nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis xoniates4.234
“ Τίς σώσει σε ; ἢ τίς παρακαλέσει σε ; τίς φείσεται ἐπὶ σοί ; ἢ τίς σκυθρωπάσει ἐπὶ σοί ; ἢ τίς ἐπανακάμψει ἐρωτῆσαι τὰ εἰς εἰρήνην σοι ; ” Ἱερεμίου καὶ τάδε τοῦ πολυθρήνου τὰ ῥήματα . τίς τὴν προτέραν στολὴν ἐπενδύσει σε ; πότε θεόθεν ἐνωτίσῃ · “ ἐξεγείρου , ἐξεγείρου , ἀνάστηθι ἡ πιοῦσα τὸ ποτήριον τοῦ θυμοῦ μου καὶ τὸ κόνδυ τῆς πτώσεως . ἔνδυσαι τὴν ἰσχύν σου , ἔνδυσαι τὴν δόξαν σου . ἐκτίναξαι τὸν χοῦν καὶ ἀνάστηθι . ἔκδυσαι τὸν δεσμὸν τοῦ τραχήλου σου · πλάτυνον τὸν τόπον τῆς σκηνῆς σου καὶ τῶν αὐλαιῶν σου . μὴ φοβοῦ , ὅτι κατῃσχύνθης , μηδὲ ἐντραπῇς , ὅτι ὠνειδίσθης καὶ ἐκρότησαν ἐπὶ σοὶ χεῖρας πάντες οἱ παραπορευόμενοι ὁδόν , ἐσύρισαν καὶ ἐκίνησαν κεφαλὰς αὐτῶν καὶ εἶπον “ αὕτη ἑστὶν ἡ πόλις , στέφανος δόξης καὶ εὐφροσύνη πάσης τῆς γῆς ” καὶ “ πῶς ἐκάθισε χήρα ἡ πεπληθυσμένη λαῶν καὶ ἡ ἄρχουσα ἐν χώραις ἐγεννήθη εἰς φόρους ; ” εἶπε γὰρ ὁ θεός σου “ χρόνον μικρὸν κατέλιπόν σε , καὶ μετ᾿ ἐλέους μεγάλου οἰκτειρήσω σε . ἐν θυμῷ μικρῷ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου , καὶ ἐν ἐλέῳ αἰωνίῳ ἐλεήσω σε . ” ἢ γοῦν ᾄσεις Δαυιτικῶς πρὸς θεὸν “ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ὀδυνῶν μου ἐν τῇ καρδίᾳ μου αἱ παρακλήσεις σου εὔφραναν τὴν ψυχήν μου . ” Τίς ἐπιστήσεταί σοι Μωσῆς καινουργὸς ἢ ἐπανάγων ἐποφθήσεται Ζοροβάβελ ; πότε δ᾿ ἐσεῖταί σοι ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου , ἐν οἷς διεσπάρημεν , ὃν τρόπον αἱ φιλότεκνοι ὄρνιθες ὑπὸ τὰς ἑαυτῶν ἀθροίζουσι πτέρυγας τὰ οἰκεῖα νεόττια . ὡς νῦν γε οὐδ᾿ ἐνώπιοι ἐνωπίῳ σοι ἐποφθαλμίσαι καθαρῶς ἔχομεν , οὐδ᾿ ἐμφύναι περιχαρῶς ὡς μητρί , καὶ ἀκριβῶς ἐπισπεῖσαί σοι δάκρυον , ὅσον ὀφθαλμὸς βούλεται ἢ δύναται , ἀλλ᾿ εὐλαβῶς ὡς στρουθοί σε περιιπτάμενοι , ὧν συνείληπται ἡ τροφός , ἡ δὲ καλιὰ διεσκέδασται , ἐλεεινόν