗτος δίδωμι ὡς εἰμί τις κοινωνία ὁμώνυμος καί συνώνυμος , φέρω ὁ τρόπος δημοσιεύω , κατά ὗς δύναμαι κοινωνέω ὁ ὁμώνυμος ὁ συνώνυμος . δύναμαι τοίνυν ὁ αὐτός καί ὁμώνυμος εἰμί καί συνώνυμος τετραχῶς · ἢ γάρ ὁ αὐτός ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός καί ὁμώνυμος εἰμί καί συνώνυμος , ὁ ὁ αὐτός ἄλλος καί ἄλλος κατά ἄλλος καί ἄλλος ὁμώνυμος εἰμί καί συνώνυμος , ἢ ὁ αὐτός ἄλλος καί ἄλλος κατά ὁ αὐτός ὁμώνυμος εἰμί καί συνώνυμος , ἢ ὁ αὐτός ὁ αὐτός κατά ἄλλος καί ἄλλος ὁμώνυμος εἰμί καί συνώνυμος · οἷος ὁ αὐτός ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός ὁμός νυμόν εἰμί καί συνώνυμος , ὡς ὅτε δύο πρόσωπον εἷς ὄνομα κεῖμαι ὁ Εὔβουλος , ἀμφότερος δέ ἄγω καί συνετός · ἐπί γάρ οὗτος ὁ αὐτός ὄνομα ἀμφότερος καί διά οὗτος ὁμώνυμος , ἀλλά γάρ καί διά ὁ αὐτός ὄνομα συνώνυμος · εἰμί μέν γάρ ὡς κύριος λαμβάνω ὁ ὄνομα , ὁμώνυμος , εἰμί δέ ὡς προσηγορικός , συνώνυμος · ἰδού τοίνυν ὁ αὐτός Εὔβουλος ὁ αὐτός ἀνήρ κατά ὁ αὐτός , ἤγουν ὁ εὔβουλος , ὁμώνυμος εἰμί καί συνώνυμος . ὁ αὐτός ἄλλος καί ἄλλος κατά ἄλλος καί ἄλλος ὁμώνυμος εἰμί καί συνώνυμος , οἷος Σωκράτης ὁ μέν ἴδιος εἰκών . ὁμώνυμος εἰμί , ὁ δέ Πλάτων συνώνυμος εἰμί καθό ἄνθρωπος · ἰδού ὁ αὐτός , οὗτος εἰμί ὁ Σωκράτης , ἄλλος καί ἄλλος , οὗτος εἰμί ὁ ἴδιος εἰκών καί Πλάτων , κατά ἄλλος καί ἄλλος , οὗτος εἰμί κατά ὁ Σωκράτης καί ἄνθρωπος , ὁμώνυμος εἰμί καί συνώνυμος . ὁ αὐτός ὁ αὐτός κατά ἄλλος καί ἄλλος ὁμώνυμος · εἰμί καί συνώνυμος , ὡς Αἴας ὁ Τελαμώνιος ὁ ’oιλαος Αἴας ὁμώνυμος εἰμί καί συνώνυμος , κατά μέν ὁ Αἴας ὁμώνυμος κατά δέ ὁ ἄνθρωπος συνώνυμος · ἰδού ὁ αὐτός Αἴας ὁ Τελαμώνιος ὁ αὐτός Αἴας , οὗτος εἰμί ὁ Ὀϊλεύς , κατά ἄλλος καί ἄλλος , οὗτος εἰμί Κάτο ὁ Αἴας καί κατά ὁ ἄνθρωπος , ὁμώνυμος εἰμί καί συνώνυμος . ὁ αὐτός ἄλλος καί ἄλλος κτάομαι ὁ αὐτός ὁμώνυμος εἰμί καί συνώνυμος , οἷος ὁ ἄνθρωπος πρός μέν ὁ οἰκεῖος παραβάλλω εἰκών ἔχω ὁ ζῷον ὁμώνυμος κατηγορέω , πρός δέ ὁ βοῦς συνώνυμος · ἰδού ὁ αὐτός ἄνθρωπος ἄλλος καί ἄλλος , οὗτος εἰμί ὁ οἰκεῖος εἰκών καί ὁ βοῦς , | κατά ὁ αὐτός , ὅσπερ εἰμί ὁ ζῷον , ὁμώνυμος εἰμί καί συνώνυμος . ὑπό οὗτος ὁ τρόπος ὁ προτίθημι ἐπί · ἑκάτερος παράδειγμα ὑπό ὁ Ἀριστοτέλης ἀνάγω . ἀλλά ἐπεί οὗτος καλῶς ἐγώ διακρίνω , φέρω τις ἀπορία κινέω , φέρω κατά ὁ ὁρισμός ὁ ὁμώνυμος , καί οὗτος ἐπιλύω . καί εἰμί πρῶτος ἀπορία οὗτος · εἰμί ὁ ὁμώνυμος ἐκεῖνος , ὅς εἰμί ὁμώνυμος , καί ὁ λόγος καί ὁ ὄνομα ὁ οἰκεῖος αὐτός μεταδίδωμι , πᾶς δέ ὅς ὁ λόγος καί ὁ ὄνομα ὁ οἰκεῖος μεταδίδωμι οὗτος συνώνυμος εἰμί , ὁ ὁμώνυμος ἄρα συνώνυμος εἰμί . καί φημί πρός ὁ ἀπορία οὗτος ὅτι οὐδείς ἄτοπος ὁ αὐτός κατά ἄλλος καί ἄλλος ὁμώνυμος εἰμί καί συνώνυμος , ὅπου , ὡς δείκνυμι , ὁ αὐτός ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός ὁμώνυμος δύναμαι εἰμί καί συνώνυμος . ἔπειτα δέ καί ὁ παραλογισμός ὁ ἀπορέω λόγος λαμβάνω ἀπό ὁ διάφορος σημασία ὁ κοινός · ὁ μέν γάρ ὁρισμός ὁ ὁμώνυμος κοινός λαμβάνω ὁ ὁλόκληρος ἐν ἕκαστος πάρειμι , ὡς ἐπί ὁ ὁ κῆρυξ φωνή , ὁ δέ ἀπορέω λόγος ἄλλος σημαίνω λαμβάνω ὁ κοινός , ὁ διαιρετός · ἀμελέω ὁ Αἴας φωνή ὅλος μετέχω ὁ Τελαμώνιος καί ὁ Ὀϊλεύς * * ὁμώνυμος δέ οὐ εἄν λέγω Χωρὶς ἐκεῖνος · ὥστε φωράω παραλογισμός . ἕτερος ἀπορία · ὁ ὁμώνυμος ὅς ὁ ἄλλος δίδωμι οὗτος καί αὐτός ἔχω · τίς δέ δίδωμι ὁ μετέχω ; ἢ ὁ εἰμί ὁμώνυμος · ὅς γάρ τρόπος καί ὁ πεντασύλλαβος ὁ ἄλλος ὄνομα ὁ οὗτος ἀναμετρέω μεταδίδωμι , αὐτός πρότερος ὁ πεντασύλλαβος καταμετρέω , ὁ αὐτός τρόπος καί ἐπί ὁ ὁμώνυμος Δίκαιος θεωρέω , ὥστε εἰμί αὐτός πρῶτος ὁμώνυμος , ὅς εἰμί ὁμώνυμος · εἰμί δέ ὁ ὁμώνυμος ὁμώνυμος εἰμί , ὡς δείκνυμι , ὁ δέ ὁμώνυμος οὐ εἰμί ἀποδίδωμι ὁρισμός , κακῶς ἄρα ὁ Ἀριστοτέλης ποιέω ὁ ὁμώνυμος ἀποδίδωμι ὁρισμός ὁ λέγω ὅς ὄνομα μόνος κοινός ὁ δέ κατά ὄνομα λόγος ὁ οὐσία ἕτερος . πρός οὗτος φημί ὅτι οὐ ἀπεοικώς ὁ ὁμώνυμος ἀποδίδωμι ὁρισμός ἐκ ὁμώνυμος φωνή σύγκειμαι , ὅσπερ καί ἐνταῦθα ποιέω · ἕκαστος γάρ κεῖμαι ἐν ὁ ὁρισμός ὁμώνυμος εἰμί · καί γάρ ὁ εἰμί δηλωτικός εἰμί πλείων , ἀλλά δή καί ὁ κοινός καί ὁ μόνος ὁμοίως καί ὁ οὐσία . καί μή θαυμάζω , ὅπου γε καί ὁ ὑγιαίνω ὁμώνυμος εἰμί καί σημαντικός ἢ ὁ φυλακτικός αἴτιος ὁ ὑγεία ἢ ὁ ποιητικός ἢ ὁ σημαντικός ἢ ὁ δεκτικός ὁρισμός ὑποβάλλω · φημί γάρ ὑγιεινός εἰμί ὁ ἐν συμμετρία θεωρέω . καί αὐτός δέ ὁ σύμμετρος ὁμώνυμος εἰμί · ἐν πλείων γάρ θεωρέω . καί ἐν οὗτος ὁ ἀγωγή ὁ δύο θεωρία . τρίτος ἀπορία · εἰμί ὁμώνυμος εἰμί ὅς ὄνομα μόνος κοινός , ὁ ὄνομα οὗτος ὁ φέρω κατά ὁ ὁμώνυμος κοινός εἰμί ἢ ἴδιος . ** κοινός μέν γάρ οὖον δύντι εἰμί , διότι ὁ ὁμωνυμία εἰμί κύριος ὄνομα ὁμωνυμία · κύριος γάρ ἕκαστος εἰμί ὁ Αἴας ὄνομα . εἰμί δέ κύριος , οὐ ἔτι κοινός . ἀλλά μήv οὐδέ ἴδιος δύναμαι εἰμί ὁ ὄνομα ὁ φέρω κατά | ὁ ὁμώνυμος , εἰμί γε ὁμωνυμία ἐν κοινωνία ὄνομα ἔχω ὁ ἵημι , ὥσπερ ὁ ὁρισμός δηλόω λέγω ὁμώνυμος λέγω ὅς ὄνομα μόνος κοινός · εἰμί δέ μήτε ἴδιος μήτε κοινός ὁ ὄνομα , οὐ εἰμί ὁμωνυμία . πρός οὗτος φημί ὅτι καί κοινός βούλομαι εἰμί ὁ ὄνομα καί ἴδιος · ἴδιος μέν ὡς πρός ὁ λέγω ἐκεῖνος γάρ οἶδα κατά ποῖος σημαίνω φέρω ὁ ὄνομα ) , κοινός δέ πρός ὁ ἀκούω · ὁ γάρ κοινωνία ὁ φωνή περιπλανάομαι ἀγνοέω κατά ποῖος σημαίνω φέρω ὁ ὄνομα . εἰμί δέ οὗτος , κακῶς ὁ κοινωνία ὁ ὁμώνυμος ἐπί ὁ ἀπορία λαμβάνω . ἐπί οὗτος καταπαύω μέν ὁ πάρειμι θεωρία . ἀναγιγνώσκω δέ ὁ λέξις . Θεωρία θ.> p . 1a4 ἐάν γάρ ἀποδίδωμι τις τίς εἰμί αὐτός ἑκάτερος ὁ ζῷον εἰμί , ἴδιος ἑκάτερος λόγος πωλέω . <Λέγει> ὅτι ἐάν βούλομαι τις ὁρισμός ἀποδίδωμι ἑκάτερος αὐτός ὡς ζῷον , ἄλλος καί ἄλλος ὁρισμός πωλέω , ὁ μέν ἀληθινός ἄνθρωπος ὅτι ζῷον λογικός θνητός , ὁ δέ γράφω ζῷον , εἰμί τυγχάνω , γράφω ἀπό χρῶμα τοῖος ἢ τοῖος . ζητέω δέ ὁ λόγος διά ὅς αἴτιος οὐ εἶπον ζῷον εἰμί , ἀλλά ὁ ζῷον εἰμί . καί φημί ὅτι ἐπί μέν ὁ ἁπλόος πρᾶγμα ἀδιάφορος εἰμί εἴτε δοτικός εἴτε αἰτιατικός συντάσσω μετά ὁ εἰμί ῥῆμα , ἐπί δέ ὁ συντίθημι ἄλλος μέν σημαίνω πρός δοτικός συντάσσω ἄλλος δέ πρός αἰτιατικός . πρός μέν οὖν αἰτιατικός εἰμί συντάσσω , ὁ συναμφότεροι δηλόω , οὗτος εἰμί ὁ ἐκ ὕλη καίω εἶδος σύγκειμαι , πρός δέ δοτικός συντάσσω ὁ εἰμί μόνος σημαίνω · επειοη τοίνυν ὑπογραφή ἀποδίδωμι , ὁ δέ ὑπογραφή ὁ εἶδος εἰμί | ὑπογραφή , εἰκότως ἐκεῖνος ὁ συντάσσω χράω ὁ ὁ εἶδος δηλόω . περι συνώνυμος . p . 1a6 συνώνυμος δέ λέγω ὅς ὁ τε ὄνομα κοινός καί ὁ κατά ὄνομα λόγος ὁ οὐσία ὁ αὐτός . μετά ὁ πληρόω ὁ περί ὁ ὁμώνυμος λόγος , περί τπων συνώνυμος διαλέγω · ἐκ δέ ὁ ὁμώνυμος σαφής εἰμί ὁ ὁ συνώνυμος διδαὁμώνυμα σκαλίας . ὁ δέ αὐτός παράδειγμα χράω ὁ Ἀριστοτέλης καί ἐνταῦθα , βούλομαι δείκνυμι ὡς ὁ αὐτός ὁμώνυμος καί συνώνυμος πολλάκις εἰμί λέγω , κατά ἄλλος μέντοι καί ἄλλος . οἷος Αἴας ὁμώνυμος εἰμί ὁ ἄλλος Αἴας καί συνώνυμος , ὁμώνυμος μέν ὅτι ὁ μέν ὄνομα κοινωνέω διαφέρω δέ κατά ὁ ὁρισμός ὁ καθό Αἴας · δύναμαι δέ κοινωνέω κατά ὁ ὁρισμός καθό ἄνθρωπος καί εἰμί συνώνυμος . σημειωτέος δέ ὅτι ἐνταῦθα μέν οὕτως ὁρίζω ὁ συνώνυμος , ἐν δέ ὁ τρίτος ὁ Ρητορικός τέχνη ὁ καλέω πολυώνυμος συνώνυμος λέγω , καί * * ὁ σημαίνω χράω αὐτός καί ὁ ἀπό ὁ Στοά καί ὁ γραμματικός . ἀγαθός δέ ἐνταῦθα φημί · εἰμί γάρ ἐκεῖνος συνώνυμος , τίς ἔχω ἐνταῦθα ὄνομα ὁ συνώνυμος λέγω · οὖον γάρ δή πολυώνυμος οὗτος λέγω ἄν . εἰμί δέ συνώνυμος πᾶς ἀλλήλων ὁ τε ὁμογενής κατά ὁ ὁ γένος ὄνομα καί ὁ ὁμοειδής κατά ὁ ὁ εἶδος ὄνομα . περι παρώνυμος . p . 1a12 παρώνυμος δέ λέγω ὅσος ἀπό τις διαφέρω ὁ πτῶσις ὁ κατά τοὔνομα προσηγορία ἔχω . τρίτος τάξις ἀποδίδωμι ὁ παρώνυμος ὁ Ἀριστοτέλης συνοδεύω ὁ ἀριθμός · ἐπεί γάρ ὁ μέν ὁμώνυμος κατά εἷς κοινωνέω , κατά ὁ ὄνομα φημί , | ὁ δέ συνώνυμος κατά δύο , κατά τε ὁ ὄνομα καί κατά ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ παρώνυμος κατά τέσσαρες τις χαρακτηρίζω , κατά τε ὁ κοινωνία ὁ ὄνομα καί κατά ὁ διαφορά αὐτός , ὁμοίως καί κατά ὁ κοινωνία ὁ πρᾶγμα καί ὁ διαφορά αὐτός , εἰμί δέ οὗτος καί προηγέομαι ὁ μονή ὁ δυάς , ὥσπερ ἐν καί ὁ δυάς ὁ τετράς , εἰκότως πρῶτος μέν τάξις λαγχάνω ὁ ὁμώνυμος , δύο δέ ὁ συνώνυμος καί τρίτος ὁ παρώνυμος . εἰμί δέ οὗτος καί δύο αἴτιος εἶπον · ἰστέον ὅτι ὁ ὁμώνυμος καί συνώνυμος ἀκριβής ἔχω ὁ κοινωνία καί ὁ διαφορά , ὁ δέ παρώνυμος νοθεύω , εἰμί γε μίγνυμι ἔχω ὁ κοινωνία καί ὁ διαφορά · καί γάρ ἅπας ὁ ἐκ μίξις συνίστημι οὐ εἰμί ἀκραιφνής ἀλλά νόθος , οἷος ὁ φαιός · οὔτε γάρ λευκός εἰμί ἀκριβῶς οὔτε μέλας , ἀλλά μίγνυμι ἐκ οὗτος . οὐκοῦν ἅτε δή μή ἔχω εἰλικρινής ὁ κοινωνία καί ὁ διαφορά ὁ παρώνυμος εἰκότως εἄν λέγω νοθεύω ἔχω ὁ φύσις . ἐπεί τοίνυν προηγέομαι ὁ γνήσιος ὁ νόθος , εἰκότως μετά ὁ συνώνυμος καί ὁ ὁμώνυμος τάσσω ὁ παρώνυμος . οὐκοῦν ἐπεί ὁ ὁ τάξις καλῶς ἐγώ εἴρω ὁ παρώνυμος , φέρω βραχύς τις διαλέγω περί ὁ φύσις ὁ παρώνυμος . ἰστέον τοίνυν ὅτι τέσσαρες τις χαρακτηρίζω ὁ φύσις ὁ παρώνυμος , κοινωνία ὄνομα , διαφορά ὄνομα , κοινωνία πρᾶγμα , διαφορά πρᾶγμα . ἐἀν οὖν μή γίγνομαι ὁ συνδρομή ὁ τέσσαρες οὗτος , οὐ ἀποτελέω ὁ πρᾶγμα · | ἰδού γάρ ὁ Ἓλενος καί Ἑλένη οὐ εἰμί παρώνυμος διά ὁ λείπω ἐν ὁ συνδρομή συνδρομή εἷς τίς ὁ εἴρω , ὡς δείκνυμι · εἰμί μέν γάρ κοινωνία ὄνομα ὁμολογουμένως , ἀλλά δή καί διαρροή ὄνος μα ( ὁ μέν γάρ είς Μύκονος λήγω ὁ δέ εἰς νη ) , εἰμί δέ καί διαρροή πρᾶγμα ( ἕτερος γάρ εἰμί ὁ Ἑλένη καί ἕτερος ὁ Ἓλενος ) , ἀλλά ἐπεί μή ἔχω παντελῶς μηδείς κοινωνία κατά αὐτός οὗτος , διά οὗτος οὐδέ παρώνυμος ὀνομάζω . ἄλλος μήv οὐδέ ὁ σπουδαῖος καί ή ἀρετή παρώνυμος εἰμί · ἐλλείπω γάρ ή κοινωνία ὁ ὄνομα ἐν οὗτος , ἐπεί οὖον μόνος διαφορά ὁ ὄνομα καί ὁ πρᾶγμα ἄλλος δή καί κοινωνία καί ὁ ὄνομα καί ὁ πρᾶγμα οἶδα συντρέχω πρός γένεσις οὗτος . δμοιος οὐ εἰμί Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών ὁ ἕτερος Ἀλέξανδρος παρώνυμος , ἐπεί λείπω ἐν οὗτος καί διαφορά ὄνομα καί κοινωνία πρᾶγμα . οὕτως Παρθενική καί παρθένος οὐ εἰμί παρώνυμος , ἐπεί ἐκλείπω ὁ διαφορά ὁ πρ΄λαγματος . γραμματικός δέ καί γραμματικός παρώνυμος ἄν λέγω οὗτος εἰκότως , ἐπειδή ἐν οὗτος θεωρέω ὁ εἴρω τέσσαρες · εἰμί μέν γάρ κοινωνία ὄνομα ἐν οὗτος , καθό ἀπό ὁ γραμματικός ὁ γραμματικός , εἰμί δέ καί διαφορά ὄνομα ( ὁ μέν γάρ εἰς κος λήγω ή δέ εἴκω ) , εἰμί δέ καί κοινωνία πρᾶγμα , καθό ὁ ὁ γραμματικός μετέχω γραμματικός λέγω , εἰμί δέ καί διαφορά πρᾶγμα , ὅς γε ὁ μέν μετέχω , ὁ γραμματικός φημί , ὁ δείδω μετέχω , ὁ γραμματκός δηλονότι . καί οὗτος μέν περί ὁ φύσις ὁ παρώνυμος . ἐπεί δεῖ τις ἀπορ΄΄ιας τις κινέω κατά ὁ παρώνυμος , φέρω οὗτος παρατίθημι καί ὁ λύω αὐτός ἐπάγω . ὁ τοίνυν ἀπορέω λόγος τοιοῦτος τίς φημί · τίς δήποτε ὁ εἴρω διαίρεσις ( φημί δή ὁ λέγω ὅτι ὁ πρᾶγμα ἤ κατά ἄμφω κοινωνέω , κατά ὄνομα καί κατά ὁ λόγος , καί ποιέω ὁ συνώνυμος , ἤ κατά ἄμφω διαφέρω καί ποιέω ὁ ἑτερώνυμος , ἤ κατά τίς μέν κοινωνέω κατά τίς δέ διαφέρω , καί οὗτος διχῶς , καί ποιέω ὁ πολυώνυμος καί ὁ ὁμώνυμος ) , μή περιλαμβάνω καί ὁ παρώνυμος , ὁ οὐδέ κατά ἄμφω κοινωνέω οὐδέ κατά ἄμφω διαφέρω ; εἰμί οὖν οὗτος , ζητητέος ὑπό ποῖος οὗτος δεῖ ἀναφέρω ὁ παρώνυμος . φημί τοίνυν ὅτι ὑπό ὁ ἑτερώνυμος · ὅσπερ γάρ ἐπί ὁ ἁρμονία , οὗτος καί ἐπί ὁ αὐτός τήτη γίγνομαι · ὥσπερ γάρ ἁρμονία οὐ γίγνομαι , εἰμί μή παῦνος ὁ χορδή ἀγαθός εἰμί ὁ κατασκευή , ἀναρμοστία δέ γίγνομαι καί διά κακία εἷς , οὗτος καί ταυτότης μέν οὐ ἄν γίγνομαι , εἰμί μή κατά πᾶς κοινωνέω ὁ μέλλω λέγω αὐτός , ἑτερότης δέ συμβαίνω καί εἷς ὁπωσοῦν διαφορά εἰμί . ἐπεί οὖν ἐν ὅς παρώνυμος εἰμί ὁπωσοῦν διαφορά , ὁ δέ ὁπωσοῦν διαφέρω ὁ ἕτερος εἰμί , εἰκότως ἐπί ὁ ἑτερώνυμος ἀνάγω οὗτος . εἰμί δέ καί ἄλλως εἶπον · ἰστέον ὅτι λέγω ὁ παρώνυμος νοθευμένος εἰμί , ὁ μέντοι διαίρεσις ποιέω ὁ γνήσιος , οὖον ὁ νόθος · ἀλλά δέ οὗτος , οὐ ἀνακτέον ὁ παρώνυμος ὑπό ὁ εἴρω διαίρεσις . ἀλλά ἐπεί ὁ νόθος γνήσιος τις εἰμί νόθος , ζητέω ἐν τίσις ὁ γνήσιος παρυφίστημι ὁ παρώνυμος . λέγω τοίνυν τις μέσος ὁμώνυμος καί συνώνυμος · ὁ | γάρ ὁμώνυμος παντελής διαφορά ἔχω κατά ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ συνώνυμος παντελής κοινωνία , ὁ παρώνυμος φημί καί κοινωνέω καί διαφέρω κατά ὁ πρᾶγμα . πρός οὗτος ῥητέος ὅτι ἀπό ὁ πρᾶγμα μόνος σκοπέω ὁ παρώνυμος ὁ φύσις . οὐ ἐσθίω δέ , ἀλλά καί ἀπό ὁ ὄνομα . κατά γοῦν οὗτος πῶς εἰμί μέσος ὁμώνυμος καί συνώνυμος , ὅπου γε ἀμφότερος οὗτος παντελής κοινωνία ἔχω ὁ ὄνομα καί διαφορά οὐδείς ; ὁ ἀληθής μέντοι ὑπαγορεύω λόγος μέσος αὐτός εἰμί συνώνυμος καί ἑτερώνυμος · ὁ γάρ συνώνυμος παντελής κοινωνία ἔχω καί κατά ὁ ὄνομα καί κατά ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ ἑτερώνυμος παντελής διαφορά κατά ἀμφότερος , <μέσα> γίγνομαι ὁ παρώνυμος καί ἔχω κοινωνία καί διαφορά κατά ἀμφότερος . p . 1a12 παρώνυμος λέγω ὅσος ἀπό τις διαφέρω ὁ πτῶσις ὁ κατά ὄνομα προσηγορία ἔχω . τέσσαρες εἰμί χαρακτηριστικός ὁ παρώνυμος , κοινωνία ὄνομα καί διαφορά ὄνομα , κοινωνία πρᾶγμα καί διαφορά πρᾶγμα , ὁ Ἀριστοτέλης διά οὗτος ὁ ῥῆσις αἰνίζω ὁ τέσσαρες · διά μέν γάρ ὁ εἶπον ἀπό τις σημαίνω ἐγώ ὁ κοινωνία ὁ πρᾶγμα καί ὁ διαφορά · ὁ γάρ ἀπό τις προέρχομαι ἀνάγκη καί κοινωνέω καί διαφέρω οὗτος , ἐκ ὅς εἰμί . διά δέ ὁ εἶπον διαφέρω ὁ πτῶσις σημαίνω ἐγώ ὁ ὄνομα διαφορά , διά δέ ὅς εἶπον ὁ κατά ὄνομα προσηγορία ἔχω δηλόω ὁ ὁ ὄνομα κοινωνία · εἰμί γάρ ὁ πτῶσις διαφέρω , δῆλος ὅτι ὁ ἄλλος ὁ περί ὁ πτῶσις οὖον διαφέρω . I πτῶσις δέ καλέω ὁ φιλόσοφος οὖον ὁ σημαίνω παρά ὁ γραμματικός , οἶος ὅς φημί ἐκπίπτω ἐκ ἕτερος εἰς ἕτερος · ὁ γάρ γραμματικός διαφορά πτῶσις λέγω ὁ ἐναλλαγή , εἰμί τυγχάνω , ὁ γενικός εἰς ὁ δοτικός ἢ ὁ ὁ δοτικός εἰς ὁ αἰτιατικός , ὁ δέ φιλόσοφος οὗτος ὁ σημαίνω χαίρω εἶπον πτῶσις καλέω ὁ τελευταῖος συλλαβή ὁ λέξις παρά ὁ ἐκεῖσε πίπτω ὁ σημαίνω ὁ ὄνομα . p . 1a16 ὁ λέγω ὁ μέν κατά συμπλοκή λέγω ὅδε ἄνευ . μέχρι οὗτος παράγω ὁ Ἀριστοτέλης ὁ λόγος ὁ περί ὁ ὁμώνυμος , συνώνυμος καί παρώνυμος , τρέπω καί ἐπί ὁ διαίρεσις ὁ λέγω ; οὗτος εἰμί ὁ φωνή ὁ σημαίνω ὁ πρᾶγμα .. καί σημειωτέος ὅτι οὖον μάτην εἶπον ὁ . λέγω , καί οὐ εἶπον μᾶλλον ὁ · φωνή · οἶδα γάρ ὅτι ὁ φωνή οὖον πάντως εἰμί καί σημαντικός τις πάντοτε , ἀλλά ποτέ μέν σημαντικός καί έναρθρος , ὡς ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα , ποτέ <δὲ> ἄσημος καί ἄναρθρος , ὡς ὁ ψόφος . ὁ δέ λέγω κατά τις πάντως πρᾶγμα φέρω · οὐκοῦν ἐπείγω ἐπί ὁ διαίρεσις ὁ φωνή ὁ σημαίνω ὁ πρᾶγμα . εἶτα δείδω , ἵνα μή τις ὑπολαμβάνω αὐτός περί φωνή μόνος διαλαμβάνω , τρέπω καί ἐπί ὁ διαίρεσις ὁ εἰμί , οὗτος εἰμί ὁ πρᾶγμα , καί λέγω ὅτι ὁ εἰμί ὁ μέν εἰμί οὐσία ὁ δέ συμβεβηκός ὁ δέ καθόλου ὁ δέ μερικός . καί δυνατός μέν ὑπάρχω ἐγώ καί ἀπό ὁ εἷς διαίρεσις δείκνυμι ὁ σκοπός ὁ ᾿ιαμβλιχεω , ὅτι περί φωνή καί πρᾶγμα διά μέσος νόημα ἐνταῦθα διαλέγω ὁ Ἀριστοτέλης , ἀλλά αὐτός οὗτος εὐλαβέομαι , ὡς εἴρω , ἵνα μή ἐν ὑπο|νοίᾳ γίγνομαι ὅτι μόνος περί φωνή παραδίδωμι ὁ διαίρεσις , ὁ πρᾶγμα σαφῶς κηρύσσω ὅτι περί φωνή καί πρᾶγμα εἰμί αὐτός ὁ λόγος διά μέσος νόημα . οὗτος μέν οὖν αὐτός ὁ οἰκέω σκοπός ἀποφαίνω . ἐγώ δέ ἔξεστι καί ἐκ ἑκάτερος διαίρεσις δείκνυμι ὅτι περί ὁ τρεῖς εἰμί αὐτός ὁ λόγος . ἐκ μέν οὖν ὁ διαίρεσις ὁ φωνή οὕτως · πρῶτος μέν ἐκ ὁ εἶπον αὐτός ὁ λέγω · ὁ γάρ λέγω ἀναφέρω κατά φωνή , ὡς ἐπί ὁ σολοικίζω , ἀλλά δή καί κατά πρᾶγμα , ὡς ἐπί ὁ ψεύδω , ὁμοίως καί κατά νόημα , ὡς ὅταν λέγω κακῶς εἶπον ὁ ἠλίθιος ὁ ἔννοια αὐτός μέμφομαι . δύο ἐκ ὁ διαιρέω αὐτός ὁ λέγω καί μή ὁ λέγω · λέγω μέν γάρ ὁ φωνή , λέγω δέ ὁ πρᾶγμα · ὥστε ὁ φωνή συναναμείγνυμι ὁ πρᾶγμα . οὖον μέν οὖν καί ἀπό ὁ πάρειμι διαίρεσις δυνατός εἰμί ἐγώ δείκνυμι ὁ σκοπός ᾿ιαμβλιχοω , οὐδείς δέ κακός καί ἀπό ὁ μέλλω λέγω διαίρεσις ὁ λέγω , ἐν ὅς φ·ησι ὁ εἰμί ἢ οὐσία ἵημι ἢ συμβεβηκός ἢ καθόλου ἢ μερικός · διά μέν γάρ ὁ οὐσία καί ὁ συμβεβηκός ὁ πρᾶγμα ἐνδείκνυμι , διά δέ ὁ καθόλου καί ὁ μερικός ὁ φωνή δηλονότι · καθόλου γάρ εἰμί ὁ κατά πλείων κατηγορέω , μερικός δέ ὁ κατά τις κατηγορέω . ὁ δέ κατηγορέω φωνή εἰμί ἴδιος · δῆλος οὖν ἐνταῦθα ὅτι ὁ ὁ πρᾶγμα διαίρεσις συμμείγνυμι ὁ φωνή . μέσος δέ ἀμφότερος νόημα εἰμί · ὁ γάρ ἄκρος νοέω συναναφαίνω ὁ νόημα . ἀλλά ἐπεί οὗτος οὕτως εἴρω , ἔρχομαι λοιπός καί ἐπί | ὁ διαίρεσις ὁ λέγω . διαιρέω τοίνυν ὁ λέγω εἰς ὁ κατά συμπλοκή καί ἄνευ συμπλοκή . ἄνευ μέν οὖν συμπλοκή καλέω ὁ πρᾶγμα δηλωτικός , . οἷος Σωκράτης , Πλάτων , τρέχω , νικάω , ποιέω , πάσχω . μετά δέ συμπλοκή οἷος Πῶλα παριπατεῖ᾿ , Σωκράτης ἀναγιγνώσκω καί τοιοῦτος . οὗτος μέν οὖν εἰμί ὁ ἄνευ συμπλοκή καί ὁ μετά συμ πλοκή . ἰστέον δέ ὅτι ἕτερος λέγω ὁ γραμματικός μετά συμπλοκή καί ἄνευ συμπλοκή καί ἕτερος ὁ φιλόσοφος · ὁ μέν γάρ γραμματικός ὁ φωνή προσέχω καί οὖον ὁ σημαίνω , ὁ δέ φιλόσοφος [ ὁ πρᾶγμα ] ὁ σημαίνω . οὗτος γοῦν ὁ Κόρακος πέτρα καί ὁ Ἄρειος πάγος ( οὗτος δέ εἰμί δικαστήριον ἐν Ἀθῆναι ) καί ὁ ζῷον λογικός θνητός ὁ μέν γραμματικός μετά συμπλοκή αὐτός λέγω , διότι πολύς λέγω ἔχω , ὁ δέ φιλόσοφος ἄνευ συμπλοκή , διότι εἷς πρᾶγμα εἰμί δηλωτικός . ὁμοίως καί ὅσος λέγω ὁ γραμματικός ἄνευ συμπλοκή , ὁ φιλόσοφος μετά συμπλοκή , ὡς ἐπί ὁ τρέχω καί ὁ κάμνω · οὗτος γάρ , ἅτε δή ἔχω συνυπακούω ὁ ἐγώ , εἰκότως ἄν λέγω μετά συμπλοκή . οὗτος μέν οὖν περί οὗτος . εἷς δέ ἔτι προστίθημι καταπαύω ὁ πάρειμι θεωρία · ζητέω γάρ ἄξιος τίς δήποτε ποιέω ὁ διαίρεσις ὁ λέγω προτιμάω ὁ κατά συμπλοκή ὁ ἄνευ συμπλοκή . λέγω τοίνυν ὅτι οὗτος ποιέω διά δύο τις αἴτιος · ὁ διά ὁ γνώριμος εἰμί οὗτος ἐγώ μᾶλλον , εἰμί γε | ὁ σύνθετος ὁ ἁπλόος εἰμί γνώριμος μᾶλλον ἐγώ , ὡς δηλόω ὁ ἄνθρωπος σύνθετος εἰμί καί μᾶλλον ἐγώ γιγνώσκω ὁ ἁπλόος , ἤγουν ὁ τέσσαρες στοιχεῖον . ἢ ἐπεί μέλλω διαιρέω οὗτος ὁ ἄνευ συμπλοκή εἰς ὁ δέκα κατηγορία καί σύν θεός ἄρχω ὁ οὗτος θεωρία . ἵνα οὖν ὁ πέρας ὁ διαίρεσις ἀρχή γίγνομαι ὁ διδασκαλία , τοιοῦτος τάξις χράω . εἰμί δέ καί ἄλλος εἶπον · ἰστέον ὅτι ὡς ἐν διαίρεσις εἰμί ὁ λέγω , ἐν δέ ὁ διαίρεσις ὅθεν ἄν τις ἄρχω , ἀδιάφορος εἰμί , ὡς ἔχω ἐπί ὁ ζῷον · λέγω γάρ ὅτι ὁ ζῷον ὁ μέν λογικός ὁ δέ ἄλογος . ὁμοίως πάλιν φημί ὁ ζῷον ὁ μέν ἄλογος ὁ δέ λογικός , καί ἐν οὐδέτερος διαίρεσις βλάπτω ὁ πρᾶγμα . εἰμί δέ καί ἄλλος αἴτιος εἶπον οὗτος · ἰστέον τοίνυν ὅτι φύσις πρῶτος εἰμί ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις · μιμέομαι δέ ὁ μέν κατά συμπλοκή ὁ κατάφασις , ὁ δέ ἄνευ συμπλοκή ὁ ἀπόφασις . εἰμί δέ οὗτος . ὅσος εἰμί τίμιος κατάφασις ἀπόφασις , τοσοῦτος καί ὁ μετά συμπλοκή ὁ ἄνευ συμπλοκή τίμιος εἰμί . p . 1a19 Οἷος ἄνθρωπος , βοῦς , τρέχω , νικάω . θαυμάσιος ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ὄνομα ἐφεξῆς τίθημι καί ὁ ῥῆμα · ἕπω γάρ ὁ ἄνθρωπος , βοῦς , εἶτα οὕτως τρέχω , νικάω , ἵνα μή ἐρῶ οἷος ἄνθρωπος τρέχω ὑπολαμβάνω τις αὐτός πάλιν ὁ μετά συμπλοκή παράδειγμα εἶπον . οὗτος πέρας ὁ πρόκειμαι διαίρεσις ἤτοι ὁ λέγω . Θεωρία ὅς p . 1a20 ὁ εἰμί ὁ μέν κατά ὑπόκειμαι <τινὸς> λέγω . συμπληρόω | ὁ Ἀριστοτέλης ὁ περί ὁ φωνή διδασκαλία καί ὁ οὗτος διαίρεσις παραδίδωμι , τρέπω λοιπός ἐνταῦθα ἐπί αὐτός ὁ διαίρεσις ὁ πρᾶγμα καί διαιρέω ὁ εἰμί εἰς οὐσία καί συμβαίνω καί εἰς καθόλου καί μερικός . δύο τοίνυν εἰμί ἀντίθεσις , καθόλου καί μερικός , οὐσία καί συμβεβηκός , ἓξ ἅπας γίγνομαι συμπλοκή , ὅς ὁ μέν δύο ἀσύστατος εἰμί ὁ ὁ ἐναντίος εἰσάγω , οἷος ὁ λέγω ὁ αὐτός ἵημι καθόλου καί μερικός καί οὐσία καί συμβεβηκός , ὁ δέ τέσσαρες συνίστημι , καθόλου οὐσία , μερικός οὐσία , καθόλου συμβεβηκός , μερικός συμβεβηκός . ἀλλά εἰμί μέν οὕτως εἰμί ἐρῶ ὁ φιλόσοφος , πρᾶγμα εἄν ἐγώ ἀπαλλάσσω , ἐπεί δέ οὐ οὕτως εἶπον , ἀλλά ξένος φωνή χράω , πρᾶγμα παρέχω ὁ ἐξηγητής · καλέω γάρ ὁ μέν οὐσία οὐ ἐν ὑπόκειμαι , διότι ὁ οὐσία αὐθυπόστατος εἰμί οὖον δήω τις πρός ὕπαρξις , ὁ δέ συμβαίνω ἐν ὑπόκειμαι , διότι ὁ συμβεβηκός , οἷος τ·ὸ θερμός , ὁ ψυχρός , ὁ λευκός , ἐν ὑπόκειμαι ἔχω ὁ εἰμί ὁ οὐσία καί ἀδύνατος Χωρὶς εἰμί ὁ ἐν ὅς εἰμί , ὁ δέ καθόλου κατά ὑπόκειμαι ὡς κατά τις ἀγορεύω , οἷος ἄνθρωπος κατά Πλάτων , Σωκράτης , Ἀλκιβιάδης . ὁ δέ μερικός καλέω οὖον κατά ὑπόκειμαι , διότι μή κατά κατηγορέω , ὡς ὁ ἄτομος · κατά τίς γάρ ἔχω οὗτος κατηγορέω ; συμπλέκω οὖν ὁ ὄνομα οὗτος καλέω ὁ καθόλου οὐσία κατά ὑπόκειμαι οὐ ἐν ὑπόκειμαι , κατά ὑπόκειμαι μέν ὡς καθόλου , οὐ ἐν ὑπόκειμαι δέ ὡς οὐσία , ὁ δέ μερικός οὐσία καλέω οὖον κατά ὑπόκειμαι οὐ ἐν ὑπόκειμαι , οὖον κατά ὑπόκειμαι μέν ὡς μερικός , οὐ ἐν ὑπόκειμαι δέ ὡς οὐσία . πάλιν δέ ὁ καθόλου συμβαίνω καλέω κατά ὑπόκειμαι ἐν ὑπόκειμαι , κατά ὑπόκειμαι μέν ὡς καθόλου , ἐν ὑπόκειμαι δέ ὡς συμβεβηκός , ὁ δέ μερικός συμβαίνω καλέω οὖον κατά ὑπόκειμαι ἐν ὑπόκειμαι , οὖον κατά ὑπόκειμαι μέν ὡς μερικός , ἐν ὑπόκειμαι δέ ὡς συμβεβηκός . ἀλλά τοιοῦτος φωνή χράω ἀπορία κινέω ὁ ἐξηγητής , τίς δήποτε ἀσαφής ὄνομα χράω , δύναμαι καλέω οὗτος οὐσία , συμβεβηκός , καθόλου καί μερικός . καί λέγω οὗτος τις εἷς μέν αἴτιος οὗτος · ὅτι οὗτος χάρις ἀσαφής οὗτος εἶπον , ὅπως μή βατός ποιέω πᾶς ὁ οἰκεῖος φιλοσοφία , ἀλλά ὥσπερ ἐν ὁ ἱερός ὁ παραπέτασμα εἰμί εὑρίσκω καί ὁ ποίημα ὁ μῦθος , οὗτος καί ἐνταῦθα ὁ ἀσάφεια αὐτός ἐπινοέω . καί οὗτος μέν πρῶτος αἰτία . δύο δέ εἰμί αἰτία οὗτος , ὁ λέγω ὅτι οὗτος χάρις χράω τοιοῦτος φωνή , διότι λέγω ὅτι Δίκαιος ; προάγω ὁ λόγος ἀντιφατικός , ἐπεί μηδείς ἐκφεύγω ὁ ἀντίφασις · ἀντίφασις δέ εἰμί μάχη κατάφασις καί ἀπόφασις , ὁ ναί ἢ ὁ οὖον σημαίνω . ἀλλά πάλιν | ἀπορέω λέγω ὅτι εἰμί τίμιος - τέρας εἰμί ὁ οὐσία ὁ συμβεβηκός καί ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις , διά τίς μή δηλόω ὁ Ἀριστοτέλης ὁ μέν οὐσία διά κατάφασις ὡς τίμιος , ὁ δέ συμβαίνω διά ἀπόφασις ὡς ἄτιμος . πρός οὗτος φημί ὅτι οὐδείς ἄτοπος ὁ ἀγαθός πᾶς ἢ καί ὁ χείρων πᾶς διά ἀπόφασις σημαίνω . οὗτος γοῦν ὁ εἷς ὁ πᾶς ἀρχή <δι'> ἀπόφασις γνωρίζω , οὐδείς ἔχω οὗτος κατηγορέω . ἀλλά μήv καί ὁ ὕλη αἰσχρός καί τρύξ ὁ πᾶς εἰμί διά ἀπόφασις γνωρίζω . εἰμί δέ οὗτος , οὐδείς ἄτοπος καί ὁ οὐσία διά ἀπόφασις δηλόω . καί οὗτος μέν εἷς ἀπορία καί ὁ λύσις αὐτός . ἄλλος δέ ἀπορία φημί τοιοῦτος , ὅς τίς δήποτε μή καί αὐτός διά κατάφασις δηλόω ἐρῶ ὑπόκειμαι καί ἐν ὑπόκειμαι , ἵνα ὁ οὐσία καί ὁ συμβαίνω διά κατάφασις δηλόω . φημί ὅτι εἰκότως · βούλομαι γάρ ἀντιφατικός προάγω ὁ λόγος , εἰδοί ὡς πᾶς ὁ εἰμί περιλαμβάνω καί οὐδείς εἰμί μεταξύ ὁ ἀντίφασις . δύο δέ κατάφασις ὡς ἐπίπαν ἀεί εὑρίσκω τίς μεταξύ · οἷος ἐάν τις εἶπον ὅδε τίς ἢ λευκός ἢ μέλας , πολλάκις ψεύδω · δύντι γάρ εἰμί τίς μηδέ λευκός μηδέ μέλας , ἀλλά φαιός . εἰμί δέ προάγω ὁ λόγος λέγω ὅτι ἢ λευκός εἰμί ἢ οὖον λευκός εἰμί ἢ μέλας ἢ οὖον μέλας , οὖον διαμαρτάνω κατά ὁ ἀντίφασις . ἀλλά πρός οὗτος πάλιν τις ἀπορέω λέγω ὅτι διά κατάφασις ἔστω ὅτε πᾶς ὁ εἰμί περιλαμβάνω · οὗτος γοῦν φημί I ὅτι ὁ εἰμί πᾶς ἢ ἀίδιος εἰμί ἢ φθαρτός · οὐκοῦν καί εἰμί ποῦ πάλιν εἶπον ὅτι πᾶς ὁ εἰμί ἢ ὑπόκειμαι εἰμί ἢ ἐν ὑπόκειμαι , οὗτος εἰμί ἢ οὐσία ἢ συμβεβηκός , ἀληθεύω . καί ὅτι ἀντιφατικός βούλομαι προάγω ὁ λόγος ὁ Ἀριστοτέλης , οὐδείς κακός καί οὗτος αὐτός δύναμαι ποιέω καί διά κατάφασις ὁ οὐσία σημαίνω λέγω τάτος μέν οὐ ὑπόκειμαι ὁ δέ ὑπόκειμαι . ἀλλά πρός οὗτος φημί ὅτι ψευδής ὁ λόγος εὑρίσκω , εἰμί εἶπον ὁ οὐσία ὑπόκειμαι · οὖον μόνος γάρ ὁ οὐσία ὑπόκειμαι , ἀλλά καί ὁ μερικός συμβεβηκός ὁ καθόλου · ὁ γάρ ὅδε λευκός ὑπόκειμαι ὁ καθόλου λευκός , καί μή πρός σύστασις ἀλλά πρός κατηγορία . εἰμί οὖν καί ὁ συμβεβηκός ὑπόκειμαι , οὐ δύναμαι μόνος ὁ οὐσία ὑπόκειμαι ὀνομάζω . καί οὗτος μέν περί ὁ ἀπορία . λοιπός δέ ζητέω καί ὁ τάξις ὁ συζυγία καί ζητέω οὗτος φημί · λέγω γάρ ὅτι πρῶτος μέν μιμνήσκω ὁ καθόλου οὐσία , ὡς τίμιος τίμιος γάρ εἰμί , διότι καί κατά ἀμφότερος εἰμί καί καθόλου καί οὐσία ) , δύο δέ ὁ μερικός συμβεβηκός , οὐ ὡς τίμιος , ἀλλά ὡς ἐναντίος ὁ καθόλου οὐσία · ὁ γάρ ἐναντίος εἷς εἰμί ὁ ἐπιστήμη . καί οὗτος χάρις εὐθύς μετά αὐτός οὗτος μνημονεύω . τρίτος τάσσω ὁ καθόλου συμβεβηκός · προτιμάω γάρ αὐτός ὡς καθόλου , διότι περί οὗτος καταγίγνομαι ὁ φιλόσοφος . εἶτα τέταρτος τάξις ἀπονέμω ὁ μερικός οὐσία · καί οὗτος μέν εἷς αἰτία . ὁ δέ νέος ὁ ἐξηγητής ἀποδίδωμι καί ἄλλος αἴτιος τοιοῦτος · ὅτι οὗτος | χάρις <τετάρτην> τάσσω ὁ μερικός οὐσία , ἵνα ἀπό οὐσία ἄρχω εἰς οὐσία τελευτάω οὗτος πέρας ὁ πρόκειμαι ἐγώ θεωρία εἰς ἐξέτασις . Θεωρία ὅς p . 1a20 ὁ εἰμί ὁ μέν κατά ὑπόκειμαι τις λέγω , ἐν ὑπόκειμαι δέ οὐδείς εἰμί . ἐνταῦθα ὁ καθόλου οὐσία φημί · διά μέν γάρ ὁ κατά ὑπόκειμαι ὁ καθόλου εἰσάγω , διά δέ ὁ οὐ ἐν ὑπόκειμαι ὁ οὐσία . p . 1a23 ὁ δέ ἐν ὑπόκειμαι μέν εἰμί , κατά ὑπόκειμαι δέ οὐδείς λέγω . ᾿Ευταῦθα ὁ μερικός συμβεβηκός φημί , διά μέν ὁ ἐν ὑπόκειμαι ὁ συμβαίνω εἰσάγω , διά δέ ὁ οὖον κατά ὑπόκειμαι ὁ μερικός δηλόω . p . 1a24 ’Ev ὑπόκειμαι δέ λέγω ὅς ἐν τις μή ὡς μέρος ὑπάρχω ἀδύνατος Χωρὶς εἰμί ὁ ἐν ὦ εἰμί . ἐνταῦθα ὁ ἁπλόος συμβαίνω ὑπογράφω . ὁ δέ κατά μέρος αὐτός ἐξάπλωσις ἐν ὁ ἑξῆς θεωρία μανθάνω . p . 1a25 οἷος ὁ τις γραμματικός ὑπόκειμαι μέν εἰμί ὁ Ψυχή , κατά ὑπόκειμαι δέ οὐδείς λέγω . οὗτος ὁ παράδειγμα οὖον ὁ προσεχῶς εἴρω εἰμί ὑπογραφή , ἀλλά ὁ ἀνωτέρω οὗτος λέγω μερικός συμβεβηκός · ὁ γάρ εἶπον ὁ τις γραμματικός ὁ μερικός εἰσάγω , ὁ ἐν Ἀρίσταρχος , εἰμί τυγχάνω . κλάω δέ οὗτος ὁ μερικός συμβαίνω ὁ Ἀριστοτέλης πῇ μέν ἐν σῶμα θεωρέω πῇ δέ ἐν ἀσώματος · ἐν ἀσώματος μέν , ἡνίκα φημί ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ Ψυχή ὁ γραμματικός , ἐν σῶμα δέ , ἡνίκα λέγω οὗτος λευκός ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ σῶμα . p . 1a29 ὁ δέ κατά ὑπόκειμαι λέγω καί ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . ἐνταῦθα ὁ καθόλου συμβεβηκός φημί , διά μέν ὁ κατά ὑπόκειμαι ὁ καθόλου εἰσάγω , | διά δέ ὁ ἐν ὑπόκειμαι ὁ συμβεβηκός . p . 1b3 ὁ δέ οὔτε ἐν ὑπόκειμαι εἰμί οὔτε κατά ὑπόκειμαι τις λέγω . ἐνταῦθα ὁ μερικός οὐσία φημί , διά μέν ὁ εἶπον οὖον κατά ὑπόκειμαι ὁ μερικός ἐμφαίνω , διά δέ ὁ οὐ ἐν ὑπόκειμαι ὁ οὐσία . p . 1b6 ἁπλός δέ ὁ ἄτομος καί εἷς ἀριθμός κατά οὐδείς ὑπόκειμαι λέγω , ἐν ὑπόκειμαι δέ εἰμί οὐδείς κωλύω εἰμί . καλῶς εἶπον ὁ ἄτομος καί εἷς ὁ ἀριθμός · εἰμί μέν γάρ λαμβάνω καί ὁ εἰδικός εἶδος ἄτομος , ὁ μηκέτι δύναμαι τέμνω καί σῴζω ὁ αὐτός εἶδος · οὗτος δέ οὐ εἰμί εἷς ὁ ἀριθμός . ἵνα οὖν ὁ ἁπλόος ἄτομος εἰσάγω , προστίθημι καί ὁ εἷς ἀριθμός · διαφέρω γάρ ὁ ἄτομος ὁ μερικός , διότι ὁ μέν ἄτομος ἐπί εἷς καί μόνος ὁρίζω φέρω , ὁ δέ μερικός εἰμί μέσος ὁ τε καθόλου καί ὁ ἄτομος · ὁ μέν γάρ ἄτομος ἔχω ὁ κατά εἷς φέρω , ὁ δέ καθόλου ὁ ἀόριστος ἐπί κοινός κατηγορέω . p . 1a24 Εὖς ὑπόκειμαι δέ λέγω ὅς ἐν τις μή ὡς μέρος ὑπάρχω ἀδύνατος Χωρὶς εἰμί ὁ ἐν οἶς εἰμί . περι τέσσαρες φωνή διαλέγω Ἀριστοτέλης , ὁ ὕω μόνος ὑπογραφή ἐγώ παραδίδωμι , ὁ τε κατά ὑπόκειμαι καί ὁ ἐν ὑπόκειμαι , ὁ μέν κατά ὑπόκειμαι ἀπλόος δέ ὁ ἄτομος καί εἷς ἀριθμός κατά οὐδείς ὑπόκειμαι λέγω , ἐν ὑπόκειμαι δέ ἔνιοι οὐδείς κωλύω εἰμί . ὁ δέ ἐν ὑπόκειμαι παραδίδωμι ὑπογραφή λέγω ὅτι ἐν ὑπόκειμαι ἐκεῖνος λέγω , ὁ ἐν τις μή ὡς μέρος ὑπάρχω ἀδύνατος Χωρὶς εἰμί ὁ ἐν ὅς εἰμί . I καλῶς δέ ὑπογραφή καί οὐ ὁρισμός αὐτός παραδίδωμι . καί οὗτος ποιέω ὡς φιλοσύντομος καί ὡς ἀκριβής καί ὡς φιλάνθρωπος . ὡς μέν οὖν φιλοσύντομος ὁ δύο μόνος μνημονεύω , ὡς δέ ἀκριβής Ἐπιστήμων ἐκ ἑκάτερος ἀντίθεσις εἷς μνημονεύω , ὡς δέ φιλάνθρωπος ὁ χείρων , ὅπως μή δοκέω διά ὁ ἀμυδρότης ὁ ὕπαρξις μηδέ ὅλως εἰμί . διά οὗτος τοίνυν αὐτός ὑπογραφή παραδίδωμι καίω οὐ · ὁρισμός · ὁμώνυμος γάρ εἰμί φωνή ὁ ἐν τις , ὁ δέ ὁμώνυμος ὁρισμός οὐ εἰμί ἀποδίδωμι , ἀλλά μᾶλλον ὑπογραφή . ὅτι δέ ὁ ἐν τις ὁμώνυμος εἰμί φωνή δῆλος · ὁ γάρ ἐν τις ἑνδεκαχῶς λέγω . καί πρῶτος μέν ἐν τις λέγω ὡς ἐν χρόνος , ὡς ὅταν φημί ὁ Σωκράτης ἐν ὁ Πελοποννησιακός χρόνος γίγνομαι καί Αἴας ἐν ὁ Τωϊκῷ πόλεμος . λέγω ἐν τις καί ὡς ἐν τόπος , ὡς ὅταν φημί ὁ Σωκράτης ἐν Λύκειον εἰμί . λέγω ἐν τις ὡς ἐν ἀγγεῖον , ὡς ὅταν φημί ὁ οἶνος ἐν ὁ ἀμφορεύς εἰμί καί ὁ σῖτος ἐν ὁ μέδιμνος . διαφέρω δέ ὁ τόπος ὁ ἀγγεῖον κατά ὁ κινητός καί ἀκίνητος · ὁ μέν γάρ τόπος ἀκίνητος εἰμί , ὁ δέ ἀγγεῖον κινέω λέγω . λέγω ἐν τις καί ὡς γένος ἐν ὁ εἶδος , ὡς ὅταν φημί ὁ ζῷον ἐν ἵππος καί ἄνθρωπος καί ἐν βοῦς εἰμί . λέγω ἐν τις καί ὡς εἶδος ἐν γένος , ὡς ὅταν φημί ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ ἵππος ἐν ὁ ζῷον εἰμί . λέγω ἐν τις καί ὁ ὅλος ἐν ὁ μέρος , ὡς ὅταν φημί ὁ χείρ ἐν δάκτυλος . λέγω ἐν τις καί ὡς μέρος ἐν ὅλος , ὡς ὅταν φημί ὁ 1 χείρ ἐν ὁ ὅλος σῶμα . λέγω ἐν τις καί ὡς εἶδος ἐν ὕλη , ὡς ὅταν φημί ὁ εἶδος ὁ ἀνδριάς ἐν ὁ χαλκός εἰμί . λέγω ἐν τις καί ὡς ἐν ποιητικός , ὡς ὅταν εἶπον οὐ εἰμί ἐν ἐγώ ὅδε ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ἐν ὁ ἀρχοντιάω . λέγω ἐν τις καί ὡς ἐν τελικός , ὡς ὅταν φημί ὁ φιλοσοφία ἐν γεωμετρία ὁ τέλος ἔχω ἢ ὁ ἰατρικός ἐν ὑγεία ἔχω ὁ τέλος . λέγω πάλιν ἐν τις ὡς συμβαίνω ἐν οὐσία , ὡς ὁ λευκός ἐν ὁ Σωκράτης . εἰμί τοίνυν ὁ ἐν τις πολλαχῶς λέγω , πῶς οὐ εἶμαι . ὁμώνυμος ; οὐκοῦν ὁ ἐν τις ὡς ἐν πλείων κατηγορία θεωρέω ἀναλογέω γένος , ὁ δέ λοιπός ὁ ἐν ὁ ὑπογράφω διαφορά · ὁ γάρ μή ὡς μέρος ὑπάρχω καί ὁ ἀδύνατος Χωρὶς εἰμί ὁ ἐν ὅς εἰμί ἀναλογέω διαφορά . ἀναγκαῖος δέ προστίθημι ὁ μή ὡς μέρος ὑπάρχω διά ὁ μή εἰμί ὁ ὀφθαλμός συμβεβηκός · ἐν τις γάρ εἰμί καί ἀδύνατος Χωρὶς εἰμί ὁ ἐν ὅς εἰμί , καί ὅμως οὐ εἰμί συμβεβηκός , διότι ὡς μέρος εἰμί , ὁ δέ συμβαίνω οὖον ἐθέλω εἰμί ὡς μέρος . καί διά οὗτος προστίθημι ὁ Ἀριστοτέλης ὁ μή ὡς μέρος ὑπάρχω . ὁ δέ ἀδύνατος Χωρὶς εἰμί ὁ ἐν ὅς εἰμί προστίθημι , διότι . . . . . . . . . . . . . . . . ἐν τις εἰμί καί οὐ εἰμί αὐτός μέρος , ὁ σῶμα , οὖον μέντοι οὖον δύναμαι χωρίζω · χωρίζω γάρ καί κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι σύν ὁ Ψυχή , ὅσπερ οὖον δυνατός ἔχω ὁ συμβεβηκός . ὁ τοίνυν σύμπας νόος ὁ ὑπογραφή τοιοῦτος εἰμί · ὅτι συμβεβηκός εἰμί ὅς ἐν τις θεωρέω μή εἰμί αὐτός μέρος , καί ἀδύνατος ἔχω χωρίζω ὁ ὑπόκειμαι οὐσία αὐτός . | καί οὗτος μέν οὖν ὁ διάνοια . ἀλλά πρός οὗτος ὁ ὑπογραφή ἀπορέω τις , πειράω δείκνυμι ἔχω αὐτός ὁ δισσός κακία , ὅς φύω ἐπιδέχομαι ὁ ὁρισμός , τοῦι εἰμί ὑπερβολή καί ἔλλειψις · ὁ μέν γάρ λέγω ὑπερβολή ἔχω αὐτός ἀπορέω λέγω οὕτως · ὅτι οὖον μόνος ὁ συμβεβηκός ὑπογράφω διά ὁ εἴρω ὑπογραφή , ἀλλά καί ὁ ἄτομος , ἤγουν ὁ Σωκράτης · ἁρμόζω γάρ αὐτός ὁ εἴρω ὑπογραφή . εἰμί δέ ἁρμόζω αὐτός , ἐπεί ὅς ὁ ὁρισμός ὁ αὐτός , καί ὁ ὁριστός ὁ αὐτός , ἀνάγκη ὁ Σωκράτης ἢ συμβαίνω εἰμί , ὅσπερ ἄτοπος , ἢ οὐσία αὐτός εἰμί ἁρμόζω ἐπί αὐτός ὁ εἴρω ὑπογραφή , καί οὐκέτι ἁρμόζω μόνος ὁ συμβεβηκός . ὅτι δέ ἁρμόζω ὁ Σωκράτης ὁ ὑπογραφή , δῆλος ἐντεῦθεν · ὁ Σωκράτης ἐν τις , εἰμί γε φυσικός εἰμί σῶμα , πᾶς δέ σῶμα φυσικός ἐν τόπος εἰμί . ἀλλά μήv καί ἐν τις εἰμί , οὗτος εἰμί ἐν τόπος , οὐ εἰμί μέρος ὁ τόπος , καίω ἀδύνατος αὐτός Χωρὶς εἰμί τόπος , εἰμί γε , ὡς εἴρω , φυσικός ἔχω σῶμα . εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω καί ἁρμόζω ὁ ὑπογραφή ὁ Σωκράτης , οὖον μόνος συμβεβηκός ὑπογράφω , ἀλλά καί οὐσία , ἢ ὁ πρόκειμαι εἰμί συμβεβηκός , ὡς εἴρω . καί οὗτος . μέν ὁ ἀπορία . πολύς δέ καί ἄλλος ἀντιλέγω ἐγώ παρίημι ἐκεῖνος ὁ Θεμίστιος προσάγω λύσις οὗτος λέγω οὕτως · ὁπότε λέγω , φημί , ὁ Σωκράτης ἐν τόπος ἵημι , ποῦ ἄρα φημί αὐτός εἰμί , ἐν ὁ καθόλου | ἢ ἐν ὁ μερικός ; εἰμί μέν οὖν ἐν ὁ καθόλου , ἀδύνατος · οὖον γάρ εἰμί Σωκράτης τόπος ὁ ὑπέκκαυμα . εἰμί δέ ἐν ὁ μερικός , δύναμαι Χωρὶς εἰμί οὗτος · ὥστε οὖν οὐ ἐφάρμοσις κατά ὁ Σωκράτης ὁ εἴρω ὁ συμβεβηκός ὑπογραφή . ἀλλά πάλιν ἀπορέω τις λέγω ὅτι οὖον μόνος ὁ συμβεβηκός ὑπογράφω , ἀλλά καί ὁ εἶδος · ὁ γάρ εἶδος ὁ ἔνυλος ἐν τις εἰμί ( ἐν γάρ ὁ ὕλη θεωρέω ) , καί ὅμως οὐ εἰμί αὐτός μέρος καί Χωρὶς αὐτός οὖον δύναμαι εἰμί . ἀλλά οὗτος πάλιν ἀγνοέω ὅτι ὁ ἐν τις ἐνταῦθα ὁ Αριστοτέλης ὁ οὐσία εἶπον ὁ εἰδοποιέω καί οὐ , ὡς αὐτός φημί , ὁ ὕλη . οὕτως μέν οὖν ἀπορέω ὁ βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὑπερβολή ἔχω ὁ εἴρω ὑπογραφή . ὁ δέ φάσκω αὐτός ἐλλείπω φημί ὅτι οὖον πᾶς ὁ συμβεβηκός ὑπογράφω διά ὁ εἴρω ὑπογραφή · ὁ γάρ συμβεβηκός χωριστός χωρίζω · εἰμί δέ χωρίζω , κακῶς ἄρα εἶπον ἀδύνατος Χωρὶς εἰμί ὁ ἐν ὅς εἰμί . ἀλλά φημί ὅτι ὁ τοιοῦτος ἀπορία καταγέλαστος · ὁράω γάρ ὅτι εἶπον ὁ Ἀριστοτέλης Χωρὶς εἰμί ὁ ἐν ὅς εἰμί , οὖον μέντοι εἶπον ὅτι οὖον δύναμαι χωρίζω · χωρίζω γάρ δύναμαι , χωρίζω δέ ὑφίστημι ἀδυνατέω . πάλιν δέ φημί ὅτι οὖον πᾶς ὁ συμβεβηκός ὁρίζω · εἰμί γάρ τις ὁ συμβεβηκός , ὅστις δύναμαι χωρίζω ὁ ὑπόκειμαι , οἷος ὁ εὐωδία ὁ μῆλον · οὗτος γάρ χωρίζω ἐκ ὁ μῆλον καί ἔρχομαι πρός ἐγώ · εἰμί δέ χωρίζω | καίπερ εἰμί συμβεβηκός , εἰμί τις ὁ συμβεβηκός Χωρὶς εἰμί δύναμαι ὁ ἐν ὅς ὑπάρχω . πρός οὗτος ὁ ἀπορία ἀντιλέγω ὁ αριστοτελικός λέγω ὅτι εἰμί καί χωρέω ὁ εὐωδία ὁ μῆλον πρός ἐγώ , οὖον κατά ἑαυτοῦ χωρέω , ἀλλά μετά τίνω ἐκ ὁ μῆλον λεπτός ἀπόρροια ὑπεκχέω ὁ εὐωδία καί ἔρχομαι πρός ἐγώ . καί ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω , δηλόω ὁ ῥυτιδόω ὁ μῆλον · πόθεν δέ εἄν ῥυτιδόω , εἰμί μή οὐσία τις ἐκ αὐτός διαφορέω : εἰμί δέ τις , φημί , εἶπον πρός ἐγώ τίς δήποτε ἐν ὁ δένδρον εἰμί καί εὐωδία ἐγώ χαρίζομαι οὖον ῥυτιδόω , γιγνώσκω οὗτος ὅτι μᾶλλον οὐσιόω ἐκ ὁ ῥίζα καί ὁ κλάδος ἤ2 διαφορέω . οὗτος μέν οὖν ὁ λύσις ὁ περιπατητικός . ὁ δέ Πλωτῖνος οὗτος ὁ ἀπορία ἐπιλύω ἕτερος ἐπιφέρω λύσις , ὁ δίοσμος ὁ ἀήρ αἰτιάομαι · λέγω γάρ ὅτι ὁ ἀήρ δίοσμος εἰμί δύναμις γίγνομαι ἐνέργεια εὐώδης , καί οὕτως ἀντιλαμβάνω ὁ εὐωδία . καί οὗτος ὁ λύσις Πλωτῖνος κομψός εἰμί ὁ ὁ περιπατητικός · ἐκεῖνος γάρ οὐ εἰμί πάνυ πιθανός · εἰμί γάρ οὐσία εἰμί ὁ ἐκφέρω , πάντως ἢ ἄνω χωρέω ἢ κάτω · ἢ γάρ βαρύς εἰμί οὗτος ὁ σῶμα ἢ κοῦφος . εἰμί μέν οὖν κάτω χωρέω , μόνος ὁ κάτω ὀφείλω ὀσφραίνομαι , εἰμί δέ ἄνω , ὁ ἄνω μόνος . νῦν δέ ὁράω ὅτι οὖον μόνος ὁ ἄνω ἢ ὁ κάτω ὀσφραίνομαι , ἀλλά καί ὁ εἰς ὁ πλάγιος . εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω , ἀπίθανος φαίνω ὁ ὁ περιπατητικός λύσις . ἐνίστημι δέ καί πρός ὁ Πλωτῖνος λύσις τις λέγω ὅτι ὁ εὐωδία ὁ μῆλον ἆρα ἐν ὁ αὐτός νῦν | καί ἐν ὁ ἀήρ εἰμί καί ἐν ὁ μῆλον ἢ ἐν ἄλλος καί ἄλλος χρόνος ; εἰμί μέν γάρ ἐν ὁ αὐτός νῦν . εἰμί σῶμα χωρέω διά σῶμα διά ὁ ὁ δύο οὐσία ἀνακίρναμαι ἀλλήλων · ἀδύνατος γάρ ἐν ὁ αὐτός νῦν καί ἐν ὁ μῆλον καί ἐν ὁ ἀήρ , εἰμί μή σῶμα διά σῶμα χωρέω . εἰμί δέ ἐν ἄλλος καί ἄλλος χρόνος , δῆλος ὅτι εἰμί μεταξύ χρόνος , κατά ὅς οὐ ὑπάρχω οὐδέ ἐν ὁ μῆλον οὐδέ ἐν ὁ ἀήρ . εἰμί δέ μή ὑπάρχω οὐδέ ἐν ὁ μῆλον οὐδέ ἐν ὁ ἀήρ , εὑρίσκω * * ὁ συμβαίνω μηδέποτε ἄνευ ὑπόκειμαι . p . 