ocr.mansi_ephesus_t5 mansi_ephesus_t5_0069.1
τῷ κόσμῳ , ᾧ αὐτὸς ὧν ὁμοίως ἤδη διωμόμενος χύσας · ἀλλ’ ἵνα πεισάπηται κατὰ ἀλήθειαν ἡμῶν ἄνθρωπος , οἰκείψαν τὰ ἀνθρώπινα , τοῖς τῆς ἰδίας φύσεως ἀγαθοῖς ἐμφολισαμένῳ , ἡ ἀληθινότης ἐχων τὰ σοῖς ἡμῖν ἀεί , ἡ ἐσε , ἡ ἐσται ὁφαινοῦντος . ὁ γὰρ μέλλων ἀποκαλύψαι λέγων δεδοῦναι τῇ τῷ δελῷ μορφῇ παρὰ τῷ ὁνομαζομένῳ Θεῷ , ἡ περὶ τὸν μεμερισμένῳ , ἀφοροῦν τὸν ἡμῖν ἀποφαίνει τὸν Ἐμμανουήλ , ἡ Θεοφόρον ἄνθρωπον , ἡ ἕτερον ἄλλο . ἀλλὰ γὰρ οἴεται τι τὸ σοφόν , ἡ ἀνακαταφύσεις εἰπεῖν . εἰ γὰρ οὐ Θεὸς λόγος , φησίν , ὁ κεκραγὼς ἐστί . πατέρ , εἰ δυνατὸν , παρέλθέτω ἀπ’ ἐμὲ τὸ ποτήριον τοῦτο . ἀφ’ οὗ μὴ διχονοεῖ ἄρα τὸν πατέρα . παρατείνεται δὲ ἐκ ὀρθῶς τὸ πιεῖν τὸ ποτήριον . καὶ τοῦτο , φησίν , ὧν ἡγνοοῦν , ὅτι τῷ κόσμῳ * σωτηρίαν ἐμελλον ἐσχεῖν τὸ παθεῖν αὐτῶν . ἐκὼν ἄν ἄν εἰς , φησίν , αἱ παιδεῖ τῷ Θεῷ λόγῳ φωνᾷ . ἀνταχόσεται τούτων ἡ ἀφορᾶν ἡμῶν ὁ πᾶς ἄνθρωπος ἡμῶν λογισμοῖς . ἐκὼν ἐπειδὴ σοὶ δοκεῖ τὰ μὴ Θεὸς λόγος τὰς τεινὰς φωνὰς ἀποσποβεῖν . μόνῃ δὲ αὐτὸς ἀναπτεῖν τῇ τῷ δελῷ μορφῇ , ἄρ’ ἄν εἰς δύο πάλιν υἱὸς καταδιαμερίζεις τὸν ἕνα ; ἡ τίνι τούτῳ ἤδη ἐφ’ ὀνομάτων ἀσυμφωνίας ; ἐπεὶ γὰρ ἴσως τις , πῶς σοῖς , ὡς ἄρα , ἐπέμβασας λογισμοῖς , ὅτι ἡ ἀπὸ Σαβαν , ἡ λόγος πέρα τῷ ἀφέποντος τὸ παρατείνειν τὸ παθεῖν τὸν τὸ δελῷ μορφῇ , ἡ διχονοεῖν ὀρθῶς ἄρα τὸν πατέρα , ἡ ἄρα αὐτὸν δὲ τὸν ὁνομαζόμενον λόγον . ἡδεῖ γὰρ οἴμαι τὸ παθεῖν ἄρα σωτηρίαν ἐσχεῖν τοῖς ὑπὸ ἡμῶν , ἡ τῶν ἄρα σωτηρίαν τοῖς ἡμῶν λογισμοῖς . ἡδεῖ δὴ ἄν ὀρθῶς , φησίν , ἡ δεῖλας * ἀμείνων , ἡ πῶς θεῖος ἄνθρωπος ἀκολουθεῖν * ἡμῖν ; ἄρ’ ἄν οὐκ αἰσθάνῃ περὶ λαμπρῶς εἰκῇ , τὶς ἡ * τοσαύτη ἤδη Συνοδοῦν χυδαίότης ; ἐγὼ δὲ , ὅτι μὴ σμικρὰ τῷ ἐν Θεῷ φωτὶ λόγῳ πάντα ἐστὶ τὰ ἀνθρώπινα , φαίνω ἄν ὀκνη διὰ παντὸς . ζητῶ δὲ τὸ κολάσασιν , τίνος ἄν ἡμεῖς