nicephorus-gregoras.historia-romana 11.5.2
( Β . ) Ἐν τούτοις τοῖς χρόνοις μία τῶν Σκυθῶν γυναικῶν , ἐκ τῶν ἐπέκεινα τοῦ Ἴστρου τὴν οἴκησιν ποιουμένων , μήτε σύζυγον μήτε παῖδας ἔχουσα , ἐπειδὴ τοὺς ἐκ Θρᾴκης ἀπαγομένους αἰχμαλώτους πρὸ τῶν ταύτης ἑώρα θυρῶν ( ἐπόθει δ' ἐκ πολλοῦ προσχωρῆσαι Ῥωμαίοις καὶ τὸ θεῖον δέξασθαι βάπτισμα ) , ὤνιον διαναστᾶσα σύζυγον ἔλαβεν ἕνα τῶν αἰχμαλώτων Χριστιανῶν , ὅρκοις αὐτὸν ἐμπεδώσασα πρότερον , μὴ λιπεῖν τὴν ταύτης συνοίκησιν , μήδ' εἰ ἄλλοθί που τὴν ἀποικίαν ποιήσαιντο . ἐπεὶ δ' εὐκαιρίας πρὸς μετοικίαν ζητουμένης ἐνιαυτὸς ὅλος ἐτρίβη , ἐν ᾧ δὴ καὶ τέκνα δύο τὸ μὲν γεγέννηκεν , τὸ δ' ἐν γαστρὶ φέρουσα ἦν , ἔτι πλείονα τὴν στοργὴν καὶ στεῤῥοτέραν πρὸς τὸν σύζυγον ἔσχε . τούτου δ' οὕτως ἔχοντος ἔτυχεν ἐς τοὐπιὸν ἔτος αἰχμάλωτος ἀπαγομένη καὶ ἡ προτέρα τοῦ ῥηθέντος ἀνδρὸς σύζυγος . ἣν ἐκεῖνος ἐδάκρυσε θεασάμενος . ἡ μέντοι Σκυθὶς ἐκείνη γυνὴ τὴν αἰτίαν τῆς λύπης καὶ τῶν δακρύων μαθοῦσα οὔτ' ἠχθέσθη τἀνδρὶ , οὔτε ζηλοτύπως ἔσχε πρὸς τὴν γυναῖκα · ἀλλ' ὤνιον εἰλήφει καὶ ταύτην , ἵνα καὶ ταῖς χρείαις ὑπηρετῇ τῆς οἰκίας καὶ ἅμα παραμύθιον εἴη τῇ θεωρίᾳ τἀνδρὸς ἐκ τῶν ἔγγιστα . ἐπεὶ δ' εὐκαιρίας γενομένης τῷ θείῳ τε ἐτελέσθη βαπτίσματι καὶ τῇ βασιλευούσῃ τῶν πόλεων ἐπεδήμησε , δραμοῦσα πρὸς τὸν πατριάρχην ἡ προτέρα σύζυγος ἐβόα καὶ ἐστερνοτυπεῖτο καὶ ἀδικεῖσθαι ἔφασκε παρὰ τῆς Σκυθίδος , ἀφελομένης τὸν ἄνδρα αὐτῆς . παρελθούσης μέντοι κἀκείνης καὶ τὰ τοῦ πράγματος , ὡς εἶχεν , ἀκριβῶς διεξελθούσης , οὐκ εἶχεν οὐδεὶς οὐδὲν ἀπὸ δικαίου προφέρειν ἔγκλημα κατ' αὐτῆς . κυρία γὰρ ἦν ἀμφοτέρων , ἅτε χρημάτων οἰκείων ὠνίους ἐξ ἀγρίων φάναι θηρῶν εἰληφυῖα . ὅμως σιωπώντων ἁπάντων καὶ μηδὲν ἐχόντων προφέρειν