ocr.walz_rhetores_v2 walz_rhetores_v2_0559.1
δείχνυσι λόγῳ οὕτωσί πως λέγων · καὶ τὴν εἰσφορὰν , τοῦ νόμου τινὲς εἶναι δεδώκασι γύμνασμα . ἔστι μὲν γὰρ σχεδὸν ὅλη ὑπόθεσις , οὐ μὴν ἀπαντα σώζει τὰ τῆς ὑποθέσεως · οἷς μὲν γὰρ ὅλως περίστασιν δέχεται , ὑπερβαίνει τὴν θέσιν , οἷς δὲ σαφῆ μὴ σώζῃ τὴν περίστασιν , ὑποθέσεως λείπεται . καὶ μὴν εἴπῃ τις τελεωτέραν μᾶλλον εἶναι τὴν θέσιν τῆς νόμου εἰσφορᾶς , εἰ δὴ ἡ μὲν θέσις καθολικώτερόν ἐστιν , μὴ ἔχουσα περίστασιν , ἡ δὲ τοῦ νόμου εἰσφορὰ μερικώτερον . καὶ λέγομεν , ὅτι ἐπειδὴ τὰ παρόντα γυμνάσματα πρὸς τοὺς τελείους λόγους ἡμᾶς προγυμνάζουσιν , ἤγουν πρὸς τὰς ὑποθέσεις , ἐκεῖνο δοκεῖ τελεώτερον , τὸ μᾶλλον προγυμνάζον εἰς τὴν ὑπόθεσιν . τοιούτον δέ ἐστιν ἡ τοῦ νόμου εἰσφορὰ μᾶλλον τῆς θέσεως κοινωνοῦσα τῇ ὑποθέσει , διὰ τὸ περίστασιν δέχεσθαι . εἰ δὲ τις λέγει , ὅτι καὶ ἡ θέσις περίστασιν δέχεται , ἔχει γὰρ τὸ πρᾶγμα , ὕπερ ἐστὶ τῶν περιστατικῶν , λέγομεν ὅτι οὐχ ἔστι τὸ πρᾶγμα τῶν κυρίως περιστατικῶν , ἀλλὰ τὰ λοιπὰ ὡς περιϊστάμενα τὸ πρᾶγμα · ἀνάγκη γὰρ τὸ πρᾶγμα ὑπὸ τούδε πραχθῆναι τοιῶδε κατὰ τόνδε τὸν χρόνον ἐν τῷδε τῷ τόπῳ διὰ τὴνδε τὴν αἰτίαν . τινὲς δὲ λέγουσιν , ὅτι οὐκ ὠφείλεν ὅλως ταῖς ῥητορικαῖς γυμνασίαις συνταχθῆναι ἡ θέσις · ἡ γὰρ θέσις , φασί , περὶ τῶν καθόλου διαλέγεται · τὸ γὰρ εἰ γαμητέον , εἰ πλευστέον , εἰς καθολικήν · τὸ δὲ περὶ τῶν καθόλου ζητεῖν φιλοσόφων , οὐ τῶν ῥητόρων ἐστιν , οἷον θέσις τὸ , εἰ γαμητέον , ὅμως γυμνάζον πρὸς τὸ δύνασθαι λέγειν , ὅταν δὴ ἐπὶ τῶν μερικῶν · διὰ τοῦτο τοῖς γυμνάσμασιν συντάττομεν καὶ αὐτήν · τῇ γὰρ θέσει προσθέντες τὸ ἀπὸ τοῦ τρόπου περιστατικόν , οἷον τὸ Σωκράτης ἢ Πλάτων , ποιοῦμεν αὐτὴν μερικήν , τουτέστιν ὑπόθεσιν . Ἐτι δὲ καὶ εὔχερεστέραν καὶ ἀπλουστέραν ἔχον τὴν διαίρεσιν , εὐκολώτερον γὰρ τὸ συστήναι τῷ γαμητέον Σωκράτη , ὕπερ ἐστὶν ὑπόθεσις · ἐν ἐκείνῳ γὰρ τὰ
Lemmas: δείκνυμι λόγος οὕτως πως λέγω · καί ὁ εἰσφορά , ὁ νόμος τις εἰμί δίδωμι γύμνασμα . εἰμί μέν γάρ σχεδόν ὅλος ὑπόθεσις , οὖον μήv ἅπας σῴζω ὁ ὁ ὑπόθεσις · ὅς μέν γάρ ὅλως περίστασις δέχομαι , ὑπερβαίνω ὁ θέσις , ὅς δέ σαφής μή σώζω ὁ περίστασις , ὑπόθεσις λείπω . καί μήv εἶπον τις τέλειος μᾶλλον εἰμί ὁ θέσις ὁ νόμος εἰσφορά , εἰμί δή ὁ μέν θέσις καθολικός εἰμί , μή ἔχω περίστασις , ὁ δέ ὁ νόμος εἰσφορά μερικός . καί λέγω , ὅτι ἐπεί ὁ πάρειμι γύμνασμα πρός ὁ τέλειος λόγος ἐγώ προγυμνάζω , ἤγουν πρός ὁ ὑπόθεσις , ἐκεῖνος δοκέω τέλειος , ὁ μᾶλλον προγυμνάζω εἰς ὁ ὑπόθεσις . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ὁ νόμος εἰσφορά μᾶλλον ὁ θέσις κοινωνέω ὁ ὑπόθεσις , διά ὁ περίστασις δέχομαι . εἰμί δέ τις λέγω , ὅτι καί ὁ θέσις περίστασις δέχομαι , ἔχω γάρ ὁ πρᾶγμα , ὑπέρ εἰμί ὁ περιστατικός , λέγω ὅτι οὐ εἰμί ὁ πρᾶγμα ὁ κύριος περιστατικός , ἀλλά ὁ λοιπάς ὡς περιίστημι ὁ πρᾶγμα · ἀνάγκη γάρ ὁ πρᾶγμα ὑπό ὅδε πράσσω τοιόσδε κατά ὅδε ὁ χρόνος ἐν ὅδε ὁ τόπος διά ὅδε ὁ αἴτιος . τις δέ λέγω , ὅτι οὐ ὀφείλω ὅλως ὁ ῥητορικός γυμνασία συντάσσω ὁ θέσις · ὁ γάρ θέσις , φημί , περί ὁ καθόλου διαλέγω · ὁ γάρ εἰμί γαμητέον , εἰμί πλευστέος , εἰς καθολικός · ὁ δέ περί ὁ καθόλου ζητέω φιλόσοφος , οὖον ὁ ῥήτωρ εἰμί , οἷος θέσις ὁ , εἰμί γαμητέον , ὅμως γυμνάζω πρός ὁ δύναμαι λέγω , ὅταν δή ἐπί ὁ μερικός · διά οὗτος ὁ γύμνασμα συντάσσω καί αὐτός · ὁ γάρ θέσις προστίθημι ὁ ἀπό ὁ τρόπος περιστατικός , οἷος ὁ Σωκράτης ἢ Πλάτων , ποιέω αὐτός μερικός , τουτέστιν ὑπόθεσις . ἔτι δέ καί εὐχερής καί απλουστερος ἔχω ὁ διαίρεσις , εὔκολος γάρ ὁ συνίστημι ὁ γαμητέον Σωκράτης , ὑπέρ εἰμί ὑπόθεσις · ἐν ἐκεῖνος γάρ ὁ