ocr.mansi_ephesus_t5 mansi_ephesus_t5_0109.5
Ἡ μεταβολαὶς ἀπαιτῆς . ἀλλ’ ὃχ ὅτως ἐδίδαξον ὁ ΠαῦλΘ · , εἰπών . τὸν ὄντα ἴσα Θεῷ , γνῶἑαυτὸν ἀνθρώπων . ἑαυτὸν γὰρ κεκένωσέναι φησί , μὴ ἀσθολόντα τὸ πλήρωμα τῆς ΘεότητΘ · . διὸ ἡ ἑλεγχ · ἡμεῖς κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον , Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον , Ἕλλησι δὲ μαλαν · κη διὰ τί Ἕλληνσι μαρίαν ; εἰ γὰρ ἐσαύρωται ἀνθρωΘ · , ὅδού νομίζειται μαρὸν τὸ κατα φύσιν γνομόν · εἰ δ’ ἐπερίχει , πέπονθε , πῶς νομίζεται μαρὸν τὸ διήρημα ; ἀλλ’ ἐπειδὴ Χριστὸν , φησί , κηρύσσομεν σαυρούμενον , * πάλιν λέγωμεν Θεὸν δύναμιν , ἡ Θεὸν σοφίαν . αὐτοὶς γὰρ τοὺς κλητοὺς , φησί , Ἰουδαίους τε , κἝλλησι κηρύσσομεν Χριστὸν Θεὸν δύναμιν , ἡ Θεοῦ σοφίαν . τὸν σαυρούμενον , φησί , κηρύττοντες Θεοῦ σοφίαν , μαρῶν λήγουν τοὺς Ἕλλησι νομιζόμεθα , πιστεύω ἐκ εἰδόσι Σαυματουργίαν Θεοῦ . ἀλλὰ πεεὶ πάντων φύσεως κινεῖν λογισμαὶς . ἡ ἡγουμεῖνους ὑβρίζειν Θεόν , οἰκονομακίμους πάθη , ἵνα σῴση τὸ παθιπὸν . ἡ γὰρ τὸν ἀνθρώπων ὁρῶσι σκοπόν , σωτηρίαν ὄντα , ἡ τῇ ἀγαθοτητι ἀρρέτουτὶ τὸ Θεῷ . ἀλλὰ μόνον , ὅτι Θεὸς ἑαυτῷ συνήψε παθήματα , λέγουσιν , ὅ σκοποῦντες τὸ ἐκ τούτου τῆς Ἰδ ἀνθρώπων σωτηρίας κατήρθωμα . οὐδὴ δὲ τὸν σωζόντων ἀνθρώπων , ὑβρίζει Θεόν , τούτοις δεκνύμενος ἐ παθιπὸν , ἀλλὰ φιλάνθρωπον . ἀλλὰ ἀνθρώπα πάθη , φησίν , οὐ πολυῶ ἀποσάφαι Θεῷ . οὐκοῦν σὲ σωζέν αὐτῷ τοὺς πάθεσι τὸν ἀνθρώπων λήγειν . οὐδὲ σαυρὸν ζηλιτευσεν ὁ λαβὼν τὴν δύναμιν · ἡδὲ τῶν ἡμῶν ἀμαρτιῶν ἀποσῆλωκλᾶι τῇ ζυλῷ . ὅδὲ τοὺς ἰδίους παθεσιν τὰ τῶν ἀνθρώπων ἵσασαι παθήματα . οὐδὲ Σαυτὸν λήγους αὐτὸν καταργήσαι τὸν Σάνατον . εἰ γὰρ ἐκ ψενεώσατο τὰ πάθη Θεός , πῶν τοὺς παθεσι τὰ Χριστὸ τὰ πτωῶτα κατηρθώματα ; πῶς ἐγώσιντο διωμάμεν ; πῶς ἀναίρεθαι θανατὸν ὁ θάνατος , εἰ μὴ Θεὸς αὐτῷ ἴδιον ἐποιήσατο ; ἀλλὰ ταῦτα τὰ πάθη οἰκονομεῖται Θεῷ , τῶν πολλῶν