ocr.mansi_ephesus_t5 mansi_ephesus_t5_0128.1
Δ ρολιόησαι δυνασαι τὸν ἀνθρώπων νῦν , ἀχερωλογεύσω λίαν ὁ χειτὴς , σφραγίζετω τὸς * ἀμαρτίας ὡς βαλαντὴν , παρατείνω τῷ πλήθῳ , τῶν ἐπὶ γε τοῖς προσκαρχουχοῖς ἢ ἀδοκήτως ἐξὼ ὅπεεἰ δὲ πολλὰ πταιοῦμὲ ἀπαντες , ἢ * τὸ εἰς ἀπαν ἀμαρτητον αὐτὸ πε , ἢ μόνη ἀφέτει , χαιρεῖσῶ τὸ ἀμνοσιωχον τοῖς εἰδόσιν ἀποθεῖν . ἀφέτει πανων τοῖς ἀνωτίω λίαν ὑπεροχαῖς τὸ χαλμῶν τε ἢ ἡμερον φρόνημα . ἀφοῦσει δὲ τὸτο κατὶ ζῶτον μὴ τὴν ἐξαίρετον τῇ Θεία πε , ἢ ὑπερίπτην αὐτὸν , κατὶ μίμησιν δὲ τῷ ἀφὸς αὐτῷ ἢ πῶ ὑμετέρω κρατεῖ , φιλάχρειοι βασιλεῖς ὅτι τὴς ὧν οὐρανοῖς βασιλεύει * ἐκτύπτωσα ὥστερ τι ἢ μίμησις τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς ὑμεῖς δή , ἢ μόνα , τὸ κατὰ πάντων λαχόντες κράτΘ , φόβω πε , ἢ ἡμερότητι σωζοντες τὸ ὑπῆκοον , ἢ οἷον τινα λαχούσων πε , ἢ εἰρμηνὶν λύσαν τοῖς ἀνὰ πάσων ἀπόλωτες ὑπ’ ἐραυνῶν . ταυτρητικῶν παραμιληθῶ ἀναχαισίας ἐπὶ γε τὸ δεῖν τοῖς καθῃκουσας ἀπολογιας λέδυτημὶλιμ ὠμὼν Σεραπεύσαι τῷν ἀσβεσῶν . ὁ δὲ λῶ μοι * ἐλομὴν μάλιστα τὸτο δράν , χρησιμώτε * ἢ ἀναχαισον , σαρείμω , ἢ οὐχ’ ἐκώ , διὰ τὸ μὴ ὑμετέρω κρατεῖν παρὰ πάντων ὀφελεῖμῶν σέβας . τὸ * μὴν γὰρ εἰπέω , ὡς δὲ γέγονα πε οὐτω δρασύς , ἢ ὀλιγοχνάμων , ἢ ἢ σφόδρα τὸ ἀφέτοντΘ κατημπλικώς , ὡς * πλημμελήσαι μέτι , ἢ τὸτο εἰς ὑμᾶς , ὡς ἀξήμωμ ἐξὼ ὅπε . δεδῶ γαρ ἢ μαλα εἰκότως , τὸ τοῖς παρ’ ὑμῶν ἀντιφθεράσει ὑψοῖος . ἵνα μὴ τι παδοῖμιν τοῖσων , ὀποῖον τί φασι πεπονθότας τὴν Ἱσραήλ . οὐ γὰρ * εἰς ἀπαν ἀπηλλαγμοΘ τῷ ἐξὼ ὅτε πλημμελεῖν . πολλά γὰρ πταιοῦμὲ ἀπαντες , ἢ νοσεῖ τὸ ἀλάζεν ἢ ἀνθρώπως φυσις , ὡς ἀκεχθὴς ὑπαρξιλαχ’ ὧστο πλχα τὸ κατὰ μηδένα ζῶτον ἀφοσχρόσται Θῶ . ἀλλ’ ἤκουε λέγωμΘ * αὐτῶ · ἰδὼ ἐγὼ κεινόμαι πρὸς σε ὤν τῷ λέγειν σέ * οὐχ’ ἡμαρτον . ἀμείνον σὺν ὧρα τὸ σοφὸν τὸ τοῖς κρατιστοῖς παραχωρεῖν , κἂμὶ τῷν ἐφ’ οἷς λελυπίτω συγγνώμωμιν αἰτεῖν . πρόσεσι γὰρ , ὡς ἐφη , κατὶ μίμησιν τῷν ὡς ἀφὸς Θεόν , ἢ τῷ ὑμετέρω κρατεῖν τὸ ἀμνοσιωχον .
