ocr.pg036 pg036_0041.2
KA' . Πᾶσα μὲν οὖν ἀλήθεια , καὶ πᾶς λόγος δυστέχμαρτός τε καὶ δυσθεώρητος , ὡς οἷον ὁργάνων μικρῷ μεγάλα δημιουργούμεν , τῇ ἀνθρωπίνῃ σοφίᾳ τὴν τῶν ὄντων γνῶσιν θηρεύοντες , καὶ τοῖς νοητοῖς · ( 18 ) προσβάλλοντες μετὰ τῶν αἰσθήσεων · ἡ οὐκ ἄνευ αἰσθήσεως , δι' ὧν περιορισμένων καὶ πλανωμεθα , καὶ οὐκ ἔχομεν γυμνῷ τῷ νοῦ γυμνοῖς τοῖς πράγμασιν ἐντυγχάνοντας , μᾶλλον τι προσίπαι τῇ ἀληθείᾳ , καὶ τὸν νοῦν τυποῖσαι ταῖς καταλήψεσιν . Ὅ δὲ περὶ Θεοῦ λόγος , ὅσω τελειώτερος , τοσούτῳ δυσερριχτότερος , καὶ πλείους τὰς ἀντιλήψεις ἔχων καὶ τὰς λύσεις ἐργωδεστέρας . Πάν γὰρ τὸ ἐνισταμένον , κἂν βραχύτατον ἦ , τὸν τοῦ λόγου δρόμον ἐπέσχε καὶ διεχώλυσε , καὶ τὴν εἰς τὸ πρῶτον φοράν διέκοψεν ὥσπερ οἱ τοὺς ἵππους τοῖς ῥυτρίοις ἀθρόως μεθελκοντες φερομένους , καὶ τῷ ἀδύνατον τὸν τινᾶγμοῦ περιτρέποντες . Οὕτω Σολομὼν μὲν ὁ ( 19 ) σοφίαςνος περισσά , ὑπὲρ πάντας τοὺς γενομένους ἐμπροσθεν , καὶ καθ' ἑαυτὸν , ὡ τῆς χαρίδος πλάτος δῶρον Θεοῦ , καὶ ἡ ψάμμου διαπλεστέρα τῆς θεωρίας , ὅσω πλεῖον ἐμβατεύει τοῖς βάθεσι , τοσούτῳ πλεῖον ἰλιγγίζει , καὶ τέλος τι ποιεῖται σοφίας εὐρεῖν ὅσον διέφυγεν ( 20 ) . Παῦλος δὲ πειρᾶται μὲν ἐριχέσθαι , οὕτω λέγω τῆς τοῦ Θεοῦ φύσεως , τοῦτο γὰρ ἤδει παντελῶς ἀδύνατον ἄν , ἀλλὰ μόνον τῶν τοῦ Θεοῦ κριμάτων . Ἐπεὶ δὲ οὐχ εὗρισκε διεξόδον , οὐδὲ στάσιν τῆς ἀναβάσεως , οὐδὲ εἰς τι ( 21 ) φανερὸν τελειεῖ πέρας ἡ πολυπραγμοσύνη τῆς διανοίας , ἀεὶ τινος ὑποφαινομένου τοῦ λείποντος · ὡ τοῦ θαύματος ( ἵνα καὶ αὐτὸς πᾶθω τὸ ἴσον ) ἐμπλήσας περιγράφει τὸν λόγον , καὶ πλοῦτον Θεοῦ , καὶ βάθος τὸ τοιούτο καλεῖ , καὶ ὁμολογεῖ τῶν τοῦ Θεοῦ κριμάτων τὸ ἀκατάληπτον , μονονοὺχὶ τὰ αὐτὰ τῷ Δαβὶδ φθεγγόμενος , ποτὲ μὲν ἀδυσσον πολλὴν ὀνομάζοντι · τὰ τοῦ Θεοῦ κρίματα , ἥς οὐχ ἔστι τὴν ἔδραν ἢ μέτρον ἢ αἰσθήσει λαβεῖν , ποτὲ δὲ τεθαυμαστώσθαι τὴν γνῶσιν ἐξ ἑαυτοῦ , καὶ τῆς ἑαυτοῦ συστάσεως ( 22 ) λέγοντι , κεκραταιώσθαι τε πλεῖον ἢ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν καὶ περίδραξιν .