ἰχνῶν τῆς ποσῶν κατηρθωμάτων ἐκ ΘεότητΘ · ἑλαβον , ὡς Θεὸς ἴδια χειροποίημα , ἐστίαν δὲ θεότητΘ · οὐ παρέβλαψεν , ὡν τῇ ἑαυτῆς ἀεὶ μένουσαν ἀσάθεῖα . πῶς γὰρ ἀποσῆλώθη τῷ ζυλῷ τὸ καθ’ ἡμῶν τῆς ἀμαρτίας χειρόγραφον , ἀνθρώπῳ ψιλῷ τὸν σαυρὸν ὑπομενόντιΘ · ; πῶς δὲ σαυρὸς ἀμαρτιῶν ἐσαυρώσεν , ἡ θάνατΘ · θανάται τῶν τυραννίδα διέλυσεν , εἰ μὴ ταῦτα γέγονε Θεῷ , ἡ σαυρὸς ἐκείνως τῶν δύναμιν ἑλαβον , οἰκονομακίμω τὰ ἡμέτερα , ἡ παθόντΘ · φύσει ; ὅ δὴ ἡ σημαίνων ὁ μέγας ἀπόσελος , εἰργων · ὅτι οὐδὲς τῶν ἀρχόντων τῶ αἰῶνΘ · τότε , τὰ κυριακὰ πάθος τὸ μυστήριον ἡγνώκων · εἰ γὰρ ἡγνώσιν , φησίν , ἐκ ἄν τὸν μέλιον τῆς δόξης ἐσαυρώσιν . διὰ τοῦτο λέγωμεν , κηρύμεν αὐτὸν ὁ ἰὼν , ἑ γνῶνολαι ὅπερ ἐκ ἰὼν . τῇ γὰρ ὁσία μένον ὁ ἰὼν , ἐδύσατο πάθη , ἑαυτὸν ἐνώσας τῇ φύσει τῇ παθητῇ . ὑπὸκοος γέγονε , βασιλείαν μὴ ἀποθεῖμενΘ · . γέγονεν ἀνθρωπΘ · , μένων θεός τε , καὶ λόγΘ ·· ἀσώματος ὤν τῷ φύσιν , ἀναλωτώτως γέγονε σάρξ · πῶς , ἡ τίνα τρόπον ; ὃχ ὡς λογίζεται διώσατο , ἀλλ’ ὡς ἐκεῖΘ · θαυματουργεῖν ἐσιν ἰκανός . ὅτιν γὰρ Σαυμάσει λέγω , κατὰλῆπε λογισμούς .
Lemmas: ὁ μεταβολή ἀπαιτέω . ἀλλά ὅτε ὅς διδάσκω ὁ ΠαῦλΘ · , εἶπον . ὁ εἰμί ἴσος Θεός , γνωεαυος ἄνθρωπος . ἑαυτοῦ γάρ κενόω φημί , μή ασθολοειντα ὁ πλήρωμα ὁ Θεότης · . διό ὁ ἑλέγχω · ἐγώ κηρύσσω Χριστός σταυρόω , Ἰουδαῖος μέν σκάνδαλον , Ἕλλην δέ μαλαν · καί διά τίς Ἕλλην Μαρία ; εἰμί γάρ ἐσαύρωται ἀνθρωΘ · , ὁδός νομίζω μαρόν ὁ κατά φύσις γνώμων · εἰμί δέ περιχέω , πάσχω , πῶς νομίζω μαρόν ὁ διαίρημα ; ἀλλά ἐπεί Χριστός , φημί , κηρύσσω σαυρεω , * πάλιν λέγω θεός δύναμις , ὁ θεός σοφία . αὐτός γάρ ὁ κλητός , φημί , Ἰουδαῖος τε , κέλης κηρύσσω Χριστός θεός δύναμις , ὁ Θεός σοφία . ὁ σαυρεω , φημί , κηρύσσω Θεός σοφία , μάρη λήγω ὁ Ἕλλην νομίζω , πιστεύω ἐκ οἶδα Σαυματουργίαν Θεός . ἀλλά πέος πᾶς φύσις κινέω λογισμός . ὁ ηγουμεινοος ὑβρίζω Θεός , οἰκονομακίμους