ocr.walz_rhetores_v1 walz_rhetores_v1_0317.1
οἰκείας ὧμεως ἔραζν πιθανώτερον , ὅσον τὰ μὲν ἑαυτῶν ἀκριβέστερον ἐγνώμεν , ἃ δὲ μὴ πρόσσεστι μόνον εἰκάζομεν · ὥστε εἰ τὸ μᾶλλον εἰδέναι πλέον παρασκευάζει ποθεῖν , οἰκείας ὧμεως ἐτοιμότερον ἔρως ἐγγίνεται , καὶ μᾶλλον παραλόγον ἔραστής ἑτέρου φανείς , ἢ μορφῆς οἰκείας ἕλκωζς , ὥστε ἢ τὴν ὥραν ἀναιρετέον τοῦ νέου , ἢ τιθεμένου συγχωρητέον τῷ πόθῳ · ἔρως δὲ ἑαυτοῦ καὶ τὴν οἰκείαν ὥραν πόθου δεξάμενος εὑρεσιν , ὅθεν ἐπόθει , παρὰ τοῦτον ἠπείγετο · τῆς γοῦν ἐν ὕδασιν ἰδέας ἀλοῦς , ἐπὶ τῶν ὑδάτων τὸ φαινόμενον ἔσπεργεν . Οἶδα τοίνυν , ὅτι τινὲς ἀντεροῦσιν , ὡς οὐχ οἷόν τε εἶναι , σκιὰς ἔρασθῆναι τὸν νέον , ἐγὼ δέ , ὅσον ἔραζν τις αὐτὸν συγχωρήσεις , τοσοῦτον ἂν φαίην ἀμαρτάνειν εἰς κρίσιν . ἔρως γὰρ , περὶ ὁ ποθεῖ , κρίνειν οὐκ ἐγνώχεν · αἱ γὰρ ὁποσοῦν ἐπιθυμίαι τὸ κρίνειν τοῖς ἐπιθυμοῦσιν οὐ καταλείπουσιν · τοσαύτῳ δὲ μᾶλλον ἀφαιρεῖται τὴν κρίσιν , ὅσῳ καὶ μειζον παντὸς γέγονεν ἔρωτος · ἴδη δὲ καὶ πολλοὶ σωμάτων αὐοχρῶν ἔρασται καθεστήκασιν · κάλλιονς μὲν ἔρως προῆρχεται , ὁ δὲ μὴ καλὸν εἰδὲ τις , τοῦτο δι’ ἔρωτος ἔκρινεν ἄριστον . ὅθεν οὐδὲν ἀπεικὸς , οὐδὲ Νάρκισσον ἐμπεσόντα εἰς ἔρωτα τὴν σκιὰν τιμᾶν ὡς ἐρώμενον · ἀεὶ γὰρ τι μειζον ὁ πόθος οἷς ποθεῖ περιτίθησιν · οὐκοῦν οὐδὲν ἀπεικὸς , οὐδὲ Νάρκισσον ποθεῖν τὸ τῆς οἰκείας ὧμεως εἴδωλον · σφαλεῖς δὲ τὰ πρῶτα τὴν δόξαν , εἰκότως ἀμαρτίνει τὰ δεύτερα , καὶ τοῖς ὕδασιν ἐπαρῆσεν αὐτόν , ὥσπερ τι ληρόμενον · πεσόντα δὲ διαδέχεται θάνατος · οὐ γὰρ ἐστιν , οὐχ ἔστιν παραλόγου πόθου πέρας ἐξω κινδύνων εὑρεῖν · πεσόντος δὲ τοῦ νέου παρὰ τὰ νάματα προῆλθεν ἄνθος , ὁ τὴν ἐκ τοῦ νέου δέχεται κλῆσιν · καὶ ταῦτα ποιητῶν ἄγαμα μάλιστα , προσηγορίας εἶναι τῶν ἀνθρώπων φιλοσοφούντων τοῖς ἄνθεσιν · ὧν γὰρ αἱ κλήσεις , τούτων αἱ γενέσεις νομίζονται · ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα καὶ λέγειν ἔδει τοὺς ποιητὰς καὶ εἰποῦσι προετίθεσθαι .
