nicephorus-gregoras.historia-romana 18.7.4
( Δ . ) Ἀξιῶ δ' ἔγωγε , μηδένα τῶν ἐντυγχανόντων πρόχειρον εἰς τὰς καθ' ἡμῶν λοιδορίας ἔχειν τὴν γλῶτταν , εἰ παρ' ὅλην μικροῦ τὴν ἱστορίαν , ὅσα μὲν φύσει τε καὶ προαιρέσει προσῆν ἐγκλήματα τῷ βασιλεῖ , σιγῇ κρύψαντες , ἐπαίνοις τὸ πλεῖον διὰ φιλίαν ἐχαρισάμεθα , καὶ ἅμα διὰ τὸ σύνεργον καὶ συλλήπτορα τῶν τῆς εὐσεβείας ἔχειν ἀγώνων αὐτὸν , βασιλέα τε ὄντα καὶ τὸ πᾶν ἐν τῇ χειρὶ τῆς νίκης καρπούμενον διὰ τὴν ἀρχήν · νῦν δ' ἀνακαλυπτήρια παρὰ πᾶσαν προαίρεσιν θύειν , ὡς εἰπεῖν , ἥκιστα πάντων ὀκνοῦμεν . πρῶτον μὲν γὰρ αἰδοῖ τῶν συνόντων τῇ ἀκροάσει καὶ ἡμῖν ἀγωνιζομένοις , ὑπὲρ τοὺς τετρακοσίους που πάντως ὄντων , ἀνδρῶν εὐγενῶν ἀναμὶξ καὶ τῶν ἄλλως ἐχόντων , καὶ ἅμα βασιλίδων , καὶ ὅσαι συνῄεσαν ἄλλαι τῆς φήμης δημαγωγούσης , γένους καὶ αὐταὶ καθ' ἕτερον λόγον τὰ πρῶτα φέρουσαι , λαλεῖν τὴν ἀλήθειαν εἶναι χρεὼν , μὴ προφανῶς αὐτοὶ ἑαυτοῖς καταγνώσεως οὐ μάλα τοι ἐλαχίστης αἴτιοι καθιστῶμεν καὶ τὰ τῆς ἐκείνων χλεύης ἑκόντες ἐφ' ἑαυτοὺς ἑλκύσωμεν δίκτυα . δεύτερον δὲ κἀπὶ μὲν τῶν ἄλλων ἁπάντων , εἰ φιλίᾳ τις χαρίζεσθαι θέλων , ἔπειτ' ἐνίοτε καὶ ἐνιαχοῦ ψευδόμενος φαίνοιτο , συγχωροίη ἂν οἶμαί τις ἴσως , ὅστις ὁμοίαις ἐμπέπτωκε τύχαις καὶ πείραις · οὗ δὲ θεὸς τὸ κινδυνευόμενον , εἰ ἐγκαλύπτεσθαί τις ὁπώσποτε βούλοιτο , πάντων οἶμαι ταῖς γλώτταις ἠκονημέναις ἐξ αὐτομάτου πρὸς τὰς αὐτοῦ λοιδορίας ἐντυγχάνειν · καὶ ὁ πάντα τἄλλα ἐπιεικέστατος , εἰ μὴ λάλος ἐνταῦθα βούλοιτο γίγνεσθαι καὶ γλώτταις ὅλαις τἀνδρὶ νεμεσᾷν , ἀλλὰ φείδοιτο λοιδορίας ἡστινοσοῦν , θαυμάζοιμ' ἂν αὐτὸς , εἰ μὴ ἐς ἀβύσσους αἰσχύνης καὶ πυθμένας γίνοιτο ὑποβρύχιος , ὅστις ποτὲ ἂν ᾖ , χαλεπὸν ἀεὶ γειτόνημα τὸν τοῦ συνειδότος κτησάμενος πέλεκυν . τοσούτου τοίνυν Ὀλύμπου δεινῶν ἐπισειομένων ἡμῖν , εἰ ψεύδεσθαι βουληθείημεν , ἐνταῦθα μάλα μᾶλλον ἀνάγκη , τἄλλα παρατρέχοντας , καὶ πρὸς θεὸν μόνον ὁρῶντας , λαλεῖν τὴν ἀλήθειαν . ἔπειτ' οὐδὲ παράδοξον ἄλλως , ἐν τοῖς ἄλλοτ' ἄλλως ῥέουσι καὶ φερομένοις πράγμασι , καὶ ἀόριστον ἀνύουσι πλοῦν , τὸν αὐτὸν νῦν μὲν τὸ ἐπιτυχὲς καρποῦσθαι , νῦν δ' ἐν τῷ κλήρῳ τῶν ναυαγούντων ἀπροσδοκήτως ῥιπτεῖσθαι . τούτου δ' οὕτως ἔχοντος , οὐκ ἂν δικαίως αἰτίαν φεροίμεθα , εἰ τῆς ἀληθείας καὶ ἡμεῖς ἐν τῇδε τῇ βίβλῳ τὴν βελτίστην εἰσάγοντες πρόνοιαν τοὺς αὐτοὺς νῦν μὲν τοῖς ἐπαίνοις ἐξαίρομεν , ὅπη μὴ τοὺς ἀκούοντας βλάπτεσθαι περιγίνοιτο · νῦν δὲ τἀναντιώτατα δρῶντες φαινοίμεθα .
