ocr.pg031 pg031_0035.1
ἀπλᾶ τὰ τῷ μεγέθει τοῦ σώματος , per se insolita A videtur et nova ; mihique satis verisimile fit , qui haec legent , eos nihil tale apud idoneos auctores legi-se se facile confessuros . Vox στρατηγάρχας , quae aliquanto post ( pag . 620 ) sequitur , non vide - tur magis familiaris fuisse bonis scriptoribus , qui cum nomen aut verbum componere vellent ex vo - cibus στρατός et ἀρχή , litteram γ non immiscebant . Vidimus enim dici solitum , στρατάρχις , στράταρχοι , στραταρχέω , στραταρχία , a quibus omnibus γ littera abest , in eisque praeterea a reperitur in se - cunda syllaba . Contra , si quando vellent aut no - men aut verbum ex vocibus στρατός et ἡγεῖσθαι confare , tunc ut litteram γ ponebant in secunda syllaba , ita litteram γ inserebant , ut certi potest ia his vocabus , στρατηγέομαι , στρατηγικός , στρατη - Bγός , στρατηγήτις , aliisque multis , quas omnes re - censere et longum et inutile esset . Quare non eo solum nomine vox στρατηγάρχας repudiatu est , quod nova sit et insolita , sed quod prater cætero - rum nominum consuetudinem composita esse vi - deatur . Jam monui scriptorem nonnulla ex ea Basilii oratione , quæ inscribitur , Attendte tibi ipsi , mutua - tum fuisse . Hic autem rursus monere juvat , vi - deri eumdem , ubi exemplum apis et formicæ pro - posuit , satis multa ex opere sex dierum Basilii sumpsisse . Et quoniam horum locorum inter se comparatio nobis alicui usui esse poterit , aliquid ex utroque auctore hoc loco exscribam . Itaque de apibus loquens Basilisus hom . 8 in Hexaem . , num . 4 , C sic loquitur ( tom . I , p . 74 ) : Νόμοι τινές εἰσιν οὗτοι τίς φύσεως ἄγραφοι , ἀργούς · εἶναι πρὸς τιμωρίαν τοῖς τῶν μεγίστων δυνατειῶν ἐπιβαίνοντας . Ἀλλὰ καὶ ταῖς μελίσσαις , ὅσαι ἂν μὴ ἀκολουθήσωσι τῷ ὑποδείγματι τοῦ βασιλέως , ταχὺ μεταμέλει τῆς ἀβουλίας , ὅτι τῇ πληγῇ τοῦ κέντρου ἐναποθνήσκουσιν . Ἀκοσέτωσαν Χριστιανοί , οἷς πρόσταγμά ἐστι μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόναι , ἀλλὰ νικᾷν ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν . Τὸν μὲν γὰρ κηρὸν ἀπὸ τῶν ἀνθῶν φανερῶς συναγείρει , τὸ δὲ μέλι τὴν ὁροσοειδῶς ἐνεσπαρμένην νοτίδα τοῖς ἄνθεσιν ἐπισπασαμένη τῷ στόματι , ταύτην ταῖς κοιλότησι τῶν κηρίων ἐνίησιν .... Καλῶν καὶ πρεπόντων αὕτη τῶν ἐπαίνων παρὰ τῆς Παροιμίας τετύχηκε , σοφὴ καὶ ἐργάτις ὀνομασθεῖσα . Οὕτω μὲν φιλοπόνως τὴν τροφὴν συναγείρουσα ( Ἡς τοὺς πόνους , φησί , βασιλεῖς καὶ ἰδιῶται πρὸς ὑφεὰρ προσφέρονται ) , οὕτω δὲ σοφῶς φιλοσεγνοῦσα τὰς ἀποβλήσεις τοῦ μέλιτος · εἰς λεπτὸν γὰρ ὑμένα τὸν κηρὸν διατείνασα , πυκνὰς καὶ συνεχεῖς ἀλλήλαις συνοικοδομεῖ τὰς κοιλότητας , ὡς τὸ πυκνὸν τῆς τῶν μικροτάτων πρὸς ἄλληλα δέσεως , ἔρεισμα γίνεσθαι τῷ παντί . Ἑκάστη γὰρ φρεατία τῆς ἑτέρας ἔχεται , λεπτῷ πρὸς αὐτὴν διειργομένη τε ὁμοῦ καὶ συναπτομένη τῷ διαφράγματι . Ἔπειτα διώροφοι · καὶ τριώροφοι αἱ σύριγγες αὗται ἀλλήλαις ἐπικροδώμηνται . Ἐφυλάξατο γὰρ μίαν ποιῆσαι διαμπερὲς τὴν κοιλότητα , ἵνα μὴ τῷ βάρει τὸ ὑγρὸν
