nicephorus-gregoras.historia-romana 18.3.1
γʹ . Ἐπεὶ δ' ἡ παρασκευὴ τῶν ὅπλων μέγαν τε ἔσεσθαι τὸν πόλεμον ἐπαγγέλλεται , καὶ ἐς πλείονα διαρκέσοντα χρόνον , τοὺς δ' ἐπαίνους , ἢ τοὐναντίον , οὐκ ἀρχόμενα καρποῦται τὰ πράγματα · τελευτῶσι δ' ἐς τὰ μάλιστα τὸ κράτος ἕπεται τῆς κρίσεως , φέρε μικρὸν ἐπισχόντες ἐνταῦθα τοῦ λόγου τὸν δρόμον ἐφ' ἕτερα τρέψωμεν , οἷς τὰ μάλιστα παρηκολουθηκότες ἐς τέλος , ξύν γε ταῖς προσηκούσαις ἐπιστασίαις , ἀκριβῆ τὴν πεῖραν εἰλήφαμεν , ὥστ' ἔχειν ὀψιγόνοις ἀσφαλῆ καὶ βέβαια τὰ τῆς διηγήσεως παραπέμπειν . εἴπερ γάρ τι τῶν ἁπάντων ἕτερον , καὶ τοῦτο δ' ἐς τὰ μάλιστα πάντων εἰδέναι τετύχηκέ μοι , τῆς χρονικῆς ἀεὶ διδασκούσης με τῶν ἐν βίῳ περιόδου πραγμάτων , πεπεισμένον ἅμα καὶ δεδογμένον εἶναι τοῖς ἅπασιν , ἀληθείας ἔχεσθαι δεῖν πρό γε πάντων τὴν ἱστορίαν , ἡγεμονικόν τι κράτος εἰληφυῖαν ἀρχῆθεν , ἄπονον διδασκαλίαν ἀνοίγειν τοῖς ἀεὶ ἐπιοῦσιν ἀνδράσιν , ὥσπερ ἐξ ἀρχετύπων τῶν φθασάντων , τά τ' ὠφέλιμα καρποῦσθαι περιφανῶς καὶ ὅσα φαυλιζομένας ἐκληρώσατο κῆρας καὶ τύχας ἁπάντων ὁλοσχερῶς ἀπέχεσθαι , οἷς ἂν πρὸς βουλήσεως ᾖ βίων αἱρεῖσθαι τοὺς κρείττους · εἶναι δὲ τοὺς τῆς ἐκκλησίας χειμῶνας καὶ κλύδωνας , οὓς ἡ τῶν ἀρχόντων ἁπλότης καὶ ἡ τοῦ ἄρχειν ἀπειρία τοῖς ἀθλίοις προὐξένησε Ῥωμαίοις , ξυναπαχθέντων ταῖς τοῦ Παλαμᾶ καινοφωνίαις καὶ ἀσεβέσι δόγμασι · καθάπερ τὰ κοῦφα τῶν σκευῶν , ἐπειδὰν ποταμίοις ξυναπαχθέντα ῥοθίοις πρὸς ἀδήλους καὶ ἀτεκμάρτους ἐσχατιὰς καταφέρηται , ῥαχίαις καὶ πέτραις ἄλλοτ' ἄλλαις ῥηγνύμενα . περὶ ὧν πολλοί μοι πολλάκις προσεληλυθότες τῶν ἀρετῇ καὶ συνέσει καὶ καθαρότητι βίου καὶ πίστεως ὀρθοδόξου διαλαμπόντων δεύτερα τίθεσθαι τἄλλα με ξυνώθησαν ἅπαντα κινδυνευούσης τῆς εὐσεβείας · ἐχεμυθεῖν γὰρ ἴσως ἐνίοτε πρὸς τἄλλα , διὰ φιλίαν χαριζομένους ἐνίους τοὺς γράφοντας ἄφθογγον γλώττης πάροδον , ἀνεπίφθονον εἶναι δοθήσεσθαι ἂν ἴσως πρὸς ἐνίων , ὅσοι φιλίαις τοιαύταις ἡττῶνται καὶ ἄλλως ἀστόργως ἔχειν πεφύκασι πρὸς λοιδορίαν · οὗ δὲ θεὸς τὸ κινδυνευόμενον , τἄλλα παρατρέχοντας πρὸς αὐτὸν μόνον βλέπειν , πάτριον εἶναι δόγμα τε καὶ παράγγελμα .
