ocellus.de-universi-natura-sp hierocl_aureum_mullach_fpg1_0424.1
cue et antiquissimæ philosophiæ convenienter philosophatur . Quumque ea prætermittat , quæ maxime Pythagoreorum propria sunt , μετεμψύχωσιν et numerorum doctrinam , non tam sexcen - ties dicta repetendo omnem novitatis gratiam libro præripuisse , quam alia prisco more tra - ctasse censendus est . Sed hunc , quem optimo - rum scriptorum naufragio superstitem esse vo - luit fortuna libellum , non posse veteris Ocelli integrum et incorruptum opusculum judicari vel inde sequitur , quod illius Pythagorei neque apud Aristotelem mentio fit , neque apud Plato - nem . Nam spuria est Platonis ad Archytam epistola . Accedit quod nemo ante Aristotelem mundi æternitatem , quam Pseudocellus tuetur , statuit . Est autem eorum qui commentariolum hoc commemorant antiquissimus auctor Philo , qui libro de mundo non interituro p . 728 ed . Colon . , ἔνιοι δέ , inquit , οὐχ Ἀριστοτέλη τῆς δόξης εὕρετῃ λέγουσιν , ἀλλὰ τῶν Πυθαγορείων τινάς . Ἐγὼ δὲ καὶ Ὠκέλλου συγγράμματι , Λευχανοῦ γένος , ἐπιγεγραμμένῳ περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεως ἐνέτυχον , ἐν ᾧ ἀγέννητόν τε καὶ ἀφθαρτον οὐχ ἀπεφαίνετο μόνον , ἀλλὰ καὶ δι’ ἀποδείξεως κατεσκεύαζε τὸν κόσμον εἶναι . Reliqui non magni sunt momenti . Lucianus ὑπὲρ τοῦ ἐν τῇ προσχορεύσει πταίσματος cap 5 : δ μέν γε Θεσπέσιος Πυθαγόρας , εἰ καὶ μηδὲν αὐτὸς ἡμῖν ἴδιον καταλιπεῖν τῶν αὐτοῦ ἡξίωσεν , ὅσον Ὠκέλλῳ τῷ Λευχανῷ καὶ Ἀρχύτᾳ καὶ τοῖς ἄλλοις ὁμιληταῖς αὐτοῦ τεχμαίρεσθαι , οὔτι τὸ εὖ πράττειν προὔγραφεν , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ ὑγιαίνειν ἀρχεσθαι ἐκέλευεν . Pseudarchy - tas in epistola ad Platonem scripta apud Dioge - nem Laertium VIII , 80 : χαλῶς ποιεῖς , ὅτι ἀποπέφευγας ἐκ τῆς ἀβρώστίας . Ταῦτα γὰρ αὐτὸς τε ἐπέσταλχας καὶ τοῖ περὶ Δαμσχὸν ἀπάγγελον . Περὶ δὲ τῶν ὑπομνημάτων ἐπεμελήθημεν καὶ ἀνήλωμεν ὡς Λευχανὼς καὶ ἐνετύχομεν τοῖς Ὠκέλλῳ ἐχόνοις . Τὰ μὲν ὧν περὶ νόμῳ καὶ βασιλείας καὶ ὁσιότατος καὶ τῆς τοῦ παντὸς γενέσιος αὐτοὶ τε ἔχομεν καὶ τινα ἀπεστάλχαμες . Τὰ δὲ λοιπὰ οὔτοι νῦν γε δύναται εὑρεθῆμεν · αἱ δὲ χα εὑρεθῇ , ἥξει τοι . Suppositam esse hanc epistolam non est quod uberius ostendamus . Idem , ut supra diximus , de Platonis respon - sione ( Diog . l . c . 81 ) judicandum . Πλάτων Ἀρχύτᾳ εὖ πράττειν . Τὰ μὲν παρὰ σοῦ ἐλθόντα ὑπομνήματα θαυμαστῶς ὡς ἀσμενοὶ τε ἐλάβομεν καὶ τοῦ γράψαντος αὐτὰ ἠγάσθημεν ὡς ἕνι μάλιστα , καὶ ἔδοξεν ἡμῖν εἶναι ὁ ἀνὴρ ἀξιος ἐκείνων τῶν παλαιῶν προγόνων . Λέγονται γὰρ οἱ ἄνδρες οὗτοι μυρίοι εἶναι . Οἷτοι δ’ ἦσαν τῶν ἐπὶ Λαομέδοντος ἐξαναστάντων Τρώων , ἄνδρες ἀγαθοί , ὡς ὁ παραδεδομένος μῦθος δηλοῖ . Τὰ δὲ παρ’ ἐμοὶ ὑπομνήματα , περὶ ὧν ἐπέστειλας , ἵκανῶς μὲν οὔπω ἔχει , ὡς δὲ ποτε τυγχάνει ἔχοντα ἀπέσταλχά σοι . Περὶ δὲ τῆς φυλακῆς ἀμφότεροι συμζωνοῦμεν , ὥστε οὐδὲν δεῖ παρακελεύεσθαι . Ἔρρωσο . Vix intelligeremus has laudes quibus Ocellus ejusque majores hic ornantur , nisi Diogenes quo spectarent tot inania verba significasset . Censo - rinus de die natali cap . 