oenomaus.fragmenta 14
Ἄκουε δ’ οὖν αὖθις τοῦ τὴν τῶν Γοήτων φώραν τὸ οἰκεῖον ἐπονομάσαντος σύγγραμμα , ὡς εὖ μάλα νεανικῷ φρονήματι τὸν πλάνον τῶν πολλῶν καὶ αὐτοῦ γε τοῦ Ἀπόλλωνος ἐπανορθοῦται , δι’ ὧν γράφει τάδε κατὰ λέξιν . Σὲ οὖν ἐν Δελφοῖς καθῆσθαι μὴ δυνάμενον , μηδ’ εἰ βούλοιο , σιωπᾶν . Ὁ δ’ Ἀπόλλων ἄρα ὁ τοῦ Διὸς υἱὸς νυνὶ βούλεται , οὐχ ὅτι βούλεται , ἀλλ’ ὅτι ὑπ’ ἀνάγκης εἰς τὸ βουληθῆναι τέτακται . Δοκῳ δέ μοι τὰ λοιπὰ πάντα παρείς , ἐπειδὴ εἰς τοῦτον τὸν λόγον οὐκ οἶδ’ ὅπως ὑπήχθην , οἰκεῖόν τι καὶ ἀξιοζήτητον ζητήσειν πρᾶγμα . Ἀπόλωλε γάρ , τό γ’ ἐπὶ τοῖς σοφοῖς , ἐκ τοῦ ἀνθρωπίνου βίου , ἀπόλωλεν , εἴτε οἴακά τις αὐτὸ εἴτε ἕρμα εἴτε κρηπῖδα ὀνομάζων χαίρει , τῆς ἡμετέρας ζωῆς ἡ ἐξουσία , ἣν ἡμεῖς μὲν αὐτοκράτορα τῶν ἀναγκαιοτάτων τιθέμεθα , Δημόκριτος δέ γε , εἰ μή τι ἠπάτημαι , καὶ Χρύσιππος , ὁ μὲν δοῦλον , ὁ δὲ ἡμίδουλον ἐπινοεῖ τὸ κάλλιστον τῶν ἀνθρωπίνων ἐπιδεῖξαι . Ἀλλὰ τούτων μὲν λόγος τοσοῦτος , ὅσον ἄν τις ἀξιώσειεν ἄνθρωπος ὢν ἀνθρωπίνως μάχεσθαι · εἰ δ’ ἤδη καὶ τὸ θεῖον ἡμῶν καταστρατεύεται , παπαῖ , οἷα πεισόμεθα . Ἀλλ’ οὐκ εἰκός , οὐδὲ δίκαιον , ἀπὸ γοῦν τούτων τεκμαιρομένοις ἡμῖν , Ἐχθρὲ περικτιόνεσσι , φίλ’ ἀθανάτοισι θεοῖσιν , εἴσω τὸν προβόλαιον ἔχων πεφυλαγμένος ἧσο . Τί γάρ , φησὶν ὁ Ἀργεῖος , εἰ βουλοίμην , ἔξεστί μοι καὶ δύναμαι εἴ μοι δόξει , ἧσθαι καὶ πεφυλάχθαι Ἔξεστιν , εἴποις ἄν , καὶ δύνασαι · ἢ πῶς ἄν σοι τοῦτ’ Ἀρχίλοχος ἐγὼ προσέταττον ; Χείρωνος φίλε τέκνον ἀγακλειτοῖο Κάρυστε , Πήλιον ἐκπρολιπὼν Εὐβοίας ἄκρον ἱκέσθαι , ἔνθ’ ἱερὰν χώραν κτίζειν σοι θέσφατόν ἐστιν . Ἀλλ’ ἴθι , μηκέτι μέλε . Ἦ γὰρ ὡς ἀληθῶς ἐπ’ ἀνθρώπῳ τι ἐστίν , ὦ Ἄπολλον , καὶ βουληθῆναι Πήλιον ἐκπρολιπεῖν , κύριός εἰμι ἐγώ ; Καὶ μὴν ἤκουον παρὰ πολλῶν καὶ σοφῶν , ὅτι εἴ μοι πέπρωται Εὐβοίας ἄκρον ἱκέσθαι καὶ ἱερὰν χώραν κτίζειν , καὶ ἵξομαι καὶ κτίσω , εἴτε λέγοις , εἴτε μή , καὶ εἴτε βουλοίμην , εἴτε μή . Εἰ δέ με δεῖ καὶ βουληθῆναι ὅ , τι μοι ἀνάγκη ἐστὶ καὶ εἰ μὴ βουλοίμην βουληθῆναι · ἀλλὰ σύ , ὦ Ἄπολλον , πιστεύεσθαι δικαιότερος . Ἔοικα δή σοι μᾶλλον προσέξειν . Ἄγγειλον Παρίοις , Τελεσίκλεες , ὥς σε κελεύω νήσῳ ἐν Ἠερίῃ κτίζειν εὐδείελον ἄστυ . Ἀγγελῶ νὴ Δία , ( φήσει τάχα πού τις τετυφωμένος , σε ἐλέγχων , ) κἂν μὴ κελεύσῃς · πέπρωται γάρ . Καὶ ἔστι Θάσος μὲν ἡ Ἠερία νῆσος · ἥξουσι δ’ ἐπ’ αὐτὴν Πάριοι , Ἀρχιλόχου τοῦ ἐμοῦ υἱοῦ φράσαντος , ὅτι ἡ νῆσος αὕτη πρὶν Ἠερία ἐκαλεῖτο . Σὺ οὖν , δεινὸς γὰρ ἐπεξελθεῖν , οὐκ ἀνέξῃ οἶμαι αὐτοῦ , οὕτως ὄντος ἀχαρίστου καὶ θρασέος , ὅς , εἰ μὴ σὺ μηνύσαι αὑτῷ ἐβουλήθης , οὐκ ἄν ποτε ἤγγειλεν , οὐδ’ ἂν Ἀρχίλοχος ὁ υἱὸς ἀὐτοῦ Παρίους ἐξενάγησεν , οὐδ’ ἂν οἱ Πάριοι Θάσον ᾤκησαν . Οὐκ οἶδ’ οὖν εἰ οὺ λέγεις μὲν ταῦτα , οὐκ οἶσθα δὲ ἃ λέγεις . Ἀλλ’ ἐπεὶ σχολὴν ἄγειν ἐοίκαμεν καὶ μακρὰ διαλέγεσθαι , ὁ δὲ λόγος οὐ| πάρεργος , ἐκεῖνό μοι λέγε · ( ἴσως γὰρ καὶ ὀλίγα ἐκ πολλῶν ἀρκεῖ · ) ἆρά γέ τί ἐσμεν ἐγώ τε καὶ ού ; Φαίης ἄν · Τοῦτο δὲ ὁπόθεν ἴσμεν ; τῷ ποτ’ ἄρα τοῦτο εἰδέναι ἐκρίναμεν ; Ἢ οὐκ ἄλλο ἱκανὸν οὕτως , ὡς ἡ συναίσθησίς τε καὶ ἀντίληψις ἡμῶν αὐτῶν ; Τί δ’ ; ὅτι ζῷά ἐσμεν πῶς ποτ’ ἄρα ἐξεύρομεν ; πῶς δ’ ὅτι καὶ ζῴων , ὡς μὲν ἂν ἐγὼ εἴποιμι , ἄνθρωποι · καὶ ἀνθρώπων