nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis xoniates5.136
Ἦν δ᾿ ἐν τῷ ἱππικῷ καὶ χάλκεος ἀετὸς ἀνακείμενος , τοῦ ἐκ Τυάνων Ἀπολλωνίου καινὸν μεθόδευμα καὶ τῆς ἐκείνου γοητείας μεγαλοπρεπὲς μαγγάνευμα . παραβαλὼν γάρ ποτε Βυζαντίοις παρεκλήθη τὰ τῶν ὄφεων κατευνάσαι δήγματα , ὑφ᾿ ὧν ἔπασχον ἐκεῖνοι κακῶς . ἀμέλει καὶ συνερίθοις ταῖς ἀρρητουργίαις χρησάμενος , ὧν ὑφηγηταὶ δαίμονες καὶ ὅσοι τὰ τούτων πρεσβεύουσιν ὄργια , ἐπὶ στήλης ἀνίστησιν ἀετόν , ἡδονὴν ἐνστάζον ψυχαῖς ὅραμα καὶ πεῖθον χρονοτριβεῖν τοὺς αὐτοῦ θέας κατατρυφῶντας ὡς τοὺς ὑπέχοντας ἀκοὴν τὰ τῶν Σειρήνων δυσπαρόδευτα μελῳδήματα . διῇρκε μὲν γὰρ ὡς ἐς πτῆσιν τὰς πτέρυγας , ὄφις δὲ τοῖς ποσὶν ὑποκείμενος καὶ λορδούμενος ἐς ὁλκοὺς ἀπεῖργεν αὐτὸν τῆς ἀναφορᾶς , οἷα τοῖς ἄκροις τοῦ σώματος ὡς πρὸς δῆγμα ἐγχρίπτων ταῖς πτέρυξιν . ἤνυε δὲ ὁ ἰοβόλος οὐδέν · ταῖς γὰρ τῶν ὀνύχων ἐμπερονηθεὶς ἀκωκαῖς ἔσβεστο τὴν ὁρμὴν καὶ ὑπνώττειν μᾶλλον ἐδόκει ἢ γοῦν πρὸς καταπάλαισιν τοῦ ὄρνιθος ταῖς ἐκείνου προσφύεσθαι πτέρυξι . καὶ ὁ μὲν ὄφις οὕτω πνέων τὰ λοίσθια καὶ τὸν ἰὸν εἶχεν ἑαυτῷ συνθνήσκοντα · ὁ δ᾿ ἀετὸς γαῦρον ὁρῶν καὶ μόνον οὐχὶ κλώζων τὰ ἐπινίκια ὥρμα συνεξᾶραι τὸν ὄφιν καὶ ἅμα οἱ διαέριος φέρεσθαι , τεκμαίρεσθαι τοῦτο διδοὺς τῷ χαροπῷ τοῦ βλέμματος καὶ τῇ νεκρώσει τοῦ ὄφεως , ὃν εἶπέ τις ἂν ἰδὼν ἐπιλελησμένον τῶν ἑλίξεων καὶ τοῦ δάκνειν ἐς ὄλεθρον καὶ τοὺς λοιποὺς Βυζαντίους ὄφεις τῷ καθ᾿ αὑτὸν διασοβεῖν ὑποδείγματι καὶ πείθειν ταῖς χειαῖς συσπειρᾶσθαι καὶ παραβύεσθαι . οὐ μόνον δὲ καθ᾿ ὅσα εἰρήκειμεν ἀξιάγαστον ἦν τουτὶ τὸ ἀέτειον εἴκασμα , ἀλλ᾿ ὅτι καὶ τὰ τῆς ἡμέρας ὡριαῖα τμήματα διὰ τῶν ἐν ταῖς πτέρυξι κεχαραγμένων γραμμῶν , οὐσῶν δυοκαίδεκα , τρανότατα ὑπεδήλου τοῖς τὰς ὄψεις ἐκείνῳ σὺν λόγῳ προσβάλλουσιν , ἡνίκα μὴ νεφέλαις ἐγνοφοῦτο τὰς ἀκτῖνας ὁ ἥλιος .
Lemmas: ἦς δέ ἐν ὁ ἱππικός καί χάλκεος ἀετός ἀνάκειμαι , ὁ ἐκ Τύανα Ἀπολλώνιος καινός μεθόδευμα καί ὁ ἐκεῖνος γοητεία μεγαλοπρεπής μαγγάνευμα . παραβάλλω γάρ ποτός Βυζάντιος παρακαλέω ὁ ὁ ὄφις κατευνάζω δῆγμα , ὑπό ὅς πάσχω ἐκεῖνος κακῶς . ἀμελέω καί συνέριθος ὁ ἀρρητουργία χράω , ὅς ὑφηγητής δαίμων καί ὅσος ὁ οὗτος πρεσβεύω ὄργιον , ἐπί στήλη ἀνίστημι ἀετός , ἡδονά ἐνστάζω Ψυχή ὅραμα καί πείθω χρονοτριβέω ὁ αὐτός θέα κατατρυφάω ὡς ὁ ὑπέχω ἀκοή ὁ ὁ Σειρήν δυσπαρόδευτος μελῳδήματα . διαίρω μέν γάρ ὡς εἰς πτῆσις ὁ πτέρυξ , ὄφις δέ ὁ πούς ὑπόκειμαι καί λορδόω εἰς ὁλκός2 ἀπείργω αὐτός ὁ ἀναφορά , οἷος ὁ ἄκρος ὁ σῶμα ὡς πρός δῆγμα ἐγχρίπτω ὁ πτέρυξ . ἀνύω δέ ὁ ἰοβόλος οὐδείς · ὁ γάρ ὁ ὄνυξ ἐμπερονάω ἀκωκή σβέννυμι ὁ ὁρμή καί ὑπνώσσω μᾶλλον δοκέω ἢ γοῦν πρός καταπάλαισις ὁ ὄρνις ὁ ἐκεῖνος προσφύω πτέρυξ . καί ὁ μέν ὄφις οὗτος πνέω ὁ λοίσθιος καί ὁ ἰός ἔχω ἑαυτοῦ συνθνῄσκω · ὁ δέ ἀετός γαῦρος ὁράω καί μόνος οὐ κλώζω ὁ ἐπινίκιος ὁρμάω συνεξαίρω ὁ ὄφις καί ἅμα ὁ διαέριος φέρω , τεκμαίρομαι οὗτος δίδωμι ὁ χαροπός ὁ βλέμμα καί ὁ νέκρωσις ὁ ὄφις , ὅς εἶπον τις εἄν εἶδον ἐπιλανθάνω ὁ έλιξη καί ὁ δάκνω εἰς ὄλεθρος καί ὁ λοιπός Βυζάντιος ὄφις ὁ κατά ἑαυτοῦ διασοβέω ὑπόδειγμα καί πείθω ὁ χειά συσπειράω καί παραβύω . οὖον μόνος δέ κατά ὅσος λέγω ἀξιάγαστος εἰμί οὗτος ὁ ἀέτειος εἴκασμα , ἀλλά ὅτι καί ὁ ὁ ἡμέρα ὡριαῖος τμῆμα διά ὁ ἐν ὁ πτέρυξ χαράσσω γραμμή , εἰμί δώδεκα , τρανός ὑποδηλόω ὁ ὁ ὄψις ἐκεῖνος σύν λόγος προσβάλλω , ἡνίκα μή νεφέλη γνοφόω ὁ ἀκτίς ὁ ἥλιος .