ocr.walz_rhetores_v3 walz_rhetores_v3_0759.2
διαλεκτικὴ ποιεῖται τὸν λόγον , καὶ περὶ τῶν καθ’ ἑκά-στην ἐπιστὴμην ἀρχῶν . οὐ δεῖ δὲ πᾶν πρόβλημα οὐδὲ πᾶ-σαν θέσιν ἐπισκοπεῖν , ἀλλ’ ἣν ἀπορήσειεν ἂν τις τῶν λά-γου δεομένων , καὶ μὴ κολάσεως ἢ αἰσθήσεως · οἱ μὲν γὰρ ἀποροῦντες , πότερον δεῖ τὸν θεὸν τιμᾶν καὶ τοὺς γο-5 νέας ἀγαπᾶν , ἢ οὔ , κολάσεως δεῖονται · οἱ δέ , πότερον ἢ χιών λευκή ἢ οὔ , αἰσθήσεως . οὐδὲ δὴ οὖν σύνεγγυς ἢ ἀπόδειξις , οὐδὲ τῶν 14 λίαν πόρρω . τὰ μὲν γὰρ προφανῆ καὶ γνώριμον ἔχει τὴν ἀπόδειξιν , οἷον διὰ τί ὁ ἄνθρωπός ἐστι ζῷον , καὶ διὰ τοῦτο οὐδεμίαν ἀπορίαν ἔχει τὸ ζητου-10 μενον . τὰ δὲ διὰ πολλῶν ἀποδεικνύμενα λόγων , καὶ διὰ τοῦτο ἀσαφῆ τε ὄντα καὶ δύσγνωστα , πλείονα τὴν ζητη-σιν ἔχουσιν , ἢ κατὰ γυμνασίαν τῆς διαλεκτικῆς . ἐξομεν δὲ τελῶς τὴν μέθοδον , ὅταν ὁμοίως ἔχωμεν , ὥσπερ ἐπὶ ῥητορικῆς καὶ ἰατρικῆς καὶ τῶν τοιούτων δυνάμεων . οὔτε 15 γὰρ ὁ ῥητορικὸς ἐκ παντὸς τρόπου πείσει , οὔτε ὁ ἰατρι-κὸς ὑγιάσει · ἀλλ’ ἐὰν τῶν ἐνδεχομένων μηδὲν παραλίπῃ , ἰκανῶς αὐτὸν ἔχειν τὴν ἐπιστὴμην φήσομεν . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ποιητικῶν τεχνῶν , οἰκοδομικῆς φημὶ καὶ χαλκευτικῆς καὶ τεκτονικῆς οὐχ οἷόν τε ἀποτυχεῖν τοῦ σκοποῦ , πλὴν 20 εἰ μὴ κατὰ τινα τύχην , καὶ τοῦτο σπανίως , διὰ τὸ τὴν ὕλην ὑποκεῖσθαι τῷ θελήματι τοῦ τεχνίτου , καὶ μὴ ἀντι-κράτειν ὡςσοῦν , ἄψυχον οὖσαν καὶ ἀπροαίρετον . ἐπὶ δὲ τῶν στοχαστικῶν δυνάμεων , ῥητορικῆς φημὶ καὶ δια-λεκτικῆς καὶ τῶν ἄλλων , ὅσαι τὰ ἀντικείμενα δύνανται , 25 οὐ πανταχοῦ τὸ κράτος ἐπακολουθεῖ , ἀλλ’ ἔστιν ὅτε καὶ γίνεται τοῦ τέλους ἀποτυχία . καὶ τὸ αἴτιον ἡ φύσις τῶν ποκειμένων · τὸ τε γὰρ σῶμα τρεπτὸν καὶ ἀλλοιωτὸν κατὰ φύσιν ὑπάρχον , οὐχ ὑπείκει ταῖς κατὰ τὴν τέχνην θεραπείαις πολλάκις , ἀλλὰ μοχθηρίας περιουσίᾳ πρὸς 30 τὴν τέχνην ἀντιπράττει , νικωμένου τοῦ κρείττονος ὑπὸ
Lemmas: διαλεκτικός ποιέω ὁ λόγος , καί περί ὁ κατά ἕκαστος ἐπιστήμη ἀρχή . οὖον δεῖ δέ πᾶς πρόβλημα οὐδέ πάσσω θέσις ἐπισκοπέω , ἀλλά ὅς ἀπορέω εἄν τις ὁ λάγος δήω , καί μή κόλασις ἢ αἴσθησις · ὁ μέν γάρ ἀπορέω , πότερος δεῖ ὁ θεός τιμάω καί ὁ γο-5 νέος ἀγαπάω , ἢ οὖον , κόλασις δείδω · ὁ δέ , πότερος ἢ χιών λευκός ἢ οὖον , αἴσθησις . οὐδέ δή οὖν σύνεγγυς ἢ ἀπόδειξις , οὐδέ ὁ 14 λίαν πόρρω . ὁ μέν γάρ προφανής καί γνώριμος ἔχω ὁ ἀπόδειξις , οἷος διά τίς ὁ ἄνθρωπος εἰμί ζῷον , καί διά οὗτος οὐδείς ἀπορία ἔχω ὁ ζητου-10 μένω . ὁ δέ διά πολύς ἀποδείκνυμι λόγος , καί διά οὗτος ἀσαφής τε εἰμί καί δύσγνωστος , πλείων ὁ ζητάω ἔχω , ἢ κατά γυμνασία ὁ διαλεκτική . ἔχω δέ τέλος ὁ μέθοδος , ὅταν ὁμοίως ἔχω , ὥσπερ ἐπί ῥητορικός καί ἰατρικός καί ὁ τοιοῦτος δύναμις . οὔτε 15 γάρ ὁ ῥητορικός ἐκ πᾶς τρόπος πείθω , οὔτε ὁ ἰατρικός ὑγιάζω · ἀλλά ἐάν ὁ ἐνδέχομαι μηδείς παραλείπω , ἱκανῶς αὐτός ἔχω ὁ ἐπιστήμη φημί . ἐπί μέν γάρ ὁ ποιητικός τέχνη , οἰκοδομικός φημί καί χαλκευτικός καί τεκτονικός οὐ οἷος τε ἀποτυγχάνω ὁ σκοπός , πλήν 20 εἰμί μή κατά τις Τύχη , καί οὗτος σπανίως , διά ὁ ὁ ὕλη ὑπόκειμαι ὁ θέλημα ὁ τεχνίτης , καί μή ἀντικρατέω ὡςσοῦν , ἄψυχος εἰμί καί ἀπροαίρετος . ἐπί δέ ὁ στοχαστικός δύναμις , ῥητορικός φημί καί διαλεκτικός καί ὁ ἄλλος , ὅσος ὁ ἀντίκειμαι δύναμαι , 25 οὖον πανταχοῦ ὁ κράτος ἐπακολουθέω , ἀλλά εἰμί ὅτε καί γίγνομαι ὁ τέλος ἀποτυχία . καί ὁ αἴτιος ὁ φύσις ὁ ποκειμαι · ὁ τε γάρ σῶμα τρεπτός καί ἀλλοιωτός κατά φύσις ὑπάρχω , οὐ ὑπείκω ὁ κατά ὁ τέχνη θεραπεία πολλάκις , ἀλλά μοχθηρία περιουσία πρός 30 ὁ τέχνη ἀντιπράσσω , νικάω ὁ ἀγαθός ὑπό