nicephorus-gregoras.historia-romana 8.9.2
( Β . ) « Περὶ μὲν ἐμαυτοῦ καὶ ὡς οὔπω μοι καίρια τὰ τῆς ἱερατείας βραχύν τινα ἀποχρήσειν μοι δοκῶ τὸν ἀπόλογον . ὅ,τε γάρ μοι χρόνος οὔπω ὡραῖος πρός γε τὰ τοιαῦτα · καὶ μέντοι γε καὶ οἱ τῆς ἡσυχίας καὶ τῶν λόγων μανιώδεις καὶ λελυττηκότες ἔρωτες ἡβῶσιν ἔτι παρ' ἐμοὶ καί με μὴ , πρὶν εἰς κόρον ἐξήκειν , παρήσειν διϊσχυρίζονται . τότε γὰρ καὶ τὰ τῆς διανοίας τὸ ἄφετον ἕξειν καὶ ἀποχρῶν πρὸς θεοῦ λειτουργίαν . τὸ δὲ νῦν ἐμβριθεστέραν εἶναι τὴν τῶν μυστηρίων τόλμαν , ἢ ὡς ἐμέ γε ἐνεῖναι ῥᾳδίως ἐνέγκαι , τοῦτο δ' οὖν εἰ μή τῳ δὴ τῶν πάντων ἄλλῳ , ἀλλὰ γὰρ εἴ τι τῶν ἁπάντων ἄλλο καὶ τοῦτο δὴ τῶν πάνυ τοι προδήλων ἔμοιγε . ὁπόσην γὰρ ἐχρῆν τοῦ πράγματος τὴν πεῖραν , τόσην , ὡς εἰπεῖν , ἀσκῶ τὴν ἀπειρίαν ἐν γοῦν τῷ παρόντι . τὸ δ' οὕτως ἔχοντ' ἀμαθῶς κατατολμᾷν τῶν θείων καὶ ἀψαύστων , ὅμοιον ὂν ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐπεπήδα θαλάττῃ , πρὶν ἢ μαθεῖν διανήχεσθαι , οὔθ' ὑγιὲς ἥγημαι καὶ οὐδὲ πλείστου δέω θαυμάζειν , εἴ τις ἀνάσχοιτό ποτε τοσαύτην τόλμαν ἀνασχέσθαι λογισμῷ καθεστηκότι πλήττων ἑαυτόν . ποίων μὲν γὰρ οὐκ ἂν εἴη πρηστήρων , ποίων δ' οὐκ ἂν θαλαττίων πυθμένων τὸ πρᾶγμα ἐπάξιον ; εἶεν . τό γε μὴν πρὸς ἐμὲ εὐμενὲς καὶ κηδόμενον τοῦ σοῦ κράτους καὶ πρὸς εὐποΐας πάνυ τοι σφόδρα ἐπικλινὲς καὶ ὀξύῤῥοπον , εἴπερ δή τι τῶν ἁπάντων ἕτερον καὶ τοῦτο δ' ἐν τοῖς μάλιστα ἔγωγε ἄγαμαι · καὶ οὐκ ἔχω παντοδαπὸς γιγνόμενος τίσι χρησάμενος ἐπινοίαις γνοίην ὅπως ποτὲ καὶ οἷστισι τοῖς αἰτίοις αὐτὸς χρησάμενος , ὦ βασιλεῦ , τοιοῦτός μοι γίγνῃ . ἀλλ' , ὡς ἔοικε , πρὸς τὸν κοινὸν δεσπότην ὥσπερ πρὸς ἀρχέτυπον εὐφυῶς ἁμιλλώμενος οὐκ ἀναμένεις αἰτίας ἀεὶ περὶ πᾶν ἀγαθόν · ἀλλὰ πὴ μὲν , πὴ δ' ἀναίτιος γίγνῃ καὶ σφόδρα φιλότιμος εὐεργέτης . ὃ δὴ καὶ μάλιστα πάσαις ἀρχαῖς οἰκειότατόν τε καὶ πρεπωδέστατον . τὸ γὰρ προϋπηργμένης αἰτίας εὐεργετεῖν οὐ μᾶλλόν γ' ἂν εἴη τοῦ δρῶντος , ἢ τοῦ τὴν αἰτίαν προβεβλημένου . καὶ νῦν γέγονέ σοι τὸ τῆς ἕξεως φύσις ἀμεταβλήτως ἔχουσα · καὶ ὥσπερ ἕκαστα τῶν ὄντων τὸ τῆς φύσεως ἴδιον αὐτομάτως ἀποτελεῖ καὶ ὑγραίνει μὲν ὕδωρ , κάει δὲ πῦρ καὶ τἄλλα ὡς ἡ φύσις ἑκάστῳ κεχειροτόνηκεν , οὕτω δίεισι τὸν πάντα αἰῶνα διατελοῦντα , οὐδαμῆ οὐδαμῶς οὐδεπώποτ' οὐδεμιᾶς ἀποχειροτονῆσαι δεδυνημένης τροπῆς , οὕτω δὴ καὶ αὐτὸς πεφυκὼς πρὸς εὐεργεσίας τοῦτο καὶ λόγοις καὶ πράγμασιν , οἱονεί τι φύσεως ἄτρεπτον καὶ ἀκήρατον ἴδιον , οὐδέποτε οὐδαμῆ διαλείπεις διατελῶν . ἔνθεν τοι καὶ χάριτας ἁπάσας ἐθέλων ὁμολογεῖν , ἔπειτα τὸ πρὸς ἀξίαν οὐκ ἔχων οὐχ ἧττον ἐμαυτοῦ γε τῷ τε λόγῳ καὶ τῷ χρόνῳ νεμεσῶ . δυοῖν γὰρ κατ' οὐδὲν οὐδέτερος ἐσάπαν ἀνέγκλητος ἔμοιγε φαίνεται . ὅ,τε γὰρ λόγος ἀνώτερος ὢν τῆς ὕλης καὶ προσήκων μᾶλλον ἀρεταῖς ἐδόκει δή μοι μηδ' ὀψὲ τοῦ χρόνου μὴ τροπῇ μηδὲ φθορᾷ τινι λατρεύσειν , ἀλλ' ὁμοίως ἔχειν ἐν παντὶ διαπαντὸς τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν ἀποφαίνειν ἀποχρώντως · ὁ δὲ λέληθεν ἤδη μεταβαλὼν καὶ αὐτὸς , ἐπειδὴ σοί γ' ἐντετύχηκε τῷ μακρῷ θησαυρῷ τῶν καλῶν . οὕτω γὰρ ἀσθενῶς ἔσχεν , ὥστ' οὐδένες τῶν αὐτῷ χρωμένων ὕμνησαν πρὸς ἀξίαν τὰ σὰ , πάλαι πολὺν ἤδη χρόνον πειραθέντες τε καὶ πειρώμενοι . οὔκουν οὐδ' αὐτὸς θαῤῥήσας ἧκον , ὡς τῆς ἀξίας ἴσως δυνησόμενος ἐφικέσθαι . καίτοι γε ἐβουλόμην γ' ἂν μᾶλλον , ἢ πάντα μοι ἐγγενέσθαι χρήματα . μεγίστην γὰρ ἂν οὕτω τοῖς ἐμοῖς παρεῖχον λόγοις τὴν εὐγένειαν , ὥσπερ ἄρα καὶ ταῖς ἑαυτῶν χερσὶν οἱ τῶν ἱερῶν μυστηρίων ἁπτόμενοι · ἀλλὰ πολλῶν τῶν ἐκ τῆς παροιμίας ἡμῖν ἀδυνάτων ἐν ταῖς βίβλοις κειμένων ἕν τι τῶν πολλῶν καὶ τοῦτο κινδυνεύει καὶ εἶναι καὶ λέγεσθαι . ἐνταυθοῖ δὲ τοῦ λόγου γενόμενος ἀνεμνήσθην τοῦ Ἀττικοῦ μύθου , ἐν ᾧ τὸν Μῶμον ἀχθόμενον εἰσάγει τῷ Διῒ καὶ ἀποσκώπτοντα , ὅτι μὴ συμπαρήγαγε τῷ τοσῷδε καὶ τοιῷδε κάλλει τοῦ παντὸς καὶ τὸν ἄξιον τοῦ παντὸς ἐπαινέτην . κατὰ ταὐτὰ γάρ μοι καὶ αὐτῷ καὶ ἀποσκώπτειν ἐπῄει καὶ ἄχθεσθαι τῷ χρόνῳ νυνί . εἴπερ καὶ γὰρ ὡς τοσούτων ἀγαθῶν ἔμπλεων προήνεγκεν ἄνθρωπόν σε καὶ οἷον οὐ μέχρι σοῦ ὁ δὲ καὶ τοὺς ὑμνήσοντας ἀξίως συμπροήνεγκε , πάνυ γ' ἂν ἐποίει δεδογμένα τῷ προσήκοντι λόγῳ . νῦν δ' ἐξ ἡμισείας φιλοτιμεῖται τὰ κάλλιστα . πάλαι μὲν γὰρ ἐδείκνυ τῶν σοφῶν τὴν φορὰν ἐρήμην ἀξίων πραγμάτων , νῦν δὲ τὰ θαύματος ἄξια προενεγκὼν ἔλαθε καὶ τοὺς ὑμνήσοντας ἀξίως συμπροενεγκεῖν , ἄτακτά γε ποιῶν καὶ ὡς ἀληθῶς ἐπάξια τῆς ἑαυτοῦ φύσεως . ἐπίσης γὰρ ἀπολαύουσι τοῦ ἀτελοῦς καὶ λόγοι , τῶν δεξομένων πραγμάτων οὐκ ὄντων · καὶ θαυμάτων ἐπάξια πράγματα , τῶν θαυμασόντων οὐκ ὄντων , οὐδὲ παραπεμψόντων τοῖς ἑξῆς . ὡς νῦν γε μόνοι τῷ χρόνῳ τὴν χάριν ἐχόντων , ὧν οἷον κλέος ἀκούομεν ἐπί τε τῇ φρονήσει καὶ τοῖς ἄλλοις μέρεσι τῆς ἀρετῆς , εἰωθότι μετά γε τῆς φήμης ἐπὶ μέγα αἴρειν τὰ πράγματα · συναπιόντος μὲν τοῦ παρευθὺς ἐλέγχου τῷ θνήσκοντι · συναπιόντος δὲ καὶ τοῦ ἐκ τῆς συνηθείας ἐγγινομένου κόρου τοῖς πράγμασι . φιλεῖ γάρ πως τὸ μὲν παρὸν ἀεὶ πρὸς κόρον ἀποκλίνειν καὶ μαραίνειν τὸ τερπνὸν διά τε δὴ τὸ πλείοσιν αἰσθήσεσι καὶ συνεχῶς εἰς τὸ τοῦ νοῦ συμφέρειν ταμιεῖον καὶ ἔτι διὰ τὸ τῆς ἐξουσίας τοῦ χρῆσθαι ἀκόλαστον · ὥσπερ αὖ ἐκ τοὐναντίου τὸ παρῳχηκὸς ἀκόρεστον ἀεὶ διατελεῖ διά γε τὸ σπανίως καί ποτε προσβάλλειν τῶν αἰσθήσεων μιᾷ τινι τῇ ἀκοῇ καὶ μόνῃ . καὶ μέλιτος μὲν γὰρ καὶ κρεῶν καὶ ὅσα πλουσίας τραπέζης εἰσὶν ἀναθήματα εἰς κόρον ἀπολελαυκώς τις ἐπεθύμησεν ἤδη καὶ τυροῦ καὶ θύμου · οὐχ ὅτι ταῦτα κρείττω ἐκείνων · ἀλλ' ἔδοξαν ἤδη διὰ τὸ σπάνιον τοῦ κεχρῆσθαι . εἰ δ' οὕτω ταῦτα καὶ κόρος ἀεὶ τοῖς παροῦσιν εἶναι ὁμολογεῖται , τὰ δὲ σὰ καὶ παρόντα διὰ μακροῦ τοῦ χρόνου καὶ βλεπόμενά τε καὶ ἀκουόμενα κόρον οὐδένα τοῖς κεχρημένοις ἡμῖν οὐδεπώποτε ἐμποιοῦσιν , ὅτι μὴ καὶ πρὸς ἔρωτας ἐξάπτουσι μείζους , ὥσπερ τὰ τῶν ποταμῶν ῥεύματα τοὺς πολλῷ τῷ δίψει καιομένους , ἦπου γε καὶ τὰ παροιμιώδη τῆς γραφῆς νενίκηκας μετὰ πολλοῦ τοῦ κρείττονος . οὐ γὰρ γεγηρακότων ἀνελίττειν ἔχει τις πραγμάτων κύκλους ἐπὶ σοῦ , οἷς ἔξεστι δή που συνείρειν καὶ μυθικά τινα γοητεύματα τρυφῶντα κατὰ τῆς ἀληθείας ( μὴ τοῖς λόγοις ἴσως ἀποχρώσης τῆς ἐκ τῶν πραγμάτων ὕλης ) καὶ ταὐτὰ τοῖς ναυτικοῖς ἐξ ἀπορίας δρᾷν , οἳ μὴ ἐξικνουμένων τῶν φόρτων ἄμμων θαλαττίων τὰ κενὰ πληροῦσι τῆς ὁλκάδος · ἀλλ' ἐν θεάτρῳ κεῖνται πᾶσιν ὀφθαλμοῖς καὶ πάσαις ἐκβοῶνται γλώσσαις καί εἰσιν οὐδένων ἐγκωμίων ἔκδημα · μόνην δ' ἀπαιτοῦσι γλῶτταν τρόφιμον Ἀκαδημίας καὶ Στοᾶς καὶ λύχνων Δημοσθενικῶν ἀπόζουσαν . πασῶν γὰρ ὅσαι νῦν εἰσὶν ἐν λόγοις γλῶσσαι πάλαι πολλήν τινα κατεψηφίσαντο τὴν ἧτταν τῶν σῶν ἀγαθῶν αἱ πηγαί . ὥστ' οὐκ ἄτοποί τινες οὐδ' ἡμεῖς ἂν φανείημεν , εἰ τὴν γλῶτταν σχάσαντες τοῦ λέγειν ὄψει μόνῃ γε τῶν σῶν κατατρυφῷμεν . τούτου γὰρ εἵνεκα καὶ πλείοσι τοῖς αἰσθητηρίοις πρὸς τὴν τοῦ ἡμετέρου νοῦ κεχρήμεθα βελτίωσιν , ἵνα μηδὲν ἡμᾶς διαδιδράσκῃ τῶν ἐν τῷ κόσμῳ , ἀλλὰ τὴν ἧτταν θατέρου θάτερον ἀνακτᾶται . ἃ μὲν οὖν τῶν καλῶν ἀμφισβητησίμως πορεύεται πρὸς τὴν ἀκοὴν , εἰκότως ἂν καὶ ἑρμηνέα ζητήσειε λόγον . ἃ δὲ ἐπ' ὄψεσι κεῖται καὶ οἱονεὶ φωνὴν ἀνεκλάλητόν τινα προϊέμενα τὴν ἑαυτῶν ὑπὲρ πάντα λόγον κηρύττει λαμπρότητα , σχολῇ γ' ἂν ἑρμηνέα ζητήσειε λόγον . εἰ δέ τις ζητοίη , ὅμοιον ἂν ποιοίη , ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐν σταθερᾷ μεσημβρίᾳ τὸν ὑπὲρ κεφαλῆς ἠξίου δεικνύειν ἥλιον διὰ σμικροῦ τινος ἄνθρακος . ἄλλως τε καὶ τὰ τῶν πραγμάτων ὑπερφυᾶ καὶ λόγου νικῶντα δύναμιν σιγῇ μᾶλλον ἁρμόττει θαυμάζειν · εἰ δ' οὖν λήσομεν ἀντ' εὐδοξίας ἀδοξίαν πράττοντες αὐτοῖς . ἰδοὺ γὰρ ὑπερφυές τι χρῆμα τῶν οὐρανίων καὶ ἥλιος καὶ ἄμαχόν τινα δίεισιν ἐπισυρόμενος τὴν ἑαυτοῦ λαμπρότητα . ἀλλ' οὐδείς πω μέχρι καὶ τήμερον κατὰ τοὺς τῶν ἐγκωμίων ἐθάῤῥησε νόμους εἰς προὖπτον ὑμνῆσαι κάλλος αὐτοῦ καὶ μέγεθος καὶ τερπνότητα . μηδὲ γὰρ ἔχων ὅτῳ τις παραθείη τῶν ἐν κόσμῳ , πολλοῦ ἂν δεήσειε σαφῶς τι ἀγγέλλειν περὶ ἡλίου . πολλῷ δὲ δήπου πλείονος ἢ μᾶλλον τοῦ παντός γε δεήσειε πᾶς τις ἁρμοττούσῃ γλώττῃ διεξιέναι τὰ σὰ , ὃς ἅπαντα τῶν ἐν ἀνθρώποις τὰ κάλλιστα καὶ ὑπερφυᾶ συλλήβδην ἔχεις συλλαβών . καὶ μὴν εἰ μὲν ἀπὸ σοῦ γε ἦσαν ἠργμένοι τῶν ἐγκωμίων οἱ νόμοι , οὐ μόνον ποικιλώτεροι ἂν ἐγίγνοντο καὶ πλείους τῇ τέχνῃ παρεῖχον τὰς ἀφορμάς · οἱ δ' αὐτοὶ καὶ νεαρώτεροί σοι προσβάλλοντες καὶ ἀκίβδηλοι οὐ τελέως ἂν ἐνδεῖν ἐδόκουν τοῦ εἰκότος . νυνὶ δὲ καθάπερ ῥόδον μαλαχθὲν καὶ ἀπολέσαν τὴν ὥραν