ocr.oppian_bussemaker_paraphrases scholia_oppianum_bussemaker_didot_0396.9
480–537 Καὶ πῶς τις τῶν κυνηγῶν πείραν ἐθέλων λαβεῖν τοῦ κυνός , τοιόνδε τι μεμηχάνηται ὁ θηρητήρ , πρὸ τῆς πόλεως γενόμενος · λαγῶς δ’ οἱ ἐν ταῖν χειροῖν , ἤτοι ζῶον , ἐπὶ τὸ πρόσω πρῆσι , συρόμενος κατὰ γῆς ἴσα καὶ τῶν θηρίων τοῖς ἔρπουσι , ποιεῖται δὲ τὸν ὅλ-χον οὐχ ἐπ’ εὐθείας , ἀλλὰ χαμπὰς ἐλίσσει σχολιᾶς ἐπὶ δεξιὰ τε καὶ ἄτερα , κλέπτων , ὡς οἶον τε , τοῦ γινομένου τὴν αἴσθησιν . Ὅποτε δὲ προέλη τῆς πό-λεως , βόθρῳ κατορυχὼς τὸν λαγῶν , ἐπὶ τὸ ἄστυ παλινδρομητὰ στέλλεται , κάπειτα τὸν κύνα διαφύσιν εἰς εὑρεσιν τοῦ ὑηράματος · ἐκεῖνος δὲ τῆς λαγῶος ὁδμῆς ὀσφρανθεὶς , ἰχνηλατεῖ μάλ’ ἐπιμελῶς , φριμώ-μενος , ταραττόμενος , ἀπορούμενος , οὐχ ἔχων ὅ τι καὶ γένηται , τοῦ ποθουμένου μὲν ἐπιθυμῶς ( ῶν ) , ἀσχάλλων δὲ τὸ μὴ καταλαμβάνειν τὸ ζητούμενον . Εἴποις ἂν ἰδὼν αὐτὸν πάθος πάσχειν χόρης ἐπίτε-χος ἀρτίων γενομένης ὠδίνων , καὶ ταῖς ἀληθούσι χεντουμένης , ὡς βέλεσιν , ἣν ὑπὸ τοῦ στενοχωρεῖ-σθαι παντάπασι καὶ τὸ κόσμιον ἐπιλείπει καὶ εὐ-σχημόν · ῥίπτει γὰρ τοῦ τὴν χαλύπτραν τῆς κεφαλῆς , καὶ λελυμένους τοὺς πλοχαμοὺς ἀνίησι , μαζῶν δ’ ἀνεσταλμένου τοῦ χιτῶνος προβεβλημένων οὐχ ἐπι-στρέφεται , νῦν μὲν ἐπὶ τὸν πρόδρομον ἐξεῖσι , νῦν δὲ καταλαμβάνει τὸν θάλαμον , σεσοβημένη τῷ πάθει , ποτὲ δὲ καὶ εἰς τοῦδαφος πίπτει χωχύουσα καὶ παρεῖας ῥοδοχρόους ἀμύσσουσα · παρόμοιόν τι συμ-βαίνει καὶ τῷ κυνί , ὃς ὑπὸ τῆς ἄγαν ἀνίας ἀλγυνό-μενος οὐδὲν παρήκεν ὅ τι μὴ ἐξερευνήση , οὐ λίθον , οὐ φραγμόν , οὐχ ὁδόν , οὐ δένδρον , οὐκ ἄμπελον , ἕως ἐρμηνεῖ τοῦ ἀσαφοῦς τῷ ἀέρι χρησάμενος καὶ ἀπ’ ἐκεῖ μηνυθεὶς τὸ ἀπόρρητον ἐπέστη τε τῷ τόπῳ , ἐν ᾧ τὸ ζητούμενον , καὶ τῆς ἀπορίας ἐπαύσατο . Ἰδοὺς ἂν αὐτὸν τῃνιχαῦτα σχιρτῶντα καὶ χυζῶμενον , γαίροντα , καὶ τὸ τῶν δαμάλεων περὶ τὰς μητέρας
Lemmas: 480–537 καί πῶς τις ὁ κυνηγός πεῖρα ἐθέλω λαμβάνω ὁ κύων , τοιόσδε τίς μηχανάομαι ὁ θηρατήρ , πρό ὁ πόλις γίγνομαι · λαγώς δέ ὁ ἐν ὁ χείρ , ἤτοι ζῷον , ἐπί ὁ πρόσω πρῆσις , σύρω κατά γῆ ἴσος καί ὁ θηρίον ὁ ἕρπω , ποιέω δέ ὁ ὅλος οὐ ἐπί εὐθύς , ἀλλά Χαμπάς ἑλίσσω σχολιά ἐπί δεξιός τε καί ἕτερος , κλέπτω , ὡς οἶος τε , ὁ γίγνομαι ὁ αἴσθησις . όποτε δέ προαιρέω ὁ πόλις , βόθρος κατορύσσω ὁ λαγός , ἐπί ὁ ἄστυ παλινδρομητὰ στέλλω , καπητόν ὁ κύων διάφυσις εἰς εὖρος ὁ ὑηράματος · ἐκεῖνος δέ ὁ λαγώς ὀσμή ὀσφραίνομαι , ἰχνηλατέω μάλα ἐπιμελής , φριμάω , ταράσσω , ἀπορέω , οὐ ἔχω ὁ τίς καί γίγνομαι , ὁ ποθέω μέν ἐπιθυμάω ( Αχαιός ) , ἀσχάλλω δέ ὁ μή καταλαμβάνω ὁ ζητέω . λέγω ἄν ὁράω αὐτός πάθος πάσχω Χόρης ἐπίτειχος ἄρτιος γίνομαι ὠδίς , καί ὁ ἀληθέω χεντουμενω , ὡς βέλος , ὅς ὑπό ὁ στενοχωρέω παντάπασι καί ὁ κόσμιος ἐπιλείπω καί εὔσχημος · ῥίπτω γάρ ὁ ὁ καλύπτρα ὁ κεφαλή , καί λύω ὁ πλοκαμός ἀνίημι , μαστός δέ ἀναστέλλω ὁ χιτών προβάλλω οὐ ἐπιστρέφω , νῦν μέν ἐπί ὁ πρόδρομος ἔξειμι , νῦν δέ καταλαμβάνω ὁ θάλαμος , σοβέω ὁ πάθος , ποτέ δέ καί εἰς τοῦδαφος πίπτω χώομαι καί παρείας ῥοδόχροος ἀμύσσω · παρόμοιος τίς συμβαίνω καί ὁ κύων , ὅς ὑπό ὁ ἄγαν ἀνία ἀλγύνω οὐδείς παρήκω ὁ τίς μή εξερεύνηση , οὐ λίθος , οὐ φραγμός , οὐ ὁδός , οὐ δένδρον , οὐ ἄμπελος , ἕως ἑρμηνεύς ὁ ἀσαφής ὁ ἀήρ χράω καί ἀπό ἐκεῖ μηνύω ὁ ἀπόρρητος ἐφίστημι τε ὁ τόπος , ἐν ὅς ὁ ζητέω , καί ὁ ἀπορία παύω . Ἰδός ἄν αὐτός τῃνιχαῦτα σκιρτάω καί χυζαω , γαιροειντα , καί ὁ ὁ δάμαλις περί ὁ μήτηρ