ocr.mansi_ephesus_t5 mansi_ephesus_t5_0173.1
Θείας ἐδιδάχθω γραφῶν · τὸ δὲ γυναιλίκαι Θεὸν ἐξ αὐτῆς , * ἵδωμεν ἐδιδάχθω · Ὁν ἐπεὰ δὲ πάλιν ἐξηγήσει · ἵδωμεν ποίαν ἡ Θεία γραφὴ Θεὸν ἐκ τῆς Χεισοτικῆς παρθένου λέγει γεγονότα , ἀλλὰ Χριστὸν Ἰησοῦν , υἱὸν , ἢ κύριον · Ὅτι δὲ πάλιν λέγων εἰς υἱὸς δύο μερίζει τὴν σάρκα , ἢ ἕτερον μὲν ἴδιον εἶναι φησιν υἱόν , ἢ Χριστόν , ἢ κύριον , τὴν ἐκ Θεῦ παρθένος γυναιθότα λόγον , ἕτερον δὲ πάλιν ἀνὰ μέρος τε , ἢ ἴδιον υἱόν , ἢ Χριστόν , ἢ κύριον τὴν ἐκ τῆς ἀγίας παρθένου , πῶς ἂν ὑποδείξετε τις , αὐτὸ δὲ τοῦτο σαφῶς μόνον ἔχει βουληθῆναι ἐκεῖνος ; οἱ δὲ Θεοτόκον ὀνομάζουσι τὴν ἀγίαν παρθένον , ὅπως εἶναι φασιν υἱόν , ἢ Χριστόν , ἢ κύριον , τέλειον ὡν Θεότητα , τέλειον ὡν ἀνθρωπότητα , ἀπε δὴ ἢ ἐν ψυχῇ μὲν αὐτῷ τῆς σαρκὸς ψυχὴ νοερά , ὅτι γὰρ ἐν ἕτεροι φασιν εἶναι υἱὸν τὴν ἐκ Θεῦ παρθένος λόγον , ἕτερον δὲ πάλιν τὴν ἐκ τῆς ἀγίας παρθένου , καθὼς Νεστορίῳ δοκεῖ , ὅπως δὲ μᾶλλον , ἢ τὴν αὐτήν , σαφῶς ἂν γνοίτο , ἢ μᾶλλον ἐκδίδως διὰ γε τῆς ἐφεξῆς ἀποδείξεως γὰρ , τίς ἂν εἴη , σημαίνουσι · ὅτι τὴν Θεὸν ὡς Θεός , τέλειον δὲ ἢ ὡς ἀνθρώπου τὴν ἀνθρώπου μὲν ἐκ τῆς παρθένος γυναιθότα κατὰ τὴν Θεότητα , ἐπ’ ἐχάτων δὲ τῷ ἡμερῶν δι’ ἡμᾶς καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν , ἐκ Μαρίας τῆς ἀγίας παρθένου , κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα · ὁμοσίαν τῇ παρὰ τὴν αὐτὴν κατὰ τὴν Θεότητα , ἢ ὁμοσίαν ἡμῖν κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα · ἐκὼν ἡμῖν μὲν εἰς δύο διαφέρει τὴν σάρκα υἱόν , ἢ Χριστόν , ἢ κύριον Ἰησοῦν , τὸν αὐτὸν δὲ εἶναι φασιν τὸν ἀπὸ αὐτῶν , ἢ ὡν ἐχάτους , * δήλου δὲ ὅτι τὴν ἐκ Θεῦ παρθένος ὡς Θεόν , ἢ ἐκ γυναικὸς κατὰ σάρκα ὡς ἀνθρώπου , πῶς γὰρ ἂν νοεῖτο ἀπὸς ἡμῖν ὁμοίως εἶναι κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα , καὶ τὴν γυναιθὸς ἐκ παρθένου , κατὰ γὲ φημι τὴν Θεότητα , εἰ μὴ νοεῖτο ἢ λέγω Θεοτόκος ὁμῶς , ἢ ἀνθρώπου ὁ αὐτὸς · ἀλλ’ ἄν ὡδε πῶς ἔχων Νεστορίῳ δοκεῖ · τέχασται δὲ μᾶλλον ὁ σκοπὸς αὐτῷ ἀπὸς πάντων πεινᾶν · ἐφ’ ὧν ἐπ’ ἐκκλησίας ἐξηκολούθησε · διὰ τοῦτο καὶ Χριστὸς