nicephorus-gregoras.historia-romana 16.4.3
( Γ . ) « Σοὶ μὲν γὰρ εὐφυῶς , » φησὶν , « ἄρχοντι , καὶ ξύν γε τῇ προσηκούσῃ προνοίᾳ ταυτὶ τὰ μέτρια τῶν ὑπηκόων διοικοῦντι πράγματα , ἐξέσται δήπου καὶ μείζονός ποθ' ἡγεμονίας ἐπειλημμένῳ πρὸς τὸ ἄμεινον ἄγειν · καὶ ἅμα οἷς ἀφορᾷν περιγίνεται πρὸς σὲ , καὶ τοῖς γε σοῖς ὁπώσποτε φιλοῦσιν ἐγκαλλωπίζεσθαι προτερήμασι , καὶ τούτοις δ' αὖ βεβαίας λελείψεται κτᾶσθαι προσδοκίας ἐπὶ σοὶ , ὅσαι τῆς ἀγαθῆς φλεβὸς ἀποῤῥέουσαι βίον προμνῶνταί σφισιν εὐδαίμονα . οὐδεμία γὰρ ἐῤῥᾳθυμημένη καὶ ἀνανταγώνιστος ἀρετὴ λαμπρῶν ἀξιοῦται γερῶν , ὁπόσα περιφανεῖς βραβεύει στεφάνους . ἐπεὶ καὶ σύνεσιν ἀνδρὸς καὶ γνώμην ἡγεμονικὴν οὔτ' ὄψις , οὔτε μαντικοί τινες τρίποδες , εἴ τινες εἶεν χρηστηριαζόμενοι , τοῖς πολλοῖς οὑτωσὶ προσημαίνειν δύνανται , ὡς ἡ ἐπὶ τῆς χρείας καὶ τῶν καιρῶν ἀναλάμπουσα πεῖρα τῶν τε λόγων καὶ πράξεων . πολλοῖς γὰρ ἐξ ἀπειρίας ὁ φανταστικὸς νοῦς μεγάλας ὑποτίθησι πλάττων εὐτυχίας τε καὶ μακαριότητας , καθάπερ αἱ ζωγράφων χεῖρες τοὺς τύπους τοῖς χρώμασι , παίζουσαι κατὰ τὸ βουλόμενον τῆς ψυχῆς . ἡ δ' ἐκ τῶν πραγμάτων πεῖρα , οἷον ἔμψυχος διδάσκαλος καθισταμένη , μέγαν ἐντίθησι νοῦν , καὶ σωφρονέστερον εἰς ἁρμονίαν προδείκνυσι βίου τὸν ἄνθρωπον . Ἐγὼ δέ σε καὶ φραγμὸν οἱονεί τινα τίθημι τῆς ἡμετέρας ἀρχῆς καὶ ἐπικρατείας , ὡς ἐξεῖναί σοι , δίκην προβλῆτος ἀναδεδειγμένῳ , τὰς οἷον ἐξ ἀχανοῦς πελάγους τῶν Τριβαλλῶν τρικυμίας σεαυτῷ μὲν ἀφορμὰς λαμπρῶν διδόναι τροπαίων , τοῖς δ' ἡμετέροις ἀσφάλειαν πράγμασιν . ἐξ ὧν περιέσται σοι μάλιστα καὶ ὁ πολὺς τῶν ἐπαίνων ἑσμὸς ἐκ τοῦ κοινοῦ τῶν Ῥωμαίων γένους , κοινὸν τοῖς ὅλοις χαριζομένῳ τουτὶ τἀγαθόν . τῷ ὄντι γὰρ ἡ τῶν ἡγεμονικῶν εὐγένεια πράξεων ἐν τῇ ὑπηκόων γνώμῃ τὸ τίμιον ἔχει . εὖ γὰρ πάσχοντες ἰσοθέους διδόασί σφισι τιμάς · κακοπραγοῦντες δὲ δρᾷν οὐκ ὀκνοῦσι πᾶν τοὐναντίον , ταῖς