ocr.walz_rhetores_v4 walz_rhetores_v4_0431.2
Μαρκελλίνου . Καινοπρεπῶς αὐτὸ εἶπεν · οὐ γὰρ ἡ ποιότης οἱ ἐπίλογοι εἰσιν , ἀλλ’ ἡ ποιότης τῶν ἐπιλόγων ἐστί · τὸ περιεχόμενον οὖν εἶπεν ἀντὶ τοῦ περιέχοντος · ἔδειξε δὲ ὡς τοῦτο τὸ μέρος οὐκ ἔστι κεφάλαιον · εἶπεν γὰρ , εἰ ἐπίλογοι εἰσιν , αὐτὴν δὲ τὴν ποιότητα ἐπίλογον ἐκάλεσεν ἵσως διὰ τὴν αὔξησιν · κοινὴν δὲ τὴν μὴ τῶν ὡρισμένων καὶ κυρίων προσώπων οἷον Ἀλκιβιάδου , Περικλέους , ἀλλ’ ὡς ἐπὶ τοῦ κοινοῦ τόπου , ἀορίστως αὐξόντων ἡμῶν τὸ προκείμενον κατὰ τυράννου παντός , ἢ ἀνδραφόνου , ἢ ὅ τὸ πρόβλημα βούλεται · ἐκτίθεται δὲ ἐν αὐτῇ , τίνα μὲν ἴδια τοῦ κατηγόρου , τίνα δὲ τοῦ φεύγοντος , τίνα δὲ ἀμφοῖν · διαιροῦνται δὲ οἱ ἐπίλογοι διχῇ · τὸ μὲν γὰρ αὐτῶν ἐστὶ πρακτικόν , τὸ δὲ παθητικόν · πρακτικὸν μὲν τὸ ἐν ταῖς ἀνακεφαλαιώσεσι , παθητικὸν δὲ τὸ ἐν ταῖς ἐλεεινολογίαις · τὸ μὲν οὖν πρακτικὸν τῶν ἐπιλόγων κοινὸν ἀμφοτέρων · ὁ μὲν γὰρ εἰς ὀργὴν ἐκκαλεῖται , ὁ δὲ πειρᾶται τῆς ὀργῆς παραλύσαι τοὺς δικαστὰς διὰ τῶν πράξεων ὁμοίως ἢ τῶν βεβιωμένων , τὸ δὲ πρὸς ἔλεον παθητικόν ἐστι τοῦ φεύγοντος · ἄλλοι δὲ οὕτω · τὸ πρακτικὸν φησι διαιρεῖται εἰς τὰς ἀνακεφαλαιώσεις καὶ δευτερολογίας καὶ καταδρομὰς · τὸ δὲ παθητικὸν εἰς οἴκτους , καὶ γυναιῶν καὶ παίδων παραγωγάς , καὶ ἔλεον ἐκβολήν · ταῖς μὲν οὖν ἀνακεφαλαιώσεσιν ἀμφότεροι χρῶνται ὑπομιμνήσκοντες τῶν ἐπικαίρων , οὐ πάντων ἀδιακρίτως ἀλλὰ τῶν ἰσχυροτέρων · ταῖς δὲ ἐλεεινολογίαις ὁ φεύγων . Καὶ αἱ δευτερολογίαι . Δοκεῖ παράδοξον τὸ λεγόμενον · εἶδος γὰρ ὑποθέσεώς ἐστιν ὁ τοιοῦτος λόγος · ὥσπερ ὁ κατὰ Ἀνδροτίωνος καὶ ὁ πρὸς Λεπτίνην · ἀλλὰ λέγομεν ὅτι τὴν ἀνακεφαλαίωσιν οὕτως ὤνόμασε , παρὰ τὸ τὰ αὐτὰ λέγειν δεύτερον · Γίνονται δὲ ἐν παντὶ ζητήματι . Καλῶς προἔλαβε τὸ ἀντιπίπτον · κοινὸν γὰρ τοῦτο τὸ μέρος · λέγω
Lemmas: Μαρκελλῖνος . καινοπρεπῶς αὐτός εἶπον · οὖον γάρ ὁ ποιότης ὁ ἐπίλογος εἰμί , ἀλλά ὁ ποιότης ὁ ἐπίλογος εἰμί · ὁ περιέχω οὖν εἶπον ἀντί ὁ περιέχω · δείκνυμι δέ ὡς οὗτος ὁ μέρος οὐ εἰμί κεφάλαιος · εἶπον γάρ , εἰμί ἐπίλογος εἰμί , αὐτός δέ ὁ ποιότης ἐπίλογος καλέω ἴσως διά ὁ αὔξησις · κοινός δέ ὁ μή ὁ ὁρίζω καί κύριος πρόσωπον οἷος Ἀλκιβιάδης , Περικλῆς , ἀλλά ὡς ἐπί ὁ κοινός τόπος , ἀόριστος αὐξάνω ἐγώ ὁ πρόκειμαι κατά τύραννος πᾶς , ἢ ἀνδραφόνος , ἢ ὅς ὁ πρόβλημα βούλομαι · ἐκτίθημι δέ ἐν αὐτός , τίς μέν ἴδιος ὁ κατήγορος , τίς δέ ὁ φεύγω , τίς δέ ἄμφω · διαιρέω δέ ὁ ἐπίλογος διχή · ὁ μέν γάρ αὐτός εἰμί πρακτικός , ὁ δέ παθητικός · πρακτικός μέν ὁ ἐν ὁ ἀνακεφαλαίωσις , παθητικός δέ ὁ ἐν ὁ ἐλεεινολογία · ὁ μέν οὖν πρακτικός ὁ ἐπίλογος κοινός ἀμφότερος · ὁ μέν γάρ εἰς ὀργή ἐκκαλέω , ὁ δέ πειράω ὁ ὀργή παραλύω ὁ δικαστής διά ὁ πρᾶξις ὁμοίως ἢ ὁ βιόω , ὁ δέ πρός ἔλεος παθητικός εἰμί ὁ φεύγω · ἄλλος δέ οὗτος · ὁ πρακτικός φημί διαιρέω εἰς ὁ ἀνακεφαλαίωσις καί δευτερολογία καί καταδρομή · ὁ δέ παθητικός εἰς οἶκτος , καί γύναιο καί παῖς παραγωγή , καί ἔλεος ἐκβολή · ὁ μέν οὖν ἀνακεφαλαίωσις ἀμφότερος χράω ὑπομιμνῄσκω ὁ ἐπίκαιρος , οὖον πᾶς ἀδιάκριτος ἀλλά ὁ ἰσχυρός · ὁ δέ ἐλεεινολογία ὁ φεύγω . καί ὁ δευτερολογία . δοκέω παράδοξος ὁ λέγω · εἶδος γάρ ὑπόθεσις εἰμί ὁ τοιοῦτος λόγος · ὥσπερ ὁ κατά Ἀνδροτίων καί ὁ πρός Λεπτίνης · ἀλλά λέγω ὅτι ὁ ἀνακεφαλαίωσις οὕτως ὀνομάζω , παρά ὁ ὁ αὐτός λέγω δύο · γίγνομαι δέ ἐν πᾶς ζήτημα . καλῶς προλαμβάνω ὁ ἀντιπίπτω · κοινός γάρ οὗτος ὁ μέρος · λέγω