nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis xoniates5.120
Τίς γὰρ οὐκ ἴσησιν ὡς ἧς ἂν ἐπιβαῖεν χώρας καὶ πόλεως , καθάπερ οἰκείας αὐτῆς δραττόμενοι καὶ ἀπρὶξ ἐχόμενοι πρὸς οὐδὲν ἀποκναίουσι δυσχερές , ὡς οὐκέτ᾿ ὄντων τῶν οἴκοι ἐπιλαθόμενοι ; ἀπεναντίας δρῶντες τοῖς ἡμετέροις οἳ τοῖς βουλομένοις καὶ τῶν ἐσχάτων ἐπενδυτῶν ὑπεξίστανται καὶ τὸν χοῦν τῶν ποδῶν αὐτῶν ἀφιστάμενοι τῶν πατρίδων ἀσμένως ἀποτινάσσονται , οὐχ ὡς εὐαγγελικοὶ μαθηταί , ἀλλ᾿ ὡς ἀχρεῖοι καὶ ἀγεννέστατοι μαχηταὶ καὶ γυναικῶν ἐς πόλεμον ἀτολμότεροι καὶ πρὸς τὴν ὄψιν τῶν δυσμενῶν ἀτεχνῶς πάσχοντες ταῦτα δὴ τὰ Ὁμήρεια “ τοῦ μὲν [ γάρ τε ] κακοῦ τρέπεται χρὼς ἄλλυδις ἄλλῃ , οὐδέ οἱ ἀτρέμας ἧσθαι ἐρητύετ᾿ ἐν φρεσὶ θυμός , ἀλλὰ μετοκλάζει καὶ ἐπ᾿ ἀμφοτέρους πόδας ἵζει . ἐν δὲ τέ οἱ κραδίη μέγα στέρνοισι πατάσσει Κῆρας ὀϊομένῳ , πάταγος δέ τε γίνετ᾿ ὀδόντων . ” Θαυμάσαι δ᾿ ἄν τις τοὺς ἄνδρας τούσδε περιεργασάμενος , εἰ μὴ καὶ ἑαυτοὺς προϊόντος τοῦ χρόνου δίχα πόνου διεξεργάσονται , οὕτω μὲν πρὸς τοὺς ἐναντίους ἀεὶ ἐνδιδόντες καὶ μαλακιζόμενοι , πρὸς δὲ τοὺς ὁμοφύλους ἀναιδεῖς καὶ θρασεῖς καὶ αὐθάδεις ὁρώμενοι , οἵ γε καὶ τοῖς ἐκ τῆς συγκλήτου βουλῆς ἡμῖν τὴν τῆς πόλεως ἐπιγραφόμενοι ἅλωσιν οὔτε τὸν τῆς δίκης δεδίασι παντέφορον ὀφθαλμὸν αὐτοὶ καταπροδόντες κἀκείνην δὴ καὶ ἡμᾶς , οὔτε πρὸς τὴν ὑπερβολὴν τοῦ ψεύδους αἰσχύνονται . τὸ δὲ καὶ δακρύων ἄξιον ὡς ἀνθρώπων ἀναλγήτων πάθημα καὶ δυστύχημα , οὐ μόνον τὴν ἐπανάκλησιν αὐτῆς ἀπεύχονται ὡς πλείους ὧν εἶχον κτήσεις περιβαλόμενοι , ἀλλὰ καὶ βραδυτῆτα τῷ θεῷ ἐγκαλοῦσιν ὡς μὴ πάλαι καὶ χειρόνως τὰ κατ᾿ αὐτὴν καὶ ἡμᾶς διαθεμένῳ , ἀλλ᾿ ἐς δεῦρο τὸν ὄλεθρον ἀποτείναντι καὶ φειδοῖ καὶ φιλανθρωπίᾳ δικάσαντι . καὶ δέον τοῖς ἡμῶν αὐτῶν κακοῖς ἁρμόζεσθαι πρὸς συμπάθειαν , οὐ πόλιν , οὐχ ἑστίαν , οὐ πορισμὸν τῶν πρὸς τὸ ζῆν ἐχόντων , οὓς ᾔδεσαν πάλαι περιωνύμους πλούτου βαθύτητι καὶ δυναστείας λαμπρότητι , οἱ δὲ ξεναγοῦσι σκώμμασι καὶ περιβάλλουσιν ὡς ἱμᾶσι τοῖς ὀνείδεσιν , οὐδ᾿ ὅλως παρὰ τὴν ἀρχὴν τοῦτο ἐλπίσαντας .
