ocr.oppian_bussemaker_paraphrases scholia_oppianum_bussemaker_didot_0388.55
μενος αὐτήν , ἡ δὲ μετὰ θυμοῦ τυχέως ἐξελθοῦσα καὶ γυρώσασα τὸν ἑαυτῆς τραγῆλον ἐπειλημμένη αὐτοῦ , βλάψαι αὐτὸν οὐ κατισχύει τραγὺν ὄντα , τῶν ὀδόντων αὐτῆς ἀμβλυνομένων , ἡ δὲ πλέον ἀγριούται , μὴ ἀφισταμένη αὐτοῦ , ἕως αὐτὸς ἐφορμήσας κρατήσει τοῦ τένοντος τοῦ τραγήλου αὐτῆς , αὐτὴ δὲ τῷ πόνῳ βαρυνομένη περὶ αὐτὸν εἰλίσκεται , καὶ σφίγξασα αὐτὸν περὶ τὰ νώτα , περιπίρεται τοῖς σκολοψίν αὐτοῦ , καὶ ὅσον αὐτὸν περισφίγγει ἑαυτὴν τιτρώσκει , ἕως ἂν αὐτὴν ἀναιρήσῃ . — Ὅτι προϊδὼν ὁ ἔχινος τὸν ὄριν σφαιρικῶς εἰλεῖται , ἐπειγόμενος δὲ τῷ ἴῳ ἀναιρεῖν αὐτὸν ὁ ὄρις καὶ θυμῷ σφίγγων ἑαυτὸν ἀναιρεῖ , ἐμπεπαρμένων τῶν ἀκανθῶν ἐν αὐτῷ , πολλάκις δὲ καὶ ὁ ὄρις ἀποπνίγει τὸν ἔχινον , καὶ τελευτῶσιν ἀμφότεροι . — Ὅτι ὁ χάραδος κατεσθίεται ὑπὸ τοῦ πολυπόδος · ἅνιχα τὸν χάραδον ὑπὸ τὰς πέτρας νοσήσῃ ἀτρεμοῦντα ὁ πολύπους , ἐφορμᾷ ἐπὶ τὰ νώτα αὐτοῦ , καὶ περιλαμβάνει αὐτὸν καὶ πιέζει , καὶ τοῖς ποσὶ κρατεῖ τὴν πνοὴν αὐτοῦ κατὰ τὸ μέσον τοῦ στόματος , ὁ δὲ χάραδος στενοχωρούμενος ἄλλοτε μὲν νήγεται , ἄλλοτε δ’ ἡρεμεῖ , καὶ ἄλλοτε σπαίρει , ἄλλοτε δὲ ταῖς πέτραις προσρήγνυται , ὁ δὲ πολύπους οὐκ ἄνιεῖ , ἕως ἂν αὐτὸν φονεύσῃ , καὶ τῆνικαῦτα ἐν τῇ ψάμμῳ καθήμενος εὐωχεῖται , ἐκμυζήσας αὐτὸν ἐξωθεν . — Περὶ σχολοπένδρας , σπηίας , κυδιῶ , ξιρίου , σκορπίου καὶ λοιπῶν ἰστέον δ’ ὅτι ἐν τοῖς κατὰ μέρος μνεῖαν ποιήσομεθα . Ἐὰν τις προσψύσῃ τῆς σχολοπένδρας , κνησμονὴ αὐτῷ ἐπιγίνεται , καὶ τὸ σῶμα ἐρυθραίνεται καὶ σμωδὶς ἐπιτρέχει , ὡς καὶ ἀπὸ τῆς χνίδος ( χνίδος ) τῆς βοτάνης · ἐὰν δὲ καὶ ἀχίστρου ἐπιψύσῃ , οὐδὲν τοῦ λοιποῦ τῶν ἰχθύων προσπελάσει αὐτῷ · τοιαύτην γὰρ δυσωδίαν ἀφίει σιν ἐκ τοῦ ἰοῦ αὐτῆς . — Ὅτι ὁ πολύπους καὶ ἡ σπηία ἔχει ἰόν , ἀλλ’ ὀλίγον σίνοντα . — Ὁ ξιφίας ἔχει ὑπὸ τὴν γένυν ὀρθὸν αὐτόρριζον ξίφος , ἰσοδύναμον ἀδάμαντος , ὁ καὶ λίθους τέμνει