ocr.walz_rhetores_v2 walz_rhetores_v2_0537.2
ἐγὼ δὲ φραῖρ ἂν ὅτι ὁ μὲν χρόνος ἀόριστος ὢν οὐχ οἷός 5 ἐστιν ὑποβληθῆναι ἐκφράσει , ὁ δὲ καιρὸς ὧν ὡρισμένος πάντως ὑποπεσείται . ἐπὶ ζητοῦσι , διὰ τί μὴ καὶ ὁ τρόπος καὶ ἡ αἰτία ἐκφράζεται . καὶ εἰ ἐκφράζεται , καὶ τὰ τοιαῦτα , πῶς οὐχὶ καὶ τούτων ἐμνημόνευσεν ὁ Ἀφθόνιος . καὶ ἡμεῖς λέγομεν καὶ πρὸς τοῦτο οἷα καὶ ἐν τῷ ἐγκωμίῳ πρὸς τοὺς ἀποροῦντας , διὰ τί ὁ τρόπος καὶ ἡ αἰτία οὐκ ἐγκωμιάζεται , εἴρηκαμεν · ὁ δὲ Γεωμέτρης τάδε φησίν . Πάντα τὰ περιστατικὰ ἐκφραστέον πλὴν τῆς αἰτίας · κατασκευῆς γὰρ ἴδιον ἡ αἰτία . κἂν πού πολλάκις ἐν 10 ταῖς ἐκφράσεσι καὶ ταύτην παραλαμβάνωμεν , ἀλλ’ ὡς καὶ αὐτὴν κατασκευάζοντες τὴν διασκευὴν · δεῖ γὰρ καὶ τοῦτο πρὸς τοῖς ἄλλοις εἰδέναι , ὅτι μὴ κατ’ ἐκφρασιν μόνον προίεναι δεῖ , ἀλλὰ καὶ αἰτίας τῶν ἐκφραζομένων προνοεῖν τοῦ καλῶς ἔχειν ἕκαστον . ἅμα τε γὰρ πρὸς 15 ἐπαίνον ταῦτα τῶν ἐκφραζομένων γίνεται καὶ ποικιλώτερος ὁ λόγος καὶ ἐπιτερεπέστερος ἀποτελεῖται σύμμιχτος σχεδὸν ὧν , ἢ τότε πλεῖστον ὡς ἐκ κατασκευῆς ὁμοῦ καὶ διασκευῆς συντιθέμενος . Ἐπεὶ δὲ πάντα τὰ τῶν περιστατικῶν ταῖς ἐκφράσεσιν ὑποπίπτειν χωρὶς τῆς αἰτίας 20 ἀπερηνάμεθα , φέρεται δέ τις καὶ διαφορὰ πρὸς ἀλλήλους παρὰ τῶν παλαιῶν , τὸν τρόπον οἱ μὲν μὴ ἔχειν ὑπόστασιν , μήτε μὴν ἐκφράζεσθαι δυνατόν ἀπεφαίνοντο , ὡς οἱ περὶ Ἑρμαγόραν τε καὶ Ἀρίνην , οἱ δὲ καὶ αὐτὸν ἀναγκαίως ἐκφράζεσθαι , ὡς οἱ περὶ Θέωνα τὸν Πλατωνικόν . τοσοῦτον καὶ περὶ αὐτοῦ διαλάβωμεν , ὡς οὔτε 25 δεύτερον ἀσφαλῶς , οὔτε τὸ ἐκφράζεσθαι λέγει ἀεὶ , καθάπερ ἐπὶ τῶν κατασκευῶν τῶν τε ὀπλῶν καὶ τῶν μηχανημάτων οἶμαι , ὡς ἡ τοῦ Ὁμήρου ὀπλοποιία · οὔτε τὸ μὴ ἐκφράζεσθαι , ἀλλ’ ἐνδέχεται καὶ ἀμφότερα καὶ δεῖται 30 ταῦτα γινώσκειν , οὐχ ὥστε τὰ τῶν παλαιῶν διακρίνειν μόνον , ἀλλὰ καὶ καθ’ ἑαυτοὺς διαιρεῖν καὶ μελετῆν ἀμφοτέρως δύνασθαι . εἰ μὲν γὰρ ἀπλᾶς τὰς θέσεις τῶν τε
