ocr.mansi_ephesus_t5 mansi_ephesus_t5_0031.1
ἀγαλλιάσεως ὁμῃβεβαιοῦμενθα , ὅτε μὴν ἴδία τε κατὰ μόνως ὡς ἀνθρώπου , κῇ ἕτερον ὅντα υἱὸν παρὰ τὸν ἐκ Θεὸ λόγον , τὸν ἐκ τῆς ἀγίας παρὁύου · ἐνα δὲ μαλλὸν χρημάτων ἀπὸ πάντων διχυειζόμεθα ὁμολογεῖσθαι Χριστὸν , σαρκοωθὲντα , κῇ ζῴανθρωπήσαντα , τὸν μονογενὴ τοῦ Θεοῦ λόγον · εἰς γὰρ κύριον , μία πίστις , ἐν βαπτισμα . ἐστι ποίνων ὑδονί τῇ ὁρθᾷ φρονεῖν εἰωθότων ἀσύμφωνες , ὅτι παραχαραττάντες τῇ παρ' ἡμῖν γεγραμμένῳ τῇ διάνοιαν , κῇ συσκοτωτέσι καὶ τῶ τῇν ἀλήθειαν . κῇ καὶ ἕτερον δὲ ἕοπον ἀψαλημμελὲς εἶν ἄν , κῇ μᾶλα εἰκότως , ἀμαρτῆσαι δ' ἄν , κῇ μῶμα παντὶ τὸ εἰδέναι τυχὼν , ὡς ἕτερα μοῦἐστι κατὰ φύσιν ἰδίαν ἢ σάρξ παρὰ γε τὸν ἐκ Θεὸ πατρός * φωτὶ λόγον , ἕπερὼ δὲ αὐ κατ' ἕνε τὸν τῆς ἰδίας φύσεως λόγον ὁ μονογενὴς . ἀλλ' ἂ τὸ εἰδέναι πῶτι μελεξεῖν ἐστὶ τὰς φύσεις μὴ τὴν ἕνασιν . εἰ δὲ δι' ἕτις βούλοιτο τὴν τῆ μυστηρίῳ δύναμιν ἀκινδύν διανοίας ὁμματι κατασκέπτεσθαι , καπιζητήσωμεν ἄν , ὅτι , κατ' ἕτερον ἕφλου ὁν ἀρχαῖς , δ τῆς αὐτῆς φύσεως ἐπελάβετο Θεὸς ὁν ὁ λόγὼ , αἰλὰ σπέρματος Ἀβραάμ · οὐχ ὁμοούσιον δὲ τῷ ἐκ Θεοῦ φωτὶ λόγῳ , τὸ ἐκ σπέρματος Ἀβραάμ ἀγιον σῶμα · ὅπερ ἐκ τῆς μακαρίας παρθένου λαβὼν , ἀφορῆθεν ἀνθρώπων , ἕνα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθὴν , κῇ χρηματίση σωρωτόπικον ὁ μονογενὴς . ἀλλ' εἰ ζ ἐστιν ἕτεροφύες τὸ σῶμα παρὰ γε τὸν ἐκ Θεοῦ πατὸς λόγον , ἀλλ' οὐν εἰς Χριστός , κῇ υἱός , κῇ Θεός , κῇ κύριος . κῇ εἰ γένοιτο σάρξ . κ . τὸν τῆς ἀληθούς ἐνώσεως ἕοπον παραλύσειν οὐκ ἀλήμιαν , δισάγνυς εἰς υἱοὺς δύο τὰς ὑποστάσεις , ἀποφοιτῶσας μὲν ἀλλήλων . εἰς τὸ ἴδια τε εἶναι , κῇ ἀνὰ μέρος , ἕχόσας δὲ μόνλι , συναφέρειν τὴν ἐξωθὲν τε , κ' ὡς ὁν . τάζει τιμὴς . εἰ δὲ δι' λόγαιμὲν φυσικὴν τὴν ἕνασιν , τὴν ἀληθὴν φαρμὴν , ἕθος ἕχούσης τῆς Θεοπνύσεως γραφὴς οὕτω κεχρῆσθαι τῇ λέξει . γραφεῖ γὰρ πού τισιν ὁ Θεοπέστος Παῦλος · κῇ μὲν τέκνια φύσει ὁργῆς , ὡς κῇ οἱ λοιποὶ · κῇ οὐ δι' ἕτι φαίν τις ἄν ὑφεσάναι κατὰ φύσιν τὴν Σείων ὁργὴν , ὡς ζ αὐτῆς ἡδυνήματι νοεῖσθαι τοὺς ἀμαρτωλούς . κῇ πάντητε , κῇ πάντως ἕοράμεθα * σύμφωνες τοῖς τὴν Μανιχαίων νοσσοῦσι μακίαν . ἀλλὰ πῇ , φύσει , δηλοῖ τὸ κατὰ ἀλήθειαν . οὐκοῦν οὐ συγχέοντες τὰς φύσεις , οὔτε μὴν ἀλλήλαις αὐτὰς ἀναφέρουτες , καθοὶ φασιιν οἱ δι ζωότητος , φυσικὴν φαρμὴν ἡμέσθαι τὴν ἕνασιν · ἀλλ' ἐκ δύο πραγμάτων ἀνομοίων , Θεότητος τε , ζ ἀνθρωπότητος , τὸν ἕνα ἡμέσθαι Χριστὸν , κῇ υἱόν , κῇ κύριον ὁμῃβεβαιοῦμενθα παντυχῶς . τῇ δὲ Ἀπολιναρίῳ τεχνολογίᾳ οὐδὲς παντελὼς ἡμῖν ὁ λόγος · τοὺς γὰρ ἀπαξ κατακεχειμῶνος , ὡς παραχαραττόντας τὴν ἀλήθειαν , ἀποσφείρομεν χρή .
