numenius-philosophy.fragmenta 10
Τὸν μέλλοντα δὲ συνήσειν θεοῦ πέρι πρώτου καὶ δευτέρου χρὴ πρότερον διελέσθαι ἕκαστα ἐν τάξει καὶ ἐν εὐθημοσύνῃ τινί · κἄπειτα ἐπὰν ᵃ δοκῇ ἤδη εὖ ἔχειν , τότε καὶ δεῖ ἐπιχειρεῖν εἰπεῖν κοσμίως , ἄλλως δὲ μή . Ἤ τῷ πρωϊαίτερον ᵇ πρὶν τὰ πρῶτα γενέσθαι ἁπτομένῳ σποδὸς ὁ θησαυρὸς γίνεσθαι λέγεται . Μὴ δὴ πάθωμεν ἡμεῖς ταὐτόν · θεὸν δὲ προσκαλεσάμενοι ᶜ , ἑαυτοῦ γνώμονα γενόμενον τῷ λόγῳ , δεῖξαι θησαυρὸν φροντίδων , ἀρχώμεθα ᵈ οὕτως . Εὐκτέον μὲν ἤδη , ᵉ διελέσθαι δὲ δεῖ . Ὁ θεὸς ὁ μὲν πρῶτος ἐν ἑαυτῷ ὤν ἐστιν ἁπλοῦς , διὰ τὸ ἑαυτῷ συγγινόμενος δι’ ὅλου , μήποτε εἶναι διαιρετός . Ὁ θεὸς μέντοι ὅ δεύτερος καὶ τρίτος ἐστὶν ᶠ εἷς · συμφερόμενος δὲ τῇ ὕλῃ δυάδι οὔσῃ , ἑνοῖ μὲν αὐτήν , σχίζεται δὲ ὑπ’ αὐτῆς , ἐπιθυμητικὸν εἶδος ἐχούσης καὶ ῥεούσης . Τῷ οὖν μὴ εἶναι πρὸς τῷ νοητῷ , ἦν γὰρ ἂν πρὸς ἑαυτῷ , διὰ τὸ τὴν ὕλην βλέπειν , ταύτης ἐπιμελούμενος , ἀπερίοπτος ἑαυτοῦ γίγνεται . Καὶ ἅπτεται τοῦ αἰσθητοῦ καὶ περιέπει , ἀνάγει τε ἔτι εἰς τὸ ἴδιον ἦθος , ἀπορεγόμενοςᵍ τῆς ὕλης . Καὶ μεθ’ ἕτερά φησι · καὶ γὰρ οὔτιʰ δημιουργεῖν ἐστι χρεὼν τὸν πρῶτον , καὶ τοῦ δημιουργοῦντος δὲ θεοῦ χρὴ νομίζεινⁱ πατέρα , τὸν πρῶτον θεόν . Εἰ μὲν οὖν περὶ τοῦ δημιουργοῦ ζητοῖμεν , φάσκοντες δεῖν τὸν πρότερον ὑπάρξαντα , οὕτως ἂν ποιεῖν ἔχειν διαφερόντως , οἰκεία ἡ πρόσοδος αὕτη γεγονυῖα ἂν εἴη τοῦ λόγου . Εἰ δὲ περὶ τοῦ δημιουργοῦ μή ἐστιν ὁ λόγος , ζητοῦμεν δὲ περὶ τοῦ πρώτου , ἀφοσιοῦμαί τε τὰ λεχθέντα , καὶ ἔστω μὲν ἐκεῖνα ἄῤῥητα μέτειμι δὲ ἑλεῖν τὸν λόγον , ἑτέρωθεν θηράσας . Πρὸ μέντοι τοῦ λόγου τῆς ἁλώσεως διομολογησώμεθα ἡμῖν αὐτοῖς , ὁμολογίαν οὐκ ἀμφισβητήσιμον ἀκοῦσαι , τὸν μὲν πρῶτον θεὸν ἀργὸν εἶναι ἔργων ξυμπάντων καὶ βασιλέα , τὸν δημιουργικὸν δὲ θεὸν ἡγεμονεῖν , δι’ οὐρανοῦ ἰόντα . Διὰ δὲ τούτου καὶ ὁ στόλος ἡμῖν ἐστι , κάτω τοῦ νοῦ πεμπομένου ἐν διεξόδῳ , πᾶσι τοῖς κοινωνῆσαι συντεταγμένοις . Βλέποντος μὲν οὖν καὶ ἐπεστραμμένου πρὸς ἡμῶν ἕκαστον τοῦ θεοῦ , συμβαίνει ζῆν τε καὶ βιώσκεσθαι τότε τὰ σώματα , κηδευόμενα τοῦ θεοῦ τοῖς ἀκροβολισμοῖς · μεταστρέφοντος δὲ εἰς τὴν ἑαυτοῦ περιωπὴν τοῦ θεοῦ , ταῦτα μὲν ἀποσβέννυσθαι , τὸν δὲ νοῦν ζῆν , βίου ἐπαυρόμενον εὐδαίμονος . Ταῦτα ὁ Νουμήνιος . Σὺ δέ γε παράθες αὐτοῖς τὰ ἀπὸ τῆς τοῦ Δαβὶδ προφητείας πάλαι παρ’ Ἑβραίοις τοῦτον δομένα τὸν τρόπον · ὡςˡ ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου , κύριε · πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας . Ἐπληρώθη ἡ γῆ τῆς κτίσεώς σου · πάντα πρὸς σὲᵐ προσδοκῶσι , δοῦναι τὴν τροφὴν αὐτοῖς εἰς εὔκαιρον . Δόντος σοῦ αὐτοῖς συλλέξουσιν · ἀνοίξαντος δὲ σοῦ τὴν χεῖρα , τὰ πάντα πληρωθήσεται χρηστότητος . ’Aποστρέψαντος δὲ σοῦ τὸ πρόσωπον , ταραχθήσονται . Ἀντανελεῖς τὸ πνεῦμα αὐτῶν , καὶ ἐκλείψουσι , καὶ εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν . Ἐξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά σου , καὶ κτισθήσονται , καὶ καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς . Τί γὰρ ταῦτα διαφέροι ἂν τῆς φασκούσης τοῦ φιλοσόφου διανοίας , ὡς ἄρα βλέποντος μὲν καὶ ἐπεστραμμένου πρὸς ἡμῶν ἕκαστον τοῦ θεοῦ , συμβαίνει ζῆν τε καὶ βιώσκεσθαι τότε τὰ σώματα κηδευόμεναⁿ τοῦ θεοῦ τοῖς ἀκροβολισμοῖς · μεταστρέφοντος δὲ εἰς τὴν ἑαυτοῦ περιωπὴν τοῦ θεοῦ , ταῦτα ἀποσβέννυσθαι ; πάλιν δ’ αὖ τοῦ Σωτηρίου λόγου ᵒ παρ’ ἡμῖν φάντος , ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος , ὁ πατήρ μου ὁ γεωργός , ὑμεῖς τὰ κλήματα · ὁ Νουμήνιος ἐπάκουσον οἷα περὶ τοῦ δευτέρου αἰτίου θεολογεῖ . Ὥσπερ δὲ πάλιν λόγος ἐστὶ γεωργῷ πρὸς τὸν φυτεύονταᵖ ἀναφερόμενος · τὸν αὐτὸν λόγον μάλιστα ἔχειq ὁ πρῶτος θεὸς πρὸς τὸν δημιουργόν . Ὁ μέν γε ὢν