ocr.walz_rhetores_v5 walz_rhetores_v5_0150.2
ἀντεγκληματικοῖς ἀρνεῖται ἕκαστος τὸ πεποιηκέναι , καὶ περὶ τιμωρίας τοῦ πεποιηκότος ἐστὶν ὁ λόγος , ἐν δὲ τοῖς κατὰ ἀμφισβήτησιν τὸ πεποιηκέναι ἕκαστος αὐτῶν κατασκευάζει , καὶ περὶ τῆς δωρεᾶς ὁ λόγος · ἐν τούτοις ἐστὶ καὶ τὸ ἀντεγκληματικὸν τοῦ στοχασμοῦ εἶδος τοῦ κατὰ ἀμφισβήτησιν . ἔφαμεν εἶναι , ἐν ᾧ οὔτε περὶ δωρεᾶς ἐστὶν ἡ ἀμφισβήτησις ἢ ὁ λόγος οὔτε ἐγκλημα τί ἐστιν τὸ πεποιημένον , ἀλλὰ ἀμφισβήτησις ἑνὸς πράγματος , ὃ τῷ πότε ἀρμόττει , ὡς ἐπὶ τῶν κληρονόμων καὶ τῶν ἐπιτρόπων ἀμφισβητούντων τοῦ κλήρου τοῦ μειρακίου , ὅτι φήμη γέγονεν αὐτὸν τετελευτηκέναι . καὶ τοῦ μὲν κατὰ ἀμφισβήτησιν καὶ ἀντεγκληματικοῦ αἵται διαφοραί , τοῦ μὲν ὅτι ἀρνεῖται πεποιηκέναι , τοῦ δὲ ὅτι ὁμολογεῖ · ἐν δὲ τῷ ἀντεγκληματικῷ τῷ καλουμένῳ οὐδὲν ποιήσας ἕκαστος τῶν ἀμφισβητούντων ἀμφισβητεῖ τοῦ κλήρου · ἐν δὲ τοῖς συνεζευγμένοις ἐν ἐστὶ πρόσωπον , τὸ ἐπὶ δύο πράγμασι κρινόμενον , καὶ οὐ δύο · ἢ τὸ ἐναντίον δύο πρόσωπα ἐφ’ ἑνὶ πράγματι · τῶν δὲ συμπεπλεγμένων ὅτι δύο εἰσὶ πράγματα ἐν ἑνὶ προσώπῳ · τὸ δὲ ἐν οὐ κρίνεται , ἀλλ’ εἰς σύστασιν τοῦ ἑτέρου παραλαμβάνεται , καὶ τὰ μὲν εἴδη τοῦ στοχασμοῦ ταῦτα , καὶ ἐπὶ τοῦ ῥητοῦ δὲ σαφῆ ἔχει τὴν ἔξετασιν , καὶ τοῖς γε ἐπεσχεμμένοις τὰ μικρὰ πρότερον εἰρημένα περὶ τῶν κρινομένων πραγμάτων τὸν συλλογισμόν πάλιν προτίθησιν , ὃν παραλογιζόμενος ἐν τῷ περὶ τῶν πραγμάτων λόγῳ ἔταξεν . πρῶτον μὲν οὖν ἐρήσομαι αὐτούς , εἰ οὐχ ἔσται τὰ ἀπ’ ἀρχῆς ἄχρι τέλους · καὶ μὴν ἔσται τὸ ἐκποδῶν εἶναι τὸν πατέρα . πάλιν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ κακουργήματος ἐμεῖνεν , οὐ γὰρ τὸ ἐκποδῶν εἶναι τὸν πατέρα ἐστὶ τὰ ἀπ’ ἀρχῆς ἄχρι τέλους , ἀλλ’ οὔτε τοῦτό ἐστι τὸ ἐγκλημα · τὰ γὰρ ἀπ’ ἀρχῆς ἄχρι τέλους ἀπὸ τῶν σημείων γίνεται , καὶ οὐκ ἀπὸ τῶν ἐγκλημάτων · ἐπὶ γὰρ τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὴν ἀκρόπολιν καὶ δακρύοντος αὐτὸ τὸ ἀφορᾶν καὶ τὸ δακρύειν ἐστὶν τὰ ἀπ’ ἀρχῆς ἄχρι τέ -
