numenius-philosophy.fragmenta 4
Καρνεάδης δὲ ἐκδεξάμενος παρήγησιν ᵃ , οὗ χρεὼν φυλάξαι ὅσα ἀκίνητα καὶ ὅσα κεκινημένα ἦν , τούτου μὲν ἠμέλει · εἰς δ’ Ἀρκεσίλαον , εἴτ’ οὖν ἀμείνω , εἴτε καὶ φαυλότερα ἦν ἐπανενεγκών , διὰ μακροῦ τὴν μάχην ἀνενέαζε . Καὶ ἑξῆς ἐπιλέγει , ἦγε δ’ οὖν καὶ οὗτος καὶ ἐπέφερεν ᵇ , ἀντιλογίας τε καὶ στροφὰς λεπτολόγους συνέφερε τῇ μάχῃ ποικίλλων , ἐξαρνητικός τε καὶ ᶜ καταφαντικὸς ἦν , κἀμφοτέρωθεν ἀντιλογικός . Εἰ δέ που ᵈ ἔδει τι καὶ θαῦμα ἐχόντων λόγων , ἐξηγείρετο λάβρος , οἷον ποταμὸς ῥοώδης , σφοδρῶς ῥέων , πάντα καταπιμπλὰς τὰ τῇδε καὶ τὰ κεῖθι , καὶ εἰσέπιπτε , καὶ συνέσυρε τοὺς ἀκούοντας διὰ θορύβου . Τοιγαροῦν ἀπάγων τοὺς ἄλλους , αὐτὸς ἔμενεν ἀνεξαπάτητος , ὃ μὴ προσῆν τῷ Ἀρκεσιλάῳ . Ἐκεῖνος γὰρ περιεχόμενος τῇ φαρμάξει τοὺς συγκορυβαντιῶντας , ἔλαθεν ἑαυτὸν πρῶτον ἐξηπατηκὼς μὴ ᾐσθῆσθαι , πεπεῖσθαι δ’ ἀληθῆ εἶναι , ἃ λέγει διὰ τῆς ἁπαξαπάντων ἀναιρέσεως χρημάτων . Κακὸν δὲ ἦν ἂν κακῷ ἐπανακείμενον , ὁ Καρνεάδης τῷ Ἀρκεσιλάῳ · μὴ χαλάσας τι σμικρόν , ὑφ’ οὗ οὐκ ἄπρακτοι ἔμελλον ἔσεσθαι , κατὰ τὰς ἀπὸ τοῦ πιθανοῦ λεγομένας αὐτῷ θετικάς τε καὶ ἀρνητικὰς φαντασίας , τοῦ εἶναι τόδε τι ζῷον , ἢ μὴ ζῷον εἶναι . Τοῦτο οὖν ὑπανείς , ὥσπερ οἱ ἀναχάζοντες θῆρες , βιαιότερον , καὶ μᾶλλον ἑαυτοὺς ἱεῖσιν εἰς τὰς αἰχμάς , καὐτὸς ἐνδοὺς δυνατώτερον ἐπῆλθεν . Ἐπεὶ δὲ ὑποσταίη ᵉ τε καὶ εὖ ἔχοι , τηνικαῦτα ἤδη καὶ οὗ προὐδέδοκτο καὶ ἐμέμνητο , ἑκὼν ἠμέλει ᶠ . Τὸ γὰρ ἀληθές τε καὶ τὸ ψεῦδος ἐν τοῖς πράγμασιν ἐνεῖναι συγχωρῶν , ὥσπερ ξυνεργαζόμενος τῆς ζητήσεως τρόπῳ , παλαιστοῦ δεινοῦ λαβὴν δούς , περιεγένετο ἔνθεν . Κατὰ γὰρ τὴν τοῦ πιθανοῦ ῥοπὴν ἑκάτερον παρασχών , οὐδέτερον εἶπε βεβαίως καταλαμβάνεσθαι . Ἦν γοῦν λῃστὴς καὶ γόης σοφώτερος . Παραλαβὼν γὰρ ἀληθεῖ μὲν ὅμοιον ψεῦδος , καταληπτικῇ δὲ φαντασίᾳ καταληπτὸν ὅμοιον , καὶ ἀγαγὼν εἰς τὰς ἴσας , οὐκ εἴασεν οὔτε τὸ ἀληθὲς εἶναι , οὔτε τὸ ψεῦδος , ἢ οὐ μᾶλλον τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου , ἢ μᾶλλον ἀπὸ τοῦ πιθανοῦ . Ἦν οὔν ὀνείρατα ἀντὶ ὀνειράτων , διὰ τὸ ὁμοίας φαντασίας ἀληθέσιν εἶναι τὰς ψευδεῖς , ὡς ἀπὸ ὠοῦ κηρίνου πρὸς τὸ ἀληθινὸν ὠόν . Συνέβαινεν οὖν τὰ κακά , καὶ πλείω . Καὶ μέντοι λέγων ὁ Καρνεάδης ἐψυχαγώγει καὶ ἠνδραποδίζετο . Ἦν δὲ κλέπτων μὲν ἀφανής , φαινόμενος δὲ λῃστής , αἱρῶν δὲ δόλῳ καὶ βίᾳ τοὺς καὶ πάνυ σφόδρα παρεσκευασμένους . Πᾶσα γοῦν Καρνεάδου διάνοια ἐνίκα , καὶ οὐδεμία ἡτισοῦν ἄλλως · ἐπεὶ καὶ οἷς ἐπολέμει , ἦσαν εἰπεῖν ἀδυνατώτεροι . Αντίπατρος γοῦν ὁ κατ’ αὐτὸν γενόμενος , ἔμελλε μὲν ἀγωνιῶν ᶠᶠ τι γράφειν · πρὸς δ’ οὖν τοὺς ἀπὸ Καρνεάδου καθ’ ἡμέραν ἀποφερομένους λόγους οὔποτε ἐδημοσίευσεν , οὐκ ἐν ταῖς διατριβαῖς , οὐκ ἐν τοῖς περιπάτοις , οὐδὲ εἶπεν , οὐδὲ ἐφθέγξατο , οὐδ’ ἥκουσέ τις αὐτοῦ , φασίν , οὐδὲ γρῦ · ἀντιγραφὰς δὲ ἐπανετείνετο , καὶ γωνίαν λαβών , βιβλία κατέλιπε γράψας τοῖς ὕστερον , οὐδὲ νῦν ᵍ δυνάμενα , καὶ τότε ἀδυνατώτερα πρὸς οὕτως ἄνδρα ὑπέρμεγαν φανέντα , καὶ καταδόξαντα εἶναι τοῖς τότε ἀνθρώποις τὸν Καρνεάδην . Ὅμῶς δέ , καίτοι καὐτὸς ὑπὸ Στωϊκῆς φιλονεικίας εἰς τὸ φανερὸν κυκῶν , πρός γε τοὺς ἑαυτοῦ ἑταίρους δι’ ἀποῤῥήτων ὡμολόγει τε καὶ ἠλήθευε ʰ , καὶ ἀπεφαίνετο , ἃ κἂν ἄλλος τῶν ἐπιτυχόντων . Εἶτα ἑξῆς φησι , Καρνεάδου δὲ γὰρ γνώριμος Μέντωρ μὲν ὁ πρῶτος , οὐ μὴν διάδοχος . Ἀλλ’ ἔτι ζῶν Καρνεάδης ἐπὶ παλλακῇ μοιχὸν εὑρών , οὐχ ὑπὸ πιθανῆς φαντασίας , οὐδ’ ὡς μὴ κατειληφώς , ὡς δὲ μάλιστα πιστεύων τῇ ὄψει , καὶ καταλαβών , παρῃτήσατο τὴν διατριβήν ᶦ . Ὁ δὲ ἀποστὰς ἀντεσοφίστευε καὶ ἀντίτεχνος ἦν , ἐλέγχων αὐτοῦ τὴν ἐν τοῖς λόγοις ἀκαταληψίαν . Καὶ πάλιν ἐπιφέρει λέγων · ὁ δὲ Καρνεάδης , οἷον ἀντεστραμμένα φίλοσοφῶν , τοῖς ψεύμασιν ἐκαλλωπίζετο , καὶ ὑπ’ αὐτοῖς τὰ ἀληθῆ ἠφάνιζε . Παραπετάσμασιν οὖν ἐχρῆτο τοῖς ψεύμασι , καὶ ἠλήθευεν ᵏ ἔνδον λανθάνων καπηλικώτερον . Ἔπασχεν οὖν πάθημα ὀσπρίων , ὧν τὰ μὲν κενὰ ἐπιπολάζει τε τῷ ὕδατι καὶ ὑπερέχει , τὰ χρηστὰ δὲ αὐτῶν ἐστι κάτω καὶ ἐν ἀφανεῖ . Ταῦτα καὶ περὶ Καρνεάδου λέγεται . Διάδοχος δ’ αὐτοῦ τῆς διατριβῆς καθίσταται Κλειτόμαχος · μεθ’ ὅν Φίλων , οὗ πέρι ὁ Νουμήνιος μνημονεύει ταῦτα .
