ocr.mansi_ephesus_t4 mansi_ephesus_t4_0344.8
Αὐ εὐθὼς ἀνθρώπου ἀπροσκυνήσεως μόνον τὸν Ἐμμανουήλ ; μὴ γένοιτο . λῆψις γὰρ πλὴν τοῦτο ἡ ἀπάτη , ἡ πλάνησις . διότισμὴν δὲ κατ᾽ ὀδὼν Ἰβρ τῇ κτίσει λειστροδιδάκτων παρὰ τὸ κτίσαντα ἡς ποιητήν , οἱ τινες μετελλάξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ ψεύδει , κατὰ τὸ γεγραμμένον . οἱ εἰ φρονήσεωςμὴν ἀδελφῶν , τῇ συμμαχουσόμεθα πάντως · φάσκοντες εἶναι σοφοί , ἐμαράνθησαν , ἡ ἡλλαξον τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος ἀφάρτου ἀνθρώπου , ἡ πετεινῶν , ἡ τερηπόδων , ἡ ἑρπετῶν . ἡ γὰρ ἔχει ἡ ἡμεῖς αὐτοῖς ἡ συμφωνία ; ἡ σύμφαρον τοῖς μνημονευθεῖσιν ἐσόμεθα , πλὴν τὸ Θεοῦ δόξαν ἐν τῷ ψεύδει μεταλλάττοντες , ὅν ὁμοιώματι εἰκόνος ἀφάρτου ἀνθρώπου , εἰὼς ἀνθρώπου μόνου , & ἐνὶ Ἰβρ κατ᾽ ἡμᾶς ἀπροσάγοιμὴν τὴν ἀπροσκύνησιν τῷ Ἐμμανουήλ ; τί δὲ ἔχει ἡς αὐτῇ Ἰβρ ἀγγέλων ἡ πλῆθὺς τοῖς εἰς τοῦτο μανίας ἤκασε σιωπητέον ; ἀνεξίτητον δὲ σίμαι πρὸς τὴν ἐπὶ τῇ πεπλανημένῃ γραφῇ , & τῇ Ἰβρ ἐθνῶν ἀγέλην πειθαρχοῦμῃ · μὴ δυσανόητον ἔχει Ἰβρ ἀρχαίων ἀτιμαμάτων τὸ θλάβος . πλανᾶται γὰρ , σίμαι , ἡ μὴ ὀδὼν ἦτον , ἡ πάλαι , ἡ πλὴν εἰς ἀξὺν δὲσεχόσαν ἡγνόησε τείβον . ἡ περὶ τῆς , αἱ τοῖχεν , ὁ μακάριος Παῦλος , ἀποσφραγὼν τὲ αὐτοῖς ἡ λέγων · ἀλλὰ πότε μὴν οὐκ εἰδότες Θεόν , ἐδουλεύσατε τοῖς φύσει μὴ ὄσι Θεοῖς . νῦν δὲ γνοῦντες Θεόν , μᾶλλον δὲ γνωσθέντες ὑπὸ Θεοῦ , πῶς ἐπιστρέφετε πάλιν ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ ἡ πτωχὰ στοιχεῖα , οἷς πάλιν ἀνὼδον δουλεύειν θέλετε ; Ποῖον γὰρ ἐστὶ Θεόν ἐγνώκασι , εἰ μὴ φύσει Θεὸς ὁ Χριστός , εἰς ὃν πεπιστάκασιν ; ἡ εἰ λειστροδιδάκταιν ἀνθρώπῳ , τοῖς τῆς ἀρχαίας πλάνης ἐνέχονται βρόχοις . ἡ ἄν ἀληθὲς ἔφημι ; ἀληθὲς μοι ὄν . Ἀφορᾷ δὴ ὅν ὁ αὐλοχρεῖς βασιλεύ , ὅπως ἐξ ἀναγκαίων ἡδὴ συλλογισμῶν μονονεχὶ συμμαχόμεθα πρὸς γε τὸ δεῖν ἐμαρύναι , ὡς Θεὸν τὸ κατὰ φύσιν , ἀπροσκυνεῖν τὸ ἐκ Θεοῦ πατρὸς φῶτι λόγῳ , μὴ ὅν τῷ κατ᾽ ἡμᾶς σερφινῶτι σχήματι · τῆς ἀμοφοῖν εἰς ἐνότητα συμδρομῆς ἄν ἀν ἰκανὼς ἐχόντος ἀφὸς τὸ ἀφανίσαι τυχὸν τὸ ἡ ἐσθ᾽ ὑπε λυποῦν μᾶς μόνως ἡμῶν ἀνθρωπότητος ὑπολίων . ἀπρολαβέσα γὰρ ἡ τῷ λόγῳ φύσις τὸ ἀνθρώπινον , οὐκ ἀνθρωπότης ἐστὶ μόνῃ · νικῶσα δὲ μᾶλλον ἰδίαν δόξῃ τὸ ἀπροσληφθὲν , ὅν ἀδιλονότως σώζεται δημοιὴν τῆς Θεοπρεποῦς ὑπεροχῆς . ταῦτα φρονούντες οἱ μαθηταί , ἀπροσεκύνησαν λέγοντες · ἀληθὴς Θεὸς υἱός εἶ · καὶ το βαδίζων ἰόντα Ματ βαλέποντες , ἡ ὅν σαρκὶ κατ᾽ ἡμᾶς . ἐπ᾽ ἀκροῦ γὰρ δὴ διέθετο σώματος παραδόξως ὡς Θεός .
