nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis choniatis.238
Ἐκλώπευε γοῦν ταῖς συνήθεσι λῃστείαις χρώμενος . στείλας δὲ καὶ φάλαγγας ἐπιλέκτους τὴν κατὰ Φρυγίαν ἐκπορθεῖ Λαοδίκειαν , οὐκέτι οὖσαν συνοικουμένην ὡς νῦν ἑώραται , οὐδ᾿ εὐερκέσι φραγνυμένην τείχεσι , κατὰ δὲ κώμας ἐκκεχυμένην περὶ τὰς ὑπωρείας τῶν ἐκεῖσε βουνῶν . ἤλασε δ᾿ ἐκεῖθεν βαρεῖαν λείαν ἀνθρώπων καὶ ζώων πλῆθος οὐ σταθμητόν · οὐ μετρίους δὲ καὶ κατέκτανεν , ἐν οἷς καὶ τὸν ἀρχιερέα Σολομῶντα , ἐκτομίαν μὲν ἄνθρωπον , χαρίεντα δ᾿ ἄλλως τὸ ἦθος καὶ θεῷ δι᾿ ἀρετῆς προσεγγίζοντα . εἰρωνευόμενος δ᾿ ἔφασκε πρὸς τοὺς οἰκείους , ὡς ὅσῳ ἂν μείζω δράσειε Ρωμαίους δεινά , τοσούτῳ μείζω ὑπὸ βασιλέως ἀγαθὰ πείσεται · “ ᾧ γὰρ πάρεστί ” φησι “ τὸ κρατεῖν , τούτῳ καὶ αἱ δωρεαὶ φιλοῦσιν ἐπιξενίζεσθαι , ἵνα μὴ πλεῖον ᾖ τὸ νικᾶν , ἐπειδὴ καὶ τὰ φλεγμαίνοντα τῶν νοσημάτων τὰς νοσοκομίας ἐπισπῶνται πλείονας , ἵνα ἀντισπῶνται καὶ σταῖεν τὰ πρόσω νεμόμενα . ” Οὐδ᾿ ὁ Μανουὴλ μέντοι ἐπὶ τούτοις ἡσυχίαν ἠσπάσατο , ἀλλὰ πρῶτα μὲν διὰ τοῦ Τζικανδήλη Βασιλείου , εἶτα καὶ διὰ τοῦ Ἀγγέλου Μιχαὴλ τοῖς Τούρκοις ἐπέθετο , ὅσοι πολυθρέμμονες ὄντες ἀναδιφῶσι πόας τὰς λειμωνίτιδας καὶ τούτων ἕνεκα τῶν οἰκείων ἠθῶν ἀπανιστάμενοι παγγενῆ τὰ Ρωμαίων ἐπεισίασιν ὅρια . οὗτοι γὰρ ἐς λόχους τὸ τῶν στρατοπέδων συντάξαντες εὔζωνον καὶ μεθ᾿ ἑαυτῶν παραλαβόντες ἐξῄεσαν . ἀμείνω δὲ τὴν νύκτα κρίναντες εἰς τὴν τῶν ἐναντίων ἐπίθεσιν , σύνθημα δεδώκασι τῷ στρατῷ ἐν τῷ κατὰ σκότον συμπλέκεσθαι τοῖς Τούρκοις ἀναφωνεῖν “ σίδηρος ” , ὡς εἴη αὐτοῖς οὕτως ἀντιπαρέρχεσθαι μὲν τὸ ὁμόφυλον ὡς ὁμόφωνον , τὸ δὲ σιγῇ ἐπιὸν καίνοιεν ὡς ἀλλόγλωττον . καὶ τοῦτο δι᾿ ὅλης τῆς τότε συμπλοκῆς ἐπιφωνούμενον διέστελλε τὰ γένη καί , τὸ τοῦ Δαυίδ , ὡς σίδηρος τὰς τῶν Περσῶν ψυχὰς διήρχετο . μετὰ δὲ πολὺν ὀψέ ποτε φόνον οἱ Τοῦρκοι συνέντες , ὃ βούλεται τὸ ἀνὰ στόμα Ρωμαίοις κείμενον , ξυνῳδὰ καὶ αὐτοὶ ἐφθέγγοντο , ἕως τῆς νυκτὸς διαγενομένης ἀπ᾿ ἀλλήλων διέστησαν τὰ στρατεύματα .
