ocr.oppian_bussemaker_paraphrases scholia_oppianum_bussemaker_didot_0387.1
μάθοις ἀποτρίβουσαι τὰς γαστέρας , χωρίζουσι τὰ ὀϊὰ συμπεφυκότων ἀλλήλοις , καὶ οὕτως τίκτουσιν · ἐν δὲ τῇ συλλήψει οἱ ἄρρενες προτρέχουσιν , αἱ δὲ θῆλειαι ἐπακολουθοῦσιν · οἱ γὰρ ἄρρενες ἐν τῷ τρέχειν παρατριβονται τὰς ἑαυτῶν γαστέρας , καὶ οὕτως ἀποσπερματίζουσιν , αἱ δὲ θῆλειαι ὀπίσω ἐπιδιώκουσι , τὸν ἐκχρινόμενον θορὸν λάπτουσι καὶ οὕτως συλλαμβάνονται . — Ὅτι ὁ σαργὸς καὶ ὁ κόσσυφος πολλάς γαμετὰς ἔχουσιν , οἱ δὲ κάνθαροι καὶ αἰτναῖοι μονογαμοῦσιν . — Ὅτι αἱ ἐγγέλους καὶ αἱ χελῶναι καὶ οἱ πολύποδες σπειρηδὸν ἐπ’ ἀλλήλας γυθείσαι χέουσιν ἰδρώτα ἐν ταῖς ψαμάθοις , ἡ δ’ ἰλὺς δεξαμένη χύει γένος τῶν ἐγγελύων · ὁμοίως δὲ καὶ οἱ γόγγροι τίκτονται , ἡ δὲ χελώνη ἐπίπονον ἔχουσα τὴν συνουσίαν διὰ τὸ σκληρὸν τοῦ κέντρου , φεύγει τὸν ἄρρενα , ὁ δ’ ἡνίκα εὕρῃ αὐτὴν πολεμεῖ , ἕως ἂν ἀτονήσασα καὶ μὴ θέλουσα κοινωνήσῃ τῇ συνουσίᾳ , ταῦτόν δὲ πάσχουσι καὶ οἱ χερσαῖοι κύνες · ὁμοίως καὶ ἡ φώκη . — Ὅτι συνουσιάζων ὁ πολύπους πολεμεῖ χρόνον , ἀτονίων δὲ πίπτει ἐν τῷ αἰγιαλῷ , καὶ χαρχινάδες καὶ χαρχῖνοι , καὶ ἕτεροι τῶν ἰχθύων , οὓς εἴθισται κατεσθίειν , δαίνυνται αὐτόν , καὶ ἄμα παύεται τοῦ συνουσιάζειν καὶ τοῦ ζῆν . ταῦτό δὲ καὶ ἡ ὀθλὺς ἐν ταῖς ὠδίσι πάσχει διὰ τὸ μὴ χωρίζεσθαι τὰ ὠὰ αὐτῆς , ὡς τὰ τῶν ἄλλων , ἀλλὰ βοτρυδὸν ἐξέρχονται , ὅθεν διετὴς πολύπους οὐ γίνεται . — Ὅτι ὁ ἐχὶς χερσαῖος ὧν ἐρᾷ τῆς θαλασσίας μυραίνης , καὶ τὸν ἰὸν ἀποτιθέμενος ἐν χοίλῃ πέτρᾳ , στὰς εἰς τὸν αἰγιαλὸν συρίζει , ἡ δ’ ἐξερχομένη κοινωνεῖ αὐτῷ τῆς μίξεως , καὶ εἰσδέχεται τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐν τῷ στόματι αὐτῆς , χωριζομένων δ’ αὐτῶν ὁ μὲν ἀπέρχεται πρὸς τὴν πέτραν ἀναρρόφησων τὸν ἰὸν αὐτοῦ , καὶ εἰ μὲν εὑροῖ , λάπτει · εἰ δὲ τις ἰδὼν ἀποπλύνοι αὐτόν , ρίπτει ἑαυτὸν καὶ θνήσκει ἐν τῇ πέτρᾳ . — Ὅτι τὸ αἰδοῖον τοῦ δελφῖνος κεχυμμένον ἐστί , καὶ συνουσιάζει