nicephorus-gregoras.historia-romana 9.6.6
( Στ . ) Ἐν τούτοις ἐλθών τις ἐκ τῶν βασιλείων ἀνέῳξέ τε τὰς πύλας τῷ νέῳ βασιλεῖ καὶ ἀγγελίας αὐτῷ ταύτας κομίζει παρὰ τοῦ πάππου · « ἐπειδὴ τήμερον ὁ θεὸς ἀφελὼν ἐμοῦ τὸ βασίλειον , υἱέ μου , σκῆπτρον σοὶ τοῦτ' ἐχαρίσατο , μίαν ταύτην αἰτῶ παρὰ σοῦ χάριν ἀντὶ πολλῶν , ὧν ἐξ αὐτῆς σοι γενέσεως ἐδεδώκειν αὐτός ( ἐῶ γὰρ λέγειν ἐν ταῖς παρούσαις τύχαις ὢν , ὅτι καὶ τῆς γενέσεως αὐτῆς καὶ τῆς ἐς βίον προόδου μετά γε θεὸν αὐτός σοι κατέστην αἴτιος ) · χάρισαί μοι τὴν ἐμαυτοῦ ζωήν · φεῖσαι πατρικῆς κεφαλῆς · μὴ βίαιον ἐπενέγκῃς αἵματι σίδηρον , ἀφ' οὗ σὺ τὰς πηγὰς ἐδέξω τοῦ ζῇν . ἄνθρωπος μὲν ἐπόπτης ἐστὶν οὐρανοῦ τε καὶ γῆς · τῶν δ' ἀνθρωπίνων πράξεων ἐπόπται γῆ τε καὶ οὐρανός . μὴ δὴ οὖν ἐθελήσῃς ἀθεμίτων ἔργων καὶ οἵων οὐδείς πω τετόλμηκεν ἐξ αἰῶνος ἐπόπτας λαβεῖν γῆν τε καὶ οὐρανόν . εἰ δ' ἀδελφικὸν αἷμα κατὰ τοῦ Κάϊν ἐβόα πάλαι πρὸς κύριον , πῶς οὐ πατρικὸν αἷμα βοήσει πρὸς κύριον καὶ γῇ τε καὶ ἡλίῳ καὶ ἀστράσι τὸ τοσοῦτον ἀναγγελεῖ τόλμημα καὶ διατραγῳδήσει πρὸς ἅπαντας βασιλέας ἐθνῶν ; αἰδέσθητι γῆρας ἐλεεινὸν ἐμοὶ μὲν βίου τελευτὴν οὐκ εἰς μακρὰν ὑπισχνούμενον , σοὶ δὲ φροντίδων μακρῶν ἀνάπαυσιν . αἰδέσθητι χεῖρας , αἵ σε πολλάκις ἐν σπαργάνοις ὄντα καὶ γάλαξιν ἠγκαλίσαντο . αἰδέσθητι χείλη πολλάκις μετὰ θερμοῦ σε τοῦ φίλτρου φιλήσαντα καὶ δευτέραν προσειπόντα ψυχήν . κάλαμον ἐῤῥιμμένον ὑπὸ τῆς τύχης οἴκτειρον καὶ μὴ καὶ αὐτὸς ἐθελήσῃς δευτέραν ἐπενεγκεῖν συντριβήν . μὴ ταῖς παρούσαις ἄνθρωπος ὢν πίστευε τύχαις · ἀλλ' ὅρα τὸ τῶν πραγμάτων ἀβέβαιον καὶ ἀστάθμητον ἀρξάμενος ἐξ ἐμοῦ . ὅρα μακροῦ βίου τέλος . θαύμασον , πῶς μία δὴ νὺξ αὕτη με βασιλέα παρειληφυῖα πολυετῆ βασιλευόμενον οἴχεται καταλιμπάνουσα . » τούτοις τοῖς λόγοις μαλακισθεὶς ὁ νέος Ἀνδρόνικος μικροῦ καὶ δακρύων ἥττων γενόμενος εἴσεισι τὰ βασίλεια , πολλὴν ὑπὲρ σωτηρίας τοῦ πάππου ποιούμενος πρόνοιαν . καὶ πρῶτα μὲν τῇ σεβασμίᾳ τῆς θεομήτορος εἰκόνι τὴν προσήκουσαν ἀποδοὺς προσκύνησιν , ἔπειτα τὸν πάππον ταύτης ἐχόμενον ἀπολαβὼν ἠσπάσατό τε περιπτυξάμενος καὶ λόγοις ἀνεκτήσατο μειλιχίοις .
