nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis xoniates3.119
Κατὰ δὲ τὴν ἀνάβασιν ταύτην λέγεται Ἀλαμανόν τινα , πελώριον τὸ σῶμα , τὴν ἰσχὺν ἀπροσμάχητον , τῶν ὁμοφύλων ἐπὶ πλεῖστον ἀπολειφθῆναι . καὶ τὸν μὲν ἀνύειν ποσὶ τὴν ὁδὸν ἀνειμένοις ἐκ τοῦ χαλινοῦ τὸν ἵππον ἐφέλκοντα τῇ ὁδοιπορίᾳ καμόντα , τῶν δ᾿ ἐξ Ἰσμαὴλ ἀθροισθῆναι περὶ αὐτὸν ὑπὲρ τοὺς πεντήκοντα , κρατίστους ἅμα πάντας καὶ τὰς οἰκείας τάξεις ἀπολιπόντας . οἱ μὲν οὖν ὡς ἐς κύκλωσιν αὐτὸν διειληφότες περιετόξευον , ὁ δὲ τῷ εὐρεῖ σάκει σκεπόμενος καὶ τῇ τῶν ὅπλων θαρρῶν στεγανότητι γεγηθὼς ἐπορεύετο ἀτίνακτος κατὰ πρῶνα ἢ πρόβολον τοῖς τῶν ἐναντίων βλήμασι καὶ ὢν καὶ δεικνύμενος . ὡς δ᾿ ἐκείνων εἷς γενναῖόν τι δράσειν ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ἐπαγγελλόμενος ἀπέθετο μὲν τὸ τόξον ὡς οὐκ ὀνήσιμον , τὴν δ᾿ ἐπιμήκη μάχαιραν ἐξερύσας καὶ τὸν ἵππον ἐς δρόμον ἀνεὶς ἀγχωμάλως ἐπεβάλετο μάχεσθαι , αὐτὸς μὲν ὅσα καὶ ἀκρώρειαν ὄρους ἢ ἀνδριάντα χάλκεον ἔπαιε τὸν Ἀλαμανόν , ὁ δὲ τὸ ξίφος σπασάμενος παχείᾳ καὶ ἡρωϊκῇ χειρί , βριθὺ καὶ μέγα καὶ στιβαρόν , πλήττει τὸν ἵππον ἐπιδοχμίως περὶ τοὺς πόδας καὶ ἄμφω τοὺς ἔμπροσθεν ὡς οὐδ᾿ ἀγροῦ τις χόρτον ἀποδιεῖλεν . ὡς δ᾿ ἐπὶ γόνυ κλιθεὶς ὁ ἵππος ἔτι τὸν ἀναβάτην ἐρειδόμενον εἶχε τῇ ἐφεστρίδι , ἐκτείνας ὁ Ἀλαμανὸς τὸν βραχίονα κατὰ μέσης τῆς τοῦ Πέρσου κόρσης τὴν σπάθην κατήνεγκεν . ἡ δὲ τῇ οἰκείᾳ τε ἀντιτυπίᾳ καὶ τῇ τοῦ φέροντος γενναιότητι οὕτως ἀξιοθαύμαστον εἰργάσατο τὴν τομήν , ὡς τὸν μὲν πληγέντα διαιρεθῆναι διχῇ , κακῶς δὲ καὶ τὸν ἵππον ἐς τὸν νῶτον παθεῖν διαπτάντος τὴν ἀστράβην τοῦ πλήγματος , τοὺς δὲ λοιποὺς Πέρσας πρὸς τὴν τοιαύτην θέαν καταπλαγέντας μηκέτι ἀποθαρρῆσαι τὸν μεθ᾿ ἑνὸς πόλεμον . καὶ οἱ μὲν οὕτως , ὁ δὲ ὡς λέων τῇ οἰκείᾳ πεποιθὼς ῥώμῃ οὐκ ἐπέτεινε τὴν πορείαν , ἀλλὰ βάδην ὁδεύων περὶ ὀψίαν τοῖς ὁμογενέσι προσέμιξεν , ἔνθα ηὐλίσαντο .
Lemmas: κατά δέ ὁ ἀνάβασις οὗτος λέγω Ἀλαμανόν τις , Πελώριον ὁ σῶμα , ὁ ἰσχύς ἀπροσμάχητος , ὁ ὁμόφυλος ἐπί πλεῖστος ἀπολείπω . καί ὁ μέν ἀνύω πούς ὁ ὁδός ἀνίημι ἐκ ὁ χαλινός ὁ ἵππος ἐφέλκω ὁ ὁδοιπορία κάμνω , ὁ δέ ἐκ Ἰσμαήλ ἀθροίζω περί αὐτός ὑπέρ ὁ πεντήκοντα , ἀγαθός ἅμα πᾶς καί ὁ οἰκεῖος τάξις ἀπολιμπάνω . ὁ μέν οὖν ὡς εἰς κύκλωσις αὐτός διαλαμβάνω περιτοξεύω , ὁ δέ ὁ εὐρύς σάκος σκέπω καί ὁ ὁ ὅπλον θαρσέω στεγανότης γηθέω πορεύω ἀτίνακτος κατά πρών ἢ πρόβολος ὁ ὁ ἐναντίος βλῆμα καί εἰμί καί δείκνυμι . ὡς δέ ἐκεῖνος εἷς γενναῖος τίς δράω ὑπέρ ὁ ἄλλος ἐπαγγέλλω ἀποτίθημι μέν ὁ τόξον ὡς οὐ ὀνήσιμος , ὁ δέ ἐπιμήκης μάχαιρα ἐξερύω καί ὁ ἵππος εἰς δρόμος ἀνίημι ἀγχώμαλος ἐπιβάλλω μάχομαι , αὐτός μέν ὅσος καί ἀκρώρεια ὄρος ἢ ἀνδριάς χάλκεος παίω ὁ Ἀλαμανόν , ὁ δέ ὁ ξίφος σπάω παχύς καί ἡρωϊκός χείρ , βριθύς καί μέγας καί στιβαρός , πλήσσω ὁ ἵππος ἐπιδοχμίως περί ὁ πούς καί ἄμφω ὁ ἔμπροσθεν ὡς οὐδέ ἀγρός τις χόρτος ἀποδιαιρέω . ὡς δέ ἐπί γόνυ κλίνω ὁ ἵππος ἔτι ὁ ἀναβάτης ἐρείδω ἔχω ὁ ἐφεστρίς , ἐκτείνω ὁ Αλαμάνος ὁ βραχύς κατά μέσος ὁ ὁ Πέρσης κόρση ὁ σπάθη καταφέρω . ὁ δέ ὁ οἰκεῖος τε ἀντιτυπία καί ὁ ὁ φέρω γενναιότης οὕτως ἀξιοθαύμαστος ἐργάζομαι ὁ τομή , ὡς ὁ μέν πλήσσω διαιρέω διχή , κακῶς δέ καί ὁ ἵππος εἰς ὁ νῶτον πάσχω διαπέταμαι ὁ ἀστράβη ὁ πλῆγμα , ὁ δέ λοιπός Πέρσης πρός ὁ τοιοῦτος θέα καταπλάσσω μηκέτι ἀποθαρρέω ὁ μετά εἷς πόλεμος . καί ὁ μέν οὕτως , ὁ δέ ὡς λέων ὁ οἰκεῖος Πεποιθὼς ῥώμη οὐ ἐπιτείνω ὁ πορεία , ἀλλά βάδην ὁδεύω περί ὄψιος ὁ ὁμογενής προσμείγνυμι , ἔνθα αὐλίζομαι .