nicephorus-gregoras.historia-romana 8.7.2
( Β . ) Κατ' ἰδίαν οὖν αὐτῷ προσελθὼν καὶ ἀκίβδηλον τὸν ἐμὸν ὑποδείξας τρόπον αὐτῷ μὴ κατὰ τοὺς πολλοὺς ἠξίουν ἡγεῖσθαι κἀμέ . πόῤῥω γὰρ τὰ Φρυγῶν καὶ Περσῶν ἔφασκον εἶναι ὁρίσματα . ἔπειτα καὶ γλώττῃ μειλιχίῳ πειθοῦς τινος ἕνεκα χρώμενος τάδε πρὸς αὐτὸν διεξῆλθον . « εἰ μὲν ἐπίσης ἅπαντα τὰ βίου τερπνὰ διανέμειν εἶχεν ἡ φύσις , ἀνέραστος ἂν ἦν δήπου γε καὶ ἀταλαίπωρος ἡ τούτων ζήτησις καὶ ῥᾷστα δὴ τοὐντεῦθεν τῆς φιλαλληλίας ὑποτέμνεσθαι ξυνέβαινε τοὺς λόγους . νῦν δ' ἐπειδὴ ἔδει ἀνακεκρᾶσθαι τοῖς λυπηροῖς τὰ ἡδέα καὶ τρίτον πίθον οὔ φασιν Ἑλλήνων παῖδες ἐν Διὸς εἶναι κακῶν ἀμιγῆ , λυπεῖ μὲν τῷ ἐνδεεῖ , τέρπει δ' αὖ ἐν προθύροις οἰκίζουσα τὴν ἐλπίδα τῆς εὐπορίας καὶ διδοῦσα παλάμην ἀντίπαλον τῇ πλεονεξίᾳ τοῦ ἐνδεοῦς · καὶ ζητεῖ μὲν οὗτος , δίδωσι δ' ἐκεῖνος · καὶ τοὐναντίον αὖθις καὶ διὰ παντὸς ἑκάτερον · καὶ νόμος τοῦτο γίνεται φιλίας καὶ δεσμὸς ἀλλήλοις ἄφυκτα ἰσχύων . καὶ τοῦτ' εἶναι γένοιτ' ἂν οἶμαι φάναι παντὶ , ὃ γῇ μὲν πλωτὴν ἐργάζεται θάλατταν καὶ ταύτην αὖθις ἐκείνῃ βάσιμον . καὶ Τάναϊς μὲν δι' αὐτό γέ τοι τοῦτο δρόμον ποιούμενος ὑπερόριον ἐπιῤῥεῖ τῇ Ἑλλάδι καὶ Ἴστρος ἐπ' Αἴγυπτον ἔρχεται καὶ Μαιώτιδι Νεῖλος κοινοῦται τὸ ῥεῦμα . εἰ δέ τις φειδοῖ χρώμενος μὴ διαδόσιμα βούλοιτο γίγνεσθαι τὰ καλὰ , μὴ καὶ λάθῃ νόμον οὗτος διὰ πάσης γράφων γῆς κακίας ἀρχηγέτην καὶ ἐς νυκτὸς ἵν' εἴπω βάραθρα καὶ σκοτεινοὺς ὀλίσθους ὅλῃ ῥύμῃ ξυνωθῶν τοὺς τῆς ἐπιμιξίας λόγους καὶ περιφανῶς ἀδικῶν , δι' οὓς ἐκείνῳ τοῦτ' ἐχαρίσατο τἀγαθὸν ὁ τῆς φύσεως δημιουργός . εὔδηλον γὰρ δήπου τοῖς ὅλοις , μηδὲν μηδενὶ παρὰ τῆς προνοίας ἀγαθὸν παραγίγνεσθαι δι' ἕνα γέ τινα τὸν εἰληφότα · ὡς ἄρα οὐδ' ἡλίῳ τὸ φῶς , ἵν' αὐτὸς ἀπολαύοι μόνος . εἰ δ' ἀθάνατα ἔμελλε βιώσεσθαι τὰ πράγματα κἀπὶ τῆς αὐτῆς ἑστήξειν κρηπῖδος ἀεὶ , εἶχεν ἄν τις ἴσως οἵαις δή τισιν αἰτίαις τῆς ἀρετῆς παρακρούεσθαι τὴν διάδοσιν . ἀλλὰ νῦν ἐστι τῶν ἀμηχάνων πάντη τουτί . ταύτῃ τοι καὶ ἀθανασίαν ἀντιτεχνώμενοί τινες καὶ κλέος ἀπέραντόν σφισιν αὐτοῖς προμνώμενοι πᾶν ὅ,τι κλέους * ὁστιοῦν ἀρχὴν εἰδείη γίγνεσθαι , πρὸς τοῦτ' αὐθαίρετος παρείη . καὶ Πυθαγόρας μὲν αὐτίκα τοῖς ἐν Αἰγύπτῳ σοφοῖς ξυμβαλὼν καὶ ξυνοργιάσας Ἑλληνικῶν ἐπεθύμησεν ἐγκωμίων · κἀκεῖσε δὴ κωμάζει διαπόντιος ἐραστὴς καὶ τὴν ἀρετὴν διὰ πάσης δημοσιεύσας Ἑλλάδος μεστὸν ἑαυτοῦ τὸν ἐφεξῆς ἔλιπεν αἰῶνα . ἤδη δέ τις καὶ πρὸς τὴν ἐν Πυθοῖ δάφνην καὶ πρὸς τὸν ἐν Ὀλυμπίᾳ κότινον ἐξ Ἀσίας ὁρμᾶται . ᾔδει γὰρ ὡς ἔνεστι τῷ μαραινομένῳ τῷδε θαλλῷ κλέος ἀμάραντον · καὶ τοῦτο μᾶλλον ἀναζωπυρεῖ τὴν μετὰ ταῦτα μνήμην , ἢ πάντες οἱ τῆς Ἀσίας λειμῶνες καὶ αἱ κρῆναι καὶ ἡ παντοδαπὴ τῶν ἐκεῖ φυομένων βαφή . τούτοις δὴ οὖν καὶ πλείστοις ἄλλοις διὰ ποικίλης ἐλθοῦσι παραπλησίαν τῷ ἐφεξῆς παραθέσθαι βίῳ τὴν μνήμην ἐξεγένετο . νῦν δ' ἵνα μὴ διατρίβω , τῶν μὲν ἄλλων τὴν φύσιν καθάπαξ εἰπεῖν ὁ τὰ καθ' ἡμᾶς ἐξελίττων αἰὼν ἄκαρπον διαφεύγει διαλιμπάνων ἔρημόν τε σοφίας καὶ οὐ πολλοῦ δέω λέγειν μηλόβοτον · οἵαν δὴ καὶ τὴν τῶν Θηβαίων Ἀλέξανδρον πάλαι πεποιηκέναι φασίν · ὡς ἐξεῖναι γίγνεσθαι τὰ καθ' ἡμᾶς ὑπόθεσιν διαρκῆ τοῖς ἐν σκηνῇ τραγῳδοῦσι . μόνον δ' ἐξ ἁπάντων σὲ κρατίστην εἰκόνα φύσεως ἐξαπέφηνε κράτιστα ἡρμοσμένην , οἷα δὴ καὶ σελήνην ἐν ἀστράσι καὶ ζώπυρον ἐν κρυμῷ καὶ χειμῶνι . καὶ οὐχ οὕτω τὰ καθ' ἡμᾶς νεῲ καὶ τείχη δύναιντ' ἂν καὶ ἄλση καὶ στοαὶ κοσμεῖν , ἢ σὺ καὶ ὁ τῆς σῆς ἀρετῆς κόσμος . καὶ μέγα μέν τ' ἂν ὄφελος εἶναί σε τοῖς κοινοῖς ὁμολογοίημεν ἅπαντες , ἅτε τῷ μεγάλῳ βασιλεῖ συναιρόμενον , ὅσα καὶ κυβερνήταις οἱ τὸν πόλον καὶ τὴν Ἑλίκην διασκοπούμενοι . ἀλλὰ τί τις ἂν φαίη ; ἦν καὶ Φειδίας ἐν Ἕλλησι μέγας ἔκ τε τῆς μελίττης , ἔκ τε τοῦ τέττιγος · ἀλλ' οὐχ οἷος ἐκ τοῦ Ὀλυμπιάσι Διός . ἔτι τοίνυν καὶ τοὐντεῦθεν κλέος θᾶττον ἢ τὰ ἐν ἀγρῷ φυόμενα διαῤῥεῖ αὐτῇ μνήμῃ καὶ αὐτῷ σώματι . εἰ δέ γε τῶν ἐν τῇ ψυχῇ τῆς σοφίας θησαυρῶν μεταδοίης , οὐκέτι σοι μετὰ λήθης τοὔνομα