ἔγκλημα κατ' αὐτῆς , κρίσιν ἐπέθηκεν αὕτη τοιαύτην τῷ πράγματι . τῷ μὲν ἀνδρὶ προῖκα τὴν λύσιν παρέσχε διὰ τὴν συνουσίαν καὶ τὴν ἐξ αὐτῆς τῶν παίδων γέννησιν · τῇ δὲ γυναικὶ βούλεσθαι μὲν , μὴ δύνασθαι δὲ διά τε τὴν τῶν χρειωδῶν ἔνδειαν καὶ τὸ ἐπ' ἀλλοδαπῆς εἶναι σὺν δυσὶ βρέφεσι . « διὸ τὸ δοθὲν ὑπὲρ αὐτῆς κομίσασα ( ἔφησε ) τίμημα αὐτὴ μὲν ἀπερχέσθω μετὰ τοῦ ἀνδρός · ἐγὼ δ' ἔσομαι τοῦ λοιποῦ μετὰ τῶν βρεφῶν , ἐς τὰς χεῖρας ἀποβλέπουσα τοῦ φιλανθρώπου θεοῦ . » ταύτην τὴν κρίσιν πάντες ὕμνησαν ἅμα τῷ πατριάρχῃ καὶ τὸ μεγαλοφυὲς τῆς γυναικείας ἐκείνης γνώμης ἐθαύμασαν . ἀλλ' οὐκ εἰς μακρὰν ἡ δίκη τὸ προσῆκον εἴληφε πέρας πρὸς τοῦ δικάζοντος ἄνωθεν ἀῤῥεπῶς φιλανθρώπου θεοῦ . ἐξελθοῦσα γὰρ ἡ γυνὴ περὶ τὴν τῶν λύτρων συναγωγὴν καὶ περιϊοῦσα τὰς γείτονας παρὰ τὴν Θρᾴκην , ὅποι τὴν οἴκησιν ἐπεποίητο πρότερον , εἰς τὰς χεῖρας αὖθις ἐμπέπτωκε τῶν Σκυθῶν , ἐξαίφνης ἐπιδραμόντων κατὰ τῆς Θρᾴκης . κἀκείνη μὲν αἰχμάλωτος ᾤχετο ἀπιοῦσα · ὁ δ' ἀνὴρ ἔμεινε τοῦ λοιποῦ συνοικῶν τῇ ἐκ Σκυθῶν ἐκείνῃ χρηστῇ γυναικί .
Lemmas: ( Β . ) ἐν οὗτος ὁ χρόνος εἷς ὁ Σκύθης γυνή , ἐκ ὁ ἐπέκεινα ὁ Ἴστρος ὁ οἴκησις ποιέω , μήτε σύζυγος μήτε παῖς ἔχω , ἐπεί ὁ ἐκ Θρᾴκη ἀπάγω αἰχμάλωτος πρό ὁ οὗτος ὁράω θύρα ( ποθέω δέ ἐκ πολύς προσχωρέω Ῥωμαῖος καί ὁ θέω δέχομαι βάπτισμα ) , ὤνιος διανίσταμαι σύζυγος λαμβάνω εἷς ὁ αἰχμάλωτος Χριστιανός , Ὅρκος αὐτός ἐμπεδόω πρότερος , μή λείπω ὁ οὗτος συνοίκησις , μηδέ εἰμί ἄλλοθι ποῦ ὁ ἀποικία ποιέω . ἐπεί δέ εὐκαιρία πρός μετοικία ζητέω ἐνιαυτός ὅλος τρίβω , ἐν ὅς δή καί τέκνον δύο ὁ μέν γεννάω , ὁ δέ ἐν γαστήρ φέρω εἰμί , ἔτι πλείων ὁ στοργή καί στερρός πρός ὁ σύζυγος ἔχω . οὗτος δέ οὕτως ἔχω τυγχάνω εἰς ἔπειμι ἔτος αἰχμάλωτος ἀπάγω