ocr.pg048 pg048_0312.1
ταῦτα ἐπράττον , ἀλλὰ μυρίων πανταχόθεν πολέμων αὐτοὺς ἐγερουμένων . Κατὰ γὰρ ἔθνος ἕκαστον , καὶ κατὰ πόλιν · τί λέγω κατὰ ἔθνος καὶ κατὰ πόλιν · κατὰ οἰκίαν ἑκάστην πόλεμος αὐτοῖς ἀνερρίπτετο . Εἰσίουσα γὰρ ἡ διδασκαλία , καὶ ἀποσίζουσα παῖδα πολλὰκις πατρὸς , καὶ νύμφην πενθέως , καὶ ἀδελφὸν ἀδελφοῦ , καὶ δοῦλον δεσπότου , καὶ ἀρχόμενον ἀρχοντος , καὶ ἄνδρα γυναικός , καὶ γυναῖκα ἀνδρός , καὶ πατέρα παιδὸς , οὐ γὰρ ἀθρόν πάντες ἐπίθιντο , καθημερινὰς ἀπυγχείας , συνεχεῖς πολέμους , μυρίους αὐτοὺς ἐπῆγε θανάτους , καὶ ὡς κοινούς ἐχθροὺς καὶ πολέμιους ἀποστρέφεσθαι παρεσκεύαζε . Καὶ γὰρ πάντες αὐτοὺς ἤλαυνον , βασιλεῖς , ἄρχοντες , ἰδιῶται , ἐλεύθεροι , δοῦλοι , δῆμοι , πόλεις · καὶ οὐχ αὐτοὺς μόνον , ἀλλὰ τὸν δὴ χαλεπώτερον , τοὺς ἐτι νεοπαγεῖς ἐν τῇ πίστει , τοὺς ὑπ’ αὐτῶν κατηχουμένους . Κοινὸς γὰρ πόλεμος καὶ τοῖς μαθηταῖς καὶ τοῖς διδασκάλοις ἐγένετο , ὅτε τῆς διδασκαλίας ἀπεναγκαλίας καὶ διατάγμασι βασιλικοῖς καὶ συνθείαις καὶ ἔθεσι πατρίοις φαινομένης . Παρήνουν γὰρ εἰδῶνων ἀπέχεσθαι , καταπροενεῖν βωμῶν , οὓς οἱ πατέρες αὐτῶν οἱ πρόγονοι πάντες ἐθεράπευσαν , ἀφίστασθαι τῶν μυσριῶν δογμάτων , καταγελᾶν ὁρτῶν , διαπτείνειν τὰς τελετάς · ἂ φρικωδέστατα ἐδόκει εἶναι ἐκείνοις καὶ φοβερώτατα , καὶ ὑπὲρ ὧν ἂν καὶ τὴν ψυχὴν προήχωντο , ἢ αἱρεῖσθαι τὰ παρ’ αὐτῶν λεγόμενα , καὶ πιστεύειν εἰς τὸν ἀπὸ Μαρίας τεχθέντα , τὸν ἐν ἱγεμονικῷ δικαστηρίῳ παραστάντα , τὸν ἐμπτυσθέντα , τὸν μυρία παθόντα δεῖν , τὸν θάνατον ἐπάρατον ὑπομείναντα , τὸν ταφέντα , τὸν ἀναστάντα . Καὶ τὸ παράδοξον , ὅτι τὰ μὲν τῶν παθῶν δῆλα πᾶσιν ἦν , αἱ μάστιγες , αἱ ἐπὶ κρήνης πληγαί , αἱ εἰς πρόσωπον ὑβρεῖς διὰ τῶν ἐμπτυσμάτων γινόμεναι , τὰ ῥαπίσματα , ὁ σταυρός , ἡ πολλὴ χλευασία , ἡ παρὰ πάντων κοωμῆδία , ὁ τὰφος ὁ ἐν μέρει χάριτος γενόμενος · τὰ δὲ τῆς ἀναστάσεως οὐκέτι · αὐτὸς γὰρ μόνος ἀνέστασεν · ἀλλ’ ὅμως καὶ ταῦτα λέγοντες ἐπειθον , καὶ οὕτω τὴν Ἐκκλησίαν ὠκοδόμουν . Πῶς καὶ τίνι τρόπῳ ; Τῇ δυνάμει τοῦ ταῦτα κειλεύσαντος · αὐτὸς γὰρ προοδοποιῶν ἦν , καὶ ταῦτα πάντα αὐτὸς διύσκολα ῥάδια ποιοῦν . Ἐγὰρ μὴ θεῖα τις δύναμις ἦν ἡ ταῦτα κατορθοῦσα , οὐδ’ ἂν προοίμιον , οὐδ’ ἂν ἀρχὴν ταῦτα εἴλαβε · πῶς γάρ ; Ἄλλ’ ἐκεῖνος ὁ εἰπών , Γεννηθήτω οὐρανός , καὶ δεῖξας τὸ ἔργον · καὶ , Θεμελιωθήτω