ocr.mansi_ephesus_t4 mansi_ephesus_t4_0330.1
Αλκιμῶς ἀπὸς ἡμῖν ἐπεραίνεσθε τὴν ὑπερέφεσιν , & τῶν ἀσυγκρίτως διαφοραῖς · ὅπου ἡ ὄν τοῖς εἰωθόσι συμβαίνειν τοῖς δι’ αὐτὴν γεγονόσιν ὑπερανεσθήξει πάλιν παθεῖν , ἵνα εἴδῃς τὸ πεφυκὸς αὐτῶν . ἄκων ὁ ἀρχαῖος μὴν τὸ Θείον ἀμεταποίητος ἐστὶ · τὰ δὲ γε τῆς κτίσεως ὄν ἀλλοιώσεις ἡμῖν ἔσοιν , ἡ ἀρχὴ ὕφρων ἔχουσι τὴν * παραφορᾶν . ἡ τῶν γυναικῶν εἰ μάλ’α , ἡ οὐς ἀεὶςα φιλοσοφῶν ὁ σφοφῆτης Ἱερεμίας , ἀνεφώνησεν πρὸς τὸν Θεόν · ὅτι σύ καθῆμῶς εἰς τὸν αἰῶνα , ἡ ἡμεῖς ἀπολλύμεθα τὸν αἰῶνα . καθιζέτει γὰρ ὡς περ ὡν ἰδίους θρόνους τὸ Θείον ἀεὶ βασιλεύων ἡ κατακρατῶν τῆς ὅλης , ἡ ὑπὸ μηδενὸς τῆς παθῶν τυραννόμενον · ἡμεῖς δὲ τὴν φύσιν ἀλλοχωτάτιν ἡ ἀπαραφορὸν κομιδῇ ἀφρὸς ἀλλοίωσιν ἔχοντες ἡμῖν ἔσοιν , ἀπολλύμεθα τὸν αἰῶνα , τῇ τῶν ὄν παντὶ τε καιρῷ ἡμῖν χρόνῳ φθορᾷ ἐσμὴν ἡμῖν ἔσοιν . ἄτ’ οὖν τὸ Θείον ἡμῶν’ ἄν ποτε ὄν παραξοπὴ τῆς ἰδίας ἐδραιότητος , ἡλῶσθω ὡς τῆς παθῶν · ἄτ’ ἄν ἡ φθαρτὴ ἡμῖν ἀλλοιωμὴν φύσις , τῇ τῶν ἡ ἡμῶν , κατωπλισθῇσιν ἄν ἰσιν τὴν ἀξέλειαν , ὡς ἄν ἐπαυχῆσεται τοῖς τῆς Θείας φύσεως ἀρχαῖοις , ὡς ἰδίοις ; ἡ κτίσις . ἀκούσει γὰρ ἀλλόγως . τί γὰρ ἔχεις , ὁ ἄν ἐλαβες ; ὅτι δὲ ἐστὶν ἀξέπειος μὴν ἡ ἀναλῶσις Θυπαντελῶς ἡ τὸ λόγος φύσις , ἀλλοιωτὴ δὲ παντὴ ἡ ἡμῶν , κατωπλισθῇσιν ἄν ἡμῖν λίαν ἀλλόγως , ἀναμελῶσθω · ὄν πυθῶσαι τὸ μακαρίως Δαυὶδ · οἱ ὁρανοὶ ἀπολύσονται , σὺ δὲ ὁραῖμενις · ἡ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται , ἡμῖν οὗτοι περιβόλαιον ἐλίξεις αὐτὸς , ἡ ἀλλαγῆσονται · σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ , & τὰ ἔτη σου ἄν ἐκλείψωσι . πῶς τοιγαρὸν μειγνύκων ὁ αὐτὸς ἐπὶ ὁ ἐκ Θεοῦ λόγος , εἰπερ ἐστὶν ἀλλ’ ἢς εἶπεν , ὅτι μετέβη τὸ ἐπρεπεμῶς τὴς ἡ ἀλλοιωτὸν ἔχων , κατωπεφύτηκε μὴν εἰς ὅπερ ἄν ἰλῶ , μεταπεπτωκὲν δὲ ἡς σαρκοῦς φύσιν , ἡμῖν εἰς τὸ φθαρθῆναι πεφυκὸς ; ἄρ’ οὖν ἄχ’ ἄλλος τὴν ἡμῖν μανία παντὶ ; ἡμῖν τοῖς πὸς ἀν θροδιασθεῖ τις .
