ocr.mansi_ephesus_t4 mansi_ephesus_t4_0339.2
Βρεῖ δέ τις , κατὰ τὸ εἰκός , τίνὰ δὴ οὖν τέπαχον ἡ ἀγνὰ παρθένος ; τὸν ἄνθρωπον , ἢ τὸν ἐκ Θεὸν λόγον ; φαμὲν δὲ ἡμεῖς · ἑ τούτῳ γὰρ ἐστὶν ἡ πλάνησις , ἡ τὸ * ἀμαρτάνειν τοῦ ἀρετῶντος τὴ ἀλήθειας . μὴ γὰρ μοι διέληψ μὴ τὴν ἑνωσιν , ἡ μὴδὲ διῦδος εἰς ἄνθρωπον * ἰδικός , ἡ εἰς Θεόν , ἑμαρτόσωσιν ἡμῖν ἀνατύπης τὸν Ἐμμανουήλ · μὴ ἄρα τις * ἡμῖν εἰκῶτος δῆμαρμυσιται , φρονεῖν ἐλαιομὲς ὁρθὸν μὴν οὐδὲν , ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον , ὁ ἡ διὰ τῆς ἀγνίας κατεδικάσθη γραφῆς . οὐδὲ γὰρ τις ἑφὶ τῷ τῷ Χριστῷ μαρτυρῶ · ὁμῶς δὲ ἀγαπητεῖ , μνήσθητε τῶν ῥημάτων τῶν προφητῶν , ὑπὸ τῶν ἀποστόλων τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὅτι ἐλῦσιν ἡμῖν , ὅτι ἐπ’ ἐσχάταις τῶν χρόνων ἐλσονται ὡς ἐμπαικτικοὶ ἐμπαικτικοί , κατὰ τὰς ἑαυτῶν ἐπιθυμίας πορδολάμβον τῶν ἀσεβειῶν . ὅτοι εἰσιν οἱ ἀποδιεξίζοντες , ψυχικοὶ , πνεῦμα μὴ ἔχοντες . οὐ διοςμεῖσιν ὡς ἄρα κατ’ οὐδὲν τρόπον , εἰτε δεῖ μάλιστα τὸ διὸ φαίνναι μὴ τὴν ἑνωσιν , ἡ ἀνὰ μέρος ἐκάτερον νοεῖν . ἐσέων οὖν , ὅτι Θεορεῖ μὲν τινὰ φύσεων διαφορὰν ὁ νοῦς . ταυτὴν γὰρ ἐστὶ τὴ * Θεότητι ἡ ἀνθρωπότητι · εἰσδύζεται δὲ ὡμὶ ταῖς περὶ τούτων ὁνοίαις ἡ τὴν ἀμαρτίαν εἰς ἐνότητα συνδρομῶν . οὐχὼν * Θεὸς μὲν ἐξῆφω τὸ πατὴρ ὡς Θεὸς , ἐκ παρθένου δὲ ἄνθρωπος . ὁ γὰρ ἐκ Θεοῦ πατὴρ ἀποβήθης ἡ εἴπερ νῦν ἀναλάμψας λόγος , γηγενὴς ἡ λέγεται ἐκ γυναικός , καταφωτισθὲς ὡς ἀνθρωπότητι , ἡ καθεῖς ἑαυτὸν εἰς ὅπερ ἡκ λῦ . ὡς ἑνα μετἡν κακονομῶς , ἀλλ’ ἑνα Θεὸς εἶναι πιστεύται , ἡ ὡς εἶδεν τὴν κατ’ ἡμᾶς περηνὸς ἐπὶ γῆς . οὐχ ὡς ὡς ἀνθρώπω κατοικῶς , ἀλλ’ ὡς αὐτὸς * κατὰ ἀληθείαν ἀνθρώπος γηγενής , μὴ τοῦ τὴν ἰδίαν ἀνασώστασαι δόξαν . ἡ γοῦν ὁ Θεοπότος Παῦλος τὸ πολὺ τῆς ἀληθῶν ὁμοσιότητος διεσηκότης , ἡ ἀμετρήτω διαφορᾷ διεχωρισθῶς , εἰσπράττει τὴν ἀνθρωπότητα , συλλήγων εἰς ἐν οἰκονομικῶς , ἑ ἐξ ἀμφοῖν τὸν ἑνα κατιστημαίνων
