nicephorus-gregoras.historia-romana 9.2.2
( Β . ) Οὓς δὴ πάντας ἀπιόντας ἐκεῖσε μεταπεμψάμενος ἐκεῖνος καὶ ἐκκλησίαν πεποιηκὼς δημηγορίαν τινὰ ἐσχηματισμένην ἐπ' αὐτῶν διεξῆλθεν · « ἐγὼ , » φήσας , « ὅτι μὲν τοὺς ὑπηκόους ὑμᾶς πλέον ἢ ἐμαυτὸν φιλῶ καὶ ὅτι οὐκ αὐτοκρατορίαν ἐμαυτῷ περιθεῖναι σπουδάζων ἐξῆλθον παρὰ τὴν τοῦ βασιλέως καὶ πάππου μου βούλησιν , παντί που δῆλον . ὁρᾶτε γὰρ ὅπως τῆς ἐμαυτοῦ ζωῆς ἀφειδῶ , μήτε γαστριζόμενος καὶ τρυφῶν , μήτε δορυφόρους ἢ πελεκυφόρους ἐπαγόμενος , ὡς εἴθισται μὴ ὅτι βασιλεῦσι διὰ τὸ ἐπίφθονον τῆς ἀρχῆς , ἀλλὰ καὶ οὓς ἡ τύχη τῶν γονέων καὶ ξυγγενῶν ἐξορίσασα πλανήτας ἔνθεν κἀκεῖθεν ἠνάγκασε περιφέρεσθαι καὶ διηνεκῶς τὴν τοῦ αὐτίκα τεθνήξεσθαι πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχειν ἐλπίδα . εἰ δ' οὖν φρασάτω τις ἐμοὶ παρελθὼν , ὑπὲρ τίνος ἃ περιφέρω τραύματα ἐπὶ τῆς σαρκὸς ἐδεξάμην , τοῖς τῶν Ῥωμαίων ἐχθροῖς παραβαλλόμενος , ὁπόσοι τε ἐξ Ἀσίας εἰς Θρᾴκην ναυστολοῦσι καὶ ὅσοι τὸν Ἴστρον παροικοῦντες βάρβαροι , ἔπειτ' ἐκεῖθεν ἐξελαύνοντες κατατρέχουσιν ὁμοίως καὶ οὗτοι τὴν δυστυχῆ Θρᾴκην ; ἐγὼ γὰρ , ἵνα πᾶσαν ἐξείπω τὴν ἀλήθειαν πρὸς ὑμᾶς , ὁρῶν τὸν βασιλέα ἐς πολὺ τὸ νωθρὸν καὶ ἀνάλγητον ἐκ τοῦ γήρως ἀποκλίναντα καὶ μηδὲν ὅλως διεγειρόμενον , μηδ' ἀλγοῦντα , τῶν Χριστιανῶν ἀεὶ νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν τῶν μὲν κοπτομένων ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἱερείου δίκην , τῶν δ' αἰχμαλωτιζομένων καὶ ἀνδραποδιζομένων , τῶν δὲ γυμνῶν ἐλαυνομένων πάσης χώρας καὶ πόλεως · ἵνα μὴ λέγω τὰ μείζω τῆς Ἀσίας πάθη καὶ τῶν ἐκεῖσε πόλεων , ὅσαι τοῖς βαρβάροις ἡλώκεισαν διὰ τὴν τοῦ βασιλέως ἀμέλειαν καὶ νωθρότητα · ὁρῶν οὖν ταῦτα ἔγωγε καὶ περιαλγὴς λίαν γινόμενος καὶ τὴν τῶν σπλάγχνων ὀδύνην φέρειν οὐκ ἔχων ἐξῆλθον δυοῖν ἕνεκα . ἢ γὰρ θανάτῳ οἱῳδήτινι περιπεπτωκὼς ἅμα τῷ ζῇν καὶ τὸν τῆς λύπης συναποῤῥῆξαι φόρτον ἐνόμισα , ἢ τὴν Ῥωμαίων τύχην ἐς τὸ βέλτιον καθόσον ἐφικτὸν ἀπαλλάξαι . οὐ γάρ ἐστιν , οὐκ ἔστιν ἐφικτὸν , ἄνθρωπον ὄντα τινὰ καὶ πλεῖστον ἐνδιατρίψαντα χρόνον τῷ ἄρχειν μὴ κόρον ἐμποιῆσαι τοῖς ἀρχομένοις καὶ μῖσος φόνου πνέον . οὐδὲν γὰρ ἀμετάβλητον οὐδὲ μόνιμον ἐν τῷ βίῳ τὴν φύσιν πεποίηκεν ὁ θεός . διὰ τοῦτο καὶ ἐν τῷ μεταβάλλεσθαι βλέπομεν τὴν ὥραν τῆς εὐφροσύνης καὶ ἡδονῆς ἴσχοντα πάντα τἀπίγεια . εἰ δέ τις βιαίῳ τινὶ καὶ κατηναγκασμένῃ φορᾷ χρώμενος ἐπὶ μιᾶς ἵστασθαι τύχης ἐθέλοι , οὗτος ἐς τὴν παρὰ φύσιν κίνησιν ἄγει τὰ πράγματα . πᾶν δὲ τὸ παρὰ φύσιν ὑπερβαῖνον τοὺς ἁρμόττοντας ὅρους ὑπερβαίνειν παρασκευάζει καὶ τοὺς ὅρους τῆς ἐθελούσης ἕπεσθαι εὐφροσύνης καὶ ἡδονῆς . ἐς τοῦτο γὰρ τείνει καὶ τὰ σοφὰ τῶν παλαιῶν γνωματεύματα “ μηδὲν ἄγαν ” λεγόντων καὶ “ πᾶν μέτρον ἄριστον . ” ὁρᾶτε γὰρ ὅπως καὶ ὁ ἐμὸς πάππος εἰς βαθὺ γῆρας ἐληλακὼς καὶ τοσαῦτα ἔτη τὸ βασίλειον ἔχων κράτος , ὅσα μικροῦ δέω λέγειν οὐδείς πω τῶν πώποτε βασιλέων , μεμίσηται μὲν παρὰ πάντων ὑπηκόων , οὐκ ἐπιστρέφεται δ' ὅλως οὔτε πρὸς θεραπείαν τοῦ μίσους , οὔτε πρὸς ὁρμὴν βοηθήσουσαν τοῖς Ῥωμαίων πράγμασιν , οὔτε μὴν ἀλγεῖ βλέπων τοὺς διαδόχους τῆς βασιλείας προαποθνήσκοντας . τέθνηκε μὲν γὰρ ὁ βασιλεὺς ὁ ἐμὸς πατὴρ μηδενὸς ἀπολελαυκὼς τῶν ὅσα βασιλεῦσιν ἐφεῖται , πλὴν τοῦ ὀνόματος . τεθνήκασι δ' ἕτεροι τῶν καθ' αἷμα μάλα τοι προσηκόντων καὶ τὴν ἡλικίαν νεώτεροι . τεθνήξομαι δ' ἴσως κἀγὼ , πρίν τι τῆς βασιλείας ὄνασθαι . τί γὰρ τοῦ ἀποθανεῖν ῥᾷον , καὶ ταῦτα ἀνθρώπῳ κινδύνοις ἀεὶ παραβαλλομένῳ καὶ οὕτως ἀφειδοῦντι τοῦ ζῇν ; ἴσως δ' ἄν τινες καὶ φιλαρχίαν νοσεῖν με ὑποτοπάσαιεν ἀποστατοῦντα βλέποντες τοῦ πάππου καὶ βασιλέως καὶ οὐχ ὑπείκειν ἐθέλοντα . τοῦτο δ' οὔτε πάνυ τελέως ἀποφήσαιμ' ἂν ἔγωγε , οὔτε πάνυ συνθείην . εἰ μὲν γὰρ ἑώρων αὐξανομένην τὴν τῶν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν καὶ πλατυνόμενα τὰ ἡμέτερα ὅρια , ἡδέως ἂν ἐκαθήμην μακράν τινα τὴν ἡσυχίαν ἀσκῶν καὶ τοιαύτας τινὰς βόσκων ἐλπίδας , ὁποίας καὶ οἱ τοὺς ἑαυτῶν ὀψονόμους ὁρῶντες μακροτέραν ὁμοῦ καὶ ποικιλωτέραν τὴν πανδαισίαν παρασκευάζοντας . ἐπεὶ δὲ καθ' ἡμέραν ὁρῶ πρὸς τὸ δυστυχέστερον συνωθούμενα τὰ Ῥωμαίων πράγματα καὶ πρὸ τῶν πυλῶν μονονοὺ τῆς βασιλευούσης ἁρπαζομένους τοὺς ταλαιπώρους Ῥωμαίους καὶ σφαττομένους ὑπὸ τῶν πολεμίων ἀεὶ , τίνα ἂν οἴεσθέ με καρδίαν ἔχειν ; καὶ οἱ μὲν πλείους τῶν ἀνθρώπων τὰς ἐλπίδας ἔχουσι τῆς ἐνεστώσης λύπης φάρμακον , καὶ εἰ ψευδεῖς εἶεν · ἐμοὶ δὲ οὐδὲ ψευδεῖς ἐλπίδες λείπονται πρὸς ψευδόμενον παραμύθιον . εἶτα τὸν ἐκ Μακεδονίας Ἀλέξανδρον διὰ θαύματος ἄγετε , δυσχεραίνοντα διὰ μικροψυχίαν καὶ ἀχθόμενον τῷ πατρὶ , ὅτι νίκας ἐπὶ νίκαις προσετίθει διηνεκῶς καὶ ὑπετέμνετο τοῦ παιδὸς ὡς ἂν εἴποι τις τὸ φιλότιμον , μετριωτέρας καταλιμπάνων αὐτῷ προφάσεις πολεμικῶν τροπαίων · ἐμὲ δὲ τἀναντιώτατα πάσχοντα βλέποντες καὶ ζημιούμενον μὴ μόνον τὰς τῆς ἀρχῆς ἐλπίδας διὰ τὴν παντελῆ φθορὰν αὐτῆς , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν δὴ τὸν δρόμον τοῦ εὖ ζῇν οὐ δικαίως νομίζετε δυσχεραίνειν ; ὅμως ἐγὼ μὴ δυνάμενος ἡσυχίαν ἄγειν διανέστην καὶ ἀπῄτησα παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ πάππου δοθῆναί μοι μόνους χιλίους ὁπλίτας , ὑποσχόμενος διὰ τῆς πρὸς θεὸν ἀῤῥαγοῦς ἐλπίδος περιέρχεσθαι μετ' αὐτῶν καὶ περιφρουρεῖν τὰς ἐν Βιθυνίᾳ πόλεις καὶ ἀποσοβεῖν ὡς ἐφικτὸν τοὺς ἐχθροὺς πόῤῥω που , πρὶν ἐκείνας χειρωσαμένους καὶ φραγμοὺς διαβάντας πολιορκεῖν τὸ Βυζάντιον . ὁ δὲ μὴ διδοὺς καὶ πολέμιον ἥγηται καὶ ἐπαρᾶταί μοι τὰ δεινότατα . προφέρει μοι δὲ καὶ ἐγκλήματα , ὁπόσα τὸ εὔλογον δῆθεν αὐτῷ πρὸς τὸ μισεῖν με δίδωσιν · ἓν μὲν , ὅτι κοινὰ χρήματα δυναστείᾳ χρησάμενος ἑνὸς τῶν ἐξισωτῶν ἀφειλόμην . τοῦτο δ' οὐδὲν ἐμοὶ τῶν ἀτόπων ἔδοξε βασιλεῖ τε ὄντι καὶ σπάνει πολλῇ πιεζομένῳ , μὴ διδόναι θέλοντος τοῦ βασιλέως καὶ πάππου , εἰ τοῖς στρατιώταις ἐνδεδωκέναι ἐξεγένετο μερικά τινα χρήματα εἰληφέναι πορισμοῦ τινος τῶν ἀναγκαίων εἵνεκα . δεύτερον δὲ , ὅτι τῶν ὑπ' αὐτοῦ πεμπομένων ἐπιτρόπων εἰς τὰς Θρᾳκικὰς χώρας καὶ πόλεις ἔστιν οὓς ἐξοστρακίζω κενούς . καὶ τοῦτο δ' ἔγωγε πράττω οὐκ ἀδικῶν , ὡς ἔμοιγε