nicephorus-gregoras.historia-romana 15.7.7
( Ζ . ) Ὥσπερ δ' οὐ πάνυ τοι ῥᾴδιον εἶναι δοκεῖ δύνασθαι συνορᾷν ἀσφαλῶς τὸ δίκαιον , εἴ τις ἐν λιμένι καὶ γαλήνῃ καθήμενος ἡσυχῆ τῶν ἐν πελάγει κύμασι καὶ πνεύμασι προσταλαιπωρούντων ἀγρίοις τοὺς πόνους ἐξετάζειν ἐθέλοι , οὐδ' αὖ τὸ βίαιον τοῦ χειμερίου ψύχους , εἴ τις ὥρᾳ θέρους βούλοιτο κρίνειν ὁποῖον καὶ ὅσον · οὕτω καὶ εἴ τις ἀγώνων τοιούτων ἄπειρος ὢν , ἔπειτ' ἐξ ἡσυχίας ὁρμώμενος κρίνει τοὺς ἀγῶσι μακροῖς ἐναθλοῦντας ὑπὲρ τῆς ἀληθείας . πρόχειρον γὰρ ἔχει πρὸς λοιδορίας τὴν γλῶτταν , ὅτι μὴ πέπεικέ τις δρῶν καὶ λέγων , μηδὲ τὸ πᾶν τῆς νίκης ἐξείργασται · πρὸς τὴν παροῦσαν ἡσυχίαν καὶ οὐ πρὸς τὴν τότε βίαν παραμετρῶν τῶν πραγμάτων καὶ λόγων τὰ τέλη , ὡς ἔοικεν · οὐκ εἰδέναι δυνάμενος , ὡς οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει τάξιν καὶ δύναμιν ἀγῶνος καὶ ἡσυχίας καιρὸς , καὶ χειμῶνος καὶ θέρους , καὶ πρός γε ἔτι λιμένος καὶ διαποντίου κλύδωνος . εὔδηλον γὰρ δήπου τοῖς ὅλοις , ὡς ἀμειβομένης τῆς τῶν ἀγώνων ὥρας συναναιρεῖται καὶ ἡ τῆς ἀποβάσεως ἀκριβὴς μαρτυρία καὶ τὸ προσῆκον τοῖς πράγμασι δίκαιον . ὁ δ' αὐτός μοι δοκεῖ καὶ τὸ στεφανοῦσθαι τοὺς πάλαι τῆς ἀληθείας μάρτυρας ἀναιρεῖν , ὅτι πάντα τὸν τῆς ἀθλήσεως ἀνύσαντες δίαυλον οὔτε πεπείκασι τοὺς τυράννους , οὔτε μὴ πείσαντες οὐκ ἀνεῖλον τὰς σφῶν κεφαλὰς , οὐδὲ τοῦ παρόντος βιαίως ἐξήνεγκαν βίου . τούτων δ' οὕτως ἐχόντων , οὔκουν οὐδ' ἐμὲ λοιδορίας ὑπεύθυνον ἡγεῖσθαι δίκαιον , ὅτι καλῶς εἰπὼν ἥκιστα πέπεικα τὸ τῆς γνώμης ἐκείνης ἀντίθετον · ἀλλ' ἐκείνῃ μέμφεσθαι δίκαιον μᾶλλον , ὅτι μοι καλῶς εἰπόντι ἥκιστα πέπεισται . τῶν μὲν γὰρ λόγων ἐγὼ κύριος · τῶν δὲ πράξεων ἡ δυναστεύουσα χείρ . πάσης δ' ὑπέρτερον λοιδορίας τίθησι τὸ μὴ κατὰ γνώμην ἅμα καὶ πρὸς τὸ βέλτιστον φερομένην ὁρμὴν ἀπαντῶν . οὐ γὰρ πὺξ ἐνάλλεσθαι κατὰ τῶν τῆς ἀληθείας ἐχθρῶν ὁ τῆς εἰρήνης παραινεῖ λόγος · ἀλλ' ἡμέρῳ τε ἤθει καὶ πραείαις γλώττης ἀγκάλαις αὐτοῖς προσιέναι .
