nicephorus-gregoras.historia-romana 9.10.7
( Ζ . ) « Ὥσπερ , » φησὶν , « ἐπὶ τοῦ Λαζάρου διπλοῦν ἐγεγόνει τὸ θαῦμα , ὅτι τε νεκρὸς ὢν ἀνέστη καὶ ὅτι δεδεμένος ἐβάδιζεν · οὕτω καὶ νῦν ἐχρῆν ἐπ' ἐμοῦ . ἰδοὺ γὰρ καὶ νεκρὸς ἄντικρύς εἰμι , πολλοῖς καταῤῥαγεὶς κύμασι τῶν δεινῶν καὶ πρός γε ἔτι δεδεμένος , οὐ μόνον χεῖρας καὶ πόδας , ἀλλὰ καὶ γλῶτταν αὐτὴν , δι' ἧς εἰ μή τι πλέον , τὰ γοῦν ἐμὰ πάθη καὶ ἀδικήματα ἀπαγγέλλειν εἶχον τῷ τε ἀέρι καὶ τοῖς ἀκούουσι τῶν ἀνθρώπων καὶ ᾧ νῦν συνοικῶ σκότει πικρῷ . ἀλλ' ἐκάλυψεν ἐντροπὴ τὸ πρόσωπόν μου . ἀπηλλοτριωμένος ἐγεννήθην τοῖς ἀδελφοῖς μου καὶ ξένος τοῖς υἱοῖς τῆς μητρός μου · καὶ τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου καὶ αὐτὸ οὐκ ἔστι μετ' ἐμοῦ . οἱ φίλοι μου καὶ οἱ πλησίον μου ἐξεναντίον μου ἔστησαν . καὶ πάντες οἱ θεωροῦντές με ἐξεμυκτήρισάν με . ἐμοῦ δὲ παρὰ μικρὸν ἐσαλεύθησαν οἱ πόδες · παρ' ὀλίγον ἐξεχύθη τὰ διαβήματά μου · ὅτι ἐζήλωσα ἐπὶ τοῖς ἀνόμοις , εἰρήνην ἁμαρτωλῶν θεωρῶν . δεδωκέναι μέντοι τὴν βασιλείαν πάλαι ξυνεπεπτώκει τῇ ἐκκλησίᾳ προνόμια , ταῦτα δὴ τὰ μέχρι νῦν θεωρούμενα · δεδωκέναι δ' αὖ καὶ τὴν ἐκκλησίαν τῇ βασιλείᾳ τὸ πατριάρχην , ὃν ἂν ἐθέλοι τῶν ψηφισθέντων , προβάλλεσθαι . αὐτὸν δ' οὐ μόνον ἐγὼ προὐβαλόμην αὐτὸς , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐξελεξάμην καὶ τῶν πολλῶν καὶ περιβλέπτων καὶ ἐλλογίμων ἀνδρῶν προὔκρινα , ἄνθρωπον ἐν ἰδιωτείᾳ καταγηράσαντα καὶ μήτ' ἱερωσύνης τυχόντα , μήτ' ἐμφανείας τινός . ἐῶ λέγειν ὅσας ἑξῆς ὑπὲρ αὐτοῦ προὔτεινα βοηθείας καὶ χάριτας . καὶ νῦν ὀφείλων μοι βοηθεῖν καὶ αὐτὸς πράττοντι δυστυχῶς ὁ δὲ συνεργεῖ τοῖς κολάζουσι , βιαιότερος αὐτὸς ἐμοὶ καθιστάμενος δήμιος · εἶτά με ἐρωτᾷ , ὅπως αὐτὸς ἐπ' ἐκκλησίας ἄρτι μνημονεύεσθαι βούλομαι , καὶ πλάττεται λύπην καὶ ἄγνοιαν τῶν κατ' ἐμοῦ τελεσθέντων , ὅμοιον ποιῶν τῷ Αἰγυπτίῳ κροκοδείλῳ , ὃν βόσκει τὰ Νείλου νάματα τοῦ τὴν Αἴγυπτον ἄρδοντος . ὁπόταν γὰρ κἀκεῖνος ἀποπνίξῃ τῶν ἅμα αὐτῷ τὴν δίαιταν ἐκεῖ ποιουμένων ζώων ἓν , ἔπειτα καθίσας ἐπὶ τὸν ἐκείνου νεκρὸν θερμὰ καταχεῖ τῆς αὐτοῦ κεφαλῆς δάκρυα . ἐγὼ δ' οὐκ ἔχω ὅ,τι ἂν ἀποκριναίμην πρὸς τὰ οὑτωσὶ πεπλασμένως μοι προτεινόμενα . εἰ μὲν γὰρ ὡς βασιλέα φαίην , οὐκ ἂν φθάνοιμι φονευόμενος ὑπὸ τῶν διὰ τοῦτό με δέσμιον ἐχόντων · εἰ δὲ μοναχὸν Ἀντώνιον , ὁμολογία τοῦτ' ἂν νομισθείη τοῖς τὰ ἡμέτερα κακουργοῦσιν , ὅτι μὴ βιαίως , ἀλλ' ἑκὼν προελόμενος τὸ μοναχικὸν περιεθέμην σχῆμα αὐτός . »
