ocr.walz_rhetores_v8 walz_rhetores_v8_0197.2
νον τῆς ἑμῆς συμβουλῆς κατηγορίαν πεποίηται , πάρειμι διδάξων ὑμᾶς , ὡς οὐδὲν ὑπὸ Περικλέους ἠδίκησθε · οὐδὲ ἐβλάβισαν Ἀθηναῖοι τοὺς ἐμοὺς ὑπακούσαντες σκέμμασι · καὶ τὴν δήωσιν τῶν ἀγρῶν οἱ συκοφάνται πολλάκις ὀδύρονται · δευτέρα ἔννοια χρήσις τοιαύτη . ἔν μὲν οὖν ἔγωγε , μὰ τοὺς θεούς , μετὰ τὴν δήωσιν παραλέλοιπα · οὐκ ἐπλεῦσα κατὰ Πελοποννησίων εὐθὺς μετὰ τὴν ἐξ Ἐλευσῖνος τοῦ Ἀρχιδάμου φυγὴν · τὰ δὲ τῶν ἀντιθετικῶν κεφάλαια ἔστι τάδε · ὀριχὸν παραγραφικὸν ἐὰν πίπτῃ · εἶτα τοῖς ἀπ’ ἀρχῆς ἀχοι τέλους , ὥσπερ ἐστὶν τὸ ἐγκλημα . εἶτα αὐτῇ τῇ ἀντιθέσει . οἷον , ἐὰν ἡ ἀντι-10 στατική · εἶτα μεταλήψει μιᾷ ἢ καὶ δευτέρᾳ · εἴτ’ ἐπι-λόγῳ τρίτην ἔννοιαν λαβοὺς ἂν τοιαύτην · εἰ μὲν οὖν ἡ-γνοοὺν ἔγωγε τὸν γραφάμενον , ἐκ τούτων ἂν εἶπον προ-θύμως τῶν λόγων , ὡς Σπαρτιᾶτης οὐκ Ἀθηναῖος ἦν ὁ κατήγορος . Ἡ Κατάστασίς σοι γενήσεται ἐκ τῆς πενταετίας τῆς παρὰ Θουκυδίδῃ . εἰσάξεις δὲ αὐτὴν σφό-15 δρα μεγαλοφρόνως καὶ ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος , ὅτι βάσκανοι Λακεδαιμόνιοι καὶ φθονοῦντες τῇ πόλει καὶ μὴ βουλόμενοι καθάπαξ αὐτὴν ἐν τοῖς Ἑλληνικοῖς φαι-νεσθαι πράγμασι καὶ πανταχοῦ ταύτην αὐτῶν ἐπιδει-20 κνύμενοι τὴν προαίρεσιν · καὶ αἰνίξαι ἐξ ὧν ἐπὶ Μαρα-θῶνα οὐ συνεμάχησαν κινδυνεύουση τῇ πόλει · εἶτα εἰσ-βάλλεις εἰς τὴν κατάστασιν λέγων , ὅτι φθόνου τοίνυν ὄντος , ὡς ἔφη , τοὺς Σπαρτιᾶτας καθ’ ἡμῶν παροξύν-25 νοντος , διότι τὴν τῆς πόλεως δόξαν ὕψην ἐν ἅπασι τετη-ρήκαμεν , Πελοποννησίοι παρωξύνοντο , καὶ κρύπτοντες εἶχον ἐν ὑποψίᾳ τὴν πόλιν · ὅτι πολλῶν ἐξ ἀρχῆς πρα-γμάτων κατειληφότων τοὺς Ἕλληνας , ἐν ἅπασιν ἐφάνη-μεν ἡμεῖς δωρεῶν σεμνότεροι · τῶν γὰρ συμμάχων ἐν τοῖς Μηδικοῖς τὴν ἡγεμονίαν λαβεῖν εὐτυχῆσαντες οἱ 30 δεύτεροι Σπαρτιᾶται πρὸς τοὺς κινδύνους ἐρχόμενοι , κρατήσαντες οἱ παντάπασιν ἡμῶν ἑλαττούμενοι , ταύτην
Lemmas: νοῦς ὁ ἐμέω συμβουλή κατηγορία ποιέω , πάρειμι διδάσκω σύ , ὡς οὐδείς ὑπό Περικλῆς ἀδικέω · οὐδέ βλάπτω Ἀθηναῖος ὁ ἐμός ὑπακούω σκέμμα · καί ὁ δήω ὁ ἀγρός ὁ συκοφάντης πολλάκις ὀδύρομαι · δύο ἔννοια χρῆσις τοιοῦτος . ἐν μέν οὖν ἔγωγε , μά ὁ θεός , μετά ὁ δήω παραλείπω · οὐ πλέω κατά Πελοποννήσιος εὐθύς μετά ὁ ἐκ Ἐλευσίς ὁ Ἀρχίδαμος φυγή · ὁ δέ ὁ ἀντιθετικός κεφάλαιος εἰμί ὅδε · ὀρύχω παραγραφικός ἐάν πίπτω · εἶτα ὁ ἀπό ἀρχή ἠχώ τέλος , ὥσπερ εἰμί ὁ ἔγκλημα . εἶτα αὐτός ὁ ἀντίθεσις . οἷος , ἐάν ὁ ἀντι-10 στατικός · εἶτα μεταλαμβάνω εἷς ἢ καί δύο · ἔτι ἐπίλογος τρίτος ἔννοια Λαβοῦς εἄν τοιοῦτος · εἰμί μέν οὖν ἀγνοέω ἔγωγε ὁ γράφω , ἐκ οὗτος εἄν εἶπον πρόθυμος ὁ λόγος , ὡς Σπαρτιάτης οὐ Ἀθηναῖος εἰμί ὁ κατήγορος . ὁ Κατάστασις σύ γίγνομαι ἐκ ὁ πενταετία ὁ παρά Θουκυδίδης . εἰσάγω δέ αὐτός σφός δράω μεγαλόφρων καί ἐκ πολύς ὁ περίειμι , ὅτι βάσκανος Λακεδαιμόνιος καί φθονέω ὁ πόλις καί μή βούλομαι καθάπαξ αὐτός ἐν ὁ Ἑλληνικός φαίνω πρᾶγμα καί πανταχοῦ οὗτος αὐτός ἐπιδείδω κνύω ὁ προαίρεσις · καί αἰνίζω ἐκ ὅς ἐπί Μαραθών οὖον συμμαχέω κινδυνεύω ὁ πόλις · εἶτα εἰσβάλλω εἰς ὁ κατάστασις λέγω , ὅτι φθόνος τοίνυν εἰμί , ὡς φημί , ὁ Σπαρτιάτης κατά ἐγώ παροξύνω νοντος , διότι ὁ ὁ πόλις δόξα ὕψην ἐν ἅπας τηρέω , Πελοποννήσιος παροξύνω , καί κρύπτω ἔχω ἐν ὑποψία ὁ πόλις · ὅτι πολύς ἐκ ἀρχή πράγμα καταλαμβάνω ὁ Ἕλλην , ἐν ἅπας φαίνω ἐγώ δωρεά σεμνός · ὁ γάρ σύμμαχος ἐν ὁ Μηδικός ὁ ἡγεμονία λαμβάνω εὐτυχέω ὁ 30 δύο Σπαρτιάτης πρός ὁ κίνδυνος ἐρχόμενος , κρατέω ὁ παντάπασι ἐγώ ελαττουμενοω , οὗτος