nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis xoniates2.138
Οὐ μόνον τοίνυν , ὡς ἐλέγομεν , τοῦ πολέμου ἐνισταμένου τὰ τῶν ὅλων πεπόνθασιν οἱ Θεσσαλονικεῖς χείριστα , ἀλλὰ καὶ τούτου λήξαντος οὐκ ἔρρεψεν ἡ τύχη πρὸς τὸ φιλάνθρωπον , οὐδ᾿ ἐνεῖδον αὐτοῖς οἱ αἰχμαλωτεύσαντες ἥμερον . οὐ γὰρ οἰκιῶν μόνον τοὺς δεσπότας ἐξήλασαν καὶ τῶν κειμηλιουμένων ἐντὸς ἀπεστέρησαν αὐτοὶ ταῦτα ἰδιωσάμενοι , ἀλλὰ καὶ τὰ ἱμάτια προσαφείλοντο μηδὲ τῶν ἐσχάτων ὑποδυτῶν ἀποσχόμενοι τῶν κρυπτόντων , ἃ ἡ φύσις ὡς ἀσχήμονα καλύπτειν ἐπέταξε , μήτε μὴν τρύφους τοῖς δεσπόταις μεταδιδόντες , ὧν αὐτοί περ εἰς τοὺς κόπους εἰσεληλύθεσαν , ἀλλ᾿ οἴκοι μὲν οἱ ἀλλότριοι καθήμενοι κατεσπάθων τὰ ἐνόντα καὶ ὁσημέραι ἐκώμαζον , τοὺς δὲ συγκεκομικότας εἰς τὰς σηπίας εἴων ἐπὶ τῶν τριόδων πλάζεσθαι νήστιδας , χαμαιεύνας , γυμνόποδας καὶ ἀχίτωνας , ὡς κλίνην μὲν ἔχειν τοὺς πρότερον εὐπαρύφους τὸ δάπεδον , στέγην τὸν οὐρανόν , τὴν δὲ κοπρίαν θαλπωρὸν δέμνιον . ὃ δὲ χεῖρον τῶν ἀφηγουμένων καὶ ἕως αὐτῆς δάκνον ψυχῆς , οὐκ ἐξῆν τοῖς πρώην δεσπόταις παρεισιέναι τὸν οἶκον αὐτοῖς , ἀλλ᾿ εἴ τις τοῦτο εἰργάσατό ποτε ἢ μόνον προύκυψεν ἔνδοθι , αὐτίκα ὡς ὑπὸ Σκύλλης ἀρχαίου κακοῦ τῶν ἐντὸς αὐτῆς ἀφηρπάζετο καὶ καθιστάμενος εἰς λόγους καὶ πολλάκις τὸ αἴτιον διερωτώμενος τοῦ ἐκεῖσε παραβαλεῖν ἢ ὄμμα τοῖς ἔσω βαλεῖν ἢ τὸν οὐδὸν τῆς αὐλείου πατῆσαι πολλὰς ἐδαίρετο καὶ χρήματα παρέχειν κατηναγκάζετο , ἃ ἐκεῖσέ που ὑπωπτεύετο κατακρύψαι καὶ οἷς τὴν καρδίαν δῆθεν ἐκχέων καὶ οἷον συμβεβυσμένην αὐχῶν περιπαπταίνειν προήχθη τὸ οἴκημα δεδιώς , μὴ σεσύληνται , καὶ σπεύδων μαθεῖν , εἰ οὐκ ἔλαθε τὸ μέρος τῆς οἰκίας τοὺς πολεμίους καθ᾿ ὃ ταῦτα ἐγκέκρυπται , ἐπιμελέστερον περὶ τὴν αὐτῶν διατεθέντας ἀνεύρεσιν ἢ αὐτὸς ἀσφαλέστερον , ὡς εἴησαν ἀφανῆ . καὶ διδοὺς οὖν τις πολλάκις ὅπερ συνέστειλε τὴν ἐκ τοῦ δώματος αὐτοῦ προορώμενος ἄπαρσιν οὐδ᾿ οὕτως ἠλλοτριοῦτο τῶν μαστιγώσεων , ἀλλὰ πλείους αὐτῷ ἐνετείνοντο αἱ πληγαὶ καὶ πολυειδέστεροι αἱ βάσανοι ἐπήγοντο , ἵνα καὶ πλείω τὰ ἀποθησαυρισθέντα ἐκφήνειε . καὶ μὴ παρέχων δέ τις ἕτερος , ἀλλὰ πένεσθαι καὶ νῦν ὡς πρώην διατεινόμενος καὶ φάσκων ὡς πόθος πατρῴου οἰκήματος ἢ πολλαῖς ὑπ᾿ αὐτοῦ δαπάναις ἀνεγερθέντος παρενεγκὼν τῆς προκειμένης ὁδοῦ καὶ ἄκοντα ἐπεσπάσατο , θεατὴν ἅμα καὶ θρηνητὴν τοῦ οἰκείου ποτὲ κτήματος ἀναδείξας , οὐδ᾿ οὕτως εἶχε τὸν ἐλεοῦντά τε καὶ λυτρούμενον , ἀλλὰ στρεβλούμενοί τε καὶ αἰκιζόμενοι , κἀκ τοῦ ποδὸς ἀπαιωρούμενοι καὶ ἀχυρμιᾷ κάτωθεν ὑποβεβλημένῃ καὶ ἀναπτομένῳ πυρὶ καπνιζόμενοι , τό τε στόμα μινθούμενοι καὶ τὰς πλευρὰς κεντούμενοι βέλεσι καὶ μυρίας ἄλλας κολάσεις ὑφιστάμενοι ἢ ἐν τῷ ταῦτα πάσχειν ἐξέρρησσον τὴν ψυχήν , ἢ ἡμιθνῆτες ἑλκόμενοι τοῦ ποδὸς ὥσπερ τι τῆς οἰκίας ἐξεφέροντο ἀποσάρωμα κἀν ταῖς πλατείαις προύκειντο αἴθριοι .