ὁ Θεὸς λόγος ὀνομάζεται , ἐπειδὴ πρὸς ἐκεῖνον τὴν συναφείαν τὴν ἀπὸς τὸν Χριστὸν διέθηκεν · καὶ πάλιν · ἀσύγχυτον τοίνυν τὴν τῷ φύσει τῆς ἡμῶν συναφείαν · ὁμολογούμεν τὴν ἐν ἀνθρώπου Θεοῦ σάρκα τὴν τῇ Θείᾳ συναφείᾳ τῇ παντοκράτορι Θεῷ συμπαρουσκυνῆσαι ἀνθρώπου · ὅρας * οὐδὲν ὅσον ἐχεῖ τὸ ἀπὸς τὸν λόγον αὐτῷ ; δυσπεθεῖας γὰρ τῆς ἀνωτάτω μεμερισμένης . * Θεὸν μὲν ἴδιον ὀνομάζουσι φησι τὴν τῷ Θεῷ λόγον , ἔχων δὲ τὴν συναφείαν τὴν ἀπὸς τὸν Χριστὸν διέθηκεν · ἀλλ’ οὐδὲ δύο Χριστὸς διαφέρει εἰπὶ λέγει ; ἐκ ἀνθρώπου Θεοῦ συμπαρουσκυνῆσαι σάρκα , ἐκ οὗ ὅπως , ὁμολογεῖ ; πῶς οὐκ ἀδελφῶ τοῖς παρ’ ἐκείνων ὁρᾶτε ; ἐκ ἀντεξαίρετον ἐχεῖ ἀπὸς ἄλληλα τῇ ἑνοίᾳ τὴν δύναμιν ; ὁ μὲν γὰρ δύο φησιν διαφέρειν , οἱ δὲ Χριστὸν σάρκα , ἢ υἱόν , ἢ Θεόν , ἢ κύριον ὁμολογοῦσι προσκυνεῖν , τὸν αὐτὸν ἐκ παρθένος κατὰ τὴν Θεότητα , ἢ ἐκ τῆς ἀγίας παρθένου κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα · δύο μὲν γὰρ φύσεων εἰώθην γίνεσθαι φαμεν . τῇν ἕνα Χριστόν , ἢ ἕνα υἱόν , ἢ ἕνα κύριον ὁμολογούμεν σκαφῶς . γένοιτο γὰρ σάρξ ὁ λόγος κατὰ τὴν γραφῶν , ἢ σύμβασιν οἰκονομικήν , ἢ ἀτόφητον ἀληθῶς πεποιηθῆναι φαμεν ἀνθρώπου ἀρχαίων εἰς ἑνωσιν ἀδιαστάτου . οὐ γὰρ πῶς κατὰ τινὰς τῆς ἀρχαιότερον
Lemmas: Θείας διδάσκω γραφεύς · ὁ δέ γυναιλίκαι θεός ἐκ αὐτός , * ὁράω διδάσκω · εἰμί ἔπος δέ πάλιν ἐξήγησις · ὁράω ποῖος ὁ Θεία γραφή θεός ἐκ ὁ χεισοτικεω παρθένος λέγω γίγνομαι , ἀλλά Χριστός Ἰησοῦς , υἱός , ἢ κύριος · ὅτι2 δέ πάλιν λέγω εἰς υἱός δύο μερίζω ὁ σάρξ , ἢ ἕτερος μέν ἴδιος εἰμί φημί υἱός , ἢ Χριστός , ἢ κύριος , ὁ ἐκ θεῦ παρθένος γυναιθότα λόγος , ἕτερος δέ πάλιν ἀνά μέρος τε , ἢ ἴδιος υἱός , ἢ Χριστός , ἢ κύριος ὁ ἐκ ὁ Ἀγίας παρθένος , πῶς εἄν ὑποδείκνυμι τις , αὐτός δέ οὗτος σαφῶς μόνος ἔχω βούλομαι ἐκεῖνος ; ὁ δέ Θεοτόκος ὀνομάζω ὁ ἅγιος παρθένος , ὅπως εἰμί φημί υἱός , ἢ Χριστός , ἢ κύριος , τέλειος ὡς θεότης , τέλειος ὡς ἀνθρωπότης , θέραψ δή ἢ ἐν Ψυχή μέν αὐτός ὁ σάρξ ψυχή νοερός , ὅτι γάρ ἐν ἕτερος φημί εἰμί υἱός ὁ ἐκ θεῦ παρθένος λόγος , ἕτερος δέ πάλιν ὁ ἐκ ὁ Ἀγίας παρθένος , καθώς Νεστόριος δοκέω , ὅπως