4 pag . 9 ed . Jahn . : « Sed prior illa sententia , qua semper humanum genus fuisse creditur , auctores habet Pythagoram Sa - mium et Ocellum Lucanum et Archytam Tarenti - num omnesque adeo Pythagoricos . » Respicit opusculi de universi natura cap . 3 § 3 . Sextus Empiricus adv . math . lib . IX cap . ultimo : ἐκ πέντε δὲ Ὠκελλος ὁ Λευχανὸς καὶ Ἀριστοτέλης συμπαρέλαβον γὰρ τοῖς τέτταρσι στοιχείοις τὸ πέμπτον καὶ κυκλοφορητικὸν σῶμα , ἐξ οὗ λέγουσιν εἶναι τὰ οὐράνια . Cui testimonio cave fidem adjungas , quum in exponenda quattuor elementorum doctrina nulla quintæ istius naturæ , cœlestium corporum materiæ mentio in Ocelli libro exstat . Jambli - chus vit . Pyth . c . 36 p . 221 : τῶν δὲ συμπάντων Πυθαγορείων τοὺς μὲν ἀγνώτας τε καὶ ἄνωνύμους τινὰς πολλοὺς εἰκὸς γεγονέναι · τῶν δὲ γνωριζομένων ἐστὶ τάδε τὰ ὀνόματα , in quibus clarorum Pythagore - orum nominibus recensentur p . 223 etiam hæc : Λευχανοί · Ὠκελος καὶ Ὠκυλος ἀδελφοί . Syrianus in Aristotelis Metaph . libr . XIII p . 368 : ὁρθῶς ἄρα καὶ ταύτην ἐνίσταντο τὴν ζήτησιν καὶ τὴν αἰτίαν παρέδοσαν τοῦ πλήθους τῶν ὄντως ὄντων · καὶ οὔτε πρὸς τι τὴν ἑτέραν ἐποίουν τῶν ἀρχῶν , οὔτε τὸν περὶ τῶν αἰσθητῶν λόγον πάντη παρελίμπανον , ὡς ὁλοὶ τὰ Ἐκκέλου μὲν περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσιος , ἐξ ὧν τὰ [ τοῦ Ἀριστοτέλους ] περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς μονονουχὶ μεταβεβληθαι δοκεῖ , τοῦ Τιμαίου δὲ τὰ πλεῖστα , καθ’ ὅν ἡ Περιπατητικὴ φιλοσοφία τὰ πολλὰ θεολογεῖ . Proclus Comment . in Platonis Timæum lib . III p . 150 : ἄλλοι δὲ τινες , ὡς οἱ περὶ Ὠκελον τὸν τοῦ Τιμαίου πρόοδον , δύο δυνάμεις ἑκάστῳ τῶν στοιχείων διένεμον , πυρὶ μὲν θερμόν καὶ ξηρόν , ἀέρὶ δὲ θερμόν καὶ ὑγρόν , ὕδατι δὲ ὑγρόν καὶ ψυχρόν , γῇ δὲ ψυχρόν καὶ ξηρόν . Καὶ ταῦτα ἀναγέγραπται παρὰ τοῦδε τοῦ ἀνδρὸς ἐν τῷ περὶ φύσεως . Joannes Sto - bæus Ecl . Phys . I cap . 24 : Ὠκελος αἰδίον τὸν κόσμον · ὅδι γὰρ ἐν τοῖς περὶ τοῦ παντὸς φύσεως λέγει κ . τ . λ . At omnia hæc testimonia , quorum duo etiam ab homine male sedulo ficta esse constat , nihil ad probandam operis antiquitatem profi - ciunt . Una superest res quæ jam Nogarolæ scrupulum injecit . Jure enim miratus est vir tam generis nobilitate quam doctrinæ copia insi - gnis , cur attice scripserit Ocellus , quem par erat dorico sermone uti . Sed plerisque eruditorum , qui postea hunc scriptorem tractarunt , persua - sum fuit volumen de universi natura olim dorice scriptum sequenti tempore in atticam dialectum esse translatum . Fidem faciunt fragmenta , quæ