1a10 ὅταν ἕτερος κατά ἕτερος . μετά ὁ ὁμώνυμος καί συνώνυμος καί παρώνυμος καί ὁ · ὁ λέγω πᾶς διαίρεσις καί ὑπογραφή ὁ κατά ὑπόκειμαι καί ἐν ὑπόκειμαι ἥκω ὁ λόγος καί ἐπί ὁ βάθος καί πλάτος ὁ κατηγορία · ἔχω γάρ οὗτος καί βάθος καί πλάτος . καί βάθος μέν εἰμί ὁ ἀπό ὁ καθόλου ἐπί ὁ μερικός κάθοδος καί ὁ ἀπό ὁ μερικός ἐπί ὁ καθόλου ἄνοδος , πλάτος δέ ὁ ἕκαστος πρᾶγμα τομή καί διαίρεσις . καί βάθος εἰμί , οἷος ὡς ὅταν εἶπον ὅτι ὁ οὐσία διαιρέω εἰς σῶμα καί ἔμψυχος καί ζῷον · ἀπό γάρ ὁ καθόλου καταντάω <εἰς> μερικός . εἰμί δέ ἀπό ὁ ζῷον ἀνατρέχω εἰς ὁ οὐσία , τότε ἀπό ὁ μερικός ἐπί ὁ καθόλου ὁ ἄνοδος ποιέω πλάτος δέ εἰμί , ὡς ὅταν ὁ ζῷον διαιρέω εἰς λογικός , εἰς πτηνός καί πεζός . καί ὁ μέν βάθος ἀναλογέω ὁ φυσικός σῶμα · ὅς γάρ τρόπος ἐκεῖνος ἐπί ὁ ἄνω φέρω , ἡνίκα εἰμί κοῦφος , ἢ ἐπί ὁ κάτω , ἡνίκα βαρύς , ὁ αὐτός τρόπος καί ἐπί ὁ κατηγορία ἢ ἀπό ὁ καθόλου ἄρχω τελευτάω | εἰς ὁ μερικός ἢ ἀπό ὁ μερικός ἐπί ὁ καθόλου . ὁ δέ πλάτος ἀναλογέω ὁ ζῷον ὁ ἐπί ὁ πλάγιος ποιέω κίνησις . ἐν οὗτος δέ ὁ Ἀριστοτέλης τρεῖς κανών προχειρίζω , δύο μέν ἐκ ὁ βάθος , εἷς δέ ἐκ ὁ πλάτος . ἐν ὅς ὁ Προῦσα θεωρία περικλείω . Θεωρία ὅς ἀλλά ἵνα ὁ οὗτος γνῶσις γίγνομαι σαφής , μικρός ἄνωθεν ἄρχω ἕκαστος οὗτος πολυπραγμονέω , καί πρότερος . γε ὁ βάθος , ὅς πρῶτος ὁ κανών φημί ὁ Ἀριστοτέλης <διὰ> οὗτος · ὡς ἡνίκα ὁ πρότερος ὁ δύο κατηγορέω ὡς κατά ὑπόκειμαι <καὶ> ὁ δύο ὁ τρίτος , τότε καί ὁ πρῶτος ὁ τρίτος κατηγορέω · οἷος ὁ ἔμψυχος κατηγορέω ὁ ζῷον καί ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος ὡς κατά ὑπόκειμαι , ἀλλά καί ὁ ἔμψυχος ὁ ἄνθρωπος . πρόσκειμαι δέ ὁ κατά ὑπόκειμαι διά τις ἀπορία , ὅς ἐφεξῆς λέγω . κατά ὑπόκειμαι δέ εἰμί , ἡνίκα ὁ αὐτός οὐσία καί ὁ σύστασις κατηγορέω ὁ κατηγορέω . ρέω . πρόσκειμαι δέ οὗτος διά ὁ γένος · ἰδού γάρ ὁ γένος κατηγορέω ὁ ζῷον καί ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἔτι δέ καί ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος , διότι ὁ γένος ὁ ζῷον οὖον κατά ὑπόκειμαι κατηγορέω · οὖον γάρ ὁ οὐσία ὁ ζῷον εἰμί δηλωτικός , ἀλλά ὡς ἐν σχέσις θεωρέω . ἔτι ὁ δισύλλαβος κατηγορέω ὁ ζῷον , οὐ ἔτι δέ καί ὁ δισύλλαβος ὁ ἄνθρωπος , ἐπεί οὐ ὡς κατά ὑπόκειμαι κατηγορέω ὁ δισύλλαβος ὁ ζῷον , ἀλλά ὡς φωνή . διά οὗτος οὖν πᾶς πρόσκειμαι ὁ κατά ὑπόκειμαι . καί οὗτος μέν ὁ πρῶτος περιέχω κανών . δύο κανών ὁ ἀπό ὁ βάθος προέρχομαι οὗτος · | ὁ ὑπάλληλος φημί λέγω γένος ὁ αὐτός εἰμί διαφορά . καί ἄξιος ἐνταῦθα ζητέω Ποίας ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης φημί διαφορά ὁ ὑπάλληλος γένος , ἆρα ὁ συστατικός ἢ ὁ διαιρετικός . φημί οὖν ὅτι ὁ μέν συστατικός ὁ αὐτός εἰμί ὁ ὑπάλληλος γένος , οἷος ὁ ζῷον καί ὁ λογικός ( ἀμφότερος γάρ ὁ αὐτός εἰμί συστατικός διαφορά , ἤγουν ὁ οὐσία καί ὁ ἔμψυχος καί ὁ αἰσθητικός ) , ὁ δέ διαιρετικός οὖον πάντως ὁ αὐτός , ἀλλά ποτέ μέν ὁ αὐτός εἰμί ποτέ δέ οὐ ὁ αὐτός · εἰμί γάρ διαιρέω ὁ ζῷον εἰς λογικός καί ἄλογος ὁμοίως καί ὁ πεζός εἰς λογικός καί ἄλογος , οὐ ἀφίημι τίς ποιέω . εἰμί δέ διαιρέω ὁ ζῷον εἰς πτηνός καί πεζός καί ἔνυδρος , οὐ ἔτι δύναμαι εἶπον ὅτι ὁ πεζός ὁ μέν πτηνός ὁ δέ ἔνυδρος , ἐπεί εὑρίσκω εἰς ὁ ἀντιδιαιρέω ποιέω ὁ διαίρεσις . ἔνθεν οὐ ἀνάγκη συντρέχω ἀεί ὁ αὐτός διαφορά ὁ διαιρετικός ὁ ὑπάλληλος γένος , ἀλλά εἰμί ποτέ μέν <τὰς> αὐτός λαμβάνω , ποτέ δέ οὖον . ἄξιος δέ ζητέω εἰμί ὁ αὐτός εἰμί διαφορά ὁ ὑπάλληλος γένος , διά ὅς αἴτιος εἶπον ὁ Ἀριστοτέλης ὁ δεῖ ὑπό ἀλλήλων γένος οὐδείς κωλύω ὁ αὐτός εἰμί διαφορά · διά γάρ ὁ εἶπον οὐδείς κωλύω αἰνίζω ὅτι ποτέ καί δυνατός μή εἰς αὐτός εἰμί διαφορά . πάλιν ἄξιος ζητέω ὅτι εἰμί ποιός μέν ὁ αὐτός εἰμί , ποτέ δέ οὐ <κἱ> αὐτός , διά ὅς αἴτιος εἶπον ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ὅσος κατά ὁ κατηγορέω λέγω , τοσοῦτος καί κατά ὁ ὑπόκειμαι εἴρω , ἐκ οὗτος αἰνίσσομαι ὅτι ὁ αὐτός εἰμί διαφορά πάντοτε καί πᾶς ὁ ἄλλος . πρός οὗτος φημί ὅτι ὁ αὐτός εἰμί διαφορά εἶπον ὁ Ἀριστοτέλης | διά ὁ πρῶτος κανών ὁ λέγω ὅτι ὅταν ἕτερος κατά ἕτερος κατηγορέω ὡς κατά ὑπόκειμαι , ὅσος κατά ὁ κατηγορέω λέγω , τοσοῦτος καί κατά ὁ ὑπόκειμαι εἴρω . ὁ δέ οὐδείς κωλύω εἶπον ὁ Ἀριστοτέλης διά ὁ διαιρετικός , ἐπεί οὗτος , ὡς εἴρω , εἰμί ὅτε οὐ εἰμί ὁ αὐτός . καί οὗτος μέν εἷς ἐξήγησις . εἰμί δέ καί δύο εἶπον τοιοῦτος · ὅτι οὐδείς κωλύω * * * καί ὁ μέν πρῶτος ἐξήγησις ὁ πρᾶγμα ἐφάπτω , ὁ δέ δύο αὐτός ὁ ὑφήγησις ὁ λέξις . καί οὗτος περί ὁ δύο κανών . τρίτος κανών εἰμί ὁ ἀπό ὁ πλάτος λαμβάνω ὁ κατηγορία . ἔχω δέ οὕτως · ὁ ἑτερογενής καί μή ὑπό ἀλλήλων τάσσω ἕτερος ὁ εἶδος καί ὁ διαφορά . ἕτερος εἰμί βούλομαι ὁ φιλόσοφος ὁ διαφορά ἐπί ὁ γένος ὁ ἕτερος ὁ μή ὑπάλληλος . καί οὗτος οὖον μάτην · εἰμί γάρ ὅς ἕτερος γένος εἰμί καί προσάγω αὐτός διαφορά ἕτερος γένος , ὁράω εἰς ἀνοίκειος διαφορά ποιέω ὁ διαίρεσις · οἷος εἰμί ζῷον καί ἐπιστήμη ἕτερος καί ἕτερος γένος , καί οὖον δύναμαι τις εἰς διαφορά ὁ ζῷον , ὁ πτηνός καί πεζός καί ἔνυδρος ; λαμβάνω καί ἀνάγω ὑπό ὁ ἐπιστήμη ὡς οἰκεῖος διαφορά . καί ἁπλόος εἶπον , εὕω ἔχω ὁ λόγος ὁ λέγω ὁ ἑτερογενής ἕτερος εἰμί εἰς διαφορά . ἀλλά τις πρός οὗτος ἀπορέω λέγω ὅτι εὑρίσκω ἐπί ἑτερογενής ὁ αὐτός διαφορά · ἰδού γάρ , φημί , ὁ ἔμψυχος καί ἄψυχος ἑτερογενής , καί ὅμως ὥσπερ ὁ ἔμψυχος διαιρέω εἰς ἄπους καί ὑπόπους , ἄπους μέν λέγω ὄφις καί πᾶς ὁ ἑρπετόν , ὑπόπους δέ ἄνθρωπος καί βοῦς καί ἕτερος ζῷον , ὁ βαδίζω χράω <ποσίν> , οὗτος καί ἐπί ὁ ἄψυχος φημί ὁ μέν εἰμί ἄπους , ὡς θυία καί δοῖδυξ , ὁ δέ ὑπόπους , ὡς κλίνη , θρόνος καί ὅσος τοιοῦτος . πρός οὗτος φημί ὅτι μᾶλλον οὐ γιγνώσκω τίς φημί ὁ Ἀριστοτέλης · ἕτερος φημί εἰμί ὁ διαφορά ὁ εἶδος ἀντί ὁ ειδοποιός · ὁ μέν γάρ ἔμψυχος οὗτος ὁ διαφορά ειδοποιός εἰμί , ὁ δέ ἄψυχος οὐδαμῶς , ἀλλά κατά μεταφορά λέγω . μάτην οὖν προάγω ὁ ὁ ἀπορία . οὗτος ὁ πάρειμι περιέχω θεωρία . Θεωρία ὅς p . 1a10 ὅταν ἕτερος κατά ἕτερος κατηγορέω ὡς κατά ὑπόκειμαι . ἐνταῦθα τις πειράω λέγω ὡς ὁ Ἀριστοτέλης οὖον μόνος ὁ ὁρισμός ὁ κατά ὑπόκειμαι παραδίδωμι ἀλλά καί ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι , ἐνταῦθα μέν ὁ κατά ὑπόκειμαι , ἐν ὁ λόγος δέ ὁ <περὶ> ὁ οὐσία ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι . καί ὁ μέν λέγω ὁ κατά ὑπόκειμαι αὐτός παραδίδωμι διά οὗτος ὁ ὁρισμός διελέγχω οὕτως · οὐδέποτε ὁρισμός τις προβάλλω ἐκεῖνος μνήμη ποιέω , ὅς εἰμί ὁ ὁρισμός , ἐπεί εὑρίσκω αὐτός διά ἑαυτοῦ ὁρίζω , ὅσπερ εἰμί ἄτοπος · ἐνταῦθα δέ φαίνω ὁ Ἀριστοτέλης ὁ κατά ὑπόκειμαι μνημονεύω · οὐ ἄρα αὐτός εἰμί ὁρισμός . ὁ δέ λέγω ὡς ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι ὁρίζω ἐν ὁ λόγος ὁ περί ὁ οὐσία διελέγχω καί αὐτός οὕτως · ὁ ὁρισμός ὁ καθόλου εἰμί · δείκνυμι δέ ἐκεῖ ὅτι περί ὁ μερικός οὐσία διαλαμβάνω · οὐ ἄρα εἰμί ὁρισμός ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι . μιμνήσκω δέ | ὅτι ἐγώ μέν ἐν ὁ θεωρία βούλομαι συνέχεια ὁ λόγος φυλάσσω ὁ δύο κανών ὁ βάθος ἐφεξῆς εἶπον , ὁ δέ Ἀριστοτέλης οὐ οὕτως , ἀλλά πρῶτος ὁ εἷς φημί ὁ ἀπό ὁ βάθος , καί οὕτως ἐπάγω ὁ ἀπό ὁ πλάτος , καί τρίτος ὁ ἕτερος ὁ ἀπό ὁ βάθος . p . 1b16 ὁ ἑτερογενής καί μή ὑπό ἀλλήλων τάσσω ἕτερος εἰμί καί ὁ διαφορά . ἐντεῦθεν εἰμί ὁ τρίτος κανών ὁ ἀπό ὁ πλάτος λαμβάνω ὁ κατηγορία , ὅς φημί ὁ ἑτερογενής ἕτερος εἰμί ὁ διαφορά . διά ὅς δέ αἴτιος τρίτος ἔχω τάξις παρά ἐγώ , παρά δέ Ἀριστοτέλης δύο , ἤδη εἴρω . p . 1b18 ζῷον μέν γάρ διαφορά ὁ πεζός καί δίπους καί ὁ πτηνός . ὁ ἀντιδιαιρέω λαμβάνω διαφορά · ὁ γάρ πεζός ὁ πτηνός ἀντί · διαιρέω . ἰστέον δέ ὅτι τετραχῶς διαιρέω ὁ ζῷον · ἢ γάρ ἀπό ὁ γνῶσις λαμβάνω ὁ διαίρεσις , ὡς ὅταν εἶπον ὁ ζῷον ὁ μέν λογικός ὁ δέ ἄλογος , ἢ ἀπό ὁ χρόνος ὁ ζωή , ὡς ὅταν εἶπον ὁ ζῷον ὁ μέν θνητός ὁ δέ ἀθάνατος , ὁ ἀπό ὁ τρόπος ὁ διοργάνωσις , ὡς ὅταν εἶπον ὁ ζῷον ὁ μέν δίπους ὁ δέ τετράπους ὁ δέ ἄπους , ἢ ἀπό ὁ τόπος ὁ ζωή , ὡς ὅταν εἶπον ὁ ζῷον ὁ μέν πτηνός ὁ δέ ἔνυδρος ὁ δέ χερσαῖος . ἐνταῦθα τοίνυν ὁ φιλόσοφος ὁ διαίρεσις ποιέω ἀπό ὁ τόπος ὁ οιαγωγη καί ἀπό ὁ τρόπος ὁ διοργάνωσις , πῇ μέν εἶπον <πεζὸν καί πέτομαι καί ἔνυδρος , ὅσπερ εἰμί τόπος , πῇ δέ δίπους , ὅσπερ εἰμί διοργάνωσις . p 1b25 ὁ κατά μηδείς συμπλοκή λέγω . διαιρέω ὁ φιλόσοφος ὁ λέγω εἰς δύο , εἰς καθόλου οὐσία καί μερικός συμβεβηκός , μέτειμι λοιπός ἐπί ὁ διαίρεσις ὁ ἄνευ συμπλοκή , | ἤγουν εἰς ὁ διαίρεσις ὁ κατηγορία , ἐπί ὅς καταπαύω ὁ πρώϊος τμῆμα καί ἄρχω ὁ δύο . οὗτος δέ ποιέω οὖον συνέχεια ὁ λόγος μνηστεύω , ἀλλά καθάπερ ὁ ἀγαθός ὁ γραφεύς πρό ὁ τέλειος γραφεύς ὁ σκιαγραφία τίθημι , οὗτος δή καί αὐτός πρό ὁ ἀκριβής καί τέλειος ἕκαστος ὁ κατηγορία διδασκαλία παχυμερῶς πως ὁ περί αὐτός διδασκαλία ποιέω . ζητέω τοίνυν ποῖος φωνή καί ποῖος πρᾶγμα εἰμί ὁ κατηγορία . ὁ τοίνυν φωνή ὁ μέν εἰμί πάντῃ ἄσημος . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ μήτε κατά ἑαυτοῦ σημαίνω τίς μήτε μετά ὁ ἄλλος συμπλέκω , οἷος κνάξ , βλίτυρι . ὁ δέ ποιός μέν σημαντικός ποτέ δέ ἄσημος · κατά ἑαυτοῦ μέν γάρ οὐδείς τίς σημαίνω , μετά δέ ὁ ἕτερος συμπλοκή οὖον φύω ἄσημος , οἷος ἄρθρον , σύνδεσμος καί πρόθεσις . καί μήτοι θαυμάζω εἰμί εἶπον τις φωνή εἰμί μηδείς κατά ἑαυτοῦ σημαίνων , ἀλλά μετά ὁ ἕτερος συμπλοκή , ὅπου γε καί ἐπί ἕτερος εἰμί οὗτος ὁράω · τόνος γοῦν καί πνεῦμα καί ὀβελός καί κορωνίς αὐτός μέν κατά ἑαυτοῦ οὐδείς ἔχω δύναμις , μετά ἄλλος δέ γράφω πολύς ἐνδείκνυμι ὁ ἰσχύς . ὁ δέ πάντῃ σημαντικός , οἷος ἄνθρωπος , βοῦς , ἵππος . ὁ τοίνυν πάντῃ σημαίνω εἰμί ὁ κατηγορία . ποῖος δέ ἄρα πρᾶγμα εἰμί ; ὁ γάρ πρᾶγμα ὁ μέν εἰμί ἀτελής ὁ δέ τέλειος , ἀτελής μέν οἷος κίνησις , αὔξησις , γένεσις , φθορά , ἀλλοίωσις , ὁ κατά τόπος | μεταβολή , τέλειος δέ οἷος ἄνθρωπος , βοῦς . οὗτος τοίνυν ὁ τέλειος εἰμί ὁ κατηγορία . κατά δέ ἕτερος διαίρεσις ὁ πρᾶγμα ὁ μέν εἰμί ἁπλόος οἷος μόνος , εἶδος , σημεῖον , νῦν , ὁ δέ σύνθετος . ὁ τοίνυν συντίθημι εἰμί ὁ κατηγορία . καί ἁπλόος εἶπον , οὔτε ὁ ἀπολάω πρᾶγμα οὔτε ὁ ἀτελής ὑπό ὁ κατηγορία ἀνάγω , ἀλλά τέλειος καί σύνθετος . τίς οὖν οὐ ἀνάγω ὑπό κατηγορία ὁ ἁπλόος ; φημί ὅτι κατά μέν ὁ ἴδιος οὐσία οὖον , ὡς δέ ἐν σχέσις δύναμαι ἀνάγω · ὁ γάρ μονή ὡς ἀρχή εἰμί ἀριθμός ἀνάγω , καί ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος ὡς ἀρχή σῶμα , καί ὁ σημεῖον ὡς ἀρχή μέγεθος , καί ὁ νῦν ὡς ἀρχή χρόνος · οὗτος γάρ , ὡς φημί , κατά ὁ οὗτος οὐσία ὑπό κατηγορία οὐ ἀνάγω , επὶ οὗτος ζητέω πόσος εἰμί ὁ ἀριθμός ὁ κατηγορία . φημί ὅτι δέκα , ὡς δηλόω ἐκ τις διαίρεσις τοιοῦτος · πᾶς εἰμί ἢ ἐν ὑπόκειμαι ἢ οὐ ἐν ὑπόκειμαι . καί ὁ οὐ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ποιέω οὐσία , ὁ δέ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ἢ ἐν σχέσις εἰμί ἢ κατά ἑαυτοῦ . εἰμί μέν οὖν ἐν σχέσις εἰμί , ποιέω ὁ πρός τίς κατηγορία , εἰμί δέ κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ἢ μεριστός εἰμί ἢ ἀμέριστος . εἰμί μέν οὖν μεριστός , ποιέω ὅς ποσός , εἰμί δέ ἀμέριστος , ποιέω ὁ ποιός . τέσσαρες οὖν ἐγώ ἀναφαίνω κατηγορία , οὐσία , ποιός , ποσός , πρός τίς . γίγνομαι τοίνυν ἄλλος ἓξ ὁ οὐσία συμμερίζω Τῖς ἄλλος · οἷος ὁ οὐσία συμπλέκω | ὁ ποσός ποιέω ὁ ποῦ καί ὁ ποτός , εἰμί γε οὐδείς ἕτερος εἰμί ὁ ποῦ εἰμί μή ὅς ὁ οὐσία ἐν τόπος ἵημι , οἷος Σωκράτης ἐν Λύκειον , ὁ δέ ποτός ὁ ὁ οὐσία ἐν χρόνος εἰμί , οἷος Σωκράτης ἐν Πελοποννησιακός πόλεμος · χρόνος δέ καί τόπος ὑπό ὁ ποσός ἀναφέρω . πάλιν εἰμί συμπλέκω ποιός , ποιέω ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω · ποίησις γάρ καί πάθησις κατά ποιότης γίγνομαι , οἷος ὁ θερμός ὕδωρ ποιέω εἰς ἐγώ , οὗτος εἰμί θερμαίνω , πάσχω τίς καί αὐτός ὑπό ἐγώ , οὗτος εἰμί ψύχω , καί εἰμί ὁ θερμαίνω ποιέω , ὁ δέ ψύχω πάσχω . ὅτι δέ οὗτος ὑπό ὁ ποιός κατηγορία ἀνάγω , πάντῃ ποῦ δῆλος . πάλιν εἰμί συντίθημι ὁ οὐσία ὁ πρός τίς , ποιέω ὁ κεῖμαι καί ὁ ἔχω · ἢ γάρ πρός ὁ οἰκεῖος μόριον ἔχω ὁ σχέσις καί ποιέω ὁ κεῖμαι , εἰμί γε οὐδείς ἕτερος εἰμί ὁ κεῖμαι ὁ τοιόσδε θέσις ὁ μόριον , ἢ πρός ἕτερος ἔχω σχέσις καί ποιέω ὁ ἔχω , εἰμί γε οὐδείς ἕτερος εἰμί ὁ ἔχω ἢ οὐσία παρά οὐσία παράθεσις . δῆλος οὖν ὡς ἐκ ὁ εἷς διαίρεσις δέκα καί μόνος ἐγώ ἀναφαίνω κατηγορία . τις δέ οὗτος οὐ ἀνέχω ὁ διαίρεσις , ἀλλά ὁ μέν φημί πλείων αὐτός εἰμί ὁ κατηγορία ὁ δέ μικρός . καί ὁ μέν πλείων εἰμί οὗτος βούλομαι ἕνδεκα οὗτος εἰμί λέγω · ὥσπερ ὁ ποιέω ἀντίκειμαι ὁ πάσχω , καί ὁ . ἔχω ἀντίκειμαι ὁ ἔχω . πρός ὅς φημί ὅτι ὁ ἔχω ὑπό ὁ κεῖμαι εἰμί · καί γάρ καί ὁ ἔχω κεῖμαι πως . ὁ δέ βούλομαι οὗτος μικρός εἰμί ὁ μέν ἐννέα φημί εἰμί ὁ κατηγορία | ὁ δέ δύο . καί ὁ μέν ἐννέα βούλομαι λέγω ὅτι ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω κτάομαι κίνησις γίγνομαι , καί ὁ κίνησις ὀφείλω ἀντί οὗτος ὑπάρχω . πρός ὅς φημί ἐγώ πρῶτος μέν ὅτι οὐδέ πᾶς ὁ ποιέω κινέω · ἰδού γάρ ὁ πρῶτος αἴτιος ποιέω εἰς ἐγώ οὖον κινέω . καλῶς οὖν ἀνωτέρω ὁ κίνησις ἀτελής ὑπάρχω πρᾶγμα διδάσκω καί οὗτος χάρις μηδέ ὑπό κατηγορία ἀνάγω · πῶς οὖν δύναμαι κατηγορία εἰμί ὁ μηδέ ὑπό κατηγορία ἀνάγω ; ὁ δέ λέγω δύο καί μόνος εἰμί ὁ κατηγορία φημί οὐσία εἰμί καί συμβεβηκός , καί λέγω ὁ συμβαίνω κατηγορέω ὁ λοιπός κατηγορία ὡς γένος . ὅς ἐγώ ἐλέγχω ἐκ τίνω ἐπιχείρημα , ὅς ὁ πρότερος εἰμί τοιοῦτος · ὅτι ἐν ὁ διαίρεσις ὁ ὡς γένος εἰς εἶδος διαιρέω οὖον ἐθέλω ὁ ἕτερος ὁ εἶδος ὑπό ὁ ἕτερος εἶδος ἀνάγω , ἐνταῦθα δέ ὁ ποσός ὑπό ὁ ποιός ἀνάγω · ὁ γάρ ἀριθμός ὁ ποσός ὑπό ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός ἀνάγω , ὅστις εἰμί ὁ ποιέω . δῆλος οὖν ἐντεῦθεν ἐκ οὗτος ] φύω ὡς οὐ ἄν ὁ συμβαίνω ὡς γένος ὁ λοιπός κατηγορία κατηγορέω . ὁ δέ δύο ἐπιχείρημα εἰμί οὕτως · ὅτι ἐν ὁ ὡς γένος εἰς εἶδος διαίρεσις οὖον ἐθέλω ὁ μέν ὁ εἶδος εἰμί κατά ἑαυτοῦ ὁ δέ ἐν σχέσις , ἀλλά ἢ πᾶς κατά ἑαυτοῦ ἢ πᾶς ἐν σχέσις · οὐδέ γάρ ἄδικος ὁ φύσις ὁ μέν ὁ εἶδος ἐν σχέσις ποιέω ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ . ἐν οὗτος δέ ὁ μέν ἄλλος κατηγορία | κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ὁ δέ πρός τίς ὡς ἐν σχέσις [ οὕτως · ὅτι ἢ πᾶς ὁ εἶδος ἐν σχέσις εἰμί ἢ πᾶς κατά ἑαυτοῦ , οἷος ὁ μέν εἶδος ὁ ζῷον πᾶς κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ὁ δέ εἶδος ὁ πολλαπλασίονος , οἷος ὁ διπλάσιος , πᾶς ἐν σχέσις ] . δείκνυμι οὖν πανταχοῦ ὡς οὐ εἄν ὁ συμβαίνω ὡς γένος κατηγορέω ὁ λοιπός κατηγορία . οὗτος πέρας ὁ πάρειμι θεωρία . Θεωρία ὁράω p . 1b25 ὁ κατά μηδείς συμπλοκή λέγω ἕκαστος ἤτοι οὐσία σημαίνω ἢ ποσός ἢ ποιός ἢ πρός τίς ἢ ποτέ ἢ πού ἢ κεῖμαι ἢ ἔχω ἢ ποιέω ἢ πάσχω . καλῶς προστίθημι ὁ φιλόσοφος ὁ κατά μηδείς συμπλοκή · πολύς γάρ εἰμί συμπλοκή , ὁ μέν κατά φωνή ὁ δέ κατά ὁ σημαίνω · κατά μέν φωνή οἷος ζῷον λογικός θνητός , κατά δέ ὁ σημαίνω οἷος Σωκράτης τρέχω · ἰστέον γάρ , ὡς φημί , ὅτι ὁ ὁ λέξις σύνθετος γραμματικός καί μόνος εἰμί , οἷος ὁ ζῷον λογικός θνητός , ὁ Κόρακος πέτρα , ὁ Ἄρειος πάγος , ὁ δέ ὁ ἐνθύμημα σύνθετος κατά συμπλοκή καί μόνος καλέω ὁ φιλόσοφος , ἐπεί οὗτος ὁ δέφω ἀποδίδωμι , ἐκεῖνος καλέω ἀπολάω , εἰμί καί ὁ λέξις φύω σύνθετος . κατά μηδείς τοίνυν συμπλοκή εἴρω ὁ φιλόσοφος σημαίνω , ὅτι ὁ κατηγορία ἵημι ὁ φωνή οὔτε ὁ σημαίνω κατά συμπλοκή ὑπάρχω . p . 1b27 εἰμί δέ οὐσία μέν ὡς τύπος εἶπον οἷος ἄνθρωπος . Ἐνταῦθα ὁ σκιαγραφία ὁ κατηγορία , ὡς λέγω ἐν ὁ θεωρία πρό ὁ I διδασκαλία ὁ κατηγορία , οἷος ὅτι σκιαγραφία οὗτος ἀποδίδωμι ὁ φιλόσοφος . ἰστέον οὖν ὅτι αὐτός μέν διά παράδειγμα οὗτος χαρακτηρίζω , ἐγώ δέ ὁ ὑπογραφή αὐτός ἐν ὁ προτέλεια ὁ εἰσάγω ἀποδίδωμι . οὐδείς δέ ἄτοπος καί νῦν οὗτος εἶπον . οὐσία τοίνυν εἰμί αὐθυπόστατος πρᾶγμα . μανθάνω δέ ὁ λέγω ἐκ ὁ ἐναντίος · συμβαίνω γάρ εἰμί ὁ ἐν ὑπόκειμαι ὁ δήω ἕτερος πρός ὕπαρξις . εἰμί δέ ὁ συμβαίνω ἐν ὑπόκειμαι , οὗτος εἰμί ἐν ἕτερος ἔχω ὁ ὕπαρξις , δῆλος ὅτι αυθυπόστατος εἰμί ὁ οὐσία ἕτερος μή δήω πρός ὕπαρξις . ποσός δέ εἰμί ὁ καταμετρέω , οἷος δίπηχυς , τρίπηχυς . ποιός ὁ παρώνυμος κατηγορέω , οἷος λευκός , γραμματικός . πρός τίς δέ ὁ ἐν σχέσις θεωρέω , ὡς πατήρ , υἱός . ποῦ δέ εἰμί ὄντα ἐν τόπος , οἷος Σωκράτης ἐν Λύκειον . ποτός δέ εἰμί οἷος οὐσία ἐν χρόνος , οἷος Σωκράτης ἐν ὁ Πελοποννησιακός πόλεμος . κεῖμαι δέ εἰμί ὁ τοιόσδε ὁ μόριον σχέσις , οἷος ἀνάκειμαι κάθημαι . ἔχω δέ εἰμί οὐσία παρά οὐσία παράθεσις , οἷος δακτύλιος ἐν χείρ . ποιέω δέ εἰμί ὁ εἰς τίς ἐνεργέω , πάσχω δέ ὁ ὑπό ἕτερος ἀλλοιόω . p . 2a4 ἕκαστος δέ ὁ εἴρω αὐτός μέν κατά ἑαυτοῦ ἐν οὐδείς κατάφασις λέγω ἤ ἀπόφασις , ὁ δέ πρός ἀλλήλων οὗτος συμπλοκή κατάφασις ὁ ἀπόφασις γίγνομαι . ἐνταῦθα βούλομαι ὁ ἁπλόος φωνή ὁ φιλόσοφος χωρίζω ἀπό ὁ κατάφασις καί ἀπόφασις . πρός δέ τέλειος οὗτος διάκρισις χράομαι κανών τοιοῦτος · ἐάν εἰμί εἷς , πρᾶγμα | δέ δύο τις , καί ὁ μέν ἁρμόζω ὁ δέ οὐ ἁρμόζω , διάφορος εἰμί ἐκεῖνος δηλονότι . οἷος τίς λέγω · εἰμί δύο τις , ζῷον καί φυτός · οὗτος ὁ αἰσθητικός ὁ μέν ὑπάρχω , λέγω δή ὁ ζῷον , ὁ δέ οὐ ὑπάρχω , λέγω δή ὁ φυτός · δῆλος οὖν ὅτι οὗτος διάφορος εἰμί , οὗτος εἰμί ὁ ζῷον καί φυτός . οὕτως οὖν καί ἐνταῦθα εἰμί ἁπλόος φωνή καί κατάφασις καί ἀπόφασις · ὁ δέ ἀληθεύω ἢ ψεύδω κατάφασις καί ἀπόφασις ἁρμόζω , ὁ δέ ἁπλόος φωνή οὐ ἐφαρμόζω · δῆλος ἄρα ὅτι καί διαφέρω οὗτος ὁ ἁπλόος φωνή καί ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις . ὅθεν καί αὐτός φημί ὅτι ἕκαστος ὁ εἴρω , Μένων , οὗτος εἰμί ὁ ἁπλόος φωνή , λέγω δή ὁ κατηγορία , αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὔτε κατάφασις σημαίνω οὔτε ἀπόφασις , ὁ δέ πρός ἀλλήλων οὗτος συμπλοκή κατάφασις γίγνομαι καί ἀπόφασις . οἷος συμπλέκω ὁ οὐσία καί ὁ ποιός κατηγορία , οὗτος εἰμί ὁ ἄνθρωπος τρέχω , καί γίγνομαι κατάφασις δηλονότι . ὁ δέ οὖον ἀρνητικός μόριον μεταξύ οὗτος λαμβάνω ἀπόφασις γίγνομαι , οἷος ἄνθρωπος οὖον τρέχω . περι οὐσία . p . 2a11 οὐσία δέ εἰμί ὁ κύριος τε καί πρῶτος καί μάλιστα λέγω , ὅς μήτε κατά ὑπόκειμαι τις λέγω μήτε ἐν ὑπόκειμαι τις εἰμί . ἐπεί ὁ κατηγορία καί λέγω καί εἰμί καί αὐτός οὗτος κατηγορέω , διότι μέν λέγω , ὁ λέγω ποιέω ὁ διαίρεσις , διότι δέ εἰμί , ὁ εἰμί διαιρέω , διότι δέ κατηγορέω , ὁρίζω ὁμώνυμος , συνώνυμος , παρώνυμος · | οὗτος γάρ κατηγορία τρόπος εἰμί . ἐν ὅς δέ μάλιστα προσήκω ὁ κατηγορία ὁ συνώνυμος κατηγορέω , ἐνδιατρίβω ὁ λόγος ὁ περί ὁ συνώνυμος , παραδίδωμι αὐτός ὁ ἴδιος . εἰμί δέ οὗτος ὁ μεταδίδωμι ὁ οἰκέω ὑπόκειμαι ὁ ἴδιος κατηγορέω . οὗτος δέ εἶπον , λέγω ὅταν ὅταν ἕτερος κατά ἕτερος κατηγορέω ὡς κατά ὑπόκειμαι , ὅσος κτάομαι ὁ κατηγορέω λέγω , τοσοῦτος καί κατά ὁ ὑπόκειμαι εἴρω . εἶτα διδάσκω ποῖος μέν ὁ συνώνυμος ὁ αὐτός ἔχω διαφορά , ποῖος δέ ἕτερος , καί φημί ὅτι ὁ ἑτερογενής ἕτερος ἔχω ὁ διαφορά , ὁ δέ ὑπάλληλος ὁ αὐτός . καί ἁπλόος εἶπον , πέντε μέν τις ὁρισμός ἀποδίδωμι , ὁμώνυμος , συνώνυμος , παρώνυμος , ὁ ἐν ὑπόκειμαι φωνή , ὁ κατά ὑπόκειμαι , τρεῖς δέ διαίρεσις , * * ὁ λέγω κατά συμπλοκή εἰς τέσσαρες , ὁ ἄνευ συμπλοκή εἰς ὁ δέκα κατηγορία , καί τρεῖς κανών , δύο μέν ὁ βάθος ὁ κατηγορία εἷς δέ ὁ πλάτος . καί διαλαμβάνω περί οὗτος ἐν ὁ πρῶτος τμῆμα καί οὗτος προπαρασκευάζω ἡμέτερος , μέτειμι λοιπός ἐπί ὁ δύο τμῆμα ἐντεῦθεν ἐφάπτω ὁ ἄφωνος καί ποιέω ὁ ἀρχή ἀπό ὁ οὐσία . εἰκότως , ἐπεί οὗτος πρῶτος ὁ ἄλλος εἰμί · εἰμί μέν γάρ ὁ συμβεβηκός ἀνάγκη πάντως οὐσία ὑπάρχω , εἰμί δέ οὗτος οὐ ἀνάγκη πάντως εἰμί καί ὁ συμβεβηκός · ὥστε συνεισφέρω μέν , οὖον συνεισφέρω δέ . ἀλλά καί συναναιρέω μέν , οὖον συναναιρέω δέ · | ἀνης - Ρουμένης μέν γάρ οὐσία ἀναιρέω καί ὁ συμβεβηκός , ἀναιρέω δέ ὁ συμβεβηκός οὐ ἀναιρέω ὁ οὐσία . ὁ δέ τοιοῦτος φύσις πρῶτος εἰμί . οὐκοῦν ἐπεί καλῶς ἐγώ ὑπεξεργάζομαι ὁ λόγος ὁ περί ὁ τάξις , φέρω ζητέω ἐπί ὁ πάρειμι θεωρία ἕξ τις · πρῶτος μέν πόσος ὁ σημαίνω ὁ οὐσία , δύο δέ περί ποῖος σημαίνω ὁ λόγος εἰμί , τρίτος ποῖος τρόπος διαίρεσις χράομαι , τέταρτος διά τίς ὁ ἄτομος ὁ καθόλου πρῶτος καλέω , πέμπτος εἰμί γένος ὁ ὄντα , πῶς ἐπιδέχομαι ὁ πρῶτος καί ὁ δύο , ἕκτος ζητέω εἰμί ὑγιής εἰμί ὁ ἀποδίδωμι ὑπογραφή ὁ οὐσία . οὐ εἷς τοίνυν ἀλλά πολύς σημαίνω ὁ οὐσία εἰμί · λέγω γάρ οὐσία καί πᾶς ὁ εἰμί , καθό ὕπαρξις ἔχω τις , εἰμί δέ οὐσία καί ὁ ἁπλόος ( καί οὗτος πάλιν διττός · ἢ ἀγαθός ὁ σύνθετος , ὡς ὁ εἷς ὁ πᾶς ἀρχή , ἢ χείρων ὁ σύνθετος , ὡς ὁ ἀνείδεος ὕλη ) , εἰμί δέ οὐσία καί ὁ σύνθετος , οἷος ἄνθρωπος , ἵππος . τοσοῦτος τοίνυν σημαίνω ὁ οὐσία . ἐπί οὗτος δύο ζητέω περί ποῖος σημαίνω διαλέγω . φημί δή ὅτι οὖον περί ὁ σημαίνω ἐκεῖνος ὁ δηλόω πᾶς ὁ εἰμί · οὗτος γάρ ὑπό πᾶς ὁ κατηγορία διδάσκω καί οὐ ὑπό εἷς μόνος . ἀλλά οὐδέ μήv περί ὁ ἁπλόος διαλέγω , οὔτε ὁ ἀγαθός ὁ σύνθετος ( οὗτος γάρ θεολογία ἔργον διδάσκω ) , οὔτε περί ὁ χείρων · οὗτος γάρ φυσιολογία προσήκω . λείπω ἐν περί ὁ σύνθετος αὐτός διαλαμβάνω . οὐ σύνθετος ἁπλόος , ἐπεί εὑρίσκω | πᾶς ὁ φυσικός σύγγραμμα ὁ φιλόσοφος ἐν οὗτος περιλαμβάνω , ἀλλά περί οὗτος φημί διαλέγω ὡς ὑπό φωνή σημαίνω , ἐπεί καί ὁ λογικός πραγματεία περί πρᾶγμα διαλέγω , οὐ ὅτι πρᾶγμα , ἀλλά ὅτι ὑπό φωνή σημαίνω . τρίτος εἰμί ὁ ζητέω , ποῖος τρόπος διαίρεσις χράομαι . διαιρέω τοίνυν ὁ φιλόσοφος ὁ οὐσία εἰς καθόλου καί μερικός . καί ἐπεί ὁ οὐσία γένος εἰμί γενικός ὁ δέ γενικός γένος ἔχω καί γένος καί εἶδος καί ἄτομος , ὁ μέν ἄτομος πρῶτος καλέω ὁ δέ γένος καί ὁ εἶδος δύο , οὖον χράομαι διαίρεσις κύριος , ἀλλά τρόπος διδασκαλικός μιμέομαι τρόπος διαιρετικός . τέταρτος ἐπί οὗτος ζητέω πῶς ἐνταῦθα ὁ ἄτομος οὐσία πρῶτος καλέω ὁ δέ καθόλου δύο , ἐν δέ ὁ μετά φυσικός ὁ ἀνάπαλιν πρῶτος μέν ὁ καθόλου τάσσω δύο δέ ὁ μερικός . φημί οὖν ἐγώ ὅτι δισσός ὁ τάξις , ὁ μέν φυσικός , ὅστις καί ὁ καθόλου πρῶτος οἶδα ὁ μερικός , ὁ δέ πρός ἐγώ , ὅστις ὁ μερικός οἶδα πρό ὁ καθόλου . διττός οὖν ὗσις ὁ τάξις , οὖον ὁ τάξις ὁ φυσικός χράομαι , ἀλλά ὁ πρός ἐγώ · ἐπεί γάρ εἰσαγωγικός ὁ σύγγραμμα φύω , φιλάνθρωπος ποιέω ὁ φιλόσοφος ἁρμόζω πρός ἱμάς . ἐν δέ ὁ μετά φυσικός ὁ πρᾶγμα ἕπω ἀπονέμω ἐκεῖνος ὁ ἴδιος , ὁ καθόλου ὁ μερικός προτάσσω . ὁ δέ Ἀλέξανδρος καί ἴδιος ἐπίλυσις εὐπορέω · φημί γάρ ὅτι ὁ ἄτομος | πρῶτος ὑπάρχω ὁ καθόλου ( πρῶτος δέ φημί ὁ φύσις ) · συνεισφέρω γάρ καί οὖον συνεισφέρω · ὁ γάρ <πρῶτα> κύων εἰμί ἀνάγκη καί ὁ ἄτομος εἰμί κύω , ἐπεί τις εἰμί , ὁ δέ ἄτομος εἰμί οὖον πάντως ἀνάγκη καί ὁ κοινός ὑπάρχω . καί ὅτι οὗτος ἀληθής , δῆλος ἐκ ὁ μοναδικός ἥλιος καί ὁ μοναδικός κόσμος · οὗτος γάρ εἰμί οὐ ἀνάγκη οὔτε κοινός κόσμος οὔτε κοινός ἥλιος εἰμί . πέμπτος εἰμί ὁ ζητέω , εἰμί γένος ὁ οὐσία , πῶς φημί ὁ φιλόσοφος ἐπιδέχομαι οὗτος ὁ πρῶτος καί ὁ δύο , καίτοι ὁ γένος μή ἐπιδέχομαι ὁ πρῶτος καί ὁ δύο , εἰμί γε ἀληθής εἰμί ὁ κανών ὁ λέγω ἐν ὅς εἰμί ὁ πρῶτος καί ὁ δύο , οὗτος ὁ κοινῶς κατηγορέω οὐ εἰμί γένος πρός οὖν ὁ τοιοῦτος ζήτησις ἐγώ φημί ὅτι ἀμφότερος φύω ἀληθής · καί γάρ ἐπιδέχομαι καί οὐ ἐπιδέχομαι ὁ ὄντα ὁ διαίρεσις ὁ εἰς πρῶτος καί δύο , κατά ἄλλος μέντοι καί ἄλλος . σκοπέω δέ ἐπί παράδειγμα · ὁ μέν γάρ κατά πλάτος διαίρεσις οὐ ἐπιδέχομαι ὁ πρῶτος καί ὁ δύο , καθό δέ εἰμί ὁ πρῶτος εἰμί ὁ οὐσία , δύο ὁ σῶμα , τρίτος ὁ ἐμφύω , τέταρτος ὁ ζῷον , ἤγουν διά βάθος , οὗτος ὁ διαίρεσις ἐπιδέχομαι · ἐμψυχόω γάρ μή εἰμί οὐδέ ζώιον εἰμί , ζῷον δέ μή εἰμί εἰμί ἔμψυχος · πρώϊος οὖν ὁ ἔμψυχος , δύο δέ ὁ ζῷον . ἐν δέ ὁ κατά πλάτος διαίρεσις , ὅτι ὁ ζῷον διαιρέω , εἰμί τυγχάνω , εἰς λογικός καί ἄλογος , οὐ ἄν εἶπον ὁ πρώϊος καί ὁ δύο · οὔτε γάρ ὁ λογικός πρῶτος ὑπάρχω ὁ ἄλογος , καθό οὐσία , οὔτε ὁ ἄλογος ὁ λογικός . ἕκτος καί τελευταῖος I κεφάλαιος , ἐν ὅς ζητέω εἰμί ὑγιής εἰμί ὁ ἀποδίδωμι ὑπογραφή ὁ οὐσία . εἰμί γάρ ὁ λέγω οὕτως · οὐσία εἰμί ὁ κύριος καί πρῶτος καί μάλιστα λέγω , ὅς μήτε κατά ὑπόκειμαι τις λέγω μήτε ἐν ὑπόκειμαι τις εἰμί . λέγω τοίνυν ὅτι οὖον μόνος οὗτος ὑπάρχω ὁ οὐσία ὁ ὑπογραφή . ἀλλά καί ὁ εἷς ὁ ἀπαντάω ἀρχή · καί γάρ ἐκεῖνος οὔτε κατά ὑπόκειμαι λέγω οὔτε ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . φημί οὖν ἐγώ πρός ὁ ὁ τοιοῦτος ἀπορέω ὅτι ἐπί μέν ὁ εἷς ὁ πᾶς ἀρχή πᾶς ἀπολελυμένως εἴρω πρός οὐδείς διαστολή , ἐνταῦθα δέ πρός ἀντιδιαστολή ὁ ὁμόζυγος παραλαμβάνω ὁ ὑπογραγήν · οἷος ἐπί μέν ὁ πρῶτος ἀρχή φημί μήτε κατά ὑπόκειμαι οὗτος εἰμί μήτε ἐν ὑπόκειμαι μηδείς ἕτερος προσυπακούω , ἐπί δέ οὗτος πρός ἀντιδιαστολή ὁ ὁμόζυγος λαμβάνω ὁ ὑπογραφή , ὅταν εἶπον ὅτι οὐ ἐν ὑπόκειμαι , εἰσάγω ὅτι ὁ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὑπόκειμαι ( ὑπόκειμαι γάρ ) , καί πάλιν ἐάν εἶπον ὅτι οὖον κατά ὑπόκειμαι εἰμί , εἰσάγω ὅτι ὑπόκειμαι ὁ κατά ὑπόκειμαι . οὗτος πέρας ὁ πρόκειμαι θεωρία εἰς ἐξέτασις . Θεωρία ὅς p . 2a11 οὐσία δέ εἰμί ὁ κύριος καί πρῶτος καί μάλιστα λέγω , ὅς μήτε κατά ὑπόκειμαι τις λέγω μήτε ἐν ὑπόκειμαι τις εἰμί . πανταχόθεν ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ἄτομος οὐσία καί πρῶτος ἐγκωμιάζω , ἐκ ὁ λέγω καί ὁ εἰμί καί ὁ νοέω , καί ἐκ μέν ὁ λέγω λέγω κύριος , ὅτι κύριος αὐτός πρόσειμι ὁ ὄνομα καί οὖον μεταφορικός , ἐκ 55r δέ ὁ νοέω λέγω καί πρῶτος , ἐκ δέ ὁ εἰμί ὁ μάλιστα χράομαι , ὡς ἄν εἰμί λέγω ὅτι οὐσία εἰμί ὁ κύριος λέγω καί πρῶτος νοέω καί μάλιστα εἰμί . ὅμως καί πανταχόθεν ὁ μερικός ἐπαινέω οὐσία οὐ δύναμαι τέλειος οὗτος ὁ ψῆφος ἀποδίδωμι · περί γάρ οὗτος φημί ὁ κύριος καί πρῶτος καί μάλιστα λέγω , ὁ δέ καθόλου οὖον μόνος κύριος καί πρῶτος καί μάλιστα λέγω , ἀλλά καί εἰμί . p . 2a13 οἷος ὁ τις ἄν θρωπος ἢ ὁ τις ἵππος . ἐνταῦθα ζητέω πῶς ὁ φιλόσοφος μερικός οὐσία βούλομαι παράδειγμα λαμβάνω , ὁ τις ἄνθρωπος εἶπον , καί μή φημί Σωκράτης καί Πλάτος . φημί ἐν ἐγώ ὅτι οὗτος ποιέω , ἵνα καί ἐν ὁ μερικός ἀναστρέφω ἐγώ ὁ κοινός παρασκευάζω καταδιώκω · διά γάρ ὁ τις ἄνθρωπος καί καθολικός καί κοινός ὄνομα χράω καί μερικός οὐσία σημαίνω · ὁ γάρ τίς , ὡς ἤδη πολλάκις εἴρω , μερικός εἰμί πρόσρημα , ὁ δέ ἄνθρωπος κοινός κατά πᾶς φέρω ὁ μερικός . δῆλος ἐν ἐντεῦθεν ὡς ὁ τις ἄνθρωπος εἶπον καί κοινός χράω ὄνομα καί ὁ μερικός οὐδείς ζημιόω . ἢ οὖν διά οὗτος ὁ αἴτιος προάγω ὁ λόγος , ἢ διότι περί ὁ κατηγορία ὑπάρχω ὁ λόγος αὐτός , οὐ μιμνήσκω Σωκράτης ἢ Πλάτων , ἀλλά εἶπον τις ἄνθρωπος , ὅσπερ κοινός εἰμί , ὡς εἴρω , ἤ2 ἴδιος ὁ κατηγορέω , προσεγγίζω δέ ὁ κατηγορία μᾶλλον ὁ κοινῶς κατηγορέω ἤ2 ἰδίως . p . 2a14 δεύτερος δέ | οὐσία λέγω , ἐν ὅς εἶδος ὁ πρῶτος 55v οὐσία λέγω ὑπάρχω . εἴρω ὁ Ἀριστοτέλης Ποίας πρῶτος οὐσία καλέω , μετέρχομαι λοιπός ἐπί ὁ διδάσκω ποῖος λέγω εἰμί δύο οὐσία . δύο τοίνυν , φημί οὐσία εἰμί , ἐν ὅς εἶδος ὁ πρῶτος οὐσία λέγω ὑπάρχω . ὁράω δέ πῶς τεχνικός εἰμί καί ἀκριβής οὐ εἶπον ὅτι ὁ γένος καί ὁ εἶδος δύο οὐσία λέγω · ἐπίσταμαι γάρ ὅτι καί ἐν ὁ συμβεβηκός εἰμί γένος καί εἶδος , οἷος ἐπί ὁ ποιός συμβεβηκός εἰμί εἰμί γένος μέν ὁ χρῶμα εἶδος δέ ὁ λευκός . ἵνα οὖν μή ἐπί ὁ συμβεβηκός ὁ νόος ἐγώ ἐπάγω , διά οὗτος εἶπον δύο οὐσία λέγω , ἐν ὅς εἶδος ὁ πρῶτος οὐσία ὑπάρχω , οὗτος εἰμί ὁ εἶδος ὁ κατηγορέω ὁ ἄτομος οὐσία . σκοπέω δέ πῶς οὐ καρτερέω πάλιν τέλειος ἀποδίδωμι ὁ ψῆφος ἐνταῦθα προστίθημι ὁ λέγω , πανταχοῦ ὁ τοσοῦτος ἔπαινος κολάζω . p . 2a17 δεύτερος οὖν οὗτος οὐσία λέγω , οἷος ὅς τε ἄνθρωπος καί ὁ ζῷον . εἰμί καί ἑτέρως ἐπιχειρέω ὅτι ὁ πρῶτος καί ὁ δύο οὐ εἰμί διαφορά ὁ οὐσία · ὁ γάρ οὐσία ἔχω γένος καί εἶδος καί ἄτομος ἔχω ὁ πρῶτος καί ὁ δύο . ἔχω δέ καί ὁ συμβεβηκός γένος καί εἶδος καί ἄτομος , εὑρίσκω οὗτος ἔχω ὁ πρῶτος καί ὁ δύο καί ὁ αὐτός διαφορά διαίρω . ἀκούω δέ ἐν ὁ ἀνωτέρω ὁ φιλόσοφος λέγω ὡς ὁ ἑτερογενής καί μή ὑπό ἀλλήλων τάσσω | ἕτερος εἰμί καί ὁ διαφορά . δῆλος οὖν ἄρα ὅτι οὐ εἰμί ὁ πρῶτος καί δύο καί ἐν ὁ οὐσία καί ἐν ὁ συμβεβηκός · εἰμί γάρ οὗτος παραδείκνυμι , ψευδής ὁ λόγος εἰμί ὁ φιλόσοφος . δῆλος οὖν ἄρα ἐκ οὗτος πᾶς γίγνομαι ὡς οὐ εἰμί ὁ πρῶτος καί ὁ δύο ὁ οὐσία διαφορά . p . 2a19 Φανερός δέ ἕκτος εἴρω ὅτι ὁ κατά ὑπόκειμαι λέγω ἀναγκαῖος καί ὄνομα καί ὁ λόγος καί ὁ ἑξῆς . πανταχόθεν ἐγκωμιάζω ὁ φιλόσοφος ὁ ἄτομος καί πρῶτος οὐσία ἐκ τε ὁ λέγω καί εἰμί καί νοέω διά τρεῖς λέξις , ὁ τε κύριος καί ὁ πρῶτος καί μάλιστα νῦν ὁ αἴτιος ἀποδίδωμι ὁ τοσοῦτος ἔπαινος καί χράομαι λόγος δύναμαι τριχῶς ἀκούω , καί ὡς θεώρημα καί ὡς πόρισμα καί ὡς λῆμμα . ἀλλά ἐπεί ὁ πρᾶγμα ὁ μέν εἰμί κατά ἑαυτοῦ ὁ δέ ἐν σχέσις , καί εἰμί μέν κατά ἑαυτοῦ , ποιέω ὁ θεώρημα , εἰμί δέ ἐν σχέσις , ἢ πρός ὁ φθάνω ἢ πρός ὁ μέλλω , καί εἰμί μέν πρός ὁ φθάνω , ὁ πόρισμα ποιέω οἷος κέρδος ἐκ ὁ φθάνω ἀναφαίνω , εἰμί δέ πρός ὁ μέλλω ὁ λῆμμα ποιέω · ἀλλά ἐπεί ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁ ἐν σχέσις πρῶτος εἰμί , πρῶτος ὡς θεώρημα ἀκούω ὁ λόγος , εἶτα ἐπεί πάλιν ὁ φθάνω ὁ μέλλω πρῶτος εἰμί , δύο ὡς πόρισμα ἀκούω , καί εἶτα οὕτως ὡς λῆμμα . ὡς μέν οὖν θεώρημα οὕτως · πέντε τρόπος εἰμί κατηγορία , ὡς δείκνυμι ἐκ διαίρεσις τοιοῦτος · πᾶς ὁ κατηγορέω ἢ κατά φύσις εἰμί | ἢ παρά φύσις · κατά φύσις μέν , ὅταν ὁ καθόλου ὁ μερικός κατηγορέω ἢ ὁ συμβεβηκός ὁ οὐσία , παρά φύσις δέ ὁ ἀνάπαλιν · ἐνδέχομαι γάρ καί ὁ μερικός ὁ καθόλου κατηγορέω καί ὁ συμβεβηκός ὁ οὐσία · ὁ μέν μερικός ὁ καθόλου , ὡς ὅταν εἶπον ὅς προσέρχομαι ζῷον ἄνθρωπος ἑστία , ὁ δέ οὐσία ὁ συμβεβηκός , ὡς ὅταν εἶπον λευκός ἄνθρωπος ἑστία . ὁ μέν ἐν κατηγορέω , ὡς εἴρω , ἢ κατά φύσις εἰμί ἢ παρά φύσις , καί εἰμί μέν κατά φύσις , ἢ κατά ὑπόκειμαι ὁ ἐν ὑπόκειμαι · κατά ὑπόκειμαι μέν ὡς ὁ καθόλου ὁ μερικός , ἐν ὑπόκειμαι δέ ὡς ὁ συμβεβηκός ὁ οὐσία . πάλιν ὁ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ἢ οὖον μεταδίδωμι ὁ ὄνομα καί ποιέω ὁ ἑτερώνυμος , ἢ μεταδίδωμι · καί εἰμί μεταδίδωμι , ἢ μέρος ἢ ὅλος · καί εἰμί μέρος , ποιέω ὁ παρώνυμος , εἰμί δέ ὅλος , ποιέω ὁ ὁμώνυμος . φαίνω οὖν ἐγώ ἐκ οὗτος ὁ διαίρεσις πέντε τρόπος κατηγορία , παρά φύσις , κατά ὑπόκειμαι , ὁμώνυμος , ἑτερώνυμος , παροίχομαι μεταδίδωμι ὁ ἴδιος ὑπόκειμαι , ὅτε λέγω ὅταν ἕτερος κατά ἕτερος κατηγορέω ὡς κατά ὑπόκειμαι , ὅσος κατά ὁ κατηγορέω λέγω , τοσοῦτος καί κτάομαι ὁ ὑπόκειμαι εἴρω . εἰμί δέ πᾶς μεταδίδωμι , δῆλος ὅτι καί | ὄνομα καί λόγος · ὁ δέ ὄνομα καί λόγος μεταδίδωμι συνώνυμος κατηγορέω · ὁ ἄρα κατά ὑπόκειμαι συνώνυμος κατηγορέω . ὅσος τοίνυν μή συνώνυμος κατηγορέω , οὐ ἔτι κατά ὑπόκειμαι κατηγορέω , ἀλλά ἢ ὁμώνυμος ἢ ἑτερώνυμος ἢ παρώνυμος ἢ παρά φύσις . δείκνυμι ἄρα καί ἐκ οὗτος ὡς πέντε τρόπος ἀναφαίνω κατηγορία . οὗτος μέν οὖν καί ὡς πόρισμα ἀκούω ὁ λόγος . ὡς δέ λῆμμα * * * . εἰκότως προτάσσω ὁ ἄτομος οὐσία · πέντε γάρ εἰμί τρόπος κατηγορία καί ὑπό δύο ἀνάγω ὅδε , κατά ὑπόκειμαι καί οὖον κατά ὑπόκειμαι , φαίνω πᾶς ὑπόκειμαι ὁ ἄτομος οὐσία , ὁ τε κατά ὑπόκειμαι , ἵνα κατηγορέω , καί ὁ ἐν ὑπόκειμαι , ἵνα ὑφίστημι . καί ἔοικα ὁ τε κατά ὑπόκειμαι καί ὁ ἐν ὑπόκειμαι κύκλος τις , οὗτος δέ κέντρον κεῖμαι ἐν μέσος · πᾶς γάρ περί οὗτος κυκλόω , ὁ μέν ἵνα ὑφίστημι ὁ δέ ἵνα κατηγορέω . ἀλλά ἀπορία τις ἐγώ ἐντεῦθεν ἀνακύπτω λέγω ὅτι εἰμί πᾶς εἰμί ἐν ὁ ἄτομος οὐσία , καθό κατηγορέω αὐτός , εὑρίσκω καί ὁ καθόλου συμβαίνω ἐν ὁ μερικός οὐσία . ὅς ἐπιλύω τις λέγω ὅτι ναί · εἰμί γάρ ὁ καθόλου συμβαίνω ἐν ὁ μερικός οὐσία · ἔχω γάρ ὁ ψυχή ὁ καθόλου γνῶσις καί οἶδα ὁ καθόλου συμβεβηκός . ἀλλά πρός ὁ ὁ τοιοῦτος λέγω ἐγώ φημί ὅτι ὁ ψυχή ὁ ὁ καθόλου γνῶσις ἔχω , οὖον μέντοι γε ὁ καθόλου γνῶσις · ὁ ὁ καθόλου μέν γάρ ἔχω γνῶσις I ὡς γιγνώσκω ὁ καθόλου , ὁ δέ καθόλου γνῶσις οὐ ἔχω , ἐπεί χρή μηδείς ἄλλος γιγνώσκω , εἰμί μή ὁ ἔχω καί μόνος . ὅτι δέ ὁ καθόλου συμβαίνω οὐ εἰμί ἐν ὁ μερικός οὐσία , δείκνυμι ἐκ τρεῖς τίνω ἐπιχείρημα , ὅς ὁ πρῶτος τοιοῦτος ἔχω ὁ ἀγωγή · εἰμί ὁ καθόλου συμβεβηκός , ὡς σύ φημί , ἐν ὁ μερικός οὐσία εἰμί , εὑρίσκω καί ὁ μερικός συμβαίνω ἐπί ὁ καθόλου οὐσία , ἐπεί τίς ὁ αἰτία ὁ ἀποκλήρωσις ὁ αὐτός μέν καθόλου συμβαίνω εἰμί ἐν ὁ μερικός οὐσία , ὁ δέ μερικός συμβαίνω μή εἰμί ἐν ὁ καθόλου οὐσία ; εἰμί δέ εἰμί ὁ μερικός συμβαίνω ἐν ὁ καθόλου οὐσία , εἰμί δέ καί ἐν ὁ μερικός οὐσία , εἰμί εἷς πρᾶγμα κατά ἀριθμός , οἷος ὁ λευκός ἢ ὁ μέλας , ἐν δύο ὑπόκειμαι , ὅσπερ ἀδύνατος . δύο ἐπιχείρημα τοιοῦτος ἔχω ὁ ἀγωγή · εἰμί ὁ μερικός συμβαίνω ἐν ὁ καθόλου οὐσία εἰμί , ἀλλά μήv καί ἐν ὁ μερικός εἰμί οὐσία , οὐδείς κακός θεωρέω , εἰμί ὁ αὐτός ἀλλήλων εἰμί , ἢ ἕτερος . ἀλλά εἰμί μέν αὐτός , συνάγω ἄτοπος · οὐδέἔλεγεν ] ποτός γάρ οὔτε ὁ καθόλου καί ὁ μερικός αὐτός φημί ἵημι οὔτε δύο πρᾶγμα κτάομαι ἀριθμός εἷς δύναμαι τις εἶπον . λείπω ἐν εἰμί αὐτός ἕτερος . εἰμί δέ ἕτερος εἰμί ὁ καθόλου καί ὁ μερικός , ἐπεί ἁρμόζω ὁ καθόλου ὡς ἀσώματος ὁ εἷς ὁ πᾶς ἀρχή , εὑρίσκω ὁ ἁρμόζω ὁ ἀσώματος καί ὁ ἁρμόζω πᾶς ὁ σῶμα ἔμψυχος τε καί ἄψυχος ἐν Σωκράτης θεωρέω , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος · δῆλος γάρ ὅτι ὁ καθόλου συμβαίνω ὡς ἀσώματος εἰμί οὐ ἐν Σωκράτης θεωρέω . τρίτος ἐπιχείρημα · ἐπεί ὁ καθόλου συμβαίνω ἐν ὁ μερικός οὐσία βούλομαι εἰμί , ποῖος οὗτος ; ὁ πρό ὁ πολύς ; οὗτος γάρ ἐν μόνος ὁ δημιουργός εἰμί . εἰμί δέ ὁ ἐν ὁ πολύς , καί οὗτος πάλιν ἄτοπος · ἐν γάρ ὁ ἡμέτερος Ψυχή , ὅς καί φαντάζω . εἰμί δέ ὅς ἐπί ὁ πολύς , οὗτος πᾶς ὁ πρᾶγμα ἁρμόζω ὁμοίως · ὁ δέ πᾶς ἁρμόζω καί μή εἷς , πῶς δύναμαι Σωκράτης καί μόνος παραλαμβάνω ; τίς οὖν φημί ; πῶς δῆλος οὗτος , ἀποδείκνυμι ἐγώ ὅτι ἀδύνατος ὁ καθόλου συμβαίνω ἐν ὁ μερικός οὐσία ὑπάρχω , ὁ Ἀριστοτέλης φημί ὅτι ὁ καθόλου συμβαίνω ἐν ὁ μερικός οὐσία εἰμί ; πρός οὗτος φημί ὅτι ἐπεί ἐπίσταμαι ὅστις ὁ καθόλου ὡς μετέχω ὑπό ὁ μερικός ἐπιδέχομαι ὁ συμβεβηκός , οὗτος χάρις φημί ἐπεί οὗτος ὁ καθόλου οὐσία ἀσώματος εἰμί ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ , οὐ εἄν ἐπιδέχομαι ποτός συμβεβηκός , εἰμί μή διά μέσος ὁ μερικός δηλονότι’ . ὅθεν ὁ μέν καθόλου κύκνος ὡς ἀσώματος εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ὡς εἴρω , οὐ ἄν ἐπιδέχομαι ὁ λευκότης , ἀλλά ἐπεί ὁ κατά ἕκαστος κύκνος πᾶς λευκός εἰμί , διά οὗτος καί ὁ καθόλου διά μέσος ὁ μερικός προσάπτω ὁ λευκότης . οὗτος πέρας ὁ πρόκειμαι ἐγώ θεωρία εἰς ἐξέτασις . Θεωρία ὅς p . 2a19 Φανερός δέ ἐκ ὁ εἴρω ὅτι ὁ κατά ὑπόκειμαι - μένω λέγω ἀναγκαῖος καί ὄνομα καί ὁ λόγος κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι . ἐγώ μέν ἐν ὁ θεωρία παραδίδωμι ὡς δυνατός τριχῶς ὁ προπείθω ἀκούω καί ὡς θεώρημα καί ὡς λῆμμα καί ὡς πόρισμα . ὁ δέ φιλόσοφος ἔοικα διαλαμβάνω περί αὐτός ὥσπερ πόρισμα · ὁ γάρ φανερός ἐκ ὁ εἴρω ὁ πόρισμα σημαίνω , εἰμί γε οὐδείς ἕτερος εἰμί ὁ πόρισμα ἢ κέρδος ἐκ ὁ φθάνω ἀναφαίνω . p . 2a35 οὗτος δέ φανερός ἐκ ὁ κατά ἕκαστος προχειρίζω , οἷος κατατίθημι ἄνθρωπος ὁ ζῷον κατηγορέω . βούλομαι ὁ φιλόσοφος δείκνυμι ὡς ὁ καθόλου ὁ μερικός κατηγοἀρχῇ κατηγοἀρχῇ ῥέω , εἰμί δέ καθόλου μέν ὁ γένος καί ὁ εἶδος μερικός δέ ὁ ἄτομος , οὖον κατηγορέω ὁ εἶδος ὁ ἄτομος , ὁ προσεχῶς καί φανερῶς οὗτος κατηγορέω , ἀλλά ὁ γένος ὡς πόρρω ὑπάρχω · οὐδείς γάρ ἄν περί ὁ εἶδος ἀμφιβάλλω ὡς μή κατηγορέω ὁ ἄτομος οὐσία , ἐπεί προσεχῶς , ὡς εἴρω , ὑπάρχω , περί δέ ὁ γένος ἀμφιβολία ἴσως ἔχω ἐν ὁ πολύς εἰμί κατηγορέω ὁ ἄτομος οὐσία ἢ μή κατηγορέω . διό ὁ γένος ὁ φιλόσοφος ὁ ἄτομος κατηγορέω διά εἷς λέξις ὁ πᾶς ἀμφίβολος διαλύω . p . 