ocr.pg026 pg026_0530.1
συνέφαγε ; Καὶ ἀλλαχοῦ λέγει · Βαθεῖα ἡ καρδία αὐτοῦ παρὰ πάντας · καὶ ἄνθρωπός ἐστι , καὶ τίς γνώσεται αὐτόν ; Ὁμοίως δὲ καὶ Ἡσαΐας λέγει , ὅτι Παῦλον ἐγεννήθη ἡμῖν , καὶ Υἱὸς ἐδόθη ἡμῖν , οὗ ἡ ἀρχὴ ἐγενήθη ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ . Καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ Μεγάλης βουλῆς ἄγγελος , θαυμαστὸς , σύμβουλος , Θεὸς ἰσχυρὸς , ἐξουσιαστὴς , ἄρχων εἰρήνης , πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος . Καὶ ἀλλαχοῦ λέγει · Ἰδοὺ ἡ Παρθένος ἐν γαστρὶ λήψεται , καὶ τέξεται υἱὸν , καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουὴλ , ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός . Θεὸς οὖν ἐστιν ὁ γεννηθεὶς ἐκ Παρθένου , καὶ γενόμενος ἄνθρωπος ἐκ Μαρίας τῆς Θεοτόκου . Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ λέγει · Καὶ εἴδομεν αὐτὸν , καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος , οὐδὲ κάλλος . Ἦν γὰρ αὐτὸν πρὸ τούτου θεωρήσας ἐν τῇ θεϊκῇ καὶ ἐνδόξῳ αὐτοῦ μορφῇ , καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπηρμένου , ὅτε καὶ οἱ σεραφὶμ ἐδοξολόγουν αὐτὸν , λέγοντες · Ἅγιος , ἅγιος , ἅγιος Κύριος Σαβαώθ . Καὶ μετὰ ταῦτα ὁρᾷ αὐτὸν δούλου μορφὴν λαβόντα , καὶ ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπου γενόμενον . Διὰ τοῦτο λέγει · Εἴδομεν αὐτὸν , καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος , οὐδὲ κάλλος · ἀλλὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἄτιμον , καὶ ἐκλεῖπον παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων . Ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὢν , καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν . Ὅτι ἀπέστραπται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἠτιμάσθη καὶ οὐκ ἐλογίσθη · οὗτος τὰς μαλακίας ἡμῶν φέρει , καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται . Καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ , καὶ πληγῇ , καὶ ἐν κακώσει . Αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν · καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν . Καὶ ἀλλαχοῦ λέγει περὶ αὐτοῦ · Ἰδοὺ ὁ Θεὸς ἡμῶν κρίσιν ἀνταποδίδωσι , καὶ ἀνταποδώσει . Αὐτὸς ἥξει καὶ σώσει ἡμᾶς . Τότε δροιμίθησονται ὀφθαλμοὶ τυχαῖον , καὶ ὦσι καρῶν ἀκούσονται . Τότε ἀλεῖται ὡς ἔλαφος ὁ χωλὸς , καὶ τραὴθ ἔσται γλῶσσα μοριάλων . Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ λέγει · Οὐκ ἄγγελος , οὐδὲ πρέσβυς , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ Κύριος ἔσωσεν
Lemmas: συνεσθίω ; καί ἀλλαχοῦ λέγω · Βαθεῖα ὁ Καρδίη αὐτός παρά πᾶς · καί ἄνθρωπος εἰμί , καί τίς γιγνώσκω αὐτός ; Ὅμοιος δέ καί Ἠσαΐας λέγω , ὅτι Παῦλος γεννάω ἐγώ , καί υἱός δίδωμι ἐγώ , ὅς ὁ ἀρχή γίγνομαι ἐπί ὁ ὦμος αὐτός . καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Μεγάλης βουλή ἄγγελος , θαυμαστός , σύμβουλος , θεός ἰσχυρός , ἐξουσιαστής , ἄρχων εἰρήνη , πατήρ ὁ μέλλω αἰών . καί ἀλλαχοῦ λέγω · ἰδέ ὁ Παρθένος ἐν γαστήρ λαμβάνω , καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ , ὁ εἰμί μεθερμηνεύω Μετά ἐγώ ὁ θεός . θεός οὖν εἰμί ὁ γεννάω ἐκ Παρθένος , καί γίγνομαι ἄνθρωπος ἐκ Μαρία ὁ Θεοτόκος . καί πάλιν ἀλλαχοῦ λέγω · καί ὁράω αὐτός , καί οὐ ἔχω εἶδος , οὐδέ κάλλος . εἰμί γάρ αὐτός πρό οὗτος θεωρέω ἐν ὁ θεῖος καί ἔνδοξος αὐτός μορφή , κάθημαι ἐπί θρόνος ψηλός καί ἐπαίρω , ὅτε καί ὁ σεραφίμ δοξολογώ αὐτός , λέγω · Ἅγιος , ἅγιος , ἅγιος κύριος Σαβαώθ . καί μετά οὗτος ορά αὐτός δοῦλος μορφή λαμβάνω , καί ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι . Ζεύς οὗτος λέγω · ὁράω αὐτός , καί οὐ ἔχω εἶδος , οὐδέ κάλλος · ἀλλά ὁ εἶδος αὐτός ἄτιμος , καί ἐκλείπω παρά πᾶς ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . Ἄνθρωπος ἐν πληγή εἰμί , καί οἶδα φέρω μαλακία . Ὅτι ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον αὐτός ἀτιμάζω καί οὐ λογίζομαι · οὗτος ὁ μαλακία ἐγώ φέρω , καί περί ἐγώ ὀδυνάω . καί ἐγώ λογίζομαι αὐτός ἔρχομαι ἐν πόνος , καί πληγή , καί ἐν κάκωσις . αὐτός δέ τραυματίζω διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ · καί μαλακίζομαι διά ὁ ἀνομία ἐγώ . καί ἀλλαχοῦ λέγω περί αὐτός · ἰδέ ὁ θεός ἐγώ κρίσις ἀνταποδίδωμι , καί ἀνταποδίδωμι . αὐτός ἔσσομαι καί σῴζω ἐγώ . τότε δροιμιτιθημι ὀφθαλμός τυχαῖος , καί εἰμί Κάρ ἀκούω . τότε ἀλέω ὡς ἔλαφος ὁ χωλός , καί τραὴθ εἰμί γλῶσσα μοριαλς . καί πάλιν ἀλλαχοῦ λέγω · οὐ ἄγγελος , οὐδέ πρέσβυς , ἀλλά αὐτός ὁ κύριος σῴζω