πλησσομένους , ἡ δὲ τρυγὼν ἐν τῇ οὐρᾷ κέκτηται τὸν ἰόν , ἀμφότερα δὲ ταῦτα ὅ τε ξιφίας καὶ ἡ τρυγών , ἐὰν μὴ πλήξωσιν ἰχθὺν ἢ ζῶντα ἢ τεθνεῶτα , οὐκ ἐσθίουσιν · ἀποθνῄσκοντος δὲ τοῦ ξιφίου , συναπόλλυται καὶ ἡ δύναμις τοῦ ὀπλοῦ αὐτοῦ , καὶ σὺν αὐτῷ ἔτι οὐδὲν δύναται τελέσαι · οὐδὲν δὲ χειρόν τοῦ τραύματος τῆς τρυγόνος · οὐ μόνον γὰρ ζωῆς αὐτῆς βλάπτει ὁ ἰός , ἀλλὰ καὶ θανούσης , οὐ μόνον ζῷα βλάπτει , ἀλλὰ καὶ φυτὰ καὶ πέτρας αἷς προσπελάσῃ · εἰ γὰρ τις ὑπὸ ρίζαν τοῦ θάλλοντος φυτοῦ τρώσῃ αὐτῷ , πίπτουσι μὲν αὐτοῦ τὰ φύλλα , ὡς ἀπὸ νόσου , μαραίνεται δὲ καὶ παραυτὰ ξηραίνεται · φασὶ δὲ καὶ τὸν Ὀδυσσέα τεθνάναι μιᾷ βολῇ τῆς πληγῆς τῆς τρυγόνος . — Θύννῳ καὶ ξιφία ἐπιγίνεται οἴστρος ἐν ταῖς πτέρυξι αὐτῶν ἐγκαλημένος κατὰ τὴν ἐπιτολὴν τοῦ κυνός , λυσσῶσι δὲ καὶ ἐξ αὐτοῦ καὶ μαινόμενοι τῷ τύμματι αὐτοῦ ἐν τοῖς κύμασιν ἀτάκτως νήγουνται , πολλάκις δὲ καὶ ἐπιπηδῶσι καὶ ταῖς νηυσί , καὶ εἰς τὴν ξηρὰν ἐξέρχονται , καὶ ὀδυνώμενοι τελευτῶσιν , ὁμοίον τι τοῖς βουσί πάσχοντες , ἅνιχα ὁ οἴστρος αὐτοῖς ἐν τοῖς λαγόσιν ἐγχριζῇ · καὶ γὰρ τῆνικαδε οὔτε βουκολῶν φροντίζουσιν , οὔτ’ ἀγέλης ,
Lemmas: μένος αὐτός , ὁ δέ μετά θυμός τυχής ἐξέρχομαι καί γυρόω ὁ ἑαυτοῦ τραγῆλον ἐπιλαμβάνω αὐτός , βλάπτω αὐτός οὐ κατισχύω τραγὺν εἰμί , ὁ ὀδούς αὐτηες͂ς ἀμβλύνω , ὁ δέ πλείων ἀγριόω , μή ἀφίστημι αὐτός , ἕως αὐτός ἐφορμάω κρατέω ὁ τένων ὁ τραγήλου αὐτηες͂ς , αὐτός δέ ὁ πόνος βαρύνω περί αὐτός εἴλω , καί σφίγγω αὐτός περί ὁ νώτα , περιπείρω ὁ σκόλοψ αὐτός , καί ὅσον αὐτός περισφίγγω ἑαυτοῦ τιτρώσκω , ἕως ἄν αὐτός ἀναιρέω . — ὅτι προοράω ὁ ἐχῖνος ὁ σύργαστρος σφαιρικός εἰλέω , ἐπείγω δέ ὁ ἴον ἀναιρέω αὐτός ὁ ὄρις καί θυμός σφίγγω ἑαυτοῦ ἀναιρέω , ἐμπείρω ὁ Ἄκανθος ἐν αὐτός , πολλάκις δέ καί ὁ ὄρις ἀποπνίγω ὁ ἐχῖνος , καί τελευτάω ἀμφότερος . — ὅτι ὁ χάραδος κατεσθίω ὑπό ὁ πολύπους · ἅνιχα ὁ χάραδος ὑπό ὁ πέτρα νοσέω ἀτρεμέω ὁ πολύπους , ἐφορμάω