ἐν οἷς οὐκ ἐχρῆν ἄλλοις μὲν δή τισι φανεῖεν ἂν ἴσως οὐκ ἀξυντελεῖς · σοὶ δ' οὕτω καὶ πάνυ τοι σφόδρα ἀξυντελεῖς , ὥσπερ τοῖς ἀεροβάμοσι πτηνοῖς τὰ ἐκ τῶν λίνων ἐνδύματα . ὥστε μοι διαποροῦντι καὶ ἥκιστα δυναμένῳ πρὸς ἄξιον ἀναφέρειν τὸν λόγον παράδειγμα χρῆσθαι ἔπεισι πολλῷ τοῦ δέοντος ἐνδέοντι . τοιαῦτα γὰρ τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγματα , πὴ μὲν εὐποροῦντα , πὴ δ' ἀποροῦντα καὶ ἀεὶ ἄλλοτ' ἄλλως ἔχοντα . ὅθεν καὶ οὐχ ἁπλῆ τις , ὅτι μὴ καὶ μάλα γε πολύτροπος ἡ τούτων θεραπεία . ἐντεῦθεν εἰς παροιμίαν καὶ ὁ δεύτερος πλοῦς ἐξενήνεκται · καὶ τῶν πρώτων ἀποτυγχάνοντες δευτέρων ἁπτόμεθα καὶ τρίτων ἴσως . συγγένεια γάρ τις ἥκει διὰ πάντων καὶ ὁμοιότης , ἅτ' ἐκ τῶν στοιχείων , ὥσπερ ἐκ μιᾶς τινος μητρὸς καὶ ῥίζης εἰληφότων τὴν τοῦ εἶναι σύστασιν . ἰδοὺ γὰρ καὶ λαμπάσι καὶ πυρσοῖς κεχρήμεθα , ἕως ἐν μὲν στερήσει τῆς τὰ πάντα βοσκούσης λαμπάδος , οἱονεί τινα δεύτερον ἐκ μηχανῆς ἥλιον πράττοντες τῇ νυκτί . καὶ αὐτὸν δὲ τὸν πάντα κόσμον εἰκονίζειν ἐθέλοντες καὶ κύκλους καὶ κινήσεις οὐρανοῦ καὶ ὡς ἔχει σχήματος εἰς τὰ περίγεια , μικροῖς τισι σώμασι σφαιρικοῖς ὑποφαίνομεν . ἂν δὲ καὶ πρὸς ζωγράφων τέχνας ἀπαγάγωμεν τὸν λόγον , ἐνταῦθα δὴ καὶ ἀφθονίαν εἰκόνων καὶ παραδειγμάτων εὑρήσομεν καὶ σκηνὴν ὡς ἀληθῶς ὑποκρίσεως γέμουσαν καὶ ἀμωσγέπως τοῖς χρώμασιν ἐπιπλανωμένας ἔχουσαν τἀληθοῦς τὰς ἐμφάσεις . τά τε γὰρ ἄλλα καὶ τὸν τοῦ παντὸς ὑποκρινόμενοι δημιουργὸν ἐκεῖνοι , ἔπειτα μήτε πνοὴν αἷς δημιουργοῦσι σκιαῖς δεδυνημένοι χαρίζεσθαι , μήτε ζωογόνον τοῖς σπέρμασιν ἥλιον , παίζουσιν οἱονεὶ ταῖς ὕλαις καὶ τοῖς χρώμασι · καὶ τῇδε μὲν ἐκ γῆς ἀνάγουσι τὸν σῖτον δῆθεν ἔτι χλοάζοντα καὶ γαλακτοτροφούμενον , τῇδε δ' αὖ τελεσφόρον δεικνύουσι , μήθ' ὑπὸ καλάμῃ καὶ φλοιῷ καὶ ἀνθέριξιν ἔτι καλύπτεσθαι θέλοντα καὶ μονονοῦ τὸ δρέπανον προκαλούμενον · καὶ ταῦτα ποιοῦσι μήθ' ὥραν περιμένοντες , μήτ' ἄστρων ἐπιτολάς τε καὶ δύσεις , ἀλλὰ μιᾶς ἡμέρας ἐνίοτε βλάστην τε σίτου καὶ ἅλωνος ὥραν δεικνύντες . καὶ ἡμεῖς τοιγαροῦν μὴ δυνάμενοι τἀκριβοῦς ἐν τῷ παρόντι κατευστοχεῖν δεύτερον μέτιμεν πλοῦν · καὶ παραδείγμασι κεχρήμεθα πρὸς ἀληθείας ἔνδειξιν οὐ μάλα μὲν ἀξίοις , μάλα δ' ἀπὸ γνώμης ἀκιβδήλου . νῦν γὰρ ἔδει κατ' οὐρανὸν τοὺς μεγέθει καὶ κάλλει διαπρεπεῖς τῶν ἀστέρων ἐφ' ἕνα τινὰ τοῦ οὐρανίου ξυνεληλυθότας σώματος τόπον διαζωγραφῆσαι καὶ ἀσφαλέστατα ἐγχαράξαι τῶν σῶν γνωρισμάτων τὰ κάλλιστα , ἵν' ὥσπερ τὴν τοῦ θεοῦ διηγοῦνται δόξαν οἱ οὐρανοὶ , οὕτω καὶ τὸ σὸν διατρανοῦντες εἶεν μνημόσυνον ἐν πᾶσι τοῖς αὐτῶν ἐξελιγμοῖς ἀεὶ καὶ περιφανέστατον αὐτοκρατορίας ἀρχέτυπον σὲ τοῖς ἐφεξῆς προβαλλόμενοι . νῦν ἔδει πάντας ἀνθρώπους ἐφ' ἕνα τινὰ τοῦ ἐπιγείου ξυνεληλυθότας σώματος τόπον εὐχήν τινα μίαν ταύτην ποιήσασθαι πρὸς τὸν