2b7 ὁ δέ δύο οὐσία μᾶλλον οὐσία ὁ εἶδος ὁ γένος · ἔγγιος γάρ γάρ ὁ πρῶτος οὐσία εἰμί · τις ὁ πρῶτος οὐσία τίς εἰμί , γνώριμος καί οἰκεῖος ἀποδίδωμι ὁ εἶδος ἤ2 γένος . πανταχόθεν ἐπαινέω ὁ πρῶτος οὐσία ὁ Ἀριστοτέλης καί ὁ αἴτιος ὁ ἔπαινος ἀποδίδωμι , μετέρχομαι λοιπός ἐπί ὁ δύο οὐσία καί ὁ φαίνω μέν ὁ ἀλήθεια ἀκμή ἔχω ὁ ἔπαινος ὁ ἄτομος καί πρῶτος οὐσία · ἐν γάρ ὁ δύο οὐσία ὁ εἶδος ὁ γένος μᾶλλον οὐσία καλέω , διότι ἐγγύτερος εἰμί ὁ πρῶτος οὐσία . εἰμί οὖν οὗτος ἀληθής , πῶς οὖον ὁ μέγας ἔπαινος ἀξιόω ; κατασκευάζω τοίνυν ἐκ δύο ἐπιχείρημα ὅτι μᾶλλον ὁ εἶδος οὐσία ἤ2 ὁ γένος , ἐκ ὁ ἐγγύτης καί ὁ ἀναλογία . καί ἐκ μέν ὁ ἐγγύτης οὕτως · ὁ μᾶλλον πλησιάζω ὁ ἄτομος οὐσία μᾶλλον οὐσία εἰμί · ὁ δέ εἶδος μᾶλλον ὁ ἄτομος πλησιάζω ὁ γένος · ὁ εἶδος ἄρα μᾶλλον οὐσία εἰμί . ὅτι δέ πλησιής εἰμί ὁ γένος , δῆλος ἐντεῦθεν · ἐάν γάρ βούλομαι οἶδα τίς εἰμί ὁ ἄτομος καί πρῶτος οὐσία καί ἀποδίδωμι ὅτι ἄνθρωπος , οἰκεῖος καί προσεχής ἀποδίδωμι , ἤ2 ἐάν εἶπον ζῷον . ἐκ δέ ὁ ἀναλογία ὅτι ὅς ἐάν ἐν ὁ δύο οὐσία αἴτιος ὑπάρχω ὁ τοσοῦτος ἔπαινος ὁ ἄτομος οὐσία , ἐκεῖνος μᾶλλον οὐσία εἰμί · λέγω δή τοσοῦτος ἔπαινος αἴτιος ὁ πᾶς ὑπόκειμαι · εἰμί οὖν ὁ εἶδος πᾶς ὑπόκειμαι , ὁ μέν συμβεβηκός ἵνα ὑφίστημι , ὁ δέ γένεσις ἵνα κατηγορέω , δῆλος ὅτι μᾶλλον οὐσία εἰμί . ὅτι δέ ὁ γένος ὑπόκειμαι ὁ συμβεβηκός πρός ὑπόστασις , οὐ ἔτι δέ καί ἄλλος τις πρός κατηγορία , πρόδηλος εἰμί . εἰκότως οὖν ἐκ τε ὁ ἐγγύτης καί ὁ ἀναλογία ὁ τοιοῦτος | προσηγορία ὁ εἶδος μᾶλλον ἀπολαμβάνω ἤ2 ὁ γένος , διότι ὁ ἴδιος ὁ πρῶτος οὐσία ἐν οὗτος μάλα εἰμί , ἤ2 ἐν ὁ γένος , φημί δή ὁ εἰμί μᾶλλον οὐσία ὁ εἶδος ἤ2 ὁ γένος . ἀλλά ἐντεῦθεν τρεῖς ἐγώ ἀνακύπτω ἀπορία , ὅς ὁ πρῶτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · πῶς αὐτός ὁ φιλόσοφος φημί μετά ὀλίγος ὅτι οὐ ἐπιδέχομαι ὁ οὐσία ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , ἐνταῦθα οὗτος ἀποφαίνω ὁ μᾶλλον εἰμί οὐσία ὁ εἶδος ἤ2 ὁ γένος . πρός οὗτος ὁ ἀπορία φημί ὅτι καί ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός καί οὐ ἐπιδέχομαι · εἰμί μέν γάρ εἷς καί μόνος οὐσία πρός ἑαυτοῦ παραλαμβάνω , οὐ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , οἷος ἄνθρωπος · οὖον γάρ μᾶλλον οὐσία εἰμί ἢ κακός , καθάπερ ὁ λευκός ἐπίτασις δέχομαι καί ἄνεσις . εἰμί δέ δύο οὐσία πρός ἑαυτοῦ συγκρίνω , τότε λέγω οὐσία ὁ μᾶλλον καί κακός ἐπιδέχομαι · οἷος ἐάν ὑπάρχω δύο οὐσία , οἷος ὅς ἄνθρωπος καί ὁ ζῷον , μᾶλλον οὐσία λέγω εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἤ2 ὁ ζῷον . δύο ἀπορία · εἰμί ὁ εἶδος ὁ γένος μᾶλλον οὐσία εἰμί , τίς χάρις μή ὁ εἶδος μέν δύο οὐσία καλέω , ὁ δέ γένος τρίτος οὐσία ; πρός οὗτος πάλιν φημί ὁ ἀπορία ὅτι ὁ φιλόσοφος πρός ὁ αἴτιος οὗτος ἀποβλέπω ὁ κοινός , οὗτος εἰμί ὁ κατηγορέω , εἷς ἀξιόω οὗτος προσηγορία · κοινός γάρ αἴτιος ἔχω ὁ κοινῶς κατηγορέω κατά ὁ πρῶτος οὐσία . πρός οὗτος ἀποβλέπω ἀμφότερος δύο κάλεσις , οὖον πρός ὁ ὁ μέν μᾶλλον οὐσία εἰμί ὁ δέ κακός . | ἀλλά ἐκ οὗτος ὁ ἐπίλυσις τρίτος τις ἐγώ ἀναφαίνω ἀπορία , ὁ λέγω ὅτι εἰμί καί ὁ εἶδος καί ὁ γένος διά ὁ κοινός αἴτιος , οὗτος εἰμί διά ὁ συμβάλλω οὗτος ὁ πρῶτος οὐσία , δύο οὐσία καλέω , τίς χάρις μή καί ὁ συμβεβηκός ; οὐδείς γάρ κακός καί ὁ συμβεβηκός ὁ πρῶτος οὐσία συμβάλλω . [ μή δύο οὐσία καλέω , ἤγουν ὁ δύο οὐσία συμβεβηκός ] . πρός οὗτος φημί ὅτι εἰμί καί ὁμοίως πᾶς ὁ πρῶτος οὐσία συμβάλλω , ἀλλά οὐ ὁμοίως ἔχω πρός πᾶς ὁ σχέσις οὐδέ ὁμοίως ὑπό πᾶς δηλόω · ἀμελέω εἰμί βούλομαι δηλόω ὁ ἄτομος οὐσία , οἰκεῖος ἀποδίδωμι λέγω ὁ εἶδος ἢ ὁ γένος ἤ2 εἷς ὁ συμβεβηκός . εἰκότως οὖν ὁ προσεχής σημασία ἔχω καί οἰκεῖος δηλόω ὁ πρῶτος οὐσία δύο οὐσία καλέω . καί ἄλλως · ὁ ἔχω ὁ ἴδιος ὁ πρῶτος οὐσία εἰκότως οὐσία καλέω · ὁ γάρ γένος καί ὁ εἶδος ὑπόκειμαι ὁ συμβεβηκός , ὁ δέ συμβεβηκός οὐ ὑπόκειμαι οὔτε ὁ εἶδος οὔτε ὁ γένεσις . εἰκότως ἄρα οὐσία λέγω . ’Ev οὗτος ἐγώ ὁ φιλόσοφος προπαρακευαειδω ἐφάπτω λοιπός ὡς εἶπον αὐτός ὁ ἀγών , βούλομαι ἐγώ ἀποδίδωμι τίς εἰμί οὐσία . ἀλλά ἐπεί γένος εἰμί οὗτος γενικός , ὁ δέ γενικός γένος , ὡς οἶδα , ὁρισμός οὐ εἰμί ἀποδίδωμι , διότι πᾶς ὁρισμός ἐκ γένος καί διαφορά , εἰκότως ὁρισμός οὐ ὑποβάλλω | ὁ φύσις αὐτός , ἀλλά ἐκ ἴδιος αὐτός χαρακτηρίζω · ὁ γάρ ἴδιος εἰκών εἰμί ὡς εἶπον ὁρισμός . ἀποδίδωμι οὖν ἴδιος ὁ οὐσία ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . ἐπεί δέ ὁ ἴδιος καί μόνος καί πᾶς βούλομαι ἐφαρμόζω , ζητέω ἐπί ὁ πάρειμι ἴδιος εἰμί πρόσειμι αὐτός οὗτος . ἀλλά εἰμί μέν μόνος ἢ οὖον μόνος ἐφαρμόζω , ἕτερος θεωρία φυλάσσω · εἰμί δέ πᾶς <καὶ> πῶς πᾶς ἐφάρμοσις , ἐπί ὁ πάρειμι εἰμί θεωρία ζητέω . λέγω τοίνυν ὅτι πᾶς ὁ οὐσία ὑπάρχω , εἰμί ἢ δύο . καί εἰμί μέν πρῶτος , οὔτε κατά ὑπόκειμαι εἰμί οὔτε ἐν ὑπόκειμαι , ὡς διδάσκω ὁ φιλόσοφος . εἰμί δέ δύο , κατά ὑπόκειμαι μέν εἰμί , ἐν ὑπόκειμαι δέ οὐ εἰμί . καί ἀμφότερος οὗτος κατά μέν ὁ κατά ὑπόκειμαι καί οὖον κατά ὑπόκειμαι διαφέρω , ὁ δέ οὐ ἐν ὑπόκειμαι κοινός ἐν ἀμφότερος ἀναφαίνω . εἰμί οὖν εὑρίσκω καί ἐν ὁ πρῶτος καί ἐν ὁ δύο οὐσία ὁ οὐ ἐν ὑπόκειμαι , δῆλος ἄρα ὅτι ἐν πᾶς ὁ οὐσία εἰμί ὁ οὐ ἐν ὑπόκειμαι καί πᾶς ἴδιος εἰμί . καί ὅτι μέν ὁ πρῶτος οὐσία οὐ εἰμί ἐν ὑπόκειμαι , πρόδηλος πᾶς καθίστημι . πολύς δέ ὁ δύο οὐσία ὑπολαμβάνω εἰμί διά ὁ κατά ὑπόκειμαι εἰμί αὐτός , μηδείς ἕτερος ἵημι νομίζω ὁ κατά ὑπόκειμαι παρά ὁ ἐν ὑπόκειμαι . ὅτι δέ ὁ δύο οὐσία . οὐ εἰμί ἐν ὑπόκειμαι ὁ πρῶτος οὐσία , δείκνυμι ἐκ πέντε κανών , ὅς ὁ πρῶτος τοιοῦτος εἰμί · ὅς ὁ ἄτομος ἐν ὑπόκειμαι , οὗτος καί ὁ γένος καί ὁ εἶδος ἐν ὑποκει - μένω , καί πάλιν ὅς ὁ γένος καί ὁ εἶδος ἐν ὑπόκειμαι , οὗτος καί ὁ ἄτομος . ὁ δέ πρῶτος οὐσία οὐ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί · δῆλος ἄρα ὅστις οὐδέ ὁ δύο ἐν ὑπόκειμαι λέγω , ἅτε δή εἶδος εἰμί καί γένος ὁ πρῶτος οὐσία . εἰμί δέ ὁ εἶδος καί ὁ γένος ἐν ὑπόκειμαι εἰμί , εὑρίσκω ὁ ἄτομος οὐσία καί πρῶτος ἐν ὑπόκειμαι , ὅσπερ ἀδύνατος . δύο κανών · οὐδείς ὁ ἐν ὑπόκειμαι ἐν ὁ ἴδιος ἄτομος ὡς ἐν ὑπόκειμαι εἰμί , οἷος οὐδέποτε ὁ χρῶμα ἐν σῶμα λευκός ὡς ἐν ὑπόκειμαι εὑρίσκω · εἰμί δέ ὁ γένος καί ὁ εἶδος ἐν ὑπόκειμαι λέγω , δῆλος ὅτι οὐ εἰμί ἐν ὁ ἴδιος ἄτομος διά ὁ εἴργω καίνω . εἰμί δέ μή ἐν ὁ ἴδιος ἄτομος εἰμί , δῆλος ὅτι ἐν συμβεβηκός ὑπολείπω εἰμί ὁ γένος καί ὁ εἶδος . εἰμί δέ οὗτος , στρέφω ὁ τάξις καί εἰμί ὁ μέν συμβεβηκός οὐ ἐν ὑπόκειμαι ὁ δέ πρῶτος οὐσία ἐν ὑπόκειμαι , ὅσπερ ἀδύνατος . τρίτος κανών · ὁ ἐν ὑπόκειμαι ὡς ἄλλος εἰμί ἐν ἄλλος , ὁ δέ κατά ὑπόκειμαι ὡς ὅλος εἰς μέρος · οἷος ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ λευκός ἐν σῶμα , οὗτος εἰσέρχομαι ἄλλος ἐν ἄλλος , κατά ὑπόκειμαι δέ ὡς ὅλος εἰς μέρος , οἷος ὡς λέγω ὁ γένος καί ὁ εἶδος ὁ ἄτομος κατηγορέω . εἰμί οὖν ὁ δύο οὐσία ὡς ὅλος εἰς μέρος κατηγορέω ὁ πρῶτος οὐσία καί οὐ ὡς ἄλλος ἐν ἄλλος , δῆλος ὅτι κατά ὑπόκειμαι καί οὐ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . τέταρτος κανών · ὁ εἰμί ὑπόκειμαι οὐδέποτε συνώνυμος κατηγορέω , ἀλλά ἢ ὁμώνυμος ἢ ἑτερώνυμος ἢ παρώνυμος · ἀλλά μήv | ὁ δύο οὐσία ὁ πρῶτος συνώνυμος κατηγορέω · δῆλος ἄρα ὅτι οὐ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . πέμπτος κανών καί τελευταῖος · ὁ ἐν ὑπόκειμαι ἢ ἐνέργεια εἰμί χωριστός ἢ ὁ ἐπίνοια · ἐνέργεια μέν ὡς ὁ χωριστός λέγω συμβεβηκός , ἐπίνοια δέ δέ ὡς ὁ ἀχώριστος συμβαίνω . εἰμί εἰμί οὖν οὐσία μή δύναμαι χωρίζω ὁ πρῶτος μήτε ἐνέργεια μήτε ἐπίνοια , δῆλος ὅτι οὐ εἰμί ἐν ὑπόκειμαι , ὡς μηδέ κατά εἷς τρόπος χωρίζω , ἀλλά μᾶλλον κατά ὑπόκειμαι ὁ δύο οὐσία λέγω ἄν δικαίως . οὗτος πέρα ; ὁ πρόκειμαι θεωρία εἰς ἐξέτασις . Θεωρία ὅς p , 3a7 κοινός δέ κατά πᾶς οὐσία ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . Ἄξιος ζήτησις ὅτι πῶς ἴδιος οὐσία προτίθημι εἶπον ὁ φιλόσοφος εἶπον κοινός . καί φημί ὅτι καί κοινός εἰμί καί ἴδιος · κοινός μέν ὡς πρός ὁ ὁμοειδής , ἴδιος δέ ὡς πρός ὁ ἑτεροειδής · οἷος ὁ [ τίς ] γελαστικός κοινός μέν εἰμί πᾶς ἄνθρωπος , ἴδιος δέ εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὡς πρός ἵππος καί βοῦς . p . 3a21 οὐ ἴδιος δέ οὐσία οὗτος , ἀλλά καί ὁ διαφορά ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί · ὁ γάρ πεζός καί ὁ δίπους κατά ὑπόκειμαι μέν λέγω ὁ ἄνθρωπος , ἐν ὑπόκειμαι δέ οὐ εἰμί . ᾿αποδιδωμι ἐγώ ὁ φιλόσοφος ὁ ἴδιος ὁ οὐσία καί δείκνυμι ὡς πᾶς ἁρμόζω , οὐ ἀρκέω ὁ πᾶς ὑπάρχω οὐδέ γάρ οὗτος καί μόνος ἔχω ὁ ἴδιος , ἀλλά βούλομαι μή μόνος πᾶς ὑπάρχω , ἀλλά καί μόνος ἐκεῖνος ὅς εἰμί ἴδιος ) , ἀλλά διά διά ὁ πάρειμι ζητέω εἰμί μόνος ὁ οὐσία ὑπάρχω φημί δή ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί · ἐκ οὗτος γάρ μᾶλλον χαρακτηρίζω ὁ ἴδιος ὁ ἐκ ὁ πᾶς ὑπάρχω . ἐνταῦθα τοίνυν φημί ὡς οὐ εἰμί ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι ἴδιος ὁ οὐσία , διότι καί ὁ διαφορά διαφορά καί γάρ καί ὁ διαφορά οὐ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . ἀλλά ἐκ οὗτος εὐθύς ἀπορία τις ἀνακύπτω ὁ λέγω · τίς φημί ἵημι Ἀριστοτέλης ; οὐ οἴομαι ὁ διαφορά οὐσία εἰμί , ἐπεί λέγω μή μόνος ὁ οὐσία ὑπάρχω ἴδιος ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ἀλλά καί ὁ διαφορά , ὡς ὁ διαφορά δηλονότι μή εἰμί οὐσία ; οὐκοῦν συναιρέω φαίνω ὁ διαφορά ἢ οὐσία εἰμί ἢ οὐ εἰμί οὐσία . εἰμί μέν οὖν οὐσία τυγχάνω εἰμί , τίς ὁ χρεία ὁ τοιοῦτος ἀντιδιαστολή ; εἰμί δέ οὐ οὐσία , ἐπεί ὁράω ὁ τοιοῦτος διαφορά μέρος ὁ οὐσία εἰμί , εὑρίσκω ὁ οὐσία οὐ ἐκ οὐσία ἀλλά ἐκ συμβεβηκός σύγκειμαι , ὅσπερ ἀδύνατος . ἀλλά εἴρω ἴσως πρός ἐγώ ὁ ὁ τοιοῦτος ἀπορέω ὁ φιλόσοφος ὅτι δυνατός ὁ ὁ καί οὐσία ὑπάρχω καί μή εἰμί οὐσία · οὐσία μέν γάρ λέγω οὗτος , διότι ἁπλόος οὐσία εἰμί , οὐ οὐσία δέ , διότι οὐ εἰμί σύνθετος , περί ὅς ὁ πάρειμι πραγματεία ζητέω . ὅθεν καί αὐτός δείδω μή τις ὑπολαμβάνω ὁ διαφορά συμβεβηκός ὑπάρχω , προαναστέλλω ὁ κατά αὐτός φέρω ἀπορία , δείκνυμι ὡς ὁ διαφορά οὐ εἰμί συμβεβηκός , ἀλλά οὐσία , διά ὁ δείκνυμι ὅτι ὁ μέρος ὁ οὐσία οὐσία εἰμί . μετά γοῦν ὁ πρῶτος ἴδιος ἐπί ὁ δύο ἴδιος ὁ οὐσία μεταβαίνω λοιπός ὁ φιλόσοφος , οὗτος εἰμί ὁ συνώνυμος κατηγορέω . ὅθεν ζητητέος εἰμί ὅλως | ἴδιος εἰμί οὗτος . λέγω τοίνυν ὅτι οὐ εἰμί ἴδιος , ἐπεί ἐκφεύγω ὁ πρόσειμι ὁ ἴδιος · πρόσειμι γάρ ὁ ἴδιος , ὡς πολλάκις εἴρω , ὁ πᾶς ὑπάρχω καί μόνος . οὗτος <δ'> οὖον οὖον πρόσειμι οὗτος · γάρ πᾶς οὐσία ὑπάρχω ὁ συνώνυμος κατηγορέω οὔτε μήv μόνος . ὅτι μέν οὖν πᾶς οὐ ὑπάρχω , δῆλος ἐντεῦθεν · εἰμί γάρ ὁ ἄτομος ἀλκή πρῶτος οὐσία οὖον φημί κατηγορέω ὁ ἀρχή , πῶς ἄν συνώνυμος κατηγορέω οὗτος φημί , ὅπου γε μηδέ κατηγορέω ὁ σύνολον , ὡς λέγω ; οὔτε δέ μόνος ὑπάρχω , διότι καί ἐν συμβεβηκός εἰμί ὁ συνώνυμος κατηγορέω . ἔτι μέντοι γε καί ὁ διαφορά ὑπάρχω ὁ συνώνυμος κατηγορέω . εἰμί δέ καί ὁ διαφορά καί ὁ συμβεβηκός , δῆλος ὅτι οὐ εἰμί ἴδιος ὁ οὐσία . ἀλλά ἐντεῦθεν ἕτερος τις ἐγώ ἀνακύπτω ἀπορία , ὅτι πῶς λέγω συνώνυμος ὁ διαφορά κατηγορέω ὑπό ὁ φιλόσοφος , δείκνυμι αὐτός ὅτι οὖον κατηγορέω ὁ εἶδος , ὅτε λέγω μή δύναμαι ὁ λογικότης κατηγορέω ὁ ἄνθρωπος . πρός οὗτος ὁ ἀπορία φημί ὅτι ὁ συνώνυμος διττός , ὡς ἐν ὁ ἀρχή μανθάνω · ἢ ὁ μεταδίδωμι ὄνομα καί λόγος ἢ ὁ συμβάλλω πρός ὁ εἰμί , οὗτος εἰμί ὁ ἀναπληρόω ὁ οὐσία τις . οὗτος καί ὁ ψυχή ὁ ἐμψυχόω κατηγορέω συνώνυμος φημί . ἆρα μή διότι ὁ αὐτός ὄνομα μετέχω καί ὁ λόγος ; οὐδαμῶς · οὔτε γάρ ὁ ἔμψυχος ψυχή εἄν καλέω ποτός , ἀλλά οὐδέ μήv ὁ ὁρισμός I ὁ Ψυχή ἐπιδέχομαι . ἀλλά οὗτος χάρις ὁ ψυχή ὁ ἐμψυχόω συνώνυμος κατηγορέω φημί , ὅτι συμβάλλω ὁ ἔμψυχος πρός ὁ εἰμί καί ἀναπληρόω οὗτος ὁ οὐσία · Ψυχή γάρ μή εἰμί , πῶς ἄν ἔμψυχος εἰμί φημί ; κατά οὗτος τοίνυν ὁ σημαίνω καί ὁ διαφορά συνώνυμος κατηγορέω φημί , οὐ ὅτι μεταδίδωμι ὄνομα καί λόγος , ἀλλά ὅτι συμβάλλω πρός ὁ εἰμί καί ὁ οὐσία ἀναπληρόω ὁ ὑπόκειμαι . μετά οὗτος λοιπός ἐπί τρίτος ἴδιος μεταβαίνω ὁ οὐσία ὁ φιλόσοφος καί φημί ὅτι ἴδιος εἰμί ὁ οὐσία ὁ ὅδε τίς σημαίνω · ὁ μέν γάρ ὅδε ἐπί μερικός λαμβάνω . ὁ δέ τίς ἐπί πᾶς οὐσία · οἶδα γάρ ὅτι ὁ τίς οὐσία εἰμί πρόσρημα καί ὅτι πᾶς ὁ οὐσιωδῶς κατηγορέω ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω . ἵνα οὖν πᾶς οὐσία ἐφαρμόζω , λαμβάνω ὁ ὅδε τίς . ἀλλά διαφωνέω ἐνταῦθα ὁ κορυφαῖος ὁ φιλόσοφος , Ἀριστοτέλης καί Πλάτων · ὁ μέν γάρ Ἀριστοτέλης ὁ ὅδε τίς ἐπί μερικός πρᾶγμα ἐπιφέρω , ὁ δέ τοιόσδε ἐπί ὁ καθόλου · δύο γάρ οὗτος εἰμί παράκειμαι ὁ ὅδε καί ὁ τοιόσδε . ὁ δέ Πλάτων οὐ ὡς ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ὅδε μερικός ἐπιφέρω καί ὁ τοιόσδε καθόλου , ἀλλά ὁ ἀνάπαλιν . οὐκοῦν ἵνα μή ἐγώ παροράω ὁ κορυφαῖος ὁ φιλόσοφος διαφωνέω καί κινδυνεύω ἵστημι ὁ ὁ φιλοσοφία , φέρω διαιτάω αὐτός . ἰστέον οὖν ὅτι οὐδέτερος αὐτός διαμαρτάνω | ὁ ἀλήθεια · δυνατός γάρ ἐπί ἕκαστος οὐσία ἐπί τε ὁ μερικός καί ὁ καθόλου , ὁ δύο παραλαμβάνω · εἰμί γάρ καί ὁ μερικός οὐσία δείκνυμι ἁρμόζω ὁ ὅδε τίς καί ὁ τοιόσδε καί ὁ καθόλου ὁ ὅδε τίς καί τοιόσδε , δῆλος ὡς ἑκάτερος συμφωνέω · ὁ μέν γάρ καθόλου οὐσία ἁρμόζω ὁ ὅδε τίς ὡς ἀίδιος ὑπάρχω καί ἀεί ὡσαύτως ἔχω . ὁ δέ τοιόσδε οὗτος ἁρμόζω , ὅτι πλῆθος εἰμί περιεκτικός . πάλιν δέ ὁ μερικός οὐσία ὁ ὅδε τίς ἁρμόζω ὡς εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός , ὁ δέ τοιόσδε ὡς ποικίλος ἔχω μεταβολή . δείκνυμι τοίνυν ὡς ὁ μέν Πλάτων ἐπιφέρω ὁ μερικός ὁ τοιόσδε ὁ δέ καθόλου ὁ ὅδε , Ἀριστοτέλης δέ ὁ ἀνάπαλιν ὁ μέν μερικός ὁ ὅδε ὁ <δὲ> καθόλου ὁ τοιόσδε , οὖον διαφωνέω ἀλλά μᾶλλον συμφωνέω · ἐν γάρ ὁ ἀμφότερος οὐσία ἀμφότερος λαμβάνω ὁ προσηγορία . ἀλλά ἐπεί ὁ πρᾶγμα σημαίνω ὁ δέ φωνή σημαίνω , ὡς οἶδα , ζητέω πῶς Ἀριστοτέλης ἐνταῦθα ὁ οὐσία λέγω σημαίνω καίτοι πρᾶγμα ὑπάρχω . πρός οὗτος φημί ὅτι πολλάκις εἴρω ὅτι ἐνταῦθα περί πρᾶγμα διαλέγω οὐ ὅτι πρᾶγμα ἀλλά ὡς ὑπό φωνή σημαίνω , καί περί φωνή οὐ ὅτι φωνή ἀλλά ὡς πρᾶγμα σημαίνω . ἐνδέχομαι δέ καί ὁ φωνή ἀναδέχομαι ὁ ὁ πρᾶγμα ὡς διά ὁ πρός ἀλλήλων σχέσις καί ὁ πρᾶγμα ὁμοίως ὁ ὁ φωνή · διότι μέν γάρ ὁ φωνή I ὁ ὁ πρᾶγμα ἀναδέχομαι , εἴρω ὅτι Σωκράτης τρέχω , οὐ ὡς ὁ φωνή ὁ τρισύλλαβος τρέχω , ἀλλά ὡς ὁ πρᾶγμα ὁ σημαίνω ὑπό ὁ φωνή , οὗτος εἰμί ὁ οὐσία Σωκράτης . εἰμί δέ ὅτι καί ὁ πρᾶγμα <τὰ> 5 ὁ φωνή ἀναδέχομαι , ὥσπερ φημί ὁ Ἀριστοτέλης ὁ οὐσία σημαίνω , οὐ ὡς αὐτός ὁ πρᾶγμα σημαίνω , ἀλλά ὁ ὀνομασία δηλονότι ὁ πρᾶγμα αὐτός ὁ οὐσία σημαίνω . ἆρα οὖν δέχομαι οὗτος ὡς ἴδιος , οὗτος εἰμί ὁ ὅδε τίς ; φημί ὅτι οὖον · μόνος μέν γάρ ὑπάρχω , οὖον πᾶς δέ , διότι κατά Ἀριστοτέλης ὁ καθόλου οὐσία οὐ ὑπάρχω · οὔτε γάρ αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ὅδε παραλαμβάνω ἰήιος , ἀλλά οὐδέ ὁ προερέω ἕτερος δύο . ἀλλά συμμίγνυμι ὁ δύο καί ὁ τρίτος , οὗτος εἰμί ὁ συνώνυμος κατηγορέω καί ὁ ὅδε τίς σημαίνω , ὡς δείδω ἀποδίδωμι ὁ οὐσία , λέγω ὅτι ἴδιος εἰμί ὁ οὐσία ὁ συνώνυμος κατηγορέω ὁ ὅδε τίς σημαίνω . ἀλλά ἐπεί οὗτος ὁ δύο διόρθωσις τυγχάνω , ἄρα καί ὁ πρῶτος ἔχω ἐπιτίθημι διόρθωσις ἢ οὖον , ἀλλά ἀδιόρθωτος αὐτός καταλείπω , λέγω δή ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ; λέγω τοίνυν ὅτι οὗτος λαμβάνω , οὐ ἵνα μανθάνω διά αὐτός τίς εἰμί , ἀλλά ὅς οὐ εἰμί . καί ἐπεί οὗτος καλῶς ἐγώ διαρθρόω , φέρω κατά ὁ συνεχής βαδίζω χωρέω ἐπί ὁ τάξις ὁ ἴδιος , ζητέω πῶς καί ποῖος | τάξις χράομαι οὗτος παραδίδωμι ὁ φιλόσοφος . πρῶτος τοίνυν ἕπω 64v ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . εἰκότως · ἐπεί γάρ ὁ ὁρισμός ἀποδίδωμι ὁ οὐσία ἐν ἐκεῖνος μιμνήσκω οὗτος ὁ ἴδιος , ἵνα μή ἐπί πολύς ἀνήκοος ἐγώ οὗτος καταλείπω . Δίκαιος οἴομαι ὁ μνημονεύω ποιέω ὁ διδασκαλία παραχρῆμα , ἵνα ἐκ γνώριμος ὁράω ἐκ θύρα ὁ λόγος ὁ περί ὁ οὐσία . μετά δέ οὗτος δύο ἴδιος διδάσκω ὁ συνώνυμος κατηγορέω , ὁ συγγενής ὑπάρχω ὁ πρῶτος · ὁ δύο γάρ διά ὁ αὐτός αἴτιος οὖον δέχομαι , διότι μή μόνος ὑπάρχω ὁ οὐσία ἀλλά καί Τῖς διαφορά . λοιπός οὖν τέσσαρες εἰμί ἴδιος , εἷς μέν ὁ ὅδε τίς , ἕτερος δέ τρεῖς μέλλω λέγω , ὁ τρεῖς οὗτος προτάσσω εἰκότως · ἐκεῖνος μέν γάρ ἀπό ὁ πρᾶγμα παραλαμβάνω , οὗτος δέ ἀπό ὁ ὄνομα . ἐπεί οὖν σαφής ὁ ἀπό ὁ ὄνομα ἤ2 ὁ ἀπό ὁ πρᾶγμα , οὗτος χάρις ἐν ὁ διδασκαλία ὁ σαφής ὁ μή οὕτως ἔχω προτάσσω . οὗτος πέρας ὁ Προῦσα θεωρία . Θεωρία ὅς p . 3a21 οὐ ἴδιος δέ οὐσία οὗτος , ἀλλά καί ὁ διαφορά , καί ὁ ἑξῆς . ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ φιλόσοφος ὁ ἴδιος ὁ οὐσία , ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι ἵημι , καί δείκνυμι ὡς πᾶς οὐσία ἁρμόζω , ἐπεί ὁ ἴδιος βούλομαι μή μόνος πᾶς ἐφαρμόζω , ἀλλά καί μόνος ἐκεῖνος ὅς εἰμί ἴδιος , ἐκ ὅς καί μᾶλλον χαρακτηρίζω , δείκνυμι ὡς ὁ μή | ἐν ὑπόκειμαι πᾶς μέν 65r οὐσία ὑπάρχω , οὖον μόνος δέ · καί γάρ καί ὁ διαφορά ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . p . 3a22 ὁ γάρ πεζός καί ὁ δίπους , καί ὁ ἑξῆς . προσθετέον ἐνταῦθα ὅς μή ἐν ὑπόκειμαι · ὁ μέν γάρ ὅλως εἶπον ὅτι ὁ δίπους οὐ εἰμί ἐν ὁ ἄνθρωπος ἀδύνατος · ἐν οὗτος γάρ εἰμί , οὐ ἐν ὑπόκειμαι μέν , ἀλλά ὡς κατά ὑπόκειμαι οὗτος κατηγορέω . p . 3a29 μή ταράσσω δέ ἐγώ ὁ μέρος ὁ οὐσία ἠώς ὁ ὁ ὡς μέρος ὑπάρχω ἐν τις . ὅς λέγω ἐν ὁ θεωρία , ὅτι ] ὁ διαφορά ἀντιδιαστέλλω ὁ οὐσία μή οὐσία ὑπάρχω . ἐπεί ἐν ὁ διαφορά μέρος ὁ οὐσία εἰμί , δείδω μή τις εἰς διαφορά ὑποπτεύω μή εἰμί οὐσία , νῦν βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ μέρος ὁ οὐσία οὐσία εἰμί . οὐ αὐτόθεν δέ περί οὗτος διαλέγω , ἀλλά πρῶτος ἀπορία τίθημι τις , δείκνυμι ὅτι ὁ διαφορά , εἰμί καί μέρος εἰμί ὁ οὐσία καί ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ ὅλος , οὐ εἰμί συμβεβηκός . ὁ δέ ἀπορία τοιοῦτος εἰμί · εἰμί ὁ μέρος ὁ οὐσία ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ ὅλος , ὁ δέ ἐν ὑπόκειμαι συμβεβηκός , ὁ ἄρα μέρος ὁ οὐσία συμβεβηκός εἰσέρχομαι . ὁ λύσις διττός · πρῶτος μέν ὅτι ὁ ἐν τις πολλαχῶς λέγω · πᾶς μέν γάρ συμβαίνω ἐν τις , οὖον πᾶς δέ ἐν τις συμβεβηκός . δεύτερος εἶδον ὅτι ὁ ὁρισμός ὁ συμβεβηκός οὐ ὡς μέρος βούλομαι ὁ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ ὑπόκειμαι , ἐνταῦθα δέ αὐτόχρημα ὁ μέρος ὁ οὐσία λαμβάνω · ὁ γάρ λόγος περί ὁ ὡς ὅλος εἰς μέρος κατηγορέω εἰμί . p . 3a33 Ὑπάρχης δέ ὁ οὐσία καί ὁ διαφορά ὁ πᾶς συνώνυμος ἀπό αὐτός λέγω . λέγω ὅτι ὁ ἴδιος βούλομαι καί μόνος καί πᾶς ἐφαρμόζω . ὁ μέν οὖν 1 ἴδιος ὁ οὐσία , ὅσπερ ἀποδίδωμι ὁ φιλόσοφος , οὗτος εἰμί ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι , πᾶς μέν ὑπάρχω ὁ οὐσία , οὖον μέντοι γε μόνος . βούλομαι δέ ὁ ἴδιος χαρακτηρίζω ἐκ ὁ μόνος ὑπάρχω , ἤ2 ἐκ ὁ πᾶς · ὁ μέν γάρ πᾶς ὑπάρχω κοινός εἰμί μᾶλλον ἢ ἴδιος , ὁ δέ μόνος ἴδιος μᾶλλον ἤ2 κοινός . εἰκότως βούλομαι ἐκ ὁ μόνος ὁ πρῶτος ἴδιος χαρακτηρίζω καί μή εὑρίσκω οὗτος , διότι καί ὁ διαφορά ὑπάρχω , οὐ φημί αὐτός κύριος ἴδιος εἰμί . ὅτι δέ πᾶς οὐσία ὑπάρχω ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί , δηλόω αὐτός λέγω κοινός δέ πᾶς οὐσία ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . ὅτι δέ οὖον μόνος ὁ οὐσία ἁρμόζω , δηλόω αὐτός λέγω οὐ ἴδιος δέ οὐσία οὗτος . μετά γοῦν ὁ πρῶτος ἴδιος ἐπί ὁ δύο μεταβαίνω , οὗτος εἰμί ὁ συνώνυμος κατηγορέω . καί ἐπεί εὑρίσκω οὗτος μήτε πᾶς ἁρμόζω μήτε μόνος , ἵημι κοινός αὐτός λέγω οὔτε ἴδιος , ἀλλά μόνος φημί ὑπάρχω δέ ὁ οὐσία . ἐκ αὐτός δέ ὁ θύρα κακίζω οὗτος , προστίθημι ὁ καί σύνδεσμος · ὁ γάρ καί ἐναντίος εἰμί ὁ ὁ ἴδιος φύσις · εἰμί γάρ ἴδιος , οὐκέτι καί ἧλος ἁρμόζω . εἰμί δέ ἄλλος ἁρμόζω , καί κοινός εἰμί . p . 3b10 πᾶσα δέ οὐσία δοκέω ὅδε τίς σημαίνω ἠώς ὁ καί εἷς ἀριθμός ὁ δηλέομαι . μετά ὁ δύο ἴδιος ὁ οὐσία ἐπί ὁ τρίτος ἴδιος μετέρχομαι καί φημί ἴδιος εἰμί ὁ οὐσία ὁ ὅδε τίς σημαίνω . καί τίς μέν ἀντίκειμαι ὁ ὅδε τίς καί πῶς δοκέω διαφωνέω Πλάτων τε καί Αριστοτέλης , διεξέρχομαι ἐν ὁ θεωρία . ὅς δέ ἐπί αὐτός ὁ ἀλήθεια βούλομαι σημαίνω τοιοῦτος εἰμί · φημί | ὅτι πᾶς οὐσία ὅδε τίς σημαίνω . καί ὅτι μέν 66r μόνος ὁ οὐσία ὑπάρχω , πρόδηλος . κατά δέ Ἀριστοτέλης οὖον πᾶς · ἐπί γάρ ὁ μερικός καί μόνος ὁ ὅδε τίς λέγω , οὐκέτι δέ καί ἐπί ὁ καθόλου . ἀλλά ποιός τίς . εἰκότως δέ ὅδε τίς ὅς 9 μερικός καί μόνος οὐσία ἁρμόττω · μέν γάρ ὅδε μερικός ὁρίζω εἰμί δηλωτικός , ὁ δέ τίς , ὡς ἤδη πολλάκις εἴρω , οὐσία εἰμί πρόσρημα . βούλομαι γοῦν εἶπον ὅτι πᾶς οὐσία ὁ ὅδε τίς σημαίνω . καί ὅτι μέν ὁ μερικός οὐσία ὅδε τίς σημαίνω , ἀναμφισβήτητος εἰμί καί ἀληθής , ὡς δείκνυμι . ὁ δέ δύο οὐσία οὖον ὅδε τίς σημαίνω , ἀλλά ὁ ποιός τίς · φημί γάρ ὅτι εἰμί καί ὁ ὄνομα φαίνω ὁ ὅδε τίς σημαίνω , ἀλλά οὖν οὐ εἰμί ἀληθής , διότι μή καί ὁ σημαίνω ὁ αὐτός δηλόω · οὗτος γάρ ὀνομάζω ἑνικός χράομαι ὁ φωνή , οὐκέτι δέ καί ὁ σημαίνω εἷς εἰμί , διότι πλῆθος εἰμί περιεκτικός . σκοπέω δέ πῶς τεχνικός ὁ φιλόσοφος εἰμί καί ἀκριβής προστίθημι ὁ δοκέω · εἶπον γάρ ὅτι πᾶς οὐσία ἁρμόζω ὁ ὅδε τίς σημαίνω , ὡς αὐτός ἑαυτοῦ λαμβάνω ἐπάγω ὁ δοκέω , οὗτος εἰμί καί ὁ πρῶτος ἁρμόζω ὁ ὅδε τίς σημαίνω καί ὁ δύο · δοκέω δέ εἶπον , διότι ὁ φωνή μόνος ὁ δύο οὐσία ἁρμόζω , οὐκέτι δέ καί ὁ σημαίνω . p . 3b18 οὐ ἁπλόος δέ ποιός τίς σημαίνω , ὥσπερ ὁ λευκός . ἐρῶ ὁ φιλόσοφος ὅτι ὁ μέν μερικός οὐσία ὁ ὅδε τίς σημαίνω , ὁ δέ δύο οὐσία οὐκέτι ὁ ὅδε τίς ἀλλά ποιός τίς , ἐπεί ποιός τίς εἰμί ἐν ὁ συμβεβηκός , ἐπάγω λέγω ὅτι οὐ ἁπλόος ποιός τίς σημαίνω ὁ δύο οὐσία , ἀλλά | ὁ ἐν οὐσία ποιός · ἐν μέν γάρ ὁ συμβεβηκός εἷς ποιός δηλόω ὁ συμβεβηκός . ἐν δέ ὁ οὐσία οὐκέτι εἷς οὐσία ὑπό ὁ ποιέω δηλόω , ἀλλά καί εἰδικός οὐσία καί γενικός , καί εἰδικός μέν ὁ ὁ εἶδος γενικός δέ ὁ ὁ γένος . ἐπιφέρω δέ λέγω ὅτι ἀνωτέρω οὗτος ὁ εἴρω ὁρισμός μᾶλλον ὁ γένεσις ἁρμόζω ἤ2 ὁ εἶδος , οὗτος εἰμί ὁ οὗτος λέγω ὅτι ὁ δύο εἰμί καί φωνή ὁ ὅδε τίς σημαίνω , ἀλλά οὖν πλῆθος εἰμί περιεκτικός καί οὐκέτι <ἓν> σημαίνω . πρόδηλος δέ ὅτι ὁ γένος , οὗτος εἰμί ὁ ζῷον , πλῆθος εἰμί περιεκτικός ἤ2 ὁ εἶδος . p . 3b24 Ὑπάρχης δέ ὁ οὐσία καί ὁ μηδείς αὐτός εἰμί ἐναντίος · ὁ γάρ πρῶτος οὐσία τίς εἄν εἰμί ἐναντίος ; οἷος ὁ τις ἄνθρωπος οὐδείς εἰμί ἐναντίος . οὐδέ ὁ ἄνθρωπος εἰμί ζῷον οὐδείς εἰμί ἐναντίος . μετά ὁ διδασκαλία ὁ πρῶτος ἴδιος , ὅσπερ εἰμί ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι ὁ συνώνυμος κατηγορέω , ὁ ὅδε τίς σημαίνω , μεταβαίνω λοιπός ὁ φιλόσοφος ἐπί ὁ ἕτερος ἴδιος ὁ οὐσία , τρεῖς καί αὐτός ὑπάρχω ὁ ἀριθμός , ὁ τε μή ἔχω ἐναντίος καί ὁ μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός , ὁ εἷς καί αὐτός ὁ ἀριθμός ὁ ἐναντίος ἵημι δεκτικός . οὗτος δέ ἔχω τις συγγένεια πρός ἀλλήλων . ὁ μέν τέταρτος ὁ ἕκτος , διότι ἐν ὁ ἀμφότερος μνήμη εἰμί ὁ ἐναντίος , ὁ δέ πέμπτος , διότι ἔχω ὁ μᾶλλον καί κακός · ὅπου δέ ὁ μᾶλλον καί κακός , ἐκεῖ καί ὁ ἐναντίος , ὅπου δέ ὁ ἐναντίος , ἐκεῖ καί ὁ μᾶλλον καί κακός , καί ὅπου ἕτερος , ἐνταῦθα καί ὁ ἕτερος ἀφίστημι . ὅτι δέ πολύς συγγένεια ἔχω ὁ πέμπτος πρός ὁ ἄλλος , δηλόω ὁ Ἀριστοτέλης , ὁ μέν τέταρτος | ἴδιος ἐπικρίνω καί εἶπον ἀκριβῶς μή εἰμί οὗτος ἴδιος , ὁ δέ πέμπτος μήτε ἐπικρίνω μήτε ποιέω λόγος οὗτος ὡς συννοέω ὁ τέταρτος · δῆλος ὅτι καί ἁπλόος εἶπον ὁ μέν μᾶλλον καί κακός ὁδός εἰμί ἐπί ὁ ἐναντίος , ὁ δέ ἐναντίος πέρας , συγγενής δέ ἔχω ὁ πέρας ὁ ὁδός . ἢ οὖν διά οὗτος οὐ ἐπικρίνω ὁ πέμπτος ἴδιος ὁ φιλόσοφος , ἢ ὅτι πολύς Εὐφημία ὁ ἕκτος ἀξιόω κακίζω δηλονότι ὁ πέμπτος . οὖον μάχομαι δέ ὁ τέταρτος ὁ ἕκτος , εἰμί γε ὁ μέν τέταρτος λέγω μή ἔχω ἐναντίος ὁ οὐσία , ὁ δέ ἕκτος ἐπιδέχομαι ὁ ἐναντίος · ἄλλος γάρ εἰμί ὁ ἔχω ἐναντίος καί ἄλλος ὁ ἐπιδέχομαι ὁ ἐναντίος . καί οὗτος μέν κοινός περί ὁ τρεῖς ἴδιος . φέρω δέ εἷς ἕκαστος αὐτός ἐξετάζω . τέταρτος ἴδιος τοίνυν φημί ὁ οὐσία ὁ μή ἔχω τίς ἐναντίος . ἐπεί δέ ὁ δῖος , ὡς πολλάκις εἴρω , καί πᾶς βούλομαι ἁρμόζω καί μόνος , βούλομαι τις μή πᾶς ὁ οὐσία ὑπάρχω οὗτος ἴδιος ἀλλά προσφέρω ἐγώ δύο τις ἀπορία , ὅς ὁ πρῶτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · ἐν ὁ περι γένεσις καί φθορά , φημί , αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης εἶπον ὁ πῦρ ὁ ὕδωρ ἐναντίος εἰμί καί ὁ ἀήρ ὁ γῆ , καίτοι γε οὗτος οὐσία εἰμί · πῶς οὖν λέγω ὁ οὐσία μηδείς ἐναντίος εἰμί ; οὗτος ὁ ἀπορία τριχῶς ἐπιλύω , πρῶτος μέν λέγω ὅτι οὗτος οὐ εἰμί ἐναντίος κατά ἑαυτοῦ · οὔτε γάρ καθά σῶμα εἰμί ἐναντίος οὔτε καθά ὕλη , ἐπεί εὑρίσκω αὐτός ἑαυτοῦ ἐναντίος , ὅσπερ ἀδύνατος . ἀλλά ἐναντίος οὗτος λέγω εἰμί κατά ὁ ποιότης καί μόνος . εἰμί δέ ὁ ποιότης ὡς ἐν σῶμα εἰμί συμβεβηκός εἰμί , οὐδείς ἀπεοικώς ἐν συμβαίνω ὁ ἐναν - τίω εἰμί καί οὐ ἐν οὐσία . δύο ἐπίλυσις · ὁ θερμός ὁ ἐν ὁ πῦρ καί ὁ ψυχρός ὁ ἐν ὁ ὕδωρ τίς βούλομαι εἰμί , συμβαίνω ἢ οὐσία ; ἀλλά εἰμί μέν συμβεβηκός .. ἔχω ὁ ζητέω , ὅτι οὐ ἐν οὐσία ὁ ἐναντίωσις · ἐγώ γάρ ἴδιος ἀποδίδωμι ὁ οὐσία ὁ μηδείς ἔχω ἐναντίος . εἰμί δέ οὐσία εἰμί , δῆλος ὅτι ἁπλόος εἰμί ὡς μέρος εἰμί ὁ ὅλος θερμός · εἰμί δέ ἁπλόος καθίστημι , ἐγώ περί ὁ ἁπλόος οὖον διαλέγω οὐσία ἐνταῦθα , ἀλλά περί ὁ σύνθετος , διότι καί ὁ διαφορά εἴρω ἐνταῦθα μή εἰμί οὐσία . τρίτος ἐπίλυσις · εἰμί ὁ θερμός ὁ εἰμί ὁ πῦρ καί ὁ ψυχρός ὁ ἐν ὁ ὕδωρ ἐναντίος εἰμί , ἐπεί ὁ ἐναντίος μάχομαι περί εἷς ὑπόκειμαι , ἵνα ὁ ἕτερος εξωθώ ὁ ἕτερος ὁ κοινός ὑπόκειμαι ἴδιος ποιέω , εὑρίσκω ἄρα ὁ ψυχρός ὁ ἐν ὁ ὕδωρ μάχομαι ὁ θερμός ὁ ἐν ὁ πῦρ , ἵνα ὁ ὑπόκειμαι ὁ θερμότης γίγνομαι ὁ ψυχρότης , ὅσπερ ἀδύνατος · οὐδέποτε γάρ οὐδέ ὁ πῦρ ὅς πῦρ ἐν ψυχρότης θεωρέω οὐδέ ὁ ὕδωρ ὅς ὕδωρ ἐν θερμότης . Δεύτερος ἀπορία · ὁ λογικός καί ὁ ἄλογος καί ὁ θνητός καί ὁ ἀθάνατος καί ὁ σῶμα καί ὁ ἀσώματος ἐναντίος εἰμί , καίτοι γε οὐσία εἰμί · πῶς οὖν φημί ὁ οὐσία μηδείς εἰμί ἐναντίος ; οὗτος πάλιν ὁ ἀπορία δύο ἐπιλύω προβάλλω , πρῶτος μέν λέγω ὅτι οὐ εἰμί ἐναντίος · ὁ γάρ ἐναντίος ἀλλήλων εἰμί φθαρτικός , | οὗτος δέ οὖον μόνος ὅτι οὐ εἰμί ἀλλήλων φθαρτικός , ἀλλά καί σωστικός ἀλλήλων εἰμί · ὁ μέν γάρ ἄλογος ὑπό ὁ λογικός σῴζω , ὁ δέ ἀσώματος εἰμί μέν χείρων εἰμί σῶμα , σῴζω ὑπό οὗτος ὡς ὁ συμβεβηκός ἐν ὁ οὐσία εἰμί , οἷος ὁ λευκός ὁ ἐν Σωκράτης , εἰμί δέ ἀγαθός εἰμί σῶμα , σῴζω , ὅς τρόπος ἔχω ἐπί Ψυχή καί σῶμα · οὗτος γάρ ἀγαθός εἰμί ὁ σῶμα σῴζω . δηλόω δέ ὁ χωρισμός αὐτός διαλύω ὁ σῶμα εἰς ὁ μή εἰμί , ὁ πῇ , μή ὅς δηλονότι . ὁ εἴρω ἄρα οὐ εἰμί ἐναντίος . καί ἄλλως · εἰμί ἐναντίος εἰμί , μανθάνω ὅτι ὁ διαφορά ἁπλόος οὐσία εἰμί · ἐγώ δέ οὖον περί ἁπλόος οὐσία , ὡς πολλάκις εἴρω , εἰμί ὁ λόγος . ἄλλως τε κατασκευάζω ὅτι ὁ οὐσία οὐ ἔχω ὁ ἐναντίος , λέγω οὕτως · ὁ μάχομαι περί εἷς ὑπόκειμαι μάχομαι · ὁ περί εἷς ὑπόκειμαι μάχομαι ἐν ὑπόκειμαι εἰμί · ὁ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί οὐ εἰμί οὐσία · ὁ μάχομαι ἄρα οὐ εἰμί οὐσία . εἰμί δέ ὁ ἐναντίος μάχομαι , ὁ δέ μάχομαι οὐ εἰμί οὐσία , ὁ ἄρα ἐναντίος οὐ εἰμί οὐσία . ὅτι δέ ὁ μάχομαι περί ὕλη μάχομαι , δῆλος · οὐδέποτε γάρ ἵημι ἐν νάω ὁ οὗτος μάχη θεωρέω οὔτε ἐν ὁ Ψυχή οὔτε ἐν ὁ φύσις · ἐν μέν γάρ ὁ Ψυχή σύνειμι ἀλλήλων ὁ ἐναντίος · σύνειμι γάρ ὁ λόγος ὁ λευκός ὁ λόγος ὁ μέλας . ὁμοίως καί ὁ φύσις βούλομαι ὀφθαλμός δημιουργέω ἅμα προβάλλω λόγος λευκός καί μέλας . | ἐπεί οὖν δείκνυμι μήτε ἐν νάω μήτε ἐν Ψυχή μήτε ἐν φύσις εἰμί ὁ μάχομαι , δῆλος ὅτι περί ὕλη μάχομαι . καί οὗτος μέν περί ὁ πᾶς οὐσία ἁμόττειν οὗτος ὁ ἴδιος . ζητέω δέ εἰμί μόνος · οὗτος γάρ εἰμί ὁ μᾶλλον χαρακτηριστικός ὁ ἴδιος . φημί οὖν ὅτι οὖον μόνος ὑπάρχω ὁ μή ἔχω ἐναντίος , ἀλλά καί ὁ εἶδος ὁ ποσός οὗτος ἴδιος εἰμί . φημί οὖν τις ὅτι οὐ εἰμί ἴδιος οὗτος ὁ εἶδος ὁ ποσός · ἐκεῖνος μέν γάρ ἔχω , φημί , ὁ ἐναντίος · ἑπτά γάρ εἰμί ὁ εἶδος ὁ ποσός , σῶμα . γραμμή , ἐπιφάνεια , χρόνος , τόπος , λόγος , ἀριθμός , ἕκαστος οὗτος ἔχω ὁ ἐναντίος · ὁ μέν σῶμα ὁ κοῦφος καί ὁ βαρύς , ὁ δέ ἐπιφάνεια ὁ τραχύς καί ὁ λεῖος καί ὁ πλάτος καί ὁ μῆκος , ὁ δέ γραμμή ἔχω ὁ εὐθύς2 καί ὁ καμπύλος , ὁ δέ χρόνος ὁ ἡμέρα καί ὁ νύξ , ὁ θέρος καί ὁ χειμών , ὁ δέ τόπος ἔχω ὁ ἄνω καί ὁ κάτω , ὁ δέ λόγος ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , ὁ δέ ἀριθμός ὁ ἄρτιος καί περισσός . ἀλλά πρός οὗτος ἐγώ φημί ὅτι οὗτος οὐ ἔχω ἐναντίος , ἀλλά μᾶλλον ἐπιδέχομαι ὁ ἐναντίος · ἄλλος γάρ εἰμί ὁ ἔχω ἐναντίος καί ἄλλος ὁ ἐπιδέχομαι . καί οὗτος μέν ἱκανός περί οὗτος ὁ ἴδιος . Πέμπτος δέ ἴδιος ἐπιφέρω λέγω ὁ οὐσία ὁ μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός . ἀλλά ἀπορέω ἐγώ εὐθύς λέγω ὅτι καί πῶς αὐτός φημί ἀλλαχοῦ ὅτι ὁ πῦρ μᾶλλον θερμός εἰμί ὁ ἀήρ . πρός οὗτος φημί ὅτι εἰμί καί ὁ πῦρ θερμός ὁ ἀήρ , οὐ ἀπλόος καθό πῦρ καί ἀήρ ( καί γάρ ὁ ἀήρ | ἄκρως εἰμί θερμός κατά ὁ πρέπω αὐτός ) , ἀλλά καθό σῶμα ἀπολόω ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός · ὅς γάρ θερμότης εἰμί ἐν ὁ σῶμα , συμβαίνω [ συμβεβηκός εἰμί ] , ὡς εἴρω . ἄλλως σημειωτέος ὁ μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός ὁ οὐσία ὅτι πᾶς κακός μᾶλλον γίγνομαι οὖον φθείρω ὁ οὐσία , ὅς ἔχω ὁ πρότερος , οἷος ὁ ἄνθρωπος λευκός εἰμί εἰμί λευκός γίγνομαι , οὐδείς κακός ἄνθρωπος μένω , ὁ δέ ἐν ὁ ἀήρ μᾶλλον θερμός γίγνομαι καί μειόω ὁ θερμός ὁ ἐν ὁ πῦρ φθείρω ὁ ὑπόκειμαι , δηλονότι ὁ ἀήρ . διότι εἶπον εἰμί παραπλήσιος γίγνομαι ὁ θερμότης ὁ ἐν ὁ ἀήρ ὁ ἐν ὁ πῦρ , οὐκέτι μένω ἀήρ . καί οὗτος χάρις φθείρω δοκέω καί μηκέτι εἰμί , ὅσπερ εἰμί πρό ὁ ἐπιδείκνυμι ὁ μᾶλλον . δῆλος οὖν ἐντεῦθεν ὅτι οὐ αὐτός ὁ ἀήρ καί ὁ πῦρ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , ἀλλά ὁ σῶμα ὁ ὑπόκειμαι οὗτος . ἕκτος καί τελευταῖος ἴδιος ἀποδίδωμι ὁ φιλόσοφος ὁ οὐσία ὁ εἷς καί αὐτός ὁ ἀριθμός ὑπάρχω ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός . ἀνάγκη δέ πάλιν ἐπί οὗτος ὁμοίως ὁ παρέπομαι ὁ ἴδιος ζητέω , οὗτος εἰμί εἰμί πᾶς ὑπάρχω καί μόνος ἢ οὖον . ἀλλά εὐθύς ἀπορέω τις λέγω ὅτι οὖον πᾶς ὑπάρχω · ὁ γάρ δύο οὐσία οὐ εἰμί ἴδιος , καθό μή εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός . οὗτος δέ ὁ ἀπορία καί ὁ οὗτος ἐπίλυσις ἕτερος θεωρία φυλάσσω . ἕτερος δέ τις ἀπορέω λέγω ὅτι οὐδέ πᾶς ὁ ἄτομος οὐσία ὑπάρχω · ὁ μέν γάρ πῦρ ἄτομος εἰμί οὐ εἄν ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός · | οὐδέποτε γάρ ὁ πῦρ καθό πῦρ ἐπιδέχομαι ὁ ψυχρότης . πρός οὗτος φημί ὅτι οὐ εἶπον ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ἐναντίος δεκτικός , ἵνα πᾶς ὁ ἀντίθεσις ἐπιδέχομαι · εἷς γάρ καί μόνος ἀντίθεσις ἐπιδέχομαι ὁ ἴδιος ὁ ὁ ἴδιος φύσις ἀναπληρόω · ὁ μέν γάρ πῦρ εἰμί καί ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός οὐ ἐπιδέχομαι , ἀλλά ἐν ἐπιδέχομαι ὁ ἕτερος ἀντίθεσις , ὁ τε παρά φύσις καί κατά φύσις , οὗτος εἰμί ὁ ἄνω καί κάτω · ὁ μέν γάρ πῦρ κατά φύσις ἀνωφερής εἰμί , παρά φύσις δέ κατωφερής . οὗτος καί ὁ κύκνος εἰμί καί ὁ μέλας οὐ ἐπιδέχομαι , ἀλλά οὖν ψύχω καί θερμαίνω καί ξηραίνω καί ὑγραίνω . ὅτι μέν οὖν πᾶς οὐσία ὑπάρχω , δῆλος ἐντεῦθεν . ἆρα δέ καί μόνος ; εἰκός γάρ εἰμί ὑπάρχω οὗτος ὁ ἴδιος ὁ πρόσειμι μέν εἶδος ὁ ποσός · ἐκεῖνος γάρ δεκτικός ὁ ἐναντίος λέγω εἰμί . περί μέν ἐν ὁ λόγος αὐτός τε ἀπορέω καί ἐπιλύω πρόειμι . περί δέ ὁ χρόνος φημί ὅτι οὐ ὁ χρόνος ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός , ἀλλά μᾶλλον ὁ ἀήρ , τοῖος ἢ τοῖος ὑπάρχω · φωτίζω γάρ ἡμέρα ποιέω , μή φωτίζω δέ ποιέω ὁ νύξ , καί θερμαίνω μέν ὁ θέρος , ψύχω δέ ὁ χειμών . περί δέ ὁ λοιπός φημί ὅτι ὁ Ἀριστοτέλης εἶπον εἷς ὁ ἀριθμός , οὗτος δέ οὐ εἷς εἰμί ἀριθμός ἐπιδέχομαι ὁ τοιοῦτος , ἀλλά μᾶλλον εἷς εἰμί ὁ εἶδος · οἷος ὁ ἀριθμός ἐπιδέχομαι μέν ἄρτιος καί περισσός οὐ εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός ὁ ἀριθμός , ὡς ἄν εἶπον τις , ἀλλά εἷς ὁ εἶδος · | ὁ μέν γάρ τρεῖς ἐπιδέχομαι ὁ περισσότης , ὁ δέ δύο ὁ ἀρτιότης · οὗτος δέ διάφορος φύω ὁ ἀριθμός . οὔτε δέ ὁ αὐτός τόπος εἰμί εἷς ὁ ἀριθμός , ἀλλά ἄνω καί κάτω · ὁ δέ ἄνω καί κάτω εἰμί καί τόπος εἰμί ὁ εἶδος , ἀλλά ἐν διάφορος ὁ ἀριθμός . ὁ δέ Ἀριστοτέλης , ὡς εἴρω , εἷς καί αὐτός φημί ὁ ἀριθμός , οὖον ὁ εἶδος . ὁ μέντοι γραμμή ἔχω τις ἀπορία · εἰμί μέν γάρ τις λέγω ὅτι δύναμαι ὁ αὐτός γραμμή λαμβάνω κάμπτω μέν οὗτος ποιέω κύκλος , εξαπλός δέ εὐθύς , ὡς ἐπιδέχομαι οὗτος ὁ ἐναντίος . πρός οὗτος φημί ὅτι ποῖος γραμμή λαμβάνω ; ὁ φυσικός ἢ ὁ μαθηματικός ; εἰμί μέν οὖν ὁ μαθηματικός , οὗτος ἐπίνοια δέχομαι ὁ ἐναντίος , εἰμί δέ ὁ φυσικός . ἐν οὗτος ὁ σῶμα εἰμί ὁ ὁ ἐναντίος δέχομαι , καί οὐ αὐτός ὁ γραμμή . δῆλος οὖν ἐντεῦθεν ὅτι μόνος ὁ οὐσία ὑπάρχω ὁ εἷς καί αὐτός ὁ ἀριθμός ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός . οὗτος πέρας ὁ θεωρία . Θεωρία ὅς p . 3b24 Ὑπάρχης δέ ὁ οὐσία καί ὁ μηδείς αὐτός ἐναντίος εἰμί ἠώς οὐδέ γε ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ ζῷον οὐδείς ἐναντίος εἰμί . ᾿αποδιδωμι ἐγώ ὁ φιλόσοφος τρίτος ἴδιος ὁ οὐσία ἐπί ὁ τέταρτος μεταβαίνω , ὁ μηδείς ἔχω αὐτός ἐναντίος . εἰμί δέ κύριος ἴδιος εἰμί , ἐγώ ἐά 5 ὁ θεωρία ζητέω διεξέρχομαι · ὅτι μέν γάρ πᾶς αὐτός λέγω ἀκούω ὁ φιλόσοφος · φημί γάρ ὅτι οὔτε ὁ πρῶτος οὐσία οὐδέ ὁ δύο οὐδείς εἰμί ἐναντίος . γιγνώσκω δέ ὅτι οὖον μόνος ὑπάρχω , ἐπάγω ὁ τέλειος ἀναίρεσις | ὁ ἴδιος , λέγω ὅτι οὐ 70v ἴδιος δέ οὐσία οὗτος , ἀλλά καί ἐπί ἄλλος πολύς . p . 3b30 εἰμί μή τις ὁ πολύς ὁ ὀλίγος ἐναντίος εἰμί φημί ἢ ὁ μέγας ὁ μικρός . ἀκριβής μέν ὁ ὁ ῥητός οὗτος θεωρία εἰμί ὁ ὁ περί ποσός λόγος διδάσκω . ἵνα δέ μή παντελῶς ἀμύητος οὗτος εἰμί , ὁ ὄνομα μόνος σαφηνίζω , λέγω ὅτι ὁ ποσός ὁ μέν εἰμί συνεχής ὁ δέ διορίζω . καί ἐπί μέν ὁ συνεχής λέγω ὁ μέγας καί ὁ μικρός , ὡς λέγω ξύλον μέγας διά ὁ ὁ σῶμα συνέχεια , ἐπί δέ ὁ διορίζω ὁ πολύς καί ὀλίγος φημί . ἀλλά ἀπορέω τις ἐγώ λέγω ὅτι καί πῶς ἐπί ὁ ὕδωρ συνεχής εἰμί ὁ πολύς φημί καί οὖον μέγας ; πρός οὗτος λέγω ὅτι ἐπεί ὁ ὕδωρ ταχύς φύω εἰς διαίρεσις καί μᾶλλον συνεγγίζω ὁ διορίζω , οὗτος χάρις ὁ προσηγορία οὗτος ἀπολαμβάνω . p . 3b33 δοκέω δέ ὁ οὐσία οὐ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός . λέγω δέ οὐ ὅτι οὐσία οὐσία οὐ εἰμί μᾶλλον οὐσία · οὗτος μέν γάρ εἴρω ὅτι εἰμί . ὁ διαφωνία συναισθάνομαι ὁ φιλόσοφος οὗτος ὁ ῥητός ἐπάγω . ὅς ἐγώ φθάνω ἐπιλύω ἐρῶ ὅτι ἐν μέν εἷς οὐσία οὐ εἰμί θεωρέω ὁ μᾶλλον καί κακός , ἐν <δὲ> 5 δύο θεωρέω . ὅθεν ἐρῶ ὅτι ὁ οὐσία οὐ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός καί γιγνώσκω πάλιν ὅτι αὐτός εἶπον ἐν ὁ ἀνωτέρω ὁ πρῶτος οὐσία μᾶλλον οὐσία εἰμί , ἵνα μή τις αὐτός ὡς διαφωνέω ἐγκαλέω , ἐπάγω λέγω ὁ λέγω δή οὐ ὅτι οὐσία οὐσία οὐ εἰμί μᾶλλον οὐσία ( οὗτος μέν γάρ εἴρω ὅτι εἰμί ) , ἀλλά ὅτι ἕκαστος οὐσία οὗτος , ὅσπερ εἰμί , οὖον λέγω μᾶλλον ἢ κακός . ὥσπερ ὁ λευκός ἕτερος ἕτερος | μᾶλλον λέγω λευκός , καί αὐτός δέ ἑαυτοῦ ὁ μᾶλλον καί κακός ἐπιδέχομαι δύναμαι ὁ σύγκρισις δέχομαι πρός ὁ ἄλλος καί πρός ἑαυτοῦ · δέχομαι γάρ ὁ μᾶλλον καί κακός ὁ πρός ἀλλήλων παραλαμβάνω καί πρός ἑαυτοῦ · οἷος ὁ ἐν Σωκράτης λευκός δῆλος ὅτι ὁ μᾶλλον καί κακός ἐπιδέχομαι καί πρός ἑαυτοῦ λέγω δέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός ( δέχομαι γάρ καί ἄνεσις καί ἐπίτασις ) , καί πρός ὁ ἐν Πλάτων ὁμοίως λευκός συγκρίνω εὑρίσκω μᾶλλον ἢ κακός λευκός . ἰστέον δέ ὅτι ὁ πρός ἑαυτοῦ παραβάλλω δέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός , ἀλλά οὐ ἐά 5 εἷς χρόνος γάρ ὁ Σωκράτης καί λευκός ἅμα εἰμί καί μέλας ) , ὁ δέ πρός ἕτερος παραβάλλω δυνατός ἐν ὁ αὐτός χρόνος πρός ὁ ὁ ἕτερος παράθεσις ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός . p . 