nicolaus-history.fragmenta 3.54
Ὅτι Λεωδάμας ἐβασίλευσε Μιλησίων , καὶ ἐν τοῖς μάλιστα ἐπῃνεῖτο , δίκαιός τε ὢν καὶ τῇ πόλει καταθύμιος , εἰς ὃ φόνον αὐτῷ βουλεύσας Ἀμφιτρὴς ἐν ἑορτῇ Ἀπόλλωνος ἄγοντα ἑκατόμβην τῷ θεῷ Λεωδάμαντα ( 1 ) κατὰ τὴν ὁδὸν ἀπέκτεινεν , αὐτὸς δὲ μετὰ τῶν αὐτοῦ στασιωτῶν τὴν πόλιν κατελάβετο , καὶ τύραννος ἐγένετο , ἰσχύϊ προὔχων Μιλησίων . Οἱ δὲ Λεωδάμαντος παῖδες καὶ φίλοι νυκτὸς ἀπεχώρησαν εἰς Ἀσσησὸν ( 2 ) , ὑποδεχομένου αὐτοὺς προθύμως τοῦ ἐνόντος ἄρχοντος , ὅντινα Λεωδάμας πρότερον κατέστησεν . Μετ’ οὐ πολὺ δὲ Ἀμφιτρὴς ἐπ’ αὐτοὺς σὺν στρατῷ ἦλθε , καὶ προσκαθίσας ἐπολιόρκει . Οἱ δὲ μέχρι μέν τινος ταλαιπωρούμενοι ἀντεῖχον · μετὰ δὲ ταῦτα εἰς μαντεῖον πέμψαντες ἐχρηστηριάζοντο περὶ τοῦ πολέμου . Θεὸς δ’ ἔφη , ἐκ Φρυγίας αὐτοῖς ( 3 ) ἥξειν βοηθοὺς , οἳ τίσιν τε πράξονται τοῦ Λεωδάμαντος φόνου , κἀκείνους τε καὶ Μιλησίους κακῶν ἀπαλλάξουσιν . Χρονιζομένης δὲ τῆς πολιορκίας , ἀφικνοῦνται νεανίσκοι , Τόττης καὶ Ὄννης , ἐκ Φρυγίας , ἱερὰ ἔχοντες Καβείρων ἐν κίστ(??)ι κεκαλυμμένα · ἐχόμενοι δὲ τῆς κίστεως ἀμφότεροι , ὁ μὲν ἔνθεν , ὁ δέ ἔνθεν , νυκτὸς ἔτι οὔσης προῆλθον εἰς τὸ τεῖχος , καὶ ἐκέλευον σφὰς δέχεσθαι . Βαρυνόμενοι δὲ ὑπὸ τῶν φυλάκων καὶ ἐρωτώμενοι τίνες εἶεν , ἔφασαν ὅτι κατὰ πρόσταξιν θεοῦ ἱερὰ ἐκ Φρυγίας κομίζοιεν ἐπὶ τῷ Μιλησίων τε καὶ Ἀσσησίων ἀγαθῷ . Οἱ δ’ εἰς νοῦν βαλόμενοι τὸν χρησμὸν δέχονται τοὺς νεανίσκους . Ἕωθεν δ’ εἰς ἐκκλησίαν συνῆλθον οἵ τε τοῦ Λεωδάμαντος παῖδες καὶ οἱ ἄλλοι ἅπαντες , καὶ τοὺς Φρύγας ἤροντο , οἵτινές τε εἶεν καὶ ἐφ’ ὅτῳ ἥκοιεν . Οἱ δ’ ἔφασαν , θεὸν ( 4 ) αὐτοῖς κελεῦσαι σὺν τοῖς ἱεροῖς εἰς Ἀσσησὸν ἐλθεῖν , τιμωροὺς ἐσομένους τοῦ Λεωδάμαντος φόνου , ὅστις αὐτοῖς εἴη ὁ Λεωδάμας · αὐτοὶ γὰρ οὐ γινώσκειν · καὶ κακῶν ῥύεσθαι Μιλησίους καὶ Ἀσσησίους . Δεῖν οὖν , ὅπως ἂν ταῦτα γένοιτο ( 5 ) ἐπιτελῆ , θῦσαι τὰ νομιζόμενα αὐτοῖς . Οἱ δὲ ταῦτα ἀκούοντες ὁ πᾶς δῆμος ἐν χαρᾷ ἦσαν · τοῖς γὰρ λογίοις σύνδρομα ἐφαίνετο . Ὑπέσχοντό τε τὰ ἱερὰ ἱδρύσειν ( 6 ) παρὰ σφίσι καὶ τιμήσειν , εἰ ταῦτα γένοιτο . Ἐκ τούτου μετὰ τὰς ἱερουργίας ἐκέλευον αὐτοὺς οἱ φρύγες ὁπλισαμένους πανστρατιᾷ χωρεῖν ἐπὶ τοὺς πολεμίους , ἡγουμένων τῶν ἱερῶν πρὸ τῆς φάλαγγος . Καὶ ἐποίησαν ταῦτα . Οἱ δὲ περὶ Ἀμφιτρὴν ( 7 ) ὑπαντιάσαντες , ὡς ἤδη πλησίον ἐγένοντο , εἰς φυγὴν ἐτράποντο , δείματος θείου ἐμπεσόντος · οἱ δ’ ἑπόμενοι τοὺς μὲν ἔσφαττον , τοὺς δ’ ἐδίωκον ( 8 ) , Ἀμφιτρὴν δ’ οἱ Λεωδάμαντος παῖδες κτείνουσι , καὶ ὁ πόλεμος καὶ ἡ τυραννὶς ἐπέπαυτο Μιλησίοις . Ὅτι Ἐπιμένης μετὰ ταῦτα αἰσυμνήτης ( 9 ) ὑπὸ τοῦ δήμου χειροτονεῖται , λαβὼν ἐξουσίαν κτείνειν οὓς βούλεται · καὶ ὃς τῶν μὲν παίδων Ἀμφιτρῆτος οὐδενὸς οἷός τ’ ἦν ἐγκρατὴς γενέσθαι · ὑπεξῆλθον γὰρ παραχρῆμα δείσαντες · τὰ δὲ ὄντα αὐτοῖς ἐδήμευσε , καὶ ἀργύριον ἐκήρυξεν , εἴ τις αὐτοὺς κτείνειεν · τῶν δὲ κοινωνῶν τοῦ φόνου τρεῖς ἀπέκτεινε , τοῖς δὲ ἄλλοις φυγὴν προσεῖπεν · οἱ δὲ ᾤχοντο . Οἱ μὲν δὴ Νηλεῖδαι κατελύθησαν ὧδε .
Lemmas: ὅτι2 Λεωδάμας βασιλεύω Μιλήσιος , καί ἐν ὁ μάλιστα ἐπαινέω , δίκαιος τε εἰμί καί ὁ πόλις Καταθύμιος , εἰς ὅς φόνος αὐτός βουλεύω Ἀμφιτρής ἐν ἑορτή Ἀπόλλων ἄγω ἑκατόμβη ὁ θεός Λεωδάμας ( 1 ) κατά ὁ ὁδός ἀποκτείνω , αὐτός δέ μετά ὁ αὐτός στασιώτης ὁ πόλις καταλαμβάνω , καί τύραννος γίγνομαι , ἰσχύς προέχω Μιλήσιος . ὁ δέ Λεωδάμας παῖς καί φίλος νύξ ἀποχωρέω εἰς Ἀσσησός ( 2 ) , ὑποδέχομαι αὐτός προθύμως ὁ ἔνειμι ἄρχω , ὅστις Λεωδάμας πρότερος καθίστημι . μετά οὖον πολύς δέ Ἀμφιτρής ἐπί αὐτός σύν στρατός ἔρχομαι , καί προσκαθίζω πολιορκέω . ὁ δέ μέχρι μέν τις ταλαιπωρέω ἀντέχω · μετά δέ οὗτος εἰς μαντεῖος πέμπω χρηστηριάζω περί ὁ πόλεμος . θεός δέ φημί , ἐκ Φρυγία αὐτός ( 3 ) ἥκω βοηθός , ἕ τίσις τε πράσσω ὁ Λεωδάμας φόνος , ἐκεῖνος τε καί Μιλήσιος κακός ἀπαλλάσσω . χρονίζω δέ ὁ πολιορκία , ἀφικνέομαι νεανίσκος , Τόττης καί Ὄννης , ἐκ Φρυγία , ἱερόv ἔχω Κάβειροι ἐν κίστ(??)