nicephorus-gregoras.historia-romana 8.14.3
( Γ . ) Τότε τοίνυν ἀπεστάλην κἀγὼ πρέσβυς ἐς Κράλην σύν τε ἄλλοις καὶ τῷ ἀδελφῷ αὐτῆς δι' ἃς ἔφθημεν εἰρηκότες αἰτίας . ἐπειράθημεν δὲ οὐκ ὀλίγων ἐν τῇ ὁδῷ τῶν δεινῶν , φήμης τε μελλούσης Σκυθικῆς ἐφόδου διατρεχούσης καὶ θορυβούσης τὴν Θρᾴκην καὶ διωκούσης ἐκ τῆς χώρας ἐς τὰ φρούρια τοὺς ἀνθρώπους καὶ τοὺς οἴκους ἐρήμους ποιούσης , ἐφ' ὧν ἡνίκ' ὀψὲ εἴη καταλύειν ἡμᾶς ἐχρῆν καὶ τὸν ἐκ τῆς ὁδοῦ μόχθον ἀποτρίβεσθαι . καὶ τὰ μὲν ἄχρι Στρυμόνος συμπεπτωκότα ἡμῖν ἐῶ . ἐκεῖσε μὴν γενομένοις ξυνηνέχθη τι καὶ παθεῖν ἡμᾶς πλέον ἀκοῆς μάλιστα πάντων ἄξιον , ὁπόσα λύπης καὶ γέλωτος φέρει σπονδὰς ἐν ἀνθρώπου ψυχῇ . ἀβουλίᾳ γάρ τοι τοιαύτῃ χρησαμένοις , ὁποία καὶ Δημοκρίτου μάλα τοι γελῶντος ἐρῴη ἂν , ἐς τοιοῦτον συνηλάθη κίνδυνον ἡμῖν τὰ ἡμέτερα , ὁποῖος καὶ Ἡρακλείτου μάλα γέ τοι δακρύοντος ἐρῴη ἄν . ἴσασι γὰρ ἅπαντες πεζοῖς καὶ ἱππόταις ἀνδράσιν ἄπορον ὄντα Στρυμόνα τὸν ποταμόν · ὅτι καὶ μέγιστος ἐπεφύκει ὁπόσοι Θρᾴκην καὶ Μακεδονίαν τέμνοντες ἔς τε Ἑλλήσποντον καὶ Αἰγαῖον ποιοῦνται τὰς ἐκβολάς . τίκτουσι γὰρ αὐτὸν τὰ ὑπερκείμενα μέγιστα ὄρη , ἃ κατὰ τὸ συνεχὲς παρατείνει μέχρι τοῦ Ἰονίου πελάγους ἐκ τοῦ πόντου ἀρξάμενα τοῦ Εὐξείνου , ὁρίζοντα μὲν πρὸς μεσημβρίαν καὶ νότον ἄνεμον Θρᾴκην καὶ Μακεδονίαν , πρὸς δ' ἄρκτους τάς τε Μυσῶν χώρας καὶ ποταμὸν τὸν Ἴστρον · ὃς καὶ αὐτὸς μέγιστος ὢν ἢ πάντες , ὅσοι τὴν Σκυθικὴν ἐπίασι , πέντε στόμασιν ἐς τὸν Εὔξεινον ἐκδίδοται πόντον . τοῦτον οὖν τὸν Στρυμόνα ἐκ τοιούτων πηγῶν ἀνίσχοντα καὶ οὕτω βαθυδίνην γιγνόμενον ἀκατίῳ ἑνί τινι πάνυ σμικρῷ διαπεραιούμενοι καθ' ἕνα που ἢ καὶ σύντρεις ἐνίοτε ξύν τε ὑποζυγίοις αὐτοῖς πολλήν τινα τὴν ἡμέραν κατηναλώκειμεν . ὁ γὰρ τῶν ὑποζυγίων καὶ ἡμῶν αὐτῶν ἀριθμὸς εἰς τὸ διπλάσιον ἢ καθ' ἑπταπλάσιον δεκάδα ἦν ἀνηγμένος . ὁ δ' ἥλιος τὸν ἡμέτερον παραλλάξας μεσημβρινὸν ἔς τε δύσιν καὶ ὁρίζοντα τὸν ἑσπέριον ᾔει . καὶ δέον ὂν σταθμῷ χρήσασθαι καὶ καταλύειν αὐτοῦ που , ἡμεῖς δ' ἁμαρτόντες ὁδῷ ἔτι ἐχρώμεθα , ἐλπίσαντες πάντως καταγωγίοις ἀποχρῶσιν αὐτίκα ἐντεύξεσθαι , πρὶν ἢ πεντεκαίδεκα σταδίων ἔχειν ἀνύτειν ἐς τὸ πρόσω ὁδόν . ἦν δὲ ἄρα τὰ τῶν ἐλπίδων οὐ μάλα ἐπιτυχῆ . ἔφοδοι γάρ τινες λῃστρικαὶ συνεχείᾳ χρησάμεναι πρὸ μικροῦ τάχιστα τὸν τόπον ἔρημον ἐκεῖνον καὶ ἀτριβῆ πεποιήκεσαν . καὶ μέντοι καὶ ἐφερόμεθα καθάπερ τινὲς πλάνητες θεῷ τε καὶ ἀδήλοις ἐλπίσι τὰ ἡμέτερα ἀναρτήσαντες .
