numenius-philosophy.fragmenta 3
Περὶ δὲ Λακύδου βούλομαί τι διηγήσασθαι ἡδύ . Ἦν μὲν δὴ Λακύδης ὑπογλισχρότερος καί τινα τρόπον ὁ λεγόμενος Οἰκονομικός , οὗτος ὁ εὐδοκιμῶν παρὰ τοῖς πολλοῖς . Αὐτὸς μὲν ἀνοιγνὺς τὸ ταμεῖον , αὐτὸς δ’ ἀποκλείων . Καὶ προῃρεῖτο δὲ ὧν ἐδεῖτο , καὶ ἄλλα τοιαῦτα ἐποίει πάντα δι’ αὐτουργίας , ὅτι που αὐτάρκειαν ἐπαινῶν , οὐδ’ ἄλλως πενίᾳ χρώμενος , οὐδ’ ἀπορίᾳ δούλων , ᾧ γε ὑπῆρχον δοῦλοι ὁπόσοι γοῦν . Τὴν δὲ αἰτίαν ἔξεστιν εἰκάζειν . Ἐγὼ δὲ ὃ ὑπεσχόμην τὸ ἡδύ , διηγήσομαι . Ταμιεύων γὰρ αὐτὸς ἑαυτῷ , τὴν μὲν κλεῖδα περιφέρειν ἐφ’ ἑαυτοῦ οὐκ ᾤετο δεῖν · ἀποκλείσας δέ , κατετίθει μὲν ταύτην εἴς τι κοῖλον γραμματεῖον . Σημηνάμενος δὲ δακτυλίῳ , τὸν μὲν δακτύλιον κατεκύλιε διὰ τοῦ κλείθρου , ἔσω εἰς τὸν οἶκον μεθιείς , ὥσθ’ ὕστερον ἐπειδὴ πάλιν ἐλθὼν ἀνοίξειε τῇ κλειδί , δυνησόμενος , ἀνελὼν τὸν δακτύλιον , αὖθις μὲν ἀποκλείειν , εἶτα δὲ σημαίνεσθαι , εἶτα δ’ ἀναβάλλειν ὀπίσω πάλιν ἔσω τὸν δακτύλιον διὰ τοῦ κλείθρου . Τοῦτο οὖν τὸ σοφὸν οἱ δοῦλοι κατανοήσαντες , ἐπειδὴ προΐοι Λακύδης εἰς περίπατον , ἢ ὅποι ἄλλοσε , καὶ αὐτοὶ ἀνοίξαντες ἄν , κᾄπειτα ὥς σφισιν ἦν θυμός , τὰ μὲν φαγόντες , τὰ δ’ ἐμπιόντες , ἄλλα δὲ ἀράμενοι , ἐκ περιόδου ταὐτὰ ᵃ ἐποίουν , ἀπέκλειον μέν , ἐσημαίνοντο δέ , καὶ τὸν δακτύλιον , πολλά γε αὐτοῦ καταγελάσαντες , εἰς τὸν οἶκον διὰ τοῦ κλείθρου ἠφίεσαν . Ὁ Λακύδης οὖν πλήρη μὲν καταλιπών , κενὰ δὲ εὑρισκόμενος τὰ σκεύη , ἀπορῶν τῷ γιγνομένῳ , ἐπειδὴ ἤκουε φιλοσοφεῖσθαι παρὰ τῷ Ἀρκεσιλάῳ τὴν ἀκαταληψίαν , ᾤετο τοῦτο ἐκεῖνο αὑτῷ συμβαίνειν περὶ τὸ ταμεῖον . Ἀρξάμενός τε ἔνθεν , ἐφιλοσόφει παρὰ τῷ Ἀρκεσιλάῳ , μηδὲν μήτε ὁραν , μήτε ἀκούειν ἐναργές , ἢ ὑγιές . Καί ποτε ἐπισπασάμενος τῶν προσομιλούντων αὐτῷ τινα εἰς τὴν