Lemmas: ἀγαλλίασις ὁμῃβεβαιοῦμενθα , ὅτε μήv ἴδιος τε κατά μόνος ὡς ἄνθρωπος , πῆ ἕτερος ὅντα υἱός παρά ὁ ἐκ Θεός λόγος , ὁ ἐκ ὁ Ἀγίας παρουω · εἷς δέ μαλλός χρῆμα ἀπό πᾶς διαχέω ὁμολογέω Χριστός , σαρκοωθὲντα , πῆ ζῴανθρωπήσαντα , ὁ μονογενής ὁ Θεός λόγος · εἰς γάρ κύριος , εἷς πίστις , ἐν βάπτισμα . εἰμί ποινή ὑδονί ὁ ὀρθός φρονέω εἴωθα ασύμφωνος , ὅτι παραχαραττάντες ὁ παρά ἐγώ γράφω ὁ διάνοια , πῆ συσκοτωτέσι καί ὁ ὁ ἀλήθεια . πῆ καί ἕτερος δέ ὄψ ἀψαλημμελὲς εἶμαι ἄν , πῆ μῆλον εἰκότως , ἁμαρτάνω δέ ἄν , πῆ Μώμα πᾶς ὁ οἶδα τυγχάνω , ὡς ἕτερος ἐμέω κατά φύσις ἴδιος ἢ σάρξ παρά γε ὁ ἐκ Θεός πατήρ * φάος λόγος , περάω δέ αὖος κατά ἕνος ὁ ὁ ἴδιος φύσις λόγος ὁ μονογενής . ἀλλά ὅς ὁ οἶδα πάσσω μελεξεῖν εἰμί ὁ φύσις μή ὁ ἕνος . εἰμί δέ διά ἕτις βούλομαι ὁ τῆ μυστήριον δύναμις ἀκινδύν διάνοια ὄμμα κατασκέπτομαι , καπιζητεω ἄν , ὅτι , κατά ἕτερος φλέω εἰμί ἀρχή , δ ὁ αὐτός φύσις ἐπιλαμβάνω θεός εἰμί ὁ λόγος , Αἴλανα σπέρμα Ἀβραάμ · οὐ ὁμοούσιος δέ ὁ ἐκ Θεός φάος λόγος , ὁ ἐκ σπέρμα Ἀβραάμ ἅγιος σῶμα · ὅσπερ ἐκ ὁ μακάριος παρθένος λαμβάνω , ἀφορέω ἄνθρωπος , εἷς ὁ ἀδελφός ὁμοιόω , πῆ χρηματίζω σωρωτόπικον ὁ μονογενής . ἀλλά εἰμί ζ εἰμί ετεροφυω ὁ σῶμα παρά γε ὁ ἐκ Θεός πάτος λόγος , ἀλλά ὀν εἰς Χριστός , πῆ υἱός , πῆ Θεός , πῆ κύριος . πῆ εἰμί γίγνομαι σάρξ . Κ . ὁ ὁ ἀληθής ένωση ὄψ παραλύω οὐ ἀλήμιαν , δισάγνυς εἰς υἱός δύο ὁ ὑπόστασις , αποφοιτών μέν ἀλλήλων . εἰς ὁ ἴδιος τε εἰμί , πῆ ἀνά μέρος , ἔχω δέ μόνλι , συμφέρω ὁ ἔξωθεν τε , καί ὡς εἰμί . τάζω τιμή . εἰμί δέ διά λογάω φυσικός ὁ ἕνος , ὁ ἀλάομαι φαρμὴν , ἔθος ἔχω ὁ Θεοπνύσεως γράφω οὗτος χράομαι ὁ λέγω . γραφεύς γάρ πού τις ὁ Θεοπέστος Παῦλος · πῆ μέν τεκνίον φύσις ἑοργή , ὡς πῆ ὁ λοιπός · πῆ οὖον διά ἔτι Φάιν τις ἄν ὑφίημι κατά φύσις ὁ σείω ὀργή , ὡς ζ αὐτός ηδυνημα νοέω ὁ ἁμαρτωλός . πῆ λήγω , πῆ πάντως ὁράω * σύμφωνος ὁ ὁ Μανιχαῖος νοσέω μακία . ἀλλά πῇ , φύσις , δηλόω ὁ κατά ἀλήθεια . οὐκοῦν οὖον συγχέω ὁ φύσις , οὔτε μήv ἀλλήλων αὐτός ἀναφέρω , κάθω φημί ὁ Ζεύς ζωότης , φυσικός φαρμὴν ἧμμαι ὁ ἕνος · ἀλλά ἐκ δύο πρᾶγμα ἀνόμοιος , θεότης τε , ζ ἀνθρωπότης , ὁ εἷς ἧμμαι Χριστός , πῆ υἱός , πῆ κύριος ὁμῃβεβαιοῦμενθα παντυχῶς . ὁ δέ απολιναριον τεχνολογία οὐδή παντελῶς ἐγώ ὁ λόγος · ὁ γάρ ἅπαξ κατακεχειμονος , ὡς παραχαράσσω ὁ ἀλήθεια , ἀποσπείρω χρή .