Lemmas: ( στ . ) ἐν οὗτος ἔρχομαι τις ἐκ ὁ βασίλειος ἀνοίγνυμι τε ὁ πύλη ὁ νέος βασιλεύς καί ἀγγελία αὐτός οὗτος κομίζω παρά ὁ πάππος · « ἐπεί σήμερον ὁ θεός ἀφαιρέω ἐγώ ὁ βασίλειος , υἱός ἐγώ , σκῆπτρον σύ οὗτος χαρίζομαι , εἷς οὗτος αἰτέω παρά σύ χάρις ἀντί πολύς , ὅς ἐκ αὐτός σύ γένεσις δίδωμι αὐτός ( ἐάω γάρ λέγω ἐν ὁ πάρειμι Τύχη εἰμί , ὅτι καί ὁ γένεσις αὐτός καί ὁ εἰς βίος πρόοδος μετά γε θεός αὐτός σύ καθίστημι αἴτιος ) · χαρίζω ἐγώ ὁ ἐμαυτοῦ ζωή · φείδομαι πατρικός κεφαλή · μή βίαιος ἐπιφέρω αἷμα σίδηρος , ἀπό ὅς σύ ὁ πηγή δέχομαι ὁ ζάω . ἄνθρωπος μέν Ἐπόπτης εἰμί οὐρανός τε καί γῆ · ὁ δέ ἀνθρώπινος πρᾶξις ἐπόπτης γῆ τε καί οὐρανός . μή δή οὖν ἐθέλω ἀθέμιστος ἔργον καί οἷος οὐδείς πω τολμάω ἐκ αἰών ἐπόπτης λαμβάνω γῆ τε καί οὐρανός . εἰμί δέ ἀδελφικός αἷμα κατά ὁ Κάϊν βοάω πάλαι πρός κύριος , πῶς οὖον πατρικός αἷμα βοάω πρός κύριος καί γῆ τε καί ἥλιος καί ἀστήρ ὁ τοσοῦτος ἀναγγέλλω τόλμημα καί διατραγῳδέω πρός ἅπας βασιλεύς ἔθνος ; αἰδέομαι γῆρας ἐλεεινός ἐγώ μέν βίος τελευτή οὐ εἰς μακράν ὑπισχνέομαι , σύ δέ φροντίς μακρός ἀνάπαυσις . αἰδέομαι χείρ , ὁ σύ πολλάκις ἐν σπάργανον εἰμί καί γάλα ἀγκαλίζομαι . αἰδέομαι χεῖλος πολλάκις μετά θερμός σύ ὁ φίλτρον φιλέω καί δύο προσλέγω Ψυχή . κάλαμος ῥίπτω ὑπό ὁ τυγχάνω οἰκτίρω καί μή καί αὐτός ἐθέλω δύο ἐπιφέρω συντριβή . μή ὁ πάρειμι ἄνθρωπος εἰμί πιστεύω Τύχη · ἀλλά ὁράω ὁ ὁ πρᾶγμα ἀβέβαιον καί ἀστάθμητος ἄρχω ἐκ ἐγώ . ὁράω μακρός βίος τέλος . θαυμάζω , πῶς εἷς δή νύξ οὗτος ἐγώ βασιλεύς παραλαμβάνω πολυετής βασιλεύω οἴχομαι καταλιμπάνω . » οὗτος ὁ λόγος μαλακίζομαι ὁ νέος Ἀνδρόνικος μικρός καί δάκρυ κακός γίγνομαι εἴσειμι ὁ βασίλεια , πολύς ὑπέρ σωτηρία ὁ πάππος ποιέω πρόνοια . καί πρῶτος μέν ὁ σεβάσμιος ὁ θεομήτωρ εἰκών ὁ προσήκω ἀποδίδωμι προσκύνησις , ἔπειτα ὁ πάππος οὗτος ἔχω ἀπολαμβάνω ἀσπάζομαι τε περιπτύσσω καί λόγος ἀνακτάομαι Μειλίχιος .