ocr.oppian_bussemaker_paraphrases scholia_oppianum_bussemaker_didot_0390.2
σιν , ἐπισπεύδει δ’ ἕκαστος τῶν ἱπποῦρων , ὁποῖος προφθάσει τὸν ἕτερον , δράξασθαι τοῦ δέλεατος · οὕτως δὲ θηρεύονται καὶ οἱ πομπίλοι . — Μηχανῶνται οἱ ἄλιεῖς ὀστραχὸν καὶ πηγνύουσιν ἐν αὐτῷ ἀγχίστρων πλήθος · τῶν δ’ ἀγχίστρων ἐπὶ τὰ νώτα κρεμωμένων ἐν τῇ θαλάσσῃ , αἱ γενύες αὐτῶν ἄνω εἰσίν , ἔνθα πήγνυται τὸ δέλεαρ , καὶ ἅμα πολλοὶ ἐμπεπαρμένοι πολλάς τευθίδας κρατοῦσιν . — Τὰς δ’ ἐγχέλας φασὶ δι’ ἐντέρων προβείων ( προβατ . ? ) θηρεύεσθαι · χαλῶσι γὰρ οἱ ἄλιεῖς ἕντερον μακρόν , ὃ ἡ ἐγχέλας λαβοῦσα καταπίνει , κρατῶν δὲ τῆς ἄκρας ὁ ἄλιεύς φυσᾷ τὸ ἕντερον , ὃπερ οἰδαινόμενον ἐν τῷ στόματι αὐτῆς οὐκ ἐξέρχεται ἐτι · ἐλκομένου τοίνυν τοῦ ἐντέρου , ἐλκεται καὶ ἡ ἐγχέλας . — Φασὶ τὰς ἀφύας ἀγελῆδον πλέειν καὶ μὴ χωρίζεσθαι ἀπ’ ἀλλήλων , ὥστε τυπτομένων ὑπὸ τῶν ἀλιέων ταῖς κώπαις ἀλλὴν θλάττεσθαι τὴν κεφαλήν , ἀλλὴν κόπτεσθαι τὰ μέσα καὶ τὴν οὐράν , καὶ σωρηδὸν ἀγρεύεσθαι ὑπ’ αὐτῶν , καὶ πᾶσαι ἅμα πλέουσαι ἅμα θηρεύονται , εἰσὶ δὲ βρωτὸς πάντων τῶν ἰχθύων . — Οἱ θύννοι οἱ ἐν τῇ τῆς Μαιώτιδος λίμνῃ ( ἡς ) ξυμβολῇ συνάγονται ἐν τῷ λιμναίῳ στόματι καὶ ἐκεῖσε τίκτουσι , καὶ ὅσα μὲν ὦα καταλάβωσιν ἐσθίουσι , τὰ δ’ ἐν τοῖς δόναξι καὶ φύλλοις ἐγκαταλειφθέντα γίνονται πηλαμύδες , αὐταὶ δ’ ἅνιχα τὸ πρῶτον πειραθῶσι τοῦ σπόρου , παραυτὰ ἀναχωροῦσι τοῦ τόπου , οὗ ἐτέχθησαν , καὶ ἀπέρχονται εἰς τὸν Μέλανα κόλπον τῆς Θράκης , ἐπειδὴ γὰρ οὐ σφοδροὶ πνέουσιν ἐκεῖσε ἀνέμοι , εἰσὶ δὲ καὶ χευθμῶνες τῆς θαλάσσης , πλεῖστον πηλὸν ἔχοντες , φοβοῦνται δὲ καὶ τὸ ψῦχος διὰ τὸ ἀμβλύνεσθαι τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐν αὐτῷ · ἐκεῖσε γὰρ χειμάζουσιν , ἐκδεχόμεναι τὸ ἕαρ , κάκεισε ἱμεῖρονται τῆς συνουσίας , καὶ συνουσιασθεῖσαι ἀπέρχονται εἰς τὸν Πόντον , κάκεισε τίκτουσιν · θηρεύονται δ’ ἐν