ocr.walz_rhetores_v5 walz_rhetores_v5_0297.3
γ ) Πρῶτον οὖν συλλογίζεται ἐνταῦθα οὕτως · ἐν παντὶ στοχασμῷ δεῖ πάντως εἶναι σημεία τινα , εἰ δὲ σημεία , δῆλον ὅτι καὶ τὰ ἀπ’ ἀρχῆς ἄχρι τέλους , εἰ δὲ ταῦτα καὶ μετάθεσις αἰτίας καὶ πιθανὴ ἀπολογία . Πραγματικὰ δὲ ταῦτα κεφάλαια · οὐχ οἷόν τε δὲ πραγματικὰ εἶναι κεφάλαια μὴ χρωμένου τοῦ πράγματος . Φασὶ δὲ τινες , ὅτι εἰ διπλοὺς ἄτελὴς ἐκ μόνων προσώπων εὑρίσκεται , τί τὸ κολῶν , καὶ ἀπλοῦν εἰρεῖσθαι τοιοῦτον ; λέγομεν οὖν , ὅτι ἐπὶ τῶν διπλῶν ἡ περίστασις ποιεῖ τὸ ἔλλειπεῖν , τὸ ἐξισάζειν δηλονότι τὰ πράγματα , ἐν δὲ τοῖς ἀπλοῖς διὰ τὸ μὴ περιχέναι τὴν ἰσότητα ταύτην γίνεσθαι · τὸ γὰρ ἴσως ἑτέρῳ τινὶ βούλεται ἴσον εἶναι , ἀλλ’ οὐχ ἑαυτῷ , διὰ τοῦτο οὐδὲ ἄτελὲς γίνεται · φύσει μὲν γὰρ ὑπὲστι καὶ ἐν τοῖς διπλοῖς τὰ ἐγκλήματα , τῇ δὲ χρήσει οὐδαμῶς · ὁ γὰρ ἂν εἴπῃ κατὰ ἕτερον ὁ ἕτερος , τοῦτο καὶ καθ’ ἑαυτοῦ ἔσται . Ἔτι φασίν , ὅτι ἐὰν τις ἀμείνῃ τὸ πρόσωπον καὶ ἀντὶ τοῦ ἀσώτου σώφρονα δῇ , τὸ πρᾶγμα οὐ κρῖνεται , ὥστε ἄτελὴς ἐστιν ἐκ μόνου προσώπου . Φαμὲν οὖν , ὅτι οὐδὲν θαυμαστόν · καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τοῦ πράγματος ἂν τὸ αὐτὸ ποιήσωμεν , καὶ ἀντὶ τοῦ ἀφανοῦς γέγονεν εἰς ἐμπορίαν πολλῶν εἰδότων ἀπεδήμησε θάμμεν , ἀσύστατον ἔσται τὸ πρόβλημα , γελωία οὖν ἡ ἐκείνων ἀπορία . Ἔτι φασίν , ὅτι πρᾶγμά ἐστι τὸ πραχθὲν , τὸ δὲ μὴ πεπραγμένον οὐδὲ πρᾶγμα ἂν λέγοιτο · ὁ δὲ ἄσωτος οὐδὲν πεπραγὼς κρῖνεται , πῶς οὖν μηδενὸς πραχθέντος πράγματος ἂν ὑποκείμενον εἴη ; φαμὲν οὖν , ὅτι τὴν τρίτην ἔχει τάξιν ἐνταῦθα τῶν πραγμάτων , προτέρα μὲν γὰρ ἐστιν , ἀφ’ ὧν αὐτὸς τις ποιήσας κρῖνεται , δευτέρα δὲ , ἀφ’ ὧν ἕτεροι , καὶ ἀντικρὺς εἰς ἡμᾶς ἀναφέρεται , τρίτη δὲ ἀφ’ ὧν ἕτεροι καὶ οὐχ ἀντικρὺς εἰς ἡμᾶς ἀναφέρεται · φανερὸν δὲ , ὅτι μεγίστην μὲν
Lemmas: γ ) Πρῶτος οὖν συλλογίζομαι ἐνταῦθα οὕτως · ἐν πᾶς στοχασμός δεῖ πάντως εἰμί σημεῖον τις , εἰμί δέ σημεῖον , δῆλος ὅτι καί ὁ ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος , εἰμί δέ οὗτος καί μετάθεσις αἴτιος καί πιθανός ἀπολογία . πραγματικός δέ οὗτος κεφάλαιος · οὐ οἷος τε δέ πραγματικός εἰμί κεφάλαιος μή χράω ὁ πρᾶγμα . φημί δέ τις , ὅτι εἰμί διπλόος ἀτελής ἐκ μόνος πρόσωπον εὑρίσκω , τίς ὁ κῶλον , καί ἀπολόω εἰρέω τοιοῦτος ; λέγω οὖν , ὅτι ἐπί ὁ διπλόος ὁ περίστασις ποιέω ὁ ἐλλείπω , ὁ ἐξισάζω δηλονότι ὁ πρᾶγμα , ἐν δέ ὁ ἁπλόος διά ὁ μή περιχέω ὁ ἰσότης οὗτος γίγνομαι · ὁ γάρ ἴσως ἕτερος τις βούλομαι ἴσος εἰμί , ἀλλά οὐ ἑαυτοῦ , διά οὗτος οὐδέ ἀτελής γίγνομαι · φύσις μέν γάρ ὕπειμι καί ἐν ὁ διπλόος ὁ ἔγκλημα , ὁ δέ χρῆσις οὐδαμῶς · ὁ γάρ εἄν εἶπον κατά ἕτερος ὁ ἕτερος , οὗτος καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί . ἔτι φημί , ὅτι ἐάν τις ἀμείνῃ ὁ πρόσωπον καί ἀντί ὁ ἄσωτος σώφρων δήω , ὁ πρᾶγμα οὖον κρίνω , ὥστε ἀτελής εἰμί ἐκ μόνος πρόσωπον . φημί οὖν , ὅτι οὐδείς θαυμαστός · καί γάρ καί ἐπί ὁ πρᾶγμα εἄν ὁ αὐτός ποιέω , καί ἀντί ὁ ἀφανής γίγνομαι εἰς ἐμπορία πολύς οἶδα ἀποδημέω θάπτω , ἀσύστατος εἰμί ὁ πρόβλημα , γελοῖος οὖν ὁ ἐκεῖνος ἀπορία . ἔτι φημί , ὅτι πρᾶγμα εἰμί ὁ πράσσω , ὁ δέ μή πράσσω οὐδέ πρᾶγμα εἄν λέγω · ὁ δέ ἄσωτος οὐδείς πράσσω κρίνω , πῶς οὖν μηδείς πράσσω πρᾶγμα εἄν ὑπόκειμαι εἰμί ; φημί οὖν , ὅτι ὁ τρίτος ἔχω τάξις ἐνταῦθα ὁ πρᾶγμα , πρότερος μέν γάρ εἰμί , ἀπό ὅς αὐτός τις ποιέω κρίνω , δύο δέ , ἀπό ὅς ἕτερος , καί ἀντικρύς εἰς ἐγώ ἀναφέρω , τρίτος δέ ἀπό ὅς ἕτερος καί οὐ ἀντικρύς εἰς ἐγώ ἀναφέρω · φανερός δέ , ὅτι μέγας μέν