ocr.walz_rhetores_v1 walz_rhetores_v1_0527.1
χοντος ἐπιείκειαν · τίνα δὴ καὶ ζηλῶν ταῦτα τολμᾶς τὸν συμφοιτητήν , ἢ τὸν διδάσκαλον · ὁ μὲν ὑπεραλγεῖ τοῦ πλήττοντος εἰ πληγήσεται , ὁ δ’ ἐξήρτησε τῷ διδασκάλῳ τὴν ἐπιβουλὴν · οὔτε τούτων ἐμμήσω τῆς ἐπιεικείας , οὔτε ἐκείνων τῆς προδοσίας ἐξήλωσας · ἀλλὰ τί μέμφομαι τὸν εἰς τοσοῦτο δέος προκινδυνεύσαντα ; θρασύς μὲν ὁ ἀνήρ , ἀλλ’ ὅσον τὸ θράσος παραλογώτατον , τοσοῦτον τὸ τοῦ διδασκάλου προκινδυνεῦν τολμᾶν εὐλογώτατον · ὡς πολλὴν γε τὴν εἰς τὸν διδάσκαλον ζῆσιν ἐνέφηνας ἄνθρωπε , οὕτω θρασυνόμενος ἄτοπα , ἀλλ’ ἔχει ἱκανῶς τὴν ὑπὲρ τοῦ διδασκάλου τόλμαν μαθών · μάθε δὴ μοι καὶ τὴν τούτου λοιπὴν ἐπιείκειαν · ἀλλὰ γάρ , ὦ σὺ νῦδε μαθητὰ καὶ φιλόχρυσε , ἐφ’ οἷον ἡμᾶς ἄγεις τὸν διδάσκαλον , εἰς ἡλίκον ἡμᾶς ἐκίνησας τὸ κακόν , ἀνελεῖν τὸν ἰώμενον , δεσμεῖν τὸν οὐκ ἀντεινόντα , ξυναρπάζειν τὸν οὐ μαχομενον , ὦ καὶ σὺ δέσποτα καὶ πάντες οἱ λοιποὶ τοῦ γράμματος ἐμπειροί , μὴ μοι φθόνος ὑμᾶς ἔλοι καὶ νόσημα βάσκανον , ἀκριβῶς οἴδατε τὸν νόμον , τὸν Μεσσίαν οὐκ ἠγνοήσατε · ἐμβαθύνατε τῷ γράμματι τὸν νοῦν , ἐρευνήσατε τὴν ἐθνῶν προσδοχίαν , ἐξακριβώσασθε καὶ γνοῖητ’ ἂν τοῦτον εἶναι τὸν προσδοκώμενον , μηδὲ πρὸς τὴν ἀλήθειαν μύσομεν , μηδὲ φθόνος ἡμῶν στρατηγείτω · ἔχομεν ὅν ἠλπίζομεν , ἔχομεν ὅν αἱ γραφαὶ κηρύττουσιν , ἦκεν ὁ προσδοκώμενος , ἐπίστασθε τὴν γένεσιν , τὸν ἀστέρα τὸν ἐξ οὐρανῶν , ἐν Ἰορδάνει φωνὴν , τὰλλα πάντα , ὡς καινὰ καὶ θεὸν ἦκειν ἡμῖν μαρτυροῦντα , κἂν θνητὸς ἢ τὸ φαινόμενον , ἀλλὰ γε θεὸς τὸ νοοῦμενον · μὴ δὴ τὸν νομοθέτην ἀνέλωμεν , οὐκ εἰς καλὸν ἡμῖν οἶδα τελευτήσει τὰ τῆς ἐπιβουλῆς , δώσομεν δίκας , εἰ καὶ μηδὲν ἄλλο , τὸν γε πάντως οὐχ ὑπεύθυνον εὐθύνοντες · ὁ δέ , οἶμαι , καινοτομήσει τὴν τελευτήν , [ ὡς καὶ τὴν τελευτὴν ] ὡς καὶ τὴν γένεσιν πρότερον .
Lemmas: Χόντος ἐπιείκεια · τίς δή καί ζηλόω οὗτος Τολμᾶς ὁ συμφοιτητής , ἢ ὁ διδάσκαλος · ὁ μέν ὑπεραλγέω ὁ πλήσσω εἰμί πλήσσω , ὁ δέ ἐξαρτάω ὁ διδάσκαλος ὁ ἐπιβουλή · οὔτε οὗτος ἐμέω ὁ ἐπιείκεια , οὔτε ἐκεῖνος ὁ προδοσία ἐξελαύνω · ἀλλά τίς μέμφομαι ὁ εἰς τοσοῦτος δέος προκινδυνεύω ; θρασύς μέν ὁ ἀνήρ , ἀλλά ὅσος ὁ θράσος παράλογος , τοσοῦτος ὁ ὁ διδάσκαλος προκινδυνεύω τολμάω εὔλογος · ὡς πολύς γε ὁ εἰς ὁ διδάσκαλος ζῆσις ἐμφαίνω ἄνθρωπος , οὗτος θρασύνω ἄτοπος , ἀλλά ἔχω ἱκανῶς ὁ ὑπέρ ὁ διδάσκαλος τόλμα μανθάνω · μανθάνω δή ἐγώ καί ὁ οὗτος λοιπός ἐπιείκεια · ἀλλά γάρ , εἰμί σύ νῦ μαθητός καί φιλόχρυσος , ἐπί οἷος ἐγώ ἄγω ὁ διδάσκαλος , εἰς ἡλίκος ἐγώ κινέω ὁ κακός , ἀναιρέω ὁ ἰάομαι , δεσμέω ὁ οὐ ἀντείνω , συναρπάζω ὁ οὖον μάχομαι , εἰμί καί σύ δεσπότης καί πᾶς ὁ λοιπός ὁ γράμμα ἔμπειρος , μή ἐγώ φθόνος σύ αἱρέω καί νόσημα βάσκανος , ἀκριβῶς οἶδα ὁ νόμος , ὁ Μεσσίας οὐ ἀγνοέω · ἐμβαθύνω ὁ γράμμα ὁ νόος , ἐρευνάω ὁ ἔθνος πρόσδοχος , ἐξακριβόω καί γιγνώσκω εἄν οὗτος εἰμί ὁ προσδοκάω , μηδέ πρός ὁ ἀλήθεια μύω , μηδέ φθόνος ἐγώ στρατηγέω · ἔχω ὅς ἐλπίζω , ἔχω ὅς ὁ γραφή κηρύσσω , ἵημι ὁ προσδοκάω , ἐφίστημι ὁ γένεσις , ὁ ἀστήρ ὁ ἐκ οὐρανός , ἐν Ἰορδάνης φωνή , ὅς πᾶς , ὡς καινός καί θεός ἥκω ἐγώ μαρτυρέω , κἀν θνητός ἢ ὁ φαίνω , ἀλλά γε θεός ὁ νοέω · μή δή ὁ νομοθέτης ἀναιρέω , οὐ εἰς καλός ἐγώ οἶδα τελευτάω ὁ ὁ ἐπιβουλή , δίδωμι δίκη , εἰμί καί μηδείς ἄλλος , ὁ γε πάντως οὐ ὑπεύθυνος εὐθύνω · ὁ δέ , οἴομαι , καινοτομώ ὁ τελευτή , [ ὡς καί ὁ τελευτή ] ὡς καί ὁ γένεσις πρότερος .