παντοδαπαῖς τοῦ βίου τύχαις ῥᾷστα συναλλοιούμενοι . Οὐκ ἀγνοῶ δ' ἔγωγε , ὡς ἐγκαλεῖν τὸ τῆς χάριτος ἔχεις ἡμῖν ἄχαρι , καὶ ὡς σταλαγμόν σοι παρέχοντες εὐφροσύνης ὅλα σοι πελάγη συμφορῶν ἐπαντλοῦμεν . ἐκεῖνα γάρ σοι παρέχομεν ἔχειν χωρία , ὁπόσα διηνεκῶς τὸ πολέμιον ἐπιβόσκεται πῦρ , καὶ ὅσα οὐχ ἧττον τῶν μεθ' ἡμέραν καὶ νύκτωρ δῃούντων ἐστὶν ἐθνῶν , ἢ ἡ ἡμετέρα . ἃ γὰρ ἀεὶ κατατρέχοντες ἀτριβῆ τινα πράττουσιν ἐρημίαν ἐκ μὲν θαλάττης αἱ λῃστρικαὶ τῶν ἐξ Ἀσίας δυνάμεις Περσῶν , ἐκ δ' ἠπείρου τῶν Τριβαλλῶν αἱ φανεραὶ καὶ λανθάνουσαι κατὰ τὸ συνεχὲς ἐκδρομαὶ καὶ στρατοπεδεῖαι , ταῦτά σοι κλῆρον παρεσχηκέναι γέγονεν ἡγεμονίας ἡμᾶς , ἄπαυστον μάχην μᾶλλον εἰπεῖν καὶ κίνδυνον ὑπὲρ κεφαλῆς αἰωρούμενον , οἱονεί τινα λίθον Ταντάλειον , ἢ διανομὴν προμηθῆ . καὶ δίκαια μὲν πάντως ἔσται σοι τὰ λεγόμενα , ἢν ταῦτα προφέρειν ἐθέλῃς ἡμῖν , οὐ μάλα γε μὴν ἰάσιμα . οὐδὲ γὰρ , καίπερ ἐθέλουσι καὶ πολλὰ σκεπτομένοις , ἡμῖν παρέσται μέρος σοι πλὴν τοῦ δοθέντος ἕτερον ἀντιδιδόναι . Ὁρᾷς γὰρ ὡς εἰς στενὸν κομιδῇ τὰ Ῥωμαίων ἐλήλαται πράγματα , καὶ ἄβατός τις μικροῦ καὶ θηριώδης ἡμῖν ἀντὶ πάντων ἡ τῆς Θρᾴκης ἥπλωται μόνη γῆ · πόλεις δ' ὀλίγαι περὶ αὐτὴν γένους διασώζουσι λείψανα μόλις Ῥωμαϊκοῦ , δίχα προαστείων καὶ αὗται καὶ τῶν ὀφειλομένων προθύρων εἰς εὐκοσμίαν πολιτικὴν , καὶ πρός γε μακροῖς τισιν ὅροις καὶ διαστήμασιν ἀοικήτοις ἀλλήλων διεστηκυῖαι · καθάπερ ἐν μακρῷ πεδίῳ καὶ παμπληθεῖ καλάμῃ μετὰ θέρος καὶ δρέπανον σποράδες ἅμα καὶ εὐαρίθμητοι στάχυες . ἐῶ γὰρ τὴν τῶν ἔνδον ἀριθμεῖν τραγῳδίαν , ἣν ἡ κατ' ἀλλήλων πολύχους ἐπήνεγκε στάσις · ὡς εἰδώλοις γέ τισιν ἐοικέναι μᾶλλον οἰκητόρων , ἢ οἰκήτορσιν . οὕτω δυστυχῶς ἔχει τὰ καθ' ἡμᾶς πράγματα νῦν , καὶ οὕτως ἡ τῶν ἐμῶν διωκτῶν ἐμφύλιος καὶ δυσπαραμύθητος στάσις οὐ μόνον μεγίστας τοῖς φαυλοτέροις παρέσχεν ἀρχὰς εἰς ἐθισμὸν ἀταξίας ὁμοῦ καὶ τραχύτητος , ἀλλὰ πάνυ τοι σφόδρα καὶ τὴν τῶν ἀλλοφύλων ἐχθρῶν καθ' ἡμῶν ἐπέῤῥωσε δύναμιν . Ἢ πόθεν ἄλλοθεν μέγας καθ' ἡμῶν ὁ Τριβαλλὸς ἐγεγόνει · ὃς καθάπερ ποταμὸς πλημμυρήσας , καὶ μακροῖς διαστήμασι τοὺς οἰκείους ὑπερβὰς ὅρους , τὰ μὲν τῆς Ῥωμαίων ἡγεμονίας παμπληθέσιν ἤδη ῥοθίοις κατέκλυσε , τὰ δ' ἀπειλεῖ κατακλύσειν ; δυσαριθμήτοις γὰρ διαστήμασι γῆς ἡμῶν ἀφιστάμενος τοσαύτην εἴληφε τόλμαν καὶ δύναμιν , ὡς καὶ τὴν ἡμετέραν ἤδη συνεχῶς κατατρέχειν τὰ τούτου στρατόπεδα , καὶ μηδενὸς κωλύοντος ἐξ ἐφόδου ληΐζεσθαι , καὶ τὸν τῶν ἐπιδορατίδων ψόφον ἐς τὰς ἡμετέρας ἔχειν τέως ἀκοὰς παραπέμπειν · καὶ ταῦτα μηδὲν μηδαμῆ τι πλέον γενναιότητος γνώρισμα πρός γε τὸ νικᾷν παρεχόμενος , ἢ τὰς Ῥωμαίων τύχας οἰκείαν τιθέμενος εὐβουλίαν καὶ δύναμιν . Ἔπειτα τίνα με οἴει ψυχὴν ἔχειν , ὦ φίλτατε , ἢ ποίοις ὀδυνῶν ἄνθραξι πυρπολεῖσθαι τὴν τῶν πατρικῶν σπλάγχνων σύμπηξιν , ὁπότε σε θορυβούμενον οὕτω καὶ τὴν ψυχὴν ὑπὸ τῶν μελλόντων θραυόμενον φόβων ὁρῶν κατὰ βούλησιν ἀναψύχειν ἥκιστα δύναμαι · ἀλλ' ὥσπερ πολλοῖς τισι κεκυκλωμένος ἀντιπάλοις ξίφεσιν , ἀνθέλκουσί τε καὶ ἀντιπερισπῶσιν ἑκάστοις πρὸς ἑαυτὰ , πρὸς οὐδὲν τῶν ἁπάντων ἀποκλίνειν ἔχω μετά τινος εὐφυοῦς λογισμοῦ , οἷος ἂν ἐφόδια εἴη κεκτῆσθαι ἱκανὸς ἐς χωρίον κατάγειν εὐλίμενον , καὶ τοιούτων θορύβους κυμάτων δυνάμενον ἀποκρούεσθαι ; πρὸς μὲν γὰρ τὰς τοῦ μακαρίτου βασιλέως ἐκείνου καὶ φίλου κατὰ τὸ εἰκὸς ἐντολὰς ἀποβλέπων τῷ ἐκείνου παιδὶ τὸν βασίλειον ἀναγκάζομαι περιποιεῖσθαι κλῆρον · πρὸς δ' αὖ τὰς ἐνόρκους ἐπαγγελίας , ἃς τοῖς ξύν γε ἐμοὶ διωκομένοις καὶ κινδυνεύουσιν ἔπραττον ὑπ' ἀνάγκης ἐγὼ , τὸν περὶ ψυχῆς ἀγωνιζόμενος πολύμοχθον ἐκεῖνον δίαυλον , καὶ καταφεύγων ὡς εἰς φρουρὰν ἀναγκαίαν τὴν τῶν βασιλικῶν συμβόλων ἀντίληψιν , αὖθις ἀναγκάζομαί σφισι διανέμειν τὰ λειπόμενα τῶν βασιλικῶν χωρίων , οὐ μάλα σὺν ἡδονῇ . Ταῦτ' οὖν