nicolaus-history.fragmenta 3.17
Ὅτι ἐπὶ Περσέως ( 1 ) ταῦτα ἐγένετο . Τάνταλος ὁ Τμώλου , ἀφ’ οὗ τὸ ὄρος ὁ Τμῶλος ἐν Λυδίᾳ καλεῖται , πόλεμον ἔχων πρὸς Ἶλον τὸν Τρῶα Φρυγῶν βασιλέα , ἡττηθεὶς μάχῃ ἐκλείπει τὴν χώραν ( 2 ) · μέλλων δὲ εἰς Πελοπόννησον ἐξοικίζεσθαι , αὐτὸ μὲν ὑπὸ γήρως ἐν Λυδίᾳ ἔμεινεν , τὸν υἱὸν δὲ Πέλοπα σὺν στρατῷ ἔπεμψεν εἰς τὴν γῆν . Ὁ δὲ ἐπεὶ ἀφίκετο [ ὑπὸ ] πολλῷ ( 3 ) πλούτῳ τὴν ἀδελφὴν Νιόβην ἄγων , ὁρμηθεὶς τὸ τελευταῖον ἐκ Σιπύλου , ταύτην μὲν ἔδωκεν Ἀμφίονι τῷ Θηβαίῳ , αὐτὸς δὲ τῆς Πελοποννήσου ἦλθεν εἰς Πίσαν , ἔνθα ἐβασίλευσεν Οἰνόμαος θυγατέρα ἔχων Ἱπποδάμειαν , ἣν ἄλλοι τε ἐμνῶντο καὶ δὴ καὶ Μυρτίλος ὁ Ὑπεροχίδου ( 4 ) , συγγενὴς Οἰνομάου . Ταύτης ὁ πατὴρ ἐρῶν οὐδενὶ ἤθελε καταινεῖν πρὸς γάμον · ἡ δ’ ἀναινομένη ἔφευγε ( 5 ) τὸν πατέρα . Ὡς δὲ ἦλθεν εἰς Πίσαν ὁ Πέλοψ ὑπὸ πολλῷ στρατῷ , πέμψας Μυρτίλον Οἰνόμαος ( 6 ) πρὸς αὐτὸν , ἐπυνθάνετο , ὅτου χάριν ἀφίκοιτο · προσεδόκε δὲ μνηστῆρα αὐτὸν γενέσθαι τῆς θυγατρός . Ὁ δὲ ἀπεκρίνατο πρὸς τὸν Μυρτίλον , ὅτι τὴν χώραν οἰκήσων . Καὶ ὁ Μυρτίλος εἶπεν ὅτι οὐκ εὐπετὲς εἴη ἄκοντος Οἰνομάου · αὐτὸς μέντοι δύνασθαι ἀντ’ ἐκείνου πρᾶξαι , εἰ ὑπόσχοιτο Οἰνομάου κρατήσας δώσειν αὐτῷ πρὸς γάμον τὴν ἐκείνου θυγατέρα . Ὁ δ’ ὑπέσχετο καὶ ὤμοσε ταῦτα ποιήσειν . Μετὰ ταῦτα ἔρχεται πρὸς Οἰνόμαον ὁ Μυρτίλος , καὶ τὰ παρὰ Πέλοπο διηγήσατο · ὁ δὲ τὸν στρατὸν ἀλίσας καὶ αὐτὸς ὁπλισθεὶς ἐξῆλθεν εἰς μάχην ἐκβαλεῖν Πέλοπα χρῄζων ἀπὸ τῆς χώρας . Ὁ δὲ αὐτῷ ὑπαντιάζει μετὰ τῶν ἑπομένων , καὶ ἀρχομένης τῆς μάχης , ὁ Μυρτίλος παραιβάτης ὢν ἐπὶ τοῦ ἅρματος , πλήξας ξίφει τὸν Οἰνόμαον ἀπὸ τοῦ δίφρου ( 7 ) κατέβαλε , καὶ ταῦτα πράξας πρὸς Πέλοπα ἀπεχώρησεν . Πεσόντος δὲ Οἰνομάου , ὁ στρατὸς διεσκεδάσθη , καὶ ἄλλοι ἄλλῃ ἔφευγον . Ὁ δὲ Πέλοψ , καθ’ ἡσυχίαν εἰς Πίσαν ἐλάσας , ἐκείνην κατέσχε καὶ τὴν Οἰνομάου πᾶσαν ἀρχήν . Ὕστερον δὲ Ἱπποδάμειαν γῆμαι θέλων , τὸν Μυρτίλον , διά τε τοῦτο καὶ Ἱπποδαμείᾳ χαριζόμενος δεομένῃ τιμωρήσασθαι τὸν φονέα τοῦ πατρὸς , ἀγαγὼν εἰς πέλαγος ἐπόντωσεν , καὶ μετὰ ταῦτα ἔγημε ( 3 ) τὴν Ἱπποδάμειαν .
