nicolaus-history.fragmenta 3.94
Τὰ γὰρ περὶ τὴν Νικολάου πρεσβείαν ἀπέβη τοῦτον τὸν τρόπον . Ὡς ἀνῆλθεν εἰς τὴν Ῥώμην καὶ περὶ τὴν αὐλὴν ἐγένετο , πρῶτον μὲν οὐκ ἐφ’ οἷς ἐληλύθει μόνον , ἀλλὰ καὶ Συλλαίου κατηγορεῖν ἠξίου . Καὶ οἱ Ἄραβες δῆλοι πρὸ τῆς ἐντυχίας ἦσαν ἀλλήλους πολεμοῦντες , καὶ ὑπονοστήσαντες ἐξ αὐτοῦ καὶ τῷ Νικολάῳ προσελθόντες τὰς ἀδικίας ἁπάσας ἐμήνυον , καὶ τῶν Ὀβόδου ὡς διαφθαρέντων πλείστων ἐκφανῆ τεκμήρια παρέχοντες . Ἦσαν γὰρ καὶ τῶν γραμμάτων αὐτοῦ κατὰ τὴν ἀπόστασιν ὑφῃρημένοι , καὶ διὰ τούτων ἤλεγχον . Ὁ δὲ Νικόλαος ἐπιτυχίαν ταύτην ὁρῶν αὐτῷ προσγεγενημένην , δι’ αὐτῆς ἐπραγματεύετο τὸ μέλλον , ἐπείγων ἐλθεῖν εἰς διαλλαγὰς Ἡρώδῃ ποιῆσαι Καίσαρα · σαφῶς γὰρ ἠπίστατο βουλομένῳ μὲν ἀπολογήσασθαι περὶ ὧν ἔπραξεν οὐκ ἔσεσθαι παρρησίαν · ἐθέλοντι δὲ κατηγορεῖν Συλλαίου , γενήσεσθαι καιρὸν ὑπὲρ Ἡρώδου λέγειν . Συνεστώτων οὖν ἐπ’ ἀλλήλους καὶ δοθείσης ἡμέρας , Νικόλαος , παρόντων αὐτῷ τῶν Ἀρέτα πρέσβεων , τά τε ἄλλα κατηγόρει τοῦ Συλλαίου , τήν τε τοῦ βασιλέως ἀπώλειαν λέγων καὶ πολλῶν Ἀράβων , χρήματά τε ὡς εἴη δεδανεισμένος ἐπ’ οὐδὲν ὑγιὲς , καὶ μοιχείας ἐξελέγχων οὐ τῶν ἐν Ἀραβίᾳ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν Ῥώμῃ γυναικῶν · προσετίθει δὲ τὸ μέγιστον , ὡς ἐξαναστήσειε Καίσαρα , μηδὲν ἀληθὲς διδάξας ὑπὲρ τῶν Ἡρώδῃ πεπραγμένων . Ὡς δὲ ἧκεν ἐπὶ τοῦτον τὸν τόπον , ὁ μὲν Καῖσαρ ἐξεῖργεν αὐτὸν τοῦτο μόνον ἀξιῶν ὑπὲρ Ἡρώδου λέγειν , ὡς οὐ στρατιὰν ἤγαγεν εἰς Ἀραβίαν , μηδὲ δισχιλίους καὶ πεντακοσίους ἀποκτείνειεν τῶν ἐκεῖ , μηδὲ αἰχμαλώτους λάβοι τὴν χώραν διαρπάσας . Πρὸς ταῦτα ὁ Νικόλαος , « Ὑπὲρ τούτων , ἔφη , καὶ μάλιστα διδάξειν , ὅτι μηδὲν ἢ τὰ πλεῖστά γε αὐτῶν οὐ γέγονεν , ὡς σὺ ἀκήκοας , καὶ δίκαιον ἦν ἐπ’ αὐτοῖς χαλεπῶς φέρειν . » Πρὸς δὲ τὸ παράδοξον Καίσαρος ἐνδόντος αὑτὸν ἀκροατὴν , τὸ δάνειον εἰπὼν τῶν πεντακοσίων ταλάντων καὶ τὴν συγγραφὴν , ἐν ᾗ καὶ τοῦτο ἦν προσγεγραμμένον , ἐξεῖναι τῆς προθεσμίας παρελθούσης ῥύσια λαμβάνειν ἐξ ἁπάσης τῆς χώρας , τὴν μὲν στρατείαν οὐκ ἐπιστρατείαν ἔλεγεν , ἀλλὰ δικαίαν τῶν ἰδίων ἀπαίτησιν χρημάτων · καὶ μηδὲ ταχὺ ταύτην , μηδὲ ὡς ἐπέτρεπον αἱ συγγραφαὶ ** πολλάκις μὲν ἐπὶ Σατουρνῖνον ἐλθόντα καὶ Οὐολόμνιον τοὺς τῆς Συρίας ἡγεμόνας , « τελευταῖον δὲ ἐν Βηρυτῷ τούτων ἐναντίον Συλλαίου τὴν σὴν τύχην ἐπομόσαντος , ἦ μὴν ἐντὸς ἡμερῶν τριάκοντα παρέξειν τά χρήματα καὶ τοὺς ἐκ τῆς ἀρχῆς τῆς Ἡρώδου πεφευγότας . Ὧν οὐδὲν ποιήσαντος Συλλαίου , πάλιν ἐπὶ τοὺς ἡγεμόνας ἐλθεῖν Ἡρώδην , κἀκείνων ἐφέντων αὐτῷ λαμβάνειν τὰ ῥύσια , μόλις οὕτως ἐξελθεῖν σὺν τοῖς περὶ αὐτόν . Ὁ μὲν δὴ πόλεμος , ὡς οὗτοι τραγῳδοῦντες ἔλεγον , καὶ τὰ τῆς ἐπιστρατείας τοιαῦτα . Καίτοι πῶς ἂν εἴη πόλεμος , ἐπιτρεψάντων μὲν τῶν σῶν ἡγεμόνων , δεδωκυίας δὲ τῆς συνθήκης , ἠσεβημένου δὲ μετὰ τῶν ἄλλων θεῶν καὶ τοῦ σοῦ , Καῖσαρ , ὀνόματος ; Τὰ δὲ περὶ τοὺς αἰχμαλώτους ἐξῆς ἤδη λεκτέον . Λῃσταὶ τῶν τὸν Τράχωνα κατοικούντων τεσσαράκοντα τὸ πρῶτον , εἶτα αὖθις πλείονες , τὰς Ἡρώδου κολάσεις διαφεύγοντες , ὁρμητήριον ἐποιήσαντο τὴν Ἀραβίαν . Τούτους ὑπεδέξατο Συλλαῖος ἐπὶ πάντας ἀνθρώπους τρέφων , καὶ χώραν ἔδωκε νέμεσθαι , καὶ τὰ κέρδη τῶν λῃστῶν αὐτὸς ἐλάμβανεν . Ὡμολόγησε δὲ καὶ τούτους ἐπὶ τοῖς ὅρκοις ἀποδώσειν κατὰ τὴν αὐτὴν τοῦ δανείου προθεσμίαν , καὶ δύναιτο ἂν οὐκ ἐπιδεῖξαι κατὰ τὸ παρὸν ἄλλον τινὰ τῆς Ἀράβων χώρας ἢ τούτους ἐξῃρημένους , οὐδὲ πάντας , ἀλλ’ ὅσοι μὴ λαθεῖν ἴσχυσαν . Οὕτως οὖν καὶ τοῦ τῆς αἰχμαλωσίας ἐπιφθόνου συκοφαντήματος πεφηνότος , μέγιστον , ὦ Καῖσαρ , κατάμαθε πλάσμα καὶ ψεῦσμα πρὸς τὴν σὴν ὀργὴν αὐτῷ ποιηθέν . Φημὶ γὰρ , ἐπελθούσης ἡμῖν τῆς Ἀράβων δυνάμεως , καὶ τῶν περὶ Ἡρώδην πεσόντος ἑνὸς καὶ δευτέρου , τότε μόλις ἀμυνομένου , Νάκεβον τὸν στρατηγὸν αὐτῶν καὶ περὶ πέντε καὶ εἴκοσι συνέβη πεσεῖν τοὺς πάντας , ὧν ἕκαστον αὐτὸν εἰς ἑκατὸν ἀναφέρων δισχιλίους καὶ πεντακοσίους τοὺς ἀπολωλότας ἔλεγε . » Ταῦτα μᾶλλον ἐκίνει τὸν Καίσαρα , καὶ πρὸς τὸν Συλλαῖον ἐπιστραφεὶς , ὀργῆς μεστὸς , ἀνέκρινεν , ὁπόσοι τεθνήκασι τῶν Ἀράβων . Ἀπορουμένου δὲ αὐτοῦ καὶ πεπλανῆσθαι λέγοντος , αἵ τε συνθῆκαι τῶν δανείων ἀνεγινώσκοντο , καὶ τὰ τῶν ἡγεμόνων γράμματα , πόλεις τε ὅσαι λῃστήρια κατῃτιῶντο . Καὶ πέρας εἰς τοῦτο κατέστη Καῖσαρ , ὡς τοῦ μὲν Συλλαίου καταγνῶναι θάνατον , Ἡρώδῃ δὲ διαλλάττεσθαι , μετάνοιαν ἐφ’ οὗς ἐκ διαβολῆς πικρότερον ἔγραψεν αὐτῷ πεπονθὼς , καί τι τοιοῦτον εἰπεῖν εἰς Συλλαῖον , ὡς ἀναγκάσειεν αὐτὸν ψευδεῖ λόγῳ πρὸς ἄνδρα φίλον ἀγνωμονῆσαι ( 2 ) .
