ocr.walz_rhetores_v6 walz_rhetores_v6_0081.2
λέξεις καὶ τὰς ἐγχειμένας χρονικὰς ἐπιτάσεις καὶ ἀνατάσεις , δι’ ἧν τοῦτὶ τὸ ζῷον ὅλῳ τε ἑαυτῷ καὶ τοῖς μέρεσι τὸ κατάλληλον ἔχει πολλῷ πλέον μᾶλλον ῥητόρων ἢ ποιηταῖς , εἴπερ τούτοις μεγέθη τε καὶ μειώσεις μάλλον οἰκεῖα οὐκ ἀπρεπῇ οὐδ’ ἀπρόδοντα , οὐδ’ ἡδονῆς ἐπιμελόμενα μόνης , ἀλλὰ καὶ ἀληθείας μετὰ πειθοῦς ἀρμόσαι · τούτοις μὲν τῆς ῥητορικῆς ὄργανον πλάστη τῷ σοφωτάτῳ μεθωδευθῆ , καὶ διαπέπλασται , καὶ ἴδοις ἂν , ὡς ἡ τῶν κεφαλαίων εἰσαγωγὴ τῇ τῶν μορίων τοῦ σῶματος συνθέσει τε καὶ τάξει πρὸς τὸ ἐπιβάλλον ἑκάστῳ καθυποφαίνεται · ἀλλ’ ἐπεὶδὴ χρεία ψυχῆς ἀρεταῖς ἀστραποῦσαις εἰς ἐναργεστέραν κίνησιν τῆς ζωοπλαστίας καὶ ζωοσιν ἐμπνέει τῷ ὀργάνῳ , καθάπερ τις θεός , καὶ ταύτην ὁς ἐπρεπεν εἶναι τοιούτων δημιουργὸς τὴν εἰκόνα σώζουσαν καὶ ὁμοίωσιν τῆς ἀρχετύπου προϋποστάσεως , οὐχ ὡς ἂν τις κατεσπουδασμένος ὑπόθοιτο τὰς μερικὰς ἰδέας , αἷς δὲ κατ’ αἴσθησιν λόγοι χαρακτηρίζονται , Λυσιακοὶ τινες ἢ Ἰσοκρατικοὶ καὶ ὅσοι καθ’ ἕκαστον , ἀλλὰ τὴν τούτων περιεκτικὴν καὶ συνεκτικὴν καὶ τοῦ παντὸς καθ’ ἑαυτὴν ἰδέαν καὶ φράσιν , καθ’ ἣν ἕκαστος τῶν ἐκκριτῶν ψυχοὶ τὸν αὐτοῦ λόγον , καὶ τῶν ὁμοιοειδῶν τοῖς ἑαυτοῦ χαρακτηριστικοῖς ὑπέξίσταται · ὥσπερ γὰρ ἡμῶν ἡ λογικὴ ψυχὴ τε καὶ νοερὰ κατὰ μὲν τὸν οὐσιώδη λόγον μία τίς ἐστι καὶ ἀδιάφορος , κατὰ δὲ τὰς τῶν καθ’ ἕκαστον γνώμας καὶ χρήσεις διαπεφόρηται , οὕτω καὶταῦθα · ταύτης γὰρ , ὥσπερ οὐσίας τινὸς ὑποστάσεις , αἱ νῦν ἰδέαι καλούμεναι διαμορφοῦσι τὸν τῶν ἀρετῶν λόγον , ὡς πρὸς ψυχὴν σώζουσαι , μέρη μὲν ἔχουσαν τὰ ῥητορικὰ εἴδη , δυνάμεις τε γνωστικὰς , ἀντὶ μὲν νοῦς τὰς ἐννοίας ταῖς αὐτῆς παρέχουσαν ἀρεταῖς · ἀντὶ δὲ μένους καὶ νεύροις . Par . ἐνεμέ νοῦχα ἰνεύρον . 21 Par . ἡ λογικὴ ψυχὴ τε καὶ νοερὰ . 22 Med . terminationem om . , Par . παρέχουσι , scripsi παρέχουσαι .
Lemmas: λέγω καί ὁ ἐγχέω χρονικός ἐπίτασις καί ἀνάτασις , διά ἧμαι τοῦτος ὁ ζῷον ὅλος τε ἑαυτοῦ καί ὁ μέρος ὁ κατάλληλος ἔχω πολύς πλέω μᾶλλον ῥήτωρ ἢ ποιητής , εἴπερ οὗτος μέγεθος τε καί μειόω μάλλον οἰκεῖος οὐ απρεπής οὐδέ απροδιδωμι , οὐδέ ἡδονή ἐπιμελέομαι μόνος , ἀλλά καί ἀλήθεια μετά πειθώ ἁρμόζω · οὗτος μέν ὁ ῥητορικός ὄργανον Πλάστη ὁ σοφός μεθοδεύω , καί διαπλάσσω , καί ὁράω εἄν , ὡς ὁ ὁ κεφάλαιος εἰσαγωγή ὁ ὁ μόριον ὁ σῶμα σύνθεσις τε καί τάξις πρός ὁ ἐπιβάλλον ἕκαστος καθυποφαίνω · ἀλλά ἐπειδή χρεία Ψυχή ἀρετή αστραπουω εἰς ἐναργής κίνησις ὁ ζῳοπλαστία καί ζῷον ἐμπνέω ὁ ὄργανον , καθάπερ τις θεός , καί οὗτος ὅς πρέπω εἰμί τοιοῦτος δημιουργός ὁ εἰκών σῴζω καί ὁμοίωσις ὁ ἀρχέτυπος προϋπόστασις , οὐ ὡς εἄν τις κατασπουδάζομαι ὑποτίθημι ὁ μερικός ἰδέα , ὅς δέ κατά αἴσθησις λόγος χαρακτηρίζω , λυσίακος τις ἢ Ἰσοκρατικοί καί ὅσος κατά ἕκαστος , ἀλλά ὁ οὗτος περιεκτικός καί συνεκτικός καί ὁ πᾶς κατά ἑαυτοῦ ἰδέα καί φράσις , κατά ὅς ἕκαστος ὁ εκκριος ψυχός ὁ αὐτός λόγος , καί ὁ ὁμοιοειδής ὁ ἑαυτοῦ χαρακτηριστικός ὑπεξίστημι · ὥσπερ γάρ ἐγώ ὁ λογικός ψυχή τε καί νοερός κατά μέν ὁ οὐσιώδης λόγος εἷς τίς εἰμί καί ἀδιάφορος , κατά δέ ὁ ὁ κατά ἕκαστος γνώμη καί χρῆσις διαφορέω , οὗτος καὶταῦθα · οὗτος γάρ , ὥσπερ οὐσία τις ὑπόστασις , ὁ νῦν ἰδέα καλέω διαμορφόω ὁ ὁ ἀρετή λόγος , ὡς πρός ψυχή σῴζω , μέρος μέν ἔχω ὁ ῥητορικός εἶδος , δύναμις τε γνωστικός , ἀντί μέν νόος ὁ ἔννοια ὁ αὐτός παρέχω ἀρετή · ἀντί δέ μένος καί νεῦρον . Par . νέμω νοῦχα ἰνεύρον . 21 Par . ὁ λογικός ψυχή τε καί νοερός . 22 Med . terminationem om . , Par . παρέχω , scripsi παρέχω .