κείσεται , καθάπερ οἳ χωλὴν τοῦ βίου ζωὴν ἐβάδισαν , ὅ φησι Πλάτων · κήρυξ δ' ἐς τὰ μάλισθ' ἑαυτοῦ σχεδὸν ἐπὶ μέσης ἑστήξει τῆς οἰκουμένης καὶ τῷ μακρῷ χρόνῳ μετὰ φαρμακευούσης ἐμπομπεύσει τῆς ἡδονῆς · καὶ μὴ ὅτι γε μνήμης ἀξιώσεται τῆς διὰ γῆς πλανωμένης καὶ προσκαίροις ἀκοαῖς τὸ ἴχνος ἐρειδούσης , ἀλλὰ κἀκείνης γέ τοι , ἣ καὶ αὐτὸν ἄνθρωπον παραθεῖ καὶ τὸ παράπαν ἀκήρατος ἀεὶ διαγίγνεται . ἄγε δὴ οὖν ἄγε , τῶν ὑφ' ἡλίῳ σοφώτατε · μετάδος τοῦ σοῦ κόσμου τῇ θρεψαμένῃ , καθάπερ Λυκοῦργοι καὶ Σόλωνες · τίμησον τὸ διαβόητον ἄστυ τουτὶ , καθάπερ τὴν Ἀθηναίων πάλαι Σωκράτεις καὶ Πλάτωνες . ἄνοιξον ἡμῶν τὸ τοῦ νοῦ βλέφαρον · δεῖξον ἐναργέστερον τίς ὁ τοῦ παντὸς ἁρμοστὴς καὶ ποία ποθ' ἡ τούτων παναρμόνιος σύνταξις · δίδαξον πῆ τὰς αἰτίας θετέον τοῦ τοσούτου δοθέντος ἀγαθοῦ · τῇ τῶν ἄστρων ἀνάγκῃ , κατὰ τοὺς θύραθεν λόγους , ἢ τῷ τοῦ παντὸς αἰτίῳ . ἐκ πολλοῦ γὰρ ὡς τὰ πολλὰ διαπορουμένῳ οὐδεὶς οὐδέπω μοι νοῦς ἀπηντήκει τῆς ἐμῆς ἀποχειροτονῶν ψυχῆς τἀμφιβαλλόμενον . ὥστ' εἰ μὴ δι' ἄλλο τι , διὰ γοῦν ἕν γέ τοι τοῦτο δίδαξον . ποῦ δ' οὐκ ἂν ἐλαύνοι σχετλιότητος , οὐρανοὺς μὲν διηγεῖσθαι δόξαν θεοῦ περιηχοῦντας πᾶσαν γῆν , ἡμᾶς δὲ κωφεύειν οὐκ ἐπαΐοντας ἅττα φασὶν , ἀλλ' ἄστροις τὸ θρυλλούμενον τεκμαίρεσθαι τὴν τούτων ἐπιστήμην ; ἔπειτα καὶ τοῦ παντὸς ἂν πάντως ἐλλείποι μὴ ἀδικίας ἔσχατα εἶναι τουτὶ , εἰ μήτε κατὰ Πυθαγόραν ἐς Ἀττικὴν ἀπ' Αἰγύπτου διαβαίνειν δέον , μήθ' ὁμοίως Πλάτωνι πολλάκις διαπλεῖν τὸν Ἰόνιον κἀκ τῆς Ἀττικῆς ἐς Σικελίαν καὶ τυράννους ἰέναι κἀκεῖθεν αὖθις ἐς Ἀκαδημίας καὶ περιπάτους ἐπανιέναι , ἵν' οὕτω γ' ἐξείη διαχεῖν ἐν κοινῷ τὴν ἀρετὴν , ἀλλ' ἀντὶ Λυκείου καὶ Στοᾶς τῇ συνήθει χρώμενον ἑστίᾳ κόσμῳ παντὶ παραπέμπειν τὴν ἀρετὴν , ἔπειθ' ἕν γέ τι τῶν ἁπάντων προτιμῴης ἕτερον καὶ ῥᾳστώνῃ διδῷς σου τὴν τοῦ παντὸς ἀξίαν γλῶτταν . ὁρᾷν δὲ δήπου χρεὼν καὶ ὅση τοῖς πράγμασιν ἀπιστία τε καὶ πλημμέλεια περικέχυται καὶ ὅπως αἱ τῆς τύχης ἐπιβουλαὶ μένειν οὐδὲν τῶν πάντων ἐῶσιν ἐφ' ἑνός · ἀλλ' ἄνθρωποι μὲν , οἱ μὲν ἐν μεσημβρίᾳ φωτὸς , σκότους καὶ λήθης ὑπίασι μυχούς · οἱ δ' ἐξ ὕπνου καὶ νυκτὸς εἰς ὕπνους καὶ νύκτας διηνεκεῖς μεταβαίνουσι , πάσας φροντίδας κατόπιν διαλιμπάνοντες . ἡ δὲ σοφία καὶ αὐτὴ πολλαῖς ταῖς ἀποικίαις ἐχρήσατο . Αἴγυπτος μὲν γὰρ αὐτῆς , φασὶν , ἡ πρὶν ἑστία . εἶτα πρὸς Πέρσας καὶ Χαλδαίους διέβη . εἶτα παρ' Ἀθηναίοις κατέλυσε · κἀκεῖθεν τὸ τελευταῖον ἀπέπτη καὶ οἱονεί τις ὄρνις τῆς καλιᾶς ὑφ' ὁτουοῦν ἐξωσθεῖσα περίεισιν ἄρτι διὰ μακροῦ πλανωμένη . κινδυνεύει δ' οὖν τέως ἢ παρ' ἡμῖν ἐνταυθοῖ τοῦ λοιποῦ μεῖναι στᾶσαν τῆς πλάνης , εἴ σοί γε εἴη δεδογμένον , ἢ τελέως οἴχεσθαι δραμοῦσαν δι' αἰθέρος · καὶ μή μοι ἀχθεσθείης ἐπὶ τοιαῦτά σε παροξύνοντι . λέγειν γὰρ ἐξάγομαι καὶ τοῦ εἰκότος πόῤῥω τὴν τοῦ χρόνου δεδιὼς πεττείαν , μὴ ὥσπερ ἐξ ἀφανοῦς τε καὶ λόχου δραμὼν τοσοῦτον καλὸν οἴχηται ἀποκρύψας . εἰ γὰρ καὶ τοῦτ' εἰπεῖν χρὴ , οὐχ ἡμῖν αὐτοῖς ἡμῶν αὐτῶν τοσοῦτον μέλει , ὅσον καὶ τῆς σῆς εἰς τοὔμπροσθεν εὐκλείας · ὥστε καὶ εἴπερ ἐξῆν εὐξαμένῳ τυχεῖν ὧν ἂν εἴη ἐθέλοντι , ἥδιστ' ἂν δι' αἰῶνός σε ζῇν ηὐξάμην , ἵν' εἴη ἡμῖν ἥδεσθαι διὰ παντὸς ἐπὶ σοὶ , καθάπερ ἐπὶ μάλ' εὐτυχεῖ θησαυρῷ . ἀλλὰ γὰρ σὸν ἂν εἴη τοὐντεῦθεν δεικνύειν , εἰ μὴ παρὰ θύραν ἥκουσιν ἡμῶν αἱ παρακλήσεις . »
Lemmas: ( Β . ) κατά ἴδιος οὖν αὐτός προσέρχομαι καί ἀκίβδηλος ὁ ἐμός ὑποδείκνυμι τρόπος αὐτός μή κατά ὁ πολύς ἀξιόω ἡγέομαι ἐγώ . πόρρω γάρ ὁ Φρύξ καί Πέρσης φάσκω εἰμί ὅρισμα . ἔπειτα καί γλῶσσα Μειλίχιος πειθώ τις ἕνεκα χράω ὅδε πρός αὐτός διεξέρχομαι . « εἰμί μέν ἐπίσης ἅπας ὁ βίος τερπνός διανέμω ἔχω ὁ φύσις , ἀνέραστος εἄν εἰμί δήπου γε καί ἀταλαίπωρος ὁ οὗτος ζήτησις καί ῥᾳδίως δή τοὐντεῦθεν ὁ φιλαλληλία ὑποτέμνω συμβαίνω ὁ λόγος . νῦν δέ ἐπεί ἐσθίω ἀνακράζω ὁ λυπηρός ὁ ἡδύς καί τρίτος πείθω οὖον φημί Ἕλλην παῖς ἐν Ζεύς εἰμί κακός ἀμιγής , λυπέω μέν ὁ ἐνδεής , τέρπω δέ αὖος ἐν πρόθυρον οἰκίζω ὁ ἐλπίς