ocr.walz_rhetores_v4 walz_rhetores_v4_0559.1
νον · ληψόμεθα δὲ τὴν διαβολὴν καὶ τὸν ἐπαῖρον ἀπὸ τῆς ποιότητος τοῦ ὑποκειμένου προσώπου ἢ καὶ τῆς πράξεως · οἷον τὸν ἱερόσυλον χρωμένον διαβαλοῦμεν καὶ ἀπὸ τοῦ ἄλλου βίου · λέξομεν γάρ , ὅτι ἐξ ἀρχῆς τοιοῦτος ἦν τολμηρός · πάλιν ἐπὶ τοῦ φιλοσόφου τὸ ἐναντίον , ὅτι κοσμίως ἐξ ἀρχῆς καὶ ἀνδρείως ἔβιωσεν · ἀναγκαϊότατον δὲ τὸ τῆς κοινῆς ποιότητος · πρὸς γὰρ οὕτως ἰσχυρὸν κεφάλαιον τὸ προηγησάμενον ὁ φεύγων οὐδὲν ἔχει ἀντιθεῖναι , εἰ μὴ ἄρα τι ὑπόθεσις δидοίη , πλὴν ἔλεον καὶ τὰ συγγνωμονικὰ καὶ οἴκτον , οἷς χρήσεται συστησαὶ δυνάμενος τὴν ἑαυτοῦ γνώμην · ταῦτα δέ ἐστιν ἡ κοινὴ ποιότης , τουτέστιν οἱ ἐπίλογοι , οἷς καὶ τὰ τελικὰ ἐν ταῖς ἐκβάσεσι μάλιστα συνῆπται κεφάλαια · ἐστὶ δέ , ὡς ἐμάθομεν , τὸ νόμιμον , τὸ δίκαιον , τὸ συμφέρον , τὸ καλόν , τὸ ἐνδοξον , ἀφ’ ἑκατέρου μέρους · κοινούς γάρ ἔφαμεν εἶναι τοὺς ἐπίλογους , οὓς ὅπως ἐξεταστέον , ἐν στοχασμῷ δεδηλώκαμεν · ἐνταῦθα δὲ κακεῖνο προσθετέον , ὅτι καὶ ἐν τοῖς ἐπίλογοις τὰ παραδείγματα πλείστην ἰσχὺν ἔχει , ὅτ’ ἂν ἔχωμεν ὁμοίου γεγενημένου τινὸς τῷ νῦν ἐγκαλουμένῳ ἢ συγγνώμης δεῖξαι τυχόντα τὸν ἐγκληθέντα , ἢ φιλανθρώπως διατεθέντας τοὺς δικάζοντας , ἢ πάλιν ἐκ τῶν ἐναντίων ἐπὶ μικροτέρων ἐγκλημάτων μειζῶν τιμωρίαν εἰσπραξάμενους · ἐκ τῶν τοιούτων γάρ συνίσταται τοὺς ἐπίλογους χρή · πάλιν · δ’ αὐ δεῖ ἐλέγχειν τὰ παραδείγματα , ταῖς ἰδιότησι τῶν ἑκάστου τὸ ἴδιον ἐπισκοποῦμενον ἐν ταῖς γενικαῖς κοινωνίαις · τὸ μὲν γὰρ ἰκανὸν συναρπάζαι , λέγω δή ἡ γενικὴ κοινωνία , τὸ δ’ ἰκανὸν συνδιελέγξαι , τὸ διχάσαι τὴν ἑκάστου ἰδιότητα , ποῖον μὲν τὸ προκείμενον , ποῖον δὲ ἐκεῖνο , ὃ παραβάλλεται · ἐστὶ δὲ σαφῶς τὴν γενικὴν κοινωνίαν ἐν τῷ κατὰ Μειδίου μαθεῖν , ἐν ᾧ Δημοσθένης τὸ περὶ τοὺς Ἑρμᾶς ἔργον Ἀλκιβιάδου καὶ
Lemmas: νοῦς · λαμβάνω δέ ὁ διαβολή καί ὁ ἐπαίρω ἀπό ὁ ποιότης ὁ ὑπόκειμαι πρόσωπον ἢ καί ὁ πρᾶξις · οἷος ὁ ἱερόσυλος χράω διαβάλλω καί ἀπό ὁ ἄλλος βίος · λέγω γάρ , ὅτι ἐκ ἀρχή τοιοῦτος εἰμί τολμηρός · πάλιν ἐπί ὁ φιλόσοφος ὁ ἐναντίος , ὅτι κόσμιος ἐκ ἀρχή καί ἀνδρείως βιόω · ἀναγκαῖος δέ ὁ ὁ κοινός ποιότης · πρός γάρ οὕτως ἰσχυρός κεφάλαιος ὁ προηγέομαι ὁ φεύγω οὐδείς ἔχω ἀντιτίθημι , εἰμί μή ἄρα τίς ὑπόθεσις δίδωμι , πλήν ἔλεος καί ὁ συγγνωμονικός καί οἶκτος , ὅς χράω συνίστημι δύναμαι ὁ ἑαυτοῦ γνώμη · οὗτος δέ εἰμί ὁ κοινός ποιότης , τουτέστιν ὁ ἐπίλογος , ὅς καί ὁ τελικός ἐν ὁ ἔκβασις μάλιστα συνάπτω κεφάλαιος · εἰμί δέ , ὡς μανθάνω , ὁ νόμιμος , ὁ Δίκαιος , ὁ συμφέρω , ὁ καλός , ὁ ἔνδοξος , ἀπό ἑκάτερος μέρος · κοινός γάρ φημί εἰμί ὁ επίλογος , ὅς ὅπως ἐξεταστέον , ἐν στοχασμός δηλόω · ἐνταῦθα δέ ἐκεῖνος προσθετέον , ὅτι καί ἐν ὁ ἐπίλογος ὁ παράδειγμα πλεῖστος ἰσχύς ἔχω , ὅτι εἄν ἔχω ὁμοιόω γίγνομαι τις ὁ νῦν ἐγκαλέω ἢ συγγνώμη δείκνυμι τυγχάνω ὁ ἐγκαλέω , ἢ φιλάνθρωπος διατίθημι ὁ δικάζω , ἢ πάλιν ἐκ ὁ ἐναντίος ἐπί σμικρός ἔγκλημα μείζων τιμωρία εἰσπράσσω · ἐκ ὁ τοιοῦτος γάρ συνίστημι ὁ επίλογος χρή · πάλιν · δέ αὖος δεῖ ἐλέγχω ὁ παράδειγμα , ὁ ἰδιότης ὁ ἕκαστος ὁ ἴδιος ἐπισκοπέω ἐν ὁ γενικός κοινωνία · ὁ μέν γάρ ἱκανός συναρπάζω , λέγω δή ὁ γενικός κοινωνία , ὁ δέ ἱκανός συνδιελέγχω , ὁ διχάζω ὁ ἕκαστος ἰδιότης , ποῖος μέν ὁ πρόκειμαι , ποῖος δέ ἐκεῖνος , ὅς παραβάλλω · εἰμί δέ σαφῶς ὁ γενικός κοινωνία ἐν ὁ κατά Μειδίας μανθάνω , ἐν ὅς Δημοσθένης ὁ περί ὁ Ἑρμῆς ἔργον Ἀλκιβιάδης καί