nicephorus-gregoras.historia-romana 22.2.5
( Ε . ) Διὰ δὴ ταῦτα κἀκεῖνα φιλίας ἡμῖν οἱ σεμνοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοὶ καὶ πνευματικῆς ἀγάπης ὀφείλοντες ἐκτίνειν σημεῖα , οἱ δ' ὡς ταῦροι περιέσχον με , καιρὸν εἰληφότες , ὁποῖον ὡς ἔοικεν ἐπεζήτουν · καὶ ὡς ἐν ἀποκρύφοις οἰκοῦντες θῆρες ἔβρυξαν ἐπ' ἐμὲ τοὺς ὀδόντας αὐτῶν , ἀντὶ ἀγαθῶν ἀνταποδόντες κακά . ἤνοιξαν ἐπ' ἐμὲ τὸ στόμα αὐτῶν , ὡς λέων ἁρπάζων καὶ ὠρυόμενος . ἐκραταίωσαν ἑαυτοῖς λόγον πονηρόν . ἠκόνησαν , ὡς ῥομφαίαν , τὰς γλώσσας αὐτῶν . εἶπον , τίς ὄψεται ; δεῦτε καὶ ἐξολοθρεύσωμεν αὐτὸν , καὶ οὐδεὶς οὐ μὴ μνησθῇ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἔτι . νῦν γάρ μοι κατὰ καιρὸν καὶ τὰ τοῦ προφήτου λέγειν ἐπῄει . τὸν γὰρ ἅπαντα βίον αὐτὰ διϊόντι μοι πρότερον οὐχ οὕτω μαθεῖν ἀκριβῶς συνηνέχθη ταυτὶ πρὸς ἀκρίβειαν , ὡς ἀρτίως ἐκ πείρας αὐτῆς , ὁποίας ἐκεῖνος καὶ ὅσας ἔβοσκέ τε καὶ συνέθαλπε πικρῶς τὰς ἀθέλκτους λύπας ἐν ψυχῇ . μηδὲ γὰρ ἂν ἄλλως γινώσκειν δύνασθαι μηδένα τῶν ὄντων καὶ γινομένων τὰς φύσεις ἐς τἀκριβὲς , μὴ διὰ πάντων ἐλθόντα πραγμάτων ὡς δεῖ , πεῖραν τὴν ἑκάστῳ προσήκουσαν ἑαυτῷ ποριζόμενον . ἐντεῦθεν γὰρ οἶμαι καὶ τὰς ἀρχὰς εἰληφότας τῶν πάλαι , τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον γίνεσθαι φάναι γνώριμον . εἰ μὴ γὰρ ἀπέβαλέ τις θανάτῳ γονέας , οὐκ ἂν ἀντίληψίς τις τοῦ πάθους προσήκουσα γίνοιτο τούτῳ , οὐδὲ γνῶσις ἀκίβδηλος , ὁρῶντι τὰ ὅμοια πεπονθότα τὸν γείτονα · ἀλλὰ μενεῖ πρὸς τὸ πάθος παρὰ τοσοῦτον ἀνάλγητος , παρόσον καὶ τοὺς ἐκ γενέσεως ὁρῶμεν τυφλοὺς ἀναισθήτως διακειμένους , εἴ τις αὐτοὺς ἐς χρωμάτων κρίσεις καλοίη . καὶ εἰ μὴ ἀλγηδόνας ὀδόντων ὑπέμεινέ τις , οὐκ ἂν ἄλλου πάσχοντος συναλγήσειε . καὶ εἰ μὴ ἐῤῥίγωσέ τις περιτυχὼν ἀκμῇ χειμῶνος γυμνὸς , οὐκ ἄν ποτε ῥιγούντων ἑτέρων αἴσθοιτο . χρῆναι γὰρ ἀνάμνησίν τινα γίνεσθαι καὶ ἀναφορὰν ἀφ' ἑκάστων ὡς παρ' ἀρχέτυπον τὸ προπεπονθός . εἰς δὴ τοιαῦτα πραγμάτων ναυάγια καὶ αὐτὸς ἐμπεσὼν τὰς ἐκείνου φωνὰς ἀφίημι , καιριωτέρας οὐκ ἔχων εὑρεῖν · καὶ ὁμοίως ἐπιβοῶμαι θεὸν , ἐξελέσθαι με πονηρῶν καὶ γλώσσης δολίας καὶ συκοφαντίας ἀνθρώπων καὶ οὐ θηρίων . θηρία μὲν γὰρ αἷμα καὶ σάρκα ἐσθίει , οὗτοι δὲ μυελοὺς δαπανῶσι ψυχῶν .