δέ μᾶλλον , ἢ ὁ αὐτός , σαφῶς εἄν γιγνώσκω , ἢ μᾶλλον ἐκδίδωμι διά γε ὁ ἐφεξῆς ἀπόδειξις γάρ , τίς εἄν εἰμί , σημαίνω · ὅτι ὁ θεός ὡς Θεός , τέλειος δέ ἢ ὡς ἄνθρωπος ὁ ἄνθρωπος μέν ἐκ ὁ παρθένος γυναιθότα κατά ὁ θεότης , ἐπί χατος δέ ὁ ἡμέρα διά ἐγώ καί διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία , ἐκ Μαρία ὁ Ἀγίας παρθένος , κατά ὁ ἀνθρωπότης · ὁμοσίαν ὁ παρά ὁ αὐτός κατά ὁ θεότης , ἢ ὁμοσίαν ἐγώ κατά ὁ ἀνθρωπότης · ἔκω ἐγώ μέν εἰς δύο διαφέρω ὁ σάρξ υἱός , ἢ Χριστός , ἢ κύριος Ἰησοῦς , ὁ αὐτός δέ εἰμί φημί ὁ ἀπό αὐτός , ἢ ὡς χατος , * δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐκ θεῦ παρθένος ὡς Θεός , ἢ ἐκ γυνή κατά σάρξ ὡς ἄνθρωπος , πῶς γάρ εἄν νόημι ἀπός ἐγώ ὁμοίως εἰμί κατά ὁ ἀνθρωπότης , καί ὁ γυναιανθος ἐκ παρθένος , κατά γε φημί ὁ θεότης , εἰμί μή νόημι ἢ λέγω Θεοτόκος ὁμῶς , ἢ ἄνθρωπος ὁ αὐτός · ἀλλά ἄν ὧδε πῶς ἔχω Νεστόριος δοκέω · τάσσω δέ μᾶλλον ὁ σκοπός αὐτός ἀπός πᾶς πεινάω · ἐπί ὅς ἐπί ἐκκλησία ἐξακολουθέω · διά οὗτος καί Χριστός ὁ θεός λόγος ὀνομάζω , ἐπεί πρός ἐκεῖνος ὁ συνάφεια ὁ ἀπός ὁ Χριστός διατίθημι · καί πάλιν · ἀσύγχυτος τοίνυν ὁ ὁ φύσις ὁ ἐγώ συνάφεια · ὁμολογέω ὁ ἐν ἄνθρωπος Θεός σάρξ ὁ ὁ Θείη συνάφεια ὁ παντοκράτωρ Θεός συμπαρουσκυνεος ἄνθρωπος · ὁράω * οὐδείς ὅσος ἔχω ὁ ἀπός ὁ λόγος αὐτός ; δυσπεθεῖας γάρ ὁ ἄνω2 μερίζω . * θεός μέν ἴδιος ὀνομάζω φημί ὁ ὁ Θεός λόγος , ἔχω δέ ὁ συνάφεια ὁ ἀπός ὁ Χριστός διατίθημι · ἀλλά οὐδέ δύο Χριστός διαφέρω ἶψ λέγω ; ἐκ ἄνθρωπος Θεός συμπαρουσκυνεος σάρξ , ἐκ ὅς ὅπως , ὁμολογέω ; πῶς οὐ ἀδελφός ὁ παρά ἐκεῖνος ὁράω ; ἐκ ἀντεξαίρω ἔχω ἀπός ἀλλήλων ὁ ἑνοίᾳ ὁ δύναμις ; ὁ μέν γάρ δύο φημί διαφέρω , ὁ δέ Χριστός σάρξ , ἢ υἱός , ἢ Θεός , ἢ κύριος ὁμολογέω προσκυνέω , ὁ αὐτός ἐκ παρθένος κατά ὁ θεότης , ἢ ἐκ ὁ Ἀγίας παρθένος κατά ὁ ἀνθρωπότης · δύο μέν γάρ φύσις εἴωθα γίγνομαι φημί . ὁ εἷς Χριστός , ἢ εἷς υἱός , ἢ εἷς κύριος ὁμολογέω σκαφῶς . γίγνομαι γάρ σάρξ ὁ λόγος κατά ὁ γραφεύς , ἢ σύμβασις οἰκονομικός , ἢ ατοφημι ἀληθής ποιέω φημί ἄνθρωπος ἀρχαῖος εἰς ἔνειμι ἀδιάστατος . οὖον γάρ πῶς κατά τις ὁ ἀρχαῖος