nymphodorus.fragmenta 2.12
Ὁ μὲν οὖν Θεόπομπος ( fr . 134 ) ταῦθ’ ἱστόρησεν . Ἐγὼ δὲ τοῖς χίοις ἡγοῦμαι διὰ τοῦτο νεμεσῆσαι τὸ δαιμόνιον · χρόνοις γὰρ ὕστερον ἐξεπολεμήθησαν διὰ δούλους . Νυμφόδωρος γοῦν ὁ Συρακόσιος ἐν τῷ τῆς Ἀσίας Παράπλῳ τάδ’ ἱστορεῖ περὶ αὐτῶν . « Τῶν Χίων οἱ δοῦλοι ἀποδιδράσκουσιν αὐτοὺς καὶ εἰς τὰ ὄρη ὁρμώμενοι , τὰς ἀγροικίας αὐτῶν κακοποιοῦσι , πολλοὶ συναθροισθέντες . Ἡ γὰρ νῆσός ἐστι τραχεῖα καὶ κατάδενδρος . Μικρὸν δὲ πρὸ ἡμῶν , οἰκέτην τινὰ μυθολογοῦσιν αὐτοὶ οἱ Χῖοι ἀποδράντα ἐν τοῖς ὄρεσι τὰς διατριβὰς ποιεῖσθαι , ἀνδρεῖον δέ τινα ὄντα καὶ τὰ πολέμια ἐπιτυχῆ , τῶν δραπετῶν ἀφηγεῖσθαι ὡς ἂν βασιλέα στρατεύματος . Καὶ πολλάκις τῶν Χίων ἐπιστρατευσάντων ἐπ · αὐτὸν καὶ οὐδὲν ἀνύσαι δυναμένων , ἐπεὶ αὐτοὺς ἑώρα μάτην ἀπολλυμένους Ὁ Δρίμακος ( τοῦτο γὰρ ἦν ὄνομα τῷ δραπέτῃ ) , λέγει πρὸς αὐτοὺς τάδε · Ὑμῖν , ὦ χῖοί τε καὶ κύριοι , τὸ μὲν γινόμενον πρᾶγμα παρὰ τῶν οἰκετῶν οὐδέποτε μὴ παύσηται . Πῶς γὰρ , ὁπότε κατὰ χρησμὸν γίνεται θεοῦ δόντος ; Ἀλλ’ ἐὰν ἐμοὶ πείθησθε καὶ ἐᾶτε ἡμᾶς ἡσυχίαν ἄγειν , ἐγὼ ὑμῖν ἔσομαι πολλῶν ἀγαθῶν ἀρχηγός . « Σπεισαμένων οὖν τῶν Χίων πρὸς αὐτὸν καὶ ἀνοχὰς ποιησαμένων χρόνον τινὰ , κατασκευάζεται μέτρα καὶ σταθμὰ καὶ σφραγῖδα ἰδίαν . Καὶ δείξας τοῖς Χίοις εἶπε διότι Λήψομαι ὅ τι ἂν παρά τινος ὑμῶν λαμβάνω , τούτοις τοῖς μέτροις καὶ σταθμοῖς , καὶ λαβὼν τὰ ἱκανὰ , ταύτῃ τῇ σφραγῖδι τὰ ταμιεῖα σφραγισάμενος καταλείψω . Τοὺς δ’ ἀποδιδράσκοντας ὑμῶν δούλους ἀνακρίνας τὴν αἰτίαν , ἐὰν μέν μοι δοκῶσιν ἀνήκεστόν τι παθόντες ἀποδεδρακέναι , ἕξω μετ’ ἐμαυτοῦ , ἐὰν δὲ μηδὲν λέγωσι δίκαιον , ἀποπέμψω πρὸς τοὺς δεσπότας . Ὁρῶντες οὖν οἱ λοιποὶ οἰκέται τοὺς Χίους ἡδέως τὸ πρᾶγμα προσδεξαμένους , πολλῷ ἔλαττον ἀπεδίδρασκον , φοβούμενοι τὴν ἐκείνου κρίσιν . Καὶ οἱ ὄντες δὲ μετ’ αὐτοῦ δραπέται πολὺ μᾶλλον ἐφοβοῦντο ἐκεῖνον ἢ τοὺς ἰδίους αὑτῶν δεσπότας , καὶ πάντ’ αὐτῷ τὰ δέοντ’ ἐποίουν , πειθαρχοῦντες ὡς στρατηγῷ . Ἐτιμωρεῖτό τε γὰρ τοὺς ἀτακτοῦντας , καὶ οὐδενὶ ἐπέτρεπε συλᾶν ἀγρὸν οὐδ’ ἄλλο ἀδικεῖν οὐδὲ ἓν ἄνευ τῆς αὑτοῦ γνώμης . Ἐλάμβανε δὲ ταῖς ἑορταῖς ἐπιπορευόμενος ἐκ τῶν ἀγρῶν οἶνον καὶ ἱερεῖα τὰ καλῶς ἔχοντα , ὅσα δ’ ( καὶ ὅσα Eb . ) ἂν αὐτοῖς δοίησαν οἱ κύριοι · καὶ εἴ τινα αἴσθοιτο ἐπιβουλεύοντα αὑτῷ , ἢ ἐνέδρας κατασκευάζοντα , ἐτιμωρεῖτο . « Εἶτ’ , ἐκήρυξε γὰρ ἡ πόλις χρήματα δώσειν πολλὰ τῷ εὐτὸν λαβόντι ἢ τὴν κεφαλὴν κομίσαντι , οὗτος ὁ Δρίμα κος , πρεσβύτερος γενόμενος , καλέσας τὸν ἐρώμενον τὸν ἑαυτοῦ εἴς τινα τόπον , λέγει αὐτῷ ὅτι Ἐγώ σε πάντων ἀνθρώπων ἠγάπησα μάλιστα , καὶ σύ μοι εἶ καὶ παῖς καὶ υἱὸς καὶ τὰ ἄλλα πάντα . Ἐμοὶ μὲν οὖν χρόνος ἱκανὸς βεβίωται , σὺ δὲ νέος εἶ , καὶ ἀκμὴν ἔχεις τοῦ ζῆν . Τί οὖν ἐστίν ; ἄνδρα σε δεῖ γενέσθαι καλὸν κἀγαθόν . Ἐπεὶ γὰρ ἡ πόλις τῶν Χίων δίδωσι τῷ ἐμὲ ἀποκτείναντι χρήματα πολλὰ , καὶ ἐλευθερίαν ὑπισχνεῖται , δεῖ σε , ἀφελόντα μου τὴν κεφαλὴν , εἰς Χίον ἀπενεγκεῖν , καὶ λαβόντα παρὰ τῆς πόλεως τὰ χρήματα εὐδαιμονεῖν . Ἀντιλέγοντος δὲ τοῦ νεανίσκου , πείθει αὐτὸν τοῦτο ποιῆσαι . Καὶ ὃς , ἀφελόμενος αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν , λαμβάνει παρὰ τῶν Χίων τὰ ἐπικηρυχθέντα χρήματα , καὶ θάψας τὸ σῶμα τοῦ δραπέτου , εἰς τὴν ἰδίαν ἐχώρησεν . Καὶ οἱ Χῖοι πάλιν ὑπὸ τῶν οἰκετῶν ἀδικούμενοι καὶ διαρπαζόμενοι , μνησθέντες τῆς τοῦ τετελευτηκότος ἐπιεικείας , ἡρῷον ἱδρύσαντο κατὰ τὴν χώραν , καὶ ἐπωνόμασαν ἥρωος εὐμενοῦς . Καὶ αὐτῷ ἔτι καὶ νῦν οἱ δραπέται ἀποφέρουσιν ἀπαρχὰς πάντων ὧν ἀφέλωνται . Φασὶ δὲ καὶ καθ’ ὕπνους ἐπιφαινόμενον πολλοῖς τῶν Χίων προσημαίνειν οἰκετῶν ἐπιβουλάς . Καὶ οἷς ἂν ἐπιφανῇ , οὗτοι θύουσιν αὐτῷ , ἐλθόντες ἐπὶ τὸν τόπον οὗ τὸ ἡρῷόν ἐστιν αὐτοῦ · » Ὁ μὲν οὖν Νυμφόδωρος ταῦτα ἱστόρησεν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Θεόπομπος ( fr . 134 ) αὐτός ἱστορέω . ἐγώ δέ ὁ Χῖος ἡγέομαι διά οὗτος νεμεσάω ὁ δαιμόνιον · χρόνος γάρ ὕστερον ἐκπολεμέω διά δοῦλος . Νυμφόδωρος γοῦν ὁ Συρακούσιος ἐν ὁ ὁ Ἀσία παράπλοος ὅδε ἱστορέω περί αὐτός . « Τοί Χῖος ὁ δοῦλος ἀποδιδράσκω αὐτός καί εἰς ὁ ὄρος ὁρμάω , ὁ ἀγροικία αὐτός κακοποιέω , πολύς συναθροίζω . ὁ γάρ νῆσος εἰμί τραχύς καί κατάδενδρος . μικρός δέ πρό ἐγώ , οἰκέτης τις μυθολογέω αὐτός ὁ Χῖος ἀποδιδράσκω ἐν ὁ ὄρος ὁ διατριβή ποιέω , ἀνδρεῖος δέ τις εἰμί καί ὁ πολέμιος ἐπιτυχής , ὁ δραπέτης ἀφηγέομαι ὡς ἄν βασιλεύς στράτευμα . καί πολλάκις ὁ Χῖος ἐπιστρατεύω ἔπος · αὐτός καί οὐδείς ἀνύω δύναμαι , ἐπεί αὐτός ὁράω μάτην ἀπόλλυμι ὁ Δρίμακος ( οὗτος γάρ εἰμί ὄνομα ὁ δραπέτης ) , λέγω πρός αὐτός ὅδε · ὑμῖν , ὦ Χῖος τε καί κύριος , ὁ μέν γίγνομαι πρᾶγμα παρά ὁ οἰκέτης οὐδέποτε μή παύω . Πῶς γάρ , ὁπότε κατά χρησμός γίγνομαι θεός δίδωμι ; ἀλλά ἐάν ἐγώ πείθω καί ἐάω ἐγώ ἡσυχία ἄγω , ἐγώ σύ εἰμί πολύς ἀγαθός ἀρχηγός . « σπένδω οὖν ὁ Χῖος πρός αὐτός καί ἀνοχή ποιέω χρόνος τις , κατασκευάζω μέτρον καί σταθμός καί σφραγίς ἴδιος . καί δείκνυμι ὁ Χῖος λέγω διότι λαμβάνω ὁ τίς ἄν παρά τις σύ λαμβάνω , οὗτος ὁ μέτρον καί σταθμός , καί λαμβάνω ὁ ἱκανός , οὗτος ὁ σφραγίς ὁ ταμιεῖον σφραγίζω καταλείπω . ὁ δέ ἀποδιδράσκω σύ δοῦλος ἀνακρίνω ὁ αἰτία , ἐάν μέν ἐγώ δοκέω ἀνήκεστος τίς πάσχω ἀποδιδράσκω , ἔσσομαι μετά ἐμαυτοῦ , ἐάν δέ μηδείς λέγω δίκαιος , ἀποπέμπω πρός ὁ δέσποτας . ὁράω οὖν ὁ λοιπός οἰκέτης ὁ Χῖος