ocr.pg048 pg048_0532.3
ε' . Τοῦτο γὰρ καὶ νῦν ἔθος λέγειν τοῖς πολλοῖς τοῖς περὶ τρυφὴν καὶ τὴν ἀδηφάγιαν ἐπτοημένοις , ὅτι Πολλὰ ἀγαθὰ ἐσχάμεν , ὅταν βουλώμεθα ἀνάζει τῆς πολλῆς τρυφῆς τὴν ἐπίτασιν . Μὴ καλεῖ ταῦτα ἀπλῶς ἀγαθά , ἄνθρωπε , ἐννοῶν ὅτι ταῦτα μὲν ἐδόθη παρὰ τοῦ Δεσπότου , ἵνα τῆς συμμετρίας ἀπολαύοντες , τὴν σύστασιν ἔχωμεν τῆς ζωῆς , καὶ τὴν ἀσθένειαν διακρατῶμεν τοῦ σώματος · ἕτερα δὲ ἐστὶ τὰ ὄντως ἀγαθά . Οὐδὲν γὰρ τούτων ἀγαθόν , οὔ τρυφή , οὔ πλοῦτος , οὐκ ἐσθῆτος πολυτελεία , ἀλλ' ὄνομα μόνον ἔχει . Τί δὲ λέγω ὄνομα μόνον ἔχει · ταῦτα μὲν οὖν πολλάκις καὶ ὀλέθρου ἡμῖν αἴτια γίνεται , ἐπειδὰν μὴ δεόντως · αὐτοῖς χρῶμεθα . Ὁ γὰρ πλούσιος τότε ἂν γένοιτο ἀγαθὸς τῷ κεκτημένῳ , ὅταν μὴ εἰς τρυφὴν μόνον αὐτὸν ἀναλίσχῃ , μηδὲ εἰς μέθησιν καὶ τὰς ἐπιβλαβεῖς ἡδονάς , ἀλλ' ὅταν τῆς τρυφῆς συμμέτρως ἀπολαύων , τὰ λοιπὰ εἰς τὰς τῶν πενιχρῶν διανέμῃ γαστέρας , τότε ἀγαθὸς ὁ πλούσιος . Εἰ δὲ μέλλοι τις τρυφῆ ἐαυτὸν [ 798 ] ἐκδιδόναι καὶ τῇ ἀσωτίᾳ , οὐ μόνον οὐδὲν αὐτὸν ὠφελήσει , ἀλλὰ καὶ εἰς βαθὺν χρημὸν καταγάγει · ὁ δὲ καὶ ὁ πλούσιος οὕτως πένηται . Διὸ φησιν αὐτῷ ὁ πατριάρχης · Τέκνον , μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου . Ἐκεῖνα δ' ἐνόμιζες εἶναι ὄντως ἀγαθά , ταῦτα ἀπέλαβες , καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά , οὐκ ἐπειδὴ Λάζαρος αὐτὰ κακὰ ἐνόμιζε , μὴ γένοιτο · ἀλλ' ἀπὸ τῆς ψυχῆς τοῦ πλουσίου καὶ τοῦτο ἐπήγαγεν . Προεῖπεν γὰρ ταύτην παρ' ἑαυτῷ κυρώσας τὴν ψυχὴν , τὸν μὲν πλοῦτον καὶ τὴν τρυφὴν καὶ τὴν ἀκολασίαν καὶ τὴν ἄλλην βλακείαν ἀγαθὰ ὀνομάζει , τὴν δὲ πενίαν καὶ τὸν λιμὸν καὶ τὴν χάλεπὴν ἀρρώστιαν κακὰ ὑπώπτευεν . Ἵς οὖν αὐτὴν ὑπελάμβανεν , καὶ τὴν ἐδυσμένην κρίσιν ἐκείνην , μνησθῆναι ὅτι κατὰ τὴν σὴν ψυχὴν καὶ οὕ τὰ ἀγαθὰ ἐκεῖνα ἀπέλαβες , τὴν πλατεῖαν καὶ εὐρύχωρον ὁδεύσας ὁδόν , καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακὰ κατὰ τὴν σὸν λόγον , τὴν στενὴν πύλην καὶ τὴν τεθλιμμένην βαδίσας ὁδόν . Ἐπεὶ οὖν σὺ μὲν τὰ προοίμια μόνον εἶδες τῆς ὁδοῦ , οὗτος δὲ καὶ πρὸς τὸ τέλος ἐώρα , οὐδὲν ἀπὸ τοῦ προοιμίου τῆς ὁδοῦ γινόμενος · ὀνηρότερος , διὰ τοῦτο νῦν ἐνταῦθα παρακαλεῖται , σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι , καὶ ἀπεναντίας ἀλλήλοις τὸ τέλος κατήντησεν . Εἶδετε δι' αὐτῶν τῶν πραγμάτων τῆς εὐρυχώρου καὶ πλατείας ὁδοῦ τὸ τέλος , ἐμάθετε τῆς στενῆς πύλης καὶ τῆς τεθλιμμένης ὁδοῦ ὅπως χρηστοῦν τὸ πέρας ἐδέξατο τῶν ταύτην ἐλόντων · ἀκούσατε δὲ καὶ τοῦ φοβερώτερον · Καὶ ἐπὶ πᾶσι , φησι , τούτοις μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται , ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν ἐκεῖ μὴ δύνωνται , μηδὲ οἱ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς διαπερῶσι . Μὴ ἀπλῶς παραδράμωμεν , ἀγαπητοί , τὸ λεχθέν , ἀλλ' ἐνοήσωμεν τῶν λεχθέντων τὴν ἀκριβείαν , καὶ ὅπως ἀπολαύει τῆς τιμῆς καὶ τῆς προεδρίας ὁ πρὰ τὸν πυλῶνα ἐρριμμένος , ὁ εὐκαταφρόνητος , ὁ πένης , ὁ τῷ λιμῷ διηνεκῶς παλαιῶν , ὁ τοῖς ἔλκεσι πολυορρωμένος , οἷς κυσι προκειμένος .
Lemmas: εἰ . οὗτος γάρ καί νῦν ἔθος λέγω ὁ πολύς ὁ περί τρυφή καί ὁ ἀδηφαγία πτοέω , ὅτι Πολύς ἀγαθός ἔχω , ὅταν βούλομαι ἀναζέω ὁ πολύς τρυφή ὁ ἐπίτασις . μή καλέω οὗτος ἀπλόος ἀγαθός , ἄνθρωπος , ἐννοέω ὅτι οὗτος μέν δίδωμι παρά ὁ δεσπότης , ἵνα ὁ συμμετρία ἀπολαύω , ὁ σύστασις ἔχω ὁ ζωή , καί ὁ ἀσθένεια διακρατέω ὁ σῶμα · ἕτερος δέ εἰμί ὁ εἰμί ἀγαθός . οὐδείς γάρ οὗτος ἀγαθός , οὖον τρυφή , οὖον πλοῦτος , οὐ ἐσθής πολυτέλεια , ἀλλά ὄνομα μόνος ἔχω . τις δέ λέγω ὄνομα μόνος ἔχω · οὗτος μέν οὖν πολλάκις καί ὄλεθρος ἐγώ αἴτιος γίγνομαι , ἐπειδάν μή δήω · αὐτός χράω . ὁ γάρ πλούσιος τότε εἄν γίγνομαι ἀγαθός ὁ κτάομαι , ὅταν μή εἰς τρυφή μόνος αὐτός ἀναλίσκω , μηδέ εἰς μέθη καί ὁ ἐπιβλαβής ἡδονή , ἀλλά ὅταν ὁ τρυφή σύμμετρος ἀπολαύω , ὁ λοιπάς εἰς ὁ ὁ πενιχρός διανέμω γαστήρ , τότε ἀγαθός ὁ πλούσιος . εἰμί δέ μέλλω τις τρυφή ἑαυτοῦ [ 798 ] ἐκδίδωμι καί ὁ ἀσωτία , οὖον μόνος οὐδείς αὐτός ὠφελέω , ἀλλά καί εἰς βαθύς χρημὸν κατάγω · ὁ δέ καί ὁ πλούσιος οὕτως πένομαι . Διὸ φημί αὐτός ὁ πατριάρχης · Τέκνος , μιμνήσκω ὅτι ἀπολαμβάνω ὁ ἀγαθός σύ ἐν ὁ ζωή σύ . ἐκεῖνος δέ νομίζω εἰμί εἰμί ἀγαθός , οὗτος ἀπολαμβάνω , καί Λάζαρος ὁμοίως ὁ κακός , οὐ ἐπεί Λάζαρος αὐτός κακός νομίζω , μή γίγνομαι · ἀλλά ἀπό ὁ Ψυχή ὁ πλούσιος καί οὗτος ἐπάγω . προεῖπον γάρ οὗτος παρά ἑαυτοῦ κυρόω ὁ ψυχή , ὁ μέν πλοῦτος καί ὁ τρυφή καί ὁ ἀκολασία καί ὁ ἄλλος βλακεία ἀγαθός ὀνομάζω , ὁ δέ πενία καί ὁ λιμός καί ὁ χαλεπός ἀρρωστία κακός ὑποπτεύω . Ἴς οὖν αὐτός ὑπολαμβάνω , καί ὁ ἐδυσμένην κρίσις ἐκεῖνος , μιμνήσκω ὅτι κατά ὁ σός ψυχή καί ἕ ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος ἀπολαμβάνω , ὁ πλατύς καί εὐρύχωρος ὁδεύω ὁδός , καί Λάζαρος ὁμοίως ὁ κακός κατά ὁ σός λόγος , ὁ στενός πύλη καί ὁ θλίβω βαδίζω ὁδός . ἐπεί οὖν σύ μέν ὁ προοίμιον μόνος ὁράω ὁ ὁδός , οὗτος δέ καί πρός ὁ τέλος αἰώρα , οὐδείς ἀπό ὁ προοίμιον ὁ ὁδός γίγνομαι · ὀνηρότερος , διά οὗτος νῦν ἐνταῦθα παρακαλέω , σύ δέ ὀδυνάω , καί απεναντίας ἀλλήλων ὁ τέλος κατά-ἀντάω . ὁράω διά αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ εὐρύχωρος καί πλατύς ὁδός ὁ τέλος , μανθάνω ὁ στενός πύλη καί ὁ θλίβω ὁδός ὅπως χρηστός ὁ πέρας δέχομαι ὁ οὗτος αἱρέω · ἀκούω δέ καί ὁ φοβερός · καί ἐπί πᾶς , φημί , οὗτος μεταξύ ἐγώ καί σύ χάσμα μέγας στηρίζω , ὅπως ὁ ἐθέλω διαβαίνω ἔνθεν ἐκεῖ μή δύναμαι , μηδέ ὁ ἐκεῖθεν πρός ἐγώ διαπεράω . μή ἀπλόος παρατρέχω , ἀγαπητός , ὁ λέγω , ἀλλά νοέω ὁ λέγω ὁ ἀκρίβεια , καί ὅπως ἀπολαύω ὁ τιμή καί ὁ προεδρία ὁ Πράς ὁ πύλη ῥίπτω , ὁ εὐκαταφρόνητος , ὁ πένης , ὁ ὁ λιμός διηνεκής παλαιός , ὁ ὁ ἕλκος πολυορρωμένος , ὅς κύω πρόκειμαι .