nicolaus-history.fragmenta 3.12
Ὅτι ὁ Στρυαγγαῖος ( 1 ) μετὰ τὴν ἀναίρεσιν Μαρμάρεω ( 2 ) τοῦ Σακῶν βασιλέως εἴχετο ἔρωτι Ζαριναίας ( 3 ) σιγῇ πάλαι · κἀκείνη δὲ αὐτοῦ . Καὶ ἐπεὶ πλησίον γίνεται ὁ ἀνὴρ Ῥωξανάκης ( 4 ) τῆς πόλεως , ἔνθα Σάκαις τὸ βασίλειον ἦν , ὑπήντησεν αὐτῷ Ζαριναία , καὶ θεασαμένη σὺν πολλῇ χαρᾷ ἐδεξιοῦτό τε αὐτὸν , καὶ ἐφίλησε πάντων ὁρώντων , εἴς τε τὸ ἄρμα αὐτοῦ μετενέβη ( 5 ) , καὶ διαλεγόμενοι ἧκον εἰς τὸ βασίλειον . Ὑποδέχεται δὲ ἡ Ζαριναία καὶ τὴν ἑπομένην αὐτῷ στρατιὰν λαμπρότατα . Ἐκ τούτου ἐπὶ ( 6 ) τὴν αὐτοῦ καταγωγὴν Στρυαγγαῖος ἀπελύετο , ὑποστενάζων διὰ τὸν Ζαριναίας ἔρωτα . Οὐ καρτερῶν δὲ κοινοῦται τῷ πιστοτάτῳ τῶν εὐνούχων , οἳ συνείποντό οἱ . Ὁ δὲ ( 7 ) θαρρύνας αὐτὸν , παρῄνει τὴν πολλὴν ἀτολμίαν ῥίψαντα , αὐτῇ εἰπεῖν Ζαριναίᾳ . Καὶ ὃς , πεισθεὶς , ἀναπηδήσας ᾤχετο παρ’ αὐτήν · ἀσμένως δὲ ἐκείνης παραδεξαμένης αὐτὸν , πολλὰ διαμελλήσας καὶ στενάξας καὶ μεταβαλὼν τὸ χρῶμα , ἐτόλμησεν ὅμως , καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν , ὡς δι’ ἕρωτος εἴη σφοδροῦ καιόμενος τῷ πόθῳ αὐτῆς . Ἡ δὲ πρᾴως μάλα ἀναινομένη , καὶ ἑαυτῇ ἔφη τὸ πρᾶγμα ἐπαισχὲς εἶναι καὶ βλαβερὸν , κἀκείνῳ πολὺ αἴσχιον καὶ βλαβερώτερον , γυναῖκα ἔχοντι Ῥοιταίαν τὴν Ἀστιβάρα θυγατέρα , ἣν ἀκούειν ( 8 ) πολὺ καλλίω καὶ αὐτῆς εἶναι καὶ ἄλλων πολλῶν γυναικῶν . Δεῖν οὖν αὐτὸν μὴ πρὸς πολεμίους μόνον ἀνδρίζεσθαι , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰ τοιαῦτα , ἐπειδάν τι προσπέσῃ τῇ ψυχῇ · καὶ μὴ βραχείας τέρψεως χάριν , ἣν καὶ ἐκ παλλακίδων οἷόντ’ ἔχειν , τὸν πολὺν ἀνιᾶσθαι χρόνον , εἰ αἴσθοιτο Ῥοιταία . Τοῦτ’ οὖν μεθέντι ἔφη ἄλλο τι αἰτεῖσθαι · οὐδενὸς γὰρ ἀτυχήσειν παρ’ αὐτῆς . Ὁ μὲν δὴ , τοιαῦτα εἰπούσης , ἐπὶ πολὺ ἥσυχος ἦν , αὖθις δ’ ἀσπασάμενος αὐτὴν ἀπέρχεται , καὶ ἐν πλέονι ( 9 ) ἀθυμίᾳ ἦν , πρός τε τὸν εὐνοῦχον ὠδύρετο . Τέλος δὲ γράψας εἰς διφθέραν ἐξώρκωσε τὸν εὐνοῦχον , ἐπειδὰν αὑτὸν διαχρήσηται , μηδὲν προκατειπόντα , τὴν διφθέραν ἀποδοῦναι Ζαριναίᾳ . Ἐγέγραπτο δὲ , « Στρυαγγαῖος Ζαριναίᾳ λέγει τάδε · Ἐγὼ μέν σε ἔσωσά τε καὶ τῶν νὺν παρόντων ἀγαθῶν αἴτιος γέγονα · σὺ δέ με ἀπέκτεινας καὶ πάντων ἀνόνητον πεποίηκας . Εἰ μὲν οὖν σοι ταῦτα πέπρακται δικαίως , σύ τε ( 10 ) πάντων τύχοις τῶν ἀγαθῶν καὶ εἴης μακαρία · εἰ δὲ ἀδίκως , σύ τε τοῦ αὐτοῦ πάθους ἐμοὶ πεῖραν λάβοις · σὺ γάρ ( 11 ) μοι παρῄνεσας τοιοῦτον γενέσθαι . » Ταῦτα γράψας ὑπὸ τῷ προσκεφαλαίῳ τίθησι , καὶ εἰς ᾅδου ἀπιὼν ἀνδρείως τὸ ξίφος ᾔτει . Ὁ δὲ εὐνοῦχος **** . [ Λείπουσι δύο σελίδες . ]