ἡδύς ὁ πρᾶγμα προσδέχομαι , πολύς μικρός ἀποδιδράσκω , φοβέω ὁ ἐκεῖνος κρίσις . καί ὁ ο δέ μετά αὐτός δραπέτης πολύς μᾶλλον φοβέω ἐκεῖνος ἢ ὁ ἴδιος αὐτός δέσποτας , καί πᾶς αὐτός ὁ δέω ποιέω , πειθαρχέω ὡς στρατηγός . τιμωρέω τε γάρ ὁ ἀτακτέω , καί οὐδείς ἐπιτρέπω συλάω ἀγρός οὐδέ ἄλλος ἀδικέω οὐδέ εἷς ἄνευ ὁ αὐτός γνώμη . λαμβάνω δέ ὁ ἑορτή ἐπιπορεύομαι ἐκ ὁ ἀγρός οἶνος καί ἱερεῖον ὁ καλός ἔχω , ὅσος δέ ( καί ὅσος Eb . ) ἄν αὐτός δίδωμι ὁ κύριος · καί εἰμί τις αἰσθάνομαι ἐπιβουλεύω ἑαυτοῦ , ἢ ἐνέδρα κατασκευάζω , τιμωρέω . « εἶτα , κηρύσσω γάρ ὁ πόλις χρῆμα δίδωμι πολύς ὁ Έυτον λαμβάνω ἢ ὁ κεφαλή κομίζω , οὗτος ὁ Δρίμα κος , πρέσβυς γίγνομαι , καλέω ὁ ἐράομαι ὁ ἑαυτοῦ εἰς τις τόπος , λέγω αὐτός ὅτι ἐγώ σύ πᾶς ἄνθρωπος ἀγαπάω μάλιστα , καί σῦς ἐγώ εἰμί καί παῖς καί γιός καί ὁ ἄλλος πᾶς . ἐμός μέν οὖν χρόνος ἱκανός βιόω , σύ δέ νέος εἰμί , καί ἀκμήν ἔχω ὁ ζάω . τις οὖν εἰμί ; ἀνήρ σύ δέω γίγνομαι καλός ἀγαθός . ἐπεί γάρ ὁ πόλις ὁ Χῖος δίδωμι ὁ ἐγώ ἀποκτείνω χρῆμα πολύς , καί ἐλευθερία ὑπισχνέομαι , δέω σύ , ἀφαιρέω ἐγώ ὁ κεφαλή , εἰς Χίος ἀποφέρω , καί λαμβάνω παρά ὁ πόλις ὁ χρῆμα εὐδαιμονέω . ἀντιλέγω δέ ὁ νεανίσκος , πείθω αὐτός οὗτος ποιέω . καί ὅς , ἀφαιρέω αὐτός ὁ κεφαλή , λαμβάνω παρά ὁ Χῖος ὁ ἐπικηρύσσω χρῆμα , καί θάπτω ὁ σῶμα ὁ δραπέτης , εἰς ὁ ἴδιος χωρέω . καί ὁ Χῖος πάλιν ὑπό ὁ οἰκέτης ἀδικέω καί διαρπάζω , μιμνήσκω ὁ ὁ τελευτάω ἐπιείκεια , ἡρῷον ἱδρύω κατά ὁ χώρα , καί ἐπονομάζω ἥρως εὐμενής . καί αὐτός ἔτι καί νῦν ὁ δραπέτης ἀποφέρω ἀπαρχή πᾶς ὅς ἀφαιρέω . φημί δέ καί κατά ὕπνος ἐπιφαίνω πολύς ὁ Χῖος προσημαίνω οἰκέτης ἐπιβουλή . καί ὅς ἄν ἐπιφαίνω , οὗτος θύω αὐτός , ἔρχομαι ἐπί ὁ τόπος οὗ ὁ ἡρῷον εἰμί αὐτός · » ὁ μέν οὖν Νυμφόδωρος οὗτος ἱστορέω .