Lemmas: οἰκεῖος ὧμεως ῥάζω πιθανός , ὅσος ὁ μέν ἑαυτοῦ ἀκριβής γιγνώσκω , ὁ δέ μή πρόσειμι μόνος εἰκάζω · ὥστε εἰμί ὁ μᾶλλον οἶδα πλέω παρασκευάζω ποθέω , οἰκεῖος ὧμεως ἑτοῖμος Ἔρως ἐγγίγνομαι , καί μᾶλλον παράλογος ἐραστής ἕτερος φαίνω , ἢ μορφή οἰκεῖος ἕλκω , ὥστε ἢ ὁ ὥρα ἀναιρετέον ὁ νέος , ἢ τίθημι συγχωρητέον ὁ πόθος · Ἔρως δέ ἑαυτοῦ καί ὁ οἰκεῖος ὥρα πόθος δέχομαι εὐρύς , ὅθεν ποθέω , παρά οὗτος ἐπείγω · ὁ γοῦν ἐν ὕδωρ ἰδέα ἁλίσκομαι , ἐπί ὁ ὕδωρ ὁ φαίνω εἰσπράσσω . οἶδα τοίνυν , ὅτι τις ἀντιλέγω , ὡς οὐ οἷος τε εἰμί , σκιά ἔραμαι ὁ νέος , ἐγώ δέ , ὅσος ῥάζω τις αὐτός συγχωρέω , τοσοῦτος εἄν φημί ἁμαρτάνω εἰς κρίσις . Ἔρως γάρ , περί ὁ ποθέω , κρίνω οὐ γιγνώσκω · ὁ γάρ ὁποσοῦν ἐπιθυμία ὁ κρίνω ὁ ἐπιθυμέω οὖον καταλείπω · τοσαῦτος δέ μᾶλλον ἀφαιρέω ὁ κρίσις , ὅσος καί μείζων πᾶς γίγνομαι Ἔρως · ἴδη δέ καί πολύς σῶμα αυοχρα ἐραστής καθίστημι · κάλλιον μέν Ἔρως προέρχομαι , ὁ δέ μή καλός ἀνάκλεις τις , οὗτος διά Ἔρως κρίνω ἀγαθός . ὅθεν οὐδείς ἀπεοικώς , οὐδέ Νάρκισσος ἐμπίτνω εἰς Ἔρως ὁ σκιά τιμάω ὡς ἐράω · ἀεί γάρ τίς μείζων ὁ πόθος ὅς ποθέω περιτίθημι · οὐκοῦν οὐδείς ἀπεοικώς , οὐδέ Νάρκισσος ποθέω ὁ ὁ οἰκεῖος ὧμεως εἴδωλον · σφάλλω δέ ὁ πρῶτος ὁ δόξα , εἰκότως ἀμαρτίνει ὁ δύο , καί ὁ ὕδωρ ἐπαίρω αὐτός , ὥσπερ τίς λέγω · πίπτω δέ διαδέχομαι θάνατος · οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί παράλογος πόθος πέρας ἐξω κίνδυνος εὑρίσκω · πίπτω δέ ὁ νέος παρά ὁ νᾶμα προέρχομαι ἄνθος , ὁ ὁ ἐκ ὁ νέος δέχομαι κλῆσις · καί οὗτος ποιητής ἄγαμος μάλιστα , προσηγορία εἰμί ὁ ἄνθρωπος φιλοσοφέω ὁ ἄνθος · ὅς γάρ ὁ κλῆσις , οὗτος ὁ γένεσις νομίζω · οὗτος καί ὁ τοιοῦτος καί λέγω ἐσθίω ὁ ποιητής καί εἶπον προτίθημι .