ocr.mansi_ephesus_t4 mansi_ephesus_t4_0355.1
μᾶλλον δὲ ἤδη κατηρῴθωται , κἀν ὧν πίστει διαφέρεται ὀρθῇ , κ κατ’ οὐδένα τρόπον ἀσφαλῶςτη , γράφων δέπε φησιν ὁ σοφιστὴρ Παῦλον νομίζεις ἀληθῆς , κ τὸ τοῦ Χριστοῦ τοῦ ἐξ νεσὶν ἐγερθέντος μυστήριον ἄνε ἀδηλοῦ μα ἀγαπτοῖ , ἵδρατοὶ γίνεσθε , ἀμετακίνητοι , περισσούντες ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ κυρίου πάντως . ἐπε γὰρ πίσεις ὀρθὴ κἀ ἀμώμω τοῦς ἐξ ἔργων ἀγαθῶν καυχήσασιν εὖ μᾶλα συμφέρει , κ ἰσόδρομον ἔχει τῷ συμβολίῳ , ἔχει πα πάντως ἐπ ἀν ὧν παντὶ καλῶ τελειώσεως , κ τὸ ὀρθίως ἔχον εἰς ἀγιασμῶν . λόγμὲν οὖν ἄπας ὁ ὧν ἡμῖν , τῆς ἐνούσης ἡμῖν ἀλχείας κατπιν ἐρχεται , κ ὁμολογεῖ τλῷ ἡττην , ἐπιδεικνύς ὅδος · εἰπ δὲ ἄν κ συγχωρῶμεν ἀξίους , εἰ δίδωσιν ἐπαίνειν , ὧν οὐκ ἄν ἐφίκετο τῆς ἀξίας . εἰ μὲν γὰρ ἔχει τὸ ἐμμεδᾶσαι κατερθοῦν τὸ ποθοῦμενον , δηλαδὴ λησεται μὲν , πολὺ νοσήσας τὸ ἀδρανές , κ τλῷ εἰς τοῦτ μίλησιν ἀκαλαπτεῖτο μηδεὶς ἤ ἐκ μαθυμίων αἰτιαμάτων . ἐς γὰρ ἰδὼ εἴκὼς κατυκλαίμενον διώσεται τοῖς εἰς ἀρετὴν ἀσχημασίς , ἀνθ’ ὅτου λυσαεῖ , σιωπῶν ἡρμῶ . εἰ δὲ ἀπονεῖ , κ δίδω , κ ὁμολογεῖ τλῷ ἡττην , οὐκ αὐτῷ δὴ μᾶλλον τῆς αἰτίας ἀνασθῶμεν , ἀλλ’ ἡμῖν τοῖς οὕτω πειρασμένοις , αἱ παῖς ἤ ἰδίῳ ἀνδραγαθμασίῳν ὑπεροχαῖς κ τοὺς ἀπαντας κοσμεῖν εἰωθότας λόγους οὐδὲν οὐτὲς ἀπερρίψατε . αἰμα μὲν γὰρ ὑμῖν ἀναθῶν κ ἐκ μακρῶν ἤκει χρόνων τὸ βασιλικόν · παρατεθεῖς δὲ νηῖ εἰς δεῦρο , κ ἐτι , καδὰ ὑπετίς ἀκαρμῶ . ἀλλ’ ἰδοὺ δὴ κμᾶ μαλα σαφῶς , κη τῆς ὧν Χριστὸς βασιλείας ἐπιδραπτήσωσι , τὰ αὐτῷ δοκῶντι φρονεῖν τε κ δράειν σπουδάζετε · τοῦτο μὲν , ὡς ἐφίμ , ἔργους τε κἀ αἰμωμάτων δηλαπρεῖσθαι πίστες , κ τῆς ὑμῶν τε κ βασιλείους αὐλὰς τῆ τῆς παρθενίας κατυλαμφαινώσσαι δόξη · τοῦτο δὲ πολυτελεστάτους ἀνισῶσαι ναοὺς τῷ Χριστῷ , κεχρίσθαι γὰρ παρ αὐτῷ τοῖς ἀγίαις ὑμῶν ψυχαῖς μὴ ἤ ἀλλων κμᾶ τῶτο .