Lemmas: βρίσκω δέ τις , κατά ὁ εἰκός , τις δή οὖν τέπαχον ὁ ἁγνός παρθένος ; ὁ ἄνθρωπος , ἢ ὁ ἐκ θεός λόγος ; φημί δέ ἐγώ · ὅς οὗτος γάρ εἰμί ὁ πλάνησις , ὁ ὁ * ἁμαρτάνω ὁ ἀρετάω ὅς αλήθεια . μή γάρ ἐγώ διαλαμβάνω μή ὁ ἔνειμι , ὁ μηδέ διυδωρ εἰς ἄνθρωπος * εἰδικός , ὁ εἰς Θεός , ἁμαρτάνω ἐγώ ἀνατυπέω ὁ Ἐμμανουήλ · μή ἄρα τις * ἐγώ ἔοικα δημαρμυσιος , φρονέω ἐλαιομὲς ὀρθός μήv οὐδείς , ἐκεῖνος δέ μᾶλλον , ὁ ὁ διά ὁ Ἁγνίας καταδικάζω γραφεύς . οὐδέ γάρ τις ἑφὶ ὁ ὁ Χριστός μαρτυρέω · ὁμῶς δέ ἀγαπάω , μιμνήσκω ὁ ῥῆμα ὁ προφήτης , ὑπό ὁ ἀπόστολος ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅτι λύσις ἐγώ , ὅτι ἐπί ἔσχατος ὁ χρόνος ἐλαύνω ὡς εμπαικτικός εμπαικτικός , κατά ὁ ἑαυτοῦ ἐπιθυμία πορδολάμβον ὁ ἀσέβεια . ὅτῳ εἰμί ὁ ἀποδιεξίζοντες , ψυχικός , πνεῦμα μή ἔχω . οὖον διοςμεῖσιν ὡς ἄρα κατά οὐδείς τρόπος , εἴτε δεῖ μάλιστα ὁ διό φαίνω μή ὁ ἔνειμι , ὁ ἀνά μέρος ἐκάς νοέω . σός οὖν , ὅτι θεορέω μέν τις φύσις διαφορά ὁ νόος . αὐτός γάρ εἰμί ὅς * θεότης ὁ ἀνθρωπότης · εἰσδύω δέ ὡμὶ ὁ περί οὗτος ονοια ὁ ὁ ἁμαρτία εἰς ενότητα συνδρομή . οὐχὼν * θεός μέν ἐξάπτω ὁ πατήρ ὡς θεός , ἐκ παρθένος δέ ἄνθρωπος . ὁ γάρ ἐκ Θεός πατήρ ἀποβαίνω ὁ εἴπερ νῦν ἀναλάμπω λόγος , γηγενής ὁ λέγω ἐκ γυνή , καταφωτίζω ὡς ἀνθρωπότης , ὁ Καθεῖς ἑαυτοῦ εἰς ὅσπερ ἡκ λύω . ὡς ἑνοι μέτειμι κακονομαω , ἀλλά ἑνοι θεός εἰμί πιστευτής , ὁ ὡς ὁράω ὁ κατά ἐγώ περαίνω ἐπί γῆ . οὐ ὡς ὡς ἄνθρωπος κάτοικος , ἀλλά ὡς αὐτός * κατά ἀλήθεια ἄνθρωπος γηγενής , μή ὁ ὁ ἴδιος ἀνασῴζω δόξα . ὁ γοῦν ὁ θεοποος Παῦλος ὁ πολύς ὁ ἀληθής ομοσιοτητη διεσηκοος , ὁ ἀμετρητος διαφορά διαχωρίζω , εἰσπράσσω ὁ ἀνθρωπότης , συλλήγω εἰς ἐν οἰκονομικός , ὅς ἐκ ἄμφω ὁ ἑνοι κατιστημαιναω