ἡ γῆ , καὶ παραγαγὼν τὴν οὐσίαν · καὶ , Λαμπέτω ἥλιος , καὶ δεῖξας τὸ ἄστρον , καὶ πάντα ἐργασάμενος [ 577 ] λόγῳ , οὕτω · καὶ τὰς Ἐκκλησίας ταύτας ἐφύτευσε · καὶ τὸ ῥῆμα ἐκεῖνο , τὸ , Οἰκοδομήσω μου τὴν Ἐκκλησίαν , τοῦτο πάντα ἐργάσατο . Τοιούτῳι γὰρ ὁ τοῦ Θεοῦ λόγος , ἔργων δημιουργός , ἔργων θαυμαστὸν καὶ παράδοξον . Ὡςπερ γὰρ εἶπε , Βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου , καὶ πάντα ἄθρόν παρέδωκεν ἦν , καὶ πάντα λειμῶνες , καὶ μυρίους ἐχόμια φυτοῖς ἡ δεξαμένη τὸ ἐπίταγμα γῆ · οὕτω καὶ νῦν εἶπεν · Οἰκοδομήσω μου τὴν Ἐκκλησίαν , καὶ μετὰ πολλῆς εὐχολίας · τοῦτο ἐγένετο · καὶ τυράννων κατ’ αὐτὴς ὁπλίζομενων , καὶ στρατιωτῶν ὅπλα κινούντων , καὶ δῆμων πυρὸς σφοδρότερον μαινόμενων , καὶ συνθείας ἀντιπαραταττομένης , καὶ ῥητόρων , καὶ σοφιστῶν , καὶ πλουτούντων , καὶ ἰδιωτῶν , καὶ ἀρχόντων ἀνισταμένων , πυρὸς σφοδρότερον ἐπὶν ὁ λόγος τὰς ἀκάναθας ἀνήλωσε , τὰς ἀρούρας ἐξεκάθαιρε , ἔσπερσε τοῦ χρηγμάτος τὸν λόγον · καὶ τῶν πιστευσάντων τῶν μὲν δεσμωτηρίων οἰκοῦντων , τῶν δὲ εἰς τὴν ὑπερορίαν μεθισταμένων , τῶν δὲ τὰ χεῖρα ἀφαιρουμένων , τῶν δὲ ἀναιρουμένων καὶ κατασκοπομένων , τῶν δὲ πυρί παραδιδομένων , τῶν δὲ καταποντιζομένων καὶ πᾶν εἶδος τιμωρίας ὑπομένουτων , ἀτιμωμένων , ἐλαυνόμενων , ὡς κοινὸν ἐχθρὸν διωκομένων πάντοθεν , ἕτεροι πλείους προσῆσαν , οὐ μόνον οὕδε , ἀφ’ ὧν ἐπασχον ἕτεροι , εἰς τὸ πιστὸν ἡνυπότερον γινόμενοι , ἀλλὰ καὶ προθυμότεροι , καὶ μᾶλλον ἐπιπθόντες τῇ καλῇ ταύτῃ θήρᾳ · καὶ οὕτως ἠλειπόντο , οὐχ ἀναγκαζόμενοι , οὐ βιαζόμενοι , ἀλλὰ προστρέχοντες , χάριν εἰδότες τοῦ βι τοῦτο ἄγουσι · καὶ χειμάρρους αἱμάτων ὁρώντες ἀπὸ τῶν ἤδη πεπιστευκότων ἀπορρέοντας , θερμότεροι περὶ τὴν πίστιν ἐγίνοντο καὶ θαρσαλέωτεροι · καὶ οὐχὶ τῶν μαθητῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν διδασκάλων , τῶν μὲν δεδεμένων , τῶν δὲ ἐλαυνόμενων , τῶν δὲ μαστιζομένων , τῶν δὲ ἕτερα μυρία πασχόντων κακὰ , πλείους οἱ μαθητευόμενοι καὶ σπουδαιώτεροι μᾶλλον ἐγίνοντο . Καὶ βοᾷ Παῦλος λέγων · Ὦστε τοὺς πλείους τῶν ἀδελφῶν ἐν Κυρίῳ , πεποιθότας τοῖς δεσμοῖς μου , περισσοτέρως τολμᾶν ἀθρόως τὸν λόγον λαλεῖν . Καὶ ἀλλαχοῦ πάλιν , Ὑμεῖς γὰρ μνηματὶ ἐγενήθητε τῶν Ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ τῶν οὐσῶν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ , ὅτι τὰ αὐτὰ ἐπάθετε καὶ ὑμεῖς ὑπὸ τῶν ἰδίων συμφυλετῶν , καθὼς καὶ αὐτοὶ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων · καὶ τοῦ Κυρίου ἀποκτεινάντων , καὶ ἡμᾶς καλούντων τοὺς ἔθνους λαλῆσαι , ἵνα σωθῶσιν . Ἕτερος δὲ πάλιν γράφων οὕτως ἔλεγεν · Ἀναμνήσκησθε τὰς πρώτας ἡμέρας , ἐν αἷς ἀγνισθέντες πολλὴν ἀγωνίαν ὑπεμείνατε παθημάτων , γινώσκοντες ὅντως κρεῖττονα ὑπαρξιν ἐν οὐρανοῖς , καὶ μένουσαν . Εἰδὲς δυνάμεως ὑπερβῆν τοῦ ταῦτα ἐργασαμένου ; Οὐ γὰρ μόνον οὐχ ἠθύμουν , οὐδὲ μόνον οὐχ ἐθλίβοντο ταῦτα πάσχοντες , ἀλλὰ καὶ ἐχαίρον , ἐσκήρουν , ἐπήδουν . Καὶ περὶ μὲν τούτων οὕτως ταῦτα λέγει , ὅτι τὴν θημευσιν τῆς οὐσίας μεθ’ ἡδονῆς ἐδέξαντο · περὶ δὲ τῶν διδασκάλων ὁ Λουκᾶς ἐν τῇ τῶν Πράξεων βίβλῳ , ὅτε ὑπὸ τῶν οὐσίας προσώπων τοῦ συνεδρίου χαίροντες , ὅτι κατηξιώθησαν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ ἀτιμασθῆναι . Περί δὲ ἑαυτοῦ πάλιν ὁ Παῦλος · Χαίρω δὲ τοῖς παθήμασιν μου , καὶ ἀνταναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τῶν ὀλιγῶν τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ σαρκὶ μου . Καὶ τί θαυμαζεῖς , εἰ καὶ ἐπὶ παθήμασιν ἐχαίρεν , ὅπου γε καὶ θάνατον μελῶν ὑπομείνειν οὐ μὲν ἐχαίρεν , ἀλλὰ καὶ τοὺς μαθητὰς εἰς κοινωνίαν τῆς εὐφροσύνης ἐκάλεε , ὅπερ ἦν [ 578 ] ὑπερβαλλόντως εὐφραίνουμένης ψυχῆς , οὕτω λέγων · Χαίρω καὶ συγχαίρω πᾶσιν ὑμῖν , τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ὑμεῖς χαίρετε καὶ συγχαίρετέ μοι . Τί γέγονεν , εἶπε , ὅσι τοσαύτης ἐνεπλήσθητε χαρᾶς ; Ἐγώ , φησίν , ἥδη σπένδομαι , καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκεν .
Lemmas: οὗτος πράσσω , ἀλλά μυρίος πανταχόθεν Πολέμων αὐτός ἐγείρω . κατά γάρ ἔθνος ἕκαστος , καί κατά πόλις · τίς λέγω κατά ἔθνος καί κατά πόλις · κατά οἰκίον ἕκαστος πόλεμος αὐτός ἀναρρίπτω . εἴσειμι γάρ ὁ διδασκαλία , καί αποσιζω παῖς πολλάκις πατήρ , καί νύμφη Πενθεύς , καί ἀδελφός ἀδελφός , καί δοῦλος δεσπότης , καί ἄρχω ἄρχω , καί ἀνήρ γυνή , καί γυνή ἀνήρ , καί πατήρ παῖς , οὖον γάρ ἀθρόν πᾶς ἐπιτίθημι , καθημέριος ἀπυγχείας , συνεχής πόλεμος , μυρίος αὐτός ἐπάγω θάνατος , καί ὡς κοινός ἐχθρός καί πολέμιος ἀποστρέφω παρασκευάζω . καί γάρ πᾶς αὐτός ἐλαύνω , βασιλεύς , ἄρχω , ἰδιώτης , ἐλεύθερος , δοῦλος , δῆμος , πόλις · καί οὐ αὐτός μόνος , ἀλλά ὁ δή χαλεπός , ὁ ἔτι νεοπαγής ἐν ὁ πίστις , ὁ ὑπό αὐτός κατηχέω . κοινός γάρ πόλεμος καί ὁ μαθητής καί ὁ διδάσκαλος γίγνομαι , ὅτε ὁ διδασκαλία ἀπεναγκαλίας καί διάταγμα βασιλικός καί συνθεΐα καί ἔθος πάτριος φαίνω . παραινέω γάρ εἰδῶνων ἀπέχω , καταπρονεος βωμός , ὅς ὁ πατήρ αὐτός ὁ πρόγονος πᾶς θεραπεύω , ἀφίστημι ὁ μυσριῶν δόγμα , καταγελάω ορθός , διαπέτομαι ὁ τελετή · ὅς φρικώδης δοκέω εἰμί ἐκεῖνος καί φοβερός , καί ὑπέρ ὅς εἄν καί ὁ ψυχή προάγω , ἢ αἱρέω ὁ παρά αὐτός λέγω , καί πιστεύω εἰς ὁ ἀπό Μαρία τίκτω , ὁ ἐν ιγεμονικαω δικαστήριον παρίστημι , ὁ ἐμπτύω , ὁ μυρίος πάθος δήω , ὁ θάνατος ἐπαίρω ὑπομένω , ὁ θάπτω , ὁ ἀνίστημι . καί ὁ παράδοξος , ὅτι ὁ μέν ὁ πάθος δῆλος πᾶς εἰμί , ὁ μάστιξ , ὁ ἐπί κρήνη πληγή , ὁ εἰς πρόσωπον ὕβρις διά ὁ ἔμπτυσμα γίγνομαι , ὁ ῥάπισμα , ὁ σταυρός , ὁ πολύς χλευασία , ὁ παρά πᾶς κοωμῆδία , ὁ τάφος ὁ ἐν μέρος χάρις γίγνομαι · ὁ δέ ὁ ἀνάστασις οὐκέτι · αὐτός γάρ μόνος ἀνίστημι · ἀλλά ὅμως καί οὗτος λέγω πείθω , καί οὗτος ὁ ἐκκλησία οἰκοδομέω . Πῶς καί τίς τρόπος ; ὁ δύναμις ὁ οὗτος κελεύω · αὐτός γάρ προοδοποιέω εἰμί , καί οὗτος πᾶς αὐτός διύσκολα ῥᾴδιος ποιέω . Ἐγὰρ μή θεῖον τις δύναμις εἰμί ὁ οὗτος κατορθόω , οὐδέ εἄν προοίμιον , οὐδέ εἄν ἀρχή οὗτος λαμβάνω · πῶς γάρ ; ἄλλος ἐκεῖνος ὁ εἶπον , γεννάω οὐρανός , καί δείκνυμι ὁ ἔργον · καί , Θεμελιόω ὁ γῆ , καί παράγω ὁ οὐσία · καί , Λάμπω ἥλιος , καί δείκνυμι ὁ ἄστρον , καί πᾶς ἐργάζομαι [ 577 ] λόγος , οὗτος · καί ὁ ἐκκλησία οὗτος φυτεύω · καί ὁ ῥῆμα ἐκεῖνος , ὁ , οἰκοδομέω ἐγώ ὁ ἐκκλησία , οὗτος πᾶς ἐργάζομαι . τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ Θεός λόγος , ἔργον δημιουργός , ἔργον θαυμαστός καί παράδοξος . ὡς γάρ εἶπον , βλαστάνω ὁ γῆ βοτάνη χόρτος , καί πᾶς ἄθρόν παραδίδωμι εἰμί , καί πᾶς λειμών , καί μυρίος ἔχω φυτός ὁ δέχομαι ὁ ἐπίταγμα γῆ · οὗτος καί νῦν εἶπον · οἰκοδομέω ἐγώ ὁ ἐκκλησία , καί μετά πολύς εὐκολία · οὗτος γίγνομαι · καί τύραννος κατά αὐτός ὁπλίζω , καί στρατιώτης ὅπλον κινέω , καί δῆμος πυρός σφοδρός μαίνομαι , καί συνθεΐα ἀντιπαρατάσσομαι , καί ῥήτωρ , καί σοφιστής , καί πλουτέω , καί ἰδιώτης , καί ἄρχω ἀνίστημι , πυρός σφοδρός ἐπί ὁ λόγος ὁ ἀκάναθας ἀναλίσκω , ὁ ἄρουρα ἐκκαθαίρω , σπείρω ὁ χρηγμάτος ὁ λόγος · καί ὁ πιστεύω ὁ μέν δεσμωτήριον οἰκέω , ὁ δέ εἰς ὁ ὑπερορία μεθίστημι , ὁ δέ ὁ χείρ ἀφαιρέω , ὁ δέ ἀναιρέω καί κατασκοπέω , ὁ δέ πῦρ παραδίδωμι , ὁ δέ καταποντίζω καί πᾶς εἶδος τιμωρία ὑπομένω , ἀτιμάω , ἐλαύνω , ὡς κοινός ἐχθρός διώκω πάντοθεν , ἕτερος πλείων πρόσειμι , οὖον μόνος οὐδέ , ἀπό ὅς πάσχω ἕτερος , εἰς ὁ πιστόν ηνυποτερος γίγνομαι , ἀλλά καί πρόθυμος , καί μᾶλλον ἐπιπίπτω ὁ καλός οὗτος θήρ · καί οὕτως λείπω , οὐ ἀναγκάζω , οὖον βιάζομαι , ἀλλά προστρέχω , χάρις οἶδα ὁ βι οὗτος ἄγω · καί χειμάρρους αἷμα ὁράω ἀπό ὁ ἤδη πιστεύω ἀπορρέω , θερμός περί ὁ πίστις γίγνομαι καί θαρσαλέως · καί οὐ ὁ μαθητής μόνος , ἀλλά καί ὁ διδάσκαλος , ὁ μέν δέω1 , ὁ δέ ἐλαύνω , ὁ δέ μαστίζω , ὁ δέ ἕτερος μυρίος πάσχω κακός , πλείων ὁ μαθητεύω καί σπουδαίος μᾶλλον γίγνομαι . καί βοάω Παῦλος λέγω · ὥστε ὁ πλείων ὁ ἀδελφός ἐν κύριος , πείθω ὁ δεσμός ἐγώ , περισσός τολμάω ἀθρόος ὁ λόγος λαλέω . καί ἀλλαχοῦ πάλιν , σύ γάρ μνῆμα γίγνομαι ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός ὁ εἰμί ἐν ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι ὁ αὐτός πάσχω καί σύ ὑπό ὁ ἴδιος συμφυλέτης , καθώς καί αὐτός ὑπό ὁ Ἰουδαῖος · καί ὁ κύριος ἀποκτείνω , καί ἐγώ καλέω ὁ ἔθνος λαλέω , ἵνα σῴζω . ἕτερος δέ πάλιν γράφω οὕτως λέγω · Ἀναμνήσκησθε ὁ πρῶτος ἡμέρα , ἐν ὅς ἀγνίζω πολύς ἀγωνία ὑπομένω πάθημα , γιγνώσκω εἰμί ἀγαθός ὕπαρξις ἐν οὐρανός , καί Μένων . ἀνάκλεις δύναμις ὑπερβαίνω ὁ οὗτος ἐργάζομαι ; οὖον γάρ μόνος οὐ ἀθυμέω , οὐδέ μόνος οὐ θλίβω οὗτος πάσχω , ἀλλά καί χαίρω , ἐσκήρουν , πηδάω . καί περί μέν οὗτος οὕτως οὗτος λέγω , ὅτι ὁ θημευσιν ὁ οὐσία μετά ἡδονή δέχομαι · περί δέ ὁ διδάσκαλος ὁ Λουκᾶς ἐν ὁ ὁ Πρᾶξις Βίβλος , ὅτε ὑπό ὁ οὐσία πρόσωπον ὁ συνέδριον χαίρω , ὅτι καταξιόω ὑπέρ ὁ ὄνομα ὁ Χριστός ἀτιμάζω . Περί δέ ἑαυτοῦ πάλιν ὁ Παῦλος · χαίρω δέ ὁ πάθημα ἐγώ , καί ἀνταναπληρόω ὁ ὑστέρημα ὁ ὀλίγος ὁ Χριστός ἐν ὁ σάρξ ἐγώ . καί τίς θαυμάζω , εἰμί καί ἐπί πάθημα χαίρω , ὅπου γε καί θάνατος μέλος υπομένω οὖον μέν χαίρω , ἀλλά καί ὁ μαθητής εἰς κοινωνία ὁ Εὐφρόσυνος καλέω , ὅσπερ εἰμί [ 578 ] ὑπερβαλλόντως εὐφραίνω Ψυχή , οὗτος λέγω · χαίρω καί συγχαίρω πᾶς σύ , ὁ δέ αὐτός καί σύ χαίρετε καί συγχαίρω ἐγώ . τις γίγνομαι , εἶπον , αἵμων τοσοῦτος ἐμπίμπλημι χαρά ; ἐγώ , φημί , ἥδη σπένδω , καί ὁ καιρός ὁ ἐμός ἀνάλυσις ἐφίστημι .