Lemmas: ὁ γάρ περί ὁ Νικόλαος πρεσβεία ἀποβαίνω οὗτος ὁ τρόπος . ὡς ἀνέρχομαι εἰς ὁ Ῥώμη καί περί ὁ αὐλή γίγνομαι , πρῶτος μέν οὐ ἐπί ὅς ἔρχομαι μόνος , ἀλλά καί Σύλλαιος κατηγορέω ἀξιόω . καί ὁ Ἄραψ δῆλος πρό ὁ ἐντυχία εἰμί ἀλλήλων πολεμέω , καί ὑπονοστέω ἐκ αὐτός καί ὁ Νικόλαος προσέρχομαι ὁ ἀδικία ἅπας μηνύω , καί ὁ Ὀβόδας ὡς διαφθείρω πλεῖστος ἐκφανής τεκμήριον παρέχω . εἰμί γάρ καί ὁ γράμμα αὐτός κατά ὁ ἀπόστασις ὑφαιρέω , καί διά οὗτος ἐλέγχω . ὁ δέ Νικόλαος ἐπιτυχία οὗτος ὁράω αὐτός προσγίγνομαι , διά αὐτός πραγματεύομαι ὁ μέλλω , ἐπείγω ἔρχομαι εἰς διαλλαγή Ἡρώδης ποιέω Καῖσαρ · σαφῶς γάρ ἐπίσταμαι βούλομαι μέν ἀπολογέομαι περί ὅς πράσσω οὐ εἰμί παρρησία · ἐθέλω δέ κατηγορέω Σύλλαιος , γίγνομαι καιρός ὑπέρ Ἡρώδης λέγω . συνίστημι οὖν ἐπί ἀλλήλων καί δίδωμι ἡμέρα , Νικόλαος , πάρειμι αὐτός ὁ Ἀρέτας πρέσβυς , ὁ τε ἄλλος κατηγορέω ὁ Σύλλαιος , ὁ τε ὁ βασιλεύς ἀπώλεια λέγω καί πολύς Ἄραψ , χρῆμα τε ὡς εἰμί δανείζω ἐπί οὐδείς ὑγιής , καί μοιχεία ἐξελέγχω οὖον ὁ ἐν Ἀραβία μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐν Ῥώμη γυνή · προστίθημι δέ ὁ μέγας , ὡς ἐξανίστημι Καῖσαρ , μηδείς ἀληθής διδάσκω ὑπέρ ὁ Ἡρώδης πράσσω . ὡς δέ ἵημι ἐπί οὗτος ὁ τόπος , ὁ μέν Καῖσαρ ἐξέργω αὐτός οὗτος μόνος ἄξιος ὑπέρ Ἡρώδης λέγω , ὡς οὖον στρατία ἄγω εἰς Ἀραβία , μηδέ δισχίλιοι καί πεντακόσιοι ἀποκτείνω ὁ ἐκεῖ , μηδέ αἰχμάλωτος λαμβάνω ὁ χώρα διαρπάζω . πρός οὗτος ὁ Νικόλαος , « ὑπέρ οὗτος , φημί , καί μάλιστα διδάσκω , ὅτι μηδείς ἢ ὁ πλεῖστος γε αὐτός οὖον γίγνομαι , ὡς σύ ἀκούω , καί Δίκαιος εἰμί ἐπί αὐτός χαλεπῶς φέρω . » πρός δέ ὁ παράδοξος Καῖσαρ ἐνδίδωμι ἑαυτοῦ ἀκροατής , ὁ δάνειον εἶπον ὁ πεντακόσιοι τάλαντον καί ὁ συγγραφή , ἐν ὅς καί οὗτος εἰμί προσγράφω , ἔξεστι ὁ προθεσμία παρέρχομαι ῥύσιον λαμβάνω ἐκ ἅπας ὁ χώρα , ὁ μέν στρατεία οὐ ἐπιστρατεία λέγω , ἀλλά Δίκαιος ὁ ἴδιος