ι καλύπτω · ἔχω δέ ὁ κίστις ἀμφότερος , ὁ μέν ἔνθεν , ὁ δέ ἔνθεν , νύξ ἔτι εἰμί προέρχομαι εἰς ὁ τεῖχος , καί κελεύω σφός δέχομαι . βαρύνω δέ ὑπό ὁ φύλαξ καί ἐρωτάω τίς ἄγω , φημί ὅτι κατά πρόσταξις θεός ἱερόv ἐκ Φρυγία κομίζω ἐπί ὁ Μιλήσιος τε καί Ἀσσήσιος ἀγαθός . ὁ δέ εἰς νόος βάλλω ὁ χρησμός δέχομαι ὁ νεανίσκος . ἕωθεν δέ εἰς ἐκκλησία συνέρχομαι ὁ τε ὁ Λεωδάμας παῖς καί ὁ ἄλλος ἅπας , καί ὁ Φρύξ ἔρομαι , ὅστις τε ἄγω καί ἐπί ὅστις ἥκω . ὁ δέ φημί , θεός ( 4 ) αὐτός κελεύω σύν ὁ ἱερός εἰς Ἀσσησός ἔρχομαι , τιμωρός εἰμί ὁ Λεωδάμας φόνος , ὅστις αὐτός εἰμί ὁ Λεωδάμας · αὐτός γάρ οὖον γιγνώσκω · καί κακός ῥύομαι Μιλήσιος καί Ἀσσήσιος . δήω οὖν , ὅπως εἄν οὗτος γίγνομαι ( 5 ) ἐπιτελής , θύω ὁ νομίζω αὐτός . ὁ δέ οὗτος ἀκούω ὁ πᾶς δῆμος ἐν χαρά εἰμί · ὁ γάρ λόγιος σύνδρομος φαίνω . ὑπισχνέομαι τε ὁ ἱερόv ἱδρύω ( 6 ) παρά ὅς καί τιμάω , εἰμί οὗτος γίγνομαι . ἐκ οὗτος μετά ὁ ἱερουργία κελεύω αὐτός ὁ Φρύξ ὁπλίζω πανστρατιᾷ χωρέω ἐπί ὁ πολέμιος , ἡγέομαι ὁ ἱερός πρό ὁ φάλαγξ . καί ποιέω οὗτος . ὁ δέ περί Ἀμφιτρής ( 7 ) ὑπαντιάζω , ὡς ἤδη πλησίος γίγνομαι , εἰς φυγή τρέπω , δεῖμα θεῖον ἐμπίτνω · ὁ δέ ἕπομαι ὁ μέν σφάζω , ὁ δέ διώκω ( 8 ) , Ἀμφιτρής δέ ὁ Λεωδάμας παῖς κτείνω , καί ὁ πόλεμος καί ὁ τυραννίς παύω Μιλήσιος . ὅτι2 Ἐπιμένης μετά οὗτος αἰσυμνήτης ( 9 ) ὑπό ὁ δῆμος χειροτονέω , λαμβάνω ἐξουσία κτείνω ὅς βούλομαι · καί ὅς ὁ μέν παῖς Ἀμφιτρής οὐδείς οἷος τε εἰμί ἐγκρατής γίγνομαι · ὑπεξέρχομαι γάρ παραχρῆμα δείδω · ὁ δέ εἰμί αὐτός δημεύω , καί ἀργύριον κηρύσσω , εἰμί τις αὐτός κτείνω · ὁ δέ κοινωνός ὁ φόνος τρεῖς ἀποκτείνω , ὁ δέ ἄλλος φυγή προσεῖπον · ὁ δέ οἴχομαι . ὁ μέν δή Νηλείδης καταλύω ὧδε .