Lemmas: cue et antiquissimæ philosophiæ convenienter philosophatur . Quumque ea prætermittat , quæ maxime Pythagoreorum propria sunt , μετεμψύχωσις et numerorum doctrinam , non tam sexcen - ties dicta repetendo omnem novitatis gratiam libro præripuisse , quam alia prisco more tra - ctasse censendus est . Sed hunc , quem optimo - rum scriptorum naufragio superstitem esse vo - luit fortuna libellum , non posse veteris Ocelli integrum et incorruptum opusculum judicari vel inde sequitur , quod illius Pythagorei neque apud Aristotelem mentio fit , neque apud Plato - nem . Nam spuria est Platonis ad Archytam epistola . Accedit quod nemo ante Aristotelem mundi æternitatem , quam Pseudocellus tuetur , statuit . Est autem eorum qui commentariolum hoc commemorant antiquissimus auctor Philo , qui libro de mundo non interituro p . 728 ed . Colon . , ἔνιοι δέ , inquit , οὐ Ἀριστοτέλης ὁ δόξα εὑρετής λέγω , ἀλλά ὁ Πυθαγόρειος τις . ἐγώ δέ καί ὀκέλλω σύγγραμμα , λευχασκω γένος , ἐπιγράφω περί ὁ ὁ πᾶς φύσις ἐντυγχάνω , ἐν ὅς ἀγέννητος τε καί ἄφθαρτος οὐ ἀποφαίνω μόνος , ἀλλά καί διά ἀπόδειξις κατασκευάζω ὁ κόσμος εἰμί . Reliqui non magni sunt momenti . Lucianus ὑπέρ ὁ ἐν ὁ προσχορεύω πταῖσμα cap 5 : δ μέν γε Θεσπέσιος Πυθαγόρας , εἰμί καί μηδείς αὐτός ἐγώ ἴδιος καταλείπω ὁ αὐτός ἀξιόω , ὅσος Ὠκέλλῳ ὁ λευχασκω καί Ἀρχύτης καί ὁ ἄλλος ὁμιλητής αὐτός τεχμαίρω , οὔτις ὁ εὕω πράσσω προγράφω , ἀλλά ἀπό ὁ ὑγιαίνω ἄρχω κελεύω . Pseudarchy - tas in epistola ad Platonem scripta apud Dioge - nem Laertium VIII , 80 : χαλάω ποιέω , ὅτι ἀποφεύγω ἐκ ὁ ἀβρώστίας . οὗτος γάρ αὐτός τε ἐπιστέλλω καί τοῖ περί Δαμσχὸν ἀπαγγέλω . περι δέ ὁ ὑπόμνημα ἐπιμελέομαι καί ἀναλίσκω ὡς Λευκανός καί ἐντυγχάνω ὁ Ὠκέλλῳ ἔχω . ὁ μέν ὅς περί νόμος καί βασίλεια καί ὅσιος καί ὁ ὁ πᾶς Γενέσιος αὐτός τε ἔχω καί τις ἀποστέλλω . ὁ δέ λοιπάς οὔτοι νῦν γε δύναμαι εὑρίσκω · ὁ δέ χάω εὑρίσκω , ἥκω ὅς . Suppositam esse hanc epistolam non est quod uberius ostendamus . Idem , ut supra diximus , de Platonis respon - sione ( Diog . l . c . 81 ) judicandum . Πλάτων Ἀρχύτης εὕω πράσσω . ὁ μέν παρά σύ ἔρχομαι ὑπόμνημα θαυμαστός ὡς ἄσμενος τε λαμβάνω καί ὁ γράφω αὐτός ἄγαμαι ὡς ἐν μάλιστα , καί δοκέω ἐγώ εἰμί ὁ ἀνήρ Ἀξιός ἐκεῖνος ὁ παλαιός πρόγονος . λέγω γάρ ὁ ἀνήρ οὗτος μυρίος εἰμί . οἶτος δέ εἰμί ὁ ἐπί Λαομέδων ἐξανίστημι Τρώς , ἀνήρ ἀγαθός , ὡς ὁ παραδίδωμι μῦθος δηλόω . ὁ δέ παρά ἐγώ ὑπόμνημα , περί ὅς ἐπιστέλλω , ἱκανῶς μέν οὔπω ἔχω , ὡς δέ ποτός τυγχάνω ἔχω ἀποστέλλω σύ . περι δέ ὁ φυλακή ἀμφότερος συμζωνουμην , ὥστε οὐδείς δεῖ παρακελεύομαι . ἔρρωσο . Vix intelligeremus has laudes quibus Ocellus ejusque majores hic ornantur , nisi Diogenes quo spectarent tot inania verba significasset . Censo - rinus de die natali cap . 