ocr.mansi_ephesus_t5 mansi_ephesus_t5_0198.1
Οἰκείν , ὅτι παρὰ τε τῷ ἀρχόνῳ ἀγγέλων , κῃ ἡμῶν τῷ ἱπὶ τῆς γῆς ἐπὶς Δ.οῦ , κῃ μὴ σαρκός , ὡς εἶν Θεὸς φύσει τε , κῃ ἀληθῶς , πρὸ τοῦ εἶσθὶ πρὶν ὄνομα νοεῖν τ λαβῶν , οὐκ ὡν ἀφθεξήνης μοίρα τὸ χρημὰ κερδοῦναι αὐτὸς . ὁ γὰρ λῦ τε , κῃ ἐστί , κῃ ἔσται ἀεὶ , πῶς ἂν ὡς ἐκ ἔχων λάβῃ ; ἐλάλησαντες δὲ μᾶλλον παὶς ἀπάντων ὁφαινοῦσι τῷ Θεῷ , κῃ παθὸς , κῃ τὴν σαρκωθὲντι λόγον , ὅτι Θεὸς κατὰ φύσιν ἐστὶν ἀγγύστα μὴ συγχωροῦνται . οὐδεὶς γὰρ , φησι , ἐδύνατο εἰλθεῖν πρὸς με , ἐὰν μὴ ὁ πατὴρ ὁ πέμψας με ἐλκύση αὐτόν . γέγονε δὲ ὁ ἡ χεῖσι αὐτῷ περὶ τὸ ἀνθρώπινον ἀγιογὰρ ὡν κατὰ φύσιν , καὶ ἀπερ ἀμείλες , κῃ ὁ πατήρ , & ὁ ἐξ αὐτῆ * χθὺν ἔσθὶς υἱὸς μονογενής , κεχρίσθαι λέγεται καὶ ἡμᾶς , γνῶναι ἡγίωθαι παρὰ τοῦ παθὸς , κατὸ τῶν ἄνθρωπων . γραφεὶ γοῦν ὁ πάνσοφ . Πᾶντες περὶ τὸ αὐτὸ τε , κῃ ἡμῶν . ὁ τε γὰρ ἀγιαζων , κῃ οἱ ἀγιαζόμενοι ἐκ ἑνὸς πάντες . διὸ διὸ αὐτὸν ἐκ ἐπαρχύμενοι ἀδελφὸς αὐτὸς καλεῖν , λέγων . ἀπαγγεληδὶ τὸ ὄνομά σου τοὶς ἀδελφοῖς μου . οὐκοῦν κατὰ φύσιν ἀγιοὡν ὁ μονογενής , & ἀγιαζων τὴν κτίσιν , ὅτε κεχρηματικὸν ἡμῶν ἀδελφὸς , τὸτε κῃ μεθ’ ἡμῶν , ἀνθρωπίνως κεχρίσθαι λέγεται , τὸ τῇ ἀνθρωπότητι ἀρρέπον τε , κῃ εἰκὸς ἂν ἀτιμάσας μέθον , διὰ τὴν οἰκονομίαν ἐπιγραφὴν τῇ ἀπὸ τῆς παρὰ Θεοσπίστου Βαπτισμῷ . ὅτι ἀμείπτον ἡμῖν ἐσὶ πληρώσαι πᾶσαν δικαιοσύνην . εἰ δὲ διὸ λέγοιτο , κῃ ὁ Θεὸς εἶναι μετ’ αὐτοῦ , πῶς ἡγνοῦσιεν οἱ δεινοὶ σοφισταὶ , ὅτι σύνεστιν ἀεὶ φυσικῶς ὁ πατὴρ τῷ υἱῷ , αὐτὸς τε ὡν ἐν αὐτῷ , & ἔχων αὐτὸν ἐν αὐτῷ ; κῃ δὲ ἐφάμεν ; ἰωὺν λέγοντες τῷ Χριστῷ . παρὸν χρόνον μεθ’ ὑμῶν εἶμαι , κῃ οὐκ ἐγνώκατέ με , Φίλιππε ; ὁ ἑωράκας ἐμέ , ἑώρακε καὶ τὸν πατέρα . ἐγώ τὴν ἄν ἐσμεῖς . ὁ πιστεύς , ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρί , κῃ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοὶ ἐστίν ; ἐπεὶ δὲ ἡμῖν ἐπέρυθι τοὺς ἀρχίους αὐτοῦ μαθητὰς ἀφροδίαλῶν . ἐρχετει ὥρα , κῃ ἐλήλυθεν , ἵνα σκορπισθῆτε ἕκας εἰς τὰ ἴδια , κῃ ἐμὲ μόνον ἀφήτε . κῃ ἐκ εἶμι μόνος , ὅτι ὁ πατὴρ μου μετ’ ἐμοῦ ἐστίν . ὁ γὰρ τε κατὰ νομίζουσιν οἱ τῷ ἀλλοτρίῳ ἐμέπην ἀσυνέτως ἀναπληροῦνται , Θεὸς ὡν ὁ λόγος , ὡς ἐπερὸν ὡν υἱὸς , μεθ’ ἑτέρου γιγνομένου υἱοῦ , τοῦ ἀναληφθέντος ἀνθρώπου . ποὺ γὰρ τοῦτο , ἡμῖν διαίρεσις , υἱῶν δυάδα παρακομιζοῦσα ; ἀλλ’ ὡς ὁ Θεὸς , κῃ πατὴρ μὴ τοῦ υἱοῦ , ταύτη μὴ τοῦ σαρκωθὲντος τε , κῃ ὁ ἀνθρωπήσας τοῦ Θεὸ λόγου . ἀχώριστος γὰρ ὁ πατὴρ τοῦ υἱοῦ . Εἰ δὲ ἐν μὲν λέγειν κείνεν τὴν οἰκονομίαν * ὁ Θεὸς * ἀνἐν ἀνδρὶ , ὃ ὥρισεν , * ἐκ ἀν εἰσὶ τοὺς δι’ φρονῶν * ὅτι τὸν μονογενὴ φησι τὸ γράμμα τὸ ἱερὸν , ὡς ἐν ἀνδρὶ νομιζόμεν κατὰ μόνας υἱὸν τοῦ ἐκ γυναικός . δικασον τὴν ὑπ’ ἑρανον . ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον ἀσθεῖς ὑπάρχειν ὁφειλοῦμεν , τὸ χρείσαι νοεῖν , ὅπερ ἐφη Χριστὸς . ἀεὶ γὰρ ὁ πατὴρ κρίνει οὐδὲν , ἀλλὰ πᾶσαν τὴν κρίσιν διέδωκε τῷ υἱῷ . ἵνα πάντες τιμῶσι τὸν υἱὸν , καθὼς τιμῶσι τὸν πατέρα . ὁ γὰρ πὶ Θεὸς λόγος γιγνομένος ἀνθρωπὸς , κῃ πλῆσας ἐν ἀνθρώποις , γνῶναι τοῦτὸ μεθ’ ἡμῶν ὀνομαζόμενος , οὐδὲν ἧττον ἐσται κριτής , ὡς Θεὸς κῃ κύριος , κῃ ὡς ὡν υἱὸς , ἐνὸν αὐτῷ κῃ τότε τοῦ Θεοῦ , κῃ παθὸς . ἔχει γὰρ , ὡς ἔφην , ἐν ἑαυτῷ τὸν ἀγιο -
Lemmas: οἰκέω , ὅτι παρά τε ὁ ἄρχων ἄγγελος , πῃ ἐγώ ὁ ἴψ ὁ γῆ επ Δῦος , πῃ μή σάρξ , ὡς εἶμαι θεός φύσις τε , πῃ ἀληθής , πρό ὁ εἰμί πρίν ὄνομα νοέω τ λαβή , οὐ ὡς ἀφθεξήνης μοῖρα ὁ χρῆμα κερδουνη αὐτός . ὁ γάρ λύω τε , πῃ εἰμί , πῃ εἰμί ἀεί , πῶς εἄν ὡς ἐκ ἔχω λαμβάνω ; ἐλαύνω δέ μᾶλλον παῖς ἀπαντάω οφαινους ὁ Θεός , πῃ παθός , πῃ ὁ σαρκόω λόγος , ὅτι θεός κατά φύσις εἰμί ἀγγύστα μή συγχωρέω . οὐδείς γάρ , φημί , δύναμαι ἔρχομαι πρός ἐγώ , ἐάν μή ὁ πατήρ ὁ πέμπω ἐγώ ἕλκω αὐτός . γίγνομαι δέ ὁ ὁ χέω αὐτός περί ὁ ἀνθρώπινος ἀγιογὰρ ὡς κατά φύσις , καί ὅσπερ ἀμείλες , πῃ ὁ πατήρ , & ὁ ἐκ αὐτῆ * χθὺν ἐσθίω υἱός μονογενής , χρίω λέγω καί ἐγώ , γιγνώσκω ἡγίωθαι παρά ὁ παθός , Κάτο ὁ ἄνθρωπος . γραφεύς γοῦν ὁ πάνσοφος . Πᾶς περί ὁ αὐτός τε , πῃ ἐγώ . ὁ τε γάρ ἁγίζω , πῃ ὁ ἁγίζω ἐκ εἷς πᾶς . διό διό αὐτός ἐκ ἐπάρχω ἀδελφός αὐτός καλέω , λέγω . ἀπαγγεληδὶ ὁ ὄνομα σύ ὅς ἀδελφός ἐγώ . οὐκοῦν κατά φύσις ἄγιος ὁ μονογενής , & ἁγίζω ὁ κτίσις , ὅτε χρηματικός ἐγώ ἀδελφός , τότε πῃ μετά ἐγώ , ἀνθρώπινος χρίω λέγω , ὁ ὁ ἀνθρωπότης ἀρρέπον τε , πῃ εἰκός εἄν ἀτιμάζω μεθίημι , διά ὁ οἰκονομία ἐπιγραφή ὁ ἀπό ὁ παρά Θεοσπίστου βαπτισμός . ὅτι ἀμείπτον ἐγώ ἀδήν πληρόω πᾶς δικαιοσύνη . εἰμί δέ διό λέγω , πῃ ὁ θεός εἰμί μετά αὐτός , πῶς ἡγνοῦσιεν ὁ δεινός σοφιστής , ὅτι σύνειμι ἀεί φυσικός ὁ πατήρ ὁ υἱός , αὐτός τε ὡς ἐν αὐτός , & ἔχω αὐτός ἐν αὐτός ; πῃ δέ φημί ; ἰάομαι λέγω ὁ Χριστός . πάρειμι χρόνος μετά σύ εἶμαι , πῃ οὐ γιγνώσκω ἐγώ , Φίλιππος ; ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω καί ὁ πατήρ . ἐγώ ὁ ἄν εἰμί . ὁ Πιστεύς , ὅτι ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , πῃ ὁ πατήρ ἐν ἐγώ εἰμί ; ἐπεί δέ ἐγώ ἐπέρχομαι ὁ ἄρχιος αὐτός μαθητής αφροδιαβολος . ἔρχομαι ὥρα , πῃ ἔρχομαι , ἵνα σκορπίζω Ἕκας εἰς ὁ ἴδιος , πῃ ἐγώ μόνος ἀφίημι . πῃ ἐκ εἶμι μόνος , ὅτι ὁ πατήρ ἐγώ μετά ἐγώ εἰμί . ὁ γάρ τε κατά νομίζω ὁ ὁ ἀλλότριος ἐμπίνω ἀσύνετος ἀναπληρόω , θεός ὡς ὁ λόγος , ὡς ἐπέρομαι ὡς υἱός , μετά ἕτερος γίγνομαι υἱός , ὁ ἀναλαμβάνω ἄνθρωπος . πού γάρ οὗτος , ἐγώ διαίρεσις , υἱός δυάς παρακομίζω ; ἀλλά ὡς ὁ θεός , πῃ πατήρ μή ὁ υἱός , οὗτος μή ὁ σαρκόω τε , πῃ ὁ ἀνθρωπέω ὁ Θεός λόγος . ἀχώριστος γάρ ὁ πατήρ ὁ υἱός . εἰμί δέ ἐν μέν λέγω ἐκεῖνος ὁ οἰκονομία * ὁ θεός * ἀνίημι ἀνήρ , ὅς ὁρίζω , * ἐκ εἰς εἰμί ὁ διά φρονέω * ὅτι ὁ μονογενής φημί ὁ γράμμα ὁ ἱερόν , ὡς ἐν ἀνήρ νομίζω κατά μόνος υἱός ὁ ἐκ γυνή . δικάζω ὁ ὑπό ἔρανος . ἐκεῖνος δέ μᾶλλον ἀείδω ὑπάρχω ὀφειλέω , ὁ χρίω νοέω , ὅσπερ φημί Χριστός . ἀεί γάρ ὁ πατήρ κρίνω οὐδείς , ἀλλά πᾶς ὁ κρίσις διαδίδωμι ὁ υἱός . ἵνα πᾶς τιμάω ὁ υἱός , καθώς τιμάω ὁ πατήρ . ὁ γάρ ἐπί θεός λόγος γίγνομαι ἄνθρωπος , πῃ πίμπλημι ἐν ἄνθρωπος , γιγνώσκω οὗτος μετά ἐγώ ὀνομάζω , οὐδείς κακός εἰμαι κριτής , ὡς θεός πῃ κύριος , πῃ ὡς ὡς υἱός , ἐν-εἰμί αὐτός πῃ τότε ὁ Θεός , πῃ παθός . ἔχω γάρ , ὡς φημί , ἐν ἑαυτοῦ ὁ άγιος -