ocr.mansi_ephesus_t4 mansi_ephesus_t4_0589.1
σαρχὴν ὧδε , ὑτοῖ ἀνομοι , σπέρμα μοιχῶν ἡ πόρνης . Ἐν τίνι ἐξυφήσατε , ἡ ἐπὶ τίνα ὑψώξατε τὸ ὄμμα ὑμῶν ; οὐχ ὑμεῖς ἐστε τέκνα ἀπωλείας , σπέρμα ἀνομῶν ; τέκνα γὰρ ἀπωλείας κατὰ ἀλήθειαν , ἡ ἀνομῶν σπέρμα , οἱ τὸ ἀγοράσαντα αὐτὸς δεσπότην ἀρνησάμενοι · ἡγοράσθημεν γὰρ τιμῆς , ἡ ἀφθαρτοῖς , ἀργυρίῳ , ἡ χρυσίῳ , ἀλλὰ τιμῆς αἵματι ὡς ἀμνῶς ἀμώμου ἡ ἀσπίλα Χριστοῦ · αἴμα δὲ ἀνθρώπου κοινῆ , ἡ ἐνὸς τῶν καθ’ ἡμᾶς , πῶς ἄν ἐξῆλθε τὴς οἰκουμενῆς ἀντιξίου ; πῶς δὲ ἡς εἰς ὑπὲρ πάντων ἀπεθάνε , ἵνα πάντας σώση ; πῶς αὐτὸς χρησθῶμεν , οἱ τὸν ἀληθῆ , ἡ φύσει Θεὸν ἡ ἐπιγραφόμενοι ; πῶς αὐτὸν λατρεύομεν , οἱ τὸ σερσεῖν τῇ κτίσει παρά τὸν κτίσαντα παρατετάμενοι ; ἀλλὰ γὰρ , ὡς ἐφ’ ὧν ἀρτίως , ἀχαραίεσθι τινες τῇ τῷ σωτῆρι ἡμῶν ἡμερότητι , ἀρνύμενοι τὸν δεσπότην , ἀποσείοντες τὴς δουλείας τὸν ζυγόν · ἵνα ἡ περὶ αὐτὸν λέγῃ Χριστὸς διὰ φωνῆς ἀφροφῆται · καὶ αὐτοῖς , ὅτι ἀπεδήμησαν ἀπ’ ἐμοῦ . δεῖλαι οἱ ἐσται , ὅτι ἡσπίθησαν εἰς ἐμέ . ἐγὼ δὲ ἐλυτρωσάμεν αὐτὸς , αὐτοὶ δὲ κατελάλησαν κατ’ ἐμοῦ ψευδῆ · καὶ ψεύδονται γὰρ τῆς τῷ σωτῆρι ἡμῶν δόξης ἡς , ὑπερχῶς οἱ τῆς τῶν φαρσαίων σκαιότητος , ἡ ἀνοσιότητος μιμηταί · οἱ χριστιανῶ μὲν ἀφρόσωπον περιτιθέντες ἑαυτοῖς , ἰουδαϊζῶν δὲ τὴν διάνοιαν ἔχοντες · οἱ γλώσσαν ἐπιποχότοτες πικρὰν ἡ ἰοβόλον , ἵνα ἡ αὐτὸς αὐτὴν λέγῃ Χριστὸς τὸ διὰ φωνῆς Ἱερεμίας · ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς σέ , τὴν ὑβριστριαν , λέγει κύριος . Ἰουδαῖοι μὲν οὖν οἱ παλαιοὶ κατεπεφύοντο τὸ πάντων ἡμῶν σωτῆρα Χριστὸν ἐπεπτήδων , ὡς θῆρες · ὡς λιθοῖς ἐβαλον δεσποτέυντα , ἡ σῴζοντι · εἶπὶ πρὸς αὐτὸς ἐφάσκειν ὁ σωτῆρ · πολλὰ καλὰ ἔργα ἐδείξα ὑμῖν ἐκ τοῦ πατρός μου , διὰ ποῖον αὐτὸν ἔργον λιθοβόλητέ με ; οἱ δὲ αὐτὸς αὐτὸν ἐλεγον · περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθοβολοῦμε σέ , ἀλλὰ περὶ βλασφημίας · ὅτι σὺ ἀνθρώπου ὢν , ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν . ταῦτα μὲν ἀρχαίων Ἰουδαίων τὴ κατὰ τὸ σωτῆρι ἡμῶν ἐγκλήματα · οἱ δὲ τῆς ἐκείνων ἀνοσίας ἡ ἀνοσιότητος ἐμπλατὶ πάλιν ἐγκαλῶσι , λέγοντες · διὰ τὸ σὺ ἀνθρώπου ὢν ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν ; ὦ ἀνόητε καὶ ἀδιευρώτιστε , ἡ συνήκας τὸ μυστήριον . ὁ γὰρ ἀνθρώπου ὢν ἐποίησεν ἑαυτὸν Θεόν · ἀλλὰ Θεὸς ὢν φύσει , γένον ἀνθρώπου ἀξίπτος ἡ ἀσυγχύτως · ὁ τὸ ἐκ Θεοῦ πατρὸς ἔχων ἀπόρρητον γέννησιν , ὑπέμεινε γέννησιν κατὰ σάρκα τὴν ἐκ γυναικός , ἡ χερουβιτικὸν εἶδος ἀνθρώπου , ἵνα ἡμᾶς σώση · γένον κατιστὲ διὰ σέ , ἡ ἐμενε δι’ ἑαυτὸν ὅπερ ἦν . ἐπιγνῶθι τοίνυν ὃν σαρκὶ γεννηθέντα τὸν μονογενῆ · ὁμολογήσαι εἶναι Θεὸν τὸν δι’ ἡμᾶς ἀνθρωπωθέντα · ἑαυτὸν παρίστησί σοι , λέγων · αὐτὸς ὁ λαλῶν πάρειμι · λελάληκε γὰρ τοῖς ἀρχαιοτέροις τὸν νόμον διὰ Μωυσέως · παραγενόμενος δὲ μὲν σαρκός . δέχου μάρτυρας τὰς ἀρχὰς ἀφροφῆτας · τί φησιν ὁ Βαρούχ , μωνοῦχῃ ἡ δεκχὼν χεῖρι τὸν Ἐμμανουήλ ; ἄτος ὁ Θεὸς ἡμῶν , ἡ λογισθήσεται ἐπὶ Θεὸς αὐτὸν . ἔξειρε πασαν ὁδὸν ἐπιστήμης , ἡ ἐδώκεν αὐτὸν Ἰακὼβ τῷ παιδὶ αὐτοῦ , ἡ Ἰσραὴλ τῷ ἡγαπημένῳ ὑπ’ αὐτοῦ . μὲν ταῦτα ἐπὶ τῆς γλῶς ἀφθῆν , ἡ τοῖς
Lemmas: σαρχός ὧδε , ὕω ἄνομος , σπέρμα μοιχός ὁ πόρνη . ἐν τίς εξυφημι , ὁ ἐπί τίς ὑψόω ὁ ὄμμα σύ ; οὐ σύ εἰμί τέκνον ἀπώλεια , σπέρμα ἀνομέω ; τέκνον γάρ ἀπώλεια κατά ἀλήθεια , ὁ ἀνομέω σπέρμα , ὁ ὁ ἀγοράζω αὐτός δεσπότης ἀρνέομαι · ἀγοράζω γάρ τιμή , ὁ ἄφθαρτος , ἀργύριον , ὁ χρυσίον , ἀλλά τιμή αἷμα ὡς ἀμνός ἄμωμον ὁ άσπιλος Χριστός · αἷμα δέ ἄνθρωπος κοινῆ , ὁ εἷς ὁ κατά ἐγώ , πῶς ἄν ἐξέρχομαι σής οἰκέω ἀντιξίου ; πῶς δέ εἰμί εἰς ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἵνα πᾶς σῴζω ; πῶς αὐτός χράω , ὁ ὁ ἀληθής , ὁ φύσις θεός ὁ ἐπιγράφω ; πῶς αὐτός λατρεύω , ὁ ὁ σέρνω ὁ κτίζω παρά ὁ κτίζω παρατείνω ; ἀλλά γάρ , ὡς ἐπί ὅς ἄρτιος , ἀχαραίεσθι τις ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ ἡμερότης , ἄρνυμαι ὁ δεσπότης , ἀποσείω σής δουλεία ὁ ζυγόν · ἵνα ὁ περί αὐτός λέγω Χριστός διά φωνή ἀφοράω · καί αὐτός , ὅτι ἀποδημέω ἀπό ἐγώ . δειλός ὁ εἰμαι , ὅτι ἕπω εἰς ἐγώ . ἐγώ δέ λυτρόω αὐτός , αὐτός δέ καταλαλέω κατά ἐγώ ψευδής · καί ψεύδω γάρ ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ δόξα εἰμί , ὑπερκάω ὁ ὁ ὁ φαρσαίων σκαιότης , ὁ ἀνοσιότης μιμητής · ὁ Χριστιανός μέν ἀπρόσωπος περιτίθημι ἑαυτοῦ , ἰουδαΐζω δέ ὁ διάνοια ἔχω · ὁ γλῶσσα επιποχοτοτε πικρός ὁ ἰοβόλος , ἵνα ὁ αὐτός αὐτός λέγω Χριστός ὁ διά φωνή Ἱερεμίας · ἰδού ἐγώ πρός σός , ὁ ὑβρίστρια , λέγω κύριος . Ἰουδαῖος μέν οὖν ὁ παλαιός καταφύω ὁ πᾶς ἐγώ σωτήρ Χριστός ἐπεπτήδων , ὡς θήρ · ὡς λίθος βάλλω δεσποτεύω , ὁ σῴζω · ἴψ πρός αὐτός φάσκω ὁ σωτήρ · πολύς καλός ἔργον δείκνυμι σύ ἐκ ὁ πατήρ ἐγώ , διά ποῖος αὐτός ἔργον λιθοβολέω ἐγώ ; ὁ δέ αὐτός αὐτός λέγω · περί καλός ἔργον οὖον λιθοβολώ σός , ἀλλά περί βλασφημία · ὅτι σύ ἄνθρωπος εἰμί , ποιέω σαυτοῦ Θεός . οὗτος μέν ἀρχαῖος Ἰουδαῖος ὅς κατά ὁ σωτήρ ἐγώ ἔγκλημα · ὁ δέ ὁ ἐκεῖνος ἀνόσιος ὁ ἀνοσιότης ἐμπλατής πάλιν ἐγκαλέω , λέγω · διά ὁ σύ ἄνθρωπος εἰμί ποιέω σαυτοῦ Θεός ; εἰμί ἀνόητος καί ἀδιευρώτιστε , ὁ συνίημι ὁ μυστήριον . ὁ γάρ ἄνθρωπος εἰμί ποιέω ἑαυτοῦ Θεός · ἀλλά θεός εἰμί φύσις , γένος ἄνθρωπος ἀξίπτος ὁ ἀσύγχυτος · ὁ ὁ ἐκ Θεός πατήρ ἔχω ἀπόρρητος γέννησις , ὑπομένω γέννησις κατά σάρξ ὁ ἐκ γυνή , ὁ χερουβιτικὸν εἶδος ἄνθρωπος , ἵνα ἐγώ σῴζω · γένος καθιστός διά σός , ὁ μένω διά ἑαυτοῦ ὅσπερ εἰμί . ἐπιγιγνώσκω τοίνυν ὅς σάρξ γεννάω ὁ μονογενής · ὁμολογέω εἰμί θεός ὁ διά ἐγώ ἀνθρωπόομαι · ἑαυτοῦ παρίστημι σύ , λέγω · αὐτός ὁ λαλέω πάρειμι · λαλέω γάρ ὁ ἀρχαῖος ὁ νόμος διά Μωυσῆς · παραγίγνομαι δέ μέν σάρξ . δέχομαι μάρτυς ὁ ἀρχή ἀφροφῆτας · τίς φημί ὁ Βαρούχ , μωνοῦχῃ ὁ δέχομαι εὔχειρ ὁ Ἐμμανουήλ ; Ἄτος ὁ θεός ἐγώ , ὁ λογίζομαι ἐπί θεός αὐτός . ἐξείρω πᾶς ὁδός ἐπιστήμη , ὁ δίδωμι αὐτός Ἰακώβ ὁ παῖς αὐτός , ὁ Ἰσραήλ ὁ ἁγαπάω ὑπό αὐτός . μέν οὗτος ἐπί ὁ γλῶς ἅπτω , ὁ ὁ