ocr.walz_rhetores_v6 walz_rhetores_v6_0474.2
οι λόγοι πρώτων και υπέρ τὸ πρῶτον . Θεὸς γὰρ καὶ ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας οἱ ἄγωνες , διὰ τοῦτο τοιούτῳ εἴδει τὸν λόγον ἐδημιούργησε τοῦτον · καὶ τὸν μετ’ αὐτόν · μᾶλλον δὲ οὐκ εἶπον ἀπαντας , ἵνα καὶ πλήξῃ καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἐπιστρέψῃ καὶ δείξῃ , ὅτι ὑπὲρ τούς ἄλλους καὶ τὴν σοφίαν καὶ τὴν ἀρετήν , διὸ τῷ λόγῳ μὴ σθένοντες ἀντιμάχεσθαι , χολοιοὶ καὶ γλαῦκες τὸ τοῦ λόγου φανέντες πρὸς αὐτόν , ἀνελεῖν ἐπεβούλευσαν , ὡς ἡ ἱστορία φησίν · φέρεται γὰρ ἄγραφος λόγος , ὡς πρότερον πρὸ τοῦ ῥηθῆναι τὸν λόγον τοῦτον θρασεῖς ἦσαν καὶ ἀλαζόνες , καὶ τῷ ἀκοῦσαι κατεπλάγησαν καὶ ὑπέπτησαν , ὥστε ἀποροῦντες κοῦφα τοὺς λόγους ἀπεγράφοιντο ἐπὶ τῷ τινὸς τῶν ἐν αὐτοῖς λαβεῖσθαι · καὶ ταῦτα ἐκεῖνος αὐτὸς λαλεῖ · καὶ γραφίδες φανερὰι καὶ λανθάνουσαι καὶ ἄγραφοι · καὶ ἀλλαχοῦ οὕτω πως περὶ τῶν γραφότων φησίν , οὐχ ἵνα ὠφεληθῶσιν , ἀλλ’ ἵνα κατηγορήσωσι . καὶ τῷ μεγάλῳ θεολογικῷ τὸ αὐτὸ τοῦτο δηλοῖ λέγων · εἰ δέ τις θηρίον ἐστὶ πονηρόν καὶ ἀνήμερον , μὴ ἐμφωλευέτω ταῖς ὕλαις κακούργως καὶ κακοήθως , ἵνα τινὸς λάβῃται δόγματος ἢ ῥήματος · καὶ ταῖς τῶν λόγων γραφαῖς , ὕλας λέγων τὰς λέξεις καὶ τὰ νοήματα καὶ τὰ λοιπά · πόσοι Δημοσθένεις ταῦτα καὶ πόσοι ῥήτορες · οὐ γὰρ πρὸς πεντακοσίους καὶ χιλίους βουλευτάς , ἀλλὰ πρὸς δεύτερον κόσμον τὴν βασιλεύουσαν , καὶ πρὸς ὑπάτους καὶ ἄρχοντας τοὺς πρωτίστους καὶ πάσης παιδείας τὸ κράτος ἔχοντας , οὐδὲν δοκεῖ μοι , εἰ μὴ ἐπιθυμῶν ἡσυχίας ἤδη καὶ ἀνέσως διὰ τὸ γῆρας καὶ τοὺς πολλοὺς πόνους , ἐχρήσατο δὲ ἑτέρως ταῖς ἀπολογίαις ἐν τῷ συντακτηρίῳ τραχέως καὶ ἀκμαίως , καὶ ὡς προσῆκον ἀκοῦειν τοὺς θρασεῖς ἐκείνους καὶ βασκάνους , καὶ ὡς ἠδύνατο καὶ οὕτως λέγειν , γῆς ἂν σχήματι καταποθῆναι ἠξίαντο τραπέντες · νῦν δὲ τὸ σχισθῆναι τὴν ἐκκλησίαν ὁ ἅγιος εὐλαβούμενος , ἄλλως τε
Lemmas: ὁ λόγος πρῶτος και υπέρ ὁ πρῶτος . θεός γάρ καί ὑπέρ ὁ εὐσέβεια ὁ ἀγών , διά οὗτος τοιοῦτος εἶδος ὁ λόγος δημιουργέω οὗτος · καί ὁ μετά αὐτός · μᾶλλον δέ οὐ εἶπον ἅπας , ἵνα καί πλήσσω καί πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω καί δείκνυμι , ὅτι ὑπέρ ὁ ἄλλος καί ὁ σοφία καί ὁ ἀρετή , διό ὁ λόγος μή σθένω ἀντιμάχομαι , χολός καί γλαῦξ ὁ ὁ λόγος φαίνω πρός αὐτός , ἀναιρέω ἐπιβουλεύω , ὡς ὁ ἱστορία φημί · φέρω γάρ ἄγραφος λόγος , ὡς πρότερος πρό ὁ εἴρω ὁ λόγος οὗτος θρασύς εἰμί καί ἀλαζών , καί ὁ ἀκούω καταπλήσσω καί ὑποπτάω , ὥστε ἀπορέω κοῦφος ὁ λόγος ἀπογράφω ἐπί ὁ τις ὁ ἐν αὐτός λαμβάνω · καί οὗτος ἐκεῖνος αὐτός λαλέω · καί γραφίς φανερός καί λανθάνω καί ἄγραφος · καί ἀλλαχοῦ οὗτος πως περί ὁ γράφω φημί , οὐ ἵνα ὠφελέω , ἀλλά ἵνα κατηγορέω . καί ὁ μέγας θεολογικός ὁ αὐτός οὗτος δηλόω λέγω · εἰμί δέ τις θηρίον εἰμί πονηρός καί ἀνήμερος , μή ἐμφωλεύω ὁ ὕλη κακοῦργος καί κακοήθης , ἵνα τις λαμβάνω δόγμα ἢ ῥῆμα · καί ὁ ὁ λόγος γραφεύς , Ὕλας λέγω ὁ λέγω καί ὁ νόημα καί ὁ λοιπός · πόσος Δημοσθένης οὗτος καί πόσος ῥήτωρ · οὖον γάρ πρός πεντακόσιοι καί χίλιοι βουλευτής , ἀλλά πρός δύο κόσμος ὁ βασιλεύω , καί πρός ὕπατος καί ἄρχω ὁ πρῶτος καί πᾶς παιδεία ὁ κράτος ἔχω , οὐδείς δοκέω ἐγώ , εἰμί μή ἐπιθυμέω ἡσυχία ἤδη καί ἀνίημι διά ὁ γῆρας καί ὁ πολύς πόνος , χράω δέ ἑτέρως ὁ ἀπολογία ἐν ὁ συντακτήριος τραχύς καί ἀκμαῖος , καί ὡς προσήκω ἀκούω ὁ θρασύς ἐκεῖνος καί βάσκανος , καί ὡς δύναμαι καί οὕτως λέγω , γῆ εἄν σχῆμα καταποθῆναι αὐξάνω τρέπω · νῦν δέ ὁ σχίζω ὁ ἐκκλησία ὁ ἅγιος εὐλαβέομαι , ἄλλως τε