ocr.pg036 pg036_0520.2
ἄγονται καὶ μεταλαμβάνονταί . Πάλιν τὸ μὲν , νιὸν φωτὸς , ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου . Ἴνα γάρ , φησίν , νιὸν φωτὸς γέννησθε . Ἄνθρωπος δὲ τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ Μωϋσῆς εἴρηται , καὶ τις προφήτης ἐν ταῖς Βασιλείαις . Καὶ τὸν Τιμόθεον οὕτως ὀνομάζει ὁ ᾿Απόστολος . Ἐν δὲ τῇ Ἐξόδῳ πάλιν εἴρηται : Οἱ ἱερεῖς ὁ ἐγγιζόντες Κυρίῳ τῷ Θεῷ . Ὁ δὲ Δανιὴλ ἀνὴρ ὀνομάσθη ἐπιθυμιῶν . Τὸ δέ , τῶν ( 1 ) ἱρειτότων , προσέθηκεν ὁ Θεολόγος : διότι εἰσὶ καὶ ἄνδρες ἐπιθυμιῶν τῶν χειρόνων . Ἔστι μὲν οὖν ( 2 ) ὁ πιστὸς φίλος , λιμὴν ἀναψύξεως ( 3 ) . Ἄν δὲ καὶ ἄξιος καλεῖσθαι τὰ κάλλιστα τῶν ὀνομάτων , καὶ οἷς τιμῇ ἡ Θεία Γραφὴ τοὺς ἁγίους ; ( 4 ) , τοῦτο δῶρον Θεοῦ , ὑπὲρ τὴν ἐμὴν ἀξίαν , τὸ ἐπιτυχεῖν με , φησὶ ( 5 ) , τοιούτου φίλου [ ἄν ( 6 ) δὲ καὶ συνετὸς εἴη καὶ ἄκρος κατ᾿ ἀμφοτέρα , τὴν τε ἔξω παιδευσιν δηλαδὴ καὶ τὴν ἡμετέραν , λαμπρότερος ( 7 ) . Εἰ δὲ καὶ παρὰ φίλου ἀπεστάλται παρηγορῶν ἡμᾶς , τούτῃστί παρὰ τοῦ μεγάλου Βασιλείου , ὃν καὶ ὁμοιὸν φημὶ τῷ Νύσσῃ , ἤγουν ἴσον κατὸ τε τὴν ἀρετὴν καὶ κατὰ τὴν πρὸς ἡμᾶ φιλίαν , τοῦτο χαριέστερόν ἐστι τοῦ ἀρχιερατικοῦ μύρου ὅπερ κατὰ τὴν κεφαλήν ( 7 ) τοῦ ἀρχιερέως χυθέν , πρῶτον αὐτὸν ( 8 ) ἐκόσμησεν , ἔπειτα τὸν πώγωνα , ἔπειτα κατέμει καὶ μέχρι τῶν ἄκρων ( 9 ) ἐνδύσεως αὐτοῦ . Χρὴ δὲ μύρον νοεῖν , καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα . Τοῦτο γὰρ πρῶτον τὴν τοῦ παντὸς σώματος κεφαλήν , ἥτις ἐστὶν ὁ Χριστὸς , ἐπλήρωσεν · μεθ᾿ ὑπεκατέβαινεν ἐπὶ τὸν χορὸν τῶν ἀποστόλων , κόσμον ὄντα τοῦ προσώπου Χριστοῦ · εἶτα κατέλθε καὶ ἐπὶ τὸ λοιπὸν σῶμα , τούτῃστί τὴν Ἐκκλησίαν . Ἐκ τοῦ Δαυὶδ δὲ καὶ ταῦτα ἐληπται , λέγοντος : Ἴδου δὴ , τί καλὸν ἢ τί τεράπον , ἀλλ᾿ ἢ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τούτῳ ; Ὡς μύρον ἐπὶ κεφαλῆς τὸ καταδαίνον ἐπὶ πώγωνα , τὸν πώγωνα τὸν ᾿Ααρὼν , τὸ καταδαίνον ἐπὶ τὴν ῥοὰν τοῦ ἐνδύματος αὐτοῦ . Ὅα δέ ἐστιν , ὁ καλούμεν ἐπιτραχήλιον ( 10 ) .
