ocr.walz_rhetores_v5 walz_rhetores_v5_0176.2
τὰ τέχνην κοινὸν ἐστὶν ἐνθύμημα τὸ λέγειν , ὅτι οὐ κεκώλυκεν ὁ νόμος τὰ κατὰ φύσιν γίνεσθαι , καὶ οὐ κεκώλυκεν ὁ νόμος τῇ τέχνῃ ἑαυτοῦ ἕκαστον χρῆσθαι · κοινότερον οὖν ἐστὶν ἐνθύμημα καὶ τὸ τοῖς τρισὶν ἀρμόζειν , καὶ εἰκῶς αὐτὸ ἔταξεν τὸ πρόσωπον οὐκ ἀεὶ δύναται ἐμπίπτειν · ἀλλ’ ὅταν μὲν ᾖ τὸ ἐπιφερόμενον ἔγκλημα μείζων τῆς ποιότητος τοῦ χρινομένου προσώπου , τότε ἐμπεσεῖται , τὴν ἑαυτοῦ ἀσθένειαν προτεινομένου τοῦ χρινομένου προσώπου , καὶ δεικνύντος τὰ ἀρμόζοντα πρόσωπα πρὸς τὰς τοιαύτας κατηγορίας · ὅταν δὲ ἀκόλουθον ᾖ τὸ πρόσωπον τῇ ποιότητι τοῦ χρινομένου προσώπου , οὐ δύναται ἐμπεσεῖν · τὸ δὲ παράδειγμα σαφηνίζει αὐτό . Ἀλκιβιάδης τὰ περὶ Σικελιαν ἐν ἐκπώμασι γράψας κρίνεται δημοσίων ἀδικημάτων · ἐνταῦθα οὐ δύναται εἰπεῖν , ὅτι οὐ στρατηγῶν εἰσὶν οὐδὲ δημαγωγῶν , αἱ τοιαῦται δὲ γραφαὶ καὶ τὰ ἀδικήματα καὶ τὰ ἔγκλήματα τῶν δημοσίων ἀδικημάτων , οἷς μάλιστα ἀρμόζει · εἰδέναι οὖν χρή , ὅτι ἐπὶ τούτοις ἐκλείπει · ἀρμόζει δὲ ἀντὶ τοῦ προσώπου τὸ πρᾶγμα εἰσαγαγεῖν καὶ λέγειν , „ ὅτι ἐφ’ ἑτέρων πραγμάτων αἱ δημόσιαι γραφαί , ἐπὶ προδοσίας τριήρων , ἐπὶ προδοσίας πόλεων , ἐπὶ τειχῶν κατασκαφῆς , ἐπὶ τινὶ τῶν τοιούτων , οὐχ ἐπὶ γραφῇ καὶ τοῖς εὐτελεστάτοις ἐκπώμασιν · ἐκλείπει οὖν τὸ ἀπὸ τοῦ προσώπου , ἀντεισάγεται δὲ τὸ ἀπὸ τοῦ πράγματος ὅρω . Τὴν φύσιν τοῦ ὅρου φθάσαντες εἴρηκαμεν . Ἐπάγεται οὖν ἀναγκαίως ὁ συλλογισμός · ἐν τοῖς πρὸ τούτου ἱκανὰ περὶ τούτου διελέχθμεν , ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ συλλογισμὸς ἴδιον κεφαλαίου , ἀλλὰ συμπέρασμα τοῦ ἀνθορισμοῦ , καὶ ἔφαμεν , ὅτι ὁ τεχνικὸς πολλάκις συλλογισμὸν ὤνόμασεν ἀντὶ ἀνθορισμοῦ εἰδώς , ὅτι ταὐτὸν ἐστιν · εἰ δέ τις ζητήσειεν , διὰτί μὴ τὸν ἀνθορισμὸν μᾶλλον εἶπεν , ἐροῦμεν , ὅτι τὰ κεφάλαια πρὸς ἀπόδειξιν σπεύδει · τὰ δὲ συμπεράσματα τὰς ἀποδείξεις
Lemmas: ὁ τέχνη κοινός εἰμί ἐνθύμημα ὁ λέγω , ὅτι οὖον κωλύω ὁ νόμος ὁ κατά φύσις γίγνομαι , καί οὖον κωλύω ὁ νόμος ὁ τέχνη ἑαυτοῦ ἕκαστος χράω · κοινός οὖν εἰμί ἐνθύμημα καί ὁ ὁ τρεῖς ἁρμόζω , καί ἵημι αὐτός τάσσω ὁ πρόσωπον οὐ ἀεί δύναμαι ἐμπίπτω · ἀλλά ὅταν μέν εἰμί ὁ ἐπιφέρω ἔγκλημα μείζων ὁ ποιότης ὁ χρίω πρόσωπον , τότε ἐμπίπτω , ὁ ἑαυτοῦ ἀσθένεια προτείνω ὁ χρίω πρόσωπον , καί δείκνυμι ὁ αρμόζων πρόσωπον πρός ὁ τοιοῦτος κατηγορία · ὅταν δέ ἀκόλουθος εἰμί ὁ πρόσωπον ὁ ποιότης ὁ χρίω πρόσωπον , οὖον δύναμαι ἐμπίπτω · ὁ δέ παράδειγμα σαφηνίζω αὐτός . Ἀλκιβιάδης ὁ περί Σικελία ἐν ἔκπωμα γράφω κρίνω δημόσιος ἀδίκημα · ἐνταῦθα οὖον δύναμαι εἶπον , ὅτι οὖον στρατηγός εἰμί οὐδέ δημαγωγός , ὁ τοιοῦτος δέ γραφή καί ὁ ἀδίκημα καί ὁ ἔγκλημα ὁ δημόσιος ἀδίκημα , ὅς μάλιστα ἁρμόζω · οἶδα οὖν χρή , ὅτι ἐπί οὗτος ἐκλείπω · ἁρμόζω δέ ἀντί ὁ πρόσωπον ὁ πρᾶγμα εἰσάγω καί λέγω , „ ὅτι ἐπί ἕτερος πρᾶγμα ὁ δημόσιος γραφεύς , ἐπί προδοσία τριήρης , ἐπί προδοσία πόλις , ἐπί τεῖχος κατασκαφή , ἐπί τις ὁ τοιοῦτος , οὐ ἐπί γράφω καί ὁ εὐτελής ἔκπωμα · ἐκλείπω οὖν ὁ ἀπό ὁ πρόσωπον , ἀντεισάγω δέ ὁ ἀπό ὁ πρᾶγμα ὅρος . ὁ φύσις ὁ ὁράω φθάνω εἴρω . ἐπάγω οὖν ἀναγκαῖος ὁ συλλογισμός · ἐν ὁ πρό οὗτος ἱκανός περί οὗτος διαλέγω , ὅτι οὐ εἰμί ὁ συλλογισμός ἴδιος κεφάλαιος , ἀλλά συμπέρασμα ὁ ἀνθορισμός , καί φημί , ὅτι ὁ τεχνικός πολλάκις συλλογισμός ὀνομάζω ἀντί ἀνθορισμός οἶδα , ὅτι αὐτός εἰμί · εἰμί δέ τις ζητέω , διατί μή ὁ ἀνθορισμός μᾶλλον εἶπον , εἴρω , ὅτι ὁ κεφάλαιος πρός ἀπόδειξις σπεύδω · ὁ δέ συμπέρασμα ὁ ἀποδείκνυμι