nicephorus-gregoras.historia-romana 21.4.4
( Δ . ) Φησὶ τοίνυν ὁ μέγας Βασίλειος ἐν τοῖς πρὸς Ἀμφιλόχιον τά τε ἄλλα καὶ δὴ καὶ ὅσα νῦν ἡμεῖς ἐράνου δίκην εἰληφότες ἐκεῖθεν ἐνταυθοῖ παρεθήκαμεν . « Ὁ σάλος γὰρ ( φησὶ ) τῶν ἐκκλησιῶν οὗτος τίνος οὐκ ἔστι θαλασσίου κλύδωνος ἀγριώτερος ; ἐν ᾧ πᾶν μὲν ὅριον πατέρων κεκίνηται , πᾶς δὲ θεμέλιος , καὶ εἴ τι ὀχύρωμα δογμάτων , διασαλεύεται · κλονεῖται δὲ πάντα καὶ κατασείεται . Αἱ δ' ἐκ τῶν ἀρχόντων τοῦ κόσμου τούτου ἐπαγόμεναι ταραχαὶ ποίας οὐχὶ θυέλλης καὶ καταιγίδος βαρύτερον τοὺς λαοὺς ἀνατρέπουσι ; κατηφὴς δέ τις ὄντως καὶ στυγνὴ σκοτομήνη τὰς ἐκκλησίας ἐπέχει . Διὸ πάντες ὁμοίως , καθ' ὃν ἂν ἕκαστος δύνηται τρόπον , τὰς φονικὰς χεῖρας ἀλλήλοις ἀντεπιφέρουσι . τραχεῖα δέ τις κραυγὴ τῶν ἐξ ἀντιλογίας παρατριβομένων ἀλλήλοις καὶ βοὴ ἄσημος καὶ δύσκριτος ἦχος ἐκ τῶν ἀσιγήτων θορύβων πᾶσαν ἤδη σχεδὸν ἐκκλησίαν πεπλήρωκεν , ἐπὶ ὑπερβολὰς καὶ ἐλλείψεις τὸ εὐθὲς δόγμα τῆς εὐσεβείας παρατρεπόντων . Εἷς δὲ ὅρος φιλίας τὸ καθ' ἡδονὴν εἰπεῖν , καὶ ἔχθρας ἀρκοῦσα πρόφασις τὸ μὴ συμβῆναι ταῖς δόξαις . πάσης δὲ συνωμοσίας πιστότερον πρὸς κοινωνίαν στάσεως ἡ τοῦ σφάλματος ὁμοιότης . θεολόγος δὲ πᾶς , καὶ ὁ μυρίαις κηλῖσι τὴν ψυχὴν στιγματίας . Τοιγαροῦν αὐτοχειροτόνητοι τὰς προστασίας τῶν ἐκκλησιῶν διαλαγχάνουσι , τὴν οἰκονομίαν τοῦ ἁγίου πνεύματος παρωσάμενοι · καὶ παντελῶς ἤδη τῶν εὐαγγελικῶν θεσμῶν ἐξ ἀκοσμίας συγκεχυμένων , ἀμύθητος ὠθισμὸς ἐπὶ τὰς προεδρίας ἐστίν . Ἐμὲ δὲ καὶ τὸ προφητικὸν ἐκεῖνο κατέχει λόγιον , ὅτι ὁ συνιὼν σιωπήσεται · διότι ὁ καιρὸς πονηρός ἐστιν , ἐν ᾧ οἱ μὲν ὑποσκελίζονται νῦν , οἱ δὲ ἐνάλλονται τῷ πεσόντι , ἄλλοι δὲ ἐπικροτοῦσιν · ὁ δὲ τῷ ὀκλάσαντι χεῖρα ὀρέγων ἐκ συμπαθείας οὐκ ἔστι . Τῆς γὰρ ἀγάπης ψυγείσης , ἀνῄρηται μὲν ἀδελφῶν σύμπνοια · ὁμονοίας