nicephorus-gregoras.historia-romana 16.5.7
( Ζ . ) Τούτων δ' οὕτως ἐχόντων , καὶ οὕτω χωρούσης τῆς τῶν πραγμάτων τύχης , οὐδ' οὕτως ἦν ἡσυχῆ καθήμενον φέρειν ἐμέ · ἀλλ' ἐδυσφόρουν καὶ ἤσχαλλον , καὶ μέσης ἥπτετό μου τῆς καρδίας τὸ πάθος · καὶ καιρὸν τῆς ἐμῆς ἐζήτουν προθέσεως ἄξιόν τι , πρὶν ὑπὸ λύπης παθεῖν , δεδρακέναι . τοῦ δὲ χρόνου χωροῦντος ἐς τὸ τοῦ φθινοπώρου πέρας , ἐπειδὴ τῷ βασιλεῖ διὰ Ματθαῖον τὸν υἱὸν , ὡς εἴρηται , διὰ σπουδῆς ἀφικνεῖσθαι ἐς Διδυμότειχον ἦν , ἵνα δὴ λυπούμενον ἐκεῖνον παραμυθούμενος τὰς τῆς βασιλίδος Εἰρήνης ἐπαγγελίας εἰς ἔργον ἀγάγῃ , τοῦτον ἐγὼ τὸν καιρὸν ἀγαθὸν ἡγησάμενος ἕρμαιον , καὶ τοῖς σκοπουμένοις ἐπιεικῶς μοι προσήκοντα , πρόσειμι κατ' ἰδίαν Εἰρήνῃ τῇ βασιλίδι , καὶ ἅμα τοῦ τε ζήλου δῆλον τίθημι τὸ φλέγον καὶ τούς γε ὑπὲρ εὐσεβείας ἄνθρακας ἀνακαλύπτω τῆς ἐμῆς καρδίας , κἀπὶ νέῳ καὶ ἀκμάζοντι τῷ τοῦ παιδὸς τὴν καρδίαν τέως ἠσχολημένην πένθει τῆς ἐκείνου τελευτῆς αἰτιώτατον ἔφασκον εἶναι τὴν τῶν δογμάτων κατάλυσιν · ἧς ὁ ἐκείνου πατὴρ ἐνδιαίτημα βέβαιον πεπραχὼς τὴν καρδίαν μεγίστην τοῖς κακοῖς ἐδεδώκει ῥοπὴν εἰς τὴν τῆς κακίας ἐπίδοσιν . ταῦτ' εἰπὼν καὶ πλείω τοῖς εἰρημένοις ἀκόλουθα παρενείρας ἐκ τῆς γραφῆς ῥᾷον ἢ κατὰ τὰς ἐλπίδας αὐτὴν ἐπεπείκειν . ἀγχίνους γὰρ οὖσα γυνὴ , καὶ δεισαμένη μὴ πένθος ἐπὶ πένθει προσλάβῃ παροξυνομένου θεοῦ , ξυνῆκεν εὐθὺς καὶ κράτιστος ἦν τοῦ λοιποῦ τοῖς ἐμοῖς συνήγορος λόγοις , ἥκιστά τε ἐκεῖθεν ἔληγε λοιδοροῦσα καὶ σκληροτέροις τοὺς τῆς ἐκκλησίας λύκους βάλλουσα σκώμμασιν . ἐντεῦθεν τοὐμὸν ἐν πάσαις ἔκειτο γλώσσαις ὄνομα , πρᾶγμα τετελεκότος μικροῦ τοῖς ὅλοις ἀπογνωσθὲν καὶ ἥκιστα , πρὶν εἰς ἔργον ἐλθεῖν , ἐλπιζόμενον . τοῦτο ταῖς ὀδυνωμέναις ὑπὲρ τῆς ἐκκλησίας ψυχαῖς ἡδείας ἀναπνοῆς τινος ἔδοξεν ἔαρ καὶ γλυκὺς θησαυρὸς εὐφροσύνης , καὶ οὐδὲ πόῤῥω χρηστῶν τινων ἦν ἐλπίδων , οὐδ' ἔτι μέγα πεῖσαι καὶ βασιλέα λοιπὸν , συμμαχούσης ἤδη τῇ ἀληθείᾳ καὶ βασιλίδος .
