ocr.pg036 pg036_0597.2
Col . 664 c . 14 . Οὗτος μὲν δὴ τῶν ἐμῶν λόγων ὁ πρώτος ἀεθλος ἐκτετέλεσται . Ἐλπηται τὸ προοίμιον ἐξ Ὁμήρου τῆς Ὀδυσσείας ( 22 ) . Ὀδυσσεὺς γὰρ τοῦ Λαέρτου , μετὰ τὴν ἐπὶ Τροίαν στρατείαν , ὑποστρέψων οἴχδε , κινδύνους πλείστους τε ἄλλους ὡμολογῶν , τέλος καὶ ναυαγὸν τὴν τε ναῦν καὶ τὰ ὑπάρχοντα ἀπολωλεκώς , εἰς τὸν οἶκον πτωχέων καὶ μὴ γνωριζόμενος ἦκε , μηστήρας τῆς γυναικὸς οὐχ ὀλίγους καταλαβὼν τὰ ἑαυτοῦ κατασβόντας · οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν ὡς πτωχὸν ἐπιχειροῦντας καὶ ἐνυβρίζοντας εἶχον . Ἐπεὶ δὲ Πηνελόπη ( Odys . xxi , init . ) τόξον τε καὶ πελέκας προβεβλημένην , ἐν οἷς ποτὲ Ὀδυσσεὺς τὴν ἐκπλῆξιν ἀποκρύψαι τεχνήν , τὰς βέλη πρὸς τὸν σκοπὸν ἤρειε , προσάσας πλανῶσα τὸν νοῦν αὐτῶν καὶ ταῖς ἐλπίσιν ἐπαίρουσα , ἀνέθεν ἐφη κοσμίως ἐπιφανείας , ὡς « Εἰ τῶν ὑμῶν τούτῳ τὸ τόξον ἐντείνειε , καὶ διὰ τῆς τῶν πελέκων ὀπῆς τὸ βέλος ἰθύνειε , τοῦτω εἰς γάμον ἐφέψομαι συναφθείσα . » Οἱ δὲ μετὰ τὴν πείραν ἀπεῖπον ἤτονηκότες . Εἶτα Ὀδυσσεὺς [ Cois ] . εἰτ’ Ὀδ . ] τοῦτο , καὶτοι [ Cois ] . καὶπερ ] πολλῶν ἀπειρομένων , λαμβάνει [ Cois ] . λαμβάνοι ] , καὶ τείνει θάττον , καὶ βάλλει , καὶ τοῦ σκοποῦ μάλα τυγχάνει · ἔπειτα τοῦτ’ ἐπος εἰπών , κατὰ τοῦ πρώτου τῶν μηνηστῶν Ἄντινους , ἀνδρὸς τυραννικωτάτου καὶ βιαίου , εὐθὺς βάλλει καὶ καταβάλλει · οὕτω δὲ καὶ τοὺς ὑβριστὰς ἄρξεθς ἐπεξέρχεται τῶν μηνηστῶν καὶ τῇ γυναικὶ καὶ τῷ οἴκῳ ἐλευθερίας ἀπειλήρει . Τοῦτο δὴ τὸ ἔπος κατακολλῶν ὁ μέγας Γρηγόριος , ὅτι ὁ δὲ καὶ παραμύθιον , προσφόρως χέχρηται · καὶ τὸν [ Cois ] . τῷ ] πρῶτον πατὰ τοῦ παλαμίου καὶ τῶν ἀσεβῶν διηνυχνέαι δεῖλον ἐφη , καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου τούτου κεχωρηκέναι , καὶ τὰ θεῖα τῆς δίκης δείκνυσι · βέλη , οἷς τῶν ἔχων τούτων ἀπώλετο ἡ μνησύνων ( Psai . ix ) .
Lemmas: Col . 664 c . 14 . οὗτος μέν δή ὁ ἐμέω λόγος ὁ πρώτος ἆθλος ἐκτελέω . ἔλπω ὁ προοίμιον ἐκ Ὅμηρος ὁ Ὀδυσσεία ( 22 ) . Ὀδυσσεύς γάρ ὁ Λαέρτης , μετά ὁ ἐπί Τροία στρατεία , ὑποστρέφω οἴχδε , κίνδυνος πλεῖστος τε ἄλλος ὁμολογέω , τέλος καί ναυαγός ὁ τε ναῦς καί ὁ ὑπάρχω ἀπόλλυμι , εἰς ὁ οἶκος πτωχή καί μή γνωρίζω ἥκω , μηστήρας ὁ γυνή οὐ ὀλίγος καταλαμβάνω ὁ ἑαυτοῦ κατασβέννυμι · οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί αὐτός ὡς πτωχός ἐπιχειρέω καί ἐνυβρίζω ἔχω . ἐπεί δέ Πηνελόπη ( Odys . xxi , init . ) τόξον τε καί πελεκᾶς προβάλλω , ἐν ὅς ποτέ Ὀδυσσεύς ὁ ἔκπληξις ἀποκρύπτω τέχνη , ὁ βέλος πρός ὁ σκοπός ἐρείω , προσάγω πλανάω ὁ νόος αὐτός καί ὁ ἐλπίς ἐπαίρω , ἀνατίθημι φημί κόσμιος ἐπιφάνεια , ὡς « εἰμί ὁ σύ οὗτος ὁ τόξον ἐντείνω , καί διά ὁ ὁ πέλεκας ὀπή ὁ βέλος εὐθύνω , οὗτος εἰς γάμος ἐφέπω συνάπτω . » ὁ δέ μετά ὁ πείρω ἀπεῖπον ἀτονέω . εἶτα Ὀδυσσεύς [ Cois ] . εἶτα Ὀδʹ . ] οὗτος , καίτοι [ Cois ] . καίπερ ] πολύς ἀπεῖπον , λαμβάνω [ Cois ] . λαμβάνω ] , καί τείνω ταχύς , καί βάλλω , καί ὁ σκοπός μάλα τυγχάνω · ἔπειτα οὗτος ἔπος εἶπον , κατά ὁ πρῶτος ὁ μνηστός Ἀντίνους , ἀνήρ τυραννικός καί βίαιος , εὐθύς βάλλω καί καταβάλλω · οὗτος δέ καί ὁ ὑβριστής ἄρχω ἐπεξέρχομαι ὁ μνηστός καί ὁ γυνή καί ὁ οἶκος ἐλευθερία ἀπειλέω . οὗτος δή ὁ ἔπος κατακολλάω ὁ μέγας Γρηγόριος , ὅτι ὁ δέ καί παραμύθιον , προσφόρως χράω · καί ὁ [ Cois ] . ὁ ] πρῶτος πατά ὁ παλαμίου καί ὁ ἀσεβής διαφέρω δεῖλος φημί , καί ἐπί ὁ δύο οὗτος χωρέω , καί ὁ θεῖον ὁ δίκη δείκνυμι · βέλος , ὅς ὁ ἔχω οὗτος ἀπόλλυμι ὁ μιμνήσκω ( Psai . ix ) .