τι καὶ γοῶδες ἀναβαλλόμεθα , πόρρω που τῶν σῶν φατνωμάτων ἐκτοπισθέντες , πεινῶντες καὶ διψῶντες , αὐχμῶντες καὶ ῥιγῶντες , καὶ πρὸς φθεῖραν πολλάκις κειρόμενοι καὶ τὰς ψυχὰς ἐν κακοῖς τηκόμενοι , ὁδόν τε μηκέτι κατοικεσίας εὑρίσκοντες πόλεως , ἀλλὰ πολύπλαγκτοι φερόμενοι ὡς ὄρνιθες οἱ ἀβέβαιοι καὶ τῶν ἀστέρων οἱ πλάνητες . ἢ καὶ οὕτως εἰπεῖν , ἑνούμεθά σοι διῃρημένως καὶ συμπλεκόμεθά σοι κεχωρισμένως κατὰ τοὺς ψυχῇ συναπτομένους καὶ διισταμένους σώματι καὶ προσπάσχομεν ἀτεχνῶς ὃ καὶ ἔνια τῶν ζώων πρὸς τὰ παγιδευόμενα ἐκ σφῶν ὑπὸ θηρευτῶν καὶ ἐγκλειόμενα διαφανέσιν ὑελίνοις ἄγγεσιν . ἐκεῖνά τε γὰρ τῷ τοῦ σκεύους εἰλικρινεῖ καὶ στιλπνῷ τὴν τοῦ συννόμου ζώου θέαν ἐνοπτριζόμενα συμμῖξαι καὶ ἐν χρῷ γενέσθαι ὅλως ἀδυνατεῖ καὶ διὰ τοῦτο μάτην περὶ τὸ ἄγγος ἀδημονοῦντα στρέφεται , τῷ ἐξηλλαγμένῳ τῆς ὄψεως ὡς ἀπεναντίῳ τῆς πρώην ἕξεως ἐκθαμβούμενα · καὶ ἡμεῖς ἐπ᾿ ἴσης σοι τὰς μὲν ὄψεις προσβάλλειν καὶ ἐγγύτερον ἰέναι ἔχομεν , τοῦ δὲ περιχυθῆναί σοι γνησίως καὶ προσπλακῆναι θαρραλέως ὡς πρότερον παντάπασιν ἐστερήμεθα , ὅσα καὶ σώματι στερεῷ καὶ πολλῷ στεγανωτέρῳ ὑέλου τῷ βαρβαρικῷ συντάγματι διειργόμενοι .
Lemmas: “ Τῖς σῴζω σύ ; ἢ τίς παρακαλέω σύ ; τίς φείδομαι ἐπί σύ ; ἢ τίς σκυθρωπάζω ἐπί σύ ; ἢ τίς ἐπανάκαμψις ἐρωτάω ὁ εἰς εἰρήνη σύ ; ” Ἱερεμίας καί ὅδε ὁ πολύθρηνος ὁ ῥῆμα . τίς ὁ πρότερος στολή επενδύω σύ ; πότε θεόθεν ἐνωτίζομαι · “ ἐξεγείρω , ἐξεγείρω , ἀνίστημι ὁ πίνω ὁ ποτήριον ὁ θυμός ἐγώ καί ὁ κόνδυ ὁ πτῶσις . ἐνδύω ὁ ἰσχύς σύ , ἐνδύω ὁ δόξα σύ . ἐκτινάσσω ὁ χόω καί ἀνίστημι . ἐκδύω ὁ δεσμός ὁ τράχηλος σύ · πλατύνω ὁ τόπος ὁ σκηνή σύ καί ὁ αὐλαία σύ . μή φοβέω , ὅτι καταισχύνω , μηδέ ἐντρέπω , ὅτι ὀνειδίζω καί κροτέω ἐπί σύ χείρ πᾶς ὁ παραπορεύομαι ὁδός , συρίζω καί κινέω κεφαλή αὐτός καί εἶπον “ οὗτος εἰμί ὁ πόλις , στέφανος δόξα καί Εὐφρόσυνος πᾶς ὁ γῆ ” καί “ πῶς καθίζω χήρα ὁ πληθύνω λαός καί ὁ ἄρχω ἐν χώρα γεννάω εἰς φόρος ; ” εἶπον γάρ ὁ θεός σύ “ χρόνος μικρός καταλείπω σύ , καί μετά ἔλεος μέγας οἰκτίρω σύ . ἐν θυμός μικρός ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον ἐγώ , καί ἐν ἔλεος αἰώνιος ἐλεέω σύ . ” ἢ γοῦν ἀείδω Δαυιτικῶς πρός θεός “ κατά ὁ πλῆθος ὁ ὀδύνη ἐγώ ἐν ὁ Καρδία ἐγώ ὁ παράκλησις σύ εὐφραίνω ὁ Ψυχή ἐγώ . ” Τῖς ἐφίστημι σύ Μωσῆς καινουργός ἢ ἐπανάγω ἐπιφέρω Ζοροβάβελ ; πότε δέ εἰσίημι σύ ἐκ ὁ τέσσαρες ἄνεμος ἐπισυνάγω ὁ τέκνον σύ , ἐν ὅς διασπείρω , ὅς τρόπος ὁ φιλότεκνος ὄρνις ὑπό ὁ ἑαυτοῦ ἀθροίζω πτέρυξ ὁ οἰκεῖος νεόσσιον . ὡς νῦν γε οὐδέ ἐνώπιος ἐνώπιος σύ ἐποφθαλμίζω καθαρός ἔχω , οὐδέ ἐμφύνω περιχαρῶς ὡς μήτηρ , καί ἀκριβῶς ἐπισπένδω σύ δάκρυ , ὅσος ὀφθαλμός βούλομαι ἢ δύναμαι , ἀλλά εὐλαβής ὡς στρουθός σύ περιπέτομαι , ὅς συλλαμβάνω ὁ τροφός , ὁ δέ καλιά διασκεδάννυμι , ἐλεεινός τίς καί γοώδης ἀναβάλλω , πόρρω ποῦ ὁ σός φάτνωμα ἐκτοπίζω , πεινάω καί διψάω , αὐχμάω καί ῥιγόω , καί πρός φθείρω πολλάκις κείρω καί ὁ ψυχή ἐν κακός τήκω , ὁδός τε μηκέτι κατοικεσία εὑρίσκω πόλις , ἀλλά πολύπλαγκτος φέρω ὡς ὄρνις ὁ ἀβέβαιος καί ὁ ἀστήρ ὁ πλάνης . ἢ καί οὕτως εἶπον , ἑνόω σύ διῃρημένως καί συμπλέκω σύ κεχωρισμένως κατά ὁ Ψυχή συνάπτω καί διίστημι σῶμα καί προσπάσχω ἄτεχνος ὅς καί ἔνιοι ὁ ζῷον πρός ὁ παγιδεύω ἐκ σφεῖς ὑπό θηρευτής καί ἐγκλείω διαφανής ὑάλινος ἄγγος . ἐκεῖνος τε γάρ ὁ ὁ σκεῦος εἰλικρινής καί στιλπνός ὁ ὁ σύννομος ζῷον θέα ἐνοπτρίζω συμμίγνυμι καί ἐν χράω γίγνομαι ὅλως ἀδυνατέω καί διά οὗτος μάτην περί ὁ ἄγγος ἀδημονέω στρέφω , ὁ ἐξαλλάσσω ὁ ὄψις ὡς ἀπεναντίῳ ὁ πρώην ἕξις ἐκθαμβέομαι · καί ἐγώ ἐπί ἴσος σύ ὁ μέν ὄψις προσβάλλω καί ἐγγύς εἶμι ἔχω , ὁ δέ περιχέω σύ γνήσιος καί προσπλέκω θαρραλέος ὡς πρότερος παντάπασι στερέω , ὅσος καί σῶμα στερεός καί πολύς στεγανός ὕαλος ὁ βαρβαρικός σύνταγμα διείργω .