Lemmas: ἀντεγκληματικός ἀρνέομαι ἕκαστος ὁ ποιέω , καί περί τιμωρία ὁ ποιέω εἰμί ὁ λόγος , ἐν δέ ὁ κατά ἀμφισβήτησις ὁ ποιέω ἕκαστος αὐτός κατασκευάζω , καί περί ὁ δωρεά ὁ λόγος · ἐν οὗτος εἰμί καί ὁ ἀντεγκληματικός ὁ στοχασμός εἶδος ὁ κατά ἀμφισβήτησις . φημί εἰμί , ἐν ὅς οὔτε περί δωρεά εἰμί ὁ ἀμφισβήτησις ἢ ὁ λόγος οὔτε ἔγκλημα τίς εἰμί ὁ ποιέω , ἀλλά ἀμφισβήτησις εἷς πρᾶγμα , ὅς ὁ πότε ἁρμόττω , ὡς ἐπί ὁ κληρονόμος καί ὁ ἐπίτροπος ἀμφισβητέω ὁ κλῆρος ὁ μειράκιον , ὅτι φήμη γίγνομαι αὐτός τελευτάω . καί ὁ μέν κατά ἀμφισβήτησις καί ἀντεγκληματικός ἀΐτας διαφορά , ὁ μέν ὅτι ἀρνέομαι ποιέω , ὁ δέ ὅτι ὁμολογέω · ἐν δέ ὁ ἀντεγκληματικός ὁ καλέω οὐδείς ποιέω ἕκαστος ὁ ἀμφισβητέω ἀμφισβητέω ὁ κλῆρος · ἐν δέ ὁ συζεύγνυμι ἐν εἰμί πρόσωπον , ὁ ἐπί δύο πρᾶγμα κρίνω , καί οὖον δύο · ἢ ὁ ἐναντίος δύο πρόσωπον ἐπί εἷς πρᾶγμα · ὁ δέ συμπλέκω ὅτι δύο εἰμί πρᾶγμα ἐν εἷς πρόσωπον · ὁ δέ ἐν οὖον κρίνω , ἀλλά εἰς σύστασις ὁ ἕτερος παραλαμβάνω , καί ὁ μέν εἶδος ὁ στοχασμός οὗτος , καί ἐπί ὁ ῥητός δέ σαφής ἔχω ὁ ἐξέτασις , καί ὁ γε ἐπέχω ὁ μικρός πρότερος εἴρω περί ὁ κρίνω πρᾶγμα ὁ συλλογισμός πάλιν προτίθημι , ὅς παραλογίζομαι ἐν ὁ περί ὁ πρᾶγμα λόγος τάσσω . πρῶτος μέν οὖν ἔρομαι αὐτός , εἰμί οὐ εἰμί ὁ ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος · καί μήv εἰμί ὁ ἐκποδῶν εἰμί ὁ πατήρ . πάλιν ἐπί ὁ αὐτός κακούργημα μένω , οὖον γάρ ὁ ἐκποδῶν εἰμί ὁ πατήρ εἰμί ὁ ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος , ἀλλά οὔτε οὗτος εἰμί ὁ ἔγκλημα · ὁ γάρ ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος ἀπό ὁ σημεῖον γίγνομαι , καί οὐ ἀπό ὁ ἔγκλημα · ἐπί γάρ ὁ ἀφοράω εἰς ὁ ἀκρόπολις καί δάκρυ αὐτός ὁ ἀφοράω καί ὁ δάκρυ εἰμί ὁ ἀπό ἀρχή ἄχρι τε -