ocr.pg036 pg036_0031.2
KA' . Πᾶσα μὲν οὖν ἀλήθεια , καὶ πᾶς λόγος δυστέχμαρτός τε καὶ δυσθεώρητος · καὶ οἷον ὀργάνον μικρῷ μεγάλα δημιουργοῦμεν , τῇ ἀνθρωπίνῃ σοφίᾳ τὴν τῶν ὄντων γνῶσιν θηρεύοντες , καὶ τοῖς νοητοῖς ( 18 ) προσβάλλοντες μετὰ τῶν αἰσθήσεων · ἡ οὐκ ἄνευ αἰσθήσεων , ὅφ' ὧν περιφερόμεθα καὶ πλανώμεθα , καὶ οὐκ ἔχομεν γυμνῷ τῷ νοῖ γυμνοὺς τοὺς πράγμασιν ἐντυγχάνοντες , μᾶλλον τι προσείναι τῇ ἀληθείᾳ , καὶ τὸν νοῦν τυποῦσθαι ταῖς καταλήψεσιν . 'Οὐ δὲ περὶ Θεοῦ λόγος , ὅφω τελειώτερος , τοσοῦτω δυσεφικτότερος , καὶ πλείους τὰς ἀντιλήψεις ἔχων καὶ τὰς λύσεις ἐργωδεστέρας . Πάν γὰρ τὸ ἐνισταμένον , κἂν βραχύτατον ἦ , τὸν τοῦ λόγου δρόμον ἐπέχει καὶ διεκώλυσε , καὶ τὴν εἰς τὸ πρῶτον φοράν διέκοψεν · ὥσπερ οἱ τοὺς ἵππους τοὺς ὀνήραιν ἀθροὺς μεθελκόντες φερόμενους , καὶ τῇ ἀδύνητῷ τοῦ τιναγμοῦ περιτρέποντες . Οὕτω Σολομὼν μὲν ὁ ( 19 ) σοφιστάμενος περισσά , ὑπὲρ πάντας τοὺς γενομένους ἐμπροσθεν , καὶ καθ' ἑαυτὸν , ὅφω τῆς καρδίας πλάτος δῶρον Θεοῦ , καὶ ἡ ψάμμου θαλεῖσθερα χῦσις τῆς θεωρίας , ὅφω πλέον ἐμβατεύει τοὺς βάθεα , τοσοῦτω πλέον ὀλιγνίζ , καὶ τέλος τι ποιεῖται σοφίας εὐρεῖν ὅσον διεφύγεν ( 20 ) . Παῦλος δὲ πειρᾶται μὲν ἐπικέσθαι , σὺντω λέγω τῆς τοῦ Θεοῦ φύσεως , τοῦτο γὰρ ἤδει πανταλῶς ἀδύνατον ὄν , ἀλλὰ μόνον τῶν τοῦ Θεοῦ κριμάτων . Ἐπεὶ δὲ οὐχ εὕρισκε διέξοδον , οὐδὲ στάσιν τῆς ἀναβάσεως , οὐδὲ εἰς τι ( 21 ) φανερὸν τελευτᾶ πέραν ἡ πολυπραγμοσύνη τῆς διανοίας , ἀεὶ τινος ὑποφαίνομένου τοῦ λείποντος · ὅφω τοῦ θαύματος ( ἵνα καὶ αὐτὸς πᾶθω τὸ ἴσον ) ἐκμελῆζει περιγράφει τὸν λόγον , καὶ κλύτον Θεοῦ , καὶ βάθος τὸ τοιοῦτο καλεῖ , καὶ ὁμολογεῖ τῶν τοῦ Θεοῦ κριμάτων τὸ ἀκατάληπτον , μονονοχὶ τὰ αὐτὰ τῷ Δαυὶδ φθεγγόμενος , ποτὲ μὲν ἀβυσσον πολλὴν ὀνομάζοντι τὰ τοῦ Θεοῦ κλήματα , ἥς οὐκ ἔστι τὴν ἕδραν ἡ μέτρων ἡ αἰσθήσει λαβεῖν , ποτὲ δὲ τεθαυμαστώσθαι τὴν γνῶσιν ἐξ ἑαυτοῦ , καὶ τῆς ἑαυτοῦ συστάσεως ( 22 ) λέγοντι , κεκραταιώσθαι τε πλέον ἡ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν καὶ περίδραξιν .
