nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis xoniates2.53
Συχνὰς δ᾿ ἐκμετρήσας ἡμέρας Ἀνδρόνικος σὺν τῷ βασιλεῖ κατὰ τὸ Φιλοπάτιον ἔσχεν ἔρον εἰς τὴν μεγαλόπολιν εἰσελθεῖν καὶ τὸν τοῦ βασιλέως καὶ ἐξαδέλφου Μανουὴλ τάφον ἰδεῖν . ὅθεν κατὰ τὴν τοῦ Παντοκράτορος μονὴν γεγονὼς καί , ποῦ τέθαπται ὁ νεκρός , ἐρωτήσας καὶ ἐπιστὰς τῷ σωματοφυλακοῦντι μνήματι πικρῶς ἐπεδάκρυσε καὶ περιπαθῶς ὠλοφύρατο , ὡς καὶ πολλοὺς τῶν παρεστώτων μὴ τὸν κρυψίνουν ὅλως διορᾶν Ἀνδρόνικον ἔχοντας θαυμάσαι λίαν καὶ εἰπεῖν “ ὢ τοῦ θαύματος , πῶς ἐφίλει τὸν προσγενῆ ἄνακτα , καίπερ διώκτην ὄντα θερμὸν καὶ φιλανθρώπως αὐτῷ μὴ χρησάμενον . ” τινῶν δὲ τῶν ἐκ τοῦ γένους ἀποσπώντων αὐτὸν τῆς σοροῦ καὶ ἀρκούντως ὑποφωνούντων τεθρηνηκέναι , οὐδ᾿ ὅλως καθυπεῖξε ταῖς παραιφάσεσιν , ἀλλ᾿ αἰτήσας καὶ ἔτι μικρὸν ἐνδοθῆναί οἱ προσκαρτερῆσαι τῷ τάφῳ , ἔχειν γάρ τι τῷ κειμένῳ κατὰ μόνας διαλεχθῆναι , τὰς χεῖρας ὡς πρὸς ἱκεσίαν διασκευάσας καὶ διαπετάσας τὰς παλάμας καὶ διάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς πρὸς λίθον τὸν νεκροδέγμονα τὰ χείλη μὲν κινῶν , φωνὴν δ᾿ οὐδαμῶς ἐξικνουμένην εἰς ὦτα τῶν συνεστώτων οὐμενοῦν ἀφιεὶς διάλεξίν τινα λαθραίαν ἐπεποίητο . τοῖς μὲν οὖν πλείστοις ἐπῳδή τις βαρβαρικὴ λελόγιστο τὰ ὑποψαλλόμενα · ἦσαν δ᾿ οἵ , καὶ τούτων μάλιστα οἱ τὴν εὐτραπελίαν μεταδιώκοντες , ἐπικερτομεῖν Ἀνδρόνικον ἔφασκον τῷ βασιλεῖ Μανουὴλ καὶ ἀτεχνῶς κειμένῳ ἐπεμβαίνοντα λέγειν “ ἔχω σε τὸν διώκτην καὶ πολλὰς ἐμοὶ πλάνας προυξενηκότα καὶ ὑφ᾿ οὗ παγκόσμιον μικροῦ γεγένημαι περιλάλημα , πᾶσαν δυστυχῶς ἐπιὼν ὁπόσην ἔπεισιν ἥλιος ἅρματι . καὶ σὲ μὲν ὁ ἑπτακόρυμβος οὑτοσὶ συνέξει λίθος ὅσα καὶ ἄφυκτον δεσμωτήριον νήγρετον καθεύδοντα ὕπνον καὶ τῆς τελευταίας σάλπιγγος ἐπιδεᾶ · ἐγὼ δὲ τὸ σὸν μετελεύσομαι γένος οἷα καὶ λέων μεγάλῳ ἐπεγκύρσας θηράματι καὶ δίκας ὧν ὑπὸ σοῦ κακῶς ἐπεπόνθειν γενναίας εἰσπράξομαι , τὴν ἑπτάλοφον ταυτηνὶ καὶ λαμπρὰν εἰσιὼν μεγαλόπολιν . ” Ἐκ δὲ τούτου πάντα οἶκον ἐπιὼν περιφανῆ καὶ λαμπρὸν καὶ σταθμοὺς ἐν αὐτοῖς τιθέμενος , ὥσπερ οἱ παροδεύοντες , ἐχρῆτο τοῖς κοινοῖς , ὡς ᾑρεῖτο , πράγμασι , τῷ μὲν βασιλεῖ Ἀλεξίῳ κυνηγεσίοις ἐφιεὶς προσανέχειν καὶ κούφοις τῷ τέως τρέφεσθαι πνεύμασι μετὰ τῶν φυλάκων , οὓς αὐτῷ ἐπέστησεν οὐ μόνον τὴν εἴσοδον αὐτοῦ καὶ τὴν ἔξοδον ἐφορῶντας τοῦ μυθικοῦ πολυομμάτου Ἄργου περιεργότερον , ἀλλὰ καὶ μηδένα τῶν ἁπάντων παρεῶντας μόνῳ ἐντυγχάνειν αὐτῷ ὑπέρ τε οὑτινοσοῦν διομιλεῖσθαι πράγματος , ἑαυτὸν δὲ ὅλον ἐπιδοὺς ταῖς μερίμναις , οὐχ ὅπως εὖ πράττοιεν τὰ Ρωμαίων , ἀλλ᾿ ὅπως ἀφελεῖ ἐκ τῶν βασιλείων καὶ σύμβουλον ἀγαθὸν καὶ κατὰ χεῖρα γενναῖον ἄνδρα καὶ ἀρειμάνιον καὶ οἱονδήτι ἕτερον κατόρθωμα κτώμενον .