ἐπί ὁ νώτα αὐτός , καί περιλαμβάνω αὐτός καί πιέζω , καί ὁ πούς κρατέω ὁ πνοή αὐτός κατά ὁ μέσος ὁ στόμα , ὁ δέ χάραδος στενοχωρέω ἄλλοτε μέν νάσσω , ἄλλοτε δέ ἠρεμέω , καί ἄλλοτε σπαίρω , ἄλλοτε δέ ὁ πέτρα προσράσσω , ὁ δέ πολύπους οὐ ἀνίημι , ἕως ἄν αὐτός φονεύω , καί τηνικαῦτα ἐν ὁ ψάμμος κάθημαι εὐωχέω , ἐκμυζάω αὐτός ἐξωθεν . — περι σκολόπενδρα , σπηίας , κυδιάω , ξιριον , σκορπίος καί λοιπός οἶδα δέ ὅτι ἐν ὁ κατά μέρος μνεία ποιέομεθα . ἐάν τις προσψύχω ὁ σκολόπενδρα , κνησμονή αὐτός ἐπιγίγνομαι , καί ὁ σῶμα ἐρυθραίνομαι καί σμωδὶς ἐπιτρέχω , ὡς καί ἀπό ὁ χνίδος ( χνίδος ) ὁ βοτάνη · ἐάν δέ καί ἀχίστρου ἐπιψύχω , οὐδείς ὁ λοιπός ὁ ἰχθύς προσπέλασις αὐτός · τοιοῦτος γάρ δυσωδία ἀφίημι βρόχος ἐκ ὁ ἰός αὐτηες͂ς . — ὅτι ὁ πολύπους καί ὁ σπηία ἔχω ἰός , ἀλλά ὀλίγος σίνομαι . — ὁ ξιφίας ἔχω ὑπό ὁ γένυς ὀρθός αὐτόρριζος ξίφος , ἰσοδύναμος ἀδάμας , ὁ καί λίθος τέμνω πίμπλημι , ὁ δέ τρυγών ἐν ὁ οὐρά κτάομαι ὁ ἰός , ἀμφότερος δέ οὗτος ὁ τε ξιφίας καί ὁ τρυγών , ἐάν μή πλήσσω ἰχθύς ἤ ζάω ἤ θνῄσκω , οὐ ἐσθίω · ἀποθνῄσκω δέ ὁ ξιφίας , συναπόλλυμι καί ὁ δύναμις ὁ ὅπλον αὐτός , καί σύν αὐτός ἔτι οὐδείς δύναμαι τελέω · οὐδείς δέ χείρων ὁ τραῦμα ὁ τρυγών · οὐ μόνος γάρ ζωή αὐτηες͂ς βλάπτω ὁ ἰός , ἀλλά καί θνῄσκω , οὐ μόνος ζῷον βλάπτω , ἀλλά καί φυτόν καί πέτρα ὅς προσπελάζω · εἰ γάρ τις ὑπό ῥίζα ὁ θάλλω φυτόν τιτρώσκω αὐτός , πίπτω μέν αὐτός ὁ φύλλο , ὡς ἀπό νόσος , μαραίνω δέ καί παραυτά ξηραίνω · φημί δέ καί ὁ Ὀδυσσεύς θνήσκω εἷς βολή ὁ πληγή ὁ τρυγών . — Θύννος καί ξιφίας ἐπιγίγνομαι οἶστρος ἐν ὁ πτέρυξ αὐτός ἐγκαλέω κατά ὁ ἐπιτολή ὁ κύων , λυσσάω δέ καί ἐκ αὐτός καί μαίνομαι ὁ τύμμα αὐτός ἐν ὁ κῦμα ἄτακτος νήχω , πολλάκις δέ καί ἐπιπηδάω καί ὁ ναῦς , καί εἰς ὁ ξηρός ἐξέρχομαι , καί ὀδυνάω τελευτάω , ὅμοιος τίς ὁ βοῦς πάσχω , ἅνιχα ὁ οἶστρος αὐτός ἐν ὁ λαγών ἐγχρίω · καί γάρ τηνικάδε οὔτε βουκόλος φροντίζω , οὔτε ἀγέλη ,