oenomaus.fragmenta 6
Εἰκότα δῆτα ποιῶν ὁ συγγραφεὺς διαπαίζει πάλιν τὴν Ἑλληνικὴν ἀπάτην ἐξελέγχων ἐν τούτοις · Ἀλλὰ τὰ μὲν τοιαῦτα ἴσως ἐθελοκάκου τινός ἐστιν · ἐκεῖνα δὲ δεῖ μᾶλλον εἰς τὴν κρίσιν προάγειν , τὰ πρὸς Ἀθηναίους . Καὶ δὴ λεγέσθω τὰ πρὸς Ἀθηναίους · Ὦ μέλεοι , τί κάθησθε ; λιπὼν φεῦγ’ ἔσχατα γαίηςᵃ . Οὔτε γὰρ ἡ κεφαλὴ μένει ἔμπεδος , οὔτε τὸ σῶμα , οὐ χέρες , οὐδὲ πόδες νέατοι · κατὰ γάρ μιν ἐρεί[ψει πῦρ τε καὶ ὀξὺς Ἄρης , Συριηγενὲς ἅρμα διώκων · πολλὰ δὲ τῇδ’ ἀπολεῖ πυργώματα καὶ κατερείψει · πολλοὺς δ’ ἀθανάτων νηοὺς μαλερῷ πυρὶ δώσει , οἵ που νῦν ἱδρῶτι ῥεούμενοι ἑστήκασι , δείμασι παλλόμενοι . Ἰδοὺ δή σοι τὸ πρὸς Ἀθηναίους λόγιον · ἦ πού τι μαντικὸν ἔνεστι ; Οὐ γὰρ οὕτως ἐθάῤῥεις αὐτῷ , νὴ Δία , φαίη τις ἄν . Εἰ δὲ προσθείης ἃ δεομένων βοηθεῖν αὐτοῖς ἐπιλέγεται , γνωσθήσεται . Ἰδοὺ δὴ προσκείσθω , Οὐ δύναται Παλλὰς Δί’ Ὀλύμπιον ἐξιλάσασθαι λισσομένη πολλοῖσι λόγοις . . . . Σοὶ δὲ τόδ’ αὖτις ἔπος ἐρέω , ἀδάμαντι πελάσσας . τῶν ἄλλων γὰρ ἁλισκομένων . . . τεῖχος Τριτογενεῖ ξύλινον διδοῖ εὐρύοπα Ζεὺς μοῦνον ἀπόρθητον τελέθειν , τὸ σὲ τέκνα τ’ ὀνήσει · μηδὲ σύ γ’ ἱπποσύνην τε μένειν καὶ πεζὸν ἰόντα , νῶτον ἐπιστρέψας · ἔτι τοί ποτε κἀντίος ἔσται . Ὦ θείη Σαλαμίς , ἀπολεῖς δὲ σὺ τέκνα γυναικῶν , ἤ που σκιδναμένης Δημήτερος , ἢ συνιούσης . Ἄξιός τε σοι ὁ Ζεὺς τοῦ Διός , ὦ υἱὲ τοῦ Διός · ἀλλὰ καὶ ἡ Ἀθηνᾶ τῆς Ἀθηνᾶς , ὦ τῆς Ἀθηνᾶς ἀδελφέ · ἥ τε σπουδὴ αὕτη καὶ ἡ ἀντισπουδία ἐπιπρέπει τῷ πατρὶ καὶ τῇ θυγατρί , μᾶλλον δὲ τοῖς θεοῖς · ὅ τε Ὀλύμπιος οὗτος ὁ τὴν μίαν ταύτην ἐξελεῖν πόλιν ἀσθενῶν , εἰ μὴ ἀπὸ Σούσων ἐπάγοι αὐτῇ τὸν ἄπειρον ἐκεῖνον στρατόν , μέγας τις ἄρα ἦν , καὶ τὴν τοῦ παντὸς κυρίαν ἔχων , καὶ πιθανὸς ἅμα , ἐκ μὲν τῆς Ἀσίας εἰς τὴν Εὐρώπην κινῶν ἔθνη