ocr.pg026 pg026_0528.1
αὐτῷ ὑποτασσόμενοι τῷ Πατρὶ , καὶ ἡμεῖς ἐσμεν οἱ ἐν αὐτῷ βασιλεύοντες , ἕως ἂν τεθῶσιν οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν ὑπὸ τοὺς πόδας ἡμῶν ( 78 ) · διὰ γὰρ τοὺς ἐχθρούς ἡμῶν ὁ Δεσπότης τῶν οὐρανῶν ἐν ὀμοιώματι ἡμῶν γέγονεν , καὶ ἔλαβε τὸν ἀνθρώπινων θρόνον Δαβὶδ τοῦ κατὰ σάρκα πατρὸς αὐτοῦ εἰς τὸ ἀνοικοδομεῖν καὶ ἀναρθῶσαι αὐτόν . Ἴνα , ὅταν ἀνωρθωθῇ ( 79 ) , οἱ πάντες ἐν πᾶν βασιλείαν κατωρθωμένην τῷ Πατρὶ , Ἴνα ἢ ὁ Θεὸς διὰ Λόγου Θεοῦ , μετὰ τὸ βασιλεύσαι αὐτὸν δι’ αὐτοῦ , ὡς ἐν 21 . Καὶ ὅταν λέγῃ ὁ Πέτρος · Ἀσφαλῶς οὖν γνωσκέτω πᾶς οἶκος Ἰσραήλ , ὅτι καὶ Κύριον καὶ Χριστὸν αὐτὸν ἐποίησεν ὁ Θεὸς τοῦτον τὸν Ἰησοῦν , ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε · οὗ περὶ τῆς θεότητος αὐτοῦ λέγει , εἰ καὶ Κύριον ἀντὶ τοῦ Χριστοῦ ἐποίησεν , ἀλλὰ περὶ ( 80 ) τῆς ἀνθρωπότητος αὐτοῦ , ἥτις ἐστὶ πᾶσα ἡ Ἐκκλησία , ἣ ἐν αὐτῷ κυριεύουσα καὶ βασιλεύουσα μετὰ τοῦ αὐτοῦ σταυρωθέντος · καὶ χρωμένη εἰς βασιλείαν οὐρανῶν , ἵνα συμβασιλεύσῃ αὐτῷ , τῷ δι’ αὐτὴν ἑαυτὸν κενώσαντι , καὶ ἀναλαβόντι αὐτὴν διὰ τῆς δρυλῆς κορφῆς . Ὁ γὰρ Λόγος καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ μὲν ἦν Κύριος καὶ Θεός · καὶ οὖ ( 81 ) μετὰ τὸ σταυρωθῆναι ἐποιήθη Κύριος καὶ Χριστός · ἀλλὰ , ὡς προεῖπον , τὴν ἀνθρωπότητα αὐτοῦ ἐποίησεν ἡ θεότης αὐτοῦ Κύριον καὶ Χριστόν · καὶ ὅταν λέγῃ · Πάτερ , εἰ δυνατόν , τὸ ποτήριον τοῦτο παρελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ · πλήν μὴ τὸ ἐμὸν θέλημα γένηται , ἀλλὰ τὸ σόν · καὶ , Τὸ μὲν Πνεῦμα πρόθυμον , ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής · δύο θελήματα ἐνταῦθα δείκνυσιν , τὸ μὲν ἀνθρώπινον , ὅπερ ἐστὶ τῆς σαρκός · τὸ δὲ θεϊκόν , ὅπερ Θεοῦ ( 82 ) . Τὸ γὰρ ἀνθρώπινον διὰ τὴν ἀδυναμίαν τῆς σαρκὸς παραιτεῖται τὸ πάθος · τὸ δὲ θεϊκὸν αὐτοῦ πρόθυμον . Ὡσπερ δὲ ὁ Πέτρος ἀκούσας περὶ τοῦ πάθους ἐδειλάσκει , καὶ Θεός · Ἱλεῶς σοι , Κύριε · ἐπιμιμνῶν δὲ αὐτῷ ὁ Κύριος λέγει · Ὑπαγε ὀπίσω μου , Σατανᾶ , σκάνδαλόν μοι εἶ , ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων · οὕτως καὶ ἐνταῦθα νοεῖται · γενόμενος γὰρ ἐν ὀμοιώματι ἀνθρώπων , παραιτεῖται τὸ πάθος , ὡς ἄνθρωπος · Θεὸς δὲ ὤν , καὶ κατὰ τὴν οὐσίαν τὴν θεϊκὴν ἀπαθὴς ὑπάρχων , πρόθυμως ὑπέδεξατο ( 83 ) τὸ πάθος καὶ
