ocr.pg048 pg048_0497.5
Τούτε πρῶτον ἀξίον ἐπιστήσαντας ἐξετάσαι , τί δήποτε , ὅταν μὲν περὶ τοῦ Χριστοῦ διαλέγηται , θάνατον καλεῖ τὸν ἐκεῖνον θάνατον · ὅταν δὲ περὶ τῆς ἡμετέρας τελευτῆς , κοίμησιν αὐτὴν καὶ οὐ θάνατον ὀνομάζει . Οὐ γὰρ εἶπε , Περὶ δὲ τῶν ἀποθανόντων , ἀλλὰ τί ; Περὶ δὲ τῶν κεκοιμημένων . Καὶ πάλιν · Οὕτως ὁ Θεὸς καὶ τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ · καὶ οὐκ εἶπε , Τοὺς ἀποθνήσκοντας . Καὶ πάλιν · Ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι εἰς τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου , οὐ μὴ φθάσωμεν τοὺς κοιμηθέντας . Καὶ οὐδὲ ἐνταῦθα εἶπε τοὺς ἀποθανόντας , ἀλλὰ τρίτον μνημονεύσας , τὸ τρίτον χοίρησιν τὸν θάνατον αὐτῶν ὤνόμασε . Περὶ δὲ τοῦ Χριστοῦ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ πῶς ; Εἰ γὰρ πιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανε . Καὶ οὐκ εἶπεν , Ἐκοιμήθη , ἀλλὰ , Ἀπέθανε . Τίνος οὖν ἐνέμενε τὸν μὲν τοῦ Χριστοῦ θάνατον ἐκάλεσε , τὸν δὲ ἡμέτερον κοίμησιν ; Οὐ γὰρ ἀπλῶς , οὐδὲ παρέργως ταύτῃ χέρχεται τῶν λέξεων τῇ παρατηρήσει , ἀλλὰ σοφὸν τι καὶ μέγα κατασκευάζων . Ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ Χριστοῦ θάνατον ἐκάλεσε , ἵνα τὸ πάθος πιστωθῇται · ἐπὶ δὲ ἡμῶν κοίμησιν ἐκάλεσε , ἵνα τὴν ἐδύνην παραμυθώσηται . Ἐνδὰ μὲν γὰρ προεχώρησεν ἢ ἀνάστασις , θαρσῶν καλεῖ θάνατον · Ἐνδὰ δὲ ἐν ἐλπίσιν ἐστὶ τὸ πρᾶγμα , κοίμησιν καλεῖ , καὶ δι’ αὐτῆς παραμυθούμενος τῆς προστηγορίας ἡμᾶς , καὶ χρηστὰς ὑποτείνων ἐλπίδας . Ὁ γὰρ κοιμώμενος ἀναστήσεται πάντως , καὶ οὐδὲν ἕτερον ἐπὶ θανάτου , ἀλλ’ ἢ ὕπνος μακρός . Μὴ γὰρ μοι τοῦτο εἴπητε , ὅτι [ 764 ] οὔτε ἀκούει , οὔτε φήγει , οὔτε ὁρᾷ , οὔτε αἰσθάνεται ὁ τετελευτηκώς · οὐδὲ γὰρ ὁ καθεύδων . Εἰ δὲ χορ’ τι καὶ θαυμαστὸν εἴπειν , τοῦ μὲν καθεύδοντος καὶ ἢ ψυχὴ θοὺς καθεύδει · τοῦ δὲ τελευτήσαντος οὐχ οὕτως , ἀλλ’ ἐγρήγορεν . Ἄλλ’ ὁ τελευτήσας σήπεται καὶ διαφθείρεται , φησί , καὶ χῶν γίνεται · καὶ τέφρα . Καὶ τί τοῦτο , ἀγαπᾷς ; δι’ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο μάλιστα χαίρειν δεῖ . Καὶ γὰρ οἰκίαν τις μέλλων οἰκοδομεῖν σαθρωθεῖσαν καὶ παλαιὰν γενομένην , ἐκβαλὼν πρῶτον τοὺς οἰκοῦντας , οὕτω καταλύει τὴν οἰκίαν , καὶ ἀνοικοδομεῖ λαμπροτέραν .
