nicephorus-gregoras.historia-romana 22.4.11
( ΙΑ . ) Πρὸς δὲ ταῦτα παρελθὼν ἔγωγε , « ὡς ἡδὺς εἶ , ὦ λῷστε , » ἔφασκον , « καὶ νῦν μᾶλλον εἴπερ ποτὲ , καὶ σὺ μᾶλλον εἴπερ τις ἁπάντων , ἔμοιγε τήμερον καὶ πολλῷ μᾶλλον ἡδίων , ἢ εἴ μοι τὰ Λυδῶν καὶ Μήδων παρεῖχες χρήματα . πάρεργον γὰρ ὂν τὸ συμπεπτωκὸς , ὅμως , εἰ μή τῳ δὴ τῶν πάντων ἄλλῳ , καὶ τοῦτο δὲ τῶν πάνυ τοι καλλίστων ἔμοιγε δοκεῖ . χρόνιον γάρ μοι λέλυκας ζήτημα , βέλτιστε , λίαν ἀπονητί · καὶ τὸ τοῦ πράγματος χαρίεν , ὅτι καὶ μάλα ἄκων μάλα ἑκόντι · καὶ συμβέβηκεν ἀμφοῖν , σὲ μὲν εὐεργέτην ἄκοντα γίνεσθαι , καθ' οὗ τὰ ὅπλα ἐξῆγες · ἐμὲ δ' εὖ πάσχειν ὑπ' ἀνδρῶν πολεμίων , ὧν οὐκ ἄν ποτε προσεδόκησα · ἐμοὶ γὰρ ἔργον ἦν ἔν γε τῷ παρόντι , τά τ' ἄλλα δεῖξαι βεβλασφημηκότας ἔτι καὶ ἅμα παντάπασιν ἀρνουμένους τὴν ἔνσαρκον τοῦ θεοῦ λόγου οἰκονομίαν , ὃ τῶν αἱρέσεων καὶ βλασφημιῶν κορωνὶς ἐπεφύκει . πάντας γὰρ ἐν ταὐτῷ συλλαβὸν προφήτας , ἀποστόλους , μάρτυρας , διδασκάλους , ὁμοῦ ταῖς ἁγίαις συνόδοις ἁπάσαις , περιφανῶς ἐξηπατημένους δείκνυσι τουτί . σὺ δ' οὐκ οἶδ' εἴτ' ἐπίτηδες , ἑτέρου χάριν ὅτου δὴ , εἴτ' ἐκ τοῦ παρήκοντος , οἷα δὴ τὸ αὐτόματον πάμπολλα φέρει μετὰ μυστηρίων τε καὶ λόγων ὑπὲρ λόγον , ὅμως εὐπρεπεστέραν πολλῷ μοι τὴν ἀνθολκὴν ἐπεπράχεις αὐτὸς , ἢ κατὰ πᾶσαν ἀγωγὴν καὶ κατεσπουδασμένην πρόνοιαν ἐμήν . ἃ γὰρ προὔργου παντὸς ἐποιούμην πάλαι πολύν τινα χρόνον ἐπ' αὐτοφώρῳ κατασχεῖν ἐκεῖνον ὁμολογοῦντα δημοσίαις γλώτταις , ἃ λαθραίαις φήμαις ἄλλοτ' ἄλλοτ' ἄλλως καταγγέλλων ἁλίσκεται πανταχῆ , λέγω δὴ τὸ λέγειν αὐτὸν , ὡς πάντες εἰς τὴν αὐτοῦ συμμαχίαν ποταμηδὸν ἀπαντῶσι σοφοὶ , ὅσοι τε τῶν ἡμετέρων καὶ ὅσοι τῶν ἔξωθεν , ταῦτα φέρων προὔθηκας ἡμῖν παῤῥησίᾳ τήμερον , προσδοκίας ἁπάσης ὑπερβαλόμενος · τοῦτο δὲ τὸ τῆς παροιμίας · κατὰ σαυτοῦ Βελλεροφόντης . » Τρία γὰρ ἦν , οἷς μάλιστα κεχρημένος ἁπάντων αὐτὸς παρακρούεται τοὺς πολλοὺς ἀεί . ἓν μὲν , ὅτι καταφυγὴν ἀεὶ τὸ Θαβώριον ὄρος ποιεῖται , τὴν ἐκεῖθεν θαυματουργηθεῖσαν ἔλλαμψίν τε καὶ θείαν χάριν καπηλεύων καὶ διαβάλλων