ocr.walz_rhetores_v2 walz_rhetores_v2_0200.1
περὶ τῶν προγυμνασμάτων αὐτοῦ βιβλίῳ καὶ περὶ τοῦτὸν διαλαμβάνει · περὶ μὲν τοῦ μύθους λέγων , ὅτι ποτὲ μὲν δεῖν αὐτὸν συντέλλεσθαι , ποτὲ δὲ ἀνίσθαι · πῶς δ’ ἂν , φησί , γένηται τοῦτο ; εἰ νῦν μὲν ψιλὸν αὐτὸν κατὰ ἀρχήσιν λέγομεν , νῦν δὲ λόγους πλάττομεν τῶν ὑποκειμένων προσώπων , οἷον ὡς ἐπὶ παραδείγματος · οἱ πίθηκοι συνελθόντες ἐβουλεύσαντο περὶ τοῦ χρήναι πόλιν οἰκίζειν , καὶ ἐπειδὴ ἐδόξεν αὐτοῖς , ἔμελλον ἀπτεσθαι τοῦ ἔργου . γέρων οὖν πίθηκος ἐπέσχε αὐτοὺς εἰπών , ὅτι ὄζον ἂν ἀλώσονται περιβολῶν ἐντὸς ἀποληφθέντες · οὕτως ἂν συντέμοις · εἰ δὲ ἐκτείνειν βούλοιο , ταύτῃ πρόαγε · οἱ πίθηκοι συνελθόντες ἐβουλεύσαντο περὶ πόλεως οἰκισμού , καὶ δὴ τις παρελθὼν ἐδημηγόρησεν , ὅτι χρή καὶ αὐτοὺς πόλιν ἔχειν · ὁρᾶτε γάρ , φησίν , ὡς εὐδαίμονες διὰ τοῦτο οἱ ἄνθρωποι , καὶ οἶκον ἔχει ἕκαστος αὐτῶν , καὶ εἰς ἐκκλησίαν οἱ σύμπαντες καὶ εἰς θέατρον ἀναβαίνουσι , τέρποντες τὰς ψυχὰς αὐτῶν θεάμασί τε καὶ ἀκούσμασι παντοδαποῖς . καὶ οὕτω πρὸς γε λέγων , ὅτι καὶ τὸ ψήφισμα ἐγέγραπτο , καὶ λόγον πλάττει περὶ τοῦ γέγοντος τοῦ πιθήκου . Ταῦτα περὶ τοῦ ἐν τῷ μύθῳ μύθους εἰπὼν ὁ λογιώτατος Ἑρμογένης λέγει καὶ περὶ τῆς ἐν αὐτῷ φράσεως τάδε · τὴν δὲ ἀπαγγελίαν βούλοται περιόδων ἀλλοτριαν εἶναι γλυκύτητος ἐγγύς . Ἔτι οἱ ἄλλοι τεχνογράφοι ἀρετὰς εἶναι μύθου λέγουσι τέσσαρας · σαφήνειαν , συντομίαν , πιθανότητα , ἡδονήν · ὁ δὲ γε Ἀρθόνιος οὐδὲ τούτων μνημονεύει · ὁ δὲ Γεωμέτης τάδε καὶ αὐτὸς περὶ τῆς τοῦ μύθου φράσεως λέγει . „ Περὶ δὲ τῆς τοῦ μύθου φράσεως ἐκεῖνο πᾶσιν ἔστω κατάδηλον , ὡς ὁ μῦθος αὐτὸ τοῦτο πρῶτον καθ’ ἑαυτὸν γλυκεῖαν ἔχει τὴν ἔννοιαν · ἐστὶν οὖν ἡ μὲν ἔννοια τῆς γλυκύτητος , ἀκόλουθος δὲ ταύτῃ πάντως καὶ ἡ λοιπὴ φράσις , ἀφελὴς καὶ σαφής . Ἀφελὴς δὲ καὶ σαφὴς ἡ ταῖς κυρίως καθαραῖς χρωμένῃ τῶν λέξεων , ἤγουν ταῖς ἐπιθέτοις , καὶ
Lemmas: περί ὁ προγύμναση αὐτός βιβλίον καί περί οὗτος διαλαμβάνω · περί μέν ὁ μῦθος λέγω , ὅτι ποτέ μέν δήω αὐτός συντέλλω , ποτέ δέ ἀνίημι · πῶς δέ εἄν , φημί , γίγνομαι οὗτος ; εἰμί νῦν μέν ψιλός αὐτός κατά ἀρχή λέγω , νῦν δέ λόγος πλάσσω ὁ ὑπόκειμαι πρόσωπον , οἷος ὡς ἐπί παράδειγμα · ὁ πίθηκος συνέρχομαι βουλεύω περί ὁ χρή πόλις οἰκίζω , καί ἐπεί δοκέω αὐτός , μέλλω ἅπτω ὁ ἔργον . γέρων οὖν πίθηκος ἐπέχω αὐτός εἶπον , ὅτι ὄζω εἄν ἁλίσκομαι περιβολή ἐντός ἀπολαμβάνω · οὕτως εἄν συντέμνω · εἰμί δέ ἐκτείνω βούλομαι , οὗτος προάγω · ὁ πίθηκος συνέρχομαι βουλεύω περί πόλις οικισμός , καί δή τις παρέρχομαι δημηγορέω , ὅτι χρή καί αὐτός πόλις ἔχω · ὁράω γάρ , φημί , ὡς εὐδαίμων διά οὗτος ὁ ἄνθρωπος , καί οἶκος ἔχω ἕκαστος αὐτός , καί εἰς ἐκκλησία ὁ σύμπας καί εἰς θέατρον ἀναβαίνω , τέρπω ὁ ψυχή αὐτός θέαμα τε καί ἄκουσμα παντοδαπός . καί οὗτος πρός γε λέγω , ὅτι καί ὁ ψήφισμα γράφω , καί λόγος πλάσσω περί ὁ γίγνομαι ὁ πίθηκος . οὗτος περί ὁ ἐν ὁ μῦθος μῦθος εἶπον ὁ λόγιος Ἑρμογένης λέγω καί περί ὁ ἐν αὐτός φράσις ὅδε · ὁ δέ ἀπαγγελία βούλομαι περίοδος ἀλλότριος εἰμί γλυκύτης ἐγγύς . ἔτι ὁ ἄλλος τεχνογράφος ἀρετή εἰμί μῦθος λέγω τέσσαρες · σαφήνεια , συντομία , πιθανότης , ἡδονή · ὁ δέ γε Ἁρθονίος οὐδέ οὗτος μνημονεύω · ὁ δέ Γεωμέτης ὅδε καί αὐτός περί ὁ ὁ μῦθος φράσις λέγω . „ περι δέ ὁ ὁ μῦθος φράσις ἐκεῖνος πᾶς ἵστημι κατάδηλος , ὡς ὁ μῦθος αὐτός οὗτος πρῶτος κατά ἑαυτοῦ γλυκύς ἔχω ὁ ἔννοια · εἰμί οὖν ὁ μέν ἔννοια ὁ γλυκύτης , ἀκόλουθος δέ οὗτος πάντως καί ὁ λοιπός φράσις , ἀφελής καί σαφής . ἀφελής δέ καί σαφής ὁ ὁ κύριος καθαρός χράω ὁ λέξις , ἤγουν ὁ ἐπίθετος , καί