ocr.mansi_ephesus_t5 mansi_ephesus_t5_0193.1
λέγουσιν τὸν ἐγκυώτα τῶν ὀνομάτων , ὡς αὐτοὶ δεικνύναι , τοῦτο γὰρ παρ’ ἡμῖν ἀπόδηλον παντελῶς , πῶς οὐχ ἀφάτως ἐμβρυονησάσας ἀπόδειξιν ἔχει ; μαχέται γὰρ πᾶ σκόπῳ τῆς * Σαίας γραφῆς . ὁ μὲν γὰρ Θεοπέπῃ · Παῦλὸς τὸν τῷ Θεῷ λόγον , Ὀν μορφὴν ἡμῖν ἰσότινον τῇ κατὰ τὸν ὀτιοὺν τὰ παθῆς ὄντι , φασίν , οὐχ ἀρρωμὴν ἡγήσαθαι τοῦ εἶναι ἴσα Θεῷ . ἐαυτὸν δὲ μᾶλλον κενώσας , ἡ μορφὴν δούλου λαβὼν , ἡ ὤν ὁμοιώματι ἀνθρώπων ἡμεῖσαι ὡς ἀνθρώπον , τυπενωσαί τε ἑαυτὸν . οἱ δὲ ἀφρὸς πάν τὰναντίον μεθιστάντες τῶν ἀσφαγμάτων τῶ φύσιν , & τῆς ἀληθείας τῶ διώμας ἀσώσιος ἐκκατηλαύνοντες , τεθεοποιεῖσθαι φασιν ἀνθρώπων . εἰπὶ τὶς ὁ κενώσας ἑαυτὸν , ὁ βελάτισαι , ἡ πῶς τετυπενωσαί ; ποίαν , εἴπε μοι , λαβὼν τὸ δούλου μορφὴν ; εἰσχομίζεις γὰρ ἡμῖν , ὡς εἰκῶς , ὁ παρ’ αὐτῶν λόγος · ἐκ τῆς κατ’ ἡμᾶς τυπενωτῆς ὑψώμην ἀνθρώπων , ἡμῖν ἐκ τῆς κατ’ ἡμᾶς κενώσεως ὡς τὸ πλήρες τῆς Θεότητος ἀναβαίνουσι , ἡ ἐκ τῆς τῶ δούλου μορφῆς μεθιστάμων εἰς δεσποτικὴν . πῶς οὖν ἄρα κεκωλώσθαι φασε τὸν μονογενῆ , ἡ πῶς τῶ ἡμῶν ὑπέμενε τυπενώσιν , ἐκ ἧς νοεῖν · εἰ μὴ ἄρα κεκενωθῆσαι φασιν αὐτὸν , ὅτι τῷ δόξῃ δεξίμ τετίμηκε τὸν ἀνθρώπων . ἡ εἰπὶ τινι ἀδικεῖται , καὶ κενῆται δοξάζων , πῶς ἐκ ἀμείνου ἐρεῖ τὶς εἶναι τὸ μηδὲ τιμῶ αὐτὸν , μὴ τε μὴ δοξάζειν τινὶ νέμων ; ἐμενε γὰρ ἄν ὤν ἰδίαις ὑπεροχαῖς , μὴ τε τιμῶς , μὴ τε δοξάζων τὸν , ὡς αὐτοὶ φασιν , οἰκονομεῖν αὐτῷ ἀνθρώπων . ἀρ’ οὖ γέλωτος ἄξια παντὶ τού φαίνεται , ἡ ἀδικηθείας ἐμπλέω τῆς ἐχάτης , ὁ φρονεῖν ἐγνωκότες , ἡ θαρρεῖτε λαλεῖν ; ἀλλ’ ὅγε τῆς ἀληθείας λόγος · ἐκ ἄν ὑποπτάσθαι τε κεκωλωθῆσαι πώποτε , μὴ ἄγεί πλήρες ὤν κατ’ ἰδίαν φύσιν . οὐδὲ ἄν νοοῖτο * τυπεννεῖσθαι τε , μὴ ἄγεί δι’ πάντων ὑψῆ τε , ἡμῖν ἀναπίτω κειμήλιον , ἐπεὶ κατεφροτήσων εἰς ὅσπερ οὐκ ἦν · τὸν δὲ γε δούλου λαβόντα μορφὴν , εἰσπεύτω ἀνάτως ἀφρὸ αὐτῆς ἔχουσι τὸ κατὰ φύσιν ἐλλογερον . ἡμῖν τὸν γενομένω ἀνθρώπων ἐκ οἴδων ὄντι τοῦτο περὶ γενοῦνται . τῆς τοίνυν ἀγνίας , ἡμῖν Θεοπλάστας γραφῶν κενώσιν ὀνομαζούσης , ἡ δούλου μορφὴν , ἡμῖν μὴ ται , ἡμῖν ἀνθρωπότητι , ἡμῖν τὸν ταύτη ἐνδυσθείας ὑπομείναντι λεγοῦσης τὸν ἐκ Θεοῦ παθῆς λόγον εἶναι , τί παραβησούσιν αὐτοὶ ἀφρὸς τὸ σαφενὲς τῆς οὐτο τεθαυμασμένης οἰκονομίας τὸ ἀπεχθές , ἀνθρώπων τεθεοποιεῖσθαι λέγοντες . ἴνα μηδὲν ἐτι διαφέρωσι χρείαν οἱ τῆς τῆς κτίσεως λελαβέδωκότεν παρα’ τὸν κτίσαντα ; ἡ πῶς πε πεπλανήθαι δώσεται μετ’ ἡμῶν , ἡμῖν αὐτὸς τὰς ἀγνίας ἀγγέλλας . ὡς δὴ ἀποσεστίχθαι φασί τὸ γράμμα τὸ ἱερὸν ἀποσκιωθῆσαι τὸν σαφενέστατον εἰσαχθέντα εἰς τὸν οἰκουμενίαν . τὸ δὲ γε ἀφωτότοχὸς ὄνομα πῶς ἄν * ἀρρώστησαι μὴ ὀνομάζοπησάντι τῶ μονογενῆ ; εἰ γὰρ ἐσὶν ἀληθὲς τὸ , ὡς ὤν πολλοῖς ἀδελφοῖς , ἄρα εἰκότως νοεῖται ἀφωτότοχος , ὅτε κατέβη ἀφρὸς ἀδελφότητι , δηλωθὲν τὸν ἀφρὸς ἡμῶν , ὅτε κατ’ ἡμᾶς γέγονεν ἀνθρώπος , ὁμοιώσας κατὰ πάντα , δὲχὰ μόνης ἀμαρτίας . ἀπόχον δὲ ἀφρὸς δεσπόζων ἡμῖν
Lemmas: λέγω ὁ ἔγκυος ὁ ὄνομα , ὡς αὐτός δείκνυμι , οὗτος γάρ παρά ἐγώ αποδηλος παντελῶς , πῶς οὐ ἄφατος ἐμβρυονησάσας ἀπόδειξις ἔχω ; μάχομαι γάρ πᾶ σκοπός ὁ * Σαιᾶς γραφεύς . ὁ μέν γάρ Θεοπέπῃ · Παῦλος ὁ ὁ Θεός λόγος , ἀνά μορφή ἐγώ ἴσος ὁ κατά ὁ ὀτιοὺν ὁ πάσχω εἰμί , φημί , οὐ ἀράομαι ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός . ἑαυτοῦ δέ μᾶλλον κενόω , ὁ μορφή δοῦλος λαμβάνω , ὁ εἰμί ὁμοίωμα ἄνθρωπος ἡμεῖς ὡς ἄνθρωπος , τυπενωσαί τε ἑαυτοῦ . ὁ δέ ἀφρός πᾶς τὰναντίον μεθίστημι ὁ ἀσφαγμάτων ὁ φύσις , & ὁ ἀλήθεια ὁ διώμα ἀσώσιος ἐκκατηλαύνοντες , θεοποιέω φημί ἄνθρωπος . ἶψ τις ὁ κενόω ἑαυτοῦ , ὁ βελατισος , ὁ πῶς τετυπενωσαί ; ποῖος , εἶπον ἐγώ , λαμβάνω ὁ δοῦλος μορφή ; εισχομιζεω γάρ ἐγώ , ὡς ἵημι , ὁ παρά αὐτός λόγος · ἐκ ὁ κατά ἐγώ τυπενωτῆς ὑψόω ἄνθρωπος , ἐγώ ἐκ ὁ κατά ἐγώ κένωσις ὡς ὁ πλήρης ὁ θεότης ἀναβαίνω , ὁ ἐκ ὁ ὁ δοῦλος μορφή μεθιστημων εἰς δεσποτικός . πῶς οὖν ἄρα κωλώνω φάσω ὁ μονογενής , ὁ πῶς ὁ ἐγώ ὑπομένω τύπτω , ἐκ ὅς νοέω · εἰμί μή ἄρα κενόω φημί αὐτός , ὅτι ὁ δόξα δέξιμος τιμάω ὁ ἄνθρωπος . ὁ ἶψ τις ἀδικέω , καί κενήτης δοξάζω , πῶς ἐκ αμεινοος εἴρω τις εἰμί ὁ μηδέ τιμάω αὐτός , μή τε μή δοξάζω τις νέμω ; μένω γάρ ἄν εἰμί ἴδιος ὑπεροχή , μή τε Τιμῶς , μή τε δοξάζω ὁ , ὡς αὐτός φημί , οἰκονομέω αὐτός ἄνθρωπος . ἀρά οὖον γέλως ἄξιος πᾶς ὅς φαίνω , ὁ ἀδικέω ἐμπλέω ὁ ἕκατος , ὁ φρονέω γιγνώσκω , ὁ θαρσέω λαλέω ; ἀλλά ὅσγε ὁ ἀλήθεια λόγος · ἐκ ἄν ὑποπτάω τε κωλώνω πώποτε , μή ἄγω πλήρης εἰμί κατά ἴδιος φύσις . οὐδέ ἄν νοέω * τυπεννειεπομαι τε , μή ἄγω διά πᾶς ὕψος τε , ἐγώ ἀναπίπτω κειμήλιον , ἐπεί κατεφροτήσων εἰς ὅσπερ οὐ εἰμί · ὁ δέ γε δοῦλος λαμβάνω μορφή , εἰσπεύτω ἄνατος αφρός αὐτός ἔχω ὁ κατά φύσις ελλογερων . ἐγώ ὁ γίγνομαι ἄνθρωπος ἐκ οἰδέω εἰμί οὗτος περί γίγνομαι . ὁ τοίνυν Ἁγνίας , ἐγώ θεοπλάστης γραφεύς κένωσις ὀνομάζω , ὁ δοῦλος μορφή , ἐγώ μή ὁ , ἐγώ ἀνθρωπότης , ἐγώ ὁ οὗτος ἐνδύω ὑπομένω λέγω ὁ ἐκ Θεός πάσχω λόγος εἰμί , τίς παραβαίνω αὐτός ἀφρός ὁ σαφενὲς ὁ Ούτο θαυμάζω οἰκονομία ὁ ἀπεχθές , ἄνθρωπος θεοποιέω λέγω . ἵνα μηδείς ἔτι διαφέρω χρεία ὁ ὁ ὁ κτίσις λαμβάνω παρά ὁ κτίζω ; ὁ πῶς μετά πλανάω δίδωμι μετά ἐγώ , ἐγώ αὐτός ὁ Ἁγνίας ἀγγέλλω . ὡς δή ἀποστίζω φημί ὁ γράμμα ὁ ἱερόν αποσκιωθεω ὁ σαφενέστατον εἰσάγω εἰς ὁ οἰκουμένιος . ὁ δέ γε ἄφωτος ὄνομα πῶς ἄν * ἀρρωστέω μή ὀνομάζω ὁ μονογενής ; εἰμί γάρ ἐμίν ἀληθής ὁ , ὡς εἰμί πολύς ἀδελφός , ἄρα εἰκότως νοέω ἀφωτότοχος , ὅτε καταβαίνω ἀφρός ἀδελφότης , δηλόω ὁ ἀφρός ἐγώ , ὅτε κατά ἐγώ γίγνομαι ἄνθρωπος , ὁμοιόω κατά πᾶς , δέχομαι μόνος ἁμαρτία . ἀπέχω δέ ἀφρός δεσπόζω ἐγώ