ocr.walz_rhetores_v6 walz_rhetores_v6_0478.2
τῷ εἶναι σμυνὸν καὶ περινενοημένον καὶ ἀσαφῶς φραδρή , δεινότητος ἰδέα πάντως χρυθήσεται · κἂν πάντα σχοίη τὰ τοῦ μεγέθους παραδείγματα τοῦ μὲν προτέρου , θεὸς ἢν μὲν ἀεὶ καὶ ἐστι καὶ ἔσται · τοῦ δὲ δευτέρου , θεὸς ἀδιάστατος φύσι , καὶ πέρασιν οὐχ ὑποκείμενον χρονικοῖς , ὁρᾷς πῶς ἀσαφὴς ἡ τῆς δεινότητος ἔννοια καὶ πάλιν , ἢν ἡ τοῦ ἐλομένου τὸ ἀγαθὸν οὐχ ἤττον , ἢ τοῦ παρασχόντος τὰ σπέρματα · τούτοις οὖν χρίνονται δεινότητες καὶ σμυνότητες · καὶ ταῦτα μὲν περὶ τοῦ ὄντος καὶ δοκοῦντος . 10 ιζ' . Τοῦ δ' αὐ μὴ δοκοῦντος μὲν , ὄντος δέ · δείκνυσι καὶ τοῦτον , τίς τέ ἐστι καὶ τίνι τὴν σύστασιν ἔχει · φησὶ τοίνυν , ὡς οὐδὲ ἐν τῶν ἄλλων αὐτὸν συνιστᾷ , πλὴν ἡ μέθοδος , ἐστι δὲ καὶ αὕτη καὶ γίνεται τὸ δοκεῖν λέγειν ἀπλῶς καὶ ἀνειμένως καὶ ἀφελῶς καὶ ἐπιοικῶς , καὶ 15 οὐδὲν ἤττον τῶν τὰ ἐναντία λεγόντων κατασκευάζειν ὃ βούλεται καὶ τοῦτο φαίνεται ἐκ τῶν αὐτοῦ ἰδιωτικῶν λόγων , ἐν οἷς πολὺ μὲν τὸ ἐπιοικὲς καὶ ἀσφαλές , κρεῖττον δὲ τὸ ἰσχυρὸν καὶ ἀναντιρρήτον · δείκνυσι δὲ τοῦτο σαφῶς ὁ κατὰ Ἀριστογείτονος λόγος , κακῆς ἐπιτροπῆς , καὶ 20 ἡ Ἑρατοσθένους φόνου ἀπολογία , καὶ σχεδὸν ἅπαντες , ὅπερ φησὶ καὶ τῆς ὄντως δεινότητος εἶναι τῷ δοκεῖν ἀφελῶς μὲν λέγειν , ἀνίειν δὲ τὸ σπουδαζόμενον . ιη' . Φαίνεται δὲ λόγος δεινός · τὸν τρίτον λέγει τὸν φαινόμενον μὲν εἶναι τοιούτον , μὴ ὄντα δέ · τὸν 25 τοῦ Πώλου δὲ φησὶ καὶ τοῦ Γοργίου , καὶ ἄλλων τινῶν , οὓς καὶ σοφιστὰς καλεῖ · ἢ διὰ τὸ κολακεῦιν · σοφιστικὸν γὰρ καὶ τοῦτο , ἢ διὰ τὸ ἀπατᾶν τῷ ἐπεισάκτῳ κάλλει , ἢ διὰ τὴν εὐροίαν τοῦ λόγου , ἢ διὰ πάντα ταῦτα · γίνεται δὲ ὁ λόγος οὗτος · δι' ὧν ὁ αὐτὸς λέγει , ταύτης 30 ἰδέας εἰσὶ καὶ αἱ μεταφράσεις τῶν ἁγίων μαρτύρων . ιθ' . Ἐννοίας ἐπιπολαίους καὶ καινὰς · διχῶς φέρεται ἡ γραφή · ἀλλ' εἰ μὲν καινὰς εἴη , δηλοῖ τὰς
Lemmas: ὁ εἰμί σμυνὸν καί περινοέω καί ἀσαφής φραδρή , δεινότης ἰδέα πάντως χρυτιθημι · κἀν πᾶς ἔχω ὁ ὁ μέγεθος παράδειγμα ὁ μέν πρότερος , θεός εἄν μέν ἀεί καί εἰμί καί εἰμί · ὁ δέ δύο , θεός ἀδιάστατος φύσις , καί πέρας οὐ ὑπόκειμαι χρονικός , ὁράω πῶς ἀσαφής ὁ ὁ δεινότης ἔννοια καί πάλιν , εἄν ὁ ὁ αἱρέω ὁ ἀγαθός οὐ κακός , ἢ ὁ παρέχω ὁ σπέρμα · οὗτος οὖν χρίω δεινότης καί σμυνοαλλοτης · καί οὗτος μέν περί ὁ εἰμί καί δοκέω . 10 ἵζω . ὁ δέ αὖος μή δοκέω μέν , εἰμί δέ · δείκνυμι καί οὗτος , τίς τε εἰμί καί τίς ὁ σύστασις ἔχω · φημί τοίνυν , ὡς οὐδέ ἐν ὁ ἄλλος αὐτός συνιστάω , πλήν ὁ μέθοδος , εἰμί δέ καί οὗτος καί γίγνομαι ὁ δοκέω λέγω ἀπλόος καί ἀνίημι καί ἀφελής καί επιεοικα , καί 15 οὐδείς κακός ὁ ὁ ἐναντίος λέγω κατασκευάζω ὅς βούλομαι καί οὗτος φαίνω ἐκ ὁ αὐτός ἰδιωτικός λόγος , ἐν ὅς πολύς μέν ὁ επιοικω καί ἀσφαλής , ἀγαθός δέ ὁ ἰσχυρός καί ἀναντίρρητος · δείκνυμι δέ οὗτος σαφῶς ὁ κατά Ἀριστογείτων λόγος , κακός ἐπιτροπή , καί 20 ὁ Ἐρατοσθένης φόνος ἀπολογία , καί σχεδόν ἅπας , ὅσπερ φημί καί ὁ εἰμί δεινότης εἰμί ὁ δοκέω ἀφελής μέν λέγω , ἀνίημι δέ ὁ σπουδάζω . ΙΗΥ . φαίνω δέ λόγος δεινός · ὁ τρίτος λέγω ὁ φαίνω μέν εἰμί τοιοῦτος , μή εἰμί δέ · ὁ 25 ὁ Πῶλος δέ φημί καί ὁ Γοργίας , καί ἄλλος τις , ὅς καί σοφιστής καλέω · ἢ διά ὁ κολακεύω · σοφιστικός γάρ καί οὗτος , ἢ διά ὁ ἀπατάω ὁ ἐπείσακτος κάλλος , ἢ διά ὁ εὔροια ὁ λόγος , ἢ διά πᾶς οὗτος · γίγνομαι δέ ὁ λόγος οὗτος · διά ὅς ὁ αὐτός λέγω , οὗτος 30 ἰδέα εἰμί καί ὁ μεταφράζω ὁ ἅγιος μάρτυς . εὐθύς . ἔννοια ἐπιπόλαιος καί καινός · διχῶς φέρω ὁ γραφεύς · ἀλλά εἰμί μέν καινός εἰμί , δηλόω ὁ