nicephorus-gregoras.historia-romana 16.3.4
( Δ . ) « Ἐγὼ ( φησὶν ) ὦ παῖ , τὴν παροιμίαν , τὴν ἀεί τι Λιβύη , φάσκουσαν , φέρει καινὸν , ἐπαινῶ μὲν , οὐ τελέως δέ · διότι μὴ τέλειον ἔχει τὸ τῆς ἀποφάνσεως δόγμα καὶ ψήφισμα . περὶ γὰρ ὅλης γῆς καὶ θαλάττης ἀποπεφάνθαι προσῆκον , ἡ δὲ περὶ μόνης Λιβύης τὸ δόγμα ἐξήνεγκε , μικροῦ τινος μέρους οὔσης αὐτῆς , καὶ βιαίαν ἐχούσης τὴν μίμησιν πρὸς τὴν τῆς ὅλης γῆς ἀριστοκρατίαν . Λιβύης μὲν γὰρ ἡ καινότης ζώων τε μόναις τερατομόρφοις ἰδέαις ὁρίζεται καὶ πρός γε ἔτι τῶν ἐκεῖθεν διὰ μῆκος ὁδοῦ σπανίως παρακομιζομένων ἐς τὰ ἡμέτερα ἤθη πραγμάτων ἄλλων , ἰδιοτροπίαν τινὰ κεκτημένων , ὁπόσα ξενίζοντα φύεται παρὰ τῇ σκληρᾷ καὶ ἀνημέρῳ ἐκείνῃ γῇ . τῆς δὲ πάσης γῆς ἡ καινότης μαρασμῷ καὶ χλόῃ καὶ χαρᾷ καὶ λύπῃ μερίζει τὸν βίον διηνεκῶς , καὶ δόξῃ καὶ ἀδοξίᾳ , καὶ νόσῳ καὶ ὑγιείᾳ , καὶ θανάτῳ καὶ ζωῇ , καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν , ἀρετῇ καὶ κακίᾳ , καὶ τροπαῖς καὶ ἀλλοιώσεσι παντοίαις τε καὶ μέτρον ἅπαν ἐλαυνούσαις . καὶ θαῦμα μὲν , πῶς ταῖς καινοποιΐαις ταύταις ἄμφω κεκτῆσθαι δοκεῖ , καὶ παίζει τὰς τῶν ἀνθρώπων γνώμας , καὶ τοῖς μὲν ἀνθεῖν ἀεὶ δοκεῖ , καὶ τοὺς τῆς τύχης πόδας ἕκαστον ἐπ' ἀσφαλοῦς ἐρείδειν · τοῖς δὲ μηδὲν κεκτῆσθαι βέβαιον μηδ' ἀσφαλές . βραχεῖα γάρ τις ὥρα πολλάκις καὶ μία ῥοπὴ διαστήματος χρονικοῦ μεταβάλλει πρὸς τοὐναντίον ἅπαν , καὶ ῥίπτει πολλὰ τῶν ἑστάναι δοκούντων εἰς ἔδαφος · καὶ αὖ πρὸς ὑπερήφανον ἐνίοτε τύχην ἀνάγει τὰ ἀφανῆ . Θαῦμα δὲ , πῶς ἀμιγὲς οὐδὲν οὐδ' αὐτοτελὲς τῶν ἁπάντων εὑρίσκεται παντάπασιν οὐδαμῆ , οὔθ' ἃ τῶν ἀγαθῶν , οὔθ' ἃ τῶν φαύλων εἶναι νομίζουσιν ἄνθρωποι · ἀλλὰ τὰ ἀλλήλων διηνεκῶς πολέμια καὶ μαχόμενα σύντροφόν πως ἔχει τὴν βλάστην , καὶ μίαν δήπου τινὰ τὴν εἰς φῶς προενεγκοῦσαν μητέρα προΐσχεται · καὶ τὰ τὴν ἄσπονδον ἔχθραν πρὸς ἄλληλα κεκτημένα ξένας τινὰς ἐν ἀνθρώπου θύει ψυχῇ τὰς σπονδάς · καὶ οὔτε βίον ἄλυπον ὄντα παρ' οὐδενὶ τῶν ἁπάντων ὁρῶμεν , οὔτε λύπην παντάπασιν ἀτερπῆ · ἀλλ' εἶναι συμβαίνει καὶ λύπην αἰτίαν χαρᾶς , καὶ αὖ μητέρα λύπης χαράν . ταῦτα μὲν εἶναι συμφυᾶ πως , καὶ ἐγκατῳκοδομημένα τοῖς πράγμασιν , ἡ πεῖρα ξυγχωρεῖ συνιέναι ταῖς συνετωτέραις ψυχαῖς · τὸ δὲ μεγέθη καὶ σμικρότητας τούτοις διδόναι , τοῦτο δ' οἶμαι δήπουθεν ὡς τὰ πολλὰ τῶν ἐφ' ἡμῖν ὑπάρχειν ἕν . Ὃς γὰρ μεγάλοις ἐφίεται πραγμάτων ὕδασιν ἐγκυβιστᾷν , ἀνάγκη τούτῳ καὶ μεγάλους ὑφίστασθαι τῶν κινδύνων τοὺς κλύδωνας · ᾧ δὲ βραχυτέροις ἐνδιαιτᾶσθαι νομίζεται ἀποχρῶν , τούτῳ δὲ καὶ μετριωτέραις κεχρῆσθαι ταῖς λύπαις τοῦ βίου χρεών . βασιλεία