numenius-philosophy.fragmenta 1
Ἐπὶ μὲν τοίνυν Σπεύσιππον τὸν Πλάτωνος μὲν ἀδελφιδοῦν , Ξενοκράτην δὲ τὸν διάδοχον τοῦ Σπευσίππου , Πολέμωνα δὲ τὸν ἐκδεξάμενον τὴν σχολὴν παρὰ Ξενοκράτους ἀεὶ τὸ ἦθος διετείνετο τῶν δογμάτων σχεδόν τι ταὐτόν , ἕνεκά γε τῆς μήπω ἐποχῆς ταυτησὶ τῆς πολυθρυλλήτου τε , καὶ εἰ δή τινων τοιούτων ἄλλων . Ἐπεὶ εἴς γε τὰ ἄλλα πολλαχῆ τὰ μὲν παραλύοντες ᵃ , τὰ δὲ στρεβλοῦντες , οὐκ ἐνέμειναν τῇ πρώτῃ διαδοχῇ · ἀρξάμενοι δὲ ἀπ’ ἐκείνου , καὶ θᾶττον καὶ βράδιον διίσταντο προαιρέσει ἢ ἀγνοίᾳ , τὰ δὲ δή τινι αἰτίᾳ ἄλλῃ , οὐκ ἂν φιλοτίμῳ ἴσως . Καὶ οὐ μὲν βούλομαί τι φλαῦρον εἰπεῖν διὰ Ξενοκράτη , μᾶλλον μὴν ὑπὲρ Πλάτωνος ἐθέλω . Καὶ γάρ με δάκνει , ὅτι μὴ πᾶν ἔπαθόν τε καὶ ἔδρων , σώζοντες τῷ Πλάτωνι κατὰ πάντα [ πάντη ] πᾶσαν ὁμοδοξίαν . Καίτοι ἄξιος ἦν αὐτοῖς ὁ Πλάτων , οὐκ ἀμείνων μὲν Πυθαγόρου τοῦ μεγάλου , οὐ μέντοι ἴσως οὐδὲ φλαυρότερος ἐκείνου · ᾧ συνακολουθοῦντες , σεφθέντες τε οἱ γνώριμοι ταθέμενοι . ἐγένοντο πολυτιμητίζεσθαι αἰτιώτατοι τὸν Πυθαγόραν . Τοῦτο δὲ οἱ Ἐπικούρειοι , οὐκ ὤφελον μέν , μαθόντες δ’ οὖν , ἐν οὐδενὶ μὲν ὤφθησαν Ἐπικούρῳ ἐναντία θέμενοι οὐδαμῶς , ὁμολογήσαντες δὲ εἶναι σοφῷ συνδεδογμένοι , καὶ αὐτοὶ διὰ τοῦτο ἀπέλαυσαν τῆς προσρήσεως εἰκότως . Ὑπῆρξέ τε ἐκ τούτου ἐπὶ πλεῖστον τοῖς μετέπειτα Ἐπικουρείοις , μηδ’ αὐτοῖς εἰπεῖν πω ἐναντίον οὔτε ἀλλήλοις , οὔτε Ἐπικούρῳ μηδὲν εἰς μηδέν , ὅτου καὶ μνησθῆναι ἄξιον . Ἀλλ’ ἔστιν αὐτοῖς παρανόμημα , μᾶλλον δὲ ἀσέβημα , καὶ κατέγνωσται τὸ καινοτομηθέν . Καὶ διὰ τοῦτο οὐδεὶς οὐδὲ τολμᾷ · κατὰ πολλὴν δὲ εἰρήνην αὐτοῖς ἠρεμεῖ τὰ δόγματα , ὑπὸ τῆς ἐν ἀλλήλοις ἀεί ποτε συμφωνίας . Ἔοικέ τε ἡ Ἐπικούρου διατριβὴ πολιτείᾳ τινὶ ἀληθεῖ , ἀστασιαστοτάτῃ , κοινὸν ἕνα νοῦν , μίαν γνώμην ἐχούσῃ . Ἀφ’ ἧς ἦσαν , καί εἰσι , καὶ ὡς ἔοικεν , ἔσονται φιλακόλουθοι . Τὰ δὲ τῶν Στωϊκῶν ἐστασίασται , ἀρξάμενα ἀπὸ τῶν ἀρχόντων καὶ μηδέπω τελευτῶντα καὶ νῦν . Ἐλέγχονται δὲ ἀγαπητῶς ὑπὸ δυσνοήτου ἐλέγχου ᵇ , οἱ μέν τινες αὐτῶν ἐμμεμενηκότες ἔτι , οἱ δ’ ἤδη μεταθέμενοι . Εἴξασιν οὖν οἱ πρῶτοι ὀλιγαρχικωτέροις , οἳ δὴ διαστάντες ὑπῆρξαν εἰς τοὺς μετέπειτα πολλῆς μὲν τοῖς προτέροις , πολλῆς δὲ τῆς ἀλλήλοις ἐπιτιμήσεως αἴτιοι , εἰσέτι ἑτέρων ἕτεροι Στωϊκώτεροι . Καὶ μᾶλλον ὅσοι πλεῖον ἐπὶ τὸ τεχνικὸν ὤφθησαν μικρολόγοι . Αὐτοὶ γὰρ οὗτοι τοὺς ἑτέρους ὑπερβαλλόμενοι τῇ τε πολυπραγμοσύνῃ τοῖς τε σκαριφισμοῖς ᶜ , ἐπετίμων θᾶττον . Πολὺ μέντοι τούτων πρότερον ταὐτὰ ἔπαθον οἱ ἀπὸ Σωκράτους , ἀφελκύσαντες διαφόρους τοὺς λόγους · ἰδίᾳ μὲν Ἀρίστιππος , ἰδίᾳ δὲ Ἀντισθένης · καὶ ἀλλαχοῦ ἰδίᾳ οἱ Μεγαρικοί τε καὶ Ἐρετρικοί , ἢ εἴ τινες ἄλλοι μετὰ τούτων . Αἴτιον δέ , ὅτι τρεῖς θεοὺς τιθεμένου Σωκράτους καὶ φιλοσοφοῦντος αὐτοῖς ἐν τοῖς προσήκουσιν ἑκάστῳ ῥυθμοῖς , οἱ διακούσαντες τοῦτο μὲν ἠγνόουν , ᾤοντο δὲ λέγειν πάντα αὐτὸν εἰκῇ , καὶ ἀπὸ τῆς νικώσης ἀεὶ ᵈ προστυχῶς ἄλλοτε ἄλλης τύχης , ὅπως πνέοι . Ὁ δὲ Πλάτων Πυθαγορίσας , ( ᾔδει δὲ τὸν Σωκράτην μηδαμόθεν ἢ ἐκεῖθεν ταῦτα καὶ τοιαῦτα ᵉ εἰπεῖν τε καὶ γνόντα εἰρηκέναι , ) ὧδε οὖν καὶ αὐτὸς συνεδήσατο τὰ πράγματα , οὔτε εἰωθότως , οὔτε εἰς τὸ φανερόν ᶠ . Διαγαγὼν δὲ ἕκαστα ὅπη ἐνόμιζεν , ἐπικρυψάμενος ἐν μέσῳ τοῦ δῆλα εἶναι καὶ μὴ δῆλα , ἀσφαλῶς μὲν ἐγράψατο , αὐτὸς δὲ αἰτίαν παρέσχε τῆς μετ’ αὐτὸν στάσεώς τε ἅμα καὶ διολκῆς τῶν δογμάτων , οὐ φθόνῳ μέν , οὐδέ γε δυσνοίᾳ · ἀλλ’ οὐ βούλομαι ἐπὶ ἀνδράσι πρεσβυτέροις εἰπεῖν ῥήματα οὐκ ἐναίσιμα . Τοῦτο δὲ χρὴ μαθόντας ἡμᾶς ἐπενεγκεῖν ἐκεῖσε μᾶλλον τὴν γνώμην , καὶ ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς προὐθέμεθα , χωρίζειν αὐτὸν Ἀριστοτέλους καὶ Ζήνωνος , οὕτω καὶ νῦν τῆς Ἀκαδημίας , ἐὰν ὁ θεὸς ἄντιλάβηται , χωρίζοντες , ἐάσομεν αὐτὸν ἐφ’ ἑαυτοῦ νῦν εἶναι Πυθαγόρειον . Ὡς νῦν μανικώτερον , ἢ Πενθεῖ τινι προσῆκε , διελκόμενος πάσχει μὲν κατὰ μέλη , ὅλως δ’ ἐξ ὅλου ἑαυτοῦ μετατίθεταί τε καὶ ἀντιμετατίθεται οὐδαμῶς . Ὡς οὖν ἀνὴρ μεσεύων Πυθαγόρου καὶ Σωκράτους , τοῦ μὲν τὸ σεμνὸν ὑπαγαγὼν μέχρι τοῦ φιλανθρώπου · τοῦ δὲ τὸ κομψὸν τοῦτο καὶ παιγνιῆμον ἀναγαγὼν ἀπὸ τῆς εἰρωνείας εἰς ἀξίωμα καὶ ὄγκον , καὶ αὐτὸ τοῦτο κεράσας Σωκράτει Πυθαγόραν , τοῦ μὲν δημοτικώτερος , τοῦ δὲ σεμνότερος ὤφθη . Ἀλλ’ οὐ γάρ τι ταῦτα διαιτήσων ἦλθον , μὴ περὶ τούτων οὔσης νῦν μοι τῆς ζητήσεως . Ἃ δὲ προὐδέδοκτο , καὶ εἶμι ἐκεῖσε , ἢ δὴ φροῦδος ἀναδραμεῖν δοκῶ μοι , μὴ καί που ἀποκρουσθῶμεν τῆς ὁδοῦ τῆς φερούσης . Πολέμωνος δὲ ἐγένοντο γνώριμοι Ἀρκεσίλαος καὶ Ζήνων · πάλιν γὰρ αὐτῶν μνησθήσομαι ἐπὶ τέλει . Ζήνωνα μὲν οὖν μέμνημαι εἰπὼν Ξενοκράτει , εἶτα δὲ Πολέμωνι φοιτῆσαι , αὖθις δὲ παρὰ Κράτητι κυνίσαι . Νυνὶ δὲ αὐτῷ λελογίσθω , ὅτι καὶ Στίλπωνός τε μετέσχε καὶ τῶν λόγων τῶν Ἡρακλειτείων . Ἐπεὶ γὰρ συμφοιτῶντες παρὰ Πολέμωνι ἐφιλοτιμήθησαν ἀλλήλοις , συμπαρέλαβον εἰς τὴν πρὸς ἀλλήλους μάχην , ὁ μὲν Ἡράκλειτον καὶ Στίλπωνα , ἅμα καὶ Κράτητα , ὧν ὑπὸ μὲν Στίλπωνος ἐγένετο μαχητής , ὑπὸ δὲ Ἡρακλείτου αὐστηρός , Κυνικὸς δὲ ὑπὸ Κράτητος · ὁ δ’ Ἀρκεσίλαος Θεόφραστον ἴσχει καὶ Κράντορα τὸν Πλατωνικόν , καὶ Διόδωρον , εἶτα Πύῤῥωνα · ὧν ὑπὸ μὲν Κράντορος πιθανουργικός , ὑπὸ Διοδώρου δὲ σοφιστής , ὑπὸ δὲ Πύῤῥωνος ἐγένετο παντοδαπός , καὶ ἴτης , καὶ οὐδέν . Ὃ καὶ ἐλέγετο περὶ αὐτοῦ ᾀδόμενόν τι ἔπος παράγωγον καὶ ὑβριστικόν · Πρόσθε Πλάτων , ὄπιθεν Πύῤῥων , μέσσος Διό[δωρος . Τίμων δὲ καὶ ὑπὸ Μενεδήμου τὸ ἐριστικόν φησι λαβόντα ἐξαρτυθῆναι , εἴπερ γε δή φησι περὶ αὐτοῦ · Τοιγὰρ ἔχων ᵍ Μενεδήμου ὑπὸ στέρνοισι μό[λυβδον θεύσεται ἐς ʰ Πύῤῥωνα τὸ πᾶν κρέας , ἢ Διό[δωρον . Ταῖς οὖν Διοδώρου διαλεκτικοῦ ὄντος λεπτολογίαις τοὺς λογισμοὺς τοὺς Πύῤῥωνος καὶ τὸ σκεπτικὸν καταπλέξας , διεκόσμησε λόγου δεινότητι τῇ Πλάτωνος φλήναφόν τινα κατεστωμυλμένον · καὶ ἔλεγε , καὶ ἀντέλεγε , καὶ μετεκυλινδεῖτο κἀκεῖθεν , κἀντεῦθεν , ἑκατέρωθεν , ὁπόθεν τύχοι , παλινάγρετος , καὶ δύσκριτος , καὶ παλίμβολός τε ἅμα , καὶ παρακεκινδυνευμένος , οὐδέν , τε εἰδώς , ὡς αὐτὸς ἔφη , γενναῖος ὤν · εἶτά πως ἐξέβαινεν ὅμοιος τοῖς εἰδόσιν , ὑπὸ σκιαγραφίας τῶν λόγων παντοδαπὸς πεφαντασμένος .