οἰκίαν ᵇ ἰσχυρίζετο πρὸς αὐτὸν ὑπερφυῶς , ὡς ἐδόκει , τὴν ἐποχήν , καὶ ἔφη · τοῦτο μὲν ἀναμφίλεκτον ἐγώ σοι ἔχω φράσαι , αὐτὸς ἀπ’ ἐμαυτοῦ μαθών , οὐκ ἄλλου πειραθείς . Κᾄπειτα ἀρξάμενος περιηγεῖτο τὴν ὅλην τοῦ ταμείου συμβᾶσαν αὐτῷ πάθην . Τί οὖν ἄν , εἶπεν , ἔτι Ζήνων λέγοι πρὸς οὕτως ὁμολογουμένην διὰ πάντων φανεράν μοι ἐν τοῖς τοιοῖσδε ἀκαταληψίαν ; ὃς γὰρ ἀπέκλεισα μὲν ταῖς ἐμαυτοῦ χερσίν , αὐτὸς δὲ ἐσημηνάμην , αὐτὸς δὲ ἀφῆκα μὲν εἴσω τὸν δακτύλιον · αὖθις δ’ ἐλθὼν ἀνοίξας , τὸν μὲν δακτύλιον ὁρῶ ἔνδον , οὐ μέντοι καὶ τὰ ἄλλα , πῶς οὐ δικαίως ἀπιστούντως τοῖς πράγμασιν ἕξω ; Οὐ γὰρ τολμήσω εἰπεῖν ἔγωγε , ἐλθόντα τινὰ κλέψαι ταῦτα , ὑπάρχοντος ἔνδον τοῦ δακτυλίου . Καὶ ὃς ἀκούων , ἦν γὰρ ὑβριστής , ἐκδεξάμενος τὸ πᾶν ὡς ἔσχεν ἀκοῦσαι , μόλις καὶ πρότερον ἑαυτοῦ ἀπέῤῥηξε γέλωτα καὶ μάλιστα πλατύν , γελῶν τε ἔτι καὶ καγχάζων διήλεγχεν ἅμα αὐτοῦ τὴν κενοδοξίαν . Ὥστε ἔκτοτε Λακύδης ἀρξάμενος , οὐκέτι μὲν τὸν δακτύλιον ἔσω ἐνέβαλλεν , οὐκέτι δὲ τοῦ ταμείου ἐχρῆτο ἀκαταληψίᾳ , ἀλλὰ κατελάμβανε τὰ ἀφειμένα , καὶ μάτην ἐπεφιλοσοφήκει . Οὐ μέντοι , ἀλλὰ οἵγε παῖδες φόρτακες ἦσαν , καὶ οὐ θάτερα ληπτοί , οἷοι δὲ οὗτοι οἱ κωμῳδικοί τε καὶ Γέται καὶ Δακοί , κἀκ τῆς Δακικῆς λαλεῖν στωμυλήθρας κατεγλωττισμένοι , εἴτε τινὸς Στωϊκοῦ τὰ σοφίσματα ἀκούσαντες , εἴτε καὶ ἄλλως ἐκμαθόντες , εὐθὺ τοῦ τολμήματος ᾔεσαν , καὶ παρελύοντο αὐτοῦ τὴν σφραγῖδα · καὶ τοτὲ μὲν ἑτέραν ἀντ’ ἐκείνης ὑπετίθεσαν · τοτὲ δὲ οὐδὲ ἄλλην διὰ τὸ οἴεσθαι ἐκείνῳ γε ἀκατάληπτα ἔσεσθαι , καὶ οὕτω καὶ ἄλλως ᶜ . Ὁ δὲ εἰσελθὼν ἐσκοπεῖτο · ἀσήμαντον δὲ τὸ ταμεῖον θεωρῶν ᵈ , ἢ σεσημασμένον μέν , σφραγἴδι δ’ ἄλλῃ , ἠγανάκτει · τῶν δὲ σεσημάνθαι λεγόντων , αὐτοῖς γοῦν τὴν σφραγῖδα ὁρᾶσθαι τὴν αὐτοῦ , ἠκριβολογεῖτο