nicephorus-gregoras.historia-romana 24.1.15
( ΙΕ . ) Τὰ δ' αὐτὰ περὶ ἀκτίστου καὶ ὁ Νυσσαεὺς πρὸς Εὐνόμιον φάσκει Γρηγόριος · « μόνη τῆς κτίσεως ὑπέρκειται ἡ θεία τε καὶ ἄκτιστος φύσις τοῦ θεοῦ . » καὶ πάλιν · « ἄκτιστον , πλὴν θείας φύσεως , οὐδέν . » ὁρᾶτε πῶς ὑπὸ τῶν ἁγίων περιφανῶς ἀναιροῦνται Μανιχαῖοί τε καὶ Ἀπολλινάριος , Ἄρειός τε καὶ Εὐνόμιος , οἱ ταὐτὰ τῷ Παλαμᾷ πάντες φθεγγόμενοι · ὡς νῦν γε καὶ αὐτὸς ἐκείνοις ταὐτὰ φθεγγόμενος ὑπὸ τῶν αὐτῶν ἐκείνοις συναναιρεῖται ξιφῶν . ὅτι δὲ καὶ Εἰκονομάχος ὢν πεφώραται μὲν καὶ πρότερον ἐκ πολλῶν , ὡς ἐδείξαμεν , οὐχ ἧττον δὲ κἀκ τούτων , ἀκούσατε καὶ Θεοδώρου τοῦ μεγάλου καὶ σοφοῦ τῆς ἐκκλησίας ἐκείνου κήρυκος , τηνικαῦτα παρόντος καὶ πολεμοῦντος συχνὰ τοῖς Εἰκονομάχοις , ἅτε ἐν χερσὶ τῆς μάχης καθισταμένης . « τὸ μὲν φθαρτὸν τοῦτο , » φησὶν , « ἐνδύσασθαι δεῖν ἀφθαρσίαν , καὶ τὸ θνητὸν ἀθανασίαν , ὁ μέγας μυσταγωγεῖ ἀπόστολος · τὸ δὲ σῶμα ἀσωματότητα ἐνδύσασθαι , ἢ τὸ κτιστὸν γενέσθαι ἄκτιστον , ἢ τὸ περίγραπτον εἰς ἀπεριγραψίαν μετατεθεῖσθαι , οὔπω μέχρι καὶ τήμερον ἤκουσται . » καὶ πάλιν · « εἰς θεότητος φύσιν οὐκ ἄν τι τῶν γεννητῶν καὶ τελούντων ἐν κτίσμασι μετασταίη ἄν ποτε , κἂν μυριάκις βλασφημοῦντες οἱ Εἰκονομάχοι φαίνωνται . » καὶ πάλιν · « τί οὖν , φθείρει ἡ ἀφθαρσία , καὶ ἡ ἀθανασία ἀπόλλυσιν ; ἀλλ' οὐκ ἔστι λόγον ἔχον τοῦτό γε . » ἀκούετε πῶς καὶ Εἰκονομάχοις ταὐτὰ φθεγγόμενος Παλαμᾶς , ὁ τῆς νῦν ἐκκλησίας διδάσκαλος , τοῖς αὐτοῖς βάλλεται βέλεσι πρὸς τοῦ στρατηγοῦντος γενναίως ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας πατρὸς καὶ διδασκάλου τῆς ἐκκλησίας . καὶ ταῦτα μὲν τοῦτον ἔσχε τὸν τρόπον · καὶ οὕτω σύν γε θεῷ τοὺς λόγους ἠνύσαμεν , τούς τε νῦν ὑμῖν προστεθέντας καὶ οὓς μεταξὺ μὲν τότε τοῦ ἀγῶνος ἐνεστηκότος καὶ τῆς χρείας ἀναγκαζούσης διῄειμεν , νῦν δὲ διὰ μῆκος παρελίπομεν .
Lemmas: ( ΙΕ . ) ὁ δέ αὐτός περί ἄκτιστος καί ὁ Νυσσαεύς πρός Εὐνόμιον φάσκω Γρηγόριος · « μόνος ὁ κτίσις ὑπέρκειμαι ὁ θεῖος τε καί ἄκτιστος φύσις ὁ θεός . » καί πάλιν · « ἄκτιστον , πλήν θεῖος φύσις , οὐδείς . » ὁράω πῶς ὑπό ὁ ἅγιος περιφανής ἀναιρέω Μανιχαῖος τε καί Ἀπολλινάριος , ἄρειος τε καί Εὐνόμιος , ὁ αὐτός ὁ Παλαμά πᾶς φθέγγομαι · ὡς νῦν γε καί αὐτός ἐκεῖνος αὐτός φθέγγομαι ὑπό ὁ αὐτός ἐκεῖνος συναναιρέω ξίφος . ὅτι δέ καί εἰκονομάχος εἰμί φωράω μέν καί πρότερος ἐκ πολύς , ὡς δείκνυμι , οὐ κακός δέ ἐκ οὗτος , ἀκούω καί Θεόδωρος ὁ μέγας καί σοφός ὁ ἐκκλησία ἐκεῖνος κῆρυξ , τηνικαῦτα πάρειμι καί πολεμέω συχνός ὁ εἰκονομαχέω , ἅτε ἐν χείρ ὁ μάχη καθίστημι . « ὁ μέν φθαρτός οὗτος , » φημί , « ἐνδύω δήω ἀφθαρσία , καί ὁ θνητός ἀθανασία , ὁ μέγας μυσταγωγέω ἀπόστολος · ὁ δέ σῶμα ἀσωματότης ἐνδύω , ἢ ὁ κτιστός γίγνομαι ἄκτιστον , ἢ ὁ περίγραπτος εἰς ἀπεριγραψία μετατίθημι , οὔπω μέχρι καί σήμερον ἀκούω . » καί πάλιν · « εἰς θεότης φύσις οὐ ἄν τίς ὁ γεννητής καί τελέω ἐν κτίσμα μεθίστημι ἄν ποτός , κἀν μυριάκις βλασφημέω ὁ εικονομάχος φαίνω . » καί πάλιν · « τίς οὖν , φθείρω ὁ ἀφθαρσία , καί ὁ ἀθανασία ἀπόλλυμι ; ἀλλά οὐ εἰμί λόγος ἔχω οὗτος γε . » ἀκούω πῶς καί εἰκονομαχέω αὐτός φθέγγομαι Παλαμάς , ὁ ὁ νῦν ἐκκλησία διδάσκαλος , ὁ αὐτός βάλλω βέλος πρός ὁ στρατηγός γενναῖος ὑπέρ ὁ εὐσέβεια πατήρ καί διδάσκαλος ὁ ἐκκλησία . καί οὗτος μέν οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · καί οὗτος σῦς γε θεός ὁ λόγος ἀνύω , ὁ τε νῦν σύ προστίθημι καί ὅς μεταξύ μέν τότε ὁ ἀγών ἐνίστημι καί ὁ χρεία ἀναγκάζω διέρχομαι , νῦν δέ διά μῆκος παραλείπω .