ὁ μὲν γόης , ὁ δὲ γόητος ἀπελεγκτής · ὡς δ’ ἂν σύ , ὁ μὲν ἄνθρωπος , ὁ δὲ θεός , καὶ ὁ μὲν μάντις , ὁ δὲ συκοφάντης ; Καὶ ἔστω γέ σοι οὕτως ἔχον , ἐάνπερ| ἔγωγε ἁλῶ . Πῶς δ’ ὅτι διαλεγόμεθα ἐν τῷ παρόντι ἐγνώκαμεν ; Τί φής ; ἆρ’οὺκ ὀρθῶς ἐκρίναμεν τὴν ἡμῶν αὐτῶν ἀντίληψιν τῷ πάντων ἐγγυτάτῳ πράγματι αὐτῷ ; Δηλονότι . Οὐ γὰρ ἦν ἄλλο αὐτοῦ οὔτε ἀνώτερον , οὔτε πρεσβύτερον , οὔτε πιστότερον . Ἐπεὶ εἰ μὴ οὕτως ἕξει , μήτε ἄρα ὡς σέ τις εἰς Δελφοὺς παραγενέσθω λοιπὸν ὄνομα Ἀλκμαίων , ἀπεκτονὼς τὴν μητέρα , καὶ οἴκοθεν ἐλαυνόμενος , καὶ οἴκαδε ἐπιθυμῶν . Οὐ γὰρ οἶδεν , οὔτ’ εἰ ἔστι τι αὐτὸς τοπαράπαν , οὔτε εἰ οἴκοθεν ἐλαύνεται , οὔτ’ εἰ οἴκαδε ἐπιθυμεῖ · ἀλλ’ εἰ καὶ μαίνεται ὁ Ἀλκμαίων καὶ ὑπονοεῖ τὰ μὴ ὄντα , ὅ γε Πύθιος οὐ μαίνετεαι . Μηδὲ λέγε οὕτως , Νόστον δίζηαι πατρίην ἐς γαῖαν ἱκέσθαι Ἀμφιαρηῖαδη . Οὐδὲ γὰρ σὺ οἶσθά πως εἴ σέ τις ἐρωτᾷ Ἀμφιαρηιάδης , οὐδ’ εἰ σύ τι εἴ ὁ ἐρωτώμενος , καὶ λέγειν ἔχων περὶ ὧν τις ἐρωτᾷ . Μηδὲ Χρύσιππος ἔρα ὁ τὴν ἡμιδουλείαν εἰσάγων , ὅ , τι ποτέ ἐστιν αὐτὸ τοῦτο οὐκ εἰδώς , ἀπαντάτω εἰς τὴν στοάν , μηδ’ οἰέσθω ἀπαντήσεσθαι τοὺς βλέννους ἐκείνους ὡς αὐτὸν ἀκουσομένους τὸν οὖτιν · μηδὲ διατεινέσθω περὶ μηδενὸς καταστὰς πρὸς μὲν Ἀρκεσίλαον παρόντα , πρὸς δὲ Ἐπίκουρον οὐ παρόντα . Τί γάρ ἐστιν ὁ Ἀρκεσίλαος , τί δὲ ὁ Ἐπίκουρος , ἢ τί ἡ Στοά , ἢ τί οἱ νέοι , ἢ τίς ὁ οὖτις , οὔτ’ οἶδεν , οὔτε οἷος εἰδέναι · πολὺ γὰρ πρότερον οὐδ’ εἰ αὐτός τί ἐστιν οἶδεν . Ἀλλ’ οὐκ ἀνέξεσθε οὔτε ὑμεῖς , οὔτε ὁ Δημόκριτος , εἰ λέγοι τις ταῦτα · οὐ γὰρ εἶναι πισπότερον μέτρον οὗ λέγω · οὐδ’ εἰ δοκεῖ καὶ ἄλλα τινὰ εἶναι , τούτῳ γ’ ἂν παρισωθείη · ἢ παρισωθείη μὲν ἄν , ὑπερβάλλοι δὲ οὐκ ἄν . Οὐκοῦν , φήσειεν ἄν τις , ὦ Δημόκριτε , καὶ σὺ ὦ Χρύσιππε , καὶ σὺ ὦ μάντι , ἐπειδὴ ἀγανακτεῖτε εἴ τις ἐθελήσαι παρελέσθαι τὴν ὑμῶν αὐτῶν ἀντίληψιν · οὐ γὰρ ἔτι τὰς πολλὰς ἐκείνας βίβλους εἶναι · φέρε καὶ ἡμεῖς ἀνταγανακτήσωμεν . Τί δή ποτε ; Ἔνθα μὲν ἂν ὑμῖν δοκῇ , ἔσται τοῦτο καὶ πιστότατον καὶ πρεσβύτατον · ἔνθα δ’ ἂν μὴ δοκῆ , ἐκεῖ καταδυναστεύσει τι λεληθὸς αὐτοῦ εἱμαρμένη πεπρωμένη , διαφορὰν ἑκάστῳ ὑμῶν ἔχουσα , τῷ μὲν ἐκ θεοῦ , τῷ δὲ ἐκ τῆς τῶν μικρῶν ἐκείνων σωμάτων τῶν φερομένων κάτω καὶ ἀναπαλλομένων ἄνω καὶ περιπλεκομένων καὶ διαλυομένων καὶ δισταμένων καὶ παρατιθεμένων ἐξ ἀνάγκης ; Ἰδοὺ γὰρ ᾧ τρόπῳ ἡμῶν αὐτῶν ἀντειλήμμεθα , τούτῳ καὶ τῶν ἐν ἡμῖν αὐθαιρέτων καὶ βιαίων . Οὐ λέληθε δὲ ἡμᾶς ὅσον τὸ μεταξὺ τοῦ βαδίζειν καὶ τοῦ ἄγεσθαι , οὐδὲ ὅσον τοῦ αἱρεῖσθαι καὶ τοῦ ἀναγκάζεσθαι . Ὧν δὲ ἕνεκα ταῦτα προσήνεγκα τῷ λόγῳ ; Ὅτι σε ἐκπέφευγεν , ὦ μάντι , ὧν κύριοί ἐσμεν ἡμεῖς , καὶ ὁ τὰ πάντα εἰδὼς ταῦτά γε οὐκ ἂν εἰδείης , ὧν τὰ πείσματα ἀνῆπται ἐκ τῆς ἡμετέρας βουλήσεως . Αὕτη δέ γε ἐφαίνετο οὐκ ὀλίγων οὖσα πραγμάτων ἀρχή · ὂν δὲ ἡ ἀρχή , ἥτις ἦν τῶν μετὰ ταῦτα αἰτία , ἐκπέφευγεν , ᾖ πού γε τὰ μετὰ τὴν ἀρχὴν εἰδείη ἂν οὗτος . Ἀναίσχυντος δηλαδὴ ὁ Λαΐῳ προμαντευόμενος , ὅτι αὐτὸν ἀποκτενεῖ ὁ φύς . Ἤμελλε γάρ που ὁ φὺς κύριος ἔσεσθαι τῆς ἑαυτοῦ βουλήσεως , καὶ οὔτε τις Ἀπόλλων , οὔτε τις αὐτοῦ ὑπέρτερος ἐξικνεῖσθαι ἱκανὸς οὐδεμιᾷ δυνάμει , ὧν οὐκ ἔστιν οὔτε ὕπαρξις , οὔτε γενέσεως ἀνάγκη . Ἐκεῖνο γὰρ δὴ τὸ καταγελαστότατον ἁπάντων , τὸ μῖγμα καὶ ἡ σύνοδος τοῦ καὶ ἐπὶ τοῖς ἀνθρώποις τι εἶναι , καὶ εἱρμὸν οὐδὲν ἧττον εἶναι . Προσεοικέναι γὰρ αὐτόν , ὡς λέγουσιν οἱ σοφώτεροι , τῷ Εὐριπιδείῳ λόγῳ · τεκνῶσαι μὲν γὰρ ἐθελῆσαι τὸν Λάϊον , κύριον εἶναι τὸν Λάϊον , καὶ τοῦτο ἐκπεφευγέναι τὴν Ἀπολλωνίαν ὄψιν · τεκνώ · σαντι δ’ αὐτῷ ἐπεῖναι ἀνάγκην ἄφυκτον ὑπὸ τοῦ φύντος αὐτὸν ἀποθανεῖν · οὕτως οὖν τὴν ἐπὶ τῷ μέλλοντι ἀνάγκην παρέχειν τῷ μάντει τὴν τοῦ γενησομένου προαίσθησιν . Ἦν δέ που καὶ ὁ φὺς τῆς ἰδίας βουλήσεως κύριος , ὥσπερ ὁ φύσας · καὶ ὡς ἐκεῖνος τοῦ τεκνῶσαι καὶ μή , οὕτως οὗτος τοῦ ἀποκτεῖναι καὶ μή . Τοιαῦτα δὲ ὑμῶν τὰ μαντεύματα πάντα · καὶ ὁ Εὐριπίδειος Ἀπόλλων τοῦτ’ ἐκεῖνο ἦν ὃ ἔλεγεν , τὸ Καὶ πᾶς σὸς οἶκος βήσεται δι’ αἵματος , ὅτι πήρωσις μὲν ἔσται αὐτοχειρίᾳ τοῦ φύντος ἐπὶ γάμῳ μητρὸς καὶ τυραννίδι ἣν παρέλαβεν ἐπ’ αἰνίγματος λύσει , παίδων δὲ ἀλληλοκτόνοι σφαγαὶ ἐπὶ φυγῇ μὲν ἐκ τῆς ἀρχῆς τοῦ ἑτέρου , τοῦ δὲ ἑτέρου πλεονεξίᾳ , καὶ γάμῳ τοῦ φυγάδος ἐν Ἄργει , καὶ στόλῳ στρατηγῶν ἑπτὰ καταγελάστων καὶ συμβολῇ · ὧν ἐπὶ πολλὰς ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας διαιρουμένων , πῶς ἂν ᾖ σοι ἐξεπίστασθαι , ἢ ὁ εἱρμὸς συνδεῖν δύναιτο ; Εἰ γὰρ αὑτοῦ κύριος ὢν μὴ ἐβουλήθη τυραννεῖν ὁ Οἰδίπους , ἢ τοῦτο βουληθεὶς καὶ πράξας γαμεῖν τὴν Ἰοκάστην οὐ προείλετο , ἢ γήμας μὴ ἐτετύφωτο μηδ’ ἦν δύσθυμος καὶ δυσάρεστος , πῶς ἂν τὰ καθ’ ἕκαστα ἐπράχθη ; πῶς δ’ ἂν τῶν ὀφθαλμῶν ἥψατο ; πῶς δ’ ἂν τοῖς παισὶν ἐπηράσατο τὴν Εὐριπίδου καὶ τὴν σὴν ἀράν ; τά τε ἑξῆς τούτων τίνα ἂν τρόπον ἐγεγόνει , μὴ προτέρων αἰτιῶν γιγνομένων ἢ σύ τι περὶ τῶν μελλόντων λέγειν ἠδύνασο ; Πάλιν δ’ αὖ εἰ συμβάντες οἱ παῖδες ἅμα ἐβασίλευον , ἢ εἰ συνθέμενοι παρὰ μέρος ἔμενον ἐπὶ τοῖς συγκειμένοις , ἢ εἰ ὁ ἀπελαθεὶς ἔγνω μὴ εἰς Ἄργος ἀλλ’ εἰς Λιβύην ἢ Πεῤῥαιβοὺς ἀπελθεῖν , ἢ εἰσελθὼν ἐπὶ τὸ Ἄργος ἔγνω ταριχοπωλεῖν , καὶ μὴ πλουσίαν λαβεῖν γυναῖκα ἀλλὰ χερνῆτίν τινα ἢ κάπηλιν , ἢ εἰ ὁ Ἄδραστος μὴ ἔδωκε τὴν θυγατέρα αὐτῷ , ἢ εἰ ὁ μὲν ἔδωκεν ὁ δ’ οὐκ ἐπεθύμησε τῆς οἴκαδε ὁδοῦ , ἢ εἰ ἐπιθυμήσας ἐκράτησεν ἑαυτοῦ , ἢ εἰ μὴ προσέσχεν αὐτῷ δεομένῳ συμμαχίας ὁ Ἄδραστος , ἢ εἰ τῷ Ἀδράστῳ μήτε ὁ Ἀμφιάραος μήτε ὁ Τυδεὺς μηδὲ τῶν ἄλλων μήτε ὁ Ἀμφιάραος μήτε ὁ Τυδεὺς μηδὲ τῶν ἄλλων ταξιάρχων ἕκαστος ἠκολούθουν , ἢ εἰ οἱ μὲν συνηκολούθουν , ὁ δὲ ἐλθὼν οὐκ ἐμάχετο τῷ ἀδελφῷ ἀλλ’ ἢ συμβὰς ἐβασίλευσεν ἅμα αὐτῷ ἢ μὴ βουλομένῳ ἀνεχώρησε , πεισθεὶς Εὐριπίδῃ λέγοντι , προσθεν Ἀσύνετα δ’ ἦλθες καὶ σὺ πορθήσων πάτραν , ἢ εἰ οὗτος μὲν μή , ὁ δ’ ἕτερος , τῶν Εὐριπιδείων ἀκούσας σοφιστευμάτων ἐκείνων τῶν ἄλλων , Εἰθ’ ἥλιος μὲν νύξ τε δουλεύει βροτοῖς , σὺ δ’ οὐκ ἀνέξῃ δωμάτων ἔχειν ἵσον ; οὐκ πῶς ἂν συστάντες ἐμάχοντο , καὶ Λαίου πᾶν δῶμα ἔδη δι’ αἵματος ; Ἀλλὰ μήν , φήσεις , γέγονε ταῦτα . Γέγονεν · ἀλλὰ σὺ ποίᾳ ὁδῷ εἰσῆλθες εἰς τὴν τούτων εἴδησιν ; Ἢ οὐχ ὁρᾷς , ὡς πυκνὰ διακέκοφε τὸ ὅλον δρᾶμα ἡ ἐν ἡμῖν τοῖς τὸ δρᾶμα συμπληροῦσι δύναμις ; Οὕτω δὲ καὶ ἣν βούλει ὑπόθεσιν λαβών , διατεμῶ τὸν εἱρμὸν ὑμῶν , ἀποφανῶ τε ἀδύνατον ὄντα . Ἀλλὰ σὺ Οὕτω δὲ καὶ ἣν βούλει ὑπόθεσιν λαβών , διατεμῶ τὸν εἱρμὸν ὑμῶν , ἀποφανῶ τε ἀδύνατον ὄντα . Ἀλλὰ σὺ τὰ τῆς ὑποθέσεως ἔσχατα εἰδέναι λέγεις · ἡ δὲ ὑπόθεσις ἐκ διακοπῆς εἱρμοῦ δυνάμεως ὅλη συντέτακται . Ἢ ὅ λέγω οὐ συνίης ; Ἀλλὰ καθ’ ἑκάστην ὑπόθεσιν , ὦ μάντι , τὰ ζῷα ἢ ὀλίγας πολλάκις ἀρχὰς ποιούμενα , ὦ μάντι , τὰ ζῷα ἢ ὀλίγας πολλάκις ἀρχὰς ποιούμενα , ἢ πολλὰς ἐν αὐτῇ . Αἱ δὲ ἀρχαὶ ἀεὶ τὰ μέχρις αὐτῶν διακόψασαι , αὐτὰ ἄλλα προάγουσι πράγματα · τὰ δ’ διακόψασαι , αὐτὰ ἄλλα προάγουσι πράγματα · τὰ δ’ ἐπὶ τοσοῦτον προχωρεῖν δύναται , ἐφ’ ὅσον ἂν μὴ ἄλλη ποθὲν ἐπιστᾶσα ἀρχὴ τὰ μετ’ αὐτὴν μὴ τοῖς ἔμτοσοῦτον προχωρεῖν δύναται , ἐφ’ ὅσον ἂν μὴ ποθὲν ἐπιστᾶσα ἀρχὴ τὰ μετ’ αὐτὴν μὴ τοῖς ἔμπροσθεν ἀκολουθεῖν ἀλλ’ ἑαυτῇ κελεύσῃ . Εἴη δ’ ἂν ἀρχή , καὶ ὄνος , καὶ κύων , καὶ ψύλλα . Οὐ γὰρ παραιρήσει οὐδὲ τῆς ψύλλης , μὰ τὸν Ἀπόλλω , τὴν ἐξουσίαν · ἀλλ’ ὁρμήσει τινὰ ἰδίαν ὁρμὴν ἡ ψύλλα , ἥ καὶ τοῖς ἀνθρωπίνοις πράγμασιν ἐνίοτε συμπλακεῖσα ἀρχὴν ἑαυτὴν παρέξεταί τινος ὁδοῦ . Σὺ δὲ χρώμενος οὐκ αἴσθῃ τῷ γένει τούτῳ . αἴσθῃ τῷ γένει τούτῳ . Τρηχῖν’ ἐξεῖλες πόλιν Ἡρακλέος θείοιο , ὦ Λοκρέ · σοὶ δὲ Ζεὺς ἄτας δῶκ’ , ἠδ’ ἔτι δώσει . Τί φής ; Οὐ γὰρ ἐπέπρωτο ὑφ’ ὑμῶν ἐξαιρεθῆναι αὐτήν ; Καὶ τί αἴτιοι ἡμεῖς , ἀλλ’ οὐχ ἡ ὑμετέρα ἀνάγκη ; Οὐ δίκαια ποιεῖς , ὦ Ἄπολλον , οὐδ’ ὀρθῶς ἐπιτιμᾷς τοῖς οὐδὲν ἀδικοῦσιν ἡμῖν . Ὁ δὲ Ζεὺς οὗτος , ἡ τῆς ὑμετέρας ἀνάγκης ἀνάγκη , τί ἡμᾶς τίννυται , ἀλλ’ οὐκ ( εἴπερ ἄρα ) ἑαυτόν , ὅτι τοιαύτην κατέδειξεν εἶναι τὴν ἀνάγκην ; Τί δὲ καὶ ἀπειλεῖ ἡμῖν ; Ἢ τί ἡμεῖς , ὡς ὄντες τούτου κύριοι , λιμώττομεν ; Ἀλλὰ καὶ ἤτοι ἀνοικισθήσεται πρὸς ἡμῶν , ἢ οὔ · ὁπότερον δ’ ἂν ᾖ , τοῦτο πέπρωται . Αῆξον δή , ὦ Ζεῦ λιμοποιέ , τοῦ θυμοῦ · ἔσται γὰρ ὃ πέπρωται , καὶ τοῦτο προστέτακται ποιεῖν ὁ σὸς εἱρμός · ἡμεῖς δὲ πρὸς τοῦτον οὐδέν ἐσμεν . Παῦσαι δὲ καὶ σύ , ὦ Ἄπολλον , μάταια χρησμῳδῶν · ἔσται γὰρ ὃ δὴ ἔσται , κἂν σὺ σιωπᾷς . Ἡμεῖς δέ , ὦ Ζεῦ καὶ Ἄπολλον , τί πάθωμεν , οὐδὲν ὄντες αἴτιοι τῆς ὑμετέρας νομοθετήσεως , τοῦτ’ ἔστιν ἀναγκοθετήσεως ; Τί δ’ ἡμῖν καὶ ταῖς ὑμετέραις ἄταις , ἃς αὐτοὶ ἔχειν δίκαιοί ἐστε ὑπὲρ ὧν ἡμεῖς ἠναγκάσθημεν ; Οἰταῖοι , μὴ σπεύδετ’ ἀτασθαλίῃσι νόοιο . Ἀλλ’ οὐ σπεύδομεν , ὦ Ἄπολλον , ἀλλ’ ἐλαυνόμεθα , οὐδὲ ἀτασθαλίαις , ἀλλὰ τῇ ὑμετέρᾳ ἀνάγκῃ . Τὸν δὲ Λυκοῦργον ἐκεῖνον πῶς , ὦ Ἄπολλον , ἐπαινεῖς , ὃς οὐκ ἦν ἀγαθός , οὔτε ἑκών , οὔθ’ ἑλόμενος , ἀλλ’ ἄκων ; εἴπερ που καὶ γίνεταί τις ἀγαθὸς ἄκων . Ἔοικε δὲ ὃ νῦν ποιεῖτε , ὡς εἴ τις τοὺς μὲν καλοὺς τὰ σώματα ἐπαινοίη καὶ γεραίροι , τοὺς δὲ αἰσχροὺς ψέγοι καὶ κολάζοι . Δίκαια γὰρ εἴποιεν ἂν πρὸς ὑμᾶς οἱ πονηροί , ὅτι οὐκ ἐπετρέψατε ἡμῖν , ὦ θεοί , ἀγαθοῖς γίνεσθαι , οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ ἐβιάσασθε εἶναι πονηρούς · οἱ τε ἀγαθοί , εἰ ἐξηγκωνισμένοι περιπατοῖεν , οὐκ ἐπιτρέψει τις αὐτοῖς , ἀλλὰ φήσει , Ὦ Χρύσιππέ τε καὶ Κλέανθες καὶ ὅσοι τούτου τοῦ χοροῦ , ( ὑμεῖς γὰρ πεποίησθε εἶναι ἀγαθοί , ) ἐγὼ μὲν ἀρετὴν ἐπαινῶ , ὑμᾶς δὲ τοὺς ἐναρέτους οὐκ ἐπαινῶ . Ἀλλὰ καὶ τὸν Ἐπίκουρον , ὃν σὺ πολλά , ὦ Χρύσιππε , ἐβλασφήμησας , ἐγὼ τό γε ἐπὶ σοὶ ἀφίημι τῶν ἐγκλημάτων . Τί γὰρ πάθῃ ὃς οὐχ ἑκὼν ἦν μαλακὸς οὐδὲ ἄδικος , ὥσπερ πολλάκις αὐτὸν ἐλοιδόρησας ; Εὐτάκτων θνητῶν βιοτῇ θεοὶ ἵλαοί εἰσιν , εὐσεβέων θ’ ἁγίας θυσίας τιμάς τε δέχονται . Δοκεῖτε δέ μοι οὐκ ἂν ταῦτα λέγειν , μὴ πεπεισμένοι ὅτι οὐκ ἄκοντες ἀλλὰ βουλόμενοι χωροῦσιν , ἐφ’ ἃ χωροῦσιν . Ἃ δ’ ἂν βουληθῶσι τῶν οὕτω προεληλεγμένων , οὔτε θεὸς οὔτε ἄνθρωπος σοφιστὴς τολμήσει λέγειν ὅτι ὑποτέτακται · ἢ λόγους μὲν οὐκέτι πρὸς αὐτὸν ποιησόμεθα , σκύτος δέ τι τῶν εὐτόνων λαβόντες , ὡς ἐπ’ ἀνάγωγον παῖδα , τὰς πλευρὰς εὖ μάλα καταξανοῦμεν αὐτοῦ . Τοσαῦτα πρὸς τὸν χρησμῳδὸν ὁ Οἰνόμαος ἀπετείνατο .