ἀεὶ , καὶ τοῖς ἀνδροφόνοις ποιῶν παραπλήσια , οἵ γε λόχμας ὑποδυόμενοι τοῖς τῶν παριόντων ἀπερισκέπτως τρυφῶσιν αἵμασιν · ἢ μᾶλλον ὁπόσα κατὰ τὰς μάχας ἡττώμενοι δρῶσιν οἱ βάρβαροι , τοῖς ἡμετέροις ἱεροῖς καὶ τεμένεσι καταφεύγοντες , καὶ ἀντὶ θυρεῶν καὶ τάφρων καταχρώμενοι ταῖς ἁγίαις εἰκόσι . τοῦτο δ' , εἴ τις μὴ πάρεργον τοῖς ἀνωτέρω λεχθεῖσιν ἡμῖν ἐντετυχηκὼς εἴη , ἔργον εἰκονομάχων εὑρήσει τὸ σπουδαιότατον · λέγω δὴ τὸ τῇ γε τοῦ σωτῆρος μεταμορφώσει καταφυγῇ κεχρῆσθαι προχείρῳ τῆς ἀτόπου κακίας αὐτοῦ . καὶ πάντα λοιπὸν διεξήλθομεν ἤδη καὶ ἐπ' αὐτῶν ἀποτάδην , ὡς ἀνωτέρω που γέγραπται καθ' ἕκαστα ἡμῖν · καὶ οἷς ἔστι βουλομένοις , ἔξεστιν ἐπιέναι . Δεύτερον δ' αὐτῷ κακουργίας μηχάνημα κατὰ τῶν ἀπειροκάλων , ἢ μᾶλλον κατὰ τῆς ἰδίας ψυχῆς , ἐξεύρηται · κουρέων δίκην , παμπόλλους ἀνὰ πᾶν ἔτος συνάγειν εἰς τὸ κουρεῖον αὐτοῦ , ὁπόσοι πρὸς τὸ ξέειν καὶ τέμνειν πεφύκασιν ἔχοντες εὐφυῶς , καὶ γραμμάτων γράμματα , καὶ φύλλα φύλλων ἀλλάττεσθαι , ἵνα , τῶν ἀντιῤῥήσεων αὐτοῖς προβαλλομένων , ὡς διαβάλλοντας παρὰ φαῦλον ἐκ τοῦ ῥᾴστου ποιῆται τοὺς ἀντιλέγοντας · ὡς ἀπαγορεύειν τοὺς διώκοντας , ὁμοίως τοῖς τοξεύουσιν ἐς ἀνθρώπους ὑπὸ δειλίας φυγομαχοῦντας , καὶ μηδὲ βραχύ τι μόριον ὥρας στῆναι γοῦν ἐφ' ἑνὸς δυναμένους . περὶ δὲ τῶν τοιούτων καὶ ὁμοίως δρώντων αἱρετικῶς καὶ ὁ μέγας διέξεισιν Ἀθανάσιος τοῖς ἐπισκόποις Αἰγύπτου καὶ Λιβύης ἐπιστέλλων . « κατ' ἐνιαυτὸν γὰρ , » φησὶν , « ὡς οἱ τὰς διαθήκας γράφοντες , συνερχόμενοι καὶ αὐτοὶ , προσποιοῦνται περὶ πίστεως γράφειν . ἵνα κἂν τούτῳ γέλωτα μᾶλλον ὀφλήσωσι καὶ αἰσχύνωνται , ὅτι μὴ παρ' ἑτέρων , ἀλλὰ παρ' αὐτῶν ἐκβάλλεται . εἰ γὰρ ἐθάῤῥουν οἷς ἔγραφον προτέροις , οὐκ ἂν δεύτερα γράφειν ἐζήτουν , οὐδ' αὖ πάλιν ἔγραφον νῦν , ἀφέντες ἅπερ ἔγραψαν · πάντως τοῦτο μελετήσαντες , ὅτι πάλιν ἀλλάξουσιν ἐὰν ὀλίγος παρέλθῃ χρόνος , καὶ πρόφασιν λάβωσι τοῦ συνήθως τισὶν ἐπιβουλεύειν . τότε γὰρ , ὅταν ἐπιβουλεύωσι , μάλιστα προσποιοῦνται περὶ πίστεως γράφειν , ἵν' ὡς Πιλάτος ἐνίψατο τὰς χεῖρας , οὕτω καὶ οὗτοι