δὲ ἀγνοεῖται καὶ τοὔνομα · ἀνῄρηνται ἀγαπητικαὶ νουθεσίαι · οὐδαμοῦ σπλάγχνον χρηστόν · οὐδαμοῦ δάκρυον συμπαθές . Ἐντεῦθεν ἀσύγγνωστοι μὲν καὶ πικροὶ κάθηνται τῶν ἀποτυγχανόντων ἐξετασταὶ , ἀγνώμονες δὲ καὶ δυσμενεῖς τῶν κατορθουμένων κριταί . » καὶ ἀλλαχοῦ · « Γνώριμα τὰ θλίβοντα ἡμᾶς , κἂν ἡμεῖς μὴ λέγωμεν . εἰς πᾶσαν γὰρ τὴν οἰκουμένην ἐκκέχυται . καταπεφρόνηται τὰ τῶν πατέρων δόγματα · ἀποστολικαὶ παραδόσεις ἐξουθένηνται · νεωτέρων ἀνθρώπων ἐφευρήματα ταῖς ἐκκλησίαις ἐμπολιτεύεται . τεχνολογοῦσι λοιπὸν , οὐ θεολογοῦσιν , οἱ ἄνθρωποι . Ποιμένες ἀπελαύνονται · ἀντεισάγονται δὲ λύκοι βαρεῖς , διασπῶντες τὸ ποίμνιον τοῦ Χριστοῦ . οἶκοι εὐκτήριοι ἔρημοι τῶν ἐκκλησιαζόντων · αἱ ἐρημίαι πλήρεις τῶν ὀδυρομένων . » καὶ ἀλλαχοῦ · « Οἱ ἀνταποδιδόντες μοι πονηρὰ ἀντὶ ἀγαθῶν καὶ μῖσος ἀντὶ τῆς ἀγαπήσεώς μου τῆς εἰς αὐτοὺς διαβάλλουσί με νῦν ἐπ' ἐκείνοις , εἰς ἃ αὐτοὶ εὑρίσκονται ἐγγράφους ὁμολογίας ἐκτιθέμενοι . » καὶ πάλιν · « Ἤνοιξαν στόματά τινες κατὰ τῶν ὁμοδούλων ἀφειδῶς · λαλεῖται τὸ ψεῦδος ἀφόβως · ἡ ἀλήθεια συγκεκάλυπται . καὶ οἱ μὲν κατηγορούμενοι καταδικάζονται ἀκρίτως · οἱ δὲ κατηγοροῦντες πιστεύονται ἀνεξετάστως . ὅθεν ἀκούσας , ὅτι πολλαὶ κατ' ἐμοῦ περιφέρονται ἐπιστολαὶ , στίζουσαι ἡμᾶς καὶ στηλιτεύουσαι καὶ κατηγοροῦσαι ἐπὶ πράγμασι , ὧν τὴν ἀπολογίαν ἑτοίμην ἔχομεν ἐπὶ τοῦ δικαστηρίου τῆς ἀληθείας , ὥρμησα μὲν σιωπῆσαι , ὃ καὶ ἐποίησα . τρίτον γὰρ ἤδη τοῦτο ἔτος ἐστὶν , ἐν ᾧ τυπτόμενος ὑπὸ τῶν διαβολῶν φέρω τὰς τῆς κατηγορίας μάστιγας , ἀρκούμενος ὅτι ἔχω κύριον , τὸν τῶν κρυπτῶν γνώστην καὶ μάρτυρα τῆς συκοφαντίας · ἐπεὶ δὲ ὁρῶ , ὅτι πολλοὶ τὴν σιωπὴν ἡμῶν εἰς βεβαίωσιν τῶν διαβολῶν παρεδέξαντο , καὶ οὐ διὰ μακροθυμίαν ἐνόμισαν ἡμᾶς σιωπᾷν , ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ ἔχειν