Lemmas: Τούτος πρῶτος ἄξιος ἐφίστημι ἐξετάζω , τίς δήποτε , ὅταν μέν περί ὁ Χριστός διαλέγω , θάνατος καλέω ὁ ἐκεῖνος θάνατος · ὅταν δέ περί ὁ ἡμέτερος τελευτή , κοίμησις αὐτός καί οὖον θάνατος ὀνομάζω . οὖον γάρ εἶπον , περι δέ ὁ ἀποθνῄσκω , ἀλλά τίς ; περι δέ ὁ κοιμάω . καί πάλιν · οὕτως ὁ θεός καί ὁ κοιμάω διά ὁ Ἰησοῦς ἄγω σύν αὐτός · καί οὐ εἶπον , ὁ ἀποθνήσκω . καί πάλιν · ἐγώ ὁ ζῶ ὁ περιλείπομαι εἰς ὁ παρουσία ὁ κύριος , οὖον μή φθάνω ὁ κοιμάω . καί οὐδέ ἐνταῦθα εἶπον ὁ ἀποθνῄσκω , ἀλλά τρίτος μνημονεύω , ὁ τρίτος χοῖρος ὁ θάνατος αὐτός ὀνομάζω . περι δέ ὁ Χριστός οὐ οὕτως , ἀλλά πῶς ; εἰμί γάρ πιστεύω ὅτι Ἰησοῦς ἀποθνῄσκω . καί οὐ εἶπον , κοιμάω , ἀλλά , ἀποθνήσκω . τίς οὖν ἐμμένω ὁ μέν ὁ Χριστός θάνατος καλέω , ὁ δέ ἡμέτερος κοίμησις ; οὖον γάρ ἀπλόος , οὐδέ πάρεργον οὗτος χράω ὁ λέξις ὁ παρατήρησις , ἀλλά σοφός τίς καί μέγας κατασκευάζω . ἐπί μέν γάρ ὁ Χριστός θάνατος καλέω , ἵνα ὁ πάθος πιστόω · ἐπί δέ ἐγώ κοίμησις καλέω , ἵνα ὁ εδυνη παραμυθέομαι . Ἐνδὰ μέν γάρ προχωρέω ἢ ἀνάστασις , θάρσος καλέω θάνατος · Ἐνδὰ δέ ἐν ἐλπίς εἰμί ὁ πρᾶγμα , κοίμησις καλέω , καί διά αὐτός παραμυθέομαι ὁ προστηγορίας ἐγώ , καί χρηστός ὑποτείνω ἐλπίς . ὁ γάρ κοιμάω ἀνίστημι πάντως , καί οὐδείς ἕτερος ἐπί θάνατος , ἀλλά ἢ ὕπνος μακρός . μή γάρ ἐγώ οὗτος εἶπον , ὅτι [ 764 ] οὔτε ἀκούω , οὔτε Φηγεύς , οὔτε ὁράω , οὔτε αἰσθάνομαι ὁ τελευτάω · οὐδέ γάρ ὁ καθεύδω . εἰμί δέ χορός τίς καί θαυμαστός εἶπον , ὁ μέν καθεύδω καί ἢ ψυχή Θοῦς καθεύδω · ὁ δέ τελευτάω οὐ οὕτως , ἀλλά ἐγείρω . ἄλλος ὁ τελευτάω σήπω καί διαφθείρω , φημί , καί χόω γίγνομαι · καί τέφρα . καί τίς οὗτος , ἀγαπάω ; διά αὐτός μέν οὖν οὗτος μάλιστα χαίρω δεῖ . καί γάρ οἰκίον τις μέλλω οἰκοδομέω σαθρόω καί παλαιός γίγνομαι , ἐκβάλλω πρῶτος ὁ οἰκέω , οὗτος καταλύω ὁ οἰκίον , καί ἀνοικοδομέω λαμπρός .