σπέρμα πάσης ψυχῆς , σπείρει εἰς τὰ μεταλαγχάνοντα αὐτοῦ χρήματα σύμπαντα · ὁ νομοθέτης δὲ φυτεύει καὶ διανέμει , καὶ μεταφυτεύει εἰς ἡμᾶς ἑκάστους , τὰ ἐκεῖθεν προκαταβεβλημένα . Καὶ ἑξῆς δὲ πάλιν περὶ τοῦ πῶς ἀπὸ τοῦ πρώτου αἰτίου τὸ δεύτερον ὑπέστη , τοιάδε φησίν · ὁπόσα δὲ δοθέντα , μέτεισι πρὸς τὸν λαμβάνοντα , ἀπελθόντα ἐκ τοῦ δεδωκότος , οἷα δή ἐστιʳ θεραπεία , χρήματα , νόμισμα κοῖλον , ἐπίσημον · ταυτὶ μὲν οὖν ἐστι θνητὰ καὶ ἀνθρώπινα . Τὰ δὲ θεῖά ἐστιν , οἷα μεταδοθέντα , ἐνθένδ’ ἐκεῖθι γεγενημένα , ἐνθένδε τε οὐκ ἀπελήλυθε · κἀκεῖθι γενόμενα τὸν · μὲν ὤνησε , τὸν δ’ οὐκ ἔβλαψε , καὶ προσώνησε τῇ περὶ ὧν ἠπίστατο ἀναμνήσει . Ἔστι δὲ τοῦτο τὸ καλὸν χρῆμα , ἐπιστήμη ἡ καλή , ἧς ὤνατο μὲν ὁ λαβών , οὐκ ἀπολείπεται δ’ αὐτῆς ὁ δεδωκώς . Οἷον ἂν ἴδοις ἐξαφθέντα ἀφ’ ἑτέρου λύχνου λύχνον , φῶς ἔχοντα , ὃ μὴ τὸν πρότερον ἀφείλετο , ἀλλὰ τῆς ἐν αὐτῷ ὕλης πρὸς τὸ ἐκείνου πῦρ ἐξαφθείσης . Τοιοῦτον τὸ χρῆμά ἐστι τὸ τῆς ἐπιστήμης , ἢ δοθεῖσα καὶ ληφθεῖσα παραμένει μὲν τῷ δεδωκότι , σύνεστι δὲ τῷ λαβόντι ἡ αὐτή . Τούτου δὲ τὸ αἴτιον , ὦ ξένε , οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπινον · ἀλλ’ ὅτι ἕξις τε καὶ οὐσία ἡ ἔχουσα τὴν ἐπιστήμην , ἡ αὐτή ἐστι παρὰ τῷ δεδωκότι θεῷ , καὶ παρὰ τῷ εἰληφότι ἐμοὶ καὶ σοί . Διὸ καὶ ὁ Πλάτων τὴν σοφίαν ὑπὸ Προμηθέως ἐλθεῖν εἱς ἀνθρώπους , μετὰ φανωτάτου τινὸς πυρὸς ἔφη . Καὶ πάλιν ὑποβὰς ἔξῆς φησιν · εἰσὶ δ’ οὗτοι βίοι , ὁ μὲν πρώτου , ο δὲ δευτέρου θεοῦ . Δηλονότι ὁ μὲν πρῶτος θεός ἐστιν ἑστώςˢ , ὁ δὲ δεύτερος ἔμπαλίν ἐστι κινούμενος . Ὁ μὲν οὖν πρῶτος περὶ νὰ νοητά , ὀ δὲ δεύτερος περὶ τὰ νοητὰ καὶ αἰσθητά . Μὴ θαυμάσης δ’ εἰ τοῦτ’ ἔφην , πολὺ γὰρ ἔτι θαυμαστότερον ἀκούσῃ . Ἀντὶ γὰρ τῆς προσούσης τῷ δευτέρῳ κινήσεως , τὴν προσοῦσαν τῷ πρώτῳ στάσιν φημὶ εἶναι κίνησιν σύμφυτον · ἀφ’ ἦς ἥ τε