στόμα διᾶραι πρὸς τὴν ἀλήθειαν , τούτου ἕνεκα ἐπειράθην ἐπιστεῖλαι ὑμῖν , παρακαλῶν τὴν ἐν Χριστῷ ἀγάπην ὑμῶν , ὥστε τὰς ἐξ ἑνὸς μέρους γινομένας διαβολὰς μὴ πάντη παραδέχεσθαι ὡς ἀληθεῖς · διότι , καθὼς γέγραπται , οὐδένα κρίνει ὁ νόμος , ἐὰν μὴ πρῶτον ἀκούσῃ καὶ γνῷ τί ποιεῖ . » καὶ ἀλλαχοῦ · « Εἰ γὰρ καὶ τὰ ἄλλα ἡμῶν στεναγμῶν ἄξια , ἀλλ' ἔγωγε τοῦτο τολμῶ καυχᾶσθαι ἐν κυρίῳ , ὅτι οὐδέποτε πεπλανημένας ἔσχον τὰς περὶ τοῦ θεοῦ ὑπολήψεις , ἢ ἑτέρως φρονῶν μετέμαθον ὕστερον · ἀλλ' ἣν ἐκ παιδὸς ἔλαβον ἔννοιαν περὶ θεοῦ παρὰ τῆς μακαρίας μητρός μου καὶ τῆς μάμμης μου Μακρίνης , ταύτην αὐξηθεῖσαν ἔσχον ἐν ἐμαυτῷ . » καὶ πάλιν · « Ἐγὼ πρὸς τὴν ἐπάλληλον τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν καὶ ποικίλην καθ' ἡμῶν ἐπιχείρησιν ἀποβλέπων σιωπᾷν δ' ᾤμην δεῖν , καὶ δέχεσθαι καθ' ἡσυχίαν τὰ ἐπαγόμενα , μηδ' ἀνταίρειν τοῖς καθωπλισμένοις τῷ ψεύδει , τῷ πονηρῷ τούτῳ ὅπλῳ . ἔδοξαν γάρ μοι παραπλήσιόν τι ποιεῖν τῷ Αἰσωπείῳ μύθῳ οἱ τὸ ἀπροφάσιστον καθ' ἡμῶν ἀναλαβόντες μῖσος . ὡς γὰρ ἐκεῖνος ἐγκλήματά τινα τῷ ἀρνίῳ τὸν λύκον προσφέρειν ἐποίησεν , αἰσχυνόμενον δῆθεν τὸ δοκεῖν ἄνευ δικαίας προφάσεως ἀναιρεῖν τὸν μηδὲν προλυπήσαντα · τοῦ δ' ἀρνὸς πᾶσαν τὴν ἐκ συκοφαντίας ἐπαγομένην αἰτίαν εὐχερῶς διαλύοντος , μηδὲν μᾶλλον ὑφίεσθαι τῆς ὁρμῆς τὸν λύκον · ἀλλὰ τοῖς μὲν δικαίοις ἡττᾶσθαι , τοῖς δ' ὀδοῦσι νικᾷν · οὕτως οἷς τὸ καθ' ἡμῶν μῖσος ὥς τι τῶν ἀγαθῶν ἐσπουδάσθη , ἐρυθριῶντες τάχα τῷ δοκεῖν ἄνευ αἰτίας μισεῖν , αἰτίας πλάσσουσι καθ' ἡμῶν καὶ ἐγκλήματα , καὶ οὐδενὶ τῶν λεγομένων μέχρι παντὸς ἐπιμένουσιν . ἀλλὰ νῦν μὲν τοῦτο , μετ' ὀλίγον δ' ἄλλο , καὶ αὖθις ἕτερον τῆς καθ' ἡμῶν δυσμενείας τὸ αἴτιον λέγουσι . » καὶ πάλιν · « Οὐκοῦν καὶ τοῦτο ἡμῖν ἐγκαλοῦσι , τὸ τὰ ἐπιλεγόμενα τῇ θείᾳ φύσει ὀνόματα μοναδικῶς