ἐννοοῦντί σοι , φίλτατε , φέρειν γενναίως εἰκὸς , εἴ τι μὴ κατὰ βούλησιν εἴη παρακομιζόμενον ὑπὸ τῶν ἀεὶ τοῖς ἀνθρωπίνοις ἐφεδρευόντων πράγμασιν ἐπαχθῶν . μὴ γὰρ νῦν πρῶτον ἄρχεσθαι οἴου διὰ σὲ τὴν τοῦ βίου δυσέφικτον ταύτην δυσχέρειαν . ἀλλ' ἀεὶ περιχορεύει τἀνθρώπινα πάνθ' ὁμοίως , καὶ πάσης ἐπίσης κατορχεῖται τύχης καὶ ἡλικίας . τὸ μὲν οὖν λύπης ἄθικτον διανύσαι τὸν βίον , τοῦτο δ' ἀδύνατον εἶναι νόμιζε , καὶ τῆς ἀνθρωπίνης ὡς ποῤῥωτάτω φύσεως · τὸ δὲ τἀπιόντα διηνεκῶς ἐξ ἀδήλου δεινὰ πειρᾶσθαι φέρειν γενναίως , τὴν τῶν ναυτιλλομένων μιμούμενον κυβερνητικὴν , τοῦτο δ' ἀνδράσι προσῆκον νοῦν ἔχουσι , καὶ μάλιστα τοῖς ἀρχαῖς πολιτικαῖς ἀσχολοῦσι τὸν ἅπαντα βίον . ἀγαπητὸν γὰρ ἂν εἴη τὰ τῆς λύπης ἐπίσης ἀνακεκρᾶσθαι τοῖς εὐφραίνουσι , καὶ μὴ πλεονεκτεῖν τὰ χείρω . ὁρῶ μὲν γὰρ , ὡς πολύχουν μὲν ἀεὶ τὸ δυστυχὲς ἐπιῤῥεῖ τοῖς ἡμετέροις καθάπερ ἐκ λόχου δεινῶς ἐπιτιθέμενον πράγμασι · τὸ δ' εὔδαιμον σφόδρα τοι σπάνιον · καὶ τοῦτο δ' οὐ μόνιμον , ἀλλὰ δίκην ἄνθους τάχιστα μαραινόμενον · οἶμαι , τοῦ θεοῦ παίδευμα τοῦθ' ἡμῖν δραστικώτατον μάλα ἐπάγοντος , ἵνα μὴ μέγα φρονῶμεν , ὑπέρτερα τῆς τοῦ θνητοῦ φύσεως ἀναλογιζόμενοι . διὰ δὴ τοῦτο καὶ Αἰσώπῳ πάλαι τῷ Φρυγὶ τὸν θεὸν οὐχ ὕδατι νομίζειν ἐπῄει τὴν γῆν , ἀλλὰ δάκρυσι , φυράσαντα πλάσαι τὸν ἄνθρωπον . »
Lemmas: ( Γ . ) « σοί μέν γάρ εὐφυής , » φημί , « ἄρχω , καί σῦς γε ὁ προσήκω πρόνοια οὗτος ὁ μέτριος ὁ ὑπήκοος διοικέω πρᾶγμα , ἔξεστι δήπου καί μέγας πρός ἡγεμονία ἐπιλαμβάνω πρός ὁ ἀγαθός ἄγω · καί ἅμα ὅς ἀφοράω περιγίγνομαι πρός σύ , καί ὁ γε σός ὁπώσποτε φιλέω ἐγκαλλωπίζομαι προτέρημα , καί οὗτος δέ αὖος βέβαιος λείπω κτάομαι προσδοκία ἐπί σύ , ὅσος ὁ ἀγαθός φλέψ ἀπολέγω βίος προμνάω σφεῖς εὐδαίμων . οὐδείς γάρ ῥᾳθυμέω καί ἀνανταγώνιστος ἀρετή λαμπρός ἀξιόω γέρας , ὁπόσος περιφανής βραβεύω στέφανος . ἐπεί καί σύνεσις ἀνήρ καί γνώμη ἡγεμονικός οὔτε ὄψις , οὔτε μαντικός τις τρίπους , εἰμί τις ἄγω χρηστηριάζω , ὁ πολύς οὑτωσί προσημαίνω δύναμαι , ὡς ὁ ἐπί ὁ χρεία καί ὁ καιρός ἀναλάμπω πείρω ὁ τε λόγος καί πρᾶξις . πολύς γάρ ἐκ ἀπειρία ὁ φανταστικός νόος μέγας ὑποτίθημι πλάσσω εὐτυχία τε καί μακαριότητα , καθάπερ ὁ ζωγράφος χείρ ὁ τύπος ὁ χρῶμα , παίζω κατά ὁ βούλομαι ὁ Ψυχή . ὁ δέ ἐκ ὁ πρᾶγμα πείρω , οἷος ἔμψυχος διδάσκαλος καθίστημι , μέγας ἐντίθημι νόος , καί σώφρων εἰς ἁρμονία προδείκνυμι βίος ὁ ἄνθρωπος . ἐγώ δέ σύ καί φραγμός οἱονεί τις τίθημι ὁ ἡμέτερος ἀρχή καί ἐπικράτεια , ὡς ἔξεστι σύ , δίκη προβλής ἀναδείκνυμι , ὁ οἷος ἐκ ἀχανής πέλαγος ὁ Τριβαλλός τρικυμία σεαυτοῦ μέν ἀφορμή λαμπρός δίδωμι τρόπαιον , ὁ δέ ἡμέτερος ἀσφάλεια πρᾶγμα . ἐκ ὅς περίειμι σύ μάλιστα καί ὁ πολύς ὁ ἔπαινος ἑσμός ἐκ ὁ κοινός ὁ Ῥωμαῖος γένος , κοινός ὁ ὅλος χαρίζομαι οὗτος τἀγαθόν . ὁ εἰμί γάρ ὁ ὁ ἡγεμονικός Εὐγένεια πρᾶξις ἐν ὁ ὑπήκοος γνώμη ὁ τίμιος ἔχω . εὕω γάρ πάσχω ἰσόθεος δίδωμι ὅς τιμή · κακοπραγέω δέ δράω οὐ ὀκνέω πᾶς ἐναντίος , ὁ παντοδαπός ὁ βίος Τύχη ῥᾳδίως συναλλοιόω . οὐ ἀγνοέω δέ ἔγωγε , ὡς ἐγκαλέω ὁ ὁ χάρις ἔχω ἐγώ ἄχαρις , καί ὡς σταλαγμός σύ παρέχω Εὐφρόσυνος ὅλος σύ πέλαγος συμφορά ἐπαντλέω . ἐκεῖνος γάρ σύ παρέχω ἔχω χωρίον , ὁπόσος διηνεκής ὁ πολέμιος ἐπιβόσκομαι πῦρ , καί ὅσος οὐ κακός ὁ μετά ἡμέρα καί νύκτωρ δῃόω εἰμί ἔθνος , ἢ ὁ ἡμέτερος . ὁ γάρ ἀεί κατατρέχω ἀτριβής τις πράσσω ἐρημία ἐκ μέν θάλασσα ὁ λῃστρικός ὁ ἐκ Ἀσία δύναμις Πέρσης , ἐκ δέ ἤπειρος ὁ Τριβαλλός ὁ φανερός καί λανθάνω κατά ὁ συνεχής ἐκδρομή καί στρατοπεδεία , οὗτος σύ κλῆρος παρέχω γίγνομαι ἡγεμονία ἐγώ , ἄπαυστος μάχη μᾶλλον εἶπον καί κίνδυνος ὑπέρ κεφαλή αἰωρέω , οἱονεί τις λίθος ταντάλειος , ἢ διανομή προμηθής . καί Δίκαιος μέν πάντως εἰμί σύ ὁ λέγω , εἄν οὗτος προφέρω ἐθέλω ἐγώ , οὖον μάλα γε μήv ἰάσιμος . οὐδέ γάρ , καίπερ ἐθέλω καί πολύς σκοπέω , ἐγώ πάρειμι μέρος σύ πλήν ὁ δίδωμι ἕτερος ἀντιδίδωμι . ὁράω γάρ ὡς εἰς στενός κομιδή ὁ Ῥωμαῖος ἐλαύνω πρᾶγμα , καί ἄβατος τις μικρός καί θηριώδης ἐγώ ἀντί πᾶς ὁ ὁ Θρᾴκη ἁπλόω μόνος γῆ · πόλις δέ ὀλίγος περί αὐτός γένος διασῴζω λείψανον μόλις Ῥωμαϊκός , δίχα προάστειον καί οὗτος καί ὁ ὀφείλω πρόθυρον εἰς εὐκοσμία πολιτικός , καί πρός γε μακρός τις ὅρος καί διάστημα ἀοίκητος ἀλλήλων διίστημι · καθάπερ ἐν μακρός πεδίον καί παμπληθής καλάμη μετά θέρος καί δρεπάνη σπορά ἅμα καί εὐαρίθμητος στάχυς . ἐάω γάρ ὁ ὁ ἔνδον ἀριθμέω τραγῳδία , ὅς ὁ κατά ἀλλήλων πολύχους ἐπιφέρω στάσις · ὡς εἴδωλον γε τις ἔοικα μᾶλλον οἰκήτωρ , ἢ οἰκήτωρ . οὗτος δυστυχής ἔχω ὁ κατά ἐγώ πρᾶγμα νῦν , καί οὕτως ὁ ὁ ἐμέω διώκτης ἐμφύλιος καί δυσπαραμύθητος στάσις οὖον μόνος μέγας ὁ φαῦλος παρέχω ἀρχή εἰς ἐθισμός ἀταξία ὁμοῦ καί τραχύτης , ἀλλά πάνυ ὅς σφόδρα καί ὁ ὁ ἀλλόφυλος ἐχθρός κατά ἐγώ ἐπέῤῥωσε δύναμις . ἤ πόθεν ἄλλοθεν μέγας κατά ἐγώ ὁ Τριβαλλός γίγνομαι · ὅς καθάπερ ποταμός πλημμυρέω , καί μακρός διάστημα ὁ οἰκεῖος ὑπερβαίνω ὅρος , ὁ μέν ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία παμπληθής ἤδη ῥόθιος κατακλύζω , ὁ δέ ἀπειλέω κατακλύζω ; δυσαρίθμητος γάρ διάστημα γῆ ἐγώ ἀφίστημι τοσοῦτος λαμβάνω τόλμα καί δύναμις , ὡς καί ὁ ἡμέτερος ἤδη συνεχῶς κατατρέχω ὁ οὗτος στρατόπεδον , καί μηδείς κωλύω ἐκ ἔφοδος ληΐζομαι , καί ὁ ὁ ἐπιδορατίς ψόφος εἰς ὁ ἡμέτερος ἔχω τέως ἀκοή παραπέμπω · καί οὗτος μηδείς μηδαμῆ τίς πλέω γενναιότης γνώρισμα πρός γε ὁ νικάω παρέχω , ἢ ὁ Ῥωμαῖος Τύχη οἰκεῖος τίθημι εὐβουλία καί δύναμις . ἔπειτα τίς ἐγώ οἴομαι ψυχή ἔχω , εἰμί φίλος , ἢ ποῖος ὀδύνη ἄνθραξ πυρπολέω ὁ ὁ πατρικός σπλάγχνον σύμπηξις , ὁπότε σύ θορυβέω οὗτος καί ὁ ψυχή ὑπό ὁ μέλλω θραύω φόβος ὁράω κατά βούλησις ἀναψύχω ἥκιστος δύναμαι · ἀλλά ὥσπερ πολύς τις κυκλόω ἀντίπαλος