ocr.walz_rhetores_v1 walz_rhetores_v1_0625.1
χωρὶς , ἢ οὐχ ἀκινδύνως , εἰ τι καὶ δράσειεν · ἄρχων δὲ φρονῶν εὖ , οὐχ ὑπὸ τοῦ ἀξιώματος ἐκείνου , ἀλλ’ αὐτὸς τὴν ἄρχην κατεκόσμησε , καὶ ὅσον ἐστὶ τὸ τῆς βασιλείας χρήμα , λαμπρῶς ἔδειξεν ἂν ἰδιώτης , βασιλεύων ἐπιχρατέστερος . Ὁ μὲν γὰρ τῶν ὑφ’ ἑαυτὸν ἄρχει , ὁ δ’ ἐξ φρονῶν καὶ βασιλέων , εἰ τύχοι , κρατεῖ · καὶ ὁ μὲν ἐστὶν ὅτε τὴν ἄρχην κλέπτεται ἢ φανερῶς ἀφαρπαίζεται , τῷ δὲ ἀσυλὸν τε πάντα καὶ ἀναφαίρετον τὸ κράτος μεμέμνηκεν · ἂν εὐτυχῇς , εὐτυχέστερος τῷ πλοῦνεκτηματι , ἂν δυστυχῇς , παραμυθεῖ τὴν τύχην τῷ κτήματι · πῶς δ’ ἂν καὶ δυστυχῆ ὀνομάσειας , ὃς τοῦ εὐδαιμονεστάτου τῶν παρ’ ἀνθρώποις ἀγαθῶν εὐτυχῆς γέγονε · σιωπῶν τῶν λεγόντων θαυμασιώτερος , οἷδε γάρ , οὐ χρείττων λόγου σιγῆ · ὁμιλοῦντι δ’ αὐθὶς πάντες κεχρήασι , τὸ μέλιτος γλυκίων ῥέον ἑκεῖνο ὑποδεχόμενοι , καὶ ἀπλῶς , ἵνα μὴ τὰ καθ’ ἕκαστα λέγοιμι , ὁ φρενῶν εὖ ἔχων , ἐν ἀνθρώποις ὑπὲρ ἀνθρώπων φαίνεται · εἰ δέ τις ἀτυχεῖ τοῦτον τοῦ χρήματος , καὶ πάντων ἀγαθῶν ἀτυχεστάτος πέφυκε · τῶν μὲν γὰρ ἀνθρώποις εὐημένων ἀγαθῶν ἢ οὐδενὶ τὴν ἄρχην ἐπιχειρήσεται , ἢ ἐπιχειρησάμενος , οὐδὲν πλέον ἢ πληγῶν καὶ πόνων ὅσων ἀναπλησθεὶς , ὡς ὁ τοῦ κωμικοῦ Στρεψιάδης κενὸς ἀπελεύσεται · ἂ γὰρ γνώσις ἔχεῦρε , πῶς ταῦτα τῇ ἀγνοίᾳ κατορθωθήσεται , καὶ μὴ ὅτι γε ἀφ’ ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος οὐδὲν τῶν ἀπάντων ἀγαθῶν κτήσεται , ἀλλὰ καὶ , ἃπερ φύσις ἢ τύχη ἴσως πρὸς αὐτὸν ἐφιλοτιμήσαντο , ταχέως ἠμαύρωσε καὶ τελείως ἀπέσβεσεν · ἂν ἐξ εὐπατριδῶν , αἰσχύνη τῷ γένει , ἂν Νιρεὺς , χειρῶν Θερσίτου , ἂν Μίδας , ταχέως Ἴρος καθίσταται , μᾶλλον δὲ τοῖς χρήμασι συναπόλλυται · πλοῦτος γὰρ ἄνευ φρονήσεως ὑγιοῦς οὐ μόνον οὐ παραμένει , ἀλλὰ καὶ τὸν ἔχοντα ἑαυτῷ συναπόλλυσιν · ἂν ὀψμαλαῖος , μὴ μόνον οὐδὲν ἀπόνασθαι τοῦ πλεονεκτί -
Lemmas: Χωρὶς , ἢ οὐ ἀκίνδυνος , εἰμί τίς καί δράω · ἄρχω δέ φρονέω εὕω , οὐ ὑπό ὁ ἀξίωμα ἐκεῖνος , ἀλλά αὐτός ὁ ἀρχή κατακοσμέω , καί ὅσος εἰμί ὁ ὁ βασίλεια χρήμα , λαμπρῶς δείκνυμι εἄν ἰδιώτης , βασιλεύω ἐπιχρατέστερος . ὁ μέν γάρ ὁ ὑπό ἑαυτοῦ ἄρχω , ὁ δέ ἐκ φρονέω καί βασιλεύς , εἰμί τυγχάνω , κρατέω · καί ὁ μέν εἰμί ὅτε ὁ ἀρχή κλέπτω ἢ φανερῶς ἀφαρπάζω , ὁ δέ ἄσυλον τε πᾶς καί ἀναφαίρετος ὁ κράτος μιμνήσκω · εἄν εὐτυχέω , εὐτυχής ὁ πλοῦνεκτηματι , εἄν δυστυχέω , παραμυθέω ὁ Τύχη ὁ κτῆμα · πῶς δέ εἄν καί δυστυχής ὀνομάζω , ὅς ὁ εὐδαίμων ὁ παρά ἄνθρωπος ἀγαθός εὐτυχής γίγνομαι · σιωπή ὁ λέγω θαυμάσιος , οἶδα γάρ , οὖον χρέω λόγος σιγή · ὁμιλέω δέ αὐθίς πᾶς χράω , ὁ μέλι γλυκύς ῥέω ἐκεῖνος ὑποδέχομαι , καί ἀπλόος , ἵνα μή ὁ κατά ἕκαστος λέγω , ὁ φρήν εὕω ἔχω , ἐν ἄνθρωπος ὑπέρ ἄνθρωπος φαίνω · εἰμί δέ τις ἀτυχής οὗτος ὁ χρῆμα , καί πᾶς ἀγαθός ἀτυχής φύω · ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος ευημαι ἀγαθός ἢ οὐδείς ὁ ἀρχή ἐπιχειρέω , ἢ ἐπιχειρέω , οὐδείς πλέω ἢ πληγή καί πόνος ὅσος ἀναπίμπλημι , ὡς ὁ ὁ κωμικός Στρεψιάδης κενός ἀπέρχομαι · ὅς γάρ γνῶσις χέω , πῶς οὗτος ὁ ἄγνοια κατορθόω , καί μή ὅτι γε ἀπό ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος οὐδείς ὁ ἀπαντάω ἀγαθός κτάομαι , ἀλλά καί , ὅσπερ φύσις ἢ τύχη ἴσως πρός αὐτός φιλοτιμέομαι , ταχέως ἀμαυρόω καί τέλειος ἀποσβέννυμι · εἄν ἐκ εὐπατρίδης , αἰσχύνη ὁ γένος , εἄν Νιρεύς , χείρ Θερσίτης , εἄν Μίδας , ταχέως Ἱερός καθίστημι , μᾶλλον δέ ὁ χρῆμα συναπόλλυμι · πλοῦτος γάρ ἄνευ φρόνησις ὑγιής οὖον μόνος οὖον παραμένω , ἀλλά καί ὁ ἔχω ἑαυτοῦ συναπόλλυμι · εἄν ὀψμαλαῖος , μή μόνος οὐδείς ἀπονίναμαι ὁ πλεονεκτί -