nicetas-choniates.historia-xronikh-dih-ghsis choniatis.245
Ὅτε καὶ Ἀνδρόνικος πάλιν ἀποδρὰς καὶ παραγενόμενος εἰς Γάλιτζαν ἐκεῖθεν ἐπανέζευξεν . ἔστι δὲ ἡ Γάλιτζα μία τῶν παρὰ τοῖς Ρὼς τοπαρχιῶν , οὓς καὶ Σκύθας Ὑπερβορέους φασίν . ὁ δὲ τρόπος τῆς φυγῆς ἦν οὗτος . πλάττεται τὸν νοσοῦντα καὶ προκοίτου παιδὸς εἰς τὰς σωματικὰς ὑπηρεσίας ηὐμοιρηκὼς ἀλλοεθνοῦς , καὶ τούτου καὶ τὰ πολλὰ τῆς ἡμετέρας διαλέκτου παραγραμματίζοντος , ἐπισκήπτει τούτῳ , ἐπεὶ καὶ μόνῳ ἀπὸ πάντων ἡ πρὸς τὴν φρουρὰν ἀνεῖτο εἴσοδος , ὑφελέσθαι λάθρᾳ τὰς κλεῖς τῶν τοῦ πύργου πυλῶν , ὁπότε πρὸς ἡμερινὸν ὕπνον οἱ φύλακες τράποιντο δαψιλεστέρῳ χρησάμενοι τῷ ποτῷ , καὶ κηρῷ ἐκμάξασθαι ταύτας εἰς τὸ εὐτύπωτον , ὡς τῷ ἀρχετύπῳ εἶναι τὸ ἐκμαγεῖον κατὰ πᾶν ἐμφερὲς καὶ εἰκασμένον πρὸς ἴνδαλμα ἀπαράλλακτον . δρᾷ τὸ ἀνδράποδον τὰ προσταχθέντα , εἰσάγει Ἀνδρονίκῳ τὰ τῶν κλείθρων ἴχνη . ὁ δὲ τῷ παιδαρίσκῳ ὑποτίθησιν ἐμφανίσαι ταῦτα τῷ οἰκείῳ υἱῷ τῷ Μανουὴλ καὶ εἰπεῖν ὡς δεῖ τὴν ταχίστην τοιαῦτα χαλκεύσασθαι , οὐ ταῦτα δὲ μόνον , ἀλλὰ κἀν τοῖς ἀμφορεῦσι τῶν οἴνων , οἵπερ αὐτῷ τὸ τοῦ ἀρίστου στέγουσι πόμα , παραβύειν ἐκ λίνου νενησμένα καλώδια καὶ ἀγαθῖδας καὶ κρόκας καὶ μηρίνθους λεπτάς . ὡς δ᾿ εἶχε πέρας τὰ βουλευθέντα , ἀναπτύσσονται τὰ κλεῖθρα νυκτός , τὸ δεσμωτήριον ἀπραγμόνως ἀναπετάννυται · ὁ παῖς ὑπουργεῖ τῷ ἔργῳ παρ᾿ Ἀνδρονίκου λαβὼν τὸ ἐνδόσιμον · ὁ Ἀνδρόνικος ἔξεισι τὰ λίνα φέρων ἐν ταῖν χεροῖν . γίνεται οὖν αὐτῷ τὸ κατάντημα τῆς τότε νυκτὸς χόρτος ἀμφιλαφὴς περί που τὰ ἄβατα μέρη τῶν ἀνακτόρων φυεὶς καὶ εἰς ὕψος ἀναδραμών . καὶ περὶ δευτέραν δὲ καὶ τρίτην ἡμέραν ταῖς πόαις ἐνειλημένος τοὺς διώκτας ἐλάνθανεν . ὡς δ᾿ ἅλις εἶχον οἱ διφῶντες τῆς κατὰ τὰ ἀρχεῖα ἐρεύνης , διατίθησιν Ἀνδρόνικος τὰς στάλικας εἰς κλίμακας , καὶ διὰ μεσοπυργίου χαλασθεὶς ἀκάτιον εἴσεισιν ἐκ συνθήματος περὶ τὰς ἀκτὰς σαλεῦον καὶ τοὺς προβλῆτας , οἳ τὸ πάραλον τεῖχος τῆς πόλεως διειλήφασι , τὰς τῶν κυμάτων ἀποθραύοντες ἐμβολάς . ἦν δὲ τοὐπίκλην Χρυσοχοόπωλος ὁ τῇ ἁλιάδι Ἀνδρόνικον εἰσδεξάμενος . ἀλλ᾿ οὔπω ἀκριβῶς ἀνάγεσθαι ἤρξαντο , καὶ συνέχονται παρὰ τῶν κατὰ τὸν Βουκολέοντα προφυλάκων , οἳ πᾶσαν νύκτα σκοπεύουσι καὶ τῶν ἀνακτόρων οὐκ ἐῶσιν ἐχόμενα ἐνίας νῆας διαπλωΐζεσθαι . ἐξ ἐκείνου δὲ τὰ τῆς σκοπιᾶς ταύτης ἤρξατο , ἐξ ὅτουπερ ὁ Τζιμισχῆς Ἰωάννης τῷ Φωκᾷ Νικηφόρῳ νυκτὸς ἐπέθετο διὰ σαργάνης ἀνιμηθείς . παρὰ βραχὺ γοῦν ἦν ἂν καὶ πάλιν Ἀνδρόνικος χείροσι δεσμοῖς ἐνισχημένος καὶ φυλακαῖς ἢ καὶ ξίφος τοῦ ζῆν αὐτὸν ὑπεξήγαγε τὰς πολλὰς ἐσέπειτα πλάνας ὑποτεμόμενον , νῦν δὲ ἡ οἰκεία εὐτραπελία ἐρρύσατο καὶ τότε τὸν βαθυγνώμονα , ἐκ τῶν ἑαυτῆς ῥιζοτομήσασα κήπων τὰ τῷ καιρῷ προσφυῆ φάρμακα , ὥσπερ καὶ Δαυὶδ ἐξέσωσε πρότερον ἡ ἐν Γὲθ τοῦ προσώπου ἀλλοίωσις ἐπιψόφησίς τε τοῦ τυμπάνου καὶ ἡ μανικὴ τῶν ποδῶν παρενσάλευσις . οἰκέτου γὰρ οἰκότριβος ὑποδὺς προσωπεῖον χρόνια δεσμὰ ἐκδιδράσκοντος ἐδεῖτο τῶν συλλαβόντων μὴ παριδεῖν αὐτὸν οὐκ ὀλίγα πρὸς τοῦ δεσπότου πεπονθότα πάλαι δεινὰ καὶ τότε δὲ δίκας εἰσπραττόμενον τῆς φυγῆς . ἐκάλει δ᾿ οὕτω τὸν Χρυσοχοόπωλον , μεταρρυθμίζων ἅμα πρὸς τὴν βάρβαρον φωνὴν τὴν Ἑλληνίδα διάλεκτον , καὶ μηδ᾿ ἐπαΐειν τὰ πλεῖστα ταυτησὶ πλαττόμενος . καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Χρυσοχοόπωλος δώροις παρακρουσάμενος τοὺς σκοποὺς ἴσχυσεν Ἀνδρόνικον ἐξελεῖν , ὡς δραπέτην ἑαυτοῦ δοῦλον αἰτησάμενος καὶ λαβών . ἀμέλει καὶ παρὰ δόξαν Ἀνδρόνικος εἰς τὸν οἰκεῖον οἶκον παρελθών , ὃς τοῦ Βλάγγα ἐπικέκληται , ὁμοῦ τε προσεῖπε τοὺς φιλτάτους τὰ εἰσιτήρια ἐποφθεὶς καὶ προσεφθέγξατο τὰ ἀπόδημα , τοὺς πόδας τῶν σιδήρων ἀπολυθείς . καὶ τὸ Μελίβοτον καταλαβὼν καὶ τῶν ἐκεῖσε ἵππων ἐπιβάς , οἳ πρὸς ἀπόδρασιν αὐτῷ ἡτοιμάσθησαν , τὴν εὐθὺ τῆς Ἀγχιάλου ἵεται . ἔνθα δὴ γεγονὼς καὶ τῷ Πουπάκῃ ἑαυτὸν ἐμφανίσας , ὃς πρῶτος , ὡς ἤδη ἐρρέθη μοι , τὴν κατὰ Κορυφὼ ἐσανέβη κλίμακα , καὶ παρ᾿ ἐκείνου λαβὼν τὰ ἐφόδια καὶ ἡγεμόνων ὁδοῦ εὐπορήσας τὴν ἐς Γάλιτζαν ἐπορεύετο .