ἄν , καὶ ἀπεδείκνυε . Τῶν δ’ ἡττωμένων τῇ ἀποδείξει καὶ φαμένων εἰ μή τι ἔπεστιν ἡ σφραγίς , αὐτὸν ἴσως ἐπιλελῆσθαι καὶ μὴ σημήνασθαι · καὶ μὴν ᵉ αὐτός τε ἔφη σημηνάμενος μνημονεύειν , καὶ ἀπεδείκνυε , καὶ περιῄει τῷ λόγῳ , καὶ ἐδεινολογεῖτο πρὸς αὐτούς , οἰόμενος παίζεσθαι , καὶ προσώμνυεν . Οἱ δ’ ὑπολαβόντες τὰς προσβολὰς ἐκείνου , αὐτοί γε ᾤοντο ὑπ’ αὐτοῦ παίζεσθαι · ἐπεὶ σοφῷ γε ὄντι δεδόχθαι τῷ Λακύδῃ εἶναι ἀδοξάστῳ , ὥστε καὶ ἀμνημονεύτῳ . Μνήμην γὰρ εἶναι δόξαν · ἔναγχος γοῦν τοῦ χρόνου ἔφασαν ἀκοῦσαι ταῦτα αὐτοῦ πρὸς τοὺς φίλους . Τοῦ δ’ ἀναστρέφοντος αὐτοῖς τὰς ἐπιχειρήσεις , καὶ λέγοντος οὐκ Ἀκαδημαϊκά , αὐτοὶ φοιτῶντες εἰς Στωϊκῶν τινος , τὰ λεκτέα ἑαυτοῖς ἀνεμάνθανον , κἀκεῖθεν ἀρξάμενοι ἀντεσοφίστευον , καὶ ἦσαν ἀντίτεχνοι κλέπται Ἀκαδημαϊκοί . Ὁ δὲ Στωϊκοῖς ἐνεκάλει · οἱ παῖδες δὲ τὰ ἐγκλήματα παρέλυον αὐτῷ , ὑπὸ ἀκαταληψίας , οὐκ ἄνευ τωθασμῶν τινων . Διατριβαὶ οὖν ἦσαν πάντων ἐκεῖ , καὶ λόγοι , καὶ ἀντιλογίαι · καὶ ἓν οὐδὲν ἐν τῷ μέσῳ κατελείπετο , οὐκ ἀγγεῖον , οὐ τῶν ἐν ἀγγείῳ τιθεμένων , οὐχ’ ὅσα εἰς οἰκίας κατασκευὴν ἄλλ’ ἔτι συντελεῖ . ᶠ . Καὶ ὁ Λακύδης τέως μὲν ἠπόρει , μήτι λυσιτελοῦσαν ἑαυτῷ θεωρῶν τὴν ἑαυτοῦ δόγματος βοήθειαν , εἰ δὲ μὴ ἐξελέγχοι , πάντα ἂν ἀνατρέψαι , αὐτοὺς ἑαυτῷ δοκῶν ᵍ , πεσὼν εἰς τἀμήχανον , τοὺς γείτονας ἐκεκράγει , καὶ τοὺς θεούς · καὶ ἰοὺ ἰού , καὶ φεῦ φεῦ , καὶ νὴ τοὺς θεούς , καὶ νὴ τὰς θεάς , ἄλλαι τε ὅσαι ἐν ἀπιστίαις δεινολογουμένων εἰσὶν ἄτεχνοι πίστεις , ταῦτα πάντα ἐλέγετο βοῇ καὶ ἀξιοπιστίᾳ . Τελευτῶν δέ , ἐπεὶ μάχην εἶχεν ἀντιλεγομένην ἐπὶ τῆς οἰκίας , αὐτὸς μὲν ἂν δήπουθεν ἐστωϊκεύετο πρὸς τοὺς παῖδας · τῶν παίδων δὲ τὰ Ἀκαδημαϊκὰ ἰσχυριζομένων , ἵνα μηκέτι πράγματα ἔχοι , οἰκουρὸς ἦν φίλος τοῦ ταμείου