ocr.oppian_bussemaker_paraphrases scholia_oppianum_bussemaker_didot_0390.1
θηρεύεται δ’ οὕτως · δεθεῖσης θηλείας καὶ συρομένης λίνω ὑπὸ τοῦ ἀλιέως , ἕτερος ἐπᾱκολουθῶν θηρεύεται , οὐ μόνον δ’ εἷς , ἀλλὰ καὶ πλεῖστοι αὐτῇ ἐπᾱκολουθοῦντες , καὶ διὰ μολίβδου ἐπιτῑθεύουσιν εἰσελθεῖν τὴν θῆλειαν εἰς τὸν χύρτον , ἢ πάντες ἀκολουθοῦντες ὑπεῖσέρχονται . — Ὅτι χέραλον θῆλειαν εἰ δήσας τις ἐλξει καὶ ὑπὲρ τὴν χέρσον , αὐτὴν ἀκολουθοῦσιν οἱ ἄρρενες . — Ἐὰν τις λίνω δήσας σῆπιαν ἐλξῃ , πάντες οἱ ἄρρενες ἀκολουθοῦσιν αὐτῇ , καὶ περιελύμενοι αὐτῇ συμπλέκονται ἀλλήλοις καὶ θηρεύονται , ἀλλὰ καὶ ἐν χύρτῳ · εἰ γὰρ τις ἐνδοθεν βάλῃ θῆλειαν , σκεπάσῃ δὲ χλάδοις ἢ φύλλοις μυρίχης ἢ χωμάρου , καὶ ἐπιθεῖ ( θῇ ) ἐν τῷ αἰγιαλῷ , ὅσαι θεάσονται σῆπιαί εἰσέρχονται ἐν αὐτῷ . — Φασὶ τὸν κόσσυρον χίλης ἐρᾶν , οὐ μιᾷ δὲ χέχρηται , ἀλλὰ πολλαῖς , οὐδὲ φωλεύον ἕνα ἔχει , ἀλλὰ πολλούς , ἐξ ὧν ἐξέρχεσθαι αὐτὰς οὐ συγχωρεῖ , ἀλλὰ καθεζόμενος ἐν τῇ πέτρᾳ οὐκ ἐξ μηδὲ τροφῆς μεταλαμβάνειν , πλὴν ἐν νυκτί · τικτόντων αὐτῶν , ἀγωνιᾶ ὡσπερ ἄνθρωπος , τοσοῦτον δὲ ζηλοτυπεῖ αὐταῖς , ὅτι ὑπὲρ αὐτὸν ( τῶν ? ) θηρεύονται · οἱ γὰρ ἀλιεῖς χαρίδας βάλλοντες ἐν ἄγκίστρῳ , ἁφάσι μετὰ μολίβδου , ὡσανόν ( sic ) ὑποχαλάσῃ τῷ βάθει , ὁ δὲ κόσσυρος βλέπων τὴν χαρίδα καὶ οἴόμενος κατὰ τῶν κιχλῶν αὐτὴν περιστρέφεσθαι , χανὼν ἐπιλαμβάνεται τῆς χαρίδος καὶ θηρεύεται · τοῦτο σωφρονίζειν ὀφείλει τοὺς πολυγαμίᾳ χεχρημένους καὶ γυναικείῳ ἔρωτι μαινόμενους . — Φασὶ τοὺς πολύποδας ἐξερχομένους ἐκ τῆς θαλάσσης περὶ τὴν ρίζαν τῆς ἐλαίας ἀναστρεφόμενους ἀνέρχεσθαι καὶ περιπτύσσεσθαι αὐτῇ ἐνειλουμένους , ὡς κιστὸς ἐλάτῃ · ὅταν δὲ τοῦ ἔρωτος ἐμπλησθῇ , τότε εἰσέρχεται εἰς τὴν θάλασσαν , ἀλιεῖς δὲ θαλλοὺς ἐλαίας δήσαντες μέσον ἐμβάλλουσι μόλιβδον , ὡς ἂν βουλήσωσι ( βουλεῦ ) καὶ πολύποδας θηρεύσωσιν ἀκολουθοῦντας , ἕως ἂν εἰς τὴν ἄχατον εἰσέλθωσιν . — Οἱ σάργοι ἱμεῖρονται τῶν αἰγῶν , οἱ δ’ ἀλιεῖς φέρουσιν εἰς τὸν αἰγιαλὸν αἴγας , καὶ μηχωμένων αὐτῶν ἀκούοντες οὗτοι ἐξέρχονται , καὶ λείχουσι τοὺς ὀνύχας αὐτῶν περιχαρῶς συμπαρόντες αὐταῖς καὶ οὕτως θηρεύονται · πολλάκις δ’ ἐχθῶν καὶ πετρῶν εὑρισκομένων τῇδε χάκεισε , ὁ ἀλιεύς ἐνδυσάμενος δέρμα αἰγείου τοῖς χροτάφοις ἑαυτοῦ ἐμβάλλει κέρατα , εἰκόνα πλαττόμενος αἰγός , καὶ λαβὼν χρέας , φυρᾷ σὺν ἀλφίτῳ , καὶ ἐρχόμενοι σάργοι θηρεύονται ὑπ’ αὐτῶν · ἐρῶμενοι δὲ τῶν θηλειῶν ἀλλήλοις μάχονται περὶ αὐτάς , ὃς δὲ νικήσει πάσας ἐπιλαμβάνεται οἰκείας γαμετὰς εἷς καὶ πολλάς ἐγχλείει εἰς κοίλην πέτραν , ἀλιεῖς δὲ λαβόντες χύρτον , ἐσκέπασαν αὐτὸν μυρτίνης χλάδοις ἢ δάφνης , ὁ δ’ ἄρρην εἰσelaύνει τὰς θηλείας εἰς τὸν χύρτον , καὶ αὐτὸς ἔκτος φυλάττει , πλησθέντος δὲ τοῦ χύρτου , εἰσέρχεται καὶ αὐτὸς καὶ θηρεύεται σὺν αὐταῖς . — Ἡνίκα τύχῃ συντριβῆναι ναῦν , ἐπιτρέχουσιν οἱ ἱπποῦροι ταῖς σανίσι , καὶ καθιζόμενοι νήχονται · τοῦτο εἰδότες οἱ ἀλιεῖς σωρὸν χαλάμων δήσαντες ἐπικρεμῶσι χάτω λίθον , ὅπερ δρῶντες οἱ ἱπποῦροι ἐπιτρέχουσι καὶ κάθηνται ἐπὶ τῶν χαλάμων , οἱ δ’ ἀλιεῖς δίπτοντες ἄγκιστρα ὁδαίως αὐτοὺς θηρεύου -
Lemmas: θηρεύω δέ οὕτω · δέω θῆλυς καί σύρω λίνος ὑπό ὁ ἁλιεύς , ἕτερος ἐπακολουθέω θηρεύω , οὐ μόνος δέ εἷς , ἀλλά καί πλεῖστος αὐτός ἐπακολουθέω , καί διά μόλυβδος ἐπιτίθημι εἰσέρχομαι ὁ θάλλω εἰς ὁ κύρτος , ἤ πᾶς ἀκολουθέω ὑπεισέρχομαι . — Ὅτι χέραλον θάλλω εἰ δέω τις ἕλκω καί ὑπέρ ὁ χέρσος , αὐτός ἀκολουθέω ὁ ἄρσην . — ἐάν τις λίνος δέω σηπία ἕλκω , πᾶς ὁ ἄρσην ἀκολουθέω αὐτός , καί περιέρχομαι αὐτός συμπλέκω ἀλλήλων καί θηρεύω , ἀλλά καί ἐν χύρτῳ · εἰ γάρ τις ἔνδοθεν βάλλω θάλλω , σκεπάζω δέ χλάδω ἤ φύλλον μυρίχη ἤ χωμάρου , καί ἐπιθέω ( τίθημι ) ἐν ὁ αἰγιαλός , ὅσος θεάομαι σηπία εἰσέρχομαι ἐν αὐτός . — φημί ὁ κόσυρος χιλή ἐράω , οὐ εἷς δέ χράω , ἀλλά πολύς , οὐδέ φωλεύω εἷς ἔχω , ἀλλά πολύς , ἐκ ὅς ἐξέρχομαι αὐτός οὐ συγχωρέω , ἀλλά καθέζομαι ἐν ὁ πέτρα οὐ ἐκ μηδέ τροφή μεταλαμβάνω , πλήν ἐν νύξ · τίκτω αὐτός , αγωνιώ ὡς ἄνθρωπος , τοσοῦτος δέ ζηλοτυπέω αὐτός , ὅτι ὑπέρ αὐτός ( ὁ ? ) θηρεύω · ὁ γάρ ἁλιεύς Χαρίδας βάλλω ἐν ἄγκιστρον , ἁφάσι μετά μόλυβδος , ὡσανόν ( sic ) ὑποχαλάω ὁ βάθος , ὁ δέ κόσυρος βλέπω ὁ Χάρις καί οἴομαι κατά ὁ κίχλη αὐτός περιστρέφω , χάσκω ἐπιλαμβάνω ὁ χάρις καί θηρεύω · οὗτος σωφρονίζω ὀφείλω ὁ πολυγαμία χράω καί γυναικεῖος ἔρως μαίνομαι . — φημί ὁ πολύπους ἐξέρχομαι ἐκ ὁ θάλασσα περί ὁ ῥίζα ὁ ἐλαία ἀναστρέφω ἀνέρχομαι καί περιπτύσσω αὐτός ἐνειλέω , ὡς κίσθος ἐλάτη · ὅταν δέ ὁ ἔρως ἐμπίμπλημι , τότε εἰσέρχομαι εἰς ὁ θάλασσα , ἁλιεύς δέ θαλλός ἐλαία δέω μέσος ἐμβάλλω μόλυβδος , ὡς ἄν βούλομαι ( βούλομαι ) καί πολύπους θηρεύω ἀκολουθέω , ἕως ἄν εἰς ὁ ἄγω εἰσέρχομαι . — ὁ σάργος ἱμείρω ὁ αἴξ , ὁ δέ ἁλιεύς φέρω εἰς ὁ αἰγιαλός αἴξ , καί μηχωμένων αὐτός ἀκούω οὗτος ἐξέρχομαι , καί λείχω ὁ ὄνυξ αὐτός περιχαρής συμπάρειμι αὐτός καί οὕτω θηρεύω · πολλάκις δέ ἔχθος καί πέτρα εὑρίσκω τῇδε χάζω , ὁ ἁλιεύς ἐνδύω δέρμα αἴγειος ὁ χροταφος ἑαυτοῦ ἐμβάλλω κέρας , εἰκών πλήσσω αἴξ , καί λαμβάνω χρέα , φυρός σύν ἄλφιτον , καί ἔρχομαι σάργος θηρεύω ὑπό αὐτός · ἐράω δέ ὁ θῆλυς ἀλλήλων μάχομαι περί αὐτός , ὅς δέ νικάω πᾶς ἐπιλαμβάνω οἰκεῖος γαμετή εἷς καί πολύς ἐγκλείω εἰς κοῖλος πέτρα , ἁλιεύς δέ λαμβάνω κύρτος , σκεπάζω αὐτός μύρτινος χλάδω ἤ δάφνη , ὁ δέ ἄρσην εἰσelaύνει ὁ θῆλυς εἰς ὁ κύρτος , καί αὐτός ἕκτος φυλάσσω , πίμπλημι δέ ὁ κύρτος , εἰσέρχομαι καί αὐτός καί θηρεύω σύν αὐτός . — ἡνίκα τυγχάνω συντρίβω ναῦς , ἐπιτρέχω ὁ ἵππουρος ὁ σανίς , καί καθίζω νήχω · οὗτος οἶδα ὁ ἁλιεύς σωρός χαλάμος δέω ἐπικρεμάω χατος λίθος , ὅς δράω ὁ ἵππουρος ἐπιτρέχω καί κάθημαι ἐπί ὁ χαλάμος , ὁ δέ ἁλιεύς διπτω ἄγκιστρον ὁδαῖος αὐτός θηρεύω -