Lemmas: ἐγώ δέ φραῖρ εἄν ὅτι ὁ μέν χρόνος ἀόριστος εἰμί οὐ οἷος 5 εἰμί ὑποβάλλω ἔκφρασις , ὁ δέ καιρός ὅς ὁρίζω πάντως ὑποπίπτω . ἐπί ζητέω , διά τίς μή καί ὁ τρόπος καί ὁ αἰτία εκφράζω . καί εἰμί εκφράζω , καί ὁ τοιοῦτος , πῶς οὐ καί οὗτος μνημονεύω ὁ Ἀφθόνιος . καί ἐγώ λέγω καί πρός οὗτος οἷος καί ἐν ὁ ἐγκώμιον πρός ὁ ἀπορέω , διά τίς ὁ τρόπος καί ὁ αἰτία οὐ ἐγκωμιάζω , εἴρω · ὁ δέ Γεωμέτρης ὅδε φημί . Πάν ὁ περιστατικός ἐκφραστέον πλήν ὁ αἴτιος · κατασκευή γάρ ἴδιος ὁ αἰτία . κἀν πού πολλάκις ἐν 10 ὁ ἔκφρασις καί οὗτος παραλαμβάνω , ἀλλά ὡς καί αὐτός κατασκευάζω ὁ διασκευή · δεῖ γάρ καί οὗτος πρός ὁ ἄλλος οἶδα , ὅτι μή κατά ἔκφρασις μόνος προΐημι δεῖ , ἀλλά καί αἴτιος ὁ ἐκφράζω προνοέω ὁ καλῶς ἔχω ἕκαστος . ἅμα τε γάρ πρός 15 ἔπαινος οὗτος ὁ ἐκφράζω γίγνομαι καί ποικίλος ὁ λόγος καί ἐπιτερεπέστερος ἀποτελέω σύμμικτος σχεδόν ὅς , ἢ τότε πλεῖστος ὡς ἐκ κατασκευή ὁμοῦ καί διασκευή συντίθημι . ἐπεί δέ πᾶς ὁ ὁ περιστατικός ὁ ἔκφρασις ὑποπίπτω Χωρὶς ὁ αἴτιος 20 ἀπεράω , φέρω δέ τις καί διαφορά πρός ἀλλήλων παρά ὁ παλαιός , ὁ τρόπος ὁ μέν μή ἔχω ὑπόστασις , μήτε μήv ἐκφράζω δυνατός ἀποφαίνω , ὡς ὁ περί Ἑρμαγόρας τε καί αρινη , ὁ δέ καί αὐτός ἀναγκαῖος ἐκφράζω , ὡς ὁ περί Θέων ὁ πλατωνικός . τοσοῦτος καί περί αὐτός διαλαμβάνω , ὡς οὔτε 25 δύο ἀσφαλῶς , οὔτε ὁ ἐκφράζω λέγω ἀεί , καθάπερ ἐπί ὁ κατασκευή ὁ τε ὁπλή καί ὁ μηχάνημα οἴομαι , ὡς ὁ ὁ Ὅμηρος ὁπλοποιία · οὔτε ὁ μή ἐκφράζω , ἀλλά ἐνδέχομαι καί ἀμφότερος καί δήω 30 οὗτος γιγνώσκω , οὐ ὥστε ὁ ὁ παλαιός διακρίνω μόνος , ἀλλά καί κατά ἑαυτοῦ διαιρέω καί μέλω ἀμφοτέρως δύναμαι . εἰμί μέν γάρ ἁπλόος ὁ θέσις ὁ τε