Lemmas: Ἄκουος δέ οὖν αὖθις ὁ ὁ ὁ γόης φωράω ὁ οἰκέω ἐπονομάζω σύγγραμμα , ὡς εὕω μάλα νεανικός φρόνημα ὁ πλάνος ὁ πολύς καί αὐτός γε ὁ Ἀπόλλων ἐπανορθόω , διά ὅς γράφω ὅδε κατά λέξις . σός οὖν ἐν Δελφοί κάθημαι μή δύναμαι , μηδέ εἰμί βούλομαι , σιωπάω . ὁ δέ Ἀπόλλων ἄρα ὁ ὁ Ζεύς υἱός νυνί βούλομαι , οὐ ὅτι βούλομαι , ἀλλά ὅτι ὑπό ἀνάγκη εἰς ὁ βούλομαι τάσσω . δοκέω δέ ἐγώ ὁ λοιπάς πᾶς πείρω , ἐπεί εἰς οὗτος ὁ λόγος οὐ οἶδα ὅπως ὑπάγω , οἰκεῖος τίς καί ἀξιόω ζητέω πρᾶγμα . ἀπόλλυμι γάρ , ὁ γε ἐπί ὁ σοφός , ἐκ ὁ ἀνθρώπινος βίος , ἀπόλλυμι , εἴτε Οἴαξ τις αὐτός εἴτε ἕρμα εἴτε κρηπίς ὀνομάζω χαίρω , ὁ ἡμέτερος ζωή ὁ ἐξουσία , ὅς ἐγώ μέν αὐτοκράτωρ ὁ ἀναγκαῖος τίθημι , Δημόκριτος δέ γε , εἰμί μή τίς ἀπατάω , καί Χρύσιππος , ὁ μέν δοῦλος , ὁ δέ ἡμίδουλος ἐπινοέω ὁ καλῶς ὁ ἀνθρώπινος ἐπιδείκνυμι . ἀλλά οὗτος μέν λόγος τοσοῦτος , ὅσος ἄν τις ἀξιόω ἄνθρωπος εἰμί ἀνθρώπινος μάχομαι · εἰμί δέ ἤδη καί ὁ θέω ἐγώ καταστρατεύω , παπαῖ , οἷος πείθω . ἀλλά οὐ εἰκός , οὐδέ Δίκαιος , ἀπό γοῦν οὗτος τεκμαίρομαι ἐγώ , ἐχθρός περικτίονες , φίλος ἀθάνατος θεός , εἴδομαι ὁ προβόλαιος ἔχω φυλάσσω ἧμαι . τις γάρ , φημί ὁ Ἀργεῖος , εἰμί βούλομαι , ἔξειμι ἐγώ καί δύναμαι εἰμί ἐγώ δοκέω , ἧμαι καί φυλάσσω ἔξεστι , εἶπον ἄν , καί δύναμαι · ἢ πῶς ἄν σύ οὗτος Ἀρχίλοχος ἐγώ προστάσσω ; Χείρων φίλος τέκνον ἀγακλειτός Κάρυστος , Πήλιον ἐκπρολείπω Εὔβοια ἄκρος ἱκνέομαι , ἔνθα ἱερά χώρα κτίζω σύ θέσφατος εἰμί . ἀλλά ἔρχομαι , μηκέτι μέλω . ἦς γάρ ὡς ἀληθής ἐπί ἄνθρωπος τίς εἰμί , εἰμί Ἀπόλλων , καί βούλομαι Πήλιον ἐκπρολείπω , κύριος εἰμί ἐγώ ; καί μήv ἀκούω παρά πολύς καί σοφός , ὅτι εἰμί ἐγώ ἔπορον Εὔβοια ἄκρος ἱκνέομαι καί ἱερά χώρα κτίζω , καί ἱκνέομαι καί κτίζω , εἴτε λέγω , εἴτε μή , καί εἴτε βούλομαι , εἴτε μή . εἰμί δέ ἐγώ δεῖ καί βούλομαι ὅς , τίς ἐγώ ἀνάγκη εἰμί καί εἰμί μή βούλομαι βούλομαι · ἀλλά σῦς , εἰμί Ἀπόλλων , πιστεύω Δίκαιος . ἔοικα δή σύ μᾶλλον προσέχω . ἀγγέλλω Πάριος , Τελεσίκλεες , ὅς σύ κελεύω νῆσος ἐν ἠέριος κτίζω εὐδείελος Ἄστυ . ἀγγέλλω νή Ζεύς , ( φημί τάχα πού τις τυφόω , σύ ἐλέγχω , ) κἀν μή κελεύω · ἔπορον γάρ . καί εἰμί Θάσος μέν ὁ Ηερία νῆσος · ἥκω δέ ἐπί αὐτός Πάριος , Ἀρχίλοχος ὁ ἐγώ υἱός φράζω , ὅτι ὁ νῆσος οὗτος πρίν Ηερία καλέω . σύ οὖν , δεινός γάρ ἐπεξέρχομαι , οὐ ἀνέχω οἴομαι αὐτός , οὕτως εἰμί ἀχάριστος καί θρασύς , ὅς , εἰμί μή σύ μηνύω ἑαυτοῦ βούλομαι , οὐ ἄν ποτός ἀγγέλλω , οὐδέ εἄν Ἀρχίλοχος ὁ υἱός αὐτός Πάριος ξεναγέω , οὐδέ εἄν ὁ Πάριος Θάσος οἰκέω . οὐ οἶδα οὖν εἰμί οὔ λέγω μέν οὗτος , οὐ οἶδα δέ ὁ λέγω . ἀλλά ἐπεί σχολή ἄγω ἔοικα καί μακρός διαλέγω , ὁ δέ λόγος οὐ πάρεργος , ἐκεῖνος ἐγώ λέγω · ( ἴσως γάρ καί ὀλίγος ἐκ πολύς ἀρκέω · ) ἆρα γε τίς εἰμί ἐγώ τε καί ὅς ; Φαίη ἄν · οὗτος δέ ὁπόθεν οἶδα ; ὁ πρός ἄρα οὗτος οἶδα κρίνω ; ἤ οὐ ἄλλος ἱκανός οὕτως , ὡς ὁ συναίσθησις τε καί ἀντίληψις ἐγώ αὐτός ; τις δέ ; ὅτι ζῷον εἰμί πῶς πρός ἄρα ἐξευρίσκω ; πῶς δέ ὅτι καί ζῷον , ὡς μέν εἄν ἐγώ εἶπον , ἄνθρωπος · καί ἄνθρωπος ὁ μέν γόης , ὁ δέ γόης ἀπελεγκτής · ὡς δέ εἄν σῦς , ὁ μέν ἄνθρωπος , ὁ δέ θεός , καί ὁ μέν μάντις , ὁ δέ συκοφάντης ; καί ἵστημι γε σύ οὕτως ἔχω , ἐάνπερ| ἔγωγε ἁλίσκομαι . Πῶς δέ ὅτι διαλέγω ἐν ὁ πάρειμι γιγνώσκω ; τις φημί ; αἱρέω ὀρθῶς κρίνω ὁ ἐγώ αὐτός ἀντίληψις ὁ πᾶς ἐγγύτατος πρᾶγμα αὐτός ; δηλονότι . οὖον γάρ εἰμί ἄλλος αὐτός οὔτε ἀνώτερος , οὔτε πρέσβυς , οὔτε πιστός1 . ἐπεί εἰμί μή οὕτως ἔχω , μήτε ἄρα ὡς σός τις εἰς Δελφοί παραγίγνομαι λοιπός ὄνομα Ἀλκμαίων , ἀποκτείνω ὁ μήτηρ , καί οἴκοθεν ἐλαύνω , καί οἴκαδε ἐπιθυμέω . οὖον γάρ οἶδα , οὔτε εἰμί εἰμί τίς αὐτός τοπάλαι , οὔτε εἰμί οἴκοθεν ἐλαύνω , οὔτε εἰμί οἴκαδε ἐπιθυμέω · ἀλλά εἰμί καί μαίνομαι ὁ Ἀλκμαίων καί ὑπονοέω ὁ μή εἰμί , ὅς γε Πύθιος οὖον μαίνομαι . μηδέ λέγω οὕτως , Νόστος δίζημαι πάτριος εἰς γαῖα ἱκνέομαι αμφιαρηιαειδω . οὐδέ γάρ σύ οἶδα πως εἰμί σός τις ἐρωτάω Ἀμφιαρηιάδης , οὐδέ εἰμί σῦς τίς εἰμί ὁ ἐρωτάω , καί λέγω ἔχω περί ὅς τις ἐρωτάω . μηδέ Χρύσιππος ἄρα ὁ ὁ ἡμιδουλεία εἰσάγω , ὅς , τίς ποτός εἰμί αὐτός οὗτος οὐ οἶδα , ἀπαντάω εἰς ὁ στοά , μηδέ οἴομαι ἀπαντάω ὁ βλεννός ἐκεῖνος ὡς αὐτός ἀκούω ὁ οὔτις · μηδέ διατείνω περί μηδείς καθίστημι πρός μέν Ἀρκεσίλαος πάρειμι , πρός δέ Ἐπίκουρος οὖον πάρειμι . τις γάρ εἰμί ὁ Ἀρκεσίλαος , τίς δέ ὁ Ἐπίκουρος , ἢ τίς ὁ Στοά , ἢ τίς ὁ νέος , ἢ τίς ὁ οὖτις , οὔτε οἶδα , οὔτε οἷος οἶδα · πολύς γάρ πρότερος οὐδέ εἰμί αὐτός τίς εἰμί οἶδα . ἀλλά οὐ ἀνέχω οὔτε σύ , οὔτε ὁ Δημόκριτος , εἰμί λέγω τις οὗτος · οὖον γάρ εἰμί πισποτερος μέτρον ὅς λέγω · οὐδέ εἰμί δοκέω καί ἄλλος τις εἰμί , οὗτος γε εἄν παρισόω · ἢ παρισόω μέν ἄν , ὑπερβάλλω δέ οὐ ἄν . οὐκοῦν , φημί ἄν τις , εἰμί Δημόκριτος , καί σύ εἰμί Χρύσιππος , καί σύ εἰμί μάντις , ἐπεί ἀγανακτέω εἰμί τις ἐθέλω παραιρέω ὁ σύ αὐτός ἀντίληψις · οὖον γάρ ἔτι ὁ πολύς ἐκεῖνος Βίβλος εἰμί · φέρω καί ἐγώ ἀνταγανακτέω . τις δή ποτός ; ἔνθα μέν εἄν σύ δοκέω , εἰμί οὗτος καί πιστός2 καί πρέσβυς · ἔνθα δέ εἄν μή δοκεύς , ἐκεῖ καταδυναστεύω τίς λανθάνω αὐτός μείρομαι ἔπορον , διαφορά ἕκαστος σύ ἔχω , ὁ μέν ἐκ θεός , ὁ δέ ἐκ ὁ ὁ μικρός ἐκεῖνος σῶμα ὁ φέρω κάτω καί ἀναπάλλω ἄνω καί περιπλέκω καί διαλύω καί διίστημι καί παρατίθημι ἐκ ἀνάγκη ; ἰδέ γάρ ὅς τρόπος ἐγώ αὐτός ἀντιλαμβάνω , οὗτος καί ὁ ἐν ἐγώ αὐθαίρετος καί βίαιος . οὖον λανθάνω δέ ἐγώ ὅσος ὁ μεταξύ ὁ βαδίζω καί ὁ ἄγω , οὐδέ ὅσος ὁ αἱρέω καί ὁ ἀναγκάζω . ὅς δέ ἕνεκα οὗτος προσφέρω ὁ λόγος ; ὅτι2 σύ ἐκφεύγω , εἰμί μάντις , ὅς κύριος εἰμί ἐγώ , καί ὁ ὁ πᾶς εἰδοί οὗτος γε οὐ εἄν οἶδα , ὅς ὁ πεῖσμα ἀνάπτω ἐκ ὁ ἡμέτερος βούλησις . ἄτη δέ γε φαίνω οὐ ὀλίγος εἰμί πρᾶγμα ἀρχή · εἰμί δέ ὁ ἀρχή , ὅστις εἰμί ὁ μετά οὗτος αἰτία , ἐκφεύγω , εἰμί πού γε ὁ μετά ὁ ἀρχή οἶδα εἄν οὗτος . ἀναίσχυντος δηλαδή ὁ Λάϊος προμαντεύομαι , ὅτι αὐτός ἀποκτείνω ὁ φύς . μέλλω γάρ ποῦ ὁ φύω κύριος εἰμί ὁ ἑαυτοῦ βούλησις , καί οὔτε τις Ἀπόλλων , οὔτε τις αὐτός ὑπέρτερος ἐξικνέομαι ἱκανός οὐδείς δύναμις , ὅς οὐ εἰμί οὔτε ὕπαρξις , οὔτε γένεσις ἀνάγκη . ἐκεῖνος γάρ δή ὁ καταγέλαστος ἅπας , ὁ μίγμα καί ὁ σύνοδος ὁ καί ἐπί ὁ ἄνθρωπος τίς εἰμί , καί εἱρμός οὐδείς κακός εἰμί . προσέοικα γάρ αὐτός , ὡς λέγω ὁ σοφός , ὁ Εὐριπίδειος λόγος · τεκνόω μέν γάρ ἐθέλω ὁ Λάϊος , κύριος εἰμί ὁ Λάϊος , καί οὗτος ἐκφεύγω ὁ Ἀπολλωνία ὄψις · τεκνῶ · Σαντί δέ αὐτός ἔπειμι ἀνάγκη ἄφυκτος ὑπό ὁ φύς αὐτός ἀποθνῄσκω · οὕτως οὖν ὁ ἐπί ὁ μέλλω ἀνάγκη παρέχω ὁ μάντις ὁ ὁ γίγνομαι προαίσθησις . ἦς δέ ποῦ καί ὁ φύω ὁ ἴδιος βούλησις κύριος , ὥσπερ ὁ φύς · καί ὡς ἐκεῖνος ὁ τεκνόω καί μή , οὕτως οὗτος ὁ ἀποκτείνω καί μή . τοιοῦτος δέ σύ ὁ μάντευμα πᾶς · καί ὁ Εὐριπίδειος Ἀπόλλων οὗτος ἐκεῖνος εἰμί ὅς λέγω , ὁ καί πᾶς σός οἶκος βαίνω διά αἷμα , ὅτι πήρωσις μέν εἰμί αὐτοχειρία ὁ φύς ἐπί γάμος μήτηρ καί τυραννίς ὅς παραλαμβάνω ἐπί αἴνιγμα λύω , παῖς δέ αλληλοκτόνος σφαγή ἐπί φυγή μέν ἐκ ὁ ἀρχή ὁ ἕτερος , ὁ δέ ἕτερος πλεονεξία , καί γάμος ὁ φυγάς ἐν Ἄργος , καί στόλος στρατηγός ἑπτά καταγέλαστος καί συμβολή · ὅς ἐπί πολύς ἀρχή καί ἐξουσία διαιρέω , πῶς εἄν εἰμί σύ ἐξεπίσταμαι , ἢ ὁ εἱρμός συνδέω δύναμαι ; εἰμί γάρ αὐτός κύριος εἰμί μή βούλομαι τυραννέω ὁ Οἰδίπους , ἢ οὗτος βούλομαι καί πράσσω γαμέω ὁ Ἰοκάστη οὖον προαιρέω , ἢ γαμέω μή τυφόω μηδέ εἰμί δύσθυμος καί δυσάρεστος , πῶς εἄν ὁ κατά ἕκαστος πράσσω ; πῶς δέ εἄν ὁ ὀφθαλμός ἅπτω ; πῶς δέ εἄν ὁ παῖς ἐπαράομαι ὁ Εὐριπίδης καί ὁ σός ἀρά ; ὁ τε ἑξῆς οὗτος τίς εἄν τρόπος γίγνομαι , μή πρότερος αἰτία γίγνομαι ἢ σῦς τίς περί ὁ μέλλω λέγω δύναμαι ; πάλιν δέ αὖος εἰμί συμβαίνω ὁ παῖς ἅμα βασιλεύω , ἢ εἰμί συντίθημι παρά μέρος μένω ἐπί ὁ σύγκειμαι , ἢ εἰμί ὁ ἀπελαύνω γιγνώσκω μή εἰς Ἄργος ἀλλά εἰς Λιβύη ἢ Περραιβός ἀπέρχομαι , ἢ εἰσέρχομαι ἐπί ὁ Ἄργος γιγνώσκω ταριχοπωλέω , καί μή πλούσιος λαμβάνω γυνή ἀλλά χερνῆτις τις ἢ κάπηλις , ἢ εἰμί ὁ Ἄδραστος μή δίδωμι ὁ θυγάτηρ αὐτός , ἢ εἰμί ὁ μέν δίδωμι ὁ δέ οὐ ἐπιθυμέω ὁ οἴκαδε ὁδός , ἢ εἰμί ἐπιθυμέω κρατέω ἑαυτοῦ , ἢ εἰμί μή προσέχω αὐτός δήω συμμαχία ὁ Ἄδραστος , ἢ εἰμί ὁ Ἄδραστος μήτε ὁ Ἀμφιάραος μήτε ὁ Τυδεύς μηδέ ὁ ἄλλος μήτε ὁ Ἀμφιάραος μήτε ὁ Τυδεύς μηδέ ὁ ἄλλος ταξίαρχος ἕκαστος ἀκολουθέω , ἢ εἰμί ὁ μέν συνακολουθέω , ὁ δέ ἔρχομαι οὐ μάχομαι ὁ ἀδελφός ἀλλά ἢ συμβαίνω βασιλεύω ἅμα αὐτός ἢ μή βούλομαι ἀναχωρέω , πείθω Εὐριπίδης λέγω , πρόσθεν ἀσύνετος δέ ἔρχομαι καί σύ πορθέω πάτρα , ἢ εἰμί οὗτος μέν μή , ὁ δέ ἕτερος , ὁ Εὐριπίδειος ἀκούω σοφίστευμα ἐκεῖνος ὁ ἄλλος , εἶτα ἥλιος μέν νύξ τε δουλεύω βροτός , σύ δέ οὐ ἀνέχω δῶμα ἔχω ἵζω ; οὐ πῶς εἄν συνίστημι μάχομαι , καί Λαίου πᾶς δῶμα ἐσθίω διά αἷμα ; ἀλλά μείς , φημί , γίγνομαι οὗτος . γίγνομαι · ἀλλά σύ ποῖος ὁδός εἰσέρχομαι εἰς ὁ οὗτος εἴδησις ; ἤ οὐ ὁράω , ὡς πυκνός διακόπτω ὁ ὅλος δρᾶμα ὁ ἐν ἐγώ ὁ ὁ δρᾶμα συμπληρόω δύναμις ; οὕτως δέ καί ὅς βούλομαι ὑπόθεσις λαμβάνω , διατέμνω ὁ εἱρμός σύ , ἀποφαίνω τε ἀδύνατος εἰμί . ἀλλά σύ οὕτως δέ καί ὅς βούλομαι ὑπόθεσις λαμβάνω , διατέμνω ὁ εἱρμός σύ , ἀποφαίνω τε ἀδύνατος εἰμί . ἀλλά σύ ὁ ὁ ὑπόθεσις ἔσχατος οἶδα λέγω · ὁ δέ ὑπόθεσις ἐκ διακοπή εἱρμός δύναμις ὅλος συντάσσω . ἤ ὅς λέγω οὖον συνίημι ; ἀλλά κατά ἕκαστος ὑπόθεσις , εἰμί μάντις , ὁ ζῷον ἢ ὀλίγος πολλάκις ἀρχή ποιέω , εἰμί μάντις , ὁ ζῷον ἢ ὀλίγος πολλάκις ἀρχή