nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis xoniates5.13
Ἡγούμην τοίνυν αὐτός , οἱ δ᾿ ἐφείποντο . ὡς δ᾿ ἐπέστημεν ἔνθα ὁ φιλογύνης κατέλυεν , ὁ μὲν τὴν κόρην εἴσω ἐκπέμψας πρὸς τοῖς πυλῶσιν εἱστήκει , τοὺς ἀντιστησομένους ἀποκρουσόμενος , ἔγωγε δὲ δακτύλῳ αὐτὸν ὑποδείξας “ οὗτος ” εἶπον “ ὁ ἐπὶ μάρτυρι τῷ φωτὶ ἀδικῶν καὶ τῶν εὖ γεγονότων ὑμῶν παραβλεπόμενος τὰ ἐντάλματα . ὑμεῖς μὲν γὰρ γυναιξὶ ταῖς ὑπὸ ζυγὸν καὶ ταῖς ὅλως ἀπειράτοις ἀνδρὸς καί γε ἔτι ταῖς ἀποθριξαμέναις θεῷ μηδὲ μοιχικοῦ μέχρι βλέμματος , εἰ δυνατόν , συνελθεῖν ἐθεσπίσατε καὶ ὅρκοις τὰ περὶ τούτων φρικώδεσι διειλήφατε · ὁ δὲ ἀποφλαυρίσας τὰς ὑμῶν ἐντολάς , ταῖς παρθενικαῖς ἐπὶ μάρτυσι πολλοῖς ὀνηδὸν ἐπιβρωμώμενος οὐχὶ δέδιε . τοῖς αὐτῶν οὖν ὑμῶν νόμοις καὶ τοῖς ἐν χερσὶν ἡμῖν ἐπαμύνατε , μαλαχθέντες τούτοις τοῖς δάκρυσιν , ἃ καὶ θεὸς προσίεται καὶ ἡμῖν ἡ φύσις ἐς τὸν πρὸς ἀλλήλους οἶκτον βοήθημα μέγιστον τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐπωχέτευσεν . εἰ δὲ καὶ πατέρες παίδων ὑμεῖς , ναὶ πρὸς τῶν συλλέκτρων καὶ τῶν φίλων ὑμῖν τέκνων τοῖς ἱκέταις ὑμῶν χεῖρα ὀρέξατε , ναὶ πρὸς τοῦ τάφου τοῦ θεοδέγμονος καὶ τῶν Χριστοῦ παραιφάσεων , αἳ τοῖς ἀπ᾿ αὐτοῦ καλουμένοις κοινῶς πᾶσιν ὑποτιθέασιν ἐκεῖνα ποιεῖν τοῖς ἀνθρώποις , ἃ καὶ σφίσιν ὑπ᾿ ἐκείνων γίνεσθαι βούλονται . ” Τούτοις τοῖς ῥήμασιν ὡς ἐξ ἐφόδου χρησάμενος τὰ τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων φρονήματα διανέστησα . οὐκοῦν ἐνέκειντο τὴν κόρην αἰτούμενοι . ὁ δὲ τὰ μὲν πρῶτα ὑπερεώρα , ἔρωτι καὶ θυμῷ τυραννικωτάτοις δυσὶ πάθεσιν ἐνισχόμενος · ὡς δὲ εἰς ὀργὴν ἐπιφρίσσοντας ἑώρα τοὺς ἄνδρας καὶ προτείνοντας ἐκείνῳ τὴν ἐπὶ σκόλοπος ἀπαιώρησιν ὡς ἀδίκῳ ἅμα καὶ ἀναιδεῖ , τὸ δ᾿ ὅλον οὐκ ἀπὸ χειλέων μόνον , ἀλλὰ καὶ καρδίας τὴν διάλεξιν ἐκείνῳ πεποιημένους , ἐνδίδωσί τε μόγις καὶ τὴν κόρην ἀποδίδωσι . περιχαρὴς οὖν ἐπὶ τῇ θέᾳ τῆς παιδὸς φανεὶς ὁ πατὴρ καὶ σπείσας θεῷ δάκρυα ἐπὶ τοῖς ἀστεφανώτοις ἐκείνοις καὶ ἀνυμεναίοις νυμφεύμασιν ἀναστὰς αὖθις σὺν ἡμῖν ἐπορεύετο .
