ocr.mansi_ephesus_t4 mansi_ephesus_t4_0310.2
B Τεθαύμακα τοίνυν , εἴπερ ὅλως ὁδοιοζῶνσι τινες , πότερον Θεοτόκος , ἢ μὴ , λέγοιτ' ἂν ἡ ἁγία παρθένος . εἰ γὰρ ἐστὶ Θεὸς ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς , πῶς ὁ Θεοῦ τις πένθος ἡ ἁγία παρθένος ; ταύτην γὰρ τῶι πᾶσιν παρθένους οἱ Θεοπέσοι μαρτυροῦσι , κἂν εἰ μὴ τῆς λέξεως πεποιλῶται μνήμην , ἐπὶ φρονεῖν δεδοχάμεθα παρὰ τῶν ἁγίων πατέρων . ἡ γοῦν ὁ τῆς αὐδίας μνήμης πατὴρ ἡμῶν Ἀθανάσιος τῆς Ἀλεξανδρείας ἐκκλησίας κατακοσμήσας τὴν ὁροῦν ἐφ' ἑλὸς ἐπεσὶ πασαράχωντα ἡμῖν τὸν ἀριθμὸν , ἡμῖν ταῖς τῆς ἀνοσίων ἀρρετῶν ἀρεσολογίας ἀμαχὸν τινα ἡμῖν ἀποσολιμὴν ἀντιτάττων σύνεσιν , ἡ οἷον ἀστροματῶν τινὶ μὲν τοῖς ἰδίοις συγγράμμασι καταδφαίνων τὴν ὑπ' ἐρανὸν , ἡ ἐπ' ὀρθότητι , ἡ * Δοββεῖα δογμάτων παρὰ παντὸν μαρτυρῶν , τὸ περὶ τοῦ ἁγίου ἡμῶν ἡ ὁμοούσιον τριάδος σωτηρίας βιβλίον , ἐν τῷ τρίτῳ λόγῳ , αἰεὶ τε ἡ κάτω Θεοτόκον ἀποκαλεῖ τὴν ἁγίαν παρθένον . κεχρήσομαι δὲ ταῖς αὐτῆς φωναῖς ἀναγκαίως , αὐταῖς λέξεσιν ἐγχείσας ὧδε . Ἐμοῦς τοίνυν ὅσος ἡ χαρακτήρ τῆς Θείας γραφῆς , ὡς πολλάκις εἴρηκα , διπλὴν εἶναι τὴν περὶ τοῦ σωτῆρος ἐπαγγελίαν ἐν αὐτῇ · ὅτι αἰεὶ τε Θεὸς ἦν , ἡ , εἰν ὁ υἱὸς , λόγος ὁν ἡ ἀπαύγασμα ἡ σοφία τῷ πατρὸς · ἡ ὅτι ὑστερὸν δὲ ἡμᾶς σάρκα λαβὼν ἐκ παρθένου τῆς Θεοτόκου Μαριάς , ἀνθρώπος γέγονε . ἡ μετ' ἕτερα ἀολίαν . πολλοὶ γοῦν ἄγιοι γεγονόσι , ἡ καθαροὶ πάσης ἁμαρτίας . Ἰερεμίας δὲ ἡ ἐκ κοιλίας ἡγιασθη . ἡ Ἰωάννης ἐτι κυοφορούμενος ἐκτίττοντο ὁν ἀγαλλιάσει ἐπὶ τῇ φωνῇ τῆς Θεοτόκου Μαριάς . ἀξιόχρεως μὲν οὖν ὁ ἀνήρ , ἡ παρατεῖσαι ἀφέπτον , ὡς οὐκ ἂν ἐφη τι τῆς ὅσα μὴ ἐστὶ τοῖς ἱεροῖς συμβαίνοντα λόγοις . πῶς γὰρ ἂν ἀμάρτοι τ' ἀληθὲς ὁ λαμπρὸς ὅτω ἡ ζηλωθὲν , ἡ , ὁν αὐτῇ τῇ ἁγίᾳ ἡ μεγάλη συνόδῳ , τῇ ὁν Νικαῖα φημῖ , κατὰ καιρὸς συναγνομεύσας , ἀφὸς ἀπασίν πεθαυμασμένος ; ὅτω μὲν γὰρ τῶν τῆς ἐπισκοπῆς διεῖπε ὁρόν · ἐτέλει δὲ μᾶλλον ὁν κληρικοῖς , πλὴν ἀρχινοίας ἐνεκα , ἡ τῆς ἄλλης ἐπιεικείας , ἡ ἰχνὺς ὁρχαν ἡ ἀσυγκλείτου φρενός , παρελήφθη μὲν τῇ νικαῖα ὥρα τῆς μακαρίας μνήμης Ἀλεξάνδρου τῆς ἐπισκοπῆς . σωλὺν δὲ τῷ ἀρεσβύτῳ οἷα περ υἱὸς πατρὶ , ποδηνῶν εἰς ἕκαστα τῆς χρησίμων , ἡ τῶι ἐφ' ἕκασω τῆς ἀρεστικῶν ὁδὸν εὐμαλῶς παραδεικνύς .