Lemmas: αὖος εὐθύς ἄνθρωπος ἀπροσκυνήσεως μόνος ὁ Ἐμμανουήλ ; μή γίγνομαι . λῆψις γάρ πλήν οὗτος ὁ ἀπάτη , ὁ πλάνησις . διοτισμαω δέ κατά ὀδούς Ἰβρ ὁ κτίζω λειστροδιδακτος παρά ὁ κτίζω εἰμί ποιητής , ὁ τις μεταλλάσσω ὁ ἀλήθεια ὁ Θεός ἐν ὁ ψεύδω , κατά ὁ γράφω . ὁ εἰμί φρονέω ἀδελφός , ὁ συμμαχέω πάντως · φάσκω εἰμί σοφός , μαραίνω , ὁ ἀλλάσσω ὁ δόξα ὁ ἄφθαρτος Θεός ἐν ὁμοίωμα εἰκών άπαρτος ἄνθρωπος , ὁ πετεινός , ὁ τερηποδηω , ὁ ἑρπετόν . ὁ γάρ ἔχω ὁ ἐγώ αὐτός ὁ συμφωνία ; ὁ συμπάρειμι ὁ μνημονεύω εἰμί , πλήν ὁ Θεός δόξα ἐν ὁ ψεύδω μεταλλάσσω , ὅς ὁμοίωμα εἰκών άπαρτος ἄνθρωπος , ἠώς ἄνθρωπος μόνος , & ἐν Ἰβρ κατά ἐγώ απροσαγοιμεις ὁ ἀπροσκύνησιν ὁ Ἐμμανουήλ ; τίς δέ ἔχω εἰμί αὐτός Ἰβρ ἄγγελος ὁ πλῆθος ὁ εἰς οὗτος μανία εἰκάζω σιωπητέος ; ἀνεξίτητος δέ σίμαι πρός ὁ ἐπί ὁ πλανάω γράφω , & ὁ Ἰβρ ἔθνος ἀγέλη πειθαρχέω · μή δυσανοειμι ἔχω Ἰβρ ἀρχαῖος ἀτιμαμάτων ὁ θλάβος . πλανάω γάρ , σίμαι , ὁ μή ὀδούς εἰμί , ὁ πάλαι , ὁ πλήν εἰς ἀξὺν δέχομαι ἀγνοέω τείβον . ὁ περί ὁ , ὁ τοῖχος , ὁ μακάριος Παῦλος , αποσφραγοω τε αὐτός ὁ λέγω · ἀλλά πότε μήv οὐ οἶδα Θεός , δουλεύω ὁ φύσις μή ἄκμων Θεός . νῦν δέ γιγνώσκω Θεός , μᾶλλον δέ γιγνώσκω ὑπό Θεός , πῶς ἐπιστρέφω πάλιν ἐπί ὁ ἀσθενής ὁ πτωχός στοιχεῖον , ὅς πάλιν ἀνώδης δουλεύω ἐθέλω ; Ποῖον γάρ εἰμί Θεός γιγνώσκω , εἰμί μή φύσις θεός ὁ Χριστός , εἰς ὅς πίπτω ; ὁ εἰμί λειστροδιδακτος ἄνθρωπος , ὁ ὁ ἀρχαῖος πλάνης ἐνέχω βρόχος . ὁ ἄν ἀληθής φημί ; ἀληθής ἐγώ εἰμί . ἀφοράω δή ὅς ὁ αυλοχρω βασιλεύς , ὅπως ἐκ ἀναγκαῖος ἤδη συλλογισμός μονονεχὶ συμμάχομαι πρός γε ὁ δήω μαραίνω , ὡς θεός ὁ κατά φύσις , απροσκυνεος ὁ ἐκ Θεός πατήρ φάος λόγος , μή ὅς ὁ κατά ἐγώ σερφινῶτι σχῆμα · ὁ ἀμοφοῖν εἰς ενότητα συμδρομεις ἄν εἰς ἱκανῶς ἔχω Ἄφος ὁ ἀφανίζω τυγχάνω ὁ ὁ ἐστώ ΥΠΕ λυπέω μᾶς μόνος ἐγώ ἀνθρωπότης ὑπολίων . ἀπολαμβάνω γάρ ὁ ὁ λόγος φύσις ὁ ἀνθρώπινος , οὐ ἀνθρωπότης εἰμί μόνος · νικάω δέ μᾶλλον ἴδιος δόξα ὁ ἀπροσληφθὲν , ὅς αδιλονοος σῴζω δημόω ὁ θεοπρεπής ὑπεροχή . οὗτος φρονέω ὁ μαθητής , απροσεκυνεος λέγω · ἀληθής θεός υἱός εἰμί · καί ὁ βαδίζω εἶμι ΜΑΤ βάλλω , ὁ ὅς σάρξ κατά ἐγώ . ἐπί ἄκρος γάρ δή διατίθημι σῶμα παράδοξος ὡς Θεός .