ocr.mansi_ephesus_t4 mansi_ephesus_t4_0333.1
Εἴπα εἰπέ μοι , Φίλιππε · χεῖρομαθὴς ὢν ἀγαν , τὸν ὅστι νμὴ ὑφεςηκότιε πατέρα κατιδέεν ἡξις , λῶγω · κλεμε δεῖξον ἡμῖν τὸν πατέρα , νμὴ ἀρκεῖ ἡμῖν ; ἡ γοῦν τὸν οὐκ ὂντι κ , ἀνυπόστατον · ἀλλ' ὁ μὴν φαίνεται ἀν μελιόντως οὐδὲν , ὅτε τὸν ὁπιπε κ , ὑφεςηκότι . εἴπερ οὖν ἐστι τὸ μηδὲν ὁ μὴς , ἀτε δὴ μὴ ὑφεςηκὸς , κατὰ γε τὸ ἐκείνων σχῆλιον Ὡράτῳ , εἰς εἰκὼνα κ , γνῶσιν ἀκελβὴ τῷ πατὸς ἑαυτὸν ἡμῖν ἀνὸστα παρεκείμισε , λέγων · τοσοῦτον χρόνιον μεθ' ἡμῶν εἰμί , κ , οὐκ ἐγνῶκάμε Φίλιππε ; ὁ ἰδρακὸς ἐμέ , ἰδράκε νμὴ B τὴν πατέρα · ἡ πιστεύεις , ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατεί , κ , ὁ πατὴρ ἐν ἐμοὶ ἐστιν ; ἐγὼ κ , ὁ πατὴρ οὐ ἐσμὴ ) ἀλλ' ἂν ἀν οἴμαί πε τὴν ὑφεςηκότι καπιθρῆσκεῖ τις οὐ γε τῷ μὴ ὑφεςηκότι · εἰ' ἀν ὁνοοῖτο ποτε κ , τούτων εἰς ἀπαν τῷ μὴ ὑπάρχοντι τὸ ὑπάρχον · ἔσται δὲ ὅπως ἐν υἱὸ μὴ ) ὁ πατὴρ , ὁ υἱὸς δ' οὐ ἐν τῷ πατεί ; ἡ κ , ἐπιμον εἰπέιν , ὡς εἰ μηέστιν ὁ λογὼ ἐν ὑπάρχει τῇ κασ' ἑαυτῇ , κωδὴμλιετον ἀν νμὴ αὐτὸς ὁ πατὴρ , ἐχων μὴ ) ἐν ἑαυτῷ τὸ μηδὲν , νωμὴρῳ · δὲ ὑπάρχειν ἐν τῷ μηδενί ; τὸ γὰρ οὐ ὂν ὅλος , ὅδ' ἐν ἀν νοοῖτω λοιπὸν , κ , ἂν ἀεχας μὴ ) ὁ λόγος . πλεῖσιμ γὰρ ὁσίων ἐν ἑαυτῷ τιμ ἀποτίαν νοοεῖ . περὶσπητιν δὲ ὅμως εἰς τὲ ἀποχὲς τῆ ) δι' ὁσαντίας τὸ δόγμα . καπιπεθῆποι δ' ἀν τις εἰκότες , τίνα δὴ ἔσπου ἐν τῷ υἱὸ τῷ μὴ λαχόντι τὸ εἶναι , πὶ ὂντι πεποιήκων ὁ πατὴρ . εἰ δὲ δὴ τις ἐροῖτο , πότερα τοῖς ὅτι τὲ εἶναι καλόν , ἡ γὼν τὸ μὴ εἶναι τυχόν ; φαίη τις ἀν ἄθις , ὅτι τὸ εἶναι . ὁ γὰρ πῆς ἐκ θεὶ ποτε τὸ εἶναι δὶς , ἀγαθὸς ὅτι μάλισα κεχρηματικέτε , κ , ἐστιν ὁ δημιουργὸς · ἔχοι γὰρ ἀν ὁδε τὸ χρήμα τῇ φύσει . ἄκων ἐν ἀμένοστιν ἡ κτίσις , ἡπερ ὁ δι' ἐ τὲ πάντα παρήχθη ὁποὺς ἡμῖστιν · ὁ μὴ ) γὰρ ἐχ ὑφεςηκὼαι λέγεπιν , τὸ δὲ ὑφεςηκε , νμὴ ἐν τῷ εἶναι νοοεῖται . ὁ τῆς τῆ ) ὁνοων ἀποτίας , ἀπαγε τῆς δυσφημίας . ζῶν γὰρ ὁ λόγὼ τῷ Θεῷ , κ , ἐνεργὴς , καθὐ γῆροπται . πηγάρπει κμὶ ἐφασκων , ἐγὼ εἰμι ἡ ζωὴ . ἀλλ' ἂν ἀν νοοῖτο ζωὴ , μὴ ὑφεςηκὼς · ζωὴ διέστι κατὶ φύστιν , ὅγαλίσεται γὰρ ἀδαμὸς . τὸ δὲα μὴ ὑφεςάιναι λέγμεν τὸν ἐκ Θεὸ πεφηγὸτι λέγον , Ἰδιδηρόημα σαθρόν , νμὴ φρενὸς ἀπόθρασμα τὸς * λιθιδὸς . Μωσέε γὰρ ἐφασκων αὐτὶς , ἐγώ εἰμι ὁ ὤν . τὸ δὲ ἐν ἀληθὼς ἐν ὑποσάσει τῇ κασ' ἑαυτὸ σαζοῦμεν , πῶς ἀν νοοτὼ τατε μὴ ἑφεςηκὸς ; ἄκων τῆ ) τῇ δὲ διελιφρότων καθεσεμβὺ εχούτις τὸ εἰς ἀρχον ἀμαθὲς .