παρασχόμενόν σοι τὸ βασιλεύειν , δι' αἰῶνός σοι καὶ τὸ ζῇν παρασχεῖν καὶ διαμένειν διδάσκαλον τῶν ἐθελόντων ἄρχειν ἑκασταχοῦ , οἷα γυμναστήν τινα πάσης ἀρετῆς καὶ παγκόσμιον Ἑλλανοδίκην . νῦν ἔδει πᾶσαν ἀνθρωπίνην γλῶτταν τὴν ἐμὴν ἀνειληφέναι γνώμην , πρύτανιν τῶν λεγομένων , ἵνα ἦν ἐντεῦθεν καὶ κοινή τις τελετὴ καὶ πανήγυρις καὶ συμφωνία παγκόσμιος ὑπὲρ σοῦ καὶ τῶν σῶν . οὐκοῦν ἀλλ' ἐπειδήπερ ἐν τῷ παρόντι ἡμῖν ὡμολόγηται , μεῖζον ἢ κατὰ λόγου δύναμιν εἶναι τῶν σῶν ἐγκωμίων τὸ μέγεθος καὶ οὐδὲ πολλαῖς γλώσσαις ἁλώσιμον , εἰ τὴν ἀξίαν ζητοίη τις , λοιπὸν ἂν εἴη καταλύειν ἐνταῦθα τὸ τῆς γνώμης καὶ ἄκοντας πρόθυμον . μανία γὰρ σαφὴς ἂν εἴη τὸ τοῖς ἀδυνάτοις ἄντικρυς ἑκόντας ἐγχειρεῖν . »
Lemmas: ( Β . ) « περι μέν ἐμαυτοῦ καί ὡς οὔπω ἐγώ καίριος ὁ ὁ ἱερατεία βραχύς τις ἀποχράω ἐγώ δοκέω ὁ ἀπόλογος . ὁράω γάρ ἐγώ χρόνος οὔπω ὡραῖος πρός γε ὁ τοιοῦτος · καί μέντοι γε καί ὁ ὁ ἡσυχία καί ὁ λόγος μανιώδης καί λυσσάω Ἔρως ἡβάω ἔτι παρά ἐγώ καί ἐγώ μή , πρίν εἰς κόρος ἐξήκω , παρίημι διισχυρίζομαι . τότε γάρ καί ὁ ὁ διάνοια ὁ ἀφίημι ἔχω καί ἀποχράω πρός θεός λειτουργία . ὁ δέ νῦν ἐμβριθής εἰμί ὁ ὁ μυστήριον τόλμα , ἢ ὡς ἐγώ γε ἔνειμι ῥᾳδίως φέρω , οὗτος δέ οὖν εἰμί μή ὁ δή ὁ πᾶς ἄλλος , ἀλλά γάρ εἰμί τίς ὁ ἅπας ἄλλος καί οὗτος δή ὁ πάνυ ὅς πρόδηλος ἐγώ . ὁπόσος γάρ χρή ὁ πρᾶγμα ὁ πείρω , τόσος , ὡς εἶπον , ἀσκέω ὁ ἀπειρία ἐν γοῦν ὁ πάρειμι . ὁ δέ οὕτως ἔχω ἀμαθής κατατολμάω ὁ θεῖον καί ἄψαυστος , ὅμοιος εἰμί ὥσπερ εἄν εἰμί τις ἐπιπηδάω θάλασσα , πρίν ἢ μανθάνω διανήχομαι , οὔτε ὑγιής ἡγέομαι καί οὐδέ πλεῖστος δήω θαυμάζω , εἰμί τις ἀνέχω ποτός τοσοῦτος τόλμα ἀνέχω λογισμός καθίστημι πλήσσω ἑαυτοῦ . ποῖος μέν γάρ οὐ εἄν εἰμί πρηστήρ , ποῖος δέ οὐ εἄν θαλάσσιος πυθμήν ὁ πρᾶγμα ἐπάξιος ; ἄγω . ὁ γε μήv πρός ἐγώ εὐμενής καί κήδω ὁ σύ κράτος καί πρός εὐποΐα πάνυ ὅς σφόδρα ἐπικλινής καί οξυρροπως , εἴπερ δή τίς ὁ ἅπας ἕτερος καί οὗτος δέ ἐν ὁ μάλιστα ἔγωγε ἄγαμαι · καί οὐ ἔχω παντοδαπός γίγνομαι τίσις χράω ἐπίνοια γιγνώσκω ὅπως ποτέ καί ὅστις ὁ αἴτιος αὐτός χράω , εἰμί βασιλεύς , τοιοῦτος ἐγώ γίγνομαι . ἀλλά , ὡς ἔοικα , πρός ὁ κοινός δεσπότης ὥσπερ πρός ἀρχέτυπος εὐφυής ἁμιλλάομαι οὐ ἀναμένω αἴτιος ἀεί περί πᾶς ἀγαθός · ἀλλά πη μέν , πη δέ ἀναίτιος γίγνομαι καί σφόδρα φιλότιμος εὐεργέτης . ὅς δή καί μάλιστα πᾶς ἀρχή οἰκεῖος τε καί πρεπώδης . ὁ γάρ προυπάρχω αἴτιος εὐεργετέω οὖον μάλα γε εἄν εἰμί ὁ δράω , ἢ ὁ ὁ αἴτιος προβάλλω . καί νῦν γίγνομαι σύ ὁ ὁ ἕξις φύσις ἀμετάβλητος ἔχω · καί ὥσπερ ἕκαστος ὁ εἰμί ὁ ὁ φύσις ἴδιος αὐτόματος ἀποτελέω καί ὑγραίνω μέν ὕδωρ , καίω δέ πῦρ καί ἄλλος ὡς ὁ φύσις ἕκαστος χειροτονέω , οὗτος δίειμι ὁ πᾶς αἰών διατελέω , οὐδαμῆ οὐδαμῶς οὐδεπώποτε οὐδείς ἀποχειροτονέω δύναμαι τροπή , οὗτος δή