Lemmas: ( Ζ . ) οὗτος δέ οὕτως ἔχω , καί οὗτος χωρέω ὁ ὁ πρᾶγμα τυγχάνω , οὐδέ οὕτως εἰμί ἡσυχῆ κάθημαι φέρω ἐγώ · ἀλλά δυσφορέω καί ἀσχάλλω , καί μέσος ἅπτω ἐγώ ὁ Καρδία ὁ πάθος · καί καιρός ὁ ἐμός ζητέω πρόθεσις ἄξιος τίς , πρίν ὑπό λύπη πάσχω , δράω . ὁ δέ χρόνος χωρέω εἰς ὁ ὁ φθινόπωρον πέρας , ἐπεί ὁ βασιλεύς διά Ματθαῖος ὁ υἱός , ὡς εἴρω , διά σπουδή ἀφικνέομαι εἰς Διδυμότειχο εἰμί , ἵνα δή λυπέω ἐκεῖνος παραμυθέομαι ὁ ὁ βασιλίς Εἰρήνη ἐπαγγελία εἰς ἔργον ἄγω , οὗτος ἐγώ ὁ καιρός ἀγαθός ἡγέομαι ἕρμαιον , καί ὁ σκοπάω ἐπιεικής ἐγώ προσήκω , πρόσειμι κατά ἴδιος Εἰρήνη ὁ βασιλίδι , καί ἅμα ὁ τε ζηλόω δῆλος τίθημι ὁ φλέγω καί ὁ γε ὑπέρ εὐσέβεια ἄνθραξ ἀνακαλύπτω ὁ ἐμός Καρδία , ἐπί νέος καί ἀκμάζω ὁ ὁ παῖς ὁ Καρδία τέως ἀσχολέω πένθος ὁ ἐκεῖνος τελευτή αἴτιος φάσκω εἰμί ὁ ὁ δόγμα κατάλυσις · ὅς ὁ ἐκεῖνος πατήρ ἐνδιαίτημα βέβαιος πράσσω ὁ Καρδία μέγας ὁ κακός δίδωμι ῥοπή εἰς ὁ ὁ κακία ἐπίδοσις . αὐτός εἶπον καί πλείων ὁ εἴρω ἀκόλουθος παρενείρω ἐκ ὁ γραφεύς ῥᾳδίως ἢ κατά ὁ ἐλπίς αὐτός πείθω . ἀγχίνοος γάρ εἰμί γυνή , καί δείδω μή πένθος ἐπί πένθος προσλαμβάνω παροξύνω θεός , συνίημι εὐθύς καί ἀγαθός εἰμί ὁ λοιπός ὁ ἐμέω συνήγορος λόγος , ἥκιστος τε ἐκεῖθεν λήγω λοιδορέω καί σκληρός ὁ ὁ ἐκκλησία λύκος βάλλω σκῶμμα . ἐντεῦθεν ἐμός ἐν πᾶς κεῖμαι γλῶσσα ὄνομα , πρᾶγμα τελέω μικρός ὁ ὅλος ἀπογιγνώσκω καί ἥκιστος , πρίν εἰς ἔργον ἔρχομαι , ἐλπίζω . οὗτος ὁ ὀδυνάω ὑπέρ ὁ ἐκκλησία Ψυχή ἡδύς ἀναπνοή τις δοκέω ἔαρ καί γλυκύς θησαυρός Εὐφρόσυνος , καί οὐδέ πόρρω χρηστός τίνω εἰμί ἐλπίς , οὐδέ ἔτι μέγας πείθω καί βασιλεύς λοιπός , συμμαχέω ἤδη ὁ ἀλήθεια καί βασιλίς .