nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis xoniates2.74
Οὕτω τοίνυν θύσας καὶ ἀπολέσας Ἀνδρόνικος οὓς πάλαι μὲν συλλαβεῖν ὤδινεν , εἰς καιρὸν δ᾿ ἀνεβάλλετο τὴν ἐπίθεσιν , τινὰς δὲ καὶ δεσμωτηρίοις παραδούς , καὶ ὑπερορίᾳ δὲ καταδικάσας ἑτέρους καὶ ἄλλους ἄλλως διαφθείρας , ὁρῶν δὲ καὶ εἴ τινες κατελείφθησαν εὐαρίθμητοί τε καὶ εὔγνωστοι , εἰς τοὔμπαλιν ἰέναι πρώην τοῖς πλείοσιν ἐπιχειροῦντες , κατὰ τοὺς πλανωμένους τῶν ἀστέρων κἀκείνους μεταθεμένους τὰς γνώμας καὶ τὸν αὐχένα παρεχομένους Ἀνδρονίκῳ πατεῖν καὶ τῷ ἐκείνου ἅμα συμφερομένους ἄξονι , τὸν τῆς δεσποίνης ἐπέσπευδεν ὄλεθρον καὶ διαφόρους αἰτίας ξυνθεὶς τέλος καὶ προδοσίας κρίνει τὴν ἄνθρωπον , συναγαγὼν τὸ ἐκείνῳ φίλον συνέδριον καὶ τῶν δικαστῶν οἳ κατακρινεῖν , οὐ κρινεῖν τὴν ταλαίπωρον ἤμελλον . καὶ ἡ μὲν ὡς τὸν ἐπ᾿ ἀδελφῇ γαμβρὸν τὸν ῥῆγα Οὐγγρίας τὸν Βελᾶν ἀνασείουσα καὶ πορθεῖν τὰ κατὰ Βρανίτζοβαν καὶ Βελέγραδα γραφαῖς ἐνάγουσα καὶ ἁδραῖς ἐπαίρουσα ὑποσχέσεσιν εἰς τὴν τοῦ ἁγίου Διομήδους μονὴν περί τινα ἐκεῖ που στενοτάτην οὖσαν εἱρκτὴν ἀκλεῶς ἀπάγεται , ἔνθα καὶ ἐφ᾿ ἱκανὸν παρὰ τῶν φυλάκων ἐρεσχελούντων παροινουμένη καὶ λιμῷ καὶ δίψει τετρυχωμένη τὸν σφαγέα διηνεκῶς ἐφαντάζετο ἐκ δεξιῶν ἑστῶτα τομώτατον . ὁ δὲ οὐδὲ βραχὺ γοῦν τοῦ ἀγριαίνειν ὑποκεχάλαστο , ἀλλὰ τὸ τοῦ Δαυίδ , πόνον καὶ θυμὸν κατανοῶν καὶ παραδοῦναι σπεύδων αὐτὴν εἰς θάνατον , καιρὸς οὔπω πολύς , καὶ τοῖς ζῶσιν ὅτι σύνεστι δυσχεραίνων ἀθροίζει πάλιν τοὺς τῇ ἀδικίᾳ βραβεύοντας δικαστὰς καὶ ὧν ἡ δεξιὰ δεξιὰ ἀδικίας καὶ ἐρώτησιν προτεινάμενος , ὁποία τις ἐκ τῶν νόμων ἐπήρτηται ποινὴ τοῖς προδόταις πόλεων καὶ χωρῶν , καὶ ἀπόφασιν ἔγγραφον θανάτῳ ὑποδικάζουσαν τοὺς οὕτω δρῶντας ἀνὰ χεῖρας δεξάμενος , ἦν τὸ ἐκ τούτου κατὰ τῆς ἀνάσσης ἄσχετος τὴν ὁρμήν . τοίνυν καὶ τὴν φωνὴν ὑψωσάντων καὶ βοησάντων τῶν παρανόμων ψηφηφόρων ἐκείνων δεῖν ἐκ τοῦ βίου γενέσθαι τὴν δύσποτμον ἐκείνην ἐν γυναιξί , χάρτης εὐθὺς παρὰ τοῦ παιδὸς καὶ βασιλέως ὑποσημαίνεται , ἀτεχνῶς ψεκάδι τοῦ μητρικοῦ διεντυπούμενος αἵματος , ταύτην μετατιθεὶς τῆς ζωῆς .
