ocr.walz_rhetores_v4 walz_rhetores_v4_0149.1
ἐστιν , ὅ ἐστι τοῦ σημείου , πᾶν ἄρα ζήτημα πρᾶγμα ἔχει · ἀλλὰ λεκτέον , ὅτι πᾶν μὲν ζήτημα ἀπολογίαν ἔχει , ἀλλ’ οὐ μόνον τὸ χρῶμα ἀπολογία ἐστιν , ἀλλὰ ἐκ τῆς τοῦ προσώπου ποιότητος γίνεται ἀπολογία · λέγω δὲ ἀπὸ βουλήσεως καὶ δυνάμεως , γίνεται δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ παρα-5 γραφικοῦ , ὥσπερ ἐνταῦθα . ἔρει γάρ · δεῖξον εἰ ὅλως πεφόνενται ὁ πατήρ · ὥστε οὐ χρῶμα τὸ τοιοῦτον · δυοῖν γὰρ ὄντων περὶ τὸ ζήτημα , προσώπου καὶ πράγματος , ὅτε μὲν ἄμφω ἐστὶν ἐξεταζόμενα καὶ τέλειος ὁ στο-10 χασμὸς ἑκατέρων , τοῦ τε προσώπου καὶ τοῦ πράγματος , ἐμπίπτει τὰ κεφάλαια , ὅτε δὲ τὸ πρόσωπον μόνον , τὰ τοῦ προσώπου μόνον ἐμπίπτει κεφάλαια · ὅτε δὲ τὰ πράγματα , τὰ τοῦ πράγματος · ἐστὶ δὲ τὰ μὲν τοῦ προσώπου βούλησις καὶ δύναμις · τὰ δὲ τοῦ πράγματος ἀπ’ ἀρχῆς ἄχρι τέλους , μετάθεσις αἰτίας , ὅ καὶ χρῶμα15 καλεῖται , ἀντίληψις , μετάληψις , πιθανὴ ἀπολογία · τὸ δὲ παραγραφικὸν καὶ ἐλέγχων ἀπαίτησις ἐξωθέν ἐστιν · ἐκλείποντος οὖν τοῦ πράγματος ἐκλείπει καὶ τὰ τούτου κεφάλαια · καὶ πάλιν ἐκλείποντος τοῦ προσώπου ἐκλείπει καὶ τὰ τοῦ προσώπου κεφάλαια . Ἐπιλείποντος οὖν ὧδε20 τοῦ σημείου , συνεπιλείπει καὶ τὸ λεγόμενον χρῶμα , τουτἐστὶν ἡ μετάθεσις τῆς αἰτίας , ἡ τὸ ὑπεύθυνον εἰς τὸ ἀνεύθυνον μεταθεῖσα · οἷον συνεχῶς γυνὴ νύκτωρ δαχρύει καὶ κρῖνει αὐτὴν ὁ ἀνὴρ μοιχείας · τοῦ γὰρ κατηγόρου ἐνταῦθα τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὑπεύθυνον ἄγοντος,25 ὅτι ἐδάκρυνες ζητοῦσα τὸν μοιχὸν μετατίθησιν αὐτὴ τὸ σημεῖον πρὸς τὸ ἀνεύθυνον · φήσει γὰρ διὰ τοῦτο δακρύειν , ὡς λογιζομένη τὰ ἐπὶ τῇ γηρείᾳ κακὰ , μὴποτε καὶ αὐτῇ τοῖς αὐτοῖς περιπέσῃ · ἆρ’ οὖν οὐκ ἐμπίπτει ἐν τῷ ἀσώτῳ μετάθεσις τῆς αἰτίας ; ναί · οὐκ ἀναγκαίως δέ·30 δύναται γὰρ καὶ μὴ λύσας τὸ τῆς ἀφανείας χρήσασθαι τῷ παραγραφικῷ , καὶ τῇ τῶν ἐλέγχων ἀπαίτησει , καὶ συνέστηκεν , ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις ζητήμασιν , ἐὰν μὴ χρήσηται
Lemmas: εἰμί , ὅς εἰμί ὁ σημεῖον , πᾶς ἄρα ζήτημα πρᾶγμα ἔχω · ἀλλά λεκτέος , ὅτι πᾶς μέν ζήτημα ἀπολογία ἔχω , ἀλλά οὖον μόνος ὁ χρῶμα ἀπολογία εἰμί , ἀλλά ἐκ ὁ ὁ πρόσωπον ποιότης γίγνομαι ἀπολογία · λέγω δέ ἀπό βούλησις καί δύναμις , γίγνομαι δέ καί ἀπό ὁ παρα-5 γραφικός , ὥσπερ ἐνταῦθα . ἔρομαι γάρ · δείκνυμι εἰμί ὅλως φονέω ὁ πατήρ · ὥστε οὖον χρῶμα ὁ τοιοῦτος · δύο γάρ εἰμί περί ὁ ζήτημα , πρόσωπον καί πρᾶγμα , ὅτε μέν ἄμφω εἰμί ἐξετάζω καί τέλειος ὁ εἰμί χασμός ἑκάτερος , ὁ τε πρόσωπον καί ὁ πρᾶγμα , ἐμπίπτω ὁ κεφάλαιος , ὅτε δέ ὁ πρόσωπον μόνος , ὁ ὁ πρόσωπον μόνος ἐμπίπτω κεφάλαιος · ὅτε δέ ὁ πρᾶγμα , ὁ ὁ πρᾶγμα · εἰμί δέ ὁ μέν ὁ πρόσωπον βούλησις καί δύναμις · ὁ δέ ὁ πρᾶγμα ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος , μετάθεσις αἴτιος , ὅς καί χρῶμα15 καλέω , ἀντίληψις , μετάληψις , πιθανός ἀπολογία · ὁ δέ παραγραφικός καί ἐλέγχω ἀπαίτησις ἔξωθεν εἰμί · ἐκλείπω οὖν ὁ πρᾶγμα ἐκλείπω καί ὁ οὗτος κεφάλαιος · καί πάλιν ἐκλείπω ὁ πρόσωπον ἐκλείπω καί ὁ ὁ πρόσωπον κεφάλαιος . ἐπιλείπω οὖν ὅδε ὁ σημεῖον , συνεπιλείπω καί ὁ λέγω χρῶμα , τουτέστιν ὁ μετάθεσις ὁ αἴτιος , ὁ ὁ ὑπεύθυνος εἰς ὁ ἀνεύθυνος μετατίθημι · οἷος συνεχῶς γυνή νύκτωρ δάκρυ καί κρίνω αὐτός ὁ ἀνήρ μοιχεία · ὁ γάρ κατήγορος ἐνταῦθα ὁ σημεῖον εἰς ὁ ὑπεύθυνος ἄγω ὅτι ἐδάκρυνες ζητέω ὁ μοιχός μετατίθημι αὐτός ὁ σημεῖον πρός ὁ ἀνεύθυνος · φημί γάρ διά οὗτος δάκρυ , ὡς λογίζομαι ὁ ἐπί ὁ γήρειον κακός , μήποτε καί αὐτός ὁ αὐτός περιπίπτω · ἆρα οὖν οὐ ἐμπίπτω ἐν ὁ ἄσωτος μετάθεσις ὁ αἴτιος ; ναί · οὐ ἀναγκαῖος δέ·30 δύναμαι γάρ καί μή λύω ὁ ὁ ἀφάνεια χράω ὁ παραγραφικός , καί ὁ ὁ ἐλέγχω ἀπαιτέω , καί συνίστημι , ἐν δέ ὁ ἄλλος ζήτημα , ἐάν μή χράω