Lemmas: ὅτε καί Ἀνδρόνικος πάλιν ἀποδιδράσκω καί παραγίγνομαι εἰς Γάλιτζαν ἐκεῖθεν ἐπαναζεύγνυμι . εἰμί δέ ὁ Γάλιτζα εἷς ὁ παρά ὁ Ῥῶς τοπαρχία , ὅς καί Σκύθης Ὑπερβόρεοι φημί . ὁ δέ τρόπος ὁ φυγή εἰμί οὗτος . πλάσσω ὁ νοσέω καί πρόκοιτος παῖς εἰς ὁ σωματικός ὑπηρεσία εὐμοιρέω ἀλλοεθνής , καί οὗτος καί ὁ πολύς ὁ ἡμέτερος διάλεκτος παραγραμματίζω , ἐπισκήπτω οὗτος , ἐπεί καί μόνος ἀπό πᾶς ὁ πρός ὁ φρουρά ἀνίημι εἴσοδος , ὑφαιρέω λάθρῃ ὁ κλείς ὁ ὁ πύργος πύλη , ὁπότε πρός ἡμερινός ὕπνος ὁ φύλαξ τρέπω δαψιλής χράω ὁ ποτός , καί κῆρ ἐκμάσσω οὗτος εἰς ὁ εὐτύπωτος , ὡς ὁ ἀρχέτυπος εἰμί ὁ ἐκμαγεῖον κατά πᾶς ἐμφερής καί εἰκάζω πρός ἴνδαλμα ἀπαράλλακτος . δράω ὁ ἀνδράποδον ὁ προσστάζω , εἰσάγω Ἀνδρόνικος ὁ ὁ κλεῖθρον ἴχνος . ὁ δέ ὁ παιδαρίσκος ὑποτίθημι ἐμφανίζω οὗτος ὁ οἰκεῖος υἱός ὁ Μανουήλ καί εἶπον ὡς δεῖ ὁ ταχύς τοιοῦτος χαλκεύω , οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά ἐν ὁ ἀμφορεύς ὁ οἶνος , ὅσπερ αὐτός ὁ ὁ ἀγαθός στέγω πόμα , παραβύω ἐκ λίνον νέω καλώδιον καί ἀγαθίς καί κρόκη καί μήρινθος λεπτός . ὡς δέ ἔχω πέρας ὁ βουλεύω , ἀναπτύσσω ὁ κλεῖθρον νύξ , ὁ δεσμωτήριον ἀπράγμων ἀναπετάννυμι · ὁ παῖς ὑπουργέω ὁ ἔργον παρά Ἀνδρόνικος λαμβάνω ὁ ἐνδόσιμος · ὁ Ἀνδρόνικος ἔξειμι ὁ λίνον φέρω ἐν ὁ χείρ . γίγνομαι οὖν αὐτός ὁ κατάντημα ὁ τότε νύξ χόρτος ἀμφιλαφής περί ποῦ ὁ ἄβατος μέρος ὁ ἄναξ φύω καί εἰς ὕψος ἀνατρέχω . καί περί δύο δέ καί τρίτος ἡμέρα ὁ πόα ἐνέρχομαι ὁ διώκτης λανθάνω . ὡς δέ ἅλις ἔχω ὁ διφάω ὁ κατά ὁ ἀρχεῖον ἔρευνα , διατίθημι Ἀνδρόνικος ὁ στάλιξ εἰς κλῖμαξ , καί διά μεσοπύργιο χαλάω ἀκάτιον εἴσειμι ἐκ σύνθημα περί ὁ ἀκτή σαλεύω καί ὁ προβλής , ἕ ὁ Πάραλος τεῖχος ὁ πόλις διαλαμβάνω , ὁ ὁ κῦμα ἀποθραύω ἐμβολή . εἰμί δέ τοὐπίκλην Χρυσοχοόπωλος ὁ ὁ ἁλιάς Ἀνδρόνικος εἰσδέχομαι . ἀλλά οὔπω ἀκριβῶς ἀνάγω ἄρχω , καί συνόχωκα παρά ὁ κατά ὁ βουκολέω πρόφυλαξ , ἕ πᾶς νύξ σκοπεύω καί ὁ ἄναξ οὐ ἐάω ἔχω ἔνιοι ναῦς διαπλωΐζω . ἐκ ἐκεῖνος δέ ὁ ὁ σκοπιά οὗτος ἄρχω , ἐκ ὅστις ὁ Τζιμισχής Ἰωάννης ὁ Φωκᾶς Νικηφόρος νύξ ἐπιτίθημι διά σαργάνη ἀνιμάω . παρά βραχύς γοῦν εἰμί εἄν καί πάλιν Ἀνδρόνικος χείρων δεσμός ἐνέχω καί φυλακή ἢ καί ξίφος ὁ ζῶ αὐτός ὑπεξάγω ὁ πολύς σπένδω πλάνη ὑποτέμνω , νῦν δέ ὁ οἰκεῖος εὐτραπελία ῥύομαι καί τότε ὁ βαθυγνώμων , ἐκ ὁ ἑαυτοῦ ῥιζοτομέω κῆπος ὁ ὁ καιρός προσφυής φάρμακον , ὥσπερ καί Δαυίδ ἐκσῴζω πρότερος ὁ ἐν Γέθ ὁ πρόσωπον ἀλλοίωσις ἐπιψόφησις τε ὁ τύμπανον καί ὁ μανικός ὁ πούς παρενσάλευσις . οἰκέτης γάρ οἰκότριψ ὑποδύω προσωπεῖον χρόνιος δεσμός ἐκδιδράσκω δήω ὁ συλλαμβάνω μή παρεῖδον αὐτός οὐ ὀλίγος πρός ὁ δεσπότης πάσχω πάλαι δεινός καί τότε δέ δίκη εἰσπράσσω ὁ φυγή . καλέω δέ οὗτος ὁ χρυσοχοοπωλος , μεταρρυθμίζω ἅμα πρός ὁ βάρβαρος φωνή ὁ Ἑλληνίς διάλεκτος , καί μηδέ ἐπαΐω ὁ πλεῖστος οὗτος πλάσσω . καί αὐτός δέ ὁ Χρυσοχοόπωλος δῶρον παρακρούω ὁ σκοπός ἰσχύω Ἀνδρόνικος ἐξαιρέω , ὡς δραπέτης ἑαυτοῦ δοῦλος αἰτέω καί λαμβάνω . ἀμελέω καί παρά δόξα Ἀνδρόνικος εἰς ὁ οἰκέω οἶκος παρέρχομαι , ὅς ὁ Βλάγγα ἐπικαλέω , ὁμοῦ τε προσεῖπον ὁ φίλος ὁ εἰσιτήριος ἐποφθεὶς καί προσφθέγγομαι ὁ απόδημος , ὁ πούς ὁ σίδηρος ἀπολύω . καί ὁ μελιβοος καταλαμβάνω καί ὁ ἐκεῖσε ἵππος ἐπιβαίνω , ἕ πρός ἀπόδρασις αὐτός ἑτοιμάζω , ὁ εὐθύς2 ὁ Ἀγχίαλος ἵημι . ἔνθα δή γίγνομαι καί ὁ Πουπάκη ἑαυτοῦ ἐμφανίζω , ὅς πρῶτος , ὡς ἤδη εἴρω ἐγώ , ὁ κατά Κορυφώ εἰσαναβαίνω κλῖμαξ , καί παρά ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ ἐφόδια καί ἡγεμών ὁδός εὐπορέω ὁ εἰς Γάλιτζαν πορεύω .