προκαθήμενος . Οὐδὲν δὲ εἰς οὐδὲν ὠφελῶν , ὑπειδόμενος οἷ τὸ σοφὸν αὐτῷ ἔρχεται , ἀπεκαλύψατο . Ἄλλως , ἔφη , ταῦτα , ὦ παῖδες , ἐν ταῖς διατριβαῖς λέγεται ἡμῖν , ἄλλως δὲ ζῶμεν . Ταῦτα μὲν καὶ περὶ τοῦ Λακύδου . Τούτου δὲ γίνονται ἀκουσταὶ πολλοί , ὧν εἷς ἦν διαφανὴς ὁ Κυρηναῖος Ἀρίστιππος . Ἐκ πάντων δ’ αὐτοῦ τῶν γνωρίμων τὴν σχολὴν αὐτοῦ διεδέξατο Εὔανδρος καὶ οἱ μετὰ τοῦτον . Μεθ’ οὓς Καρνεάδης ὑποδεξάμενος τὴν διατριβήν , τρίτην συνεστήσατο Ἀκαδημίαν . Λόγων μὲν οὖν ἀγωγῇ ἐχρήσατο , ᾗ καὶ ὁ Ἀρκεσίλαος · καὶ γὰρ αὐτὸς ἐπετήδευε τὴν εἰς ἑκάτερα ἐπιχείρησιν , καὶ πάντα ἀνεσκεύαζε τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων λεγόμενα μόνῳ δ’ ἐν τῷ περὶ τῆς ἐποχῆς λόγῳ πρὸς αὐτὸν διέστη , φὰς ἀδύνατον εἶναι ἄνθρωπον ὄντα περὶ ἁπάντων ἐπέχειν · διαφορὰν δὲ εἶναι ἀδήλου καὶ ἀκαταλήπτου , καὶ πάντα μὲν εἶναι ἀκατάληπτα , οὐ πάντα δὲ ἄδηλα . Μετεῖχε δὲ οὗτος καὶ τῶν Στωϊκῶν λόγων , πρὸς οὓς καὶ ἐριστικῶς ἱστάμενος , ἐπὶ πλέον ηὐξήθη , τοῦ φαινομένου τοῖς πολλοῖς πιθανοῦ , ἀλλ’ οὐ τῆς ἀληθείας στοχαζόμενος . Ὅθεν καὶ πολλὴν παρέσχε τοῖς Στωϊκοῖς ἀηδίαν . Γράφει δ’ οὖν καὶ ὁ Νουμήνιος περὶ αὐτοῦ ταῦτα .
Lemmas: περι δέ Λακύδης βούλομαι τίς διηγέομαι ἡδύς . Ἦς μέν δή Λακύδης ὑπόγλισχρος καί τις τρόπος ὁ λέγω οἰκονομικός , οὗτος ὁ ευδοκιμώ παρά ὁ πολύς . αὐτός μέν ἀνοίγνυμι ὁ ταμεῖον , αὐτός δέ ἀποκλείω . καί προαιρέω δέ ὅς δέομαι , καί ἄλλος τοιοῦτος ποιέω πᾶς διά αὐτουργία , ὅτι ποῦ αὐτάρκεια ἐπαινέω , οὐδέ ἄλλως πενία Χράομαι , οὐδέ ἀπορία δοῦλος , ὅς γε ὑπάρχω δοῦλος ὁπόσος γοῦν . Τά δέ αἰτία ἔξεστι εἰκάζω . ἐγώ δέ ὁ ὑπέχω ὁ ἡδύς , διηγέομαι . ταμιεύω γάρ αὐτός ἑαυτοῦ , ὁ μέν κλείς περιφέρω ἐπί ἑαυτοῦ οὐ οἴομαι δεῖ · ἀποκλείω δέ , κατατίθημι μέν οὗτος