ὁ εὐπορία καί δίδωμι παλάμη ἀντίπαλος ὁ πλεονεξία ὁ ἐνδεής · καί ζητέω μέν οὗτος , δίδωμι δέ ἐκεῖνος · καί ἐναντίος αὖθις καί διά πᾶς ἑκάτερος · καί νόμος οὗτος γίγνομαι φίλιος καί δεσμός ἀλλήλων ἄφυκτος ἰσχύω . καί οὗτος εἰμί γίγνομαι εἄν οἴομαι φαίνω πᾶς , ὅς γῆ μέν πλωτός ἐργάζομαι θάλασσα καί οὗτος αὖθις ἐκεῖνος βάσιμος . καί Τάναϊς μέν διά αὐτός γε ὅς οὗτος δρόμος ποιέω ὑπερόριος ἐπιρρέω ὁ Ἑλλάς καί Ἴστρος ἐπί Αἴγυπτος ἔρχομαι καί Μαιῶτις Νεῖλος κοινόω ὁ ῥεῦμα . εἰμί δέ τις φειδώ χράω μή διαδόσιμος βούλομαι γίγνομαι ὁ καλός , μή καί λανθάνω νόμος οὗτος διά πᾶς γράφω γῆ κακία ἀρχηγέτης καί εἰς νύξ ἵνα εἶπον βάραθρον καί σκοτεινός ὄλισθος ὅλος ῥύμη συνωθέω ὁ ὁ ἐπιμιξία λόγος καί περιφανής ἀδικέω , διά ὅς ἐκεῖνος οὗτος χαρίζομαι ἀγαθός ὁ ὁ φύσις δημιουργός . εὔδηλος γάρ δήπου ὁ ὅλος , μηδείς μηδείς παρά ὁ πρόνοια ἀγαθός παραγίγνομαι διά εἷς γε τις ὁ λαμβάνω · ὡς ἄρα οὐδέ ἥλιος ὁ φάος , ἵνα αὐτός ἀπολαύω μόνος . εἰμί δέ ἀθάνατος μέλλω βιόω ὁ πρᾶγμα ἐπί ὁ αὐτός ἵστημι κρηπίς ἀεί , ἔχω ἄν τις ἴσως οἷος δή τις αἴτιος ὁ ἀρετή παρακρούω ὁ διάδοσις . ἀλλά νῦν εἰμί ὁ ἀμήχανος πάντῃ οὗτος . οὗτος ὅς καί ἀθανασία ἀντιτεχνάομαι τις καί κλέος ἀπέραντος σφεῖς αὐτός προμνάομαι πᾶς ὅστις κλέος * ὅστις ἀρχή οἶδα γίγνομαι , πρός οὗτος αὐθαίρετος πείρω . καί Πυθαγόρας μέν αὐτίκα ὁ ἐν Αἴγυπτος σοφός συμβάλλω καί συνοργιάζω Ἑλληνικός ἐπιθυμέω ἐγκώμιον · κἀκεῖσε δή κωμάζω διαπόντιος ἐραστής καί ὁ ἀρετή διά πᾶς δημοσιεύω Ἑλλάς μεστός ἑαυτοῦ ὁ ἐφεξῆς λείπω αἰών . ἤδη δέ τις καί πρός ὁ ἐν Πυθώ δάφνη καί πρός ὁ ἐν Ὀλυμπία κότινος ἐκ Ἀσία ὁρμάω . οἶδα γάρ ὡς ἔνειμι ὁ μαραίνω ὅδε θαλλός κλέος ἀμάραντος · καί οὗτος μᾶλλον ἀναζωπυρέω ὁ μετά οὗτος μνήμη , ἢ πᾶς ὁ ὁ Ἀσία λειμών καί ὁ κρήνη καί ὁ παντοδαπός ὁ ἐκεῖ φύω βαφή . οὗτος δή οὖν καί πλεῖστος ἄλλος διά ποικίλος ἔρχομαι παραπλήσιος ὁ ἐφεξῆς παρατίθημι βίος ὁ μνήμη ἐκγίγνομαι . νῦν δέ ἵνα μή διατρίβω , ὁ μέν ἄλλος ὁ φύσις