Lemmas: οὕτως τοίνυν θύω καί ἀπόλλυμι Ἀνδρόνικος ὅς πάλαι μέν συλλαμβάνω ὠδίνω , εἰς καιρός δέ ἀναβάλλω ὁ ἐπίθεσις , τις δέ καί δεσμωτήριον παραδίδωμι , καί ὑπερορία δέ καταδικάζω ἕτερος καί ἄλλος ἄλλως διαφθείρω , ὁράω δέ καί εἰμί τις καταλείπω εὐαρίθμητος τε καί εὔγνωστος , εἰς ἔμπαλιν εἶμι πρώην ὁ πλείων ἐπιχειρέω , κατά ὁ πλανάω ὁ ἀστήρ ἐκεῖνος μετατίθημι ὁ γνώμη καί ὁ αὐχήν παρέχω Ἀνδρόνικος πατέω καί ὁ ἐκεῖνος ἅμα συμφέρω ἄγω , ὁ ὁ δέσποινα ἐπισπεύδω ὄλεθρος καί διάφορος αἴτιος συντίθημι τέλος καί προδοσία κρίνω ὁ ἄνθρωπος , συνάγω ὁ ἐκεῖνος φίλος συνέδριον καί ὁ δικαστής ἕ κατακρίνω , οὖον κρίνω ὁ ταλαίπωρος μέλλω . καί ὁ μέν ὡς ὁ ἐπί ἀδελφός γαμβρός ὁ ῥῆξ Οὐγγρίας ὁ Βελᾶς ἀνασείω καί πορθέω ὁ κατά βρανιτζοβαινω καί Βελέγραδα γραφεύς ἐνάγω καί ἁδρός ἐπαίρω ὑπόσχεσις εἰς ὁ ὁ ἅγιος Διομήδης μονή περί τις ἐκεῖ ποῦ στενός εἰμί εἱρκτή ἀκλεής ἀπάγω , ἔνθα καί ἐπί ἱκανός παρά ὁ φύλαξ ἐρεσχελέω παροινέω καί λιμός καί διψάω τρυχόω ὁ σφαγεύς διηνεκής φαντάζω ἐκ δεξιός ἵστημι τομός . ὁ δέ οὐδέ βραχύς γοῦν ὁ ἀγριαίνω ὑποχαλάω , ἀλλά ὁ ὁ Δαυίδ , πόνος καί θυμός κατανοέω καί παραδίδωμι σπεύδω αὐτός εἰς θάνατος , καιρός οὔπω πολύς , καί ὁ ζῶ ὅτι σύνειμι δυσχεραίνω ἀθροίζω πάλιν ὁ ὁ ἀδικία βραβεύω δικαστής καί ὅς ὁ δεξιός δεξιός ἀδικία καί ἐρώτησις προτείνω , ὁποῖος τις ἐκ ὁ νόμος ἐπαρτάω ποινή ὁ προδότης πόλις καί χώρα , καί ἀπόφασις ἔγγραφος θάνατος ὑποδικάζω ὁ οὗτος δράω ἀνά χείρ δέχομαι , εἰμί ὁ ἐκ οὗτος κατά ὁ ἄνασσα ἄσχετος ὁ ὁρμή . τοίνυν καί ὁ φωνή ὑψόω καί βοάω ὁ παράνομος ψηφηφορέω ἐκεῖνος δήω ἐκ ὁ βίος γίγνομαι ὁ δύσποτμος ἐκεῖνος ἐν γυνή , χάρτης εὐθύς παρά ὁ παῖς καί βασιλεύς ὑποσημαίνω , ἄτεχνος ψακάς ὁ μητρικός διεντυπόω αἷμα , οὗτος μετατίθημι ὁ ζωή .