τοσαῦτα , ἐν δὲ τῇ Εὐρώπῃ μίαν πόλιν ἀνατρέψαι ἀδύνατος ὤν . Καὶ σὺ δέ , ὁ τολμηρὸς ἅμα καὶ ἐπὶ τῷ μηδενὶ ῥιψοκίνδυνος οὐκ οἰμώζεις ; ( εἶπον ἂν ἄνθρωποι , ὑπὲρ ὧν ἡ Παλλὰς οὐ δύναται Δί’ Ὀλύμπιον ἐξιλάσασθαι · ) ἢ οὐ τοῖς ἀνθρώποις ἐμήνιεν ὁ Ζεύς , ἀλλὰ τοῖς λίθοις καὶ τοῖς ξύλοις · κἄπειτα σὺ μὲν τοὺς ἀνθρώπους ἔσωζες , ὁ δὲ τὰ οἰκοδομήματα ἐνεπίμπρα ἐπακτῷ πυρί ; Οὐ γὰρ ἦν αὐτῷ κεραυνὸς τηνικαῦτα . Ἢ μήτι μᾶλλον ἡμεῖς τολμηροί τε ἐσμὲν καὶ ῥιψοκίνδυνοι , οὐκ ἐπιτρέποντες ὑμῖν οὕτω φληναφεῖν . Πῶς δέ , ὦ μάντι , ὅτι μὲν ἡ θείη Σαλαμὶς ἀπολεῖ τέκνα γυναικῶν ᾔδεις , πότερα δὲ σκιδναμένης Δημήτερος ἢ συνιούσης οὐκέτ’ ᾔδεις ; Πῶς δε οὐδὲ τοῦτο ᾔδεις , ὅτι τὰ τέκνα τῶν γυναικῶν εἴποι μὲν ἄν τις εἶναι καὶ τὰ οἰκεῖα , εἴποι δ’ ἂν καὶ τὰ πολέμια , αἰσθόμενος τοῦ κακοτεχνήματος ; Περιμένειν δὲ δεῖ τὸ ἀποβησόμενον · ἓν γὰρ δεῖ τι τούτων ἀποβήσεσθαι . Ἡ γάρ τοι Σαλαμὶς ἡ θείη οὐδὲ ἡττωμένων ἀφήρμοσεν ἄν , ὡς εἰς οἶκτον οὕτως ἐπιφωνουμένη · ἥ τε μέλλουσα τῶν νηῶν μάχη , ἤτοι που σκιδναμένης Δημήτερος ἢ συνιούσης , καταπέπλασται τῇ ποιητικῇ σεμνολογίᾳ , ἵνα γένηται μάντευμα ἀφώρατον τῷ σοφισμῷ , καὶ μὴ εὐθὺς καταφανὲς ᾖ , ὅτι ἐν χειμῶνι μάχη ναυτικὴ οὐ συνίσταται . Ἤδη δὲ οὐδὲ ἡ τραγῳδία ἀφανής , οὐδὲ οἱ θεοὶ ἐπεισκυκλούμενοι , ὁ μὲν ἱκετεύων , ὁ δὲ οὐ κατακαμπτόμενος · χρήσιμοι τῷ ] μέλλοντι , καὶ τῇ τοῦ πολέμου παραδόξῳ ῥοπῇ , ὁ μὲν σωζομένοις , ὁ δ’ ἀπολλυμένοις . Εἴτε γὰρ σώζοιντο , ἰδοὺ αἱ τῆς Παλλάδος λιταὶ προμεμήνυνται , ἱκαναὶ οὖσαι κάμψαι τὴν τοῦ Διὸς ὀργήν · εἴτε καὶ μή , οὐδὲ τοῦτο τῷ μάντει ἀκατασκεύαστον · οὐ γὰρ δύναται Παλλὰς τὸν Δία ἐξιλάσασθαι · πρός τε τὰς ἡμικάκους τύχας ὁ τεχνίτης ἐκέρασε τὸ λόγιον , ὡς δὴ τοῦ Διὸς τῇ μὲν τὴν ἑαυτοῦ πρόθεσιν ἐκτελέσαντος , τῇ δὲ τὴν δέησιν τῆς θυγατρὸς · οὐ περιφρονήσαντος . Τά τε πυργώματα ὅτι πολλὰ ἀπολεῖται , εἰ μετὰ ναρθήκων ἀλλὰ μὴ μετὰ σιδήρου καὶ πυρὸς ἐπῄεσαν , τάχα ἂν ψεῦδος ἦν , ὁπότε καὶ μετὰ ναρθήκων ἔπραξαν ἄν τι πάντως οἱ τοσοῦτοι . Ἀλλ’ ἐγώ , φησίν , ἐξεῦρον τὸ ξύλινον τεῖχος , τὸ μόνον ἀπόρθητον . Συμβούλευμα σοῦ γε , ἀλλ’ οὐ μάντευμα , οὐκ ἀπεοικὸς τῷ Φεύγειν , μηδὲ μένειν , μηδ’ αἰδεῖσθαι κακὸν εἶναι . Ὁ γοῦν ἐπιλυσάμενος ἐκεῖνο τὸ αἴνιγμα οὐ χείρων ἦν σου κατιδεῖν , ὅτι ἡ τῶν Ἀθηναίων πόλις πρόφασις ἦν τῷ Πέρσῃ τῆς ὁδοῦ , καὶ ἡ πᾶσα ἔλασις ἐπὶ ταύτην πρώτην τε καὶ ἐξοχωτάτην ἐγένετο . Ἐπεὶ καὶ ὁ ἄμαντις αὐτὸς ἐγὼ τοῦτ’ αἰσθόμενος καὶ τὸν Ἀθηναῖον ἄν , οὐ μόνον τὸν Λυδόν , ἐκέλευον φεύγειν νῶτα ἐπιστρέψαντα . Ἔτι γάρ ποτε κἀντίος ἔσται · πολλὴ γὰρ ἱπποσύνη καὶ πεζὸς ἐπέρχεται . Ὅτι δὲ ναυσίν , ἀλλ’ οὐ κατ’ ἤπειρον · καὶ γὰρ ἦν γελοῖον ἔχοντας ναυτικόν , καὶ ἐπὶ θαλάσσης κατοικοῦντας , μὴ οὐ πασσυδὶ σκευωρησαμένους , καὶ τροφὰς ὅσας εἶχον συνεμβαλλομένους σώζεσθαι , παραδόντας τοῖς βουλομένοις τὴν γῆν .
Lemmas: εἰκός δῆτα ποιέω ὁ συγγραφεύς διαπαίζω πάλιν ὁ Ἑλληνικός ἀπάτη ἐξελέγχω ἐν οὗτος · ἀλλά ὁ μέν τοιοῦτος ἴσως ἐθελοκακέω τις εἰμί · ἐκεῖνος δέ δεῖ μᾶλλον εἰς ὁ κρίσις προάγω , ὁ πρός Ἀθηναῖος . καί δή λέγω ὁ πρός Ἀθηναῖος · ὦ μέλεος , τίς κάθημαι ; λείπω φεύγω ἔσχατος γαίω . οὔτε γάρ ὁ κεφαλή μένω ἔμπεδος , οὔτε ὁ σῶμα , οὖον χείρ , οὐδέ πούς νέατος · κατά γάρ ὅς ἐρείπω πῦρ τε καί ὀξύς2 Ἄρης , Συριηγενής ἅρμα διώκω · πολύς δέ τῇδε ἀπόλλυμι πύργωμα καί κατερείπω · πολύς δέ ἀθάνατος ναός μαλερός πῦρ δίδωμι , ὁ ποῦ νῦν ἱδρώς ῥέω ἵστημι , δεῖμα πάλλω . ἰδέ δή σύ ὁ πρός Ἀθηναῖος λόγιος · εἰμί πού τίς μαντικός ἔνειμι ; οὖον γάρ οὕτως θαρσέω αὐτός , νή Ζεύς , φημί τις ἄν . εἰμί δέ προστίθημι