ocr.walz_rhetores_v1 walz_rhetores_v1_0626.1
ματος δύναται , ἀλλὰ καὶ καθ’ ἑαυτοῦ τοῦτο ἐκτήσατο , ὅμῃ γὰρ φρονήσεως ἄνευ ἵππος ἀκριβῶς ἀχαλίνωτος , ὅς ὅσον θρασύτερος , τοσοῦτον τῷ ἐπιβάτῃ τὸ πτῶμα δεινότερον ἀπεργάζεται . σιωπῶν μὲν οὖτος οὐδενὸς ἀξιος , ὁμιλῶν δ’ αὐ καταγέλαστος , καὶ τὸ ὅλον εἰπεῖν , ὁ μὴ φρονοῦν εὖ μέσον λογικῶν εἰς ἄλογον τελεῖ . Ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ἐννοῶν ὁ σοφὸς Σοφοκλῆς τὸ φρονεῖν εὖ πάντων χρητίστον νοῦνεχὼς ἀπεφήνατο · ὥσπερ γὰρ οἱ ὀφθαλμοὺς ὑγιεῖς καὶ ἀπειλικρινημένους πλουτήσαντες , ὅποι πορεύονται , ἀπροσκόπτως καὶ ἀσφαλῶς μάλ’α φέρονται , οὕτως οἱ ἐντελεῖ φρονήσει συζῶντες ὀρθῶς πᾶσι πράγμασιν ἐπιβάλλουσιν · ὁ γὰρ ὀφθαλμοὶ σῶματι , τοῦτο σύνεσις ψυχῇ πέφυκεν , εἰ δὲ γε βούλει , ὃν τρόπον ἥλιος πάντων μὲν ἐκασταχόθεν ὑπέρκειται , ἀστήρσι δ’ ἐν μυρίοις μέγιστος πολλῷ τῷ μέσῳ καὶ διανυέστατος πέφυκεν , οὕτως ὁ φρονοῦν εὖ πάντων ἀνωτάτω · λαμπρότατος δὲ καὶ περιφανέστατος ἐν ἅπασι φαίνεται . Τὴν ἅλωσιν τῆς Τροίας εἰς νοῦν λαβέ μοι · ἦν γὰρ δεκέτης χρόνος καὶ μυρίων ἡρώων πλήθος ἐκπορθῆσαι οὐκ ἴσχυσε , καὶ διὰ τοῦτο ἀπειρηκότες ἀπέπλεον , ταύτην ἑνὸς ἀνδρὸς φρόνημα ἐν μιᾷ καὶ μόνῃ φυλακῇ νυκτὸς παρεστήσατο , καὶ ἥς ἐμπροσθὸν ὑπὲρ ἀριθμὸν ἵπποι ἐμψυχοὶ προσβαλόντες καὶ ἀρετὴν ἐπιδειξάμενοι παντοίαν πεπτώκασι , ταύτης εἰς ἄψυχος καὶ ἀκίνητος κατεχρημετίσατο καὶ κατωρχήσατο , σοφίαν ἑνὸς ἐμφρονοῦς φέρον ἢ καὶ αὐτόν . Διὰ τοι τοῦτο καὶ τῶν ἀναχθέντων εἰς Τροίαν πάντων Ἑλλήνων πολιορθος μόνος Ὀδυσσεὺς ἀνηγόρευται . Ὁ δὲ γε Περσῶν μέγας βασιλεὺς Ξέρξης , ὃς μετὰ τὸ πάντας σχεδὸν τοὺς ὑπ’ οὐρανῷ ὑφ’ ἑαυτῷ ποιήσασθαι , καὶ στοιχείων αὐτῶν ἐδῶξε κατειμεγεθεῖν , οἱ συνέσει οὗτος ἑνὸς ἀνδρὸς τοῦ Θεμιστοκλέους κατεστρατηγήθη , μετὰ τὴν οἰκουμένην ἅπασαν ἀντικρὺς τῇ Ἀθηναίων ἐπεισπεσών · ὁ δὲ Περικλῆς πρότερον τοῦ -
Lemmas: μα δύναμαι , ἀλλά καί κατά ἑαυτοῦ οὗτος κτάομαι , ὁμός γάρ φρόνησις ἄνευ ἵππος ἀκριβῶς ἀχαλίνωτος , ὅς ὅσος θρασύς , τοσοῦτος ὁ ἐπιβάτης ὁ πτῶμα δεινός ἀπεργάζομαι . σιωπή μέν οὗτος οὐδείς Ἀξιός , ὁμιλέω δέ αὖος καταγέλαστος , καί ὁ ὅλος εἶπον , ὁ μή φρονέω εὕω μέσος λογικός εἰς ἄλογος τελέω . οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ἐννοέω ὁ σοφός Σοφοκλῆς ὁ φρονέω εὕω πᾶς χρητίστον νουνεχώς ἀποφαίνω · ὥσπερ γάρ ὁ ὀφθαλμός ὑγιής καί ἀπειλικρινέω πλουτέω , ὅποι πορεύω , απροσκόπτως καί ἀσφαλῶς μάλα φέρω , οὕτως ὁ ἐντελής φρόνησις συζάω ὀρθῶς πᾶς πρᾶγμα ἐπιβάλλω · ὁ γάρ ὀφθαλμός σῶμα , οὗτος σύνεσις Ψυχή φύω , εἰμί δέ γε βούλομαι , ὅς τρόπος ἥλιος πᾶς μέν ἐκασταχόθεν ὑπέρκειμαι , ἀστήρ δέ ἐν μυρίος μέγας πολύς ὁ μέσος καί διανυέστατος φύω , οὕτως ὁ φρονέω εὕω πᾶς ἄνω2 · λαμπρός δέ καί περιφανής ἐν ἅπας φαίνω . ὁ ἅλωσις ὁ Τροία εἰς νόος ἐπιλαμβάνω ἐγώ · εἰμί γάρ δεκέτης χρόνος καί μυρίος ἥρως πλήθος ἐκπορθέω οὐ ἰσχύω , καί διά οὗτος ἀπολέγω ἀποπλέω , οὗτος εἷς ἀνήρ φρόνημα ἐν εἷς καί μόνος φυλακή νύξ παρίστημι , καί ἥς ἐμπροσθὸν ὑπέρ ἀριθμός ἵππος ἐμψυχόω προσβάλλω καί ἀρετή ἐπιδείκνυμι παντοῖος πίπτω , οὗτος εἰς ἄψυχος καί ἀκίνητος καταχρηματίζω καί κατορχέομαι , σοφία εἷς ἐμφρονέω φέρω ἢ καί αὐτός . Ζεύς ὅς οὗτος καί ὁ ἀνάγω εἰς Τροία πᾶς Ἕλλην πολιορθος μόνος Ὀδυσσεύς ἀναγορεύω . ὁ δέ γε Πέρσης μέγας βασιλεύς Ξέρξης , ὅς μετά ὁ πᾶς σχεδόν ὁ ὑπό οὐρανός ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω , καί στοιχεῖον αὐτός δίδωμι καταμίγνυμι , ὁ σύνεσις οὗτος εἷς ἀνήρ ὁ Θεμιστοκλῆς καταστρατηγέω , μετά ὁ οἰκέω ἅπας ἀντικρύς ὁ Ἀθηναῖος ἐπεισπίπτω · ὁ δέ Περικλῆς πρότερος ὁ -