Lemmas: ( Ζ . ) ὥσπερ δέ οὖον πάνυ ὅς ῥᾴδιος εἰμί δοκέω δύναμαι συνοράω ἀσφαλῶς ὁ Δίκαιος , εἰμί τις ἐν λιμήν καί γαλήνη κάθημαι ἡσυχῆ ὁ ἐν πέλαγος κῦμα καί πνεῦμα προσταλαιπωρέω ἄγριος ὁ πόνος ἐξετάζω ἐθέλω , οὐδέ αὖος ὁ βίαιος ὁ Χειμέριον ψῦχος , εἰμί τις ὥρα θέρος βούλομαι κρίνω ὁποῖος καί ὅσος · οὗτος καί εἰμί τις ἀγών τοιοῦτος ἤπειρος εἰμί , ἔπειτα ἐκ ἡσυχία ὁρμάω κρίνω ὁ ἀγών μακρός ἐναθλέω ὑπέρ ὁ ἀλήθεια . πρόχειρον γάρ ἔχω πρός λοιδορία ὁ γλῶσσα , ὅτι μή πείθω τις δράω καί λέγω , μηδέ ὁ πᾶς ὁ Νίκη ἐξεργάζομαι · πρός ὁ πάρειμι ἡσυχία καί οὖον πρός ὁ τότε βία παραμετρέω ὁ πρᾶγμα καί λόγος ὁ τέλος , ὡς ἔοικα · οὐ οἶδα δύναμαι , ὡς οὖον ὁ αὐτός ἔχω τάξις καί δύναμις ἀγών καί ἡσυχία καιρός , καί χειμών καί θέρος , καί πρός γε ἔτι λιμήν καί διαπόντιος κλύδων . εὔδηλος γάρ δήπου ὁ ὅλος , ὡς ἀμείβω ὁ ὁ ἀγών ὥρα συναναιρέω καί ὁ ὁ ἀπόβασις ἀκριβής μαρτυρία καί ὁ προσήκω ὁ πρᾶγμα Δίκαιος . ὁ δέ αὐτός ἐγώ δοκέω καί ὁ στεφανόω ὁ πάλαι ὁ ἀλήθεια μάρτυς ἀναιρέω , ὅτι πᾶς ὁ ὁ ἄθλησις ἀνύω δίαυλος οὔτε πείθω ὁ τύραννος , οὔτε μή πείθω οὐ ἀναιρέω ὁ σφεῖς κεφαλή , οὐδέ ὁ πάρειμι βίαιος ἐκφέρω βίος . οὗτος δέ οὕτως ἔχω , οὔκουν οὐδέ ἐγώ λοιδορία ὑπεύθυνος ἡγέομαι Δίκαιος , ὅτι καλῶς εἶπον ἥκιστος πείθω ὁ ὁ γνώμη ἐκεῖνος ἀντίθετος · ἀλλά ἐκεῖνος μέμφομαι Δίκαιος μᾶλλον , ὅτι ἐγώ καλῶς εἶπον ἥκιστος πείθω . ὁ μέν γάρ λόγος ἐγώ κύριος · ὁ δέ πρᾶξις ὁ δυναστεύω χείρ . πᾶς δέ ὑπέρτερος λοιδορία τίθημι ὁ μή κατά γνώμη ἅμα καί πρός ὁ ἀγαθός φέρω ὁρμή ἀπαντάω . οὖον γάρ πύξ ἐνάλλομαι κατά ὁ ὁ ἀλήθεια ἐχθρός ὁ ὁ εἰρήνη παραινέω λόγος · ἀλλά ἥμερος τε ἠθέω καί πρᾶος γλῶσσα ἀγκάλη αὐτός πρόσειμι .