Lemmas: KA' . πᾶσα μέν οὖν ἀλήθεια , καί πᾶς λόγος δυστέκμαρτος τε καί δυσθεώρητος , ὡς οἷος ὄργανον μικρός μέγας δημιουργέω , ὁ ἀνθρώπινος σοφία ὁ ὁ εἰμί γνῶσις θηρεύω , καί ὁ νοητός · ( 18 ) προσβάλλω μετά ὁ αἴσθησις · ὁ οὐ ἄνευ αἴσθησις , διά ὅς περιορισμένος καί πλανάω , καί οὐ ἔχω γυμνός ὁ νόος γυμνός ὁ πρᾶγμα ἐντυγχάνω , μᾶλλον τίς προσεῖπον ὁ ἀλήθεια , καί ὁ νόος τυπόω ὁ κατάληψις . ὅς δέ περί Θεός λόγος , ὅσος τέλειος , τοσοῦτος δυσερριχτότερος , καί πλείων ὁ ἀντίληψις ἔχω καί ὁ λύω ἐργώδης . Πάν γάρ ὁ ἐνίστημι , κἀν βραχύς εἰμί , ὁ ὁ λόγος δρόμος ἐπέχω καί διακωλύω , καί ὁ εἰς ὁ πρῶτος φορός διακόπτω ὥσπερ ὁ ὁ ἵππος ὁ ῥυτρίοις ἀθρόος μεθελκοντες φέρω , καί ὁ ἀδύνατος ὁ τιναγμός περιτρέπω . οὕτως Σολομών μέν ὁ ( 19 ) σοφιανός περισσός , ὑπέρ πᾶς ὁ γίγνομαι ἔμπροσθεν , καί κατά ἑαυτοῦ , εἰμί ὁ χάρις πλάτος δῶρον Θεός , καί ὁ ψάμμος διαπλεστέρα ὁ θεωρία , ὅσος πλείων ἐμβατεύω ὁ βάθος , τοσοῦτος πλείων ιλιγγιζεω , καί τέλος τίς ποιέω σοφία εὑρίσκω ὅσος διαφεύγω ( 20 ) . Παῦλος δέ πειράω μέν ἐρίζω , οὗτος λέγω ὁ ὁ Θεός φύσις , οὗτος γάρ ἦδος παντελῶς ἀδύνατος ἄν , ἀλλά μόνος ὁ ὁ Θεός κρίμα . ἐπεί δέ οὐ εὑρίσκω διέξοδος , οὐδέ στάσις ὁ ἀνάβασις , οὐδέ εἰς τίς ( 21 ) φανερός τελέω πέρας ὁ πολυπραγμοσύνη ὁ διάνοια , ἀεί τις ὑποφαίνω ὁ λείπω · εἰμί ὁ θαῦμα ( ἵνα καί αὐτός πάσχω ὁ ἴσος ) ἐμπίμπλημι περιγράφω ὁ λόγος , καί πλοῦτος Θεός , καί βάθος ὁ τοιοῦτος καλέω , καί ὁμολογέω ὁ ὁ Θεός κρίμα ὁ ἀκατάληπτος , μονονουχί ὁ αὐτός ὁ Δαυίδ φθέγγομαι , ποτέ μέν αδυεννυω πολύς ὀνομάζω · ὁ ὁ Θεός κρίμα , ἥς οὐ εἰμί ὁ ἕδρα ἢ μέτρον ἢ αἴσθησις λαμβάνω , ποτέ δέ θαυμαστόω ὁ γνῶσις ἐκ ἑαυτοῦ , καί ὁ ἑαυτοῦ σύστασις ( 22 ) λέγω , κραταιόω τε πλείων ἢ κατά ὁ ἑαυτοῦ δύναμις καί περίδραξις .