τῷ χειμῶνι ἐν τῷ Μέλανι ὑπὸ τῶν Θρακῶν . Φασὶ δὲ τὰς πηλαμύδας φοβεῖσθαι τὸ σχότος , ὅθεν καὶ ἐν αὐτῷ θηρεύονται , τυπτομένης τῆς θαλάσσης ταῖς κώπαις ὑπὸ τῶν ἀλιέων , ὅθεν φοβούμεναι τὸν κτύπον ἐμπίπτουσι τῇ θύρᾳ · τῇ δειλίᾳ γὰρ ὁρῶσαι τὸ λίνον καὶ δοκοῦσι(αι ) σκέπας εἶναι , ἐμπίπτουσιν ἐν αὐτῷ · εἰ τοίνυν ἀποκεκλεισμένον τὸ λίνον τύχῃ , νεμεσθηέντων τῶν ἀλιέων ἐξελθεῖν τινὰ ἐξ αὐτῶν καὶ μίαν μόνην , πᾶσαι ὑπεξέρχονται , μηδεμιᾶς καταλειφθείσης · εἰ δ’ οὐχὐπερἄλλεται ἰτοῦ λίνου καὶ μία , καὶ ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦ ἐλκυσθεῖσαι ἐμμένουσιν ἐν τῷ δικτύῳ καὶ οὐ προαιροῦνται ἐξελθεῖν . — Φασὶ τινες περὶ τῆς πετραίας σχιαίνης , ὅτι φοβούμενη , ἐὰν εὕρῃ κοιλάδα πέτραν ἢ χαράδραν , βάλλει ἐκεῖσε τὴν κεφαλήν αὐτῆς , καὶ μὴ βλέπουσα δοκεῖ μὴ βλέπεσθαι · τοῦτο καὶ ἡ βουβαλίς ποιεῖ · ἅνιχα γὰρ ἴδῃ λέοντα , βάλλει τὴν κεφαλήν αὐτῆς εἰς κοῖλωμα , καὶ μὴ βλέπουσα δοκεῖ μὴ βλέπεσθαι , ἕως οὐ ἀποδραμὼν δράξηται αὐτῆς · καὶ ἐστὶ μὲν ὡς ( ? ) δοκεῖ ἀποδιδράσκειν διὰ τὸ εἶναι τὴν κεφαλήν αὐτῆς ἀσθενῆ καὶ ἀόπλον · τοῦτο οὖν πάσχουσα ἡ σχίαῖνα κρύπτεται , ἕως οὐ ἐπιλάβεται αὐτὴν ὁ ἄλιεύς .
Lemmas: βρόχος , ἐπισπεύδω δέ ἕκαστος ὁ ἵππουρος , ὁποῖος προφθάνω ὁ ἕτερος , δράσσομαι ὁ δέλεαρ · οὕτω δέ θηρεύω καί ὁ πομπίλος . — μηχανάομαι ὁ ἁλιεύς ὀστραχὸν καί πήγνυμι ἐν αὐτός ἄγκιστρον πλήθος · ὁ δέ ἄγκιστρον ἐπί ὁ νώτα κρεμάννυμι ἐν ὁ θάλασσα , ὁ γένυς αὐτός ἄνω εἰμί , ἔνθα πήγνυμι ὁ δέλεαρ , καί ἅμα πολύς ἐμπείρω πολύς τευθίς κρατέω . — ὁ δέ ἐγχέλας φημί διά ἔντερον πρόβειος ( προβατ . ? ) θηρεύω · χαλάω γάρ ὁ ἁλιεύς ἔντερον μακρός , ὁ ὁ ἐγχέλας λαμβάνω καταπίνω , κράτος δέ ὁ ἄκρος ὁ ἁλιεύς φυσάω ὁ ἔντερον , ὅς οἰδαίνω ἐν ὁ στόμα αὐτηες͂ς οὐ ἐξέρχομαι ἔτι · ελκόμενος τοίνυν ὁ ἔντερον , ἕλκω καί ὁ ἐγχέλας . — φημί ὁ ἀφύη ἀγεληδόν πλέω καί μή χωρίζω ἀπό