ocr.walz_rhetores_v3 walz_rhetores_v3_0517.2
τὸν καταγάγη τοῖς πολλοῖς , καίπερ οὐκ ὧν τῶν πολλῶν εἰς · ἐπὶ ἐπιεικοῦς καὶ τὸ λέγειν , ὡς παρὰ γνώμην δικάζεται , δέον ἐπὶ τῶν φίλων διαλύσασθαι , καὶ τὸ φάσχειν ἀπείρως ἔχειν καὶ ἀνοήτως καὶ τὰ τοιαῦτα . Μέθοδος ἐπιεικείας ἢ σφόδρα ἔοικυῖα ταῖς ἐννοίαις · τὸ ἔχοντα 5 ἐλαττοῦν τὰ ἑαυτοῦ χρηστὰ , ἢ ὅσα ἔχει κατὰ τοῦ ἐχθροῦ λέγειν σφοδρᾶ , καὶ ἢ ἐκ παραλείψεως ἢ τῶν ἰδεῶν καλῶν , ἢ τῶν τοῦ ἐχθροῦ κακῶν · ἢ δὲ παράλειψις διχῶς γίνεται , ἢ ἀντικρὺς παραλείπει καὶ οὐδὲν προστιθεῖν , ἢ μόνη τῇ μεθόδῳ χρῆται παραλειπτικῇ · οὐδὲν δὲ ἦτον 10 τὰ πράγματα λέγει · λέξιν δὲ ἐπιεικείας οὐκ ἔχομεν οὐδὲ τὰ λοιπὰ · ὁ δὲ ἀληθῆς καὶ οἷον ἐμψυχος λόγος τὸ μὲν πλεῖστον ἔχει περὶ τὴν μέθοδον καὶ τὰ σχήματα , τὴν τε λέξιν καὶ ὅσα τούτοις ἑπεται · γίνεται δὲ καὶ κατ’ ἐννοιαν · ἀ γὰρ ἀφελεῖς πᾶσαι πάντως ἂν εἶεν τοῦ ἐνδιαθέτου · ὁ γὰρ ἀφελῶς δοκῶν λέγειν οὐ δοκεῖ ψεύδεσθαι · 15 εἰσὶ δὲ καὶ αἱ σχετλιαστικαὶ ἐννοίαι τοῦ ἐνδιαθέτου λόγου · ὡ Ζεῦ καὶ φεῦ καὶ οἴμοι · αἱ δὲ μέθοδοι τοῦ ἀληθινοῦ λόγου σχεδὸν ἀόρητοί εἰσιν · εἴτε γὰρ εὐχὰς ποιoίη τις , εἴτε ὁρκους , εἴτε τι ἐνθουσιαστικῶς λέγοι , 20 τοῦ ἐνδιαθέτου εἰσίν , οἷον , ἀλλὰ γὰρ ἐνταῦθα τῶν φόβων εἴημεν , καὶ ὡς ἀπόλοιτο ἢ χακία καὶ προώλης ἀπολοίμην , εἰ μὴ ἀληθῶς λέγω · εἴτε θαυμάζοι τις ἀπροόπτως , εἴτε ἐλεεῖ , εἴτε ἀγανάκτησιν ἐμφαίνει , εἴτε σὺν φόβῳ ὁ λόγος προοῖ , εἴτε πεποιθότως , τοῦ ἀληθινοῦ καὶ 25 ἐνδιαθέτου λόγου εἰσίν · ἐπὶ δὲ καὶ τὸ μὴ ταῖς ἀκολουθίαις τοῦ λόγου χρήσθαι , ἀλλ’ οἷον ἐξίστασθαι καὶ μὴ σῴζειν τὴν σύμφρασιν , ὡς τὸ , ἐπεὶ δὲ φθόνῳ διαβόλου · 79 καὶ τὸ ἀφ’ οὐ δὲ Σῆξτοι καὶ Πυρόωνες · λέξεις δὲ ἐνδιαθέτου ἢ σφοδρᾶ πᾶσα καὶ τραχεῖα καὶ πε - 30 ποιημένη , πλὴν ἐπὶ τῶν ἐπιφορῶν · ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων
Lemmas: ὁ κατάγω ὁ πολύς , καίπερ οὐ ὅς ὁ πολύς εἰς · ἐπί ἐπιεικής καί ὁ λέγω , ὡς παρά γνώμη δικάζω , δήω ἐπί ὁ Φίλων διαλύω , καί ὁ φαίνω ἤπειρος ἔχω καί ἀνόητος καί ὁ τοιοῦτος . μέθοδος ἐπιείκεια ἢ σφόδρα ἔοικα ὁ ἔννοια · ὁ ἔχω 5 ἐλασσόω ὁ ἑαυτοῦ χρηστός , ἢ ὅσος ἔχω κατά ὁ ἐχθρός λέγω σφοδρός , καί ἢ ἐκ παράλειψις ἢ ὁ ἰδέα καλός , ἢ ὁ ὁ ἐχθρός κακός · ἢ δέ παράλειψις διχῶς γίγνομαι , ἢ ἀντικρύς παραλείπω καί οὐδείς προστιθέω , ἢ μόνος ὁ μέθοδος χράω παραλειπτικός · οὐδείς δέ εἰμί 10 ὁ πρᾶγμα λέγω · λέξις δέ ἐπιείκεια οὐ ἔχω οὐδέ ὁ λοιπάς · ὁ δέ ἀληθής καί οἷος έμψυχος λόγος ὁ μέν πλεῖστος ἔχω περί ὁ μέθοδος καί ὁ σχῆμα , ὁ τε λέξις καί ὅσος οὗτος ἕπω · γίγνομαι δέ καί κατά ἔννοια · ὅς γάρ ἀφελής πᾶς πάντως εἄν ἄγω ὁ ἐνδιάθετος · ὁ γάρ ἀφελής δοκέω λέγω οὖον δοκέω ψεύδω · 15 εἰμί δέ καί ὁ σχετλιαστικός ἔννοια ὁ ἐνδιάθετος λόγος · εἰμί Ζεύς καί φεῦ καί οἴμοι · ὁ δέ μέθοδος ὁ ἀληθινός λόγος σχεδόν αορητος εἰμί · εἴτε γάρ εὐχή ποιέω τις , εἴτε Ὅρκος , εἴτε τίς ἐνθουσιαστικός λέγω , 20 ὁ ἐνδιάθετος εἰμί , οἷος , ἀλλά γάρ ἐνταῦθα ὁ φόβος εἰμί , καί ὡς ἀπόλλυμι ἢ χάκι καί προώλης ἀπόλλυμι , εἰμί μή ἀληθής λέγω · εἴτε θαυμάζω τις ἀπρόοπτος , εἴτε ἐλεέω , εἴτε ἀγανάκτησις ἐμφαίνω , εἴτε σύν φόβος ὁ λόγος προέρχομαι , εἴτε πείθω , ὁ ἀληθινός καί 25 ἐνδιάθετος λόγος εἰμί · ἐπί δέ καί ὁ μή ὁ ἀκολουθία ὁ λόγος χράω , ἀλλά οἷος ἐξίστημι καί μή σῴζω ὁ σύμφρασις , ὡς ὁ , ἐπεί δέ φθόνος διάβολος · 79 καί ὁ ἀπό οὖον δέ Σῆξτοι καί πυροαβρων · λέγω δέ ἐνδιάθετος ἢ σφοδρός πᾶς καί τραχύς καί μετά - 30 ποιημένος , πλήν ἐπί ὁ ἐπιφορά · ἐπί δέ ὁ ἄλλος