Lemmas: ἐπί μέν τοίνυν Σπεύσιππος ὁ Πλάτων μέν ἀδελφιδέος , Ξενοκράτης δέ ὁ διάδοχος ὁ Σπεύσιππος , Πολέμων δέ ὁ ἐκδέχομαι ὁ σχολή παρά Ξενοκράτης ἀεί ὁ ἦθος διατείνω ὁ δόγμα σχεδόν τίς αὐτός , ἕνεκα γε ὁ μήπω ἐποχή οὗτος ὁ πολυθρύλλητος τε , καί εἰμί δή τις τοιοῦτος ἄλλος . ἐπεί εἰς γε ὁ ἄλλος πολλαχῆ ὁ μέν παραλύω ᵃ , ὁ δέ στρεβλόω , οὐ ἐμμένω ὁ πρῶτος διαδοχή · ἄρχω δέ ἀπό ἐκεῖνος , καί ταχύς καί βραδύς διίστημι προαίρεσις ἢ ἄγνοια , ὁ δέ δή τις αἰτία ἄλλος , οὐ ἄν φιλότιμος ἴσως . καί οὐ μέν βούλομαι τίς φλαῦρος λέγω διά Ξενοκράτης , μᾶλλον μήν ὑπέρ Πλάτων ἐθέλω . καί γάρ ἐγώ δάκνω , ὅτι μή πᾶς πάσχω τε καί δράω , σῴζω ὁ Πλάτων κατά πᾶς [ πάντῃ ] πᾶς ὁμοδοξία . καίτοι ἄξιος εἰμί αὐτός ὁ Πλάτων , οὐ ἀγαθός μέν Πυθαγόρας ὁ μέγας , οὐ μέντοι ἴσως οὐδέ φλαῦρος ἐκεῖνος · ὅς συνακολουθέω , σέβομαι τε ὁ γνώριμος τείνω . γίνομαι πολυτιμητίζω αἴτιος ὁ Πυθαγόρας . Τοῦτης δέ ὁ Ἐπικούρειος , οὐ ὀφείλω μέν , μανθάνω δέ οὖν , ἐν οὐδείς μέν ὁράω Ἐπίκουρος ἐναντίος τίθημι οὐδαμῶς , ὁμολογέω δέ ἔρχομαι σοφός συνδοκέω , καί αὐτός διά οὗτος ἀπολαύω ὁ πρόσρησις ἔοικα . ὑπάρχω τε ἐκ οὗτος ἐπί πλεῖστος ὁ μετέπειτα Ἐπικούρειος , μηδέ αὐτός λέγω πω ἐναντίος οὔτε ἀλλήλων , οὔτε Ἐπίκουρος μηδείς εἰς μηδείς , ὅστις καί μιμνήσκω ἄξιος . ἀλλά εἰμί αὐτός παρανόμημα , μᾶλλον δέ ἀσέβημα , καί καταγιγνώσκω ὁ καινοτομέω . καί διά οὗτος οὐδείς οὐδέ τολμάω · κατά πολύς δέ εἰρήνη αὐτός ἠρεμέω ὁ δόγμα , ὑπό ὁ ἐν ἀλλήλων ἀεί ποτέ συμφωνία . ἔοικα τε ὁ Ἐπίκουρος διατριβή πολιτεία τις ἀληθής , ἀστασίαστος , κοινός εἷς νόος , εἷς γνώμη ἔχω . ἀπό ὅς ἥδω , καί εἰμί , καί ὡς ἔοικα , εἰμί