Lemmas: οὖον μόνος τοίνυν , ὡς λέγω , ὁ πόλεμος ἐνίστημι ὁ ὁ ὅλος πάσχω ὁ Θεσσαλονικεύς κακός , ἀλλά καί οὗτος λήγω οὐ ῥέπω ὁ τύχη πρός ὁ φιλάνθρωπον , οὐδέ ἐνεῖδον αὐτός ὁ αἰχμαλωτεύω ἥμερος . οὖον γάρ οἰκίον μόνος ὁ δεσπότης ἐξελαύνω καί ὁ κειμηλιόω ἐντός ἀποστερέω αὐτός οὗτος ἰδιόω , ἀλλά καί ὁ ἱμάτιον προσαφαιρέομαι μηδέ ὁ ἔσχατος ὑποδύτης ἀπέχω ὁ κρύπτω , ὁ ὁ φύσις ὡς ἀσχήμων καλύπτω ἐπιτάσσω , μήτε μήv Τρυφοῦς ὁ δεσπότης μεταδίδωμι , ὅς αὐτός περ εἰς ὁ κόπος εἰσέρχομαι , ἀλλά οἴκοι μέν ὁ ἀλλότριος κάθημαι κατασπάω ὁ ἔνειμι καί ὁσημέραι κωμάζω , ὁ δέ συγκομίζω εἰς ὁ σηπία ἐάω ἐπί ὁ τρίοδος πλάζω νῆστις , χαμαιεύνης , γυμνοπόδης καί ἀχίτων , ὡς κλίνη μέν ἔχω ὁ πρότερος εὐπάρυφος ὁ δάπεδον , στέγη ὁ οὐρανός , ὁ δέ κοπρίας θαλπωρός δέμνιον . ὅς δέ χείρων ὁ ἀφηγέομαι καί ἠώς αὐτός δάκνω Ψυχή , οὐ ἔξεστι ὁ πρώην δεσπότης παρείσειμι ὁ οἶκος αὐτός , ἀλλά εἰμί τις οὗτος ἐργάζομαι ποτός ἢ μόνος προκύπτω ἔνδοθι , αὐτίκα ὡς ὑπό Σκύλλα ἀρχαῖος κακός ὁ ἐντός αὐτός ἀφαρπάζω καί καθίστημι εἰς λόγος καί πολλάκις ὁ αἴτιος διερωτάω ὁ ἐκεῖσε παραβάλλω ἢ ὄμμα ὁ εἴδομαι βάλλω ἢ ὁ οὐδός1 ὁ αὔλειος πατέω πολύς δαίρω καί χρῆμα παρέχω καταναγκάζω , ὁ ἐκεῖσε ποῦ ὑποπτεύω κατακρύπτω καί ὅς ὁ Καρδία δῆθεν ἐκχέω καί οἷος συμβαίνω αὖχος περιπαπταίνω προάγω ὁ οἴκημα δείδω , μή συλάω , καί σπεύδω μανθάνω , εἰμί οὐ λανθάνω ὁ μέρος ὁ οἰκίον ὁ πολέμιος κατά ὅς οὗτος ἐγκρύπτω , ἐπιμελής περί ὁ αὐτός διατίθημι ἀνεύρεσις ἢ αὐτός ἀσφαλής , ὡς εἰμί ἀφανής . καί δίδωμι οὖν τις πολλάκις ὅσπερ συστέλλω ὁ ἐκ ὁ δῶμα αὐτός προοράω ἄπαρσις οὐδέ οὕτως ἀλλοτριόω ὁ μαστίγωσις , ἀλλά πλείων αὐτός ἐντείνω ὁ πληγή καί πολυειδής ὁ βάσανος ἐπάγω , ἵνα καί πλείων ὁ ἀποθησαυρίζω ἐκφαίνω . καί μή παρέχω δέ τις ἕτερος , ἀλλά πένομαι καί νῦν ὡς πρώην διατείνω καί φάσκω ὡς πόθος πατρῷος οἴκημα ἢ πολύς ὑπό αὐτός δαπάνη ἀνεγείρω παραφέρω ὁ πρόκειμαι ὁδός καί ἄκων ἐπισπάω , θεατής ἅμα καί θρηνητής ὁ οἰκεῖος ποτέ κτῆμα ἀναδείκνυμι , οὐδέ οὕτως ἔχω ὁ ἐλεέω τε καί λυτρόω , ἀλλά στρεβλόω τε καί αἰκίζω , ἐκ ὁ πούς ἀπαιωρέομαι καί ἀχυρμιά κάτωθεν ὑποβάλλω καί ἀνάπτω πῦρ καπνίζω , ὁ τε στόμα μινθόω καί ὁ πλευρά κεντέω βέλος καί μυρίος ἄλλος κολάζω ὑφίστημι ἢ ἐν ὁ οὗτος πάσχω ἐκρήγνυμι ὁ Ψυχή , ἢ ἡμιθνής ἕλκω ὁ πούς ὥσπερ τίς ὁ οἰκίον ἐκφέρω ἀποσάρωμα ἐν ὁ πλατύς πρόκειμαι αἴθριος .