ocr.pg048 pg048_0504.1
" Ὅταν γὰρ πονηροὺς ἀποβάλῃ τις παῖδας , δάκνεται μὲν τῇ πάθει , πλὴν ἀλλ' οὐ μετὰ πολλῆς τῆς σφοδρότητος · ἡ γὰρ πονηρία τῶν ἀπελθόντων δριμυτέραν οὐκ ἀφίσει γενέσθαι τὴν ὀδύνην · ὅταν δὲ καὶ ἐνάρκετοι ὦσι , μόνιμον τὸ τραῦμα γίνεται , ἀλγητὸς ἡ μνήμη , ἀταραχὺν ὑπὸ τοῦ κακοῦ , διπλοῦν τὸ κένρον , τὸ μὲν ἀπὸ τῆς φύσεως , τὸ δὲ ἀπὸ τῆς ἀρετῆς τῶν ἀπελθόντων . Ὅτι ἂν ἦσαν ἐνάρκετοι , δήλον ἐκεῖθεν · Πολλὴν αὐτῶν ὁ πατὴρ ἐποιεῖτο τὴν ἐπιμέλειαν , καὶ ἀνιστάμενος θυσίας προσέφερεν ὑπὲρ αὐτῶν , καὶ ὑπὲρ τῶν ἀδύλων ἀμαρτημάτων δεοικῶς , καὶ οὐδὲν αὐτῷ τοῦτον προτιμότερον ἦν . Τοῦτο δὲ οὐ τῶν παῖδων τὴν ἀρετὴν δείκνυσιν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν τοῦ πατρὸς φιλοστοργίαν . Ὅταν οὖν καὶ πατὴρ ἦν , καὶ οὕτω φιλόστοργος , μὴ τὸν ἀπὸ τῆς φύσεως πόθον ἐνδεικνύμενος μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν ἀπὸ τῆς εὐλαβείας , ἀλλὰ καὶ οἱ ἀπελθόντες οὕτως ἐνάρκετοι , τριπλὴ γίνεται τῆς ἀθυμίας ἡ πυρά . Πάλιν , ὅταν κατὰ μέρος ἀναρπάζωνται , ἔχει τινὰ παραμυθίαν τὸ πάθος · οἱ γὰρ ἐπιλειπόμενοι τὴν ἐπὶ τοὺς ἀπελθόντας συσκιώσιν ἀθυμίας · ὅταν δὲ ὁλοκλῆρος ὁ χορὸς ἀπελθῇ , πρὸς τίνα δυνησεται ἰδεῖν ὁ πολυπαὶς ἄνθρωπος ὅποις γενόμενος ; Μετὰ τούτων πάλιν ἐστὶ καὶ πέμπτην εἰπεῖν πληγήν . Ποίαν δὲ ταύτην ; ὅτ' ἄνθρωπον αὐτοῦ ἀναρπασθῆναι πάντα . Εἰ γὰρ ἐν τρισίν , ἢ πέντε ἡμέραις ἀπελθόντων τινῶν , αἱ γυναῖκες καὶ οἱ προσήκοντες ἀπαντες τοῦτο μάλιστα πάντων ἀθυροῦνται , ὅτι ταχέως καὶ ἐξαίφνης ἀνηρπάγη τῆς ἐκείνων δίψεως ὁ τετελευτηκώς · πολλῷ μᾶλλον οὕτως ἂν ἠλγησεν οὐκ ἐν ἡμέραις τρισὶ καὶ δυσι καὶ μιᾷ , ἀλλ' ἐν ὥρᾳ μιᾷ πάντας οὕτως ἀφαιρεθεῖς . Τὸ μὲν γὰρ μελεκτηθὲν τῷ χρόνῳ δεινόν , κἂν σφόδρα ἀδρῆτον ἦ , τῇ προσδοκίᾳ κοῦφον ἂν γενοῖτο ῥαδίως · τὸ δὲ παρ' ἐλπίδα συμβεὶν καὶ ἐξαίφνης ἀφόρητον γίνεται . Ὅταν οὖν τι καθ' ἑαυτὸ χαλεπὸν ἦ , καὶ τὴν ἐκ τοῦ παρ' ἐλπίδα συμβεῖναι λαμβάνῃ προσὤθησιν , ἐννόησον πῶς ἀφόρητον γίνεται , καὶ πάντα ὑπερβαίνει λόγον . Βούλει καὶ ἕκτην ἀκοῦσαι πληγήν ; Ἐν αὐτῇ τῆς ἡλικίας τῷ ἄνθει πάντας ἀπωλέσεν . Ἵστε δὲ ὅπως οἱ ἄωροι δάκνουσι θάνατος , καὶ ποικίλον ποιοῦσι τὸ πένθος . Οὗτος δὲ οὐκ ἄωρος μόνον ἦν , [ 769 ] ἀλλὰ καὶ βλάσιος , ὡς εἶναι καὶ ταύτὴν ἐδδύμην πληγήν · οὐ γὰρ ἐπὶ κλίνης εἶδεν αὐτοὺς ἀποπνέοντας , καὶ ψυχοῦργαγούντας , ἀλλὰ τῇ οἰκίᾳ καταχωσθέντας , ἀπαντας . Ἐννόησον τοίνυν , εἰς ἧν ἀνορύττων εἰκίνω τὸ χώμα , καὶ νῦν μὲν λίθον , νῦν δὲ μέλος ἀνέλκων παιδίου , καὶ χεῖρα ὁρῶν ἐτι ῥιζῶν χατέχουσαν , καὶ δεξιὰν ἑτέραν ἐπικειμένην τῇ πλάνα , καὶ αὐτὸν τοῦ σώματος διεφθαρμένον τὸν τύπον , ῥινὸς συντριθείσης , κεφαλῆς διαθλασθείσης , ὀφθαλμῶν ἀφανισθέντων , ἐγκεφάλου διεσπαρμένου , πάσης ἀπλῶς τῆς μορφῆς διεφθαρμένης , καὶ τῆς τῶν τραυμάτων ποικιλίας οὐκ ἀφείσατο τὸν πατέρα τῶν ποθουμένων δέων ἐπιγνῶναι τὸν τύπον . Συνεχύθητε ταῦτα ἀκούοντες , καὶ δακρύετε · ἐννόησατε τοίνυν , τίς ἦν ἐκεῖνος ταῦτα ὁρῶν . Εἰ γὰρ ἡμεῖς μετὰ τοσοῦτον χρόνον οὐ δυνάμεθα ἀδακρυτὶ τῆς τραγωδίας ἐκείνης τὴν ἀκοὴν ἐνεγκεῖν , καὶ ταῦτα ἄλλοτρίως ἀκούοντες συμφερόμενοι , τίς ἦν ὁ ἀδάκρυς ἐκεῖνος θεὰ ταῦτα παραλαμβάνων , οὐκ ἐν ἄλλοτρίοις , ἀλλ' ἐν οἰκείοις φιλοσοφῶν χακοῖς ; « Οὐδὲ γὰρ ἀπεδυσπέρησεν , οὐδὲ τοῦτον οὐδὲν εἶπε · Τί ποτε τοῦτο ἐστιν ; αὕτη μοι τῆς φιλοσοφίας · ἡ ἀμοιδή · διὰ
Lemmas: " ὅταν γάρ πονηρός ἀποβάλλω τις παῖς , δάκνω μέν ὁ πάθος , πλήν ἀλλά οὖον μετά πολύς ὁ σφοδρότης · ὁ γάρ πονηρία ὁ ἀπέρχομαι δριμύς οὐ ἀφίημι γίγνομαι ὁ ὀδύνη · ὅταν δέ καί ἐναρκέω εἰμί , μόνιμος ὁ τραῦμα γίγνομαι , ἀλγητὸς ὁ μνήμη , ἀταραχὺν ὑπό ὁ κακός , διπλόος ὁ κένρον , ὁ μέν ἀπό ὁ φύσις , ὁ δέ ἀπό ὁ ἀρετή ὁ ἀπέρχομαι . ὅτι2 εἄν εἰμί ἐναρκέω , δῆλος ἐκεῖθεν · Πολύς αὐτός ὁ πατήρ ποιέω ὁ ἐπιμέλεια , καί ἀνίστημι θυσία προσφέρω ὑπέρ αὐτός , καί ὑπέρ ὁ αδυλαω ἁμάρτημα δεῦκος , καί οὐδείς αὐτός οὗτος πρότιμος εἰμί . οὗτος δέ οὖον ὁ παῖς ὁ ἀρετή δείκνυμι μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ πατήρ φιλοστοργία . ὅταν οὖν καί πατήρ εἰμί , καί οὗτος φιλόστοργος , μή ὁ ἀπό ὁ φύσις πόθος ἐνδείκνυμι μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀπό ὁ εὐλάβεια , ἀλλά καί ὁ ἀπέρχομαι οὕτως ἐναρκέω , Τριπλή γίγνομαι ὁ ἀθυμία