Lemmas: κλωπεύω γοῦν ὁ συνήθης λῃστεία χράω . στέλλω δέ καί φάλαγξ ἐπίλεκτος ὁ κατά Φρυγία ἐκπορθέω Λαοδίκεια , οὐκέτι εἰμί συνοικέω ὡς νῦν ὁράω , οὐδέ εὐερκής φραγνύω τεῖχος , κατά δέ κώμη ἐκχέω περί ὁ ὑπώρεια ὁ ἐκεῖσε βουνός . ἐλαύνω δέ ἐκεῖθεν βαρύς λεῖος ἄνθρωπος καί ζῷον πλῆθος οὖον σταθμητός · οὖον μέτριος δέ καί κατακτείνω , ἐν ὅς καί ὁ ἀρχιερεύς Σολομών , ἐκτομίας μέν ἄνθρωπος , χαρίεις δέ ἄλλως ὁ ἦθος καί θεός διά ἀρετή προσεγγίζω . εἰρωνεύομαι δέ φάσκω πρός ὁ οἰκεῖος , ὡς ὅσος εἄν μείζων δράω Ῥωμαῖος δεινός , τοσοῦτος μείζων ὑπό βασιλεύς ἀγαθός πείθω · “ ὅς γάρ πάρειμι ” φημί “ ὁ κρατέω , οὗτος καί ὁ δωρεά φιλέω ἐπιξενίζω , ἵνα μή πλείων εἰμί ὁ νικάω , ἐπεί καί ὁ φλεγμαίνω ὁ νόσημα ὁ νοσοκομία ἐπισπάω πλείων , ἵνα ἀντισπάω καί ἵστημι ὁ πρόσω νέμω . ” οὐ ὁ Μανουήλ μέντοι ἐπί οὗτος ἡσυχία ἀσπάζομαι , ἀλλά πρῶτος μέν διά ὁ Τζικανδήλη Βασίλειος , εἶτα καί διά ὁ Ἄγγελος Μιχαήλ ὁ Τοῦρκος ἐπιτίθημι , ὅσος πολυθρέμμων εἰμί ἀναδιφάω πόα ὁ λειμωνῖτις καί οὗτος ἕνεκα ὁ οἰκέω ἠθέω ἀπανίστημι παγγενῆ ὁ Ῥωμαῖος ἐπεισέρχομαι ὅριον . οὗτος γάρ εἰς λόχος ὁ ὁ στρατόπεδον συντάσσω εὔζωνος καί μετά ἑαυτοῦ παραλαμβάνω ἔξειμι . ἀγαθός δέ ὁ νύξ κρίνω εἰς ὁ ὁ ἐναντίος ἐπίθεσις , σύνθημα δίδωμι ὁ στρατός ἐν ὁ κατά σκότος συμπλέκω ὁ Τοῦρκος ἀναφωνέω “ σίδηρος ” , ὡς εἰμί αὐτός οὕτως ἀντιπαρέχω μέν ὁ ὁμόφυλος ὡς ὁμόφωνος , ὁ δέ σιγή ἔπειμι2 καίνω ὡς ἀλλόγλωσσος . καί οὗτος διά ὅλος ὁ τότε συμπλοκή ἐπιφωνέω διαστέλλω ὁ γένος καί , ὁ ὁ Δαυίδ , ὡς σίδηρος ὁ ὁ Πέρσης ψυχή διέρχομαι . μετά δέ πολύς ὀψέ ποτός φόνος ὁ Τοῦρκος συνίημι , ὅς βούλομαι ὁ ἀνά στόμα Ῥωμαῖος κεῖμαι , συνῳδός καί αὐτός φθέγγομαι , ἠώς ὁ νύξ διαγίγνομαι ἀπό ἀλλήλων διΐστημι ὁ στράτευμα .