Lemmas: Τῖς γάρ οὐ ἴσος ὡς ὅς εἄν ἐπιβαίνω χώρα καί πόλις , καθάπερ οἰκεῖος αὐτός δράσσομαι καί ἀπρίξ ἔχω πρός οὐδείς ἀποκναίω δυσχερής , ὡς οὐκέτι εἰμί ὁ οἴκοι ἐπιλανθάνομαι ; απεναντίας δράω ὁ ἡμέτερος ἕ ὁ βούλομαι καί ὁ ἔσχατος ἐπενδύτης ὑπεξίστημι καί ὁ χόω ὁ πούς αὐτός ἀφίστημι ὁ πατρίς ἄσμενος ἀποτινάσσω , οὐ ὡς ευαγγελικός μαθητής , ἀλλά ὡς ἀχρεῖος καί ἀγεννής μαχητής καί γυνή εἰς πόλεμος ἄτολμος καί πρός ὁ ὄψις ὁ δυσμενής ἄτεχνος πάσχω οὗτος δή ὁ Ὁμήρειος “ ὁ μέν [ γάρ τε ] κακός τρέπω χρώς ἄλλυδις ἄλλος , οὐδέ ὁ ἀτρέμας ἧμαι ἐρητύω ἐν φρήν θυμός , ἀλλά μετοκλάζω καί ἐπί ἀμφότερος πούς ἵζω . ἐν δέ τε ὁ Καρδία μέγας στέρνον πατάσσω Κήρ οἴομαι , πάταγος δέ τε γίνομαι ὀδούς . ” θαυμάζω δέ ἄν τις ὁ ἀνήρ ὅδε περιεργάζομαι , εἰμί μή καί ἑαυτοῦ πρόειμι ὁ χρόνος δίχα πόνος διεξεργάζομαι , οὗτος μέν πρός ὁ ἐναντίος ἀεί ἐνδίδωμι καί μαλακίζω , πρός δέ ὁ ὁμόφυλος ἀναιδής καί θρασύς καί αὐθάδης ὁράω , ὁ γε καί ὁ ἐκ ὁ σύγκλητος βουλή ἐγώ ὁ ὁ πόλις ἐπιγράφω ἅλωσις οὔτε ὁ ὁ δίκη δείδω παντέφορος ὀφθαλμός αὐτός καταπροδίδωμι ἐκεῖνος δή καί ἐγώ , οὔτε πρός ὁ ὑπερβολή ὁ ψεῦδος αἰσχύνω . ὁ δέ καί δάκρυ ἄξιος ὡς ἄνθρωπος ἀνάλγητος πάθημα καί δυστύχημα , οὖον μόνος ὁ ἐπανάκλησις αὐτός ἀπεύχομαι ὡς πλείων ὅς ἔχω κτήσεις περιβάλλω , ἀλλά καί βραδυτής ὁ θεός ἐγκαλέω ὡς μή πάλαι καί χειρόνως ὁ κατά αὐτός καί ἐγώ διατίθημι , ἀλλά εἰς δεῦρο ὁ ὄλεθρος ἀποτείνω καί φειδώ καί φιλανθρωπία δικάζω . καί δήω ὁ ἐγώ αὐτός κακός ἁρμόζω πρός συμπάθεια , οὖον πόλις , οὐ ἑστία , οὖον πορισμός ὁ πρός ὁ ζῶ ἔχω , ὅς οἶδα πάλαι περιώνυμος πλοῦτος βαθύτης καί δυναστεία λαμπρότης , ὁ δέ ξεναγέω σκῶμμα καί περιβάλλω ὡς ἱμάς ὁ ὄνειδος , οὐδέ ὅλως παρά ὁ ἀρχή οὗτος ἐλπίζω .