Lemmas: KA' . πᾶσα μέν οὖν ἀλήθεια , καί πᾶς λόγος δυστέκμαρτος τε καί δυσθεώρητος · καί οἷος ὄργανον μικρός μέγας δημιουργέω , ὁ ἀνθρώπινος σοφία ὁ ὁ εἰμί γνῶσις θηρεύω , καί ὁ νοητός ( 18 ) προσβάλλω μετά ὁ αἴσθησις · ὁ οὐ ἄνευ αἴσθησις , ὑπό ὅς περιφέρω καί πλανάω , καί οὐ ἔχω γυμνός ὁ νόος γυμνός ὁ πρᾶγμα ἐντυγχάνω , μᾶλλον τίς πρόσειμι ὁ ἀλήθεια , καί ὁ νόος τυπόω ὁ κατάληψις . Οὐ δέ περί Θεός λόγος , ὅς τέλειος , τοσοῦτος δυσέφικτος , καί πλείων ὁ ἀντίληψις ἔχω καί ὁ λύω ἐργώδης . Πάν γάρ ὁ ἐνίστημι , κἀν βραχύς εἰμί , ὁ ὁ λόγος δρόμος ἐπέχω καί διακωλύω , καί ὁ εἰς ὁ πρῶτος φορός διακόπτω · ὥσπερ ὁ ὁ ἵππος ὁ ὀνήραιν ἀθροὺς μεθέλκω φερόμενος , καί ὁ ἀδύνατος ὁ τίναγμα περιτρέπω . οὕτως Σολομών μέν ὁ ( 19 ) σοφίζω περισσός , ὑπέρ πᾶς ὁ γίγνομαι ἔμπροσθεν , καί κατά ἑαυτοῦ , ὅς ὁ Καρδία πλάτος δῶρον Θεός , καί ὁ ψάμμος θαλεῖσθερα χύσις ὁ θεωρία , ὅς πλέω ἐμβατεύω ὁ βάθος , τοσοῦτος πλέω ὀλιγνίζ , καί τέλος τίς ποιέω σοφία εὑρίσκω ὅσος διαφεύγω ( 20 ) . Παῦλος δέ πειράω μέν ἐφικνέομαι , σὺντω λέγω ὁ ὁ Θεός φύσις , οὗτος γάρ ἦδος πανταλός ἀδύνατος εἰμί , ἀλλά μόνος ὁ ὁ Θεός κρίμα . ἐπεί δέ οὐ εὑρίσκω διέξοδος , οὐδέ στάσις ὁ ἀνάβασις , οὐδέ εἰς τίς ( 21 ) φανερός τελευτάω πέραν ὁ πολυπραγμοσύνη ὁ διάνοια , ἀεί τις υποφαινόμενος ὁ λείπω · ὅς ὁ θαῦμα ( ἵνα καί αὐτός πάσχω ὁ ἴσος ) ἐκμελής περιγράφω ὁ λόγος , καί κλυτός Θεός , καί βάθος ὁ τοιοῦτος καλέω , καί ὁμολογέω ὁ ὁ Θεός κρίμα ὁ ἀκατάληπτος , μονονοχὶ ὁ αὐτός ὁ Δαυίδ φθέγγομαι , ποτέ μέν ἄβυσσος πολύς ὀνομάζω ὁ ὁ Θεός κλῆμα , ἥς οὐ εἰμί ὁ ἕδρα ὁ μέτρον ὁ αἴσθησις λαμβάνω , ποτέ δέ θαυμαστόω ὁ γνῶσις ἐκ ἑαυτοῦ , καί ὁ ἑαυτοῦ σύστασις ( 22 ) λέγω , κραταιόω τε πλέω ὁ κατά ὁ ἑαυτοῦ δύναμις καί περίδραξις .