oenomaus.fragmenta 4
Τοιαῦτα τῆς Οἰνομάου παῤῥησίας τὰ τῆς τῶν Γοήτων φώρας , κυνικῆς οὐκ ἀπηλλαγμένα πικρίας . Οὐδὲ γὰρ δαίμονος , μὴ ὅτι θεοῦ , τοὺς παρὰ τοῖς Πανέλλησι θαυμαζομένους χρησμοὺς εἶναι βούλεται , γοήτων δ’ ἀνδρῶν πλάνας καὶ σοφίσματα ἐπὶ ἀπάτῃ τῶν πολλῶν ἐσκευωρημένα · ὧν ἐπείπερ ἅπαξ ἐμνήσθημεν , οὐδὲν ἂν γένοιτο ἐμποδὼν τοῦ καὶ ἑτέρων ἐλέγχων ἐπακοῦσαι . Καὶ πρώτου γε δι’ οὗ φησιν ὁ αὐτὸς ἑαυτὸν ὑπὸ τοῦ Κλαρίου Ἀπόλλωνος ἠπατῆσθαι , γράφων ὧδε · Ἀλλὰ δὴ ἔδει τι καὶ ἡμᾶς τῆς κωμῳδίας μετασχεῖν , καὶ μὴ σεμνύνεσθαι ὡς οὐκ ἐμπεσόντας εἰς τὴν κοινὴν παραπληξίαν , καὶ τὴν ἐμπορίαν εἰπεῖν , ἣν καὶ αὐτοὶ περὶ σοφίας ἐνεπορευσάμεθα ἐκ τῆς Ἀσίας , ὦ Κλάριε , παρὰ σοῦ · Ἔστιν ἐν Τρηχῖνος αἴῃ κῆπος Ἡρακλήΐος πάντ’ ἔχων θάλλοντα , πᾶσι δρεπόμενος πανημαδόν , οὐδ’ ὀλιζοῦται , βέβριθε δ’ ὕδασιν διηνεκές . Εἶτ’ ἐγὼ ἀκούσας ὁ βάκηλος καὶ αὐτὸς ὑπὸ τοῦ Ἡρακλέους ἐφυσήθην , καὶ τοῦ Ἡρακληΐου κήπου θάλλοντος Ἡσιόδειόν τινα ὀνειροπολῶν ἱδρῶτα διὰ τὴν Τρηχῖνα , καὶ ῥηϊδίην αὖθις ζωὴν διὰ τὸν θάλλοντα κῆπον . Εἶτά μοι ἐπερομένῳ , εἴ μοι συναίρονται οἱ θεοί , εἷς τις ἐκ τῶν πολλῶν λέγει , ἐπομνύμενος αὐτοὺς τοὺς συναιρομένους θεούς , ἦ μὴν παρὰ σοῦ ἀκηκοέναι αὐτὸ τοῦτο Καλλιστράτῳ δεδομένον Ποντικῷ τινι ἐμπόρῳ . Ἐγὼ οὖν ὡς ἤκουσα , πῶς , οἴει , ἠγανάκτησα , ὡς δὴ τῆς ἀρετῆς ὑπ’ αὐτοῦ ἀποστερούμενος ; Ἀλλὰ καίπερ ὅμως δυσφορῶν ἀνεσκοπούμην τὸν ἔμπορον , εἴ τι κἀκεῖνος ἐθάλφθη ὑπὸ τοῦ Ἡρακλέους · ἐφαίνετο δὴ οὖν κἀκεῖνος πόνον τινὰ πονεῖν , καὶ κέρδους ἐφίεσθαι , καὶ βίον τινὰ ἡδὺν ἐκ τοῦ κέρδους προσδοκᾶν . Ὡς δ’ ἐφαίνετο ὁ ἔμπορος ἐξισούμενος , οὐκέτι τὸν χρησμὸν ἐδεχόμην , οὐδὲ τὸν Ἡρακλέα , ἀλλ’ ἀπηξίουν τῶν αὐτῶν κοινωνεῖν , εἴς τε τοὺς παρόντας πόνους αὐτῶν ἀποβλέπων , καὶ τὰς ἐν ἐλπίδι φάτνας . Ἀλλ’ οὐδ’ ὁ λῃστὴς ἄμοιρος ἐφαίνετο τοῦ χρησμοῦ , οὐδ’ ὁ στρατιωτης , οὐδ’ ἐρῶν ἀνήρ , οὐδ’ ἐρῶσα γυνή , οὐδὲ κόλαξ , οὐδὲ ῥήτωρ , οὐδὲ συκοφάντης . Ἑκάστῳ γὰρ ὡς ἐπιθυμεῖ , ἡγεῖσθαι μὲν τὸν πόνον , προσδοκᾶσθαι δὲ τὴν εὐφροσύνην .