φιλακόλουθος . Τά δέ ὁ Στωϊκός στασιάζω , ἄρχω ἀπό ὁ ἄρχων καί μηδέπω τελευτάω καί νῦν . ἐλέγχω δέ ἀγαπητός ὑπό δυσνόητος ἔλεγχος ᵇ , ὁ μέν τις αὐτός ἐμμένω ἔτι , ὁ δέ ἤδη μετατίθημι . ἔοικα οὖν ὁ πρῶτος ὀλιγαρχικός , ὁ δή διίστημι ὑπάρχω εἰς ὁ μετέπειτα πολύς μέν ὁ πρότερος , πολύς δέ ὁ ἀλλήλων ἐπιτίμησις αἴτιος , εἰσέτι ἕτερος ἕτερος Στωϊκός . καί μᾶλλον ὅσος πλέως ἐπί ὁ τεχνικός ὁράω μικρολόγος . αὐτός γάρ οὗτος ὁ ἕτερος ὑπερβάλλω ὁ τε πολυπραγμοσύνη ὁ τε σκαριφισμοω ᶜ , ἐπιτιμάω ταχύς . Πολύς μέντοι οὗτος πρότερος αὐτός πάσχω ὁ ἀπό Σωκράτης , ἀφέλκω διάφορος ὁ λόγος · ἴδιος μέν Ἀρίστιππος , ἴδιος δέ Ἀντισθένης · καί ἀλλαχοῦ ἴδιος ὁ Μεγαρικός τε καί Ἐρετρικός , ἢ εἰμί τις ἄλλος μετά οὗτος . αἴτιος δέ , ὅτι τρεῖς θεός τίθημι Σωκράτης καί φιλοσοφέω αὐτός ἐν ὁ προσήκω ἕκαστος ῥυθμός , ὁ διακούω οὗτος μέν ἀγνοέω , οἴομαι δέ λέγω πᾶς αὐτός εἰκῇ , καί ἀπό ὁ νικάω ἀεί ᵈ προστυχῶς ἄλλοτε ἄλλος τύχη , ὅπως πνέω . ὁ δέ Πλάτων πυθαγορισης , ( οἶδα δέ ὁ Σωκράτης μηδαμόθεν ἢ ἐκεῖθεν οὗτος καί τοιοῦτος ᵉ λέγω τε καί γιγνώσκω λέγω , ) ὧδε οὖν καί αὐτός συνδέω ὁ πρᾶγμα , οὔτε εἰωθότως , οὔτε εἰς ὁ φανερός ᶠ . διάγω δέ ἕκαστος ὅπῃ νομίζω , ἐπικρύπτω ἐν μέσος ὁ δῆλος ἔρχομαι καί μή δῆλος , ἀσφαλής μέν γράφω , αὐτός δέ αἰτία παρέχω ὁ μετά αὐτός στάσις τε ἅμα καί διολκή ὁ δόγμα , οὐ φθόνος μέν , οὐδέ γε δύσνοια · ἀλλά οὐ βούλομαι ἐπί ἀνήρ πρέσβυς λέγω ῥῆμα οὐ ἐναίσιμος . Τοῦτης δέ χράω μανθάνω ἐγώ ἐπιφέρω ἐκεῖσε μᾶλλον ὁ γνώμη , καί ὥσπερ ἐκ ἀρχή προτίθημι , χωρίζω αὐτός Ἀριστοτέλης καί Ζήνων , οὕτως καί νῦν ὁ Ἀκαδημία , ἐάν ὁ θεός ἀντιλαμβάνω , χωρίζω , ἐάω αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ νῦν ἔρχομαι Πυθαγόρειος . ὡς νῦν μανικός , ἢ Πενθεύς τις προσήκω , διέλκω πάσχω μέν κατά μέλος , ὅλος δέ ἐκ ὅλος ἑαυτοῦ μετατίθημι τε καί αντιμετατίθεμαι οὐδαμῶς . ὡς οὖν ἀνήρ μεσεύω Πυθαγόρας καί Σωκράτης , ὁ μέν ὁ σεμνός ὑπάγω μέχρι ὁ φιλάνθρωπος · ὁ δέ ὁ κομψός οὗτος καί παιγνιειμαι ἀνάγω ἀπό ὁ εἰρωνεία εἰς ἀξίωμα καί ὄγκος , καί αὐτός οὗτος κεράννυμι Σωκράτης Πυθαγόρας , ὁ μέν δημοτικός , ὁ δέ σεμνός ὁράω . ἀλλά οὐ γάρ τίς οὗτος διαιτέω ἔρχομαι , μή περί οὗτος σέω νῦν ἐγώ ὁ ζήτησις . ὅς δέ προδοκέω , καί ἔρχομαι ἐκεῖσε , ἢ δή φροῦδος ἀνατρέχω δοκέω ἐγώ , μή καί ποῦ ἀποκρούω ὁ ὁδός ὁ φέρων . Πολέμων δέ γίνομαι γνώριμος Ἀρκεσίλαος καί Ζήνων · πάλιν γάρ αὐτός μιμνήσκω ἐπί τέλος . Ζήνων μέν οὖν μιμνήσκω λέγω Ξενοκράτης , εἶτα δέ Πολέμων φοιτάω , αὖθις δέ παρά Κράτης κυνίζω . νυνί δέ αὐτός λογίζομαι , ὅτι καί Στίλπων τε μετέχω καί ὁ λόγος ὁ Ἡρακλείτειος . ἐπεί γάρ συμφοιτάω παρά Πολέμων φιλοτιμέομαι ἀλλήλων , συμπαραλαμβάνω εἰς ὁ πρός ἀλλήλων μάχη , ὁ μέν Ἡράκλειτος καί Στίλπων , ἅμα καί Κράτης , ὅς ὑπό μέν Στίλπων γίνομαι μαχητής , ὑπό δέ Ἡράκλειτος αὐστηρός , Κυνικός δέ ὑπό Κράτης · ὁ δέ Ἀρκεσίλαος Θεόφραστος ἴσχω καί Κράντωρ ὁ Πλατωνικός , καί Διόδωρος , εἶτα Πύρων · ὅς ὑπό μέν Κράντωρ πιθανουργικός , ὑπό Διόδωρος δέ σοφιστής , ὑπό δέ Πύῤῥωνος γίνομαι παντοδαπός , καί ἴτης , καί οὐδείς . ὅς καί λέγω περί αὐτός ἀείδω τίς ἔπος παράγωγος καί ὑβριστικός · πρόσθεν Πλάτων , ὄπισθεν Πύρρων , μέσος Διόδωρος . Τίμων δέ καί ὑπό Μενέδημος ὁ ἐριστικός φημί λαμβάνω ἐξαρτύω , εἴπερ γε δή φημί περί αὐτός · τοιγάρ ἔχω ᵍ Μενέδημος ὑπό στέρνον μόλυβδος θέω εἰς ʰ Πύρων ὁ πᾶς κρέας , ἢ Διόδωρος . Τά οὖν Διόδωρος διαλεκτικός εἰμί λεπτολογία ὁ λογισμός ὁ Πύῤῥωνος καί ὁ σκεπτικός καταπλέκω , διακοσμέω λόγος δεινότης ὁ Πλάτων φλήναφος τις κατεστωμυλμένον · καί λέγω , καί ἀντιλέγω , καί μετακυλίνδω ἐκεῖθεν , ἐντεῦθεν , ἑκατέρωθεν , ὁπόθεν τυγχάνω , παλινάγρετος , καί δύσκριτος , καί παλίμβολος τε ἅμα , καί παρακινδυνεύω , οὐδείς , τε οἶδα , ὡς αὐτός φημί , γενναῖος εἰμί · εἶτά πως ἐκβαίνω ὅμοιος ὁ οἶδα , ὑπό σκιαγραφία ὁ λόγος παντοδαπός φαντάζω .