ocr.oppian_bussemaker_paraphrases scholia_oppianum_bussemaker_didot_0386.39
Ὅτι μόνος ὁ σκάρος τῶν ἰχθύων φθέγγεται καὶ μό-νος τὴν τροφὴν πρόσεισιν ἐκ δευτέρου , ἀναμαχαρυκώμε-νος ( sic ) , καθὼς καὶ τὰ πρόβατα , ἐκπέμπων δίυγρον βοήν . — Ὅτι ὁ ὄρφος βραδίων ἀποθνῄσκει καὶ τιθείς τῇ ξηρᾷ ζῇ καὶ κατακοπεῖς σιδήρῳ ἐπὶ πολὺ ζῇ . — Ὅτι ὁ ὄνος οὕτω καλούμενος ἰχθὺς ξανθὸς ἐστὶν ὁμοῖος κεσ-τρεύσι , καὶ ἐξώκοιτος πέφυκεν ὡς ἀμφίβιος . — Ὅτι ὁ πομπῖλος τοῦτου τὸ γένος παμπληθὴς ἀκολουθεῖ ταῖς ναυσίν , οἱ μὲν ἐπὶ ταῖς πρύραις , οἱ δ’ ἐπὶ ταῖς πρύ-μναις , καὶ ἅνιχα πλησιάσωσι τὴν χέρσον , πάντες ὁμοῦ ἐξῶσι τὴν ναῦν καὶ ἀποστρέφονται πρὸς τὰ πελάγη , ὅπερ ἔχουσιν οἱ ναῦται σημεῖον τοῦ πλησίον αὐτοὺς εἶναι τῆς γῆς , ἔχουσι δὲ τὴν σύμπλοιαν αὐτῶν σημεῖον εὐδίας . — Ὅτι μῆχος ἔχει ἡ ἐγεντὴς ἰσόπυγες στα-κτόγροος ὁμοία ἐγχέλυσιν , στόμα δ’ αὐτῆς οὕτω πέφυκεν ἄνωθεν ἐκ κεφαλῆς καμπύλον ἀγχίστρου δίκην δάκνει τε τὴν ναῦν τῇ τρόπιδι σφοδροῖς ἀνέμοις πλέουσαν , καὶ παντελῶς ποιεῖ ἀκίνητον . — Ὅτι ὁ σταχὸς ( ἄσταχος ? ) τὴν ἰδίαν κοίτην οὐκ ἀφίησιν , ἀλλ’ ἐὰν τις αὐτὸν θη-οεύσας πάλιν ἀπολύσῃ εἰς τὴν θάλασσαν , ἔρχεται εἰς τὴν ἰδίαν κοίτην , ἀλλότριον μὴ ἐπιβαίνων . — Τὰ ὀστραχόδερμα πάντα γηράσαντα τὸ ὀστραχὸν ἀποβάλ-λουσι καὶ ἄλλο κάτωθεν νέον τρέφουσιν . — Ὅτι οἱ πάγουροι , ὅτε σκέφονται τὸ ὀστραχὸν αὐτῶν ἐκ τοῦ γήρως διαρρύεν , πλεῖον ἐσθίουσιν , ἵν’ ὑφουμένης τῆς σαρκός , ταχὺ αὐτὸ ἀποβάλλωσιν · ὅταν δ’ ἀποβάλλωσι , τέτανται ἐπὶ τῆς ψάμμου , νομίζοντες ἀγρευθῆναι , τῆς σκέπης αὐτῶν γυμνωθέντες , ἐσθίουσι δὲ ψάμαδον , ἵνινα αὐξάνται ἐνισχύειν τῇ αὐξήσει τοῦ ὀστράχου . — Ὅτι τὰ ὀστραχόδερμα , ἐὰν τις εἰς μικρὰ κατακόψας ρίψῃ ἐν τῇ θαλάσσῃ , συμφύονται καὶ ζῶσιν . — Ὅτι αἱ χαρχινάδες γυμναὶ γεννῶνται , εὑρίσκουσι δ’ ἀλλό-τριον ἐλυτρον ὑπεισδούσιν αὐτό , καὶ ἀγαπῶσι πλεόν τῶν ἄλλων τοὺς φωλεοὺς τῶν στρόμβων , ὡς εὐρυτέρους καὶ ἐλαφροτέρους . — Ὅτι ὁ ναυτίλος οὕτω καλούμενος ἰχθὺς ὁμοῖός ἐστι πολύποσιν , οἴκει δ’ ἐν ταῖς ψαμάθοις , ἀνέρχεται δ’ εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τῆς θαλάσσης καὶ ἀπλοῦται ὑπ’ αὐτήν , καὶ ἐκτείνει δύο πόδας , ὧς ( οὓς ? ) ἔχων ὑμένα ἀπὸ ποδὸς εἰς πόδας ἀρμενίζει , κάτωθεν δὲ τοῖς ἄλλοις δυσὶ ποσὶν οἰακίζει ἑαυτόν , ἵνινα δ’ αἰ-σθῆται κακοῦ τινος παραυτὰ ( ? ) χαλᾷ τοὺς πόδας καὶ ἐνδὸθεν τοῦ στόματος εἰσδεχόμενος ὕδωρ καὶ τὸν ὑμένα βαρύνει καὶ καθέλκει , φυγὼν τὸν βλάπτοντα . — Ὅτι ἡ ἐγχέλυς ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς τῇ ἀσπιδοειδεῖ χελώνῃ μίσγεται , καὶ ἡ καστορίς , αὕτη δ’ ἐστὶ δυσοιώνιστος ὅς γὰρ ἂν ἀκούσῃ τῆς φωνῆς αὐτῆς τελευτᾷ . — Ὅτι αἱ φῶκαι διὰ παντὸς ταῖς νυξὶν ἐξώκοιτοι γίνονται , πολλάκις δὲ καὶ ἐν ἡμέρᾳ ἐν ταῖς πέτραις κοιμῶνται . — Ὅτι τῷ ἕαοι αἱ θήλειαι τῶν ὡτοχῶν ἐν τοῖς ψα -
