ocr.oppian_bussemaker_paraphrases scholia_oppianum_bussemaker_didot_0391.3
Πάλιν ἦν τις ἐν Λιβύῃ ποιμὴν , οὐ θερμὸν ἔρωτα λαβὼν δελφῖς συνέπαϊζεν ἐν τῷ αἰγιαλῷ καὶ σύριγγι τοῦ νέου ἐπεθύμει καταλιπεῖν τὴν ἐν θαλάσσῃ διατριβὴν , καὶ τοῖς ποιμνίοις συνεῖναι . Ὁ δ’ Ὀππιανὸς φησιν · ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἐν Αἰολίδι τῇ νήσῳ παιδὸς ἠράσατο δελφὶς , καὶ συνῆν αὐτῷ ὡς συμπολίτης ἐν τῇ νήσῳ , καταλιπεῖν δ’ οὐκ ἠνείγετο , ἀλλ’ ἐκ παιδὸς δὲ συνωμίλει αὐτῷ καὶ σύντροφος γέγονε τοῖς ἥθεσι τοῦ παιδός , ἀνέχωρει δὲ καὶ εἰς τὴν θάλασσαν ἐνέμετο , ὁ δὲ παῖς ἤδη ἀνδρωθεὶς ἵστατο ἐν τῷ αἰγιαλῷ , καὶ ἔκαλει αὐτὸν τῷ ὀνόματι , ὁ ἐπέστηχεν αὐτῷ ἐξ ἀρχῆς , καὶ ὁ δελφὶς ἀκούων , ὡσπερ βέλος προσῆν ( προσήιε ; ) πρὸς τὸν παῖδα , σαίνων τῷ οὐραίῳ καὶ τὴν κεφαλὴν ἄνω φέρων , ὡς γεγηθὼς ἐπὶ τῇ συνομιλίᾳ αὐτοῦ , καὶ ἐπέφαυον ἀλλήλων , πολλάκις δὲ καὶ κατὰ νώτου τοῦ δελφῖνος ἐπεχωρεῖτο πρὸς τὰ βάθη εἰσιών , οὐ μόνον δὲ τῷ ἐταίρῳ ἐπεῖθετο , ἀλλὰ καὶ ἑτέρῳ ἀνδρί , ᾧ ἐπεῖθετο ὁ ἀνήρ · ἀποθανόντος δὲ τούτου , ὀδυρομένῳ ὁ δελφὶς ἑοικῶς ἐπέτρεχε τῷ αἰγιαλῷ , ἐπιζητῶν αὐτὸν καὶ στενάζων , ὡς φωνὴν ἀριεῖς , οὐκέτι δὲ τῶν ἐν τῇ νήσῳ καλούντων αὐτὸν ὑπήκουεν , οὐδὲ βρώσεως μεταλαβεῖν ἠθέλεν , ἀλλὰ συνθανεῖν ἠμεῖρετο τῷ συνηλίχῳ , ὅθεν οὐδ’ ἔφανη μετὰ τὴν τελευτὴν τοῦ νεανίου . Μόνοι οὖν οἱ Θρακικοὶ ὡς σκληροὶ καὶ ἀπάνθρωποι θηρεύουσιν αὐτούς , οἱ οὐδὲ πατέρων οὐδὲ παίδων , οὐδ’ ἀδελφῶν φείδονται . Δίδυμα δὲ τίκτει , διότι δύο μαστοὺς ἔχει , καὶ συνακολουθοῦσι τῇ μητρὶ οἱ δύο , καὶ εἰ συμβῇ τρωθῆναι ἐξ αὐτῶν ( τις ) , αὐτὸς μὲν καταδύεται , οὐχ ἀπολείπει δ’ αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ · εἰ δὲ καταπονηθῇ ὑπὸ τῆς πληγῆς , ὡς ὑπὸ τῆς μηρίνθου κρατούμενος ἀνανῆχεται τοῦ βυθοῦ σὺν αὐτῇ , ὀδυρομένη δὲ τὸν ἀτρῶτον τύπτουσα ἀποδιώκει πρὸς τὰ πελάγη μονονοχὶ λέγουσα · Φεῦγε , τέκνον · ἄνθρωποι γὰρ καθ’ ἡμῶν γεγονάσιν ἀδικοι , σίδηρον καθοπλίζοντες · εἶτα ἔρχεται ἐπομένη τῷ πληγέντι , καὶ οὐκ ἀναχωρεῖ , ἕως οὐ καὶ αὐτὴ ἀλῶ . — Ὅτι εἰς τὸν βυθὸν βουλόμενος καθιέναι αὐτὸν ὁ στογοτομὸς , μόλιβδον βαστάζει ἐν τῇ ἀριστερᾷ , ἐν δὲ τῇ δεξιᾷ ἄρπην , καὶ ρίπτων ἑαυτὸν ἐν τῷ βυθῷ , δεδεμένος ἐστὶν ἐν τῷ μέσῳ καὶ τῷ στόματι φέρων ἔλαιον , καὶ τὴν μηρίνθον κρατοῦσιν οἱ ἐν τῷ πλοίῳ · ἵνιχα οὖν κατέληθ’ ἐν τῷ βυθῷ , ἀποπτύει τὸ ἔλαιον καὶ στίλδει ἡ θάλασσα , εἶτα προσπελάσας ταῖς πέτραις εὑρίσκει τοὺς σπόγγους , οἱ δὲ ζῶσι καὶ πνέουσιν ὡς τὰ λοιπά , ἐφορμήσας δὲ τῇ ἄρπῃ κόπτει σπόγγους , εὐθέως δὲ ῥεῖ ἐξ αὐτῶν αἷμα καὶ περιχλύζει αὐτόν , καὶ ἐστὶ πᾶν δύσσομον , ὁ δὲ κινεῖ τὴν μηρίνθον , καὶ οἱ ἐν τῷ πλοίῳ κρατοῦντες αἰσθάνονται καὶ παραυτὰ ἀνέλκουσιν αὐτόν · πολλάκις δ’ ἐκ τῆς δυσωδίας ἀποθνήσκει , καὶ πάλιν ὑπὸ θηρίων φθασθεὶς ἡμίθρωτος ἀνῆλθεν , ὅθεν ἵνιχα φανεῖ κάλλιχος , ὁ λεγόμενος ἱερὸς ἰχθύς , θαρρεῖ μὴ δεδοικὼς θηρίον · ἐνθα γὰρ νέμεται ὁ κάλλιχος , ἐκεῖ θηρίον οὐ παραπλέει , καὶ κέκτηνται αὐτὸν οἱ ἀλιεῖς οἴωνός ( ὄν ) ἀγαθόν .
Lemmas: Πάλις εἰμί τις ἐν Λιβύη ποιμήν , οὐ θερμός ἔρως λαμβάνω δελφίς συμπαίζω ἐν ὁ αἰγιαλός καί σῦριγξ ὁ νέος ἐπιθυμέω καταλείπω ὁ ἐν θάλασσα διατριβή , καί ὁ ποίμνιον σύνειμι . ὁ δέ Ὀππιανός φημί · ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός ἐν Αἰολίς ὁ νῆσος παῖς ἀράομαι δελφίς , καί σύνειμι αὐτός ὡς συμπολίτης ἐν ὁ νῆσος , καταλείπω δέ οὐ φέρω , ἀλλά ἐκ παῖς δέ συνομιλέω αὐτός καί σύντροφος γίγνομαι ὁ ἦθος ὁ παῖς , ἀναχωρέω δέ καί εἰς ὁ θάλασσα νέμω , ὁ δέ παῖς ἤδη ἀνδρόω ἵστημι ἐν ὁ αἰγιαλός , καί καλέω αὐτός ὁ ὄνομα , ὁ ἐφίστημι αὐτός ἐκ ἀρχή , καί ὁ δελφίς ἀκούω , ὡς βέλος πρόσειμι ( πρόσειμι ; ) πρός ὁ παῖς , σαίνω ὁ οὐραῖος καί ὁ κεφαλή ἄνω φέρω , ὡς γηθέω ἐπί ὁ συνομιλία αὐτός , καί φαύω ἀλλήλων , πολλάκις δέ καί