ocr.mansi_ephesus_t4 mansi_ephesus_t4_0341.1
ἡ Παῦλῳ περὶ αὐτοῦ · ὅς ὡν πᾶς ἡμέρας τῆς σαρκὸς αὐτοῦ , δεήσεως τε κἠ ἱκετησίας ἀπὸς τὴν δυναμὸνν σαλὲν αὐτὸν ἐκ Σαουλὸς μὴ κραυγῆς ἰχνμᾶς κἠ δακρύων προσευχόμενος , ἡ εἰσακουθεὶς ἀπὸ τῆς ἀλαθείας , καὶπερ ὡν υἱός , ἐμαθεν ἀφ’ ὧν ἐπαθε τὴν ὑπακοήν · ἀφ’ ὧν αὐ·θροπον αὐτὸν τὸν ψιλόν , Ἐ κατ’ ἐκείνως ἑτόνον ἀνεσκότω τῇ κασῷ ἡμᾶς , λογισαμεθα τὸν Χριστόν · μὴ ἠβούτοτλῶ δὲ τῷ Θεῷ σοφίαν κἠ διώμασιν , ἀδυνασίας εἰς νῦν καὶκὶσεθαι διώσορμῶ , ὡς δεδιέναι μὴν Σαῦλατον , ἐλαιοτὲν δὲ τὸ σαλὲσεθαι παρὰ τοῦ πατρὸς ; κὲ τὸ κατὶ φύσιν εἶναι ζωὸν ἐκτέμψομεν τὸν Ἐμμανουήλ ; ἡ περιτρεπόμενος εἰς τὴν ἀνθρωπότητα , κἠ εἰς μέτρον φύσεως τῆς κασῷ ἡμᾶς , τὸ ὡς ὡν λόγος μικροσκεπτεὶς , δρατοῦμεν τε τῇ ἐπανευμβίων · ὅς ὡν δὲ ἐστὶ Θεός , τὴν ὑπερσέμνον αὐτοῦ κατοψόμεθα δοξάν , τὴν αὐτὴν εἶναι συνιέντες Θεόν πὶ ὁμοίως κἠ ἀνθρωπον , ἤτοι Θεὸν ὁλνωθρωπικώται ; πλὴν δὴ ὡν εἰς μέσον ἡμῶν ὁ δοκιμαστικὸς Παῦλος , πωτὶ βουλητε κἠ λέγωμ · σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ὡν πᾶς τελείας · σοφίαν δὲ ὑ τοῦ αἰῶνος · ταῦτα , ἐδὲ τῇ ἀρχόντων τεῦ αἰῶνος ταῦτα τῇ κατουργεῖσθων · ἀλλὰ λαλοῦμεν Θεοῦ σοφίαν ἐν μυστηρίῳ , τὴν ἀποκεκρυμμένην , ἣν εὐθέως τῷ ἀνθρώπων , μᾶλλον δὲ τῇ ἀρχόντων τῷ αἰῶνι · τοῦτο ἔγνωμεν · εἰ γὰρ ἔγνωσαν , οὐκ ἂν τὸν κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν · κἠ μὴν κἠ ἐπὶ τάσιν · ὡς ὡν ἀπαύγασμα τῆς δόξης , κἠ χαρακτήρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ , φέρων τε τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυναμέως αὐτοῦ , καὶσαρμὸν τῇ ἀμαρτιῶν ἡμῶν ποτισαμβῶ , ἐκάλισεν ὡν δεξιὰ τῆς μεγαλασωθίας ὡν τοῖς ὕψηλοις · ποσούτων κρεῖττον ἡγοῦμενον τῇ ἀγγέλων , ὅσον διαφορώτερον παρ’ αὐτὸς κεκληρονομήκων ὄνομα · καὶτοι γε το εἶναι τε κἠ ὁνομαζόμεθαι τῆς δόξης κύριον , πῶς δ’ λίαν ὑπερτόνες , κἠ πασὰς ἐπέκεινα ἡγοῦνται , κἠ παρηγοῦμεν ὡρὸς ἡμεσιν ; κἠ παειμι μοι τὰ ἀνθρώπινα · σμικρὰ γὰρ δὴ λίαν · ἐφ’ ὧν , κἠν