καθάπαξ εἶπον ὁ ὁ κατά ἐγώ ἐξελίσσω αἰών ἄκαρπος διαφεύγω διαλιμπάνω ἐρῆμος τε σοφία καί οὖον πολύς δήω λέγω μηλόβοτος · οἷος δή καί ὁ ὁ Θηβαῖος Ἀλέξανδρος πάλαι ποιέω φημί · ὡς ἔξεστι γίγνομαι ὁ κατά ἐγώ ὑπόθεσις διαρκής ὁ ἐν σκηνή τραγῳδέω . μόνος δέ ἐκ ἅπας σύ ἀγαθός εἰκών φύσις ἐξαποφαίνω ἀγαθός ἁρμόζω , οἷος δή καί σελήνη ἐν ἀστήρ καί Ζώπυρος ἐν κρυμός καί χειμών . καί οὐ οὗτος ὁ κατά ἐγώ ναός καί τεῖχος δύναμαι εἄν καί ἄλσος καί στοά κοσμέω , ἢ σύ καί ὁ ὁ σός ἀρετή κόσμος . καί μέγας μέν τε εἄν ὄφελος εἰμί σύ ὁ κοινός ὁμολογέω ἅπας , ἅτε ὁ μέγας βασιλεύς συναίρω , ὅσος καί κυβερνήτης ὁ ὁ πόλος καί ὁ Ἑλίκη διασκοπέω . ἀλλά τίς τις εἄν φημί ; εἰμί καί Φειδίας ἐν Ἕλλην μέγας ἐκ τε ὁ μέλισσα , ἐκ τε ὁ τέττιξ · ἀλλά οὐ οἷος ἐκ ὁ Ὀλυμπιάς Ζεύς . ἔτι τοίνυν καί τοὐντεῦθεν κλέος ταχύς ἢ ὁ ἐν ἀγρός φύω διαρρέω αὐτός μνήμη καί αὐτός σῶμα . εἰμί δέ γε ὁ ἐν ὁ Ψυχή ὁ σοφία θησαυρός μεταδίδωμι , οὐκέτι σύ μετά λήθη ὄνομα κεῖμαι , καθάπερ ἕ χωλός ὁ βίος ζωή βαδίζω , ὅς φημί Πλάτων · κῆρυξ δέ εἰς ὁ μάλιστα ἑαυτοῦ σχεδόν ἐπί μέσος ἵστημι ὁ οἰκέω καί ὁ μακρός χρόνος μετά φαρμακεύω ἐμπομπεύω ὁ ἡδονή · καί μή ὅτι γε μνήμη ἀξιόω ὁ διά γῆ πλανάω καί πρόσκαιρος ἀκοή ὁ ἴχνος ἐρείδω , ἀλλά κά̓κες γε ὅς , ὅς καί αὐτός ἄνθρωπος παραθέω καί ὁ παράπαν ἀκήρατος ἀεί διαγίγνομαι . ἄγω δή οὖν ἄγω , ὁ ὑπό ἥλιος σοφός · μεταδίδωμι ὁ σύ κόσμος ὁ τρέφω , καθάπερ Λυκοῦργος καί Σόλων · τιμάω ὁ διαβόητος Ἄστυ οὗτος , καθάπερ ὁ Ἀθηναῖος πάλαι Σωκράτεις καί Πλάτων . ἀνοίγω ἐγώ ὁ ὁ νόος βλέφαρον · δείκνυμι ἐναργής τίς ὁ ὁ πᾶς ἁρμοστής καί ποῖος πρός ὁ οὗτος παναρμόνιος σύνταξις · διδάσκω πῇ ὁ αἴτιος θετέος ὁ τοσοῦτος δίδωμι ἀγαθός · ὁ ὁ ἄστρον ἀνάγκη , κατά ὁ θύραθεν λόγος , ἢ ὁ ὁ πᾶς αἴτιος . ἐκ πολύς γάρ ὡς ὁ πολύς διαπορέω οὐδείς οὐδέπω ἐγώ νόος ἀπαντάω ὁ ἐμός ἀποχειροτονέω Ψυχή ἀμφιβάλλω . ὥστε εἰμί μή διά ἄλλος τίς , διά γοῦν εἷς γε ὅς οὗτος διδάσκω . ποῦ δέ οὐ εἄν ἐλαύνω σχετλιότης , οὐρανός μέν διηγέομαι δόξα θεός περιηχέω πᾶς γῆ , ἐγώ δέ κωφεύω οὐ ἐπαίω ὅστις φημί , ἀλλά ἄστρον ὁ θρυλέω τεκμαίρομαι ὁ οὗτος ἐπιστήμη ; ἔπειτα καί ὁ πᾶς εἄν πάντως ἐλλείπω μή ἀδικία ἔσχατος εἰμί οὗτος , εἰμί μήτε κατά Πυθαγόρας εἰς Ἀττική ἀπό Αἴγυπτος διαβαίνω δήω , μήτε ὁμοίως Πλάτων πολλάκις διαπλέω ὁ Ἰόνιος ἐκ ὁ Ἀττικός εἰς Σικελία καί τύραννος εἶμι ἐκεῖθεν αὖθις εἰς Ἀκαδημία καί περίπατος ἐπανίημι , ἵνα οὗτος γε ἔξεστι διαχέω ἐν κοινός ὁ ἀρετή , ἀλλά ἀντί Λύκειον καί Στοά ὁ συνήθης χράω ἑστία κόσμος πᾶς παραπέμπω ὁ ἀρετή , ἔπειτα εἷς γε τίς ὁ ἅπας προτιμάω ἕτερος καί ῥᾳστώνη δίδωμι σύ ὁ ὁ πᾶς ἄξιος γλῶσσα . ὁράω δέ δήπου χρεὼν καί ὅσος ὁ πρᾶγμα ἀπιστία τε καί πλημμέλεια περιχέω καί ὅπως ὁ ὁ τυγχάνω ἐπιβουλή μένω οὐδείς ὁ πᾶς ἐάω ἐπί εἷς · ἀλλά ἄνθρωπος μέν , ὁ μέν ἐν μεσημβρία φάος , σκότος καί λήθη ὕπειμι μυχός · ὁ δέ ἐκ ὕπνος καί νύξ εἰς ὕπνος καί νύξ διηνεκής μεταβαίνω , πᾶς φροντίς κατόπιν διαλιμπάνω . ὁ δέ σοφία καί αὐτός πολύς ὁ ἀποικία χράω . Αἴγυπτος μέν γάρ αὐτός , φημί , ὁ πρίν ἑστία . εἶτα πρός Πέρσης καί Χαλδαῖος διαβαίνω . εἶτα παρά Ἀθηναῖος καταλύω · ἐκεῖθεν ὁ τελευταῖος ἀποπέτομαι καί οἱονεί τις ὄρνις ὁ καλιά ὑπό ὅστις ἐξωθέω περίειμι ἄρτι διά μακρός πλανάω . κινδυνεύω δέ οὖν τέως ἢ παρά ἐγώ ἐνταυθοῖ ὁ λοιπός μένω ἵστημι ὁ πλάνης , εἰμί σύ γε εἰμί δοκέω , ἢ τέλειος οἴχομαι τρέχω διά αἰθήρ · καί μή ἐγώ ἄχθομαι ἐπί τοιοῦτος σύ παροξύνω . λέγω γάρ ἐξάγω καί ὁ εἰκός πόρρω ὁ ὁ χρόνος δείδω πεσσεία , μή ὥσπερ ἐκ ἀφανής τε καί λόχος τρέχω τοσοῦτος καλός οἴχομαι ἀποκρύπτω . εἰμί γάρ καί οὗτος εἶπον χρή , οὐ ἐγώ αὐτός ἐγώ αὐτός τοσοῦτος μέλος , ὅσος καί ὁ σός εἰς τοὔμπροσθεν εὔκλεια · ὥστε καί εἴπερ ἔξεστι εὔχομαι τυγχάνω ὅς εἄν εἰμί ἐθέλω , ἡδύς εἄν διά αἰών σύ ζάω εὔχομαι , ἵνα εἰμί ἐγώ ἥδομαι διά πᾶς ἐπί σύ , καθάπερ ἐπί μάλα εὐτυχέω θησαυρός . ἀλλά γάρ σός εἄν εἰμί τοὐντεῦθεν δείκνυμι , εἰμί μή παρά θύρα ἥκω ἐγώ ὁ παράκλησις . »