4a10 μάλιστα δέ δοκέω ἴδιος ὁ οὐσία εἰμί αὐτός καί εἷς ὁ ἀριθμός ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός . μετά ὁ ὁ πέντε παρακολούθημα ἀπαρίθμησις , λέγω δή ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . ὁ συνώνυμος κατηγορέω , ὁ ὅδε τίς σημαίνω , ὁ μηδείς ἔχω ἐναντίος , ὁ μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός , ἐπί ὁ ἕκτος ἴδιος μεταβαίνω , ὅς καί ἀληθής ἴδιος ἐπικρίνω διά ὁ μάλιστα λέξις . ὁ δέ οὗτος ὁ ἴδιος ἀπορία τε καί ἐπιλύω κτάομαι ὁ δυνατός ἐν ὁ θεωρία . διεξέρχομαι . p . 4a21 ἐπί δέ ὁ ἄλλος οὐδείς φαίνω τοιοῦτος , εἰμί μή τις ἄρα ἐνίστημι ὁ λόγος φάσκω καί ὁ δόξα ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός · ὁ γάρ αὐτός λόγος ἀληθής τε καί ψευδής δοκέω εἰμί . ἀποδίδωμι ὁ φιλόσοφος ὁ ἴδιος ὁ οὐσία , οὗτος εἰμί ὁ εἷς καί αὐτός I ὁ ἀριθμός ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός , βούλομαι διά οὗτος ζητέω εἰμί μόνος ὁ οὐσία ὑπάρχω ἢ μή · ἐπεί γάρ , ὡς πολλάκις εἴρω , ὁ ἴδιος βούλομαι καί μόνος ἐφαρμόζω καί πᾶς , μᾶλλον ἁμαρτάνω , εἰμί μή μόνος ὑπάρχω , κακός δέ ἁμαρτάνω , εἰμί πᾶς μή ὑπάρχω ὁ οὐσία . ζητέω οὖν ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης εἰμί μόνος ὑπάρχω , δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος ἀλλά καί ὁ ποσός καί ὁ ποιός . καί χάρις μέν ὁ ποσός παράδειγμα λαμβάνω ὁ προφορικός λόγος , χάρις δέ ὁ ποιέω ὁ δόξα · φημί γάρ ὅτι οὖον μόνος ὁ οὐσία ὑπάρχω ὁ ἴδιος , ἀλλά καί ὁ ποσός καί ὁ ποιός , οὗτος εἰμί ὁ λόγος καί ὁ δόξα · ὁ γάρ λόγος εἷς καί ὁ αὐτός ὁ ἀριθμός ὑπάρχω ὁ ἐναντίος εἰμί δεικτικός · οἷος ἐάν εἶπον Σωκράτης καθίημι , ἢ ἀληθεύω ἢ ψεύδω · ὅτε μέν κάθημαι , δηλονότι ἀληθεύω ὁ λόγος , εἰμί δέ μή , δηλονότι ψεύδω . καί οὗτος ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός εἷς ὑπάρχω ὁ λόγος · ὁ γάρ ἀληθεύω ἢ ψεύδω ἐναντίος εἰμί . ὁμοίως καί ἐάν περί Σωκράτης ἀνίστημι ἢ κάθημαι δοξάζω , ἢ ἀληθεύω ὁ ψεύδω . καί οὗτος πάλιν ὁ ἐναντίος εἰμί ὁ δόξα δεκτικός . οὗτος ὁ ἀπορία ἐπιλύω ὁ φιλόσοφος . ἐπιλύω δέ διά ὁ ἔνστασις τε καί ἀντιπαράστασις . καί εἰμί ἔνστασις μέν ὁ μηδέ ὅλως παρέχω χώρα ὁ ἀπορία , ἀλλά ἐκ βάθρον αὐτός ἀναιρέω , ἀντιπαράστασις δέ ὁ δέχομαι μέν οὗτος , δείκνυμι δέ αὐτός ἐξαγώνιος εἰμί καί μηδείς παραβλάπτω ὁ πρόκειμαι . ἄρχω οὖν ἀπό ὁ ἀντιπαράστασις διά δύο αἴτιος · ἢ ὅτι μαλακός πως εἰμί ὁ ἔνστασις ἢ ὅτι ὁ τέλος ὁ ἀντιπαράστασις ἀρχή γίγνομαι ὁ ἔνστασις . ἀπό μέν οὖν ὁ ἀντιπαράστασις ἐπιλύω ὁ ἀπορία λέγω ὅτι εἰμί καί δήω ὁ λόγος καί ὁ δόξα εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός , ἀλλά οὐ ὅμοιος ἔχω ὁ ὑποδοχή ὅς τε οὐσία καί οὗτος · ὁ μέν γάρ οὐσία δέχομαι ἐναντίος αὐτός μεταβάλλω , βάλλω , οἷος Σωκράτης ἢ θερμαίνω ἢ ψύχω ὁ αὐτός μεταθέω βάλλω , ὁ δέ λόγος καί ὁ δόξα οὐ αὐτός μεταβάλλω , ἀλλά ὁ πρᾶγμα ὁ ὑπό οὗτος δηλόω . οἷος ὡς ὅτε εἶπον Σωκράτης καί δεξιός εἰμί καί ἀριστερός · εἰμί γάρ τυγχάνω ἵστημι Πλάτων καί Σωκράτης καί εἰμί Σωκράτης μέν δεξιός Πλάτος δέ ἀριστερός , συμβαίνω δέ Πλάτων περί ὁ ἕτερος μέρος ὁ Σωκράτης μετέρχομαι ποιέω οὗτος ἀριστερός , λέγω ὁ Σωκράτης δεξιός καί ἀριστερός , αὐτός μηδαμοῦ μετακινούμαι , ἀλλά διά ὁ σχέσις ὁ διάφορος δοκέω αὐτός δεξιός εἰμί καί ἀριστερός . δείκνυμι οὖν ὅτι οὐ ὅμοιος ἔχω ὁ ὑποδοχή ὅς τε οὐσία καί ὁ λόγος καίω ὁ δόξα · αὐτός , γάρ ἐγώ εἰμί ἐπί ὁ δόξα , ὅσπερ καί ἐπί ὁ λόγος . καί ἀυτή μέν ὁ ἀντιπαράστασις · ὁ δέ ἔνστασις φημί ὅτι δείκνυμι ὁ λόγος καί ὁ δόξα μή μεταβάλλω , ἀλλά αὐτός ὁ ὑπό οὗτος δηλόω . ὁ δέ μή μεταβάλλω ὁ ἐναντίος οὐ εἰμί δεκτικός . ὁ λόγος ἄρα καί ὁ δόξα ὁ ἐναντίος οὐ εἰμί δεκτικός . καί οὕτως μέν ὁ Ἀριστοτέλης ἐπιλύω ὁ ἀπορία διά ἔνστασις καίω ἀντιπαράστασις . εἰμί δέ καί ἄλλως εὐπορέω λέγω οὕτως · ὅτι ὁ ἐπιδέχομαι ὁ ἐναντίος οὖον δύναμαι κατά ὁ αὐτός χρόνος ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός · πᾶς γάρ ὁ τοιοῦτος ἢ ἐν ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί ἔχω ἢ μετά ὁ γίγνομαι συνίστημι , ὡς ἐπί κίνησις καί χρόνος καί ἄνθρωπος · ὁ μέν γάρ χρόνος καί ὁ κίνησις ἐν ὁ γίγνομαι ἔχω ὁ εἰμί , μετά δέ ὁ γίγνομαι ἔχω ὁ εἰμί ἄνθρωπος . ὁ λόγος ὁ ἐν ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί ἔχω εἰμί . ἐάν οὖν εἶπον ὅτι Σωκράτης περιπατέω , ἢ ἀληθεύω ἢ ψεύδω ὁ λόγος , οὐκέτι μέντοι ὁ συναμφότεροι εἰμί θεωρέω · δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ ἐπιδέχομαι ὁ ἐναντίος ἐν ὁ αὐτός χρόνος οὐ ἐπιδέχομαι . ἀλλά οὔτε μήv μέλλω ἐπιδέχομαι ὁ ἐναντίος , εἰμί γε ἐν ὁ γίγνομαι ἔχω ὁ εἰμί · φιλέω γάρ ἀλήθεια · ἔστω ἄν μέν γάρ λέγω ὁ λόγος , καί εἰμί , πλήρης δέ γίγνομαι ἤδη φθείρω , καί οὐκέτι ὁ αὐτός δύναμαι ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός , ὡς μήτε ἐν ὁ αὐτός χρόνος δύναμαι δέχομαι ὁ ἐναντίος μήτε δέ δύναμαι εἰμί ὁ μετά ὁ γίγνομαι συνίστημι . ἀλλά οὗτος μέν ὁ ἐπίλυσις ἁρμόζω ὁ λόγος , οὖον μήv καί ὁ δόξα . ὁ γάρ δόξα ἕξις εἰμί ὁ Ψυχή δύναμαι ἐν ὁ γίγνομαι ἔχω ὁ εἰμί . ἐπεί οὖν εἷς καί μόνος ἁρμόζω , οὗτος χάρις ὁ Ἀριστοτέλης οὗτος ὁ ἐπίλυσις παραλείπω , ἐκεῖνος δέ μόνος εἶπον ὁ διά ἔνστασις καί ἀντιπαράστασις αρμόζων ὁ τε λόγος καί ὁ δόξα . ἀλλά ἐπεί μέχρι οὗτος ὁ Ἀριστοτέλης ὁ περί ὁ οὐσία ἵστημι λόγος , φέρω καί ἐγώ σύγκρισις ὁ προερέω ἴδιος ποιέω ἐπί αὐτός καταπαύω ὁ Προῦσα θεωρία . ὁ τοίνυν δύο ἴδιος , φημί δή ὁ συνώνυμος κατηγορέω , ἐκβλητέον ὁ εἰμί ἴδιος ὅλως . I οὐδέτερος γάρ χαρακτηριστικός ἔχω ὁ ἴδιος , διότι μήτε πᾶς ὑπάρχω μήτε μόνος ὁ οὐσία . ὁ δέ πρῶτος καί ὁ τέταρτος καί ὁ πέμπτος , οὗτος εἰμί ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί καί ὁ μηδείς ἔχω ἐναντίος καί ὁ μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός , μᾶλλον ἁμαρτάνω κακός δέ κατορετυχω θέω . μᾶλλον δέ ἁμαρτάνω λέγω ὁ ἴδιος , ὅταν πᾶς ὑπάρχω καί οὖον μόνος , ὅσπερ ὑπάρχω ἐπί ὁ τρεῖς ἴδιος οὗτος . κακός δέ κατορθόω , διότι μή καί μόνος ὑπάρχω , ὡς εἴρω , καί διότι ἀποφατικός χράομαι ὁ φωνή · ὁ μέν γάρ ἀπόφασις τίς οὐ εἰμί δηλόω , οὐκέτι μέντοι τίς εἰμί , καίτοι ὁ ἴδιος ὁρισμός βούλομαι μιμέομαι καί ὁ φύσις δηλόω ὁ πρᾶγμα . ὁ δέ τρίτος καί ὁ ἕκτος , οὗτος εἰμί ὁ ὅδε τίς σημαίνω καί ὁ εἷς καί αὐτός ὁ ἀριθμός ὑπάρχω ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός , κακός ἁμαρτάνω μᾶλλον δέ κατορθόω · οὗτος γάρ μόνος μέν ὑπάρχω ὁ οὐσία , ὅσπερ εἰμί κύριος χαρακτηριστικός ὁ ἴδιος , οὐκέτι μέντοι καί πᾶς . ἀλλά ἐντεῦθεν ἐγώ ἀναφαίνω τις ἀπορία , ὁ λέγω ὅτι εἰμί οὐδείς κακός ὁ τρίτος ὁ ἕκτος οὔτε ἁμαρτάνω οὔτε κατορθόω , τίς χάρις ὁ φιλόσοφος ὁ ἕκτος ψῆφος ἀποδίδωμι εἶπον μάλιστα δέ ἴδιος εἰμί , οὐκέτι μέντοι καί ὁ τρίτος . πρός οὗτος φημί ὅτι εἰκότως · ὁ μέν γάρ τρίτος ἀπό ὁ ὀνομασία λαμβάνω ( ὁ γάρ σημαίνω ἴδιος εἰμί ὄνομα ) , ὁ δέ ἕκτος ἀπό ὁ πρᾶγμα · ἔντιμος δέ ὁ ἀπό ὁ πρᾶγμα ἤ2 ὁ ἀπό ὁ ὀνομασία . τίς οὖν χάρις μή πᾶς ὁ οὐσία ὑπάρχω ὁ ἕκτος ἴδιος ; καί φημί ὅτι ἐπεί μή ὁ δύο | ἁρμόζω οὐσία . οὗτος μέν γάρ ἐκ εἰμί εἷς ὁ ἀριθμός , ὥσπερ ὁ ἴδιος βούλομαι . ἐπεί τοίνυν οὐδέτερος ὁ εἴρω ἴδιος κύριος ἴδιος εἰμί ὁ οὐσία , φέρω ἀποδίδωμι οὗτος ἴδιος μόνος αὐτός ὑπάρχω καί πᾶς . λέγω τοίνυν ὅτι μικρός προσθήκη εἰμί προσλαμβάνω ὁ ἕκτος ἴδιος , ἁρμόζω πᾶς αὐτός . καί πῶς , ἀκούω · ἰδού τοίνυν εἰμί ὁ πρᾶγμα · ὁ ἔχω γένος καί εἶδος ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός · οὗτος γάρ εἶπον σύν ὁ ἄτομος καί ὁ εἶδος καί ὁ γένος περιλαμβάνω . οὗτος πέρας ὁ πάρειμι θεωρία καί ὁ λόγος ὁ περί ὁ οὐσία . p . 4a22 [ εἰμί 3 μή τις ἐνίστημι ὁ λόγος καί ὁ δόξα ὁ ἐναντίος εἰμί . Εντεῦθεν ἀρχή ὁ ἀπορία ὁ φιλόσοφος · βούλομαι μέν γάρ , ὡς εἴρω , ἀρχή 5 εἰμί μόνος ὁ οὐσία ἁρμόζω ὁ ἴδιος , οὗτος εἰμί εἷς καί αὐτός ὁ ἀριθμός ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός , ἀπορέω ἑαυτοῦ λέγω ὡς ὁ λόγος καί ὁ δόξα ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός . ἐπιλύω δέ οὗτος ὁ ἀπορία , ὡς ἐγώ ἐν ὁ θεωρία δηλόω , ὁ ἔνστασις καί ὁ ἀντιπαράστασις . δεῖ δέ οἶδα ὅτι διαφέρω λόγος δόξα · ὁ μέν γάρ λόγος εἰμί διττός , ὁ μέν διά ὁ γλῶσσα προφέρω , ὅς καί ὁμώνυμος ὁ γένος λέγω λόγος , ὁ δέ ἕξις εἰμί ὁ Ψυχή , ὅς καί ἐνδιάθετος καλέω , ἀλλά δή καί δόξα προσαγορεύω . κατά οὗτος οὖν διαφέρω ὁ λόγος ὁ δόξα , ὅτι ὁ μέν λόγος προφορικός εἰμί , ὁ δέ δόξα ἐνδιάθετος λέγω λόγος . p . 4b17 ὥστε ἴδιος οὐσία ἄν εἰμί ὁ αὐτός καί ἀριθμός κατά ὁ αὐτός μεταβολή ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός . οὗτος ὁ συμπέρασμα πρός ὁ ἀντιπαράστασις μᾶλλον εἴρω , οὖον 74r πρός ὁ ἔνστασις · ὁ μέν γάρ ἀντιπαράστασις βούλομαι δήω ὁ οὐσία ὁ τοιοῦτος προσθήκη ὁ λέγω ἄκατος ὁ ἑαυτοῦ μεταβολή • οὗτος γάρ εἰμί ὁ λέγω ὅτι εἰμί καί ὁ λόγος καί ὁ δόξα ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός , ἀλλά οὖν οὐ ὅμοιος ὁ οὗτος ὑποδοχή · ὁ μέν γάρ οὐσία αὐτός μεταβάλλω ὁ δέ λόγος καί ὁ δόξα ἀμετάβλητος εἰμί , ὁ ὑπό οὗτος πρᾶγμα σημαίνω μεταβάλλω . ὁ οὖν ἀντιπαράστασις ὁ συμπέρασμα ἁρμόζω διά ὁ τοιοῦτος προσθήκη , οὖον μήv ὁ ἔνστασις · ἐκεῖνος γάρ ὁλοσχερῶς οὐ βούλομαι χώρα δίδωμι ὁ ἀπορία , ἀλλά ἐνίστημι λέγω ὅτι αὐτός οὗτος ὁ λόγος καί ὁ δόξα οὐ εἰμί ὁ ἐναντίος δεκτικός . εἰκότως οὖν ὡς μή ἐπιδέχομαι ὁ ἔνστασις ὁ εἰμί δεκτικός ὁ ἐναντίος ὁ λόγος καί ὁ δόξα οὖον πρέπω ὁ τοιοῦτος συμπέρασμα . ] Θεωρία κ΄.> περι ὁ ποσός . p.4b20 ὁ δέ ποσός ὁ μέν εἰμί διορίζω , ὁ δέ συνεχής , καί ὁ μέν ἔκθεσις ἔχω πρός ἀλλήλων ὁ ἐν αὐτός ἴς μόριον συνίστημι , ὁ οὐ ἐκ ἔχω θέσις . μετά ὁ περί ὁ οὐσία διδασκαλία ἐπί ὁ ποσός ἐγώ ἄγω . καί δεῖ γίγνομαι ἐνταῦθα ζητέω περί ὁ τοιοῦτος τάξις · ἀμφισβητέω γάρ ὁ παλαιός , ὁ μέν λέγω ῾ ὁ ποιός δεῖ προτάσσω ὁ ποσός , ὁ δέ ὅς ποσός ὁ ποιέω , ὥσπερ οὖν καί Ἀριστοτέλης φαίνω οὗτος ποιέω · περί γάρ ὁ ἄλλος κατηγορία οὐδείς γίγνομαι ἀμφισβήτησις , | ποῖος ἄρα δεῖ προτάσσω ὁ ἕτερος · περί μέν ὁ πρός τίς , διότι ἐν σχέσις εἰμί , ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ ὁ ἐν σχέσις προηγέομαι , περί δέ ὁ ἄλλος ἓξ κατηγορία , ὅτι ἐν σύνθεσις θεωρέω . σύνθετος δέ εἰμί οὗτος , διότι ὁ οὐσία συμπλέκω ὁ ποσός καί ὁ ποιός καί ὁ πρός τίς οὗτος ἀποτελέω · εἰμί δέ σύνθετος εἰμί , ὁ δέ ἁπλόος ὁ συντίθημι προηγέομαι , πῶς οὐ εἰμί ὁ προερέω προηγούμενος ὁ ἄλλος ἓξ κατηγορία ; ὁ μέν οὖν Ἀρχύτας λέγω ὕδω προτάσσω ὁ ποιός ὁ ποιέω , δύο ἐπιχείρημα χράομαι , ὅς ὁ πρότερος εἰμί τοιοῦτος · ἴδιος , φημί , ὁ οὐσία ὁ ἄτομος ὁ ποιός ἤ2 ὁ ποσός · ὁ μέν γάρ μέλι καί ὁ ἀψίνθιον οὖον ὁ ποσός διακρίνω , ἀλλά ὁ ποιός · ὁ μέν γάρ εἰμί γλυκύς ὁ δέ πικρός . δύο ἐπιχείρημα · ὅτι καί ὁ δύο οὐσία , οὗτος εἰμί Τῖς καθόλου , ὁ ποιός ἁρμόζω . ὅτι δέ ἀληθής περί οὗτος λέγω Ἀρχύτας , μαρτυρέω Ἀριστοτέλης αὐτός , ὅς 9 λέγω περί οὐσία ὁ ποιός ἐγώ δέ φημί πρός οὗτος ὅτι πρῶτος μέν εἰμί καί ὁ ποιός ὁ ἄτομος οὐσία διακρίνω , ἀλλά ὁ τοιόσδε ἄτομος , ἐγώ δέ οὐδείς λόγος περί ὁ τοιόσδε ἄτομος , ἀλλά ἀπλόος περί ἄτομος ζητέω εἰμί ἄτομος . πρός δέ ὁ δεύτερος φημί ὅτι δήω ὁ οὐσία ὁ ποιέω · εἰμί γάρ ὁ ποιός ὁ μέν οὐσιώδης ὁ δέ ἐπεισοδιώδης , ὅς καί εἷς εἰμί ὁ κατηγορία . ὁ μέν οὖν ἐπεισοδιώδης οὖον δήω ὁ ὄντα , ἀλλά μᾶλλον ὁ οὐσιώδης , περί ὅς νῦν ἐγώ ὁ λόγος . ὅτι δέ ὁ ποσός δεῖ ὁ ποιέω προτάσσω , εἰμί εὐπορέω καί διά ἄλλος τρεῖς ἐπιχείρημα · πρῶτος μέν ὅτι ὁ οὐσία διαιρέω εἰς πρῶτος καί δύο , ὁ δέ πρῶτος καί δύο ποσός · εἰκότως ἄρα μετά ὁ οὐσία τάσσω ὁ ποσός . δύο ὅτι πᾶς ὁ οὐσία συμβάλλω ὁ ποσός , ὁ μέν πρῶτος οὐσία , διότι λέγω εἷς ὁ ἀριθμός , ὁ δέ δύο , διότι λέγω καί αὐτός οὗτος αὐτός δύο , καί ὅτι πάλιν λέγω εἷς ὁ εἶδος καί εἷς ὁ γένος · ὁ δέ εἷς καί ὁ δύο πάλιν ὁ ποσός . εἰκότως οὖν δύο λαγχάνω τάξις ὁ ποσός μετά ὁ οὐσία . τρίτος ἐπιχείρημα · ὅτι ὁ ποσός πρός πᾶς ὁ εἰμί ἐπεκτείνω , οἷος πᾶς ὁ εἰμί ἢ εἷς εἰμί ἢ πολύς , ὁ δέ εἷς καί πολύς ἴδιος εἰμί ὁ ποσός . ὁ δέ ποιός οὐ οὕτως ἐπεκτείνω ἐπί πᾶς ὁ εἰμί · ἰδού γάρ ὁ ὕλη ὁ ἀνείδεος οὐ ἐπιδέχομαι ποιότης ὡς ἀγαθός εἰμί ποιότης . ὁ δέ εἰς πᾶς ἐπεκτείνω ὁ μή οὕτως ἔχω πρότιμος · εἰκότως ἄρα προτιμάω ὁ ποσός ὁ ποιέω . οὗτος οὖν οὕτως ἔχω φέρω λοιπός καί ὁ δοκέω διαφωνία ὁ φιλόσοφος ὀπτέον · οὔτε γάρ Ἀρχύτας ὁ ποιός προτάσσω διαμαρτάνω ὁ ἀλήθεια , οὔτε μέντοι Ἀριστοτέλης ὁ ποσός προτιμάω · ἰστέον γάρ ὅτι Ἀρχύτας γράφω περι ὁ δέκα γένος ὁ καθόλου προτάσσω ὁ μερικός . ὁ δέ καθόλου ἁρμόζω ὁ ποιός . καί οὗτος χάρις | πρῶτος τάσσω ὁ ποιός . ὁ δέ Ἀριστοτέλης , ὡς οἶδα , ὁ μερικός οὐσία προτάσσω , ὅς ὁ ποσός μᾶλλον ἁρμόζω . ἵστημι ὁ ἴδιος ἀρχή ὁ σύγγραμμα ἕκαστος οὗτος οὐδείς διαμαρτάνω , οὔτε ὁ ὁ ποσός συναγωνίζομαι οὔτε ὁ ὁ ποιός συμμαχέω . καί οὗτος μέν περί ὁ τάξις . διαιρέω δέ ὁ ποσός Ἀριστοτέλης εἰς συνεχής καί διορίζω . ἀλλά ἀπορέω εὐθύς πρός ὁ διαίρεσις , ὅτι οὖον πᾶς ὁ εἶδος περιλαμβάνω · ἰδού γάρ ὁ ῥοπή εἶδος εἰμί ὁ ποσός , καθά λέγω τάλαντον , ἡμιτάλαντον , περιλείπομαι . πρός οὗτος φημί τις ὅτι αὐτός εἰμί ὁ ῥοπή ὁ συνεχής , καί οὗτος χάρις ὁ ῥοπή οὐ μνημονεύω . πρός ὅς φημί ὅτι ψεῦδος · † καί γάρ οὗτος χράομαι ἰσόογκος καί ἰσοβαρής εἰμί . τίς οὖν ἐγώ φημί ; ὅτι ὁ ῥοπή οὐ εἰμί εἶδος ποσός , ἀλλά μᾶλλον πάθος ποσός εἰμί , ὥσπερ ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός οὐ εἰμί ἀριθμός , ἀλλά πάθος ἀριθμός . πάθος δέ εἰμί ὡς καταμετρέω ἀριθμός · καί γάρ ὁ καταμετρέω πάθος εἰμί , τελειωτικός μέντοι καί οὖον φθαρτικός . ἐγώ δέ περί ὁ ποσός διαλέγω , οὖον περί ὁ πάθος οὗτος . ἀλλά ἕτερος τις ἐγώ ἀπορία περί οὗτος ὁ ἀπορία διαδέχομαι , λέγω ὅτι εἰμί καλῶς γίγνομαι ὁ διαίρεσις , χρή μή ὁ εἶδος δήω ἀλλήλων · νῦν δέ ὁράω ὁ συνεχής ὁ διορίζω δήω καί ὁ διορίζω ὁ συνεχής . ὅτι δέ ὁ συνεχής δήω ὁ διορίζω , δῆλος ἐντεῦθεν · | ὁ γραμμή καί ὁ ἐπιφάνεια καί ὁ σῶμα συνεχής εἰμί , καί ὁ μέν γραμμή ἐπί εἷς εἰμί διαστατός , ὁ δέ ἐπιφάνεια διχή ὁ δέ σῶμα τριχῆ διαστατός · εἰμί δέ ὁ εἷς καί ὁ δύο καί ὁ τρεῖς ὁ διορίζω εἰμί , δήω ἄρα ὁ συνεχής ὁ διορίζω . ὅτι δέ καί ὁ διορίζω ὁ συνεχής , διδάσκω οὕτως · ὁ ἀριθμός διορίζω εἰμί δήω μόνος κοινός ὅρος ποιέω , ἵνα ὁ μέρος αὐτός συνάπτω πρός ἀλλήλων . πρός οὗτος φημί ὅτι πρῶτος μέν οὔτε ἀριθμός εἰς ὁ συνάπτω δήω ὁ μόνος , ὡς δείκνυμι , οὔτε δέ ὁ συνεχής δήω ὁ διορίζω · ὁ μέν γάρ γραμμή μῆκος ἔχω ἀπλατής συμβαίνω ὁ ἐπί εἷς εἰμί διΐστημι , ὁ δέ ἐπιφάνεια μῆκος ἔχω καί πλάτος συμβαίνω ὁ διχή εἰμί διΐστημι , ὁ δέ σῶμα πάλιν ἔχω μῆκος καί πλάτος καί βάθος συμβαίνω τριχῆ εἰμί διαστατός . εἰμί οὖν ὁ συνεχής συμβαίνω , καί οὖον κύριος αὐτός δήω αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ἐγώ δέ περί ὁ κατά ἑαυτοῦ διαλέγω , καί οὖον περί ὁ κτάομαι συμβεβηκός , οὐ ἄρα ὁ συνεχής δήω ὁ διορίζω . μετά οὖν ὁ διαίρεσις οὗτος υποδιαιρώ ὁ συνεχής καί ὁ διορίζω ὁ φιλόσοφος , ὁ μέν συνεχής εἰς πέντε , εἰς γραμμή , ἐπιφάνεια , σῶμα , τόπος , χρόνος , ὁ δέ διορίζω εἰς δύο , εἰς λόγος καί ἀριθμός . ἀλλά ἀπορέω τις εὐθύς πρός ὁ διαίρεσις ὁ συνεχής , λέγω ἐλλιπής οὗτος εἰμί , διότι | μή καί ὁ κίνησις περιλαμβάνω εἶδος εἰμί ὁ συνεχής . πρός ὅς εἴρω ὅτι ὁ κίνησις ἐν ὁ γίγνομαι ἔχω ὁ εἰμί , ἐγώ δέ οὖον περί ὁ ἀτελής πρᾶγμα , ἀλλά περί τέλειος εἰμί ὁ λόγος . ἀλλά πάλιν ἀπορέω ὅτι εἰμί οὗτος χάρις ὁ κίνησις παραλείπω , χρή καί ὁ χρόνος πάθος εἰμί κίνησις ( πάθος γάρ εἰμί κίνησις ὁ χρόνος ὡς μετρέω οὗτος ) μή συμπεριλαμβάνω · ὁ γάρ πάθος ὁ ἀτελής ἔτι μᾶλλον ἀτελής εἰμί ἐκεῖνος ὅς εἰμί πάθος . πρός ὅς πάλιν φημί ὅτι οὐ ὅμοιος εἰμί ὁ χρόνος καί ὁ κίνησις · ὁ μέν γάρ κίνησις , ὡς εἴρω , καί ἀτελής εἰμί καί ἐν ὁ γίγνομαι ἔχω ὁ εἰμί , ὁ δέ χρόνος οὐ οὕτως , ἀλλά τέλειος ὅς εἰδοποιέω εἰμί · ὁ γάρ χρόνος ἢ ἐνίστημι ἢ παρέρχομαι ἢ μέλλω . ἀλλά πάλιν ἕτερος ἐγώ ἀπορία ἀπορέω , ὅτι εἰμί ὁ σῶμα ὑπό ὁ οὐσία ἄγω λέγω ὁ οὐσία ὁ μέν σῶμα ὁ δέ ἀσώματος , τίς χάρις ὁ φιλόσοφος καί ὁ σῶμα ὁ ποσός ἀκόλεσεν ; πρός οὗτος ὁ ἀπορία φημί ὅτι οὖον ὁ αὐτός σῶμα καί ὑπό ὁ ποσός καί ὑπό ὁ οὐσία ἀνάγω · δισσός γάρ ὁ σῶμα , ὁ μέν μαθηματικός ὁ δέ φυσικός . καί φυσικός μέν εἰμί ὁ τριχῆ διαστατός καί ὑπό ὁ οὐσία ἀνάγω , μαθηματικός δέ ὁ ἐν ἐπίνοια λαμβάνω , ὅς καί οἶδα εἰμί ὁ ποσός . ὁ δέ αὐτός ἀπορία ἐγώ καί ἐπί ὁ τόπος προφέρω , λέγω ὅτι ὁ τόπος ἢ πέρας εἰμί ἢ ἐπιφάνεια . καί εἰμί μέν πέρας εἰμί , δῆλος ὅτι ὑπό ὁ πρός τίς ὀφείλω κατηγορία ἀνάγω ( ὁ γάρ πέρας | ὑπό οὗτος ἀνάγω , διότι ὁ πρός τίς εἰμί · πᾶς γάρ πέρας ὁ περατουμενοω εἰμί πέρας ) , εἰμί δέ ἐπιφάνεια εἰμί , πῶς δίς απαριθμώ οὗτος , εἷς ἐρῶ ὁ ἐπιφάνεια εἶδος εἰμί ὁ ποσός ; τίς οὖν ἐγώ φημί ; ὅτι οὔτε ἐπιφάνεια μόνος εἰμί οὔτε πέρας μόνος , ἀλλά ἐπιφάνεια περατόω . ὁ δέ σύνθετος παρά ὁ ἁπλόος ἕτερος εἰμί , ἐκ ὅς σύνθετος . εἰμί οὖν ἕτερος εἰμί οὗτος ὡς συντίθημι , εἰκότως λέγω ὁ φιλόσοφος μήτε δίς ὁ ἐπιφάνεια ἀπαριθμέω μήτε δέ ὁ τόπος , ὑπό ὁ πρός τίς κατηγορία ἀφαιρέω ὡς πέρας ἀνάγω , ὑπό ὁ ποσός ἀνάγω . οὗτος πέρας ὁ πρόκειμαι θεωρία . Θεωρία ὅς [ ἰστέον ὅτι ὁ διορίζω εἰμί πρῶτος σκέλος . ] p . 4b 20 ὁ μέν ποσός ὁ μέν εἰμί συνεχής ὁ δέ διορίζω . ζητέω ἐνταῦθα εὐθύς τίς χάρις ὁ διορίζω σκέλος ὁ συνεχής προτάσσω . καί φημί ὡς εἰκότως · ἐπεί γάρ ἐν ὁ θεωρία ζητέω τίς δεῖ προτάσσω , ὁ ποσός ἢ ὁ ποιός , λέγω ὅτι ὁ ποσός προτάσσω δεῖ , ὅτι ἐπεκτείνω εἰς πᾶς ὁ εἰμί , ἐπεί ὁ εἰμί ἢ εἷς εἰμί ἢ πολύς , ὁ δέ εἷς καί πολύς ὁ ποσός εἰμί · ἐπεί δέ ὁ ποσός διττός , ζητέω ποῖος ποσός ἄρα , ὁ συνεχής ἢ ὁ διορίζω . καί φημί ὅτι ὁ διορίζω εἰμί ὁ εἷς καί πολύς · 〈 ὁ γάρ εἷς καί πολύς 〉 ἀριθμός , ὁ δέ ἀριθμός ὁ διορίζω , ὁ ἄρα εἷς καί πολύς ὁ διορίζω . εἰμί οὖν διά ὁ πᾶς ἐπεκτείνω ὁ ποσός προτάσσω , εἰκότως καί ὁ εἶδος ὁ κατηγορέω ὁ εἷς καί ὁ πολύς , οὗτος εἰμί ὁ διορίζω , προτάσσω ὁ συνεχής . p . 4b 21 Ο μέν ἐκ θέσις ἔχω . [ καί ὁ μέν ἐκ θέσις ἔχω πρός ἀλλήλων ὁ ἐν αὐτός μόριον συνίστημι , ὁ δέ οὐ ἐκ ἔχω θέσις . εἰμί δέ διορίζω μέν ἀριθμός καί λόγος , συνεχής δέ γραμμή , ἐπιφάνεια , σῶμα ] . ὁ μέν τέλειος ἐξήγησις οὗτος ὁ ῥητός ὁ ὑστεραῖος φυλάσσω . ἀλλά δεῖ οἶδα ὅτι τρεῖς εἰμί ἀλλήλων παράκειμαι διαίρεσις τε καί απιτοπος διαίρεσις καί ὑποδιαίρεσις . διαίρεσις μέν οὖν εἰμί ὁ πρῶτος ὁ πρᾶγμα τομή , ὡς ὅταν ὁ ζῷον διαιρέω εἰς λογικός καί ἄλογος . ἐπιδιαίρεσις δέ εἰμί ὁ ὁ αὐτός πρᾶγμα κατά δύο ἐπιβολή γίγνομαι τομή , οἷος 〈 ὅτε 〉 ὁ ζῷον διαιρέω εἰς θνητός καί ἀθάνατος . ὑποδιαίρεσις δέ εἰμί ὁ αὐτός ὁ τμῆμα τομή , ὡς ὅτε ὁ λογικός τέμνω ἐκ ὁ ζῷον τέμνω πάλιν εἰς ἄγγελος καί εἰς ἄνθρωπος . οὗτος οὖν ὁ τρεῖς , λέγω δή ὁ διαίρεσις καί ἐπιδιαίρεσις καί ὁ ὑποδιαίρεσις , εὑρίσκω χράομαι ὁ φιλόσοφος · χράομαι μέν γάρ ὁ διαίρεσις λέγω ὁ ποσός ὁ μέν εἰμί συνεχής ὁ δέ διορίζω , ἐπιδιαίρεσις δέ λέγω καί ὁ μέν ἐκ θέσις ἔχω πρός ἀλλήλων ὁ ἐν αὐτός μόριον συνίστημι ὁ δέ οὐ ἐκ ἔχω θέσις · οὗτος γάρ λέγω πάλιν οὐδείς ἕτερος ποιέω ἢ ὁ ποσός διαιρέω εἰς συνεχής καί διορίζω · λέγω γάρ ὁ μέν ἐκ θέσις ἔχω πρός ἀλλήλων ὁ ἐν αὐτός μόριον συνίστημι | ὁ συνεχής ὑπαινίσσομαι , λέγω δέ ὁ δέ οὐ ἐκ ἔχω θέσις ὁ διορίζω δηλόω . ὑποδιαίρεσις δέ χράομαι διαιρέω αὐτός ὁ τμῆμα ὁ ποσός , ἔνθα λέγω εἰμί δέ διορίζω μέν ἀριθμός καί λόγος , συνεχής δέ ὁ γραμμή , ἐπιφανής καί ὁ λοιπός , ἔτι δέ παρά οὗτος χρόνος καί τόπος . ζητέω ἐνταῦθα διά ποῖος αἴτιος βούλομαι ὁ συνεχής διαιρέω εἰς πέντε , λέγω δή εἰς γραμμή , ἐπιφάνεια , σῶμα , τόπος , χρόνος , ὁ μέν τρεῖς ἅμα δηλόω , λέγω δή ὁ γραμμή καί ὁ ἐπιφάνεια καί ὁ σῶμα , ὁ δέ ἕτερος δύο , ὁ τόπος καί ὁ χρόνος , χωρίς . τίς οὖν χάρις μή ἅμα συνάπτω ὁ πέντε καί ἀπαριθμέω δηλονότι ὡς ἕτερος εἰμί ; πρός οὗτος φημί ὅτι εἰκότως οὗτος ποιέω ὁ φιλόσοφος · οἶδα γάρ ὅτι ὁ πέντε οὐ ὑπό εἷς ἐπιστήμη ἀνάγω , ἀλλά ὑπό διάφορος ἐπιστήμη · οἷος ὁ μέν γραμμή καί ὁ ἐπιφάνεια καί ὁ σῶμα γεωμετρία *** ἀλλά καθό μέν εἰμί , φυσιολογία οὗτος οἶδα , καθό δέ χρόνος εἰμί καί τόπος , ἀστρονομία οὗτος ἐπίσταμαι · ἔργον γάρ ἀστρονομία ὁ γιγνώσκω ὁ χρόνος ἐν ὅς δύο τε καί ἀνατέλλω ὁ ἄστρον καί πάλιν πόσος διάστημα ὅδε ὁ ἄστρον ὅδε διΐστημι . εἰκότως οὖν ὡς μή ὑπό εἷς ἀνάγω οὗτος ἐπιστήμη οὐδέ κοινός λαγχάνω ἀπαρίθμησις . p . 4b 25 Toiv μέν γάρ ὁ ἀριθμός μόριον οὐδείς εἰμί κοινός ὅρος , πρός ὅς συνάπτω ὁ μόριον αὐτός . ἐνταῦθα βούλομαι ὁ φιλόσοφος ἀποδίδωμι ὁρισμός συνεχής καί διορίζω καί λέγω ὅτι συνεχής εἰμί ὁ ἔχω κοινός ὅρος δῖος . 78 v ρισμένον δέ ὁ μή ἔχω κοινός ὅρος , ζητέω ἐνταῦθα εἰμί καλῶς ὁρισμός οὗτος ἀποδίδωμι . καί ἀπορέω τις λέγω ὅτι εἰμί καλῶς ἔχω ὁ ὁρισμός , οὖον δεῖ οὗτος φθείρω ὁ ὁριστός · εἰμί γάρ ὁ ὁρισμός ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα παραλαμβάνω . ὁ αὐτός εἰμί ὁ ὁριστός , καθό ὁ μέν ὁρίζω ὁ δέ ὁρίζω · πῶς οὖν ἐνταῦθα ὁρισμός ἀποδίδωμι ὁ συνεχής φθείρω ὁ συνεχής ; ὅτι γάρ φθείρω ὁ συνεχής ὁ ἔχω κοινός ὅρος , δείκνυμι οὕτως · εἰμί συνεχής εἰμί ὁ ἔχω κοινός ὅρος , ὁ δέ ἔχω ὅρος διαιρετός εἰμί , ὁ δέ διαιρέω οὐ εἰμί συνεχής , ὁ ἄρα συνεχής ὡς ἔχω ὅρος οὐ εἰμί συνεχής . ὅτι δέ καί ὁ ὁ διορίζω φθείρω ὁ διορίζω , δείκνυμι ἐντεῦθεν · εἰμί διορίζω εἰμί ὁ μή ἔχω κοινός ὅρος , ὁ δέ μή ἔχω κοινός ὅρος ἀδιαίρετος εἰμί , ὁ δέ ἀδιαίρετος καί συνεχής εἰμί , ὁ ἄρα διορίζω ὡς μή ἔχω κοινός ὅρος συνεχής εἰμί . καί εὑρίσκω πᾶς - χόθεν ἐγώ ἄτοπος συνάγω . πρός οὗτος φημί ὅτι κοινός ὅρος ἐνταῦθα δύναμις ληπτέος , καί οὐ ἐνέργεια , ἵνα μή εὑρίσκω ὁ διορίζω συνεχής καί ὁ συνεχής διορίζω . δεῖ δέ οἶδα ὅτι οὗτος ὁ κοινός ὅρος ποτέ μέν κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί οὐ εἰμί μέρος ὁ πρᾶγμα , ὅτε καί κύριος λέγω κοινός ὅρος , ποτέ δέ μέρος εἰμί ὁ πρᾶγμα καί λέγω καὶ · χρηστικός κοινός ὅρος , καί μέρος μέν οὐ εἰμί ὁ πρᾶγμα , ὥσπερ ὁ σημεῖον ὁ γραμμή ( οὗτος γάρ ὁ σημεῖον κύριος λέγω κοινός ὅρος ) , μέρος δέ εἰμί ὁ πρᾶγμα , ὡς ὅταν λέγω ὁ μόνος μέρος εἰμί ὁ δεκάς ὁ πέντε καί | πέντε μή συνάπτω . ὅτι δέ ὁ σημεῖον οὐ εἰμί μέρος ὁ γραμμή , δείκνυμι καί αὐτός ὁ φιλόσοφος ἐν ὁ φυσικός λέγω ὅτι ὁ σημεῖον οὐ εἰμί μέρος ὁ γραμμή · οὗτος γάρ ἢ οὖον κινέω ἢ κινέω καί ποιέω ὁ γραμμή , καί κινέω ἢ ὅλος εἰμί εἰς ὁ ἐκ ὅς καί οὖον ποιέω ὁ γραμμή , ἢ ὅλος εἰμί εἰς ὁ εἰς ὅς , καί γίγνομαι ὁ γραμμή ( ἐγώ δέ περί ὁ νῦν γίγνομαι διαλέγω ) ἢ ὁ μέν εἰμί αὐτός εἰς ὁ εἰς ὅς , ὁ δέ εἰς ὁ ἐκ ὅς , καί εὑρίσκω ὁ σημεῖον μερίζω , ὅσπερ ἄτοπος , εἰμί γε ὁ σημεῖον μέρος οὐ ἔχω , ὡς καί ὁ ὁρισμός αὐτός δηλόω λέγω σημεῖον εἰμί ὅς μέρος οὐδείς . p . 4b26 Οἶον ὁ πέντε εἰμί εἰμί ὁ δέκα μόριον , πρός οὐδείς κοινός ὅρος συνάπτω ὁ πέντε καί ὁ πέντε . ἐνταῦθα ζητέω ὅτι διά ποῖος αἴτιος πρόσκειμαι ὁ εἰμί εἰμί · οὗτος γάρ σημεῖον εἰμί ἀμφιβάλλω ὅτι ὁ πέντε οὐ εἰμί μόριον ὁ δέκα . καί φημί ὅτι ὁ εἰμί εἰμί προστίθημι ὁ φιλόσοφος κατά πολύς αἴτιος · πρῶτος μέν ὅτι δυνατός ὁ πέντε ἀριθμός κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί μηκέτι μέρος εἰμί ὁ δέκα . δύο δέ ὅτι οὖον μόνος ὁ δέκα εἰμί ὁ πέντε ἀριθμός , ἀλλά καί ὁ εἴκοσι καί ὁ τριάκοντα . τρίτος ὅτι οὐ εἰμί μόνος τομή ὁ δέκα εἰς πέντε · δύναμαι γάρ ὁ δέκα ἀριθμός καί εἰς ἴσος τέμνω , ὡς εἰς πέντε καί πέντε , καί εἰς ἄνισος , ὡς τρεῖς καί ἑπτά καί ἓξ καί τέσσαρες . εἰμί οὖν δυνατός ὁ πέντε πολλαχῆ νοέω , εἰκότως ὁ φιλόσοφος ἀμφιβολητικός περί αὐτός χράω φωνή . p.4b32 ὡσαύτως δέ καί ὁ λόγος ὁ διά-ὁρίζω εἰμί . δύο εἰμί ὁ εἶδος ὁ διορίζω , ὁ τε ἀριθμός καί ὁ λόγος , ἐπί μέν ὁ ἀριθμός δείκνυμι ὅτι διορίζω εἰμί , οὐ δήω δείκνυμι ὅτι καί ποσός φύω , ἀλλά οὗτος παραλείβω ὡς ὁμολογέω πᾶς . ἐπί δέ ὁ λόγος | οὐ ἀρκέω δείκνυμι μόνος ὅτι διορίζω εἰμί , ἀλλά ὅτι καί ποσός · ποσός μέν γάρ λέγω ὁ λόγος , διότι καταμετρέω μακρός καί βραχύς συλλαβή . ἀλλά ζητέω ἐνταῦθα περί ποῖος διαλέγω λόγος . ὁ μέν γάρ εἰμί ἐνδιάθετος ὁ δέ προφορικός . * * περί ὅς ὁ λόγος ὁ φιλόσοφος ποιέω . ζητέω καί κατά ποῖος τρόπος ὁ ποσός ὁ λόγος εἰμί ποσός · πολύς γάρ τέχνη ἀμφισβητέω περί ὁ λόγος καί πολύς οὗτος χράομαι · ὁ μέν γάρ γραμματικός οἶδα οὗτος ὡς πάθος ἐν νάω μένω , ὁ δέ λογικός συλλογίζομαι , ὁ δέ ῥητορικός ὡς καλλωπίζω , ὁ δέ φυσικός , ἐκ ὅς κτάομαι καί ὁ Ἰατρική , οἶδα αὐτός διά ὁ φωνητικός ὄργανον ἀποτελέω , ὁ δέ μουσική οἶδα οὗτος ὡς καταμετρέω μακρός καί βραχύς συλλαβή · κτάομαι οὗτος οὖν ὁ τρόπος ποσός εἴρω ὁ λόγος ὁ φιλόσοφος . ἀλλά πάλιν εἰμί ὁ βραχύς εἷς ἔχω χρόνος ὁ δέ μακρός δύο , καταμετρέω δέ ὑπό εἷς ὁ δύο , τίς χάρις οὐ ἀρκέω μόνος εἶπον ὅτι μετρέω ὁ λόγος ὁ βραχύς συλλαβή , ἀλλά προστίθημι καί ὁ μακρός ; πρός οὗτος φημί ὅτι οὖον πᾶς μακρός δύο ἔχω χρόνος · ὁ γάρ μακρός ὁ μέν δύο ἔχω χρόνος , ὥσπερ ὁ ἡηʹ καί ὁ ωݲ , ὁ ἥμισυς ἔχω χρόνος , ὡς ὁ ἀΐω δίφθογγος καί ὁ ὁ ] . ὅτι δέ ὁ ἀΐω καί ὁ οἴομαι εἷς ἥμισυς εἰμί χρόνος , πρόδηλος ἐντεῦθεν · μαρτυρέω ὁ γραμματικός ὅτι ἡνίκα μέν ὁ # x772 ; δίφθογγος ἢ ὁ οἴομαι ἐν τέλος εὑρίσκω μόνος ἄνευ σύμφωνος , προπαροξύνω ὁ συλλαβή , καίτοι ἐπί ὁ μακρός ὁ ἔχω δύο χρόνος μή ποιέω , | ὥσπερ λέγω καί ὁ Ὅμηρος καί ὁ Κορίνθιος καί ὁ Αἰγύπτιος · οὗτος γάρ , διότι εἷς ἥμισυς χρόνος εἰμί , προπαροξύνω . εἰμί δέ συμβαίνω σύμφωνος εἰμί μετά αὐτός , τότε οὐκέτι ὁ αὐτός τόνος φυλάσσω . ἀλλά παροξύνω , ὡς ὁ σύμφωνος ἀναπληρόω ὁ λείπω ἡμιχρόνιον ὁ δίφθογγος , οἷος τοῖος Κορίνθιος . σημειωτέος δέ ὅτι ὁ Ἀριστοτέλης ἐνταῦθα πᾶς λέξις καί συλλαβή καί πᾶς ἄσημος φωνή λόγος καλέω · καί γάρ καί ὁ λέξις καί ὁ συλλαβή καί ὁ ἄσημος φωνή καταμετρέω ὑπό βραχύς καί μακρός συλλαβή . ὅτι μέν οὖν ποσός εἰμί ὁ λόγος , ἐντεῦθεν δείκνυμι ὁ φιλόσοφος ἐκ ὁ καταμετρέω μακρός τε καί βραχύς συλλαβή · πλέκω γάρ ὁ συλλογισμός οὕτως · ὁ λόγος καταμετρέω , ὁ καταμετρέω ποσός εἰμί , ὁ λόγος ἄρα ποσός εἰμί . ὅτι δέ διορίζω εἰμί , δείκνυμι ἐκ ὁ μή ἔχω κοινός ὅρος ὁ συνάπτω ὁ ἴδιος αὐτός συλλαβή · τοσοῦτος γάρ διΐστημι ἀπό ἀλλήλων ὁ λέγω , ὡς ἔργον γίγνομαι ὁ γράμμα τίκος διακρίνω τίς μέν εἰμί ἀρκτικός , τίς δέ μέσος , τίς δέ ληκτικός , ὡς μή δύναμαι μήτε ὁ μέσος πρῶτος γίγνομαι μήτε ὁ πρῶτος τελευταῖος . p . 5a3 ὁ γάρ ὁ ἐπίπεδος μόριον πρός τις κοινός ὅρος συνάπτω . Ἰστέον ὅτι ἐπί ὁ ἐπίπεδος καί ὁ ἐπιφάνεια διαμαρτάνω ὁ παλαιός εἷς ὄνομα χράομαι ἐπί ἀμφότερος · οὐδείς γάρ ἡγέομαι διαφέρω , οὔτε εἰμί ὁ ἐπιφάνεια καλέω ἐπίπεδος οὔτε | εἰμί ὁ ἐπίπεδος ἐπιφάνεια . ὁ δέ νέος γεωμετρία ἐπιγίγνομαι ὁ μέν ὁ ἐπίπεδος ὄνομα ἐπί ὁ γραμμή ἐπιφέρω , καί ἁπλόος εἶπον ἐπί ἕκαστος ἐπιφάνεια ἐκτείνω καί ἴσος ἔχω ὁ ἄκρος , ὁ δέ ὁ ἐπιφαίνω ὄνομα καί ἐπί ὁ μή οὕτως ἔχω , οὗτος εἰμί ἐκτείνω , φέρω , καί καλέω ὁ μέν γραμμή ἐπίπεδος ὁ δέ ἐπιφάνεια ὁ κυρτός σφαῖρα ἐπιφάνεια . καί συλλήβδην εἶπον εἰμί τίς μέν ἐπίπεδος , οὗτος καί ἐπιφάνεια , οὐ εἰμί τίς δέ ἐπιφανής , οὗτος καί ἐπίπεδος . p . 5a15 ἔτι ὁ μέν ἐκ θέσις ἔχω πρός ἀλλήλων ὁ ἐν αὐτός μόριον συνίστημι δέ οὐ ἐκ ἔχω θέσις . τετραχῇ ποιέω ὁ ποσός ὁ διαίρεσις ὁ φιλόσοφος · διαιρέω γάρ ὁ ποσός εἰς συνεχής καί εἰς διορίζω , καί εἰς ὁ ἐκ θέσις ἔχω καί οὐ ἔχω θέσις , καί εἰς ὁ κατά ἑαυτοῦ καί κατά συμβεβηκός , καί εἰς ὁ ὁρίζω καί ἀόριστος . καί μή θαυμάζω , εἰμί πολλαχῶς γίγνομαι ὁ διαίρεσις , ὅπου γε καί ὁ ζῷον τετραχῶς διαιρέω φημί , ἐκ τε ὁ τόπος ὁ διαγωγεύς καί ἐκ ὁ χρόνος ὁ ζωή καί ἐκ ὁ φρόνησις καί ἐκ ὁ τρόπος ὁ διοργάνωσις . καί οὗτος κοινωνέω ὁ ποσός ὁ ζῷον ὁ τετραχῶς διαιρέω . οὗτος δέ γίγνομαι , ὅτι ὁ πρῶτος διαίρεσις οὐ ἐξισχύω πᾶς ὁ ὁ πρᾶγμα διαλαμβάνω διαφορά . διαλέγω τοίνυν περί ὁ πρῶτος διαίρεσις ἐπί ὁ δύο μεταβαίνω λοιπός καί φημί ὅτι ὁ ποσός ὁ μέν ἔχω θέσις ὁ δέ οὐ ἔχω θέσις . ἀλλά δεῖ ἐπί ὁ θέσις ἔχω ὁ τρεῖς οὗτος | συντρέχω , οὗτος εἰμί ὁ ἐν τις ἵημι , ὁ συνεχής εἰμί , ὁ δείκνυμι ὑποπίπτω , ὡς εἰμί τίς εἷς οὗτος ἀπολαμβάνω , οὐκέτι λέγω θέσις ἔχω ὁ τοιοῦτος πρᾶγμα · οἷος ὁ χρόνος καί ἐν τις εἰμί καί συνεχής εἰμί , ἀλλά διότι δείκνυμι οὐ ὑποπίπτω , οὖον λέγω θέσις ἔχω . πάλιν ὁ λευκός καί δείκνυμι ὑποπίπτω καί ἐν τις εἰμί , διότι δέ μή εἰμί συνεχής , οὐδέ οὗτος λέγω θέσις ἔχω . ὁ δέ ἕτερος συζυγία οὖον συνίστημι · ἀδύνατος γάρ πρᾶγμα καί δείκνυμι ὑποπίπτω καί συνεχής εἰμί μή καί ἐν τις εἰμί . ὅτι δέ ὁ δείκνυμι ὑποπίπτω καί ὁ συνεχής ἔχω ὁ ἐν τις εἰμί , δῆλος ἐντεῦθεν · εἰμί ὁ συνεχής ὁ ποσός , ὁ δέ ποσός συμἀμφοτέρω βαίνω , ὁ δέ συμβαίνω ἐν τις , καί ὁ συνεχής ἄρα ἐν τις . καί ὁ μέν φιλόσοφος περί ὁ θέσις ἔχω ὁ τρεῖς οὗτος ἀποδίδωμι μόνος προσδιορισμός , ἐγώ δέ σύντομος φημί ὅτι ‘ταῦτα θέσις ἔχω , ὅς ὁ μέρος ἀναμένω ἄλληλα’ , ἔτι σύντομος ‘ θέσις ἔχω λέγω ὁ μίγνυμι · οἷος ὁ γραμμή καί ὁ ἐπιφάνεια καί ὁ σῶμα καί ὁ τόπος θέσις ἔχω , διότι μέγεθος εἰμί καί ὁ μέρος ἔχω ἀναμένω ἀλλήλων , ἀριθμός δέ καί λόγος καί χρόνος οὐ ἔχω θέσις , διότι οὔτε μέγεθος εἰμί οὔτε ὁ μέρος οὗτος ἀναμένω ἀλλήλων . ὁ τοίνυν ἀριθμός δίπος εἰμί , ὁ μέν ἀριθμός ὁ δέ ἀριθμέω . καί ὁ μέν ἀριθμέω λέγω θέσις ἔχω ( οὗτος γάρ ὁ μέρος ἀναμένω ἀλλήλων ) , ὁ δέ ἀριθμός , περί ὅς νῦν ἐγώ ὁ λόγος , οὔτε ὁ μέρος ἔχω ἀναμένω ἀλλήλων καί ποσός εἰμί . ἐγώ δέ , . ὡς εἴρω , περί ὁ μετρέω διαλέγω καί οὖον περί ὁ μέτρον · μένω ·· ὁ γάρ μετρέω | ὑπό οὗτος ἀνάγω ὁ κατηγορία , ὑπό ὅς καί ὁ ἀριθμέω πρᾶγμα . ἀλλά ἀπορέω εὐθύς λέγω ὅτι καί ὁ χρόνος καί ὁ λόγος θέσις ἔχω , διότι θεωρέω ἐν οὗτος ὁ πρῶτος καί ὁ δύο , καί ἔτι μέντοι γε ἐν ὁ ἀριθμός · ἐν μέν γάρ ὁ ἀριθμός εἰμί ὁ πρῶτος καί ὁ δύο , ὡς ὁ μόνος εἰμί πρῶτος ὁ δυάς , ἐν δέ ὁ λόγος ὁ προοίμιον πρό ὁ διήγησις καί οὗτος πρό ὁ ἀγών , καί οὗτος πρό ὁ ἐπίλογος , ἐν δέ ὁ χρόνος , ὅτι μετά ὁ θέρος οὐ ὁ τυγχάνω εἰμί τροπή , ἀλλά ὁ φθινόπωρον . οὗτος γοῦν χάρις οὗτος λέγω ἔχω θέσις , διότι θεωρέω ἐν αὐτός ὁ πρῶτος καί ὁ δύο . πρός ὅς φημί ὅτι οὗτος θέσις οὐ ἔχω , ἀλλά μᾶλλον τάξις . οὖον αὐτός δέ εἰμί ὁ ἔχω τάξις καί θέσις · ἐπί πλέω γάρ εἰμί ὁ τάξις · εἰμί τίς μέν γάρ τάξις ἔχω , οὗτος καί θέσις , οὐ εἰμί τίς δέ θέσις ἔχω , ἤδη καί τάξις ἔχω . καί οὗτος μέν περί ὁ δύο διαίρεσις . ἐφεξῆς δέ πάλιν ἐπί ὁ τρίτος μέτειμι ὁ φιλόσοφος λέγω τοῦτος ποσός ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ ὁ δέ κατά συμβαίνω . καί ἵνα δέ ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐκ ὁ κατά συμβαίνω διορίζω , χράομαι κανών τοιοῦτος · ὅς ὁ μέγας καί ὁ μικρός καί ὁ πολύς καί ὀλίγος ἑαυτοῦ κατηγορέω , οὗτος κατά ἑαυτοῦ καί κύριος ποσός εἰμί , ὅς δέ ὁ μέγας καί ὁ μικρός καί ὁ πολύς καί ὁ ὀλίγος κατά συμβαίνω κατηγορέω , οὗτος κατά συμβαίνω ποσός εἰμί · οἷος ὁ λευκός κατά συμβαίνω λέγω εἰμί ποσός · . οὐ αὐτός γάρ ὁ λευκός εἰμί ποσός , ἀλλά ὁ ὑπόκειμαι ὁ λευκός · πρός γάρ ὁ ἐπιφάνεια ὁ σῶμα , ἐν ὅς εἰμί ὁ λευκός , οὗτος λέγω καί ποσός ὁ λευκός . οὕτως | καί ὁ Τρωικός πόλεμος ποσός λέγω κατά συμβεβηκός · διά γάρ ὁ ὑπόκειμαι χρόνος ὁ δεκαετής πολύς λέγω εἰμί . ἀλλά ἀπορέω τις ὅτι εἰμί οὗτος οὕτως ἔχω , διά τίς μή καί ὁ λόγος κατά συμβαίνω λέγω εἰμί ποσός · καί γάρ καί οὗτος διά ὁ παρέκτασις ὁ χρόνος , ἐν ὅς ἐκφωνέω , λέγω πολύς εἰμί λόγος . πρός οὗτος φημί ὅτι οὖον διά οὗτος λέγω πολύς καί μακρός , ἀλλά κατά ἑαυτοῦ εἰμί μέγας . ὅθεν εἰμί βούλομαι μακρός ἐκφωνέω , πλέω διαστέλλω ὁ ἀρτηρία καί ἐμπίμπλημι πλείων πνεῦμα , εἰμί δέ ὁ ἐναντίος βραχύς τίς καί μικρός ἐκφωνέω ἐθέλω , οὐ ὁμοίως οὔτε ὁ ἀρτηρία διαστέλλω οὔτε πάλιν πληρόω πνεῦμα . καλῶς ἐν οὖον λέγω ὁ λόγος κατά συμβαίνω εἰμί ποσός , ἀλλά κατά ἑαυτοῦ , ὡς δείκνυμι . καί οὗτος μέν περί ὁ τρίτος διαίρεσις . μέτειμι δέ λοιπός ἐπί ὁ τέταρτος διαίρεσις ὁ φιλόσοφος , οὐ ἀμέσως , ἀλλά παραδίδωμι ἴδιος ὁ ποσός λόγος , ὅτι ἴδιος εἰμί ὁ ποσός ὁ μηδείς ἔχω ἐναντίος , καί ἐκ οὗτος ὥσπερ πόρισμα τίς ἀναφαίνω ὁ τέταρτος διαίρεσις ὁ λέγω ὅτι ὁ ποσός ὁ μέν εἰμί ὁριστός ὁ δέ ἀόριστος , καί ὁριστός μέν ὡς ὁ ἑπτά εἶδος , οἷος γραμμή , ἐπιφάνεια , σῶμα , τόπος , χρόνος , λόγος , ἀριθμός , ἀόριστος δέ ὁ τε μέγας καί ὁ μικρός , πολύς καί ὀλίγος . ἀλλά καί ἐνταῦθα γίγνομαι τις καί ὁ λέξις βασανίζω ἀπορέω δύο τις ἀπορία , πρῶτος μέν ὅτι τίς χάρις πρῶτος ἴδιος βούλομαι ἀποδίδωμι ὁ ποσός ὁ Ἀριστοτέλης εἶπον ἔτι δέ ἴδιος ὁ ποσός λέγω | ὁ μηδείς ἔχω ἐναντίος . διατί ὁ ἔτι προστίθημι μηδείς εἴρω ἴδιος · οὗτος γάρ ὁ πρόσρημα εἴωθα ἐπί τις προερέω λέγω , ἐνταῦθα δέ οὐδείς ἴδιος ἀποδίδωμι πρό οὗτος ὁ ἴδιος · οὐ ἄρα καλῶς ἔγκειμαι οὗτος ὁ πρόσρημα . πρός οὗτος φημί ὅτι οὖον μάτην ὁ φιλόσοφος τίθημι οὗτος · εἰμί γάρ καί μή φανερῶς εἶπον ἕτερος ἴδιος ὁ ποσός , ἀλλά οὖν λεληθότως λέγω ἄνω ἴδιος εἰμί ὁ ποσός ὁ καταμετρέω , ὅπου λέγω ὁ λόγος ποσός εἰμί καταμετρέω βραχύς καί μακρός συλλαβή . καί οὗτος μέν ὁ πρῶτος ἀπορία τε καί ἐπίλυσις . δύο δέ ἀπορία πάλιν προφέρω λέγω ὅτι εἰμί ἄνω περί ὁ οὐσία διαλέγω λέγω ἴδιος εἰμί οὗτος ὁ μηδείς ἔχω ἐναντίος , διά τίς φιλοσύντομος εἰμί ὁ φιλόσοφος ὁ αὐτός ἴδιος πάλιν ὑπό ἕτερος κατηγορία ἀνάγω . καί φημί ὅτι οὖον μόνος ἐπεί ὁ ἴδιος δύο τις βούλομαι ἔχω , ὁ τε μόνος ἐφαρμόζω καί ὁ πᾶς , ἐκεῖ μέν ἀνάγω ὁ μηδείς ἔχω ἐναντίος ὑπό ὁ οὐσία δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος ὑπάρχω οὔτε ὁ οὐσία οὔτε ὁ ποσός , εἰμί γε ἀμφότερος ἐφαρμόζω , ἐνταῦθα δέ οὖον περί ὁ εἰμί μόνος ὁ ποσός ὑπάρχω ἢ μή μόνος πρόκειμαι αὐτός διαλαμβάνω , ἀλλά εἰμί ἄρα πᾶς ὑπάρχω καί οὖον πᾶς . εἰμί δέ οὗτος , οὐδείς μάτην εἴρω ὁ φιλόσοφος , ἀλλά τεχνικός ποιέω ὑπό ὁ ποσός ἀνάγω οὗτος ὁ ἴδιος , ζητέω εἰμί πᾶς ὑπάρχω καί εἰμί μή πᾶς . ἄλλως δέ ἐγώ ὁ συντομία θαυμάζω ὁ φιλόσοφος , διότι μή ὥσπερ ἐν ὁ οὐσία πειράω δείκνυμι εἰμί μόνος ὑπάρχω καί πᾶς , οὗτος καί | ἐνταῦθα · ἐνταῦθα γάρ πειράω , ὡς εἴρω , ἀποδείκνυμι εἰμί πᾶς ὑπάρχω καί εἰμί μή πᾶς , παραλείφω ὁ μή μόνος καί μόνος ἐκ ὁ λέγω ἐν ὁ περί ὁ οὐσία διδασκαλία . οὗτος πέρας ὁ πάρειμι θεωρία . Θεωρία κβ΄.> p , 5a15 ἔτι ὁ μέν ἐκ θέσις ἔχω πρός ἀλλήλων ὁ ἐν αὐτός μόριον συνίστημι , ὁ δέ οὐ ἐξέχω θέσις . καλῶς οὐ εἶπον ὁ φιλόσοφος περί ὁ ποσός ὅτι ὁ μέν θέσις ἔχω ὁ δέ οὐ ἔχω θέσις , ἵνα ὁ φέρω ἀπορία ἐκφεύγω · εἰμί γάρ εἶπον θέσις , ἀπορέω ἄν τις λέγω ὅτι ὁ τόπος θέσις ἔχω , ὁ δέ θέσις ἔχω ἐν τόπος , ὁ τόπος ἄρα ἐν τόπος , ὅσπερ ἄτοπος . ἵνα δέ ὁ ἀπορία καί ὁ ἐπίλυσις δημοσιεύω , εἶπον οὕτως . · ὁ θέσις διττός , ὁ μέν ὁ μέρος ἀλληλουχία εἰς ὁ ὅλος , ὁ δέ ὁ ὅλος ἐν τις ἕτερος ἔξωθεν εἰμί . διά οὗτος οὖν οὐ εἶπον θέω χέω , ἵνα μή ἐγώ διαμαρτέω καί ὁ σημαίνω ἐκεῖνος νοέω ὁ λέγω θέσις εἰμί ὁ ὁ ὅλος ἐν ἕτερος ἔξωθεν εἰμί . νυνί δέ προστίθημι ὁ ἐκ πρόθεσις σημαίνω ὅτι περί ὁ μέρος ὁ ὅλος διαλέγω . p . 5a17 οἷος ὁ μέν ὁ γραμμή μόριον θέσις ἔχω πρός ἀλλήλων · ἕκαστος γάρ κεῖμαι ποῦ . οὐ λέγω ἐν ὁ θεωρία ὅτι ἵνα γίγνομαι ὁ θέσις ἔχω , δεῖ συντρέχω τρεῖς τις πρός γένεσις οὗτος , πρῶτος μέν ὁ ἐν τις εἰμί , δύο ὅς δείκνυμι ὑποπίπτω , τρίτος ὁ συνεχής εἰμί ; οὗτος ὁ λέγω ἀκούω · φημί ὅτι ἕκαστος αὐτός κεῖμαι ποῦ , ἵνα σημαίνω ὅς ἐν τις , καί ἔχω ἄν διαλαμβάνω καί ἀποδίδωμι ποῦ κεῖμαι , ἵνα ὁ δείκνυμι ὑποπίπτω δηλόω , τρίτος πάλιν ἐπάγω καί πρός ποῖος μόριον ὁ ποιπος συνάπτω , ἵνα ὁ συνεχής ὑπαινίσσομαι . p . 