ocr.mansi_ephesus_t5 mansi_ephesus_t5_0083.1
αὐτοῦ . ὅδὲ χρησὸς ὑποσε , ὡς τῆς καθ' ἡμῶν γλωσσαλγίας ἁδσία ἑτόν ἀπετιθόδων ἀφεῖς , καὶ τοὺς σωμάτων οὐς ἑαὐ , ἐπαρρημέζες πάλιν ἡμῖν τῆς Ἀπολιναρείς κακοδοξίας τὸν μόλυν , ὡς οὐκ αἰχμίζεται λέγων , ὅτι λέξενον ἐπείρας τὸ τῆς κράσεως , ἤτοι συγχύσεως ἐπιτρέπει χρηῖμα , ἢ ἀλμχὸν εἶναι δηλῶβουται τὴν ὁμοιόεισαν τῇ λόγῳ σάρκα . ἀλλ' , ὁ βέλτιστε , φαίν τες ἀν εἰκότως ἀροὐν πρὸς ἱσας περιβαλ · εἰς ἐχελήμιστο ἢ τὸν μαχαεῖον διαχγελιστὴν Γαωλίαν ; ἐφη γάρ , ὅτι ὁ λόγος σάρξ ἐγέμετο · καταλαζοῦσθη γάρ ἢ αὐτὲ , ἢ ἐρεῖς , ὅτι ψυχὴς ἢκ ἐμνημόνδσε νεοράς , ἢ ἀλμχὸν εἶναι φησι τὸ κυεῖν πλὺ σάρκα . τί δέ , ὅταν ἢ αὐτὸ λέγοντες ἀκώσῃς τὸ πάντων ἡμῶν σωτῆρΘΧριστὸν ἀμὴλ ἀμὴλ λέγω ἡμῖν , ἐοὺ μὴ φάγητε πλὺ σάρκα τὸ υἱὸν τὸ ἀνθρώπου , ἢ πίπτε αὐτὸ τὸ αἷμα , ὡς ἔχετε ζωὴν ἐν ἐαυτοῖς . κ πάλιν · ὁ ἑώγων μὲ πλὺ σάρκα , ἢ πίνων μὲ τὸ αἷμα , ἐν ἐμοὶ μένει , κἀγὼ ἐν αὐτῷ . ἢ πάλιν · ἢ ὁ ἄρτος δέ , ὁν ἐγὼ δώσω , ἢ σάρξ μὲ ἐστιν , ἢν ἐγὼ δώσω ὑπὲρ τῆς τὸ κόσμου ζωῆς . ἐπιπτήσον , εἰ δοκεῖ , ἢ πρὸς αὐτὸ λόγον · σάρχα γάρ ὀνομάζει μένιν , ἢ ψυχὴς ἐν τούτοις τῆς νεοράς ὑδέρμιν πωτελὸς ἀπεποίηται μνήμιν . ἀλλ' ἐπερ ἑδ' ἄτις σοφὸς , ἢ ἀρχινὴς , ἢκ ἀν ἡγνώσῃς , ὅτι ἢ ἀπὸ μόνης ἐδ' ὅτε τῆς σαρκὸς τὸ ἐκ ψυχῆς , ἢ σώματος κατεσχημαίται ζῶν , ταύτην , ἀνθρώπου · ἐφη γάρ · ὅτι ὁ λέπει πᾶσα σάρξ τὸ σωτήριον τὸ Θεῖ . ἐκὺν σάρχα λέγων γενέσθαι τὸν λόγον , ἢκ ἡγνώσῃν , ὅτι πάντητε , ἢ πάντως , ἢ ψυχὴς νεοράς ἀπεποίηται μνήμιν . ἀλλὰ γάρ , ὡς ἑαὐ ἐν ἀρχαῖς , ἀπορήσας εἰς ἀντίφασιν , σκέπλιν ἐαυτὸ ποιεῖται τὸ λεῖδΘ . ἑ πειράται συνηφαντεῖν . ἵνα δοκῇ τι λέγειν . ἢκ ἀνθρωπον δὲ ἀνειληφθαι παρὰ Θεῷ πρὸς ἀγίους πατέρας · σὶ δοκεῖ · περρονήκαστο γάρ ἄχ ἀδὶπεδον · αὐτὸν δὲ μᾶλλον τὸν ἐκ Θεῷ πατρὸς λόγον ἀνθρώπου γενεῖσθαι φασίν , ὡμοιούται σαρκί , ψυχὴν ἐχὼν πλὺ νεοράν . ἀσύνχυστος δέ , ἢ τροπὴς ἐλλέξερα πάντως ἢ ζῶσις · ἀναλλοιώτος γάρ ὁ τὸ Θεῷ λάγος · ἢ ἀπὸ πειδορμῷ .
