ocr.walz_rhetores_v2 walz_rhetores_v2_0259.1
ἐξηγηταὶς εἴρηται · ὁ δὲ Γεωμέτρης τάδε καὶ αὐτὸς περὶ ταύτης λέγει · ὁ πιθανὸς λόγος γίνεται καὶ αὐτὸς κατὰ τε λέξιν καὶ πράγματα · κατὰ μὲν πράγματα , ὅτε πάντα τὰ μόρια τῆς διηγήσεως , ὡς οἴοντε , παραλαμβάνομεν , πρόσωπα λέγω 31 καὶ χρόνον καὶ τόπον καὶ τὰ λοιπά · 5 τὸ γὰρ διὰ πάντων ἐπεξίεναι δοξᾶν ἡμῖν παρέχει τοῦ καὶ αὐτοῖς παρεῖναι τοῖς πράγμασι , καὶ ἀληθῆ λέγειν παρίστησιν · ἔπειτα ὅταν καὶ ἀμφίβολα καὶ μαχόμενα ἢ τὰ ἐν αὐτῷ , ἀλλὰ καὶ ὁμολογούμενα καὶ ἀλλήλοις πρέποντα , ἀλλὰ καὶ μετὰ ἀκριβείας ἕκαστα · οὐ γὰρ ἀρκεῖ τὸ 10 οὕτως μόνον παρῆν εἰπεῖν , ἀλλὰ καὶ τὸ τοιῶσδε ἢ τοιῶσδε . καὶ τὸ ἦθος δὲ τοῦ λέγοντος καὶ τὸ πάθος πιθανότητος μᾶλλον ποιητικόν · μάλιστα δὲ τῇ αἰτίᾳ προσεκτέον ἡμᾶς , ἵνα μὴ μόνον αἰτίας ἀλλὰ καὶ τὸ εὔλογον τοῖς πράγμασιν ἐπικωμίζωμεν · πολλὴ γὰρ ἡ αἰτία πρὸς πί - 15 στιν , διὸ καὶ τἆλλα παρέντες πολλάκις ἐπὶ ταύτην μόνην ὁρῶμεν , τὸ διατὶ ζητοῦντες · οὐ τὴν καθόλου δὲ μόνον αἰτίαν τοῦ πράγματος δεῖ προσάπτειν , ἀλλὰ καὶ τὴν κατὰ μέρος · ὅπου γὰρ ἂν δεώμεθα πίστεως ἐπὶ τοῦ διηγήματος , αἰτίας καὶ ταύτας βραχείας δεῖ προτιθέ - 20 ναι , καὶ τὸ ἀπίστως δοκοῦν λέγεσθαι διὰ τούτων ἐν βραχεῖ πιστοῦσθαι . καὶ ἡ ἐνάρχεια δὲ πιθανή , καθάπερ ὑπ’ ὧνιν ἄγουσα τὸ δηλούμενον · οὕτω γοῦν καὶ Δημοσθένης ἐν τῷ κατὰ Ἀριστοχράτους , ,, ἀλλὰ πορεύεται διὰ τῆς ἀγορᾶς ὡσπερ ἔχεις ἢ σκορπίος , τὸ κέντρον ἥρ - 25 κως , ἅττων 32 δεῦρο κάκεισε “ · πολλάκις δὲ καὶ τὸ μὴ ἀκριβῶς τιθέναι τὰ πράγματα , ἀλλ’ ἐνδοιάζειν πιθανώτερον ποιεῖται τὸν λόγον , ὡς μὴ περὶ ὧν ἀκριβῶς γινώσκομεν , οὐκ ἰσχυριζομένους · τοιαύτη μὲν ἡ ἀπὸ τῶν πραγμάτων πειθώ · ἡ δὲ ἀπὶ τῶν λέξεων , ὅταν 30 προσφνεῖς καὶ ἀρμόδιους λέξεις τιθῶμεν τοῖς πράγμασιν ·
Lemmas: ἐξηγητής εἴρω · ὁ δέ Γεωμέτρης ὅδε καί αὐτός περί οὗτος λέγω · ὁ πιθανός λόγος γίγνομαι καί αὐτός κατά τε λέξις καί πρᾶγμα · κατά μέν πρᾶγμα , ὅτε πᾶς ὁ μόριον ὁ διήγησις , ὡς οἴομαι , παραλαμβάνω , πρόσωπον λέγω 31 καί χρόνος καί τόπος καί ὁ λοιπός · 5 ὁ γάρ διά πᾶς ἐπέξειμι δόξα ἐγώ παρέχω ὁ καί αὐτός πάρειμι ὁ πρᾶγμα , καί ἀληθής λέγω παρίστημι · ἔπειτα ὅταν καί ἀμφίβολος καί μάχομαι ἢ ὁ ἐν αὐτός , ἀλλά καί ὁμολογέω καί ἀλλήλων πρέπω , ἀλλά καί μετά ἀκρίβεια ἕκαστος · οὖον γάρ ἀρκέω ὁ 10 οὕτως μόνος πάρειμι εἶπον , ἀλλά καί ὁ τοιῶσδε ἢ τοιῶσδε . καί ὁ ἦθος δέ ὁ λέγω καί ὁ πάθος πιθανότης μᾶλλον ποιητικός · μάλιστα δέ ὁ αἴτιος προσεκτέος ἐγώ , ἵνα μή μόνος αἴτιος ἀλλά καί ὁ εὔλογος ὁ πρᾶγμα επικωμιζω · πολύς γάρ ὁ αἰτία πρός πεῖ - 15 εἰμί , διό καί ἄλλος παρίημι πολλάκις ἐπί οὗτος μόνος ὁράω , ὁ διατί ζητέω · οὖον ὁ καθόλου δέ μόνος αἴτιος ὁ πρᾶγμα δεῖ προσάπτω , ἀλλά καί ὁ κατά μέρος · ὅπου γάρ εἄν δήω πίστις ἐπί ὁ διήγημα , αἴτιος καί οὗτος βραχύς δεῖ προτίθημι - 20 ναι , καί ὁ ἀπίστως δοκέω λέγω διά οὗτος ἐν βραχύς πιστόω . καί ὁ ἐνάρχεια δέ πιθανός , καθάπερ ὑπό Ἄβρων ἄγω ὁ δηλέομαι · οὗτος γοῦν καί Δημοσθένης ἐν ὁ κατά Ἀριστοκράτης , ,, ἀλλά πορεύω διά ὁ ἀγορά ὡς ἔχω ἢ σκορπίος , ὁ κέντρον ἔαρ - 25 Κῶς , Ἄττων 32 δεῦρο κἀκεῖσε “ · πολλάκις δέ καί ὁ μή ἀκριβῶς τίθημι ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ἐνδοιάζω πιθανός ποιέω ὁ λόγος , ὡς μή περί ὅς ἀκριβῶς γιγνώσκω , οὐ ἰσχυρίζομαι · τοιοῦτος μέν ὁ ἀπό ὁ πρᾶγμα πειθώ · ὁ δέ ἀπύ ὁ λέξις , ὅταν 30 προσπνέω καί αρμόδιος λέγω τίθημι ὁ πρᾶγμα ·