Lemmas: ( δ . ) Ἀξιός δέ ἔγωγε , μηδείς ὁ ἐντυγχάνω πρόχειρον εἰς ὁ κατά ἐγώ λοιδορία ἔχω ὁ γλῶσσα , εἰμί παρά ὅλος μικρός ὁ ἱστορία , ὅσος μέν φύσις τε καί προαίρεσις πρόσειμι ἔγκλημα ὁ βασιλεύς , σιγή κρύπτω , ἔπαινος ὁ πλείων διά φίλιος χαρίζομαι , καί ἅμα διά ὁ σύνεργον καί συλλήπτωρ ὁ ὁ εὐσέβεια ἔχω ἀγών αὐτός , βασιλεύς τε εἰμί καί ὁ πᾶς ἐν ὁ χείρ ὁ Νίκη καρπόω διά ὁ ἀρχή · νῦν δέ ἀνακαλυπτήρια παρά πᾶς προαίρεσις θύω , ὡς εἶπον , ἥκιστος πᾶς ὀκνέω . πρῶτος μέν γάρ αἰδώς ὁ σύνειμι ὁ ἀκροάομαι καί ἐγώ ἀγωνίζομαι , ὑπέρ ὁ τετρακόσιοι ποῦ πάντως εἰμί , ἀνήρ εὐγενής ἀναμίξ καί ὁ ἄλλως ἔχω , καί ἅμα βασιλίς , καί ὅσος σύνειμι2 ἄλλος ὁ φήμη δημαγωγέω , γένος καί αὐτός κατά ἕτερος λόγος ὁ πρῶτος φέρω , λαλέω ὁ ἀλήθεια εἰμί χρεὼν , μή προφανῶς αὐτός ἑαυτοῦ κατάγνωσις οὖον μάλα ὅς μικρός αἴτιος καθίστημι καί ὁ ὁ ἐκεῖνος χλεύη ἑκών ἐπί ἑαυτοῦ ἕλκω δίκτυον . δύο δέ ἐπί μέν ὁ ἄλλος ἅπας , εἰμί φίλιος τις χαρίζομαι ἐθέλω , ἔπειτα ἐνίοτε καί ἐνιαχοῦ ψεύδω φαίνω , συγχωρέω εἄν οἴομαι τις ἴσως , ὅστις ὅμοιος ἐμπίπτω Τύχη καί πείρω · ὅς δέ θεός ὁ κινδυνεύω , εἰμί ἐγκαλύπτω τις ὁπώσποτε βούλομαι , πᾶς οἴομαι ὁ γλῶσσα ἀκονάω ἐκ αὐτόματος πρός ὁ αὐτός λοιδορία ἐντυγχάνω · καί ὁ πᾶς ἄλλος ἐπιεικής , εἰμί μή λάλος ἐνταῦθα βούλομαι γίγνομαι καί γλῶσσα ὅλος ἀνήρ νεμεσάω , ἀλλά φείδομαι λοιδορία ὅστις , θαυμάζω εἄν αὐτός , εἰμί μή εἰς ἄβυσσος αἰσχύνη καί πυθμήν γίγνομαι ὑποβρύχιος , ὅστις ποτέ εἄν εἰμί , χαλεπός ἀεί γειτόνημα ὁ ὁ σύνοιδα κτάομαι πέλεκυς . τοσοῦτος τοίνυν Ὄλυμπος δεινός ἐπισείω ἐγώ , εἰμί ψεύδω βούλομαι , ἐνταῦθα μάλα μᾶλλον ἀνάγκη , ἄλλος παρατρέχω , καί πρός θεός μόνος ὁράω , λαλέω ὁ ἀλήθεια . ἔπειτα οὐδέ παράδοξος ἄλλως , ἐν ὁ ἄλλοτε ἄλλως ῥέω καί φέρω πρᾶγμα , καί ἀόριστος ἀνύω πλόος , ὁ αὐτός νῦν μέν ὁ ἐπιτυχής καρπόω , νῦν δέ ἐν ὁ κλῆρος ὁ ναυαγέω ἀπροσδόκητος ῥίπτω . οὗτος δέ οὕτως ἔχω , οὐ εἄν δικαίως αἴτιος φέρω , εἰμί ὁ ἀλήθεια καί ἐγώ ἐν ὅδε ὁ Βίβλος ὁ ἀγαθός εἰσάγω πρόνοια ὁ αὐτός νῦν μέν ὁ ἔπαινος ἐξαίρω , ὅπῃ μή ὁ ἀκούω βλάπτω περιγίγνομαι · νῦν δέ ἐναντίος δράω φαίνω .