ocr.walz_rhetores_v1 walz_rhetores_v1_0472.1
ὑποβαλίσθαι , πρέποντας σοφίᾳ καὶ Μούσαις , εἰ Μουσῶν ὡς ἀληθῶς εἶχον ἐπίπνοιαν , καὶ ἄσθημα δαιμόνιον · οἱ δὲ τὰ μὲν ἔξω καὶ δὴ Μουσῶν ἀξιοῖ , καὶ ἴδοις φράσιν καὶ σχῆμα , καὶ τερατείαν καὶ τὴν ἄλλην τῆς ἀκοῆς ἐπήρειαν , φαίνην ἂν αὐτὰς δοκεῖν ἄδειν τὰς Μούσας , καὶ τὴν γλῶτταν αὐτοῦ γε Ἀπόλλωνος οὐκ ἀποψηφιεῖ · τὰ δ’ ἔνδον οὕτως εἰσὶ φαῦλοι , καὶ θεοῦ μηδ’ ἴχνος ἐπιφερόμενοι , ὥσθ’ ἡ μὲν γλῶττα αὐτοῖς ὑψηλὴ καὶ περιηχῆς , ὡς καὶ ἀπ’ οὐρανοῦ φέρεται , τὴν δὲ διάνοιαν ἀναπτύξας εὑροῖς ἂν μὴ ὅτι τῶν ἐν οὐρανῷ διαιτωμένων θεῶν , ἀλλ’ οὐδ’ αὐτῶν ἀνθρώπων τῶν γε μετριωτέρων εἶναι τούτους τοὺς λόγους · αὐτίκα γὰρ περὶ τῆς Οἰνέως Ἀταλάντης ἥλιχον αὐτοῖς ἡ σοφία τῆς ἀληθείας ἐξέπεσε · γυναικὰ μὲν γὰρ πλάττουσι , τὰ δὲ τῆς γυναικὸς ἀφαιροῦνται · καὶ θήλειαν μὲν εἶναι συγχωροῦσιν , πρὸς δὲ τὰ τῶν ἀρρένων ἐπαίρουσι · καὶ τί φασι ; οἱ σοφοὶ καὶ Μουσῶν ἐπίπνοι , καὶ πόθεν ἡμῖν τὰ τῆς ἀπιστίας ; Ἀταλάντη μὲν γὰρ γεγένηται Οἰνέως , ἑλομένη δὲ παρθενεύειν πρὸς ἀνδρίαν ἐτρέφετο , καὶ τὰ περὶ θήραν ἥσκει · τοῦτο · καὶ τύχον ἐτεινε καὶ ξῆλον εἶχεν Ἀρτέμιδος · ἀλλ’ ἦν ὥρα γάμου , καὶ δρόμον ἐτίθει τοῖς ἐρασTAIS , καὶ τῷ νικήσαντι ἑαυτὴν ἐδίδου τὸ ἄθλον · ἐκάλεἱ πολλοὺς ἐπὶ τὸν ἀγῶνα τὸ κάλλος , ἀλλ’ ἀπράκτους αὐθίς ἡφίει τὸ τάχος · ἀλλ’ ἦν Ἱππομένης καὶ τοῦ δρόμου καὶ τοῦ κάλλους ἡττώμενος , καὶ τοῖς ποσὶ μὴ θαρρῶν χρυσοῖς μήλοισι τὴν νίκην σοφίζεται · ἐπεὶ δὲ καὶ εἶχεν ἄμφω τὸ στάδιον , ὁ μὲν ἤρχετο τοῦ σοφίσματος , καὶ τὸ μῆλον ἡφίει , ἡ δὲ μηδὲν ὑπειδομένη ξυνέλεγε · καὶ ὁ μὲν ξυνέβαινεν , ἡ δὲ περὶ τὴν ξυλλογὴν ἀπελείπετο · καὶ οὕτως Ἱππομένης σοφίᾳ μᾶλλον ἢ τάχει τῶν τῆς Ἀταλάντης ἐτυχὲ γάμων · τούτοις ἐκεῖνοι τὰς Μούσας ἐπιψηφίζουσι , τούτοις αὐτὸς οὐ πείθομαι · εἰ γυναικεῖαν Ἀταλάντη φύσιν εἶχεν , ἐκ τῆς τροφῆς ἐπιγνώσομαι · εἰ παρθενεύειν εἵλετο καὶ θαλαμευο