Lemmas: τοιοῦτος ὁ Οἰνόμαος παρρησία ὁ ὁ ὁ γόης φώρ , κυνικός οὐ ἀπαλλάσσω πικρία . οὐδέ γάρ δαίμων , μή ὅτι θεός , ὁ παρά ὁ Πανέλληνες θαυμάζω χρησμός εἰμί βούλομαι , γόης δέ ἀνήρ πλάνη καί σόφισμα ἐπί ἀπάτη ὁ πολύς σκευωρέομαι · ὅς ἐπεί ἅπαξ μιμνήσκω , οὐδείς εἄν γίγνομαι ἐμποδών ὁ καί ἕτερος ἐλέγχω ἐπακούω . καί πρῶτος γε διά ὅς φημί ὁ αὐτός ἑαυτοῦ ὑπό ὁ κλάριος Ἀπόλλων ἀπατάω , γράφω ὧδε · ἀλλά δή ἐσθίω τίς καί ἐγώ ὁ κωμῳδία μετέχω , καί μή σεμνύνω ὡς οὐ ἐμπίπτω εἰς ὁ κοινός παραπληξία , καί ὁ ἐμπορία εἶπον , ὅς καί αὐτός περί σοφία ἐμπορεύω ἐκ ὁ Ἀσία , εἰμί Κλάριος , παρά σύ · ἔρτις ἐν Τραχίς Αἶα κῆπος Ἡρακλῆς πᾶς ἔχω θάλλω , πᾶς δρέπω πανημαδόν , οὐδέ ὀλιζόω , βρίθω δέ ὕδωρ διηνεκής . εἶτα ἐγώ ἀκούω ὁ βάκηλος καί αὐτός ὑπό ὁ Ἡρακλῆς φυσάω , καί ὁ Ἡρακληΐου κῆπος θάλλω Ἡσιόδειος τις ὀνειροπολέω ἱδρώς διά ὁ Τραχίς , καί ῥᾴδιος αὖθις ζωή διά ὁ θάλλω κῆπος . εἶτα ἐγώ ἐπέρομαι , εἰμί ἐγώ συναίρω ὁ θεός , εἷς τις ἐκ ὁ πολύς λέγω , ἐπόμνυμι αὐτός ὁ συναίρω θεός , εἰμί μήv παρά σύ ἀκούω αὐτός οὗτος Καλλίστρατος δίδωμι Ποντικός τις ἔμπορος . ἐγώ οὖν ὡς ἀκούω , πῶς , οἴομαι , ἀγανακτέω , ὡς δή ὁ ἀρετή ὑπό αὐτός ἀποστερέω ; ἀλλά καίπερ ὅμως δυσφορέω ἀνασκοπέω ὁ ἔμπορος , εἰμί τίς ἐκεῖνος θάλπω ὑπό ὁ Ἡρακλῆς · φαίνω δή οὖν ἐκεῖνος πόνος τις πονέω , καί κέρδος ἐφίημι , καί βίος τις ἡδύς ἐκ ὁ κέρδος προσδοκάω . ὡς δέ φαίνω ὁ ἔμπορος ἐξισόω , οὐκέτι ὁ χρησμός δέχομαι , οὐδέ ὁ Ἡρακλῆς , ἀλλά ἀπαξιόω ὁ αὐτός κοινωνέω , εἰς τε ὁ πάρειμι πόνος αὐτός ἀποβλέπω , καί ὁ ἐν ἐλπίς φάτνη . ἀλλά οὐδέ ὁ λῃστής ἄμοιρος φαίνω ὁ χρησμός , οὐδέ ὁ στρατιώτης , οὐδέ ἐράω ἀνήρ , οὐδέ ἐράω γυνή , οὐδέ κόλαξ , οὐδέ ῥήτωρ , οὐδέ συκοφάντης . ἕκαστος γάρ ὡς ἐπιθυμέω , ἡγέομαι μέν ὁ πόνος , προσδοκάω δέ ὁ Εὐφρόσυνος .