ocr.walz_rhetores_v1 walz_rhetores_v1_0492.1
ἀπὸ Διὸς καὶ νενίκημαι · Ζεὺς με πρόγονος εἰς γάμον ἄγει καὶ κομίζει τὰ ἕδνα χρυσᾶ , δεῖ με λοιπὸν πειθεσθαι , ἄλις ἔχω παρθενίαν , ἐφ’ ἱκανὸν Ἀρτέμιδι ξυνεθήρευσα , μετατάξομαι καὶ πρὸς Ἀφροδίτην καὶ ξυνθαλαμεύσομαι , ἐπεθύνησα τὰ κνηγητικά , ἕσομαι καὶ τὰ ἐπιθαλάμια · ὑπὸ πλάτανον ἢ πίτυν ἀνεκείμην ὀρειτροφουμένη · ὑπὸ παστάδος νῦν ἀνακείσομαι , σκηνὴν Ἀφροδίτης ἔρωτος ὀροφον , οὐχ ὑμνήσω τόσον Ἀρτέμιδος , ἀλλ’ ἔχω τόσον ἕτερον ἔρωτος · οὐ παντελῶς τὴν τοξικὴν περιήσομαι , ἔχω καὶ πάλιν τοξότην θεόν , τοῦτον τὰ βέλη τιμήσω · τούτῳ καὶ συστρατεύσομαι · ἥσχημαι τοὺς πόδας εἰς δρόμον , οὐκοῦν πτερωτὸν ἔχω καθηγητὴν τὸν μέγαν δυνάστην τὸν ἔρωτα · πεπείραμαι τῶν τούτου βελῶν , εἶδον τὸ τάχος , οὐχ ἀγνοῶ τὸ πτερόν , ταχεῖα μὲν ἐγὼ καὶ τοὺς πόδας τούτους δὴ τοὺς ἐμοὺς οὐ λαγῶδες ὑπερεβάλλετο , οὐ παρέδραμεν ἔλαφος , ἄνδρας δὲ πολλούς μὲν ἐκάλει πρὸς ἄγῶνα τὸ κάλλος , ἀλλ’ ἀπράκτους αὐθὶς ἡφίει τὸ τάχος · παριππεύειν ἀπλῶς ἔδοκουν τοῖς παραθέοντας , ἀλλ’ ἦκεν ἔρως Ἱππομένει συστράτηγος , καὶ παραυτίκα κατεστρατήγημαι · αἰσθάνομαι τῆς ξυνμαχίας , ξυνήχα τῶν βελῶν , χρυσῆς Ἀφροδίτης παῖς ὁ ἔρως , καὶ χρυσοῖς ἔβαλλεν μήλοις · ταῦτα γὰρ ἔρωτος βέλη , τάχα πον καὶ τοῖς πτεροῖς Ἱππομένει συνανεχοῦφιζεν · ᾧ σόφισμα σύνδετον καὶ πανταχόθεν ἀφροδίσιον , μήλον ὡς ὀπώρα ἔρωτος , χρυσὸς ὡς θεοῦ χρυσοῦν ἀνάθημα · πόθεν οὕτω καλὸν ἔδρεψας μήλον Ἱππόμενες ; ποῖον σοι φυτὸν τὴν χρυσὴν ὀπώραν ταύτην ἔδρεψατο ; μήπω σοι τὸ τῆς μητρὸς ἐκεῖνο μήλον ὑφελόμενος ὁ παῖς ἔρως ἢ Λίθρα ἐκόμισε . γνώσομαι εἰ τῇ καλῇ τὸ μήλον ἐπιγέγραπται , ἀλλὰ τί δεῖ μοι σκιάς καὶ γραμμότων ; αὐτὸθι ἐγὼ καλῇ σοι δοκῶ , καὶ τὸ ἄθλον τοῦ κάλλους ἔχω , ὡς Ἀφροδίτη πάλαι πρὸς Ἀλεξάνδρου · τοιγαροῦν ἥκ’ μοι
Lemmas: ἀπό Ζεύς καί νικάω · Ζεύς ἐγώ πρόγονος εἰς γάμος ἄγω καί κομίζω ὁ ἕδνον χρύσεος , δεῖ ἐγώ λοιπός πείθω , ἅλις ἔχω παρθενίας , ἐπί ἱκανός Ἀρτέμιδι συνθηρεύω , μετατάσσω καί πρός Ἀφροδίτη καί συνθαλαμεύω , ἐπιθύνω ὁ κνηγητικά , ἕννυμι καί ὁ ἐπιθαλάμιος · ὑπό πλάτανος ἢ πίτυς ἀνάκειμαι ορειτροφουμενω · ὑπό παστάς νῦν ανακεισομης , σκηνή Ἀφροδίτη Ἔρως ὄροφος , οὐ ὑμνέω τόσος Ἄρτεμις , ἀλλά ἔχω τόσος ἕτερος Ἔρως · οὖον παντελῶς ὁ τοξικός περίειμι , ἔχω καί πάλιν τοξότης θεός , οὗτος ὁ βέλος τιμάω · οὗτος καί συστρατεύω · ἔχω ὁ πούς εἰς δρόμος , οὐκοῦν πτερωτός ἔχω καθηγητής ὁ μέγας δυνάστης ὁ Ἔρως · πειράω ὁ οὗτος βέλος , εἶδον ὁ τάχος , οὐ ἀγνοέω ὁ πτερόν , ταχύς μέν ἐγώ καί ὁ πούς οὗτος δή ὁ ἐμός οὖον λαγῶδες ὑπερβάλλω , οὖον παρατρέχω ἔλαφος , ἀνήρ δέ πολύς μέν καλέω πρός ἀγών ὁ κάλλος , ἀλλά ἄπρακτος αὐθίς ἀφίημι ὁ τάχος · παριππεύω ἀπλόος δοκέω ὁ παραθέω , ἀλλά ἵημι Ἔρως Ἱππομένης συστράτηγος , καί παραυτίκα καταστρατηγέω · αἰσθάνομαι ὁ συμμαχία , συνάγω ὁ βέλος , χρύσεος Ἀφροδίτη παῖς ὁ Ἔρως , καί χρυσός βάλλω μῆλον · οὗτος γάρ Ἔρως βέλος , τάχα πως καί ὁ πτερόν Ἱππομένης συνανεχοῦφιζεν · ὅς σόφισμα σύνδετος καί πανταχόθεν Ἀφροδίσιος , μῆλον ὡς ὀπώρα Ἔρως , χρυσός ὡς θεός χρύσεος ἀνάθημα · πόθεν οὗτος καλός δρέπω μῆλον ιππομενω ; ποῖος σύ φυτόν ὁ χρύσεος ὀπώρα οὗτος δρέπω ; μήπω σύ ὁ ὁ μήτηρ ἐκεῖνος μῆλον ὑφαιρέω ὁ παῖς Ἔρως ἢ Λίθρα κομίζω . γιγνώσκω εἰμί ὁ καλός ὁ μῆλον ἐπιγράφω , ἀλλά τίς δεῖ ἐγώ σκιά καί γράμμος ; αὐτόθι ἐγώ καλός σύ δοκέω , καί ὁ ἆθλος ὁ κάλλος ἔχω , ὡς Ἀφροδίτη πάλαι πρός Ἀλέξανδρος · τοιγάρ ἥκω ἐγώ