Lemmas: εἶπον εἶπον ἐγώ , Φίλιππος · χειρομανθανω εἰμί ἄγαν , ὁ ὅστις νή ὑφίημι πατήρ κατοράω ἦξις , λωγάω · κλεμε δείκνυμι ἐγώ ὁ πατήρ , νή ἀρκέω ἐγώ ; ὁ γοῦν ὁ οὐ εἰμί Κ , ἀνυπόστατος · ἀλλά ὁ μήv φαίνω εἰς μελίζω οὐδείς , ὅτε ὁ ὁπιπε Κ , ὑφίημι . εἴπερ οὖν εἰμί ὁ μηδείς ὁ μείς , ἅτε δή μή ὑφίημι , κατά γε ὁ ἐκεῖνος σχῆλιον ὁράω , εἰς εἰκών Κ , γνῶσις ἀκελβὴ ὁ πάτος ἑαυτοῦ ἐγώ άνοστος παρεκειμισος , λέγω · τοσοῦτος χρόνιος μετά ἐγώ εἰμί , Κ , οὐ γιγνώσκω Φίλιππος ; ὁ ἰδρακὸς ἐγώ , ἰδράκε νή B ὁ πατήρ · ὁ πιστεύω , ὅτι ἐγώ ἐν ὁ πατέω , Κ , ὁ πατήρ ἐν ἐγώ εἰμί ; ἐγώ Κ , ὁ πατήρ οὖον σμάω ) ἀλλά εἄν εἰς οἴομαι μετά ὁ ὑφίημι καπιθρῆσκεῖ τις οὖον γε ὁ μή ὑφίημι · εἰμί εἰς ὄνομαι ποτός Κ , οὗτος εἰς ἅπας ὁ μή ὑπάρχω ὁ ὑπάρχω · εἰμί δέ ὅπως ἐν υιός μή ) ὁ πατήρ , ὁ υἱός δέ οὖον ἐν ὁ πατέω ; ὁ Κ , ἐπιμον εἶπον , ὡς εἰμί μηέστιν ὁ λόγος ἐν ὑπάρχω ὁ κάσα ἑαυτοῦ , κωδημλιιημι εἰς νή αὐτός ὁ πατήρ , ἔχω μή ) ἐν ἑαυτοῦ ὁ μηδείς , νωμὴρῳ · δέ ὑπάρχω ἐν ὁ μηδείς ; ὁ γάρ οὖον εἰμί ὅλος , οδός ἐν εἰς νοέω λοιπός , Κ , εἄν ἀεχας μή ) ὁ λόγος . πλέω γάρ ὅσιος ἐν ἑαυτοῦ Τιμ ἀποτίαν νοόω . περὶσπητιν δέ ὅμως εἰς τε αποχή τῆ ) διά ὁσαντίας ὁ δόγμα . καπιπεθῆποι δέ εἰς τις ἔοικα , τίς δή ἕπω ἐν ὁ υιός ὁ μή λαγχάνω ὁ εἰμί , ἐπί εἰμί ποιέω ὁ πατήρ . εἰμί δέ δή τις εἴρω , πότερος ὁ ὅτι τε εἰμί καλός , ὁ γῆ ὁ μή εἰμί τυγχάνω ; φημί τις εἰς Ἄθις , ὅτι ὁ εἰμί . ὁ γάρ πῆς ἐκ θέω ποτός ὁ εἰμί δίς , ἀγαθός ὅτι μαλίζω χρηματίζω , Κ , εἰμί ὁ δημιουργός · ἔχω γάρ εἰς ὅδε ὁ χρήμα ὁ φύσις . ἄκων ἐν ἄμενος ὁ κτίσις , ὅσπερ ὁ διά εἰ τε πᾶς παράγω Ὀποῦς ημιειμι · ὁ μή ) γάρ ἐκ ὑφίημι λέγω , ὁ δέ ὑφίημι , νή ἐν ὁ εἰμί νοέω . ὁ ὁ τῆ ) ὄνομαι ἀποτίας , ἀπάγω ὁ δυσφημία . ζῶ γάρ ὁ λόγος ὁ Θεός , Κ , ἐνεργός , Κάθυ γράφω . πηγάρπει κίς φάσκω , ἐγώ εἰμί ὁ ζωή . ἀλλά εἄν εἰς νοέω ζωή , μή ὑφίημι · ζωή διίστημι κράς φῦστις , ογαλισετα γάρ Ἀδάμ . ὁ δέος μή ὑφεςάιναι λέγω ὁ ἐκ Θεός φηγός λέγω , ιδιδηροαμαω σαθρός , νή φρήν ἀπόθρασμα τός * λιθίς . Μωσέε γάρ φάσκω αὖτις , ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί . ὁ δέ ἐν ἀληθής ἐν ὑποσαίνω ὁ κάσα ἑαυτοῦ σῴζω , πῶς εἰς νοοτὼ Τάτος μή ἐφίημι ; ἄκων τῆ ) ὁ δέ διαλείφω καθεσεμβὺ ἔχω ὁ εἰς ἄρχω ἀμαθής .