ocr.walz_rhetores_v7pt1 walz_rhetores_v7pt1_0560.1
πρὸς τὸ „ ἔστιν ὅτε “ , λέγων ἀεὶ ἐμπίπτειν τὸ ὀρικόν · ἕτεροι δὲ ἀποροῦσιν , εἰ ὅλως οἷόν τε ὅρον ἐπὶ τῆς ἀντιθέσεως εὑρίσκεσθαι · οὗτοι μὲν οὖν τῷδε τῷ λόγῳ κέχρηνται · πᾶς ὅρος , φασίν , ἢ ἐπὶ ἀτελεσίᾳ λαμβάνεται , ἢ ἐφ’ ᾧ μηδὲ προσδεχόμεθ’ ἄ τι ὅλως ἀδίκημα · οἷον εἰ καὶ τὸ καὶ τὸ ἐπραξα , τότε ἂν εὐθυνόμην · ἐπὶ δὲ τῆς ἀντιθέσεως , τελείου ὄντος καὶ ὁμολογουμένου τοῦ ἀδικήματος , πῶς ἂν δύναιτο , φασίν , ὅρος παραλαμβάνεσθαι · φήσαιμεν δ’ · ἂν πρὸς αὐτούς , ὅτι συμβαίνει ποτὲ καὶ τῆς ἀντιθέσεως μὴ πάνυ περιφανὲς εἶναι τὸ ἀδίκημα , μηδ’ ἰσόρροπον τῇ ἐπαγομένῃ κρίσει · ἐφ’ οὗ ἡδύνατο ἂν δήπουθεν χώραν ἔχειν τὸ ὀρικόν , εἰ καὶ μὴ τοσαύτην , ὅσην ἐπὶ τοῦ ὅρου καὶ τῆς ἀντιλήψεως · παράδειγμα δὲ τοῦ λεγομένου ὁ ὧτωρ · ὅσον ὑπὸ τοῖς πολεμίοις γενόμενος , ἐγκώμιον αὐτῶν διεξελθὼν ἀφεῖθη , καὶ ἐπανελθὼν κρίνεται δημοσίᾳ · τὸ γὰρ ἀδίκημα ἐνταῦθα οὐ σφόδρα φανερὸν · ὥστε εἰκῶς ἂν παραληφθείη , πεφεισμένως μέντοι καὶ ὅσον ἐπιδραμεῖν · μεμαθήκαμεν οὖν ἐνταῦθα , οὐ μόνον ὅτι ὑφιστάναι δύναται τὸ κεφάλαιον , ἀλλὰ καὶ πότε μὲν ἐμπίπτει , πότε δὲ ἐξίσταται · ὅταν γὰρ μὴ σφόδρα ἢ τὸ ἀδίκημα φανερὸν , ἐμπίπτει τὸ ὀρικόν · ὅταν δὲ τὸ ἀδίκημα ὑπάρχῃ περιφανέστατον , τότε ἐλλείπει · ὁ δὲ Ἀποκράτιων , ὡς ἐφη , τῶν ἀεὶ ἐμπιπτόντων εἶναι φησι τὸ κεφάλαιον , καὶ πιστοῦται τὸν λόγον ἐκ μιᾶς τῶν ἀντιθετικῶν τῆς καλουμένης ἀντιστάσεως , ἐν ᾗ ὑπόκειται τι πάντως · εἰσενεχθήσεται γὰρ τὸ ὀρικὸν ἐκ συλλογισμοῦ τοιούτον τὸν τρόπον , ὡς ἀδικῶν βλάπτει , ὁ δὲ βλάπτων οὐχ ὠφελεῖ , ἐγὼ δὲ ὠφέλησα , οὐκ ἄρα ἄδικος · εἰ οὖν , φησίν , εὐεργέτημα δεῖ πάντως ὑπεῖναι , χώραν δὲ πολλὴν ἔχει ἐπὶ πάσης τοιαύτης παραστάσεως ὁ εἰρημένος συλλογισμός , κατάδηλον , ὡς καὶ
Lemmas: πρός ὁ „ εἰμί ὅτε “ , λέγω ἀεί ἐμπίπτω ὁ ὀρικός · ἕτερος δέ ἀπορέω , εἰμί ὅλως οἷος τε ὅρος ἐπί ὁ ἀντίθεσις εὑρίσκω · οὗτος μέν οὖν ὅδε ὁ λόγος χράομαι · πᾶς ὅρος , φημί , ἢ ἐπί ἀτέλεια λαμβάνω , ἢ ἐπί ὅς μηδέ προσδέχομαι ὅς τίς ὅλως ἀδίκημα · οἷος εἰμί καί ὁ καί ὁ πράσσω , τότε εἄν εὐθύνω · ἐπί δέ ὁ ἀντίθεσις , τέλειος εἰμί καί ὁμολογέω ὁ ἀδίκημα , πῶς εἄν δύναμαι , φημί , ὅρος παραλαμβάνω · φημί δέ · εἄν πρός αὐτός , ὅτι συμβαίνω ποτέ καί ὁ ἀντίθεσις μή πάνυ περιφανής εἰμί ὁ ἀδίκημα , μηδέ ἰσόρροπος ὁ ἐπάγω κρίσις · ἐπί ὅς ἡδύνω εἄν δήπουθεν χώρα ἔχω ὁ ὀρικός , εἰμί καί μή τοσοῦτος , ὅσος ἐπί ὁ ὁράω καί ὁ ἀντίληψις · παράδειγμα δέ ὁ λέγω ὁ ὅς · ὅσος ὑπό ὁ πολέμιος γίγνομαι , ἐγκώμιον αὐτός διεξέρχομαι ἀφίημι , καί ἐπανέρχομαι κρίνω δημόσιος · ὁ γάρ ἀδίκημα ἐνταῦθα οὖον σφόδρα φανερός · ὥστε ἵημι εἄν παραλαμβάνω , πεφεισμένως μέντοι καί ὅσος ἐπιτρέχω · μανθάνω οὖν ἐνταῦθα , οὖον μόνος ὅτι ὑφίστημι δύναμαι ὁ κεφάλαιος , ἀλλά καί πότε μέν ἐμπίπτω , πότε δέ ἐξίστημι · ὅταν γάρ μή σφόδρα ἢ ὁ ἀδίκημα φανερός , ἐμπίπτω ὁ ὀρικός · ὅταν δέ ὁ ἀδίκημα ὑπάρχω περιφανής , τότε ἐλλείπω · ὁ δέ Ἀποκράτιων , ὡς φημί , ὁ ἀεί ἐμπίπτω εἰμί φημί ὁ κεφάλαιος , καί πιστόω ὁ λόγος ἐκ εἷς ὁ ἀντιθετικός ὁ καλέω ἀντίστασις , ἐν ὅς ὑπόκειμαι τίς πάντως · εἰσφέρω γάρ ὁ ὀρικός ἐκ συλλογισμός τοιοῦτος ὁ τρόπος , ὡς ἀδικέω βλάπτω , ὁ δέ βλάπτω οὐ ὠφελέω , ἐγώ δέ ὠφελέω , οὐ ἄρα ἄδικος · εἰμί οὖν , φημί , εὐεργέτημα δεῖ πάντως ὑπεῖναι , χώρα δέ πολύς ἔχω ἐπί πᾶς τοιοῦτος παράστασις ὁ εἴρω συλλογισμός , κατάδηλος , ὡς καί