γράφοντες ἀποκτείνωσι τοὺς εἰς Χριστὸν εὐσεβοῦντας . καὶ ἵν' , ὡς περὶ πίστεως ὁρίζοντες , δόξωσιν ( ὡς πολλάκις εἶπον ) φεύγειν τὸ τῆς ἑτεροδοξίας ἔγκλημα . ἀλλ' οὔτε λαθεῖν οὔτε φυγεῖν δυνήσονται . ἕως γὰρ ἑαυτοῖς ἀπολογοῦνται , ἑαυτῶν ἀεὶ κατήγοροι γίνονται · καὶ δικαίως γε . οὐ γὰρ τοῖς ἐλέγχουσιν αὐτοὺς ἀποκρίνονται · ἀλλ' ἑαυτοὺς , ὡς βούλονται , πείθουσι . πότε οὖν , τοῦ ὑπευθύνου κρίνοντος ἑαυτὸν , λύσις γίνεται τοῦ ἐγκλήματος ; διὰ τοῦτο γοῦν ἀεὶ γράφουσι , καὶ ἀεὶ τὰ ἴδια μεταποιοῦντες ἄδηλον ἔχουσι τὴν πίστιν , μᾶλλον δὲ φανερὰν ἔχουσι τὴν ἀπιστίαν καὶ τὴν κακοφροσύνην . » ὁρᾶτε πῶς ὁ μέγας τῆς ἀληθείας ἀγωνιστὴς Ἀθανάσιος σαφέστατα πάνυ παρέστησεν ἡμῖν , ὡς τὰ νῦν πρὸς τοῦ Παλαμᾶ γιγνόμενα τῶν πάλαι γενομένων τῆς κακίας εἰκόνων καὶ ἀρχετύπων μακρὰν ἀποσώζουσι μίμησιν . ἐῶ γὰρ νῦν λέγειν , οὓς ἐπὶ κακοῖς κακοὺς προσέθηκεν Ὀλύμπους οὗτος . διὰ δὴ ταῦτα καὶ χαίρω νῦν , εἴπερ ποτὲ , μᾶλλον ἐγὼ , καὶ ἡδίους μοι νῦν μᾶλλον ὑμεῖς εἴπερ ποτὲ φαίνεσθε , ἄφυκτόν μοι τὸ πάλαι ζητούμενον θήραμα νῦν παραθέντες , ὡς μηκέτι μὴ δεῖσθαι μηδ' ὅλως μήτ' ἐμὲ μαρτύρων · μήτ' ἐκεῖνον ἔχειν ἔτι ἀρνεῖσθαι , μήθ' ἡμᾶς τἀκείνου διὰ μνήμης ἄγοντας , καὶ γινομένους μάρτυρας ἀπαραγράπτους τῶν ἐκείνου βλασφημιῶν · ὡς ἐξεῖναι κἀμὲ τῶν ἐλέγχων ἤδη μὴ πρὸς ἀνέδραστα καὶ ἀστατοῦντα σημεῖα τὴν τοξικὴν μετὰ τῶν βελῶν ἀναλοῦν , μηδὲ τυφλὰ παρέχειν τὰ τραύματα τῷ ἐχθρῷ , ἀλλὰ σαφῆ καὶ ἀναμφισβήτητον ἔχοντα τὴν ἀλήθειαν . Καὶ τρίτον , ὅτι συχνὰ ταῖς τῶν αὐτοῦ λόγων αὔλαξιν ἐντίθησι καὶ διασπείρει , κηρύττων εἶναι πολλοὺς τοὺς αὐτῷ συμφωνοῦντας , ἐπὶ σοφίᾳ καὶ θαυμαζομένους , ὡς εἴρηται , ὅσοι τε τῶν ἡμετέρων καὶ ὅσοι τῶν θύραθεν . ὧν ἑκάστων τοὔνομα ἢ σιγῇ παντελεῖ παραπέμπει , μήθ' ὁποῖοί τινες , μήθ' ἅ φασι , διασαφῶν οὐδέν · ἢ λέγει μὲν ἐνίων ὀνόματα σωρηδόν · ἃ δ' εἰσὶν ἃ λέγουσιν ἐκεῖνοι , καὶ οἷα , τὸ παράπαν οὐδὲν οὔτε προτίθησιν , οὔτ' ἐπιτίθησιν , ὅσα γ' εἰδέναι ἐμέ , ἵνα διὰ μὲν τῶν ὀνομάτων τὰς τῶν ἀκροωμένων ἀναρτῶν καὶ ἀνασοβῶν ἀκοὰς ῥᾷστα καὶ ἀπονητὶ πρὸς τὸ βουλόμενον πειθομένους ἔχῃ ( τοῦ γε καινοφωνεῖν δοκεῖν τοῖς πολλοῖς ἀπεωσμένου δῆθεν παντάπασι ) διὰ δὲ τῆς τῶν ῥητῶν ἐκείνων σιγῆς διαδιδράσκῃ τὸν ἔλεγχον , ἅτ' ἐκείνοις ἥκιστ' ἀπᾴδοντα λέγων αὐτός . καὶ ποιεῖ διπλοῦν ἀνθ' ἁπλοῦ κακὸν , αὐτός τε βλασφημῶν ἀνέγκλητα καὶ ἅμα κἀκείνους διαβάλλων , καὶ φέρων εἰς μέσον ὁμοίως αὐτῷ βλασφημοῦντας .
Lemmas: ( ΙΑ . ) πρός δέ οὗτος παρέρχομαι ἔγωγε , « ὡς ἡδύς εἰμί , εἰμί λωίων , » φάσκω , « καί νῦν μᾶλλον εἴπερ ποτέ , καί σύ μᾶλλον εἴπερ τις ἅπας , ἐγώ σήμερον καί πολύς μᾶλλον ἡδύς , ἢ εἰμί ἐγώ ὁ Λυδός καί Μῆδος παρέχω χρῆμα . πάρεργον γάρ εἰμί ὁ συμπίπτω , ὅμως , εἰμί μή ὁ δή ὁ πᾶς ἄλλος , καί οὗτος δέ ὁ πάνυ ὅς καλός ἐγώ δοκέω . χρόνιος γάρ ἐγώ λύω ζήτημα , ἀγαθός , λίαν ἀπονητί · καί ὁ ὁ πρᾶγμα χαρίεις , ὅτι καί μάλα ἄκων μάλα ἑκών · καί συμβαίνω ἄμφω , σύ μέν εὐεργέτης ἄκων γίγνομαι , κατά ὅς ὁ ὅπλον ἐξάγω · ἐγώ δέ εὕω πάσχω ὑπό ἀνήρ πολέμιος , ὅς οὐ ἄν ποτός προσδοκάω · ἐγώ γάρ ἔργον εἰμί ἐν γε ὁ πάρειμι , ὁ τε ἄλλος δείκνυμι βλασφημέω ἔτι καί ἅμα παντάπασι ἀρνέομαι ὁ ἔνσαρκος ὁ θεός λόγος οἰκονομία , ὅς ὁ αἵρεσις καί βλασφημία κορωνίς φύω . πᾶς γάρ ἐν αὐτός συλλαμβάνω προφήτης , ἀπόστολος , μάρτυς , διδάσκαλος , ὁμοῦ ὁ ἅγιος σύνοδος ἅπας , περιφανής ἐξαπατάω δείκνυμι οὗτος . σύ δέ οὐ οἶδα ἔτι ἐπίτηδες , ἕτερος χάρις ὅστις δή , ἔτι ἐκ ὁ παρήκω , οἷος δή ὁ αὐτόματος παμπολύς φέρω μετά μυστήριον τε καί λόγος ὑπέρ λόγος , ὅμως εὐπρεπής πολύς ἐγώ ὁ ἀνθολκή πράσσω αὐτός , ἢ κατά πᾶς ἀγωγή καί κατασπουδάζομαι πρόνοια ἐμός . ὁ γάρ προὔργου πᾶς ποιέω πάλαι πολύς τις χρόνος ἐπί αὐτόφωρος κατέχω ἐκεῖνος ὁμολογέω δημόσιος γλῶσσα , ὁ λαθραῖος φήμη ἄλλοτε ἄλλοτε ἄλλως καταγγέλλω ἁλίσκομαι πανταχῇ , λέγω δή ὁ λέγω αὐτός , ὡς πᾶς εἰς ὁ αὐτός συμμαχία ποταμηδόν ἀπαντάω σοφός , ὅσος τε ὁ ἡμέτερος καί ὅσος ὁ ἔξωθεν , οὗτος φέρω προθέω ἐγώ παρρησία σήμερον , προσδοκία ἅπας ὑπερβάλλω · οὗτος δέ ὁ ὁ παροιμία · κατά σεαυτοῦ Βελλεροφόντης . » τρία γάρ εἰμί , ὅς μάλιστα χράομαι ἅπας αὐτός παρακρούω