nicephorus-gregoras.historia-romana 5.5.9
( Θ . ) Ἀλλ' ἐκεῖνο μικροῦ με παρέδραμεν . ἀνοικοδομουμένης , ὡς εἰρήκειμεν , τῆς πόλεως ταυτησὶ εὕρηται λίθος πάλαι πολὺν κατορωρυγμένος ἐκεῖ που τὸν χρόνον , ἐν ᾧ ἐνεγέγραπτο χρησμὸς οὑτοσί · τῆς δὲ πόλεως Τράλλεως τὸ κάλλος χρόνοις ἐσεῖται σβεννύμενον . τὸ δὲ πολλοστὸν ταύτης καταλειφθὲν ἐν ὑστάτοις ἐκφοβηθήσεται ἔθνει ἀνάρχῳ . ἁλώσεται δὲ οὐδαμῶς . ἀνακαινισθήσεται δὲ παρὰ δυνατοῦ νικωνύμου , ὃς ὀκταπλῆν ἀγλαῶς ἐννάδα βιώσει δίσκων καὶ τρὶς ἑπτὰ κυκλῶν πόλιν Ἀττάλου λαμπρυνεῖ . ᾧ καὶ πόλεις ἑσπέριαι ὑποκύψουσι , καὶ ἀγέρωχοι ὑποκλιθήσονται παιδικῶς . οὗτος ὁ χρησμὸς τοῖς πολλοῖς οὐ παλαιὸς ἐδόκει χρησμὸς , ἀλλὰ νεωτέρων πλάσμα τινῶν . ἦσαν δ' οἳ καὶ πιστὸν ἡγοῦντο καὶ ἀληθῆ · καὶ πολλοὺς ἐντεῦθεν ὑπέτεινον χρόνους τῷ βασιλεῖ τῆς ζωῆς . οὐ γὰρ ἐπὶ μόνην ἵσταντο τὴν ὀκταπλῆν ἐννάδα , ἣ πρὸς δύο καὶ ἑβδομήκοντα ἀναλύεται ἔτη · ἀλλὰ καὶ τοὺς τρὶς ἑπτὰ προσετίθεσαν κύκλους , ὡς ἔτη γίνεσθαι ἅμα τὰ πάντα τρία καὶ ἐνενήκοντα . ἀλλ' ὥσπερ καὶ τἄλλα τῶν χρησμοδοτουμένων δυσείκαστά εἰσι καὶ δυσξύμβολα καὶ πλείστας δεχόμενα τὰς ἀνελίξεις καὶ ἀναπτύξεις μέχρις αὐτῆς ἐκβάσεως , οὕτω καὶ οὗτος ὁ χρησμὸς ἐπλάνα τοὺς πλείστους καὶ αὐτὸν δὴ τὸν βασιλέα Ἀνδρόνικον μέχρις αὐτῆς τελευτῆς , ὡς εἰρήσεται . ἐξ ἀνθρώπων δ' αὐτοῦ γενομένου αὐτὸς ἑαυτὸν ὁ χρησμὸς διεσάφησεν . ἐγένοντο μὲν γὰρ ἔτη τὰ μὲν μετὰ τῶν βασιλικῶν παρασήμων τῆς τοῦ βασιλέως Ἀνδρονίκου ζωῆς δύο καὶ ἑβδομήκοντα · τὰ δὲ μετὰ τοῦ μοναχικοῦ σχήματος ἕτερα δύο ἔγγιστα . τὸ δὲ , τρὶς ἑπτὰ κυκλῶν , οὐδὲν ἦν ἕτερον , ὥς φασιν , ἢ ὅτι πρῶτον καὶ εἰκοστὸν τηνικαῦτα παρήμειβεν ἔτος , ὁπότε τήνδε τὴν πόλιν ἀνέστησε καὶ ἐλάμπρυνεν . ἦν δὲ τῆς πόλεως πρῶτος οἰκιστὴς ταυτησὶ Ἄτταλός τις εὐγενὴς , ἄποικος Τροίας , εἰς ὑπόμνημα ταύτην ἐγείρας τῆς παλαιᾶς ἐκείνης Τροίας ἁλούσης · ὅθεν καὶ ἀναλυομένου τοῦ ὀνόματος τούτου Τροία ἄλλη καλοῖτ' ἂν ἡ τοιαύτη πόλις . ἀλλὰ τὰ μὲν περὶ τῆς τοῦ βασιλέως Ἀνδρονίκου βιοτῆς καὶ τελευτῆς εἰρήσεται καθ' ἕκαστον κατὰ τὸν προσήκοντα τόπον ἔμπροσθεν · νῦν δ' ἐπὶ τὸ πρότερον ἴχνος τοῦ λόγου φέρε ἐπανακάμψωμεν .
