nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis xoniates4.237
Ἀλλ᾿ οὗτοι μὲν κατὰ τὸν ἐμπρήσαντα τὸν ἐν Ἐφέσῳ ναὸν τῆς Ἀρτέμιδος οἰχέσθωσαν ἄϊστοί τε καὶ ἄπυστοι , μηδὲ προσρήματος γοῦν τινος ὑφ᾿ ἡμῶν ἀξιούμενοι , ἕως οὗ παρέλθῃ ἡ ἀνομία κἀπὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ τὸ θεῖον παρακληθήσεται . οὐ γάρ ἐστιν , οὐκ ἔστιν ὁ θεὸς ἡμῶν εἰς τέλος ἐπιληθόμενος ἢ συνέχων ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ τοὺς οἰκτιρμοὺς αὐτοῦ , μηδὲ προστιθεὶς τοῦ εὐδοκῆσαι ἔτι , ἀλλὰ πατάσσων ἰᾶται καὶ θανατῶν ἐπιστρέφων ζωοποιεῖ . ἂν ὀδόντας θηρίων ἐπαποστελεῖ μετὰ θυμοῦ συρόντων ἐπὶ τῆς γῆς , ἀλλὰ καὶ τὰς μύλας τῶν λεόντων συνθλᾷ καὶ τὴν κεφαλὴν συντρίβει τοῦ δράκοντος . ἂν ὡς κάλαμον κατεάξῃ , ἀλλὰ καὶ τοῖς θηρίοις τοῦ καλάμου ἐπιτιμᾷ . ἂν οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις , ἀλλὰ ψευδὴς ἵππος εἰς σωτηρίαν , οὐδὲ ἐν ταῖς κνήμαις τοῦ ἀνδρὸς εὐδοκεῖ . εἰ δείκνυσι τῷ οἰκείῳ λαῷ σκληρὰ καὶ οἶνον κίρνησι κατανύξεως , ἀλλ᾿ ἑτοιμάζει καὶ τράπεζαν ἐξ ἐναντίας τῶν θλιβόντων , καὶ προτείνει ποτήριον εὐφροσύνης μεθύσκον ὡσεὶ κράτιστον . εἰ τοὺς μαστιγοῦντας ἐκ περάτων ἄγει τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν θαλάσσῃ μακρὰν καὶ διὰ προφήτου βοᾷ μεγακήρυκος “ γίγαντες ἔρχονται πληρῶσαι τὸν θυμόν μου , χαίροντες ἅμα καὶ παίζοντες · ἡγιασμένοι εἰσί , κἀγὼ ἄγω αὐτούς , ” ἀλλὰ καὶ τούτοις ἐπεντείνει σφοδροτέρας πληγὰς καὶ τῶν κακῶν μαστίζει τοῖς χείροσι , χάριν εἰδὼς οὐδαμῶς , εἰ χρῆται τούτοις ὀργάνοις εἰς ὄλεθρον πόλεων καὶ κακοῖς ἐπιδημίοις καὶ δημίοις ἀνθρώπων ἀνοικτίρμοσιν , εἴτε μὴν ὡς νοσηλεῖαι καὶ φάρμακα συναίρονταί οἱ ἐν πλείστοις ὡς ψυχῶν ἰατρῷ , οἷς καὶ φύσις τοιάδε τις ἐμφαίνεται τοῖς ἐπιστήσασι πρόδηλος . αἱ μὲν γὰρ ἢ τοῦ κάμνοντος ἀναρρωσθέντος ἐκμαρανθεῖσαι τοῦ δρᾶν ἔληξαν ἢ τῷ πάσχοντι συνδιόλλυνται · τὰ δ᾿ ἀκεσίνοσα φάρμακα τὸ καχεκτοῦν ἰασάμενα ταῖς τῶν ὑλῶν ἀτιμοτέραις συμπρόεισιν ἀχρειούμενα .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν κατά ὁ ἐμπίμπρημι ὁ ἐν Ἔφεσος ναός ὁ Ἄρτεμις οἴχομαι ἀϊστόω τε καί ἄπυστος , μηδέ πρόσρημα γοῦν τις ὑπό ἐγώ ἀξιόω , ἠώς ὅς παρέρχομαι ὁ ἀνομία ἐπί ὁ δοῦλος αὐτός ὁ θέω παρακαλέω . οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί ὁ θεός ἐγώ εἰς τέλος ἐπιλήθω ἢ συνέχω ἐν ὁ ὀργή αὐτός ὁ οἰκτιρμός αὐτός , μηδέ προστίθημι ὁ εὐδοκέω ἔτι , ἀλλά πατάσσω ἰάομαι καί θανατάω ἐπιστρέφω ζωοποιέω . εἄν ὀδούς θηρίον ἐπαποστέλλω μετά θυμός σύρω ἐπί ὁ γῆ , ἀλλά καί ὁ μύλη ὁ λέων συνθλάω καί ὁ κεφαλή συντρίβω ὁ δράκων . εἄν ὡς κάλαμος κατεάσσω , ἀλλά καί ὁ θηρίον ὁ κάλαμος ἐπιτιμάω . εἄν οὗτος ἐν ἅρμα καί οὗτος ἐν ἵππος , ἀλλά ψευδής ἵππος εἰς σωτηρία , οὐδέ ἐν ὁ κνήμη ὁ ἀνήρ εὐδοκέω . εἰμί δείκνυμι ὁ οἰκεῖος λαός σκληρός καί οἶνος κίρνησις κατάνυξις , ἀλλά ἑτοιμάζω καί τράπεζα ἐκ ἐναντίος ὁ θλίβω , καί προτείνω ποτήριον Εὐφρόσυνος μεθύσκω ὡσεί ἀγαθός . εἰμί ὁ μαστιγόω ἐκ πέρας ἄγω ὁ γῆ καί ὁ ἐν θάλασσα μακράν καί διά προφήτης βοάω μεγακῆρυξ “ Γίγας ἔρχομαι πληρόω ὁ θυμός ἐγώ , χαίρω ἅμα καί παίζω · ἁγίζω εἰμί , ἐγώ ἄγω αὐτός , ” ἀλλά καί οὗτος ἐπεντείνω σφοδρός πληγάς καί ὁ κακός μαστίζω ὁ χείρων , χάρις εἰδοί οὐδαμῶς , εἰμί χράω οὗτος ὄργανον εἰς ὄλεθρος πόλις καί κακός ἐπιδήμιος καί δήμιος ἄνθρωπος ἀνοικτίρμων , εἴτε μήv ὡς νοσηλεία καί φάρμακον συναίρω ὁ ἐν πλεῖστος ὡς Ψυχή ἰατρός , ὅς καί φύσις τοιόσδε τις ἐμφαίνω ὁ ἐφίστημι πρόδηλος . ὁ μέν γάρ ἢ ὁ κάμνω ἀναρρώννυμι ἐκμαραίνω ὁ δράω λήγω ἢ ὁ πάσχω συνδιόλλυμι · ὁ δέ ἀκεσίνοσα φάρμακον ὁ καχεκτέω ἰάομαι ὁ ὁ ὕλη ἄτιμος συμπρόειμι ἀχρειόω .