Lemmas: γε . ἐπεί δέ ὁ παρασκευή ὁ ὅπλον μέγας τε εἰμί ὁ πόλεμος ἐπαγγέλλω , καί εἰς πλείων διαρκέω χρόνος , ὁ δέ ἔπαινος , ἢ ἐναντίος , οὐ ἄρχω καρπόω ὁ πρᾶγμα · τελευτάω δέ εἰς ὁ μάλιστα ὁ κράτος ἕπω ὁ κρίσις , φέρω μικρός ἐπέχω ἐνταῦθα ὁ λόγος ὁ δρόμος ἐπί ἕτερος τρέπω , ὅς ὁ μάλιστα παρακολουθέω εἰς τέλος , σῦς γε ὁ προσήκω ἐπιστασία , ἀκριβής ὁ πείρω λαμβάνω , ὥστε ἔχω ὀψίγονος ἀσφαλής καί βέβαιος ὁ ὁ διήγησις παραπέμπω . εἴπερ γάρ τίς ὁ ἅπας ἕτερος , καί οὗτος δέ εἰς ὁ μάλιστα πᾶς οἶδα τυγχάνω ἐγώ , ὁ χρονικός ἀεί διδάσκω ἐγώ ὁ ἐν βίος περίοδος πρᾶγμα , πείθω ἅμα καί δοκέω εἰμί ὁ ἅπας , ἀλήθεια ἔχω δήω πρό γε πᾶς ὁ ἱστορία , ἡγεμονικός τίς κράτος λαμβάνω ἀρχῆθεν , ἄπονος διδασκαλία ἀνοίγω ὁ ἀεί ἔπειμι ἀνήρ , ὥσπερ ἐκ ἀρχέτυπος ὁ φθάνω , ὁ τε ὠφέλιμος καρπόω περιφανής καί ὅσος φαυλίζω κληρόω κῆρ καί Τύχη ἅπας ὁλοσχερῶς ἀπέχω , ὅς εἄν πρός βούλησις εἰμί Βίων αἱρέω ὁ ἀγαθός · εἰμί δέ ὁ ὁ ἐκκλησία χειμών καί κλύδων , ὅς ὁ ὁ ἄρχω ἁπλότης καί ὁ ὁ ἄρχω ἀπειρία ὁ ἄθλιος προεκνέω Ῥωμαῖος , συναπάγω ὁ ὁ Παλαμά καινοφωνία καί ἀσεβής δόγμα · καθάπερ ὁ κοῦφος ὁ σκεῦος , ἐπειδάν ποτάμιος συναπάγω ῥόθιος πρός ἄδηλος καί ατέκμαρτος ἐσχατιά καταφέρω , ῥάχις καί πέτρα ἄλλοτε ἄλλος ῥήγνυμι . περί ὅς πολύς ἐγώ πολλάκις προσέρχομαι ὁ ἀρετή καί σύνεσις καί καθαρότης βίος καί πίστις ὀρθόδοξος διαλάμπω δύο τίθημι ἄλλος ἐγώ συνοικέω ἅπας κινδυνεύω ὁ εὐσέβεια · ἐχεμυθέω γάρ ἴσως ἐνίοτε πρός ἄλλος , διά φίλιος χαρίζομαι ἔνιοι ὁ γράφω ἄφθογγος γλῶσσα πάροδος , ἀνεπίφθονος εἰμί δίδωμι εἄν ἴσως πρός ἔνιοι , ὅσος φίλιος τοιοῦτος ἡσσάομαι καί ἄλλως ἀστόργως ἔχω φύω πρός λοιδορία · ὅς δέ θεός ὁ κινδυνεύω , ἄλλος παρατρέχω πρός αὐτός μόνος βλέπω , πάτριος εἰμί δόγμα τε καί παράγγελμα .