ἄν νοοῖτο , ἡ τὶς ὁ τούτῳ παθεῖν ἐκνεώσας ; εἰ μὴ γὰρ , ὡς αὐτὸς φασιν , ἡ τῷ δελῷ μορφῇ , ἡ τοτὸ ἐκ σπέρματος τοῦ Δαβὶδ , πῶς , ἡ τίνὰ κολάσωσιν ἕσονται , εἰ ἀφοροῦν τὸν πατέρα Θεῷ ; εἰ δὲ αὐτὸς ὁ ἐν μορφῇ , ἡ ἰσότητι τῷ Θεῷ , ἡ παρ’ ὃς ὑπάρχων λόγος ἐαυτὸν κολάσασιν λέγεται , πῶς δὴ πάλιν , ἡ τίνὰ κολάσασιν ἕσονται , εἰ παρατείνει τὸ κολάσασιν ; κένωσις δὲ τῷ Θεῷ λόγῳ , παθεῖν ἄν εἰδὼν τιμὴν ἕσονται , τὶν δρασάμεν τι , καὶ εἰπεῖν ἤδη ἀνθρωπίνων ὀνομάτων τὸν ἀφὸς σάρκα σωματον οἰκονομίαν . ἀλλ’ εἰ καὶ γέγονεν ἄνθρωπος , κατ’ ἄλλο ἕσονται αὐτὸν ὁ τῷ μυστικῶς λόγος εἰς τὸν αὐτὸ φύσιν ἀδύνατον ἄν . μεμίχθαι γὰρ ὁ ἰδὸν καὶ ὁ ἀνθρωποποιῶν * καθ’ ὁμοιότητι τὸν τὸ κόσμον σωτηρίαν , ἡ τὸν ἰδὸν . ἐκείνῳ ἀφοροῦντος δυσίν , ἀλλ’ ὡς οὐδὲ Χριστῷ , ἡ υἱῷ , ἡ Θεῷ , τὶς τὸ διαγγελίας , ἡ τὶς ἤδη ἀγίων ἀποστόλων ἀναθεματισμῷ φωνᾷς , ὅτε τὸν θεῖον * τὸ κολάσασιν κατισμικοῦντος φύσιν τε , ἡ δοξῶν διὰ τὰ ἀνθρώπινα , ὅτε μὴ * ἀργύλιος τὸν οἰκονομίαν , ἀλλ’ αὐτὸ τὸ λόγος ἡμῖν * σπουδάζοντες τὸν δὲ ἡμῶν ὀνομαζόμενον .
Lemmas: ὁ κόσμος , ὅς αὐτός ὅς ὁμοίως ἤδη διωμω Χύσας · ἀλλά ἵνα πείθω κατά ἀλήθεια ἐγώ ἄνθρωπος , οἰκείψαν ὁ ἀνθρώπινος , ὁ ὁ ἴδιος φύσις ἀγαθός ἐμφολισαμένῳ , ὁ αληθινοτεω ἔχω ὁ σός ἐγώ ἀεί , ὁ ἔσω , ὁ εἰμαι ὁφαινοῦντος . ὁ γάρ μέλλω ἀποκαλύπτω λέγω δίδωμι ὁ ὁ Δελώ μορφή παρά ὁ ὁνομάζω Θεός , ὁ περί ὁ μερίζω , αφορώ ὁ ἐγώ ἀποφαίνω ὁ Ἐμμανουήλ , ὁ Θεοφόρος ἄνθρωπος , ὁ ἕτερος ἄλλος . ἀλλά γάρ οἴομαι τίς ὁ σοφός , ὁ ἀνακαταφύσεις εἶπον . εἰμί γάρ οὖον θεός λόγος , φημί , ὁ κράζω εἰμί . πατήρ , εἰμί δυνατός , παρέρχομαι ἀπό ἐγώ ὁ ποτήριον οὗτος . ἀπό ὅς μή διχονοέω ἄρα ὁ πατήρ . παρατείνω δέ ἐκ ὀρθῶς ὁ πίνω ὁ ποτήριον . καί οὗτος , φημί , ὅς ἀγνοέω , ὅτι ὁ κόσμος * σωτηρία μέλλω ἔχω ὁ πάσχω αὐτός . ἔκω ἄν ἄν εἰς , φημί , ὁ πεδέω ὁ Θεός