ocr.pg031 pg031_0030.1
A duas has orationes diligenter legerit ( tom . II , lect . 24 ) . Velim autem studiosi attendant maxime ad insignia quaedam loca , quæ hic apponere non pigebit . Basilius igitur sic loquitur ( pag . 191 et seq . ) : Δεινὴ γὰρ ἀγνωμοσύνη μὴ καταδέχεσθαι τὰ διδάγματα τοῦ Κυρίου , εὐκρινῶς διιστῶντος ἡμῖν τῶν προσώπων τὴν ἑτερότητα . Ἐὰν γὰρ ἀσέλθω , φησὶ , παρακαλέσω τὸν Πατέρα , καὶ ἄλλον πέμψει Παράκλητον ὑμῖν . Οὐκοῦν Υἱὸς μὲν ὁ παρακαλῶν , Πατὴρ δὲ ὁ παρακαλούμενος , Παράκλητος δὲ ὁ ἀποστελλόμενος . Ἆρ' οὖν οὐ φανερῶς ἀναισχυντεῖς ἀκούων , ἐγὼ περὶ τοῦ Υἱοῦ , ἐκεῖνος δὲ περὶ τοῦ Πατρὸς , ἄλλος περὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου , καὶ πάντα φύρων .... Καὶ μή μοι περιδραμόντες , ὅσοι ἢ μὴ τελείως τοῖς λεγομένοις ἠκολουθήσατε , ἢ πρὸς ἐπιφειαν ἡμᾶς περιεστήκατε , οὐ λαβεῖν τι παρ' ἡμῶν ὠφέλιμον ἐπιζητοῦντες , ἀλλὰ λαβέσθαι τινὸς τῶν λεγομένων ἐπιτηροῦντες , εἴπητε · δύο θεοὺς κηρύσσει .... Ἐπειδὴ δὲ περιεστήκατε ἡμᾶς , δικασταὶ μᾶλλον ἢ μαθηταὶ , ἡμᾶς δοκιμάσαι βουλόμενοι , οὐκ αὐτοί τι λαβεῖν ἐπιζητοῦντες .... Οἱ δὲ χωρίζοντες Πατρὸς καὶ Υἱοῦ , καὶ τῇ κτίσει συναριθμοῦντες τὸ Εὐεῦμς , ἀτελὲς μὲν ποιοῦσι τὸ βάπτισμα , ἐλλιπῆ δὲ τὴν ὁμολογίαν τῆς πίστεως .... Οὕτω μὲν οὖν οὔτε καινοτομῶ ῥήματα , οὔτε ἀθετῶ τὴν ἀξίαν · τοὺς δὲ τωλμῶντας κτίσμα προσαγορεύειν , στενάζω καὶ ὀδύρομαι . Nam ingens improbitas est , non suscipere documenta Domini , qui nobis perspicue aliam personam ab alia distinguit . « Si enim abiéro , iiquit , rogabo Patrem , et alium Paracletum mittet co-bis . » Itaque Filius est qui roga , Pater est qui rogatur , Paracletus vero , qui mittitur . Nonne ergo aperte impudens es , qui cum audias , ego de Filio , ille de Patre , alius de Spiritu sancto , misces tamen omnia ? ...... Et mihi , quodqui aut non perfecte dicta assecuti estis , aut calumniandi causa nos circumstatis , non quaerentes ut ex nobis aliquid capialis emolumenti , sed observantes ut aliquid eorum quae dicimus carpatis , ne circumcursantes diseritiis : Prædicti deos duos . » Quoniam autem circumstatis nos , judices magis quam discipuli , qui probate nos velitis , non autem quidquam discere quæritis ... Qui enim separant a Patre et Filio , et inter creaturas numerant Spiritum , ut baptismum imperfectum , ita faciunt confessionem fidei imperfectam .... Sic igitur negue sum verborum architectus , neque majestatem Spiritus reprobo : sed eos qui creaturam appellare audent , deploro defleso . Auctor vero ita scripsit ( pag . 610 , 612 ) : Οἱ πλεῖστοι τῶν παρόντων κατάσκοποι . μᾶλλόν εἰσι κατάσκοποι τῶν λεγομένων , ἢ μαθηταὶ τῶν διδαγμάτων · καὶ λόγος ἐπιζητεῖται οὐ πρὸς οἰκοδομὴν τῶν παρόντων , ἀλλὰ πρὸς ἐπήρειαν τῶν ἐφεδρευόντων · κἂν μέν τι λεχθῇ συμβαῖνον ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν ἐξοστρακιζόντων τὴν γνώμην , ἀπῆλθε καταδεξάμενος ὡς τὸ ἴδιον εὑρὼν παρ' ἡμῖν .... Ἐκεῖ ἀντικαταστήσονταί μοι οἱ τὴν ἐπήρειαν ταύτην ῥάπτοντες .... Τί .... ἐμοὶ πωλεσεῖς ;
