nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis choniatis.10
Ἡ βασιλὶς δὲ Εἰρήνη καὶ μήτηρ τοῦ Ἰωάννου , πρὸς τῶν οὕτω γινομένων ἐκθαμβηθεῖσα , στείλασα μετεπέμπετο τὸν υἱὸν καὶ παρῄνει τῶν ἐν χερσὶν ἀποσχέσθαι . ὡς δ᾿ ἦν ὅλος τῶν δρωμένων ὁ Ἰωάννης καὶ κατ᾿ οὐδένα τρόπον τῆς μητρὸς ἐπεστρέφετο , τὸν Βρυέννιον ἐπιρρώννυσιν ἐπιθέσθαι τῇ βασιλείᾳ συναρηγούσης αὐτῆς . ὡς δ᾿ οὐδ᾿ οὕτω τὰ κατὰ σκέψιν ἑώρα προβαίνοντα , πρόσεισι τῷ ἀνδρὶ ἐπὶ κλίνης ἐρριμμένῳ καὶ βραχείαις ἀναπνοαῖς τὸν ζῶντα ὑποσημαίνοντι καὶ βαλοῦσα ἑαυτὴν τῷ σώματι καταβοᾶται λαμπρῶς τοῦ υἱέως , ὡς κρήνη μελάνυδρος τὰ δάκρυα χέουσα , ὅπως αὐτοῦ τοῖς ζῶσιν ἔτι συνταττομένου τὴν βασιλείαν οὗτος λωποδυτεῖ εἰς ἔργα βλέψας νεώτερα . ὁ δὲ οὐδέν τι πρὸς τὰ εἰρημένα παρ᾿ αὐτῆς ἀπεκρίνατο , ἄλλοις καιριωτέροις , οἷα εἰκός , τὸ τῆς ζωῆς βραβεύων λειπόμενον τῆς τε μετ᾿ οὐ πολὺ ἐκδημίας φροντίζων καὶ τοῖς ψυχαγωγοῖς ἀγγέλοις ῥέπων τὰ ὄμματα . ἐγκειμένης δὲ λιπαρεστέρως τῆς βασιλίδος καὶ μὴ ἐνεγκεῖν ὅλως ἐχούσης τὰ παρὰ τοῦ παιδὸς γινόμενα , βραχύ τι παρεμφήνας καὶ βεβιασμένον μειδίαμα ὁ Ἀλέξιος τὰς χεῖρας ἀνέσχεν εἰς οὐρανόν , ἴσως μὲν ἐπὶ τοῖς ἀφηγηθεῖσι διαχυθεὶς καὶ θύων ὑπὲρ τούτων θεῷ χαριστήρια , εἰπεῖν δὲ καὶ κέρτομον τῇ γυναικὶ καὶ σεσηρὸς ἐνιδὼν ὡς λόγους ἀνακινούσῃ περὶ ἀρχῆς , ὅτε ψυχῆς ἐφέστηκε διάστασις ἐκ τοῦ σώματος , ἢ καὶ τὸ θεῖον ἐξιλεούμενος ἐφ᾿ οἷς που καὶ παρεσφάλη τοῦ δέοντος . ἡ γυνὴ δ᾿ οὖν ἐκ τοῦ ἀναμφιλέκτου χαίρειν οἰηθεῖσα τὸν ἄνδρα δι᾿ ὅσα παρ᾿ αὐτῆς ἠνώτιστο , ὡς ἤδη τῶν προτέρων ἐλπίδων διεψευσμένη παντάπασι καὶ διασφαλεῖσα τῶν ὑποσχέσεων , βύθιον στενάξασα εἴρηκεν · “ ὦ ἄνερ , καὶ ζῶν ψευδοσύναις παντοίαις ἐκέκασο ἀντίφθογγον τὴν γλῶτταν πλουτῶν τοῖς νοήμασι , καὶ νῦν δὲ ὡσαύτως τοῦ βίου ἀπαλλαττόμενος ἀμεταπτώτως ἔχεις οἷς καὶ πρώην προσέκεισο . ” καὶ ταῦτα μὲν ἐφέρετο τῇδε .
Lemmas: ὁ βασιλίς δέ Εἰρήνη καί μήτηρ ὁ Ἰωάννης , πρός ὁ οὗτος γίγνομαι ἐκθαμβέω , στέλλω μεταπέμπω ὁ υἱός καί παραινέω ὁ ἐν χείρ ἀπέχω . ὡς δέ εἰμί ὅλος ὁ δράω ὁ Ἰωάννης καί κατά οὐδείς τρόπος ὁ μήτηρ ἐπιστρέφω , ὁ Βρυέννιος ἐπιρρώννυμι ἐπιτίθημι ὁ βασίλεια συνάρχω αὐτός . ὡς δέ οὐδέ οὗτος ὁ κατά σκέψις ὁράω προβαίνω , πρόσειμι ὁ ἀνήρ ἐπί κλίνη ῥίπτω καί βραχύς ἀναπνοή ὁ ζῶ ὑποσημαίνω καί βάλλω ἑαυτοῦ ὁ σῶμα καταβοάω λαμπρῶς ὁ υἱός , ὡς κρήνη μελάνυδρος ὁ δάκρυ χέω , ὅπως αὐτός ὁ ζῶ ἔτι συντάσσω ὁ βασίλειος οὗτος λωποδυτέω εἰς ἔργον βλέπω νέος . ὁ δέ οὐδείς τίς πρός ὁ εἴρω παρά αὐτός ἀποκρίνω , ἄλλος καίριος , οἷος εἰκός , ὁ ὁ ζωή βραβεύω λείπω ὁ τε μετά οὖον πολύς ἐκδημία φροντίζω καί ὁ ψυχαγωγός ἄγγελος ῥέπω ὁ ὄμμα . ἔγκειμαι δέ λιπαρής ὁ βασιλίς καί μή φέρω ὅλως ἔχω ὁ παρά ὁ παῖς γίγνομαι , βραχύς τίς παρεμφαίνω καί βιάζομαι μειδίαμα ὁ Ἀλέξιος ὁ χείρ ἀνέχω εἰς οὐρανός , ἴσως μέν ἐπί ὁ ἀφηγέομαι διαχέω καί θύω ὑπέρ οὗτος θεός χαριστήριος , εἶπον δέ καί κέρτομος ὁ γυνή καί σαίρω ἐνοράω ὡς λόγος ἀνακινέω περί ἀρχή , ὅτε Ψυχή ἐφίστημι διάστασις ἐκ ὁ σῶμα , ἢ καί ὁ θέω ἐξιλεόω ἐπί ὅς ποῦ καί παρασφάλλω ὁ δήω . ὁ γυνή δέ οὖν ἐκ ὁ ἀναμφίλογος χαίρω οἴομαι ὁ ἀνήρ διά ὅσος παρά αὐτός ἐνωτίζω , ὡς ἤδη ὁ πρότερος ἐλπίς διαψεύδω παντάπασι καί διασφάλλω ὁ ὑπόσχεσις , βύθιος στενάζω εἴρω · “ εἰμί ἀνήρ , καί ζῶ ψευδοσύνη παντοῖος καίνυμαι ἀντίφθογγος ὁ γλῶσσα πλοῦτος ὁ νόημα , καί νῦν δέ ὡσαύτως ὁ βίος ἀπαλλάσσω ἀμετάπτωτος ἔχω ὅς καί πρώην πρόσκειμαι . ” καί οὗτος μέν φέρω ὅδε .