ocr.walz_rhetores_v4 walz_rhetores_v4_0202.1
στεφάνου τὸ μὲν εἶδος δικανικὸν ἐστιν , ἡ δὲ ἰδέα πανηγυρική · ἐπειδὴ περὶ εὐνοίας ὁ ἀγών · τινὲς δὲ καὶ συμβουλευτικὴν ἰδέαν φασί · ψευδὸς δέ · πανηγυρικὴ δὲ ἰδέα , τὰ συμβουλευτικὰ ἐξετάζεται · φρόνημα καὶ σεμνότητα τοῦ προσώπου περιτιθέντος ἑαυτῷ , ἵνα καὶ πείσῃ · ὑποτίθεται δὲ ὁ αὐτὸς Μινουκιανὸς καὶ τρόπους ζητημάτων τέσσαρας · ἔνδοξον , ἄδοξον , παράδοξον , ἀμφίδοξον · τοῦ ἔνδοξου παράδειγμα τόδε · μετὰ τὰ Μηδικὰ Ἀθηναῖοι περὶ τῆς προπομπείας δικάζονται · καὶ εἰκότως εἶπεν ἔνδοξον τοῦτο · ὅπου καὶ τὰ πρόσωπα ἔνδοξα καὶ τὰ πράγματα · οὐ γὰρ ἀρκεῖ τὸ πρᾶγμα καταμόνας ἔνδοξον ποιῆσαι τὴν ὑπόθεσιν · οὐδ’ αὖ τὸ πρόσωπον ἰδέα , ἀλλὰ μέρος τῆς ὑποθέσεως , τί οὖν εἰ μὴ ὡρισμένον εἴη τὸ πρόσωπον , ἀλλ’ ἀόριστον , πῶς γνωσόμεθα εἰ ἔνδοξον πρόσωπον τὸ ζήτημα · τὰ γὰρ ἀόριστα τὴν ὕλην οὐ δείκνυσι · ῥητέον δέ , ὅτι ἐπὶ τῶν ἀορίστων ἐκ τῆς τῶν πραγμάτων περιστάσεως καὶ ἡ τοῦ προσώπου δόξα δείκνυται κἂν ἀόριστον ᾖ . Ἄδοξον δὲ παράδειγμα τόδε , πορνοβοσκὸς τίθεται ταῖς ἐταίραις τῶν Μουσῶν τὰ ὀνόματα , καὶ κρίνεται ἀσεβείας · ἐνταῦθα γὰρ ἄμφω ἄδοξα · καὶ εἰ τρόπον τίθεται τὸ ἄδοξον , διὰ τί ἐν τοῖς ἀσυστάτοις αὐτὸ ἠρίθμησεν · εἰ γὰρ λυμαίνεται τῇ συστάσει · πῶς παραλαμβάνει αὐτὸ ἐν τοῖς τρόποις τῶν προβλημάτων ὡς συνιστάμενον · λέγομεν ὅτι ἐν τῷ ἀσυστάτῳ δεῖ προσωπαχοῦν τὸ πᾶν ἄδοξον · ἔπειτα ἐπὶ μὲν τῶν συνεστηκῶτων δεῖ ἀκολουθεῖν τῷ τοῦ πράγματος ἀδοξίαν τῇ τοῦ προσώπου καὶ ἀμφότερα ἄδοξα · καὶ γὰρ ἡ ἀκολουθία ἡ πρὸς ἀλλήλα ποιήσει τὸ συνεστώς · ἐπὶ δὲ τῶν ἀσυστάτων , δεῖ τὸ μὲν πρᾶγμα ἄδοξον εἶναι · τὸ δὲ πρόσωπον ὁμολογημένον ὡς ἄτιμον , ἵνα ἡ πρὸς ἀλλήλα διαφορὰ τὸ ἀσύστατον ἐργάσται · οἷον ἐκμισθώσας τις τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα καὶ τὸν μισθὸν οὐκ ἀπο -
Lemmas: στέφανος ὁ μέν εἶδος δικανικός εἰμί , ὁ δέ ἰδέα πανηγυρικός · ἐπεί περί εὔνοια ὁ ἀγών · τις δέ καί συμβουλευτικός ἰδέα φημί · ψευδός δέ · πανηγυρικός δέ ἰδέα , ὁ συμβουλευτικός ἐξετάζω · φρόνημα καί σεμνότης ὁ πρόσωπον περιτίθημι ἑαυτοῦ , ἵνα καί πείθω · ὑποτίθημι δέ ὁ αὐτός Μινουκιανός καί τρόπος ζήτημα τέσσαρες · ἔνδοξος , ἄδοξος , παράδοξος , ἀμφίδοξος · ὁ ένδοξος παράδειγμα ὅδε · μετά ὁ Μηδικός Ἀθηναῖος περί ὁ προπομπεία δικάζω · καί εἰκότως εἶπον ἔνδοξος οὗτος · ὅπου καί ὁ πρόσωπον ἔνδοξος καί ὁ πρᾶγμα · οὖον γάρ ἀρκέω ὁ πρᾶγμα καταμόνας ἔνδοξος ποιέω ὁ ὑπόθεσις · οὐδέ αὖος ὁ πρόσωπον ἰδέα , ἀλλά μέρος ὁ ὑπόθεσις , τίς οὖν εἰμί μή ὁρίζω εἰμί ὁ πρόσωπον , ἀλλά ἀόριστος , πῶς γιγνώσκω εἰμί ἔνδοξος πρόσωπον ὁ ζήτημα · ὁ γάρ ἀόριστος ὁ ὕλη οὖον δείκνυμι · ῥητέος δέ , ὅτι ἐπί ὁ ἀόριστος ἐκ ὁ ὁ πρᾶγμα περίστασις καί ὁ ὁ πρόσωπον δόξα δείκνυμι κἀν ἀόριστος εἰμί . ἄδοξος δέ παράδειγμα ὅδε , πορνοβοσκός τίθημι ὁ ἑταίρα ὁ Μοῦσα ὁ ὄνομα , καί κρίνω ἀσέβεια · ἐνταῦθα γάρ ἄμφω ἄδοξος · καί εἰμί τρόπος τίθημι ὁ ἄδοξος , διά τίς ἐν ὁ ἀσυστατέω αὐτός ἀριθμέω · εἰμί γάρ λυμαίνομαι ὁ σύστασις · πῶς παραλαμβάνω αὐτός ἐν ὁ τρόπος ὁ πρόβλημα ὡς συνίστημι · λέγω ὅτι ἐν ὁ ἀσύστατος δεῖ προσωπαχοῦν ὁ πᾶς ἄδοξος · ἔπειτα ἐπί μέν ὁ συνίστημι δεῖ ἀκολουθέω ὁ ὁ πρᾶγμα ἀδοξία ὁ ὁ πρόσωπον καί ἀμφότερος ἄδοξος · καί γάρ ὁ ἀκολουθία ὁ πρός ἀλλήλων ποιέω ὁ συνίστημι · ἐπί δέ ὁ ἀσύστατος , δεῖ ὁ μέν πρᾶγμα ἄδοξος εἰμί · ὁ δέ πρόσωπον ὁμολογέω ὡς ἄτιμος , ἵνα ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά ὁ ἀσύστατος ἐργαστής · οἷος ἐκμισθόω τις ὁ ἑαυτοῦ γυνή καί ὁ μισθός οὐ ἀπος -