Lemmas: ( Ε . ) Ζεύς δή οὗτος ἐκεῖνος φίλιος ἐγώ ὁ σεμνός πατήρ καί ἀδελφός καί πνευματικός ἀγάπη ὀφείλω ἐκτίνω σημεῖον , ὁ δέ ὡς ταῦρος περιέχω ἐγώ , καιρός λαμβάνω , ὁποῖος ὡς ἔοικα ἐπιζητέω · καί ὡς ἐν ἀπόκρυφος οἰκέω θήρ βρύκω ἐπί ἐγώ ὁ ὀδούς αὐτός , ἀντί ἀγαθός ἀνταποδίδωμι κακός . ἀνοίγνυμι ἐπί ἐγώ ὁ στόμα αὐτός , ὡς λέων ἁρπάζω καί ὠρύομαι . κραταιόω ἑαυτοῦ λόγος πονηρός . ἀκονάω , ὡς ῥομφαία , ὁ γλῶσσα αὐτός . εἶπον , τίς ὁράω ; δεῦρο καί ἐξολοθρεύω αὐτός , καί οὐδείς οὖον μή μιμνήσκω ὁ ὄνομα αὐτός ἔτι . νῦν γάρ ἐγώ κατά καιρός καί ὁ ὁ προφήτης λέγω ἔπειμι . ὁ γάρ ἅπας βίος αὐτός δίειμι ἐγώ πρότερος οὐ οὗτος μανθάνω ἀκριβῶς συμφέρω οὗτος πρός ἀκρίβεια , ὡς ἄρτιος ἐκ πείρω αὐτός , ὁποῖος ἐκεῖνος καί ὅσος βόσκω τε καί συνθάλπω πικρός ὁ ἄθελκτος λύπη ἐν Ψυχή . μηδέ γάρ εἄν ἄλλως γιγνώσκω δύναμαι μηδείς ὁ εἰμί καί γίγνομαι ὁ φύσις εἰς ἀκριβής , μή διά πᾶς ἔρχομαι πρᾶγμα ὡς δεῖ , πείρω ὁ ἕκαστος προσήκω ἑαυτοῦ πορίζω . ἐντεῦθεν γάρ οἴομαι καί ὁ ἀρχή λαμβάνω ὁ πάλαι , ὁ ὅμοιος ὁ ὅμοιος γίγνομαι φαίνω γνώριμος . εἰμί μή γάρ ἀποβάλλω τις θάνατος γονεύς , οὐ εἄν ἀντίληψις τις ὁ πάθος προσήκω γίγνομαι οὗτος , οὐδέ γνῶσις ἀκίβδηλος , ὁράω ὁ ὅμοιος πάσχω ὁ γείτων · ἀλλά μένω πρός ὁ πάθος παρά τοσοῦτος ἀνάλγητος , παρόσον καί ὁ ἐκ γένεσις ὁράω τυφλός ἀναισθήτως διάκειμαι , εἰμί τις αὐτός εἰς χρῶμα κρίσις καλέω . καί εἰμί μή ἀλγηδών ὀδούς ὑπομένω τις , οὐ εἄν ἄλλος πάσχω συναλγέω . καί εἰμί μή ῥιγόω τις περιτυγχάνω ἀκμή χειμών γυμνός , οὐ ἄν ποτός ῥιγέω ἕτερος αἰσθάνομαι . χρή γάρ ἀνάμνησις τις γίγνομαι καί ἀναφορά ἀπό ἕκαστος ὡς παρά ἀρχέτυπος ὁ προπάσχω . εἰς δή τοιοῦτος πρᾶγμα ναυάγιον καί αὐτός ἐμπίπτω ὁ ἐκεῖνος φωνή ἀφίημι , καίριος οὐ ἔχω εὑρίσκω · καί ὁμοίως ἐπιβοάω θεός , ἐξαιρέω ἐγώ πονηρός καί γλῶσσα δόλιος καί συκοφαντία ἄνθρωπος καί οὖον θηρίον . θηρίον μέν γάρ αἷμα καί σάρξ ἐσθίω , οὗτος δέ μυελός δαπανάω Ψυχή .