ocr.walz_rhetores_v6 walz_rhetores_v6_0094.2
τες , ἐκ λευκοῦ καὶ μέλανος συνεστήχασιν , ὧν ὁ μὲν πρὸς ἑκατέραν ἐπίτασιν λευκὸν λέγει τὸν χαρακτῆρα εἶναι , ἡ μέλανα , Σκιῦθην τυχὸν ἢ Ἰνδόν , ἡ δὲ ἐκ τούτων μίξις κἂν ἐπὶ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον γίνηται ὑπόλευκον ποιεῖ καὶ εἶναι καὶ λέγεσθαι , ἡ ὑπομέλανα , ἡ σιτόχρουν καὶ ἡ συνήθεια καλεῖ · κἂν μὲν τοι ὑπέρυθρόν τι εἴη ἡ φοινικοῦν ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων , οὐ διὰ τοῦτο ἐρυθρίας λέγεται ὁ ἔχων ἡ φοινικοῦς , ἀλλὰ τι τῶν ὡρισμένων , καὶ ἀπεορίσθω τὰ ἐκ πάθους , παρατροπὴ γὰρ ἐστὶ φύσews · οὕτω τοιγαροῦν κἂνταῦθα ὄντος καταληπτοῦ τοῦ ποσοῦ , πρόδηλος αὐτῶν καὶ ἡ ἰδιότης τοῖς μὴ πλανωμένοις περὶ τὰ παρακολουθήματα · οὐ γὰρ ὡς ἐπὶ τῶν οὐσιῶν ἡ ἰδιότης δυσκατάληπτος , οὕτω καὶ ἐπὶ τούτων , ἐκεῖ μὲν γὰρ τὰ χρώματα οὐ δυσκατάληπτα , τὰ δὲ ἰδιώματα , ἅτε ἐκ συμβεβηκότων δυσκατάληπτα · ἐπὶ δὲ τῶν ἐν τοῖς χαρακτῆρσιν αὐτὸ τοῦτο τὸ παρακολούθημα καὶ συστατικόν ἐστι καὶ ῥᾷστα καταλαμβάνεσθαι δύναται , μὴ ἔχοντων τὸ μᾶλλον γρυπὸν ἡ σιμόν , ἡ τι τοιούτον · οὐδὲν ἐπ’ ἐκείνων μὲν , εἰ ταῦτὰ ἀφαιρεθείη , μένει τὸ ὑποκείμενον , Δίων τυχὸν ἢ Πλάτων · ἐπὶ δὲ τούτων τὸ παρακολουθοῦν ἂν ἀφείης , οἷον τὴν τροπικὴν ἡ τὴν κυρίαν ἡ τὴν περιχαλλῆ ἡ τὴν τοιάδε , τὸ ὅλον διέφθειςας , ἐφ’ ὧν τὴν ὑπαρξιν εἰ καταλάβοις , ἔγνως τὰ ἰδιώματα · τὸ δὲ καὶ λέγειν οὐχ οἷόν τε ζηλοῦν τοὺς τῶν ἀρχαίων τύπους διὰ τὸ καταφέρεσθαι εἰς τὰ οἰκεῖα τὴν φύσιν , ἐγγὺς ἀληθείας · ζηλᾶσαι γὰρ τὸν Δημοσθενικὸν χαρακτῆρα ἐς τὰκριβὲς ἢ ἄλλον τινὰ τῶν ἀδυνάτων ἐστὶ , πλὴν εἰ καὶ μὴ τελῶς , ἀλλ’ ὅσον τοῖς πονοῦσιν ἐστὶ καταληπτόν · ἀγαπητὸν γὰρ καὶ τῶν ἄλλων ἐγγὺς ἴλθεῖν , μὴ ὅτι γε Δημοσθένοὺς ἢ Πλάτωνος · μὴ οὖν ἀπεχόντων τῶν λόγων , εἰ μὴ δυνατὸς εἰ Δημοσθένης γενέσθαι , ἀλλὰ σπούδασον , ἵνα μὴ παντάπασιν ἐκπέσης · ἐπεὶ κἀκεῖνοι , εἰ ταῦτα ἂν ἐσκόπουν καὶ τὴν πρὸς τὸν