Lemmas: μᾶλλον δέ ἤδη κατορθόω , ἐν ὅς πίστις διαφέρω ὀρθός , Κ κατά οὐδείς τρόπος ἀσφαλῶςτη , γράφω Δέπε φημί ὁ σοφιστής Παῦλος νομίζω ἀληθής , Κ ὁ ὁ Χριστός ὁ ἐκ Νεσίν ἐγείρω μυστήριον εἶμαι ἀδηλόω μή ἀγαπτοῖ , ἱδρόω γίγνομαι , ἀμετακίνητος , περισσούντες ἐν ὁ ἔργον ὁ κύριος πάντως . ἔπω γάρ πισεύς ὀρθός καί ἄμωμον ὁ ἐκ ἔργον ἀγαθός καυχάομαι εὕω μῆλον συμφέρω , Κ ἰσόδρομος ἔχω ὁ συμβόλιον , ἔχω πῃ πάντως ἔπος εἰς ὅς πᾶς καλέω τελείωσις , Κ ὁ ὄρθιος ἔχω εἰς ἁγιασμός . λόγμὲν οὖν ἅπας ὁ ὅς ἐγώ , ὁ ἔνειμι ἐγώ ἀλχείας κατπιν ἔρχομαι , Κ ὁμολογέω ἔτλην ἡσσάομαι , ἐπιδείκνυμι ὅδος · ΕΙΠ δέ ἄν Κ συγχωρέω ἄξιος , εἰμί δίδωμι ἐπαινέω , ὅς οὐ ἄν ἐφικνέομαι ὁ ἄξιος . εἰμί μέν γάρ ἔχω ὁ ἐμμεδᾶσαι κατείρω ὁ ποθέω , δηλαδή λανθάνω μέν , πολύς νοσέω ὁ αδρανής , Κ ἔτλην εἰς οὗτος Μίλησι ἀκαλαπτεῖτο μηδείς ἤ ἐκ μαθυμίων αἰτίαμα . εἰς γάρ βλέπω ἵημι κατακλαίω διωθέω ὁ εἰς ἀρετή ἀσχημασίς , ἀντί ὅστις λύω , σιωπή Ἡρμώ . εἰμί δέ ἀπονέομαι , Κ δίδωμι , Κ ὁμολογέω ἔτλην ἡσσάομαι , οὐ αὐτός δή μᾶλλον ὁ αἴτιος ἀνίημι , ἀλλά ἐγώ ὁ οὗτος πειράζω , ὁ παῖς ἤ ἴδιος ἀνδραγαθμασίῳν ὑπεροχή Κ ὁ ἅπας κοσμέω εἴωθα λόγος οὐδείς οὐτὲς ἀπορρίπτω . αἷμα μέν γάρ σύ ἀναθέω Κ ἐκ μακρός ἥκω χρόνος ὁ βασιλικός · παρατίθεμαι δέ νῆ εἰς δεῦρο , Κ ἔτι , Καδά ὑπετίς ἀκαρμῶ . ἀλλά ἰδού δή κάμνω μάλα σαφῶς , καί ὁ ὅς Χριστός βασίλεια ἐπιτρέπω , ὁ αὐτός δοκέω φρονέω τε Κ δράω σπουδάζω · οὗτος μέν , ὡς Εφίμ , ἔργω τε καί αἰμωμάτων δηλαπρειεπομαι πίστα , Κ ὁ σύ τε Κ βασίλειος αὐλή τῆ ὁ παρθενίη κατυλαμφαινώσσαι δόξα · οὗτος δέ πολυτελής ἀνισόω ναός ὁ Χριστός , χρίω γάρ παρά αὐτός ὁ ἅγιος σύ Ψυχή μή ἤ ἀλλος κάμνω τίω .