nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis choniatis.386
Καὶ ὁ μέν , ὡς ἄμεινόν οἱ ἐδέδοκτο , οὕτω δὴ τὸ οἰκεῖον διεσκεύασε στράτευμα · οἱ δὲ Τοῦρκοι ὡς εἴχοντο τοῦ διαβαίνειν , ἐξ ὑπερδεξίων βαλλόμενοι τῷ ποταμῷ ἐπωθοῦντο καὶ ἀπεπνίγοντο . ὁ δέ γε ἀτάπακας μετὰ τῶν ἀμφ᾿ αὑτὸν εὐοπλοτάτων εἰς λόχον συσπειραθεὶς καὶ συστραφεὶς ἀγχωμάλως Ρωμαίοις συμπλέκεται , καὶ τὸ ἀντίμαχον ἐντεῦθεν κακῶσαι βουλόμενος καὶ τοῖς ὁμογενέσιν ἐκεχειρίαν διδόναι τῆς τοῦ ποταμοῦ περαιώσεως , ὡς μὴ φθάνειν ἑκάστου προθυμουμένου βραδεῖα μὲν ἡ διάβασις γίνοιτο , δεινὴ δὲ ἡ τῶν σφαλλομένων ἀπώλεια . ἐφ᾿ ἱκανὸν μὲν οὖν ἀντισχὼν ἐκθύμως ἐμάχετο ἀνδρείου φρονήματος καὶ χειρὸς γενναίας ἔργα δεικνύς . ὡς δὲ μάθοι καὶ κατὰ τὴν περαίαν τοῦ ποταμοῦ Ρωμαίους ἐφεστάναι καὶ ἀναιρεῖν τὸ διαβαῖνον τοῦ Περσικοῦ στρατεύματος , κατακλᾶται τὸ πρόθυμον καὶ τοῦ ἀκμαίου ἐκείνου μεθαρμοσθεὶς λήματος τὴν σωτηρίαν ἑαυτῷ διατίθησι . καὶ δὴ τὴν προκειμένην παραλλάξας πορείαν ἀνωτέρω μεταχωρεῖ , ἀναδιφῶν ἑτέραν περαίωσιν . ὡς δὲ ἄπορος ἦν ὁ ποταμὸς παντόθεν , τοὺς διώκοντας δεδιὼς τὴν ἀσπίδα ὑποθεὶς τῷ ὕδατι ὡς κελητίῳ ταύτῃ ἐχρῆτο , ἀρίστως ἀντικαταστὰς τῷ τῆς ἀνάγκης ὀξεῖ . καὶ τοίνυν τῇ μὲν λαιᾷ τὸν ἵππον κατέχων περινηχόμενον , τῇ δεξιᾷ δὲ τὴν σπάθην γυμνὴν δεδωκὼς καὶ προσποιῶν ἐν τῷ παραυτίκα ταύτην εἰς οἴακα , ἐσάλευεν οὕτω κατὰ βραχὺ τοῦ ποταμοῦ διαπλέων τὸ πέλαγος . οὐ μὴν ἐς τέλος ἐξέπλευσε τὸ θανεῖν · εἰς γὰρ τὸ ἀντιπέραν ἤδη γενόμενος ἐπί τι γήλοφον ἄνεισιν , ἑαυτὸν ὅστις ἐστὶν εὐφημῶν καὶ μεγάλης γλώττης κόμπῳ χρώμενος , οὐδενὸς δ᾿ ἐκ τῶν ἐπισήμων καὶ αὐτὸν εἰδότων Ρωμαίων προσπελάσαντος , ἀλλά τινος τῶν ἐπικούρων Ἀλανῶν ἐπιδραμόντος ὅπου τὴν καινὴν ἐκείνην εἰρεσίαν σχάσειν ἔμελλεν , ἀναιρεῖται ἀμφιστόμῳ κνώδοντι . ἐκ δὲ τούτου ἀκόσμως τε Πέρσης ἕκαστος ἀπεδίδρασκε καὶ Μαίανδρος τοὺς πλείονας εἰσεδέχετο , ὡς βραχεῖς ἐκ τῶν τοσούτων χιλιάδων διασωθῆναι .