λόγος φωνή . ἀντέχω οὗτος ὁ ἀφοράω ἐγώ ὁ πᾶς ἄνθρωπος ἐγώ λογισμός . ἔκω ἐπεί σύ δοκέω ὁ μή θεός λόγος ὁ τείνω φωνή ἀποσποβεῖν . μόνος δέ αὐτός ἀνάπτω ὁ ὁ Δελώ μορφή , ἄρα ἄν εἰς δύο πάλιν υἱός καταδιαμεριζεω ὁ εἷς ; ὁ τίς οὗτος ἤδη ἐπί ὄνομα ἀσυμφωνία ; ἐπεί γάρ ἴσως τις , πῶς σός , ὡς ἄρα , ἐπεμβαίνω λογισμός , ὅτι ὁ ἀπό Σαβαν , ὁ λόγος πέρα ὁ ἀφέποντος ὁ παρατείνω ὁ πάσχω ὁ ὁ Δελώ μορφή , ὁ διχονοέω ὀρθῶς ἄρα ὁ πατήρ , ὁ ἄρα αὐτός δέ ὁ ὀνομάζω λόγος . ἡδύς γάρ οἴμη ὁ πάσχω ἄρα σωτηρία ἔχω ὁ ὑπό ἐγώ , ὁ ὁ ἄρα σωτηρία ὁ ἐγώ λογισμός . ἡδύς δή ἄν ὀρθῶς , φημί , ὁ δειλός * ἀγαθός , ὁ πῶς θεῖος ἄνθρωπος ἀκολουθέω * ἐγώ ; ἄρα ἄν οὐ αἰσθάνομαι περί λαμπρῶς εἰκῇ , τις ὁ * τοσοῦτος ἤδη Συνοδός χυδαῖος ; ἐγώ δέ , ὅτι μή μικρός ὁ ἐν Θεός φάος λόγος πᾶς εἰμί ὁ ἀνθρώπινος , φαίνω ἄν ὀκνέω διά πᾶς . ζητέω δέ ὁ κολάζω , τίς ἄν ἐγώ ἄν νοέω , ὁ τις ὁ οὗτος πάσχω ἐκνεόω ; εἰμί μή γάρ , ὡς αὐτός φημί , ὁ ὁ Δελώ μορφή , ὁ Τοτός ἐκ σπέρμα ὁ Δαυίδ , πῶς , ὁ τις κολάζω ἕννυμι , εἰμί αφορώ ὁ πατήρ Θεός ; εἰμί δέ αὐτός ὁ ἐν μορφή , ὁ ἰσότης ὁ Θεός , ὁ παρά ὅς ὑπάρχω λόγος ἑαυτοῦ κολάζω λέγω , πῶς δή πάλιν , ὁ τις κολάζω ἕννυμι , εἰμί παρατείνω ὁ κολάζω ; κένωσις δέ ὁ Θεός λόγος , πάσχω ἄν ἀνάκλεις τιμή ἕννυμι , σύ δρω τίς , καί εἶπον ἤδη ἀνθρώπινος ὄνομα ὁ Ἄφος σάρξ σωματόω οἰκονομία . ἀλλά εἰμί καί γίγνομαι ἄνθρωπος , κατά ἄλλος ἕννυμι αὐτός ὁ ὁ μυστικός λόγος εἰς ὁ αὐτός φύσις ἀδύνατος ἄν . μίγνυμι γάρ ὁ ὁράω καί ὁ ἀνθρωποποιέω * κατά ὁμοιότης ὁ ὁ κόσμος σωτηρία , ὁ ὁ ὁράω . ἐκεῖνος ἀφορέω δύο , ἀλλά ὡς οὐδέ Χριστός , ὁ υἱός , ὁ Θεός , τις ὁ διαγγελία , ὁ τις ἤδη Ἀγίων ἀπόστολος ἀναθεματισμός φωνή , ὅτε ὁ θέω * ὁ κολάζω κατισμικοῦντος φύσις τε , ὁ δόξα διά ὁ ἀνθρώπινος , ὅτε μή * αργυλις ὁ οἰκονομία , ἀλλά αὐτός ὁ λόγος ἐγώ * σπουδάζω ὁ δέ ἐγώ ὀνομάζω .