Lemmas: ἡγέομαι τοίνυν αὐτός , ὁ δέ ἐφέπω . ὡς δέ ἐφίστημι ἔνθα ὁ φιλογύνης καταλύω , ὁ μέν ὁ κόρη εἴδομαι ἐκπέμπω πρός ὁ πύλη ἵστημι , ὁ ἀνθίστημι ἀποκρούω , ἔγωγε δέ δάκτυλος αὐτός ὑποδείκνυμι “ οὗτος ” εἶπον “ ὁ ἐπί μάρτυς ὁ φάος ἀδικέω καί ὁ εὕω γίγνομαι σύ παραβλέπω ὁ ἔνταλμα . σύ μέν γάρ γυνή ὁ ὑπό ζυγόν καί ὁ ὅλως ἀπείρατος ἀνήρ καί γε ἔτι ὁ ἀποθρίζω θεός μηδέ μοιχικός μέχρι βλέμμα , εἰμί δυνατός , συνέρχομαι θεσπίζω καί Ὅρκος ὁ περί οὗτος φρικώδης διαλαμβάνω · ὁ δέ ἀποφλαυρίζω ὁ σύ ἐντολή , ὁ παρθενικός ἐπί μάρτυς πολύς ὀνηδόν ἐπιβιβρώσκω οὐ δείδω . ὁ αὐτός οὖν σύ νόμος καί ὁ ἐν χείρ ἐγώ ἐπαμύνω , μαλάσσω οὗτος ὁ δάκρυ , ὁ καί θεός προσίημι καί ἐγώ ὁ φύσις εἰς ὁ πρός ἀλλήλων οἶκτος βοήθημα μέγας ὁ ὀφθαλμός ἐποχετεύω . εἰμί δέ καί πατήρ παῖς σύ , ναί πρός ὁ σύλλεκτρος καί ὁ Φίλων σύ τέκνον ὁ ἱκέτης σύ χείρ ὀρέγω , ναί πρός ὁ τάφος ὁ θεοδέγμων καί ὁ Χριστός παραίφασις , ὅς ὁ ἀπό αὐτός καλέω κοινῶς πᾶς ὑποτίθημι ἐκεῖνος ποιέω ὁ ἄνθρωπος , ὁ καί σφεῖς ὑπό ἐκεῖνος γίγνομαι βούλομαι . ” οὗτος ὁ ῥῆμα ὡς ἐκ ἔφοδος χράω ὁ ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος φρόνημα διανίστημι . οὐκοῦν ἔγκειμαι ὁ κόρη αἰτέω . ὁ δέ ὁ μέν πρῶτος ὑπεροράω , Ἔρως καί θυμός τυραννικός δύο πάθος ἐνίσχω · ὡς δέ εἰς ὀργή ἐπιφρίσσω ὁράω ὁ ἀνήρ καί προτείνω ἐκεῖνος ὁ ἐπί σκόλοψ ἀπαιώρησις ὡς ἄδικος ἅμα καί ἀναιδής , ὁ δέ ὅλος οὐ ἀπό χεῖλος μόνος , ἀλλά καί Καρδία ὁ διάλεξις ἐκεῖνος ποιέω , ἐνδίδωμι τε μόγις καί ὁ κόρη ἀποδίδωμι . περιχαρής οὖν ἐπί ὁ θέα ὁ παῖς φαίνω ὁ πατήρ καί σπένδω θεός δάκρυ ἐπί ὁ ἀστεφάνωτος ἐκεῖνος καί ἀνυμεναιόω νύμφευμα ἀνίστημι αὖθις σύν ἐγώ πορεύω .