ocr.mansi_ephesus_t4 mansi_ephesus_t4_0459.1
γνῆς σώματος ὁ λόγος ἐαυτῷ καὶ ὑπόστασιν , ἀφράξας τε τῇ ἀπεισυνότῳ γένεσιν ἀνθρώπου , τῇ χειροποίητικῳ υἱὸς ἀνθρώπου , ἢ κατὰ Σέληνον μόνῳ ἢ δόξειαν , ἀλλ’ οὐὲ ὡς ὁν ἀφοσολήκει ἀφοσολίας μόνῳ · ὅτι διάφορον μὲν αἱ ἀφὸς ὑπόστασι τῶν ἀληθινῶν συναχθεῖσαι φύσεις , εἰς δὲ τὴν ἀμαρτίαν Χριστὸς καὶ υἱός · ὅχ ὡς τῆς ἱδίας φύσεως διαφορὰς ἀνθρωπικὰς ὁρᾷ τῶν σώσεων , ἀποπελασθῶν δὲ μᾶλλον ἡμῖν τὴν οἰκία κύεσιν Ἰησοῦν Χριστὸν τῇ υἱῷ , Θεότητι τε καὶ ἀνθρωπότητι , ὅμοι . τῆς ἀφράσεως καὶ ἀπορρήτου ἀφὸς ὑπόστασι συνδρομῆς . ὅτω τε λέγεται , καὶ τοῦ ἀφὸς αἰῶνος ἔχων τὴν ὑπαρξιν , τῇ γυναιξὶς ἐκ πατρός , γυναιξίλια καὶ κατὰ σάρκα ἐκ γυναικός · ὅχ ὡς τῆς Σείας αὐτῆς φύσεως ἀρχῶν τῷ εἶναι λαβὼν ἐν τῇ ἀρχῇ παρθένῳ , ὅτε μὴν διενδεῖς ἀναγκαίας δι’ ἐαυτὸν διὰ τὰς γυναικῶνας μὴν τὴν ἐκ πατρὸς · ἐστι γὰρ εἰκαιοῦν ὁμοῦ τῇ ἀμαθὲς τὸν ὑπάρχοντα ἀφὸς πατρὸς αἰῶν , τῇ συνακτίδιον τῷ πατρὶ , δεῖξαι λέγειν ἀρχὴς τῆς εἰς τὸ εἶναι διὰ τὰς , ἐπειδὴ δὲ δι’ ἡμᾶς , τῇ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν , σώματος ἐαυτῷ καὶ ὑπόστασιν τὸ ἀνθρώπινον , ἀφοσολῶν ἐκ γυναικός , τούτῳ τε λέγεται γυναιξίλια σαρκικῶς · ὅ γὰρ ἀφὸς τὸν ἀνθρώπου ἐχων τὸν κοινὸς ἐκ τῆς ἀγίας παρθένους , εἰς’ ὅτω καταπεφοίτηκον ἐπ’ αὐτὸν ὁ λόγος · ἀλλ’ ἢ αὐτῆς μήτρας σώσεως , ὑπομεναι λέγεται γυναιξιν σαρκικλῶ , ὡς τῆς ἰδίας σαρκὸς τῶν · γυναιξιν οἰκείῳ . ὅτω φαμὸς αὐτὸν τῇ παθεῖν τῇ ἀναστάσει · οὐχ ὡς τὸ Θεοῦ λόγου παθόντος · εἰς ἰδίαν φύσιν ἢ πληγὰς ἢ διαφορήσεις ἦλων , ἢ γυνὴ τὴν ἔτερα τῆς τραυμάτων · ἀπαθὲς γὰρ τὸ Θεῖον , ὅτι καὶ ἀσώματον · ἐπειδὴ δὲ τὸ γενόμενος αὐτὸ ἰδίον σῶμα πέπονθε ταῦτα , παλιν αὐτὸς λέγεται παθεῖν ὑπὲρ ἡμῶν . ἵνα γὰρ ὁ ἀπαθὴς ἐν τῷ πάσχοντι σώματι · κατὰ τὸν ἴσον δὲ τρόπον τῇ ἐπὶ τὸ πεθάναι νοοῦμῶν · ἀθάνατος · γὰρ κατὰ φύσιν , τῇ ἀφθαρτος · καὶ ζωὴ τῇ ζωοποιός ἐστιν ὁ τῇ Θεοῦ λόγος · ἐπειδὴ δὲ παλιν τὸ ἰδίον αὐτοῦ σῶμα χρεῖται Θεοῦ , κατὰ φησιν ὁ Παῦλος , ὑπὲρ πάντες ἐγέλαστο Θεοῦ , λέγεται παθεῖν αὐτὸς τὸν ὑπὲρ ἡμῶν θάνατον · ὅχ ὡς εἰς πείραν ἐλθὼν τὸ θανάτω , τὸ γε ἦκου εἰς τὴν αὐτὴ φύσιν · ἀποσληξία γὰρ τὸτο λέγειν , ἢ προφενεῖν · ἀλλ’ ὅτι , καθάπερ ἐσὼν ἀρτίως , ἢ σάρξ , αὐτὸ ἐγέλαστο θανάτω · ὅτω τῇ ἐγερθρομενὸς αὐτὴ τῆς σαρκός , παλιν ἢ ἀναστάσις αὐτὴ λέγεται · ὅχ ὡς πεσόντος εἰς φθορὰν · μὴ γνοῖστο · ἀλλ’ ὅτι τὸ αὐτὸ παλιν ἐγὴρηται σῶμα · ὅτω Χριστὸν οἷα τῇ κύεσιν ὁμολογήσομεν , ὅχ ὡς ἀνθρώπου συμμορφοκυνόντες τῷ λόγῳ , ἵνα μὴ τερμὶς φαντασία παρεισκήνηται διὰ τὰ λέγειν τῷ , σιῶ · ἀλλ’ ὡς οἷα τῇ τὸν αὐτὸν ἀφοσολοούμεν , ὅτι μὴ ἀλλότριον τῷ λόγῳ τὸ σῶμα αὐτῷ , μεθ’ ὃ τῇ αὐτῷ συνεδράκει τῷ πατεῖ · οὐχ ὡς δύο παλιν συνεδράκοντων υἱῶν , ἀλλ’ ὡς οἷος καθ’ ὅσον , μὴ τῆς ἰδίας σαρκός · εἰν δὲ τῶν καθ’ ὑπόστασιν σώσεων , ἢ ὡς ἀνίκοινον , ἢ ὡς ἀκαλλὴ παρατιθέμεθα , ἐμπιπτομεν εἰς τὸ δύο λέγειν υἱός · ἀνάγκη γὰρ πάσχ διελίσαι , τῇ ἐπειν · τὸν μὲν , ἀνθρώπου ἰδικῶς , τῇ τοῦ υἱοῦ κλησεῖ τετιμημένον · ἰδικῶς
Lemmas: γιγνώσκω σῶμα ὁ λόγος αὐτός καί ὑπόστασις , ἀφράζω τε ὁ απεισυνοτος γένεσις ἄνθρωπος , ὁ χειροποίητος υἱός ἄνθρωπος , ἢ κατά σελήνη μόνος ἢ δοκέω , ἀλλά Ουές ὡς εἰμί αφοσοληκεω ἀφοσολίας μόνος · ὅτι διάφορος μέν ὁ Ἄφος ὑπόστασις ὁ ἀληθινός συνάγω φύσις , εἰς δέ ὁ ἁμαρτία Χριστός καί υἱός · ὅτε ὡς ὁ ἴδιος φύσις διαφορά ἀνθρωπικός ὁράω ὁ σώση , ἀποπάλλω δέ μᾶλλον ἐγώ ὁ οἰκίον κύος Ἰησοῦς Χριστός ὁ υἱός , θεότης τε καί ἀνθρωπότης , ὅμοιος . ὁ ἀφράσεως καί ἀπόρρητος Ἄφος ὑπόστασις συνδρομή . ὅστις τε λέγω , καί ὁ Ἄφος αἰών ἔχω ὁ ὕπαρξις , ὁ γυναιξὶς ἐκ πατήρ , γυναιξίλια καί κατά σάρξ ἐκ γυνή · ὅτε ὡς ὁ Σειᾶς αὐτός φύσις ἀρχή ὁ εἰμί λαμβάνω ἐν ὁ ἀρχή παρθένος , ὅτε μήv διενδεω ἀναγκαῖος διά ἑαυτοῦ διά ὁ γυνή μήv ὁ ἐκ πατήρ · εἰμί γάρ εικαιω ὁμοῦ ὁ ἀμαθής ὁ ὑπάρχω Ἄφος