Lemmas: ὅτι μόνος ὁ σκάρος ὁ ἰχθύς φθέγγομαι καί μόνος ὁ τροφή πρόσειμι ἐκ δεύτερος , ἀναμαχαρυκώμε-νος ( sic ) , καθώς καί ὁ πρόβατον , ἐκπέμπω δίυγρος βοή . — Ὅτι ὁ ὀρός βραδιά ἀποθνῄσκω καί τίθημι ὁ ξηρός ζάω καί κατακόπτω σίδηρος ἐπί πολύς ζάω . — ὅτι ὁ ἀδών οὕτως καλώ ἰχθύς ξανθός εἰμί ὅμοιος κεστρεύς , καί ἐξώκοιτος φύω ὡς ἀμφίβιος . — ὅτι ὁ πομπίλος οὗτος ὁ γένος παμπληθής ἀκολουθέω ὁ ναῦς , ὁ μέν ἐπί ὁ πρύραις , ὁ δέ ἐπί ὁ πρύμνη , καί ἅνιχα πλησιάζω ὁ χέρσος , πᾶς ὁμοῦ ἐξίημι ὁ ναῦς καί ἀποστρέφω πρός ὁ πέλαγος , ὅς ἔχω ὁ ναύτης σημεῖον ὁ πλησίος αὐτός ἔρχομαι ὁ γῆ , ἔχω δέ ὁ σύμπλοια αὐτός σημεῖον εὐδία . — Ὅτι μῆχος ἔχω ὁ ἐγεντὴς ισοπυξ στα-κτόγροος ὅμοιος ἔγχελυς , στόμα δέ αὐτηες͂ς οὕτως φύω ἄνωθεν ἐκ κεφαλή καμπύλος ἄγκιστρον δίκη δάκνω τε ὁ ναῦς ὁ τρόπις σφοδρός ἄνεμος πλέω , καί παντελής ποιέω ἀκίνητος . — Ὅτι ὁ Στάχος ( ἄστακος ? ) ὁ ἴδιος κοίτη οὐ ἀφίημι , ἀλλά ἐάν τις αὐτός θεάομαι πάλιν ἀπολύω εἰς ὁ θάλασσα , ἔρχομαι εἰς ὁ ἴδιος κοίτη , ἀλλότριος μή ἐπιβαίνω . — Τά ὀστρακόδερμος πᾶς γηράσκω ὁ ὀστραχὸν ἀποβάλλω καί ἄλλος κάτωθεν νέος τρέφω . — Ὅτι ὁ πάγουρος , ὅτε σκέπτομαι ὁ ὀστραχὸν αὐτός ἐκ ὁ γῆρας διαρρέω , πλέως ἐσθίω , ἵνα ὑφίημι ὁ σάρξ , ταχύς αὐτός ἀποβάλλω · ὅταν δέ ἀποβάλλω , τείνω ἐπί ὁ ψάμμος , νομίζω ἀγρεύω , ὁ σκέπη αὐτός γυμνόω , ἐσθίω δέ ψάμαδον , ἵνινα αὐξάνω ἐνισχύω ὁ αὔξησις ὁ ὄστρακον . — ὅτι ὁ ὀστρακόδερμος , ἐάν τις εἰς μικρός κατακόπτω ῥίπτω ἐν ὁ θάλασσα , συμφύω καί ζάω . — Ὅτι ὁ χαρχινάδες γυμνός γεννάω , εὑρίσκω δέ ἄλλος ἔλυτρον υπεισδους αὐτός , καί ἀγαπάω πλέω ὁ ἄλλος ὁ φωλεός ὁ στρόμβος , ὡς εὐρύς καί ἐλαφρός . — Ὅτι ὁ ναυτίλος οὕτως καλώ ἰχθύς ὅμοιος εἰμί πολύπους , οἰκέω δέ ἐν ὁ ψάμαθος , ἀνέρχομαι δέ εἰς ὁ ἐπιφάνεια ὁ θάλασσα καί ἁπλόω ὑπό αὐτός , καί ἐκτείνω δύο πόδι , ὅς ( ὅς ? ) ἔχω ὑμήν ἀπό πούς εἰς πόδι αρμενίζω , κάτωθεν δέ ὁ ἄλλος δύο πούς οἰακίζω ἑαυτοῦ , ἵνινα δέ αἰσθάνομαι κακός τις παραυτά ( ? ) χαλάω ὁ πόδι καί ἔνδοθεν ὁ στόμα εἰσδέχομαι ὕδωρ καί ὁ ὑμήν βαρύνω καί καθέλκω , φεύγω ὁ βλάπτω . — ὅτι ὁ ἔγχελυς ἐν ὁ αἰγιαλός ὁ ἀσπιδοειδής χελώνη μείγνυμι , καί ὁ Καστορίς , οὗτος δέ εἰμί δυσοιώνιστος ὅς γάρ ἄν ἀκούω ὁ φωνή αὐτηες͂ς τελευτάω . — ὅτι ὁ φώκη διά πᾶς ὁ νύξ ἐξώκοιτος γίγνομαι , πολλάκις δέ καί ἐν ἡμέρα ἐν ὁ πέτρα κοιμάω . — ὅτι ὁ ἐάω ὁ θῆλυς ὁ ωτοχοω ἐν ὁ Ψᾶ -