Lemmas: ( Γ . ) τότε τοίνυν ἀποστέλλω ἐγώ πρέσβυς εἰς Κράλης σῦς τε ἄλλος καί ὁ ἀδελφός αὐτός διά ὅς φθάνω ἐρῶ αἴτιος . πειράω δέ οὐ ὀλίγος ἐν ὁ ὁδός ὁ δεινός , φήμη τε μέλλω Σκυθικός ἔφοδος διατρέχω καί θορυβέω ὁ Θρᾴκη καί διώκω ἐκ ὁ χώρα εἰς ὁ φρούριον ὁ ἄνθρωπος καί ὁ οἶκος ἐρῆμος ποιέω , ἐπί ὅς ἡνίκα ὀψέ εἰμί καταλύω ἐγώ χρή καί ὁ ἐκ ὁ ὁδός μόχθος ἀποτρίβω . καί ὁ μέν ἄχρι Στρυμών συμπίτνω ἐγώ ἐάω . ἐκεῖσε μήv γίγνομαι συμφέρω τίς καί πάσχω ἐγώ πλέω ἀκοή μάλιστα πᾶς ἄξιος , ὁπόσος λύπη καί γέλως φέρω σπονδή ἐν ἄνθρωπος Ψυχή . ἀβουλία γάρ ὅς τοιοῦτος χράω , ὁποῖος καί Δημόκριτος μάλα ὅς γελάω ἐράω εἄν , εἰς τοιοῦτος συναλάομαι κίνδυνος ἐγώ ὁ ἡμέτερος , ὁποῖος καί Ἡράκλειτος μάλα γε ὅς δάκρυ ἐράω ἄν . οἶδα γάρ ἅπας πεζός καί ἱππότης ἀνήρ ἄπορος εἰμί Στρυμών ὁ ποταμός · ὅτι καί μέγας φύω ὁπόσος Θρᾴκη καί Μακεδονία τέμνω εἰς τε Ἑλλήσποντος καί Αἰγαῖον ποιέω ὁ ἐκβολή . τίκτω γάρ αὐτός ὁ ὑπέρκειμαι μέγας ὄρος , ὁ κατά ὁ συνεχής παρατείνω μέχρι ὁ Ἰόνιος πέλαγος ἐκ ὁ πόντος ἄρχω ὁ Εὔξεινος , ὁρίζων μέν πρός μεσημβρία καί νότος ἄνεμος Θρᾴκη καί Μακεδονία , πρός δέ ἄρκτος ὁ τε Μυσός χώρα καί ποταμός ὁ Ἴστρος · ὅς καί αὐτός μέγας εἰμί ἢ πᾶς , ὅσος ὁ Σκυθικός ἔπειμι , πέντε στόμα εἰς ὁ Εὔξεινος ἐκδίδωμι πόντος . οὗτος οὖν ὁ Στρυμών ἐκ τοιοῦτος πηγή ἀνά-ἴσχω καί οὗτος βαθυδίνης γίγνομαι ἀκάτιον εἷς τις πάνυ μικρός διαπεραιόω κατά εἷς ποῦ ἢ καί σύντρεις ἐνίοτε σῦς τε ὑποζύγιον αὐτός πολύς τις ὁ ἡμέρα καταναλίσκω . ὁ γάρ ὁ ὑποζύγιον καί ἐγώ αὐτός ἀριθμός εἰς ὁ διπλάσιος ἢ κατά ἑπταπλάσιος δεκάς εἰμί ἄνειμι . ὁ δέ ἥλιος ὁ ἡμέτερος παραλλάσσω μεσημβρινός εἰς τε δύσις καί ὁρίζων ὁ ἑσπέριος ἔρχομαι . καί δήω εἰμί σταθμός χράω καί καταλύω αὐτός ποῦ , ἐγώ δέ ἁμαρτάνω ὁδός ἔτι χράω , ἐλπίζω πάντως καταγώγιον ἀποχράω αὐτίκα ἐντυγχάνω , πρίν ἢ πεντεκαίδεκα στάδιος ἔχω ἀνύω εἰς ὁ πρόσω ὁδός . εἰμί δέ ἄρα ὁ ὁ ἐλπίς οὖον μάλα ἐπιτυχής . ἔφοδος γάρ τις λῃστρικός συνέχεια χράω πρό μικρός ταχύς ὁ τόπος ἐρῆμος ἐκεῖνος καί ἀτριβής ποιέω . καί μέντοι καί φέρω καθάπερ τις πλάνης θεός τε καί ἄδηλος ἐλπίς ὁ ἡμέτερος ἀναρτάω .