ἐξαγγέλλειν . ἀλλ' ἕτοιμος ἡμῖν πρὸς τοῦτο καὶ σαφὴς ὁ λόγος . ὁ γὰρ καταγινώσκων τῶν μίαν λεγόντων θεότητα ἐξ ἀνάγκης τῷ πολλὰς λέγοντι , ἢ τῷ μηδεμίαν , συνθήσεται . οὐ γάρ ἐστι δυνατὸν , ἕτερόν τι παρὰ τὸ εἰρημένον ἐπινοῆσαι . Εἰ οὖν τὸ εἰς πλῆθος ἐκτείνειν τὸν ἀριθμὸν τῶν θεοτήτων , μόνων τῶν τὴν πολύθεον πλάνην νενοσηκότων ἐστὶ , τὸ δὲ καθόλως ἀρνεῖσθαι τὴν θεότητα , τῶν ἀθέων ἂν εἴη , τίς λόγος ἐστὶν ὁ διαβάλλων ἡμᾶς ἐπὶ τὸ μίαν ὁμολογεῖν τὴν θεότητα ; » καὶ μετ' ὀλίγον · « πάντα τὰ θεοπρεπῆ νοήματά τε καὶ ὀνόματα ὁμοτίμως ἔχουσι πρὸς ἄλληλα , τῷ μηδὲν παρὰ τὴν τοῦ ὑποκειμένου διαφωνεῖν σημασίαν . οὐ γὰρ ἐπ' ἄλλο τι ὑποκείμενον χειραγωγεῖ τὴν διάνοιαν τοῦ ἀγαθοῦ ἡ προσηγορία , ἐφ' ἕτερον δὲ ἡ τοῦ σοφοῦ καὶ ἡ τοῦ δυνατοῦ καὶ ἡ τοῦ δικαίου · ἀλλ' ὅσαπερ ἂν εἴπῃς ὀνόματα , ἓν διὰ πάντων ἐστὶ τὸ σημαινόμενον · κἂν θεὸν εἴπῃς , τὸν αὐτὸν ἐνεδείξω , ὃν διὰ τῶν λοιπῶν ὀνομάτων ἐνόησας . Καταμανθανόμενα γὰρ καὶ συγκρινόμενα πρὸς ἄλληλα τὰ ὀνόματα διὰ τῆς ἐν ἑκάστοις ἐνθεωρουμένης ἐμφάσεως εὑρεθήσεται μηδὲν τῆς τοῦ θεοῦ προσηγορίας ἔλαττον ἔχοντα . τεκμήριον δὲ , ὅτι τούτῳ μὲν τῷ ὀνόματι πολλὰ καὶ τῶν καταδεεστέρων ἐπονομάζεται , καὶ ἐπὶ τῶν ἀπεμφαινόντων ὁμοίως λεγομένῳ . Τὸ δὲ τοῦ ἁγίου ὄνομα καὶ τοῦ ἀφθάρτου καὶ τοῦ εὐθέος καὶ τοῦ ἀγαθοῦ οὐδαμοῦ κοινοποιούμενον πρὸς τὰ μὴ δέοντα παρὰ τῆς γραφῆς ἐδιδάχθημεν . »
Lemmas: ( δ . ) φημί τοίνυν ὁ μέγας Βασίλειος ἐν ὁ πρός Ἀμφιλόχιος ὁ τε ἄλλος καί δή καί ὅσος νῦν ἐγώ ἔρανος δίκη λαμβάνω ἐκεῖθεν ἐνταυθοῖ παρατίθημι . « ὁ σάλος γάρ ( φημί ) ὁ ἐκκλησία οὗτος τίς οὐ εἰμί θαλάσσιος κλύδων ἄγριος ; ἐν ὅς πᾶς μέν ὅριον πατήρ κινέω , πᾶς δέ θεμέλιος , καί εἰμί τίς ὀχύρωμα δόγμα , διασαλεύω · κλονέω δέ πᾶς καί κατασείω . ὁ δέ ἐκ ὁ ἄρχω ὁ κόσμος οὗτος ἐπάγω ταραχή Ποίας οὐ θύελλα