καί αὐτός φύω πρός εὐεργεσία οὗτος καί λόγος καί πρᾶγμα , οἱονεί τίς φύσις ἄτρεπτος καί ἀκήρατος ἴδιος , οὐδέποτε οὐδαμῆ διαλείπω διατελέω . ἔνθεν ὅς καί χάρις ἅπας ἐθέλω ὁμολογέω , ἔπειτα ὁ πρός ἄξιος οὐ ἔχω οὐ κακός ἐμαυτοῦ γε ὁ τε λόγος καί ὁ χρόνος νεμεσάω . δύο γάρ κατά οὐδείς οὐδέτερος ἐσάπαν Ἀνέγκλητος ἐγώ φαίνω . ὁράω γάρ λόγος ἀνώτερος εἰμί ὁ ὕλη καί προσήκω μᾶλλον ἀρετή δοκέω δή ἐγώ μηδέ ὀψέ ὁ χρόνος μή τροπή μηδέ φθορά τις λατρεύω , ἀλλά ὁμοίως ἔχω ἐν πᾶς διαπαντός ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἀποφαίνω ἀποχρώντως · ὁ δέ λανθάνω ἤδη μεταβάλλω καί αὐτός , ἐπεί σύ γε ἐντυγχάνω ὁ μακρός θησαυρός ὁ καλός . οὗτος γάρ ἀσθενής ἔχω , ὥστε οὐδείς ὁ αὐτός χράω ὑμνέω πρός ἄξιος ὁ σός , πάλαι πολύς ἤδη χρόνος πειράω τε καί πειράω . οὔκουν οὐδέ αὐτός θαρσέω ἥκω , ὡς ὁ ἄξιος ἴσως δύναμαι ἐφικνέομαι . καίτοι γε βούλομαι γε εἄν μᾶλλον , ἢ πᾶς ἐγώ ἐγγίγνομαι χρῆμα . μέγας γάρ εἄν οὗτος ὁ ἐμέω παρέχω λόγος ὁ εὐγένεια , ὥσπερ ἄρα καί ὁ ἑαυτοῦ χείρ ὁ ὁ ἱερός μυστήριον ἅπτω · ἀλλά πολύς ὁ ἐκ ὁ παροιμία ἐγώ ἀδύνατος ἐν ὁ Βίβλος κεῖμαι εἷς τίς ὁ πολύς καί οὗτος κινδυνεύω καί εἰμί καί λέγω . ἐνταυθοῖ δέ ὁ λόγος γίγνομαι ἀναμιμνήσκω ὁ Ἀττικός μῦθος , ἐν ὅς ὁ Μῶμος ἄχθομαι εἰσάγω ὁ Ζεύς καί ἀποσκώπτω , ὅτι μή συμπαράγω ὁ τοσόσδε καί τοιόσδε κάλλος ὁ πᾶς καί ὁ ἄξιος ὁ πᾶς ἐπαινέτης . κατά αὐτός γάρ ἐγώ καί αὐτός καί ἀποσκώπτω ἔπειμι καί ἄχθομαι ὁ χρόνος νυνί . εἴπερ καί γάρ ὡς τοσοῦτος ἀγαθός ἔμπλεος προφέρω ἄνθρωπος σύ καί οἷος οὖον μέχρι σύ ὁ δέ καί ὁ ὑμνέω ἀξίως συμπροφέρω , πάνυ γε εἄν ποιέω δοκέω ὁ προσήκω λόγος . νῦν δέ ἐκ ἥμισυς φιλοτιμέομαι ὁ καλῶς . πάλαι μέν γάρ δείκνυμι ὁ σοφός ὁ φορά ἐρῆμος ἄξιος πρᾶγμα , νῦν δέ ὁ θαῦμα ἄξιος προφέρω λανθάνω καί ὁ ὑμνέω ἀξίως συμπροφέρω , ἄτακτος γε ποιέω καί ὡς ἀληθής ἐπάξιος ὁ ἑαυτοῦ φύσις . ἐπίσης γάρ ἀπολαύω ὁ ἀτελής καί λόγος , ὁ δείκνυμι πρᾶγμα οὐ εἰμί · καί θαῦμα ἐπάξιος πρᾶγμα , ὁ θαυμάζω οὐ εἰμί , οὐδέ παραπέμπω ὁ ἑξῆς . ὡς νῦν γε μόνος ὁ χρόνος ὁ χάρις ἔχω , ὅς οἷος κλέος ἀκούω ἐπί τε ὁ φρόνησις καί ὁ ἄλλος μέρος ὁ ἀρετή , εἴωθα μετά γε ὁ φήμη ἐπί μέγας ἀείρω ὁ πρᾶγμα · συνάπειμι μέν ὁ παρευθύς ἐλέγχω ὁ θνῄσκω · συνάπειμι δέ καί ὁ ἐκ ὁ συνήθεια ἐγγίγνομαι κόρος ὁ πρᾶγμα . φιλέω γάρ πως ὁ μέν πάρειμι ἀεί πρός κόρος ἀποκλίνω καί μαραίνω ὁ τερπνός διά τε δή ὁ πλείων αἴσθησις καί συνεχῶς εἰς ὁ ὁ νόος συμφέρω ταμιεῖον καί ἔτι διά ὁ ὁ ἐξουσία ὁ χράω ἀκόλαστος · ὥσπερ αὖος ἐκ ἐναντίος ὁ παρῳχακίσκω ἀκόρεστος ἀεί διατελέω διά γε ὁ σπανίως καί ποτός προσβάλλω ὁ αἴσθησις εἷς τις ὁ ἀκοή καί μόνος . καί μέλι μέν γάρ καί κρέας καί ὅσος πλούσιος τράπεζα εἰμί ἀνάθημα εἰς κόρος ἀπολαύω τις ἐπιθυμέω ἤδη καί τυρός καί θύμος · οὐ ὅτι οὗτος ἀγαθός ἐκεῖνος · ἀλλά