ocr.pg048 pg048_0528.4
γ' . Ἀλλ' ἵνα πᾶσιν ὁ λόγος εὐσύντος γένηται , φέρε , εἰ δοκεῖ , παραγάγωμεν εἰς μέσον τοὺς διὰ τῆς πλατείας · πύλης εἰσελθόντας · καὶ διὰ τῆς εὐρύχωρου βαδίζσαντας , καὶ ἴδωμεν ὅσον αὐτοὺς ἐδέξατο τέλος , καὶ τοὺς διὰ τῆς στενῆς · πύλης εἰσελθόντας καὶ τεθλιμμένης ὁδοῦ , καὶ καταμάθωμεν καὶ τούτους οἷα ἐδέξαντο τὰ ἀγαθά . Ἐνα τοίνυν τῶν διὰ ταύτης τῆς πύλης εἰσελθόντων τῆς πλατείας , καὶ ἐνα τῶν διὰ τῆς στενῆς καὶ τεθλιμμένης ὁδοῦ βαδισάντων εἰς μέσον ὑμῖν προθέντες , δείξωμεν τὴν παρὰ τοῦ Κυρίου εἰρημένων τὴν ἀλήθειαν , αὕτη πάλιν τῷ τοῦ Κυρίου παραβολῇ χρησάμενοι . Τίς οὖν ἐστιν ὁ διὰ τῆς πλατείας πύλης εἰσελθὼν , καὶ τὴν εὐρύχωρον ὁδὸν βαδίσας ; Πρότερον γὰρ προσήκει δεῖξαι τὸν οὕτως ἐστι , καὶ πόσον μήκος ὤδευσεν ὁδοῦ τῇ πλατεία βαδίζων , καὶ τότε φανερὸν ὑμῖν ποιῆσαι , εἰς ὅσον κατέστρεψε τέλος . Καὶ οἶδα μὲν , ὅτι συντετοῖ δντες ἤδη συνήχατε τὸ μέλλον βηθήσεσθαι · ἀλλ' ὅμως καὶ ἡμᾶς ἀναγκαῖον εἶπεν . [ 196 ] Ἀναμνησθητέ μοι τοῦ πλουσίου ἐκείνου , τοῦ καθ' ἑκάστην ἡμέραν τὴν πορφύραν καὶ τὰ βύσσινὰ ἐνδιδυσκομένου , καὶ λαμπρῶς ἐστιμιωμένου , καὶ παρασίτους καὶ κόλακας τρέφοντος , καὶ πολὺν τὸν ἄκρατον ἐγχεομένου ε , καὶ γαστριζομένου καθ' ἑκάστην ἡμέραν , καὶ τῇ τρυφῇ τῇ πολλῇ ἑαυτὸν ἐκδεωκότος , καὶ διὰ τῆς πλατείας πύλης εἰσελθόντος , καὶ ἐν ἡδονῇ καὶ εὐθυμίᾳ βιωτικῇ διηνεκῶς τυγχάνοντος . Πάντα γὰρ αὐτῷ ὡσπερ ἐκ πηγῶν ἐπέρεε , θεραπεία πολλή , τρυφὴ ἄρατος , σώματος ὑγεία , χρημάτων περιουσία , τιμὴ παρὰ τῶν πολλῶν , αἱ παρὰ τῶν κόλακων εὐφημίαι , καὶ οὐδὲν ἦν αὐτῷ τῶν ὁ λυπουτῶν . Καὶ τοῦ δή μειζον , ὅτι ἐν τοσαύτῃ κραυπάλῃ καὶ ἀδηραγίᾳ διημερεύει , οὐ μόνον ὑγείας ἀπέλαυσε σωματικῆς καὶ ἀδείας πάσης , ἀλλὰ καὶ τόνδε τῶν Λάζαρον ἐπὶ τοῦ πυλῶνος κατακείμενον καὶ ἠλωμένον καὶ ὑπὸ τῶν κυνῶν κυκλούμενον καὶ διαλειχόμενον καὶ λιμῷ τηκομένον ἀνηλέως παρέτρεχεν , οὐδὲ ψυχὸν αὐτῷ μεταδιδούς . Καὶ ὁ μὲν διὰ τῆς πύλης τῆς πλατείας εἰσελθὼν , τὴν εὐρύχωρον ὁδὸν ἐδεδίξα , τὴν τῆς τρυφῆς , τὴν τῆς ἀκολασίας , τὴν τοῦ γέλους , τὴν τῆς ἀμερείας , τὴν τῆς γαστριμαργίας , τὴν τῆς μέθης , τῆς τῶν χρημάτων περιβολῆς , τῆς ἐν τῇ ἐσθῆτι βλακείας .