Lemmas: ὑποβάλλω , πρέπω σοφία καί Μοῦσα , εἰμί Μοῦσα ὡς ἀληθής ἔχω ἐπίπνοια , καί ἄσθημα δαιμόνιον · ὁ δέ ὁ μέν ἔξω καί δή Μοῦσα ἀξιόω , καί ὁράω φράσις καί σχῆμα , καί τερατεία καί ὁ ἄλλος ὁ ἀκοή ἐπήρεια , φαίνη εἄν αὐτός δοκέω ἀνδάνω ὁ Μοῦσα , καί ὁ γλῶσσα αὐτός γε Ἀπόλλων οὐ ἀποψηφίζω · ὁ δέ ἔνδον οὕτως εἰμί φαῦλος , καί θεός μηδέ ἴχνος ἐπιφέρω , ὥστε ὁ μέν γλῶσσα αὐτός ὑψηλός καί περιηχής , ὡς καί ἀπό οὐρανός φέρω , ὁ δέ διάνοια ἀναπτύσσω εὑρίσκω εἄν μή ὅτι ὁ ἐν οὐρανός διαιτάω θεός , ἀλλά οὐδέ αὐτός ἄνθρωπος ὁ γε μέτριος εἰμί οὗτος ὁ λόγος · αὐτίκα γάρ περί ὁ Οἰνεύς Ἀταλάντη ἡλίκος αὐτός ὁ σοφία ὁ ἀλήθεια ἐκπίπτω · γυναικάς μέν γάρ πλάσσω , ὁ δέ ὁ γυνή ἀφαιρέω · καί θάλλω μέν εἰμί συγχωρέω , πρός δέ ὁ ὁ ἄρσην ἐπαίρω · καί τίς φημί ; ὁ σοφός καί Μοῦσα ἐπιπνέω , καί πόθεν ἐγώ ὁ ὁ ἀπιστία ; Ἀταλάντη μέν γάρ γίγνομαι Οἰνεύς , αἱρέω δέ παρθενεύω πρός ἀνδρεία τρέφω , καί ὁ περί θήρ ἀσκέω · οὗτος · καί τυγχάνω τείνω καί ξῆλον ἔχω Ἄρτεμις · ἀλλά εἰμί ὥρα γάμος , καί δρόμος τίθημι ὁ ἐρασTAIS , καί ὁ νικάω ἑαυτοῦ δίδωμι ὁ ἆθλος · καλέω πολύς ἐπί ὁ ἀγών ὁ κάλλος , ἀλλά ἄπρακτος αὖθις ἀφίημι ὁ τάχος · ἀλλά εἰμί Ἱππομένης καί ὁ δρόμος καί ὁ κάλλος ἡσσάομαι , καί ὁ πούς μή θαρσέω χρυσός μῆλον ὁ Νίκη σοφίζω · ἐπεί δέ καί ἔχω ἄμφω ὁ στάδιον , ὁ μέν ἄρχω ὁ σόφισμα , καί ὁ μῆλον ἀφίημι , ὁ δέ μηδείς ὑφοράω συλλέγω · καί ὁ μέν συμβαίνω , ὁ δέ περί ὁ συλλογή ἀπολείπω · καί οὕτως Ἱππομένης σοφία μᾶλλον ἢ τάχος ὁ ὁ Ἀταλάντη τυγχάνω γάμος · οὗτος ἐκεῖνος ὁ Μοῦσα ἐπιψηφίζω , οὗτος αὐτός οὖον πείθω · εἰμί γυναικεῖος Ἀταλάντη φύσις ἔχω , ἐκ ὁ τροφή ἐπιγιγνώσκω · εἰμί παρθενεύω αἱρέω καί θαλαμεύω