numenius-philosophy.fragmenta 11
Τὰ μὲν οὖν σώματα λαβεῖν ἡμῖν ἔξεστι , σημαινομένοις ἔκ τε ὁμοίων , ἀπό τε τῶν ἐν τοῖς παρακειμένοις γνωρισμάτων ἐνόντων . Τἀγαθὸν δὲ οὐδενὸς ἐκ παρακειμένου οὐδ’ οὖν ἀπὸ ὁμοίου αἰσθητοῦ ἐστι λαβεῖν μηχανή τις οὐδεμία . Ἀλλὰ δεήσει , οἷον εἴ τις ἐπὶ σκοπῇ καθήμενος , ναῦν ἁλιάδα βραχεῖάν τινα , τούτων τῶν ἐπακτρίδων , τῶν μόνων , μίαν , μόνην , ἔρημον , μετακυμίαις ἐχομένην ὀξυδεδορκώς , μιᾷ βολῇ κατεῖδε τὴν ναῦν · οὕτω δή τινα ἀπελθόντα πὀῤῥω τῶν αἰσθητῶν , ὁμιλῆσαι τῷ ἀγαθῷ μόνῳ μόνον , ἔνθα μήτε τις ἄνθρωπος , μήτε τι ζῷον ἕτερον , μηδὲ σῶμα μέγα , μηδὲ σμικρόν , ἀλλά τις ἄφατος καὶ ἀδιήγητος ἀτεχνῶς ἐρημία θεσπέσιος , ἔνθα τοῦ ἀγαθοῦ ἤθη , διατριβαί τε καὶ ἀγλαΐαι , αὐτὸ δὲ ἐν εἴρην , ἐν εὐμενείᾳ , τὸ ἤρεμον , τὸ ἡγεμονικόν , ἵλεων , ἐποχούμενον ἐπὶ τῇ οὐσίᾳ . Εἰδέ τις πρὸς τοῖς αἰσθητοῖς λιπαρῶν , τὸ ἀγαθὸν ἐφιπτάμενον φαντάζεται , κᾄπειτα τρυφῶν οἴοιτο τῷ ἀγαθῷ ἐντετυχηκέναι , τοῦ παντὸς ἁμαρτάνει . Τῷ γὰρ ὄντι , οὐ ῥᾳδίας , θείας δὲ πρὸς αὐτὸ δεῖ μεθόδου καί ἐστι κράτιστον , τῶν αἰσθητῶν ἀμελήσαντι , νεανιευσαμένῳ πρὸς τὰ μαθήματα , τοὺς ἀριθμοὺς θεασαμένῳ , οὕτως ἐκμελετῆσαι μάθημα , τί ἐστι τὸ ἕν . Ταῦτα μὲν ἐν τῷ πρώτῳ . Ἐν δὲ τῷ πέμπτῳ ταῦτά φησιν · εἰ δ’ ἔστι μὲν νοητὸν ἡ οὐσία καὶ ἡ ἰδέα , ταύτης δ’ ὡμολογήθη πρεσβύτερον καὶ αἴτιον εἶναι ὁ νοῦς , αὐτὸς οὗτος μόνος εὕρηται ὢν τὸ ἀγαθόν . Καὶ γὰρ εἰ ὁ μὲν δημιουργὸς θεός ἐστι γενέσεως ἀρχή , τὸ ἀγαθὸν οὐσίας ἐστὶν ἀρχή . Ἀνάλογον δὲ τούτῳ μὲν ὁ δημιουργὸς θεός , ὢν αὐτοῦ μιμητής , τῇ δὲ οὐσί ἡ γένεσις , εἰκὼν αὐτῆς οὖσα καἱ μίμημα . Εἰ γὰρ ὁ δημιουργὸς ὁ τῆς γενέσεώς ἐστιν ἀγαθός , ἦ που ἔσται καὶ ὁ τῆς οὐσίας δημιουργὸς αὐτοάγαθον , σύμφυτον τῇ οὐσίᾳ . Ὁ γὰρ δεύτερος , διττὸς ὢν αὐτός , ποιεῖ τήν τε ἰδέαν ἑαυτοῦ καὶ τὸν κόσμον , δημιουργὸς ὤν · ἔπειτα θεωρητικὸς ὅλως . υλλελογισμένων δ’ ἡμῶν ὀνόματα τεττάρων πραγμάτων , τέτταρα ἔστω ταῦτα · ὁ μὲν πρῶτος θεός , αὐτοάγαθον · ὁ δὲ τούτου μιμητής , δημιουργὸς ἀγαθός · ἡ δ’ οὐσία , μία μὲν ἡ τοῦ πρώτου , ἑτέρα δὲ ἡ τοῦ δευτέρου · ἧς μίμημα ὁ καλὸς κόσμος , κεκαλλωπισμένος μετουσίᾳ τοῦ καλοῦ . Καὶ ἐν τῷ ἕκτῳ δὲ ἐπιλέγει · μετέχει δε αὐτοῦ τὰ μετέχοντα , καὶ ἐν ἄλλῳ μὲν οὐδενί , ἐν δὲ μόνῳ τῷ φρονεῖν · ταύτῃ ἄρα καὶ τῆς ἀγαθοῦ συμβάσεως ὀνίναιτ’ ἄν , ἄλῶς δ’ οὔ . Καὶ μὲν δὴ τὸ φρονεῖν τοῦτο δεόντως ᵃ συντετύχηκε μόνῳ τῷ πρώτῳ · ὑφ’ οὗ οὖν τὰ ἄλλα ἀποχραίνεται καὶ ἀγαθοῦται , ἐὰν τοῦτο ἐκείνῳ μόνον μόνῳ προσῇ , ἀβελτέρας ἂν εἴη ψυχῆς ἔτι ἀμφιλογεῖν . Εἰ γὰρ ἀγαθός ἐστιν ὁ δεύτερος οὐ παρ’ ἑαυτοῦ , παρὰ δὲ τοῦ πρώτου , πῶς οἶόν τε ὑφ’ οὗ τῆς μετουσίας ᵇ ἐστὶν οὗτος ἀγαθός , μὴ ἀγαθὸν εἶναι , ἄλλως τε κἂν τύχῃ αὐτοῦ ὡς ἀγαθοῦ μεταλαχὼν ὁ δεύτερος ; Οὕτω τοι ὁ Πλάτων ἐκ συλλογισμοῦ τῷ ὀξὺ βλέποντι ἀπέδωκε τὸ ἀγαθὸν ὅτι ἐστὶν ἕν . Καὶ πάλιν ἑξῆς φησι · ταῦτα δὲ οὕτως ἔχοντα ἤδη ἐστὶ μὲν ὁ Πλάτων ἄλλῃ καὶ ἄλλῃ χωρίσας · ἰδίᾳ μὲν γὰρ τὸν κυκλικὸν λόγον ᵈ ἐπὶ τοῦ δημιουργοῦ ἐγράψατο ἐν Τιμαίῳ εἰπών , ἀγαθὸς ἦν · ἐν δὲ τῇ πολιτείᾳ , τὸ ἀγαθὸν εἶπεν , ἀγαθοῦ ἰδέαν · ὡς δὴ τοῦ δημιουργοῦ ἰδέαν οὖσαν τὸ ἀγαθόν , ὅστις πέφανται ἡμῖν ἀγαθὸς μετουσίᾳ τοῦ πρώτου τε καὶ μόνου . Ὅπως γὰρ ἄνθρωποι μὲν λέγονται τυπωθέντες ὑπὸ τῆς ἀνθρώπου ἰδέας , βόες δὲ καὶ ἵπποι ὑπὸ τῆς βοὸς καὶ ἵππου ἰδέας ᵊ · οὕτω καὶ εἰκότως ὁ δημιουργὸς εἴπερ ἐστὶ μετουσίᾳ τοῦ πρώτου ἀγαθοῦ ἀγαθός , ἰδέα ἂν εἴη ὁ πρῶτος νοῦς , ὢν αὐτοάγαθον .
Lemmas: Τά μέν οὖν σῶμα λαμβάνω ἐγώ ἔξεστι , σημαίνω ἐκ τε ὅμοιος , ἀπό τε ὁ ἐν ὁ παράκειμαι γνώρισμα ἔνειμι . Ἀγαθός δέ οὐδείς ἐκ παράκειμαι οὐδέ οὖν ἀπό ὅμοιος αἰσθητός εἰμί λαμβάνω μηχανή τις οὐδείς . ἀλλά δέω , οἷος εἰμί τις ἐπί σκοπή κάθημαι , ναῦς ἁλιάς βραχύς τις , οὗτος ὁ ἐπακτρίς , ὁ μόνος , εἷς , μόνος , ἐρῆμος , μετακυμία ἔχω οξυδερκομαι , εἷς βολή καθοράω ὁ ναῦς · οὕτως δή τις ἀπέρχομαι πόρρω ὁ αἰσθητός , ὁμιλέω ὁ ἀγαθός μόνος μόνος , ἔνθα μήτε τις ἄνθρωπος , μήτε τίς ζῷον ἕτερος , μηδέ σῶμα μέγας , μηδέ μικρός , ἀλλά τις ἄφατος καί ἀδιήγητος ἄτεχνος ἐρημία θεσπέσιος , ἔνθα ὁ ἀγαθός ἦθος , διατριβή τε καί ἀγλαία , αὐτός δέ ἐν εἴρη , ἐν εὐμένεια , ὁ ἤρεμος , ὁ ἡγεμονικός , ἵλαος , ἐποχέομαι ἐπί ὁ οὐσία . ἀνάκλεις τις πρός ὁ αἰσθητός λιπαρός , ὁ ἀγαθός ἐφίπταμαι φαντάζω , ᾄπειτα τρυφάω οἴομαι ὁ ἀγαθός ἐντυγχάνω , ὁ πᾶς ἁμαρτάνω . ὁ γάρ εἰμί , οὐ ῥᾴδιος , θεῖος δέ πρός αὐτός δέω μέθοδος καί εἰμί ἀγαθός , ὁ αἰσθητός ἀμελέω , νεανιεύω πρός ὁ μάθημα , ὁ ἀριθμός θεάομαι , οὕτως ἐκμελετάω μάθημα , τίς εἰμί ὁ εἷς . Ταΰς μέν ἐν ὁ πρῶτος . ἐν δέ ὁ πέμπτος οὗτος φημί · εἰμί δέ εἰμί μέν νοητός ὁ οὐσία καί ὁ ἰδέα , οὗτος δέ ὁμολογέω πρέσβυς καί αἴτιος ἔρχομαι ὁ Νοῦς , αὐτός οὗτος μόνος εὑρίσκω εἰμί ὁ ἀγαθός . καί γάρ εἰμί ὁ μέν δημιουργός θεός εἰμί γένεσις ἀρχή , ὁ ἀγαθός οὐσία εἰμί ἀρχή . ἀνάλογος δέ οὗτος μέν ὁ δημιουργός θεός , εἰμί αὐτός μιμητής , ὁ δέ ὄντα ὁ γένεσις , εἰκών αὐτηες͂ς εἰμί καί μίμημα . εἰμί γάρ ὁ δημιουργός ὁ ὁ γένεσις εἰμί ἀγαθός , εἰμί ποῦ εἰμί καί ὁ ὁ οὐσία δημιουργός αυτοαγαθος , σύμφυτος ὁ οὐσία . ὁ γάρ δεύτερος , δισσός εἰμί αὐτός , ποιέω ὁ τε ἰδέα ἑαυτοῦ καί ὁ κόσμος , δημιουργός εἰμί · ἔπειτα θεωρητικός ὅλος . υλλελογισμένων δέ ἐγώ ὄνομα τέσσαρες πρᾶγμα , τέσσαρες εἰμί οὗτος · ὁ μέν πρῶτος θεός , αυτοαγαθος · ὁ δέ οὗτος μιμητής , δημιουργός ἀγαθός · ὁ δέ οὐσία , εἷς μέν ὁ ὁ πρῶτος , ἕτερος δέ ὁ ὁ δεύτερος · ὅς μίμημα ὁ καλός κόσμος , καλλωπίζω μετουσία ὁ καλός . καί ἐν ὁ ἕκτος δέ ἐπιλέγω · μετέχω δέ αὐτός ὁ μετέχω , καί ἐν ἄλλος μέν οὐδείς , ἐν δέ μόνος ὁ φρονέω · ταύτῃ ἄρα καί ὁ ἀγαθός σύμβασις ὀνίνημι ἄν , ἁλίσκομαι δέ οὐ . καί μέν δή ὁ φρονέω οὗτος δεόντως ᵃ συντυγχάνω μόνος ὁ πρῶτος · ὑπό ὅς οὖν ὁ ἄλλος ἀποχραίνω καί ἀγαθόω , ἐάν οὗτος ἐκεῖνος μόνος μόνος προσέρχομαι , ἀβέλτερος ἄν εἰμί ψυχή ἔτι ἀμφιλογέομαι . εἰμί γάρ ἀγαθός εἰμί ὁ δεύτερος οὐ παρά ἑαυτοῦ , παρά δέ ὁ πρῶτος , πῶς οἶος τε ὑπό ὅς ὁ μετουσία ᵇ εἰμί οὗτος ἀγαθός , μή ἀγαθός ἔρχομαι , ἄλλως τε κἀν τυγχάνω αὐτός ὡς ἀγαθός μεταλαγχάνω ὁ δεύτερος ; οὕτως τοι ὁ Πλάτων ἐκ συλλογισμός ὁ ὀξύς βλέπω ἀποδίδωμι ὁ ἀγαθός ὅτι εἰμί εἷς . καί πάλιν ἑξῆς φημί · οὗτος δέ οὕτως ἔχω ἤδη εἰμί μέν ὁ Πλάτων ἄλλῃ καί ἄλλῃ χωρίζω · ἴδιος μέν γάρ ὁ κυκλικός λόγος ᵈ ἐπί ὁ δημιουργός γράφω ἐν Τίμαιος λέγω , ἀγαθός εἰμί · ἐν δέ ὁ πολιτεία , ὁ ἀγαθός λέγω , ἀγαθός ἰδέα · ὡς δή ὁ δημιουργός ἰδέα εἰμί ὁ ἀγαθός , ὅστις φαίνω ἐγώ ἀγαθός μετουσία ὁ πρῶτος τε καί μόνος . ὅπως γάρ ἄνθρωπος μέν λέγω τυπόω ὑπό ὁ ἄνθρωπος ἰδέα , βοῦς δέ καί ἵππος ὑπό ὁ βοῦς καί ἵππος ἰδέα ᵊ · οὕτως καί ἔοικα ὁ δημιουργός εἴπερ εἰμί μετουσία ὁ πρῶτος ἀγαθός ἀγαθός , ἰδέα ἄν εἰμί ὁ πρῶτος Νοῦς , εἰμί αυτοαγαθος .