ocr.pg048 pg048_0304.3
οὐ θάλατταν ὁρῶν σχιζομένην , οὐ πέτρας ῥηγνυμένας , ἀλλ’ ἀκούσας τῶν ἀποστόλων τῶν ἐμῶν . Καὶ ἐνταῦθα πάλιν , Σῶμα δὲ κατηρτίσω μοι . Εἰπὼν δὲ τούτου , ἐπὶ προσηλθε καὶ λέγει · Τότε εἶπον , Ἰδοὺ ἦλθον · ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ . Αὐὸ γὰρ δὲ ταῦτα ἐντεύθεν δηλοῦται , καὶ ὅτι παρέσται , καὶ ὅτι τότε , ὅταν ἐκδηλωθῶν αἰ θυσίαι · ὅ καὶ γέγονε τῆς ἀρχῆς μεταπεσοῦσης τῆς Ἰουδαϊκῆς ἐπὶ τὴν Ῥωμαϊκήν . Εὑρομεν δὲ καὶ τὸν Βαροὺχ περὶ τῆς παρουσίας αὐτοῦ λέγοντα οὕτως · Ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συναντεστράφη . Λέγει δὲ καὶ ὁ Μωῦσης , Προφήτην ὑμῖν [ 569 ] ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡς ἐμὲ · αὐτοῦ ἀκούσεσθε κατὰ πάντα . Καὶ ἔσται , πᾶσα ψυχή , ἧτις οὐκ ἀκούσει τοῦ προφήτου ἐκείνου , ἐξολοθευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῶν . Ὅρᾳς τοῦτο ἐπ’ οὐδενὸς συμβαλ , ἢ ἐπ’ αὐτοῦ μόνου ; Καὶ γὰρ πολλοὶ προφῆται ἀνέστησαν , καὶ πάντων παρήκουσαν , ἀλλ’ οὐδὲν ἐπαθον · τοῦτο δὲ παρακούσαντες οἱ Ἰουδαῖοι , ἀληταὶ καὶ πλάνητες , φυγάδες καὶ μεταναστάται περιέρχονται πανταχοῦ . Ὅρα γὰρ · πολιτείας παληρωθῆσαν , ἐθνῶν πατήρων καὶ νόμων , ἐν ἀτιμίᾳ καὶ αἰσχύνη καὶ κολάσει καὶ τιμωρίᾳ . Ἄ δὲ ἐπὶ Οὐεσπασιανοῦ καὶ Τίτου πεπενδάκην , οὐδὲ εἰπεῖν ἐνι · οὕτω πᾶσαν συμφορὰν ὑπερβῆ ἡ τραγωδία ἐκείνη , καὶ τὸ προφητικὸν ἐπληρώθῃ · ὅτι Πᾶς , ὃς ἂν μὴ ἀκούσῃ τοῦ προφήτου ἐκείνου , ἐξολοθευθήσεται . Διὰ τοῦ τοῦτο τὰ ἐκεῖθεν ἡρήματα , ἐπειδὴ τοῦ προφήτου παρήκουσαν ἐκείνου . Ὅτι ἀναστήσει πάντας , καὶ τοῦτο ἐδήλωσεν Ἠσαΐας εἰπών · Ἄναστήσονται οἱ νεκροὶ καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖς μνημείοις . Ἡ γὰρ ὁδὸς ἡ παρὰ σοῦ λαμπαύσει ἐστίν . Οὐ μόνον δὲ ταῦτα , ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸν σταυρὸν , μετὰ τὴν σφαγὴν λαμπρότερα ἔσται τὰ κατ’ αὐτόν , ὅτι μετὰ τὴν ἀνάστασιν μᾶλλον ἐπιδώσει τὸ κῆρυγμα . Ἐπειδὴ γὰρ ἐδόθη , προεδόθη ὑπὸ μαθητοῦ , ἐνεπτύσθη , ἐλοιδορῆθη , ἐμαστιγώθη , ἀνεσκολοπιάσθη , οὐδ’ εἰς τάρσων , τὸ γε εἰς ἐκείνους ἤκον , ἡξιώθη τεθῆναι , τὰ ἱμάτια αὐτοῦ διεμερίσαντο οἱ στρατιῶται , ἐπὶ ὑπομὴν τυραννίδος τὸν βίον κατέλιψαν , ὡς βλασφημὸς ὡς τύραννος · Πᾶς γὰρ ὁ ποιῶν ἑαυτόν , φησί , βασιλέα , ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι · καὶ πάλιν , Ἴδε , ὑμεῖς ἠκούσατε τὴν βλασφημίαν αὐτοῦ · ἐπεὶ τοίνυν ταῦτα πάντα ἔμελλε συμβαίνειν , διεγείρων τὸν ἀκροατὴν καὶ θαρρεῖν παρασκευάζων , μὴ φοβηθῆτε , φησί , τούτων ἕνεκα · τοῦ γὰρ σταυρωθέντος , τοῦ μαστιγωθέντος , τοῦ ὑπὸ ληστῶν λοιδορηθέντος , τοῦ ἐπὶ ὑπολήψει βλασφημίας ἀναιρεθέντος τοιαῦτα ἔσται τὰ πράγματα μετὰ τὴν τελευτήν , μετὰ τὴν ἀνάστασιν , ὡς μηδεὶν ἀντεῖπει , τεὶ οὐ πολλῆς ἐμπέλησται τῆς τιμῆς . Τοῦτο γοῦν καὶ ἐγένετο . Ὅπερ δὲ καὶ πόρρωθεν προαναφωνοῦν ὁ προφήτης ἔλεγε · Ἐσται ἡ ρίζα τοῦ Ἰεσσαί , καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἔθνῶν · ἐπ’ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσι , καὶ ἔσται ἡ ἀνάστασις αὐτοῦ τιμή . Ὅσεὶ ἔλεγεν · Αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς τελευτῆς διαδήματος ἐστι τιμητέρον . Οἱ γοῦν βασιλεῖς διαδήματα ἀποτιθέμενοι , τὸν σταυρὸν ἀναλαμβάνοντες , τὸ σύμβολον αὐτοῦ τῆς τελευτῆς ἐν πορφυρῷ σταυρῷ , ἐν διαδήματι σταυρῷ , ἐπὶ εὐχῶν σταυρῷ , ἐπὶ ὀπλῶν σταυρῷ , ἐπὶ τῆς τραπέζης τῆς ἱερᾶς σταυρῷ , καὶ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης ὁ σταυρὸς ὑπὲρ τὸν ἥλιον διαλάμπει . Καὶ ἔσται ἡ ἀνάστασις αὐτοῦ τιμή .
Lemmas: οὖον θάλασσα ὁράω σχίζω , οὖον πέτρα ῥήγνυμι , ἀλλά ἀκούω ὁ ἀπόστολος ὁ ἐμέω . καί ἐνταῦθα πάλιν , σῶμα δέ καταρτίζω ἐγώ . εἶπον δέ οὗτος , ἐπί προσέρχομαι καί λέγω · τότε εἶπον , ἰδέ ἔρχομαι · ἐν κεφαλίς βιβλίον γράφω περί ἐγώ . Αὐὸ γάρ δέ οὗτος ἐντεῦθεν δηλόω , καί ὅτι πάρειμι , καί ὅτι τότε , ὅταν ἐκδηλόω ὁ θυσία · ὅς καί γίγνομαι ὁ ἀρχή μεταπίπτω ὁ Ἰουδαϊκός ἐπί ὁ Ῥωμαϊκός . εὑρίσκω δέ καί ὁ Βαρούχ περί ὁ παρουσία αὐτός λέγω οὕτως · ἐπί ὁ γῆ ὁράω , καί ὁ ἄνθρωπος συναντιστρέφω . λέγος δέ καί ὁ Μωυσῆς , προφάω σύ [ 569 ] ἀνίστημι Κύριος ὁ θεός ἐκ ὁ ἀδελφός σύ ὡς ἐγώ · αὐτός ἀκούω κατά πᾶς . καί εἰμί , πᾶς ψυχή , ὅστις οὐ ἀκούω ὁ προφήτης ἐκεῖνος , ἐξόλλυμι ἐκ ὁ λαός αὐτός . ὁράω οὗτος ἐπί οὐδείς συμβάλλω , ἢ ἐπί αὐτός μόνος ; καί γάρ πολύς προφήτης ἀνίστημι , καί πᾶς παρήκω , ἀλλά οὐδείς πάσχω · οὗτος δέ παρακούω ὁ Ἰουδαῖος , ἀλέω καί πλάνης , φυγάς καί μεταναστάτης περιέρχομαι πανταχοῦ . Ὅρας γάρ · πολιτεία παληρωθῆσαν , ἔθνος πατήρ καί νόμος , ἐν ἀτιμία καί αἰσχύνη καί κολάζω καί τιμωρία . ὅς δέ ἐπί Οὐεσπασιανός καί Τίτος πενδάκη , οὐδέ εἶπον ἐνι · οὗτος πᾶς συμφορά ὑπερβαίνω ὁ τραγωδία ἐκεῖνος , καί ὁ προφητικός πληρόω · ὅτι Πᾶς , ὅς εἄν μή ἀκούω ὁ προφήτης ἐκεῖνος , ἐξόλλυμι . Ζεύς ὁ οὗτος ὁ ἐκεῖθεν ἡρήματα , ἐπεί ὁ προφήτης παρήκω ἐκεῖνος . ὅτι2 ἀνίστημι πᾶς , καί οὗτος δηλόω Ἠσαΐας εἶπον · ἀνίστημι ὁ νεκρός καί ἐγείρω ὁ ἐν ὁ μνημεῖον . ὁ γάρ ὁδός ὁ παρά σύ λαμπαυσεω εἰμί . οὖον μόνος δέ οὗτος , ἀλλά καί μετά ὁ σταυρός , μετά ὁ σφαγή λαμπρός εἰμί ὁ κατά αὐτός , ὅτι μετά ὁ ἀνάστασις μᾶλλον ἐπιδίδωμι ὁ κήρυγμα . ἐπεί γάρ δίδωμι , προδίδωμι ὑπό μαθητής , ἐμπτύω , λοιδορέω , μαστιγόω , ἀνασκολοπίζω , οὐδέ εἰς Ταρσός , ὁ γε εἰς ἐκεῖνος ἥκω , ἀξιόω τίθημι , ὁ ἱμάτιον αὐτός διαμερίζω ὁ στρατιώτης , ἐπί υπομεις τυραννίς ὁ βίος καταλείπω , ὡς βλάσφημος ὡς τύραννος · Πᾶς γάρ ὁ ποιέω ἑαυτοῦ , φημί , βασιλεύς , ἀντιλέγω ὁ Καῖσαρ · καί πάλιν , εἶδον , σύ ἀκούω ὁ βλασφημία αὐτός · ἐπεί τοίνυν οὗτος πᾶς μέλλω συμβαίνω , διεγείρω ὁ ἀκροατής καί θαρσέω παρασκευάζω , μή φοβέω , φημί , οὗτος ἕνεκα · ὁ γάρ σταυρόω , ὁ μαστιγόω , ὁ ὑπό λῃστής λοιδορέω , ὁ ἐπί ὑπολαμβάνω βλασφημία ἀναιρέω τοιοῦτος εἰμί ὁ πρᾶγμα μετά ὁ τελευτή , μετά ὁ ἀνάστασις , ὡς μήδω αντιλέγω , τεὶ οὖον πολύς ἐμπίμπλημι ὁ τιμή . οὗτος γοῦν καί γίγνομαι . ὅπερ δέ καί πόρρωθεν προαναφωνέω ὁ προφήτης λέγω · εἰμαι ὁ ρίζα ὁ Ἰεσσαί , καί ὁ ἀνίστημι ἄρχω ἔθνος · ἐπί αὐτός ἔθνος ἐλπίζω , καί εἰμί ὁ ἀνάστασις αὐτός τιμή . Όσεϊ λέγω · αὐτός ὁ εἶδος ὁ τελευτή διάδημα εἰμί τιμητέρον . ὁ γοῦν βασιλεύς διάδημα ἀποτίθημι , ὁ σταυρός ἀναλαμβάνω , ὁ σύμβολον αὐτός ὁ τελευτή ἐν πορφύρεος σταυρός , ἐν διάδημα σταυρός , ἐπί εὖχος σταυρός , ἐπί ὁπλή σταυρός , ἐπί ὁ τράπεζα ὁ ἱερός σταυρός , καί πανταχοῦ ὁ οἰκέω ὁ σταυρός ὑπέρ ὁ ἥλιος διαλάμπω . καί εἰμί ὁ ἀνάστασις αὐτός τιμή .