ἀγγέλους διομάσαι , κἠ ἀρχάς , κἠ θρόνους , κἠ κυριότητες ἀπαειδμησατοὶ τις , κἠ μανὴ κἠ εἰ τῇ ἀνωτάτω δξαμέμινται Σεραφίμ , κατόπιν ἔοντι τῆς ἰπὸς ὑπερτενὸς ὁμολογήσεν αὶ ἀκλείας , εἶχε νῦν ἔχει τὸν εὐ βεβηκὸτα κἠ σοφόν ; ἔχκετον γὰρ εἶναι φημι τὸ γέρας , κἠ δεῖν ἀνακεῖσθαι μόνη τῇ τῇ ὅλων βασιλιδὶ φύσει . πῶς δὲ ὡν χαλοῖτο κύριος τῆς δόξης ο’ ἐσαυρωμεν ; τὸ δὲ ἀπαύγασμα τὸ πατρὸς , κἠ τῆς ὁσίας ο’ χαρακτήρ , ο’ φέρων τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυναμέως αὐτοῦ , κρεῖττον ἀγγέλων χρησιμοῦσαι λέγεται · τίχα πὼ τὸ ἐλαττον , ὡς ἡγοῦμεν , λαβών , ὅτε πέφυκεν ἀνθρωπος · γέγραπται γὰρ · τὸν βροχὺ τι παρ’ ἀγγέλους ἡλαττωσάμεν βλεπτόμεν Ἰησοῦν , διὰ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου , δόξῃ κἠ τιμῇ ἐσφραγισμένον . ἀρ’ ὡν ἐξαισομὸν τὸν ἐκ Θεοῦ πατρὸς πεφυκότα λόγον τῆς αὐτῷ ἀφετοῦσης δοσώδους ὑπεροχῆς , κἠ τῆς ἀφὸς αὐτὸν ἀκλείας ἐμφρεσείας , κἠ τῆς τῇ ἀγγέλων ἀκλείας ἡττώμενον βλέπτοντες διὰ τὸ τῆς οἰκονομίας μικροπρεπὲς νοεῖσθων ; ὁ μέγας · εἰ μαι γὰρ δεῖν , ως τῇ ἀνθρωπίνῃ ἀπαλλάττον παντελῶς τὸν ἐκ Θεοῦ λόγον μοι τὴν ἀφὸς σάρκα συνωδὸν , οὔτε μιν δόξης τῆς Θεοφρεπὲς ἀποστερεῖν τὰ ἀνθρώπιναι , εἰ ὡν Χριστὸν νοεῖτο κἠ λέγοιτο .
Lemmas: ὁ Παῦλος περί αὐτός · ὅς ὡς πᾶς ἡμέρα ὁ σάρξ αὐτός , δέησις τε καίω ἱκετήσιος ἀπός ὁ δυναμὸνν σαλός αὐτός ἐκ Σαοῦλος μή κραυγή ἰχνμᾶς καίω δάκρυ προσεύχομαι , ὁ εἰσακούω ἀπό ὁ ἀλήθεια , καίπερ ὡς υἱός , μανθάνω ἀπό ὅς πάσχω ὁ ὑπακοή · ἀπό ὅς αυ·θροπως αὐτός ὁ ψιλός , εἰ κατά ἐκείνως τόνος ἀνίημι ὁ Κάσος ἐγώ , λογίζομαι ὁ Χριστός · μή ηβουτοετλην δέ ὁ Θεός σοφία καίω διώμα , ἀδυνασία εἰς νῦν κακίζω διώσορμῶ , ὡς δείδω μήv σαυλατος , ἐλαιόω δέ ὁ σαλὲσεθαι παρά ὁ πατήρ ; ἄν ὁ κράς φύσις εἰμί ζωός ἐκτέμνω ὁ Ἐμμανουήλ ; ὁ περιτρέπω εἰς ὁ ἀνθρωπότης , καίω εἰς μέτρον φύσις ὁ Κάσος ἐγώ , ὁ ὡς ὡς λόγος μικροσκεπτεὶς , δράω τε ὁ ἐπανευμβίων · ὅς ὡς δέ εἰμί Θεός , ὁ ὑπερσέμνον αὐτός καθοράω δόξα , ὁ αὐτός εἰμί συνίημι Θεός ἐπί