καί καταιγίς βαρύς ὁ λαός ἀνατρέπω ; κατηφής δέ τις εἰμί καί στυγνός σκοτομήνη ὁ ἐκκλησία ἐπέχω . Διὸ πᾶς ὁμοίως , κατά ὅς εἄν ἕκαστος δύναμαι τρόπος , ὁ φονικός χείρ ἀλλήλων ἀντεπιφέρω . τραχύς δέ τις κραυγή ὁ ἐκ ἀντιλογία παρατρίβω ἀλλήλων καί βοή ἄσημος καί δύσκριτος ἦχος ἐκ ὁ ἀσίγητος θόρυβος πᾶς ἤδη σχεδόν ἐκκλησία πληρόω , ἐπί ὑπερβολή καί ἔλλειψις ὁ εὐθύς δόγμα ὁ εὐσέβεια παρατρέπω . εἷς δέ ὅρος φίλιος ὁ κατά ἡδονά εἶπον , καί ἔχθρα ἀρκέω πρόφασις ὁ μή συμβαίνω ὁ δόξα . πᾶς δέ συνωμοσία πιστός1 πρός κοινωνία στάσις ὁ ὁ σφάλμα ὁμοιότης . θεολόγος δέ πᾶς , καί ὁ μυρίος κηλίς ὁ ψυχή στιγματίης . τοιγάρ αυτοχειροτόνητος ὁ προστασία ὁ ἐκκλησία διαλαγχάνω , ὁ οἰκονομία ὁ ἅγιος πνεῦμα παρωθέω · καί παντελῶς ἤδη ὁ εὐαγγελικός θεσμός ἐκ ἀκοσμία συγχέω , ἀμύθητος ὠθισμός ἐπί ὁ προεδρία εἰμί . ἐγώ δέ καί ὁ προφητικός ἐκεῖνος κατέχω λόγιος , ὅτι ὁ σύνειμι1 σιωπάω · διότι ὁ καιρός πονηρός εἰμί , ἐν ὅς ὁ μέν ὑποσκελίζω νῦν , ὁ δέ ἐνάλλομαι ὁ πίπτω , ἄλλος δέ ἐπικροτέω · ὁ δέ ὁ ὀκλάζω χείρ ὀρέγω ἐκ συμπάθεια οὐ εἰμί . ὁ γάρ ἀγάπη ψύχω , ἀναιρέω μέν ἀδελφός σύμπνοια · ὁμόνοια δέ ἀγνοέω καί ὄνομα · ἀναιρέω ἀγαπητικός νουθεσία · οὐδαμοῦ σπλάγχνον χρηστός · οὐδαμοῦ δάκρυ συμπαθής . ἐντεῦθεν ασύγγνωστος μέν καί πικρός κάθημαι ὁ ἀποτυγχάνω ἐξεταστής , ἀγνώμων δέ καί δυσμενής ὁ κατορθόω κριτής . » καί ἀλλαχοῦ · « Γνώριμος ὁ θλίβω ἐγώ , κἀν ἐγώ μή λέγω . εἰς πᾶς γάρ ὁ οἰκέω ἐκχέω . καταφρονέω ὁ ὁ πατήρ δόγμα · ἀποστολικός παράδοσις ἐξουθενέω · νέος ἄνθρωπος ἐφεύρημα ὁ ἐκκλησία ἐμπολιτεύω . τεχνολογέω λοιπός , οὖον θεολογέω , ὁ ἄνθρωπος . Ποιμένες ἀπελαύνω · ἀντεισάγω δέ λύκος βαρύς , διασπάω ὁ ποίμνη ὁ Χριστός . οἶκος εὐκτήριος ἐρῆμος ὁ ἐκκλησιάζω · ὁ ἐρημία πλήρης ὁ ὀδύρομαι . » καί ἀλλαχοῦ · « ὁ ἀνταποδίδωμι ἐγώ πονηρός ἀντί