ὁ πολύς ἀεί . εἷς μέν , ὅτι καταφυγή ἀεί ὁ Θαβώριον ὄρος ποιέω , ὁ ἐκεῖθεν θαυματουργέω ἔλλαμψις τε καί θεῖος χάρις καπηλεύω καί διαβάλλω ἀεί , καί ὁ ἀνδροφόνος ποιέω παραπλήσιος , ὁ γε λόχμη ὑποδύω ὁ ὁ πάρειμι ἀπερισκέπτως τρυφάω αἷμα · ἢ μᾶλλον ὁπόσος κατά ὁ μάχη ἡσσάομαι δράω ὁ βάρβαρος , ὁ ἡμέτερος ἱερός καί τέμενος καταφεύγω , καί ἀντί θυρεός καί τάφρος καταχράομαι ὁ ἅγιος εἰκών . οὗτος δέ , εἰμί τις μή πάρεργον ὁ ἀνωτέρω λέγω ἐγώ ἐντυγχάνω εἰμί , ἔργον εικονομάχος εὑρίσκω ὁ σπουδαῖος · λέγω δή ὁ ὁ γε ὁ σωτήρ μεταμορφόω καταφυγή χράομαι πρόχειρος ὁ ἄτοπος κακία αὐτός . καί πᾶς λοιπός διεξέρχομαι ἤδη καί ἐπί αὐτός ἀποτάδην , ὡς ἀνωτέρω ποῦ γράφω κατά ἕκαστος ἐγώ · καί ὅς εἰμί βούλομαι , ἔξεστι ἔπειμι . δεύτερος δέ αὐτός κακουργία μηχάνημα κατά ὁ ἀπειρόκαλος , ἢ μᾶλλον κατά ὁ ἴδιος Ψυχή , ἐξευρίσκω · κόρη δίκη , παμπολύς ἀνά πᾶς ἔτος συνάγω εἰς ὁ κουρεῖον αὐτός , ὁπόσος πρός ὁ ξέω καί τέμνω φύω ἔχω εὐφυής , καί γράμμα γράμμα , καί φύλλον φύλλον ἀλλάσσω , ἵνα , ὁ αντίρρηση αὐτός προβάλλω , ὡς διαβάλλω παρά φαῦλος ἐκ ὁ ῥᾴδιος ποιέω ὁ ἀντιλέγω · ὡς ἀπαγορεύω ὁ διώκω , ὁμοίως ὁ τοξεύω εἰς ἄνθρωπος ὑπό δειλία φυγομαχέω , καί μηδέ βραχύς τίς μόριον ὥρα ἵστημι γοῦν ἐπί εἷς δύναμαι . περί δέ ὁ τοιοῦτος καί ὁμοίως δράω αἱρετικός καί ὁ μέγας διεξέρχομαι Ἀθανάσιος ὁ ἐπίσκοπος Αἴγυπτος καί Λιβύη ἐπιστέλλω . « κατά ἐνιαυτός γάρ , » φημί , « ὡς ὁ ὁ διαθήκη γράφω , συνέρχομαι καί αὐτός , προσποιέω περί πίστις γράφω . ἵνα κἀν οὗτος γέλως μᾶλλον ὀφλισκάνω καί αἰσχύνω , ὅτι μή παρά ἕτερος , ἀλλά παρά αὐτός ἐκβάλλω . εἰμί γάρ θαρσέω ὅς γράφω πρότερος , οὐ εἄν δύο γράφω ζητέω , οὐδέ αὖος πάλιν γράφω νῦν , ἀφίημι ὅσπερ γράφω · πάντως οὗτος μελετάω , ὅτι πάλιν ἀλλάσσω ἐάν ὀλίγος παρέρχομαι χρόνος , καί πρόφασις λαμβάνω ὁ συνήθης τις ἐπιβουλεύω . τότε γάρ , ὅταν ἐπιβουλεύω , μάλιστα προσποιέω περί πίστις γράφω , ἵνα ὡς Πιλάτος νίφω ὁ χείρ , οὗτος καί οὗτος γράφω ἀποκτείνω ὁ εἰς Χριστός εὐσεβέω . καί ἵνα , ὡς περί πίστις ὁρίζων , δοκέω ( ὡς πολλάκις εἶπον ) φεύγω ὁ ὁ ἑτεροδοξία ἔγκλημα . ἀλλά οὔτε λανθάνω οὔτε φεύγω δύναμαι . ἠώς γάρ ἑαυτοῦ ἀπολογέομαι , ἑαυτοῦ ἀεί κατήγορος γίγνομαι · καί δικαίως γε . οὖον γάρ ὁ ἐλέγχω αὐτός ἀποκρίνω · ἀλλά ἑαυτοῦ , ὡς βούλομαι , πείθω . πότε οὖν , ὁ ὑπεύθυνος κρίνω ἑαυτοῦ , λύσις γίγνομαι ὁ ἔγκλημα ; διά οὗτος γοῦν ἀεί γράφω , καί ἀεί ὁ ἴδιος μεταποιέω ἄδηλος ἔχω ὁ πίστις , μᾶλλον δέ φανερός ἔχω ὁ ἀπιστία καί ὁ κακοφροσύνη . » ὁράω πῶς ὁ μέγας ὁ ἀλήθεια ἀγωνιστής Ἀθανάσιος σαφής πάνυ παρίστημι ἐγώ , ὡς ὁ νῦν πρός ὁ Παλαμά γίγνομαι ὁ πάλαι γίγνομαι ὁ κακία εἰκών καί ἀρχέτυπος μακράν ἀποσῴζω μίμησις . ἐάω γάρ νῦν λέγω , ὅς ἐπί κακός κακός προστίθημι Ὄλυμπος οὗτος . διά δή οὗτος καί χαίρω νῦν , εἴπερ ποτέ , μᾶλλον ἐγώ , καί ἡδύς ἐγώ νῦν μᾶλλον σύ εἴπερ ποτέ φαίνω , ἄφυκτος ἐγώ ὁ πάλαι ζητέω θήραμα νῦν παρατίθημι , ὡς μηκέτι μή δήω μηδέ ὅλως μήτε ἐγώ μάρτυς · μήτε ἐκεῖνος ἔχω ἔτι ἀρνέομαι , μήτε ἐγώ ἐκεῖνος διά μνήμη ἄγω , καί γίγνομαι μάρτυς απαράγραπτος ὁ ἐκεῖνος βλασφημία · ὡς ἔξεστι ἐγώ ὁ ἐλέγχω ἤδη μή πρός ἀνέδραστος καί ἀστατέω σημεῖον ὁ τοξικός μετά ὁ βέλος ἀναλίσκω , μηδέ τυφλός παρέχω ὁ τραῦμα ὁ ἐχθρός , ἀλλά σαφής καί ἀναμφισβήτητος ἔχω ὁ ἀλήθεια . καί τρίτος , ὅτι συχνός ὁ ὁ αὐτός λόγος αὖλαξ ἐντίθημι καί διασπείρω , κηρύσσω εἰμί πολύς ὁ αὐτός συμφωνέω , ἐπί σοφία καί θαυμάζω , ὡς εἴρω , ὅσος τε ὁ ἡμέτερος καί ὅσος ὁ θύραθεν . ὅς ἕκαστος ὄνομα ἢ σιγή παντελής παραπέμπω , μήτε ὁποῖος τις , μήτε ὅς φημί , διασαφέω οὐδείς · ἢ λέγω μέν ἔνιοι ὄνομα σωρηδόν · ὁ δέ εἰμί ὁ λέγω ἐκεῖνος , καί οἷος , ὁ παράπαν οὐδείς οὔτε προτίθημι , οὔτε ἐπιτίθημι , ὅσος γε οἶδα ἐγώ , ἵνα διά μέν ὁ ὄνομα ὁ ὁ ἀκροάομαι Ἄναρτοι καί ἀνασοβέω ἀκοή ῥᾳδίως καί ἀπονητί πρός ὁ βούλομαι πείθω ἔχω ( ὁ γε καινοφωνέω δοκέω ὁ πολύς ἀπωθέω δῆθεν παντάπασι ) διά δέ ὁ ὁ ῥητός ἐκεῖνος σιγή διαδιδράσκω ὁ ἔλεγχος , ἅτε ἐκεῖνος ἥκιστος ἀπᾴδω λέγω αὐτός . καί ποιέω διπλόος ἀντί ἁπλόος κακός , αὐτός τε βλασφημέω ἀνέγκλητος καί ἅμα ἐκεῖνος διαβάλλω , καί φέρω εἰς μέσος ὁμοίως αὐτός βλασφημέω .