Lemmas: ὅτι2 ὁ Στρυαγγαῖος ( 1 ) μετά ὁ ἀναίρεσις μαρμάρεος ( 2 ) ὁ Σάκης βασιλεύς ἔχω Ἔρως Ζαριναίας ( 3 ) σιγή πάλαι · ἐκεῖνος δέ αὐτός . καί ἐπεί πλησίος γίγνομαι ὁ ἀνήρ Ῥωξανάκης ( 4 ) ὁ πόλις , ἔνθα Σάκης ὁ βασίλειος εἰμί , ὑπαντάω αὐτός Ζαριναία , καί θεάομαι σύν πολύς χαρά δεξιόομαι τε αὐτός , καί φιλέω πᾶς ὁράω , εἰς τε ὁ ἄρμα αὐτός μεταφέρω ( 5 ) , καί διαλέγω ἥκω εἰς ὁ βασίλειος . ὑποδέχομαι δέ ὁ Ζαριναία καί ὁ ἕπομαι αὐτός στρατία λαμπρός . ἐκ οὗτος ἐπί ( 6 ) ὁ αὐτός καταγωγή Στρυαγγαῖος ἀπολύω , ὑποστενάζω διά ὁ Ζαριναίας Ἔρως . οὖον καρτερός δέ κοινόω ὁ πιστός1 ὁ εὐνοῦχος , ἕ συνέπομαι ὁ . ὁ δέ ( 7 ) θαρσύνω αὐτός , παραινέω ὁ πολύς ἀτολμία ῥίπτω , αὐτός εἶπον Ζαριναίᾳ . καί ὅς , πείθω , ἀναπηδάω οἴχομαι παρά αὐτός · ἄσμενος δέ ἐκεῖνος παραδέχομαι αὐτός , πολύς διαμέλλω καί στενάζω καί μεταβάλλω ὁ χρῶμα , τολμάω ὅμως , καί εἶπον πρός αὐτός , ὡς διά Ἔρως εἰμί σφοδρός καίω ὁ πόθος αὐτός . ὁ δέ πρᾶος μάλα ἀναίνομαι , καί ἑαυτοῦ φημί ὁ πρᾶγμα ἐπαισχής εἰμί καί βλαβερός , ἐκεῖνος πολύς αἰσχρός καί βλαβερός , γυνή ἔχω Ῥοιταίαν ὁ Ἀστιβάρας θυγάτηρ , ὅς ἀκούω ( 8 ) πολύς καλός καί αὐτός εἰμί καί ἄλλος πολύς γυνή . δήω οὖν αὐτός μή πρός πολέμιος μόνος ἀνδρίζω , ἀλλά καί πρός ὁ τοιοῦτος , ἐπειδάν τίς προσπίπτω ὁ Ψυχή · καί μή βραχύς τέρψις χάρις , ὅς καί ἐκ παλλακίς οἷόντε ἔχω , ὁ πολύς ἀνιάω χρόνος , εἰμί αἰσθάνομαι Ῥοιταία . οὗτος οὖν μεθίημι φημί ἄλλος τίς αἰτέω · οὐδείς γάρ ἀτυχέω παρά αὐτός . ὁ μέν δή , τοιοῦτος εἶπον , ἐπί πολύς ἥσυχος εἰμί , αὖθις δέ ἀσπάζομαι αὐτός ἀπέρχομαι , καί ἐν πλέω ( 9 ) ἀθυμία εἰμί , πρός τε ὁ εὐνοῦχος ὀδύρομαι . Τέλος δέ γράφω εἰς διφθέρα ἐξορκόω ὁ εὐνοῦχος , ἐπειδάν ἑαυτοῦ διαχράομαι , μηδείς προκαταλέγω , ὁ διφθέρα ἀποδίδωμι Ζαριναίᾳ . γράφω δέ , « Στρυαγγαῖος Ζαριναίᾳ λέγω ὅδε · ἐγώ μέν σύ σῴζω τε καί ὁ νῦν πάρειμι ἀγαθός αἴτιος γίγνομαι · σύ δέ ἐγώ ἀποκτείνω καί πᾶς ἀνόνητος ποιέω . εἰμί μέν οὖν σύ οὗτος πράσσω δικαίως , σῦς τε ( 10 ) πᾶς τυγχάνω ὁ ἀγαθός καί εἰμί μακάριος · εἰμί δέ ἄδικος , σῦς τε ὁ αὐτός πάθος ἐγώ πείρω λαμβάνω · σύ γάρ ( 11 ) ἐγώ παραινέω τοιοῦτος γίγνομαι . » οὗτος γράφω ὑπό ὁ προσκεφάλαιον τίθημι , καί εἰς ᾍδης ἀπέρχομαι ἀνδρείως ὁ ξίφος αἰτέω . ὁ δέ εὐνοῦχος **** . [ λείπω δύο σελίς . ]