Lemmas: γε . ἀλλά ἵνα πᾶς ὁ λόγος εὐσύντος γίγνομαι , φέρω , εἰμί δοκέω , παράγω εἰς μέσος ὁ διά ὁ πλατύς · πύλη εἰσέρχομαι · καί διά ὁ ευρύχωρος βαδίζω , καί ὁράω ὅσος αὐτός δέχομαι τέλος , καί ὁ διά ὁ στενός · πύλη εἰσέρχομαι καί θλίβω ὁδός , καί καταμανθάνω καί οὗτος οἷος δέχομαι ὁ ἀγαθός . εἷς τοίνυν ὁ διά οὗτος ὁ πύλη εἰσέρχομαι ὁ πλατύς , καί εἷς ὁ διά ὁ στενός καί θλίβω ὁδός βαδίζω εἰς μέσος σύ προτίθημι , δείκνυμι ὁ παρά ὁ κύριος εἴρω ὁ ἀλήθεια , οὗτος πάλιν ὁ ὁ κύριος παραβολή χράω . Τῖς οὖν εἰμί ὁ διά ὁ πλατύς πύλη εἰσέρχομαι , καί ὁ εὐρύχωρος ὁδός βαδίζω ; πρότερος γάρ προσήκω δείκνυμι ὁ οὕτως εἰμί , καί πόσος μήκος ὀδεύω ὁδός ὁ πλατύς βαδίζω , καί τότε φανερός σύ ποιέω , εἰς ὅσος καταστρέφω τέλος . καί οἶδα μέν , ὅτι συντείνω δντες ἤδη συνάγω ὁ μέλλω βαίνω · ἀλλά ὅμως καί ἐγώ ἀναγκαῖος εἶπον . [ 196 ] ἀναμιμνήσκω ἐγώ ὁ πλούσιος ἐκεῖνος , ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα ὁ πορφύρα καί ὁ βύσσινος ἐνδιδύσκω , καί λαμπρῶς ἐστιμιωμένου , καί παράσιτος καί κόλαξ τρέφω , καί πολύς ὁ ἄκρατος ἐγχέω ε , καί γαστρίζω κατά ἕκαστος ἡμέρα , καί ὁ τρυφή ὁ πολύς ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι , καί διά ὁ πλατύς πύλη εἰσέρχομαι , καί ἐν ἡδονή καί εὐθυμία βιωτικός διηνεκής τυγχάνω . Πάν γάρ αὐτός ὡς ἐκ πηγή πέρνημι , θεραπεία πολύς , τρυφή Ἄρατος , σῶμα ὑγεία , χρῆμα περιουσία , τιμή παρά ὁ πολύς , ὁ παρά ὁ κόλαξ εὐφημία , καί οὐδείς εἰμί αὐτός ὁ ὁ λυποω . καί ὁ δή μείζων , ὅτι ἐν τοσοῦτος κραυπάλῃ καί ἀδηραγίᾳ διημερεύω , οὖον μόνος ὑγεία ἀπολαύω σωματικός καί ἄδεια πᾶς , ἀλλά καί ὅδε ὁ Λάζαρος ἐπί ὁ πύλη κατάκειμαι καί ἡλόω καί ὑπό ὁ κύω κυκλόω καί διαλείχω καί λιμός τήκω ανηλεώς παρατρέχω , οὐδέ ψύχω αὐτός μεταδίδωμι . καί ὁ μέν διά ὁ πύλη ὁ πλατύς εἰσέρχομαι , ὁ εὐρύχωρος ὁδός δείκνυμι , ὁ ὁ τρυφή , ὁ ὁ ἀκολασία , ὁ ὁ γέλως , ὁ ὁ ἀμέρεια , ὁ ὁ γαστριμαργία , ὁ ὁ μέθη , ὁ ὁ χρῆμα περιβολή , ὁ ἐν ὁ ἐσθής βλακεία .