ocr.walz_rhetores_v8 walz_rhetores_v8_0262.1
τοῦτο καθομολογησαμένου τοῖς ἅπασιν ὅτι μοιχὸς ἐκεῖνος καὶ πονηρός , πῶς ὀφείλω κρίνεσθαι ; Μετὰ τὸ παραγραφικὸν θήσεις τὴν μετάληψιν ἐξ ἀντιθέσεως οὐσαν ἀεὶ τοῦ κατηγοροῦν . ἀλλ’ ἔδει , φησί , παραχρῆμα , 5 μὴ νῦν ἀνελεῖν . Ἡ λύσις πρώτη ἐκ διανοίας τοῦ ῥήτου · εἴπομεν γὰρ πολλάκις ὅτι ἀναγκαῖόν ἐστι τὸ ῥητὸν ἀεὶ πρώτῃ διανοίᾳ λύεσθαι , εἶτα ταῖς ἐκ τῆς ἀκολουθίας , λέγω δὲ τῶν ἐπιχειρηματικῶν καὶ μετρικῶν λύσεων · οἷον εἰς ἀεὶ δίδωσιν ὁ νόμος , καὶ οὐδαμοῦ διώρισεν , πότε δεῖ 10 ἀναιρεῖν καὶ πότε οὔ , καὶ ὅτι εἰ εἶχέ τινα τοῦτο παρὰ τῷ νομοθέτῃ παρατήρησιν , προσέγραψεν ἂν . νῦν δὲ τὸ ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς δεῖν ἀναιρεῖν τὸν μοιχὸν ἐπιστάμενος , οὐδὲ προσέγραψεν , οὐδὲ ἐπεσημήνατο τοιούτων οὐδέν . ἀλλά ἀπλῶς εἶπεν ἀναιρεῖσθαι τὸν μοιχόν , καὶ δικαίως · 15 οὐδὲ γὰρ ὁ ἅπαξ ἐγχειρίσας τοιούτῳ τινί , οὕτως χρόνου παρελθόντος τινὸς οὐκ ἔτ’ ἐστὶν πονηρός · καὶ ὅτι φονεὺς καὶ τυμβωρύχος , ἂν μὴ νῦν κολασθῇ , οὐκ ἔτι ὑπεύθυνός ἐστι τῇ τιμωρίᾳ , ἥ οὐκ ἔτι τοιούτός ἐστιν οἷος καὶ νομίζεται . ἀλλ’ ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ὁ φονεὺς ἠλλά - 20 ξατο τοῦτο τῆς ἐπωνυμίας τὸ πρόσρημα καὶ τυμβωρύχος ἀπὸ τοῦ τολμήματος τούτου ἔχει τὴν κλῆσιν ἀκόλουθον . ὥστε εἰ τὸ ὄνομα ἐκ τῆς πράξεως κατ’ αὐτῶν κύριον , καὶ ἡ τιμωρία μετὰ τῶν νόμων κατ’ αὐτῶν κυρία εἶναι ὀφείλει ἀεὶ · εἶτα λύσεις τοῖς ὁμίοις , ὅτι οὐδὲν διαφέρει τό - 25 τε καὶ νῦν ἀνελεῖν , καὶ ἐπὶ τῆς οἰκίας , καὶ νῦν ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς . εἶτα τῷ συλλογισμῷ , ὅτι ἴσον ἐστὶ τὸ χθὲς καὶ πρῶην ἀνελεῖν τῷ νῦν διαχωρήσασθαι · εἶτα τῷ πηλίχῳ , ὅτι οὐδὲν ἐστὶ τὸ χρόνον ὀλίγον καὶ μίαν ἡμέραν καὶ δευτέραν γενέσθαι ἐν μέσῳ · ἰστέον δὲ ὅτι ταῦτα τὰ 30 ἀπὸ τοῦ ὅρου ἐπιχειρήματα νοήματά ἐστι , καὶ τόποι ἀφορμὴν ἡμῖν διδόντες πρὸς ἐπιχείρησιν . ἐξ ὧν τόπων
Lemmas: οὗτος καθομολογέω ὁ ἅπας ὅτι μοιχός ἐκεῖνος καί πονηρός , πῶς ὀφείλω κρίνω ; μετά ὁ παραγραφικός τίθημι ὁ μετάληψις ἐκ ἀντίθεσις εἰμί ἀεί ὁ κατηγορέω . ἀλλά ἐσθίω , φημί , παραχρῆμα , 5 μή νῦν ἀναιρέω . ὁ λύσις πρῶτος ἐκ διάνοια ὁ Ρήτου · εἶπον γάρ πολλάκις ὅτι ἀναγκαῖον εἰμί ὁ ῥητός ἀεί πρῶτος διάνοια λύω , εἶτα ὁ ἐκ ὁ ἀκολουθία , λέγω δέ ὁ επιχειρηματικός καί μετρικός λύσις · οἷος εἰς ἀεί δίδωμι ὁ νόμος , καί οὐδαμοῦ διά-ὁρίζω , πότε δεῖ 10 ἀναιρέω καί πότε οὖον , καί ὅτι εἰμί ἔχω τις οὗτος παρά ὁ νομοθέτης παρατήρησις , προσγράφω εἄν . νῦν δέ ὁ ἀεί καί διά πᾶς δήω ἀναιρέω ὁ μοιχός ἐπίσταμαι , οὐδέ προσγράφω , οὐδέ ἐπισημαίνω τοιοῦτος οὐδείς . ἀλλά ἀπλόος εἶπον ἀναιρέω ὁ μοιχός , καί δικαίως · 15 οὐδέ γάρ ὁ ἅπαξ ἐγχειρίζω τοιοῦτος τις , οὕτως χρόνος παρέρχομαι τις οὐ ἔτι εἰμί πονηρός · καί ὅτι φονεύς καί τυμβωρύχος , εἄν μή νῦν κολάζω , οὐ ἔτι ὑπεύθυνος εἰμί ὁ τιμωρία , ὅς οὐ ἔτι τοιοῦτος εἰμί οἷος καί νομίζω . ἀλλά ἀεί καί διά πᾶς ὁ φονεύς ἀλλά - 20 ξατο οὗτος ὁ ἐπωνυμία ὁ πρόσρημα καί τυμβωρύχος ἀπό ὁ τόλμημα οὗτος ἔχω ὁ κλῆσις ἀκόλουθος . ὥστε εἰμί ὁ ὄνομα ἐκ ὁ πρᾶξις κατά αὐτός κύριος , καί ὁ τιμωρία μετά ὁ νόμος κατά αὐτός κύριος εἰμί ὀφείλω ἀεί · εἶτα λύω ὁ ὁμίοις , ὅτι οὐδείς διαφέρω ὁ - 25 τε καί νῦν ἀναιρέω , καί ἐπί ὁ οἰκίον , καί νῦν ἐπί ὁ ἀγορά . εἶτα ὁ συλλογισμός , ὅτι ἴσος εἰμί ὁ χθές καί πρώην ἀναιρέω ὁ νῦν διαχωρέω · εἶτα ὁ πηλίκος , ὅτι οὐδείς εἰμί ὁ χρόνος ὀλίγος καί εἷς ἡμέρα καί δύο γίγνομαι ἐν μέσος · ἰστέον δέ ὅτι οὗτος ὁ 30 ἀπό ὁ ὁράω ἐπιχείρημα νόημα εἰμί , καί τόπος ἀφορμή ἐγώ δίδωμι πρός ἐπιχείρησις . ἐκ ὅς τόπος