ocr.walz_rhetores_v4 walz_rhetores_v4_0409.2
τῆς ψυχῆς ὁ φεύγων , ὅπερ σύγγνωμης οἰκείων · τὸ δὲ παράδειγμα φανερὸν · ἠλέησά φησι τοὺς τυραννουμένους , καὶ διὰ τοῦτό μοι συνέβη τὰ δάκρυα ὑπὲρ τῆς πόλεως · οὐδὲν δὲ χρῶμα θετικόν ἐστιν , οὔτε ῥητὸν καὶ διάνοια , οὔτε συγγνωμονικόν · ἀλλὰ τὸ μὲν χρῶμα κατὰ μίαν τῶν ἀντιθετικῶν γίνεται · ἡ δὲ κατασκευὴ κατὰ ταῦτα μεθοδευθήσεται · λέγω δή , ἢ θετικῶς ἢ κατὰ ῥητὸν καὶ διάνοιαν , ἢ συγγνωμονικῶς , ὁ ἐστὶ παθητικῶς . Εἰδέναι δὲ δεῖ , ὅτι ταῦτα μὲν πάντα ἐν πᾶσι · διδάξας ἡμᾶς ἰδίᾳ τῶν χρωμάτων τὴν φύσιν καὶ τὴν μεταχειρίσιν κοινῇ λοιπὸν περὶ αὐτῶν διαλέγεται , κοινὰ πάντων ἀποφερόμενος εἶναι τὰ χρώματα , καὶ πάντα ἐν πᾶσι λέγων εὑρίσκεσθαι τοῖς ζητήμασι · ὥστε ἐν ἑκάστῳ ζητήματι καὶ θετικῶς ἐξεταζέσθαι καὶ κατὰ ῥητὸν καὶ διάνοιαν , καὶ συγγνωμονικῶς · οὐ γὰρ ἐν χρῶμα πάντως ἐφ’ ἑνὶ πράγματι τέτακται , ἀλλὰ καὶ πλείονα · αὐτὶκα δὲ τὸ νεοσφαγὲς σῶμα θάπτων , καὶ φόνου κρινόμενος οὐ μόνον τῷ θετικῷ χρῆσεται , ὁ ἐστὶ χρῶμα οἰκείων τῶν ἐν πράγμασι σημείων , ἀλλ’ ἐμπίπτει καὶ τὸ συγγνωμονικόν · ὅτι ἠλέησα σῶμα ἄταφον ἰδὼν ἐξομμένον , καὶ πάλιν ὁ τοῖς δεσμοῖς βοησας οὐ μόνον τῷ οἰκείῳ κέχρηται χρῶματι , λέγω δή τῷ κατὰ ῥητὸν καὶ διάνοιαν , ἀλλὰ καὶ τῷ συγγνωμονικῷ , ὅτι ἠλέησα τοὺς δεσμοῖς · καὶ νὴ Δία εἰ τύχοι καὶ θετικῶς ἐξετάσει , ὅτι καλὸν καθ’ ὅσον τις δύναται ἐπικουρίζειν τοῖς δυστυχοῦσι τὰς συμφοράς καὶ παραμυθεῖσθαι · δεῖ δὲ ἐπισκοποῦντας ἀκριβῶς πλεονάζειν ἐν τῷ οἰκείῳ τόπῳ ἐκαστον · οἷον ὅτ’ ἂν ἐν λόγοις τὰ ἀπ’ ἀρχῆς ἄχρι τέλους τὴν κατὰ ῥητὸν καὶ διάνοιαν χρῆ πλεονάζειν , καὶ ἐὰν ἕτερα εὑρεθῇ πλείονα χρώματα · ἐὰν ἐν πράγμασι , τὸ θετικῶς ἐξεταζόμενον χρῶμα δεῖ πλεονάζειν · ἐὰν δὲ ἐν πάθεσι τὸ συγγνωμονικόν · μᾶλλον γὰρ ἰσχύει καὶ πλεῖον
Lemmas: ὁ Ψυχή ὁ φεύγω , ὅσπερ συγγνώμη οἰκέω · ὁ δέ παράδειγμα φανερός · ἐλεέω φημί ὁ τυραννεύω , καί διά οὗτος ἐγώ συμβαίνω ὁ δάκρυ ὑπέρ ὁ πόλις · οὐδείς δέ χρῶμα θετικός εἰμί , οὔτε ῥητός καί διάνοια , οὔτε συγγνωμονικός · ἀλλά ὁ μέν χρῶμα κατά εἷς ὁ ἀντιθετικός γίγνομαι · ὁ δέ κατασκευή κατά οὗτος μεθοδεύω · λέγω δή , ἢ θετικῶς ἢ κατά ῥητός καί διάνοια , ἢ συγγνωμονικός , ὁ εἰμί παθητικός . οἶδα δέ δεῖ , ὅτι οὗτος μέν πᾶς ἐν πᾶς · διδάσκω ἐγώ ἴδιος ὁ χρῶμα ὁ φύσις καί ὁ μεταχείρισις κοινός λοιπός περί αὐτός διαλέγω , κοινός πᾶς ἀποφέρω εἰμί ὁ χρῶμα , καί πᾶς ἐν πᾶς λέγω εὑρίσκω ὁ ζήτημα · ὥστε ἐν ἕκαστος ζήτημα καί θετικῶς ἐξετάζω καί κατά ῥητός καί διάνοια , καί συγγνωμονικός · οὖον γάρ ἐν χρῶμα πάντως ἐπί εἷς πρᾶγμα τάσσω , ἀλλά καί πλείων · αὐτίκα δέ ὁ νεοσφαγής σῶμα θάπτω , καί φόνος κρίνω οὖον μόνος ὁ θετικός χράω , ὁ εἰμί χρῶμα οἰκέω ὁ ἐν πρᾶγμα σημεῖον , ἀλλά ἐμπίπτω καί ὁ συγγνωμονικός · ὅτι ἐλεέω σῶμα ἄταφος εἶδον ἐξόμνυμι , καί πάλιν ὁ ὁ δεσμός βοάω οὖον μόνος ὁ οἰκεῖος χράομαι χρῶμα , λέγω δή ὁ κατά ῥητός καί διάνοια , ἀλλά καί ὁ συγγνωμονικός , ὅτι ἐλεέω ὁ δεσμός · καί νή Ζεύς εἰμί τυγχάνω καί θετικῶς ἐξέτασις , ὅτι καλός κατά ὅσος τις δύναμαι ἐπικουρίζω ὁ δυστυχέω ὁ συμφορά καί παραμυθέομαι · δεῖ δέ ἐπισκοπέω ἀκριβῶς πλεονάζω ἐν ὁ οἰκεῖος τόπος ἕκαστος · οἷος ὅτι εἄν ἐν λόγος ὁ ἀπό ἀρχή ἄχρι τέλος ὁ κατά ῥητός καί διάνοια χράω πλεονάζω , καί ἐάν ἕτερος εὑρίσκω πλείων χρῶμα · ἐάν ἐν πρᾶγμα , ὁ θετικῶς ἐξετάζω χρῶμα δεῖ πλεονάζω · ἐάν δέ ἐν πάθος ὁ συγγνωμονικός · μᾶλλον γάρ ἰσχύω καί πλείων