Lemmas: B θαυμάζω τοίνυν , εἴπερ ὅλως ὁδοιοζῶνσι τις , πότερος Θεοτόκος , ἢ μή , λέγω εἄν ὁ ἅγιος παρθένος . εἰμί γάρ εἰμί θεός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , πῶς ὁ Θεός τις πένθος ὁ ἅγιος παρθένος ; οὗτος γάρ ὁ πᾶς παρθένος ὁ θεοπιπτω μαρτυρέω , κἀν εἰμί μή ὁ λέξις πεποιλῶται μνήμη , ἐπί φρονέω δοκέω παρά ὁ ἅγιος πατήρ . ὁ γοῦν ὁ ὁ αὔδιος μνήμη πατήρ ἐγώ Ἀθανάσιος ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐκκλησία κατακοσμέω ὁ ὁράω ἐπί ἕλος ἔπος πασαράχωντα ἐγώ ὁ ἀριθμός , ἐγώ ὁ ὁ ἀνόσιος ἀρετή αρεσολογιος ἄμαχος τις ἐγώ αποσολιμεις ἀντιτάσσω σύνεσις , ὁ οἷος αστροματη τις μέν ὁ ἴδιος σύγγραμμα καταδφαιναω ὁ ὑπό ἐρανός , ὁ ἐπί ὀρθότης , ὁ * Δοββεῖα δόγμα παρά λήγω μαρτυρέω , ὁ περί ὁ ἅγιος ἐγώ ὁ ὁμοούσιος τριάς σωτηρία βιβλίον , ἐν ὁ τρίτος λόγος , ἀεί τε ὁ κάτω Θεοτόκος ἀποκαλέω ὁ ἅγιος παρθένος . χράω δέ ὁ αὐτός φωνή ἀναγκαῖος , αὐτός λέξις ἐγχέω ὧδε . Ἐμοῦς τοίνυν ὅσος ὁ χαρακτήρ ὁ Θείας γραφεύς , ὡς πολλάκις εἴρω , διπλός εἰμί ὁ περί ὁ σωτήρ ἐπαγγελία ἐν αὐτός · ὅτι ἀεί τε θεός εἰμί , ὁ , ἐν ὁ υἱός , λόγος εἰμί ὁ ἀπαύγασμα ὁ σοφία ὁ πατήρ · ὁ ὅτι ὕστερος δέ ἐγώ σάρξ λαμβάνω ἐκ παρθένος ὁ Θεοτόκος Μαριάς , ἄνθρωπος γίγνομαι . ὁ μετά ἕτερος ἀολίαν . πολύς γοῦν ἅγιος γίγνομαι , ὁ καθαρός πᾶς ἁμαρτία . Ἰερεμίας δέ ὁ ἐκ κοιλία ἁγίζω . ὁ Ἰωάννης ἔτι κυοφορώ κτίζω εἰμί ἀγαλλιάω ἐπί ὁ φωνή ὁ Θεοτόκος Μαριάς . ἀξιόχρεως μέν οὖν ὁ ἀνήρ , ὁ παρατείνω ἀφέπτον , ὡς οὐ εἄν φημί τίς ὁ ὅσος μή εἰμί ὁ ἱερός συμβαίνω λόγος . πῶς γάρ εἄν ἁμαρτάνω τε ἀληθής ὁ λαμπρός ὅστις ὁ ζηλόω , ὁ , εἰμί αὐτός ὁ ἅγιος ὁ μέγας σύνοδος , ὁ εἰμί Νίκαια φημί , κατά καιρός συνάγω , Ἄφος ἅπας θαυμάζω ; ὅστις μέν γάρ ὁ ὁ ἐπισκοπή διέπω ὄρνυμι · τελέω δέ μᾶλλον εἰμί κληρικός , πλήν αρχινοια ἕνεκα , ὁ ὁ ἄλλος ἐπιείκεια , ὁ ἰχνὺς Ορχάν ὁ ασυγκλειος φρήν , παραλαμβάνω μέν ὁ Νίκαια ὥρα ὁ μακάριος μνήμη Ἀλέξανδρος ὁ ἐπισκοπή . σωλὺν δέ ὁ ἀρεσβύτῳ οἷος περ υἱός πατήρ , ποδηνῶν εἰς ἕκαστος ὁ χρήσιμος , ὁ ὁ ἐπί Κάσος ὁ αρεστικως ὁδός ευμηλον παραδείκνυμι .