τοίνυν ἐν τοῖς τοῦ βίου πράγμασι μέγιστον εἶναι χρῆμα νομίζεται τύχης καὶ , ἵν' εἴπω , τὸ κράτιστον τῆς εὐδαιμονίας ὕψος . τὸ δὲ μικροῖς τισιν ὀβολοῖς ὁρίζεσθαί τῳ τοῦ βίου τὴν εὐπορίαν , καὶ τριβωνοφορεῖν , καὶ ἱκανὸν εἶναι ὃ τῇ φύσει τὸ ἀναγκαῖον μόνον χαρίζεται , τοῦτο δὲ κακόδαιμον φαίνεται , καὶ τούτων ἑνὸς , οἷς ὁ πλεῖστος ὄχλος καταρᾶται . ᾧ δ' ἑκατέροις τοῖς βίοις ἐν πείρᾳ γενέσθαι τετύχηκεν , ἄρχεσθαι μᾶλλον οὗτος ἢ βασιλεύειν ἕλοιτ' ἂν οἶμαι μάλα προθύμως , καὶ πένητα μᾶλλον τρίβειν βίον , ἢ ὃς μυρίαις περιστοιχίζεται δόξαις καὶ χρήμασιν · εἰ δ' οὖν , λεγέτω τις παρελθὼν , πῶς Ἀλέξανδρος ἐκεῖνος ὁ μέγας , ὁ μέχρις Ἰνδῶν τὰ τῆς Εὐρώπης διαβιβάσας ὅπλα , τὸν εὐτελῆ τοῦ Διογένους πίθον καὶ τὴν διεῤῥωγυῖαν ἀμπέχεσθαι μᾶλλον ἐσθῆτα ποθεῖν ὡμολόγει , ἢ τὴν τῆς ὅλης Ἀσίας τε καὶ Εὐρώπης ἔχειν ἀρχὴν , καὶ τὸν Βαβυλώνιον ἐκεῖνον περιβεβλῆσθαι πλοῦτον · ὅθεν καὶ τὸ πολὺ τῆς ῥᾳστώνης χεθὲν Δαρείῳ καὶ Πέρσαις ὄνειρον ἔδειξεν εἶναι σαφῶς τὰς δοκούσας εὐδαίμονας τύχας τοῦ βίου . οὐδὲν γὰρ οὕτω μεστὸν ὑποψίας καὶ ἀπιστίας , ὡς βασιλεία καὶ δυναστεύουσα χείρ . ᾧ μὲν γὰρ βασιλεύεσθαί πως τετύχηκεν , ἕνα μόνον οὗτος δέδιε , τὸν βασιλέα · φαίην δ' ἂν , οὐδ' αὐτὸν , εἰ τὰ δίκαια φυλάττειν , ὅστις ποτ' ἂν ᾖ , ἐθέλει , καὶ τὴν λαχοῦσαν μοῖραν στέργειν τοῦ βίου . ᾧ δὲ βασιλεύειν ἔξεστιν , οὗτος μετὰ τῶν ἐμφανῶν ἐχθρῶν πλείους ἔχει καὶ τοὺς κρύφα τὰς πλείους συσκευάζοντας τῶν ἐπιβουλῶν . οὐκ ὀκνήσω δ' εἰπεῖν , ὡς καὶ αὐτοὺς ἀεὶ δέδιεν , ὁπόσοι φυλάκων ἔχουσι τάξιν αὐτῷ , καὶ περίεστι τρέμειν ἀεὶ , καὶ Ταντάλειον , τὸ δὴ λεγόμενον , βόσκειν βίον . Ταῦτ' ἐννοῶν , φίλτατε , πείθου μητρὸς εὐνοούσης βουλαῖς , καὶ μὴ γνώμαις ἑτέρων συμφέρεσθαι δίδου , οἳ πρὸς ἓν δὴ μόνον τὸ οἰκεῖον σκοποῦντες συνοῖσον προσωπείῳ τινὶ κέχρηνταί σοι , μέχρις ἂν τὸ βουλόμενόν σφισι κατωρθωκότες αὐτοῖς , ἔπειτα καὶ σοὶ τὴν τοῦ βίου σχεδιάσωσιν ἐπιβούλως ἀπαλλαγήν · μηδὲ παραπλήσια τίθει τοῖς διώκταις ἡμῶν τὰ ἡμέτερα . παρόσον γὰρ ἐκείνων καὶ ἡμῶν τὸ συνάγον εἰς ὁμόνοιαν ἦν τῶν ἁπάντων μετὰ τὴν ζάλην οὐδὲν μεταξὺ , παρὰ τοσοῦτον ἡμῶν τε καὶ σοῦ τὸ τὴν τοῦ αἵματος ἕνωσιν διϊστῶν τῶν ἁπάντων ἔστιν οὐδὲν μεταξύ . τί γὰρ ἂν εἴη τὸ πεῖσαι δυνάμενον σπλάγχνα φύσεως ὑπ' ἀλλήλων τε καὶ δι' ἀλλήλων ῥήγνυσθαι · ὧν τὴν ἀπόῤῥητον σύμπηξιν μόνος οἶδεν ὁ ξυνδήσας ἀλύτοις τισὶ καὶ ἀδαμαντίνοις δεσμοῖς ; ἢ τί τῶν ὑφ' ἡλίῳ καὶ ἀέρι πάντων ἡδὺ γένοιτ' ἂν τοῖς γονεῦσιν ἡμῖν , σοῦ μὴ παρόντος ; ὡς νῦν γε τοῦτ' ἔστιν ὅ με μάλιστα ζῶσαν μετὰ τοῦ σοῦ κατάγει πατρὸς εἰς πυθμένας ᾅδου , ὅτι σύ γε ἡμῶν ἕνεκα τοιούτους ἔθρεψας ἐν σεαυτῷ λογισμούς . τί δ' ἄλλο τῶν πάντων εἴη θανάτου παντὸς γονεῦσι πικρότερον , ἢ τέκνων καταστροφὴ , καὶ τέκνων ἀγαθῶν · ὧν ἡ μνήμη καὶ μόνη τούτοις δημιουργεῖ πνοὴν καὶ τὸ θάλλειν ἐκ περιουσίας χαρίζεται τῇ ψυχῇ ; ἀνάμεινον δ' εἰ βούλει μικρὸν , μέχρις ἂν καὶ αὐτὸς τέκνων γένῃ πατήρ · καὶ τότε διὰ τῆς πείρας εἴσῃ καλῶς , ὁπόσην οἱ τεκόντες τοῦ φίλτρου τὴν φλόγα βόσκουσιν ἐν μέσοις τοῖς σπλάγχνοις ὑπὲρ τῶν τέκνων . νῦν γὰρ οὐκ ἔχω , τίσι χρησαμένη λόγοις πείθειν ἄν σε δυναίμην τελέως , πρὶν εἰς τὴν τῶν λεγομένων σε πεῖραν ἀφῖχθαι . Μὴ δὴ παρίδῃς δάκρυα μητρὸς , μηδὲ μόχθον ἐν λήθῃ ποιήσῃς τοσαύτης ὁδοιπορίας , ὁπόσην ἐγὼ διανύσαι καὶ συντεμεῖν τάχιον ἢ κατὰ πάντα εὔζωνον ἄνδρα προτεθύμημαι διὰ σὲ , ἵνα δήπου μὴ σεαυτὸν ἀτεκμάρτοις περιβάλῃς κινδύνοις , καὶ καπνὸν φεύγων εἰς πῦρ ἐμπέσῃς , καὶ σκιὰν φυλαττόμενος ὑποψίας , ἐν ἀδήλῳ μέλλοντος φόβου καλινδουμένην , εἰς κρημνοὺς ἀποτόμους περιφανῶς συνωθήσῃς σαυτὸν ἑκοντὶ ( ὃ τοῦ ἀκουσίου πάθους ἐστὶ μακρῷ χαλεπώτερον , ὁποῖον καὶ ἡμῖν τὸν ἑξαέτη χρόνον ἐξεγένετο πάσχειν ἐκεῖνον ἐλαυνομένοις , ὥς γε οἶσθα ) καὶ ὃν διέφυγον τότε θάνατον , τούτου σὺν σοὶ διὰ σέ πως παραπολαῦσαί μοι γένηται . οἷς μὲν γὰρ ἀκουσίοις ἔπεισι τὰ δεινὰ , συγγνώμη τις εἴωθεν οἴκτῳ συγκεκραμένη συνεξακολουθεῖν . οἷς δ' ἐξ ἰδίας ἀβουλίας συμβαίνει πηγὰς ἀνορύττειν κακῶν ἑαυτοῖς , τοσοῦτον νεμεσᾶσθαί σφισιν εἰκὸς , ὅσον οὐδὲ τοὺς ἐλεήσοντας καταλιμπάνουσιν ἑαυτοῖς ξύν γε λόγῳ τῷ πρέποντι . Εἰ δέ μοι πολλὰ τῶν πάλαι πρὸς μέσον ἄγεις ὑποδειγμάτων , ὁπόσα πρὸς τοὺς ὁμοίους σε φόβους ἐνάγουσι , καὶ ξύν γε τοῖς ἄλλοις , ὅτι καὶ Μάρκιον ἐκεῖνον , τὸν τῇ πάλαι στρατηγήσαντα Ῥώμῃ ποτὲ , ἐς τοσόνδε τὰ μητρὸς ἔσφηλε δάκρυα , ὡς μυρίαις ὑφ' ὧν στεφανοῦσθαι ἐχρῆν καλυφθέντα λίθων βολαῖς θανεῖν δυστυχῶς , ἀλλὰ τἀληθῆ περί γε τἀνδρὸς ἐκείνου μαθὼν τὴν ἀμείνω κρίσιν ἕλοιο ἄν . πάσης γὰρ ἐκεῖνος ἀποκλείσας ἑαυτὸν ἀπολογίας , καὶ θύραν οὐδεμίαν συγγνώμης ταῖς ἐπιούσαις καταλελοιπὼς ἐλπίσιν , αὐτὸν ἑαυτῷ κατήγορον ἐκ τοῦ σύνεγγυς εἶχε , καὶ πολλὰ ταῖς τοῦ συνειδότος σκηναῖς αὐλιζόμενά οἱ παραπέπηγε κέντρα . τὰς γὰρ πλείστας Ῥωμαίων χώρας καὶ πόλεις θᾶττον ἢ λόγος ἀφελόμενος τὰς μὲν τοῖς ἐναντίοις ἐχαρίσατο , τὰς δ' ἐξηνδραποδίσατο καὶ κατέσκαψε χεῖρον ἢ τὰς Θήβας Ἀλέξανδρος . καὶ διὰ τοῦτο Μάρκιος εὔελπις ἥκιστα ἦν , οὐδὲ πάροδον ὅλως εἰς πίστιν εἶχον ταῖς Ῥωμαίων ψυχαῖς αἱ Μαρκίου συνθέσεις · οἵ τε Ῥωμαίων αὖ πολέμιοι φρικώδεσιν ὅρκοις αὐτὸν προκατειληφότες , ἔπειτα μέγαν ἐξ ἀσθενοῦς ταῖς οἰκείαις