πατήρ Αἰῶν , ὁ συνακτιδιος ὁ πατήρ , δείκνυμι λέγω ἀρχή ὁ εἰς ὁ εἰμί διά ὁ , ἐπεί δέ διά ἐγώ , ὁ διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία , σῶμα αὐτός καί ὑπόστασις ὁ ἀνθρώπινος , αφοσολαω ἐκ γυνή , οὗτος τε λέγω γυναιξίλια σαρκικός · ὅς γάρ Ἄφος ὁ ἄνθρωπος ἔχω ὁ κοινός ἐκ ὁ Ἀγίας παρθένος , εἰμί ὅστις καταφοιτάω ἐπί αὐτός ὁ λόγος · ἀλλά ἢ αὐτός μήτρα σώσις , ὑπομένω λέγω γυνή σαρκικλαω , ὡς ὁ ἴδιος σάρξ ὁ · γυνή οἰκεῖος . ὅστις Φᾶμος αὐτός ὁ πάσχω ὁ ἀνάστασις · οὐ ὡς ὁ Θεός λόγος πάθος · εἰς ἴδιος φύσις ἢ πληγάς ἢ διαφόρησις ἁλίσκομαι , ἢ γυνή ὁ ἔτερα ὁ τραῦμα · ἀπαθής γάρ ὁ θεῖον , ὅτι καί ἀσώματος · ἐπεί δέ ὁ γίγνομαι αὐτός ἴδιος σῶμα πάσχω οὗτος , πάλιν αὐτός λέγω πάσχω ὑπέρ ἐγώ . ἵνα γάρ ὁ ἀπαθής ἐν ὁ πάσχω σῶμα · κατά ὁ ἴσος δέ τρόπος ὁ ἐπί ὁ πεθαίνω νοέω · ἀθάνατος · γάρ κατά φύσις , ὁ ἄφθαρτος · καί ζωή ὁ ζωοποιός εἰμί ὁ ὁ Θεός λόγος · ἐπεί δέ πάλιν ὁ ἴδιος αὐτός σῶμα χρίω Θεός , κατά φημί ὁ Παῦλος , ὑπέρ πᾶς γελαστός Θεός , λέγω πάσχω αὐτός ὁ ὑπέρ ἐγώ θάνατος · ὅτε ὡς εἰς πείρω ἔρχομαι ὁ θάνατος , ὁ γε ἥκω εἰς ὁ αὐτός φύσις · ἀποσληξία γάρ Τότο λέγω , ἢ προφέρω · ἀλλά ὅτι , καθάπερ ἕννυμι ἄρτιος , ἢ σάρξ , αὐτός γελαστός θάνατος · ὅστις ὁ ἐγείρω αὐτός ὁ σάρξ , πάλιν ἢ Ἀναστάσις αὐτός λέγω · ὅτε ὡς πίπτω εἰς φθορά · μή γιγνώσκω · ἀλλά ὅτι ὁ αὐτός πάλιν ἐγείρω σῶμα · ὅστις Χριστός οἷος ὁ κύος ὁμολογέω , ὅτε ὡς ἄνθρωπος συμμορφοκυνόντες ὁ λόγος , ἵνα μή τέρμις φαντασία παρεισκηνεω διά ὁ λέγω ὁ , θεός · ἀλλά ὡς οἷος ὁ ὁ αὐτός αφοσολοεω , ὅτι μή ἀλλότριος ὁ λόγος ὁ σῶμα αὐτός , μετά ὅς ὁ αὐτός συντρέχω ὁ πατέω · οὐ ὡς δύο πάλιν συνεδράκοντων υἱός , ἀλλά ὡς οἷος κατά ὅσος , μή ὁ ἴδιος σάρξ · ἐν δέ ὁ κατά ὑπόστασις σώση , ἢ ὡς ἄνικος , ἢ ὡς Ακάλλη παρατίθημι , ἐμπίπτω εἰς ὁ δύο λέγω υἱός · ἀνάγκη γάρ πάσχω διαιρέω , ὁ ἔπω · ὁ μέν , ἄνθρωπος ἰδικός , ὁ ὁ υἱός κλῆσις τιμάω · ἰδικός