ὁ δήω βοηθέω αὐτός ἐπιλέγω , γιγνώσκω . ἰδέ δή πρόσκειμαι , οὖον δύναμαι Παλλάς διά Ὀλύμπιος ἐξιλάσκομαι λίσσομαι πολύς λόγος . . . . σοί δέ ὅδε αὖτις ἔπος εἴρω , ἀδάμας πελάζω . ὁ ἄλλος γάρ ἁλίσκομαι . . . τεῖχος Τριτογενής ξύλινος δίδωμι εὐρύοπα Ζεύς μόνος ἀπόρθητος τελέθω , ὁ σύ τέκνον τε ὀνίνημι · μηδέ σῦς γε ἱπποσύνη τε μένω καί πεζός εἶμι , νῶτον ἐπιστρέφω · ἔτι ὅς ποτός ἀντίος εἰμί . ὦ τίθημι Σαλαμίς , ἀπόλλυμι δέ σύ τέκνον γυνή , ἤ ποῦ σκίδνημι Δημήτηρ , ἢ συνέρχομαι . Ἄξιος τε σύ ὁ Ζεύς ὁ Ζεύς , εἰμί υἱός ὁ Ζεύς · ἀλλά καί ὁ Ἀθηνᾶ ὁ Ἀθηνᾶ , εἰμί ὁ Ἀθηνᾶ ἀδελφός · ὅς τε σπουδή οὗτος καί ὁ ἀντισπουδία ἐπιπρέπω ὁ πατήρ καί ὁ θυγάτηρ , μᾶλλον δέ ὁ θεός · ὅς τε Ὀλύμπιος οὗτος ὁ ὁ εἷς οὗτος ἐξαιρέω πόλις ἀσθενής , εἰμί μή ἀπό Σοῦσα ἐπάγω αὐτός ὁ ἤπειρος ἐκεῖνος στρατός , μέγας τις ἄρα εἰμί , καί ὁ ὁ πᾶς κύριος ἔχω , καί πιθανός ἅμα , ἐκ μέν ὁ Ἀσία εἰς ὁ Εὐρώπη κινέω ἔθνος τοσοῦτος , ἐν δέ ὁ Εὐρώπη εἷς πόλις ἀνατρέπω ἀδύνατος εἰμί . καί σύ δέ , ὁ τολμηρός ἅμα καί ἐπί ὁ μηδείς ῥιψοκίνδυνος οὐ οἰμώζω ; ( εἶπον εἄν ἄνθρωπος , ὑπέρ ὅς ὁ Παλλάς οὖον δύναμαι διά Ὀλύμπιος ἐξιλάσκομαι · ) ἢ οὖον ὁ ἄνθρωπος μηνίω ὁ Ζεύς , ἀλλά ὁ λίθος καί ὁ ξύλον · ἔπειτα σύ μέν ὁ ἄνθρωπος σῴζω , ὁ δέ ὁ οἰκοδόμημα ἐμπίμπρημι ἐπακτός πῦρ ; οὖον γάρ εἰμί αὐτός κεραυνός τηνικαῦτα . ἤ μῆτις μᾶλλον ἐγώ τολμηρός τε εἰμί καί ῥιψοκίνδυνος , οὐ ἐπιτρέπω σύ οὗτος φληναφώ . Πῶς δέ , εἰμί μάντις , ὅτι μέν ὁ τίθημι Σαλαμίς ἀπόλλυμι τέκνον γυνή οἶδα , πότερος δέ σκίδνημι Δημήτηρ ἢ συνέρχομαι οὐκέτι οἶδα ; Πῶς δέ οὐδέ οὗτος οἶδα , ὅτι ὁ τέκνον ὁ γυνή εἶπον μέν ἄν τις εἰμί καί ὁ οἰκεῖος , εἶπον δέ εἄν καί ὁ πολέμιος , αἰσθάνομαι ὁ κακοτέχνημα ; περιμένω δέ δεῖ ὁ ἀποβαίνω · εἷς γάρ δεῖ τίς οὗτος ἀποβαίνω . ὁ γάρ ὅς Σαλαμίς ὁ τίθημι οὐδέ ἡσσάομαι ἀφαρμόζω ἄν , ὡς εἰς οἶκτος οὕτως ἐπιφωνέω · ὅς τε μέλλω ὁ ναός μάχη , ἤτοι ποῦ σκίδνημι Δημήτηρ ἢ συνέρχομαι , καταπλάσσω ὁ ποιητικός σεμνολογία , ἵνα γίγνομαι μάντευμα ἀφοράω ὁ σοφισμός , καί μή εὐθύς καταφανής εἰμί , ὅτι ἐν χειμών μάχη ναυτικός οὖον συνίστημι . ἤδη δέ οὐδέ ὁ τραγῳδία ἀφανής , οὐδέ ὁ θεός ἐπεισκυκλόω , ὁ μέν ἱκετεύω , ὁ δέ οὖον κατακάμπτω · χρήσιμος ὁ ] μέλλω , καί ὁ ὁ πόλεμος παράδοξος ῥοπή , ὁ μέν σῴζω , ὁ δέ ἀπόλλυμι . εἴτε γάρ σῴζω , ἰδού ὁ ὁ Παλλάς λιτή προμηνύω , ἱκανός εἰμί κάμπτω ὁ ὁ Ζεύς ὀργή · εἴτε καί μή , οὐδέ οὗτος ὁ μάντις ἀκατασκεύαστος · οὖον γάρ δύναμαι Παλλάς ὁ Ζεύς ἐξιλάσκομαι · πρός τε ὁ ἡμίκακος Τύχη ὁ τεχνίτης κεράννυμι ὁ λόγιος , ὡς δή ὁ Ζεύς ὁ μέν ὁ ἑαυτοῦ πρόθεσις ἐκτελέω , ὁ δέ ὁ δέησις ὁ θυγάτηρ · οὖον περιφρονέω . ὁ τε πύργωμα ὅτι πολύς ἀπόλλυμι , εἰμί μετά νάρθηξ ἀλλά μή μετά σίδηρος καί πυρός ἔπειμι , τάχα εἄν ψεῦδος εἰμί , ὁπότε καί μετά νάρθηξ πράσσω ἄν τίς πάντως ὁ τοσοῦτος . ἀλλά ἐγώ , φημί , ἐξευρίσκω ὁ ξύλινος τεῖχος , ὁ μόνος ἀπόρθητος . συμβούλευμα σύ γε , ἀλλά οὖον μάντευμα , οὐ ἀπεοικώς ὁ φεύγω , μηδέ μένω , μηδέ αἰδέομαι κακός εἰμί . ὁ γοῦν ἐπιλύω ἐκεῖνος ὁ αἴνιγμα οὖον χείρων εἰμί σύ καθοράω , ὅτι ὁ ὁ Ἀθηναῖος πόλις πρόφασις εἰμί ὁ Πέρσης ὁ ὁδός , καί ὁ πᾶς ἔλασις ἐπί οὗτος πρῶτος τε καί ἐξόχος γίγνομαι . ἐπεί καί ὁ Ἄμαντις αὐτός ἐγώ οὗτος αἰσθάνομαι καί ὁ Ἀθηναῖος ἄν , οὖον μόνος ὁ Λυδός , κελεύω φεύγω νῶτον ἐπιστρέφω . ἔτι γάρ ποτός ἀντίος εἰμί · πολύς γάρ ἱπποσύνη καί πεζός ἐπέρχομαι . ὅτι2 δέ ναῦς , ἀλλά οὖον κατά ἤπειρος · καί γάρ εἰμί γελοῖος ἔχω ναυτικός , καί ἐπί θάλασσα κατοικέω , μή οὖον πανσυδί σκευωρέω , καί τροφή ὅσος ἔχω συνεμβάλλω σῴζω , παραδίδωμι ὁ βούλομαι ὁ γῆ .