ποιέω , ἢ πολύς ἐν αὐτός . ὁ δέ ἀρχή ἀεί ὁ μέχρι αὐτός διακόπτω , αὐτός ἄλλος προάγω πρᾶγμα · ὁ δέ διακόπτω , αὐτός ἄλλος προάγω πρᾶγμα · ὁ δέ ἐπί τοσοῦτος προχωρέω δύναμαι , ἐπί ὅσος εἄν μή ἄλλος ποθεν ἐφίστημι ἀρχή ὁ μετά αὐτός μή ὁ μεθίστημι προχωρέω δύναμαι , ἐπί ὅσος εἄν μή ποθεν ἐφίστημι ἀρχή ὁ μετά αὐτός μή ὁ ἔμπροσθεν ἀκολουθέω ἀλλά ἑαυτοῦ κελεύω . ἀίω δέ εἄν ἀρχή , καί ὄνος , καί κύω , καί ψύλλα . οὖον γάρ παραιρέω οὐδέ ὁ ψύλλα , μά ὁ Ἀπόλλων , ὁ ἐξουσία · ἀλλά ὁρμάω τις ἴδιος ὁρμή ὁ ψύλλα , ὅς καί ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα ἐνίοτε συμπλέκω ἀρχή ἑαυτοῦ παρέχω τις ὁδός . σύ δέ χράω οὐ αἰσθάνομαι ὁ γένος οὗτος . αἰσθάνομαι ὁ γένος οὗτος . Τραχίς ἐξαιρέω πόλις Ἡρακλῆς θεῖος , εἰμί Λοκρός · σύ δέ Ζεύς ἄτη δίδωμι , ἤδη ἔτι δίδωμι . τις φημί ; οὖον γάρ πόρω ὑπό σύ ἐξαιρέω αὐτός ; καί τίς αἴτιος ἐγώ , ἀλλά οὐ ὁ ὑμέτερος ἀνάγκη ; οὖον Δίκαιος ποιέω , εἰμί Ἀπόλλων , οὐδέ ὀρθῶς ἐπιτιμάω ὁ οὐδείς ἀδικέω ἐγώ . ὁ δέ Ζεύς οὗτος , ὁ ὁ ὑμέτερος ἀνάγκη ἀνάγκη , τίς ἐγώ τίννυμι , ἀλλά οὐ ( εἴπερ ἄρα ) ἑαυτοῦ , ὅτι τοιοῦτος καταδείκνυμι εἰμί ὁ ἀνάγκη ; τις δέ καί ἀπειλέω ἐγώ ; ἤ τίς ἐγώ , ὡς εἰμί οὗτος κύριος , λιμώσσω ; ἀλλά καί ἤτοι ἀνοικίζω πρός ἐγώ , ἢ οὖον · ὁπότερος δέ εἄν εἰμί , οὗτος ἔπορον . Αῆξον δή , εἰμί Ζεύς λιμοποιός , ὁ θυμός · εἰμί γάρ ὅς ἔπορον , καί οὗτος προστάσσω ποιέω ὁ σός εἱρμός · ἐγώ δέ πρός οὗτος οὐδείς εἰμί . παύω δέ καί σῦς , εἰμί Ἀπόλλων , μάταιος χρησμῳδέω · εἰμί γάρ ὅς δή εἰμί , κἀν σύ σιωπάω . ἐγώ δέ , εἰμί Ζεύς καί Ἀπόλλων , τίς πάσχω , οὐδείς εἰμί αἴτιος ὁ ὑμέτερος νομοθέτησις , οὗτος εἰμί ἀναγκοθέτησις ; τις δέ ἐγώ καί ὁ ὑμέτερος ἄτη , ὅς αὐτός ἔχω δίκαιος εἰμί ὑπέρ ὅς ἐγώ ἀναγκάζω ; οἰταῖος , μή σπεύδω ἀτασθαλία νόος . ἀλλά οὖον σπεύδω , εἰμί Ἀπόλλων , ἀλλά ἐλαύνω , οὐδέ ἀτασθαλία , ἀλλά ὁ ὑμέτερος ἀνάγκη . ὁ δέ Λυκοῦργος ἐκεῖνος πῶς , εἰμί Ἀπόλλων , ἐπαινέω , ὅς οὐ εἰμί ἀγαθός , οὔτε ἑκών , οὔτε αἱρέω , ἀλλά ἄκων ; εἴπερ ποῦ καί γίγνομαι τις ἀγαθός ἄκων . ἔοικα δέ ὅς νῦν ποιέω , ὡς εἰμί τις ὁ μέν καλός ὁ σῶμα ἐπαινέω καί γεραίρω , ὁ δέ αἰσχρός ψέγω καί κολάζω . δικαία γάρ εἶπον εἄν πρός σύ ὁ πονηρός , ὅτι οὐ ἐπιτρέπω ἐγώ , εἰμί θεός , ἀγαθός γίγνομαι , οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί βιάζομαι εἰμί πονηρός · ὁ τε ἀγαθός , εἰμί ἐξαγκωνίζω περιπατέω , οὐ ἐπιτρέπω τις αὐτός , ἀλλά φημί , ὦ Χρύσιππος τε καί Κλεάνθης καί ὅσος οὗτος ὁ χορός , ( σύ γάρ ποιέω εἰμί ἀγαθός , ) ἐγώ μέν ἀρετή ἐπαινέω , σύ δέ ὁ ἐνάρετος οὐ ἐπαινέω . ἀλλά καί ὁ Ἐπίκουρος , ὅς σύ πολύς , εἰμί Χρύσιππος , βλασφημέω , ἐγώ ὁ γε ἐπί σύ ἀφίημι ὁ ἔγκλημα . τις γάρ πάσχω ὅς οὐ ἑκών εἰμί μαλακός οὐδέ ἄδικος , ὥσπερ πολλάκις αὐτός λοιδορέω ; Εὔτακτος θνητός βιοτή θεός ἵλαος εἰμί , εὐσεβής ὁ ἅγιος θυσία τιμή τε δέχομαι . δοκέω δέ ἐγώ οὐ εἄν οὗτος λέγω , μή πείθω ὅτι οὐ ἄκων ἀλλά βούλομαι χωρέω , ἐπί ὁ χωρέω . ἁ δέ εἄν βούλομαι ὁ οὗτος προεληλεγμένων , οὔτε θεός οὔτε ἄνθρωπος Σοφιστὴς τολμάω λέγω ὅτι ὑποτάσσω · ἢ λόγος μέν οὐκέτι πρός αὐτός ποιέω , σκύτος δέ τίς ὁ εὔτονος λαμβάνω , ὡς ἐπί ἀνάγωγος παῖς , ὁ πλευρά εὕω μάλα καταξαίνω αὐτός . τοσοῦτος πρός ὁ χρησμῳδός ὁ Οἰνόμαος ἀποτείνω .