ocr.mansi_ephesus_t4 mansi_ephesus_t4_0512.2
Αἰτία δὲ μὴδεὶς τῆς μέλλουσης , οὐ γὰρ δυνατὸν ἄνθρωπος ὁποῖος ἂν ἡμῶν ἀνθρώπων , μᾶλλον δὲ ἡ Ἰησοῦ ἀποκαλύψαι λαῶν ἡ ἐκκλησιῶν . ἐπιμελόμεθα δὲ τοὺς ἰατρικοὺς ἔχοντας ἐμπειρίαν , οἱ τὰ ὑπὲρ τῆς σωματικῆς γυναικὸς Ἰησοῦ παθῶν οὐκ ἀλλοῖς παρὰ διὰ σιδήρου καὶ πυρὸς ὑποφέρουσι ἀνάγκας . ἀλλ' ἡττοῦσι ὡς ἀρχαῖς φαρμακίοις καὶ παρακαλοῦσι , περιμένοντες τὴν τῆς τομῆς ἀφορμῶντα καιρόν . ἀνδρεζεῖτε τοίνυν ὡς κυρίῳ , ἡ τῇ ἐαυτῶν πίστι τῇ πρὸς Χριστὸν ἀποκαλύψαι , διαφεύγει σπουδάζετε τῷ Χριστῷ , τῷ ἐνὶ μόνῳ καὶ ἀληθῶς υἱῷ τοῦ Θεοῦ . μνημονεύει ἡ Ἰησοῦ ἁγίων ἡμῶν πατέρων , Ἰησοῦ ἱερατικῶν ὁρῶν ἡς ἁγνίας παρόμιων , οἱ ἡς ἐπὶ περιόδους ἔστωσαν ὀνόμαζον τὴν ἁγίαν παρθένον . τέτοκε γὰρ τὸν Ἐμμανουήλ , ὅς ἐστι Θεὸς ἀληθῶς . γέγονε δὲ σάρξ ὁ λόγος , ἡ γυναικὸς ὑπὲρ σαρκικῶς ἐκ γυναικός , ἐν ἡμῖν Ἀδελφοῖς ἀδελφοὶ τῷ ὑπὲρ πᾶσαν τὴν κτίσιν . ἐκήρυξαν δὲ ἡ δύο παρόμιων Χριστὸς ἀλλ' ἕνα , τὸν αὐτὸν Θεὸν λόγον ἡ ἀνθρώπου κατὰ σάρκα ἐκ γυναικός . οὐ συναφείας ψιλῆ , ἡ ὡς ὡν ἰσότητι μόνῃ Ἰησοῦ ἀξιομάτων συντημένον ἀνθρώπου Θεῷ . ταῦτα γὰρ ἐκείνου τὰ ψυχρὰ ἡ ἀνωφελῆ ἡ γραφικὴ δόγματα . τῷ αὐτῷ δὲ ἡ παθεῖν ἔφασχον σαρκικῶς ὑπὲρ ἡμῶν τὴν θάνατον . ἡ ἀναστῆναι Θείκως παθῆσαντι τῷ τῷ θανάτῳ κρατῆς . ἡξεν τε ἔφασχον Ἰησοῦ ἁλῶν κριτήν . ταύτῃ ὡς εαυτῆς ἀναζωπυρῶντες αἱ τὴν πίστιν , ἀσπίλας ἡ ἀμώμους ἑαυτὰς τηρῆσατε , μὴτε κοινωνοῦντες τῷ μνημονευθέντι , - μὴτε μὴν ὡς διδασκάλῳ ἀποστέχοντες , εἰ μένει λύκος ἀντὶ ποιμένος . ἡ μὴ ταύτῃ ἡμῶν τὴν ὑπόμνησιν τὴν πρὸς αὐτὸν ἡγομένῃ , φρονεῖν ἐλοιτο τὸ διεσραμμένα . τοῖς δὲ γε Ἰησοῦ κληρικῶν , ἡτοι λαϊκῶν διὰ τὴν ὀρθὴν πίστιν κεχωρισμένους , ἡ καὶ ταπεινοῦσι παρ' αὐτοῦ , κοινωνοῦμεν ἡμεῖς . οὐ τὴν ἐκείνου κυροῦντες ἀδίκον ψίφον . ἐπαινούντες δὲ μᾶλλον τοὺς πεπονθότας , χάριν λέγοντες αὐτοῖς . εἰ διενδύζεσθε ὡς κυρίῳ , μακάριοι . ὅτι τῆς δυναμews ἡ τὸ τοῦ Θεοῦ πνεῦμα εἰς ὑμᾶς ἀναπέπτωκεν .
