nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis choniatis.83
Δέξασθε τοίνυν τὸν μείρακα καὶ ὡς θεόχριστον ἄνακτα καὶ ὡς δι᾿ ἐπιψηφίσεως ἐμῆς βασιλεύοντα . ὅτι δὲ καὶ θεὸς αὐτὸν εἰς βασιλέα προώρισε καὶ προκέκρικε , τεκμήριον αἱ πολλαὶ προρρήσεις καὶ τὰ τῶν θεοφιλῶν ἀνδρῶν προθεσπίσματα , ἃ πάντα βασιλέα Ρωμαίων τὸν Μανουὴλ προκατήγγελλον . τὸ δὲ καὶ τοὺς παρ᾿ ἐμοῦ προκριθέντας πρότερον εἰς τὸ ἄρχειν υἱέας μοι τεθνηκέναι , ἀπεῖναι δὲ καὶ τὸν κατὰ γένεσιν μετ᾿ ἐκείνους εἰς τὴν βασιλείαν καλούμενον Ἰσαάκιον , ποῦ θήσει τις ; ἢ πάντως καὶ ταῦτα σύμβολα εἴποιμεν ἂν ἐναργέστατα τοῦ τὸν θεὸν οὐχ ἕτερον βούλεσθαι , τὸν δὲ Μανουὴλ τὰ σκῆπτρα τῶν Ρωμαίων χειρίζεσθαι . εἰ δέ τις ἐθέλει σκοπεῖν , οὐδ᾿ ἐμὲ τὸν πατέρα ἐπόψεται δῶρον παντάπασι τῷ παιδὶ τὴν βασιλείαν βραβεύοντα καὶ τῇ διαδοχῇ τοῦ γένους τὸ ὅλον προσρέποντα , ἀλλὰ καὶ ἆθλον ἀρετῆς τὴν προχείρισιν αὐτῷ παρεχόμενον . ἴστε γάρ , ἴστε ὅσα καὶ παρ᾿ ἡλικίαν ἐν Νεοκαισαρείᾳ ἠρίστευσε καὶ τὴν κατὰ Περσῶν γενναίαν ἐκείνην ἐμβολὴν δι᾿ ἣν ὁ μὲν πατὴρ ἔγωγε ἠγωνίων περὶ τῷ φιλτάτῳ παιδὶ τὰ μέγιστα δεδιώς , τὰ δὲ Ρωμαίων ἀνερρώσθη πράγματα . ” Ταῦτα ὁ μὲν βασιλεὺς Ἰωάννης ἐφθέγξατο . ἡ δ᾿ ἐκκλησία ἐπικωκύσασα τοῖς εἰρημένοις τὸν Μανουὴλ ὡσεὶ κληρωτὸν εἴτε καὶ χειροτονητὸν ἀσμένως εἰς βασιλέα ἐδέξατο . ἔπειτα δὲ τὸν λόγον πρὸς τὸν παῖδα μετενεγκὼν ὁ πατὴρ καὶ τούτῳ παραινέσας τὰ σύμφορα ταινίᾳ διαδεῖ τῇ βασιλικῇ καὶ τὴν χλαμύδα ἐπενδύει τὴν περιπόρφυρον . ἐπὶ δὲ τούτοις συναθροισθέντα κατὰ πρόσκλησιν τὰ στρατεύματα βασιλέα Ρωμαίων ἀνεῖπον τὸν Μανουήλ , ἑκάστου τῶν μεγιστάνων μετὰ τῆς οἰκείας τάξεως διακριδὸν ἐφισταμένου καὶ διατρανοῦντος τὴν εὐφημίαν τῷ νέῳ ἄνακτι . ἐφεξῆς δὲ καὶ τῶν θείων προτεθέντων λογίων , ἐπ᾿ αὐτῶν ἐμπεδοῦνται τῷ Μανουὴλ τὰ τῆς εὐνοίας καὶ πίστεως πρὸς παντός . ἦν δὲ ὁ τῶν δρωμένων τούτων εἰσηγητής τε ἅμα καὶ τελετάρχης ὁ μέγας δομέστικος , ἐκλῦσαι διανοούμενος ἐντεῦθεν καὶ διαχαλάσαι τοῦ μετεωρισμοῦ καὶ τῆς τάσεως τὰς τῶν φιλάρχων ἐφέσεις καὶ τὰς τῶν πλείστων ἀμβλῦναι συνδρομὰς πρὸς ἐνίους τῶν πρὸς γένους τῷ βασιλεῖ , οἳ τὴν πρεσβυγένειαν ὡς μέγα τι καὶ αἰδέσιμον προβαλλόμενοι καὶ τὸ κῆδος μεγεθύνοντες τὸ βασίλειον ἑαυτοῖς τὸ ἄρχειν ὡς ἀξιωτέροις ἀπένεμον .
Lemmas: δέχομαι τοίνυν ὁ μεῖραξ καί ὡς θεόχριστος ἄναξ καί ὡς διά ἐπιψήφισις ἐμός βασιλεύω . ὅτι δέ καί θεός αὐτός εἰς βασιλεύς προορίζω καί προκρίνω , τεκμήριον ὁ πολύς πρόρρησις καί ὁ ὁ θεοφιλής ἀνήρ προθέσπισμα , ὁ πᾶς βασιλεύς Ῥωμαῖος ὁ Μανουήλ προκαταγγέλλω . ὁ δέ καί ὁ παρά ἐγώ προκρίνω πρότερος εἰς ὁ ἄρχω υἱός ἐγώ θνῄσκω , ἄπειμι δέ καί ὁ κατά γένεσις μετά ἐκεῖνος εἰς ὁ βασίλειος καλέω Ἰσαάκιος , ποῦ τίθημι τις ; ἢ πάντως καί οὗτος σύμβολον εἶπον εἄν ἐναργής ὁ ὁ θεός οὐ ἕτερος βούλομαι , ὁ δέ Μανουήλ ὁ σκῆπτρον ὁ Ῥωμαῖος χειρίζω . εἰμί δέ τις ἐθέλω σκοπέω , οὐδέ ἐγώ ὁ πατήρ ἐφοράω δῶρον παντάπασι ὁ παῖς ὁ βασίλειος βραβεύω καί ὁ διαδοχή ὁ γένος ὁ ὅλος προσρέπω , ἀλλά καί ἆθλος ἀρετή ὁ προχείρισις αὐτός παρέχω . οἶδα γάρ , οἶδα ὅσος καί παρά ἡλικία ἐν Νεοκαισαρείᾳ ἀριστεύω καί ὁ κατά Πέρσης γενναῖος ἐκεῖνος ἐμβολή διά ὅς ὁ μέν πατήρ ἔγωγε ἀγωνιάω περί ὁ φίλος παῖς ὁ μέγας δείδω , ὁ δέ Ῥωμαῖος ἀναρρώννυμι πρᾶγμα . ” οὗτος ὁ μέν βασιλεύς Ἰωάννης φθέγγομαι . ὁ δέ ἐκκλησία ἐπικωκύω ὁ εἴρω ὁ Μανουήλ ὡσεί κληρωτός εἴτε καί χειροτονέω ἄσμενος εἰς βασιλεύς δέχομαι . ἔπειτα δέ ὁ λόγος πρός ὁ παῖς μεταφέρω ὁ πατήρ καί οὗτος παραινέω ὁ σύμφορος ταινία διαδέω ὁ βασιλικός καί ὁ χλαμύς ἐπενδύνω ὁ περιπόρφυρος . ἐπί δέ οὗτος συναθροίζω κατά πρόσκλησις ὁ στράτευμα βασιλεύς Ῥωμαῖος ἀνειπεῖν ὁ Μανουήλ , ἕκαστος ὁ μεγιστᾶνες μετά ὁ οἰκεῖος τάξις διακριδόν ἐφίστημι καί διατρέω ὁ Εὐφημία ὁ νέος ἄναξ . ἐφεξῆς δέ καί ὁ θεῖον προτίθημι λόγιος , ἐπί αὐτός ἐμπεδέω ὁ Μανουήλ ὁ ὁ εὔνοια καί πίστις πρός πᾶς . εἰμί δέ ὁ ὁ δράω οὗτος εἰσηγητής τε ἅμα καί τελετάρχης ὁ μέγας δομέστικος , ἐκλύω διανοέομαι ἐντεῦθεν καί διαχαλάω ὁ μετεωρισμός καί ὁ τάσις ὁ ὁ φιλάρχων ἔφεσις καί ὁ ὁ πλεῖστος ἀμβλύνω συνδρομάς πρός ἔνιοι ὁ πρός γένος ὁ βασιλεύς , ἕ ὁ πρεσβυγένεια ὡς μέγας τίς καί αἰδέσιμος προβάλλω καί ὁ κῆδος μεγεθύνω ὁ βασίλειος ἑαυτοῦ ὁ ἄρχω ὡς ἄξιος ἀπονέμω .