oenomaus.fragmenta 3
Ἐπὶ τούτοις ὁ συγγραφεὺς οἷα οὐκ ἀλόγως διαγανακτεῖ , ἄκουε . Ἔοικας δὴ ὡς ἀληθῶς τὰ μὲν ὅσα ψάμμου ἄξιά ἐστιν εἰδέναι , καλὸν δὲ μηδὲν εἰδέναι . Τὸ γοῦν ὀσμὴν ἐς φρένας σὰς ἐλθεῖν κραταιρίνοιο χελώνης ἑψομένης , ψάμμου ἄξιον ἐπιστήμη ἐστίν · οὐκ ἀληθὲς μὲν ὂν οὐδ’ αὐτό , ἀλλὰ προσεοικός γε ὅμως τῷ ἀλαζόνι καὶ ἀναιδεῖ , καὶ ἐπὶ τοῖς κενοῖς εἰδήμασι τὴν ὀφρὺν ἐπαίροντι , καὶ τὸ Αὔδιον ἀνδράποδον τὸν Κροῖσον πείθοντι μὴ καταφρονεῖν αὐτοῦ . Ὅς μετ’ ὀλίγον ἐπὶ τῇ πείρᾳ ἤμελλεν ἐρωτᾶν σε , εἰ στρατεύοι ἐπὶ Πέρσας , καὶ σύμβουλον ποιεῖσθαι ὑπὲρ τῆς αὐτοῦ μανίας καὶ πλεονεξίας . ᾯ οὐκ ὤκνησας εἰπεῖν , ὅτι Ἄλυν διαβὰς μεγάλην ἀρχὴν καταλύσει . Ἐκεῖνο μέντοι εὖ , ὅτι σοι οὐδὲν ἔμελεν , εἴ τι ἄτοπον πείσεται ὑπ’ ἀμφιβόλου χρησμοῦ ἐπαρθεὶς ἐπ’ ἀλλοτρίαν ἀρχήν , οὐδ’ εἰ πικροί τινες ἄνθρωποι καὶ κακοήθεις , δέον ἐπαινεῖν σε ἐπὶ τῷ ἐκτραχηλίσαι μαινόμενον ἄνθρωπον , καὶ προσεγκαλοῖεν , ὡς οὐδὲ ἰσόῤῥοπον φωνὴν ἀφέντι , ἵν’ ὀκνήσειεν καὶ βουλεύσαιτο ὁ Λυδός · ἀλλὰ καταλῦσαι καθ’ ἕνα τρόπον ἐστὶ νοεῖσθαι πρὸς τῶν Ἑλλήνων , οὐ τὸ τῆς οἰκείας ἀρχῆς ἐκπεσεῖν , ἀλλὰ τὸ τὴν ἀλλοτρίαν περιποιήσασθαι . Ὁ μὲν γὰρ ἡμίμηδος ἢ ἡμιπέρσης Κῦρος , ἢ ὁ μητρόθεν μὲν ἐκ τυραννικοῦ πατρόθεν δὲ ἐξ ἰδιωτικοῦ γένους ἡμίονος ὢν ἐν τῷ αἰνίγματι , παρεμφαίνει μὲν τὴν ἔκτυφον μοῦσαν , ἀλλὰ καὶ τὴν ἄμαντιν μαντικήν , εἴπερ οὐκ ἤδη μὴ οὐ συνήσοντα τοῦ αἰνίγματος ὁ μαντις . Εἰ δ’ οὐχ ὑπὸ ἀγνοίας ἀλλ’ ὑπὸ τρυφῆς καὶ πονηρίας ἔπαιζε , βαβαὶ οἷα τὰ θεῖα παίγνιά ἐστιν . Εἰ δ’ οὐδὲ τοῦτο , ἀλλ’ ὅτι ἐχρῆν οὕτω γενέσθαι , ἀνιερώτατος μὲν οὗτος λόγων σοφιστικῶν · τί δ’ ὅμως , εἰ οὕτως ἐχρῆν γενέσθαι , σὺ ὁ δύστηνος ἐν Δελφοῖς καθέζῃ τὰ κενὰ καὶ μάταια ἄδων ; τί δέ σου ὄφελος ἡμῖν ; τί δὲ μαινόμεθα οἱ πανταχόθεν τῆς γῆς ἐπὶ σὲ διώκοντες ; τὶ δὲ σοι κίνσης δεῖ ; codd . τί δὲ σὺ κνηφίας ; )