Lemmas: αὐτός ὑποτάσσω ὁ πατήρ , καί ἐγώ εἰμί ὁ ἐν αὐτός βασιλεύω , ἠώς ἄν τίθημι ὁ ἐχθρός ἐγώ ὑπό ὁ πόδι ἐγώ ( 78 ) · διά γάρ ὁ ἐχθρός ἐγώ ὁ Δεσπότη ὁ οὐρανός ἐν ὁμοίωμα ἐγώ γίγνομαι , καί λαμβάνω ὁ ανθρώπινος θρόνος Δαυίδ ὁ κατά σάρκα πατήρ αὐτός εἰς ὁ ἀνοικοδομέω καί ἀναρθῶσαι αὐτός . ἵνα , ὅταν ἀνορθόω ( 79 ) , ὁ πᾶς ἐν πᾶς βασίλειος κατορθόω ὁ πατήρ , ἵνα ἢ ὁ θεός διά Λόγος θεός , μετά ὁ βασιλεύω αὐτός διά αὐτός , ὡς ἐν 21 . καί ὅταν λέγω ὁ Πέτρος · ἀσφαλῶς οὖν γιγνώσκω πᾶς οἶκος Ἰσραήλ , ὅτι καί κύριος καί Χριστός αὐτός ποιέω ὁ θεός οὗτος ὁ Ἰησοῦς , ὅς σύ σταυρόω · ὅς περί ὁ θεότης αὐτός λέγω , εἰμί καί κύριος ἀντί ὁ Χριστός ποιέω , ἀλλά περί ( 80 ) ὁ ἀνθρωπότης αὐτός , ὅστις εἰμί πᾶς ὁ ἐκκλησία , ὅς ἐν αὐτός κυριεύω καί βασιλεύω μετά ὁ αὐτός σταυρόω · καί χράω εἰς βασίλειος οὐρανός , ἵνα συμβασιλεύω αὐτός , ὁ διά αὐτός ἑαυτοῦ κενόω , καί ἀναλαμβάνω αὐτός διά ὁ Δρύλης κορυφή . ὁ γάρ Λόγος καί ὁ υἱός ὁ θεός μέν εἰμί κύριος καί θεός · καί οὖον ( 81 ) μετά ὁ σταυρόω ποιέω κύριος καί Χριστός · ἀλλά , ὡς προλέγω , ὁ ἀνθρωπότης αὐτός ποιέω ὁ θεότης αὐτός κύριος καί Χριστός · καί ὅταν λέγω · Πάτερ , εἰμί δυνατός , ὁ ποτήριον οὗτος παρέρχομαι ἀπό ἐγώ · πλήν μή ὁ ἐμός θέλημα γίγνομαι , ἀλλά ὁ σός · καί , Τέ μέν πνεῦμα πρόθυμος , ὁ δέ σάρξ ἀσθενής · δύο θέλημα ἐνταῦθα δείκνυμι , ὁ μέν ἀνθρώπινος , ὅς εἰμί ὁ σάρξ · ὁ δέ θεῖος , ὅς θεός ( 82 ) . ὁ γάρ ἀνθρώπινος διά ὁ ἀδυναμία ὁ σάρξ παραιτέομαι ὁ πάθος · ὁ δέ θεικός αὐτός πρόθυμος . ὡς δέ ὁ Πέτρος ἀκούω περί ὁ πάθος εδειλασκω , καί θεός · ἵλαος σύ , κύριος · ἐπιμίμνω δέ αὐτός ὁ κύριος λέγω · ὑπάγω ὀπίσω ἐγώ , Σατανᾶς , σκάνδαλον ἐγώ εἰμί , ὅτι οὐ φρονέω ὁ ὁ θεός , ἀλλά ὁ ὁ ἄνθρωπος · οὕτως καί ἐνταῦθα νοέω · γίγνομαι γάρ ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος , παραιτέομαι ὁ πάθος , ὡς ἄνθρωπος · θεός δέ εἰμί , καί κατά ὁ οὐσία ὁ θεικός ἀπαθής ὑπάρχω , προθύμως ὑποδείκνυμι ( 83 ) ὁ πάθος καί