εἰς τίς κοῖλος γραμματεῖον . σημαίνω δέ δακτύλιον , ὁ μέν δακτύλιος κατακυλίω διά ὁ κλεῖθρον , ἔσω εἰς ὁ οἶκος μεθίημι , ὥστε ὕστερον ἐπεί πάλιν ἔρχομαι ἀνοίγνυμι ὁ κλείς , δύναμαι , ἀναιρέω ὁ δακτύλιος , αὖθις μέν ἀποκλείω , εἶτα δέ σημαίνω , εἶτα δέ ἀναβάλλω ὀπίσω πάλιν ἔσω ὁ δακτύλιος διά ὁ κλεῖθρον . οὗτος οὖν ὁ σοφός ὁ δοῦλος κατανοέω , ἐπεί πρόειμι Λακύδης εἰς περίπατος , ἢ ὅποι ἄλλοτε , καί αὐτός ἀνοίγνυμι ἄν , ᾄπειτα ὅς σφεῖς εἰμί θυμός , ὁ μέν ἐσθίω , ὁ δέ ἐμπίνω , ἄλλος δέ ἀράομαι , ἐκ περίοδος αὐτός ᵃ ποιέω , ἀποκλείω μέν , σημαίνω δέ , καί ὁ δακτύλιος , πολύς γε αὐτός καταγελάω , εἰς ὁ οἶκος διά ὁ κλεῖθρον ἀφίημι . ὁ Λακύδης οὖν πλήρης μέν καταλείπω , κενός δέ εὑρίσκω ὁ σκεῦος , ἀπορέω ὁ γίγνομαι , ἐπεί ἀκούω φιλοσοφέω παρά ὁ Ἀρκεσίλαος ὁ ἀκαταληψία , οἴομαι οὗτος ἐκεῖνος ἑαυτοῦ συμβαίνω περί ὁ ταμεῖον . ἄρχω τε ἔνθεν , φιλοσοφέω παρά ὁ Ἀρκεσίλαος , μηδείς μήτε ὁράω , μήτε ἀκούω ἐναργής , ἢ ὑγιής . καί ποτέ ἐπισπάω ὁ προσομιλέω αὐτός τις εἰς ὁ οἰκία ᵇ ἰσχυρίζομαι πρός αὐτός ὑπερφυής , ὡς δοκέω , ὁ ἐποχή , καί φημί · οὗτος μέν ἀναμφίλεκτος ἐγώ σύ ἔχω φράζω , αὐτός ἀπό ἐμαυτοῦ μανθάνω , οὐ ἄλλος πειράω . ᾄπειτα ἄρχω περιηγέομαι ὁ ὅλος ὁ ταμεῖον συμβαίνω αὐτός πάθος . Τι οὖν ἄν , λέγω , ἔτι Ζήνων λέγω πρός οὕτως ὁμολογέω διά πᾶς φανερός ἐγώ ἐν ὁ τοιόσδε ἀκαταληψία ; ὅς γάρ ἀποκλείω μέν ὁ ἐμαυτοῦ χείρ , αὐτός δέ σημαίνω , αὐτός δέ ἀφίημι μέν εἴσω ὁ δακτύλιος · αὖθις δέ ἔρχομαι ἀνοίγνυμι , ὁ μέν δακτύλιος ὁράω ἔνδον , οὐ μέντοι καί ὁ ἄλλος , πῶς οὐ δίκαιος ἀπιστούντως ὁ πρᾶγμα ἔσσομαι ; οὐ γάρ τολμάω λέγω ἐγώ , ἔρχομαι τις κλέπτω οὗτος , ὑπάρχω ἔνδον ὁ δακτύλιος . καί ὅς ἀκούω , εἰμί γάρ ὑβριστής , ἐκδέχομαι ὁ πᾶς ὡς ἔχω ἀκούω , μόλις καί πρότερος ἑαυτοῦ ἀπολήγω γέλως καί μάλιστα πλατύς , γελάω τε ἔτι καί καγχάζω διελέγχω ἅμα αὐτός ὁ κενοδοξία . Ὥστος ἔκτοτε Λακύδης ἄρχω , οὐκέτι μέν ὁ δακτύλιος ἔσω ἐμβάλλω , οὐκέτι δέ ὁ ταμεῖον χράω ἀκαταληψία , ἀλλά καταλαμβάνω ὁ ἀφίημι , καί μάτην φιλοσοφέω . οὐ μέντοι , ἀλλά ὅσγε παῖς φόρταξ ἥδω , καί οὐ ἕτερος ληπτός , οἷος δέ οὗτος ὁ κωμῳδικός τε καί Γέτης καί Δάκος , ἐκ ὁ Δακικός λαλέω στωμυλήθρα καταγλωττίζω , εἴτε τις Στωϊκός ὁ σόφισμα ἀκούω , εἴτε καί ἄλλως ἐκμανθάνω , εὐθύς ὁ τόλμημα ἔρχομαι , καί παραλύω αὐτός ὁ σφραγίς · καί τοτέ μέν ἕτερος ἀντί ἐκεῖνος ὑποτίθημι · τοτέ δέ οὐδέ ἄλλος διά ὁ οἴομαι ἐκεῖνος γε ἀκατάληπτος εἰμί , καί οὕτως καί ἄλλως ᶜ . ὁ δέ εἰσέρχομαι σκοπέω · ἀσήμαντος δέ ὁ ταμεῖον θεωρέω ᵈ , ἢ σημαίνω μέν , σφραγίς δέ ἄλλος , ἀγανακτέω · ὁ δέ σημαίνω λέγω , αὐτός γοῦν ὁ σφραγίς ὁράω ὁ αὐτός , ἀκριβολογέω ἄν , καί ἀποδείκνυμι . Τοῦ δέ ἡσσάομαι ὁ ἀπόδειξις καί φημί εἰμί μή τίς ἔπειμι ὁ σφραγίς , αὐτός ἴσως ἐπιλανθάνω καί μή σημαίνω · καί μήν ᵉ αὐτός τε φημί σημαίνω μνημονεύω , καί ἀποδείκνυμι , καί περιέρχομαι ὁ λόγος , καί δεινολογέομαι πρός αὐτός , οἴομαι παίζω , καί προσῴζω . ὁ δέ ὑπολαμβάνω ὁ προσβολή ἐκεῖνος , αὐτός γε οἴομαι ὑπό αὐτός παίζω · ἐπεί σοφός γε εἰμί δοκέω ὁ Λακύδης ἔρχομαι ἀδόξαστος , ὥστε καί ἀμνημόνευτος . μνήμη γάρ ἔρχομαι δόξα · ἔναγχος γοῦν ὁ χρόνος φημί ἀκούω οὗτος αὐτός πρός ὁ φίλος . Τώς δέ ἀναστρέφω αὐτός ὁ ἐπιχείρησις , καί λέγω οὐ Ἀκαδημαϊκός , αὐτός φοιτάω εἰς Στωϊκός τις , ὁ λεκτέος ἑαυτοῦ ἀναμανθάνω , ἐκεῖθεν ἄρχω ἀντισοφιστεύω , καί ἥδω ἀντίτεχνος κλέπτης Ἀκαδημαϊκός . ὁ δέ Στωϊκός ἐγκαλέω · ὁ παῖς δέ ὁ ἔγκλημα παραλύω αὐτός , ὑπό ἀκαταληψία , οὐ ἄνευ τωθασμός τις . διατριβή οὖν ἥδω πᾶς ἐκεῖ , καί λόγος , καί ἀντιλογία · καί εἷς οὐδείς ἐν ὁ μέσος καταλείπω , οὐ ἀγγεῖον , οὐ ὁ ἐν ἀγγεῖον τίθημι , οὐ ὅσος εἰς οἰκία κατασκευή ἄλλος ἔτι συντελής . ᶠ . καί ὁ Λακύδης τέως μέν ἀπορέω , μῆτις λυσιτελέω ἑαυτοῦ θεωρέω ὁ ἑαυτοῦ δόγμα βοήθεια , εἰμί δέ μή ἐξελέγχω , πᾶς ἄν ἀνατρέπω , αὐτός ἑαυτοῦ δοκέω ᵍ , πίπτω εἰς ἀμήχανος , ὁ γείτων κράζω , καί ὁ θεός · καί ἰού ἰού , καί φεῦ φεῦ , καί νή ὁ θεός , καί νή ὁ θεός , ἄλλος τε ὅσος ἐν ἀπιστία δεινολογέομαι εἰμί ἄτεχνος πίστη , οὗτος πᾶς λέγω βοή καί ἀξιοπιστία . τελευτάω δέ , ἐπεί μάχη ἔχω ἀντιλέγω ἐπί ὁ οἰκία , αὐτός μέν ἄν δήπουθεν στωϊκεύομαι πρός ὁ παῖς · ὁ παῖς δέ ὁ Ἀκαδημαϊκός ἰσχυρίζομαι , ἵνα μηκέτι πρᾶγμα ἔχω , οἰκουρός εἰμί φίλος ὁ ταμεῖον προκάθημαι . οὐδείς δέ Καπετώλιον οὐδείς ὠφελέω , ὑπείδομαι οἷ ὁ σοφός αὐτός ἔρχομαι , ἀποκαλύπτω . ἄλλος , φημί , οὗτος , ὦ παῖς , ἐν ὁ διατριβή λέγω ἐγώ , ἄλλως δέ ζάω . Ταΰς μέν καί περί ὁ Λακύδης . Τοῦτος δέ γίγνομαι ἀκουστής πολύς , ὅς εἷς εἰμί διαφανής ὁ Κυρηναῖος Ἀρίστιππος . ἐκ πᾶς δέ αὐτός ὁ γνώριμος ὁ σχολή αὐτός διαδέχομαι Εὔανδρος καί ὁ μετά οὗτος . Μετά ὅς Καρνεάδης ὑποδέχομαι ὁ διατριβή , τρίτος συνίστημι Ἀκαδημία . Λόγων μέν οὖν ἀγωγή χράω , ὅς καί ὁ Ἀρκεσίλαος · καί γάρ αὐτός ἐπιτηδεύω ὁ εἰς ἑκάτερος ἐπιχείρησις , καί πᾶς ἀνασκευάζω ὁ ὑπό ὁ ἄλλος λέγω μόνος δέ ἐν ὁ περί ὁ ἐποχή λόγος πρός αὐτός διΐστημι , φημί ἀδύνατος ἔρχομαι ἄνθρωπος εἰμί περί ἅπας ἐπέχω · διαφορά δέ ἔρχομαι ἄδηλος καί ἀκατάληπτος , καί πᾶς μέν ἔρχομαι ἀκατάληπτος , οὐ πᾶς δέ ἄδηλος . μετέχω δέ οὗτος καί ὁ Στωϊκός λόγος , πρός ὅς καί ἐριστικός ἵστημι , ἐπί πλείων αὐξάνω , ὁ φαίνω ὁ πολύς πιθανός , ἀλλά οὐ ὁ ἀλήθεια στοχάζομαι . ὅθεν καί πολύς παρέχω ὁ Στωϊκός ἀηδία . γράφος δέ οὖν καί ὁ Νουμήνιος περί αὐτός οὗτος .