ἀλλήλων , ὥστε τύπτω ὑπό ὁ Ἁλίη ὁ κώπη ἄλλος θλάττω ὁ κεφαλή , ἄλλος κόπτω ὁ μέσος καί ὁ οὐρά , καί σωρηδόν ἀγρεύω ὑπό αὐτός , καί πᾶς ἅμα πλέω ἅμα θηρεύω , εἰμί δέ βρωτός πᾶς ὁ ἰχθύς . — όϊ θύννος ὁ ἐν ὁ ὁ Μαιῶτις λίμνη ( εἰμί ) συμβολή συνάγω ἐν ὁ λιμναῖος στόμα καί ἐκεῖσε τίκτω , καί ὅσος μέν ᾤα καταλαμβάνω ἐσθίω , ὁ δέ ἐν ὁ δόναξ καί φύλλον ἐγκαταλείπω γίγνομαι πηλαμύς , αὐτός δέ ἅνιχα ὁ πρῶτος πειράω ὁ σπόρος , παραυτά ἀναχωρέω ὁ τόπος , οὗ τίκτω , καί ἀπέρχομαι εἰς ὁ Μέλας κόλπος ὁ Θρᾴκη , ἐπεί γάρ οὐ σφοδρός πνέω ἐκεῖσε ἄνεμος , εἰμί δέ καί χέω ὁ θάλασσα , πλεῖστος πηλός ἔχω , φοβέω δέ καί ὁ ψῦχος διά ὁ ἀμβλύνω ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐν αὐτός · ἐκεῖσε γάρ χειμάζω , ἐκδέχομαι ὁ ἔαρ , κἀκεῖσε ἱμείρω ὁ συνουσία , καί συνουσιάζω ἀπέρχομαι εἰς ὁ Πόντος , κἀκεῖσε τίκτω · θηρεύω δέ ἐν ὁ χειμών ἐν ὁ Μέλας ὑπό ὁ Θρᾴκιος . Φᾶσις δέ ὁ πηλαμύς φοβέω ὁ σκότος , ὅθεν καί ἐν αὐτός θηρεύω , τύπτω ὁ θάλασσα ὁ κώπη ὑπό ὁ ἥλιος , ὅθεν φοβέω ὁ κτύπος ἐμπίπτω ὁ θύρα · ὁ δειλία γάρ ὁράω ὁ λίνον καί δοκόω ) σκέπας ἔρχομαι , ἐμπίπτω ἐν αὐτός · εἰ τοίνυν ἀποκλείω ὁ λίνον τυγχάνω , νεμεσάω ὁ ἥλιος ἐξέρχομαι τις ἐκ αὐτός καί εἷς μόνος , πᾶς ὑπεξέρχομαι , μηδείς καταλείπω · εἰ δέ οὐχὐπερἄλλεται ἔρχομαι λίνος καί εἷς , καί ἐπί ὁ αἰγιαλός ἔλκω ἐμμένω ἐν ὁ δίκτυον καί οὐ προαιρέω ἐξέρχομαι . — φημί τις περί ὁ πετραῖος σχιαινεω , ὅτι φοβέω , ἐάν εὑρίσκω κοιλάς πέτρα ἤ χαράδρα , βάλλω ἐκεῖσε ὁ κεφαλή αὐτηες͂ς , καί μή βλέπω δοκέω μή βλέπω · οὗτος καί ὁ βούβαλος ποιέω · ἅνιχα γάρ ὁράω λέων , βάλλω ὁ κεφαλή αὐτηες͂ς εἰς κοίλωμα , καί μή βλέπω δοκέω μή βλέπω , ἕως οὐ ἀποτρέχω δράσσομαι αὐτηες͂ς · καί εἰμί μέν ὡς ( ? ) δοκέω ἀποδιδράσκω διά ὁ ἔρχομαι ὁ κεφαλή αὐτηες͂ς ἀσθενής καί ἄοπλος · οὗτος οὖν πάσχω ὁ σχιαινος κρύπτω , ἕως οὐ ἐπιλαμβάνω αὐτός ὁ ἁλιεύς .