ὁμοίως τοῖς ἀνθρώπιν . — Ὅτι τῶν ἰχθύων οἱ μὲν τῷ ἡρὶ τίκτουσιν , οἱ δὲ τῷ θέρει , οἱ δὲ τῷ φθινοπώρῳ , καὶ οἱ μὲν πλεῖστοι τῶν ἰχθύων ἅπαξ τίκτουσι , λάβραξ δὲ δις , τρίγλη δὲ τρίς , σκορπίος δ’ , καὶ ὁ κυπρίνος πεντάκις . — Ὅτι ἐρχομένου τοῦ ἀέρος ( ἔαρος ) τινὲς τῶν ἰχθύων ἐν τοῖς ἰδίοις τόποις μένουσι , πολλοὶ δ’ ὁμοῦ συναγόμενοι ἀπέρχονται εἰς τὸν Πόντον , πρῶτον μὲν , ὅτι δεχόμενος πολλούς ποταμοὺς γλυκύτερος πάντων ἐστί , δεύτερον , ὅτι οἱ αἰγιαλοὶ αὐτῆς πολυψάμαθοί εἰσι , καὶ ἔχει νομὰς εὐφεῖς , καὶ ἀκύμονας αἰγιαλοὺς , πέτρας βαθείας καὶ σπήλαια καὶ καταδύσεις ἰλυώδεις , ἀχρωτήρια σκιερά , τρίτον , ὅτι κῆτη ἐν αὐτῷ οὐκ εἰσι τὰ ἐπιβουλεύοντα τοῖς ἰχθύσι , πλὴν δελφῖνες ἀδύνατοι , οὔδὲ πολύποδες οὔδ’ ἄσταχοι , οὔδὲ πάγουροι · ὑποστρέφονται δμοῦ κατὰ στόμα τοῦ Πόντου καὶ τὴν Προποντίδα μετὰ τὸ φθινόπωρον , ἐπειδὴ ψυχρὸς ἐστὶ καὶ ἐκεῖ χειμάσαι οὐ δύνανται . — Ὅτι τὰ μαλάκια , ἃ καὶ ἀναίματα πέφυκε καὶ ἀνόστεα καὶ τὰς λεπίδας ἔχοντα καὶ φολίσι φράττονται ταῦτα ὠοτοκοῦσιν , ὁ δὲ κύων , ὁ λάβρος , καὶ ὁ ἀετὸς , ἰχθύων δὲ γένος καὶ ταῦτα , καὶ τὰ σελᾶγια καὶ δελφῖνες ἀδύνατοι καὶ φῶκαι ζωοτοκοῦσιν . — Ὅτι ὁ δελφῖν
Lemmas: μανθάνω ἀποτρίβω ὁ γαστήρ , χωρίζω ὁ οἶς συμφύω ἀλλήλων , καί οὕτω τίκτω · ἐν δέ ὁ σύλληψις ὁ ἄρσην προτρέχω , ὁ δέ θῆλυς ἐπακολουθέω · ὁ γάρ ἄρσην ἐν ὁ τρέχω παρατρίβω ὁ ἑαυτοῦ γαστήρ , καί οὕτω ἀποσπερματίζω , ὁ δέ θῆλυς ὀπίσω ἐπιδιώκω , ὁ χρίω θορός λάπτω καί οὕτω συλλαμβάνω . — ὅτι ὁ σαργός καί ὁ κόσσυφος πολύς γαμετή ἔχω , ὁ δέ κάνθαρος καί αἰτναῖος μονογαμέω . — ὅτι ὁ ἐγγέλους καί ὁ χελώνη καί ὁ πολύπους σπειρηδόν ἐπί ἀλλήλων γυθεω χέω ἱδρώς ἐν ὁ ψάμαθος , ὁ δέ ἰλύς δείκνυμι χύω γένος ὁ ἐγγελύων · ὅμοιος δέ καί ὁ γόγγρος τίκτω , ὁ δέ χελώνη ἐπίπονος ἔχω ὁ συνουσία διά ὁ σκληρός ὁ κέντρον , φεύγω ὁ ἄρσην , ὁ δέ ἡνίκα εὑρίσκω αὐτός πολεμέω , ἕως ἄν ἀτονέω καί μή ἐθέλω κοινωνέω ὁ συνουσία , αὐτός