κατά νῶτον ὁ δελφίς ἐπιχωρέω πρός ὁ βάθος εἰσέρχομαι , οὐ μόνος δέ ὁ ἑταῖρος πείθω , ἀλλά καί ἕτερος ἀνήρ , ὅς πείθω ὁ ἀνήρ · ἀποθνῄσκω δέ οὗτος , ὀδύρομαι ὁ δελφίς ἔοικα ἐπιτρέχω ὁ αἰγιαλός , ἐπιζητέω αὐτός καί στενάζω , ὡς φωνή ἀριεύς , οὐκέτι δέ ὁ ἐν ὁ νῆσος καλέω αὐτός ὑπακούω , οὐδέ βρῶσις μεταλαμβάνω ἐθέλω , ἀλλά συνθνήσκω ἀμείρω ὁ συνήλικος , ὅθεν οὐδέ φαίνω μετά ὁ τελευτή ὁ νεανίας . Μόνος οὖν ὁ θρακικός ὡς σκληρός καί ἀπάνθρωπος θηρεύω αὐτός , ὁ οὐδέ πατήρ οὐδέ παῖς , οὐδέ ἀδελφός φείδομαι . Δίδυμα δέ τίκτω , διότι δύο μαστός ἔχω , καί συνακολουθέω ὁ μήτηρ ὁ δύο , καί εἰ συμβαίνω τιτρώσκω ἐκ αὐτός ( τις ) , αὐτός μέν καταδύω , οὐ ἀπολείπω δέ αὐτός ὁ μήτηρ αὐτός · εἰ δέ καταπονέω ὑπό ὁ πληγή , ὡς ὑπό ὁ μήρινθος κρατώ ἀνανήχω ὁ βυθός σύν αὐτός , ὀδύρομαι δέ ὁ ἄτρωτος τύπτω ἀποδιώκω πρός ὁ πέλαγος μονονοχὶ λέγω · φεύγω , τέκνον · ἄνθρωπος γάρ κατά ἐγώ γίγνομαι ἄδικος , σίδηρος καθοπλίζω · εἶτα ἔρχομαι ἔπω ὁ πλήσσω , καί οὐ ἀναχωρέω , ἕως οὐ καί αὐτός ἀλέω . — Ὅτι εἰς ὁ βυθός βούλομαι καθίημι αὐτός ὁ στογοτομὸς , μόλυβδος βαστάζω ἐν ὁ ἀριστερός , ἐν δέ ὁ δεξιός ἅρπη , καί ῥίπτω ἑαυτοῦ ἐν ὁ βυθός , δέω εἰμί ἐν ὁ μέσος καί ὁ στόμα φέρω ἔλαιον , καί ὁ μήρινθος κρατέω ὁ ἐν ὁ πλοῖον · ἵνιχα οὖν κατέρχομαι ἐν ὁ βυθός , ἀποπτύω ὁ ἔλαιον καί στίλδει ὁ θάλασσα , εἶτα προσπελάζω ὁ πέτρα εὑρίσκω ὁ σπόγγος , ὁ δέ ζάω καί πνέω ὡς ὁ λοιπός , ἐφορμάω δέ ὁ ἅρπη κόπτω σπόγγος , εὐθύς δέ ῥέω ἐκ αὐτός αἷμα καί περιχλυζεω αὐτός , καί εἰμί πᾶς δύσσομον , ὁ ἔδω κινέω ὁ μήρινθος , καί ὁ ἐν ὁ πλοῖον κράτος αἰσθάνομαι καί παραυτά ἀνέλκω αὐτός · πολλάκις δέ ἐκ ὁ δυσωδία ἀποθνῄσκω , καί πάλιν ὑπό θηρίον φθάνω ἡμίθρωτος ἀνέρχομαι , ὅθεν ἵνιχα φαίνω κάλλιχος , ὁ λέγω ἱερός ἰχθύς , θαρσέω μή δείδω θηρίον · ἔνθα γάρ νέμω ὁ κάλλιχος , ἐκεῖ θηρίον οὐ παραπλέω , καί κτάομαι αὐτός ὁ ἁλιεύς οἰωνός ( εἰμί ) ἀγαθός .