ἀγαθός καί μῖσος ἀντί ὁ ἀγάπησις ἐγώ ὁ εἰς αὐτός διαβάλλω ἐγώ νῦν ἐπί ἐκεῖνος , εἰς ὁ αὐτός εὑρίσκω ἔγγραφος ὁμολογία ἐκτίθημι . » καί πάλιν · « ἀνοίγνυμι στόμα τις κατά ὁ ὁμόδουλος ἀφειδής · λαλέω ὁ ψεῦδος ἄφοβος · ὁ ἀλήθεια συγκαλύπτω . καί ὁ μέν κατηγορέω καταδικάζω ἄκριτος · ὁ δέ κατηγορέω πιστεύω ἀνεξέταστος . ὅθεν ἀκούω , ὅτι πολύς κατά ἐγώ περιφέρω ἐπιστολή , στίζω ἐγώ καί στηλιτεύω καί κατηγορέω ἐπί πρᾶγμα , ὅς ὁ ἀπολογία ἑτοῖμος ἔχω ἐπί ὁ δικαστήριον ὁ ἀλήθεια , ὁρμάω μέν σιωπάω , ὅς καί ποιέω . τρίτος γάρ ἤδη οὗτος ἔτος εἰμί , ἐν ὅς τύπτω ὑπό ὁ διαβολή φέρω ὁ ὁ κατηγορία μάστιξ , ἀρκέω ὅτι ἔχω κύριος , ὁ ὁ κρυπτός γνώστης καί μάρτυς ὁ συκοφαντία · ἐπεί δέ ὁράω , ὅτι πολύς ὁ σιωπή ἐγώ εἰς βεβαίωσις ὁ διαβολή παραδέχομαι , καί οὖον διά μακροθυμία νομίζω ἐγώ σιωπάω , ἀλλά διά ὁ μή ἔχω στόμα διαίρω πρός ὁ ἀλήθεια , οὗτος ἕνεκα πειράω ἐπιστέλλω σύ , παρακαλέω ὁ ἐν Χριστός ἀγάπη σύ , ὥστε ὁ ἐκ εἷς μέρος γίγνομαι διαβολή μή πάντῃ παραδέχομαι ὡς ἀληθής · διότι , καθώς γράφω , οὐδείς κρίνω ὁ νόμος , ἐάν μή πρῶτος ἀκούω καί γιγνώσκω τίς ποιέω . » καί ἀλλαχοῦ · « εἰμί γάρ καί ὁ ἄλλος ἐγώ στεναγμός ἄξιος , ἀλλά ἔγωγε οὗτος τολμάω καυχάομαι ἐν κύριος , ὅτι οὐδέποτε πλανάω ἔχω ὁ περί ὁ θεός ὑπόληψις , ἢ ἑτέρως φρονέω μεταμανθάνω ὕστερος · ἀλλά ὅς ἐκ παῖς λαμβάνω ἔννοια περί θεός παρά ὁ μακάριος μήτηρ ἐγώ καί ὁ μάμμη ἐγώ Μακρινός , οὗτος αὐξάνω ἔχω ἐν ἐμαυτοῦ . » καί πάλιν · « ἐγώ πρός ὁ ἐπάλληλος ὁ ἐχθρός ἐγώ καί ποικίλος κατά ἐγώ ἐπιχείρησις ἀποβλέπω σιωπάω δέ οἴομαι δήω , καί δέχομαι κατά ἡσυχία ὁ ἐπάγω , μηδέ ἀνταίρω ὁ καθοπλίζω ὁ ψεύδω , ὁ πονηρός οὗτος ὅπλον . δοκέω γάρ ἐγώ παραπλήσιος τίς ποιέω ὁ Αἰσώπειος μῦθος ὁ ὁ ἀπροφάσιστος κατά ἐγώ ἀναλαμβάνω μῖσος . ὡς γάρ ἐκεῖνος ἔγκλημα τις ὁ ἀρνίον ὁ λύκος προσφέρω