Lemmas: ( Θ . ) ἀλλά ἐκεῖνος μικρός ἐγώ παρατρέχω . ἀνοικοδομέω , ὡς λέγω , ὁ πόλις οὗτος εὑρίσκω λίθος πάλαι πολύς κατορύσσω ἐκεῖ ποῦ ὁ χρόνος , ἐν ὅς ἐγγράφω χρησμός οὗτος · ὁ δέ πόλις Τράλλις ὁ κάλλος χρόνος σέω σβέννυμι . ὁ δέ πολλοστός οὗτος καταλιμπάνω ἐν ὕστερος ἐκφοβέω ἔθνος ἄναρχος . ἁλίσκομαι δέ οὐδαμῶς . ἀνακαινίζω δέ παρά δυνατός νικώνυμος , ὅς ὀκταπλῆν ἀγλαός ἐννάς βιόω δίσκος καί τρίς ἑπτά κυκλόω πόλις Ἄτταλος λαμπρύνω . ὅς καί πόλις ἑσπέριος ὑποκύπτω , καί ἀγέρωχος ὑποκλίνω παιδικός . οὗτος ὁ χρησμός ὁ πολύς οὖον παλαιός δοκέω χρησμός , ἀλλά νέος πλάσμα τις . εἰμί δέ ἕ καί πιστόν ἡγέομαι καί ἀληθής · καί πολύς ἐντεῦθεν ὑποτείνω χρόνος ὁ βασιλεύς ὁ ζωή . οὖον γάρ ἐπί μόνος ἵστημι ὁ ὀκταπλῆν ἐννάς , ὅς πρός δύο καί ἑβδομήκοντα ἀναλύω ἔτος · ἀλλά καί ὁ τρίς ἑπτά προστίθημι κύκλος , ὡς ἔτος γίγνομαι ἅμα ὁ πᾶς τρεῖς καί ἐνενήκοντα . ἀλλά ὥσπερ καί ἄλλος ὁ χρησμοδοτέω δυσείκαστος εἰμί καί δυσσύμβολος καί πλεῖστος δέχομαι ὁ ἀνέλιξις καί ἀνάπτυξις μέχρι αὐτός ἔκβασις , οὗτος καί οὗτος ὁ χρησμός πλανάω ὁ πλεῖστος καί αὐτός δή ὁ βασιλεύς Ἀνδρόνικος μέχρι αὐτός τελευτή , ὡς εἴρω . ἐκ ἄνθρωπος δέ αὐτός γίγνομαι αὐτός ἑαυτοῦ ὁ χρησμός διασαφέω . γίγνομαι μέν γάρ ἔτος ὁ μέν μετά ὁ βασιλικός παράσημον ὁ ὁ βασιλεύς Ἀνδρόνικος ζωή δύο καί ἑβδομήκοντα · ὁ δέ μετά ὁ μοναχικός σχῆμα ἕτερος δύο ἔγγιστος . ὁ δέ , τρίς ἑπτά κυκλόω , οὐδείς εἰμί ἕτερος , ὅς φημί , ἢ ὅτι πρῶτος καί εἰκοστός τηνικαῦτα παραμείβω ἔτος , ὁπότε ὅδε ὁ πόλις ἀνίστημι καί λαμπρύνω . εἰμί δέ ὁ πόλις πρῶτος οἰκιστής οὗτος Ἄτταλος τις εὐγενής , ἄποικος Τροία , εἰς ὑπόμνημα οὗτος ἐγείρω ὁ παλαιός ἐκεῖνος Τροία ἁλίσκομαι · ὅθεν καί ἀναλύω ὁ ὄνομα οὗτος Τροία ἄλλος καλέω εἄν ὁ τοιοῦτος πόλις . ἀλλά ὁ μέν περί ὁ ὁ βασιλεύς Ἀνδρόνικος βιοτή καί τελευτή εἴρω κατά ἕκαστος κατά ὁ προσήκω τόπος ἔμπροσθεν · νῦν δέ ἐπί ὁ πρότερος ἴχνος ὁ λόγος φέρω ἐπανακάμπτω .