Lemmas: A duas has orationes diligenter legerit ( tom . II , lect . 24 ) . Velim autem studiosi attendant maxime ad insignia quaedam loca , quæ hic apponere non pigebit . Basilius igitur sic loquitur ( pag . 191 et seq . ) : δεινός γάρ ἀγνωμοσύνη μή καταδέχομαι ὁ δίδαγμα ὁ κύριος , εὐκρινής διίστημι ἐγώ ὁ πρόσωπον ὁ ἑτερότης . ἐάν γάρ ἀσέλθω , φημί , παρακαλέω ὁ Πατέρας , καί ἄλλος πέμπω Παράκλητος σύ . Οὐκοῦν γιός μέν ὁ παρακαλέω , Πατήρ δέ ὁ παρακαλέω , Παράκλητος δέ ὁ ἀποστέλλω . ἆρα οὖν οὐ φανερός ἀναισχυντέω ἀκούω , ἐγώ περί ὁ υἱός , ἐκεῖνος δέ περί ὁ Πατρός , ἄλλος περί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , καί πᾶς φύρω .... καί μή ἐγώ περιτρέχω , ὅσος ἢ μή τέλειος ὁ λέγω ἀκολουθέω , ἢ πρός ἐπιφέρω ἐγώ περιίστημι , οὐ λαμβάνω τίς παρά ἐγώ ὠφέλιμος ἐπιζητέω , ἀλλά λαμβάνω τις ὁ λέγω ἐπιτηρέω , λέγω · δύο θεός κηρύσσω .... Ἐπειδή δέ περιίστημι ἐγώ , δικαστής μᾶλλον ἢ μαθητής , ἐγώ δοκιμάζω βούλομαι , οὐ αὐτός τίς λαμβάνω ἐπιζητέω .... ὁ δέ χωρίζω Πατρός καί υἱός , καί ὁ κτίσις συναριθμέω ὁ Εὐεῦμς , ἀτελής μέν ποιέω ὁ βάπτισμα , ἐλλιπής δέ ὁ ὁμολογία ὁ πίστη .... οὕτως μέν οὖν οὔτε καινοτομέω ῥῆμα , οὔτε ἀθετέω ὁ ἄξιος · ὁ δέ τολμάω κτίσμα προσαγορεύω , στενάζω καί ὀδύρομαι . Nam ingens improbitas est , non suscipere documenta Domini , qui nobis perspicue aliam personam ab alia distinguit . « Si enim abiéro , iiquit , rogabo Patrem , et alium Paracletum mittet co-bis . » Itaque Filius est qui roga , Pater est qui rogatur , Paracletus vero , qui mittitur . Nonne ergo aperte impudens es , qui cum audias , ego de Filio , ille de Patre , alius de Spiritu sancto , misces tamen omnia ? ...... Et mihi , quodqui aut non perfecte dicta assecuti estis , aut calumniandi causa nos circumstatis , non quaerentes ut ex nobis aliquid capialis emolumenti , sed observantes ut aliquid eorum quae dicimus carpatis , ne circumcursantes diseritiis : Prædicti deos duos . » Quoniam autem circumstatis nos , judices magis quam discipuli , qui probate nos velitis , non autem quidquam discere quæritis ... Qui enim separant a Patre et Filio , et inter creaturas numerant Spiritum , ut baptismum imperfectum , ita faciunt confessionem fidei imperfectam .... Sic igitur negue sum verborum architectus , neque majestatem Spiritus reprobo : sed eos qui creaturam appellare audent , deploro defleso . Auctor vero ita scripsit ( pag . 610 , 612 ) : ὁ πλεῖστος ὁ πάρειμι κατάσκοπος . μάλα εἰμί κατάσκοπος ὁ λέγω , ἢ μαθητής ὁ δίδαγμα · καί λόγος ἐπιζητέω οὐ πρός οἰκοδομή ὁ πάρειμι , ἀλλά πρός ἐπήρεια ὁ ἐφεδρεύω · κἀν μέν τίς λέγω συμβαίνω ὁ ἐπιθυμία ὁ ἐξοστρακίζω ὁ γνώμη , ἀπέρχομαι καταδέχομαι ὡς ὁ ἴδιος εὑρίσκω παρά ἐγώ .... ἐκεῖ ἀντικαθίστημι ἐγώ ὁ ὁ ἐπήρεια οὗτος ῥάπτω .... Τι .... ἐγώ πωλέω ;