ξίφος , ἀνθέλκω τε καί ἀντί-περισπάω ἕκαστος πρός ἑαυτοῦ , πρός οὐδείς ὁ ἅπας ἀποκλίνω ἔχω μετά τις εὐφυής λογισμός , οἷος εἄν ἐφόδια εἰμί κτάομαι ἱκανός εἰς χωρίον κατάγω εὐλίμενος , καί τοιοῦτος θόρυβος κῦμα δύναμαι ἀποκρούω ; πρός μέν γάρ ὁ ὁ μακαρίτης βασιλεύς ἐκεῖνος καί φίλος κατά ὁ εἰκός ἐντολή ἀποβλέπω ὁ ἐκεῖνος παῖς ὁ βασίλειος ἀναγκάζω περιποιέω κλῆρος · πρός δέ αὖος ὁ ἔνορκος ἐπαγγελία , ὅς ὁ σῦς γε ἐγώ διώκω καί κινδυνεύω πράσσω ὑπό ἀνάγκη ἐγώ , ὁ περί Ψυχή ἀγωνίζομαι πολύμοχθος ἐκεῖνος δίαυλος , καί καταφεύγω ὡς εἰς φρουρά ἀναγκαῖος ὁ ὁ βασιλικός σύμβολον ἀντίληψις , αὖθις ἀναγκάζω ὅς διανέμω ὁ λείπω ὁ βασιλικός χωρίον , οὖον μάλα σύν ἡδονή . ταῦτα οὖν ἐννοέω σύ , φίλος , φέρω γενναῖος εἰκός , εἰμί τίς μή κατά βούλησις εἰμί παρακομίζω ὑπό ὁ ἀεί ὁ ἀνθρώπινος ἐφεδρεύω πρᾶγμα ἐπαχθής . μή γάρ νῦν πρῶτος ἄρχω οἶος διά σύ ὁ ὁ βίος δυσέφικτος οὗτος δυσχέρεια . ἀλλά ἀεί περιχορεύω ἀνθρώπινος πᾶς ὁμοίως , καί πᾶς ἐπίσης κατορχέομαι τυγχάνω καί ἡλικία . ὁ μέν οὖν λύπη ἄθικτος διανύω ὁ βίος , οὗτος δέ ἀδύνατος εἰμί νομίζω , καί ὁ ἀνθρώπινος ὡς προσωτέρω φύσις · ὁ δέ ἐπέρχομαι διηνεκής ἐκ ἄδηλος δεινός πειράω φέρω γενναῖος , ὁ ὁ ναυτίλλομαι μιμέομαι κυβερνητικός , οὗτος δέ ἀνήρ προσήκω νόος ἔχω , καί μάλιστα ὁ ἀρχή πολιτικός ἀσχολέω ὁ ἅπας βίος . ἀγαπητός γάρ εἄν εἰμί ὁ ὁ λύπη ἐπίσης ἀνακράζω ὁ εὐφραίνω , καί μή πλεονεκτέω ὁ χείρων . ὁράω μέν γάρ , ὡς πολύχοος μέν ἀεί ὁ δυστυχής ἐπιρρέω ὁ ἡμέτερος καθάπερ ἐκ λόχος δεινῶς ἐπιτίθημι πρᾶγμα · ὁ δέ εὐδαίμων σφόδρα ὅς σπάνις · καί οὗτος δέ οὖον μόνιμος , ἀλλά δίκη ἄνθος ταχύς μαραίνω · οἴομαι , ὁ θεός παίδευμα οὗτος ἐγώ δραστικός μάλα ἐπάγω , ἵνα μή μέγας φρονέω , ὑπέρτερος ὁ ὁ θνητός φύσις ἀναλογίζομαι . διά δή οὗτος καί Αἴσωπος πάλαι ὁ Φρύξ ὁ θεός οὐ ὕδωρ νομίζω ἔπειμι ὁ γῆ , ἀλλά δάκρυ , φυράω πλάσσω ὁ ἄνθρωπος . »