τάξις τοῦ κόσμου , καὶ ἡ μονὴ ἡ ἀΐδιος , καὶ ἡ σωτηρία ἀναχεῖται εἰς τὰ ὅλα . Ἐπὶ τούτοις καὶ ἐν τῷ ἕκτῳ προστίθησι ταῦτα · ἐπειδὴ ᾔδει ὁ Πλάτων παρὰ τοῖς ἀνθρώποις τὸν μὲν δημιουργὸν γινωσκόμενον μόνον , τὸν μέντοι πρῶτον νοῦν , ὅστις καλεῖται , αὐτὸν παντάπασιν ἀγνοούμενον παρ’ αὐτοῖς , διὰ τοῦτο οὕτως εἶπεν , ὥσπερ ἂν εἴ τις οὕτω λέγοι · ἄνθρωποι , ὃν τοπάζετε ὑμεῖς νοῦν , οὐκ ἔστι πρῶτος , ἀλλὰ ἕτερος πρὸ τούτου νοῦς , πρεσβύτερος καὶ θειότερος . Καὶ μεθ’ ἕτερα ἐπιλέγει · κυβερνήτης μέν που ἐν μέσῳ πελάγει φορούμενος , ὑπὲρ πηδαλίου ὑψίζυγος , τοῖς οἴαξι διιθύνει τὴν ναῦν ἐφεζόμενος · ὄμματα δ’ αὐτοῦ καὶ νοῦς , εὐθὺ τοῦ αἰθέρος ξυντέταται πρὸς τὰ μετάρσια , καὶ ἡ ὁδὸς αὐτῷ ἄνω δι’ οὐρανοῦ ἄπεισι , πλέοντι κάτω κατὰ τὴν θάλατταν · οὕτω καὶ ὁ δημιουργός , τὴν ὕλῆν , τοῦ μήτε διακρουσθῆναι ᵘ , μήτε περιπλανηθῆναι αὐτήν , ἁρμονίᾳ ξυνδησάμενος , αὐτὸς μὲν ὑπὲρ ταύτης ἵδρυται , οἷον ὑπὲρ νεώς , ἐπὶ θαλάττης , τῆς ὕλης · τὴν ἁρμονίαν δὲ ἰθύνειν , ταῖς ἰδέαις οἰακίζων , βλέπει τε ἀντὶ τοῦ οὐρανοῦ εἰς τὸν ἄνω θεὸν προσαγόμενον αὐτοῦ τὰ ὄμματα , λαμβάνει τε τὸ μὲν κριτικὸν ἀπὸ τῆς θεωρίας , τὸ δὲ ὁρμητικὸν ἀπὸ τῆς ἐφέσεως . Καὶ ὁ Σωτήριος παρ’ ἡμῖν λόγος , Οὐδέν ᵛ , φησι , δύναται ὁ υἱὸς ποιεῖν ἀφ’ ἑαυτοῦ , ἐὰν μή τι βλέπῃ τὸν πατέρα ποιοῦντα . Ἀλλὰ γὰρ τοσαῦτα καὶ περὶ τοῦδε ὁ Νουμήνιος .
Lemmas: ὁ μέλλω δέ συνίημι θεός περί πρῶτος καί δεύτερος χράω πρότερος διαιρέω ἕκαστος ἐν τάξις καί ἐν εὐθημοσύνη τις · ἔπειτα ἐπάν ᵃ δοκέω ἤδη εὖ ἔχω , τότε καί δέω ἐπιχειρέω λέγω κόσμιος , ἄλλως δέ μή . ἤ ὁ πρωΐ ᵇ πρίν ὁ πρῶτος γίγνομαι ἅπτω σποδός ὁ θησαυρός γίγνομαι λέγω . μή δή πάσχω ἐγώ αὐτός · θεός δέ προσκαλέω ᶜ , ἑαυτοῦ γνώμων γίγνομαι ὁ λόγος , δείκνυμι θησαυρός φροντίς , ἄρχω ᵈ οὕτως . εὐκτέον μέν ἤδη , ᵉ διαιρέω δέ δέω . ὁ θεός ὁ μέν πρῶτος ἐν ἑαυτοῦ εἰμί εἰμί ἁπλόος , διά ὁ ἑαυτοῦ συγγίγνομαι διά ὅλος , μήποτε ἔρχομαι διαιρετός . ὁ θεός μέντοι ὁ δεύτερος καί τρίτος εἰμί ᶠ εἷς · συμφέρω δέ ὁ ὕλη δυάς εἰμί , ἑνόω μέν αὐτός , σχίζω δέ ὑπό αὐτηες͂ς , ἐπιθυμητικός εἶδος ἔχω καί ῥέω . ὁ οὖν μή ἔρχομαι πρός ὁ νοητός , εἰμί γάρ ἄν πρός ἑαυτοῦ , διά ὁ ὁ ὕλη βλέπω , οὗτος ἐπιμελέομαι , ἀπερίοπτος ἑαυτοῦ γίγνομαι . καί ἅπτω ὁ αἰσθητός καί περιέπω , ἀνάγω τε ἔτι εἰς ὁ ἴδιος ἦθος , ἀπορέγω ὁ ὕλη . καί μετά ἕτερος φημί · καί γάρ οὖτις δημιουργέω εἰμί χρεὼν ὁ πρῶτος , καί ὁ δημιουργέω δέ θεός χράω νομίζω πατέρας , ὁ πρῶτος θεός . εἰμί μέν οὖν περί ὁ δημιουργός ζητέω , φάσκω δεῖ ὁ πρότερος ὑπάρχω , οὕτως ἄν ποιέω ἔχω διαφερόντως , οἰκεῖος ὁ πρόσοδος οὗτος γίγνομαι ἄν εἰμί ὁ λόγος . εἰμί δέ περί ὁ δημιουργός μή εἰμί ὁ λόγος , ζητέω δέ περί ὁ πρῶτος , ἀφοσιόω τε ὁ λέγω , καί εἰμί μέν ἐκεῖνος ἄρρητος μετέρχομαι δέ αἱρέω ὁ λόγος , ἑτέρωθεν θηράω . πρό μέντοι ὁ λόγος ὁ ἅλωσις διομολογέω ἐγώ αὐτός , ὁμολογία οὐ ἀμφισβητήσιμος ἀκούω , ὁ μέν πρῶτος θεός ἀργός ἔρχομαι ἔργον σύμπας καί βασιλεύς , ὁ δημιουργικός δέ θεός ἡγεμονέω , διά οὐρανός ἔρχομαι . Ζεύς δέ οὗτος καί ὁ στόλος ἐγώ εἰμί , κάτω ὁ νόος πέμπω ἐν διέξοδος , πᾶς ὁ κοινωνέω συντάσσω . βλέπω μέν οὖν καί ἐπιστρέφω πρός ἐγώ ἕκαστος ὁ θεός , συμβαίνω ζάω τε καί βιώσκομαι τότε ὁ σῶμα , κηδεύω ὁ θεός ὁ ἀκροβόλισις · μεταστρέφω δέ εἰς ὁ ἑαυτοῦ περιωπή ὁ θεός , οὗτος μέν ἀποσβέννυμι , ὁ δέ νόος ζάω , βίος ἐπαυρέω εὐδαίμων . Ταΰς ὁ Νουμήνιος . σύ δέ γε παρατίθημι αὐτός ὁ ἀπό ὁ ὁ Δαυίδ προφητεία πάλαι παρά Ἑβραῖος οὗτος δίδωμι ὁ τρόπος · ὡς μεγαλύνω ὁ έργο σύ , κύριος · πᾶς ἐν σοφία ποιέω . πληρόω ὁ γῆ ὁ κτίσις σύ · πᾶς πρός εἰμί προσδοκάω , δίδωμι ὁ τροφή αὐτός εἰς εὔκαιρος . δίδωμι σύ αὐτός συλλέγω · ἀνοίγνυμι δέ σύ ὁ χείρ , ὁ πᾶς πληρόω χρηστότης . ὑποστρέφω