4 pag . 9 ed . Jahn . : « Sed prior illa sententia , qua semper humanum genus fuisse creditur , auctores habet Pythagoram Sa - mium et Ocellum Lucanum et Archytam Tarenti - num omnesque adeo Pythagoricos . » Respicit opusculi de universi natura cap . 3 § 3 . Sextus Empiricus adv . math . lib . IX cap . ultimo : ἐκ πέντε δέ Ὠκελλος ὁ Λευχανὸς καί Ἀριστοτέλης συμπαραλαμβάνω γάρ ὁ τέσσαρες στοιχεῖον ὁ πέμπτος καί κυκλοφορητικός σῶμα , ἐκ ὅς λέγω εἰμί ὁ οὐράνιος . Cui testimonio cave fidem adjungas , quum in exponenda quattuor elementorum doctrina nulla quintæ istius naturæ , cœlestium corporum materiæ mentio in Ocelli libro exstat . Jambli - chus vit . Pyth . c . 36 p . 221 : ὁ δέ σύμπας Πυθαγόρειος ὁ μέν ἀγνώς τε καί ἀνώνυμος τις πολύς εἰκός γίγνομαι · ὁ δέ γνωρίζω εἰμί ὅδε ὁ ὄνομα , in quibus clarorum Pythagore - orum nominibus recensentur p . 223 etiam hæc : λευχασκω · Ὠκελος καί Ὠκυλος ἀδελφός . Syrianus in Aristotelis Metaph . libr . XIII p . 368 : ὀρθῶς ἄρα καί οὗτος ἐνίστημι ὁ ζήτησις καί ὁ αἴτιος παραδίδωμι ὁ πλῆθος ὁ εἰμί εἰμί · καί οὔτε πρός τίς ὁ ἕτερος ποιέω ὁ ἀρχή , οὔτε ὁ περί ὁ αἰσθητής λόγος πάντῃ παραλείπω , ὡς ὄλλυμι ὁ κέλομαι μέν περί ὁ ὁ πᾶς φύσις , ἐκ ὅς ὁ [ ὁ Ἀριστοτέλης ] περί γένεσις καί φθορά μονονού μεταβάλλω δοκέω , ὁ Τίμαιος δέ ὁ πλεῖστος , κατά ὅς ὁ περιπατητικός φιλοσοφία ὁ πολύς θεολογέω . Proclus Comment . in Platonis Timæum lib . III p . 150 : ἄλλος δέ τις , ὡς ὁ περί ὀκέλλω ὁ ὁ Τίμαιος πρόοδος , δύο δύναμις ἕκαστος ὁ στοιχεῖον διανέμω , πῦρ μέν θερμός καί ξηρός , ἀήρ δέ θερμός καί ὑγρός , ὕδωρ δέ ὑγρός καί ψυχρός , γῆ δέ ψυχρός καί ξηρός . καί οὗτος ἀναγράφω παρά ὅδε ὁ ἀνήρ ἐν ὁ περί φύσις . Joannes Sto - bæus Ecl . Phys . I cap . 24 : Ὠκελος ἀΐδιος ὁ κόσμος · ὅδε γάρ ἐν ὁ περί ὁ πᾶς φύσις λέγω Κ . τ . λ . At omnia hæc testimonia , quorum duo etiam ab homine male sedulo ficta esse constat , nihil ad probandam operis antiquitatem profi - ciunt . Una superest res quæ jam Nogarolæ scrupulum injecit . Jure enim miratus est vir tam generis nobilitate quam doctrinæ copia insi - gnis , cur attice scripserit Ocellus , quem par erat dorico sermone uti . Sed plerisque eruditorum , qui postea hunc scriptorem tractarunt , persua - sum fuit volumen de universi natura olim dorice scriptum sequenti tempore in atticam dialectum esse translatum . Fidem faciunt fragmenta , quæ