5a23 καί ὁ ὁ στερεός δέ ὡσαύτως καί ὁ τόπος . καλῶς οὐ εἶπον σῶμα ἀλλά στερεός , ἵνα ὁ εἴρω ὁ προτεραῖος ἀπορία ἐκφεύγω ὁ λέγω ὅτι τίς χάρις ὁ σῶμα ὑπό ὁ οὐσία ἀνάγω ὑπό ὁ ποσός πάλιν ἀνάγω · ὁ γάρ μαθηματικός σῶμα οὐ καλέω ὁ ἔχω ἀπλόος ὁ τρεῖς διστάζω , ἀλλά ὁ στερεός . p . 5a26 οὐδέ ὁ ὁ χρόνος · ὑπομένω γάρ οὐδείς ὁ ὁ χρόνος μόριον . οὖον γάρ δισσός ἐργάζομαι ὁ διαίρεσις ; ποτέ μέν γάρ συνάπτω ὁ τέσσαρες εἶδος ὁ συνεχής ποιέω ὁ * * * p . 5a38 κύριος δέ ποσός μόνος οὗτος λέγω ὁ εἴρω . ἐντεῦθεν ἐπί ὁ τρίτος διαίρεσις μεταβαίνω , ὁ τε κατά ἑαυτοῦ καί κτάομαι συμβεβηκός , καί φημί ὅτι κατά ἑαυτοῦ ποσός εἰμί ὁ εἴρω , οἷος ἐπιφάνεια , γραμμή , σῶμα , τόπος , κατά συμβαίνω δέ ποσός οἷος ὁ λευκός καί ὁ χρόνος . p . 5b11 ὁ δέ ποσός οὐδείς εἰμί ἐναντίος · ἐπί μέν γάρ ὁ ἀφορίζω φανερός ὅτι οὐδείς εἰμί ἐναντίος , οἷος ὁ διπήζει ἤ τρίπηχυς ἢ ὁ ἐπιφάνεια ἢ τοιοῦτος τις · οὐδείς γάρ αὐτός εἰμί τίς ἐναντίος , εἰμί μή ὁ πολύς ὁ ὀλίγος φημί τις εἰμί ἐναντίος ἢ ὁ μέγας ὁ μικρός . οὗτος δέ οὐδείς εἰμί ποσός ἀλλά πρός τίς . ἀποδίδωμι ὁ φιλόσοφος ἴδιος εἰμί ὁ ποσός ὁ μηδείς ἔχω ἐναντίος καί γιγνώσκω ἐκ ὁ περί ὁ οὐσία λόγος οὖον μόνος οὗτος ὑπάρχω ὁ ποσός , βούλομαι νῦν ἐνταῦθα ζητέω εἰμί πᾶς ὑπάρχω ποσός ἢ οὖον πᾶς οὗτος δέ | δηλονότι ] . καί πρῶτος μέν συνηγορέω ὅτι οὖον πᾶς ὁ ποσός ὑπάρχω , ἀλλά ἐπεί ὁ συνηγορία χράομαι ὁ τε μικρός καί ὁ μέγας καί ὁ πολύς καί ὁ ὀλίγος , φέρω οὗτος ὁ ὄνομα σαφήνεια ποιέω . διττός οὖν εἶδος εἰμί ὁ ποσός , ὡς εἴρω , ὁ μέν συνεχής ὁ δέ διορίζω , ἐπί μέν ὁ συνεχής φέρω ὁ μέγας καί ὁ μικρός , ἐπί δέ ὁ διορίζω ὁ πολύς καί ὁ ὀλίγος . ὁ δέ μικρός φέρω καί ἐπί ὁ συνεχής καί ἐπί ὁ διορίζω , καί διότι μέν ἀντίκειμαι ὁ κολοβός , φέρω ἐπί ὁ συνεχής , διότι δέ ἀντίκειμαι ὁ πλείων , φέρω ἐπί ὁ διορίζω . ἀλλά ἀπορέω τις ἐγώ εὐθύς δύο τις ἀπορία , πρῶτος μέν λέγω ὅτι εἰμί ὁ μέγας καί ὁ μικρός ἐπί ὁ συνεχής φέρω ὁ δέ πολύς καί ὀλίγος ἐπί ὁ διορίζω , πῶς ὁ ὕδωρ συνεχής εἰμί λέγω πολύς . πρός οὗτος ὁ ἀπορία δύο τις ἐπιλύω προφέρω λέγω . εἷς μέν ὅτι ὁ ὕδωρ πολύς λέγω , ἢ διότι ὁ ἐπίνοια διαιρέω εἰς κάδος ἢ διότι ἑτοῖμος εἰμί πρός διαίρεσις , ὡς ἀνωτέρω λέγω . δύο ἀπορία · τίς χάρις ὁ χρόνος συνεχής εἰμί πολύς λέγω ὁ ὁ διορίζω ὄνομα ; καί προβάλλω πάλιν ὁ αὐτός καί ἐπί οὗτος ὁ ἀπορία λύσις , λέγω ὅτι δυνατός καί ὁ χρόνος ἐν ἐπίνοια διαιρέω εἰς ἐνιαυτός , ἡμέρα τε καί ἑβδομάς καί μείς καί ὥρα . ἀλλά ἐπεί ὁ ἀπορία ἐπιλύω , φέρω ζητέω τίς ὁ αἰτία ὁ ἀποκλήρωσις ὁ λέγω μέν ὁ συνεχής ὁ ὄνομα | ὁ διορίζω ὁ δέ διορίζω μηκέτι ὁ ὄνομα ὁ συνεχής . φημί τοίνυν ὅτι ἐπεί ὁ συνεχής δυνατός καί διά-ὁρίζω ἵημι , ὁ δέ διά-ὁρίζω οὐδέποτε εἰμί συνεχής . διά οὗτος ὁ μέν δέχομαι ὁ ὀνομασία ὁ ἕτερος ὁ δέ οὖον δέχομαι . ἀλλά ἐπεί ὁ ὁ ὄνομα ἱκανῶς ἐγώ πολυπραγμονέω , φέρω ἐπί ὁ ἐκ ἀρχή ἀνατρέχω αὐτός ὁ συνηγορία Ἀριστοτέλης περιτίθημι ἐν μέσος . λέγω τοίνυν ὅτι οὖον πᾶς ποσός ὑπάρχω ὁ μηδείς ἔχω ἐναντίος διά ὁ μήτε πᾶς συνεχής οὗτος ὑπάρχω μήτε πᾶς διορίζω . ἰδού γάρ ὁ μέγας καί ὁ μικρός ἐπί ὁ συνεχής φέρω ἐναντίος εἰμί καί ὁ πολύς καί ὁ ὀλίγος ἐπί ὁ διορίζω φέρω ἐναντίος εἰμί . εἰμί δέ οὗτος , οὐ ῥώννυμι ὁ ἀποδίδωμι ἴδιος ὁ ποσός . οὗτος ὁ συνηγορία προτίθημι καί ὁ λύσις αὐτός ἐπάγω διά ἔνστασις καί ἀντιπαράστασις . ὅς ὁ ἔνστασις τοιοῦτος ἔχω ἀγωγή . ἀλλά ἐπεί ἴδιος ἔνστασις ὁ μηδείς χώρα δίδωμι ὁ ἀπορία ἀλλά εὐθύς ἐκ βάθρον οὗτος ἀναιρέω , οὗτος ἐνταῦθα ποιέω · εὐθύς γάρ φημί ὅτι οὗτος οὐδέ ποσός εἰμί · ὁ γάρ ποσός κατά ἑαυτοῦ εἰμί , ὁ προερέω οὐ εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ὁ προερέω ἄρα οὐ εἰμί ποσός . καί πόθεν οὗτος ὅτι ὁ ποσός κατά ἑαυτοῦ εἰμί ; οὗτος εἰμί πιστόω ἐκ ὁ ἐνέργεια · διά οὐδείς γάρ ἕτερος οὔτε ὁ γραμμή οὔτε ὁ ἐπιφάνεια ἵημι ὁ σῶμα οὔτε ὁ τόπος ποσός λέγω εἰμί , εἰμί μή ὅτι κατά ἑαυτοῦ εἰμί ποσός , καί οὖον διά ἄλλος . ὁπότε καί ὁ λευκός κατά συμβαίνω λέγω εἰμί ποσός . | πόθεν δέ δῆλος ὅτι οὗτος οὐ εἰμί κατά ἑαυτοῦ ; φημί ὅτι εἰμί εἰμί κατά ἑαυτοῦ , οὐ ἄν ὁ μέγας λέγω μικρός ἵημι ὁ μικρός μέγας , οὔτε πάλιν ὁ πολύς ὀλίγος οὔτε ὁ ὀλίγος πολύς . νυνί δέ καί ὁ μικρός μέγας λέγω καί ὁ μέγας μικρός · ἰδού γάρ ὁ μέν ὄρος μέγας εἰμί μικρός λέγω πρός ἕτερος ὄρος αὐτός παραβάλλω . ὁμοίως πάλιν καί ὁ μέγας κέγχρος , ὁ ὄρος πάνυ μικρός ὑπάρχω , μέγας οὗτος λέγω πρός ὁ ὁμογενής ἀφοράω . ὁμοίως οὖν καί ὁ πολύς λέγω ὀλίγος καί ὁ ὀλίγος πολύς · ἰδού γάρ ὁ ἐν ὁ πόλις ὀλίγος εἰμί πολύς λέγω , ἀφοράω πρός ὁ ἐν ὁ οἰκίον . ὅτι δέ οὗτος οὐ εἰμί ἐναντίος , δείκνυμι ἐκ τέσσαρες τις ἐπιχείρημα , ὅς ὁ πρότερος εἰμί τοιοῦτος · σκοπέω ὁ ἴδιος ὁ ἐναντίος καί ὁ ἴδιος ὁ πρός τίς , καί ὅς ἀνά ἰήιος ἁρμόζω οὗτος ὁ ὄνομα , λεκτέος · ἴδιος εἰμί ὁ πρός τίς ὁ συνυπάρχω τε ἀλλήλων καί συναπάγω , ἴδιος δέ ὁ ἐναντίος ὁ μήτε συνυπάρχω μήτε συνυφίστημι ἀλλήλων . εἰμί οὖν ὁ μέγας καί ὁ μικρός καί ὁ πολύς καί ὁ ὀλίγος ὁ ἴδιος ἔχω ὁ πρός τίς ( οὗτος γάρ ἅμα λέγω · ὁ γάρ μέγας τις εἰμί μέγας , μικρός δηλονότι , καί ὁ πολύς ὁμοίως τις εἰμί πολύς , ὀλίγος δηλονότι · καί ἅμα δέ συνυφίστημι · δυνατός γάρ , ὡς δείκνυμι , ὁ αὐτός εἰμί μέγας καί μικρός ) , ὁ δέ ἴδιος ὁ ἐναντίος οὐ ἔχω ( συνυφίστημι γάρ καί συνυπάρχω , καίτοι ὁ ἐναντίος | [ ὁ ] οὐ οὗτος βούλομαι ) , οὐ ἄρα οὗτος ἐναντίος εἰμί , ἀλλά πρός τίς . δύο ἐπιχείρημα · εἰμί ὁ μέγας καί ὁ μικρός καί ὁ πολύς καί ὁ ὀλίγος ἐναντίος εἰμί , ἔτι δέ ὁ μέγας ἐκ πολύς μικρός σύγκειμαι , εὑρίσκω τίς ἐκ ἐναντίος | σύγκειμαι , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . καί ἐπεί ὁ μέν ἐναντίος φθαρτικός εἰμί . ὁ δέ μέρος συστατικός ὁ ὅλος , οὗτος δέ ὑποτίθημι ἐκ ἐναντίος εἰμί , συμβαίνω ὁ φθαρτικός συστατικός γίγνομαι ἐνταῦθα , ὅσπερ ἄτοπος . ὁ αὐτός δέ λόγος καί ἐπί ὁ πολύς καί ὀλίγος . τρίτος ἐπιχείρημα · εἰμί ὁ μέγας καί ὁ μικρός καί ὁ πολύς καί ὀλίγος ἐναντίος εἰμί , ἐπεί δυνατός ὁ αὐτός πρᾶγμα , ὡς δείκνυμι . κατά ὁ αὐτός χρόνος καί μέγας εἰμί καί μικρός πρός ἄλλος καί ἄλλος . ὥσπερ κέγχρος λέγω πρός μέν ὁ ὁμογενής μέγας πρός δέ ὁ ὄρος μικρός , εὑρίσκω ὁ μικρός , εἰμί τυγχάνω , ἢ ὁ μέγας δύναμαι ἐν ὁ αὐτός χρόνος εἷς ἕκαστος ἐν πᾶς πρᾶγμα ὁ ἐναντίος δεκτικός . τέταρτος ἐπιχείρημα · εἰμί ὁ μέγας καί ὁ μικρός καί ὁ πολύς καί ὀλίγος ἐναντίος κατά ὁ αὐτός χρόνος , εὑρίσκω τίς ἑαυτοῦ ἐναντίος , ὅσπερ ἄτοπος . ‘Ημῶν οὖν διά τέσσαρες ἐπιχείρημα δείκνυμι ὅτι ὁ μέγας καί ὁ μικρός καί ὁ πολύς καί ὁ ὀλίγος οὐ εἰμί ἐναντίος , πῶς ὁ Πλωτῖνος φημί καί αὐτός δέ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ μετά φυσικός ὁ μικρός καί ὁ μέγας ἐναντίος εἰμί ; φημί οὖν ὅτι ἀμφότερος ὁ λόγος καθίστημι ἀληθής · ἐν μέν γάρ δύο ὑπόκειμαι εἰμί ὁ μέγας καί ὁ μικρός οὐ εἰμί ἐναντίος | ἀλλά πρός τίς · εἰμί γάρ οὗτος ἐν δύο ὑπόκειμαι , ὁ δέ ἐναντίος περί εἷς ὑπόκειμαι μάχομαι , δῆλος ὅτι οὗτος οὐ εἰμί ἐναντίος . ὅτε μέν οὖν εἰμί ἐν δύο ὑπόκειμαι , οὐ εἰμί ἐναντίος ἀλλά πρός τίς . ὅτε δέ ἐν εἷς ὑπο - κεῖμαι θεωρέω , οὗτος εἰμί αὔξησις εἰμί καί μείωσις , τότε ἐναντίος εἰμί · εἰμί γάρ ὅρος μέν ὁ αὔξησις ὁ μέγας , ὅρος δέ ὁ μείωσις ὁ μικρός . οὗτος τοίνυν ἐναντίος εἰμί , ἐπεί καί <ἡ> αὔξησις ὁ ἐναντίος · ὁ γάρ αὔξησις καί ὁ μείωσις ὁδός εἰμί ἐπί ὁ μικρός τε καί μέγας · ὅς δέ ὁ ὁδός ἐναντίος , οὗτος καί ὁ πέρας ἐναντίος · ὁ ἄρα [ ὁ ] μικρός καί ὁ μέγας ἐναντίος εἰμί ὡς πέρας εἰμί αὔξησις καί μείωσις . τίς οὖν οὖον δυνατός ἀληθεύω ὁ πρόκειμαι λόγος ; φημί ὅτι ναί , οὐ κακός δέ καί ὁ ἐν ὁ Μετά ὁ φυσικός εἴρω · ὁ γάρ μέγας καί ὁ μικρός , ὡς εἴρω , ἐν εἷς ὑπόκειμαι εἰμί οὐ εἰμί ἐναντίος · ὁ γάρ μέγεθος ὁ μικρός ὁ μέγεθος ὁ μέγας οὐ ἀντίκειμαι . ἀλλά εἰμί ἄρα ὁ ἐν οὗτος θεωρέω αὔξησις ὁ μειόω ἐναντίος εἰμί · ὁ δέ αὔξησις καί μείωσις οὐ εἰμί ποσός ἀλλά ποιός , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ περί ὁ ποιέω λόγος · ἐν ποιέω ἄρα ὁ ἐναντίωσις καί οὐ ἐν ποσός . ὁ δέ ἔλλειψις καί ὁ πλεονεξία ἐναντίος · οὗτος γάρ ὁ μέγεθος μετέχω . ὥστε καί αὐτός κατά συμβαίνω ἐναντίος ὡς μετέχω ὁ ἐναντίος , ὥσπερ καί ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός φημί εἰμί ἐναντίος · ἀριθμός γάρ ἀριθμός οὐ εἰμί ἐναντίος , ἀρτιότης δέ περισσότης ἐναντίος εἰμί . καί ὅμως φημί ὁ ἄρτιος ὁ περισσός ἐναντίος εἰμί ὡς δεκτικός ὁ ἐναντίος . ἀλλά ἀπορέω τις πάλιν λέγω ὅτι ἐν τόπος εἰμί ὁ ὁ ποσός ἐναντιότης · φημί γάρ ὅτι ὁ τόπος ποσός , ὁ τόπος ἔχω ἐναντίος , ἐν τρίτος σχῆμα τίς ποσός ἔχω ἐναντίος . βούλομαι δέ δείκνυμι ὅτι ἐν τόπος εἰμί ὁ ἐναντιότης , χράομαι συλλογισμός τοιοῦτος · ὁ ἄνω καί κάτω ποσός · καί οὗτος δείκνυμι διά ἕτερος συλλογισμός ἔχω οὕτως · ὁ ἄνω καί κάτω τόπος , ὁ τόπος ποσός , ὁ ἄρα ἄνω καί κάτω ποσός . πόθεν δέ πάλιν ὁ ἄνω καί κάτω ἐναντίος ; πάλιν ἐνταῦθα ἕτερος συλλογισμός ὁ ζητέω ἐγώ παρίστημι · ὁ ἄνω καί κάτω πλεῖστος διΐστημι , ὁ πλεῖστος διίστημι ἐναντίος , ὁ ἄρα ἄνω καί κάτω ἐναντίος . καί οὕτως μέν ὁ συλλογισμός προέρχομαι δείκνυμι ὅτι ἐν τόπος εἰμί ὁ ἐναντίος . πρός οὗτος φημί ὅτι ἐπεί ὁ ἄνω καί κάτω διττός , ὁ μέν φύσις ὁ δέ θέσις · φύσις μέν ἄνω καί κάτω λέγω καί ὁ γῆ καί ὁ οὐρανός , θέσις δέ ὡς οἶκος δύναμαι πρός ἄλλος καί ἄλλος παραλαμβάνω εἰμί καί ἄνω καί κάτω . ποῖος οὖν βούλομαι ἄνω καί κάτω ; ὁ φύσις ἢ ὁ θέσις ; εἰμί μέν οὖν ὁ θέσις βούλομαι ἄνω καί κάτω , οὗτος οὐ εἰμί ἐναντίος , ἀλλά πρός τίς · δυνατός γάρ ὁ αὐτός ἐπί ὁ θέσις ἄνω καί κάτω λέγω . οὗτος τοίνυν πρός τίς εἰμί , καί οὐ ἐναντίος . εἰμί δέ μή , εὑρίσκω πᾶς ὁ λόγος ἁρμόζω ἐπί ὁ μικρός καί μέγας . εἰμί δέ φύσις βούλομαι ἄνω καί κάτω , ὁ τοιοῦτος τόπος οὐ εἰμί ἐναντίος αὐτός κατά ἑαυτοῦ , <ἀλλ᾿> | ἐναντίος σῶμα δεκτικός · οὗτος ὁ ἄνω τόπος δεκτικός εἰμί ὁ πυρός κοῦφος ὑπάρχω λέγω , ὁ δέ κάτω δεκτικός εἰμί ὁ γῆ ὡς βαρύς . δῆλος οὖν ὅτι ὁ αὐτός τόπος οὐ εἰμί φυσικός ὁ ἐναντίος κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά εἰμί ἄρα λέγω ἐναντίος , διότι ἐναντίος σῶμα εἰμί δεκτικός , λέγω δή πυρός καί γῆ , οὗτος χάρις λέγω . ἀλλά ἴσως εἴρω τις ὅτι καί οὗτος ὁ τόπος , ὁ ἄνω καί κάτω , ἐναντίος εἰμί ὡς πλεῖστος διΐστημι ἀπό ἀλλήλων . πρός οὗτος φημί ὅτι οὐ αὐτός ἐναντίος εἰμί , ἀλλά ὁ διάστασις ὁ μεταξύ οὗτος · οὗτος γάρ ὡς τόπος οὐ εἰμί ἐναντίος , ἀλλά ὁ μεταξύ οὗτος , ὡς εἴρω , διάστασις εἰμί ἐναντίος . ὁ δέ διάστασις οὐ εἰμί ποσός , ἀλλά ποιός . ἐν ποιέω ἄρα ὁ ἐναντιότης , ὥσπερ λέγω καί ἐπί ὁ μικρός καί ὁ μέγας μή οὗτος ὁ μέγεθος ἐναντίος εἰμί , ἀλλά ὁ ποιότης ὁ ἐν αὐτός , οὗτος εἰμί ὁ αὔξησις καί ὁ μείωσις . καί ἐπί ὁ ἀριθμός ὡσαύτως . ἐπεί δέ ὁ ὁ φύσις πλεῖστος διΐστημι ἐναντίος εἰμί λέγω , οἷος οὐρανός καί γῆ , ἐνταῦθα τις γίγνομαι βούλομαι δείκνυμι ὡς οὖον πλεῖστος διΐστημι ἀλλήλων ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . καί οὗτος χράομαι λόγος τοιοῦτος καί φημί ὅτι ὁ πλεῖστος διίστημι ἐπίτασις οὖον δέχομαι · εἰμί οὖν ὁ γῆ ὁ οὐρανός πλεῖστος διΐστημι , πῶς λέγω ἔτι μᾶλλον ἀπέχω ὁ οὐρανός ὁ ἡμισφαίριον ὁ ὑπό γῆ ; πρός οὗτος φημί ὅτι οὖον δεῖ τεμαχίζω ὁ οὐρανός , ἀλλά ὅλος ὡς ὅλος θεωρέω αὐτός · ὅλος γάρ ὁ οὐρανός ἐπί πλεῖστος διΐστημι ὁ γῆ , καί οὖον ὁ μέν αὐτός μᾶλλον διΐστημι | ὁ δέ κακός . εἶπον γοῦν ὁ φιλόσοφος πᾶς ὁ ἐν οὗτος ἴδιος ζητέω , μέτειμι ἐπί ὁ τελευταῖος ἴδιος , οὗτος εἰμί ὁ ἴσος τε καί ὁ ἄνισος , ἐπί ὅς ὁ περί ὁ ποσός καταπαύω λόγος . τρεῖς οὖν εἰμί ἀντίθεσις , αὐτός — θατέρου , ἴσος — ἄνισος , ὁμοιόω — ἀνόμοιος , ὁ μέν αὐτός καί ἕτερος ἐπί οὐσία φέρω , ὁ δέ ὅμοιος καί ἀνόμοιος ἐπί ὁ ποιέω , ὁ δέ ἴσος καί ἄνισος ἐπί ὁ ποσός . ἔχω οὖν πάροδος οὗτος , οὗτος εἰμί ὁ ἴσος καί ἄνισος , ἀπό ὁ πρῶτος ἴδιος , ὁ καταμετρέω · ὁ γάρ μετρέω . Μένα ἢ ἴσως μετρέω καί λέγω εἰμί ἴσος , ἢ ἄνισος καί λέγω ἄνισος . πῶς οὖν οὗτος ὁ ἰήιος , ὁ ἴσος καί ἄνισος . ἴδιος ἀποδίδωμι ὁ ποσός ; * * * ὁ γάρ πρός τίς οὐ ἔχω ἴδιος ὕλη , ἀλλά εὑρίσκω καί ἐν οὐσία χαμαί ἐν ποιέω · ἐν μέν οὖν οὐσία ὡς ὁ πατήρ καί ὁ υἱός , ἐν ποιός δέ ὡς ὅτε εἶπον ὅμοιος καί ἀνόμοιος , ἐν ποσός δέ ὡς ὅτε εἶπον ἴσος <καὶ> ἄνισος . εἰμί γοῦν ἐν πᾶς ὁ κατηγορία εὑρίσκω , ἄτοπος καί νῦν οὗτος εὑρίσκω ὁ κατηγορία ἐν ὁ ἴσος καί ἄνισος . καί καλῶς ὁ Ἀριστοτέλης παραφυάς ἔοικα ὁ πρός τίς εἶπον ἐν ὁ ἠθικός , ὡς ἐν πᾶς ὁ κατηγορία θεωρέω . ἀλλά ἀπορέω εὐθύς · εἰμί ὁ ποσός ἴδιος εἰμί ὁ ἴσος καί ἄνισος , πῶς ὁ μονή λέγω ὡς εἰς δύο ἥμισυς καταμετρέω ἤγουν ἴσος , ἴσος ἰάομαι μέν , ἄνισος δέ οὖον λέγω ; πῶς ὁ σημεῖον καί ὁ νῦν οὔτε ἴσος λέγω οὔτε ἄνισος ; οὗτος γάρ μέρος μή ἔχω οὐδέ | ὅλως καταμετρέω . πρός οὗτος δύο τις ἐπιλύω προβάλλω , εἷς μέν κοινός ὁ τρεῖς , ἄλλος δέ ἴδιος ὁ μόνος . καί εἰμί ὁ μέν κοινός οὗτος · ὅτι οὗτος οὐ εἰμί ποσός , ἀλλά ἀρχή ποσός , ἐγώ δέ οὖον περί ἀρχή ὁ ποσός διαλέγω , ἀλλά περί αὐτός ὁ ποσός . περί <δὲ> ὁ μόνος φημί ὅτι οὐδείς ἄτοπος οὗτος ἴσος μέν καταμετρέω , εἰς ἄνισος δέ μή καταμετρέω · ὁ γάρ Ἀριστοτέλης οὐ εἶπον δήω πάντως ὁ δύο ἔχω ὁ ποσός , οὗτος εἰμί ὁ ἴσος καί ὁ ἄνισος , ἀλλά ἢ οὗτος ἢ ἐκεῖνος . εἰμί δέ οὗτος , οὐδείς ἄτοπος καί ὁ μόνος εἰς ἴσος μέν καταμετρέω , εἰς ἄνισος δέ μή καταμετρέω , διότι οὐ ἀνάγκη ὁ ποσός ἅμα ὁ δύο ἔχω , ἀλλά ὁ οὗτος ἢ ἐκεῖνος . οὗτος πέρας ὁ πρόκειμαι θεωρία καί ὁ περί ὁ ποσός λόγος . οὐ ἐπεξέρχομαι δέ ὁ ῥητός , ἐπεί πᾶς καλῶς διέρχομαι ἐν ὁ διέξοδος ὁ θεωρία . Θεωρία χγ΄> . περι ὁ πρός τίς . p . 6a36 πρός τίς δέ ὁ τοιοῦτος λέγω , ὅσος αὐτός ὅσπερ εἰμί ἕτερος εἰμί λέγω , ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως πρός ἕτερος . ἐπεί πέντε παρακολούθημα ἕπω ὁ πρός τίς , ὁ λέγω , διδάσκω , ὁ ἵημι , ὁ γένος εἰμί , ὁ συναριθμέω ὁ κατηγορία , ἰσάριθμος καί ἐγώ ὁ ζήτησις ποιέω · διότι μέν λέγω , ζητέω ὁ αἴτιος ὁ ἐπιγραφή , διότι δέ διδάσκω , ζητέω ὁ διασκευή ὁ πρός τίς , διότι δέ εἰμί , ὁ οὗτος ὑπόστασις πολυπραγμονώ , διότι δέ γένος εἰμί , ἀναγκαῖος ὁ οὗτος εἶδος μανθάνω , διότι δέ συναριθμέω ὁ κατηγορία , ὁ τάξις ζητέω . ἀπό ὅς καί ὁ ἀρχή ποιέω . διαφωνέω τοίνυν ὁ Ἀριστοτέλης ἑαυτοῦ · ἐν μέν γάρ ὁ ἀπαρίθμησις ὁ κατηγορία ὁ ποιός ὁ πρός τίς προτάσσω , νυνί δέ ἐν ὁ διδασκαλία ὁ πρός τίς ὁ ποιέω . πόθεν οὖν ; φημί ὡς οὐδείς ἄτοπος · ὅπου μέν γάρ ἀπαρίθμησις ψιλός εἰμί , εἰκός εἰμί προηγέομαι ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁ ἐν σχέσις , καί διά οὗτος προηγέομαι ὁ ποιός ὁ πρός τίς · ὅπου δέ διδασκαλία ὑπάρχω , διά τέσσαρες αἴτιος ἀναγκάζω ὁ πρός τίς προτάσσω ὁ ποιέω . καί πρῶτος μέν εἰμί αἰτία οὗτος · ἐπεί περί ὁ ποσός διαλέγω ὁ ἴσος καί ἄνισος μιμνήσκω , ὁ δέ ἴσος καί ἄνισος ὁ πρός τίς , οὗτος χάρις μετά ὁ ποσός ὁ πρός τίς ἐπάγω . δύο αἰτία · ἐπεί πολύς εἰμί ὁ λόγος ἐν ὁ ποσός , ὅστε ὁ πρός τίς ἵνα μή ἐπί πολύς ἀνήκοος ἐγώ οὗτος ἐάω , οὗτος χάρις εὐθύς μετά ὁ ποσός πρό ὁ ποσός ὁ ὅς πρός τίς διδασκαλία προτίθημι λέγω . αἰτία · ἐπεί ὁ πρός τίς οὐδείς ἔχω ὕλη καί ἐν πᾶς φαίνω Τῖς κατηγορία , καί ὅτι ἐμπίπτω ἐν ὁ ποσός οὗτος διδάσκω , ἵνα μή ῥᾳδίως καί ἐν ὁ ποιός παραπίπτω ὁ αὐτός διδάσκω ἐγώ , οὗτος χάρις ὁ ποιέω <τὰ> πρός τίς προτάσσω . τέταρτος αἰτία · ἐπεί εἰμί δόξα καί ὁ ποιότης ὁ | πρός τίς εἰμί , ἵνα μή κἀκεῖσε γίγνομαι καί ὁ ὁ πρός τίς φύσις ἀγνοέω μή δύναμαι ὁ οὗτος δόξα γιγνώσκω εἴτε ἀληθής εἴτε ψευδής ὑπάρχω , προτάσσω ὁ πρός τίς ὁ φιλόσοφος , ἵνα μή ὁ ἄγνοια συμβαίνω ἀπατάω ἐγώ . ἐν οὗτος ὁ πρότερος εἰμί κεφάλαιος , ἐν ὅς ὁ τάξις ζητέω . φέρω δέ λοιπός ἐπί ὁ ἐπιγραφή ἀνατρέχω . ἰστέον ὅτι ὁ μέν ὁ ἀρχαῖος βιβλίον περι ὁ πρός τίς ἐπιγράφω , ὁ δέ ὁ νέος περι ὁ πρός τίς . καί ὁ δύο ἐπιγραφή ἔχω λόγος · ἐπεί γάρ ἐν ὁ πρός τίς εἷς εἰμί ὁ σχέσις καί διάφορος ὁ δέχομαι ὁ σχέσις , οὗτος χάρις καί διάφορος εἰμί ὁ οὗτος ἐπιγραφή , καί διά μέν ὁ σχέσις εἷς εἰμί ἐπιγράφω περι ὁ πρός τίς , διά δέ ὁ διάφορος εἰμί ὁ δέχομαι ὁ σχέσις ἐπιγράφω περι ὁ πρός τίς . ἐγώ δέ ὁ ἑνικός ἐπιγραφή πείθω , διότι ἀναλογέω ὁ μέν σχέσις αἴτιος ὁ δέ ὑποδέχομαι ὁ σχέσις αἰτιατός . εἰμί οὖν ἐν ὁ αἴτιος καί αἰτιατός ὁ αἴτιος μᾶλλον ἔντιμος εἰμί , εἰκότως ἀκολουθέω ὁ ἔντιμος οὗτος καί ὁ ἐπιγραφή ποιέω . ἐν οὗτος ὁ δεύτερος εἰμί κεφάλαιος . τρίτος εἰμί <ἡ> ὁ πρός τίς διασκευή . καί φημί ὡς τρεῖς καί μόνος ἀπαρτίζω ὁ περί ὁ πρός τίς λόγος ὁ φιλόσοφος . καί πρῶτος μέν ἐντίθημι ψευδής ὑπογραφή , δύο δέ ὁ ἴδιος ὁ πρός τίς , καί τρίτος ὁ τέλειος καί δοκιμάζω ὑπογραφή . καί οὗτος εἰκότως · οὖον γάρ βούλομαι ἐγώ ἢ ἀπονητί ἤτοι ἀκονιτί ἐπί ὁ | ἀληθής ἀνάγω , ἀλλά προγυμνάζω ἐγώ ψευδής σόφισμα , καί προκαθαίρω ὁ ψευδής οὕτως ἐπί ὁ ἀληθής διδασκαλία ἐγώ ἀναφέρω . ἐν οὗτος ὁ τρίτος κεφάλαιος . τέταρτος δέ ζητέω ὁ οὗτος ὑπόστασις . ἰστέον ὅτι διάφορος γίγνομαι δόξα περί ὁ πρός τίς , καί ὁ μέν πᾶς πρός τίς εἰμί δοξάζω , ἄλλος δέ οὐδείς εἰμί πρός τίς νομίζω . ἐγώ δέ ἑκάτερος ἐλέγχω ὁ ἡμέτερος δόξα εἰσάγω ἀληθής ὑπάρχω ὁ ὁ εἰμί ὁ μέν εἰμί πρός τίς ὁ δέ μή εἰμί πρός τίς . καί ὁ μέν λέγω πᾶς εἰμί ὁ πρός τίς χράομαι δύο τις λόγος , ὅς ὁ μέν εἰμί συλλογιστικός ὁ δέ ἀπό ὁ ἐνέργεια λαμβάνω . καί ὁ μέν συλλογιστικός εἰμί τοιοῦτος · φημί ὅτι πᾶς ὁ εἰμί ὁ κατηγορία , ὁ κατηγορία γένος , ὁ γένος πρός τίς , πᾶς ἄρα ὁ εἰμί πρός τίς . πρός οὗτος φημί ἐγώ ὅτι κακῶς εἴρω ὁ κατηγορία γένος εἰμί · πῶς γάρ βούλομαι οὗτος γένος ἵημι ; ἆρα ὡς γενικός σχέσις εἰμί ; ἀλλά οὗτος ἄτοπος , ἀλλά γένος λέγω ὡς γενικός ἀναδέχομαι σχέσις , καί οὐ ἔτι ὡς αὐτός κατά ἑαυτοῦ γενικός εἰμί σχέσις . συνάγω οὖν ἐκ οὗτος λόγος ὅτι πᾶς ὁ κατηγορία γενικός μετέχω σχέσις , καί οὐ εἰμί ὁ πρός τίς , ἀλλά ὁ ὁ πρός τίς σχέσις ἔχω , ὅσπερ καί ἐγώ λέγω ὁ ὕλη ὁ κατηγορία ὑπόκειμαι ὁ πρός τίς . καί οὗτος μέν εἰμί ὁ συλλογιστικός λόγος ὁ βούλομαι πᾶς εἰμί ὁ πρός τίς . ὁ δέ ἀπό ὁ ἐνέργεια λαμβάνω τοιοῦτος · φημί ὅτι ὁ μέλι ὁ μέν | γλυκύς εἰμί ὁ δέ πικρός · ὁ μέν γάρ ὑγιαίνω γλυκύς ὁ δέ ἰκτεριάω πικρός . ὁμοίως καί τράχηλος περιστερά ὁ μέν φαίνω λευκός ὁ δέ φαιός ὁ δέ μέλας . καί δῆλος ἐντεῦθεν ὅτι οὔτε ὁ μέλι ἴδιος ἔχω φύσις καί χυμός οὔτε ὁ τράχηλος ὁ περί - στερρός εἷς ἔχω χροιά . φημί οὖν πρός οὗτος ὅτι πρῶτος μέν οὐδείς ἐκ ὁ παρά φύσις κρίνω , ἀλλά ἐκ ὁ κατά φύσις . ἄλλως τε δέ καί ἐν αὐτός ὁ παρά φύσις εἰμί τις αἰτία ἀναγκάζω ὁ μέλι ὁ μέν γλυκύς φαίνω ὁ δέ πικρός · ὁ μέν γάρ κατά φύσις ἔχω γλυκύς εἰμί ὁ μέλι ὁ δέ ἰκτεριάω πικρός εἰμί , διότι ὁ θερμασία ὁ μέλι ἀναλύω ὁ ἀναπέμπω ὁ ἀγγίοις χολή ποιέω ὁ μέλι φαίνω πικρός . καί ὁ τράχηλος δέ ὁ περιστερά αὐτός μέν εἷς ἔχω χροιά πρός δέ διάφορος αἴτιος δοκέω πᾶς μή ὁ αὐτός ἔχω χροιά · ὁ μέν γάρ κατά εὐθυωρία ὁράω ὁ αὐτός ἀεί φαίνω , ὁ δέ κτάομαι ἀντανάκλασις ἄλλως ἄλλοτε δοκέω ἔχω ἐν ἥλιος γάρ φαίνω ἕτερος ἑτέρως φαίνω ἢ διά ὁ ὁ ὁράω διάφορος θέσις ἢ διά ὁ ὁ ἥλιος ἀκτίς ἢ διά ἄλλος τοιοῦτος αἴτιος . καί οὕτως μέν ὁ λέγω πᾶς εἰμί ὁ πρός τίς . ὁ δέ βούλομαι μηδείς εἰμί πρός τίς λέγω ὅτι φύσις οὐδείς εἰμί πρός τίς , ἀλλά ἐκ ὁ ἡμέτερος ἐπίνοια γίγνομαι ὁ πρός τίς · ἐγώ γάρ ἐπινοέω δεξιός καί ἀριστερός , καί οὖον φύσις εἰμί . πρός ὅς φημί ὅτι οὖον μόνος κατά ὁ ἡμέτερος ἐπίνοια γίγνομαι ὁ πρός τίς , ἀλλά καί φύσις εἰμί · ἰδού γάρ ὁ μέν σπλήν καί ὁ ἧπαρ φύσις εἰμί δεξιός καί ἀριστερός · ὡς γάρ ὁ μέν σπλήν δεξιός εἰμί ὁ δέ ἧπαρ ἀριστερός , οὕτως εἰμί συμβαίνω οὗτος μεταφέρω ἢ μή οὕτως ἔχω , ὁ σύμπας διέ - φθαρτός ζῷον . δῆλος οὖν ἐντεῦθεν ὅτι οὖον μόνος κατά ὁ ἡμέτερος ἐπί - νοια εἰμί ὁ πρός τίς ἀλλά καί φύσις . ἄλλως τε δέ εἰμί δήω μή εἰμί πρός τίς , οὐ εἰμί οὐδέ ὁ δημιουργός · ὁ γάρ δημιουργός δημιουργέω εἰμί δημιουργός · οὗτος δέ ὁ πρός τίς . εἰμί ἐν ἀναιρέω ὁ πρός τίς , οἴχομαι εἰλικρινής ὁ πρόνοια , καί πᾶς εἰμί ἐκ αὐτόματος . καί αὐτός δέ ὁ ἐκ αὐτόματος κινδυνεύω ἀπόλλυμι , εἰμί γε καί ἐν ὁ ἐκ ταυτομάτου γίγνομαι εἰμί καί αἴτιος καί αἰτιατός · οὗτος δέ πάλιν ὁ πρός τίς · ὁ γάρ αἴτιος αἰτιατός εἰμί αἴτιος . εἰμί οὖν ἐλέγχω ἐκεῖνος ὡς ἀδύνατος ἅπας εἰμί ὁ πρός τίς , καί οὗτος πάλιν ὁμοίως ἐλέγχω ὡς ἀδύνατος μηδείς εἰμί ὁ πρός τίς , ἐπιδείκνυμι πᾶς ὁ εἰμί καί εὑρίσκω μηκέτι περί ὁ πρός τίς ζητέω ἢ εἰμί ὁ οὐ εἰμί , ἀλλά περί πᾶς ὁ εἰμί δῆλος ὅτι ὁ ἡμέτερος εἰσάγω δόξα ἀληθής εἰμί καί βέβαιος , ὁ λέγω ὁ εἰμί ὁ μέν εἰμί ὁ πρός τίς ὁ δέ μή εἰμί πρός τίς . πέμπτος καί τελευταῖος κεφάλαιος ὁ εἶδος ὁ πρός τίς . δέκα τοίνυν εἰμί ὁ εἶδος ὁ πρός τίς , ταὐτότης , ἀνισότης , ὕφεσις , κρίσις , Πῆσις , γένεσις , μέθεξις , θέσις , ἀσυμμετρία καί ὁ πρός ὁ γένος ἀναφορά . | καί εἰμί ταὐτότης μέν , ὡς ὅτε εἶπον τότος ἴσος ἴσος εἰμί ἴσος . ταὐτότης δέ λέγω , διότι μή πρός ἑτερώνυμος λέγω ἀλλά πρός αὐτός ὁ ὄνομα . ἀνισότης δέ εἰμί , ὡς ὅτε εἶπον τότος διπλάσιος ἥμισυς εἰμί διπλάσιος . ὕφεσις δέ εἰμί , ὡς ὅτε εἶπον ὅς ἄρχω ἄρχω εἰμί ἀρχώνης · δεῖ γάρ ὑποβαίνω ὁ ἄρχω ὁ ἄρχω . κρίσις δέ εἰμί , ὡς ὅτε εἶπον ἰή ἐπιστήμη ὁ ἐπιστητός εἰμί ἐπιστήμη . Λῆσις δέ εἰμί , ὡς ὅτε εἶπον τότος ποιέω εἰς ὁ πάσχω ποιέω . μέθεξις δέ εἰμί , ὡς ὅτε εἶπον τότος μετέχω μετέχω μετέχω . γένεσις , ὡς ὅτε εἶπον ὅς πατήρ υἱός πατήρ . θέσις δέ , ὡς ὅτε εἶπον τότος δεξιός ἀριστερός δεξιόν’ . ἀσυμμετρία δέ εἰμί , ὡς ὅτε εἶπον τότος ἀδύνατος εἰς ὁ εἰμί ἀδύνατος εἰς ὁ ὁράω . ὁ δέ πρός ὁ γένος ἀναφορά , ὡς ὅτε εἶπον ὅτι ὁ μέν γραμματικός αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὐ εἰμί ὁ πρός τίς , ἀλλά ποιότης Ψυχή , πρός δέ ὁ ἐπιστήμη , οὗτος εἰμί ὁ γένος αὐτός , πάρα · βάλλω ὁ πρός τίς εἰμί · ὁ γάρ γραμματικός ἐπιστήμη εἰμί γραμματικός . οὗτος πέρας ὁ πρόκειμαι θεωρία . Θεωρία κδ΄.> p . 6a36 πρός τίς δέ ὁ τοιοῦτος λέγω , ὅσος αὐτός ὅσπερ εἰμί ἕτερος εἰμί λέγω . ἐντεῦθεν ὁ ψευδής ὑπογραφή ὁ πρός τίς . ἀλλά ἵνα οὗτος νοέω , εἶπον οὕτως · δισσός ὁ πρός ἕτερος λέγω · ἢ γάρ αὐτός ὅσπερ εἰμί πρός ἕτερος λέγω , ἢ ἄλλος μέν εἰμί , πρός ἄλλος δέ ἕτερος λέγω , οἷος ὁ λευκός λέγω πρός ὁ μέλας · ὁ γάρ λευκός οὖον καθό λευκός εἰμί λευκός λέγω πρός ὁ μέλας , ἀλλά καθό πολεμικός ἢ ἐναντίος αὐτός εἰμί . | ὁ δέ πρός τίς οὐ ἄλλος μέν εἰμί ἄλλος δέ λέγω , ἀλλά κατά ὅς μέν εἰμί , κατά οὗτος λέγω · ὁ γάρ δεξιός πρός ὁ ἀριστερός λέγω , οὖον κατά ἄλλος τίς , οἷος καθό ἐναντίος εἰμί , ἀλλά καθό δεξιός · ὁ γάρ πρός τίς οὖον κατά ὁ πρῶτος σημαίνω , ἀλλά κατά ὁ δύο λέγω , οὗτος εἰμί ὁ μή ἄλλως μέν εἰμί ἄλλως δέ λέγω , ἀλλά ὁ κατά ὁ ἴδιος φύσις λέγω πρός ἕτερος . κατά οὗτος γοῦν ὁ φιλόσοφος ὁ εἶδος εἶπον πρός τίς δέ ὁ τοιοῦτος λέγω , ὅσος αὐτός ὅσπερ εἰμί ἕτερος εἰμί λέγω , ἵνα μή λαμβάνω ὁ ἄλλως μέν εἰμί ἄλλως δέ πρός ἕτερος λέγω . ζητέω δέ τίς χάρις εἶπον λέγω καί μή ἐξίστημι . καί φημί ὅτι ἐπεί ἐκτίθημι ὑπογραφή μήτε ἀληθής εἰμί μήτε ἀρέσκω αὐτός , ὡς ( δείκνυμι δέ ὁ λόγος πρόειμι ) πολύς ἄτοπος εἰμί ἕπομαι οὗτος ὁ ὑπογράφω . p . 6a37 ἤ ὁπωσοῦν ἄλλως πρός ἕτερος . καλῶς καί οὗτος προστίθημι ὁ φιλόσοφος · ἐπεί γάρ εἴρω ὡς αὐτός ὅσπερ εἰμί ἕτερος εἰμί λέγω , ἵνα μή διά ὁ ἕτερος νομίζω ὅτι πρός γενικός μόνος ὁ πρός τίς συντάσσω , οὗτος χάρις εἶπον ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως πρός ἕτερος · εἰμί γάρ ὁ πρός τίς συντάσσω καί πρός δοτικός καί πρός αἰτιατικός . καί πρός μέν δοτικός , ὡς ὅταν εἶπον ὅς φίλος φίλος φίλος , πρός δέ αἰτιατικός , ὡς ὅταν εἶπον ‘6 τύπτω τύπτω τύπτω . p . 6a37 Οἶον ὁ μείζων οὗτος ὅσπερ εἰμί ἕτερος λέγω · τις γάρ μείζων λέγω . παράδειγμα λαμβάνω ὁ ὑπογραφή ὁ φιλόσοφος καλῶς ἀπό ὁ | μείζων ἄρχω , ἐπεί ἐν ὁ περί ὁ ποσός λόγος μνήμη ποιέω 97r ὁ μείζων , καί οὗτος χάρις οὗτος λαμβάνω πρός παράδειγμα , ἵνα μή ἐκ ἄγνωστος , ἀλλά ἐκ φανερός ὁ διδασκαλία ποιέω . p . 6b2 εἰμί δέ καί ὁ τοιοῦτος ὁ πρός τίς οἷος ἕξις καί διάθεσις , αἴσθησις , ἐπιστήμη , θέσις . ζητέω ἐνταῦθα ὅτι τίς χάρις παράδειγμα βούλομαι λαμβάνω ὁ πρός τίς ὁ φιλόσοφος μεμερισμένως εἴρω οὗτος , ἀποχωρίζω ὁ διπλάσιος καί ὁ μέγας τάσσω · ἐπιφέρω γάρ λέγω εἰμί δέ καί ὁ τοιοῦτος ὁ πρός τίς . φημί ὅτι διά δύο αἴτιος · πρῶτος μέν ὅτι ὁ μείζων καί ὁ διπλάσιος ὁ πρός τίς εἰμί καί μόνος , ὁ δέ ἕξις καί ὁ διάθεσις καί ἐπιστήμη οὖον μόνος πρός τίς εἰμί , ἀλλά καί ποιότης , καί ποιότης μέν ὡς ἐν Ψυχή θεωρέω , πρός τίς δέ ὡς πρός ὁ λέγω παραβάλλω . ἢ διά οὗτος οὖν ὁ αἴτιος χωρίζω οὗτος , ἢ ὅτι ἐκεῖνος πρός γενικός καί μόνος λέγω ( ὁ γάρ μείζων ἐλαχύς εἰμί μείζων καί ὁ διπλάσιος ἥμισυς εἰμί διπλάσιος ) , οὗτος δέ οὖον μόνος πρός γενικός ἀλλά καί πρός δοτικός ἀντιστρέφω , οἷος λέγω ὅτι ἡʹ ἐπιστήμη ἐπιστητός εἰμί ἐπιστήμη , καί ἀντιστρέφω λέγω καί ὁ ἐπιστητός ἐπιστήμη εἰμί ἐφίστημι . ὁμοίως δέ καί ὁ διάθεσις διαθέτης εἰμί διάθεσις καί ὁ διάθετος διάθεσις διάθετος . ἰστέον δέ ὅτι καί οὗτος καί ὁ ἑξῆς λέγω , οἷος ἀνάκλισις καί καθέδρα καί στάσις , φάσκω ὁ ἡμέτερος διδα - σκάλος μή βούλομαι | ὁ Ἀριστοτέλης ὡς πρός τίς λαμβάνω , ἀλλά ὡς ποιός ( θεωρέω γάρ καί ὡς ποιός καί ὡς πρός τίς · αὐτός μέν γάρ κατά ἑαυτοῦ , ὡς εἴρω , ποιός εἰμί , πρός τίς δέ ὡς ἔχω σχέσις πρός ὁ μετέχω αὐτός ὡς πρός τίς ) , ὅτι νῦν Ἀριστοτέλης βούλομαι κακίζω ὁ ὑπό ὁ νέος ἀποδίδωμι ὁρισμός , οὖον μόνος ὁ πρός τίς ὁρίζω , ἀλλά καί τις ὁ ὑπό ὁ ποιότης ἀνάγω , ὡς ποιός αὐτός λαμβάνω . δηλόω δέ καί ὁ ὁ θέσις αὐτός συναριθμέω , ὅσπερ εἰμί ποιός · οὐδείς γάρ ἕτερος εἰμί θέσις ὁ ὁ τοιόσδε σχῆμα ὁ κινέω . ὁ δέ σχῆμα ποιότης . ἄλλως τε , φημί , ὁ ἀνάκλισις καί ὁ καθέδρα καί ὁ στάσις ἄντικρυς ποιότης εἰμί , εἶδος εἰμί ὁ θέσις . πῶς οὖν ἐν-εἰμί ὁ μέν γένος ὑπό ὁ πρός τίς ἀνάγω ὁ δέ εἶδος ὑπό ὁ ποιότης ; p . 6b6 καί ὁ ἄλλος δέ ὡσαύτως . πρός τίς οὖν εἰμί ὅσος αὐτός ὅσπερ εἰμί ἕτερος εἰμί λέγω . καί οὗτος φημί ὑπό Ἀριστοτέλης ὡς γυμνάζω ὁ εἴρω ὁρισμός λέγω , ὡς εἰμί οὕτως λέγω ὅτι κατά ὁ εἴρω ὁρισμός ὅσος ὅσπερ εἰμί ἕτερος λέγω , πᾶς πρός τίς εἰμί , ὅσπερ ἄτοπος . ἄλλως τε , φημί , οὐδέ βούλομαι τέως προφανῶς ἐναντιόομαι οὗτος ὁ ὅρος , ἀλλά πρότερος συμμαχέω αὐτός καί κρατύνω αὐτός , καί οὕτως ἀνατρέπω οὗτος δείκνυμι ὡς πολύς οὗτος ἄτοπος παρακολούθησις . p . 6b11 ἔτι δέ καί <ἡ> ἀνάκλισις καί ὁ στάσις καί ὁ καθέδρα θέσις τις . ζητέω ἐνταῦθα τίς χάρις πάλιν ὁ παράδειγμα διακρίνω . καί φημί ὅτι διότι οὐ εἰμί οὗτος | κύριος πρός τίς , ἀλλά ὡς πρός ὁ ὁ γένος ἀναφορά λέγω πρός τίς , ὁ πρότερος αὐτός κατά ἑαυτοῦ λέγω εἰμί ὁ πρός τίς . ἐπεί δέ εἶπον καί πάλιν δέ ὁ ἀνάκλισις καί ὁ στάσις καί ὁ καθέδρα θέσις εἰσέρχομαι ( εἶδος γάρ οὗτος ὁ θέσις , ὁ θέσις ὁ πρός τίς · ἢ γάρ · ὅλος ὁ σῶμα ὀρθός εἰμί καί καλέω στάσις , ἢ ὅλος πλάγιος εἰμί καί καλέω ἀνάκλισις , ἢ μέρος μέν τίς αὐτός ἵστημι μέρος δέ τίς αὐτός κάθημαι καί καλέω καθέδρα ) , ὁ δέ ἀνακλίνω ἢ ἵστημι ἢ καθέζομαι οὗτος , φημί , οὐ εἰμί θέσις , εἰμί γε ὁ θέσις ὁ πρός τίς εἰμί , οὗτος δέ θέσις μέν οὐ εἰμί , παρώνυμος δέ ἀπό ὁ εἴρω εἶδος ὁ θέσις μεταφέρω , ἀπό μέν ὁ στάσνως ὁ ἵστημι , ἀπό δέ ὁ ἀνάκλισις ὁ ἀνακλίνω , ἀπό δέ ὁ καθέδρα ὁ καθέζομαι . ὥσπερ δέ οὗτος ἀπό ὁ εἶδος ὁ θέσις μεταφέρω , οὕτως καί ἀπό ὁ γένος οὗτος , οὗτος εἰμί ὁ θέσις , μεταφέρω ὁ κεῖμαι , ὅστις εἰμί εἷς ὁ κατηγορία · οὗτος γάρ γένος εἰμί ὁ ἵστημι καί ἀνακλίνω καί καί καθέζομαι . ὥστε ὁ εἶδος ὁ πρός τίς , οὗτος εἰμί ὁ θέσις , ὅς τίκτω κατηγορία ὁ ὁ κεῖμαι . καί οὐδείς θαυμαστός · καί δύο γάρ ἰόω ὁ πόσος δύο τίκτω κατηγορία , ὁ τόπος ὁ ποῦ καί ὁ χρόνος ὁ ποτός , οὐ ὅτι ὁ τόπος λέγω ποῦ , ἀλλά ὁ πρᾶγμα ὁ ἐν ὁ τόπος εἰμί , οὐδέ ὁ χρόνος αὐτός ποτός , ἀλλά ὁ ἐν χρόνος γίγνομαι πρᾶγμα . ἀπορέω δέ ἄν τις πρός ὁ φιλόσοφος διά τίς ὁ θέσις εἶδος καί ὑπό ὁ πρός τίς καί ὑπό ὁ θέσις ἀνάγω · οὗτος γάρ | ὑπό ὁ ὁ κεῖμαι κατηγορία ἐσθίω ἀνάγω . πρός ὅς λέγω ὅτι οὖον πάντως ὁ ἀπό τις παρώνυμος λέγω ὑπό ὁ αὐτός κατηγορία τελέω · ἰδού γάρ ἀπό ὁ γραμματικός ὁ γραμματικός · καί ὁ μέν γραμματικός ἐπιστήμη εἰμί ὑπό ὁ ποιότης ἀνάγω , ὁ δέ γραμματικός ὑπό ὁ οὐσία . οὗτος καί ἐπί οὗτος ὁ μέν ἐνέργεια ὑπό ὁ πρός τίς ἀνάγω , αὐτός δέ ὁ κεῖμαι ὑπό ὁ κεῖμαι κατηγορία . p . 6b13 παρώνυμος δέ ἀπό ὁ εἴρω θέσις λέγω . σημεῖον τέος ὅτι καλῶς ἐν ὁ προλαμβάνω λέγω ὅτι χρεία ὁ ὁ παρώνυμος διδασκαλία ἐν ὁ πάρειμι σύγγραμμα · ἰδού γάρ αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης φαίνω οὗτος μιμνήσκω . προλαμβάνω δέ ἐν ὁ ἀρχή ὁ οὗτος διδασκαλία εἶπον , ἵνα μή ὄνομα ἄγνωστος ὁ εἰσάγω παρέχω καί μή ἐκ ὁ φανερός ἀλλά ἐκ ἄγνωστος ὁ διδασκαλία δόξα ποιέω , ὅσπερ εἰμί διαβάλλω παρά ὁ παλαιός . p . 6b15 ὑπάρχω καί ἐναντιότης ἐν ὁ πρός τίς , οἷος ἀρετή κακία ἐναντίος , ἑκάτερος ὁ πρός εἰμί , καί ἐπιστήμη ἄγνοια . οὖον πᾶς δέ ὁ τίς ὑπάρχω ἐναντίος . μετά ὁ ψευδής ὑπογραφή ὁ πρός τίς ἐπί ὁ ἴδιος λοιπός μεταβαίνω ὁ φιλόσοφος . καί πρῶτος ἴδιος ἀποδίδωμι ὁ πρός τίς ὁ ἔχω ἐναντίος . ἀλλά εὐθύς ἐγώ ζήτησις διαδέχομαι · φημί γάρ τίς χάρις ὁ καί σύνδεσμος προτίθημι . <φαμὲν> ὅτι καί διά ὁ μέλλω καί διά ὁ διά μέν | ὁ μέλλω , ἐπεί λέγω ἀκολουθέω ὁ ἐναντιότης ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός . ἐπεί οὖν συνεφέλκω καί ὁ ἐναντίωσις ὁ μᾶλλον καί κακός ( μέλλω γάρ ἀποδίδωμι καί οὗτος ἴδιος ὑπάρχω ὁ πρός τίς ) , εἰκότως οὖν ὁ καί σύνδεσμος πρόσκειμαι . πρός δέ ὁ φθάνω , ἐπεί ὁ ψευδής ὑπογραφή ἴδιος ἀναλογέω . ἴδιος δέ ἀναλογέω , διότι καί ὁ ὑπογραφή ἐκ συμβεβηκός , καί πάλιν διότι ὁ ὑπογραφή καθάπερ ὁ ἴδιος ἀντιστρέφω βούλομαι . ἐπεί οὖν ὁ ὑπογραφή ἀποδίδωμι ἀναλογέω ἴδιος , ὡς εἴρω πρῶτος ἴδιος οὕτως ἐπάγω ὁ καί σύνδεσμος , δηλόω διά αὐτός ὅτι οὐδείς ἴδιος διαφέρω ὁ ὑπογραφή . μετά οὗτος ἕτερος τις ἐγώ ἀπορία διαδέχομαι ὁ λέγω ὅτι τίς χάρις εἶπον ὑπάρχω , καί μή εἶπον ἢ κοινός ὁ ‘ ἴδιον . πρός ὅς φημί ὅτι ἐπεί λέγω ὅτι ὁ ἴδιος καί πᾶς καί μόνος ἐφαρμόζω · ὅτε μέν γάρ πᾶς ἐφαρμόζω , τότε λέγω εἰμί κοινός , ὅτε δέ μόνος , λέγω ἴδιος εἰμί . ἐπεί ἐν ὁ πρόκειμαι ἴδιος οὔτε πᾶς ὑπάρχω , ὡς αὐτός φημί , οὔτε δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ ποιότης , ὡς δείκνυμι , εἰκότως οὔτε κοινός αὐτός εἴρω ὡς μή πᾶς ὑπάρχω , οὔτε ἴδιος ὡς μή μόνος , ἀλλά ὑπάρχω οὗτος προσαγορεύω . ἀλλά πάλιν ἀπορέω λέγω ὅτι εἰμί μήτε πᾶς ὑπάρχω μήτε μόνος , δῆλος ὡς τις μέν ὑπάρχω τις δέ οὐ ὑπάρχω · καιρός οὖν οὗτος προσδιορίζω καί δείκνυμι τίσις μέν ὑπάρχω ὁ πρός τίς ὁ ἔχω ἐναντίος , τίσις δέ οὐ ὑπάρχω . | λέγω οὖν ὅτι ὁ πρός τίς ἴδιος ὕλη οὐ ἔχω , ἀλλά παραφυάς ἔοικα ἐν πᾶς εὑρίσκω κατηγορία . ὅτε γοῦν ὁ κατηγορία , ἐν ὅς εἰμί αὐτός ὁ ὁ πρός τίς σχέσις , ἔχω ἐναντίος , τότε καί ὁ πρός τίς ἐν οὗτος θεωρέω ἔχω ἐναντίος . ὅτε δέ ὁ κατηγορία , ἐν ὅς ὁ πρός τίς εἰμί , οὐ ἔχω ἐναντίος , οὐδέ ὁ πρός τίς ὁ ἐν οὗτος ὁ κατηγορία θεωρέω ἔχω ἐναντίος · οἷος ἐπεί ὁ οὐσία οὐ ἔχω ἐναντίος , ὡς οἶδα , οὐδέ ὁ πρός τίς ὁ ἐν οὗτος θέω - ῥέω ἔχω ἐναντίος , οἷος πατήρ — υἱός , δεξιός — ἀριστερός . πάλιν ἐπεί ὁ ποσός οὐ ἔχω ἐναντίος , οὐδέ ὁ ἐν οὗτος θεωρέω ὁ κατηγορ·ίᾳ πρός τίς ἔχω ἐναντίος , οἷος ὁ διπλάσιος καί ὁ δίπηχυς . ἐπεί δέ ὁ ποιός , ὡς δείκνυμι , ἔχω ἐναντίος , οὗτος χάρις καί ὁ πρός τίς ὁ ἐν οὗτος θεωρέω ὁ κατηγορία ἔχω ἐναντίος , οἷος ὁ ἐπιστήμη ὁ ἄγνοια . ἀλλά ἐντεῦθεν ἕτερος ἐγώ διαδέχομαι λόγος λέγω ὅτι εἰμί τις μέν ὑπάρχω τις δέ οὐ ὑπάρχω , ἔξεστι ἐπί οὗτος ὁ ἴδιος καί καταφατικός χράω ὁ φωνή καί ἀποφατικός , καί διότι μέν ὑπάρχω τις , δυνατός εἶπον ὅτι ὁ πρός τίς ἔχω ἐναντίος , διότι δέ τις οὐ ὑπάρχω , οὐδείς ἀπεοικώς ἀποφατικός χράω ὁ φωνή καί λέγω ὅτι ὁ πρός τίς οὐδείς εἰμί ἐναντίος . εἰμί οὖν δείκνυμι ὅτι δυνατός καί κατάφασις καί ἀπόφασις ἐπί οὗτος χράω ὁ ἴδιος , τίς χάρις ὁ Ἀριστοτέλης ὁ κατάφασις ὁ ἀπόφασις προτιμάω ; πρός ὅς φημί ὡς εἰκότως προτιμάω ὁ κατάφασις | ὁ ἀπόφασις διά δύο αἴτιος · πρῶτος μέν ὅτι ὁ κατάφασις ὁρίζω εἰμί ὡς δηλόω καί τίς εἰμί , ὁ δέ ἀπόφασις ἀόριστος ὡς λέγω τίς οὐ εἰμί , οὖον μέντοι γε τίς εἰμί . εἰκότως οὖν ὁ ὁρίζω . οὗτος εἰμί ὁ κατάφασις , ὁ ἀόριστος , οὗτος εἰμί ὁ ἀπόφασις , προτιμάω . δύο δέ , ὡς εἴρω , ὁ ἀποδίδωμι ὑπογραφή ἴδιος ἀναλογέω , ὁ δέ ἴδιος μᾶλλον ἁρμόζω ὁ κατάφασις ὡς δηλόω ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα ( καί γάρ καί ὁ ἴδιος οὗτος βούλομαι εἶπον ) ἤ ἀπόφασις ὁ ἐναντιόομαι ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα ὁ ὑπογραφή . διά οὗτος οὖν ὁ αἴτιος ὁ κατάφασις προτιμάω ὁ ἀπόφασις , καί διά ὁ ὁρίζω εἰμί καί διά ὁ ἁρμόζω ὁ φύσις ὁ ἴδιος , ὡς ἀναλογέω ὁ ἴδιος ὁ ὑπογραφή . ἐντεῦθεν ἐπί ὁ δύο ἴδιος μεταβαίνω ὁ φιλόσοφος , ὁ ὁ πρός τίς ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός . περί ὅς οὐδείς εἴρω ὡς πᾶς ὁ ἀνωτέρω εἴρω λόγος ἁρμόζω καί ἐπί οὗτος · λέγω γάρ ὅτι ὁ ἔχω ἐναντίος ὁ μᾶλλον καί κακός ἀκολουθέω . τρίτος δέ ἴδιος ἀποδίδωμι φάσκω ὅτι ὁ πρός τίς πρός ἀντιστρέφω λέγω . ἀλλά εὐθύς ἐγώ ἀπορία διαδέχομαι ὅτι εἰμί καί ὁ πρός τίς ἀντιστρέφω καί ὁ ἴδιος ἀντιστρέφω , συγχέω οὗτος ὁ τάξις καί εἰμί ὁ πρός τίς ἴδιος καί ὁ ἴδιος πρός τίς . πρός ὅς φημί ὅτι ἄλλος εἰμί ὁ ἀντιστρέφω καί ἄλλος ὁ πρός ἀντιστρέφω λέγω · ὁ μέν γάρ ἀντιστρέφω εἰμί ὁ ἐξισάζω , ὁ μέντοι γε πρός τίς ἐξισάζω , οὖον πᾶς δέ ὁ | ἐξισάζω πρός τίς εἰμί . οὗτος χάρις οὐ εἶπον ὁ φιλόσοφος ἀντιστρέφω , ἀλλά πρός ἀναστρέφω λέγω , ἵνα ἀφορίζω ὁ πρός τίς ὁ ἴδιος . ἐπισκεπτέος δέ ὅτι ἐάν μή διόρθωσις τυγχάνω ὁ πάρειμι ἴδιος , οὐ εἰμί κύριος ἀποδίδωμι ὁ πρός τίς . καί ἵνα οὗτος κατασκευάζω , δύο παράδειγμα λαμβάνω ὁ φιλόσοφος , ἐν ἀμφότερος ὁ ὅλος καί ὁ μέρος ὑπάρχω , ἀλλά ἐν μέν ὁ εἷς ὁ μέρος ὁ ὅλος καθολικός εἰμί , ἐν δέ ὁ ἕτερος ὁ ὅλος ὁ μέρος καθολικός . ὁ μέν οὖν ἔχω ὁ μέρος ὁ ὅλος καθολικός τοιοῦτος εἰμί · οἷος ὄρνις πτερόν ἔχω . οὖον πᾶς δέ ἔχω πτερόν ὄρνις εἰμί , ἀλλά μᾶλλον πτηνός · οὗτος γάρ εἰς τρεῖς διαιρέω · ὁ γάρ πτηνός ὁ μέν εἰμί ὑμενόπτερος ὡς μυῖα , ὁ δέ σαρκόπτερος ὡς νυκτερίς , ὁ δέ σχιζόπτερος ὡς ὁ ὄρνις . καλέω οὖν λέγω ὅτι ὁ πτερόν , οὗτος εἰμί ὁ μέρος , καθολικός ὁ ὅλος ὁ ὄρνις · ἐπί πλέω γάρ εἰμί ὁ ὄρνις ὁ πτερόν . ὁ δέ ἕτερος παράδειγμα , ἐν ὅς ὁ ὅλος ὁ μέρος καθολικός εἰμί , τοιοῦτος εἰμί · φημί ὅτι ὁ πηδάλιον πλοῖον πηδάλιον , οὐκέτι μέντοι καί ὁ πλοῖον πηδάλιον πλοῖον · ὁ γάρ ἀκάτιον , πλοῖον ὑπάρχω , οὐ ἔχω πηδάλιον . ἐπί πλέω οὖν εἰμί ἐνταῦθα ὁ ὅλος ὁ μέρος , οὗτος εἰμί ὁ πλοῖον ὁ πηδάλιον . πῶς οὖν οἰκεῖος εἰμί <ἡ> οὗτος καί φημί ὅτι εἰμί ὁ μέν μείζων καθαιρέω , ὁ δέ μικρός αὐξάνω , τότε εὑρίσκω κύριος ἀντιστρέφω · οἷος ἐπεί ὁ πτερόν | καθολικός εἰμί ὁ ὄρνις , αὐξάνω ὁ ὄρνις , οὐκέτι πρός ὄρνις ὁ πτερόν ἀποδίδωμι , ἀλλά πρός πτερωτός , καί εἰμί κύριος ὁ ἀντιστροφή . πάλιν δέ καί ἐπί ὁ ἕτερος παράδειγμα ὁ μείζων καθαιρέω , οὗτος εἰμί ὁ πλοῖον , καί οὐκέτι ὁ πηδάλιον πλοῖον ἀποδίδωμι , ἀλλά μᾶλλον πηδαλιωτός . ἐντεῦθεν ἐγώ ἀπορία διαδέχομαι ὁ λέγω ὅτι διά τίς ὀνοματοθετέω , καίτοι ὁ φιλόσοφος ἐν ὁ ποιητικός πραγματεία ἀπαγορεύω μή ὀνοματοθετέω , ἵνα μή ὁ ἀρχαῖος παραβαίνω χρῆσις . πῶς ἐν ἐνταῦθα αὐτός φαίνω ὀνοματοθέτης ; καί φημί ὅτι λέγω μή ὀνοματοθετέω , ἐπί ὅς κεῖμαι ὄνομα . ἐγώ οὖν ὀνοματοθετέω πρῶτος μέν ἐπί ὅς οὐ εἰμί ὄνομα · οὗτος γάρ ποιέω οὔτε ὁ ἀρχαῖος παραβαίνω χρῆσις , ἀλλά καί οὗτος εὔπορος δείκνυμι . δύο δέ ὀνοματοθετέω , οὐ ἵνα καθόλου χράω , ἀλλά ἵνα ὁ ὁ ἀντιστρέφω ἀπόδοσις τελειόω . ὅτι δέ ἀληθής εἰμί ὁ ἀποδίδωμι λύω ὁ ἀπορία , φαίνω καί αὐτός ἐπί ὁ αὐτός οὗτος οὕτως ἐπιλύω · φημί γάρ ὅτι ἐνίοτε δέ καί ὀνοματοποιέω ἴσως ἀναγκαῖος , ἐάν μή εἰμί κεῖμαι ὄνομα . καί διά μέν ὁ εἶπον ὁ ἐνίοτε καί ἴσως αἰνίζω ὁ πρῶτος ἐπίλυσις ὁ λέγω ὅτι ἐπί οὗτος ὀνοματοθετέω , ἐπί ὅς μή εἰμί ὄνομα , διά δέ ὁ εἶπον ἀναγκαῖος ὁ δύο ἐπί · λύσις ἀποδηλόω ὁ λέγω ὅτι οὐ ἵνα χράω διά πᾶς , | ὀνοματοθετέω , * * ὅτι ἐπί ὁ ἀντιστρέφω οὐ ἐπί ὅς ἀμφότερος ὄνομα κεῖμαι , ἐπεί εὑρίσκω ὁ χρῆσις παραβαίνω , ἀλλά ἐπί ὅς κεῖμαι ὁ μέν , ὁ δέ μή κεῖμαι , ἐκ ὁ κεῖμαι ὀνομάζω ὁ μή ἔχω ὄνομα , οἷος λέγω ἀπό ὁ πτερόν ὁ πτερωτός καί ἀπό ὁ πηδάλιον ὁ πηδαλιωτός . ἵνα δέ γιγνώσκω εἴτε κύριος ἀποδίδωμι ὁ πρός τίς εἴτε μή , κανών τοιοῦτος χράω · ἐάν ἀποδίδωμι τίς πρό ; ἕτερος , ἀναιρέω δέ πᾶς ὁ παρέπομαι ἐκεῖνος , μένω δέ ἐπί οὗτος σῴζω πρός ὅς ἀποδίδωμι , κύριος εἰμί ὁ ἀπόδοσις , ἐν δέ ἀποδίδωμι τίς πρός ἕτερος , εἷς δέ ὁ παρέπομαι ἐκεῖνος πρός ὅς ἀποδίδωμι ἀναιρέω , οὐκέτι σῴζω οὗτος πρός ὅς ἀποδίδωμι , οὐ εἰμί κύριος ὁ ἀπόδοσις . οἷος ἀποδίδωμι ὁ δοῦλος πρός Σωκράτης καί δεσπότης · πρός μέν δεσπότης κύριος ἀποδίδωμι , ὡς οἶδα ἐκ ὁ εἴρω κανών , πρός δέ ὁ Σωκράτης οὖον πάντως · ἐάν γάρ ἀποδίδωμι ὁ δοῦλος πρός δεσπότης , ἀναιρέω δέ ὁ παρέπομαι ὁ δεσπότης , οὗτος εἰμί ὁ Σωκράτης , ὁ Ἀθηναῖος , ὁ σιμός , ὁ προγάστωρ , ὁ φαλακρός , ὁ Σωφρονίσκος Ἀρχιμήδης , οὐδέ εἷς παραβλάπτω ὁ δεσποτικός σχέσις , ἀλλά ἔτι καί πᾶς οὗτος ἀναιρέω ὁ δοῦλος δεσπότης δοῦλος εἰμί . εἰμί δέ πάλιν ἀποδίδωμι ὁ δοῦλος πρός Σωκράτης , ἀναιρέω δέ ὁ παρέπομαι ὁ Σωκράτης , μή μέντοι γε πᾶς , ἀλλά εἷς καί μόνος ὁ δεσπότης | εἰμί , ἀφανίζω δηλονότι καί ὁ ἀπόδοσις · δεσπότης γάρ μή εἰμί , κἀν Σωκράτης ὁ , ἄν σιμός εἰμί , ἐν προγάστωρ , ἄν Ἀθηναῖος , οὖον σῴζω ὁ ὁ δεσπότης πρός ὁ δοῦλος σχέσις · δῆλος γάρ ὅτι ὁ δεσπότης ἀναιρέω συναναιρέω καί ὁ εἰμί δοῦλος Σωκράτης . οὗτος πέρας ὁ πάρειμι θεωρία . Θεωρία ὅς p . 