Lemmas: συχνός δέ ἐκμετρέω ἡμέρα Ἀνδρόνικος σύν ὁ βασιλεύς κατά ὁ Φιλοπάτιον ἔχω Ἔρως εἰς ὁ Μεγαλόπολις εἰσέρχομαι καί ὁ ὁ βασιλεύς καί ξάδερφος Μανουήλ τάφος ὁράω . ὅθεν κατά ὁ ὁ Παντοκράτωρ μονή γίγνομαι καί , ποῦ θάπτω ὁ νεκρός , ἐρωτάω καί ἐφίστημι ὁ σωματοφυλακέω μνῆμα πικρός ἐπιδακρύω καί περιπαθῶς ὀλοφύρομαι , ὡς καί πολύς ὁ παρίστημι μή ὁ κρυψίνους ὅλως διοράω Ἀνδρόνικος ἔχω θαυμάζω λίαν καί εἶπον “ ὦ ὁ θαῦμα , πῶς φιλέω ὁ προσγίγνομαι ἄναξ , καίπερ διώκτης εἰμί θερμός καί φιλάνθρωπος αὐτός μή χράω . ” τις δέ ὁ ἐκ ὁ γένος ἀποσπάω αὐτός ὁ σορός καί ἀρκούντως ὑποφωνέω θρηνέω , οὐδέ ὅλως καθυπεῖξε ὁ παραίφασις , ἀλλά αἰτέω καί ἔτι μικρός ἐνδίδομαι ὁ προσκαρτερέω ὁ τάφος , ἔχω γάρ τίς ὁ κεῖμαι κατά μόνος διαλέγω , ὁ χείρ ὡς πρός Ἱκεσία διασκευάζω καί διαπετάννυμι ὁ παλάμη καί διαίρω ὁ ὀφθαλμός πρός λίθος ὁ νεκροδέγμων ὁ χεῖλος μέν κινέω , φωνή δέ οὐδαμῶς ἐξικνέομαι εἰς οὖς ὁ συνίστημι οὐμενοῦν ἀφίημι διάλεξις τις λαθραῖος ποιέω . ὁ μέν οὖν πλεῖστος ἐπῳδή τις βαρβαρικός λογίζομαι ὁ ὑποψάλλω · εἰμί δέ ὁ , καί οὗτος μάλιστα ὁ ὁ εὐτραπελία μεταδιώκω , ἐπικερτομέω Ἀνδρόνικος φάσκω ὁ βασιλεύς Μανουήλ καί ἄτεχνος κεῖμαι ἐπεμβαίνω λέγω “ ἔχω σύ ὁ διώκτης καί πολύς ἐγώ πλάνη προξενέω καί ὑπό ὅς παγκόσμιος μικρός γίγνομαι περιλάλημα , πᾶς δυστυχής ἐπέρχομαι ὁπόσος ἔπειμι ἥλιος ἅρμα . καί σύ μέν ὁ ἑπτακόρυμβος οὗτος συνέχω λίθος ὅσος καί ἄφυκτος δεσμωτήριον νήγρετος καθεύδω ὕπνος καί ὁ τελευταῖος σάλπιγξ ἐπιδεής · ἐγώ δέ ὁ σός μετέρχομαι γένος οἷος καί λέων μέγας ἐπεγκύρσας θήραμα καί δίκη ὅς ὑπό σύ κακῶς πάσχω γενναῖος εἰσπράσσω , ὁ ἑπτάλοφος οὗτος καί λαμπρός εἴσειμι Μεγαλόπολις . ” ἐκ δέ οὗτος πᾶς οἶκος ἐπέρχομαι περιφανής καί λαμπρός καί σταθμός ἐν αὐτός τίθημι , ὥσπερ ὁ παροδεύω , χράω ὁ κοινός , ὡς αἱρέω , πρᾶγμα , ὁ μέν βασιλεύς Ἀλέξιος κυνηγέσιον ἐφίημι προσανέχω καί κοῦφος ὁ τέως τρέφω πνεῦμα μετά ὁ φύλαξ , ὅς αὐτός ἐφίστημι οὖον μόνος ὁ εἴσοδος αὐτός καί ὁ ἔξοδος ἐφοράω ὁ μυθικός πολυόμματος Ἄργος περίεργος , ἀλλά καί μηδείς ὁ ἅπας παρίημι μόνος ἐντυγχάνω αὐτός ὑπέρ τε ὅστις διομιλέω πρᾶγμα , ἑαυτοῦ δέ ὅλος ἐπιδίδωμι ὁ μέριμνα , οὐ ὅπως εὕω πράσσω ὁ Ῥωμαῖος , ἀλλά ὅπως ἀφαιρέω ἐκ ὁ βασίλειος καί σύμβουλος ἀγαθός καί κατά χείρ γενναῖος ἀνήρ καί ἀρειμάνιος καί οἱονδήτι ἕτερος κατόρθωμα κτάομαι .