ocr.walz_rhetores_v4 walz_rhetores_v4_0663.2
ἀντιλήψεως πρὸς τὰς ἀντιθετικάς , ὅτι ἐν μὲν τῇ ἀντιλήψει ὁμολογῶν ὁ φεύγων τὴν πρόξιν οὐκ ἀδίκημα αὐτὴν ὁμολογεῖ , ἀλλ’ ὡς ἀδίκημα προβαλλομένην ὑπὸ τοῦ κατηγόρου , τῷ ἀνεύθυνῳ τοῦ πραχθέντος διῠσχυρίζεται καὶ τὴν ἐξουσίαν προβάλλεται · ἐν δὲ τῇ ἀντιθέσει ὑπεύ - 5 θυνον ὁμολογῶν τὸ πεπραγμένον καὶ αὐτὸς ὁ κρινόμενος καὶ ἄχρι τούτου συντρέχων τῷ κατηγόρῳ , ἀπὸ τινος τῶν περὶ τὸ πρᾶγμα , δηλοῦντι τῆς περιστάσεως , τὴν ἀπολογίαν πορίζειται καὶ ἀντιτίθησι , διὸ καὶ ἀντιθετικαὶ ἐκλήθησαν · ἐν γὰρ ταῖς ἀντιθετικαῖς οὔτε ἀρνησίς ἐστι παν - 10 τελής , ὥσπερ ἐν στοχασμῷ , οὔτε ἀμφισβήτησις , ὥσπερ ἐν ὅρῳ , οὔτε περὶ μέλλοντός τινος , ὡς ἐν πραγματικῇ , οὔτε ἀνεύθυνον εἶναι λέγει τὸ προβαλλόμενον ὁ φεύγων , ὥσπερ ἐν ἀντιλήψει · ἀλλ’ ὁμολογεῖ μὲν τοι πεποιηκέναι ὡς ἀδίκημα , ἀντιτίθησι δὲ τι πρὸς ἀπολογίαν τοῦ ἀδική - 15 ματος · ὅλως δὲ ἐν μὲν τῇ ἀντιλήψει , ὅπερ ὁ φεύγων ἄς ἀνεύθυνον προτείνεται , τοῦτο ὁ κατήγορος ἐκ τῆς περιστάσεως ἀνεύθυνον ἀποφαίνειν πειρᾶται · ὥστε ἡ μὲν ἀντιληψις τὸ ἀνεύθυνον ὑπεύθυνον ἐκ τῆς περιστάσεως ἔχει , αἱ δὲ ἀντιθετικαὶ τὸ ὑπεύθυνον ἀνεύθυνον σχεδὸν 20 ἐκ τῆς περιστάσεως ἔχουσιν · ἴστεον δέ , ὅτι αἱ ἀντιθετικαὶ οὐδὲν ἀλλήλων διαφέρουσι τῇ φύσει τῆς διαφέσεως · τοῖς γὰρ αὐτοῖς τέμνονται κεφαλαίοις · πλὴν τοῦ ὁμονόμου αὐτῇ τῇ στάσει · τοῦτο γὰρ ἐν ἑκάστῃ προηγείται · ἐν μὲν τῇ ἀντιστάσει μετὰ τὴν τῆς προβολῆς διάνοιαν 25 τὸ ἀνιστατικόν , ἐν δὲ τῷ ἀντεγκλήματι τὸ ἀντεγκληματικόν , ἐν δὲ τῇ μεταστάσει τὸ μεταστατικόν , ἐν δὲ τῇ συγγνώμῃ τὸ συγγνωμονικόν · ἔχουσι δὲ αἱ μὲν τῶν ἀντιθετικῶν τὸ ἐκούσιον , αἱ δὲ τὸ ἀκούσιον · ἀντίστασις 30 μὲν καὶ ἀντέγκλημα ἐκούσιον , μετάστασις δὲ καὶ συγγνώμη τὸ ἀκούσιον · ῥητέον δὲ περὶ ἑκάστης λοιπὸν τὸ ἴδιον · Κοινὴ μὲν οὖν ἀπασῶν τῶν ἀντιθετικῶν ἴδιον παρὰ τὰς ἄλλας στάσεις τὸ εἶναι τὸ πρᾶγμα καὶ τέλειον