ξυμμεμαχηκότες δυνάμεσιν ἐπεπράχεσαν · ἃς βραχύ τι παρακρούσασθαι διὰ τὰ μητρὸς δόξας δάκρυα ἔλαθεν εἰς τοὺς ἐσχάτους ὀλέθρους ὠλισθηκώς . σὺ δ' οὔτε βλάβην τοῖς Ῥωμαίων οὐδεμίαν παρέσχες πράγμασιν , οὔθ' ὅρκοις οὐδέσι δέσμιον σεαυτὸν προκατέστησας . ταῦτα γὰρ ἅπαντα προκατειληφυῖα λαμπρῶς ἡ τῆς ἐμῆς ἀφίξεως ἀνεχαίτισεν αὕτη σπουδή · ὡς εἶναί σοι μηδὲν ἐμποδὼν τῶν ἁπάντων ταῖς μητρικαῖς παραινέσεσι πείθεσθαι . Ἔπειθ' ὁρᾷς καὶ εἰς ὅσον μὲν βραχύτητος ἡ Ῥωμαίων ἀρχὴ συνεστάλη , εἰς ὅσον δὲ πενίας τὰ Ῥωμαίων ἐῤῥύη πράγματα · ὡς μηδὲ λέγειν θαῤῥεῖν φειδοῖ τῆς τῶν ἀκουσομένων αἰδοῦς . ὅμως ἐξ ἑνός γέ του δηλώσω σοι τρόπου . ἴσασι μὲν γὰρ τῶν Ῥωμαίων καὶ βαρβάρων οἱ πλεῖστοι τὸν πλοῦτον πρὸ τῆς συγχύσεως καὶ τῶν διωγμῶν ἐκείνων , ὁπόσος τοῖς σοῖς γονεῦσιν ὑπῆρχεν ἡμῖν , ἔν τε χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ καὶ λίθων καὶ μαργάρων πολυτελείᾳ , ἔν τε ποίμναις καὶ βουκολίοις καὶ μυριάσι παντοίων θρεμμάτων καὶ βοσκημάτων . ἴσασι δὲ καὶ τῶν παρεστώτων οἱ πλείους τὸ τῶν ἡμετέρων πλῆθος ἀποθηκῶν , αἳ τοῖς ἐκ γῆς παντοδαποῖς γεννήμασιν ὑπερεξεχέοντο , καὶ τὰ ταμιεῖα ἐκεῖνα , ὁπόσα βρίθοντα κομιδῇ τοῖς ἐτησίοις καρποῖς τε καὶ θησαυροῖς ἐστενοχωροῦντο . τῆς δὲ καθ' ἡμέραν ἑκάστην τραπέζης τὴν ἀφθονίαν καὶ πολυτέλειαν , ἀλλὰ καὶ ταύτην , ὅσοι μετεῖχον ἐκείνης καὶ παραπέλαυον , ἴσασιν ἅπαντες , τά τε ἄλλα καὶ ὡς οὐδ' ἄχρι καὶ ἐς τὸ τοῦ δεκάτου μέρος ἐκείνης ἀνήκειν τὰ τῆς βασιλικῆς ἡμῖν τραπέζης δύναται τήμερον . οὕτως ἀσθενῶς ἔσχε , καὶ ἐς τοσοῦτον ἔῤῥει καὶ κατενήνεκται δυστυχίας τὰ Ῥωμαίων πράγματα προφανῶς · ὡς ἐξεῖναι σκοπεῖν σε , γλυκύτατε , τί καταλελοιπὼς τῷ πατρὶ καὶ τοῖς γε ἀμφ' αὐτὸν ὁμοῦ καὶ σὺν αὐτῷ , τί ποτ' ἂν λάβοις αὐτὸς ἰδίᾳ πρὸς εὐπορίαν σοί τε καὶ τοῖς γε ἀμφὶ σὲ στρατιώταις . Οὔτε γὰρ ἄνευ ὅπλων καὶ στρατιωτικῶν δυνάμεων δυνατὸν βασιλείαν συνίστασθαι , καὶ μάλιστα τὴν ἐκ νεωτερισμοῦ · οὔτε χρημάτων ἄνευ , τό γε μεῖζον εἰπεῖν , ὅπλα καὶ στρατιωτικὰς εἰκὸς ἀθροίζεσθαι δυνάμεις . στρατιωτῶν γὰρ ἄνευ ἐνίοτε μεγάλα καὶ καθ' αὑτὸν ἰσχύοντα πάντες ἴσασι τὸν χρυσὸν , καὶ πάσης ἑλεπόλεως μείζω . πρὶν γὰρ αἰσθέσθαι τοὺς πλείους , εὑρίσκεται πολλάκις ῥᾳδίως προδεδομένη τοῖς πολεμίοις ἡ πόλις διὰ χρυσόν . οἶσθα δ' αὖ καὶ ὅσος ἐκ τῶν στρατοπέδων τοῖς ἄγουσιν ὄχλος μετὰ κινδύνων ἕπεται , μήτε πολέμων παρόντων , μήτε μισθῶν διδομένων αὐτοῖς . οἷς γὰρ ὁρίζεσθαι τὸν βίον ἐν τῷ μισθοῦ στρατεύεσθαι ἔπεισι , τούτοις ἀνάγκη καὶ τὸν μὲν πόλεμον πολλῷ τῆς εἰρήνης ἡγεῖσθαι βελτίω , τὴν δ' εἰρήνην πολλῷ χαλεπώτερον τοῦ πολέμου χρῆμα . ὁ μὲν γὰρ πόλεμος σὺν τῷ μισθῷ καὶ βιαίας ἁρπαγῆς καθίσταταί σφισιν αἴτιος , ἀφ' ὧν ἀφθονία τραπέζης ἀμόχθου προτίθεται · εἰρήνη δὲ τοὐναντίον ἄφθονος καὶ τῶν ὄντων δαπάνη καθίσταται . σὺ δ' ἀμφοτέρων ἐστερημένος ἐν τῷ αὐτίκα οὐκ ἂν φθάνοις φθείρων σεαυτὸν , ἢ βασίλειον σεαυτῷ περιποιούμενος κράτος . Ἢν γοῦν ἐμοὶ πείθεσθαι θέλῃς , τῇ μᾶλλον ἢ σὺ σαυτὸν ποθούσῃ μητρὶ , ἐμοὶ τὰ σὰ προσανάθου , βραχὺ περιμείνας , ἕως ἂν τὴν ταχίστην ἐς τὸν σὸν ἐπανιοῦσα πατέρα , ξὺν τῷ ἄφοβον εἶναί σε , καὶ τὰ τῆς εὐπορίας ἐκεῖθεν ἐν μεγάλῃ σοι ποιήσωμαι προμηθείᾳ . »
Lemmas: ( δ . ) « ἐγώ ( φημί ) εἰμί παῖς , ὁ παροιμία , ὁ ἀεί τίς Λιβύη , φάσκω , φέρω καινός , ἐπαινέω μέν , οὖον τέλειος δέ · διότι μή τέλειος ἔχω ὁ ὁ ἀπόφανσις δόγμα καί ψήφισμα . περί γάρ ὅλος γῆ καί θάλασσα ἀποφαίνω προσήκω , ὁ δέ περί μόνος Λιβύη ὁ δόγμα ἐκφέρω , μικρός τις μέρος εἰμί αὐτός , καί βίαιος ἔχω ὁ μίμησις πρός ὁ ὁ ὅλος γῆ ἀριστοκρατία . Λιβύη μέν γάρ ὁ καινότης ζῷον τε μόνος τερατόμορφος ἰδέα ὁρίζω καί πρός γε ἔτι ὁ ἐκεῖθεν διά μῆκος ὁδός σπανίως παρακομίζω εἰς ὁ ἡμέτερος ἦθος πρᾶγμα ἄλλος , ἰδιοτροπία τις κτάομαι , ὁπόσος ξενίζω φύω παρά ὁ σκληρός καί ἀνήμερος ἐκεῖνος γῆ . ὁ δέ πᾶς γῆ ὁ καινότης μαρασμός καί χλόη καί χαρά καί λύπη μερίζω ὁ βίος διηνεκής , καί δόξα καί ἀδοξία , καί νόσος καί ὑγίεια , καί θάνατος καί ζωή , καί ἁπλόος εἶπον , ἀρετή καί κακία , καί τροπή καί ἀλλοίωσις παντοῖος τε καί μέτρον ἅπας ἐλαύνω . καί θαῦμα μέν , πῶς ὁ καινοποιΐα οὗτος ἄμφω κτάομαι δοκέω , καί παίζω ὁ ὁ ἄνθρωπος γνώμη , καί ὁ μέν ἀνθέω ἀεί δοκέω , καί ὁ ὁ τυγχάνω πούς ἕκαστος ἐπί ἀσφαλής ἐρείδω · ὁ δέ μηδείς κτάομαι βέβαιος μηδέ ἀσφαλής . βραχύς γάρ τις ὥρα πολλάκις καί εἷς ῥοπή διάστημα χρονικός μεταβάλλω πρός ἐναντίος ἅπας , καί ῥίπτω πολύς ὁ ἵστημι δοκέω εἰς ἔδαφος · καί αὖος πρός ὑπερήφανος ἐνίοτε Τύχη ἀνάγω ὁ ἀφανής . Θαύμας δέ , πῶς ἀμιγής οὐδείς οὐδέ αὐτοτελής ὁ ἅπας εὑρίσκω παντάπασι οὐδαμῆ , οὔτε ὁ ὁ ἀγαθός , οὔτε ὁ ὁ φαῦλος εἰμί νομίζω ἄνθρωπος · ἀλλά ὁ ἀλλήλων διηνεκής πολέμιος καί μάχομαι σύντροφος πως ἔχω ὁ βλάστη , καί εἷς δήπου τις ὁ εἰς φάος προφέρω μήτηρ προΐσχω · καί ὁ ὁ ἄσπονδος ἔχθρα πρός ἀλλήλων κτάομαι ξένος τις ἐν ἄνθρωπος θύω Ψυχή ὁ σπονδή · καί οὔτε βίος ἄλυπος εἰμί παρά οὐδείς ὁ ἅπας ὁράω , οὔτε λύπη παντάπασι ἀτερπής · ἀλλά εἰμί συμβαίνω καί λύπη αἴτιος χαρά , καί αὖος μήτηρ λύπη χαρά . οὗτος μέν εἰμί συμφυής πως , καί ἐγκατοικοδομέω ὁ πρᾶγμα , ὁ πείρω συγχωρέω συνίημι ὁ σύνετος Ψυχή · ὁ δέ μέγεθος καί μικρότης οὗτος δίδωμι , οὗτος δέ οἴομαι