nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis xoniates4.10
Εἰσελθὼν δὲ τὸ τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας περίπυστον καὶ μέγιστον τέμενος , ὅπως κατὰ τὸ ἔθιμον ἐς βασιλέα χρισθῇ καὶ περιβαλεῖται τὰ τοῦ κράτους σύμβολα , πρῶτα μὲν ὀψιαίτερον τὸ τῆς πίστεως ἐγγράφει σύμβολον βαφῇ τῇ βασιλικῇ , ἔπειτα ταῖς ὡραίαις λεγομέναις τοῦ νεὼ πύλαις ἐγγίσας ἱκανὸν ἐκεῖσε χρόνον διέτριψε προσδεχόμενος , πότε ἂν ἐπιταχθείη τὴν εἴσοδον παρὰ τῶν ἀκριβούντων τὸ τῆς ὥρας καίριον τῶν ἱερῶν Κατηχουμενείων ἄνωθεν . ἐξιὼν δὲ τοῦ νεὼ καὶ μέλλων ἐπιβῆναι τοῦ ὀχήματος , ὁ μὲν ἵππος ( ἦν δὲ οὗτος φατνιστὸς καὶ Ἀράβιος ) προσάγεται παρὰ τοῦ πρωτοστράτορος ἀπὸ τοῦ χαλινοῦ ἑλκυσθείς , γίνεται δέ τι τῶν ἀήθων καὶ ἀξίων θαύματος . οὐ προσίεται ὁ ἵππος τὸν ἀναβάτην , ἀλλὰ φριμάσσων ὕφαιμος τὸ ὄμμα καὶ τὸ οὖς μετέωρος καὶ συχνὰ κόπτων τὸ δάπεδον καὶ ἀναβάλλων τοὺς ἔμπροσθεν πόδας καὶ ῥύδην φερόμενος αὐτὸν ἀπεστρέφετο , ἀδοξῶν ὥσπερ ἐπὶ τῶν νώτων ὀχεῖν καὶ κατ᾿ αὐτοῦ ἀγριούμενος . πολλάκις οὖν πρὸς τὸ ἱππεύειν γενόμενον τὸν Ἀλέξιον ἀπεκρούσατο τὰς ἐμπροσθίους ἐνσείων χηλὰς καὶ τὰς ὄψεις ἐπιστρέφων ὀπίσω . ὡς δέ ποτε μετὰ πλεῖστα περιποππύσματα καὶ διομαλίσεις τοῦ αὐχένος ἔδοξεν ἠρεμήσειν καὶ παύσασθαι τῶν ἀγερώχων ἐκείνων ἑλίξεων καὶ τῆς τῶν ποδῶν ἀερώσεως , ὁ μὲν βασιλεὺς ἐπ᾿ αὐτὸν ἀνεπήδησε καὶ τῶν ἡνίων ἐλάβετο , ὁ δὲ ὥσπερ ἠπατημένος καὶ δεξάμενος ἀναβάτην , ὃν οὐκ ἤθελεν , ἠτάκτει τε ὡς πρώην καὶ τοὺς πόδας ἀνίστη μετ᾿ ἐξακούστων τῶν χρεμετίσεων · οὐδ᾿ ἔληξεν ἐκβακχευόμενος οὕτως , ἕως τὸ μὲν λιθόστρωτον στέφος ἐκ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως εἰς γῆν κατήνεγκεν , ὡς καὶ τούτου διαθραυσθῆναι μέρη τινά , αὐτὸν δ᾿ ἀπεσφαίρισεν . ἵππου τοίνυν ἑτέρου προσενεχθέντος , οὐχὶ μεθ᾿ ὑγιοῦς ἐπόμπευσε στεφανώματος , ὃ καὶ μὴ αἴσιον τῶν ἐσομένων ἔδοξε σύμβολον · μηδὲ γὰρ ἂν ἀδιαλώβητόν οἱ συντηρηθῆναι τὴν βασιλείαν , ἀλλὰ τοῦ ὕψους ἀποπεσεῖν καὶ προσπαθεῖν αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἐναντίων κακῶς .
Lemmas: εἰσέρχομαι δέ ὁ ὁ ὁ Θεός Σοφία περίπυστος καί μέγας τέμενος , ὅπως κατά ὁ ἔθιμος εἰς βασιλεύς χρίω καί περιβάλλω ὁ ὁ κράτος σύμβολον , πρῶτος μέν ὀψιαίτερον ὁ ὁ πίστις ἐγγράφω σύμβολον βαφή ὁ βασιλικός , ἔπειτα ὁ ὡραῖος λέγω ὁ ναός πύλη ἐγγίζω ἱκανός ἐκεῖσε χρόνος διατρίβω προσδέχομαι , πότε εἄν ἐπιτάσσω ὁ εἴσοδος παρά ὁ ἀκριβόω ὁ ὁ ὥρα καίριος ὁ ἱερός κατηχουμενεῖον ἄνωθεν . ἔξειμι2 δέ ὁ ναός καί μέλλω ἐπιβαίνω ὁ ὄχημα , ὁ μέν ἵππος ( εἰμί δέ οὗτος φατνιστός καί Ἀράβιος ) προσάγω παρά ὁ πρωτοστράτωρ ἀπό ὁ χαλινός ἕλκω , γίγνομαι δέ τίς ὁ ἀήθης καί ἄξιος θαῦμα . οὖον προσίημι ὁ ἵππος ὁ ἀναβάτης , ἀλλά φριμάσσω ὕφαιμος ὁ ὄμμα καί ὁ οὖς μετέωρος καί συχνός κόπτω ὁ δάπεδον καί ἀναβάλλω ὁ ἔμπροσθεν πούς καί ῥύδην φέρω αὐτός ἀποστρέφω , ἀδοξέω ὥσπερ ἐπί ὁ νῶτον ὀχέω καί κατά αὐτός ἀγριόω . πολλάκις οὖν πρός ὁ ἱππεύω γίγνομαι ὁ Ἀλέξιος ἀποκρούω ὁ ἐμπρόσθιος ἐνσείω χηλή καί ὁ ὄψις ἐπιστρέφω ὀπίσω . ὡς δέ ποτός μετά πλεῖστος περιπόππυσμα καί διομαλίζω ὁ αὐχήν δοκέω ἠρεμέω καί παύω ὁ ἀγέρωχος ἐκεῖνος έλιξη καί ὁ ὁ πούς ἀέρωσις , ὁ μέν βασιλεύς ἐπί αὐτός ἀναπηδάω καί ὁ ἡνία λαμβάνω , ὁ δέ ὥσπερ ἀπατάω καί δέχομαι ἀναβάτης , ὅς οὐ ἐθέλω , ἀτακτέω τε ὡς πρώην καί ὁ πούς ἀνίστημι μετά ξακουστός ὁ χρεμετισος · οὐδέ λήγω ἐκβακχεύω οὕτως , ἠώς ὁ μέν λιθόστρωτος στέφος ἐκ ὁ κεφαλή ὁ βασιλεύς εἰς γῆ καταφέρω , ὡς καί οὗτος διαθραύω μέρος τις , αὐτός δέ ἀποσφαιρίζω . ἵππος τοίνυν ἕτερος προσφέρω , οὐ μετά ὑγιής πομπεύω στεφάνωμα , ὅς καί μή αἴσιος ὁ εἰμί δοκέω σύμβολον · μηδέ γάρ εἄν ἀδιαλώβητόν ὁ συντηρέω ὁ βασίλειος , ἀλλά ὁ ὕψος ἀποπίπτω καί προσπαθέω αὐτός ὑπό ὁ ἐναντίος κακῶς .