ocr.walz_rhetores_v1 walz_rhetores_v1_0481.1
ἀδελφὴν καὶ Ἀταλάντῃ τοῦ ἀθλοῦ μὲν ἐξῆλωσε · τὸ δ᾽ ὡς ἀθλον κεῖσθαι τοῦ ἀγῶνος οὐκ ἐδοκίμασεν , ἀλλ᾽ αὐτὴ καὶ ἀθλον εἶναι καὶ ἀθλητὴς ἐβούλετο , καὶ τὸν ἀγῶνα τοῦτο τὸ μέρος πρὸς τὴν ἀδελφὴν διηλάττετο , ὅτι καὶ τὴν τροφὴν πρότερον . εἰ δὲ καὶ κοινὴν ἀκούεις τὴν πρόκλησιν , συλλογίσαι ὡς κοινὴ μὲν ἦν , ἀλλὰ πρὸς βασιλεῖς , ἀλλὰ πρὸς ἡμᾶς , ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἀπὸ Λιὸς , οἱ καὶ τύχης ἱκανῶς εἶχον , καὶ πρὸς τὸ ἀνδρείων θεοὺς προγόνους ἔχοντες οὐκ ἐλείποντο · περιῆν δὲ αὐτοῖς καὶ κάλλους , οἷον καὶ θεοὺς προγόνους ἐμαρῆναι , ὥστ᾽ εἶχον ἂν καὶ τῆς κλήσεως τὸ θεοεικελον · πρὸς τούτοις κοινὰ τὰ τῆς προκλήσεως λόγισαι , εἰ γὰρ μὴ τὸ γένος εἶχον ἀπὸ Λιὸς , εἰ μὴ παῖδες ἦσαν κρατούντων , εἰ μὴ τοῦ τῆς χόρης κάλλους ἄξιοι , τούτοις οὐδ᾽ ἂν τὴν ἀρχὴν οὐδ᾽ ἐπὶ σμικρὸν ὑπανεύγη τὸ στάδιον · τότε γὰρ τὴν ἀπὸ Λιὸς τοὺς κάτω τῶν ἀνθρώπων ὑπερβάλλειν οὐκ εἶχε τι θαύματος , καὶ τὸ ἡττηθῆναι μέγα πρὸς ὕνειδος · καὶ δὴ τῶν ἄλλων μὲν ἐκράτει τῷ τάχει · μόνος δὲ ταύτῃ Ἱππομένης παρήλθε σοφίαν τῷ δρόμῳ συγκαταμίζας · οἷς μὲν γὰρ τοῦ κάλλους ἕαλω , τὸν ἀγῶνα δέχεται , οἷς δ᾽ οὐκ ἐπίστευε τοῖς ποσὶ , τὴν νίκην σοφίζεται · εἷ μὲν γὰρ ἐπεφύκει τοὺς πόδας , ἀλλ᾽ ἤν ἐπὶ τὴν τοῦ κρατεῖν ἐλπίδα ἀμφίβολος , ἐξ ὧν τὸ κρατεῖν ἡ χόρη τοὺς ἄλλους παρεῖλετο · οὐκοῦν σοφία τὸ τοῦ τάχους λειπόμενον ἀνορθοῖ , καὶ γίνεται σοφὸς ἐραστής · ὁρᾷ τὴν παῖδα , ἰκετεύει ἔρωτα , ζητεῖ τὴν ἐπιχουρίαν καὶ τὸ ἐντεῦθεν ἐπιπνεύσαντος ἔρωτος εἰς νοῦν λαμβάνει τὸ σώρισμα , καὶ χρυσὸν λαβὼν εἰς ὀπώρας μετασχευάζει , καὶ ὀπώρα ξωτοῦς ξύμβολον , Ἀφροδίτης ἀνάθημα · ταύτῃ δὴ τὴν χρυσὴν ὀπώραν τὰ ὑψηλὰ λαβὼν προσαλείπει τὴν χόρην εἰς δρόμον καὶ ἅμα ἐξῆλλοντο καὶ τῶν χρυσῶν μὴλων Ἱππομένης ἡφίει , ἡ δὲ χόρη τὸ καινὸν τῆς μηχανῆς οὐκ ἔχουσα ξυνιδεῖν ξυνελέγετο μέντοι καὶ τοῦ