6b15 ὑπάρχω δέ καί ἐναντιότης ἐν ὁ τίς , οἷος ἀρετή κακία ἐναντίος , ἑκάτερος ὁ πρός εἰμί , καί ἐπιστήμη ἄγνοια . οὖον πᾶς δέ ὁ πρός τίς ὑπάρχω ἐναντίος · ὁ γάρ διπλάσιος οὐδείς εἰμί ἐναντίος , οὐδέ ὁ τριπλάσιος , οὐδέ ὁ τοιοῦτος τις . λέγω ἐν ὁ θεωρία ὅτι ὁ πρός τίς τις <τινὰ μέν μέν ) ἔχω ἐναντίος , τις δέ οὐ ἔχω , καί προσδιορίζω λέγω ὅτι οὗτος ἔχω ἐναντίος ὁ εὑρίσκω ἐν κατηγορία ἔχω καί αὐτός ἐναντίος . οὗτος γοῦν ἀκούω ὁ φιλόσοφος λέγω · ἐπεί γάρ ὁ ποιός , ὡς εἴρω , ἔχω ἐναντίος , ὁ δέ ἀρετή καί ὁ ἐπιστήμη ποιός εἰμί , οὗτος χάρις καί αὐτός ἕπω οὗτος ἐναντίος εἰμί . ὅτε δέ ὁ ποσός οὐδείς ἔχω ἐναντίος , αὐτός λέγω ἀκούω ὁ φιλόσοφος ὁ γάρ διπλάσιος οὐδείς εἰμί ἐναντίος , οὐδέ ὁ τριπλάσιος . p . 6b38 οἷος ὁ πτερόν ἐάν ἀποδίδωμι ὄρνις , οὐ ἀντιστρέφω ὄρνις πτερόν · οὖον γάρ οἰκεῖος ὁ πρῶτος ἀποδίδωμι πτερόν ὄρνις . οἰκεῖος ἐν καί ἐγώ εἴρω . εἰμί δέ ὄρνις πτερόω οἰκεῖος εἰμί ὁ ἀπόδοσις , πῶς οὖν ὁ μέν οὐ ἀληθής ἀποδείκνυμι , ὁ δέ ἀληθής φημί μή εἰμί ; πρός οὗτος | φημί ὅτι οὗτος ποιέω γυμνάζω ἐγώ καταφρονέω μέν ὁ παράδειγμα , ἐπιδιώκω δέ ὁ καθόλου , ὅσπερ ἐν ὁ ἀναλυτικός φαίνω ποιέω · ἐκεῖ γάρ ἀποδίδωμι παράδειγμα μή ὀρθῶς ἔχω , ἐπάγω λέγω ‘ ἀγαθός δέ ὁ ὅρος λαμβάνω . p . 7a5 ἐνίοτε δέ ὀνοματοποιέω ἴσως ἀναγκαῖος , ἐάν μή καίω ὄνομα εἰμί . ἐντεῦθεν ὁ ἀπό ὁ ὀνοματοθετέω x003E ; , ὅς ἐγώ διττός ἐπιλύω , καί αυτόδηλος εἰμί , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ θεωρία . p . 7a 17 οὖον γάρ ὅς ζῷον , κεφαλή ἔχω · πολύς γάρ ὁ ζῷον κεφαλή οὐ ἔχω . προσυπακούω δεῖ ἐνταῦθα πνεύμων τε θαλάσσιος καί καρκίνος · ἰστέον γάρ ὅτι οὗτος κεφαλή οὐ ἔχω , μόριον δέ τις ἀναλογέω κεφαλή οὐ ἀμοιρέω . p . 7a35 περιαιρέω ὁ ἄλλος ὅσος εἰμί συμβεβηκός ὁ δεσπότης , οἷος ὁ δίπους εἰμί , ὁ ἐπιστήμη δεκτικός καί ὁ ἄνθρωπος . ἀπορητέον ἐνταῦθα πῶς ὁ δίπους , οὐσιώδης ὑπάρχω , συμβαίνω καλέω ὁ φιλόσοφος . καί φημί ὅτι δισσός ὁ συμβεβηκός · λέγω γάρ καί ὁ ἀντιδιαιρέω ὁ οὐσία , λέγω δέ συμβαίνω καί ὁ ἔξωθεν αὐτός ὁ πρόκειμαι πρᾶγμα εἰς ἐξέτασις · οἷος ἐάν περί ποιότης διαλέγω ὁ οὐσία μιμνήσκω , συμβαίνω ὁ οὐσία φημί , διότι ἕτερος εἰμί παρά ὁ ὁ πρᾶγμα ὁ πρόκειμαι φύσις . συμβαίνω δέ λέγω , οὐ ὅτι ἐν ὑπόκειμαι εἰμί , ἀλλά ὅτι μηδείς κοινωνία ἔχω πρός ὁ ὁ ἐξετάζω πρᾶγμα φύσις . | οὗτος ὁ σημαίνω ὁ δίπους ὁ Ἀριστοτέλης συμβαίνω καλέω , ὡς ἔξωθεν εἰμί παρά ὁ δεσπότης καί δοῦλος ὅς πρόκειμαι εἰς ἐξέτασις . ὅτι δέ οὗτος οὗτος ἔχω δῆλος , ὁπότε καί αὐτός ὁ ὁ ἄνθρωπος ὄνομα συμβαίνω εἰμί εἶπον εἰμί ὁ δεσπότης . ἄνευ μέν οὖν ἄνθρωπος * * ἀλλά , ὡς εἴρω , κατά ὁ δύο σημαίνω ὁ συμβεβηκός ἐνταῦθα ληπτέος . p . 7b15 δοκέω δέ ὁ πρός τίς ἅμα ὁ φύσις εἰμί . καί ἐπί μέν ὁ ἥμισυς εἰμί διπλάσιος εἰμί , καί δοῦλος εἰμί δεσπότης εἰμί . μετά ὁ προερέω ἴδιος , οὗτος εἰμί ὁ πρῶτος ὑπογραφή καί ὁ ἔχω ἐναντίος καί ὁ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , ἐπί ὁ τελευταῖος ἴδιος μεταβαίνω ὁ φιλόσοφος , καί φημί ὅτι ὁ πρός τίς ἅμα ὁ φύσις εἰμί . ἀλλά ἐπεί ὁ ἅμα μνήμη ποιέω , φέρω ζητέω ποσαχῶς ὁ ἅμα . ἐπεί δέ ὁ ἅμα μέσος πρότερος καί ὕστερος , μανθάνω ποσαχῶς λέγω ὁ πρῶτος καί ὁ ὕστερος · ὁσαχῶς γάρ ὁ ἄκρος , τοσαυταχῶς καί ὁ μέσος . ἐπεί δέ πάλιν ὁ πρῶτος καί ὁ ὕστερος ἀντίκειμαι εἰμί , μανθάνω ποσαχῶς ὁ πρότερος . ὁ τοίνυν πρότερος διχῶς , ἢ χρόνος ἢ φύσις . καί φύσις μέν εἰμί , ὡς πολλάκις εἴρω , ὁ συναναιποω καί μή συναναιρέω , ὁ συνεισφέρω καί μή συνεισφέρω . χρόνος δέ εἰμί πρότερος , ὡς εἰμί τυγχάνω ὁ Τρωϊκός πόλεμος ἕτερος τις . εἰμί τοίνυν ὁ πρότερος διττός , ὁ φύσις ἢ χρόνος , ὁσαχῶς δέ ὁ ἄκρος τοσαυταχῶς καί ὁ μέσος , δῆλος ὅτι καί ὁ ἅμα διχῶς , φύσις καί χρόνος . ἐπεί οὖν ἴδιος ἀποδίδωμι ὁ Ἀριστοτέλης ὁ πρός τίς ὁ ἅμα ὁ φύσις εἰμί , ἰστέον ὅτι οὗτος ὁ ἴδιος πᾶς μέν ὑπάρχω ὁ πρός τίς , | οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί ὁ ἴδιος · ὁ γάρ ἴδιος ἅμα εἰμί ὁ εἶδος , ὅς εἰμί ἴδιος . ὁ τοίνυν Ἀριστοτέλης οὐ οὕτως ὁράω πρότερος , ἀλλά ἕτερος βαδίζω δείκνυμι οὐ ὅτι πᾶς ὑπάρχω , ἀλλά ὅτι οὖον πᾶς , οὐ ὡς ἀληθεύω , ἀλλά γυμναστικός προέρχομαι . καί λαμβάνω δύο ἐπιχείρημα , ὁ τε ἐπιστήμη καί ὁ αἴσθησις . καί ἐπεί ὁ ἅμα δισσός λέγω , καί φύσις καί χρόνος , ἐπί μέν ὁ ἐπιστήμη οὖον λαμβάνω ὁ ἀπό ὁ φύσις μόνος * * καί οὗτος εἰκότως · ὁ μέν ἄγαρ ἐπιστήμη ὕστερος ἐγώ καί οὗτος χάρις οὐδείς ἄτοπος ἐπιχειρέω ἀπό χρόνος , ὁ δέ αἴσθησις ἅμα συγγίγνομαι ἐγώ , διό καί ὁ ἀπό ὁ χρόνος παραλείπω ἐπιχείρησις . ὁ μέν οὖν ἀπό ὁ ἐπιστήμη ἐπιχείρημα οὗτος ὁ τρόπος · καί πρότερος λαμβάνω ὁ ἀπό ὁ χρόνος καί φημί ὅτι οὖον πᾶς ὁ πρός τίς ἄμη εἰμί · ἰδού γάρ ὁ ἐπιστητός πρότερος εἰμί ὁ ἐπι - στήμη · ὁ γάρ ἐπιστήμη εἰμί ὁ πρᾶγμα λαμβάνω * * δῆλος ὅτι ὁ ἐπιστητός πρότερος ὁ ἐπιστήμη · ὡς γάρ εἴρω , καί μή εἰμί ἐπι - στήμη ὁ πρός τίς εἰμί · δῆλος ὅτι οὐ εἰμί ἅμα ὁ πρός τίς . καί οὗτος μέν ὁ ἀπό ὁ χρόνος ἐπιχείρημα . ὁ δέ ἀπό ὁ φύσις εἰμί τοιοῦτος · ὁ ζῷον ἀναιρέω ὁ ἐπιστήμη ἀναιρέω , οὖον μέντοι γε καί ὁ ἐπι - ἵστημι · δύναμαι γάρ καί μή εἰμί ἐπιστήμη εἰμί ὁ ἐπιστητός ὡς πρᾶγμα · ὁ γάρ πρᾶγμα πρό ὁ ἐπιστήμη . οὗτος καί ὁ τέσσαρες στος χέω πρό ὁ Ἱπποκράτης ἰατρικός ὑπάρχω , καί ὁ ἄστρον πρό ὁ Θαλῆς ἀστρονομία . εἰμί ἐν ὁ ζῷον ἀναιρέω ὁ ἐπιστήμη ἀναιρέω μόνος , ὁ δέ ἐπιστήμη | ἀναιρέω οὖον συναναιρέω καί ὁ ἐπιστητός , δῆλος ὅτι οὐ ἅμα εἰμί ὅς τε ἐπιστήμη καί ὁ ἐπιστητός . ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ αἴσθησις · ὁ μέν ζῷον ἀναιρέω ὁ αἴσθησις ἀναιρέω , οὖον μέντοι γε καί ὁ αἰσθητός . εἰμί οὖν ὁ ζῷον μόνος ὁ αἴσθησις ἀναιρέω , δῆλος ὅτι πρότερος ὁ αἰσθητός ὁ αἴσθησις , καί εὑρίσκω μή ἅμα ὁ πρός τίς . ἄλλως τε δέ ὁ ἀναιρέω ὁ καθολικός ἐκεῖνος πρότερος εἰμί . ὁ μέν οὖν αἰσθητός ἀναιρέω ὁ σῶμα καθολικός εἰμί ὁ δέ ζῷον ὁ αἴσθησις ἀναιρέω , οὖον μέντοι γε καί ὁ σῶμα . εἰμί οὖν ὁ σῶμα καθολικός εἰμί ὁ αἴσθησις , ἀναιρέω δέ ὁ σῶμα ὁ αἰσθητός , οὗτος εἰμί ὁ καθολικός , πρότερος ἄρα ὁ αἰσθητός ὡς ὁ αἰσθητικός ἀναιρέω . ὁ λύσις δέ ὁ μέν πρῶτος εἰμί οὗτος · ὅτι ὁ αἰσθητός ἐνταῦθα ὁ αἴσθησις εἰμί πρότερος , ὡς πρᾶγμα εἰμί , οὖον μέντοι γε ὡς αἰσθητής . ὡσαύτως δέ καί ὁ ἐπιστητός ὡς πρᾶγμα εἰμί πρότερος ὁ ἐπιστήμη , οὐ ὡς ἐπιστητός . ἄλλως τε δέ οὖον καλῶς γίγνομαι ὁ ἐξέτασις · ὁ μέν γάρ ἐπιστητός δύναμις ἐπιστητός περιλαμβάνω , ὁ δέ ἐπιστήμη ἐνέργεια ἐπιστήμη . οὖον δεῖ δέ οὗτος παραβάλλω , ἀλλά ὁ δύναμις ὁ δύναμις καί ὁ ἐνέργεια ὁ ἐνέργεια , ἵνα τότε ἅμα ὁ πρός τίς εὑρίσκω . ἐπεί οὖν μετά ὁ ἴδιος ἐπί ὁ ἀληθινός ὑπογραφή μέλλω πορεύω , φέρω τέσσαρες τις ἀπορία πρός οὗτος κινέω , ὅς ὁ πρῶτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · εἰμί ὁ πρός τίς ὁρίζω ὁ ἕτερος μιμνήσκω ( λέγω γάρ ὅτι πρός τίς εἰμί ὅσος αὐτός ὅσπερ εἰμί ἕτερος εἰμί λέγω ) , ὁ δέ ἕτερος πρός τίς ( ἕτερος γάρ εἰμί ἕτερος ) , ὁ πρός τίς ἄρα διά ὁ πρός τίς ὁρίζω . οὗτος ὁ ἀπορία δισσός προφέρω ὁ λύσις . πρῶτος μέν ὅτι ἐπί ὁ άσχω πρᾶγμα διαβάλλω ὁ διάλληλος δεῖξις , ἐπί δέ ὁ πρός τίς οὐκέτι διαβάλλω , ἀλλά καί συμβάλλω πρός ὁ οὗτος διδασκαλία . δύο δέ ὅτι οὐ ἀληθής ὁ ὑπογραφή ἀποδίδωμι ὁ πρός τίς , διό καί τοιοῦτος χράω φωνή . δύο ἀπορία · εἰμί μή μόνος ὁ ἕτερος εἰμί ὁ πρός τίς , ἀλλά καί ὁ αὐτός , τίς χάρις ὁ ἕτερος μόνος περιλαμβάνω , ὁ δέ αὐτός παρίημι ; οὗτος γάρ ποιέω ἐλλιπής ὁ ὁρισμός ἀποδίδωμι ὁ πρός τίς . πρός οὗτος φημί ὅτι εἰκότως ὁ αὐτός παραλείπω · εἰμί γάρ μυριάκις αὐτός πρός αὐτός παραβάλλω , ἀλλά οὖν ἕτερος δοκέω εἰμί ὁ διπλόω ὁ πρός ἑαυτοῦ παραβολή . τρίτος ἀπορία · εἰμί ὁ πρός τίς εἷς ὁ κατηγορία , ὁ δέ κατηγορία γένος , ὁ πρός τίς γένος , οὐ εἰμί ἄρα ὁ γένος πρός τίς , ἀλλά πᾶς πρός τίς γένος . πρός ὅς φημί ὅτι οὐδαμῶς · οὖον πᾶς γάρ πρός τίς γένος εἰμί · ἰδού γάρ ὁ δεξιός πρός τίς εἰμί οὐ εἰμί γένος , διότι καί μερικός . τέταρτος ἀπορία · εἰμί ὁ πρός τίς ἴδιος ὕλη οὐ ἔχω , ἀλλά ὑποβάλλω οὗτος πᾶς ὁ κατηγορία , ὁ δέ ἐν πᾶς ὁ κατηγορία θεωρέω ὁμώνυμος , ὁ ἄρα πρός τίς ὁμώνυμος . πρός οὗτος πάλιν ἐνταῦθα φημί ὅτι καθολικός λαμβάνω · οὖον γάρ ὁ ἐν πᾶς Τῖς κατηγορία θεωρέω ὁμώνυμος , ἀλλά ὁ ὑπό πᾶς ὁ κατηγορία ἀνάγω . ὁ δέ πρός τίς ἐν πᾶς θεωρέω , οὖον μέντοι ὑπό πᾶς ἀνάγω · οὐ ἄρα ὁ πρός τίς ὁμώνυμος εἰμί · ἄλλος γάρ εἰμί ὁ ἐν πᾶς ὁ κατηγορία θεωρέω , καί ἄλλος ὁ ὑπό πᾶς ὁ κατηγορία ἀνάγω . οὗτος πέρας ὁ πρόκειμαι Θεωρίς . Θεωρία κς΄> p . 7b31 οἷος ὁ ὁ κύκλος τετραγωνισμός εἰμί γε εἰμί ἐπιστητός , ἐπιστήμη μέν αὐτός οὐ εἰμί οὔπω , οὗτος δέ ἐπιστητός εἰμί . ’Ev ὁ ἀριθμός φημί ὁ ἀριθμητικός τετράγωνος ἀριθμός μέν εἰμί ὁ ἐπί ἑαυτοῦ πολυπλασιάζω , κύκλος δέ ὁ ἀπό ὁ αὐτός ἀριθμός ἄρχω καί εἰς ὁ αὐτός λήγω . συμβαίνω δέ πολλάκις ἀριθμός καί ἐπίσης πολυπλασιάζω καί εἰς ὁ αὐτός λήγω , ὡς εἰμί ὁ αὐτός ἀριθμός κύκλος τε ἅμα καί τετράγωνος , οἷος ἐπί παράδειγμα ὁ λέγω · λέγω οὕτως · πεντάκις πέντε εἴκοσι πέντε · διότι μέν ὁ πέντε ἐπί ἑαυτοῦ πολυπλασιάζω , τετράγωνος εἰμί , διότι δέ ἀπό ὁ αὐτός ἄρχω , οὗτος εἰμί ὁ πέντε , καί εἰς ὁ αὐτός λήγω , ὁ πέντε , κύκλος εἰμί . ὡς οὖν ἐνδέχομαι ὁ αὐτός ἀριθμός εἰμί καί κύκλος καί τετράγωνος , οὕτως καί ἐπί ὁ μέγεθος ζητέω ὁ παλαιός εἰμί ἐνδέχομαι κύκλος εἰμί ἴσος <καὶ> τετράγωνος . ὁ δέ οὐ εἰμί . ὁ δέ αἰτία , διότι ὁ μέν μονή ὁ ἀριθμός , μέρος εἰμί ὁ ἀριθμός , ὁ δέ σημεῖον οὖον καταμετρέω ὁ μέγεθος · διότι μέν γάρ ὁ ἀριθμός | μόνος καταμετρέω , δύναμαι ὁ αὐτός καί κύκλος εἰμί καί τετράγωνος , διότι δέ ὁ μέγεθος οὖον καταμετρέω σημεῖον , οὖον δύναμαι ὁ αὐτός μέγεθος καί κύκλος εἰμί καί τετράγωνος . ὁ τοίνυν Ἀριστοτέλης ἐπί οὗτος ἀπορέω ὁ ἀπορία δείκνυμι πρότερος ὑπάρχω ὁ ἐπιστητός ὁ ἐπιστήμη . p . 8a13 ἔχω δέ ἀπορία πότερος οὐδείς ὄντα ὁ πρός τίς λέγω , καθάπερ δοκέω ἢ οὗτος ἐνδέχομαι κατά τις ὁ δύο τέρος οὐσία · ἐπί μέν γάρ ὁ πρῶτος οὐσία ἀληθής εἰμί · οὔτε γάρ ὁ ὅλος οὔτε ὁ μέρος πρός τίς λέγω · ὁ γάρ τις ἄνθρωπος οὖον λέγω τις τις ἄνθρωπος , οὐδέ ὁ τις βοῦς οὖον λέγω τις τις βοῦς . καί ἁπλόος εἶπον ὁ ἑξῆς . τριμερής ὑπάρχω ὁ διδασκαλία ὁ πρός τίς , ὡς εἴρω · ὁ ψευδής ὑπογραφή ὁ πρός τίς , ὁ ἴδιος , ὁ ἀληθής ὑπογραφή , ὅστις καί συμπληρόω αὐτός . ἀποδίδωμι οὖν ὁ Ἀριστοτέλης ὁ πρότερος δύο κεφάλαιος , οὗτος εἰμί ὁ ψευδής ὑπογραφή καί ὁ ἴδιος αὐτός , μεταβαίνω λοιπός ἐπί ὁ ἀληθής ὑπογραφή . καί ἄξιος εἰμί ζητέω τίς χάρις ὁ ψευδής πρότερος παραδίδωμι ὁ Ἀριστοτέλης . καί φημί ὅτι οὗτος ποιέω εἰκότως , ὡς συμβάλλω καί ὁ λέγω καί ὁ ἀκούω καί ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα · ὁ μέν λέγω , ἵνα μή δόξα , ἀλλά ἵνα μετά ἀπόδειξις πᾶς προφέρω , ὁ δέ ἀκούω , ἵνα πρότερος ἐγγυμνάζω ὁ ψευδής Ι καί ὁ τοιοῦτος ἔλεγχος μανθάνω ἀνενδοίαστος καί ἀκριβῶς ὁ ἀληθής παραλαμβάνω . ὁ δέ ὑπόκειμαι πρᾶγμα συμβάλλω ὁ πρότερος ὁ ψευδής παραδίδωμι ὁ φιλόσοφος , ὅτι ὁ ἀποδίδωμι ὑπογραφή εἰμί καί μή εἰμί ἀληθής , ἀλλά οὖν ἴδιος εἰμί ὁ πρός τίς πᾶς μέν ὑπάρχω , οὖον μόνος δέ . εἰμί δέ ἴδιος εἰμί , ἐσθίω μή σιωπάω οὗτος , ἵνα τέλειος γίγνομαι ὁ ὁ πρός τίς διδασκαλία . οὖον μήv οὐδέ ὁ ἀληθής ὑπογραφή ἀπονητί παραδίδωμι ὁ φιλόσοφος , ἀλλά τίθημι ἀπορία τις καί δείκνυμι ὅτι ὁ μέν πρότερος σῴζω ὑπογραφή ἀνεπίλυτος μένω ὁ ἀπορία , τίθημι δέ ὁ ἀληθής δυνατός οὗτος ἐπίλυσις δέχομαι . ἵνα οὖν ὁ ἀπορία νοέω , τρεῖς οὗτος ζητέω · πρῶτος τίς ὁ ὕλη ὁ ἀπορία , δύο τίς ὁ ποιητικός αὐτός αἴτιος , καί τρίτος πῶς αὐτός προέρχομαι . εἰμί τοίνυν ὁ ὕλη ὁ ἀπορία οὗτος · ὁ ὄντα ἢ καθόλου ἢ μερικός καί ὅλος καί κατά μέρος , ὡς γίγνομαι τέσσαρες συμπλοκή ἐκ ὁ εἴρω · ὅλος καθόλου , ὥσπερ ὁ καθόλου ἄνθρωπος ὅλος τε καί καθόλου , ὅλος δέ μερικός , ὥσπερ ὁ Σω - Κράτης μερικός μέν εἰμί ὡς ἄτομος , ὅλος δέ , καθό συμπληρόω ὁ πᾶς ἔχω , ὁ μόριον ὁ συμπληρόω ὁ ἄτομος . μέρος δέ καθόλου , οἷος ὁ ἁπλόος κεφαλή , μέρος μέν εἰμί ὡς κεφαλή , καθόλου δέ , ὅτι κατά πολύς κεφαλή | λέγω , μέρος μερικός , οἷος ὁ τις κεφαλή · μέρος μέν γάρ εἰμί ὡς μόριον εἰμί , μερικός δέ , καθό τις ἄνθρωπος εἰμί ὁ κεφαλή . ἐν οὗτος ὁ ὕλη ὁ ἀπορία . τίς δέ εἰμί ὁ ποιητικός αἴτιος αὐτός ; φημί οὖν ὅτι ὁ ποιητικός αἴτιος εἰμί ὁ οὐσία , ὅστις εἰμί μέρος καί καθόλου . προέρχομαι δέ ὁ ἀπορία οὗτος ὁ τρόπος · ἆρα ἀληθής εἰμί ὁ λέγω μηδείς οὐσία εἰμί ὁ πρός τίς ἢ εἰμί τις οὐσία ὁ πρός τίς ; πᾶς τοίνυν οὐσία ἢ πρῶτος εἰμί ἢ δύο , καί κατά ἑκάτερος ἢ καθόλου ἢ μερικός . [ ὅλος μέν ὡς Σωκράτης ὅλος , μερικός δέ ὡς ὁ μόριον ὁ Σωκράτης ] . ὁ μέν οὖν πρῶτος οὐσία οὔτε κατά ὅλος ἑαυτοῦ οὔτε κατά ὁ μέρος λέγω πρός τίς . ὁ δέ δύο οὐσία κατά ὅλος μέν ἑαυτοῦ οὖον λέγω πρός τίς , κατά δέ ὁ μέρος ἴσως λέγω , οἷος ὁ κεφαλή τις κεφαλή καί ὁ χείρ τις χείρ . ὥστε οὖν ὁ ἀπορία προβαίνω ἐπί ὁ οὐσία , ὅστις μέρος καί καθόλου . τίς δέ ὁ λύσις ὁ ἀπορία ; ἐκ ὁ πρῶτος ὑπογραφή ἄλυτος εἰμί · εἰμί γάρ πρός τίς εἰμί ὅσος αὐτός ὅσπερ εἰμί ἕτερος εἰμί λέγω , καί ὁ κεφαλή αὐτός ὅσπερ εἰμί ἕτερος λέγω , ὅς εἰμί κεφαλή . ὁ · ὁ τοιγάρ θετέος ὁ ἀληθής ὑπογραφή , διά ὅς ὁ ἀπορία ὁ λύσις ἐπισυμβαλόμ . δέχομαι · πρός τίς τοίνυν εἰμί ὅς ὁ εἰμί αὐτός εἰμί ὁ πρός ἕτερος πως ἔχω , ὡς ἄν εἰμί λέγω · ἐκεῖνος , φημί , κλάω πρός τίς ὅς οὐδείς ἄλλος ὁ ὕπαρξις ἢ ἐν ὁ πρός ἀλλήλων σχέσις θεωρέω . οὗτος | δέ ὁ ὑπογραφή τίθημι ἐπιλύω ὁ ἀπορία οὕτως · εἰμί ὡς ἀληθής φημί ὁ ἀληθής ὑπογραφή ὅτι οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ ὁ ἐν ὁ πρός ἀλλήλων σχέσις θεωρέω , δῆλος ὡς ἐάν οἶδα τις τίς ὁ πρός τίς , καί ὁ πρός ὅς λέγω οἶδα , καί ὡς οἶδα ὁ ἕτερος , οὕτως καί ὁ ἕτερος · οἷος εἰμί ἀόριστος οἶδα τίς ὁ πρός τίς , καί ὁ ἕτερος ἀόριστος οἶδα , καί εἰμί ὡρισμένως οἶδα τίς ὁ πρός τίς , καί ὁ ἕτερος ὡρισμένως οἶδα . ὁ μέντοι κεφαλή εἰμί οἶδα μή οἶδα τίς εἰμί κεφαλή . καί οὗτος πάσχω ἢ παρά ὁ ὁμοιότης , ὡς ἐπί φάπης καί περιστερά , ἢ παρά ὁ ἐγκαλύπτω , ὡς εἰμί ὑποτίθημι τις ὁ μέν ὅλος ἐγκαλύπτω σῶμα , μόνος δέ γυμνόω ὁ κεφαλή , ἢ παρά ὁ διαιρέω , ὥσπερ εἰμί διαιρέω τις ἐπίδειξις ὁ λοιπός σῶμα ὁ κεφαλή . εἰμί τοίνυν ὁ μέν πρός τίς διά ἀλλήλων γιγνώσκω , καί ὁ ὁ ἕτερος εἰδοί καί ὁ λοιπός ἐπίσταμαι ἐκ ἀνάγκη , κεφαλή δέ καί χείρ ἐνδέχομαι ἐφίστημι μή οἶδα ὅς εἰμί , δῆλος ἄρα ὅστις οὗτος οὐ εἰμί ὁ πρός τίς . εἰμί δέ οὗτος , ἀληθής εἰμί ὡς οὐδείς οὐσία ὁ πρός τίς . Ἄτη μέν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης ἐπίλυσις . ἐπεί δέ ὁ πρότερος ὑπογραφή ὁ πρός τίς , εἰμί καί ψευδής , πλατωνικός εἰμί , τις πειράω ἀπολογέομαι ὑπέρ αὐτός μόνος ὁ σαφής φημί διαφέρω ὁ περιπατητικός ὑπογραφή ὁ πλατωνικός καί δείκνυμι πειράω ὅτι καί ὁ πλατωνικός ὁρισμός | κεῖμαι οὐ ἔχω χώρα ὁ ἀπορία . καί φημί ὅτι κεφαλή λαμβάνω ὁ Ἀριστοτέλης ὁ διαιρέω ( ἀλλά οὗτος ὁμώνυμος εἰμί κεφαλή · οὖον γάρ ἐνεργέω ὁ ὁ κεφαλή ἐνέργεια ) , ἀλλά <καὶ> ἐγκαλύπτω καί ὁ ὁ ὅμοιος ζῷον · ἀλλά οὗτος οὐ εἰμί ἄτομος · οὖον γάρ οἶδα αὐτός ὡς ἄτομος · εἷς γάρ εἰμί ὁ συμπληρόω ὁ ἄτομος ὁ οἶδα ὅδε τις εἰμί . ἀλλά μήv οὐ οἶδα ὡς ὅδε εἰμί · οὐ ἄρα οἶδα ὡς ἄτομος . εἰμί δέ ἀόριστος οἶδα ὅτι κεφαλή εἰμί , καί ὅστις εἰμί ἀόριστος εἶμι . πρός ὅδε ἐγώ φημί ὅτι οὖον μόνος ὁ Σαφός - στερέω , ἀλλά καί ὁ ἀληθής διαφέρω ὁ περιπατητικός ὑπογραφή ὁ πλατωνικός · ὁ γάρ πλατωνικός ὑπογραφή πρῶτος μέν ὁ ἕτερος ὁ πρός τίς ὁρίζω μή φροντίζω ὁ λοιπός · φημί γάρ ὅτι οὗτος ὅσπερ εἰμί ἕτερος εἰμί λέγω <καὶ> οὐδείς περί ὁ πρός ὅς λέγω εἶπον . ὁ περιπατητικός ὑπογραφή ἀμφότερος περιλαμβάνω ὁ πρός τίς , ἐπί ὅς φημί ὅς ὁ εἰμί αὐτός εἰμί ὁ πρός ἕτερος πως ἔχω . ἔπειτα δέ ὁ πλατωνικός ὁρισμός ἀπό ὁ λέγω χαρακτηρίζω ὁ πρός τίς , ὁ δέ περιπατητικός ἀπό ὁ εἰμί . ὅσος τοίνυν προσφυής ὁ εἴρω ὁ ἵημι ἤ2 ὁ λέγω , τοσοῦτος ὁ περιπατητικός ὁρισμός ὁ πλατωνικός εἰμί ἀκριβής . ἀλλά φημί ὁ ἀπό Πλάτων καί ὁ Πλάτων ὁ εἰμί μνήμη ποιέω ἐν ὁ εἶπον ὅσος αὐτός ὅσπερ εἰμί ετεοροος εἰμί λέγω , ἀλλά λανθάνω μείζων ὁ | ἀπορία ὁ ὁρισμός ποιέω · εἶπον γάρ εἰμί οὐ ἐμμένω αὐτός ἀλλά μεταβαίνω ἐπί ὁ λέγω . οὐ ἐσθίω δέ · οὖον γάρ ὁ εἰμί εἰμί ὁ πρός τίς ἐν ὁ λέγω , ἀλλά μᾶλλον ἐν ὁ εἰμί πρός τίς . ὥστε οὖν ἀκριβής ὁ περιπατητικός ὁρισμός ὁ πλατωνικός . ἄλλος φημί ὁ Ζεύς ἐναντίος ὅτι τοσοῦτος οἴομαι αὐτός Ἀριστοτέλης μηδείς διαφέρω ὁ παρά αὐτός ἀποδίδωμι ὑπογραφή ὁ . πλατωνικός , ὅτι ἐπί τέλος ὁ κατηγορία φημί ὅτι ἴσως χαλεπός ὑπέρ ὁ τοιοῦτος · ἀποφαίνω μή πρότερος διασκέπτομαι , ὁ μέντοι διαπορέω περί αὐτός οὐ ἄχρηστος εἰμί · οὗτος γάρ ἀμφιβάλλω εἰμί περί ὁ παρά αὐτός λέγω . ἀλλά πρός οὗτος φημί ὅτι οὗτος εἴρω οὖον · περί ὁ προσεχῶς εἴρω , ἀλλά περί ὁ ἐπιχείρημα , διά ὅς κατασκευάζω ὁ πρός τίς μή εἰμί ἅμα ὁ φύσις , δείκνυμι ὡς οὐ ἀλήθεια λέγω , ἀλλά μᾶλλον γυμνάζω οὗτος ἐκεῖ περιλαμβάνω . οὗτος πέρας ὁ θεωρία . Θεωρία χζ;.> περι ποιέω καί ποιός τήτη . p . 8b25 ποιότης δέ λέγω κατά ὅς ποιέω τις λέγω . εἰμί δήω ποιότης ὁ πλεοναχός λέγω . εἷς μέν οὖν εἶδος ποιότης ἕξις καί διάθεσις λέγω . διαφέρω δέ ἕξις διάθεσις ὁ μόνιμος καί χρόνιος εἰμί . ἐπί ὁ πάρειμι θεωρία πέντε τις ζητέω , πρῶτος μέν τίς ὁ τάξις ὁ κατηγορία , δύο δέ τίς ὁ αἰτία ὁ ἐπιγραφή , τρίτος πόσος ὁ εἶδος ὁ κατηγορία , τέταρτος τίς ὁ διαφορά | ὁ εἶδος , πέμπτος τίς ὁ τάξις ὁ εἶδος ὁ κατηγορία . περί οὖν ὁ πρῶτος φημί οτικοος τάσσω μετά ὁ πρός τίς κατηγορία ὁ ποιότης , πρῶτος μέν διά ὁ ὁμοιότης ὁ παράδειγμα · καθάπερ γάρ μετά ὁ ποσός ὁ πρός τίς τάσσω διά ὁ ὁμοιότης ὁ πρόβλημα , οὗτος εἰμί ὁ μέγας καί ὁ μικρός ( οὗτος γάρ ὁ ποσός εἰμί οὖον μόνος ἐν τούῳ θεωρέω , ἀλλά καί ὑπό ὁ πρός τίς ἀναφέρω , ὑπό μέν ὁ ποσός διά ὁ ὑπόκειμαι , ὑπό δέ ὁ πρός τίς διά ὁ σχέσις ) · ἐπεί οὖν ὁ μέγας καί ὁ μικρός ἐν ποσός θεωρέω καί ἐν ὁ πρός τίς καί οὗτος χάρις μετά ὁ ποσός ὁ πρός τίς κατηγορία ἔχω ὁ τάξις , οὗτος καί ἐνταῦθα διά ὁ ὁμοιότης ὁ παράδειγμα μετά ὁ πρός τίς κατηγορία ὁ ποιότης τάσσω · ὁ γάρ ἐπιστήμη , ὅσπερ καί παράδειγμα ὁ πρός τίς εἰμί , οὖον μόνος ὑπό ὁ πρός τίς ἀνάγω , ἀλλά καί ὑπό . ὁ ποιότης · ὑπό μέν γάρ ὁ πρός τίς ἀνάγω ὡς πρός ὁ ἐπιστητός παραβάλλω , ὑπό δέ ὁ ποιότης ὡς εἰμί κάμνω , ἐνταῦθα διότι ὁ ἐπιστήμη οὖον μόνος ἐν ὁ πρός τίς ἀλλά καί ἐν ὁ ποιότης θεωρέω , οὗτος χάρις μετά ὁ πρός τίς ὁ ποιότης ὁ τάξις λαμβάνω . καί οὗτος μέν πρῶτος αἰτία , διά ὅς ὁ ποιότης τοιοῦτος λαγχάνω τάξις . | δύο δέ αἰτία , ὅτι λέγω τέσσαρες ἁπλόος εἰμί κατηγορία , οὐσία , ποσός , ποιός , πρός τίς , ἓξ δέ σύνθετος . ἐπεί οὖν ἀποδίδωμι ὁ τρεῖς κατηγορία , ὑπόλοιπος εἰμί ἀποδίδωμι καί ὁ λείπω , ὁ μετά χείρ φημί , ἵνα εἰμί ὁ λόγος ἐκεῖνος ἀρραγής ὁ λέγω δίδωμι προηγέομαι ὁ ἁπλόος ἀεί ὁ συντίθημι . διά ὁ δύο τοίνυν οὗτος αἴτιος τοιοῦτος λαγχάνω τάξις . εἰμί δέ καί τρίτος αἰτία οὗτος , διά ὅς ὁ ποιότης τοιοῦτος λαγχάνω τάξις · φημί ὅτι περί ὁ ποιέω καί πάσχω μένω ὁ λόγος ποιέω . οὗτος δέ , οὗτος εἰμί ὁ πάθος καί ἐνέργεια , κατά ὁ ποιότης γίγνομαι . ἀδύνατος δέ γιγνώσκω ὁ κατά ποιότης γίγνομαι μή πρότερος μανθάνω ὁ ὁ ποιότης φύσις . οὗτος χάρις προτάσσω , ἵνα μανθάνω τίς εἰμί ποιότης , οὕτως ἀκριβής ὁ λέγω περί ὁ ποιέω καί πάσχω προσέχω ὁ νόος . ] καί ἐν οὗτος ὁ πρότερος εἰμί κεφάλαιος . Δεύτερος δέ ὁ αἰτία ὁ ἐπιγραφή . καί λέγω ὅτι ἐναντίος βαίνω · δισεν ὁ φιλόσοφος ὁδός ἐν αὐτός ἐν ὁ πρός τίς καί ἐνταῦθα · ἐκεῖ μέν γάρ ὅπου πλῆθος ὑπάρχω , διά ἑνικός ὄνομα ὁ κατηγορία δηλόω , ἐπιγράφω περι ὁ πρός τίς , ἐνταῦθα δέ ὅπου εἷς ὑπάρχω ὁ πρᾶγμα , οὗτος διά πλῆθος σημαίνω , ἐπιγράφω περι ποιέω καί ποιότης . ζητέω οὖν τίς χάρις διπλόος χράομαι ὁ ἐπιγραφή . | καί φημί ὅτι ὁ ποιός τρεῖς σημαίνω , ἢ αὐτός ὁ κατηγορία , οὗτος εἰμί ὁ ποιότης , ὁ ὁ σῶμα ὁ μετέχω ὁ ποιότης , ἢ ὁ ποιός , ὥσπερ λέγω λευκός καί ὁ λευκότης καί ὁ σῶμα ὁ λευκαίνω , οὗτος εἰμί ὁ μετέχω λευκότης . σημαίνω δέ ὁ ποιός καί ἄλλος κατά ὁ καθολικός ὁ κοινός ἀμφότερος κατηγορέω , αὐτός τε ὁ ποιότης καί ὁ σῶμα ὁ μετέχω αὐτός . οὗτος οὖν χάρις ἐπιγράφω περι ὁ ποιέω καί ποιότης , διά ὁ ὁμωνυμία ὁ σημαίνω · ἐπεί γάρ ἐπίσταμαι πολύς σημαίνω ὁ ποιός , οὗτος χάρις ὁ δύο πρός σαφήνεια ὁ πρῶτος παραλαμβάνω , ὡς ἄν εἰμί λέγω οὕτως · ὅτι περί ποιέω διδάσκω , οὖον ὁ σημαίνω ὁ καθόλου οὐδέ ὁ σημαίνω αὐτός ὁ σῶμα ὁ ποιόω , ἀλλά ὁ σημαίνω αὐτός ὁ ποιότης . εἰμί οὖν οὗτος οὕτως ἔχω , δῆλος ὅτι οὔτε δισσολογέω ὁ φιλόσοφος οὔτε μάτην διττός χράομαι ἐπιγραφή . ἀλλά πάλιν ζητέω τίς χάρις καί ἐν αὐτός ὁ ἐπιγραφή ὁ ποιός προτάσσω ὁ ποιότης . καί φημί ὅτι εἰκότως · κατά πᾶς ὁ σημαίνω δικαίως ἄν ὁ ποιός ὁ ποιότης προτάσσω · σημαίνω γάρ ὁ ποιός ὁ καθόλου · ὅς δέ καθόλος δικαίως προτάσσω · καί γάρ ὁ μή τοιοῦτος προτάσσω . σημαίνω δέ καί ὁ σῶμα ὁ μετέχω ὁ ποιότης · οὗτος δέ ὅσος πρός αὐτός ὁ ποιότης | σύνθετος εἰμί · ὁ δέ σύνθετος , ὡς πολλάκις εἴρω , ἐγώ καί πρότερος καί γνώριμος . εἰκότως οὖν καί κατά οὗτος ὁ σημαίνω ὁ ποιός προτάσσω ὁ ποιότης , οὗτος εἰμί ὁ συντίθημι ὁ ἁπλόος , ἵνα ἐκ ὁ ἐγώ σαφής ὑπάρχω ὁ ὁ διδασκαλία ἀρχή ποιέω ἀλλά δή σημαίνω καί αὐτός ὁ κατηγορία , οὗτος εἰμί ὁ ποιότης · λέγω δέ ὅτι ὁ ποιότης πρός σαφήνεια παραλαμβάνω ὁ ποιέω · οὖον δεῖ δέ προτάσσω ὁ πρός σαφήνεια παραλαμ βάνω ἐκεῖνος , ὅς ἕνεκα παραλαμβάνω ὁ παραλαμβάνω . οἷος εἰμί βούλομαι πρᾶγμα διδάσκω , δεῖ ἐγώ προτάσσω οὗτος , εἶτα οὕτως εἰμί εὑρίσκω ἀσαφής , ἐπάγω παράδειγμα σαφηνίζω ὁ πρότερος · οὕτως καί ἐνταῦθα ἐπεί ὁ μέν ποιός ὁ πρᾶγμα εἰμί ὁ κύριος καί πρῶτος διδάσκω , ὁ δέ ποιότης δύο εἰμί παράδειγμα ὁ ποιέω εἰμί διά σαφήνεια ὁ πρότερος , δεῖ ὁ κύριος διδάσκω , οὗτος εἰμί ὁ ποιός , προτάσσω ὁ παράδειγμα , λέγω δέ ὁ ποιότης . ἐν οὗτος καί ὁ δύο κεφάλαιος . τρίτος κεφάλαιος εἰμί , πόσος ὁ ποιότης εἶδος . καί φημί ὅτι τέσσαρες κατά συζυγία προέρχομαι · πρῶτος μέν ἕξις καί διάθεσις , δύο δέ δύναμις καί ἀδυναμία , τρίτος παθητικός ποιότης καί πάθος , τέταρτος σχῆμα καί μορφή . ὅτι δέ τέσσαρες εἰμί ὁ εἶδος ὁ εἴρω καί οὔτε πλείων οὔτε μικρός , δείκνυμι ἐκ διαίρεσις · πολύς μέν οὖν καί ἄλλος πολύς διαίρεσις | ἐπιτηδεύω περί οὗτος , ὁ δέ ἀκριβής καί σαφής εἰμί ὁ παρά ἐγώ λέγω . ἀλλά ἵνα οὗτος νοέω , τρεῖς τις προλαμβάνω λῆμμα · πρώϊος μέν ὅτι ὁ παθητικός ποιότης διττός εἰμί , ὁ πάθος ποιέω περί ὁ ἡμέτερος αἴσθησις καί ὁ ἀπό πάθος γίγνομαι . διαφέρω δέ οὗτος ἀλλήλων , ὅτι ὁ μέν παθητικός ποιότης ὁ πάθος ποιέω ἀεί σύνειμι ὁ ὑπόκειμαι μηδείς αὐτός πάσχω , οἷος εἰμί ὁ ἐν ὁ μέλι γλυκύτης ( οὖον γάρ δή ὁ μέλι πάσχω γίγνομαι γλυκύς , ἀλλά ἅμα ὁ μέλι εἰμί ἅμα γίγνομαι γλυκύς · παθητικός δέ ποιότης λέγω , διότι πάθος ἐμποιέω ὁ γεύω ) , ὁ δέ ἀπό πάθος γίγνομαι πέπων - θότος ὁ ὑπόκειμαι , οἷος ὁ ἐν ὁ κύκνος λευκότης ( ὁ γάρ κύκνος πάθος τίς περί ὁ σῶμα γίγνομαι λευκός ) , οὖον οὗτος λέγω ἐγώ ὅτι ὁ ἀπό πάθος γίγνομαι οὖον ποιέω περί ὁ ἡμέτερος αἴσθησις πάθος ( καί αὐτός μέν γάρ ποιέω , ὥσπερ ὁ λευκός ἐν ὁ κύκνος διακρίνω · ἀδύνατος ἄγαρ ὁ παθητικός ποιότης μή ποιέω πάθος ) , ἀλλά ὅτι τις ἐκ αὐτός ἐξαίρω ἔχω καί ἴδιος ὁ ἀπό πάθος γίγνομαι , ὅθεν κύριος ὀνομάζω , ἐπεί ὁ ὄνομα διαστέλλω εἴωθα ὁ πρᾶγμα ἀπό ἀλλήλων . δύο λῆμμα · νοέω ἐγώ τετραπλόος τις τάξις · εἷς μέν καί πρῶτος ὁ πάθος | παθητικός ποιότης πάθος ποιέω περί ὁ αἴσθησις , καί ὁ ποιότης ὁ ἀπό πάθος γίγνομαι , τρίτος πάθος , τέταρτος δέ πάσχω . διαφέρω δέ οὗτος ὁ πολυχρόνιος καί ὀλιγοχρόνιος · ὅτε μέν γάρ ὁ ποιότης ἀχώριστος εἰμί καί δυσέκλειπτος καί ὡς εἄν εἶπον τις οὐσιώδης , ὥσπερ ὁ ἐν ὁ μέλι γλυκύτης ( οὗτος γάρ οὐσία οὗτος εἰμί ) , τότε λέγω παθητικός ποιότης πάθος ποιέω περί ὁ ἡμέτερος αἴσθησις , ὅτε δέ πάλιν ὕφεσις αὐτός ὁ ποιότης δέχομαι ὁ πρότερος , ὡς εἰμί καί οὗτος δυσέκλειπτος καί μή εὐχερής χωρίζω ἢ μόνος ὁ ἐπίνοια , ὥσπερ ὁ λευκότης ὁ ἐν ὁ κύκνος ( δυνατός γάρ , ὡς πορφύρεος φημί , καί κόραξ λευκός ἐπινοέω καί Αἰθίοψ ἀποβάλλω ὁ χροιά ) , τότε λέγω παθητικός ποιότης ὡς ἀπό πάθος γίγνομαι διαφέρω ὁ πρότερος , ὅτι ὁ μέν πάντῃ ἀχώριστος εἰμί ὁ δέ μόνος ὁ ἐπίνοια χωρίζω . ὅτε δέ εἰμί ὁ ποιότης χωρίζω δύναμαι . μένω καί ἐπίνοια καί ἐνέργεια , ὥσπερ ὁ ἐν νόσος γίγνομαι ὠχρότης , τότε λέγω πάθος . ἐπάν δέ εἰμί ὁ τοιοῦτος χωριστός , ὡς ἄν εἶπον τις ἐν ὁ γίγνομαι ἔχω ὁ εἰμί , τότε λέγω πάσχω , ὥσπερ ὁ ἀπό φόβος γίγνομαι ὠχρότης · οὗτος γάρ , φημί δή ὁ διά φόβος ὠχριάω , οὐδέ ὠχρίας καλέω , διότι φθείρω ὁ προσηγορία ὁ φύσις μεταβάλλω ὁ χροιά . | τρίτος λῆμμα · ὁ αὐτός ποιότης καί παθητικός εἰμί καί ἕξις δυνατός , κατέρχομαι ἄλλος μέντοι καί ἄλλος , ἕξις μέν ὡς πρός ὁ δέχομαι σῶμα , παθητικός δέ ποιότης ὡς πρός ὁ αἰσθάνομαι · οἷος ὁ ἐν πῦρ θερμότης κατά ἄλλος καί ἄλλος καί ἕξις εἰμί καί παθητικός ποιότης , ἕξις μέν ὡς πρός αὐτός ὁ οὐσία δέχομαι ὁ θερμότης , παθητικός δέ ποιότης ὡς πρός αὐτός ὁ αἰσθάνομαι . οὗτος οὖν οὕτως ἔχω καί προλαμβάνω ἐγώ ὁ τρεῖς λῆμμα , φέρω ὁ διαίρεσις ἐφάπτω . ὁ τοίνυν ποιότης ἢ τελειωτικός εἰμί ἢ κακωτικός ἢ οὔτε τελειωτικός οὔτε κακωτικός . καί εἰμί μέν τελειωτικός εἰμί ἢ κακωτικός , ἢ πάθος ποιέω περί ὁ αἴσθησις ἢ οὖον ποιέω πάθος . καί εἰμί μέν ποιέω πάθος , ποιέω ὁ παθητικός ποιότης ὁ πάθος ποιέω περί ὁ αἴσθησις . εἰμί δέ οὖον ποιέω πάθος , ἢ δυσαπόβλητος εἰμί ἢ εὐαπόβλητος . καί εἰμί μέν δυσαπόβλητος , ποιέω ὁ ἕξις , εἰμί δέ εὐαπόβλητος , ποιέω ὁ διάθεσις . εἰμί δέ εἰμί μήτε τελειωτικός μήτε κακωτικός , ἢ κατά επιτηδειότητα εἰμί ὁ κατά ἐνέργεια . καί εἰμί μέν κατά επιτηδειότητα εἰμί , ποιέω ὁ οευτερος εἰμί ὁ ποιότης ὁ καὶ δύναμις καί αουναμιαν · οὐδείς γάρ ἕτερος εἰμί δύναμις καί ἀδυναμία ἢ ἐπιτηδειότης καί ἀνεπιτηδειότης . εἰμί δέ κατά ἐνέργεια εἰμί , ἢ διά βάθος εἰμί ἢ ἐπιπόλαιος . καί εἰμί μέν διά βάθος εἰμί , ποιέω ὁ παθητικός ποιότης ὁ ἀπό πάθος γίγνομαι . εἰμί δέ ἐπιπόλαιος | εἰμί , ὁ ἐν ἄψυχος θεωρέω ὁ ἐν ἔμψυχος . καί εἰμί μέν ἐν ἄψυχος , ποιέω ὁ σχῆμα , εἰμί δέ ἐν ἔμψυχος , ποιέω ὁ μορφή . εἰμί δέ καί ἄλλως εἶπον περί ὁ ἐπιπόλαιος , ὅτι ἢ μαθηματικός εἰμί καί γίγνομαι ὁ σχῆμα , ἢ φυσικός καί ποιέω ὁ μορφή . εἰμί δέ καί δύο εἶπον διαίρεσις οὗτος , ὅτι ὁ ποιότης ἢ δύναμις εἰμί ἢ ἐνέργεια . καί εἰμί μέν δύναμις εἰμί , ποιέω ὁ δύο εἶδος ὁ ποιότης ὁ κατά δύναμις καί ἀδυναμία . εἰμί δέ ἐνέργεια εἰμί , ἢ νάω γιγνώσκω ὁ αἴσθησις . καί εἰμί μέν νάω γιγνώσκω , ποιέω ὁ ἕξις καί διάθεσις . εἰμί δέ αἴσθησις γιγνώσκω ] σκῶ , ἢ εἷς ὁ πολύς . καί εἰμί μέν εἷς αἴσθησις γιγνώσκω , ποιέω ὁ παθητικός ποιότης εἰμί δέ πολύς , ποιέω ὁ σχῆμα καί ὁ γυμνασία δέ χάρις εἰμί εἶπον καί τρίτος διαίρεσις , ὅτι ὁ ποιότης ἢ ἐν Ψυχή θεωρέω ἢ ἐν σῶμα ἢ ἐν Ψυχή καί σῶμα .. καί εἰμί εἰμί ἐν Ψυχή καί σῶμα θεωρέω , ποιέω ὁ ἕξις καί ὁ διάθεσις . εἰμί δέ ἐν Ψυχή μόνος , ποιέω ὁ δύο εἶδος ὁ κατά δύναμις καί ἀδυναμία . εἰμί δέ ἐν σῶμα θεωρέω , ἢ διά βάθος εἰμί ἢ ἐπιπόλαιος . καί εἰμί μέν διά βάθος , ποιέω ὁ παθητικός ποιότης , εἰμί δέ ἐπιπόλαιος , ὁ σχῆμα καί ὁ μορφή . μέχρι οὗτος καί ὁ τρίτος κεφάλαιος . τέταρτος εἰμί ὁ διαφορά ὁ εἶδος . καί φημί ὅτι τέσσαρες εἰμί ὁ πρῶτος καί τρίτος καί τέταρτος διαφέρω ὁ δύο , ὅτι ὁ μέν δύναμις ὁ δέ ἐνέργεια . πάλιν διαφέρω ἀλλήλων , ὅτι ὁ μέν πρῶτος καί ἐν Ψυχή καί ἐν σῶμα θεωρέω , ὁ δέ δύο ἐν Ψυχή μόνος , ὁ δέ τρίτος καί τέταρτος ἐν σῶμα μόνος . | πάλιν ὁ τρίτος ὁ τέταρτος διαφέρω , ὅτι ὁ μέν τρίτος διά βάθος θεωρέω , ὁ δέ τέταρτος ἐπιπόλαιος ὁ σῶμα . Πέμπτος ὁ οὗτος τάξις ζητέω . καί φημί ὡς εἰκότως ἕξις καί διάθεσις ὁ ἄλλος προτάσσω , διότι καί ἐνέργεια εἰμί καί τελειωτικός ὁ Ψυχή καί ἐν σῶμα καί ἐν Ψυχή θεωρέω . προτιμάω ἐν καί οὗτος ὁ ἄλλος . πάλιν ὁ κατά δύναμις καί ἀδυναμία εἰκότως δύο λαγχάνω τάξις , ὁ μέν πρῶτος , καθότι ὁ μέν δύναμις ὁ δέ ἐνέργεια , ὁ πρωτεῖος δέ ἀπολαμβάνω ὁ λοιπός , καθό ὁ μέν δύο περί ψυχή θεωρέω , ὁ δέ λοιπάς περί ὁ σῶμα δηλέομαι . ὁ δέ τρίτος εἰκότως προτάσσω ὁ τέταρτος , ἐπεί ὁ μέν ἐν βάθος εἰμί ὁ δέ ἐπιπόλαιος θεωρέω . οὗτος πέρας ὁ πρόκειμαι θεωρία . Θεωρία ὅς p . 8b25 ποιότης δέ λέγω κατά ὅς ποιέω λέγω εἰμί . ἔθος εἰμί ὁ ἀρχαῖος , ἵνα ὅτε μέν αὐτός εὑρίσκω ὄνομα , λέγω ὁ λέγω καί καλέω , ὅτε δέ ὄνομα λέγω εὑρίσκω ἐά ὁ κοινός συνήθεια καί παρά ὁ παλαιός κεῖμαι , λέγω ὁ καλέω καί λέγω . πῶς οὖν ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης περί ποιότης διαλέγω ὁ λέγω ἕπω , καίτοι εὑρίσκω ἡʹ χρῆσις ὁ ὄνομα παρά πρός οὗτος φημί ὅτι εἶπον ὁ λέγω ὁ φιλόσοφος , οὐ ὡς βουλομενοςσφετερισαω ὁ ὄνομα ὁ ἀρχαῖος , ἀλλά ὡς πλατύς ὁ οὗτος χρῆσις ποιέω · εἰμί γάρ καί παρά Πλάτων εἰμί εὑρίσκω , ἀλλά ἐν σπάνις ὁ οὗτος <χρῆσις> | φαίνω , ὡς δηλόω καί αὐτός λέγω ἔοικα ἐγώ μή πάνυ γιγνώσκω ὁ ὁ ποιότης ὄνομα ἀθρόος λέγω . δῆλος οὖν ὅτι οὐ εἰμί ὁ οὗτος χρῆσις παρά ὁ παλαιός πλατυτέρα εὑρίσκω . ὡς ἐν αὐτός τέλειος ὁ περί οὗτος διδασκαλία ποιέω καί πᾶς φανερός , εἶπον ὁ λέγω . μή περιπλάνηση δέ τις ὁ λέξις διά ὁ εἶπον ὄψ ποιότης λέγω κατά ὅς ποιέω τις εἰμί λέγω καί νομίζω πᾶς ποιότης παρώνυμος λέγω καί πᾶς παρώνυμος λέγω · ποιότης εἰμί · οὐδέ γάρ οὗτος εἰμί ἀληθής · οὔτε γάρ πᾶς ποιότης παρώνυμος κατηγορέω ( ὁ γάρ ἀρετή καί ὁ σπουδαῖος ποιότης εἰμί οὖον κατηγορέω παρώνυμος διά ὁ μή ἔχω κοινωνία ὄνομα , ἀλλά μᾶλλον ἑτερώνυμος ) , οὔτε πᾶς παρώνυμος λέγω ποιότης εἰμί · ὁ γάρ πατρωνικός εἰμί καί παρώνυμος λέγω , ἀλλά οὖν οὐ ἄν ποτός τις οὗτος καλέω ποιότης . ἐνταῦθα δέ ζητέω τίς χάρις οὐ ἕπω ποιότης λέγω κατά ὅς ποιέω τις γίγνομαι , ἀλλά κατά ὅς ποιέω τις εἰμί λέγω . καί λέγω ὅτι διά ὁ εἰμί χωρίζω ὁ παθητικός <ποιότητα> ἀπό ὁ πάσχω , ὅτι ὁ μέν παθητικός ποιότης ὁ εἰμί εἰμί καί σύνειμι ἀεί ὁ ὑπόκειμαι , ὁ δέ πάσχω ἐν ὁ γίγνομαι ἔχω ὁ εἰμί . εἰμί ἐν ἕπω κατά ὅς ποιέω τις γίγνομαι , ἐπεί καί ὁ ποιότης ὁ ὑπό ὁ πάσχω ἀνάγω , οὗτος εἰμί ὁ διά φόβος ὠχρίασις , ποιός | τις ἐγώ ποιέω , ἀποπλανάω ὁ νόος ὁ ἀκροάομαι περί οὗτος ὁ σημαίνω . ὁ δέ εἰμί προστίθημι δείκνυμι ὅτι περί ὁ παθητικός ποιότης διαλέγω , ὅστις ὁ εἰμί εἰμί , καί οὖον περί ὁ πάσχω ὁ ἐν ὁ γίγνομαι ἔχω ὁ εἰμί . λαμβάνω δέ τις οὗτος ὁ γραφεύς , λέγω ὅτι τίς χάρις ἐνταῦθα μέν ὁ ποιότης διά ὁ ποιέω διδάσκω , ἐν δέ ὁ τέλος ὁ κατηγορία διά ὁ ποιότης δηλόω ὁ ποιός . καί φημί ὅτι εἰκότως οὗτος ποιέω · ὁ μέν γάρ ποιότης ὁρίζω διά ὁ ποιέω διά δύο αἴτιος τις · πρῶτος μέν διά ὁ σαφής δεῖ σημαίνω ὁ ἀσαφής · λέγω δέ ὁ ποιός σαφής εἰμί ὁ ποιότης , διότι καί ὁ μετέχω ὁ μετέχω σαφής εἰμί · ὁ γάρ ποιός , οὗτος εἰμί ὁ σῶμα ὁ μετέχω ὁ ποιότης , αὐτός μετέχω ὁ ποιότης , οὐ δέ ὁ ποιότης μετέχω ὁ σῶμα . ἢ οὖν διά ὁ σαφής , οὗτος εἰμί ὁ ποιέω , ὁ ποιότης σημαίνω , ἢ διότι ὁ ποιότης γένος εἰμί γενικός . οὗτος δέ ὁ γένος οὖον δύναμαι σημαίνω ἐκ ὅς πρό αὐτός , διότι οὐδείς [ μηδείς ] ἔχω ἀνωτέρω αὐτός . ἀλλά ἐκ ὁ μετέχω αὐτός , ὅσπερ καί ἐνταῦθα ποιέω , διά ὁ μετέχω ὁ ποιότης , ἤγουν αἰτέω ποιέω , ὁ γένος οὗτος ὁ γενικός , λέγω δή ὁ ποιότης , δηλόω . ἐν δέ ὁ τέλος ὁ κατηγορία ὁ ποιός διά ὁ ποιότης σημαίνω διά ὁ ἀνάγκη ὁ πρός τίς · ἐπεί γάρ οὗτος διά ὁ σχέσις πρός τίς εἰμί , ἐν δέ ὁ πρός τίς ἀνάγκη συνεισάγω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος , οὗτος χάρις ἐνταῦθα ὁ ποιός βούλομαι δηλόω προσυπακούω ὁ ποιότης διά ὁ ἀνάγκη ὁ πρός τίς , ὡς εἴρω . p . 8b26 εἰμί δέ ὁ ποιότης ὁ πλεοναχός λέγω . ἀπορέω ἐνταῦθα ὅτι ὁ ποιότης ὁ πολλαχῶς λέγω , ὁ δέ πολλαχῶς λέγω ὁμώνυμος , ὁ ποιότης ἄρα ὁμώνυμος . ὁ δέ λύσις εἰμί οὗτος · ὅτι καί αὐτός οὗτος ὁ πολλαχῶς λέγω πολύς σημαίνω · πολλαχῶς γάρ λέγω καί ὁ ουνωνυμος καί ὁ συνώνυμος καί ὁ . ἀπό εἷς . ἀλλά ὁ μέν ὁμώνυμος πολλαχῶς λέγω , οὖον μέντοι γε καί εἰμί · ἐν γάρ ὄνομα μόνος ὁ κοινωνία . ὁ δέ συνώνυμος καί εἰμί καί λέγω . ὁ τοίνυν Ἀριστοτέλης ὁ πολλαχῶς ἐνταῦθα λέγω ἐπί ὁ συνώνυμος περιλαμβάνω . ἀλλά ἵνα τέλειος γίγνομαι ὁ ἀπόκρισις , προστίθημι ὁ ὄη κατά διά . νοια , ἵνα εὑρίσκω ὁ ῥητός οὕτως ἔχω ὅς δέ ποιότης εἰμί ὁ πολλαχῶς λέγω ὄντων᾿ , ἵνα ὁ τέλειος ὁ ὁ ὁμώνυμος διάκρισις ποιέω . p . 8b26 εἷς μέν οὖν εἶδος ποιοαβλης ἕξις καί διάθεσις λέγω . ζητέω ἐνταῦθα πῶς ἀπαριθμέω δύο εἶδος , λέγω δή ἕξις καί διάθεσις , εἷς εἶδος οὗτος μόνος καλέω . καί φημί ὅτι ὁ ἕξις καί ὁ διάθεσις οὐδείς διαφέρω ἀλλήλων , εἰμί μή ὁ μᾶλλον καί κακός · ὁ δέ μᾶλλον καί κακός | εἶδος διαφορά οὐ ἐργάζομαι · ὁ ἄρα ἕξις καί διάθεσις οὐ εἰμί διάφορος ἀλλά εἷς , ὡς εἶπον , εἶδος ὁ δέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός . p . 