δοκέω ἤδη διά ὁ σπάνις ὁ χράομαι . εἰμί δέ οὗτος οὗτος καί κόρος ἀεί ὁ πάρειμι εἰμί ὁμολογέω , ὁ δέ σός καί πάρειμι διά μακρός ὁ χρόνος καί βλέπω τε καί ἀκούω κόρος οὐδείς ὁ χράομαι ἐγώ οὐδεπώποτε ἐμποιέω , ὅτι μή καί πρός Ἔρως ἐξάπτω μείζων , ὥσπερ ὁ ὁ ποταμός ῥεῦμα ὁ πολύς ὁ διψάω καίω , ἦπου γε καί ὁ παροιμιώδης ὁ γραφεύς νικάω μετά πολύς ὁ ἀγαθός . οὖον γάρ γηράσκω ἀνελίσσω ἔχω τις πρᾶγμα κύκλος ἐπί σύ , ὅς ἔξεστι δή ποῦ συνείρω καί μυθικός τις γοήτευμα τρυφάω κατά ὁ ἀλήθεια ( μή ὁ λόγος ἴσως ἀποχράω ὁ ἐκ ὁ πρᾶγμα ὕλη ) καί αὐτός ὁ ναυτικός ἐκ ἀπορία δράω , ἕ μή ἐξικνέομαι ὁ φόρτος Ἄμμων θαλάσσιος ὁ κενός πληρόω ὁ ὁλκάς · ἀλλά ἐν θέατρον κεῖμαι πᾶς ὀφθαλμός καί πᾶς ἐκβοάω γλῶσσα καί εἰμί οὐδείς ἐγκώμιον ἔκδημος · μόνος δέ ἀπαιτέω γλῶσσα τρόφιμος Ἀκαδημία καί Στοά καί λύχνος Δημοσθενικός αποζώ . πᾶς γάρ ὅσος νῦν εἰμί ἐν λόγος γλῶσσα πάλαι πολύς τις καταψηφίζομαι ὁ ἧσσα ὁ σός ἀγαθός ὁ Πηγαί . ὥστε οὐ ἄτοπος τις οὐδέ ἐγώ εἄν φαίνω , εἰμί ὁ γλῶσσα σχάζω ὁ λέγω ὁράω μόνος γε ὁ σός κατατρυφάω . οὗτος γάρ ἕνεκα καί πλείων ὁ αἰσθητήριον πρός ὁ ὁ ἡμέτερος νόος χράομαι βελτίωσις , ἵνα μηδείς ἐγώ διαδιδράσκω ὁ ἐν ὁ κόσμος , ἀλλά ὁ ἧσσα θατέρου ἕτερος ἀνακτάομαι . ὁ μέν οὖν ὁ καλός ἀμφισβητήσιμος πορεύω πρός ὁ ἀκοή , εἰκότως εἄν καί ἑρμηνεύς ζητέω λόγος . ὁ δέ ἐπί ὄψις κεῖμαι καί οἱονεί φωνή ἀνεκλάλητος τις προίημι ὁ ἑαυτοῦ ὑπέρ πᾶς λόγος κηρύσσω λαμπρότης , σχολή γε εἄν ἑρμηνεύς ζητέω λόγος . εἰμί δέ τις ζητέω , ὅμοιος εἄν ποιέω , ὥσπερ εἄν εἰμί τις ἐν σταθερός μεσημβρία ὁ ὑπέρ κεφαλή ἀξιόω δείκνυμι ἥλιος διά μικρός τις ἄνθραξ . ἄλλως τε καί ὁ ὁ πρᾶγμα ὑπερφυής καί λόγος Νίκη δύναμις σιγή μᾶλλον ἁρμόζω θαυμάζω · εἰμί δέ οὖν λανθάνω ἀντί εὐδοξία ἀδοξία πράσσω αὐτός . ἰδού γάρ ὑπερφυής τίς χρῆμα ὁ οὐράνιος καί ἥλιος καί ἄμαχος τις δίειμι ἐπισύρω ὁ ἑαυτοῦ λαμπρότης . ἀλλά οὐδείς πω μέχρι καί σήμερον κατά ὁ ὁ ἐγκώμιον θαρσέω νόμος εἰς πρόοπτος ὑμνέω κάλλος αὐτός καί μέγεθος καί τερπνότητα . μηδέ γάρ ἔχω ὅστις τις παρατίθημι ὁ ἐν κόσμος , πολύς εἄν δήω σαφῶς τίς ἀγγέλλω περί ἥλιος . πολύς δέ δήπου πλείων ἢ μᾶλλον ὁ πᾶς γε δήω πᾶς τις ἁρμόζω γλῶσσα διεξιέναι ὁ σός , ὅς ἅπας ὁ ἐν ἄνθρωπος ὁ καλῶς καί ὑπερφυής συλλήβδην ἔχω συλλαμβάνω . καί μήv εἰμί μέν ἀπό σύ γε εἰμί ἄρχω ὁ ἐγκώμιον ὁ νόμος , οὖον μόνος ποικίλος εἄν γίγνομαι καί πλείων ὁ τέχνη παρέχω ὁ ἀφορμή · ὁ δέ αὐτός καί νεαρός σύ προσβάλλω καί ακίβδηλος οὖον τέλειος εἄν ἐνδέω δοκέω ὁ εἰκός . νυνί δέ καθάπερ ῥόδον μαλάσσω καί ἀπόλλυμι ὁ ὥρα ἐν ὅς οὐ χρή ἄλλος μέν δή τις φαίνω εἄν ἴσως οὐ ἀσυντελής · σύ δέ οὗτος καί πάνυ ὅς σφόδρα ἀσυντελής , ὥσπερ ὁ ἀεροβάμων πτηνός ὁ ἐκ ὁ λίνον ἔνδυμα . ὥστε ἐγώ διαπορέω καί ἥκιστος δύναμαι πρός ἄξιος ἀναφέρω ὁ λόγος παράδειγμα χράω