ocr.walz_rhetores_v2 walz_rhetores_v2_0612.1
ἐπαινέσομεν αὐτήν , ὡς ἀληθῶς ἔχουσαν , ἐὰν δὲ ὁποῖα δεῖ εἶναι , ὡς εἰκὸς ἔχουσαν · ἐπὶ τῶν χρείων αἱ μὲν εἰσὶν ἀπλᾶι , αἱ δὲ πρὸς τι · ἀπλαὶ μὲν , οἷον Ἰσοκράτης ἔφη , τῆς παιδείας τὴν μὲν ὄψαν πικρὰν · πρὸς 5 τι δὲ , οἷον Πλάτων ἐρωτηθεὶς , ποῦ οἰκοῦσιν αἱ Μοῦσαι , ἐν ταῖς τῶν πεπαιδευμένων , ἔφη , ψυχαῖς . Τῶν δὲ προγυμνασμάτων καὶ μερῶν ὄντων καὶ ὅλων ἡ χρεία τῶν μερῶν ἂν εἴη · αὐτὴ γὰρ ἐφ’ ἑαυτῆς οὐκ ἂν πληροῖ μόνη ὑπόθεσιν · ἐπὶ τριῶν ὄντων τῶν εἰδῶν , ὡς ἤδη δεδήλω - 10 ται , τῆς ῥητορικῆς , ἡ χρεία προδήλως μὲν τῷ συμβουλευτικῷ χρησιμεύει · πάντως γὰρ ἐπὶ τι προτρέπει χρηστὸν , ἢ πονηροῦ τινος ἀπεῖργει · συντελεῖ δ’ ἂν καὶ πρὸς τὰ ἄλλα διὰ τοῦ ἐν τῷ προοιμίῳ τοῦ φήσαντος ἐπαινοῦν · τῷ δικανικῷ δὲ διὰ τοῦ ἀπὸ παραδειγμάτων εἰκὸς · ἀλλὰ 15 καὶ τοῖς μέρεσι τοῦ πολιτικοῦ λόγου συντελεῖ τῷ μὲν προοιμίῳ διὰ τοῦ ἐν τῷ ἐπαίνῳ τοῦ εἰρηκότος προοιμίου · τῇ δὲ διηγήσει διὰ τῆς παραγραφῆς , τοῖς δὲ ἀγῶσι κἂν μὴ ἀντιτιθῶμεν διὰ τοῦ κατασκευάζειν τὸ καλῶς εἰρῆσθαι · τοῖς δὲ ἐπιλόγοις διὰ τῆς παραίνεσεως , ἐν οἷς ζη - 20 λοῦν ταῦτα προτρέπομεν · ἡ δὲ χρεία τοῖς μὲν ὀκτὼ τούτοις τέμνεται κεφαλαίοις , οἷον ἐγκωμίῳ τοῦ εἰρηκότος βραχεῖ καὶ οὐκ εἰς μῆκος ἐκτεινομένῳ · οὐ γὰρ καὶ διὰ πάντων πρόεισι τῶν ἐγκωμιαστικῶν κεφαλαίων , ἵνα μὴ μείζων ἢ τὸ προοίμιον τῆς ὑποθέσεως · ἔπειτα μετ’ αὐτὸ 25 τῇ παραφράσει , εἶτα τῷ εἰκῶ , καὶ τῷ ἀληθεῖ , ἃ ἐκ τῆς αἰτίας καὶ τοῦ ἐναντίου Ἀρθόνιος εἶπεν . εἶτα τῷ ἀπὸ παραδειγμάτων , ὁ πάλιν διπλόν , ἐκ πράξεως καὶ προσώπον · ὧν τὸ μὲν παράδειγμα τὸ ἀπὸ προσώπου , ἡ δὲ παραβολὴ τὸ ἀπὸ πράξεως λέγεται · καὶ ἐπὶ πᾶσῃ τῇ ἀφ’ 30 ἑτέρων κρίσει , μεθ’ ἣν ἂν δὴ καὶ ἐπὶ βραχεῖαν τινα παρακλῆσιν ἐρχόμεθα . καὶ τούτοις μὲν τέμνεται τοῖς ὀκτὼ . Ἰστέον δὲ , ὅτι τινες μετὰ τὸ εἰκὸς τὸ ἀπὸ παραβολῆς τάττουσιν , ὅπερ ἐστὶ μέρος τοῦ εἰκὸς , ἐμπίπτον
