nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis choniatis.228
Ἐς ἱκανὸν δὲ ὁ σουλτὰν τῷ βασιλεῖ συνδιέτριψε χρόνον καὶ ἵππων σταδιοδρόμων ἁμίλλαις τὸν ὀφθαλμὸν καθειστίακεν , ὅτε καί τις ἀνὴρ τῆς Ἄγαρ ἀπόγονος , ὡς ἐδόκει τὰ μὲν πρῶτα , θαυματοποιός , ὡς δ᾿ ὕστερον ἔδειξε , ταλάντατος ἀνθρώπων καὶ αὐτοέντης ἄντικρυς , ἐπὶ τὸν κατὰ τὸ θέατρον πύργον ἀναλάμενος , οὗ κάτωθεν μὲν αἱ τῶν ἐπὶ σταδίου θεόντων ἀφετηρίαι εἰς ἁψῖδας παραλλήλους κεχήνασιν , ἄνωθεν δ᾿ ἵπποι χαλκήλατοι πεπήγασι πίσυρες χρυσῷ ἠληλιμμένοι , τοὺς αὐχένας ὑπόγυροι , ἀντιβλέποντες ἀλλήλοις καὶ δρόμον καμπτῆρος πνέοντες , διαπτῆναι τὸ στάδιον ἐπηγγέλλετο . εἱστήκει οὖν ὡς ἐφ᾿ ὕσπληγγος τοῦ πύργου ἠμφιεσμένος ποδηρέστατον εὐρέα χιτῶνα . λευκὸς δὲ ἦν ὁ χιτών , λύγοι δὲ εἰς κύκλον περιαχθέντες ἐποίουν κολπῶδες τὸ ἄμφιον . ἦν δὲ σκοπὸς τῷ Ἀγαρηνῷ ὥσπερ ἱστίῳ πτερωθῆναι τῷ πέπλῳ , ταῖς τούτου κοιλότησι τοῦ πνεύματος ἐμφωλεύοντος . πᾶς οὖν ἐπέστραπτο ἐπ᾿ αὐτὸν ὀφθαλμὸς καὶ ἐμειδία τὸ θέατρον · καὶ πυκνὰ ἐκραύγαζον οἱ θεώμενοι “ πέτασον ” καὶ “ ἕως τίνος Σαρακηνὲ τὰς ψυχὰς ἡμῶν αἴρεις ταλαντεύων ἐκ τοῦ πύργου τὸν ἄνεμον ; ” βασιλεὺς δὲ πέμψας διεκώλυεν αὐτὸν τοῦ ὁρμήματος . θεατὴς δ᾿ ὢν τῶν δρωμένων καὶ σουλτὰν αὐτὸς ἐπ᾿ ἀμφιβόλῳ τῷ ἀποτελέσματι ἀνεκήκιέ τε καὶ ἐσεσήρει μετέωρος ὢν τὴν γνώμην καὶ δεδιὼς περὶ τῷ ὁμογενεῖ . ὁ δὲ περιχάσκων τὸν ἀέρα συχνὰ καὶ τὸ πνεῦμα διακριβούμενος τὰς τῶν θεατῶν ἐλπίδας ὑπέκλεπτε . καὶ πολλάκις διάρας τὰς χεῖρας καὶ σχηματίσας ταύτας ὡς πτέρυγας εἰς κίνησιν πτήσεως ὑπεστείλατο τὸ πνεῦμα μεταπεμπόμενος . ἐπεὶ δέ ποτε φορὸν παρεῖναι καὶ οὔριον δέδοκτο , διατινάσσεται πτηνοῦ δίκην , ἀεροβατεῖν οἰηθείς . ἀλλ᾿ ἦν οὐρανοδρόμος Ἰκάρου ἐλεεινότερος . καὶ ὡς σῶμα κεντροβαρὲς χαμαιρριφής , οὐχ ὡς κοῦφος ἱπτάμενος , τέλος δὲ καταπεσὼν διέρρηξε τὴν ψυχήν , γαστροκνημῖδας καὶ χεῖρας καὶ ὅσα τοῦ σώματος ὀστώδη διαθρυβείς .
Lemmas: ἐς ἱκανός δέ ὁ Σουλτάν ὁ βασιλεύς συνδιατρίβω χρόνος καί ἵππος σταδιοδρόμης ἅμιλλα ὁ ὀφθαλμός καθειστίακεν , ὅτε καί τις ἀνήρ ὁ Ἄγαρ Ἀπόγονος , ὡς δοκέω ὁ μέν πρῶτος , θαυματοποιός , ὡς δέ ὕστερος δείκνυμι , τάλας ἄνθρωπος καί αὐθέντης ἄντικρυς , ἐπί ὁ κατά ὁ θέατρον πύργος ἀναλαμβάνω , ὅς κάτωθεν μέν ὁ ὁ ἐπί στάδιος θέω ἀφετηρία εἰς ἁψίς παράλληλος χάσκω , ἄνωθεν δέ ἵππος χαλκήλατος πήγνυμι τέσσαρες χρυσός ἀλείφω , ὁ αὐχήν ὑπογυρόω , ἀντιβλέπω ἀλλήλων καί δρόμος καμπτήρ πνέω , διαπέταμαι ὁ στάδιον ἐπαγγέλλω . ἵστημι οὖν ὡς ἐπί ὕσπληγξ ὁ πύργος ἀμφί-ἀμφιέννυμι ποδήρης εὐρύς χιτών . λευκός δέ εἰμί ὁ χιτών , λύγος δέ εἰς κύκλος περιάγω ποιέω κολπώδης ὁ ἄμφιον . εἰμί δέ σκοπός ὁ Ἀγαρηνός ὥσπερ ἱστίον πτερόω ὁ πέπλος , ὁ οὗτος κοιλότης ὁ πνεῦμα ἐμφωλεύω . πᾶς οὖν ἐπιστρέφω ἐπί αὐτός ὀφθαλμός καί μειδάω ὁ θέατρον · καί πυκνός κραυγάζω ὁ θεάομαι “ πετάννυμι ” καί “ ἠώς τίς Σαρακηνός ὁ ψυχή ἐγώ ἀείρω ταλαντεύω ἐκ ὁ πύργος ὁ ἄνεμος ; ” βασιλεύς δέ πέμπω διακωλύω αὐτός ὁ όρμημα . θεατής δέ εἰμί ὁ δράω καί Σουλτάν αὐτός ἐπί ἀμφίβολος ὁ ἀποτέλεσμα ἀνακαίω τε καί ἐσεσήρει μετέωρος εἰμί ὁ γνώμη καί δείδω περί ὁ ὁμογενής . ὁ δέ περιχάσκω ὁ ἀήρ συχνός καί ὁ πνεῦμα διακριβόω ὁ ὁ θεατής ἐλπίς ὑποκλέπτω . καί πολλάκις διαίρω ὁ χείρ καί σχηματίζω οὗτος ὡς πτέρυξ εἰς κίνησις πτῆσις ὑποστέλλω ὁ πνεῦμα μεταπέμπω . ἐπεί δέ ποτός φορός πάρειμι καί οὔριος δοκέω , διατινάσσω πτηνός δίκη , ἀεροβατέω οἴομαι . ἀλλά εἰμί οὐρανοδρόμος Ἴκαρος ἐλεεινός . καί ὡς σῶμα κεντροβαρής χαμαιρριφέω , οὐ ὡς κοῦφος πέτομαι , τέλος δέ καταπίπτω διαρρήγνυμι ὁ Ψυχή , γαστροκνημίς καί χείρ καί ὅσος ὁ σῶμα ὀστώδης διαθρύπτω .