nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis xoniates2.37
Ἐπεὶ δὲ τῇ Ταρσίᾳ ἤγγιζε καὶ τῶν περὶ τὴν Νικομήδους πόλιν οἱ πλείονες αὐτῷ προσεχώρουν , στέλλεται κατ᾿ αὐτοῦ μετὰ δυνάμεως ἱκανῆς Ἀνδρόνικος ὁ Ἄγγελος , οὗπερ οἱ υἱεῖς εἰς ὕστερον Ἰσαάκιός τε καὶ Ἀλέξιος μετ᾿ Ἀνδρόνικον ἐπέβησαν τῆς ἀρχῆς . ὁ δὲ περὶ τὸν Χάρακα τὸ χωρίον πόλεμον συγκροτήσας ἡττᾶται λαμπρῶς , καίπερ οὐκ ἰσοπαλεῖ προσπλακεὶς στρατιᾷ ἢ τὸν ἀνταγωνιστὴν εὑρὼν ἀξιόμαχον , ἀλλ᾿ ἐκτομίᾳ τινὶ συμμίξας ἀχρείους στρατολογήσαντι γεωργοὺς καὶ μοῖραν συνεπαγομένῳ Παφλαγόνων στρατιωτῶν . εἰς τὴν πόλιν τοίνυν εὐθὺς μετὰ τὴν ἧτταν εἰσιὼν ἀκλεῶς ἀπῃτεῖτο καταθέσθαι τὰ χρήματα , ὅσα οἱ πρὸς τὰς κατὰ πόλεμον δαπάνας βεβράβευται . ὁ δὲ βασανιζομένην ὁρῶν τὴν αὐτοῦ κατάσχεσιν , ὅτι φίλα φρονῶν Ἀνδρονίκῳ τὰ πράγματα χειρόνως διέθετο , ἅπερ εὐμαρίσειν ἀπέσταλτο , ἐναγόμενος παρὰ τῶν υἱέων ἓξ ὄντων καὶ πάντων ὁπλοτέρων τὰς φρένας καὶ κατὰ χεῖρα γενναίων , ἐπεβάλετο μὲν τὸν οἰκεῖον οἶκον διακρατύνειν καὶ κατασκευάζειν ἐπιτειχίσματα κατὰ τὸ ἔξω Κιόνιον διακείμενον καὶ τῶν ἐκ τοῦ δήμου τινὰς ἐπεσπᾶτο πρὸς ἑαυτόν · ὁρῶν δὲ ὡς οὐκ ἀκμαῖός ἐστι πρὸς βασίλειον πλεονεκτοῦσαν ἀνθόπλισιν καὶ ὡς οὐκ ἂν σχοίη περιγενέσθαι τῶν διαφόρων , πρὸς φυγὴν μεθαρμόζεται · καὶ τοὺς ἓξ υἱοὺς παραλαβών , τὴν δ᾿ ὁμόλεκτρον τοῦ δόμου ἀπαγαγών , νηὸς ἐπιβὰς τῆς ἐς Ἀνδρόνικον ἅπτεται . ὁ δὲ ἰδὼν προσιόντα τὸν Ἄγγελον λέγεται εἰπεῖν “ ἰδού , ἀποστελῶ τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου , ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου . ” Θάρσος οὖν ἐπὶ τῇ τοῦ ἐξαδέλφου παρουσίᾳ λαβὼν καὶ τὰ κατ᾿ ἔφεσιν ὁρῶν προβαίνοντα τῶν ἐνοδίων ἐκτροπῶν ἀφέμενος καὶ χαίρειν ἐάσας τὰς πόλεις Νίκαιάν τε καὶ Νικομήδειαν καὶ τὸ τῇδε ἢ ἐκεῖσε μεταστρέφεσθαι πρὸς τὴν Κωνσταντίνου τὸν δρόμον ἀκλινεῖ συνέτεινε νεύματι , ὡς ὁδοῦ Φιλιστιεὶμ τῆς ἐς αὐτὴν φερούσης ἐχόμενος . καὶ δὴ κατὰ τὰ Πευκία ἐναυλισάμενος ( τόπος δέ ἐστι ταῦτα ἐν τοῖς ἄνω τῆς Χαλκηδόνος διακείμενος μέρεσι καὶ οὕτως ὀνομαζόμενος ) καὶ πυρὰ πολλὰ καύσας κατὰ τὴν νύκτα ὅλην ἐκείνην , μὴ κατὰ λόγον τῆς συνούσης αὐτῷ στρατιᾶς , ἀλλ᾿ ἐς δόκησιν στρατεύματος πλείονος , ἐκκρεμεῖς αὐτοῦ τοὺς Βυζαντίους ἔθετο , ὡς τὰ ἀνὰ χεῖρας προεμένους ἔργα εἰς τὴν περαίαν τείνειν τὸ ὄμμα ἀκταῖς τε καὶ γηλόφοις προσιόντας τῆς πόλεως καὶ πόρρωθεν ὄντα Ἀνδρόνικον ἐπισπᾶσθαι οἷον τοῖς νεύμασιν . ὧδε μὲν οὖν ἐχώρει τὰ κατὰ τὸν ἀναφαλαντίαν καὶ πολιοκόρσην Ἀνδρόνικον .