Lemmas: δ ρολιοαειδω δύναμαι ὁ ἄνθρωπος νῦν , αχερωλογευω λίαν ὁ χειος , σφραγίζω τός * ἁμαρτία ὡς βαλαντής , παρατείνω ὁ πλήθω , ὁ ἐπί γε ὁ προσκαρχουχοω ἢ ἀδοκήτως ἐξίημι ὁράω δέ πολύς πταίω ἅπας , ἢ * ὁ εἰς ἅπας ἁμαρτάνω αὐτός μετά , ἢ μόνος ἀφίημι , χαίρω ὁ αμνοσιωχος ὁ οἶδα ἀποθέω . ἀφίημι πανός ὁ ἀνωτίω λίαν ὑπεροχή ὁ χαλμῶν τε ἢ ἥμερος φρόνημα . ἀφίημι δέ Τότο κράς ζῶ μή ὁ ἐξαίρω ὁ Θεία μετά , ἢ ὑπερίπτην αὐτός , κράς μίμησις δέ ὁ Ἄφος αὐτός ἢ πῶ ὑμέτερος κρατέω , φιλάχρειοι βασιλεύς ὅτι σής ὅς οὐρανός βασιλεύω * ἐκτυπόω ὥστερ τίς ἢ μίμησις ὁ ἐπί ὁ γῆ σύ δή , ἢ μόνος , ὁ κατά πᾶς λαγχάνω κράτΘ , φόβος μετά , ἢ ἡμερότης σῴζω ὁ ὑπήκοος , ἢ οἷος τις λαχουω μετά , ἢ εἰρμηνὶν λύω ὁ ἀνά πάσσω ἄπολος ὑπό ἐραυνάω . ταυτρητικως παραμιλώ ἀναχαισίας ἐπί γε ὁ δήω ὁ καθήκω ἀπολογία λέδυτημὶλιμ ὠμός σεραπευσος τῷ ἀσβεσῶν . ὁ δέ λῶ ἐγώ * αἱρέω μάλιστα Τότο δράω , χρησιμαω * ἢ αναχαισος , σαρείμω , ἢ οὐ ἔκω , διά ὁ μή ὑμέτερος κρατέω παρά πᾶς ὀφείλω σέβας . ὁ * μήv γάρ εἶπον , ὡς δέ γίγνομαι μετά οὗτος δράω , ἢ ὀλιγοχνάμων , ἢ ἢ σφόδρα ὁ ἀφέτοντΘ κατημπλικώς , ὡς * πλημμελέω μέτις , ἢ Τότο εἰς σύ , ὡς ἀξήμωμ ἐξίημι δρύοψ . δίδωμι γαρ ἢ μάλα εἰκότως , ὁ ὁ παρά σύ ἀντιφθεράσει ὑψόω . ἵνα μή τίς παδοιος τοισος , ὁποῖος τίς φημί πάσχω ὁ Ἱσραήλ . οὖον γάρ * εἰς ἅπας ἀπηλλαγμοΘ ὁ ἐξίημι ὅτε πλημμελέω . πολύς γάρ πταίω ἅπας , ἢ νοσέω ὁ ἀλάω ἢ ἄνθρωπος φύσις , ὡς ἀκεχθὴς ὑπαρξιλαχ’ ἵστημι πλχα ὁ κατά μηδείς ζῶ αφοσχροειμι τίθημι . ἀλλά ἀκούω λέγωμΘ * αὐτός · βλέπω ἐγώ κεινομη πρός σύ εἰμί ὁ λέγω σός * οὐ ἁμαρτάνω . ἀμείνων σύν ὤρα ὁ σοφός ὁ ὁ ἀγαθός παραχωρέω , ὅς τῷ ἐπί ὅς λυπέω συγγνώμων αἰτέω . πρόσεσις γάρ , ὡς φημί , κράς μίμησις τῷ ὡς Ἄφος Θεός , ἢ ὁ ὑμέτερος κρατέω ὁ αμνοσιωχος .