ἀπαίτησις χρῆμα · καί μηδέ ταχύς οὗτος , μηδέ ὡς ἐπιτρέπω ὁ συγγραφή ** πολλάκις μέν ἐπί Σατουρνῖνος ἔρχομαι καί Οὐολόμνιος ὁ ὁ Συρία ἡγεμών , « τελευταῖος δέ ἐν Βηρυτός οὗτος ἐναντίος Σύλλαιος ὁ σός Τύχη ἐπόμνυμι , εἰμί μήv ἐντός ἡμέρα τριάκοντα παρέχω ὁ χρῆμα καί ὁ ἐκ ὁ ἀρχή ὁ Ἡρώδης φεύγω . ὅς οὐδείς ποιέω Σύλλαιος , πάλιν ἐπί ὁ ἡγεμών ἔρχομαι Ἡρώδης , ἐκεῖνος ἐφίημι αὐτός λαμβάνω ὁ ῥύσιον , μόλις οὕτως ἐξέρχομαι σύν ὁ περί αὐτός . ὁ μέν δή πόλεμος , ὡς οὗτος τραγῳδέω λέγω , καί ὁ ὁ ἐπιστρατεία τοιοῦτος . καίτοι πῶς εἄν εἰμί πόλεμος , ἐπιτρέπω μέν ὁ σός ἡγεμών , δίδωμι δέ ὁ συνθήκη , ἀσεβέω δέ μετά ὁ ἄλλος θεός καί ὁ σύ , Καῖσαρ , ὄνομα ; ὁ δέ περί ὁ αἰχμάλωτος ἑξῆς ἤδη λεκτέος . λῃστής ὁ ὁ Τράχων κατοικέω τεσσαράκοντα ὁ πρῶτος , εἶτα αὖθις πλείων , ὁ Ἡρώδης κολάζω διαφεύγω , ὁρμητήριον ποιέω ὁ Ἀραβία . οὗτος ὑποδείκνυμι Συλλαῖος ἐπί πᾶς ἄνθρωπος τρέφω , καί χώρα δίδωμι νέμω , καί ὁ κέρδος ὁ λῃστής αὐτός λαμβάνω . ὁμολογέω δέ καί οὗτος ἐπί ὁ Ὅρκος ἀποδίδωμι κατά ὁ αὐτός ὁ δάνειον προθεσμία , καί δύναμαι εἄν οὐ ἐπιδείκνυμι κατά ὁ πάρειμι ἄλλος τις ὁ Ἄραψ χώρα ἢ οὗτος ἐκλέγω , οὐδέ πᾶς , ἀλλά ὅσος μή λανθάνω ἰσχύω . οὕτως οὖν καί ὁ ὁ αἰχμαλωσία ἐπίφθονος συκοφάντημα φαίνω , μέγας , εἰμί Καῖσαρ , καταμανθάνω πλάσμα καί ψεῦσμα πρός ὁ σός ὀργή αὐτός ποιέω . φημί γάρ , ἐπέρχομαι ἐγώ ὁ Ἄραψ δύναμις , καί ὁ περί Ἡρώδης πίπτω εἷς καί δύο , τότε μόλις ἀμύνω , Νάκεβος ὁ στρατηγός αὐτός καί περί πέντε καί εἴκοσι συμβαίνω πίπτω ὁ πᾶς , ὅς ἕκαστος αὐτός εἰς ἑκατόν ἀναφέρω δισχίλιοι καί πεντακόσιοι ὁ ἀπόλλυμι λέγω . » οὗτος μᾶλλον κινέω ὁ Καῖσαρ , καί πρός ὁ Συλλαῖος ἐπιστρέφω , ὀργή μεστός , ἀνακρίνω , ὁπόσος θνῄσκω ὁ Ἄραψ . ἀφοράω δέ αὐτός καί πλανάω λέγω , ὁ τε συνθήκη ὁ δάνειον ἀναγιγνώσκω , καί ὁ ὁ ἡγεμών γράμμα , πόλις τε ὅσος λῃστήριον καταιτιάομαι . καί πέρας εἰς οὗτος καθίστημι Καῖσαρ , ὡς ὁ μέν Σύλλαιος καταγιγνώσκω θάνατος , Ἡρώδης δέ διαλλάσσω , μετάνοια ἐπί ὗς ἐκ διαβολή πικρός γράφω αὐτός πάσχω , καί τίς τοιοῦτος εἶπον εἰς Συλλαῖος , ὡς ἀναγκάζω αὐτός ψευδής λόγος πρός ἀνήρ φίλος ἀγνωμονέω ( 2 ) .