Lemmas: ἄγω καί μεταλαμβάνω . πάλιν ὁ μέν , νιον φάος , ἐκ ὁ Εὐαγγέλιος . ἵνα γάρ , φημί , νιον φάος γεννάω . Ἄνθρωπος δέ ὁ Θεός καί ὁ Μωϋσῆς εἴρω , καί τις προφήτης ἐν ὁ Βασίλεια . καί ὁ Τιμόθεος οὕτως ὀνομάζω ὁ Απόστολος . ἐν δέ ὁ Ἔξοδος πάλιν εἴρω : ὁ ἱερεύς ὁ ἐγγίζω κύριος ὁ Θεός . ὁ δέ Δανιήλ ἀνήρ ὀνομάζω ἐπιθυμία . ὁ δέ , ὁ ( 1 ) ιρειτοος , προστίθημι ὁ Θεολόγος : διότι εἰμί καί ἀνήρ ἐπιθυμία ὁ χείρων . εἰμί μέν οὖν ( 2 ) ὁ πιστός φίλος , λιμήν ἀνάψυξις ( 3 ) . ἄν δέ καί ἄξιος καλέω ὁ καλῶς ὁ ὄνομα , καί ὅς τιμή ὁ Θεία γραφή ὁ ἅγιος ; ( 4 ) , οὗτος δῶρον Θεός , ὑπέρ ὁ ἐμός ἄξιος , ὁ ἐπιτυγχάνω ἐγώ , φημί ( 5 ) , τοιοῦτος φίλος [ ἄν ( 6 ) δέ καί συνετός εἰμί καί ἄκρος κατά ἀμφότερος , ὁ τε ἔξω παίδευσις δηλαδή καί ὁ ἡμέτερος , λαμπρός ( 7 ) . εἰμί δέ καί παρά φίλος ἀποστέλλω παρηγορέω ἐγώ , τούτσιος παρά ὁ μέγας Βασίλειος , ὅς καί ὅμοιος φημί ὁ νύσσω , ἤγουν ἴσος Κάτο τε ὁ ἀρετή καί κατά ὁ πρός ἡμέτερος φίλιος , οὗτος χαρίεις εἰμί ὁ ἀρχιερατικός μύρον ὅσπερ κατά ὁ κεφαλή ( 7 ) ὁ ἀρχιερεύς χέω , πρῶτος αὐτός ( 8 ) κοσμέω , ἔπειτα ὁ πώγων , ἔπειτα κατεμέω καί μέχρι ὁ ἄκρος ( 9 ) ἔνδυσις αὐτός . χρή δέ μύρον νοέω , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . οὗτος γάρ πρῶτος ὁ ὁ πᾶς σῶμα κεφαλή , ὅστις εἰμί ὁ Χριστός , πληρόω · μετά ὑποκαταβαίνω ἐπί ὁ χορός ὁ ἀπόστολος , κόσμος εἰμί ὁ πρόσωπον Χριστός · εἶτα κατέρχομαι καί ἐπί ὁ λοιπός σῶμα , τούτσιος ὁ ἐκκλησία . ἐκ ὁ Δαυίδ δέ καί οὗτος ληπτός , λέγω : ὁράω δή , τίς καλός ἢ τίς θεράπων , ἀλλά ἢ ὁ κατοικέω ἀδελφός ἐπί οὗτος ; ὡς μύρον ἐπί κεφαλή ὁ καταδαίω ἐπί πώγων , ὁ πώγων ὁ Ἀαρών , ὁ καταδαίω ἐπί ὁ ῥοή ὁ ἔνδυμα αὐτός . ὄα δέ εἰμί , ὁ καλέω ἐπιτραχήλιος ( 10 ) .