Lemmas: καί ὁ μέν , ὡς ἀμείνων ὁ δοκέω , οὗτος δή ὁ οἰκέω διασκευάζω στράτευμα · ὁ δέ Τοῦρκος ὡς ἔχω ὁ διαβαίνω , ἐκ ὑπερδέξιος βάλλω ὁ ποταμός ἐπωθέω καί ἀποπνίγω . ὁ δέ γε ἀτάπακας μετά ὁ ἀμφι ἑαυτοῦ εὔοπλος εἰς λόχος συσπειράω καί συστρέφω ἀγχώμαλος Ῥωμαῖος συμπλέκω , καί ὁ Ἀντίμαχος ἐντεῦθεν κακόω βούλομαι καί ὁ ὁμογενής ἐκεχειρία δίδωμι ὁ ὁ ποταμός περαίωσις , ὡς μή φθάνω ἕκαστος προθυμέομαι βραδύς μέν ὁ διάβασις γίγνομαι , δεινός δέ ὁ ὁ σφάλλω ἀπώλεια . ἐπί ἱκανός μέν οὖν ἀντέχω ἔκθυμος μάχομαι ἀνδρεῖος φρόνημα καί χείρ γενναῖος ἔργον δείκνυμι . ὡς δέ μανθάνω καί κατά ὁ περαίας ὁ ποταμός Ῥωμαῖος ἐφίστημι καί ἀναιρέω ὁ διαβαίνω ὁ Περσικός στράτευμα , κατακλάω ὁ πρόθυμος καί ὁ ἀκμαῖος ἐκεῖνος μεθαρμόζω λῆμα ὁ σωτηρία ἑαυτοῦ διατίθημι . καί δή ὁ πρόκειμαι παραλλάσσω πορεία ἀνωτέρω μεταχωρέω , ἀναδιφάω ἕτερος περαίωσις . ὡς δέ ἄπορος εἰμί ὁ ποταμός παντόθεν , ὁ διώκω δείδω ὁ ἀσπίς ὑποτίθημι ὁ ὕδωρ ὡς κέλης οὗτος χράω , Ἀρίστως ἀντικαθίστημι ὁ ὁ ἀνάγκη ὀξύς . καί τοίνυν ὁ μέν λαιός ὁ ἵππος κατέχω περινήχω , ὁ δεξιός δέ ὁ σπάθη γυμνός δίδωμι καί προσποιέω ἐν ὁ παραυτίκα οὗτος εἰς Οἴαξ , σαλεύω οὗτος κατά βραχύς ὁ ποταμός διαπλέω ὁ πέλαγος . οὖον μήv εἰς τέλος ἐκπλέω ὁ θνῄσκω · εἰς γάρ ὁ ἀντιπέραν ἤδη γίγνομαι ἐπί τίς γήλοφον ἀνέρχομαι , ἑαυτοῦ ὅστις εἰμί εὐφημέω καί μέγας γλῶσσα κόμπος χράω , οὐδείς δέ ἐκ ὁ ἐπίσημος καί αὐτός οἶδα Ῥωμαῖος προσπελάζω , ἀλλά τις ὁ ἐπίκουρος Ἀλανοί ἐπιτρέχω ὅπου ὁ καινός ἐκεῖνος εἰρεσία σχάζω μέλλω , ἀναιρέω ἀμφίστομος κνώδων . ἐκ δέ οὗτος ἄκοσμος τε Πέρσης ἕκαστος ἀποδιδράσκω καί Μαίανδρος ὁ πλείων εἰσδέχομαι , ὡς βραχύς ἐκ ὁ τοσοῦτος χιλιάς διασῴζω .