δέ πάσχω καί ὁ χερσαῖος κύων · ὅμοιος καί ὁ φώκη . — ὅστις συνουσιάζω ὁ πολύπους πολεμέω χρόνος , ἀτονία δέ πίπτω ἐν ὁ αἰγιαλός , καί χαρχινάδες καί χαρχινοος , καί ἕτερος ὁ ἰχθύς , ὅς ἐθίζω κατεσθίω , δαίνυμι αὐτός , καί ἄμη παύω ὁ συνουσιάζω καί ὁ ζάω . αὐτός δέ καί ὁ ὀθλὺς ἐν ὁ ὠδίς πάσχω διά ὁ μή χωρίζω ὁ ᾠόν αὐτηες͂ς , ὡς ὁ ὁ ἄλλος , ἀλλά βοτρυδόν ἐξέρχομαι , ὅθεν διετής πολύπους οὐ γίγνομαι . — ὅτι ὁ ἔχις χερσαῖος ὅς ἐράω ὁ θαλάσσιος μύραινα , καί ὁ ἰός ἀποτίθημι ἐν χόλιος πέτρα , ἵστημι εἰς ὁ αἰγιαλός συρίζω , ὁ δέ ἐξέρχομαι κοινωνέω αὐτός ὁ μίξις , καί εἰσδέχομαι ὁ κεφαλή αὐτός ἐν ὁ στόμα αὐτηες͂ς , χωρίζω δέ αὐτός ὁ μέν ἀπέρχομαι πρός ὁ πέτρα ἀναρρόφησις ὁ ἰός αὐτός , καί εἰ μέν εὑρίσκω , λάπτω · εἰ δέ τις ὁράω ἀποπλύνω αὐτός , ῥίπτω ἑαυτοῦ καί θνῄσκω ἐν ὁ πέτρα . — Ὅτι ὁ αἰδοῖος ὁ δελφίς χέω εἰμί , καί συνουσιάζω ὅμοιος ὁ ἀνθρώπινος . — ὅτι ὁ ἰχθύς ὁ μέν ὁ ἀγκτήρ τίκτω , ὁ δέ ὁ θέρος , ὁ δέ ὁ φθινόπωρον , καί ὁ μέν πλεῖστος ὁ ἰχθύς ἅπαξ τίκτω , λάβραξ δέ δις , τρίγλη δέ τρίς , σκορπίος δέ , καί ὁ κυπρῖνος πεντάκις . — ὅτι ἔρχομαι ὁ αέρας ( ἔαρ ) τις ὁ ἰχθύς ἐν ὁ ἴδιος τόπος μένω , πολύς δέ ὁμοῦ συνάγω ἀπέρχομαι εἰς ὁ Πόντος , πρῶτος μέν , ὅτι δέχομαι πολύς ποταμός γλυκύς πᾶς εἰμί , δεύτερος , ὅτι ὁ αἰγιαλός αὐτηες͂ς πολυψάμαθος εἰμί , καί ἔχω νομή ευφημι , καί ἀκύμων αἰγιαλός , πέτρα βαθύς καί σπήλαιον καί κατάδυσις ιλυώδης , ἀκρωτήριον σκιερός , τρίτος , ὅτι κῆτος ἐν αὐτός οὐ εἰμί ὁ ἐπιβουλεύω ὁ ἰχθύς , πλήν δελφίς ἀδύνατος , οὐ πολύπους οὐδέ ἄστακος , οὐ πάγουρος · ὑποστρέφω δίδωμι κατά στόμα ὁ Πόντος καί ὁ Προποντίς μετά ὁ φθινόπωρον , ἐπεί Ψυχρὸς εἰμί καί ἐκεῖ χειμάζω οὐ δύναμαι . — ὅτι ὁ μαλάκιον , ὅς καί ἀναίματος φύω καί ἀνόστεος καί ὁ λεπίδα ἔχω καί φολίς φράσσω οὗτος ᾠοτοκέω , ὁ δέ κύων , ὁ λάβρος , καί ὁ ἀετός , ἰχθύς δέ γένος καί οὗτος , καί ὁ Σελάγια καί δελφίς ἀδύνατος καί φώκη ζωοτοκέω . — Ὅτι ὁ δελφίς