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ Ταρσία ἐγγίζω καί ὁ περί ὁ Νικομήδης πόλις ὁ πλείων αὐτός προσχωρέω , στέλλω κατά αὐτός μετά δύναμις ἱκανός Ἀνδρόνικος ὁ Ἄγγελος , ὅσπερ ὁ υἱός εἰς ὕστερος Ἰσαάκιος τε καί Ἀλέξιος μετά Ἀνδρόνικος ἐπιβαίνω ὁ ἀρχή . ὁ δέ περί ὁ Χάραξ ὁ χωρίον πόλεμος συγκροτέω ἡσσάομαι λαμπρῶς , καίπερ οὐ ἰσοπαλής προσπλέκω στρατιά ἢ ὁ ἀνταγωνιστής εὑρίσκω ἀξιόμαχος , ἀλλά ἐκτομίας τις συμμίγνυμι ἀχρεῖος στρατολογέω γεωργός καί μοῖρα συνεπάγω Παφλαγών στρατιώτης . εἰς ὁ πόλις τοίνυν εὐθύς μετά ὁ ἧσσα εἴσειμι ἀκλεής ἀπαιτέω κατατίθημι ὁ χρῆμα , ὅσος ὁ πρός ὁ κατά πόλεμος δαπάνη βραβευτής . ὁ δέ βασανίζω ὁράω ὁ αὐτός κατάσχεσις , ὅτι φίλος φρονέω Ἀνδρόνικος ὁ πρᾶγμα χειρόνως διατίθημι , ὅσπερ εὐμαρίζω ἀποστέλλω , ἐνάγω παρά ὁ υἱός ἓξ εἰμί καί πᾶς ὁπλότερος ὁ φρήν καί κατά χείρ γενναῖος , ἐπιβάλλω μέν ὁ οἰκέω οἶκος διακρατύνω καί κατασκευάζω ἐπιτείχισμα κατά ὁ ἔξω κιόνιον διάκειμαι καί ὁ ἐκ ὁ δῆμος τις ἐπισπάω πρός ἑαυτοῦ · ὁράω δέ ὡς οὐ ἀκμαῖος εἰμί πρός βασίλειος πλεονεκτέω ἀνθόπλισις καί ὡς οὐ εἄν ἔχω περιγίγνομαι ὁ διάφορος , πρός φυγή μεθαρμόζω · καί ὁ ἓξ υἱός παραλαμβάνω , ὁ δέ ὁμόλεκτρος ὁ δόμος ἀπάγω , ναός ἐπιβαίνω ὁ εἰς Ἀνδρόνικος ἅπτω . ὁ δέ εἶδον πρόσειμι ὁ Ἄγγελος λέγω εἶπον “ ἰδού , ἀποστέλλω ὁ ἄγγελος ἐγώ πρό πρόσωπον σύ , ὅς κατασκευάζω ὁ ὁδός σύ ἔμπροσθεν σύ . ” Θάρσος οὖν ἐπί ὁ ὁ ξάδερφος παρουσία λαμβάνω καί ὁ κατά ἔφεσις ὁράω προβαίνω ὁ ἐνόδιος ἐκτροπή ἀφίημι καί χαίρω ἐάω ὁ πόλις Νικαία τε καί Νικομήδεια καί ὁ ὅδε ἢ ἐκεῖσε μεταστρέφω πρός ὁ Κωνσταντῖνος ὁ δρόμος ἀκλινής συντείνω νεῦμα , ὡς ὁδός Φιλιστιεὶμ ὁ εἰς αὐτός φέρω ἔχω . καί δή κατά ὁ πευκία ἐναυλίζω ( τόπος δέ εἰμί οὗτος ἐν ὁ ἄνω ὁ Χαλκηδών διάκειμαι μέρος καί οὕτως ὀνομάζω ) καί πυρά πολύς καίω κατά ὁ νύξ ὅλος ἐκεῖνος , μή κατά λόγος ὁ σύνειμι αὐτός στρατιά , ἀλλά εἰς δόκησις στράτευμα πλείων , ἐκκρεμής αὐτός ὁ Βυζάντιος τίθημι , ὡς ὁ ἀνά χείρ προίημι ἔργον εἰς ὁ περαίας τείνω ὁ ὄμμα ἀκτή τε καί γήλοφος πρόσειμι ὁ πόλις καί πόρρωθεν εἰμί Ἀνδρόνικος ἐπισπάω οἷος ὁ νεῦμα . ὧδε μέν οὖν χωρέω ὁ κατά ὁ ἀναφαλαντίας καί πολιοκορση Ἀνδρόνικος .