δέ σύ ὁ πρόσωπον , ταράσσω . ἀνταναιρέω ὁ πνεῦμα αὐτός , καί ἐκλείπω , καί εἰς ὁ χοῦς αὐτός ἐπιστρέφω . ἐξαποστέλλω ὁ πνεῦμα σύ , καί κτίζω , καί καί ἀνακαινίζω ὁ πρόσωπον ὁ γῆ . τις γάρ οὗτος διαφέρω ἄν ὁ φάσκω ὁ φιλόσοφος διάνοια , ὡς ἄρα βλέπω μέν καί ἐπιστρέφω πρός ἐγώ ἕκαστος ὁ θεός , συμβαίνω ζάω τε καί βιώσκομαι τότε ὁ σῶμα κηδεύω ὁ θεός ὁ ἀκροβόλισις · μεταστρέφω δέ εἰς ὁ ἑαυτοῦ περιωπή ὁ θεός , οὗτος ἀποσβέννυμι ; πάλιν δέ αὖ ὁ Σωτήριος λόγος ᵒ παρά ἐγώ φημί , ἐγώ εἰμί ὁ ἄμπελος , ὁ πατήρ ἐγώ ὁ γεωργός , σύ ὁ κλῆμα · ὁ Νουμήνιος ἐπακούω οἷος περί ὁ δεύτερος αἴτιος θεολογέω . ὥσπερ δέ πάλιν λόγος εἰμί γεωργός πρός ὁ φυτεύω ἀναφέρω · ὁ αὐτός λόγος μάλιστα ἔχω ὁ πρῶτος θεός πρός ὁ δημιουργός . ὁ μέν γε εἰμί σπέρμα πᾶς ψυχή , σπείρω εἰς ὁ μεταλαγχάνω αὐτός χρῆμα σύμπας · ὁ νομοθέτης δέ φυτεύω καί διανέμω , καί μεταφυτεύω εἰς ἐγώ ἕκαστος , ὁ ἐκεῖθεν προκαταβεβλημένος . καί ἑξῆς δέ πάλιν περί ὁ πῶς ἀπό ὁ πρῶτος αἴτιος ὁ δεύτερος ὑφίστημι , τοιόσδε φημί · ὁπόσος δέ δίδωμι , μέτειμι πρός ὁ λαμβάνω , ἀπέρχομαι ἐκ ὁ δίδωμι , οἷος δή εἰμί θεραπεία , χρῆμα , νόμισμα κοῖλος , ἐπίσημος · οὗτος μέν οὖν εἰμί θνητός καί ἀνθρώπινος . Τά δέ θεῖος εἰμί , οἷος μεταδίδωμι , ἐνθένδε ἐκεῖθι γίγνομαι , ἐνθένδε τε οὐ ἀπέρχομαι · ἐκεῖθι γίγνομαι ὁ · μέν ὀνίνημι , ὁ δέ οὐ βλάπτω , καί προσῴζω ὁ περί ὅς ἐπίσταμαι ἀνάμνησις . εἰμί δέ οὗτος ὁ καλός χρῆμα , ἐπιστήμη ὁ καλός , ὅς ὄνομαι μέν ὁ λαμβάνω , οὐ ἀπολείπω δέ αὐτηες͂ς ὁ δίδωμι . οἷος ἄν ὁράω ἐξάπτω ἀπό ἕτερος λύχνος λύχνος , φάος ἔχω , ὁ μή ὁ πρότερος ἀφαιρέω , ἀλλά ὁ ἐν αὐτός ὕλη πρός ὁ ἐκεῖνος πῦρ ἐξάπτω . τοιοῦτος ὁ χρῆμα εἰμί ὁ ὁ ἐπιστήμη , ἢ δίδωμι καί λαμβάνω παραμένω μέν ὁ δίδωμι , σύνειμι δέ ὁ λαμβάνω ὁ αὐτός . Τοῦτος δέ ὁ αἴτιος , ὦ ξένος , οὐδείς εἰμί ἀνθρώπινος · ἀλλά ὅτι ἕξις τε καί οὐσία