ocr.walz_rhetores_v8 walz_rhetores_v8_0097.2
τὸν παῖδα τοῖς πατρώοις ἀποδοῦναι μνήμασι ν ὠφελο ν · πατρὸς μὲν γὰρ φαύλου καὶ οὐ σώφρονος τὸ τοῦ παιδὸς ἀμελεῖν · φίλικοῦ δὲ καὶ γενναίου τὸ τοῦ παιδὸς ἐπιμελεῖσθαι · καὶ σπουδαίου τὴν γνώμην τὸ τῆς φύσεως 5 χολάζειν τὰ πλημμελήματα · τοιαῦτα ὁρῶν καὶ ἐννοῶν , ὅτι προσήκον ἐστι τοῦ παιδὸς μηδαμῶς ἀμελεῖν , ἐπειδὴν τε κατ’ ἀρχὰς λόγοις καὶ παραίνεσεσιν · ὡς δὲ οὐκ ἤνουν , μετὰ πληγῶν ἐπεχείρουν ἀντιλαμβάνεσθαι , καὶ τοῦ σώματος ὑβριζομένου , τὰ δούλων ὁ παῖς ὑπομένειν κατηγνιγάζετο · ὡς δὲ ἐκ τούτων οὐδὲν κατώρθουν λυσιτε - 10 λοῦν , οὐδὲ πόρον πρὸ τοῦ νόμου τῶν συμφερόντων ἐξεῦρισχον ἐφ’ ὑμᾶς , καὶ τὸ δικαστήριον ἐσπευσα , καὶ κυροῦν τὸ γράμμα βιαζόμενος ἀδακρυτὶ τὸν παῖδα οὐκ ἀπεκήρυττον , ἀλλὰ θρηνήσας πρότερον πᾶν πολλὰ , κατ’ ἑμαυτὸν ὀδυρόμενος · οὕτως ὑπὲ ποτε καὶ μόλις ἀνέγνων 15 τὸν νόμον · εἶπά ποτε πρὸς σωφρονισμὸν τῷ νόμῳ χρησάμενος · νῦν οὐκ ἀναλαμβάνω τὸν παῖδα μετὰ τὴν τελευτὴν · μέμυγμαί καὶ τότε παρ’ αὐτὴν τοῦ παιδὸς τὴν ἀποκήρυξιν ἀνατιθεὶς τῷ παιδὶ τὰ γιγνόμενα καὶ ὡς ἄκων , παρ’ ὧν τὴν ἀποκήρυξιν ἐνδεικνύμενος · ὡς ἂν παρ’ αὐτὸν 20 ὡς εἰπεῖν ὁ παῖς τὸν φόβον γενόμενος ἀποστραφὴ τοῦ τῆς ἑταίρας ἔρωτ δύναι καὶ ἄλλως λύσαι · ἀποκήρυκτος ἦν λέγεις · σὺ κατὰ τοῦ παιδὸς ταύτην εἰργάσω τὴν ἀποκήρυξιν · καὶ πατέρα γενέσθαι κατὰ γένους ἀπάνθρωπον κατηγάχασας · εἰ γὰρ μὴ σὺ τὴν ἀρχὴν ἐκεῖνον διέφθει - 25 ρας , οὐκ ἂν ἠκολούθει παρὰ τὸν νόμον τὰ δεύτερα · εἰτα σύναξον τὸ Δημοσθενικόν · ὁ γὰρ τὸ σπέρμα παρασχὼν οὗτος · ᾧ γὰρ πάρεστιν ἀναθεῖναι τῶν ὑπαρχόντων τὰ σπέρματα , καὶ τὸ τέλος εὐλογον ἂν συμφορὰν ἔχῃ λογίζεσθαι πάλιν , ἀποκήρυκτον οὐ συγχωρεῖ 30 τοῖς τοῦ πατρὸς θάπτεσθαι μνήμασι , βουλομένου τοῦ γενετοῦ ἀπάντων τοῖς παισὶ μέτεστιν , ὥσπερ ἄκοντος
Lemmas: ὁ παῖς ὁ πατρῷος ἀποδίδωμι μνῆμα Ν ὠφελέω Ν · πατήρ μέν γάρ φαῦλος καί οὖον σώφρων ὁ ὁ παῖς ἀμελέω · Φίλικου δέ καί γενναῖος ὁ ὁ παῖς ἐπιμελέομαι · καί σπουδαῖος ὁ γνώμη ὁ ὁ φύσις 5 χολαζω ὁ πλημμέλημα · τοιοῦτος ὁράω καί ἐννοέω , ὅτι προσήκω εἰμί ὁ παῖς μηδαμῶς ἀμελέω , ἐπειδή τε κατά ἀρχή λόγος καί παραίνεσις · ὡς δέ οὐ νέος , μετά πληγή ἐπιχειρέω ἀντιλαμβάνω , καί ὁ σῶμα ὑβρίζω , ὁ δοῦλος ὁ παῖς ὑπομένω κατηγνιγαζετος · ὡς δέ ἐκ οὗτος οὐδείς κατορθόω λύω - 10 Λουν , οὐδέ πόρος πρό ὁ νόμος ὁ συμφέρω εξευριεχω ἐπί σύ , καί ὁ δικαστήριον σπεύδω , καί κυρόω ὁ γράμμα βιάζομαι ἀδακρυτί ὁ παῖς οὐ ἀποκηρύσσω , ἀλλά θρηνέω πρότερος πᾶς πολύς , κατά ἐμαυτοῦ ὀδύρομαι · οὕτως ΥΠΕ ποτός καί μόλις ἀναγιγνώσκω 15 ὁ νόμος · λέγω ποτός πρός σωφρονισμός ὁ νόμος χράω · νῦν οὐ ἀναλαμβάνω ὁ παῖς μετά ὁ τελευτή · μύσσω καί τότε παρά αὐτός ὁ παῖς ὁ ἀποκήρυξις ἀνατίθημι ὁ παῖς ὁ γίγνομαι καί ὡς ἄκων , παρά ὅς ὁ ἀποκήρυξις ἐνδείκνυμι · ὡς εἄν παρά αὐτός 20 ὡς εἶπον ὁ παῖς ὁ φόβος γίγνομαι ἀποστρέφω ὁ ὁ ἑταίρα ἔρως δύο καί ἄλλως λύω · ἀποκήρυκτος εἰμί λέγω · σύ κατά ὁ παῖς οὗτος ἐργάζομαι ὁ ἀποκήρυξις · καί πατήρ γίγνομαι κατά γένος ἀπάνθρωπος κατηγάχασας · εἰμί γάρ μή σύ ὁ ἀρχή ἐκεῖνος διαφθάνω - 25 Ἥρα , οὐ εἄν ἀκολουθέω παρά ὁ νόμος ὁ δύο · εἶτα συνάγω ὁ Δημοσθενικός · ὁ γάρ ὁ σπέρμα παρέχω οὗτος · ὅς γάρ πάρειμι ἀνατίθημι ὁ ὑπάρχω ὁ σπέρμα , καί ὁ τέλος εὐλογέω εἄν συμφορά ἔχω λογίζομαι πάλιν , ἀποκήρυκτος οὖον συγχωρέω 30 ὁ ὁ πατήρ θάπτω μνῆμα , βούλομαι ὁ γενέτης ἀπαντάω ὁ παῖς μέτειμι , ὥσπερ ἄκων