ocr.walz_rhetores_v3 walz_rhetores_v3_0753.2
διαλεγόμενοι ἐκ τῶν ἁπασιν ἡμῖν ὁμοτίμως δοκούντων , δηλαδὴ τῶν θείων γραφῶν , ποιοῦμεθα τὴν διάλεξιν , μεταφερόντες κατ’ αὐτῶν , ὅ τι ἂν μὴ καλῶς φαίνωνται λέγειν ἡμῖν . τοῖς δὲ τοῦ Μωάμεδ θιασώταις διαλεγόμενοι , ἐνδόξους μὲν καὶ πρὸς ἐκείνους ποιησόμεθα τοὺς συλλογισμούς , πλὴν οὐκ ἐκ τῶν ἡμῖν τε καὶ ἐκείνοις δοκούντων · οὐδὲ γὰρ ἔχουσι τι κοινὸν οἱ μικρώτατοι πρὸς τὰς θείας γραφάς , ἀλλ’ ἐκ τῶν ἅπασι τούτοις δοκοῦντων ποιησόμεθα τὴν διάλεξιν , προτιθέντες εἰς τὸ μέσον τὰ δόγματα τοῦ Μωάμεδ , καὶ ταῦτα ἀνασκευάζοντες ἐκ τε τῶν φυσικῶν ἐννοιῶν καὶ ἐκ τῶν αὐτοῖς πᾶσι δοκούντων , ὡς ψευδῆ καὶ ἀπίθανα καὶ γραϊδίων κωθωνιζομένων ἢ παιδαρίων χορυζόντων ληρήματα , μᾶλλον δὲ εἰπεῖν οἰκειότερον κατὰ τὴν θείαν φωνήν , δαιμόνων εὐρέματα σκοτεινὰ καὶ διανοίας κακοδαίμονος ἀναπλάσματα · ταῦτα μὲν οὖν ἡ φωνὴ τοῦ πᾶσιν ἔχει τὰ σημαινόμενα · πάλιν οὖν ἐπαναλαβόντες λέγωμεν · ἐνδοξά εἰσι τὰ δοκοῦντα πᾶσι καὶ σοφοῖς καὶ χυδαίοις , οἷον ὅτι ὁ θεὸς ἀγαθός , καὶ τὸ ἀγαθὸν ὠφέλιμον , ἢ ὅτι ἡ ὑγεία καὶ ὁ πλοῦτος καὶ ἡ ζωὴ αἱρετά · ἢ τοῖς πλείστοις δηλονύτι τῶν σοφῶν καὶ χυδαίων , οἷον ὅτι ἡ ψυχὴ τιμιωτέρα τοῦ σώματος , καὶ ἡ φρόνησις πλοῦτον τιμιωτέρα · ἢ τὰ δοκοῦντα τοῖς σοφοῖς , καὶ τούτων ἢ τὰ πᾶσι δοκοῦντα , καθάπερ ἅπαντες ἔδοξασαν οἱ σοφοί , τὰ ψυχικὰ ἀγαθὰ τῶν σωματικῶν αἱρετώτερα εἶναι , ἢ τὰ δοκοῦντα τοῖς πλείστοις αὐτῶν , καθάπερ ἔδοξασαν οἱ πλεῖστοι , ὡς ἡ ἀρετὴ δι’ ἑαυτὴν ἐστιν αἱρετόν · οἱ γὰρ Ἐπικούρειοι διὰ τὴν ἡδονὴν αὐτὴν ἔφασαν αἱρεῖσθαι , ὥσπερ αὖ ἕτεροι διὰ τὴν ἐξ αὐτῆς ἐπακολουθοῦσαν τιμὴν · ἢ τὰ χρήματα · ἢ δὴ ἐνδοξὰ λεκτέον τὰ δοκοῦντα τοῖς μάλιστα γνωρίμοις , ἐπὶ σοφίας δηλονότι , καθάπερ τὸ εἶναι τὴν ψυχὴν ἀθάνατον , ὡς Πλάτωνι καὶ ἄλλοις δοκεῖ , καὶ Ἡράκλειτος δὲ φησι , ὡς πάντα κινούνται , καὶ Ἀριστοτέλης δὲ
Lemmas: διαλέγω ἐκ ὁ ἅπας ἐγώ ὁμότιμος δοκέω , δηλαδή ὁ θεῖον γραφεύς , ποιέω ὁ διάλεξις , μεταφέρω κατά αὐτός , ὅς τίς εἄν μή καλῶς φαίνω λέγω ἐγώ . ὁ δέ ὁ Μουάμεδ θιασώτης διαλέγω , ἔνδοξος μέν καί πρός ἐκεῖνος ποιέω ὁ συλλογισμός , πλήν οὐ ἐκ ὁ ἐγώ τε καί ἐκεῖνος δοκέω · οὐδέ γάρ ἔχω τίς κοινός ὁ μικρός πρός ὁ θεῖος γραφεύς , ἀλλά ἐκ ὁ ἅπας οὗτος δοκέω ποιέω ὁ διάλεξις , προστίθημι εἰς ὁ μέσος ὁ δόγμα ὁ Μουάμεδ , καί οὗτος ἀνασκευάζω ἐκ τε ὁ φυσικός ἔννοια καί ἐκ ὁ αὐτός πᾶς δοκέω , ὡς ψευδής καί ἀπίθανος καί γραΐδιο κωθωνίζω ἢ παιδάριον χορίζω λήρημα , μᾶλλον δέ εἶπον οἰκεῖος κατά ὁ θεῖος φωνή , δαίμων εὐρέματα σκοτεινός καί διάνοια κακοδαίμων ἀνάπλασμα · οὗτος μέν οὖν ὁ φωνή ὁ πᾶς ἔχω ὁ σημαίνω · πάλιν οὖν ἐπαναλαμβάνω λέγω · ἔνδοξος εἰμί ὁ δοκέω πᾶς καί σοφός καί χυδαῖος , οἷος ὅτι ὁ θεός ἀγαθός , καί ὁ ἀγαθός ὠφέλιμος , ἢ ὅτι ὁ ὑγεία καί ὁ πλοῦτος καί ὁ ζωή αἱρετός · ἢ ὁ πλεῖστος δηλόω ὁ σοφός καί χυδαῖος , οἷος ὅτι ὁ ψυχή τίμιος ὁ σῶμα , καί ὁ φρόνησις πλοῦτος τίμιος · ἢ ὁ δοκέω ὁ σοφός , καί οὗτος ἢ ὁ πᾶς δοκέω , καθάπερ ἅπας δοξάζω ὁ σοφός , ὁ ψυχικός ἀγαθός ὁ σωματικός αἱρετός εἰμί , ἢ ὁ δοκέω ὁ πλεῖστος αὐτός , καθάπερ δοξάζω ὁ πλεῖστος , ὡς ὁ ἀρετή διά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός · ὁ γάρ Ἐπικούρειος διά ὁ ἡδονά αὐτός φημί αἱρέω , ὥσπερ αὖος ἕτερος διά ὁ ἐκ αὐτός ἐπακολουθέω τιμή · ἢ ὁ χρῆμα · ἢ δή ἔνδοξος λεκτέος ὁ δοκέω ὁ μάλιστα γνώριμος , ἐπί σοφία δηλονότι , καθάπερ ὁ εἰμί ὁ ψυχή ἀθάνατος , ὡς Πλάτων καί ἄλλος δοκέω , καί Ἡράκλειτος δέ φημί , ὡς πᾶς κινέω , καί Ἀριστοτέλης δέ