Lemmas: αὐτός . ὅδε χράω ὑποσε , ὡς ὁ κατά ἐγώ γλωσσαλγία ἁδσία ἐτός απετιθοδηω ἀφίημι , καί ὁ σῶμα οὖς ἑ , ἐπαρρημέζες πάλιν ἐγώ ὁ Ἀπολιναρείς κακοδοξία ὁ μόλυς , ὡς οὐ αιχμιζω λέγω , ὅτι λέγω πειράω ὁ ὁ κρᾶσις , ἤτοι σύγχυσις ἐπιτρέπω χρηῖμα , ἢ ἀλμχὸν εἰμί δηλωβουος ὁ ὁμοιόω ὁ λόγος σάρξ . ἀλλά , ὁ ἀγαθός , Φάιν αἱρέω εἰς εἰκότως ἀρόω πρός ἴσος περιβάλλω · εἰς ἐχελήμιστο ἢ ὁ μαχαεῖον διαχγελιιστημι Γαωλίαν ; φημί γάρ , ὅτι ὁ λόγος σάρξ γέμω · καταλαζουω γάρ ἢ αὐτός , ἢ εἴρω , ὅτι Ψυχή ἢκ ἐμνημόνδσε νεοηρα , ἢ ἀλμχὸν εἰμί φημί ὁ κύω πολύς σάρξ . τίς δέ , ὅταν ἢ αὐτός λέγω ἀκούω ὁ πᾶς ἐγώ σωτῆρΘΧριστὸν ἀμάλ ἀμάλ λέγω ἐγώ , ἑός μή ἐσθίω πολύς σάρξ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ἢ πίπτω αὐτός ὁ αἷμα , ὡς ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ . Κ πάλιν · ὁ μικρόρρωξ ἐγώ πολύς σάρξ , ἢ πίνω ἐγώ ὁ αἷμα , ἐν ἐγώ μένω , ἐγώ ἐν αὐτός . ἢ πάλιν · ἢ ὁ ἄρτος δέ , εἰμί ἐγώ δίδωμι , ἢ σάρξ ἐγώ εἰμί , εἄν ἐγώ δίδωμι ὑπέρ ὁ ὁ κόσμος ζωή . ἐπιπτήσσω , εἰμί δοκέω , ἢ πρός αὐτός λόγος · σάρχα γάρ ὀνομάζω Μενίν , ἢ Ψυχή ἐν οὗτος ὁ νεοηρα ὑδέρμιν πωτελὸς ἀποποιέω μνήμη . ἀλλά ἐπιρρέω δύο Ἄτις σοφός , ἢ Ἀρχίνης , ἢκ εἰς ἡγνώσῃς , ὅτι ἢ ἀπό μόνος δύο ὅτε ὁ σάρξ ὁ ἐκ Ψυχή , ἢ σῶμα κατασχηματίζω ζῶ , οὗτος , ἄνθρωπος · φημί γάρ · ὅτι ὁ λέπω πᾶς σάρξ ὁ σωτήριος ὁ θέω . κύων σάρχα λέγω γίγνομαι ὁ λόγος , ἢκ ἡγνώσῃν , ὅτι λήγω , ἢ πάντως , ἢ Ψυχή νεοηρα ἀποποιέω μνήμη . ἀλλά γάρ , ὡς ἑ ἐν ἀρχή , ἀπορέω εἰς ἀντίφασις , σκέπλιν ἑαυτοῦ ποιέω ὁ λεῖδΘ . ὅς πειράω συνηφαντεῖν . ἵνα δοκέω τίς λέγω . ἢκ ἄνθρωπος δέ ἀναλαμβάνω παρά Θεός πρός ἅγιος πατήρ · βρόχος δοκέω · περονάω γάρ αχʹ ἀδὶπεδον · αὐτός δέ μᾶλλον ὁ ἐκ Θεός πατήρ λόγος ἄνθρωπος γίγνομαι φημί , ὁμοιόω σάρξ , ψυχή ἔχω πολύς νεοράν . ἀσύνχυστος δέ , ἢ τροπή ἐλλέγω πάντως ἢ ζῶσις · ἀναλλοίωτος γάρ ὁ ὁ Θεός Λᾶγος · ἢ ἀπό πειδορμῷ .