ποιέω , αἰσχύνω δῆθεν ὁ δοκέω ἄνευ Δίκαιος πρόφασις ἀναιρέω ὁ μηδείς προλυπέομαι · ὁ δέ ἀρήν πᾶς ὁ ἐκ συκοφαντία ἐπάγω αἴτιος εὐχερής διαλύω , μηδείς μᾶλλον ὑφίημι ὁ ὁρμή ὁ λύκος · ἀλλά ὁ μέν Δίκαιος ἡσσάομαι , ὁ δέ ὀδούς νικάω · οὕτως ὅς ὁ κατά ἐγώ μῖσος ὅς τίς ὁ ἀγαθός σπουδάζω , ἐρυθριάω τάχα ὁ δοκέω ἄνευ αἴτιος μισέω , αἴτιος πλάσσω κατά ἐγώ καί ἔγκλημα , καί οὐδείς ὁ λέγω μέχρι πᾶς ἐπιμένω . ἀλλά νῦν μέν οὗτος , μετά ὀλίγος δέ ἄλλος , καί αὖθις ἕτερος ὁ κατά ἐγώ δυσμένεια ὁ αἴτιος λέγω . » καί πάλιν · « οὐκοῦν καί οὗτος ἐγώ ἐγκαλέω , ὁ ὁ ἐπιλέγω ὁ θεῖος φύσις ὄνομα μοναδικός ἐξαγγέλλω . ἀλλά ἑτοῖμος ἐγώ πρός οὗτος καί σαφής ὁ λόγος . ὁ γάρ καταγιγνώσκω ὁ εἷς λέγω θεότης ἐκ ἀνάγκη ὁ πολύς λέγω , ἢ ὁ μηδείς , συντίθημι . οὖον γάρ εἰμί δυνατός , ἕτερος τίς παρά ὁ εἴρω ἐπινοέω . εἰμί οὖν ὁ εἰς πλῆθος ἐκτείνω ὁ ἀριθμός ὁ θεότης , μόνος ὁ ὁ πολύθεος πλάνη νοσέω εἰμί , ὁ δέ κάθολος ἀρνέομαι ὁ θεότης , ὁ ἄθεος εἄν εἰμί , τίς λόγος εἰμί ὁ διαβάλλω ἐγώ ἐπί ὁ εἷς ὁμολογέω ὁ θεότης ; » καί μετά ὀλίγος · « πᾶς ὁ θεοπρεπής νόημα τε καί ὄνομα ὁμότιμος ἔχω πρός ἀλλήλων , ὁ μηδείς παρά ὁ ὁ ὑπόκειμαι διαφωνέω σημασία . οὖον γάρ ἐπί ἄλλος τίς ὑπόκειμαι χειραγωγέω ὁ διάνοια ὁ ἀγαθός ὁ προσηγορία , ἐπί ἕτερος δέ ὁ ὁ σοφός καί ὁ ὁ δυνατός καί ὁ ὁ Δίκαιος · ἀλλά ὅσος εἄν εἶπον ὄνομα , εἷς διά πᾶς εἰμί ὁ σημαίνω · κἀν θεός εἶπον , ὁ αὐτός ἐνδείκνυμι , ὅς διά ὁ λοιπός ὄνομα νοέω . καταμανθάνω γάρ καί συγκρίνω πρός ἀλλήλων ὁ ὄνομα διά ὁ ἐν ἕκαστος ἐνθεωρέω ἔμφασις εὑρίσκω μηδείς ὁ ὁ θεός προσηγορία μικρός ἔχω . τεκμήριον δέ , ὅτι οὗτος μέν ὁ ὄνομα πολύς καί ὁ καταδεής ἐπονομάζω , καί ἐπί ὁ ἀπεμφαίνω ὁμοίως λέγω . ὁ δέ ὁ ἅγιος ὄνομα καί ὁ ἄφθαρτος καί ὁ εὐθύς καί ὁ ἀγαθός οὐδαμοῦ κοινοποιέω πρός ὁ μή δήω παρά ὁ γραφεύς διδάσκω . »