ocr.pg048 pg048_0529.1
Καὶ μέχρι πολλοῦ πάντα τὸν χρόνον τῆς παρούσης ζωῆς τὴν εὐρύχωρον ὁδὸν ἐβάδιζεν , οὐδενὸς λυπηροῦ πέτραν λαβόν , ἀλλὰ πάντοτε ἐξ οὐσίας φερόμενος , καὶ ὅτε δὲ ἄει δι’ εὐρύχωρου βαδίζων ὁδοῦ , μετὰ πολλῆς τῆς ἀδείας διέτρεχεν . Οὐδαμοῦ σκόπελοι , οὐδαμοῦ χρημνοί , οὐδαμοῦ ὑφαλοὶ σπιλάδες , οὐδαμοῦ ναυάγιον , οὐδαμοῦ ἀνύμωλος μεταβολή , ἀλλὰ διηνεκῶς στερεὰν καὶ ἰσόπεδον ὁδεῖον , οὕτω τὸν παρόντα βίον διέδραμε , καθ’ ἑκάστην τὴν ἡμέραν ὑπὸ τῶν κυμάτων τῆς χαλίας καταποντιζόμενος , καλοῦ λαχεδάνων αἰσθάνει · καὶ ἑκάστην ἡμέραν σπαρττόμενος ὑπὸ τῶν ἀτόπων ἐπιθυμιῶν , καὶ μᾶλλον ἡδόμενος · διηνεκῶς πολιορκούμενος ὑπὸ ἀσυνελίας , ὑπὸ γαστριμαργίας , ὑπὸ τῆς τῶν χρημάτων μανίας , καὶ οὐδεμίαν τῶν δεινῶν λαμβάνων τὴν αἰσθησιν , οὐδὲ προειδὼς δυνάμενος τῆς ὁδοῦ τὸ τέλος , ἀλλὰ τὴν παρόν ἡδὺ μὲν νυν χαρποῦμενος , οὐδεμίαν ἔνοιαν ἐλάμβανε τῆς διηνεκοῦς ὀδύνης , ἀλλὰ ἀπατῶμενος , ὡς εἰπεῖν , ἐβάδιζε τὴν εὐρύχωρον ὁδόν , εἰς αὐτὸν τὸν χρόνον ἐπαιούμενος , ὑπὸ τῆς πολλῆς μείζης συνιέναι οὐκ ἔχων . Ἡ γὰρ ἐν πᾶσι τοῖς βιωτικοῖς εὐημερία καταβαπτίσασα αὐτοῦ τὸν λογισμὸν , ἐτύφλωσε τὸ ὄμμα τῆς διανοίας , καὶ καθάπερ πεπηρωμένος λοιπὸν τὰς ὄψεις , οὕτως ἐβάδιζεν , οὐκ εἰδὼς ποῦ φέρεται · τάχα δὲ οὐδὲ ἔνοιαν ἐλάμβανε τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , ὅρων ἐαυτὸν οὐδεμίαν δυσκολίαν ὑπομένοντα . Οὐδὲ γὰρ ἐτρυφά μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπλούτει · οὐδὲ ἐπλούτει μόνον , ἀλλὰ καὶ ὑγείας σώματος ἀπήλαυεν · οὐδὲ ὑγείας σώματος ἀπἡλαυε μόνον , ἀλλὰ καὶ θεράπαις , καὶ οὐ θεράπαις μόνον πολλῆς , ἀλλὰ καὶ ἐπιφρόντα ὡςπερ ἐκ πηγῶν ζυφῶ πάντα ὁρῶν , ἐν ἡδονῇ διῆγε διηνεκῶς . Εἰδότε , ἀγαπητέ , τὴν διὰ τῆς πλατείας πύλης εἰσελθόντα , καὶ τὴν εὐρύχωρον ὁδὸν δι’ ὅλου βαδίσαντα , ὅπως ἀνέσασκε ἀπήλαυεν ·
Lemmas: καί μέχρι πολύς πᾶς ὁ χρόνος ὁ πάρειμι ζωή ὁ εὐρύχωρος ὁδός βαδίζω , οὐδείς λυπηρός πέτρα λαμβάνω , ἀλλά πάντοτε ἐκ οὐσία φέρω , καί ὅτε δέ ἀάω διά ευρύχωρος βαδίζω ὁδός , μετά πολύς ὁ ἄδεια διατρέχω . οὐδαμός σκόπελος , οὐδαμοῦ κρημνός , οὐδαμοῦ ύφαλος σπιλάς , οὐδαμοῦ ναυάγιον , οὐδαμοῦ ἀνύμωλος μεταβολή , ἀλλά διηνεκής στερεός καί ἰσόπεδον ὁδέω , οὗτος ὁ πάρειμι βίος διατρέχω , κατά ἕκαστος ὁ ἡμέρα ὑπό ὁ κῦμα ὁ χαλία καταποντίζω , καλός λαχεδάνων αἰσθάνομαι · καί ἕκαστος ἡμέρα σπαρττόμενος ὑπό ὁ ἄτοπος ἐπιθυμία , καί μᾶλλον ἥδομαι · διηνεκής πολιορκέω ὑπό ἀσυνελίας , ὑπό γαστριμαργία , ὑπό ὁ ὁ χρῆμα μανία , καί οὐδείς ὁ δεινός λαμβάνω ὁ αἴσθησις , οὐδέ πρόοιδα δύναμαι ὁ ὁδός ὁ τέλος , ἀλλά ὁ πάρειμι ἡδύς μέν νυν χαρπουμην , οὐδείς νοια λαμβάνω ὁ διηνεκής ὀδύνη , ἀλλά ἀπατάω , ὡς εἶπον , βαδίζω ὁ εὐρύχωρος ὁδός , εἰς αὐτός ὁ χρόνος επαιουμην , ὑπό ὁ πολύς μειζω συνίημι οὐ ἔχω . ὁ γάρ ἐν πᾶς ὁ βιωτικός Εὐημερία καταβαπτίζω αὐτός ὁ λογισμός , τυφλόω ὁ ὄμμα ὁ διάνοια , καί καθάπερ πηρόω λοιπός ὁ ὄψις , οὕτως βαδίζω , οὐ εἰδοί ποῦ φέρω · τάχα δέ οὐδέ νοια λαμβάνω ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ὁράω ἑαυτοῦ οὐδείς δυσκολία ὑπομένω . οὐδέ γάρ τρυφή μόνος , ἀλλά καί πλουτέω · οὐδέ πλουτέω μόνος , ἀλλά καί ὑγεία σῶμα ἀπελαύνω · οὐδέ ὑγεία σῶμα ἀπολαύω μόνος , ἀλλά καί θεράπη , καί οὖον θεράπη μόνος πολύς , ἀλλά καί ἐπιφέρω ὡς ἐκ πηγή ζυφῶ πᾶς ὁράω , ἐν ἡδονή διάγω διηνεκής . οἶδα , ἀγαπητός , ὁ διά ὁ πλατύς πύλη εἰσέρχομαι , καί ὁ εὐρύχωρος ὁδός διά ὅλος βαδίζω , ὅπως ἀνίημι ἀπελαύνω ·