ἔπειμι πολύς ὁ δήω ἐνδέω . τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος πρᾶγμα , πη μέν εὐπορέω , πη δέ ἀπορέω καί ἀεί ἄλλοτε ἄλλως ἔχω . ὅθεν καί οὐ ἁπλόος τις , ὅτι μή καί μάλα γε πολύτροπος ὁ οὗτος θεραπεία . ἐντεῦθεν εἰς παροιμία καί ὁ δύο πλόος ἐκφέρω · καί ὁ πρῶτος ἀποτυγχάνω δύο ἅπτω καί τρίτος ἴσως . συγγένεια γάρ τις ἥκω διά πᾶς καί ὁμοιότης , ἅτε ἐκ ὁ στοιχεῖον , ὥσπερ ἐκ εἷς τις μήτηρ καί ῥίζα λαμβάνω ὁ ὁ εἰμί σύστασις . ἰδού γάρ καί λαμπάς καί πυρρός χράομαι , ἠώς ἐν μέν στερέω ὁ ὁ πᾶς βόσκω λαμπάς , οἱονεί τις δύο ἐκ μηχανή ἥλιος πράσσω ὁ νύξ . καί αὐτός δέ ὁ πᾶς κόσμος εἰκονίζω ἐθέλω καί κύκλος καί κινέω οὐρανός καί ὡς ἔχω σχῆμα εἰς ὁ περίγειος , μικρός τις σῶμα σφαιρικός ὑποφαίνω . εἄν δέ καί πρός ζωγράφος τέχνη ἀπάγω ὁ λόγος , ἐνταῦθα δή καί ἀφθονία εἰκών καί παράδειγμα εὑρίσκω καί σκηνή ὡς ἀληθής ὑπόκρισις γέμω καί ἀμωσγέπως ὁ χρῶμα ἐπιπλανάομαι ἔχω ἀληθής ὁ ἔμφασις . ὁ τε γάρ ἄλλος καί ὁ ὁ πᾶς ὑποκρίνομαι δημιουργός ἐκεῖνος , ἔπειτα μήτε πνοή ὅς δημιουργέω σκιά δύναμαι χαρίζομαι , μήτε ζωογόνος ὁ σπέρμα ἥλιος , παίζω οἱονεί ὁ ὕλη καί ὁ χρῶμα · καί ὅδε μέν ἐκ γῆ ἀνάγω ὁ σῖτος δῆθεν ἔτι χλοάζω καί γαλακτοτροφέω , ὅδε δέ αὖος τελεσφόρος δείκνυμι , μήτε ὑπό καλάμη καί φλόος καί ἀνθέριξιν ἔτι καλύπτω ἐθέλω καί μονοῦς ὁ δρεπάνη προκαλέω · καί οὗτος ποιέω μήτε ὥρα περιμένω , μήτε ἄστρον ἐπιτολή τε καί δύσις , ἀλλά εἷς ἡμέρα ἐνίοτε βλάστη τε σῖτος καί ἅλων ὥρα δείκνυμι . καί ἐγώ τοιγάρ μή δύναμαι ἀκριβής ἐν ὁ πάρειμι κατευστοχέω δύο μέτειμι πλόος · καί παράδειγμα χράομαι πρός ἀλήθεια ἔνδειξις οὖον μάλα μέν ἄξιος , μάλα δέ ἀπό γνώμη ακίβδηλος . νῦν γάρ ἐσθίω κατά οὐρανός ὁ μέγεθος καί κάλλος διαπρεπής ὁ ἀστήρ ἐπί εἷς τις ὁ οὐράνιος συνέρχομαι σῶμα τόπος διαζωγραφέω καί ἀσφαλής ἐγχαράσσω ὁ σός γνώρισμα ὁ καλῶς , ἵνα ὥσπερ ὁ ὁ θεός διηγέομαι δόξα ὁ οὐρανός , οὗτος καί ὁ σός διατρέω ἄγω μνημόσυνον ἐν πᾶς ὁ αὐτός ἐξελιγμός ἀεί καί περιφανής αὐτοκρατορία ἀρχέτυπος σύ ὁ ἐφεξῆς προβάλλω . νῦν ἐσθίω πᾶς ἄνθρωπος ἐπί εἷς τις ὁ ἐπίγειος συνέρχομαι σῶμα τόπος εὐχή τις εἷς οὗτος ποιέω πρός ὁ παρέχω σύ ὁ βασιλεύω , διά αἰών σύ καί ὁ ζάω παρέχω καί διαμένω διδάσκαλος ὁ ἐθέλω ἄρχω ἑκασταχοῦ , οἷος γυμναστής τις πᾶς ἀρετή καί παγκόσμιος Ἑλλανοδίκης . νῦν ἐσθίω πᾶς ἀνθρώπινος γλῶσσα ὁ ἐμός ἀναλαμβάνω γνώμη , πρύτανις ὁ λέγω , ἵνα εἰμί ἐντεῦθεν καί κοινός τις τελετή καί πανήγυρις καί συμφωνία παγκόσμιος ὑπέρ σύ καί ὁ σός . οὐκοῦν ἀλλά ἐπεί ἐν ὁ πάρειμι ἐγώ ὁμολογέω , μείζων ἢ κατά λόγος δύναμις εἰμί ὁ σός ἐγκώμιον ὁ μέγεθος καί οὐδέ πολύς γλῶσσα ἁλώσιμος , εἰμί ὁ ἄξιος ζητέω τις , λοιπός εἄν εἰμί καταλύω ἐνταῦθα ὁ ὁ γνώμη καί ἄκων πρόθυμος . μανία γάρ σαφής εἄν εἰμί ὁ ὁ ἀδύνατος ἄντικρυς ἑκών ἐγχειρέω . »