nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis xoniates5.11
Ἡμέρας τοίνυν πέντε μετὰ τὴν ἅλωσιν τῇ πόλει προσμείναντες ἀπαίρομεν καὶ ἡμεῖς . ἦν δὲ τότε σάββατον , κατὰ θεῖον οἶμαι καὶ μὴ περίπτωσιν τυχηρὰν ἢ συγκυρίαν οὑτωσί πως συμβὰν ἄλογον , καὶ χειμών , ἐπὶ δὲ καὶ πρὸς ὠδῖσιν ἔτι ἡμῶν ἡ σύζυγος , ὥστε καὶ τὸ τοῦ Χριστοῦ προαγόρευμα , ὅ φησιν “ εὔξασθε μὴ γενέσθαι τὴν φυγὴν ὑμῶν χειμῶνος ἢ σαββάτου , ” καὶ “ οὐαὶ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις , ” ὡς εἴπερ ἐφ᾿ ἡμῖν προείρητο , πέρας ἀτεχνῶς εἴληφεν . ὡς δ᾿ ἱκανοὶ συνήθεις καὶ συγγενεῖς καὶ πλῆθος ἕτερον κατὰ θέαν ἡμῶν συνδραμὸν τῆς πορείας εἰχόμεθα , ἐπ᾿ ἴσης ἀγορᾷ μυρμήκων διιόντες τὰς τριόδους , προσυπήντων ἡμῖν οἱ στρατοί , οὐχ ὡπλισμένοι πρὸς ἀκρίβειαν , μαχαίρας δ᾿ ἐπιμήκεις παρὰ πλευρὸν πλάγιον τοῦ ἵππου ἐξηρτημένοι καὶ παραξιφίδια ταῖς ζώναις ἐνειμένα φέροντες , οἱ μὲν τῶν σκύλων ἔμφορτοι , οἱ δὲ τοὺς παριόντας αἰχμαλώτους ἐξιχνιάζοντες , εἰ λαμπρὰν ἐσθῆτα περίκεινται διερρωγότι περιστελλομένην χιτῶνι ἢ γοῦν ἀργύριον καὶ χρυσίον τῷ κόλπῳ ἐνθάπτουσιν , οἱ δὲ καὶ γυναικῶν ταῖς κάλλει διαφερούσαις πεπηγόσι βλέμμασι μηδὲ ῥᾳδίως ἀποσπωμένοις ἐνατενίζοντες ὡς ἁρπάσοντες αὐτίκα καὶ βιασόμενοι . περὶ ταῖς γυναιξὶ τοίνυν ἡμεῖς δείσαντες τὰς μὲν ὡς ἐν σηκῷ τῷ μέσῳ ἡμῶν ἀπειλήφειμεν , ταῖς δὲ νεάνισιν ἐπεσκήψαμεν ἐντρίψασθαι πηλῷ τὰ πρόσωπα ἀντίρροπα τῶν πρώην κομμώσεων καὶ τὸν πυρσὸν οὕτω κατασβέσαι τῶν παρειῶν , ἵνα μὴ ὡς ἐν νυκτὶ φρυκτωρούμενον πῦρ προκαλῆται τοὺς ὁδευτὰς πρῶτα μὲν θεατάς , ἔπειτα ἐραστάς , ἐκ δὲ τούτου καὶ βιαστάς , ἀνεύθυνον ὁρῶντας τὸ ἴδιον θέλημα ἅμα καὶ χεῖρας ἱκέτιδας αἴροντες εἰς θεὸν καὶ μετὰ συνοχῆς καρδίας τὸ στῆθος τύπτοντες καὶ δακρύοις τὰ ὄμματα τέγγοντες , εἴ πως ἅπαντες καὶ πᾶσαι τοὺς ὠμηστὰς ἐκείνους θῆρας σχοίημεν ἀδιαλώβητοι παρελθεῖν . ἔδει δὲ διὰ τῆς Χρυσείας πύλης ἡμᾶς διελθεῖν .
Lemmas: Ἡμέρα τοίνυν πέντε μετά ὁ ἅλωσις ὁ πόλις προσμένω ἀπαίρω καί ἐγώ . εἰμί δέ τότε σάββατον , κατά θέω οἴομαι καί μή περίπτωσις τυχηρός ἢ συγκυρία οὕτως πως συμβαίνω ἄλογος , καί χειμών , ἐπί δέ καί πρός ὠδίς ἔτι ἐγώ ὁ σύζυγος , ὥστε καί ὁ ὁ Χριστός προαγόρευμα , ὅς φημί “ εὔχομαι μή γίγνομαι ὁ φυγή σύ χειμών ἢ σάββατον , ” καί “ οὐαί ὁ ἐν γαστήρ ἔχω ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ” ὡς εἴπερ ἐπί ἐγώ προλέγω , πέρας ἄτεχνος λαμβάνω . ὡς δέ ἱκανός συνήθης καί συγγενής καί πλῆθος ἕτερος κατά θέα ἐγώ συντρέχω ὁ πορεία ἔχω , ἐπί ἴσος ἀγορά μύρμηξ δίειμι ὁ τριόδους , προσυπνέω ἐγώ ὁ στρατός , οὐ ὁπλίζω πρός ἀκρίβεια , μάχαιρα δέ ἐπιμήκης παρά πλευρόν πλάγιος ὁ ἵππος ἐξαρτάω καί παραξιφίδιον ὁ ζώνη ἐνίημι φέρω , ὁ μέν ὁ σκῦλα έμφορτος , ὁ δέ ὁ πάρειμι αἰχμάλωτος ἐξιχνιάζοντες , εἰμί λαμπρός ἐσθής περίκειμαι διαρρήγνυμι περιστέλλω χιτών ἢ γοῦν ἀργύριον καί χρυσίον ὁ κόλπος ἐνθάπτω , ὁ δέ καί γυνή ὁ κάλλος διαφέρω πήγνυμι βλέμμα μηδέ ῥᾳδίως ἀποσπάω ἐνατενίζω ὡς ἁρπάζω αὐτίκα καί βιάω . περί ὁ γυνή τοίνυν ἐγώ δείδω ὁ μέν ὡς ἐν σηκός ὁ μέσος ἐγώ ἀπολαμβάνω , ὁ δέ νεᾶνις ἐπισκήπτω ἐντρίβω πηλός ὁ πρόσωπον ἀντίρροπος ὁ πρώην κόμμωσις καί ὁ πυρσός οὗτος κατασβέννυμι ὁ παρειά , ἵνα μή ὡς ἐν νύξ φρυκτωρέω πῦρ προκαλέω ὁ ὁδευτής πρῶτος μέν θεατής , ἔπειτα ἐραστής , ἐκ δέ οὗτος καί βιαστής , ἀνεύθυνος ὁράω ὁ ἴδιος θέλημα ἅμα καί χείρ ἱκέτης ἀείρω εἰς θεός καί μετά συνοχεύς Καρδία ὁ στῆθος τύπτω καί δάκρυ ὁ ὄμμα τέγγω , εἰμί πως ἅπας καί πᾶς ὁ ὠμηστής ἐκεῖνος θήρ ἔχω αδιαλωβητος παρέρχομαι . ἐσθίω δέ διά ὁ χρύσεος πύλη ἐγώ διέρχομαι .