ocr.walz_rhetores_v2 walz_rhetores_v2_0414.1
ὄρων , ἑνὸς μὲν τοῦ ἀνθρώπου , ἑτέρου δὲ τοῦ ζῴων · ἑτέρου δὲ τοῦ οὐσία . εἶτα ἡ συναγωγὴ εἴπουν τὸ συμπέρασμα , συνάγον τὰς δύο προτάσεις καὶ παριστῶν τὴν ἀλήθειαν , ἀναγκαίως ὁ ἄνθρωπος ἄρα οὐσία . ἐπειδὴ γὰρ ὁ μὲν ἄνθρωπος ζῷον , τὸ δὲ ζῷον οὐσία , ἀναγκαῖον τὸ ἑπόμενον , τὸ τὸν ἄνθρωπον οὐσίαν εἶναι · καθὸ οὖν ἐκ δύο προτάσεων συνάγεται , συναγωγὴ λέγεται καὶ καλεῖται · καθὸ δὲ συμπεραίνει καὶ ἀπαρτίζει τὸ ἀληθὲς , συμπέρασμα ὀνομάζεται . καὶ ἐπὶ τῆς συγχρίσεως οὖν τοῦτο θεωρεῖται , ὡς ἐὰν εἴπῃ · ὁ Ἑχετος ἀπάνθρωπος καὶ ὡμὸς καὶ ἀνήλες τις ἦν · ὁ Φάλαρις τὴν ἐκείνου κακίαν παρήλασεν · ὁ Φάλαρις ἄρα τοῦ μισεῖσθαι καὶ διαβάλλεσθαι κατὰ τὸν Ἑχετον ἀξιος . Τῷ κατηγορουμένῳ . Τί λέγεις τῷ κατηγορουμένῳ ; καὶ μὴν ὁ κοινὸς τόπος οὐχ ἀεὶ αὐξήσιν ἔχει κακῶν , ἵνα ἐν τῷ αὐτῷ κατηγορῶμεν , ἀλλὰ καὶ ἀγαθῶν · οὐχ ὤφειλεν οὖν εἰπεῖν τῷ κατηγορουμένῳ , ἀλλὰ τῷ παραβαλλομένῳ , ἢ τι τοιούτων · ἀποτέμνεις γὰρ οὕτω τὸ ἀπολογητικὸν μέρος τοῦ κοινοῦ τόπου , καὶ τῷ αὐτῷ ὑποπίπτεις ἀμαρτήματι τοῦτο ποιῶν , ἢ οὐκ ἀποτέμνει τὸ τῆς συνηγορίας μέρος τοῦ κοινοῦ τόπου τοῦτο λέγων · ἀλλ’ ἐκ τοῦ εἰπεῖν , ὅτι τῷ κατηγορουμένῳ δέον συνάγειν τὸ μεῖζον , δίδωσιν ἡμῖν ἐξωθεν νοῆσαι , ὅτι κἂν μὴ κατηγορούμενος ἢ ὁ παραβαλλόμενος καὶ τούτῳ τὸ μεῖζον συνάξομεν πάντως . Τινὲς μέντοι τὸ τῆς συνηγορίας μέρος τοῦ κοινοῦ τόπου ἐκτέμνοντες φασὶ τὸ ὑπὲρ τινὸς τῶν κοινῶν τόπων μὴ ἔχειν · μηδὲ αὐξήσιν ἐν αὐτῷ ἀνδραγαθήματος γίνεσθαι , τοῦτο γὰρ φασιν ἐγκωμίων ἔργον · εἰ δὲ πρόκειται , φασίν , ὑπὲρ τινὸς ἐν κοινῷ τόπῳ λέγειν , πάντως ἢ ὑπὲρ αὐτῶν ἐροῦμεν , καθ’ ὧν ἤδη εἴρηκαμεν , ἢ ὑπὲρ ἑτέρων . ἀλλ’ εἰ μὲν ὑπὲρ τούτων , καθ’ ὧν καὶ προεῖρηται , οἷον κατὰ φονέως καὶ ὑπὲρ φονέως , οὐκέτι τὸ πρᾶγμα ὡμολόγηται · τοῦ κοινοῦ τόπου ὁμολογουμένου
Lemmas: σύργαστρος , εἷς μέν ὁ ἄνθρωπος , ἕτερος δέ ὁ ζῷον · ἕτερος δέ ὁ οὐσία . εἶτα ὁ συναγωγή ἰπόω ὁ συμπέρασμα , συνάγω ὁ δύο πρότασις καί παρίστημι ὁ ἀλήθεια , ἀναγκαῖος ὁ ἄνθρωπος ἄρα οὐσία . ἐπεί γάρ ὁ μέν ἄνθρωπος ζῷον , ὁ δέ ζῷον οὐσία , ἀναγκαῖος ὁ ἕπω , ὁ ὁ ἄνθρωπος οὐσία εἰμί · καθό οὖν ἐκ δύο πρότασις συνάγω , συναγωγή λέγω καί καλέω · καθό δέ συμπεραίνω καί ἀπαρτίζω ὁ ἀληθής , συμπέρασμα ὀνομάζω . καί ἐπί ὁ σύγχρισις οὖν οὗτος θεωρέω , ὡς ἐάν εἶπον · ὁ Ἔχετος ἀπάνθρωπος καί ὠμός καί ἀναιρέω τις εἰμί · ὁ Φάλαρις ὁ ἐκεῖνος κακία παρελαύνω · ὁ Φάλαρις ἄρα ὁ μισέω καί διαβάλλω κατά ὁ ἔχω Ἀξιός . ὁ κατηγορέω . τις λέγω ὁ κατηγορέω ; καί μήv ὁ κοινός τόπος οὐ ἀεί αὔξησις ἔχω κακός , ἵνα ἐν ὁ αὐτός κατηγορέω , ἀλλά καί ἀγαθός · οὐ ὀφείλω οὖν εἶπον ὁ κατηγορέω , ἀλλά ὁ παραβάλλω , ἢ τίς τοιοῦτος · ἀποτέμνω γάρ οὗτος ὁ ἀπολογητικός μέρος ὁ κοινός τόπος , καί ὁ αὐτός ὑποπίπτω ἁμάρτημα οὗτος ποιέω , ἢ οὐ ἀποτέμνω ὁ ὁ συνηγορία μέρος ὁ κοινός τόπος οὗτος λέγω · ἀλλά ἐκ ὁ εἶπον , ὅτι ὁ κατηγορέω δήω συνάγω ὁ μείζων , δίδωμι ἐγώ ἐξωθεν νοέω , ὅτι κἀν μή κατηγορέω ἢ ὁ παραβάλλω καί οὗτος ὁ μείζων συνάγω πάντως . Τινές μέντοι ὁ ὁ συνηγορία μέρος ὁ κοινός τόπος ἐκτέμνω φημί ὁ ὑπέρ τις ὁ κοινός τόπος μή ἔχω · μηδέ αὔξησις ἐν αὐτός ἀνδραγάθημα γίγνομαι , οὗτος γάρ φημί ἐγκώμιον ἔργον · εἰμί δέ πρόκειμαι , φημί , ὑπέρ τις ἐν κοινός τόπος λέγω , πάντως ἢ ὑπέρ αὐτός εἴρω , κατά ὅς ἤδη εἴρω , ἢ ὑπέρ ἕτερος . ἀλλά εἰμί μέν ὑπέρ οὗτος , κατά ὅς καί προερέω , οἷος κατά φονεύς καί ὑπέρ φονεύς , οὐκέτι ὁ πρᾶγμα ὁμολογέω · ὁ κοινός τόπος ὁμολογέω