δήπουθεν ὡς ὁ πολύς ὁ ἐπί ἐγώ ὑπάρχω εἷς . ὅς γάρ μέγας ἐφίημι πρᾶγμα ὕδωρ ἐγκυβιστάω , ἀνάγκη οὗτος καί μέγας ὑφίστημι ὁ κίνδυνος ὁ κλύδων · ὅς δέ βραχύς ἐνδιαιτάομαι νομίζω ἀποχράω , οὗτος δέ καί μέτριος χράομαι ὁ λύπη ὁ βίος χρέος . βασίλειος τοίνυν ἐν ὁ ὁ βίος πρᾶγμα μέγας εἰμί χρῆμα νομίζω τυγχάνω καί , ἵνα εἶπον , ὁ ἀγαθός ὁ εὐδαιμονία ὕψος . ὁ δέ μικρός τις ὀβολός ὁρίζω ὁ ὁ βίος ὁ εὐπορία , καί τριβωνοφορέω , καί ἱκανός εἰμί ὅς ὁ φύσις ὁ ἀναγκαῖος μόνος χαρίζομαι , οὗτος δέ κακοδαίμων φαίνω , καί οὗτος εἷς , ὅς ὁ πλεῖστος ὄχλος καταράομαι . ὅς δέ ἑκάτερος ὁ βίος ἐν πείρω γίγνομαι τυγχάνω , ἄρχω μᾶλλον οὗτος ἢ βασιλεύω αἱρέω εἄν οἴομαι μάλα προθύμως , καί πένης μᾶλλον τρίβω βίος , ἢ ὅς μυρίος περιστοιχίζομαι δόξα καί χρῆμα · εἰμί δέ οὖν , λέγω τις παρέρχομαι , πῶς Ἀλέξανδρος ἐκεῖνος ὁ μέγας , ὁ μέχρι Ἰνδός ὁ ὁ Εὐρώπη διαβιβάζω ὅπλον , ὁ εὐτελής ὁ Διογένης πείθω καί ὁ διερρωγυεις ἀμπέχω μᾶλλον ἐσθής ποθέω ὁμολογέω , ἢ ὁ ὁ ὅλος Ἀσία τε καί Εὐρώπη ἔχω ἀρχή , καί ὁ Βαβυλώνιος ἐκεῖνος περιβάλλω πλοῦτος · ὅθεν καί ὁ πολύς ὁ ῥᾳστώνη χέω Δαρεῖος καί Πέρσης ὄνειρος δείκνυμι εἰμί σαφῶς ὁ δοκέω εὐδαίμων Τύχη ὁ βίος . οὐδείς γάρ οὗτος μεστός ὑποψία καί ἀπιστία , ὡς βασίλειος καί δυναστεύω χείρ . ὅς μέν γάρ βασιλεύω πως τυγχάνω , εἷς μόνος οὗτος δείδω , ὁ βασιλεύς · φημί δέ εἄν , οὐδέ αὐτός , εἰμί ὁ Δίκαιος φυλάσσω , ὅστις πρός εἄν εἰμί , ἐθέλω , καί ὁ λαγχάνω μοῖρα στέργω ὁ βίος . ὅς δέ βασιλεύω ἔξεστι , οὗτος μετά ὁ ἐμφαίνω ἐχθρός πλείων ἔχω καί ὁ κρύφα ὁ πλείων συσκευάζω ὁ ἐπιβουλή . οὐ ὀκνέω δέ εἶπον , ὡς καί αὐτός ἀεί δείδω , ὁπόσος φύλαξ ἔχω τάξις αὐτός , καί περίειμι τρέμω ἀεί , καί ταντάλειος , ὁ δή λέγω , βόσκω βίος . ταῦτα ἐννοέω , φίλος , πείθω μήτηρ εὐνοέω βουλή , καί μή γνώμη ἕτερος συμφέρω δίδωμι , ἕ πρός εἷς δή μόνος ὁ οἰκέω σκοπός συμφέρω προσωπεῖον τις χράω σύ , μέχρι εἄν ὁ βούλομαι ὅς κατορθόω αὐτός , ἔπειτα καί σύ ὁ ὁ βίος σχεδιάζω ἐπίβουλος ἀπαλλαγή · μηδέ παραπλήσιος τίθημι ὁ διώκτης ἐγώ ὁ ἡμέτερος . παρόσον γάρ ἐκεῖνος καί ἐγώ ὁ συνάγω εἰς ὁμόνοια εἰμί ὁ ἅπας μετά ὁ ζάλη οὐδείς μεταξύ , παρά τοσοῦτος ἐγώ τε καί σύ ὁ ὁ ὁ αἷμα ἕνωσις διιστάω ὁ ἅπας εἰμί οὐδείς μεταξύ . τίς γάρ εἄν εἰμί ὁ πείθω δύναμαι σπλάγχνον φύσις ὑπό ἀλλήλων τε καί διά ἀλλήλων ῥήγνυμι · ὅς ὁ ἀπόρρητος σύμπηξις μόνος οἶδα ὁ συνδέω ἄλυτος τις καί ἀδαμάντινος δεσμός ; ἢ τίς ὁ ὑπό ἥλιος καί ἀήρ πᾶς ἡδύς γίγνομαι εἄν ὁ γονεύς ἐγώ , σύ μή πάρειμι ; ὡς νῦν γε οὗτος εἰμί ὅς ἐγώ μάλιστα ζώννυμι μετά ὁ σύ κατάγω πατήρ εἰς πυθμήν ᾍδης , ὅτι σῦς γε ἐγώ ἕνεκα τοιοῦτος τρέφω ἐν σεαυτοῦ λογισμός . τίς δέ ἄλλος ὁ πᾶς εἰμί θάνατος πᾶς γονεύς πικρός , ἢ τέκνον καταστροφή , καί τέκνον ἀγαθός · ὅς ὁ μνήμη καί μόνος οὗτος δημιουργέω πνοή καί ὁ θάλλω ἐκ περιουσία χαρίζομαι ὁ Ψυχή ; ἀναμένω δέ εἰμί βούλομαι μικρός , μέχρι εἄν καί αὐτός τέκνον γίγνομαι πατήρ · καί τότε διά ὁ πείρω εἶμι καλῶς , ὁπόσος ὁ τίκτω ὁ φίλτρον ὁ φλόξ βόσκω ἐν μέσος ὁ σπλάγχνον ὑπέρ ὁ τέκνον . νῦν γάρ οὐ ἔχω , τίσις χράω λόγος πείθω ἄν σύ δύναμαι τέλειος , πρίν εἰς ὁ ὁ λέγω σύ πείρω ἀφικνέομαι . μή δή παροράω δάκρυ μήτηρ , μηδέ μόχθος ἐν λήθη ποιέω τοσοῦτος ὁδοιπορία , ὁπόσος ἐγώ διανύω καί συντέμνω τάχα ἢ κατά πᾶς εὔζωνος ἀνήρ προθυμέομαι διά σύ , ἵνα δήπου μή σαυτοῦ ἀτέκμαρτος περιβάλλω κίνδυνος , καί καπνός φεύγω εἰς πῦρ ἐμπίπτω , καί σκιά φυλάσσω ὑποψία , ἐν ἄδηλος μέλλω φόβος καλινδέομαι , εἰς κρημνός ἀπότομος περιφανής συνώθηση σαυτοῦ ἑκοντί ( ὅς ὁ ἀεκούσιος πάθος εἰμί μακρός χαλεπός , ὁποῖος καί ἐγώ ὁ εξαετής χρόνος ἐκγίγνομαι πάσχω ἐκεῖνος ἐλαύνω , ὅς γε οἶδα ) καί ὅς διαφεύγω τότε θάνατος , οὗτος σύν σύ διά σός πως παραπολαύω ἐγώ γίγνομαι . ὅς μέν γάρ ἀεκούσιος ἔπειμι ὁ δεινός , συγγνώμη τις εἴωθα οἶκτος συγκεράννυμι συνεξακολουθέω . ὅς δέ ἐκ ἴδιος ἀβουλία συμβαίνω πηγή ἀνορύσσω κακός ἑαυτοῦ , τοσοῦτος νεμεσάω σφεῖς εἰκός , ὅσος οὐδέ ὁ ἐλεέω καταλείπω ἑαυτοῦ σῦς γε λόγος ὁ πρέπω . εἰμί δέ ἐγώ πολύς ὁ πάλαι πρός μέσος ἄγω ὑπόδειγμα , ὁπόσος πρός ὁ ὅμοιος σύ φόβος ἐνάγω , καί σῦς γε ὁ ἄλλος , ὅτι καί Μάρκιος ἐκεῖνος , ὁ ὁ πάλαι στρατηγέω Ῥώμη ποτέ , εἰς τοσόσδε ὁ μήτηρ σφάλλω δάκρυ , ὡς μυρίος ὑπό ὅς στεφανόω χρή καλύπτω λίθος βολή θνῄσκω δυστυχής , ἀλλά τἀληθῆ περί γε ἀνήρ ἐκεῖνος μανθάνω ὁ ἀγαθός κρίσις αἱρέω ἄν . πᾶς γάρ ἐκεῖνος ἀποκλείω ἑαυτοῦ ἀπολογία , καί θύρα οὐδείς συγγνώμη ὁ ἔπειμι καταλείπω ἐλπίς , αὐτός ἑαυτοῦ κατήγορος ἐκ ὁ σύνεγγυς ἔχω , καί πολύς ὁ ὁ σύνοιδα σκηνή αὐλίζω ὁ παραποπήγνυμι κέντρον . ὁ γάρ πλεῖστος Ῥωμαῖος χώρα καί πόλις ταχύς ἢ λόγος ἀφαιρέω ὁ μέν ὁ ἐναντίος χαρίζομαι , ὁ δέ ἐξανδραποδίζω καί κατασκάπτω χείρων ἢ ὁ Θῆβαι Ἀλέξανδρος . καί διά οὗτος Μάρκιος εὔελπις ἥκιστος εἰμί , οὐδέ πάροδος ὅλως εἰς πίστις ἔχω ὁ Ῥωμαῖος Ψυχή ὁ Μάρκιος σύνθεσις · ὁ τε Ῥωμαῖος αὖος πολέμιος φρικώδης Ὅρκος αὐτός προκαταλαμβάνω , ἔπειτα μέγας ἐκ ἀσθενής ὁ οἰκεῖος συμμαχέω δύναμις πράσσω · ὅς βραχύς τίς παρακρούω διά ὁ μήτηρ δόξα δάκρυ λανθάνω εἰς ὁ ἔσχατος ὄλεθρος ὀλισθάνω . σύ δέ οὔτε βλάβη ὁ Ῥωμαῖος οὐδείς παρέχω πρᾶγμα , οὔτε Ὅρκος οὐδείς δέσμιος σαυτοῦ προκαθίστημι . οὗτος γάρ ἅπας προκαταλαμβάνω