nicephorus-gregoras.historia-romana 22.4.8
( Η . ) Ὑπολαβὼν γοῦν ἐγὼ πρὸς δύο τὴν παροιμίαν μηδὲ τὸν Ἡρακλέα διδοῦσαν ἀκούω τὸ δύνασθαι πρὸς ἀντίπαλον ἔφασκον μάχην . « ἐγὼ δὲ καὶ μόνος ὢν ἐνταυθοῖ , καὶ δέσμιος , καὶ μηδὲ βραχὺ τὸ θαῤῥεῖν ἔχων ἐκ τοῦ καιροῦ , πρὸς δύο τὸν ἀγῶνα ποιεῖσθαι ἀναγκαζόμενος , τεθαῤῥηκυίας ὁπλίσαντας ἐν ταὐτῷ καὶ γλώττας καὶ γνώμας , ἐν ἀμαρτύρῳ σταδίῳ τὰ κατὰ βούλησιν ἅπαντα λέγειν ἀφόβως ἐχούσας καὶ ἀποφαίνεσθαι , καὶ διαβάλλειν πρὸς ἀπόντας ἀπιόντας , μήτ' ἐμοῦ παρόντος , μήτ' οὐδενὸς ἑτέρου τοῦ τὴν ἀλήθειαν ἀντ' ἐμοῦ μαρτυρήσοντος , ἐν στενῷ κομιδῇ τὴν τῆς ἀμηχανίας ὁρῶ μοι περίστασιν ἑστηκυῖαν . ὄντος γὰρ ἑκατέρου κομιδῇ φορτικοῦ , τοῦ τε σιγῇ τὰς τῆς νῦν ἀκοῆς ἐνεγκεῖν τρικυμίας καὶ τοῦ παραχρῆμα τοὺς τῆς ἀτοπίας ἐλέγχους κομίζειν ὑμῖν , οὓς τἀμὰ διαβάλλειν οὐδὲν τῶν ἁπάντων ἐπὶ τῆς ἐρημίας ταύτης κωλύσει , δύσεργός μοι καὶ μάλα δυσέμβολος ἡ ἐπιχείρησις πρὸς ἑκάτερον ἀναφαίνεται . ἀναιμάκτου γὰρ οὔσης τῆς μάχης , καὶ τῶν λογικῶν ξιφῶν καὶ τραυμάτων τὰς ἀντερείσεις τῆς ἀσωμάτου ψυχῆς δεχομένης , εὐδιάβολα μὲν διὰ τὸ ἀφανὲς φανεῖται τὰ τροπαῖα , ἀγχίστροφος δ' ἡ τῆς γλώττης διάθεσις , πρὸς τὴν τῆς γνώμης αἵρεσιν καπηλεύουσα τὴν γνώμην τῆς κρίσεως . ἔπειτα οὐδ' ἔχω πῶς ὀνομάσω τὴν παράταξιν ἐγὼ τοῦ τοιούτου πολέμου . οὔτε γὰρ μονομαχία τίς ἐστι , δύο καθ' ἑνὸς ὁπλιζομένων γλωσσῶν · οὔτε μὴν στρατευομένων καὶ βλεπόντων ἔξωθεν ἕστηκε πλῆθος , ἵν' ἐμφανὲς ᾖ τῶν ἀγωνιζομένων τὸ στάδιον , ὥσπερ οἷον πολεμικαὶ περιτρέχουσι καὶ περιηχοῦσι σάλπιγγες , τὰ παρακλητικὰ συγκροτοῦσαι τῶν ἐν ὑπαίθροις πολέμων · ὡς ἀναγκάζεσθαί με λοιπὸν ἀμφίστομον τὸ τῆς ἡμετέρας τιθέναι φάλαγγος πρόσωπον τήμερον · ἵν' οὑτωσὶ πρὸς ἑκατέρας τὰς γλώττας ἐφικνῆταί πως καὶ τὰ ἡμέτερα , νῦν μὲν ἀθλοθέτην καὶ δικαστὴν ἀδέκαστον ἔχοντα τὸν ἀκοίμητον ὀφθαλμὸν τοῦ θεοῦ , ὑπὲρ οὗ τοὺς ἄθλους ἀνύω τούτους · ὕστερον δὲ , καὶ τῶν ὅσοι μὴ πάρεισι νῦν οὐκ ὀλίγους · παραπομποῖς χρησάμενον τοῖς ἡμετέροις γράμμασιν , εἰ χρόνον ἡμῖν παράσχοι θεὸς βραχείας μέν τινος ζωῆς , ἐλευθέρας δ' οὖν . »
Lemmas: ( ὁ . ) ὑπολαμβάνω γοῦν ἐγώ πρός δύο ὁ παροιμία μηδέ ὁ Ἡρακλῆς δίδωμι ἀκούω ὁ δύναμαι πρός ἀντίπαλος φάσκω μάχη . « ἐγώ δέ καί μόνος εἰμί ἐνταυθοῖ , καί δέσμιος , καί μηδέ βραχύς ὁ θαρσέω ἔχω ἐκ ὁ καιρός , πρός δύο ὁ ἀγών ποιέω ἀναγκάζω , θαρσέω ὁπλίζω ἐν αὐτός καί γλῶσσα καί γνώμη , ἐν ἀμάρτυρος στάδιον ὁ κατά βούλησις ἅπας λέγω ἄφοβος ἔχω καί ἀποφαίνω , καί διαβάλλω πρός ἄπειμι ἄπειμι , μήτε ἐγώ πάρειμι , μήτε οὐδείς ἕτερος ὁ ὁ ἀλήθεια ἀντί ἐγώ μαρτυρέω , ἐν στενός κομιδή ὁ ὁ ἀμηχανία ὁράω ἐγώ περίστασις ἵστημι . εἰμί γάρ ἑκάτερος κομιδή φορτικός , ὁ τε σιγή ὁ ὁ νῦν ἀκοή φέρω τρικυμία καί ὁ παραχρῆμα ὁ ὁ ἀτοπία ἔλεγχος κομίζω σύ , ὅς ἐμός διαβάλλω οὐδείς ὁ ἅπας ἐπί ὁ ἐρημία οὗτος κωλύω , δύσεργος ἐγώ καί μάλα δυσέμβολος ὁ ἐπιχείρησις πρός ἑκάτερος ἀναφαίνω . αναίμακτος γάρ εἰμί ὁ μάχη , καί ὁ λογικός ξίφος καί τραῦμα ὁ ἀντέρεισις ὁ ἀσώματος Ψυχή δέχομαι , εὐδιάβολος μέν διά ὁ ἀφανής φαίνω ὁ τροπαῖος , ἀγχίστροφος δέ ὁ ὁ γλῶσσα διάθεσις , πρός ὁ ὁ γνώμη αἵρεσις καπηλεύω ὁ γνώμη ὁ κρίσις . ἔπειτα οὐδέ ἔχω πῶς ὀνομάζω ὁ παράταξις ἐγώ ὁ τοιοῦτος πόλεμος . οὔτε γάρ μονομαχία τίς εἰμί , δύο κατά εἷς ὁπλίζω γλῶσσα · οὔτε μήv στρατεύω καί βλέπω ἔξωθεν ἵστημι πλῆθος , ἵνα ἐμφανής εἰμί ὁ ἀγωνίζομαι ὁ στάδιον , ὥσπερ οἷος πολεμικός περιτρέχω καί περιηχέω σάλπιγξ , ὁ παρακλητικός συγκροτέω ὁ ἐν ὕπαιθρος Πολέμων · ὡς ἀναγκάζω ἐγώ λοιπός ἀμφίστομος ὁ ὁ ἡμέτερος τίθημι φάλαγξ πρόσωπον σήμερον · ἵνα οὑτωσί πρός ἑκάτερος ὁ γλῶσσα ἐφικνέομαι πως καί ὁ ἡμέτερος , νῦν μέν ἀθλοθέτης καί δικαστής ἀδέκαστος ἔχω ὁ ἀκοίμητος ὀφθαλμός ὁ θεός , ὑπέρ ὅς ὁ ἆθλος ἀνύω οὗτος · ὕστερος δέ , καί ὁ ὅσος μή πάρειμι νῦν οὐ ὀλίγος · παραπομπός χράω ὁ ἡμέτερος γράμμα , εἰμί χρόνος ἐγώ παρέχω θεός βραχύς μέν τις ζωή , ἐλεύθερος δέ οὖν . »