καί ὁ πρότερος ὁ εἴρω ἀνήρ σύζυγος . ὅς ἐκεῖνος δάκρυ θεάομαι . ὁ μέντοι Σκυθίς ἐκεῖνος γυνή ὁ αἴτιος ὁ λύπη καί ὁ δάκρυ μανθάνω οὔτε ἄχθομαι ἀνήρ , οὔτε ζηλότυπος ἔχω πρός ὁ γυνή · ἀλλά ὤνιος λαμβάνω καί οὗτος , ἵνα καί ὁ χρεία ὑπηρετέω ὁ οἰκίον καί ἅμα παραμύθιον εἰμί ὁ θεωρία ἀνήρ ἐκ ὁ ἔγγιστος . ἐπεί δέ εὐκαιρία γίγνομαι ὁ θεῖον τε τελέω βάπτισμα καί ὁ βασιλεύω ὁ πόλις ἐπιδημέω , τρέχω πρός ὁ πατριάρχης ὁ πρότερος σύζυγος βοάω καί στερνοτυπέω καί ἀδικέω φάσκω παρά ὁ Σκύθις , ἀφαιρέω ὁ ἀνήρ αὐτός . παρέρχομαι μέντοι κά̓κες καί ὁ ὁ πρᾶγμα , ὡς ἔχω , ἀκριβῶς διεξέρχομαι , οὐ ἔχω οὐδείς οὐδείς ἀπό Δίκαιος προφέρω ἔγκλημα κατά αὐτός . κύριος γάρ εἰμί ἀμφότερος , ἅτε χρῆμα οἰκέω ὤνιος ἐκ ἄγριος φαίνω θήρ λαμβάνω . ὅμως σιωπάω ἅπας καί μηδείς ἔχω προφέρω ἔγκλημα κατά αὐτός , κρίσις ἐπιτίθημι οὗτος τοιοῦτος ὁ πρᾶγμα . ὁ μέν ἀνήρ προίξ ὁ λύσις παρέχω διά ὁ συνουσία καί ὁ ἐκ αὐτός ὁ παῖς γέννησις · ὁ δέ γυνή βούλομαι μέν , μή δύναμαι δέ διά τε ὁ ὁ χρειώδης ἔνδεια καί ὁ ἐπί ἀλλοδαπός εἰμί σύν δύο βρέφος . « διό ὁ δίδωμι ὑπέρ αὐτός κομίζω ( φημί ) τίμημα αὐτός μέν ἀπέρχομαι μετά ὁ ἀνήρ · ἐγώ δέ εἰμί ὁ λοιπός μετά ὁ βρέφος , εἰς ὁ χείρ ἀποβλέπω ὁ φιλάνθρωπον θεός . » οὗτος ὁ κρίσις πᾶς ὑμνέω ἅμα ὁ πατριάρχης καί ὁ μεγαλοφυής ὁ γυναικεῖος ἐκεῖνος γνώμη θαυμάζω . ἀλλά οὐ εἰς μακράν ὁ δίκη ὁ προσήκω λαμβάνω πέρας πρός ὁ δικάζω ἄνωθεν ῥώψ φιλάνθρωπον θεός . ἐξέρχομαι γάρ ὁ γυνή περί ὁ ὁ λύτρον συναγωγή καί περιέρχομαι ὁ γείτων παρά ὁ Θρᾴκη , ὅποι ὁ οἴκησις ποιέω πρότερος , εἰς ὁ χείρ αὖθις ἐμπίπτω ὁ Σκύθης , ἐξαπίνης ἐπιτρέχω κατά ὁ Θρᾴκη . ἐκεῖνος μέν αἰχμάλωτος οἴχομαι ἄπειμι · ὁ δέ ἀνήρ μένω ὁ λοιπός συνοικέω ὁ ἐκ Σκύθης ἐκεῖνος χρηστός γυνή .