Lemmas: αἱρέω , ἐκ λευκός καί μέλας συνίστημι , ὅς ὁ μέν πρός ἑκάτερος ἐπίτασις λευκός λέγω ὁ χαρακτήρ εἰμί , ὁ μέλας , Σκιῦθην τυγχάνω ἢ Ἰνδός , ὁ δέ ἐκ οὗτος μίξις κἀν ἐπί ὁ μᾶλλον καί κακός γίγνομαι ὑπόλευκος ποιέω καί εἰμί καί λέγω , ὁ ὑπομέλας , ὁ σιτόχρους καί ὁ συνήθεια καλέω · κἀν μέν ὅς ὑπέρυθρος τίς εἰμί ὁ Φοινικοῦς ἢ ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος , οὖον διά οὗτος ἐρυθρίας λέγω ὁ ἔχω ὁ Φοινικοῦς , ἀλλά τίς ὁ ὁρίζω , καί ἀπεῖπον ὁ ἐκ πάθος , παρατροπή γάρ εἰμί φύσος · οὗτος τοιγάρ ἐνταῦθα εἰμί καταληπτός ὁ ποσός , πρόδηλος αὐτός καί ὁ ἰδιότης ὁ μή πλανάω περί ὁ παρακολούθημα · οὖον γάρ ὡς ἐπί ὁ οὐσία ὁ ἰδιότης δυσκατάληπτος , οὗτος καί ἐπί οὗτος , ἐκεῖ μέν γάρ ὁ χρῶμα οὖον δυσκατάληπτος , ὁ δέ ἰδίωμα , ἅτε ἐκ συμβεβηκός δυσκατάληπτος · ἐπί δέ ὁ ἐν ὁ χαρακτήρ αὐτός οὗτος ὁ παρακολούθημα καί συστατικός εἰμί καί ῥᾳδίως καταλαμβάνω δύναμαι , μή ἔχω ὁ μᾶλλον γρυπός ὁ σιμός , ὁ τίς τοιοῦτος · οὐδείς ἐπί ἐκεῖνος μέν , εἰμί οὗτος ἀφαιρέω , μένω ὁ ὑπόκειμαι , Δίων τυγχάνω ἢ Πλάτων · ἐπί δέ οὗτος ὁ παρακολουθέω εἄν ἀφίημι , οἷος ὁ τροπικός ὁ ὁ κύριος ὁ ὁ περικαλλής ὁ ὁ τοιόσδε , ὁ ὅλος διέφθειςας , ἐπί ὅς ὁ ὕπαρξις εἰμί καταλαμβάνω , γιγνώσκω ὁ ἰδίωμα · ὁ δέ καί λέγω οὐ οἷος τε ζηλόω ὁ ὁ ἀρχαῖος τύπος διά ὁ καταφέρω εἰς ὁ οἰκεῖος ὁ φύσις , ἐγγύς ἀλήθεια · ζηλόω γάρ ὁ Δημοσθενικός χαρακτήρ εἰς τὰκριβὲς ἢ ἄλλος τις ὁ ἀδύνατος εἰμί , πλήν εἰμί καί μή τέλος , ἀλλά ὅσος ὁ πονέω εἰμί καταληπτός · ἀγαπητός γάρ καί ὁ ἄλλος ἐγγύς εἴλω , μή ὅτι γε Δημοσθένης ἢ Πλάτων · μή οὖν ἀπέχω ὁ λόγος , εἰμί μή δυνατός εἰμί Δημοσθένης γίγνομαι , ἀλλά σπουδάζω , ἵνα μή παντάπασι ἐκπίπτω · ἐπεί ἐκεῖνος , εἰμί οὗτος εἄν σκοπέω καί ὁ πρός ὁ