8b27 διαφέρω δέ ἕξις διάθεσις ὁ μόνιμος καί χρόνιος εἰμί . Ἐνταῦθα βούλομαι διάκρισις ποιέω ἕξις καί διάθεσις φημί ὁ φιλόσοφος ὅτι ( ?? ) αὐτός οὖον διαφέρω , εἰμί μή ὁ πολυχρόνιος . πρός ὅς φημί ὅτι οὗτος οὐ εἰμί τέλειος διάκρισις · οὖον μόνος γάρ οὗτος , οὗτος εἰμί ὁ ἕξις καί ὁ διάθεσις , ὁ πολυχρόνιος καί ὀλιγοχρόνιος διακρίνω , ἀλλά καί ἐπί ὁ παθητικός ποιότης ὁ ἀπό πάθος γίγνομαι καί ὁ πάθος οὗτος πείρω διακρίνω . ἵνα γοῦν οὗτος γίγνομαι τέλειος διάκρισις , ἑκάτερος ὁ εἶδος προσθετέον ὁ μέν ἔχω καί διάθεσις ὁ τέλειος καί ἀτελής , ὁ δέ παθητικός ποιότης καί ὁ πάθος ὁ ἐπεισοδιώδης , ἵνα εὑρίσκω οὕτως ὅς πολυχρόνιος καί μόνιμος καί τελειωτικός ἕξις εἰμί , ὁ δέ ὀλιγοχρόνιος καί εὐμετάβλητος καί οὖον τέλειος διάθεσις εἰμί , παθητικός δέ ποιότης εἰμί ὁ πολυχρόνιος καί δυσμετάβλητος καί ἐπεισοδιώδης , <πάθος δέ εἰμί ὁ ὀλιγοχρόνιος καί εὐμετάβλητος καί ἐπεισοδιώδης οὗτος γάρ ὁ προσθήκη γίγνομαι τέλειος ὁ ἀμφότερος ποιέω διάκρισις . p . 8b29 τοιοῦτος δέ ὁ ἐπιστήμη καί ὁ ἀρετή . προσυπακουστέον ἐνταῦθα ὅτι καί ὁ τέχνη . ὁ δέ τέχνη λέγω μόνιμος εἰμί καί δυσμετάβλητος οὖον πρός ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά πρός ὁ γνῶσις | ὁ γιγνώσκω , εἰμί ἄρα ἐν ἔχω ἔχω ὁ ἰατρικός θεώρημα . p . 8b30 ἐάν καί μέτριος τις ἐπιστήμη λαμβάνω . Μέτριος ἐπιστήμη καλέω ὁ τέχνη διά ὁ ῥευστός ὁ ὕλη , ἤ μέρος ὁ ἐπιστήμη , ὡς ἐάν τις πολύς εἰμί ὁ Εὐκλείδης θεώρημα δέκα μόνος οἶδα θεώρημα , ἀκριβῶς μέντοι καί δυσμεταβλήτως . p . 8b31 ἐάν μή μέγας μεταβολή γίγνομαι ὑπό νόσος ἤ ἕτερος τις τοιοῦτος . τοιοῦτος μεταβολή Θουκυδίδης ἱστορέω ἐν ὁ κατά αὐτός λοιμός · φημί γάρ ὅτι ζάω σφεῖς τε ἑαυτοῦ ἀγνοέω καί ὁ ἐπιτήδειος , πολύς μᾶλλον καί ὁ ἐπιστήμη , ὅς ἔχω ὁ πρίν . p . 8b32 ὡσαὺ ὅς δέ καί ὁ ἀρετή , οἷος ὁ δικαιοσύνη καί ὁ σωφροσύνη καί ἕκαστος ὁ τοιοῦτος , οὐ εὐκίνητος δοκέω εἰμί οὐδέ εὐμετάβλητος . εἰκότως ὁ Ἀριστοτέλης ἐνδιατρίβω ἰός ὁ Ψυχή παράδειγμα διά τοιοῦτος αἴτιος · ἐπεί λέγω ὅτι δυνατός ὁ αὐτός ποιότης , κατά ἄλλος μέντοι καί ἄλλος , καί ἕξις εἰμί καί παθητικός ποιότης , ἕξις μέν πρός · ὁ ὑπόκειμαι , παθητικός δέ ποιότης πρός ἐγώ ὁ αἰσθάνομαι , ὁ δέ ἕξις δύναμαι θεωρέω καί ἐν σῶμα καί ἐν Ψυχή , ὅσος μέν οὖν · εἰμί ποιότης ἐν σῶμα θεωρέω καί ἐνέργεια εἰμί καί ἐν βάθος τελέω , οὗτος ὑπό ὁ παθητικός ποιότης ἀνάγω καί ὑπό ὁ ἕξις , οἷος ὁ θερμότης ὁ ἐν ὁ πῦρ , ὅσος δέ ἐν Ψυχή μόνος θεωρέω , | ὑπό ὁ ἕξις καί ὁ διάθεσις μόνος ἀνάγω , οὐκέτι δέ ὑπό ὁ παθητικός ποιότης · οὐδέ γάρ ποιέω τίς περί ὁ ἡμέτερος αἴσθησις . βούλομαι τοίνυν ὁ Ἀριστοτέλης μή ἐπαμφοτερίζω παραδίδωμι παράδειγμα οὗτος , ἕξις καί διάθεσις , ἀναγκάζω περί οὗτος ἐνδιατρίβω , ἵνα τέλειος ὁ τε ὁ ἕξις καί ὁ διάθεσις ποιέω διά ὁ παράδειγμα διάκρισις . p . 8b35 Διάθεσις λέγω ὁ εἰμί εὐκίητοι καί ταχύς μεταβάλλω , οἷος θερμότης καί ψῦξις καί νόσος καί ὑγεία καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος . ἐνταῦθα γίγνομαι ὁ ἀττικός ἐξηγητής λαμβάνω ὁ φιλόσοφος , λέγω ὅτι οὐ εἰκότως παραλαμβάνω ὁ παράδειγμα · διάθεσις μέν γάρ βούλομαι παράδειγμα λαμβάνω , θερμότης καί ψῦξις παραλαμβάνω , ὅσπερ οὐ εἰμί διάθεσις , ἀλλά μᾶλλον παθητικός ποιότης . πρός ὅς φημί ὅτι πρῶτος μέν ὁ αὐτός ποιότης , ὡς πολλάκις εἴρω , καί ὑπό ὁ διάθεσις καί ὑπό ὁ παθητικός ποιότης . ἀνάγω δυνατός . ἄλλως τε δέ καί καταφρονέω ὁ παράδειγμα ὁ Ἀριστοτέλης πολλάκις εἴρω . εἰμί γάρ βούλομαι σαφής ἀποδίδωμι ὁ παράδειγμα , λέγω οὕτως · ὄα . ὁ διάθεσις λέγω οἷος νόσος καί ὑγεία · ὁ δέ νόσος καί ὑγεία εὐκίνητος · ὁ δέ εὐκίνητος οἷος θερμότης καί ψυχρότης . δεῖ τοίνυν ὁ θερμότης καί ὁ ψῦξις ἀκούω ὡς παράδειγμα εἰμί ὁ εὐκίνητος , οὖον μέντοι γε ὁ διάθεσις · ὥσπερ γάρ εἴρω , μή πάνυ ὁ παράδειγμα φροντίζω , οὐδείς οὗτος ποιέω διάκρισις , ἀλλά πᾶς συμμίγνυμι . p . 9a1 εἰμί μή τις καί αὐτός οὗτος διά χρόνος πλῆθος ἤδη φυσιόω καί ἀνίατος ἢ πάνυ δυσκίνητος εἰμί , ὅς ἄν τις ἴσως ὡς ἕξις προσαγορεύω . φυσιόω λέγω , οὗτος εἰμί φύσις τις γίγνομαι , ὕστερος δέ ὅτι δυνατός ὁ αὐτός ποιότης καί ἔχω καί διάθεσις <λέγεσθαι> · ὁ γάρ καί ὁ ὑγεία ἔχω λέγω , ὥσπερ ὁ ἐν ὁ Μίλων ὁ ἀθλητής ὑγεία καί ὁ ὅς πένταθλον , περί ὅς Ἱπποκράτης φημί ἱ εἰς ἄκρος εὐεξία σφαλερός , νόσος δέ οἷος ὁ · ἑκτικός πυρετός . καί οὗτος μέν ἔχω λέγω ὡς δυσαπόβλητος , εἰμί δέ εὐμετάβλητος εἰμί ὁ νόσος καί ὑγεία , τότε αὐτός λέγω διάθεσις ὑπάρχω . p . 9a10 εἰσί δέ ὁ μέν ἔχω διάθεσις , ὁ δέ διάθεσις οὐ ἐκ ἀνάγκη ἔχω . ἐνταῦθα παραλογισμός τις γίγνομαι ἔλεγχος ἐπί οὗτος ὁ φιλόσοφος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · φημί γάρ · ὁ ἕξις διάθεσις , ὁ διάθεσις οὐ ἕξις , ὁ ἕξις οὐ ἕξις . καί φημί ὅτι ὁ μέσος ὅρος ὁμώνυμος εἰμί , οὗτος εἰμί ὁ διάθεσις · ὥσπερ λέγω ὄνομα ὁ κατά πᾶς μέρος λόγος φέρω , καί πάλιν ὄνομα ὁ πτωτικός ὁ ἀντιδιαστέλλω ὁ ῥῆμα , οὕτως εἰμί · καί καθολικός διάθεσις καί μερικός · εἰμί γάρ διάθεσις ὁ κοινῶς Ν κατά ἕξις καί διάθεσις κατηγορέω , εἰμί δέ διάθεσις ὁ ἀντιδιαστέλλω ὁ ἔχω . ποτέ δέ ὁ συλλογισμός λαμβάνω καθολικός διάθεσις , ὅτε λέγω ἡʹ ἕξις διάθεσις , ποτέ δέ ὁ μερικός , ὅτε φημί ἡʹ δέ διάθεσις οὐ ἕξις . καί ἐκ οὗτος συμβαίνω ὁ παραλογισμός γίγνομαι · πλανάω γάρ οὗτος ὁ ὁ διάθεσις ὁμωνυμία , μή εἰμί ὁ ἀμφότερος ὅρος ὁ συλλογισμός ὁ αὐτός λαμβάνω σημαίνω . p . 9a14 ἕτερος δέ γένος ποιότης , κατά ὅς πυκτικός τις καί δρομικός ἢ ὑγιεινός καί νοσώδης λέγω , καί ἁπλόος ὅσος κτάομαι δύναμις φυσικός ἢ ἀδυναμία λέγω · οὖον γάρ ὁ διάκειμαι πως ἕκαστος ὁ τοιοῦτος ποιός λέγω , ἀλλά μᾶλλον ὁ δύναμις ἔχω φυσικός ἤ ἀδυναμία ὁ ποιέω τίς ῥᾳδίως ἢ μηδείς πάσχω , καί ὁ ἑξῆς . ἵνα ὁ δύο εἶδος ὁ ποιότης νοέω , τρεῖς οὗτος ζητέω · ποσαχῶς ὁ δύναμις , καί περί Ποίας δύναμις εἰμί ἐγώ ὁ λόγος . καί τρίτος αὐτός ὁ δύναμις περί ὅς διαλέγω . οὐκοῦν ἐπεί οὗτος ἔχω , ὁ <πρό> θέσις , ἀρκτέος ἀπό ὁ πρῶτος . ὁ τοίνυν δύναμις ὁ ἁπλόος λέγω , ἢ προσεχῶς ἢ πόρρω . εἰμί δέ ὁ δύναμις διχῶς λέγω , καί ὁ ἀδυναμία ὁμολογουμένως τοσαυταχῶς λέγω , ἢ προσεχῶς | ἢ πόρρω · ὁσαχῶς γάρ λέγω ὁ ἕτερος ὁ ἀντίκειμαι , τοσαυταχῶς καί ὁ ἕτερος . ἀλλά ἐπεί ὁ παράδειγμα φάος ἀνάπτω εἴωθα ὁ λέγω , φέρω ἕκαστος ὁ προερέω ὑποβάλλω παράδειγμα . πόρρω τοίνυν δύναμαι . ὅς φημί , ὡς ὅτε εἶπον ὁ ἄνθρωπος ἐπιτήδειος εἰμί πρός πᾶς ἐπιστήμη , προσεχής δέ δύναμις λέγω , ὡς ὅτε εἶπον αὐτός ὁ ἄνθρωπος ἐπιτηδείως ἔχω πρός γραμματικός . ὁμοίως πόρρω ἀδυναμία εἰμί , ὡς ὅτε εἶπον ὁ λίθος <μὴ> ἐπιτήδειος εἰμί πρός πᾶς ἐπιστήμη , δέ ἀδυναμία εἰμί , ὡς ὅτε εἶπον ὁ λίθος μή δύναμαι ἐπιτηδείως ἔχω πρός γραμματικός . καί ἐν οὗτος ἐγώ συμπεραίνω ὁ <πρῶτον> δύο κεφάλαιος , ἐν ὅς ὀφείλω μετά ὁ ἀπαρίθμησις ὁ σημαίνω ὁ δύναμις καί ὁ ἀδυναμία οἶδα περί ποῖος σημαίνω εἰμί ἐγώ ὁ λόγος . λέγω τοίνυν ὅτι ὁ λόγος οὖον γίγνομαι ἐγώ οὔτε περί ὁ πόρρω δύναμις οὔτε περί ὁ πόρρω ἀδυναμία , ἀλλά περί ὁ προσεχής . καί εἰκότως οὖον πεοὶ ὁ πόρρω ἐγώ ὁ λόγος , ἀλλά περί ὁ προσεχής , διότι ὁ ζήτησις ἐγώ εἰμί περί συμβεβηκός καί εἰμί . διότι μέν οὖν περί συμβεβηκός ὁ ζήτησις , ἀπέχω ὁ πόρρω δύναμις ( οὗτος γάρ οὐσία εἰμί , ὡς δείκνυμι ) , διότι δέ περί εἰμί ἐγώ ὁ λόγος , οὖον πολυπργμονεος ὁ πόρρω ἀδυναμία · οὗτος γάρ παντελής εἰμί στέρησις | καί μή εἰμί . ὅτι δέ ὁ πόρρω δύναμις ὄντα εἰμί καί οὖον ποιότης , δῆλος ἐκ ὅς ὁ ὕλη μετέχω αὐτός ἄποιος λέγω . ὁ δέ πόρρω δύναμις ὁ ὕλη μετέχω , διότι ἐπιτηδείως ἔχω πρός πᾶς . τρίτος κεφάλαιος , ἐν ὅς ὀφείλω διαλέγω περί ὁ ἀφορίζω ἐγώ σημαίνω . ὁ τοίνυν δύναμις ὁ προσεχής ( περί γάρ οὗτος ἐγώ ὁ λόγος ) , καί δέ καί ὁ ἀδυναμία ὁ προσεχής , ἅτε δή ἐν ὁ ποιέω καί πάσχω θεωρέω , τετραχῶς ἑκάτερος αὐτός διαιρέω · δύναμαι λοιπός γίγνομαι ὀκτώ ὁ πᾶς συμπλοκή · οἷος δυνατός ποιέω , δυνατός μή ποιέω , ἀδύνατος ποιέω , ἀδύνατος μή ποιέω , δυνατός πάσχω , δυνατός μή πάσχω , ἀδύνατος πάσχω , ἀδύνατος μή πάσχω . τετραχῶς τοίνυν ἑκάτερος λέγω , ὁ Ἀριστοτέλης δύο συμπλοκή ἀπό ἑκάτερος λαμβάνω , ὁ οἰκεῖος ὁ οἰκεῖος ἀποδίδωμι · οἷος ὁ μέν δύναμις ἀποδίδωμι ὁ δύναμαι ποιέω καί ὁ δύναμαι μή πάσχω ( οὗτος γάρ εἰμί αὐτός οἰκεῖος ὁ λοιπός ) , ὁ δέ ἀδυναμία ὁ μή δύναμαι ποιέω καί ὁ μή δύναμαι μή πάσχω · οὗτος γάρ εἰμί αὐτός οἰκεῖος . ἵνα δέ σαφής ὁ λόγος ποιέω , ὑπόδειγμα οὗτος προσχράομαι · δύναμαι ποιέω λέγω οἷος ὁ πύκτης , δύναμαι δέ μή πάσχω ὁ ὑγιεινός , διότι μή βλάπτω ῥᾳδίως ὑπό ὁ ἔξωθεν προσπίπτω . οὗτος μέν οὖν ὁ δύναμις φημί ὁ παράδειγμα . ἐπί δέ ὁ ἀδυναμία φημί μή δύναμαι μέν ποιέω ὁ ῥᾴθυμος ὁ ἔχω ὑπτιάζω ὁ νόος καί μή δύναμαι ποιέω ὁ προσήκω , μή δύναμαι δέ μή πάσχω οἷος ὁ μαλακός σῶμα · οὗτος γάρ οὖον δύναμαι μή πάσχω , οὗτος εἰμί μή διαιρέω . καί ἐν οὗτος παραγράφω ἐγώ ὁ δύο εἶδος ὁ ποιότης . Προσκεχρήσθω δέ ἐγώ εὔτακτος καί ὁ τρίτος εἶδος αὐτός , φημί δή ὁ παθητικός ποιότης καί ὁ πάθος · οὗτος γάρ ὁ παθητικός ποιότης ἢ συμπληρόω ὁ εἶδος , ὡς ὁ ἐν ὁ μέλι γλυκύτης , ἢ οὖον συμπληρόω . καί εἰμί μή συμπληρόω , ἢ ἐν πᾶς ὁ εἶδος ὑπάρχω , ὡς ὁ λευκότης ὁ ἐν ὁ κύκνος , ἢ οὐ ἐν πᾶς , ὡς ὁ λευκότης ὁ ἐν ὁ ἄνθρωπος , πλήν ὡς εἄν εἰμί ὁ παθητικός ποιότης ποιέω ὁ ἀπό πάθος γίγνομαι . τέσσαρες οὖν εἰμί ὅς συμπληρωτικός , ὡς ἐν ὁ προλαμβάνω εἴρω , ποιότης ὁ πάθος ποιέω περί ὁ αἴσθησις , καί παθητικός ποιότης ὁ ἀπό πάθος γίγνομαι , καί αὐτός μέντοι ὁ πάθος , ἔτι δέ καί ὁ πάσχω , εἰμί δύναμαι ὁ αὐτός ποιότης εἴτε ἐπί σωματικός εἴτε ἐπί ψυχικός ποιότης εἰμί ἐπιδεκτικός , ζητέω ὁ λόγος · οἷος ἐπί σωματικός ποιότης ὡς ὁ θερμότης ὁ ἐν πῦρ παθητικός ποιότης εἰμί πάθος ποιέω κατά ὁ αἴσθησις , ὁ δέ ἐν ὁ ἄνθρωπος ὁ θερμός κεράννυμι κατά φύσις παθητικός ποιότης εἰμί ἀπό πάθος γίγνομαι , ὁ δέ ἐν ὁ πυρέσσω θερ - Μότης | οὐ ἁπλόος οὕτως εἰμί ἀλλά πάθος , ὁ δέ ἐκ ἡλικία συμβαίνω θερμότης ὑπό ὁ πάσχω ἀναφέρω . ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ ψυχικός ποιότης εἰμί γυμνάζω ὁ λόγος · ὁ μέν γάρ θυμός ἐν ὁ λέων παθητικός ποιότης εἰμί συμπληρόω ὁ εἶδος , ἐν δέ ὁ κεράννυμι ὀργίλος παθητικός ποιότης ἀπό πάθος γίγνομαι , ἐν δέ ὁ κατά περίστασις ὀργίλος , ὅτε δή καί λυπέω οὗτος συμβαίνω , πάθος εἰμί , ἐν δέ ὁ κατά πρόσκαιρος ὀργίλος καί ταχέως παύω πάσχω εἰμί . οὗτος καί περί ὁ τρίτος εἶδος ἐρῶ μεταβαίνω ἐπί ὁ τέταρτος εἶδος , ὅς εἰμί σχῆμα καί μορφή . ἀλλά ὥσπερ ὁ μέρος ὁ οὐσία οὐσία εἰμί , οὗτος καί ὁ μέρος ὁ ποιότης ποιότης εἰμί . μέρος δέ ὁ σχῆμα ὁ τε εὐθύς2 καί ὁ καμπύλος , ἐπεί πᾶς σχῆμα ἐκ αὐτός σύγκειμαι , ἢ ἐκ μόνος εὐθύς ἢ ἐκ μόνος περιφέρεια , ἢ ἐκ εὐθύς ἅμα καί περιφέρεια . εἰμί δέ οὗτος , ποιότης ἄρα εἰμί ὁ τε εὐθύς2 καί ὁ καμπύλος . ἀλλά ἐπεί πᾶς ὁ εἶδος ὁ ποιότης διεξέρχομαι , φέρω ζητέω ὑπό ποῖος εἶδος ὁ ποιότης ἀνακτέον ὁ βαρύς καί ὁ κοῦφος καί ὁ τραχύς καί ὁ λεῖος καί ὁ μανός καί ὁ πυκνός . ὁ μέν ἐν βαρύς καί ὁ κοῦφος οὐ εἰμί ποιότης ἀλλά οὐσία · ἐν οὐσία γάρ εἰμί ὁ μέν κάτω φέρω ὁ βαρύτης , ὁ δέ ἄνω <ἡ> κουφότης . | ὁ δέ λοιπάς φημί ὁ Ἀριστοτέλης ὑπό ὁ πρός τίς ἀνάγω · λέγω γάρ ὅτι ὁ τραχύς καί ὁ λεῖος οὐδείς ἄλλος σημαίνω ἢ ὁ θέσις ὁ μόριον ἀλλά καί ὁ μανός καί ὁ πυκνός · τίς γάρ φημί τραχύς ; οὖον ὁ ἔχω ἀνώμαλος κεῖμαι ὁ μόριον ; οὗτος δέ καί πυκνός φημί ὁ σύνεγγυς ἔχω ὁ μόριον , μανός δέ ὅς ὁ μόριον ἀπό ἀλλήλων διΐστημι . οὗτος δέ θέσις · ὁ δέ θέσις ὁ πρός τίς · δῆλος οὖν ὅτι καί οὗτος ὑπό ὁ πρός τίς ἀνάγω . καί περί μέν ὁ τραχύς καί ὁ λεῖος οὐδείς πολυπραγμονέω · ἀληθεύω γάρ . περί δέ ὁ μανός καί ὁ πυκνός ζητητέος , μήποτε ὁ ἐναντίος ἑαυτοῦ φάσκω , ἐνταῦθα μέν λέγω αὐτός πρός τίς , ἐν δέ ὁ περι γένεσις καί φθορά ποιότης οὗτος καλός . φημί τοίνυν ὅτι ἀμφότερος ὁ λόγος δύναμαι ἀληθεύω · ὁ γάρ μανός καί ὁ πυκνός δύο σημαίνω · λέγω γάρ πυκνός ποιός μέν ὁ σύνεγγυς ὁ μόριον ἔχω ποτέ δέ ὁ δυσπαθής , οὗτος καί μανός ποτέ μέν ὁ διΐστημι ἔχω ὁ μόριον ποτέ δέ ὁ εὐπαθής . ὅτε μέν οὖν ὁ πυκνός σημαίνω ὁ σύνεγγυς ἔχω ὁ μόριον , ὑπό ὁ πρός τίς ἀναφέρω , ὁμοίως καί ὁ μανός , ὅτε διΐστημι σημαίνω ὁ μόριον , καί αὐτός ὑπό ὁ πρός τίς ἀναφέρω , ὅτε δέ οὗτος δηλόω ὁ εὐπάθεια | καί ὁ δυσπάθεια , ὑπό ὁ ποιότης ἀνάγω , ἐκ ὁ ποιότης ὑπό ὁ παθητικός ποιότης ὁ ἀπό πάθος γίγνομαι . δύο τοίνυν εἰμί σημαίνω ὁ μανός καί ὁ πυκνός ἐγχωρέω ὁ αὐτός καί μανός εἰμί καί πυκνός , πρός ἄλλος καί ἄλλος λαμβάνω · οἷος ὁ ἀήρ μανός μέν εἰμί ὡς εὐπαθής πυκνός δέ ὡς σύνεγγυς ἔχω ὁ μόριον , οὗτος δή καί ὁ γῆ καί πυκνός λέγω ἵημι καί μαίνομαι · πυκνός μέν ὡς δυσπαθής μανός δέ ὡς ἔχω σηραγγώδης καί διάκενος τόπος ὡς δηλόω ὁ σεισμός ὁ γίγνομαι ἐν οὗτος πνεῦμα ὑπολαμβάνω . οὗτος πέρας ὁ θεωρία . Θεωρία κθ΄.> p . 9a14 ἕτερος δέ γένος ποιότης , κατά ὅς δρομικός ἢ πυκτικός ἤ ὑγιεινός ἤ νοσώδης εἰμί λέγω , καί ἁπλόος ὅσος κατά δύναμις φυσικός ὁ ἀδυναμία λέγω . ἐνταῦθα ζητέω πῶς γένος καλέω ποιότης · τίς γάρ ; ὁ ποιότης οὐ εἰμί γένος γενικός ; εἰμί οὖν γένος γενικός , πῶς φημί αὐτός γένος ἔχω ; δεῖ οὖν μή οὕτως ἀκούω ὁ ῥητός , ἀλλά ὅτε εἶπον γένος , ἀντί ὁ γένος εἰμί ὑπό ὁ ποιότης ἀνάγω , ὡς εἰμί ἄλλος μέν γένος , εἶδος δέ ὁ ποιότης , κατά ὅς δρομικός ἢ πυκτικός ἢ ὑγιεινός ἢ νοσώδης ἀλέγω ὁ μέν πυκτικός ἢ δρομικός παράδειγμα εἰμί ὁ δύναμαι ποιέω , ὁ δέ ὑγιεινός παράδειγμα εἰμί ὁ δύναμαι μή πάσχω , ὁ δέ νοσώδης | παράδειγμα εἰμί ὁ μή δύναμαι πάσχω · ὁ γάρ μή δύναμαι ποιέω παραλείβω ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης ὡς ἐκ ἐγώ προσυπακούω . ἐκεῖνος δέ σημειωτέος ὅτι οὖον αὐτός εἰμί πύκτης καί πυκτικός , ἀλλά πύκτης μέν ὁ ἐνέργεια ἔχω ὁ πυκτικός ἐπιστήμη , πυκτικός δέ ὁ μήπω μέν ἐνέργεια ἔχω ἐπιτήδειος δέ εἰμί πρός ὁ παρασκευάζω οὗτος . οὕτως ῥήτωρ μέν ὁ ἐνέργεια εἰμί , ῥητορικός δέ ἐπιτήδειος πρός ῥητορικός . ἐκεῖνος δέ δεῖ σημειόω , ὅσπερ ἐξαίρω ἔχω ὁ εἶδος οὗτος · ὁ μέν γάρ μετέχω αὐτός ὀνομάζω , αὐτός δέ ὁ εἶδος ἀκατονόμαστος εἰμί καί διά ἄλλος προφέρω · οἷος εἶδος πυκτικός ἐπιτηδειότης καί ὁ πρός αὐτός ἐπιτηδείως ἔχω ἄνθρωπος · ὁ μέν οὖν ἄνθρωπος ὀνομάζω πυκτικός , αὐτός δέ ὁ ἐπιτηδειότης , πρός ὅς ἔχω ἐπιτηδείως ὁ ἄνθρωπος , ακατονόμαστος εἰμί . καί δικαίως · ὁ γάρ ἐνέργεια εἰμί εἰμί ὁ ὄνομα . p . 9a28 τρίτος δέ γένος ποιότης παθητικός ποιότης καί πάθος . ὁ μέν οὖν ζητέω ἀνωτέρω διά ὁ γένος οὗτος , καί ἐπί οὗτος ῥητέος εἰμί , ὅτι ἑτέρως δεῖ ὁ γένος ἀκούω . ὅτι δέ ὁ παθητικός ποιότης δύο σημαίνω , ὁ τε παθητικός ποιότης ὁ ἀπό πάθος γίγνομαι καί ὁ ποιέω περί ὁ αἴσθησις , ἐκ διαίρεσις ἐν ὁ θεωρία δείκνυμι . οὐδείς δέ ἄτοπος καί νῦν οὗτος μιμνήσκω · ὁ παθητικός ποιότης ἢ συμπληρόω ὁ εἶδος ἢ οὖον συμπληρόω . καί εἰμί μέν συμπληρόω , γίγνομαι ὁ πάθος ποιέω περί ὁ αἴσθησις , εἰμί δέ οὖον συμπληρόω ὁ εἶδος , ἢ πᾶς | ὁ εἶδος ὑπάρχω , ὡς ὁ λευκότης ὁ ἐν ὁ κύκνος , ἢ οὖον πᾶς ὁ εἶδος , ὡς ὁ ἐν ἄνθρωπος λευκότης , πλήν ὡς εἄν εἰμί ὁ παθητικός ποιότης ποιέω ὁ ἀπό πάθος γίγνομαι . p . 9b9 λευκότης δέ καί μελανία καί ὁ ἄλλος χροιά οὖον ὁ αὐτός τρόπος ὁ εἴρω παθητικός ποιότης λέγω , ἀλλά αὐτός ἀπό γίγνομαι . ζητητέος ἐνταῦθα πῶς ὁ χρῶμα οὖον λέγω πάθος ποιέω περί ὁ αἴσθησις ὁ Ἀριστοτέλης , καίτοι γε ποιέω · ὁ μέν γάρ λευκός διακρίνω ὁ δέ μέλας συγκρίνω ὁ ὄψις . φημί τοίνυν ὅτι οὗτος ποιέω διά τέσσαρες αἴτιος · ἢ γάρ ἀπό ὁ ἐξαίρετος , ὡς εἴρω ἐν ὁ προλαμβάνω , βούλομαι ὁ κατηγορία ἕκαστος τίθημι , ἢ ἐπεί ὁ μέν ἄλλος τοιοῦτος πάθος ποιέω , οἷος περ αὐτός εἰμί , οἷος ὁ θερμός θερμαίνω καί ὁ ψυχρός ψύχω , ὁ δέ χρῶμα οὖον τοιοῦτος πάθος ποιέω , οἷος εἰμί αὐτός · ὁ γοῦν λευκός διακρίνω ὁ ὄψις , οὖον μέντοι γε καί λευκαίνω , ὁ μέλας συγκρίνω , οὖον μήv καί μελαίνω . καί διά οὗτος ὁ αἴτιος οὐ ἀνέχω εἶπον αὐτός πάθος ποιέω περί ὁ αἴσθησις . τρίτος αἰτία , ὅτι ὁ μέν ἄλλος οὐ οἷος τε εἰμί χωρίζω ἐπίνοια , οὗτος δέ ἐπίνοια χωρίζω , ὅς φημί ὁ Πορφύριος . τέταρτος αἰτία · ὁ πάθος ἐν χρόνος γίγνομαι , ὁ δέ ὄψις τις φημί ἄχρονος ὁράω · εἰμί γάρ ἐν χρόνος γίγνομαι , φημί , ὁ ὁράω , ἐσθίω ὁ μέν πλησίος πρότερος ὁράω ὁ δέ πόρρω ὕστερος ὁράω , καί μή ἅμα ἅπας . ἀλλά μήv πᾶς ἅμα εἰμί ὁράω · οὐ ἄρα ἐν χρόνος ὁ ὁράω . | καλῶς ἄρα οὐ εἶπον ὁ χρῶμα πάθος ποιέω περί ὁ αἴσθησις , ἵνα μή εἰς ὁ τοιοῦτος εἰσπίπτω ἀμφισβήτησις ὁ ζητέω εἴτε ἐν χρόνος εἴτε ἄχρονος γίγνομαι ὁ ὁράω . p . 9b13 αἰσχύνω γάρ τις ἐρυθρός γίγνομαι καί φοβέω ὠχρός καί ἕκαστος ὁ τοιοῦτος . οὗτος φημί ὁ φιλόσοφος , ὅτι οὐ ἐκ κρᾶσις ὁ κατά φύσις ὠχρός καί ὁ κατά φύσις ἐρυθρός τοιοῦτος χράω ὁ χρῶμα , ὁ δέ διά φόβος ὠχριῶ καί ὁ διά αἰδώς ἐρυθρίας . πόθεν ἐν ὁ τοιοῦτος γίγνομαι ; ὁ μέν οὖν διά φόβος ὠχριῶ γίγνομαι ὥσπερ φεύγω ὁ φύσις καί συναρπάζω σύν ἑαυτοῦ ὁ φίλιος αἷμα , ὁ δέ διά αἰδώς ἐρυθρίας γίγνομαι ὡς ὁ αἷμα συντρέχω καί δίκη προκάλυμμα γίγνομαι ὁ ὁράω . p . 10a25 ἴσος μέν οὐ καί ἄλλος ἄν τις φαίνω τρόπος ποιότης , ἀλλά ὁ γε λέγω μάλιστα σχεδόν τοιοῦτος εἰμί . οὐ ὅτι ἄλλος τρόπος εἰμί τις ποιότης ( καί οὗτος δῆλος οὖον μόνος ἐκ ὁ διαίρεσις ὁ ἀνωτέρω εἴρω · καί γάρ ὁ διαιρετικός μέθοδος οὐδείς καυχάομαι φεύγω , ὡς ὁ Πλάτων φημί · ἀλλά ὅτι καί μετά ὁ φιλοσοφία Ἀριστοτέλης πολύς γίγνομαι ἀνήρ σοφός , ὅστις εἰκός εἰμί εἶπον , εἴπερ ὑπάρχω ἕτερος τρόπος ποιότης ) , ἀλλά οὗτος εἴρω ὁ Ἀριστοτέλης γυμνάζω ἐγώ καί ζητητικός ἀποτελέω βούλομαι . p . 10a27 ποιότης μέν ἐν εἰμί ὁ εἴρω , ποιός δέ ὁ κατά αὐτός παρώνυμος λέγω | ἤ ὁπωσοῦν ἄλλως ἀπό αὐτός . ἐπί μέν οὖν ὁ πλεῖστος καί σχεδόν ἐπί πᾶς παρώνυμος λέγω ὁ , οἷος ἀπό ὁ λευκότης ὁ λευκός καί ἀπό ὁ γραμματικός κέω ὁ γραμματικός καί ἀπό ὁ δικαιοσύνη ὁ δίκαιος . μετά ὁ ὑπογραφή ὁ ποιότης καί ὁ οὗτος διαίρεσις μεταβαίνω λοιπός ὁ φιλόσοφος ἐπί ὁ διδάσκω ὁ ἴδιος οὗτος . πρίν δέ οὗτος ποιέω , ὁ εἴρω ὑπογραφή διόρθωσις ἀξιόω . καί ἄξιος ζήτησις ὡς τίς χάρις μή εὐθύς οὗτος διορθόω , ἀλλά μετά ὁ υπογοαφη ὁ διαίρεσις <ἔταξε> . καί φημί ὅτι οὗτος εἰκότως ποιέω · ὁ ὑπογραφή ἴδιος ἀναλογέω . οὐ εὐθύς οὖν διορθόω οὗτος ἀλλά μετά ὁ διαίρεσις , ἵνα συνάριθμος γίγνομαι ὁ ἴδιος · βούλομαι γάρ αὐτός διορθόω καί ἀκέραιος ἀποδείκνυμι , ἵνα κατά ὁ συνεχής σύν ὁ ἴδιος εὑρίσκω λέγω . τίς δέ εἰμί ὁ αὐτός διόρθωσις ; ὁ ὁπωσοῦν ἄλλως · ὁ μέν γάρ πρότερος ὑπογραφή δηλόω ὁ παρώνυμος ὁ ποιότης κατηγορέω . οὗτος δέ οὐ ἀληθής · οὖον μόνος γάρ παρώνυμος ἀλλά τετραχῶς κατηγορέω , παρώνυμος , ὁμώνυμος , ἑτερώνυμος , ἀκατονομάστως . καί παρώνυμος μέν κατηγορέω ὡς ὁ λευκός ἀπό ὁ λευκότης , ἑτερώνυμος δέ ὡς ὁ ἀρετή ὁ σπουδαῖος , ὁμώνυμος δέ ὡς ὁ μουσική ἐπιστήμη ὁ μουσικός γυνή , ἀκατονομάστως δέ ὡς ὁ δύο εἶδος ὅλος ὁ ποιός - τήτη . καί διότι μέν παρώνυμος κατηγορέω , εἶπον κατά ὅς ποιέω τις εἰμί λέγω , διότι δέ καί ὁμώνυμος ἑτερώνυμος καί ἀκατονομάστως , προστίθημι ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως , ἵνα ὁ ἄλλος τρεῖς τρόπος αἰνίζομαι . οὗτος οὖν οὕτως εἴρω καί ὁ τέλειος ἐγώ ὑπογραφή γιγνώσκω , φέρω λοιπός καί ὁ ὁ ἴδιος διδασκαλία ποιέω . τρεῖς τοίνυν εἰμί ὁ ποιότης ἴδιος , ὁ ἔχω ἐναντίος , ὁ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός , ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος λέγω . ἀλλά εἰμί δοκέω , ἕκαστος οὗτος ἴδιος ἐξέτασις ἀξιόω , καί πρῶτος μέν ὁ ἔχω ἐναντίος ἐγώ εἰς γυμνασία πρόκειμαι . ζῶ οὖν εἰμί μόνος καί πᾶς ὁ ποιότης ὑπάρχω ὁ ἔχω ἐναντίος . τις μέν οὖν λέγω ὅτι ὅς μόνος · καί γάρ ὁ πρός τίς ἔχω ἐναντίος καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω . πρός ὅς φημί ὅτι εἰμί καί οὗτος ἔχω ἐναντίος , ἀλλά ἐν οὖον διά ἑαυτοῦ ἀλλά διά ὁ ποιότης · ὁ μέν γάρ πρός τίς , ὡς πολλάκις εἴρω , ἴδιος ὕλη οὐ ἔχω , ἀλλά ἐν πᾶς ὁ κατηγορία θεωρέω . ὅτε μέν οὖν ἐν ὁ ποιότης σύμμαρτυς - σκῶ , τότε ἔχω ὁ ἐναντίος , χάρις ὁ ποιότης δηλονότι . πάλιν δέ ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω λέγω ὑπό ὁ οὐσία καί ὁ ποιέω γίγνομαι . καί ὅτι μέν διά ὁ οὐσία οὐ ἔχω ὁ ἐναντίος , πρόδηλος · δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ οὐσία οὐδείς εἰμί ἐναντίος . εἰμί οὖν διά ὁ οὐσία οὐ ἔχω ἐναντίος , ὑπολείπω ἄρα καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω διά ὁ ποιότης ἔχω ὁ ἐναντίος . εἰμί οὖν ὁ ἄλλος πᾶς κατηγορία διά ὁ αἴτιος οὗτος ἔχω ὁ ἐναντίος , πῶς οὖον πρόδηλος ὅτι αὐτός καί μόνος κύριος καί πρῶτος ἔχω ὁ ἐναντίος ; καί ὅτι μέν μόνος ὑπάρχω δείκνυμι , ἆρα δέ καί πᾶς ὑπάρχω ; φημί οὐδαμῶς · ὁ γάρ μεσότης ὁ ἐναντίος οὐδείς εἰμί ἐναντίος , οἷος ὁ φαιός , ὁ ὠχρός · ὁ γάρ φαιός οὔτε ὁ λευκός εἰμί ἐναντίος οὔτε ὁ μέλας · ὁ γάρ ἐναντίος πλεῖστος βούλομαι διίστημι · οὐδέποτε δέ ὁ μέσος τοσοῦτος διΐστημι ἄκρος , ὅσος ὁ ἄκρος ἀπό ἀλλήλων . οὔτε οὖν ὁ μεσότης ὁ ἐναντίος ἔχω τίς ἐναντίος , οὔτε δέ ὁ τρίγωνος καθό τρίγωνος ἵημι ὁ δύο εἶδος ὁ ποιότης . καί τοσοῦτος μέν περί ὁ πρῶτος ἴδιος εἴρω . Δεύτερος δέ ἴδιος λέγω ὁ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός . ζητέω δέ ἐνταῦθα εἰμί μόνος καί πᾶς ὑπάρχω ὁ ποιότης . καί τινής μέν ὁ αὐτός ἐγώ ἀπορία προφέρω , ὅσπερ καί ἐπί ὁ ἐναντίος , ὡς καί ἐγώ ἀναγκάζω ὁ αὐτός ἐπιλύω ὅσπερ ἐκεῖσε πρός οὗτος εἶπον . ἐπεί οὖν καί ὁ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί τότος κακός μόνος ὁ ποιότης ὑπάρχω , ὡς ἐκ ὁ ὑπεναντίος λόγος δείκνυμι , λοιπός ζητέω ἄξιος εἰμί πᾶς ὑπάρχω ἢ μή . φημί ὅτι οὖον πᾶς · | ἵημι γάρ ὁ τρίγωνος ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ἥσσων φημί οὔτε δέ ὁ κύκλος · οὗτος γάρ μείζων καί μικρός λέγω , ὁ δέ μᾶλλον καί κακός οὐ ἐπιδέχομαι . τις δέ βούλομαι δείκνυμι ὡς οὐδείς ποιότης ὑπάρχω ὁ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός οὗτος φημί · ὅτι ὁ ποιότης αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὐ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός ( οὖον λέγω γάρ οὔτε δικαιοσύνη δικατοσυνιημι μᾶλλον ἢ κακός οὔτε λευκότης λευκότης μᾶλλον ὁ κακός ) , ἀλλά ὁ μετέχω ὁ ποιότης εἰμί ὁ ἐπιδέχομαι καί ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , οὐ αὐτός ὁ ποιότης . πρός ὅς φημί ὅτι εἰμί ὁ μετέχω ὁ ποιότης εἰμί ὁ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός , καί οὖον ὁ μετέχω ,, ἐρωτητέον σύ · ἆρα αὐτός ὁ μετέχω διά ἑαυτοῦ ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός ἤ διά ὁ ποιότης ; εἰμί μέν οὖν διά ἑαυτοῦ ἐπιδέχομαι , ὅτι καί πρό ὁ δέχομαι ὁ ποιότης ὁ μᾶλλον καί κακός ἔχω , εἰμί δέ οὖον διά ἑαυτοῦ ἀλλά διά ὁ ποιότης , πρόδηλος ὡς ἐν ὁ ποιότης εἰμί ὁ μᾶλλον καί κακός . ὅς περ Ἀριστοτέλης ἀμφότερος ὁ δόξα προστίθημι . ποτέ μέν γάρ ἀποδέχομαι ὁ πρῶτος δόξα ὁ λέγω μηδέποτε αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ποιότης ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός , ποτέ δέ ἀρέσκω ὁ δύο δόξα ὁ λέγω ἐπιδέχομαι ὁ ποιότης ὁ μᾶλλον καί κακός . τίς οὖν φημί ; ἐναντίος ἑαυτοῦ φθέγγομαι ὁ φιλόσοφος ; οὐδαμῶς · ἀμφότερος γάρ ὁ λόγος ἀληθής εἰμί , καί ὁ ἐπιδέχομαι οὗτος ὁ μᾶλλον καί κακός καί ὁ μή ἐπιδέχομαι · εἰμί γάρ νοέω ὁ ποιότης οὕτως , ἰστέον ὅτι ὁ ποιότης διττός εἰμί · λέγω γάρ ὁ ποιότης καί ὡς μετέχω Ν καί ὡς ὁριστός . καί ὅτε μέν ὡς μετέχω αὐτός λαμβάνω , τότε ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός , ὅτε δέ ὡς ὁριστός , τότε οὐ ἐπιδέχομαι · οὐδείς γάρ ὁ εἰμί κατά ὁ ἴδιος ὕπαρξις ὁ μᾶλλον καί κακός ἐπιδέχομαι . καί μάρτυς ὁ Πορφύριος λέγω οὐδέπω εἷς πρᾶγμα καί ὁ αὐτός ἄνεσις καί ἐπίτασις δέχομαι . οὗτος οὖν οὕτως ἔχω καί δείκνυμι ἐγώ ὁ φιλόσοφος ἑαυτοῦ συμφωνέω , μετέρχομαι λοιπός ἐπί ὁ τρίτος ἴδιος , κἀκεῖσε οὐδείς κακός γυμνάζω ἑαυτοῦ . φημί τοίνυν ὅτι οὗτος ὁ ἴδιος ἀποδέχομαι ὁ φιλόσοφος ὡς κύριος ὑπάρχω ἴδιος · μόνος γάρ καί πᾶς ὑπάρχω ὁ ποιότης . ὅτι δέ μόνος καί πᾶς ὑπάρχω , πρόδηλος ἐντεῦθεν · τρεῖς τοίνυν εἰμί ἀντίθεσις , αὐτός καί ἕτερος , ἴσος καί ἄνισος , ὁμοιόω καί ἀνόμοιος , ὁ μέν αὐτός καί ἕτερος ἐπί ὁ οὐσία λέγω , ὁ δέ ἴσος καί ἄνισος ἐπί ὁ ποσός , ὁ δέ ὅμοιος καί ἀνόμοιος ἐπί ὁ ποιέω . μανθάνω οὖν ὁ ἴδιος ὁ ποιότης καί ζητέω πως οὗτος ὁ πρέπω , φέρω λοιπός εἷς ἀπορία ἀπορέω , ἔπειτα αὐτός ὁ πάρειμι θεωρία καταπαύω καί ὁ περί ὁ ποιότης λόγος . ἀπορέω τις λέγω ὅτι πῶς ὁ αὐτός παράδειγμα δυνατός ὑπό δύο κατηγορία ἀνάγω · λέγω γάρ ὁ ἐπιστήμη πρός ὁ | ἐπιστητός παραβάλλω ὑπό ὁ πρός τίς ἀνάγω ( ὁ γάρ ἐπιστήμη ἐπιστητός εἰμί ) , ἐπιστήμη δέ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί , οὗτος εἰμί ἐν Ψυχή θεωρέω , ὑπό ὁ ποιότης ἀνάγω . οὗτος ὁ ἀπορία τρεῖς ἐπιλύω προφέρω , λέγω ὅτι πρῶτος μέν ὁ αὐτός πρᾶγμα ὑπό ἀμφότερος ὁ κατηγορία ἀνάγω δυνατός , πρός ἄλλος μέντοι καί ἄλλος . ἀλλά εἰμί σκοπέω ὁ λέγω , οὖον ὁ αὐτός πρᾶγμα ὑπό ἀμφότερος ἀνάγω . καί οὗτος δῆλος ἐντεῦθεν · ὁ ἐπιστήμη διττός εἰμί , ὁ μέν καθόλου ὁ δέ μερικός . καί ὁ μέν καθόλου ὑπό ὁ πρός τίς ἀνάγω , ὁ δέ μερικός ὑπό ὁ ποιότης . καί εἰμί μερικός μέν οἷος γραμματικός , ῥητορικός , Ἰατρική , γεωμετρία . καθόλου δέ εἰμί ἐπιστήμη ὁ κοινῶς κατά οὗτος κατηγορέω , ὡς ὁ πρῶτος φιλοσοφία . ὅτι δέ ὁ μερικός ἐπιστήμη ὑπό ὁ ποιότης ἀνάγω , δῆλος ἐντεῦθεν · κατά οὗτος γάρ ποιός λέγω , καί οὐ ἔτι κατά ὁ καθόλου ποιότης . καί δῆλος ὅτι οὗτος ἐφαρμόζω ὁ ὁ ποιότης εἶδος , οὖον μέντοι γε ὁ καθόλου . τίς γάρ εἰμί ὁ τηςποιοτης ποιότης ὅρος ; οὐ ὁ λέγω κατά ὅς ποιέω τις λέγω εἰμί ; δῆλος οὖν ὅτι κατά οὗτος λέγω ποιέω , οὖον μέντοι γε κατά ὁ καθόλου · πᾶς γάρ ἀδύνατος εἷς καί ὁ αὐτός ἄνθρωπος ἐφίστημι . ὥστε δῆλος ὅτι οὖον ὁ αὐτός πρᾶγμα ὑπό ἀμφότερος ὁ κατηγορία ἀνά · Γέτης , ἀλλά ἄλλος καί ἄλλος . εἰμί τρίτος ἐπίλυσις , ὅτι οὐδείς ἄτοπος ὁ αὐτός | πρᾶγμα καί ὑπό ὁ πρός τίς | ἀναφέρω καί ὑπό ὁ ποιότης · λέγω γάρ ὅτι ὁ πρός τίς ἴδιος ὕλη οὐ ἔχω , ἀλλά ἐν πᾶς ὁ κατηγορία εὑρίσκω . ὅσπερ οὖν λαμβάνω ὡς ἄτοπος ὁ ἀπορία , οὗτος ὁ ἐπίλυσις ὡς ἀναγκαῖος ἀποδείκνυμι . τρεῖς οὖν εἰμί ἐπίλυσις , ὁ φιλόσοφος Ἀριστοτέλης δύο καί μόνος παραλαμβάνω , ὁ τε δύο καί ὁ τρίτος , παραλείφω ὁ πρῶτος , οὐ ὡς ἐκεῖνος ἀγνοέω , ἀλλά ἐγώ ἐάω οὗτος προσυπακούω , πρῶτος μέν ἵνα ζητητικός ἐγώ ποιέω , δύο δέ ἵνα μή ὡς ἑτεροκίνητος ἐγώ χράω ὁράω . τοσοῦτος μέν περί ὁ ποιός - τήτη εἴρω ἐγώ . μετά δέ ὁ οὗτος λόγος ἐπί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ὀφείλω ἔρχομαι . ἀλλά ἐπεί μῆκος ἀξιόλογος ἀπολαμβάνω ὁ πάρειμι θεωρία , φέρω καταπαύω αὐτός . Θεωρία λ΄.> ἀναγιγνώσκω δέ ὁ λέξις . p . 10a32 ἐπί ἔνιοι δείδω ὁ μή κεῖμαι ὁ ποιότης ὄνομα οὐ ἐνδέχομαι παρώνυμος ἀπό αὐτός λέγω . ἐντεῦθεν ὁ παράδειγμα λαμβάνω ὁ ἀκατονόμαστος ὁ φιλόσοφος , οὗτος εἰμί ὁ δύο εἶδος ὁ ποιότης · λέγω γάρ ὅτι αὐτός μέν οὐ ὀνομάζω , ὁ δέ μετέχω αὐτός ὀνομάζω . καί οὗτος · χάρις οὐδέ παρώνυμος λέγω ὁ ἀπό αὐτός , διότι μηδέ αὐτός ὁ δύο | εἶδος μετέχω ὄνομα . p . 10b5 ἐνίοτε δέ καί ὄνομα κεῖμαι οὖον λέγω παρώνυμος ὁ κατά αὐτός λέγω . ἐπεί ἀνωτέρω εἴρω ὅτι ὁ ἀπό ὁ δύο εἶδος οὐ εἰμί παρώνυμος , διότι μή ὀνομάζω , βούλομαι ἐνταῦθα παράδειγμα λαμβάνω ὁ ἑτερώνυμος , φημί ὅτι πολλάκις καί ὄνομα εἰμί οὖον παρώνυμος εἰμί πάρειμι , ἀλλά ἑτερώνυμος . καί εἰμί παράδειγμα ὁ ὁ ἑτερώνυμος ὁ λέγω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ ὁμώνυμος ὁ φιλόσοφος παραλείβω διά ὁ πολλάκις εἴρω αἴτιος , ζητητικός ἐγώ ποιέω βούλομαι . p . 10b7 Οἶον ἀπό ὁ ἀρετή ὁ σπουδαῖος · ὁ γάρ ἀρετή ἔχω σπουδαῖος λέγω , ἀλλά οὖον παρώνυμος ἀπό ὁ ἀρετή . ζητέω ἐνταῦθα τίς χάρις οὐ ἀπό ὁ ἀρετή παρώνυμος λέγω ὁ σπουδαῖος . καί φημί ἤδη ὅτι σπουδαῖος ἐπί καλός καί μόνος λέγω , ὁ δέ σπουδή οὖον μόνος ἐπί καλός ἀλλά καί ἐπί κακός . p . 10b12 ὑπάρχω δέ καί ἐναντιότης κατά ποιός , οἷος δικαιοσύνη ἀδικία ἐναντίος . ζητέω ἐνταῦθα τίς χάρις ὡς πρῶτος ἴδιος ἀποδίδωμι ὁ φιλόσοφος ὁ καί σύνδεσμος προστίθημι . ἆρα ὡς ἕτερος ἴδιος ἀποδίδωμι ; οὗτος γάρ ( 6 ) καί σύνδεσμος σημαίνω . καί φημί ὅτι κύριος μέν ἴδιος οὐ ἀπό · δίδωμι , ἀποδίδωμι δέ ὁ ὑπογραφή ἴδιος | ἀναλογέω , ὡς εἴρω . p . 11a5 τρίγωνος δέ καί τετράγωνος οὖον δοκέω ὁ μᾶλλον καί κακός ἐπιδέχομαι , οὐδέ ὁ ἄλλος σχῆμα οὐδείς . ὁ βούλομαι ὁ φιλόσοφος σημαίνω διά οὗτος ὁ ῥητός , οὗτος εἰμί · ὅτι δεῖ ἐν ὁ πρᾶγμα , ἐν ὅς εἰμί ὁ σύγκρισις , καί ὁμοίως ὑπάρχω αὐτός καί ἀνομοίως · εἰμί μέν γάρ ὁμοίως ὑπάρχω , οὖον γίγνομαι σύγκρισις κατά αὖος ὁ . διά οὗτος οὐδέποτε συγκρίνω ὁ ἄνθρωπος καί ὁ Ιπποκράτης ὁ ἄψυχος . εἰμί δέ οὗτος ἀνομοίως ὑπάρχω , πάλιν οὖον γίγνομαι σύγκρισις · οὐδέποτε γάρ ὁ Σωκράτης καί Πλάτων κατά ὁ ἄνθρωπος εἰμί παραβάλλω . οὗτος εἰμί , ὅς φημί ὁ φιλόσοφος , ὅτι τρίγωνος πρός τρίγωνος οὖον παραβάλλω , διότι ὁμοῖος εἰμί ὁ σχῆμα ἐν ἀμφότερος . οὐδέ τοίνυν ὁ τρίγωνος πρός τετράγωνος παραβάλλω ὡς κυκλικός · ἐν οὐδέτερος γάρ εἰμί ὁ κύκλος φαίνω . ὁ γοῦν τετράγωνος ὁ τρίγωνος μᾶλλον ὁ κύκλος λέγω πλησιάζω , διότι πλείων γωνία ἔχω ὁ τετράγωνος μιμέομαι ὁ ὁ κύκλος κυρτότης . περι ὁ ποιέω καί πάσχω . p . 11 b1 ἐπιδέχομαι δέ καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ἐναντιότης . ἐπί ὁ πάρειμι θεωρία τρεῖς τις κεφάλαιος πολυπραγμονώ , πρῶτος μέν ὁ τάξις , δύο δέ εἰμί κατηγορία εἰμί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω , καί τρίτος πρός | ἐπί οὗτος ζητητέος πόσος ὁ εἶδος οὗτος εἰμί καί εἰμί κατηγορία τυγχάνω εἰμί . εἰκότως τοίνυν μετά ὁ ποιότης ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω τάσσω ὁ φιλόσοφος διά δύο αἴτιος τις · πρῶτος μέν διά ὁ ὁμοιότης ὁ παράδειγμα · ὁ γάρ αὐτός λέγω καί ὑπό ὁ ποιότης ἀνάγω καί ὑπό ὁ πάσχω , οἷος ὁ ἐρυθρίας · οὗτος γάρ καί ποιότης εἰμί καί πάθος . δύο δέ ἐπεί περί ποιότης διαλέγω , ὁ δέ ποιότης σύν ὁ οὐσία ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ἀπετέ - Λέσε · ἐσθίω οὖν εὐθύς μετά ὁ ἀποτελέω περί ὁ ἀποτελέω διαλέγω . καί οὗτος χάρις ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω μετά ὁ ποιότης πρῶτος λαγχάνω τάξις . δύο εἰμί ὁ ζητέω , εἰμί κατηγορία εἰμί . καί τις βούλομαι μή εἰμί οὗτος κατηγορία , ἀλλά ὑπό ὁ πρός τίς ἀνα - φέρω , ὥστε εἰμί ὁ πᾶς κατηγορία ἐννέα · λέγω γάρ ὅτι ὁ ποιέω καί πάσχω ποιέω καί ὁ πάσχω ὑπό ποιέω πάσχω · οὗτος δέ ὁ πρός τίς · δῆλος οὖν ὅτι καλῶς συλλογίζομαι ὁ ἐκ ἀρχή . πρός οὗτος φημί ὅτι καί κατηγορία εἰμί καί ὑπό ὁ πρός τίς ἀνάγω . καί ὅτι οὗτος ἀλη - τίθημι , δείκνυμι οὕτως · ζητητέος τοίνυν τίς μέν ἴδιος εἰμί ἐν ὁ πρός τίς , τίς δέ ἴδιος ἐν ὁ ποιέω καί πάσχω . καί εἰμί πως εὑρίσκω μή ὁ αὐτός εἰμί ἐν ἀμφότερος , ἀποφαίνω ἄν μή | εἰμί αὐτός ὁ πρός τίς καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ἀμφότερος . ὁ πρός τίς τοίνυν πολύς μέν εἰμί ὁ πρᾶγμα , εἷς δέ σχέσις ὁ οὗτος συνάπτω . ἐν δέ ὁ ποιέω καί πάσχω οὐ ἄν εὑρίσκω οὗτος , ἀλλά ὁ ἐναντίος · ἐνταῦθα γάρ εἷς μέν εἰμί ὁ πρᾶγμα , πολύς δέ σχέσις καί διάφορος · ὁ γάρ αὐτός θεώρημα εἷς μέν εἰμί , διάω ] φορός δέ λέγω παρά ὁ διάφορος σχέσις · λέγω τοίνυν ὡς πρός μέν ὁ διδάσκω διδασκαλία , ὡς πρός δέ ὁ μανθάνω μάθησις . εἰμί οὖν δείκνυμι ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω μή μόνος οὖον δύναμαι εἰμί πρός τίς , ἀλλά καί ἐναντίος ὑπάρχω ὁ πρός τίς , δῆλος ὡς ἕτερος εἰμί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω παρά ὁ πρός τίς καί κατηγορία εἰμί . ἐπεί οὖν ἐσθίω · ξαίνω ὅτι κατηγορία εἰμί , ὁ δέ κατηγορία γένος , ὁ δέ γένος εἰς εἶδος διαιρέω , φέρω καί ὁ τρίτος ὁ προτίθημι ζητέω , οὗτος εἰμί οὗτος ὁ εἶδος . ὁ τοίνυν ποιέω διττός εἰμί · ὁ γάρ ποιέω ἢ φυσικός ποιέω ἢ κατά ὁρμή . φυσικός μέν , ὡς ὁ πῦρ λέγω καίω , κατά ὁρμή δέ , ὅς φημί ὁ ζῷον κινέω . εἰμί δέ κατά ὁρμή δράω , ἢ εἰς ἑαυτοῦ ποιέω , ὡς ὁ κοσμέω ἑαυτοῦ , ἢ εἰς ἕτερος , ὡς ὁ διδάσκω . πάλιν ὁ πάσχω διττός · ἢ τελειωτικός , ὡς ὁ διδάσκω , ἢ φθαρτικός , ὡς ὁ καίω . ἐπεί οὖν καί ὁ ἕτερος κατηγορία γένος εἰμί γενικός , φέρω καί περί οὗτος ζητέω ποσαχῶς λέγω . ὁ τοίνυν ποῦ | ἑξαχῶς λέγω κατά ὁ ἓξ ἀντιπερίστασις · ἢ ἄνω ἢ κάτω ἢ πρόσω ἢ ὀπίσω ἢ δεξιός ἢ ἀριστερός . ὁ δέ ποτέ τριχῶς κατά ὁ τρεῖς χρόνος · κατά ὁ ἐνίστημι , κατά ὁ μέλλω καί κατά ὁ παρέρχομαι . πάλιν ὁ κεῖμαι τριχῶς · ἢ γάρ ὅλος ὁ μόριον ὕπτιος εἰμί καί καλέω ἀνάκλισις , ἢ ὅλος ὄρθιος καί καλέω στάσις , ἢ ὁ μέν ὄρθιος ὁ δέ ὕπτιος καί καλέω καθέδρα . πάλιν ὁ ἔχω διχῶς · ἢ γάρ ὅλος περί ὅλος , ὡς ὅλος ὁ φᾶρος ἐν ὅλος ὁ σῶμα , ἢ ὅλος περί μέρος , ὡς ὁ δακτύλιος ἐν ὁ δάκτυλος . ὁ μέν οὖν φιλόσοφος Ἀριστοτέλης οὗτος παραλείβω ζητητικός ἐγώ ἀπος - τελέω βούλομαι . καί καθόλου ἔνθα παραλιμπάνω , διά οὗτος ὁ αἴτιος παραλιμπάνω , ἵνα μή , καθώς καί ἀνωτέρω εἴρω , ὡς ἑτεροκίνητος ἐγώ χράω . οὗτος πέρας ὁ θεωρία . Θεωρία ὅς p . 11b1 ἐπιδέχομαι δέ καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω ἐναντιότης . εὐθύς ἐκ ἀρχή ὁ φιλόσοφος διά ὁ καί σύνδεσμος ὁ ἴδιος διαβάλλω · ὁ γάρ καί σύνδεσμος μέγας εἰμί διαβολή ὁ ἴδιος · οὗτος γάρ σημαίνω ὅτι οὖον μόνος οὗτος ἀλλά καί ἄλλος τις ὑπάρχω . p . 11b15 ὑπέρ μέν οὖν ὁ προτίθημι γένος ἱκανός ὁ εἴρω . ἐκ οὗτος ὁ εἴρω ἀπατάω ὁ Ἀλέξανδρος καί φημί ὅτι περί νόημα ὁ σύνταγμα οὗτος διαλαμβάνω , ἐκ ὁ εἶπον ὁ φιλόσοφος | ὑπέρ οὖν ὁ προτίθημι γένος , περί δέ ὁ γένος δηλονότι οὖον ὁ πρό ὁ πολύς , ἀλλά ὁ ἐννοηματικός . ἐκ ὁ ἐν ἐννοηματικός ἀπατάω διαβεβαιόομαι ὅτι περί νόημα μόνος ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης βούλομαι διαλέγω . περι ὁ ἀντίκειμαι . p . 