ὁ πυρά . πάλιν , ὅταν κατά μέρος ἀναρπάζω , ἔχω τις παραμυθία ὁ πάθος · ὁ γάρ ἐπιλείπω ὁ ἐπί ὁ ἀπέρχομαι συσκιάω ἀθυμία · ὅταν δέ ὁλόκληρος ὁ χορός ἀπέρχομαι , πρός τίς δύναμαι ὁράω ὁ πολύπαις ἄνθρωπος ὄψ γίγνομαι ; μετά οὗτος πάλιν εἰμί καί πέμπτος εἶπον πληγή . Ποίας δέ οὗτος ; ὅτι ἄνθρωπος αὐτός ἀναρπάζω πᾶς . εἰμί γάρ ἐν τρεῖς , ἢ πέντε ἡμέρα ἀπέρχομαι τις , ὁ γυνή καί ὁ προσήκω ἅπας οὗτος μάλιστα πᾶς ἀθύρω , ὅτι ταχέως καί ἐξαπίνης ἀναρπάζω ὁ ἐκεῖνος δίψος ὁ τελευτάω · πολύς μᾶλλον οὕτως εἄν ἀλγέω οὐ ἐν ἡμέρα τρεῖς καί δύο καί εἷς , ἀλλά ἐν ὥρα εἷς πᾶς οὕτως ἀφαιρέω . ὁ μέν γάρ μελεκτηθὲν ὁ χρόνος δεινός , κἀν σφόδρα ἁδρέω εἰμί , ὁ προσδοκία κοῦφος εἄν γίγνομαι ῥᾳδίως · ὁ δέ παρά ἐλπίς συμβαίνει καί ἐξαπίνης ἀφόρητος γίγνομαι . ὅταν οὖν τίς κατά ἑαυτοῦ χαλεπός εἰμί , καί ὁ ἐκ ὁ παρά ἐλπίς συμβαίνω λαμβάνω προστίθημι , ἐννοέω πῶς ἀφόρητος γίγνομαι , καί πᾶς ὑπερβαίνω λόγος . βούλομαι καί ἕκτος ἀκούω πληγή ; ἐν αὐτός ὁ ἡλικία ὁ ἄνθος πᾶς ἀπόλλυμι . οἶδα δέ ὅπως ὁ ἄωρος δάκνω θάνατος , καί ποικίλος ποιέω ὁ πένθος . οὗτος δέ οὐ ἄωρος μόνος εἰμί , [ 769 ] ἀλλά καί Βλάσιος , ὡς εἰμί καί οὗτος ἐσθίω πληγή · οὖον γάρ ἐπί κλίνη ὁράω αὐτός ἀποπνέω , καί ψυχοῦργαγούντας , ἀλλά ὁ οἰκίον καταχώζω , ἅπας . ἐννοέω τοίνυν , εἰς ἧμαι ἀνορύσσω ἔοικα ὁ χώμα , καί νῦν μέν λίθος , νῦν δέ μέλος ἀνέλκω παιδίον , καί χείρ ὁράω ἔτι ῥίζα χατέω , καί δεξιά ἕτερος ἐπίκειμαι ὁ πλανάω , καί αὐτός ὁ σῶμα διαφθείρω ὁ τύπος , ῥίς συντριθεω , κεφαλή διαθλάω , ὀφθαλμός ἀφανίζω , ἐγκέφαλος διασπείρω , πᾶς ἀπλόος ὁ μορφή διαφθείρω , καί ὁ ὁ τραῦμα ποικιλίας οὐ ἀφίημι ὁ πατήρ ὁ ποθέω δήω ἐπιγιγνώσκω ὁ τύπος . συνεχυτιθημι οὗτος ἀκούω , καί δάκρυ · ἐννοέω τοίνυν , τίς εἰμί ἐκεῖνος οὗτος ὁράω . εἰμί γάρ ἐγώ μετά τοσοῦτος χρόνος οὖον δύναμαι ἀδακρυτί ὁ τραγῳδία ἐκεῖνος ὁ ἀκοή φέρω , καί οὗτος ἀλλότριος ἀκούω συμφέρω , τίς εἰμί ὁ ἄδακρυς ἐκεῖνος θεά οὗτος παραλαμβάνω , οὐ ἐν ἀλλότριος , ἀλλά ἐν οἰκέω φιλοσοφέω χάσκω ; « οὐδέ γάρ ἀπεδυσπέρησεν , οὐδέ οὗτος οὐδείς εἶπον · τις ποτός οὗτος εἰμί ; οὗτος ἐγώ ὁ φιλοσοφία · ὁ Αμοίδη · διά