πάθος , ἵνα σῴζω ὁ παθιπως . ὁ γάρ ὁ ἄνθρωπος ὁράω σκοπός , σωτηρία εἰμί , ὁ ὁ ἀγαθοτητι ἀρρέτουτὶ ὁ Θεός . ἀλλά μόνος , ὅτι θεός ἑαυτοῦ συνάπτω πάθημα , λέγω , ὅς σκοπός ὁ ἐκ οὗτος ὁ ἰδέ ἄνθρωπος σωτηρία κατήρθωμα . οὐδή δέ ὁ σῴζω ἄνθρωπος , ὑβρίζω Θεός , οὗτος δέχομαι εἰ παθιπως , ἀλλά φιλάνθρωπον . ἀλλά Ανθρώπα πάθος , φημί , οὖον πολύς ἀποσάφαι Θεός . οὐκοῦν σύ σῴζω αὐτός ὁ πάθος ὁ ἄνθρωπος λήγω . οὐδέ σαύρα ζηλιτευσεν ὁ λαμβάνω ὁ δύναμις · ἡδύς ὁ ἐγώ ἁμαρτία ἀποσῆλωκλᾶι ὁ ζυλῷ . ὅδε ὁ ἴδιος πάθος ὁ ὁ ἄνθρωπος ἰσάζω πάθημα . οὐδέ σαυτοῦ λήγω αὐτός καταργέω ὁ Σάνατον . εἰμί γάρ ἐκ ψενεώσατο ὁ πάθος Θεός , ποῦ ὁ πάθος ὁ Χριστός ὁ πτωτός κατηρθώματα ; πῶς γιγνώσκω διωμάμεν ; πῶς ἀναίρω θάνατος ὁ θάνατος , εἰμί μή θεός αὐτός ἴδιος ποιέω ; ἀλλά οὗτος ὁ πάθος οἰκονομέω Θεός , ὁ πολύς ἴχνος ὁ ποσός κατηρθωμάτων ἐκ Θεότης · λαμβάνω , ὡς θεός ἴδιος χειροποίημα , ἑστία δέ Θεότης · οὖον παραβλάπτω , ὡς ὁ ἑαυτοῦ ἀεί Μένων ἀσάω . πῶς γάρ ἀποσῆλώθη ὁ ζυλῷ ὁ κατά ἐγώ ὁ ἁμαρτία χειρόγραφον , ἄνθρωπος ψιλός ὁ σαύρα ὑπομενόντιΘ · ; πῶς δέ σαύρα ἁμαρτία ἐσαυρώσεν , ὁ Θάνα · θανάτης ὁ τυραννίς διαλύω , εἰμί μή οὗτος γίγνομαι Θεός , ὁ σαύρα ἐκείνως ὁ δύναμις λαμβάνω , οἰκονομακίμω ὁ ἡμέτερος , ὁ παθόντΘ · φύσις ; ὅς δή ὁ σημαίνω ὁ μέγας ἀπόσελος , εἴργω · ὅτι οὐδή ὁ ἄρχω ὁ αἰών · τότε , ὁ κυριακός πάθος ὁ μυστήριον ἡγνώκων · εἰμί γάρ ἀγνώς , φημί , ἐκ ἄν ὁ μέλιος ὁ δόξα εσαυρωσις . διά οὗτος λέγω , κηρύσσω αὐτός ὁ εἶμι , ὅς γνωνολαας ὅσπερ ἐκ εἶμι . ὁ γάρ ὅσιος μένω ὁ εἶμι , δύο πάθος , ἑαυτοῦ νοέω ὁ φύσις ὁ παθητός . ὑπὸκοος γίγνομαι , βασίλειος μή ἀποτίθημι · . γίγνομαι ἀνθρωπΘ · , Μένων θεός τε , καί λόγΘ ·· ἀσώματος εἰμί ὁ φύσις , ἀνάλωτος γίγνομαι σάρξ · πῶς , ὁ τίς τρόπος ; ὅτε ὡς λογίζομαι διωθέω , ἀλλά ὡς ἐκεῖθι · θαυματουργέω ἀδήν ἱκανός . ὅστις γάρ Σαυμάσει λέγω , καταλαμβάνω λογισμός .