nicephorus-gregoras.historia-romana 9.14.4
( Δ . ) Ἔπειτα ἡμῖν μὲν , « ἄπιτε χαίροντες , » ἔφησε , « τὰ δὲ τῆς νῦν ὁμιλίας λείψανα ἐς τὴν ὑστεραίαν πάντα λελέξεται . » ὁ δὲ τροφῆς αὐτῷ κομισθείσης ἐδεδειπνήκει . ἦν δὲ τὰ τῆς τροφῆς ὀστρακόδερμα πάντα διὰ τὰ τῶν νηστίμων ἐκείνων ἡμερῶν νόμιμα · ἐφ' οἷς δέον ἀκρατοποσίᾳ χρήσασθαι , δυναμένῃ γηραιὸν τονῶσαι στόμαχον πρὸς κατεργασίαν τῆς σκληροτέρας ἐκείνης τροφῆς · ὁ δὲ ψυχροποσίᾳ ἐχρήσατο . ἔθος γὰρ αὐτῷ ἦν , ὁπότε αἴσθοιτο θερμοτέρας τῆς ἕξεως τῶν οἰκείων φλεβῶν γινομένης , ἀμέτρῳ χρῆσθαι ψυχροποσίᾳ , ὑπὲρ τοῦ μὴ ἠναγκάσθαι ποτὲ τῶν φλεβῶν μηδεμίαν τεμεῖν . τοιαύτῃ τοίνυν διαίτῃ καὶ νῦν χρησάμενος δυσφορεῖν εὐθὺς ἤρξατο καὶ πάνυ πονήρως ἔχειν τοῦ στομάχου καὶ τῆς καρδίας . ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν ἀναπνευστικῶν ὀργάνων ἐμφραττομένων ἤδη καὶ στενοχωρουμένων ᾐσθάνετο καὶ ὅσον αὐτίκα τεθνηξόμενον ἔβλεπεν ἑαυτὸν καὶ διὰ τὴν ἀωρίαν οὐχ εὕρισκεν οὐδένα , ὃς αὐτῷ μεταδοίη τῶν θείων μυστηρίων , κεκλεισμένων ἁπασῶν τῶν περὶ τὰ βασίλεια πυλῶν , ἀναστὰς ηὐχαρίστησέ τε τῷ θεῷ καὶ ὑπὲρ σωτηρίας τῆς αὐτοῦ ψυχῆς ηὔξατο σὺν πλουσίοις τοῖς δάκρυσι καὶ γονυκλισίαις πολλαῖς . εἶτα ἐγκόλπιον φέρων τὴν τῆς θεομήτορος θείαν εἰκόνα ἐς τὸ στόμα ἐνέβαλεν ἀντὶ τῶν θείων μυστηρίων καὶ καθίσας ἐπὶ τῆς κλίνης εὐθὺς ἀπήλλαξεν , οὔπω τῆς νυκτὸς ἐκείνης ληξάσης . κλίνην δ' ἐνταῦθα νοητέον οὐ τὴν συνήθη καὶ ἐν τῷ φανερῷ κειμένην , ἀλλὰ τὴν πάνυ τοι ἐνδοτάτην καὶ παρὰ πλευρὰν τοῦ οὐρηδόχου κειμένην οἰκίσκου . ἀφ' οὗ γὰρ ἤρξατο δυσφορεῖν καὶ στενοχωρεῖσθαι τὰ ἔνδον , συχνάκις καὶ κατὰ μόριον ὥρας ἐς τὸν τοιοῦτον εἰσῄει οἰκίσκον χρείας ἀναγκαίας εἵνεκα τῆς γαστρός . τὸ δ' οὖν τελευταῖον μὴ δυνηθεὶς ἐς τὴν συνήθη καὶ φανερὰν ἑαυτὸν ἀνασώσασθαι κλίνην , νάρκῃ πεδηθέντων τῶν νεύρων τε καὶ ἁρμονιῶν ἤδη τοῦ σώματος , ἐς τὴν εἰρημένην καθίσας ἀπήλλαξεν .
Lemmas: ( δ . ) ἔπειτα ἐγώ μέν , « ἄπειμι χαίρω , » φημί , « ὁ δέ ὁ νῦν ὁμιλία λείψανον εἰς ὁ ὑστεραῖος πᾶς λέγω . » ὁ δέ τροφή αὐτός κομίζω δειπνέω . εἰμί δέ ὁ ὁ τροφή ὀστρακόδερμος πᾶς διά ὁ ὁ νήστιμος ἐκεῖνος ἡμέρα νόμιμος · ἐπί ὅς δήω ἀκρατοποσία χράω , δύναμαι γηραιός τονόω στόμαχος πρός κατεργασία ὁ σκληρός ἐκεῖνος τροφή · ὁ δέ ψυχροποσία χράω . ἔθος γάρ αὐτός εἰμί , ὁπότε αἰσθάνομαι θερμός ὁ ἕξις ὁ οἰκέω φλέψ γίγνομαι , ἄμετρος χράω ψυχροποσία , ὑπέρ ὁ μή ἀναγκάζω ποτέ ὁ φλέψ μηδείς τέμνω . τοιοῦτος τοίνυν δίαιτα καί νῦν χράω δυσφορέω εὐθύς ἄρχω καί πάνυ πονηρός ἔχω ὁ στόμαχος καί ὁ Καρδία . ἐπεί δέ καί ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον ἐμφράσσω ἤδη καί στενοχωρέω αἰσθάνομαι καί ὅσος αὐτίκα θνῄσκω βλέπω ἑαυτοῦ καί διά ὁ ἀωρία οὐ εὑρίσκω οὐδείς , ὅς αὐτός μεταδίδωμι ὁ θεῖον μυστήριον , καλέω ἅπας ὁ περί ὁ βασίλεια πύλη , ἀνίστημι εὐχαριστέω τε ὁ θεός καί ὑπέρ σωτηρία ὁ αὐτός Ψυχή εὔχομαι σύν πλούσιος ὁ δάκρυ καί γονυκλισία πολύς . εἶτα ἐγκόλπιον φέρω ὁ ὁ θεομήτωρ θεῖος εἰκών εἰς ὁ στόμα ἐμβάλλω ἀντί ὁ θεῖον μυστήριον καί καθίζω ἐπί ὁ κλίνη εὐθύς ἀπαλλάσσω , οὔπω ὁ νύξ ἐκεῖνος λήγω . κλίνη δέ ἐνταῦθα νοητέον οὖον ὁ συνήθης καί ἐν ὁ φανερός κεῖμαι , ἀλλά ὁ πάνυ ὅς ἐνδίδομαι καί παρά πλευρά ὁ οὐρηδόχος κεῖμαι οἰκίσκος . ἀπό ὅς γάρ ἄρχω δυσφορέω καί στενοχωρέω ὁ ἔνδον , συχνάκις καί κατά μόριον ὥρα εἰς ὁ τοιοῦτος εἰσέρχομαι οἰκίσκος χρεία ἀναγκαῖος ἕνεκα ὁ γαστήρ . ὁ δέ οὖν τελευταῖος μή δύναμαι εἰς ὁ συνήθης καί φανερός ἑαυτοῦ ἀνασῴζω κλίνη , νάρκη πεδάω ὁ νεῦρον τε καί ἁρμονία ἤδη ὁ σῶμα , εἰς ὁ εἴρω καθίζω ἀπαλλάσσω .