ὁμοίως καίω ἄνθρωπος , ἤτοι θεός ὁλνωθρωπικώται ; πλήν δή ὡς εἰς μέσος ἐγώ ὁ δοκιμαστικός Παῦλος , πωτὶ βουλέω καίω λέγωμ · σοφία δέ λαλέω ὡς πᾶς τέλειος · σοφία δέ ὑ ὁ αἰών · οὗτος , ἐδέ ὁ ἄρχω τίς αἰών οὗτος ὁ κατουργεῖσθων · ἀλλά λαλέω Θεός σοφία ἐν μυστήριον , ὁ ἀποκρύπτω , ὅς εὐθύς ὁ ἄνθρωπος , μᾶλλον δέ ὁ ἄρχω ὁ αἰών · οὗτος γιγνώσκω · εἰμί γάρ γιγνώσκω , οὐ εἄν ὁ κύριος ὁ δόξα σταυρόω · καίω μήv καίω ἐπί τάσις · ὡς ὡς ἀπαύγασμα ὁ δόξα , καίω χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός , φέρω τε ὁ πᾶς ὁ ῥῆμα ὁ δύναμις αὐτός , καισαρμος ὁ ἁμαρτία ἐγώ ποτισαμβῶ , ἐκάλισεν ὡς δεξιός ὁ μεγαλασωθίας ὡς ὁ ὑψηλός · ποσόω ἀγαθός ἡγέομαι ὁ ἄγγελος , ὅσος διάφορος παρά αὐτός κληρονομέω ὄνομα · καίτοι γε ὁ εἰμί τε καίω ὁνομάζω ὁ δόξα κύριος , πῶς δέ λίαν υπέρτονος , καίω Πασᾶς ἐπέκεινα ἡγέομαι , καίω παρηγέομαι ἰχώρ ἔμεσις ; καίω παίω ἐγώ ὁ ἀνθρώπινος · μικρός γάρ δή λίαν · ἐπί ὅς , κἠν ἄγγελος διομαιομαι , καίω ἀρχή , καίω θρόνος , καίω κυριότης ἀπαειδμησατοὶ τις , καίω μανός καίω εἰμί ὁ ἄνω2 δξαμεμιντ σεραφείμ , κατόπιν εἰμί ὁ ἴψ ὑπερτείνω ομολογώ ὅς ἀκλεΐα , ἔχω νῦν ἔχω ὁ εὕω βαίνω καίω σοφός ; ἔχω γάρ εἰμί φημί ὁ γέρας , καίω δήω ἀνάκειμαι μόνος ὁ ὁ ὅλος βασιλίδι φύσις . πῶς δέ ὡς χαλόω κύριος ὁ δόξα οὐ εσαυρεω ; ὁ δέ ἀπαύγασμα ὁ πατήρ , καίω ὁ ὅσιος οὐ χαρακτήρ , οὐ φέρω ὁ πᾶς ὁ ῥῆμα ὁ δύναμις αὐτός , ἀγαθός ἄγγελος χρησιμέω λέγω · τίχα πω ὁ μικρός , ὡς ἡγέομαι , λαμβάνω , ὅτε φύω ἄνθρωπος · γράφω γάρ · ὁ βρούχος τίς παρά ἄγγελος ἐλασσόω βλέπω Ἰησοῦς , διά ὁ πάθημα ὁ θάνατος , δόξα καίω τιμή σφραγίζω . ἀρά ὡς ἐξαισομὸν ὁ ἐκ Θεός πατήρ φύω λόγος ὁ αὐτός ἀφίστημι δοσώδους ὑπεροχή , καίω ὁ Ἄφος αὐτός ἀκλεΐα ἐμφρεσείας , καίω ὁ ὁ ἄγγελος ἀκλεΐα ἡσσάομαι βλέπω διά ὁ ὁ οἰκονομία μικροπρεπής νοέω ; ὁ μέγας · εἰμί μής γάρ δήω , ως ὁ ἀνθρώπινος ἀπαλλάσσω παντελῶς ὁ ἐκ Θεός λόγος ἐγώ ὁ Ἄφος σάρξ συνῳδός , οὔτε ὅς δόξα ὁ θεοπρεπής ἀποστερέω ὁ ἀνθρώπινος , εἰμί ὡς Χριστός νόημι καίω λέγω .