Lemmas: ἀδελφή καί Ἀταλάντη ὁ ἀθλέω μέν ξηλώνω · ὁ δέ ὡς ἆθλος κεῖμαι ὁ ἀγών οὐ δοκιμάζω , ἀλλά αὐτός καί ἆθλος εἰμί καί ἀθλητής βούλομαι , καί ὁ ἀγών οὗτος ὁ μέρος πρός ὁ ἀδελφή διαλλάσσω , ὅτι καί ὁ τροφή πρότερος . εἰμί δέ καί κοινός ἀκούω ὁ πρόκλησις , συλλογίζομαι ὡς κοινός μέν εἰμί , ἀλλά πρός βασιλεύς , ἀλλά πρός ἐγώ , ἀλλά πρός ὁ ἀπό λίς , ὁ καί τυγχάνω ἱκανῶς ἔχω , καί πρός ὁ ἀνδρεῖος θεός πρόγονος ἔχω οὐ λείπω · περίειμι δέ αὐτός καί κάλλος , οἷος καί θεός πρόγονος μαραίνω , ὥστε ἔχω εἄν καί ὁ κλῆσις ὁ θεοεικελος · πρός οὗτος κοινός ὁ ὁ πρόκλησις λογίζομαι , εἰμί γάρ μή ὁ γένος ἔχω ἀπό λίς , εἰμί μή παῖς εἰμί κρατέω , εἰμί μή ὁ ὁ Χόρης κάλλος ἄξιος , οὗτος οὐδέ εἄν ὁ ἀρχή οὐδέ ἐπί μικρός ὑπανεύγη ὁ στάδιον · τότε γάρ ὁ ἀπό λίς ὁ κάτω ὁ ἄνθρωπος ὑπερβάλλω οὐ ἔχω τίς θαῦμα , καί ὁ ἡσσάομαι μέγας πρός ὕνειδος · καί δή ὁ ἄλλος μέν κρατέω ὁ τάχος · μόνος δέ οὗτος Ἱππομένης παρέρχομαι σοφία ὁ δρόμος συγκαταμιζευς · ὅς μέν γάρ ὁ κάλλος ἁλίσκομαι , ὁ ἀγών δέχομαι , ὅς δέ οὐ πιστεύω ὁ πούς , ὁ Νίκη σοφίζω · ὅς μέν γάρ φύω ὁ πούς , ἀλλά ἐάν ἐπί ὁ ὁ κρατέω ἐλπίς ἀμφίβολος , ἐκ ὅς ὁ κρατέω ὁ Χόρη ὁ ἄλλος παραιρέω · οὐκοῦν σοφία ὁ ὁ τάχος λείπω ἀνορθόω , καί γίγνομαι σοφός ἐραστής · ὁράω ὁ παῖς , ἱκετεύω Ἔρως , ζητέω ὁ επιχουρια καί ὁ ἐντεῦθεν ἐπιπνέω Ἔρως εἰς νόος λαμβάνω ὁ σωρισμαω , καί χρυσός λαμβάνω εἰς ὀπώρα μετασχευαζομαι , καί ὀπώρα ξωτοῦς σύμβολος , Ἀφροδίτη ἀνάθημα · οὗτος δή ὁ χρύσεος ὀπώρα ὁ ὑψηλός λαμβάνω προσαλείφω ὁ χόρη εἰς δρόμος καί ἅμα ἐξαιρέω καί ὁ χρυσός μῆλον Ἱππομένης ἀφίημι , ὁ δέ Χόρη ὁ καινός ὁ μηχανή οὐ ἔχω συνοράω συλλέγω μέντοι καί ὁ