ὁ ἔχω ὁ ἐπιστήμη , ὁ αὐτός εἰμί παρά ὁ δίδωμι θεός , καί παρά ὁ λαμβάνω ἐγώ καί σύ . Διὸ καί ὁ Πλάτων ὁ σοφία ὑπό Προμηθεύς ἔρχομαι εἰς ἄνθρωπος , μετά φανός τις πυρός φημί . καί πάλιν ὑποβαίνω ἑξῆς φημί · εἰμί δέ οὗτος βίος , ὁ μέν πρῶτος , ὁ δέ δεύτερος θεός . δηλονότι ὁ μέν πρῶτος θεός εἰμί ἵστημι , ὁ δέ δεύτερος ἔμπαλιν εἰμί κινέω . ὁ μέν οὖν πρῶτος περί νή νοητός , ὁ δέ δεύτερος περί ὁ νοητός καί αἰσθητός . μή θαυμάζω δέ εἰμί οὗτος φημί , πολύς γάρ ἔτι θαυμαστός ἀκούω . ἀντί γάρ ὁ πρόσειμι ὁ δεύτερος κίνησις , ὁ πρόσειμι ὁ πρῶτος στάσις φημί ἔρχομαι κίνησις σύμφυτος · ἀπό ὅς ὁ τε τάξις ὁ κόσμος , καί ὁ μονή ὁ ἀΐδιος , καί ὁ σωτηρία ἀναχέω εἰς ὁ ὅλος . ἐπί οὗτος καί ἐν ὁ ἕκτος προστίθημι οὗτος · ἐπεί οἶδα ὁ Πλάτων παρά ὁ ἄνθρωπος ὁ μέν δημιουργός γιγνώσκω μόνος , ὁ μέντοι πρῶτος νόος , ὅστις καλέω , αὐτός παντάπασι ἀγνοέω παρά αὐτός , διά οὗτος οὕτως λέγω , ὥσπερ ἄν εἰμί τις οὕτως λέγω · ἄνθρωπος , ὅς τοπάζω σύ νόος , οὐ εἰμί πρῶτος , ἀλλά ἕτερος πρό οὗτος Νοῦς , πρέσβυς καί θεῖος . καί μετά ἕτερος ἐπιλέγω · κυβερνήτης μέν ποῦ ἐν μέσος πέλαγος φορέω , ὑπέρ πηδάλιον ὑψίζυγος , ὁ οἴαξ διιθύνω ὁ ναῦς ἐφέζομαι · ὄμμα δέ αὐτός καί Νοῦς , εὐθύς ὁ αἰθήρ συντείνω πρός ὁ μετάρσιος , καί ὁ οὐδός αὐτός ἄνω διά οὐρανός ἀπέρχομαι , πλέω κάτω κατά ὁ θάλασσα · οὕτως καί ὁ δημιουργός , ὁ ὕλη , ὁ μήτε διακρούω ᵘ , μήτε περιπλανάω αὐτός , ἁρμονία συνδέω , αὐτός μέν ὑπέρ οὗτος ἱδρύω , οἷος ὑπέρ ναός , ἐπί θάλασσα , ὁ ὕλη · ὁ ἁρμονία δέ ἰθύνω , ὁ ἰδέα οἰακίζω , βλέπω τε ἀντί ὁ οὐρανός εἰς ὁ ἄνω θεός προσάγω αὐτός ὁ ὄμμα , λαμβάνω τε ὁ μέν κριτικός ἀπό ὁ θεωρία , ὁ δέ ὁρμητικός ἀπό ὁ ἔφεσις . καί ὁ Σωτήριος παρά ἐγώ λόγος , οὐδείς ᵛ , φημί , δύναμαι ὁ γιός ποιέω ἀπό ἑαυτοῦ , ἐάν μή τίς βλέπω ὁ πατέρας ποιέω . ἀλλά γάρ τοσοῦτος καί περί ὅδε ὁ Νουμήνιος .