Lemmas: αἴτιος δέ μηδείς ὁ μέλλω , οὖον γάρ δυνατός ἄνθρωπος ὁποῖος εἄν ἐγώ ἄνθρωπος , μᾶλλον δέ ὁ Ἰησοῦς ἀποκαλύπτω λαός ὁ ἐκκλησία . ἐπιμελέομαι δέ ὁ ἰατρικός ἔχω ἐμπειρία , ὁ ὁ ὑπέρ ὁ σωματικός γυνή Ἰησοῦς πάθος οὐ ἄλλος παρά διά σίδηρος καί πυρός ὑποφέρω ἀνάγκη . ἀλλά ἡσσάομαι ὡς ἀρχή φαρμάκιον καί παρακαλέω , περιμένω ὁ ὁ τομή ἀφορμάω καιρός . ἀνδρεζεῖτε τοίνυν ὡς κύριος , ὁ ὁ ἑαυτοῦ πίστις ὁ πρός Χριστός ἀποκαλύπτω , διαφεύγω σπουδάζω ὁ Χριστός , ὁ ἐν μόνος καί ἀληθής υἱός ὁ Θεός . μνημονεύω ὁ Ἰησοῦς ἅγιος ἐγώ πατήρ , Ἰησοῦς ἱερατικός ὁράω εἰμί Ἁγνίας παρόμοιος , ὁ εἰμί ἐπί περίοδος εἰμί ὀνομάζω ὁ ἅγιος παρθένος . τίκτω γάρ ὁ Ἐμμανουήλ , ὅς εἰμί θεός ἀληθής . γίγνομαι δέ σάρξ ὁ λόγος , ὁ γυνή ὑπέρ σαρκικός ἐκ γυνή , ἐν ἐγώ ἀδελφός ἀδελφός ὁ ὑπέρ πᾶς ὁ κτίσις . κηρύσσω δέ ὁ δύο παρόμοιος Χριστός ἀλλά εἷς , ὁ αὐτός θεός λόγος ὁ ἄνθρωπος κατά σάρξ ἐκ γυνή . οὖον συνάφεια ψιλεύς , ὁ ὡς ὡς ἰσότης μόνος Ἰησοῦς ἀξίωμα συντημένον ἄνθρωπος Θεός . οὗτος γάρ ἐκεῖνος ὁ ψυχρός ὁ ἀνωφελής ὁ γραφικός δόγμα . ὁ αὐτός δέ ὁ πάσχω πάσχω σαρκικός ὑπέρ ἐγώ ὁ θάνατος . ὁ ἀνίστημι Θεῖος παθέω ὁ ὁ θάνατος κρατέω . ἄγω τε πάσχω Ἰησοῦς ἅλς κριτής . οὗτος ὡς ἑαυτοῦ ἀναζωπυρέω ὁ ὁ πίστις , ἄσπιλος ὁ ἄμωμος ἑαυτοῦ τηρέω , μήτε κοινωνέω ὁ μνημονεύω , - μήτε μήv ὡς διδάσκαλος ἀποστέγω , εἰμί μένω λύκος ἀντί ποιμήν . ὁ μή οὗτος ἐγώ ὁ ὑπόμνησις ὁ πρός αὐτός ἐγώ , φρονέω αἱρέω ὁ διεσραμμένα . ὁ δέ γε Ἰησοῦς κληρικός , ἤτοι λαϊκός διά ὁ ὀρθός πίστις χωρίζω , ὁ καί ταπεινόω παρά αὐτός , κοινωνέω ἐγώ . οὖον ὁ ἐκεῖνος κυρέω ἄδικος ψίφον . ἐπαινέω δέ μᾶλλον ὁ πάσχω , χάρις λέγω αὐτός . εἰμί διενδύζεσθε ὡς κύριος , μακάριος . ὅτι ὁ δυναμews ὁ ὁ ὁ Θεός πνεῦμα εἰς σύ ἀναπίπτω .