ocr.walz_rhetores_v1 walz_rhetores_v1_0507.1
οὐ μηλέα φίλον Ἄρεϊ δένδρον , ἧν’ ὑπὸ σιδήρου τέμνοιτο , καὶ ἀκμὴν αὐθίς ὀπλίζοιτο · ἀλλ’ ἔρωτος δραῦμα καὶ Ἀφροδίτης σκηνή , καὶ χόρη καλή προσωπεῖον ὑποδύσα φυτοῦ δέδιδε πατρὸς ἀπειλὴν καὶ φύσιν ἀναίσθητον σχηματίζεται · τί γίνῃ καὶ Θάαντος χαλεπώτερος ; κατὰ χόρης ἀπαλῆς οὕτω τραχὺν ἀνατείνεις τὸν σίδηρον , φείδον τῶν ὁσίων ἔρωτος , τίμα τὸν Ὑάκινθον , μὴ τέμνῃ τὸν Νάρκισσον , οὓς φύσις ἠγλαΐσεν , οὓς ἔρως ἐφρυηζόμησε · σέβου τὴν Λάρηνν τὴν καλὴν , τὴν μαντικὴν , τὴν Ἀπόλλωνος , τὴν ἐξ ἔρωτος · ἂν ὄψει μηλέαν ἀγλαόχαρπον μετ’ Ἀφροδίτης τοῦ χρυσοῦ μήλου , μέμνησο καὶ τῆς ὥρας , θαύμαζε τὴν ὀπώραν , καὶ προσκύνει τὸν ἔρωτα · ἂν ὄψει τὸν Ἀσσύριον φοινικα , μάνθανε καὶ φυτὸν πρὸς Ἀφροδίτης οὐκ ἀναίσθητον . ἂν καὶ μύρῃαν ἴδης ἐνταῦθα παρεῖσθω καὶ χειρ , ἄρεισθω καὶ σίδηρος . μικρὸν ἔρχειον ἔκτὸς ὁ φλοιός , ἀλλ’ ἐνδον μέγας κάλλους λειμὼν ἐπανθεῖ · ἔρως ὁ σοφὸς ἐγὼ καὶ δραῦμα μελετῶ φιλοτήσιον · ἔρως ὁ δεινὸς ἐγὼ καὶ καλός , ὁ νέος ἄμα καὶ παλαιός · ὁ τοξεύων ἄμα καὶ μειδιών , ἧν’ ἢ καὶ τὸ λυποῦν οὐχ ἀνέραστον , καὶ τὸ σαῦνον οὐχ ἄλυπον · οἶνῳ τοῦτὶ τὸ φυτὸν ἐμόσχευσα , καὶ χαρπὸν οἴσει πυρὸς Ἀφροδισίου λόχευμα . ἡ μήτηρ Ἀφροδίτη τὸν κρατῆρα τοῦτον πίεται , καὶ τῶν Ἄρεος παιδικῶν ἐπιλήσεται , οὕτω τῆς μητρὸς ἐγὼ καταρχήσομαι , οὕτω καταπολεμήσω τοῦ Ἄρεος , καλὴ μὲν ἡ Μύρρα , καλὸς δὲ ὁ πατήρ , καὶ τῆς παιδὸς οὐχ ἐλείπετο , ἀλλ’ ἐτήρει τοὺς τῆς φύσεως θεσμοὺς καὶ τοὺς ἐμοὺς οὐ προσέτιο · ἠγνοεῖ δέ , ὡς καὶ φύσιν ἔρως παράγει , καὶ γένος ἅπαν ἐξ ἔρωτος · Ζεὺς μὲν πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε , ἐγὼ δὲ καὶ αὐτοῦ Διὸς προπάτωρ , καὶ Κρόνου ἀρχαιότερος καὶ οὐρανοῦ ἀρχαιογονώτερος · κλῆρος μὲν Διὸς οὐρανός , Ποσειδῶνος θάλασσα , καὶ Ἄιδης ἄρχει
Lemmas: οὖον μηλέα φίλος Ἄρης δένδρον , εἶμαι ὑπό σίδηρος τέμνω , καί ἀκμή αὖθις ὁπλίζω · ἀλλά Ἔρως δραῦμα καί Ἀφροδίτη σκηνή , καί Χόρη καλός προσωπεῖον ὑποδύω φυτός δείδω πατήρ ἀπειλή καί φύσις ἀναίσθητος σχηματίζω · τίς γίγνομαι καί Θάαντος χαλεπός ; κατά Χόρης ἁπαλός οὗτος τραχύς ἀνατείνω ὁ σίδηρος , φειδός ὁ ὅσιος Ἔρως , τιμάω ὁ Ὑάκινθος , μή τέμνω ὁ Νάρκισσος , ὅς φύσις ἀγλαΐζω , ὅς Ἔρως ἐφρυηζόμησε · σέβομαι ὁ Λάρης ὁ καλός , ὁ μαντικός , ὁ Ἀπόλλων , ὁ ἐκ Ἔρως · εἄν ὁράω μηλέα ἀγλαόκαρπος μετά Ἀφροδίτη ὁ χρυσός μῆλον , μιμνήσκω καί ὁ ὥρα , θαυμάζω ὁ ὀπώρα , καί προσκυνέω ὁ Ἔρως · εἄν ὁράω ὁ Ἀσσύριος Φοῖνιξ , μανθάνω καί φυτόν πρός Ἀφροδίτη οὐ ἀναίσθητος . εἄν καί μύρω ἴδη ἐνταῦθα παρίημι καί χείρ , ἀείρω καί σίδηρος . μικρός ἔρχομαι ἕκτος ὁ φλόος , ἀλλά ἔνδον μέγας κάλλος λειμών ἐπανθέω · Ἔρως ὁ σοφός ἐγώ καί δραῦμα μελετάω φιλοτήσιος · Ἔρως ὁ δεινός ἐγώ καί καλός , ὁ νέος ἄμη καί παλαιός · ὁ τοξεύω ἄμη καί μειδάω , εἶμαι ἢ καί ὁ λυπέω οὐ ἀνέραστος , καί ὁ σαῦνον οὐ ἄλυπος · οἶνος τοῦτος ὁ φυτόν μοσχεύω , καί καρπός φέρω πυρός Ἀφροδίσιος λόχευμα . ὁ μήτηρ Ἀφροδίτη ὁ κρατήρ οὗτος πίνω , καί ὁ Ἄρης παιδικός ἐπιλήθω , οὗτος ὁ μήτηρ ἐγώ κατάρχω , οὗτος καταπολεμέω ὁ Ἄρης , κάλως μέν ὁ Μύρρα , καλός δέ ὁ πατήρ , καί ὁ παῖς οὐ λείπω , ἀλλά τηρέω ὁ ὁ φύσις θεσμός καί ὁ ἐμός οὖον προσίημι · ἀγνοέω δέ , ὡς καί φύσις Ἔρως παράγω , καί γένος ἅπας ἐκ Ἔρως · Ζεύς μέν πατήρ ἀνήρ τε θεός τε , ἐγώ δέ καί αὐτός Ζεύς προπάτωρ , καί Κρόνος ἀρχαῖος καί οὐρανός ἀρχαιόγονος · κλῆρος μέν Ζεύς οὐρανός , Ποσειδῶν θάλασσα , καί Ἅιδης ἄρχω