Lemmas: ( Ζ . ) « ὥσπερ , » φημί , « ἐπί ὁ Λάζαρος διπλόος γίγνομαι ὁ θαῦμα , ὅτι τε νεκρός εἰμί ἀνίστημι καί ὅτι δήω βαδίζω · οὗτος καί νῦν χρή ἐπί ἐγώ . ἰδού γάρ καί νεκρός ἄντικρυς εἰμί , πολύς καταρρήγνυμι κῦμα ὁ δεινός καί πρός γε ἔτι δήω , οὖον μόνος χείρ καί πούς , ἀλλά καί γλῶσσα αὐτός , διά ὅς εἰμί μή τίς πλέω , ὁ γοῦν ἐμός πάθος καί ἀδίκημα ἀπαγγέλλω ἔχω ὁ τε ἀήρ καί ὁ ἀκούω ὁ ἄνθρωπος καί ὅς νῦν συνοικέω σκότος πικρός . ἀλλά καλύπτω ἐντροπή ὁ πρόσωπον ἐγώ . ἀπαλλοτριόω γεννάω ὁ ἀδελφός ἐγώ καί ξένος ὁ υἱός ὁ μήτηρ ἐγώ · καί ὁ φάος ὁ ὀφθαλμός ἐγώ καί αὐτός οὐ εἰμί μετά ἐγώ . ὁ φίλος ἐγώ καί ὁ πλησίος ἐγώ ἐκφέρω ἐγώ ἵστημι . καί πᾶς ὁ θεωρέω ἐγώ ἐκμυκτηρίζω ἐγώ . ἐγώ δέ παρά μικρός σαλεύω ὁ πούς · παρά ὀλίγος ἐκχέω ὁ διάβημα ἐγώ · ὅτι ζηλόω ἐπί ὁ ἄνομος , εἰρήνη ἁμαρτωλός θεωρός . δίδωμι μέντοι ὁ βασίλειος πάλαι συμπίπτω ὁ ἐκκλησία προνομία , οὗτος δή ὁ μέχρι νῦν θεωρέω · δίδωμι δέ αὖος καί ὁ ἐκκλησία ὁ βασίλεια ὁ πατριάρχης , ὅς εἄν ἐθέλω ὁ ψηφίζω , προβάλλω . αὐτός δέ οὖον μόνος ἐγώ προβάλλω αὐτός , ἀλλά καί αὐτός ἐκλέγω καί ὁ πολύς καί περίβλεπτος καί ἐλλόγιμος ἀνήρ προκρίνω , ἄνθρωπος ἐν ἰδιωτεία καταγηράσκω καί μήτε ἱερωσύνη τυγχάνω , μήτε ἐμφάνεια τις . ἐάω λέγω ὅσος ἑξῆς ὑπέρ αὐτός προτείνω βοήθεια καί χάρις . καί νῦν ὀφείλω ἐγώ βοηθέω καί αὐτός πράσσω δυστυχής ὁ δέ συνεργέω ὁ κολάζω , βίαιος αὐτός ἐγώ καθίστημι δήμιος · εἶτά ἐγώ ἐρωτάω , ὅπως αὐτός ἐπί ἐκκλησία ἄρτι μνημονεύω βούλομαι , καί πλάσσω λύπη καί ἄγνοια ὁ κατά ἐγώ τελέω , ὅμοιος ποιέω ὁ Αἰγύπτιος κροκόδειλος , ὅς βόσκω ὁ Νεῖλος νᾶμα ὁ ὁ Αἴγυπτος ἄρδω . ὁπόταν γάρ ἐκεῖνος ἀποπνίγω ὁ ἅμα αὐτός ὁ δίαιτα ἐκεῖ ποιέω ζῷον εἷς , ἔπειτα καθίζω ἐπί ὁ ἐκεῖνος νεκρός θερμός καταχέω ὁ αὐτός κεφαλή δάκρυ . ἐγώ δέ οὐ ἔχω ὅστις εἄν ἀποκρίνω πρός ὁ οὑτωσί πεπλασμένως ἐγώ προτείνω . εἰμί μέν γάρ ὡς βασιλεύς φημί , οὐ εἄν φθάνω φονεύω ὑπό ὁ διά οὗτος ἐγώ δέσμιος ἔχω · εἰμί δέ μοναχός Ἀντώνιος , ὁμολογία οὗτος εἄν νομίζω ὁ ὁ ἡμέτερος κακουργέω , ὅτι μή βίαιος , ἀλλά ἑκών προαιρέω ὁ μοναχικός περιτίθημι σχῆμα αὐτός . »