ocr.walz_rhetores_v2 walz_rhetores_v2_0403.1
ἐπ’ ἐκείνῳ Δημοσθένης . Λέγεται δευτερολογία · καὶ ἡ διττολογία , καὶ γὰρ δευτερολογεῖν φαμεν τὸ διττολογεῖν καὶ δεύτερον τὰ αὐτὰ λέγειν . γίνεται δὲ κατὰ τοῦτο τὸ σημαίνόμενον ἡ δευτερολογία , ἵνιχα τοῦ πράγματος ἀποδειχθέντος ἀνακεφαλαιώσιν ποιούμεθα τῶν προειρημένων καὶ οἷονεὶ δεύτερον τὰ αὐτὰ λέγομεν · ὡς ἔχει ἐν τῷ παραπροσβείας τῷ ῥήτορι · „ συλλογίσασθαι δὴ βούλομαι τὰ κατηγορούμενα “ καὶ τὰ ἕξης , καὶ ἐν τῷ περὶ συμμορίων , „ ἵνα δ’ , ὦ Ἀθηναῖοι , μὴ μακρὰ λέγων ἐνοχλῶ , τὰ κεφάλαια ὧν συμβουλεύω φράσας ἄπειμι . παρασκευάζεσθαι μὲν γὰρ πρὸς τοὺς ὑπάρχοντας κελεύω ἐχθροὺς , ἀμύνεσθαι δὲ βασιλέα καὶ πάντας , ἐὰν ἀδικεῖν ἐπιχειρῶσι ταύτῃ τῇ δυνάμει φημὶ δεῖν , ἀρχεῖν δὲ μηδενὸς μήτε λόγου μήτε ἔργου ἀδίκου . τὰ δὲ ἔργα ἡμῶν , ὅπως ἀξία ἔσται τῶν προγόνων σκοπεῖν , μὴ τοὺς ἐπὶ τοῦ βήματος λόγους · “ ἅπερ γὰρ ἔλεγεν ἐν τοῖς ἀγῶσιν ἀποδεικνύς , τὰ αὐτὰ πάλιν καὶ ἐν ἐπιλόγοις λέγει ἀνακεφαλαιούμενος · πολλὰ τοιαῦτα καὶ ἐν τῇ θείᾳ γραφῇ , καὶ μάλιστα ἐν τῷ Χρυσοστόμῳ . τεσσάρων οὖν τρόπων ὄντων τῆς δευτερολογίας , ὡς δέδεικται , τῷ τελευταίῳ φησὶν ὁ Ἀριθόνιος τὸν κοινὸν εἰκέναι τόπον · ἴδωμεν οὖν τί διαφέρει ὁ τοιοῦτος τρόπος τῆς δευτερολογίας τοῦ λόγου · διαφέρει δὲ καθ’ὃ καὶ τοῦ ὅλου τὸ μέρος διαφέρει · ἐπειδὴ γὰρ μετὰ τὰς ἀποδείξεις πρῶτον ἀνακεφαλαιοῦμεθα τῶν ἐν ἀγῶσι τὰ καιριώτερα , εἴθ’ οὕτως αὐξομεν τὰ ἀποδεδειγμένα εἴτε ἱεροσυλία τυχὸν εἴη , εἴτε φόνος , δευτερολογία μὲν λέγεται ἡ ἀνακεφαλαιώσις μόνη · ἐπίλογος δὲ ἀμφότερα , ἡ τε δευτερολογία , καὶ ἡ τοῦ πράγματος αὔξησις · ἀλλ’ ἐπειδὴ τὴν διαφορὰν τῆς δευτερολογίας καὶ τοῦ ἐπιλόγου παρεστήσαμεν , φέρε ἴδωμεν καὶ πῶς ἔοικεν ἑκατέρῳ αὐτῶν ὁ κοινὸς τόπος · τῇ μὲν οὖν
Lemmas: ἐπί ἐκεῖνος Δημοσθένης . λέγω δευτερολογία · καί ὁ δισσολογία , καί γάρ δευτερολογέω φημί ὁ δισσολογέω καί δύο ὁ αὐτός λέγω . γίγνομαι δέ κατά οὗτος ὁ σημαίνω ὁ δευτερολογία , ἵνιχα ὁ πρᾶγμα ἀποδείκνυμι ἀνακεφαλαίωσις ποιέω ὁ προερέω καί οἱονεί δύο ὁ αὐτός λέγω · ὡς ἔχω ἐν ὁ παραπροσβείας ὁ ῥήτωρ · „ συλλογίζομαι δή βούλομαι ὁ κατηγορέω “ καί ὁ έξειμι , καί ἐν ὁ περί συμμορία , „ ἵνα δέ , εἰμί Ἀθηναῖος , μή μακρός λέγω ἐνοχλέω , ὁ κεφάλαιος ὅς συμβουλεύω φράζω ἄπειμι . παρασκευάζω μέν γάρ πρός ὁ ὑπάρχω κελεύω ἐχθρός , ἀμύνω δέ βασιλεύς καί πᾶς , ἐάν ἀδικέω ἐπιχειρέω οὗτος ὁ δύναμις φημί δήω , ἄρχω δέ μηδείς μήτε λόγος μήτε ἔργον ἄδικος . ὁ δέ ἔργον ἐγώ , ὅπως ἄξιος εἰμί ὁ πρόγονος σκοπέω , μή ὁ ἐπί ὁ βῆμα λόγος · “ ὅσπερ γάρ λέγω ἐν ὁ ἀγών ἀποδείκνυμι , ὁ αὐτός πάλιν καί ἐν ἐπίλογος λέγω ἀνακεφαλαιόομαι · πολύς τοιοῦτος καί ἐν ὁ θεῖος γράφω , καί μάλιστα ἐν ὁ Χρυσόστομος . τέσσαρες οὖν τρόπος εἰμί ὁ δευτερολογία , ὡς δείκνυμι , ὁ τελευταῖος φημί ὁ Ἀριθόνιος ὁ κοινός εἰκέναι τόπος · ὁράω οὖν τίς διαφέρω ὁ τοιοῦτος τρόπος ὁ δευτερολογία ὁ λόγος · διαφέρω δέ καθίημι καί ὁ ὅλος ὁ μέρος διαφέρω · ἐπεί γάρ μετά ὁ ἀποδείκνυμι πρῶτος ἀνακεφαλαιόω ὁ ἐν ἀγών ὁ καίριος , ἔτι οὕτως αὐξάνω ὁ ἀποδείκνυμι εἴτε ἱεροσυλία τυγχάνω εἰμί , εἴτε φόνος , δευτερολογία μέν λέγω ὁ ἀνακεφαλαίωσις μόνος · ἐπίλογος δέ ἀμφότερος , ὁ τε δευτερολογία , καί ὁ ὁ πρᾶγμα αὔξησις · ἀλλά ἐπεί ὁ διαφορά ὁ δευτερολογία καί ὁ ἐπίλογος παρίστημι , φέρω ὁράω καί πῶς ἔοικα ἑκάτερος αὐτός ὁ κοινός τόπος · ὁ μέν οὖν