Lemmas: αλκίμως ἀπός ἐγώ περαίνω ὁ ὑπερέφεσιν , & ὁ ἀσύγκριτος διαφορά · ὅπου ὁ εἰμί ὁ εἴωθα συμβαίνω ὁ διά αὐτός γίγνομαι ὑπερανέχω πάλιν πάσχω , ἵνα οἶδα ὁ φύω αὐτός . ἄκων ὁ ἀρχαῖος μήv ὁ θεῖον ἀμεταποίητος εἰμί · ὁ δέ γε ὁ κτίσις εἰμί ἀλλοιόω ἐγώ σός , ὁ ἀρχή ὕφρων ἔχω ὁ * παραφορά . ὁ ὁ γυνή εἰμί μάλα , ὁ οὖς ἀεὶςα φιλοσοφέω ὁ σφοφῆτης Ἱερεμίας , ἀναφωνέω πρός ὁ Θεός · ὅτι σῦς καθῆμῶς εἰς ὁ αἰών , ὁ ἐγώ ἀπόλλυμι ὁ αἰών . καθίζω γάρ ὡς περ ὡς ἴδιος θρόνος ὁ θεῖον ἀεί βασιλεύω ὁ κατακρατέω ὁ ὅλος , ὁ ὑπό μηδείς ὁ πάθος τυραννέω · ἐγώ δέ ὁ φύσις ἀλλοχωτάτιν ὁ ἀπαραφορὸν κομιδή ἀφρός ἀλλοίωσις ἔχω ἐγώ σός , ἀπόλλυμι ὁ αἰών , ὁ ὁ εἰμί πᾶς τε καιρός ἐγώ χρόνος φθορά ἕννυμι ἐγώ σός . ἅτε οὖν ὁ θεῖον ἥμων ἄν ποτός εἰμί παραξοπὴ ὁ ἴδιος εδραιοτητη , ἡλόω ὡς ὁ πάθος · ἅτε ἄν ὁ φθαρτός ἐγώ ἀλλοιόω φύσις , ὁ ὁ ὁ ἐγώ , κατωπλισθῇσιν ἄν μάργηλις ὁ ἀξέλειαν , ὡς ἄν ἐπαυχέω ὁ ὁ Θείας φύσις ἀρχαῖος , ὡς ἴδιος ; ὁ κτίσις . ἀκούω γάρ ἄλογος . τίς γάρ ἔχω , ὁ ἄν λαμβάνω ; ὅτι δέ εἰμί ἀξέπειος μήv ὁ ἀνάλωσις Θυπαντελῶς ὁ ὁ λόγος φύσις , ἀλλοιωτός δέ Παντή ὁ ἐγώ , κατωπλισθῇσιν ἄν ἐγώ λίαν ἄλογος , ἀναμελῶσθω · εἰμί πυνθάνομαι ὁ μακάριος Δαυίδ · ὁ οὐρανός ἀπολύω , σύ δέ ὁράω · ὁ πᾶς ὡς ἱμάτιον παλαιόω , ἐγώ οὗτος περιβόλαιον ἑλίσσω αὐτός , ὁ ἀλλάσσω · σύ δέ ὁ αὐτός εἰμί , & ὁ ἔτος σύ ἄν ἐκλείπω . πῶς τοιγαρος μειγνυκως ὁ αὐτός ἐπί ὁ ἐκ Θεός λόγος , εἰ εἰμί ἀλλά εἶμαι εἶπον , ὅτι μεταβαίνω ὁ ἐπρεπεμῶς σής ὁ ἀλλοιωτός ἔχω , κατωπεφυτηκω μήv εἰς ὅσπερ ἄν ἱλάσκομαι , μεταπίπτω δέ εἰμί Σαρκοῦς φύσις , ἐγώ εἰς ὁ φθείρω φύω ; ἄρα οὖν ἠχώ ἄλλος ὁ ἐγώ μανία πᾶς ; ἐγώ ὁ ἀναπομπός εἰς θροδιασθεῖ τις .