Lemmas: Καρνεάδης δέ ἐκδέχομαι πάρειμι ᵃ , ὅς χρεὼν φυλάσσω ὅσος ἀκίνητος καί ὅσος κινέω εἰμί , οὗτος μέν ἀμελέω · εἰς δέ Ἀρκεσίλαος , εἶτα οὖν ἀγαθός , εἴτε καί φαῦλος εἰμί ἐπαναφέρω , διά μακρός ὁ μάχη ἀναφέρω . καί ἑξῆς ἐπιλέγω , ἄγω δέ οὖν καί οὗτος καί ἐπιφέρω ᵇ , ἀντιλογία τε καί στροφή λεπτόλογος συμφέρω ὁ μάχη ποικίλλω , ἐξαρνητικός τε καί ᶜ καταφαντικός εἰμί , ἀμφοτέρωθεν ἀντιλογικός . εἰμί δέ ποῦ ᵈ δέω τίς καί θαῦμα ἔχω λόγος , ἐξεγείρω λάβρος , οἷος ποταμός ῥοώδης , σφοδρός ῥέω , πᾶς καταπίμπλημι ὁ τῇδε καί ὁ ἐκεῖθι , καί εἰσπίπτω , καί συσσύρω ὁ ἀκούω διά θόρυβος . τοιγάρ ἀπάγω ὁ ἄλλος , αὐτός μένω ἀνεξαπάτητος , ὁ μή πρόσειμι ὁ Ἀρκεσίλαος . ἐκεῖνος γάρ περιέχω ὁ φάρμαξις ὁ συγκορυβαντιάω , λανθάνω ἑαυτοῦ πρῶτος ἐξαπατάω μή αἰσθάνομαι , πείθω δέ ἀληθής ἔρχομαι , ὅς λέγω διά ὁ ἁπαξάπας ἀναίρεσις χρῆμα . κακός δέ εἰμί ἄν κακός ἐπανάκειμαι , ὁ Καρνεάδης ὁ Ἀρκεσίλαος · μή χαλάω τίς μικρός , ὑπό ὅς οὐ ἄπρακτος μέλλω εἰμί , κατά ὁ ἀπό ὁ πιθανός λέγω αὐτός θετικός τε καί ἀρνητικός φαντασία , ὁ ἔρχομαι ὅδε τίς ζῷον , ἢ μή ζῷον ἔρχομαι . Τοῦτης οὖν ὑπανίημι , ὥσπερ ὁ ἀναχάζω θήρ , βίαιος , καί μᾶλλον ἑαυτοῦ ἴς εἰς ὁ αἰχμή , καυτός ἐνδίδωμι δυνατός ἐπέρχομαι . Ἐπεί δέ ὑφίστημι ᵉ τε καί εὖ ἔχω , τηνικαῦτα ἤδη καί ὅς προδοκέω καί μιμνήσκω , ἑκών ἀμελέω ᶠ . Τέ γάρ ἀληθής τε καί ὁ ψεῦδος ἐν ὁ πρᾶγμα ἐνίημι συγχωρέω , ὥσπερ συνεργάζομαι ὁ ζήτησις τρόπος , παλαιστής δεινός λαβή δίδωμι , περιγίγνομαι ἔνθεν . Κατά γάρ ὁ ὁ πιθανός ῥοπή ἑκάτερος παρέχω , οὐδέτερος λέγω βέβαιος καταλαμβάνω . Ἦς γοῦν λῃστής καί γόης σοφός . παραλαμβάνω γάρ ἀληθής μέν ὅμοιος ψεῦδος , καταληπτικός δέ φαντασία καταληπτός ὅμοιος , καί ἄγω εἰς ὁ ἴσος , οὐ ἐάω οὔτε ὁ ἀληθής ἔρχομαι , οὔτε ὁ ψεῦδος , ἢ οὐ μᾶλλον ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος , ἢ μᾶλλον ἀπό ὁ πιθανός . Ἦς οὒν ὄνειρος ἀντί ὄνειρος , διά ὁ ὅμοιος φαντασία ἀληθής ἔρχομαι ὁ ψευδής , ὡς ἀπό ᾠόν κήρινος πρός ὁ ἀληθινός ᾠόν . συμβαίνω οὖν ὁ κακός , καί πλείων . καί μέντοι λέγω ὁ Καρνεάδης ψυχαγωγέω καί ἀνδραποδίζω . Ἦς δέ κλέπτω μέν ἀφανής , φαίνω δέ λῃστής , αἱρέω δέ δόλος καί βία ὁ καί πάνυ σφόδρα παρασκευάζω . πᾶς γοῦν Καρνεάδης διάνοια νικάω , καί οὐδείς ὅστις ἄλλως · ἐπεί καί ὅς πολεμέω , ἥδω λέγω ἀδύνατος . Αντίπατρος γοῦν ὁ κατά αὐτός γίγνομαι , μέλλω μέν ἀγωνιάω ᶠᶠ τίς γράφω · πρός δέ οὖν ὁ ἀπό Καρνεάδης κατά ἡμέρα ἀποφέρω λόγος οὔποτε δημοσιεύω , οὐ ἐν ὁ διατριβή , οὐ ἐν ὁ περίπατος , οὐδέ λέγω , οὐδέ φθέγγομαι , οὐδέ ἀκούω τις αὐτός , φημί , οὐδέ γρύξ · ἀντιγραφή δέ ἐπανατείνω , καί γωνία λαμβάνω , βιβλίον καταλείπω γράφω ὁ ὕστερον , οὐδέ νῦν ᵍ δύναμαι , καί τότε ἀδύνατος πρός οὕτως ἀνήρ ὑπέρμεγαν φαίνω , καί καταδοκέω ἔρχομαι ὁ τότε ἄνθρωπος ὁ Καρνεάδης . ὁμῶς δέ , καίτοι αὐτός ὑπό Στωϊκός φιλονικία εἰς ὁ φανερός κυκάω , πρός γε ὁ ἑαυτοῦ ἑταῖρος διά ἀπόρρητος ὁμολογέω τε καί ἀληθεύω ʰ , καί ἀποφαίνω , ὅς κἀν ἄλλος ὁ ἐπιτυγχάνω . εἶτα ἑξῆς φημί , Καρνεάδης δέ γάρ γνώριμος Μέντωρ μέν ὁ πρῶτος , οὐ μήν διάδοχος . ἀλλά ἔτι ζάω Καρνεάδης ἐπί παλλακή μοιχός εὑρίσκω , οὐ ὑπό πιθανός φαντασία , οὐδέ ὡς μή καταλαμβάνω , ὡς δέ μάλιστα πιστεύω ὁ ὄψις , καί καταλαμβάνω , παραιτέομαι ὁ διατριβή ᶦ . ὁ δέ ἀφίστημι ἀντισοφιστεύω καί ἀντίτεχνος εἰμί , ἐλέγχω αὐτός ὁ ἐν ὁ λόγος ἀκαταληψία . καί πάλιν ἐπιφέρω λέγω · ὁ δέ Καρνεάδης , οἷος ἀντιστρέφω φιλόσοφος , ὁ ψεῦμα καλλωπίζω , καί ὑπό αὐτός ὁ ἀληθής ἀφανίζω . παραπέτασμα οὖν χράω ὁ ψεῦμα , καί ἀληθεύω ᵏ ἔνδον λανθάνω καπηλικός . πάσχω οὖν πάθημα ὄσπριον , ὅς ὁ μέν κενός ἐπιπολάζω τε ὁ ὕδωρ καί ὑπερέχω , ὁ χρηστός δέ αὐτός εἰμί κάτω καί ἐν ἀφανής . Ταΰς καί περί Καρνεάδης λέγω . Διάδοχος δέ αὐτός ὁ διατριβή καθίστημι Κλειτόμαχος · μετά ὅς Φίλων , ὅς περί ὁ Νουμήνιος μνημονεύω οὗτος .