11b 16 περι δέ ὁ ἀντίκειμαι , ποσαχῶς εἴωθα ἀντίκειμαι , ῥητέος · λέγω γάρ ἕτερος ἕτερος ἀντίκειμαι τετραχῶς · ἢ ὡς ὁ πρός τίς , ἢ ὡς ὁ ἐναντίος , ἠώς ἕξις καί στέρησις , ἢ ὡς κατάφασις καί ἀπόφασις . πληρόω ὁ Ἀριστοτέλης ὁ δύο τμῆμα ὁ κατηγορία , ἐπί ὁ τρίτος μεταβαίνω , ἐν ὅς διαλέγω περί ὁ ἀντίκειμαι . καί ἄξιος εἰμί περί ὁ πάρειμι θεωρία τέσσαρες οὗτος ζητέω · πρῶτος μέν πόσος γίγνομαι δόξα περί οὗτος ὁ τμῆμα , δύο δέ ποσαχῶς λέγω ὁ ἀντίκειμαι , τρίτος τίς ὁ τάξις οὗτος , τέταρτος ποῖος οὗτος ὁ διαφορά . φημί τοίνυν ὅτι τρεῖς δόξα γίγνομαι περί ὁ ἀντίκειμαι , οὗτος εἰμί ὁ πάρειμι τμῆμα · ὁ μέν γάρ νόθος εἰμί αὐτός λέγω , ὁ δέ οὖον νόθος μέν μέμφομαι δέ ὁ τάξις , ὁ δέ πρός ὁ ἀμφότερος δόξα διαμάχομαι . καί ὁ μέν λέγω αὐτός νόθος οὗτος χράομαι ὁ λόγος · ὅτι ἐνταῦθα μέν ὁ αὐτός λέγω ὁ κίνησις εἰμί καί ὁ μεταβολή , ἀλλαχοῦ δέ ἤγουν ἐν ὁ πέμπτος ὁ φυσικός ἐπί πλέω φαίνω ἀποφαίνω εἰμί ὁ μεταβολή ὁ κίνησις · ἐκεῖ γάρ φημί ὁ γένεσις καί ὁ φθορά μεταβολή μέν εἰμί , οὖον μέντοι γε 1 κίνησις . πρός οὗτος τοίνυν φημί ὅτι οὐ ἱκανός ὑπάρχω νοθεύω ὁ τμῆμα · καί γάρ φαίνω καί ἀλλαχοῦ τοιοῦτος τίς ποιέω , λέγω δή ἐν ὁ λόγος ὁ περί ὁ πρός τίς ὁ ἐπιστητός ὁ ἐπιστήμη , ὥσπερ οὖν καί ὁ αἰσθητός ὁ αἴσθησις πρότερος εἰμί φάσκω , ἀλλαχοῦ δέ μή οὗτος συγχωρέω ἀλλά ἅμα ὁ φύσις λέγω οὗτος εἰμί . καί ὅμως οὖον παρά οὗτος ἀξιόω νοθεύω ὁ πρῶτος τμῆμα , ἀλλά καί συμφωνέω ἑαυτοῦ ἀποδείκνυμι ὁ Ἀριστοτέλης καί ὁ αἴτιος ὁ δοκέω διαφωνία εἴρω . οὗτος ἐνταῦθα φημί ὡς οὐ εἰμί ὁ πάρειμι τμῆμα νόθος ὁ φιλόσοφος , ἀλλά ἐν ἀμφότερος ὁ πραγματεία ὡς οἰκέω σκοπός ἀποδίδωμι ἕκαστος · ἐν μέν γάρ οὗτος ἅτε δή πρός ὁ ὁ πολύς αἴσθησις ἀποβλέπω καί εἰσαγωγικός δέ σύγγραμμα ποιέω ὁ κίνησις ὁ μεταβολή ὁ αὐτός εἶπον , ἐν δέ ὁ φυσικός ἅτε δή οὖον πρός ὁ ὁ πολύς αἴσθησις ἀποβλέπω ἀλλά καί ἀκριβολογέομαι περί ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα καί ἔτι μέντοι γε ὡς πρός τέλειος ὁ λόγος ποιέω ἐπί πλέω φημί εἰμί ὁ μεταβολή ὁ κίνησις . καί οὗτος μέν ἱκανός πρός ὁ λέγω νόθος εἰμί ὁ τμῆμα ὁ πρόκειμαι . ὁ δέ λέγω νόθος μή εἰμί αὐτός , μέμφομαι δέ ὁ τάξις ὁ τμῆμα , τοιοῦτος λόγος προχειρίζω · λέγω τοίνυν ὅτι πρό ὁ τόπος δεῖ ἐπιγράφω οὗτος , ἐπεί συμβάλλω πρός ὁ διαλεκτικός πραγματεία , εἰμί γε διαλεκτική εἰμί ἔργον ὁ αὐτός ἀνασκευάζω καί κατασκευάζω · οὗτος δέ ἐν ὁ τόπος παρδίδωμι · ὁ δέ ἀντίκειμαι πρός οὗτος συμβάλλω · εἰκότως ἄν ἐπιγράφω ὅς πρόκειμαι πρό ὁ τόπος , ὡς εἰς ὁ οὗτος θεωρία συμβάλλω . ἐγώ δέ φημί ὅτι μᾶλλον προσεχής ὁ φιλόσοφος εἰμί οὗτος ὁ τμῆμα ὁ κατηγορία διακρίνω διά τέσσαρες αἴτιος · πρῶτος μέν ὅτι ἐν ὁ περί ἄτη οὐσία λόγος ὁ ἐναντίος , ποιέω μνήμη , δύο δέ ὅτι οὐδέ ἐν μόνος ὁ οὐσία ἀλλά καί ἐν πᾶς ὁ κατηγορία μιμνήσκω οὗτος , φημί δή ὁ ἐναντίος , εἰμί γε δείκνυμι ὅτι ὁ κατηγορία ὁ μέν ἔχω ἐναντίος , ὁ δέ οὐ ἔχω μέν ἐπιδέχομαι δέ , ὁ δέ καί ἔχω καί ἐπιδέχομαι . τρίτος διότι ἐν ὁ περί ὁ μικρός καί μέγας λόγος λέγω οὗτος μή εἰμί ἐναντίος ἀλλά πρός τίς . ἀναγκαῖος οὖν ὑπάρχω ὁ ὁ · πρός τίς διαφορά μανθάνω . πῶς δέ εἰμί οὗτος μανθάνω , μή μανθάνω καί ὁ κοινωνία . εἰκότως οὖν εὐθύς περί ὁ ἀντίκειμαι διαλαμβάνω , ὅτε δή δείκνυμι ἐν αὐτός ὁ τε κοινωνία καί ὁ διαφορά ὁ πρός τίς πρός ὁ ἐναντίος . τέταρτος αἰτία · ἰστέον ὅτι πρόκειμαι αὐτός ἐν ὁ πάρειμι τμῆμα ζητέω ὁ σποράδην ἐν ὁ ἄλλος πραγματεία αὐτός εἴρω . μιμνήσκω γοῦν καί αὐτός ὁ ἀντίκειμαι καί ὁ εἶδος καί ὁ ὑπο - γραφεύς · ὁ μέν γάρ πρός τίς μιμνήσκω καί ἐν αὐτός | ὁ κατηγορία καί ἐν ὁ περί ὁ μικρός καί ὁ μέγας λόγος , ὁ δέ ἐναντίος μιμνήσκω ἐν διάφορος , ὡς εἶπον , κατηγορία , ὁ δέ ἕξις μιμνήσκω ἐν ὁ ποιότης · ἀναγκαῖος οὖν διδάσκω περί ὁ στέρησις ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἔχω · ὁ γάρ ἀντίκειμαι εἷς εἰμί ἐπιστήμη . κατάφασις δέ καί ἀπόφασις μιμνήσκω ἐν ὁ τέλος ὁ πρῶτος τμῆμα , ἔνθα λέγω ὁ ἁπλόος φωνή μηδέ κατάφασις μηδέ ἀπόφασις σημαίνω . εἰκότως οὖν ἐπεί ἐπίσταμαι οὗτος , ἀκριβής μή ἔχω αὐτός ὁ γνῶσις , ἐπεί μηδέ ἐν γνῶσις εἰμί ὁ τε κοινωνία καί ὁ διαφορά αὐτός , συλλήβδην προτίθημι εἶπον ἐν ὁ πάρειμι τμῆμα περί ὁ σποράδην αὐτός εἴρω ἀλλαχοῦ . καί ἐπί οὗτος πᾶς συμπληρόω ἐγώ ὁ πρῶτος κεφάλιον . δεύτερος εἰμί ὁ ζητέω ποσαχῶς λέγω ὁ ἀντίκειμαι ἀντίκειμαι . φημί τοίνυν ὅτι τετραχῶς · ὁ γάρ ἀντίκειμαι ἀντίκειμαι ὁ ὡς ὁ πρός τίς ἢ ὡς ὁ ἐναντίος ὁ ὡς ἕξις καί στέρησις ἢ ὡς κατάφασις καί ἀπόφασις . ὡς πρός τίς μέν , ὡς ὁ διπλάσιος ἥμισυς εἰμί διπλάσιος , ὡς ὁ ἐναντίος δέ , ὡς ὁ λευκός ὁ μέλας , ὡς δέ ἕξις καί στέρησις , ὡς ὄψις τυφλότης , ὡς δέ κατάφασις καί ἀπόφασις , ὡς ἄνθρωπος βαδίζω — ανπροεχειρεω . θρωπος οὖον βαδίζω . ὅτι δέ τετραχῶς ὁ ἀντίκειμαι ἀντίκειμαι Κῶς οὔτε κατά πλείων ἀριθμός | οὔτε κατά μείων , μανθάνω ἐντεῦθεν διά τίνω διαίρεσις δύο , ὅς ὁ πρῶτος τοιοῦτος ἔχω ὁ ἀγωγή · ὁ εἰμί ἢ σῴζω ἀλλήλων ἢ ἀναιρέω , ἢ οὐδέ σῴζω οὐδέ ἀναιρέω . καί εἰμί μέν μηδέτερος , ποιέω ὁ ἕτερος . εἰμί δέ σῴζω ἀλλήλων , ποιέω ὁ πρός τίς . εἰμί δέ οὖον σῴζω , ἢ μεταβάλλω εἰς ἀλλήλων ἢ οὖον μεταβάλλω . εἰμί μέν οὖν μή μεταβάλλω , ποιέω ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις . εἰμί δέ μεταβάλλω , ἢ ὅλος καθόλου μεταβάλλω καί ποιέω ὁ ἐναντίος , ἢ οὖον καθόλου ἑαυτοῦ μεταβάλλω , ἀλλά ὁ μέν ἕτερος μεταβάλλω ὁ δέ ἕτερος οὖον μεταβάλλω , καί ποιέω ἕξις καί στέρησις · ὁ γάρ ἕξις μεταβάλλω μέν εἰς στέρησις , ὁ δέ στέρησις οὖον μεταβάλλω εἰς ἕξις . εἰμί δέ καί ἄλλος διαίρεσις ὑποβάλλω ὁ λόγος , λέγω οὕτως · ὁ ἀντίκειμαι ἢ λόγος εἰμί ἢ πρᾶγμα . καί εἰμί μέν λόγος , ποιέω ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις . εἰμί δέ πρᾶγμα , ἢ σῴζω ἀλλήλων ἢ οὖον σῴζω . εἰμί μέν οὖν σῴζω , ποιέω ὁ πρός τίς . εἰμί δέ οὖον σῴζω , ἢ μεταβάλλω εἰς ἀλλήλων ἢ οὖον μεταβάλλω . εἰμί μέν οὖν μεταβάλλω , ποιέω ὁ ἐναντίος , εἰμί δέ οὖον μεταβάλλω , ποιέω ἕξις καί στέρησις , δηλονότι ὁ ἕτερος μεταβάλλω εἰς ὁ ἕτερος , ἤγουν ὁ ἕξις , ὁ δέ ἕτερος μή μεταβάλλω εἰς ὁ ἕτερος , οἷος ὁ στέρησις , ὡς ἔχω ἐπί ὄψις καί τυφλότης · ὄψις μέν γάρ μεταβάλλω εἰς τυφλότης , τυφλότης δέ οὐδέποτε μεταβάλλω εἰς ὄψις . τρίτος εἰμί ὁ ζητέω τίς ὁ τάξις οὗτος ὁ ἀντίθεσις . φημί τοίνυν ὅτι ὁ πρός τίς ὁ λοιπός τρεῖς ἀντίθεσις εἰκότως προτάσσω , ἐπεί ἅμα ὁ φύσις εἰμί καί σωστικός ἀλλήλων τυγχάνω . οὐδείς δέ ὁ λοιπός τρεῖς ἀντίθεσις οὗτος κληρόω . μετά δέ ὁ πρός τίς ὁ ἐναντίος τάσσω , διότι οὗτος μετά ἀλλήλων εἰμί , ὅς φημί ὁ θεῖος Πλάτος · μετά γάρ ὁ λευκός ὁ μέλας καί μετά ὁ ἀπουσία ὁ μέλας ὁ ὁ λευκός παρουσία προσγίγνομαι . συγκληρόω δέ ὁ τοιοῦτος ὁ ὡς ἕξις καί στέρησις ἀντίκειμαι . καί ἄλλως · ὁ ἐναντίος κιρνάω πρός ὁ ἀποτελέω ἕτερος τίς , ὥσπερ ὁ λευκός καί ὁ μέλας πρός γέννησις φαιός , ὁ δέ ἕξις καί στέρησις οὐδέποτε κιρνάω μετά ἀλλήλων πρός ἕτερος τις γέννησις . ὁ δέ κατάφασις καί ἀπόφασις τελευταῖος λαγχάνω τάξις ὡς καθόλου · οὗτος γάρ διά πᾶς ὁ εἰμί καί μή εἰμί διήκω , ὥσπερ ὁ ἄλλος κολοφών τυγχάνω , καί διά οὗτος τοιοῦτος τάξις ἀπολαμβάνω . εἰμί δέ καί ἑτέρως εἶπον οὗτος ὁ τάξις · ὁ πρός τίς προηγέομαι , ἐπεί μή μάχομαι · ὁ δέ μή μάχομαι ὁ μάχομαι προηγέομαι , καί ὁ κακός μάχομαι ὁ μᾶλλον μάχομαι . κακός δέ μάχομαι ὁ ἐναντίος , ἐπεί μήτε ἐπί πᾶς ὁ εἰμί ἐπεκτείνω ὁ μάχη αὐτός , ἀλλά καί κιρνάω εἰς ἀλλήλων πρός γέννησις ἕτερος τις . μᾶλλον δέ μάχομαι ἕξις καί στέρησις , καί διά οὗτος τελευταῖος ὡς ἐναντίος ὁδός ὁδεύω | ὁ ἐναντίος ὡς μᾶλλον μάχομαι καί μή κιρνάω πρός γέννησις ἕτερος . ὁ δέ κατάφασις καί ἀπόφασις προηγέομαι ὁ εἴρω , ἐπεί κακός μάχομαι οὗτος ἐκεῖνος , εἰμί γε ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις ἐπί πᾶς ὁ εἰμί καί μή εἰμί ἐπεκτείνω ὁ μάχη . τέταρτος εἰμί ὁ ζητέω <ἡ> οὗτος διαφορά . καί φημί διαφέρω ἀλλήλων . πρῶτος μέν ἐν ὁ πρός τίς διαφέρω ὁ τρεῖς , ὅτι οὗτος ὅσπερ εἰμί πρός ὁ ἀντίκειμαι λέγω , οἷος ὁ διπλάσιος πρός ὁ ἥμισυς οὐ ἄλλος τίς λέγω ἀλλά αὐτός ὅσπερ εἰμί , οὗτος εἰμί διπλάσιος . ὁ δέ ἐναντίος αὐτός ὅσπερ εἰμί οὖον λέγω εἰμί ἕτερος · οὐδέ γάρ ὁ λευκός μέλας λέγω εἰμί λευκός ἀλλά ἐναντίος . ὁμοίως δέ οὐδέ ἐπί ὁ ἕξις καί ὁ στέρησις αὐτός ὅσπερ εἰμί ἕτερος λέγω εἰμί · οὐδέ γάρ ὁ ὄψις τυφλότης λέγω εἰμί ὄψις . καί μή τις ἐγώ ἀπατάω λέγω ὅτι ὁ τυφλότης λέγω ὄψις εἰμί τυφλότης , ἐπεί εἰμί συμβαίνω ἀντιστρέφω , εὑρίσκω ὁ ὄψις τυφλότης ὄψις , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος · κατά γάρ ὁ φυσικός λόγος ἀδύνατος εἰμί ἀπό στέρησις ἕξις εἰμί . ὅτι δέ οὖον λέγω οὕτως , δείκνυμι ἐντεῦθεν · ὁ πρός τίς δύο τις ἔχω , ὑπογραφή λέγω καί ἴδιος , ὑπογραφή μέν ὁ λέγω αὐτός ὅσπερ εἰμί ὁ πρός τίς ἕτερος λέγω , ἴδιος δέ ὁ πρός ἀντιστρέφω λέγω , εἰμί ποῦ συμβαίνω ἐγώ ὁ ὄψις καί ὁ τυφλότης λέγω ἀντιστρέφω , ἕτερος πάντως ὁ δύο , ὁ ὑπογραφή φημί καί ὁ ἴδιος , κακόω . | καί ἵνα παρίστημι ὁ λέγω , ὑποτίθημι ὁ τυφλότης ὄψις εἰμί τυφλότης . ἀλλά ἐπεί μή ἀντιστρέφω οὖον γάρ λέγω ὁ ὄψις τυφλότης ὄψις ) , κακόω ἐκ ἀνάγκη ὁ ἴδιος ὁ πρός τίς ὁ λέγω πρός ἀντιστρέφω λέγω αὐτός . καί πάλιν εἰμί ποῦ ὑποτίθημι ὁ μέν , ὡς εἴρω , ὄψις τυφλότης ὄψις εἰμί , ἐπεί οὖον λέγω ὁ τυφλότης ὄψις εἰμί τυφλότης , ἀλλά στέρησις ὄψις , δῆλος ὅτι ἐντεῦθεν φροῦδος ὁ ὑπογραφή · οὐδέ γάρ ἁρμόζω αὐτός ὅσπερ εἰμί ὁ τυφλότης λέγω ὄψις εἰμί τυφλότης , ἀλλά στέρησις ὄψις . ὁμοίως δέ καί ἐπί κατάφασις καί ἀπόφασις φημί ὅτι οὗτος καί οὗτος ὁ πρός τίς διαφέρω . καί ὁ μέν Ἀριστοτέλης οὗτος ποιέω ὁ διάκρισις οὗτος . ἐγώ δέ καί ἕτερος προστίθημι · ὅτι διαφέρω ὁ ἐναντίος ὁ ἕξις καί ὁ στέρησις , ὅτι ἐπί μέν ὁ ἐναντίος δύο εἰμί ὁ πρᾶγμα οὗτος εἰμί γάρ , εἰμί τυγχάνω , λευκός καί μέλας ) , ἐπί δέ ὁ ἕξις καί ὁ στέρησις οὐ ἔτι δύο εἰμί , ἀλλά εἷς καί μόνος · ὁ γάρ ὄψις Προῦσα καί ἄπειμι ὁ ἕξις καί ὁ στέρησις ἐργάζομαι . ὥσπερ ἡμέρα καί νύξ οὐ εἰμί διάφορος φύσις ὑπό διάφορος αἰτία γίγνομαι , ἀλλά εἷς εἰμί πρᾶγμα αἴτιος ὁ ἀμφότερος ὕπαρξις ὁ ὁ ἥλιος παρουσία καί ἀπουσία · οὕτως καί ὁ αὐτός νοέω ἐγώ ἐπί ὁ πρόκειμαι ἐγώ εἰς ἐξέτασις . οὗτος πέρας ὁ Προῦσα Θεωρίς . Θεωρία λβ'.> p . 11b16 περι δέ ὁ ἀντίκειμαι ποσαχῶς εἴωθα ἀντιτίθημι ῥητέος . οὖον μόνος | ἐκ ὁ εἴρω δυνατός ἐλέγχω ὁ νόθος βούλομαι εἰμί οὗτος ὁ τμῆμα , ἀλλά καί ἐκ αὐτός ὁ ὁ φιλόσοφος φωνή · ὁ γάρ δέ σύνδεσμος δείκνυμι ἐγώ ὡς ἀρτέομαι ὅς πρότερος περί ὁ ἀντίκειμαι λόγος · οὗτος γάρ ἀεί σύνδεσμος εἰμί ἐν πᾶς λέγω . p . 11b23 ὡς δέ κατάφασις καί ἀπόφασις , οἷος κάθημαι — οὖον κάθημαι . ζητητέος ἐνταῦθα πῶς κατάφασις καί ἀπόφασις καλέω ὁ κάθημαι καί οὖον κάθημαι , καίτοι γε ἁπλόος φωνή εἰμί οὗτος , αὐτός δέ εἰμί ὁ λέγω ὅτι αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὐδέποτε οὔτε κατάφασις οὔτε ἀπόφασις σημαίνω , ἐπεί μήτε ἀλήθεια μήτε ψεῦδος · πῶς ἐνταῦθα ὥσπερ ἐπιλανθάνομαι ὁ ἴδιος λόγος οὗτος φημί ; πρός οὗτος φημί ὅτι ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις δύο τις ἔχω , ὑπόκειμαι καί κατηγορέω , ὁ ὑπόκειμαι κοινός εἰμί οὗτος , ὁ δέ κατηγορέω διάφορος · ὁ γάρ Σωκράτης ὑπόκειμαι ἐν ἀμφότερος , ὁ δέ κάθημαι ἢ οὖον κάθημαι οὐ εἰμί κοινός , ἀλλά ὁ μέν εἰμί ὁ κατάφασις ὁ δέ ὁ ἀπόφασις ἴδιος . ὡς οὖν σύντομος ὁ Ἀριστοτέλης ὁ μέν κοινός ὑπόκειμαι παραλείπω , ὁ δέ διάφορος κατηγορέω ἐντίθημι . p . 11b32 ὅσα μέν ἐν ὡς ὁ πρός τίς ἀντίκειμαι , αὐτός ὅσπερ εἰμί ὁ ἀντίκειμαι λέγω , ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως πρός αὐτός . ὁ ὁπωσοῦν προστίθημι ὁ φιλόσοφος , ἐπεί οὖον μόνος πτῶσις δήω ὁ πρός τίς οὐδέ ἀριθμός ἀλλά καί πρόθεσις , ὥσπερ λέγω ὁ ἄρχω ἄρχω ἄρχω . | p . 11b38 ὅσα δέ ὁ ἐναντίος τοῦτος εἰμί , ὥστε ἐν οἶς φύω 127v γίγνομαι ἢ ὅς κατηγορέω ἀναγκαῖος ἕτερος αὐτός ὑπάρχω . ἐνταῦθα διαίρεσις ὁ ἐναντίος παραδίδωμι ὁ φιλόσοφος σποράδην ὅς ἐγώ σύν-λέγω3 εἶπον οὕτως · ὁ ἐναντίος ἢ ἄμεσος εἰμί ἢ ἔμμεσος · ἄμεσος μέν ὡς ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός , ἔμμεσος δέ εἰμί ἢ πολυμέσο εἰμί ἢ μονόμεσος · πολυμέσο μέν ὡς ὁ λευκός καί ὁ μέλας · μέσος γάρ εἰμί οὗτος ὁ τε φαιός καί ὁ ὠχρός καί ὁ πυρρός καί ὁ ξανθός καί ὅσος τοιοῦτος . μονόμεσος δέ εἰμί , ἢ διά ὄνομα δηλόω οὗτος ὁ μέσος ἢ ἀκατονόμαστος εἰμί . καί διά ὄνομα μέν δηλόω ὁ μέσος θερμός καί ψυχρός , οἷος ὁ χλιαρός , ἀκατονόμαστος δέ ὡς ὁ μεταξύ φῦλον καί σπουδαῖος , ὅστις ὁ ἀναίρεσις ὁ ἄκρος δηλόω · εἰμί γάρ βούλομαι δηλόω ὁ μεταξύ φαῦλος καί σπουδαῖος , οὐ ἄν δύναμαι διά ὄνομα οὗτος δηλόω , ἀλλά ὁ ἀπόφασις ὁ ἄκρος ὁ τοιοῦτος δηλόω καί φημί ὁ τοιοῦτος μήτε φαῦλος εἰμί μήτε σπουδαῖος . p . 12a1 ὥστε ἐν ὅς πέκω γίγνομαι ὁ ὅς κατηγορέω . ὁ ἐναντίος ὁ μέν εἰμί οὐσιώδης ὁ δέ ἐπεισοδιώδης . ὁ τοίνυν οὐσιώδης ἐνταῦθα φημί ὁ φιλόσοφος κατηγορέω , ὁ δέ ἐπεισοδιώδης ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . p . 12a4 οἷος νόσος καί ὑγεία ἐν σῶμα ζῷον φύω γίγνομαι . ἰστέον ὅτι ὁ ἰατρός νόσος καί ὑγεία ἔμμεσος νομίζω εἰμί καί λέγω ὁ οὗτος μέσος οὐδέτερος , ὁ δέ φιλόσοφος ἄμεσος οὗτος λέγω . οὐδέτερος δέ οὗτος | ἁμαρτάνω ὁ ἀλήθεια · ὁ μέν γάρ ἰατρός πρός ὁ αἴσθησις κρίνω οὗτος λέγω , ὁ δέ φιλόσοφος πρός ὁ φύσις ἀφοράω τοιοῦτος λέγω · φημί γάρ ὅτι ὁ σῶμα ἢ κατά φύσις ἔχω καί λέγω ὑγιαίνω , ἢ παρά φύσις καί λέγω νοσέω , καί ἀναγκαῖος ἕτερος ὑπάρχω ἐν ὁ ὁ ὁ ζῷον σῶμα , ὁ νόσος ἢ ὑγεία . p . 12a6 καί περισσός δέ καί ἄρτιος ἀριθμός κατηγορέω , καί ἀναγκαῖος ἕτερος ὁ ἀριθμός ὑπάρχω , ἢ περισσός ἢ ἄρτιος . ὁ μέν Πλάτος οἴομαι ἔμμεσος εἰμί , ὁ δέ λοιπός πᾶς ἄμεσος . καί ὁ μέν ἄμεσος οὗτος νομίζω ἄρτιος μέν λέγω ὁ δύναμαι εἰς δύο διαιρέω ἴσος ὁ μόνος ἄτμητος Μένων , οἷος ὁ τέσσαρες . προστίθημι δέ τῆ μόνος ἄτμητος μένω , ἐπεί δυνατός καί ὁ πέντε ἀριθμός εἰς δύο ἴσος διαιρέω ὁ μόνος διαιρέω . περισσός δέ καλέω ἐκεῖνος ὁ ἀριθμός ὁ ἰδιώτης ὁ καλέω ἄζυγος , οἷος ὅς πέντε , διαιρέω εἰς δύο καί περισσεύω ὁ εἷς μέρος , ὁ μόνος , οὗτος ἀδιαίρετος Μένων . ὁ μέν λέγω οὕτως ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός οὗτος ὁ δόξα κρατύνω λέγω μηδείς εἰμί μέσος ἄρτιος καί περισσός . ὁ δέ Πλάτων περισσός μέν λέγω , ὅς καί ὁ πρῶτος καλέω , ἄρτιος δέ οὖον ὁ αὐτός , ἀλλά ἄρτιος λέγω ὁ δύναμαι διαιρέω καί μέχρι μόνος , οἶος ὁ ἑξήκοντα τέσσαρες · οὗτος γάρ διαιρέω εἰς τριάκοντα δύο · καί εἰς ἑκκαίδεκα καί εἰς ὀκτώ καί εἰς τέσσαρες καί εἰς δύο . | μέσος δέ ἀριθμός λέγω ὁ διαιρέω μέν εἰς δύο ἴσος , μή μέντοι 128v μέχρι μόνος διαιρέω , οἷος ὁ δέκα . ἀλλά οὗτος ὁ μέν λέγω . ῥέπω 〈 πρός 〉 ὁ ἄρτιος , ὁ δέ πρός ὁ περισσός . καί ὁ μέν αὐτός ὅς μόνος διαίρεσις ἐπιδέχομαι καί λέγω ῥέπω πρός ὁ περισσός , ὁ δέ πολύς διαίρεσις ἐπιδέχομαι καί λέγω ῥέπω πρός ὁ ἄρτιος , οἷος ὁ δώδεκα . p . 12a26 στέρησις δέ καί ἕξις λέγω μέν περί αὐτός τίς , οἷος ὁ ὄψις καί ὁ τυφλότης περί ὀφθαλμός . ἵνα ὁ πάρειμι ῥῆσις νοέω , βραχύς περί ὁ στέρησις στέρησις τοίνυν εἰμί ἀπουσία εἶδος , οὐ ἐν ὁ μή εἰμί εὑρίσκω ἀλλά ἐν ὁ εἰμί · ὁ γάρ μή εἰμί πῶς ἄν λέγω μή ἵημι ; τυφλός δή ἄρα ὁ δεκτικός ὁ τυφλότης εἰμί . ἀλλά δεῖ καί φύω ὁ ἕξις εἰς ὁ δέχομαι · αὐτίκα γοῦν ὁ λίθος εἰμί καί εἰμί οὖον φημί τυφλός , διότι φύσις οὐ ἔχω ὁ δέχομαι ὁ τυφλότης . ἀλλά μήv δεῖ συνέρχομαι καί ὁ ἐπιτηδειότης ὁ μόριον · ὁ γάρ ἄνθρωπος καί εἰμί καί φύω δέχομαι οὖον λέγω κατά ὁ χείρ τυφλός , διά ὁ ἀνεπιτηδειότης ὁ μόριον δηλονότι . οὐ ἀρκέω δέ οὗτος καί μόνος , ἀλλά δεῖ συνέρχομαι οὗτος καί ὁ χρόνος · ὁ γάρ ἀρτιγενής σκυλάκιον , καίτοι εἰμί καί φύω δέχομαι καί ἐπιτηδειότης ἔχω μόριον , οὖον φημί τυφλός διά ὁ μήπω εἰμί ὁ χρόνος , κατά ὅς δεῖ οὗτος ὁράω . ὥστε ἐκ ὁ τέσσαρες οὗτος ἀναφαίνω ἐγώ | ὁ ὁρισμός ὁ στέρησις ὁ λέγω ὅτι στέρησις εἰμί ἀπουσία εἶδος ἐν ὁ φύω δέχομαι , ἐν ὅς φύω ὑπάρχω , ὅτε φύω ἔχω . καί διά ὁ μέν εἶπον ‘ ἐν ὁ φύω σημαίνω δύο τις , ὁ τε φύω καί ὁ εἰμί · οὐδέ γάρ ὁ μή φύω δύναμαι λέγω . καί τέως ἔχω δύο ἴδιος ὁ στέρησις . διά δέ ὁ εἶπον ἵημι ὅς φύω σημαίνω ὁ ἐπιτηδειότης ὁ μόριον , διά δέ ὁ ὅστε φύω ὁ χρόνος ἐν ὅς δεῖ ὁράω . οὗτος περί ὁ πρόκειμαι λέξις ἱκανός . p . 12b 12 ὡς γάρ ποτός ὁ κατάφασις πρός ὁ ἀπόφασις ἀντίκειμαι , οἷος ὁ κάθημαι — οὖον κάθημαι , καί ὁ ἑξῆς . ζητητέος ἐνταῦθα διά τίς ὁ μέν κάθημαι καί οὖον κάθημαι , ῥῆμα ὑπάρχω ὁριστικός , ἐνταῦθα ἀπόφασις καί κατάφασις καλέω , ὁ δέ κάθημαι ἢ μή κάθημαι , πρᾶγμα εἰμί , ὑπό ὁ κατάφασις καί ἀπόφασις ἀνάγω φημί . καί φημί ὅτι εἰκότως · ὁ γάρ ὑπόκειμαι ὁ πρᾶγμα ἁρμόζω , οὐ ὁ λόγος · οἷος ἐάν εἶπον Σωκράτης καθίημι , ἐρωτάω δέ ὑπό τις τίς εἶπον , οὐ Σωκράτης ὑπάρχω ὁ καθίημι ἀποκρίνω γάρ ἄτακτος εἰμί ὁ λέγω ὑπάρχω ὁ Σωκράτης ὁ καθίημι ) , ἀλλά φημί τότος καθίημι . οὕτως ἄρα ὁ ὑπόκειμαι ὁ πρᾶγμα ἁρμόζω . δικαίως οὖν οὗτος πρᾶγμα καλέω ὁ φιλόσοφος . p . 12b26 ὅτι2 δέ οὐδέ ὡς ὁ ἐναντίος ἀντίκειμαι ὁ καταστέρησις καί ἕξις λέγω , ἐκ ὅδε δῆλος . διακρίνω ὁ πρός τίς ἐκ ὁ λοιπός ἀντίθεσις | ὁ φιλόσοφος βούλομαι καί ὁ ἕξις καί ὁ στέρησις ὁ λοιπός τρεῖς διακρίνω . διακρίνω δέ οὗτος τρεῖς διαφορά · εἷς μέν ὁ λέγω ὅτι τἀναντία εἰς ἀλλήλων μεταβάλλω , ὁ δέ ἕξις καί στέρησις οὐδέποτε εἰς ἀλλήλων μεταβάλλω , ὡς ἀνωτέρω εἴρω . ὁ ἐναντίος ἄρα ἔργον εἰμί παρά ὁ ἕξις καί ὁ στέρησις . καί εἰμί οὗτος πρῶτος διαφορά . δύο διαφορά · ὁ ἐναντίος ἄμφω εἰμί κατά φύσις , ἕξις δέ καί στέρησις οὐ εἰμί ἄμφω κτάομαι φύσις . ὁ ἐναντίος ἄρα οὐ εἰμί ἕξις καί στέρησις . συλλογίζομαι δέ ἐγώ καλῶς ὁ μείζων πρότασις · καί γάρ οὐ εἰμί ἄμφω κατά φύσις ἕξις καί στέρησις , ἀλλά ὁ μέν ἕξις κατά φύσις , ὁ δέ στέρησις οὖον κατά φύσις . τρίτος διαφορά · ὁ ἐναντίος ἢ ἄμεσος εἰμί ἢ ἔμμεσος . καί εἰμί μέν ἄμεσος εἰμί , ἀνάγκη οὗτος ὁ ἕτερος ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι , οἷος ἢ ὅδε ἢ ὅδε , ὡς ἐπί ὑγεία καί νόσος . εἰμί δέ ἔμμεσος εἰμί , τοιοῦτος εἰμί ὡς μηδέποτε ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι , οἷος ὁ λευκός ἢ ὁ μέλας . καί εἰμί τίς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι , οὐ ὁπότερος τυγχάνω , ὡς ἐπί ὑγεία καί νόσος , ἀλλά πάντως εἷς τίς ὁρίζω ὡς ὁ πῦρ ὁ θερμός καί ὁ ὕδωρ ὁ ψυχρός . οὗτος οὖν πᾶς διαφέρω ἕξις καί στέρησις . ὁ μέν ἄμεσος ἐναντίος διαφέρω , ὅτι οὐ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἕτερος , ὡς ἐπί ὑγεία καί νόσος · πολλάκις γάρ οὖον φύω δέχομαι ὁ ὑπόκειμαι καί οὐδέτερος οὗτος ἐκ ἀνάγκη εἰμί . πάλιν δέ οὐδέ τοιοῦτος εἰμί , ὡς μηδέποτε ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι , | ὅτε φύω δέχομαι ὁ ὑπόκειμαι καί χρόνος ἔχω ἐπιτήδειος ὥστε ἀνάγκη ἕτερος αὐτός ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι . ἀλλά οὐδέ πάλιν εἰμί ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι εἷς τίς , ὡρισμένως αὐτός ὑπάρχω , ὡς εἴρω ἐν ὁ πῦρ ὁ θερμός . πᾶς ἐν οὗτος διαφέρω ὁ ἕξις καί ὁ στέρησις ὁ ένας . τίω . καί ἁπλόος εἶπον , ὁ ἐναντίος ἢ ἀεί ἐκ ἀρχή ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι , ὡς ἐπί ὁ ἄμεσος ἐναντίος , ἢ οὐδέποτε , ἀλλά ἐνδέχομαι κατά οὐδέ · ἱερόν . ὁ δέ ἕξις καί ὁ στέρησις οὔτε ἐκ ἀνάγκη ἀεί ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι , ὅτε δή φύω δέχομαι διά ὁ χρόνος τότε γάρ ἔχω κατά οὐδέτερος ) , οὔτε δέ πάλιν ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι οὐδέποτε διά ὁ φύω δέχομαι . ἐπί ὅς καταπαύω μέν ἐγώ ὁ λόγος ὁ περί ὁ διάκριση ὁ ἐναντίος πρός ἕξις καί στέρησις . διαδέχομαι δέ ὁ περί ὁ κατάφασις καί ἀπόφασις διακριτικός λόγος πρός ὁ λοιπάς τρεῖς ἀντίθεσις , φημί δή πρός ἕξις καί στέρησις καί ἐναντίος καί πρός τίς . διαφέρω τοίνυν οὗτος , ὅτι ὁ μέν ἀεί διακρίνω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , ὁ δέ οὐδέποτε . καί οὗτος εἰκότως · οὗτος γάρ ἁπλόος εἰμί φωνή οὐδέποτε κατάφασις καί ἀπόφασις μιμέομαι · ἐν γάρ ὁ ἁπλόος φωνή οὐδέ ἀλήθεια οὐδέ ψεῦδος δηλόω . εἰμί δέ τις ἀπορέω πρός ἐγώ λέγω ὅτι δυνατός οὗτος ὁ ἁπλόος φωνή κατά συμπλοκή προέρχομαι διακρίνω ὁ ἀλήθεια καί ὁ ψεῦδος , ὡς ὅτε εἶπον Σωκράτης κάθημαι — Σωκράτης οὖον καθίημι , εἴρω πρός αὐτός ὅτι καί οὗτος διαφέρω ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις ὁ λοιπός ἀντίθεσις , ὁ οὗτος μέν ὁ ἀντίθεσις ἀεί διαιρέω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , καί εἰμί καί μή εἰμί ὁ ὑπόκειμαι , οὗτος δέ οὐ ἀεί διακρίνω , ἀλλά ἔστω εἄν εἰμί ὁ ὑπόκειμαι . ἀλλά ἐπεί εἴρω ἐγώ ὁ διαίρεσις ὁ καθολικός , φέρω καί ὁ μερικός ζητέω , ὁ πρός ἕκαστος οὗτος φημί . διαφέρω τοίνυν ὁ κατάφασις καί ὁ ἀπόφασις ὁ ἐναντίος ὁ μέν έμμεσος , ὅτι οὔτε εἰμί ὁ ὑπόκειμαι οὔτε μή εἰμί ἀνάγκη ὁ μέν ἀληθεύω ὁ δέ ψεύδω · οὔτε γάρ εἰμί εἰμί Σωκράτης , ἀνάγκη πάντως οὗτος ἢ λευκός εἰμί ἢ μέλας , ἀλλά ἕτερος τίς ἔχω χρῶμα , οὗτος δέ μή εἰμί δῆλος ὅτι οὐδέτερος οὗτος εἰμί ἀληθής , ἢ ὅτι Σωκράτης λευκός ἢ ὅτι μέλας . ὁ δέ ἄμεσος ἐναντίος διαφέρω , ὅτι ὁ ἄμεσος ἐναντίος εἰμί μέν ὁ ὑπόκειμαι ἀνάγκη ὁ μέν ἀληθεύω ὁ δέ ψεύδω , μή εἰμί δέ ὁ ὑπόκειμαι ἀνάγκη κατά οὐδέτερος εἰμί · πῶς γάρ ὁ μή εἰμί ἢ λευκός λέγω εἰμί ἢ μέλας ; ὁ δέ ἕξις καί ὁ στέρησις διαφέρω , ὅτι ἐπί μέν ἕξις καί στέρησις καί εἰμί καί μή εἰμί ὁ ὑπόκειμαι οὐ ἀνάγκη ὁ μέν ἀληθεύω ὁ δέ ψεύδω , ἐπί δέ ὁ ἀπόφασις καί ὁ κατάφασις πρόδηλος ὡς ὁ ἕτερος πάντως ἢ ἀληθεύω ἢ ψεύδω · ὁ γάρ ἀντίφασις | οὐδείς καυχάομαι φεύγω . καί ἁπλόος εἶπον διαφέρω οὗτος ὁ διάστασις ὁ τρεῖς ἀντίθεσις ὁ ὁ μέν ἀντίφασις καί εἰμί καί μή εἰμί ὁ ὑπόκειμαι ἢ ἀληθεύω ἢ ψεύδω ὁ δέ ἕτερος ἔνειμι ὁ ὑπόκειμαι ἢ ἀληθεύω ἢ ψεύδω . μέχρι οὗτος προάγω ὁ λόγος ὁ Ἀριστοτέλης ἐφεξῆς τέσσαρες ἐγώ κανών παραδίδωμι ὁ ἐναντίος , ὅς ὁ πρότερος εἰμί τοιοῦτος · ὁ ἀγαθός μόνος μάχομαι ὁ κακός , ὁ δέ κακός οὖον μόνος μάχομαι ὁ ἀγαθός , ἀλλά καί ὁ κακός · οὕτως ὁ ἔνδεια οὖον μόνος μάχομαι ὁ συμμετρία ἀγαθός εἰμί ἀλλά καί ὁ πλεονεξία κακός ὑπάρχω . ἀλλά ἐντεῦθεν ἀπορία διαδέχομαι ἐγώ ὁ λέγω ὅτι καί πῶς δίκαιος εἰμί λέγω ἐγώ ὁ εἷς δύο μάχομαι , ὁ ἔνδεια ὁ πλεονεξία καί ὁ συμμετρία . πρός ὅς φημί ὅτι οὐ εἷς καί μόνος δύο ἀντίκειμαι οὐδέ γάρ μόνος ὁ ἔνδεια ὁ εἴρω ἀμφότερος ἀντίκειμαι ) , ἀλλά ἕκαστος οὗτος εἷς καί μόνος ἀντίκειμαι · ὁ γάρ ἔνδεια καί ποσότης ἔχω καί ποιότης . καί καθό ἀντίκειμαι ἔχω ὁ συμμετρία . δύο κανών · ὅτι οὐ ὥσπερ ὁ πρός τίς συνεισφέρω ἀλλήλων , οὗτος καί ὁ ἐναντίος · ἐπί μέν γάρ ὁ πρός τίς εὑρίσκω ἄν οὗτος , οὗτος εἰμί ὁ συνεισφέρω καί σῴζω ἀλλήλων , ἐπί δέ ὁ ἐναντίος ὁ ἀνάπαλιν · οὖον μόνος γάρ οὐ εἰμί ἀλλήλων σωστικός ἀλλά καί φθαρτικός , ὡς εἶπον , εἴτε ἐν διάφορος ὑπόκειμαι λαμβάνω αὐτός εἰμί εἴτε ἐν εἷς , οἷος ὡς ἐπί νόσος καί ὑγεία · | εἰμί μέν γάρ λαμβάνω πᾶς ἄνθρωπος ὑγιαίνω , οἴχομαι ἀπό πᾶς ὁ νόσος ἐκ ἀνάγκη . ὁμοίως δέ καί ἐπί εἷς ὑπόκειμαι αὐτός συμβαίνω · εἰμί γάρ Σωκράτης εἷς ὄνος φημί ὑγιαίνω , οἴχομαι ἐκ ἀνάγκη ἐκ οὗτος ὁ νόσος · οὐδέ γάρ ἐνδέχομαι ὁ ἐναντίος περί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι κατά ὁ αὐτός χρόνος ἅμα συνίημι . καί ἐν οὗτος ὁ δύο κανών . τρίτος κανών · ὁ ἐναντίος περί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι ἐθέλω αὐτός γίγνομαι ἢ ὁ γένος ἢ ὁ εἶδος · οἷος ὑγεία καί νόσος ἐν σῶμα ζῷον αὐτός εἰμί ὁ εἶδος εἰμί , λευκός δέ καί μέλας ἐν ὁ ἁπλόος σῶμα αὐτός εἰμί ὁ γένος εἰμί . καί οὗτος εἰκότως . ἐπεί γάρ ἐκ εἷς δημιουργός πᾶς προέρχομαι , ἐσθίω οὗτος μή πάντῃ ἐναντιόομαι ἀλλήλων , ἀλλά κοινωνία ἐν τις ἔχω , καθό κοινωνέω , ὡς καί Πλάτων φημί , ὁ τε κορυφή καί ὁ ἔσχατος · ὁ μέν κορυφή , ἐπεί δύο ὁ ἐναντίος ὑπό ὁ αὐτός γένος ὁ δέ ἔσχατος , ἐπεί ὁ ἐναντίος περί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι καταγίγνομαι . καί ἐν οὗτος ὁ τρίτος κανών . τέταρτος κανών · ἰός ἐναντίος ἢ ὑπό ὁ αὐτός γένος ἀνάγω , ὥσπερ ὁ λευκός καί ὁ μέλας ὑπό ὁ χρῶμα , ἢ ὑπό ἐναντίος γένος , ὡς ὁ δικαιοσύνη καί ἀδικία , ὁ μέν δικαιοσύνη ὑπό ὁ ἀρετή ὁ δέ ἄδικος ὑπό ὁ κακία , ἢ αὐτός γένος εἰμί γενικός , ὡς ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός . ἀλλά ἐντεῦθεν ἐκ ὁ εἴρω ἀπορέω λέγω ὅτι εἰμί ὁ ἐναντίος ὑπό ὁ αὐτός γένος ἀναφέρω , καθώς ἀνωτέρω εἴρω , πῶς ὁ δικαιόσυνος καί ὁ ἀδικία ὑπό ἐναντίος γένος ἀνάγω . λέγω οὖν πόρρω ὑπό ὁ αὐτός γένος ἀνάγω , ὑπό ὁ ἕξις φημί · καί γάρ καί ὁ δικαιοσύνη καί ὁ ἀδικία φημί κοινός γένος ὁ ἕξις . ἀλλά ἕτερος τις ἐπί οὗτος ὁ ἀπορία ἐγώ ἀνακύπτω ὁ λέγω ὅτι πῶς ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός γενικός γένος εἴρω · εἰμί γάρ οὗτος , κατηγορία εἰμί δώδεκα , καί οὐκέτι δέκα . πρός ὅς φημί ὅτι οὗτος ἴδιος ὕλη οὐ ἔχω , ἀλλά ἐν πᾶς ὁ κατηγορία εὑρίσκω · ἐν μέν γάρ ὁ οὐσία εἰμί ἀγαθός καί κακός οἷος γένεσις καί φθορά , γένεσις μέν καλός φθορά δέ κακός . ὁμοίως καί ἐν ὁ ποσός εἰμί ἀγαθός καί κακός , ἀγαθός μέν τέλειος κακός δέ ἀτελής . ὁμοίως καί ἐν ὁ ποιός ἀγαθός μέν ὁ ἐπί · στήμη κακός δέ ὁ ἄγνοια . πάλιν ἐν ὁ πρός τίς ἀγαθός μέν ὁ φίλος κακός δέ ὁ ἐχθρός . καί ἐν ὁ ποῦ ἀγαθός μέν ὁ εὔκρατος κακός δέ ὁ δύσκρατος . ὁμοίως καί ἐν ὁ ποτέ ἀγαθός μέν ὁ κατά καιρός κακός δέ ὁ παρά καιρός . αὐτός δέ εὑρίσκω καί ἐπί ὁ ποιέω , ἀγαθός μέν ὁ διδάσκω κακός δέ ὁ φονεύω . πάλιν καί ἐν ὁ κεῖμαι ἀγαθός μέν εἰμί ὁ εὐπρεπῶς κατακλίνω κακός δέ ὁ ἀπρεπῶς , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἔχω ἀγαθός μέν ὁ βιβλίον ἔχω κακός δέ ὁ αἰσχρός τις ἔχω . οὗτος πέρας ὁ θεωρία . Θεωρία λγ'.> p . 13a18 ἐπί μέν ὁ ἐναντίος , ὑπάρχω ὁ δεκτικός , δυνστὸν είς ἀλλήλων μεταβολή γίγνομαι , εἰμί μή τις φύσις ὁ εἷς ὑπάρχω . ζητητέος ἐνταῦθα εἰμί δυνατός ὁ ἄρτιος καί ὁ περισσός εἰς ἀλλήλων μεταβάλλω . | καί τις μέν φημί ὅτι δυνατός · ἰδού γάρ ὁ τρεῖς γίγνομαι τέσσαρες . ἀλλά πρός οὗτος φημί ὅτι ἀδύνατος · οὐδέ γάρ ὁ τρεῖς ἀριθμός τρεῖς Μένων τέσσαρες γίγνομαι , ἀλλά γίγνομαι τέσσαρες , παραφθείρω ἤδη ὁ τρεῖς εἰμί αὐτός . ὅμως δέ καί οὗτος φημί ὅτι δισσός ὁ ἀριθμός , ὁ μέν μετρέω ὁ δέ μετρέω . καί ὁ μέν μετρέω οὐδέποτε μεταβάλλω , ὁ δέ μετρέω μεταβάλλω · οἷος τρεῖς λίθος ὑπόκειμαι , δυνατός εἷς διαιρέω καί γίγνομαι ὁ περισσός ἄρτιος . p . 14a8 ὑγιαίνω μέν ἀπαντάω ὑγεία μέν εἰμί , νόσος δήω . Ἄξιος ἐνταῦθα ζητέω ὅτι τίς χάρις οὐ ἀντιστρέφω εἶπον ὁ φιλόσοφος ὅτι νοσέω ἅπας νόσος μέν εἰμί , ὑγεία δέ οὖον . καί φημί ὅτι εἰκότως καί οὗτος ποιέω · ὑγεία μέν γάρ ἄνευ νόσος δύναμαι συνίστημι , νόσος δέ ἄνευ ὑγεία ἀδύνατος · αὐτός γάρ ὁ ζῶ ἐν ὁ νοσέω ὑγεία εἰμί , καί ἀδύνατος ἐν νόσος μή εἰμί ἴχνος ὑγεία , ἐπεί οὐδέ ὁ ζῶ εἰμί . ἀδύνατος οὖν νόσος ἄνευ ὑγεία συνίστημι , ὥσπερ καί κακός ἄνευ ἀγαθός . ἄκρατος γάρ κακός ἀδύνατος εἰμί , ὥσπερ καί ἄκρατος σκότος , ἀλλά πάντως εἰμί μετά ἐπιμιξία . οὗτος καί περί ὁ προτίθημι ῥητός ἱκανός . περι πρότερος καί ὁ ἑξῆς . p . 14a26 Πρότερος δέ ἕτερος ἕτερος λέγω τετραχῶς , πρῶτος μέν καί κύριος ὁ κατά χρόνος , καθά πρέσβυς ἕτερος ἕτερος καί παλαιός λέγω . μετά ὁ ὁ ἀντίκειμαι διδασκαλία μεταβαίνω λοιπός ὁ φιλόσοφος ἐπί ὁ περί ὁ πρότερος θεωρία καί ὕστερος καί ὁ ἅμα καί ὁ κίνησις | καί ὁ ἔχω . ἀλλά τέως πρό ὁ κατά μέρος ἐξήγησις ζητέω ὁ χρεία ὁ μνήμη ὁ πρόκειμαι . λέγω τοίνυν ὅτι εἰκότως μιμνήσκω ὁ πρότερος , ἐπεί ὅς πολλαχοῦ ἐν ὁ κατηγορία μνημονεύω , οὗτος δήω ἀηθέω ὁ μνημονεύω σποράδην ὁλοσχερής ὁ διδασκαλία ποιέω . καί ὅτι ἀληθής σποράδην μνήμη αὐτός ποιέω , δῆλος ἐντεῦθεν · αὐτίκα γοῦν ἐν μέν ὁ οὐσία οὗτος μιμνήσκω , ἔνθα λέγω ὁ οὐσία ὁ μέν πρῶτος ἵημι ὁ δέ δύο , ἐν δέ ὁ πρός τίς , ἔνθα λέγω ὁ αἰσθητός καί ὁ ἐπιστητός πρότερος εἰμί ὁ ἐπιστήμη καί ὁ αἴσθησις . οὖον μόνος δέ οὗτος , ἀλλά καί ὅτε πᾶς ὁ κατηγορία ζητέω ὁ τάξις , λέγω διά ὅς αἴτιος ἄν πρῶτος μέν ὁ οὐσία τάσσω , δύο δέ ὁ ποσός , καί ἁπλόος εἶπον ὁ τάξις ὁ ἐφεξῆς κατηγορία ] . διά οὗτος μέν οὖν αἴτιος ὅς πρότερος ποιέω . ὁ δέ ὕστερος μιμνήσκω , ἢ ὅτε λέγω ὁ οὐσία ὁ μέν εἰμί πρῶτος ὁ δέ ὕστερος ὁ δέ δύο κατά οὐδείς ἕτερος εἰμί εἰμί μή ὕστερος ) , ἢ ὅτε ὁ πρῶτος καί ὁ ὕστερος ὁ πρός τίς χρή δέ περί ὁ εἷς διαλέγω καί περί ὁ ὕστερος ὁ λόγος ποιέω · ὁ γάρ πρός τίς ὡς ἅμα εἰμί καί ἅμα γιγνώσκω ) , ἢ ἐπεί εἷς ὁ ἀντίκειμαι ἐπιστήμη . ὁ δέ ἅμα μνήμη ποιέω , ὁ ὅτι οὗτος μιμνήσκω ἐν ὁ πρός τίς , ἔνθα λέγω ὁ πρός τίς ἅμα τῆ φύσις εἰμί , ἢ ὅτι ὁ ἅμα μέσος εἰμί | πρότερος καί ὕστερος , χρή δέ αὐτός περί ὁ ἄκρος διαλαμβάνω καί περί ὁ μέσος ὁ διδασκαλία ποιέω . κίνησις δέ πάλιν μιμνήσκω , διότι ἐν ὁ περί ὁ ποσός λόγος μνήμη ποιέω οὗτος , ἔνθα φημί ὁ λόγος καί ὁ μνήμη ἀκίνητος εἰμί . ἀπορέω δέ τις λέγω διά ὅς αἴτιος μιμνήσκω ὁ ἔχω , εἰμί γε αὐτός εἰμί ὁ ἐρῶ ἀνωτέρω ὅτι οὐ ἔχω περί οὗτος διδάσκω πλήν ὁ εἴρω ἐν ἀρχή ὁ σύγγραμμα . καί φημί ὅτι οὖον περί ὁ ἔχω κατηγορία βούλομαι διαλέγω ἀπλόος , ἀλλά ἐπεί ὁμώνυμος εἰμί ὁ ἔχω , βούλομαι διΐστημι ὁ σημαίνω , ἵνα γιγνώσκω τίς μέν ὑπό ὁ ἔχω ἀνάγω κατηγορία , τίς δέ οὐ ἀνάγω . οὐκοῦν ἐπεί ὁ τάξις ὁ πρόκειμαι καλῶς ἀποδίδωμι , φέρω λοιπός πλατύς περί οὗτος διέρχομαι . ὁ τοίνυν πρότερος λέγω πενταχῶς · ἢ χρόνος ὡς ὁ πρέσβυς ὁ νέος , ἢ φύσις , ὅς συναναιρέω καί οὖον συναναιρέω , συνεισφέρω καί οὖον συνεισφέρω , αὐτός δέ εἶπον , ὁ καθόλου καί μερικός , ὡς ὁ ζῷον καί ὁ ἄνθρωπος , εἰμί τυγχάνω , λέγω . πάλιν πρότερος ὁ τάξις , ὥσπερ λέγω ὁ προοίμιον ὁ ἐξήγησις πρό · τέρος εἰμί καί ὁ διήγησις ὁ ἀγών . λέγω πάλιν πρότερος ὁ ἀξίωμα , ὥσπερ τις φημί ὁ τίμιος ὁ Φίλων πρότερος εἰμί ὁ μή τοιοῦτος παρά αὐτός . λέγω δέ πρότερος καί ὁ αἴτιος ὁ αἰτιατός . ἀλλά ἀπορέω ἐνταῦθα λέγω ὅτι εἰμί οὗτος διαφέρω ὁ πέμπτος σημαίνω ὁ δύο σημαίνω ὁ πρότερος , φημί δέ ὁ φύσις πρότερος . πρός οὗτος φημί ὅτι οὐδαμῶς αὐτός καθίστημι ὁ πέμπτος σημαίνω ὁ δύο , ἀλλά πᾶς μέν καθόλου αἴτιος εἰμί , οὖον πᾶς δέ αἴτιος καθόλου · εἰμί γάρ τις ἐξισάζω ὁ αἴτιος , μή μέντοι γε καθόλου εἰμί , ὥσπερ ὁ ἀλήθεια ὁ λόγος καί ὁ πρᾶγμα · οὗτος γάρ ἐξισάζω · εἰμί μέν γάρ ἀληθής ὁ λόγος ὁ λέγω εἰμί ὁ πρᾶγμα , εἰμί καί ὁ πρᾶγμα , εἰμί δέ ὁ πρᾶγμα εἰμί ἀληθής , καί ὁ λόγος ἀληθής καθίστημι ὁ λέγω εἰμί ὁ πρᾶγμα . καί οὕτως ὁ ὕπαρξις ὁ πρᾶγμα αἰτία εἰμί ὁ ἀλήθεια ὁ λόγος . ὁσαχῶς δέ ὁ προλέγω τοσαυταχῶς δέ καί ὁ ὕστερος , εἰμί γε εἴρω ὅτι ὁσαχῶς ὁ ἕτερος ὁ ἀντίκειμαι , τοσαυταχῶς καί ὁ ἕτερος . καί οὗτος μέν περί ὁ πρότερος καί ὕστερος . Περός ὁ ἄμη . ὁ δέ ἅμα τριχῶς λέγω · ἢ γάρ χρόνος εἰμί ἅμα , ὡς Κάστωρ καί Πολυδεύκης εἰμί τυγχάνω , ἢ ὡς ὁ ἀντιστρέφω , ἐν ὅς οὐ εἰμί ὁ αἴτιος καί ὁ αἰτιατός , ἀντιστρέφω μόνος κατά ὁ ὁ εἰμί ἀκολούθησις , μηδαμῶς δέ ἕτερος θατέρου εἰμί αἴτιος πρός ὁ εἰμί , ὡς ἔχω ἐπί διπλάσιος καί ἥμισυς · διπλάσιος γάρ εἰμί εἰμί καί ἥμισυς , καί ἥμισυς εἰμί εἰμί διπλάσιος , οὐδέτερος δέ οὐδέτερος αἴτιος εἰμί ὁ εἰμί . ἢ ὡς ὁ ὁμοειδής , ὡς ἄνθρωπος ὁ * * ἀλλά ἀπορέω τις λέγω ὅτι εἰμί ὁ ἅμα μέσος εἰμί πρότερος καί ὕστερος , ὁσαχῶς δέ ὁ ἄκρος , τοσαυταχῶς καί ὁ μέσος , διά τίς ὁ μέν πενταχῶς λέγω , ὁ πρότερος δηλονότι , ὁ δέ τριχῶς , οὗτος εἰμί ὁ ἅμα . πρός οὗτος φημί ὅτι πᾶς ὁ σημαίνω ὁ πρότερος ὁ σημαίνω ὁ ἅμα ἀντίκειμαι · ὁ μέν γάρ χρόνος ὁ ἅμα ἀντίκειμαι ὁ χρόνος ὁ πρότερος , ὁ δέ ὡς ἀντιστρέφω λέγω , μή μέντοι γε αἴτιος ἕτερος θατέρου ὑπάρχω , δύο τις ἀντίκειμαι σημαίνω ὁ πρότερος , ὁ δύο καί ὁ πέμπτος · ὁ γάρ γάρ δύο εἰμί ὁ φύσις , οὗτος εἰμί ὁ καθόλου <καὶ> μερικός , ὁ δέ πέμπτος ὁ αἴτιος ἀμφότερος γάρ αἴτιος εἰμί ὁ ὕστερος . οὗτος χάρις ἀντίκειμαι οὗτος ὁ ἀντιστρέφω , ἐν ὅς οὐ εἰμί αἴτιος καί αἰτιατός . ὁ δέ ὁμοειδής ἀντίκειμαι ὁ τάξις ὁ προτείνω . ὁ δέ τέταρτος σημαίνω ὁ πρότερος , οὗτος εἰμί ὁ κατά ὁ θέλησις λέγω , οὐ ἀξιόω ὁ φιλόσοφος ἀντίκειμαι ἀντιτίθημι , ἐπεί οὗτος ἐκ ὁ ἡμέτερος ἐπίνοια γίγνομαι . ἄλλως τε εἰμί βούλομαι εὑρίσκω καί οὗτος ἀντίκειμαι ἐν ὁ ἅμα εἰμί εὑρίσκω κατά ὅς σημαίνω λέγω ἰσότιμος ὑπάρχω . ἀντίκειμαι γάρ ὁμότιμος ὁ πρότερος ἔχω τιμή ἢ δύο . οὕτως πᾶς ὁ σημαίνω ὁ πρότερος ὁ σημαίνω ὁ ἅμα ἀντίκειμαι . οὐκοῦν ἐπεί διαρθρόω ἐγώ εὕω ὁ περί ὁ πρότερος καί ὁ ἅμα , φέρω ἐπί ὁ ἐφεξῆς χωρέω , ἐπί ὁ κίνησις φημί . περι κίνησις . κίνησις τοίνυν ἓξ εἶδος καθίστημι · γένεσις , φθορά , αὔξησις , μείωσις , ἀλλοίωσις , ὁ κατά τόπος μεταβολή . ὅτι δέ ἕξ εἰμί καί οὔτε πλείων οὔτε μικρός | εἶδος ὁ κίνησις , δείκνυμι οὕτως · ὁ κίνησις ἐν τέσσαρες κατηγορία θεωρέω , ἢ ἐν οὐσία , ἢ ἐν ποσός , ἢ ἐν ποιός , ἢ ἐν ὁ ποῦ . ἀλλά εἰμί μέν ἐν οὐσία θεωρέω , ἢ ἐν αὐτός ὁ οὐσία θεωρέω ἢ ἐν ὁ περί ὁ οὐσία ἢ ὁ ἐν ὁ οὐσία . καί εἰμί μέν θεωρέω ἐν ὁ οὐσία , ἢ ἀπό ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί παράγω καί λέγω γένεσις ( ἀπό ὁ μή εἰμί δηλονότι · ἀπό γάρ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί δείκνυμι ἐν φυσικός μηδείς γίγνομαι ) , ἢ ἀπό ὁ εἰμί εἰς ὁ μή εἰμί ἀπάγω καί καλέω ὁ τοιοῦτος φθορά . εἰμί δέ ἐν ὁ ἐν ὁ οὐσία θεωρέω , ἢ ἐν ποσός εἰμί ἢ ἐν ποιός . καί εἰμί ἐν ποσός , ἢ ἀπό ὁ μικρός ὁδεύω ἐπί ὁ μείζων καί καλέω ὁ τοιοῦτος αὔξησις , ἢ ἀπό ὁ μείζων ἐπί ὁ μικρός καί καλέω μείωσις . οὗτος μέν οὖν εἰμί ἐν ποσός εἰμί . εἰμί δέ ἐν ποιός , ποιέω ὁ καλέω ἀλλοίωσις . εἰμί δέ ἐν ὁ περί ὁ οὐσία θεωρέω , οἷος ἐν ὁ ποῦ κατηγορία , ποιέω ὁ καλέω κατά τόπος μεταβολή . ἀλλά ἀπορέω τις λέγω μή ἄρα ὁ αὐτός εἰμί ὁ αὔξησις καί ὁ ἀλλοίωσις καί οὐκέτι εἰμί ἓξ ὁ εἶδος ὁ κίνησις ἀλλά πέντε · καί γάρ πᾶς αὐξάνω ἀλλοιόω . πρός οὗτος φημί ὅτι οὐδαμῶς εἰμί ὁ αὐτός ὁ αὔξησις ὁ ἀλλοιόω · εἰμί γάρ αὐξάνω καί μή ἀλλοιόω · ὁ γάρ ἐκτείνω γραμμή αὐξάνω οὐ ἀλλοιόω . ἀλλά οὐδέ μήv πᾶς ἀλλοιόω αὐξάνω · ὁ γάρ ψυχή ἀλλοιόω καί οὐ αὐξάνω . ἀλλά ἰστέον ὅτι ὁ μέν κινέω ὡς ἀπλόος κινέω ἀντίκειμαι ὁ ἠρεμία , ὡς δέ τοιόσδε κινέω ὁ ἐναντίος . οὕτως ὁ μέν γένεσις ὡς ἁπλόος γένεσις ὁ φθορά ἀντίκειμαι , | ὡς δέ τοιόσδε ἕτερος . ἀλλά πρός οὗτος ἀπορέω τις λέγω ὅτι καί πῶς οὗτος Δίκαιος δύο εἷς μάχομαι . ἀλλά εἰμί εἶπον πρός αὐτός ὅτι οὖον κατά ὁ αὐτός ἀντίκειμαι δύο εἷς , ἀλλά κατά ἄλλος καί ἄλλος . οὗτος ὁ μέν κινέω ἀντίκειμαι ὁ ἠρεμία ὡς ἕξις καί στέρησις , ὡς ἁπλόος κινέω , ὁ δέ γένεσις ὡς τοιόσδε κινέω ἀντίκειμαι ὁ φθορά ὡς ἐναντίος ἕξις . οὗτος εἶπον περί κίνησις μεταβαίνω λοιπός ἐπί ὁ λείπω · ὁ λόγος , φημί δέ ὁ ἔχω . περι ὁ ἔχω . ὁ τοίνυν ἔχω ὀκταχῶς λέγω · λέγω γάρ ἔχω ἢ ποιότης , ὡς λέγω ἐπιστήμη ἔχω ὁ ἄνθρωπος , ἢ ὅλος περί ὅλος , ὥσπερ λέγω ἱμάτιον ἔχω , ἢ ὅλος περί μέρος , ὥσπερ λέγω δακτύλιος ἔχω , ἢ ὡς ἐν ἀγγεῖον , ὅς φημί ὁ μέδιμνος ἔχω ὁ πῦρ , ἢ ὡς κτῆμα , ὡς λέγω ἔχω ἀγρός ἢ οἰκίον , ἢ ὡς σύνοικος , ὡς λέγω γυνή ἔχω , ἢ μέρος , ὡς λέγω χείρ ἔχω ἢ πούς , ἢ ὡς ἐν τόπος , ὥσπερ λέγω ἐπί μόνος καί σημεῖον · λέγω γάρ ὁ μέν σημεῖον μόνος θέσις ἔχω ὁ δέ μόνος σημεῖον ἄθετος ὑπάρχω . οὗτος οὕτως εἴρω ὁ ὀκτώ τρόπος δύο καί μόνος ὑπό ὁ ἔχω κατηγορία ἀνάγω , ὁ δηλόω οὐσία περί οὐσία περίθεσις , οὗτος εἰμί ὁ δύο καί ὁ τρίτος , ὁ ἱμάτιον ἔχω καί ὁ δακτύλιος ἔχω . ὁ δέ πρῶτος τρόπος ὑπό ὁ ποιότης ἀνάγω , ὁ δέ τελευταῖος καί ἐπί μέντοι γε ὁ ἐν ἀγγεῖον ὑπό ὁ ποῦ κατηγορία ἀνάγω , ὁ δέ λοιπός ὑπό ὁ πρός τίς . οὗτος | πέρας ὁ Θεωρίς καί ὁ πᾶς σύγγραμμα . Θεωρία λδ'.> περι πρότερος . p . 14a26 Πρότερος δέ ἕτερος ἕτερος λέγω τετραχῶς . ζητέω ἐνταῦθα πῶς ὁ πρότερος πενταχῶς λέγω τετραχ ὁ φιλόσοφος εἶπον αὐτός καί μόνος λέγω . πρός οὗτος φημί ὅτι ὁ εἷς σημαίνω παραλείβω , ὁ ἐν ὁ ἡμέτερος ἐπίνοια γίγνομαι , οὗτος εἰμί ὁ κατά · ὁ θέσις . ἐν ὁ περί κίνησις . p . 15a30 οἷος ὁ τετράγωνος γνώμων αὐτός περιτίθημι αὐξάνω μέν , ἀλλοῖος δέ οὐδείς γίγνομαι . ἐγώ μέν ἐν ὁ θεωρία ὁ δυνατός αὐξάνω μέν μή ἀλλοιόω δέ ὁ γραμμή παραφέρω . ὁ φιλόσοφος επιτηδθιοτερος τίθημι παράδειγμα καί φημί ὅτι ὁ τετράγωνος γνώμων περιτίθημι αὐξάνω μέν , οὐ ἀλλοιόω δέ . γνώμων δέ εἰμί σχῆμα ὁ Γ στοιχεῖον ἀναλογέω , ὅθεν καί γνώμων καλέω , διότι ἀπό ὁ Γ στοιχεῖον προέρχομαι . εἰμί οὖν ποιέω ὁ τετράγωνος καί προστίθημι γνώμων ὁ τετράγωνος , αὐξάνω μέν , οὐ ἀλλοιόω δέ , διότι καί μετά ὁ προσθήκη 〈 οὐδείς 〉 κακός τετραγωνέω μένω . p . 15b6 ὁ δέ λοιπός ὁ κίνησις οὖον ῥᾴδιος εἰμί ἀποδίδωμι τίποτα εἰμί ἐναντίος . κατά ὁ καθόλου ὁ λόγος · οὖον γάρ κατά ὁ μερικός . ὁ γοῦν λεύκανσις εἰμί ἀποδίδωμι ὁ μέλανσις . ἐν ὁ περί ὁ ἔχω . p . 15b28 λέγω δέ καί γυνή ἔχω καί ὁ γυνή ὁ Ἄνδρος · ἔοικα δέ ἀλλότριος ὁ νῦν ἐρῶ τρόπος ἔχω εἰμί . ἀλλά ζητέω ἐνταῦθα διά τίς ἀλλότριος εἰμί οὗτος τρόπος ὁ ἔχω καλέω ὁ φιλόσοφος . | καί φημί ὅτι ἐξαίρω ἔχω παρά ὁ 136v ἄλλος ὁ ἀντιστρέφω · ὡς γάρ λέγω ὁ ἀνήρ γυνή ἔχω , οὗτος καί ὁ γυνή ἀνήρ ἔχω εἴρω , καί οὖον ῥᾴδιος εἰμί εἶπον ὁ ἕτερος ὑπό ὁ ἕτερος περιέχω , ὥσπερ ἐπί ὁ ἄλλος · ἐπί μέν γάρ ὁ μέδιμνος λέγω ὁ μέδιμνος ἔχω ὁ πῦρ , οὖον ὁ πυρός ὁ μέδιμνος . p . 15b31 ἴσος δέ καί ἕτερος φαίνω ὁ ἔχω τρόπος . αἰνίσσομαι ὁ περί ὁ τόπος τρόπος · οὗτος γάρ ἀποσιωπάω αὐτός ἐγώ ἐάω προσυπακούω αὐτός , ἢ ὅτι ἐν ὁ περί μέδιμνος λόγος μνήμη αὐτός ποιέω · ἀμφότερος γάρ ὁ τρόπος αὐτός εἰμί δοκέω , καθά περιέχω ὁ περιέχω . τέλος ἔχω ὁ σχόλιον ὁ κατηγορία ἀπό φωνή Ὀλυμπιόδωρος .