nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis choniatis.105
Εὐρόει δὲ καὶ τῷ Ἁγιοθεοδωρίτῃ Ἰωάννῃ τὰ διαβούλια , πλὴν τούτῳ ἡ ταχύπους τῶν πραγμάτων φορὰ καὶ ἀγχίστροφος ὑποσκελιστὴν ἐνδέξιον τὸν Στυππειώτην ἐφιστᾷ Θεόδωρον , ὃς συντρέχων ἢ ἀντιτρέχων τῷ Ἰωάννῃ καὶ μετὰ τοῦτον ἔχων τὰ δεύτερα οὐκ ἠνείχετο οὐδ᾿ ἠγάπα τοῖς παροῦσιν ἐφ[ικτ]οῖς , ἀλλὰ τῆς κορυφαίας γλιχόμενος καὶ περὶ τὴν ἀκρώρειαν λιχνευόμενος ὅλον πρὸς τὸ ἀνώτατον τὸν δρόμον ἐπέτεινε . καὶ δὴ καιροῦ λαβόμενος , καθ᾿ ὃν οὐκ ὀλίγα ξυνέπεσε τὰ διάφορα μεταξὺ ἀνδρὸς εὐγενοῦς , τοῦ Παλαιολόγου φημὶ Μιχαήλ , καὶ τοῦ Βαλσαμὼν Ἰωσήφ , ὃς γαμβρὸς ἦν τοῦ Ἁγιοθεοδωρίτου ἐπ᾿ ἀδελφῇ , ἐπέθετο κραταιότερον καὶ συντείνας ἐξοστρακίζει τοῦτον τῶν ἀνακτόρων ὡς ἀπὸ σκοπιᾶς οὐρανίου καὶ ὡς εἰς χῶρον ἐκσφενδονᾷ μυχαίτατον τὴν πραιτωρίαν ἀρχὴν τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς τοῦ Πέλοπος , εὖ τὰ ἐκεῖ διαθήσοντα καὶ τὰς τῶν εἰρημένων ἀνδρῶν διαλυσόμενον ἔριδας . οὐκοῦν ὁ μὲν ἐσκευαγώγει τὰ πρὸς τὴν ἔξοδον . ἡ δὲ τύχη μηδὲ καθαρῶς τὴν τούτου μετάβασιν ἀναμείνασα πρὸς τὸν Στυππειώτην μετεσκευάσατο καὶ προσπλακεῖσα , πῶς ἂν εἴποι τις , ἀσμένως καὶ χαριέστατα ταῖς καθ᾿ ὥραν ἐκλέϊζεν ἀναβάσεσι καὶ τὴν ἐκ δόξης εἰς δόξαν παρεῖχεν ὕψωσιν . καὶ τέλος τὸν μὲν εἰς τὴν τοῦ ἐπὶ τοῦ κανικλείου προβιβάζει μεγαλοπρεπῆ τιμὴν καὶ τὴν παρὰ τῷ βασιλεῖ μεγίστην οἰκείωσιν καὶ μείζοσιν ἑτέραις κατακυδροῖ προκοπαῖς , τὸν δ᾿ ἀγνωμονοῦσα καὶ βλωμοῦ ἄρτου τίθησι προσδεᾶ . καὶ οὐκέτι τὰ δεδογμένα μετήμειψεν ἢ ὅλως ἐσέπειτα μετηλλοίωσεν , ἀλλ᾿ ἔμεινεν ἡ ἀκροσφαλὴς ἐπὶ ταὐτοῦ τὸ καινότατον . τὸ δ᾿ ἀπὸ τοῦδε ἦγε τὰ πράγματα ὁ ἀνὴρ ὅδε ὡς ἠβούλετο , βαθυγνώμων ὢν καὶ πεπνυμένος καὶ ἐπίχαρις τὸ ἦθος καὶ πτηνὸς τὴν φρόνησιν . ᾑρεῖτο δὲ ὅσα ἐπέταττε βασιλεύς , ἐπέταττε δ᾿ οὗτος ὅσα ἐκεῖνος ἠβούλετο .
Lemmas: εὐροέω δέ καί ὁ Αγιοθεοδωρίτης Ἰωάννης ὁ διαβούλιον , πλήν οὗτος ὁ ταχύπους ὁ πρᾶγμα φορά καί ἀγχίστροφος ὑποσκελιστής ἐνδέξιος ὁ Στυππειώτης ἐφίστημι Θεόδωρος , ὅς συντρέχω ἢ ἀντιτρέχω ὁ Ἰωάννης καί μετά οὗτος ἔχω ὁ δύο οὐ ἀνέχω οὐδέ ἀγαπάω ὁ πάρειμι ἐφικτός , ἀλλά ὁ κορυφαία γλίχομαι καί περί ὁ ἀκρώρεια λιχνεύω ὅλος πρός ὁ ἀνώτατος ὁ δρόμος ἐπιτείνω . καί δή καιρός λαμβάνω , κατά ὅς οὐ ὀλίγος συμπίπτω ὁ διάφορος μεταξύ ἀνήρ εὐγενής , ὁ Παλαιολόγος φημί Μιχαήλ , καί ὁ Βαλσαμών Ἰωσήφ , ὅς γαμβρός εἰμί ὁ Ἁγιοθεοδωρίτης ἐπί ἀδελφός , ἐπιτίθημι κραταιός καί συντείνω εξοστρακίζω οὗτος ὁ ἄναξ ὡς ἀπό σκοπιά οὐράνιος καί ὡς εἰς χῶρος ἐκσφενδονάω μυχαίτατος ὁ πραιτώριος ἀρχή ὁ Ἑλλάς καί ὁ ὁ Πέλοψ , εὕω ὁ ἐκεῖ διαθέω καί ὁ ὁ εἴρω ἀνήρ διαλύω Ἔρις . οὐκοῦν ὁ μέν σκευαγωγέω ὁ πρός ὁ ἔξοδος . ὁ δέ τύχη μηδέ καθαρός ὁ οὗτος μετάβασις ἀναμένω πρός ὁ Στυππειώτης μετασκευάζω καί προσπλέκω , πῶς εἄν εἶπον τις , ἄσμενος καί χαρίεις ὁ κατά ὥρα κλείζω ἀνάβασις καί ὁ ἐκ δόξα εἰς δόξα παρέχω ὕψωσις . καί τέλος ὁ μέν εἰς ὁ ὁ ἐπί ὁ κανίκλειον προβιβάζω μεγαλοπρεπής τιμή καί ὁ παρά ὁ βασιλεύς μέγας οἰκέω καί μείζων ἕτερος κατακυδρόω προκοπή , ὁ δέ ἀγνωμονέω καί βλωμός ἄρτος τίθημι προσδεής . καί οὐκέτι ὁ δοκέω μεταμείβω ἢ ὅλως σπένδω μεταλλοιόω , ἀλλά μένω ὁ ἀκροσφαλής ἐπί αὐτός ὁ καινός . ὁ δέ ἀπό ὅδε ἄγω ὁ πρᾶγμα ὁ ἀνήρ ὅδε ὡς βούλομαι , βαθυγνώμων εἰμί καί πνέω καί Ἐπίχαρις ὁ ἦθος καί πτηνός ὁ φρόνησις . αἱρέω δέ ὅσος ἐπιτάσσω βασιλεύς , ἐπιτάσσω δέ οὗτος ὅσος ἐκεῖνος βούλομαι .