λαμπρῶς ὁ ὁ ἐμός ἄφιξις ἀναχαιτίζω οὗτος σπουδή · ὡς εἰμί σύ μηδείς ἐμποδών ὁ ἅπας ὁ μητρικός παραίνεσις πείθω . ἔπειτα ὁράω καί εἰς ὅσος μέν βραχύτης ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή συστέλλω , εἰς ὅσος δέ πενία ὁ Ῥωμαῖος ῥέω πρᾶγμα · ὡς μηδέ λέγω θαρσέω φειδώ ὁ ὁ ἀκούω αἰδώς . ὅμως ἐκ εἷς γε ὁ δηλόω σύ τρόπος . οἶδα μέν γάρ ὁ Ῥωμαῖος καί βάρβαρος ὁ πλεῖστος ὁ πλοῦτος πρό ὁ σύγχυσις καί ὁ διωγμός ἐκεῖνος , ὁπόσος ὁ σός γονεύς ὑπάρχω ἐγώ , ἐν τε χρυσός καί ἄργυρος καί λίθος καί μάργαρον πολυτέλεια , ἐν τε ποίμνη καί βουκόλιον καί μυριάς παντοῖος θρέμμα καί βόσκημα . οἶδα δέ καί ὁ παρίστημι ὁ πλείων ὁ ὁ ἡμέτερος πλῆθος ἀποθήκη , ὅς ὁ ἐκ γῆ παντοδαπός γέννημα ὑπερεξέχω , καί ὁ ταμιεῖον ἐκεῖνος , ὁπόσος βρίθω κομιδή ὁ ἐτήσιος καρπός τε καί θησαυρός στενοχωρέω . ὁ δέ κατά ἡμέρα ἕκαστος τράπεζα ὁ ἀφθονία καί πολυτέλεια , ἀλλά καί οὗτος , ὅσος μετέχω ἐκεῖνος καί παραπολαύω , οἶδα ἅπας , ὁ τε ἄλλος καί ὡς οὐδέ ἄχρι καί εἰς ὁ ὁ δέκατος μέρος ἐκεῖνος ἀνήκω ὁ ὁ βασιλικός ἐγώ τράπεζα δύναμαι σήμερον . οὕτως ἀσθενής ἔχω , καί εἰς τοσοῦτος ῥέω καί καταφέρω δυστυχία ὁ Ῥωμαῖος πρᾶγμα προφανῶς · ὡς ἔξεστι σκοπέω σύ , γλυκύς , τίς καταλείπω ὁ πατήρ καί ὁ γε ἀμφι αὐτός ὁμοῦ καί σύν αὐτός , τίς πρός εἄν λαμβάνω αὐτός ἴδιος πρός εὐπορία σύ τε καί ὁ γε ἀμφί σύ στρατιώτης . οὔτε γάρ ἄνευ ὅπλον καί στρατιωτικός δύναμις δυνατός βασίλειος συνίστημι , καί μάλιστα ὁ ἐκ νεωτερισμός · οὔτε χρῆμα ἄνευ , ὁ γε μείζων εἶπον , ὅπλον καί στρατιωτικός εἰκός ἀθροίζω δύναμις . στρατιώτης γάρ ἄνευ ἐνίοτε μέγας καί κατά ἑαυτοῦ ἰσχύω πᾶς οἶδα ὁ χρυσός , καί πᾶς ἑλέπολις μείζων . πρίν γάρ αἰσθάνομαι ὁ πλείων , εὑρίσκω πολλάκις ῥᾳδίως προδίδωμι ὁ πολέμιος ὁ πόλις διά χρυσός . οἶδα δέ αὖος καί ὅσος ἐκ ὁ στρατόπεδον ὁ ἄγω ὄχλος μετά κίνδυνος ἕπω , μήτε Πολέμων πάρειμι , μήτε μισθός δίδωμι αὐτός . ὅς γάρ ὁρίζω ὁ βίος ἐν ὁ μισθός στρατεύω ἔπειμι , οὗτος ἀνάγκη καί ὁ μέν πόλεμος πολύς ὁ εἰρήνη ἡγέομαι ἀγαθός , ὁ δέ εἰρήνη πολύς χαλεπός ὁ πόλεμος χρῆμα . ὁ μέν γάρ πόλεμος σύν ὁ μισθός καί βίαιος ἁρπαγεύς καθίστημι σφεῖς αἴτιος , ἀπό ὅς Ἀφθονία τράπεζα ἄμοχθος προτίθημι · εἰρήνη δέ ἐναντίος ἄφθονος καί ὁ εἰμί δαπάνη καθίστημι . σύ δέ ἀμφότερος στερέω ἐν ὁ αὐτίκα οὐ εἄν φθάνω φθείρω σαυτοῦ , ἢ βασίλειος σεαυτοῦ περιποιέω κράτος . ἤν γοῦν ἐγώ πείθω ἐθέλω , ὁ μᾶλλον ἢ σύ σαυτοῦ ποθέω μήτηρ , ἐγώ ὁ σός προσανατίθεμαι , βραχύς περιμένω , ἠώς εἄν ὁ ταχύς εἰς ὁ σός ἐπανέρχομαι πατήρ , ξὺν ὁ ἄφοβος εἰμί σύ , καί ὁ ὁ εὐπορία ἐκεῖθεν ἐν μέγας σύ ποιέω προμήθεια . »