Lemmas: ἐπί οὗτος ὁ συγγραφεύς οἷος οὐ ἄλογος διαγανακτέω , ἀκούω . ἔοικα δή ὡς ἀληθής ὁ μέν ὅσος ψάμμος ἄξιος εἰμί οἶδα , καλός δέ μηδείς οἶδα . ὁ γοῦν ὀσμή εἰς φρήν σός ἔρχομαι κραταίρινος χελώνη ἕψω , ψάμμος ἄξιος ἐπιστήμη εἰμί · οὐ ἀληθής μέν εἰμί οὐδέ αὐτός , ἀλλά προσέοικα γε ὅμως ὁ ἀλαζών καί ἀναιδής , καί ἐπί ὁ κενός εἴδημα ὁ ὀφρύς ἐπαίρω , καί ὁ Αὔδιος ἀνδράποδον ὁ Κροῖσος πείθω μή καταφρονέω αὐτός . ὅς μετά ὀλίγος ἐπί ὁ πείρω μέλλω ἐρωτάω σύ , εἰμί στρατεύω ἐπί Πέρσης , καί σύμβουλος ποιέω ὑπέρ ὁ αὐτός μανία καί πλεονεξία . ὧ οὐ ὀκνέω εἶπον , ὅτι ἄλυς διαβαίνω μέγας ἀρχή καταλύω . ἐκεῖνος μέντοι εὕω , ὅτι σύ οὐδείς μέλω , εἰμί τίς ἄτοπος πείθω ὑπό ἀμφίβολος χρησμός ἐπαίρω ἐπί ἀλλότριος ἀρχή , οὐδέ εἰμί πικρός τις ἄνθρωπος καί κακοήθης , δήω ἐπαινέω σύ ἐπί ὁ ἐκτραχηλίζω μαίνομαι ἄνθρωπος , καί προσεγκαλέω , ὡς οὐδέ ἰσόρροπος φωνή ἀφίημι , ἵνα ὀκνέω καί βουλεύω ὁ Λυδός · ἀλλά καταλύω κατά εἷς τρόπος εἰμί νοέω πρός ὁ Ἕλλην , οὖον ὁ ὁ οἰκεῖος ἀρχή ἐκπίπτω , ἀλλά ὁ ὁ ἀλλότριος περιποιέω . ὁ μέν γάρ ἡμίμηδος ἢ ἡμιπέρσης Κῦρος , ἢ ὁ μητρόθεν μέν ἐκ τυραννικός πατρόθεν δέ ἐκ ἰδιωτικός γένος ἡμίονος εἰμί ἐν ὁ αἴνιγμα , παρεμφαίνω μέν ὁ ἐκτύφω Μοῦσα , ἀλλά καί ὁ Αμαντίν μαντικός , εἴπερ οὐ ἤδη μή οὖον συνίημι ὁ αἴνιγμα ὁ μάντις . εἰμί δέ οὐ ὑπό ἄγνοια ἀλλά ὑπό τρυφή καί πονηρία παίζω , βαβαί οἷος ὁ θεῖον παίγνιον εἰμί . εἰμί δέ οὐδέ οὗτος , ἀλλά ὅτι χρή οὗτος γίγνομαι , ἀνίερος μέν οὗτος λόγος σοφιστικός · τίς δέ ὅμως , εἰμί οὕτως χρή γίγνομαι , σύ ὁ δύστηνος ἐν Δελφοί καθέζομαι ὁ κενός καί μάταιος Ἄδων ; τίς δέ σύ ὄφελος ἐγώ ; τίς δέ μαίνομαι ὁ πανταχόθεν ὁ γῆ ἐπί σύ διώκω ; τίς δέ σύ κινέω δεῖ ; codd . τίς δέ σύ κνηφίας ; )