Lemmas: ἀπολάω ὁ ὁ μέγεθος ὁ σῶμα , per se insolita A videtur et nova ; mihique satis verisimile fit , qui haec legent , eos nihil tale apud idoneos auctores legi-se se facile confessuros . Vox στρατηγάρχης , quae aliquanto post ( pag . 620 ) sequitur , non vide - tur magis familiaris fuisse bonis scriptoribus , qui cum nomen aut verbum componere vellent ex vo - cibus στρατός et ἀρχή , litteram γ non immiscebant . Vidimus enim dici solitum , στρατάρχης , στράταρχος , στρατάρχης , στραταρχία , a quibus omnibus γ littera abest , in eisque praeterea a reperitur in se - cunda syllaba . Contra , si quando vellent aut no - men aut verbum ex vocibus στρατός et ἡγέομαι confare , tunc ut litteram γ ponebant in secunda syllaba , ita litteram γ inserebant , ut certi potest ia his vocabus , στρατηγέω , στρατηγικός , στρατος - Bγός , στρατηγήτις , aliisque multis , quas omnes re - censere et longum et inutile esset . Quare non eo solum nomine vox στρατηγάρχης repudiatu est , quod nova sit et insolita , sed quod prater cætero - rum nominum consuetudinem composita esse vi - deatur . Jam monui scriptorem nonnulla ex ea Basilii oratione , quæ inscribitur , Attendte tibi ipsi , mutua - tum fuisse . Hic autem rursus monere juvat , vi - deri eumdem , ubi exemplum apis et formicæ pro - posuit , satis multa ex opere sex dierum Basilii sumpsisse . Et quoniam horum locorum inter se comparatio nobis alicui usui esse poterit , aliquid ex utroque auctore hoc loco exscribam . Itaque de apibus loquens Basilisus hom . 8 in Hexaem . , num . 4 , C sic loquitur ( tom . I , p . 74 ) : Νόμος Τινές εἰμί οὗτος τίς φύσις ἄγραφος , ἀργός · ἔρχομαι πρός τιμωρία ὁ ὁ μέγας δυνατειῶν ἐπιβαίνω . ἀλλά καί ὁ μέλισσα , ὅσος ἄν μή ἀκολουθέω ὁ ὑπόδειγμα ὁ βασιλεύς , ταχύς μεταμέλομαι ὁ ἀβουλία , ὅτι ὁ πληγή ὁ κέντρον ἐναποθνῄσκω . Ἀκοσέτωσαν Χριστιανός , ὅς πρόσταγμα εἰμί μηδείς κακός ἀντί κακός ἀποδίδωμι , ἀλλά νικάω ἐν ὁ ἀγαθός ὁ κακός . ὁ μέν γάρ κηρός ἀπό ὁ ἄνθος φανερός συναγείρω , ὁ δέ μέλι ὁ οροσοοιδα ἐνσπείρω νοτίς ὁ ἄνθος ἐπισπάω ὁ στόμα , οὗτος ὁ κοιλότης ὁ κηρίον ἐνίημι .... καλός καί πρέπω οὗτος ὁ ἔπαινος παρά ὁ παροιμία τυγχάνω , σοφός καί ἐργάτις ὀνομάζω . οὕτως μέν φιλόπονος ὁ τροφή συναγείρω ( εἰμί ὁ πόνος , φημί , βασιλεύς καί ἰδιώτης πρός ὕφεαρ προσφέρω ) , οὕτως δέ σοφός φιλοσεγνουω ὁ ἀπόβλησις ὁ μέλι · εἰς λεπτός γάρ ὑμήν ὁ κηρός διατείνω , πυκνός καί συνεχής ἀλλήλων συνοικοδομέω ὁ κοιλότης , ὡς ὁ πυκνός ὁ ὁ μικρός πρός ἀλλήλων δέσις , ἔρεισμα γίγνομαι ὁ πᾶς . ἕκαστος γάρ φρεατία ὁ ἕτερος ἔχω , λεπτός πρός αὐτός διείργω τε ὁμοῦ καί συνάπτω ὁ διάφραγμα . ἔπειτα διώροφος · καί τριώροφος ὁ σῦριγξ αὐτός ἀλλήλων ἐπικροδώμηνται . φυλάσσω γάρ εἷς ποιέω διαμπερές ὁ κοιλότης , ἵνα μή ὁ βάρος ὁ ὑγρός