ocr.pg026 pg026_0527.3
20Kai πάλιν λέγει ὁ Ἀπόστολος · Ὅταν παραδιδῷ τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , ὅταν καταρρήσῃ πᾶσαν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν . Δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν ἄχρις ἂν θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . Ἔσχατος ἐχθρὸς καταρρήσεια ὁ θάνατος · πάντα γὰρ ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . Ὅταν δὲ εἴπῃ , ὅτι Πάντα ὑποτέτακται , δῆλον , ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὑποτάξαντος αὐτῷ τὰ πάντα . Ὅταν δὲ ὑποταγῇ αὐτῷ τὰ πάντα , τότε καὶ αὐτὸς ὁ Υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα , ἵνα ᾖ ὁ Θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσι . Περὶ τῆς ὑποταγῆς τοῦ κόσμου λέγει τῆς ἐν σαρκὶ αὐτοῦ ὑποτεταγμένης . Περὶ γὰρ τῆς βασιλείας αὐτοῦ τῆς θεϊκῆς Δανιὴλ ἐξέφρασε λέγων · Καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος . Καθὼς καὶ ὁ Λουκᾶς λέγει τὸν ἄγγελον Γαβριὴλ εἰρηκέναι πρὸς τὴν Παρθένον περὶ τοῦ Κυρίου · Καὶ βασιλεύσει , φησὶν , εἰς τὸν αἰῶνα καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος . Ὁ δὲ Ἀπόστολος λέγει τέλος ἔχειν τὴν βασιλείαν αὐτοῦ . Δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν , φησὶν , ἄχρις ἂν θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . Ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Δαβίδ · Εἶπε , φησὶν , ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου · Κάθου ἐκ δεξιῶν μου , ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου . Τὸ λέγειν οὖν αὐτὸν , κάθου , ἀρχὴν σημαίνει · καὶ τὸ λέγειν , ἕως τεθῶσιν οἱ ἐχθροί σου , τέλος δείκνυσιν . Ὅταν δὲ ὑποταγῇ αὐτῷ τὰ πάντα , τότε καὶ αὐτὸς ὁ Υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα : ἵνα ᾖ ὁ Θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσι . Τοῦτο δέ ἐστιν , ὅταν φησὶν ὑποταγῶμεν οἱ πάντες τῷ Υἱῷ , εὑρεθῶμεν αὐτοῦ μέλη , καὶ γενώμεθα αὐτῷ εἰς υἱοὺς Θεοῦ . Ὑμεῖς γὰρ , φησὶν , εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ · τότε δὲ αὐτὸς ὑποταγήσεται ἀνθ’ ἡμῶν τῷ Πατρὶ , ὡς κεφαλὴ ὑπὲρ τῶν ἰδίων μελῶν . Τῶν γὰρ μελῶν αὐτοῦ μηδέπω ὑποταγέντων πάντων , αὐτὸς , ἡ κεφαλὴ αὐτῶν , οὔπω ὑποτέτακται τῷ Πατρὶ , ἀναμένων τὰ ἴδια μέλη . Εἰ δὲ ἦν εἷς τῶν ὑποτεταγμένων , ἐξ ἀρχῆς ἂν ὑπετάσσετο τῷ Πατρὶ , καὶ οὐκ ἐπὶ τοῦ τέλους τοῦτο ἐποίει . Ἡμεῖς γάρ ἐσμεν οἱ ἐν
Lemmas: 20Kai πάλιν λέγω ὁ ἀπόστολος · ὅταν παραδίδωμι ὁ βασίλειος ὁ θεός καί πατήρ , ὅταν καταρρέω πᾶς ἀρχή καί πᾶς ἐξουσία καί δύναμις . δέω γάρ αὐτός βασιλεύω ἄχρι ἄν τίθημι πᾶς ὁ ἐχθρός ὑπό ὁ πόδι αὐτός . ἔσχατος ἐχθρός καταρρέω ὁ θάνατος · πᾶς γάρ ὑποτάσσω ὑπό ὁ πόδι αὐτός . ὅταν δέ λέγω , ὅτι Πάν ὑποτάσσω , δῆλος , ὅτι ἐκτός ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς . ὅταν δέ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , τότε καί αὐτός ὁ υἱός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , ἵνα εἰμί ὁ θεός ὁ πᾶς ἐν πᾶς . περι ὁ ὑποταγή ὁ κόσμος λέγω ὁ ἐν σάρξ αὐτός ὑποτάσσω . περι γάρ ὁ βασίλεια αὐτός ὁ θεῖος Δανιήλ εκφράζω λέγω · καί ὁ βασίλεια αὐτός οὐ εἰμί τέλος . καθώς καί ὁ Λουκᾶς λέγω ὁ ἄγγελος Γαβριήλ λέγω πρός ὁ παρθένος περί ὁ κύριος · καί βασιλεύω , φημί , εἰς ὁ αἰών καί ὁ βασίλεια αὐτός οὐ εἰμί τέλος . ὁ δέ ἀπόστολος λέγω τέλος ἔχω ὁ βασίλειος αὐτός . δέω γάρ αὐτός βασιλεύω , φημί , ἄχρι ἄν τίθημι πᾶς ὁ ἐχθρός ὑπό ὁ πόδι αὐτός . Ὅμοιος δέ καί ὁ Δαβίδ · λέγω , φημί , ὁ κύριος ὁ κύριος ἐγώ · κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ , ἠώς ἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ . Τέ λέγω οὖν αὐτός , κάθημαι , ἀρχή σημαίνω · καί ὁ λέγω , ἠώς τίθημι ὁ ἐχθρός σύ , τέλος δείκνυμι . ὅταν δέ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , τότε καί αὐτός ὁ υἱός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς : ἵνα εἰμί ὁ θεός ὁ πᾶς ἐν πᾶς . οὗτος δέ εἰμί , ὅταν φημί ὑποτάσσω ὁ πᾶς ὁ υἱός , εὑρίσκω αὐτός μέλος , καί γίγνομαι αὐτός εἰς υἱός θεός . σύ γάρ , φημί , εἷς εἰμί ἐν Χριστός Ἰησοῦς · τότε δέ αὐτός ὑποτάσσω ἀντί ἐγώ ὁ πατήρ , ὡς κεφαλή ὑπέρ ὁ ἴδιος μέλος . Τῶν γάρ μέλος αὐτός μηδέπω ὑποτάσσω πᾶς , αὐτός , ὁ κεφαλή αὐτός , οὔπω ὑποτάσσω ὁ πατήρ , ἀναμένω ὁ ἴδιος μέλος . εἰμί δέ εἰμί εἷς ὁ ὑποτάσσω , ἐκ ἀρχή ἄν ὑποτάσσω ὁ πατήρ , καί οὐ ἐπί ὁ τέλος οὗτος ποιέω . Ἡμεῖς γάρ εἰμί ὁ ἐν