Lemmas: ὅτι2 ἐπί Περσεύς ( 1 ) οὗτος γίγνομαι . Τάνταλος ὁ Τμῶλος , ἀπό ὅς ὁ ὄρος ὁ Τμῶλος ἐν Λυδία καλέω , πόλεμος ἔχω πρός Ἶλος ὁ Τρώς Φρύξ βασιλεύς , ἡσσάομαι μάχομαι ἐκλείπω ὁ χώρα ( 2 ) · μέλλω δέ εἰς Πελοπόννησος ἐξοικίζω , αὐτός μέν ὑπό γῆρας ἐν Λυδία μένω , ὁ υἱός δέ Πέλοψ σύν στρατός πέμπω εἰς ὁ γῆ . ὁ δέ ἐπεί ἀφικνέομαι [ ὑπό ] πολύς ( 3 ) πλοῦτος ὁ ἀδελφή Νιόβη ἄγω , ὁρμάω ὁ τελευταῖος ἐκ Σίπυλος , οὗτος μέν δίδωμι Ἀμφίων ὁ Θηβαῖος , αὐτός δέ ὁ Πελοπόννησος ἔρχομαι εἰς Πῖσα , ἔνθα βασιλεύω Οἰνόμαος θυγάτηρ ἔχω Ἱπποδάμεια , ὅς ἄλλος τε μνάομαι καί δή καί Μυρτίλος ὁ Ὑπεροχίδης ( 4 ) , συγγενής Οἰνόμαος . Ταύτη ὁ πατήρ ἐράω οὐδείς ἐθέλω καταινέω πρός γάμος · ὁ δέ ἀναίνομαι φεύγω ( 5 ) ὁ πατήρ . ὡς δέ ἔρχομαι εἰς Πῖσα ὁ Πέλοψ ὑπό πολύς στρατός , πέμπω Μυρτίλος Οἰνόμαος ( 6 ) πρός αὐτός , πυνθάνομαι , ὅστις χάρις ἀφικνέομαι · προσδίδωμι δέ μνηστήρ αὐτός γίγνομαι ὁ θυγάτηρ . ὁ δέ ἀποκρίνω πρός ὁ Μυρτίλος , ὅτι ὁ χώρα οἰκέω . καί ὁ Μυρτίλος εἶπον ὅτι οὐ εὐπετής εἰμί ἄκων Οἰνόμαος · αὐτός μέντοι δύναμαι ἀντί ἐκεῖνος πράσσω , εἰμί ὑπισχνέομαι Οἰνόμαος κρατέω δίδωμι αὐτός πρός γάμος ὁ ἐκεῖνος θυγάτηρ . ὁ δέ ὑπισχνέομαι καί ὄμνυμι οὗτος ποιέω . μετά οὗτος ἔρχομαι πρός Οἰνόμαος ὁ Μυρτίλος , καί ὁ παρά Πέλοψ διηγέομαι · ὁ δέ ὁ στρατός ἁλίζω καί αὐτός ὁπλίζω ἐξέρχομαι εἰς μάχη ἐκβάλλω Πέλοψ χρῄζω ἀπό ὁ χώρα . ὁ δέ αὐτός ὑπαντιάζω μετά ὁ ἕπομαι , καί ἄρχω ὁ μάχη , ὁ Μυρτίλος Παραιβάτης εἰμί ἐπί ὁ ἅρμα , πλήσσω ξίφος ὁ Οἰνόμαος ἀπό ὁ δίφρος ( 7 ) καταβάλλω , καί οὗτος πράσσω πρός Πέλοψ ἀποχωρέω . πίπτω δέ Οἰνόμαος , ὁ στρατός διασκεδάννυμι , καί ἄλλος ἄλλος φεύγω . ὁ δέ Πέλοψ , κατά ἡσυχία εἰς Πῖσα ἐλαύνω , ἐκεῖνος κατέχω καί ὁ Οἰνόμαος πᾶς ἀρχή . ὕστερος δέ Ἱπποδάμεια γαμέω ἐθέλω , ὁ Μυρτίλος , διά τε οὗτος καί Ἱπποδάμεια χαρίζομαι δήω τιμωρέω ὁ φονεύς ὁ πατήρ , ἄγω εἰς πέλαγος ποντόω , καί μετά οὗτος γαμέω ( 3 ) ὁ Ἱπποδάμεια .