Lemmas: ἐπαινέω αὐτός , ὡς ἀληθής ἔχω , ἐάν δέ ὁποῖος δεῖ εἰμί , ὡς εἰκός ἔχω · ἐπί ὁ χράω ὁ μέν εἰμί ἁπλόος , ὁ δέ πρός τίς · ἁπλόος μέν , οἷος Ἰσοκράτης φημί , ὁ παιδεία ὁ μέν ὄψαν πικρός · πρός 5 τίς δέ , οἷος Πλάτων ἐρωτάω , ποῦ οἰκέω ὁ Μοῦσα , ἐν ὁ ὁ παιδεύω , φημί , Ψυχή . ὁ δέ προγύμναση καί μέρος εἰμί καί ὅλος ὁ χρεία ὁ μέρος εἄν εἰμί · αὐτός γάρ ἐπί ἑαυτοῦ οὐ εἄν πληρόω μόνος ὑπόθεσις · ἐπί τρεῖς εἰμί ὁ εἶδος , ὡς ἤδη δῆλος - 10 ὁ , ὁ ῥητορικός , ὁ χρεία πρόδηλος μέν ὁ συμβουλευτικός χρησιμεύω · πάντως γάρ ἐπί τίς προτρέπω χρηστός , ἢ πονηρός τις ἀπείργω · συντελής δέ εἄν καί πρός ὁ ἄλλος διά ὁ ἐν ὁ προοίμιον ὁ φημί ἐπαινέω · ὁ δικανικός δέ διά ὁ ἀπό παράδειγμα εἰκός · ἀλλά 15 καί ὁ μέρος ὁ πολιτικός λόγος συντελής ὁ μέν προοίμιον διά ὁ ἐν ὁ ἔπαινος ὁ ἐρῶ προοίμιον · ὁ δέ διήγησις διά ὁ παραγραφή , ὁ δέ ἀγών κἀν μή ἀντιτίθημι διά ὁ κατασκευάζω ὁ καλῶς εἴρω · ὁ δέ ἐπίλογος διά ὁ παραίνεσις , ἐν ὅς ζῶ - 20 Λουν οὗτος προτρέπω · ὁ δέ χρεία ὁ μέν ὀκτώ οὗτος τέμνω κεφάλαιος , οἷος ἐγκώμιον ὁ ἐρῶ βραχύς καί οὐ εἰς μῆκος ἐκτείνω · οὖον γάρ καί διά πᾶς πρόειμι ὁ ἐγκωμιαστικός κεφάλαιος , ἵνα μή μείζων ἢ ὁ προοίμιον ὁ ὑπόθεσις · ἔπειτα μετά αὐτός 25 ὁ παράφρασις , εἶτα ὁ εἰκών , καί ὁ ἀληθής , ὁ ἐκ ὁ αἴτιος καί ὁ ἐναντίος Ἁρθονίος εἶπον . εἶτα ὁ ἀπό παράδειγμα , ὁ πάλιν διπλόν , ἐκ πρᾶξις καί πρόσωπον · ὅς ὁ μέν παράδειγμα ὁ ἀπό πρόσωπον , ὁ δέ παραβολή ὁ ἀπό πρᾶξις λέγω · καί ἐπί πᾶς ὁ ἀπό 30 ἕτερος κρίσις , μετά ὅς εἄν δή καί ἐπί βραχύς τις παράκλησις ἔρχομαι . καί οὗτος μέν τέμνω ὁ ὀκτώ . ἰστέον δέ , ὅτι τις μετά ὁ εἰκός ὁ ἀπό παραβολή τάσσω , ὅσπερ εἰμί μέρος ὁ εἰκός , ἐμπίπτω