Lemmas: ἀντίληψις πρός ὁ ἀντιθετικός , ὅτι ἐν μέν ὁ ἀντίληψις ὁμολογέω ὁ φεύγω ὁ πρόξ οὐ ἀδίκημα αὐτός ὁμολογέω , ἀλλά ὡς ἀδίκημα προβάλλω ὑπό ὁ κατήγορος , ὁ ἀνευθύνω ὁ πράσσω διυσχυριζω καί ὁ ἐξουσία προβάλλω · ἐν δέ ὁ ἀντίθεσις ὑπεύ - 5 Θυνός ὁμολογέω ὁ πράσσω καί αὐτός ὁ κρίνω καί ἄχρι οὗτος συντρέχω ὁ κατήγορος , ἀπό τις ὁ περί ὁ πρᾶγμα , δηλόω ὁ περίστασις , ὁ ἀπολογία πορίζω καί ἀντιτίθημι , διό καί ἀντιθετικός καλέω · ἐν γάρ ὁ ἀντιθετικός οὔτε ἄρνησις εἰμί πᾶς - 10 τελέω , ὥσπερ ἐν στοχασμός , οὔτε ἀμφισβήτησις , ὥσπερ ἐν ὅρος , οὔτε περί μέλλω τις , ὡς ἐν πραγματικός , οὔτε ἀνεύθυνος εἰμί λέγω ὁ προβάλλω ὁ φεύγω , ὥσπερ ἐν ἀντίληψις · ἀλλά ὁμολογέω μέν ὅς ποιέω ὡς ἀδίκημα , ἀντιτίθημι δέ τίς πρός ἀπολογία ὁ ἀδικέω - 15 μα · ὅλως δέ ἐν μέν ὁ ἀντίληψις , ὅσπερ ὁ φεύγω ἄς ἀνεύθυνος προτείνω , οὗτος ὁ κατήγορος ἐκ ὁ περίστασις ἀνεύθυνος ἀποφαίνω πειράω · ὥστε ὁ μέν ἀντίληψις ὁ ἀνεύθυνος ὑπεύθυνος ἐκ ὁ περίστασις ἔχω , ὁ δέ ἀντιθετικός ὁ ὑπεύθυνος ἀνεύθυνος σχεδόν 20 ἐκ ὁ περίστασις ἔχω · ἰστέον δέ , ὅτι ὁ ἀντιθετικός οὐδείς ἀλλήλων διαφέρω ὁ φύσις ὁ διάφεσις · ὁ γάρ αὐτός τέμνω κεφάλαιος · πλήν ὁ ὁμονομέω αὐτός ὁ στάσις · οὗτος γάρ ἐν ἕκαστος προηγέομαι · ἐν μέν ὁ ἀντίστασις μετά ὁ ὁ προβολή διάνοια 25 ὁ ἀνίστημι , ἐν δέ ὁ ἀντέγκλημα ὁ ἀντεγκληματικός , ἐν δέ ὁ μετάστασις ὁ μεταστατικός , ἐν δέ ὁ συγγνώμη ὁ συγγνωμονικός · ἔχω δέ ὁ μέν ὁ ἀντιθετικός ὁ ἑκούσιος , ὁ δέ ὁ ἀεκούσιος · Ἀντίστασις 30 μέν καί ἀντέγκλημα ἑκούσιος , μετάστασις δέ καί συγγνώμη ὁ ἀεκούσιος · ῥητέος δέ περί ἕκαστος λοιπός ὁ ἴδιος · Κοινός μέν οὖν ἀπασάω ὁ ἀντιθετικός ἴδιος παρά ὁ ἄλλος στάσις ὁ εἰμί ὁ πρᾶγμα καί τέλειος