φαίνεται , ἀλλὰ καὶ μάλα κατὰ τὸ εὔλογον . πλείστων γὰρ εἰληφέναι χρημάτων ὠνίους διατεινόμενοι τοὺς ταλαιπώρους Θρᾷκας ἀπηνέστερον ἢ ἀνδραπόδοις χρῶνται αὐτοῖς . οἳ δὴ καὶ ὑπ' ἀνάγκης συνωθούμενοι καὶ τὴν σώζουσαν τύχην οὐκ ἔχοντες ὅθεν πορίσαιντο πρὸς ἐμὲ κλάοντες καὶ ὀλοφυρόμενοι τρέχουσι . πρὸς οὖν τὴν τοιαύτην ἀπάνθρωπον συμφορὰν καμπτόμενος ἀπαλλάττειν ἐνεχείρουν . ὅμως ἐγὼ τὰ πλείω παρεὶς ἐφ' ἑτέραν τρέπομαι ζήτησιν τήμερον . ἥδε ἐστὶν ἔκτισις χρέους χιλιάδων ὀκτὼ νομισμάτων , ἃς τοῖς ἐμοῖς στρατιώταις ὀφείλω , οἳ πολὺν ἤδη χρόνον ξύν γε ἐμοὶ τὴν πλανωμένην περιΐασι βόσκοντες τύχην . οὗ γενομένου πλέον οὐδὲν ἀντικείσομαι τῷ πάππῳ καὶ βασιλεῖ . »
Lemmas: ( Β . ) ὅς δή πᾶς ἄπειμι ἐκεῖσε μεταπέμπω ἐκεῖνος καί ἐκκλησία ποιέω δημηγορία τις σχηματίζω ἐπί αὐτός διεξέρχομαι · « ἐγώ , » φημί , « ὅτι μέν ὁ ὑπήκοος σύ πλέω ἢ ἐμαυτοῦ φιλέω καί ὅτι οὐ αὐτοκρατορία ἐμαυτοῦ περιτίθημι σπουδάζω ἐξέρχομαι παρά ὁ ὁ βασιλεύς καί πάππος ἐγώ βούλησις , πᾶς ποῦ δῆλος . ὁράω γάρ ὅπως ὁ ἐμαυτοῦ ζωή ἀφειδῶ , μήτε γαστρίζω καί τρυφάω , μήτε δορυφόρος ἢ πελεκυφόρος ἐπάγω , ὡς ἐθίζω μή ὅτι βασιλεύς διά ὁ ἐπίφθονος ὁ ἀρχή , ἀλλά καί ὅς ὁ τύχη ὁ γονεύς καί συγγενής ἐξορίζω πλανήτης ἔνθεν ἐκεῖθεν ἀναγκάζω περιφέρω καί διηνεκής ὁ ὁ αὐτίκα θνῄσκω πρό ὀφθαλμός ἔχω ἐλπίς . εἰμί δέ οὖν φράζω τις ἐγώ παρέρχομαι , ὑπέρ τίς ὁ περιφέρω τραῦμα ἐπί ὁ σάρξ δέχομαι , ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἐχθρός παραβάλλω , ὁπόσος τε ἐκ Ἀσία εἰς Θρᾴκη ναυστολέω καί ὅσος ὁ Ἴστρος παροικέω βάρβαρος , ἔπειτα ἐκεῖθεν ἐξελαύνω κατατρέχω ὁμοίως καί οὗτος ὁ δυστυχής Θρᾴκη ; ἐγώ γάρ , ἵνα πᾶς ἐξεῖπον ὁ ἀλήθεια πρός σύ , ὁράω ὁ βασιλεύς εἰς πολύς ὁ νωθρός καί ἀνάλγητος ἐκ ὁ γῆρας ἀποκλίνω καί μηδείς ὅλως διεγείρω , μηδέ ἀλγέω , ὁ Χριστιανός ἀεί νύκτωρ καί μετά ἡμέρα ὁ μέν κόπτω ὑπό ὁ βάρβαρος ἱερεῖον δίκη , ὁ δέ αἰχμαλωτίζω καί ἀνδραποδίζω , ὁ δέ γυμνός ἐλαύνω πᾶς χώρα καί πόλις · ἵνα μή λέγω ὁ μείζων ὁ Ἀσία πάθος καί ὁ ἐκεῖσε πόλις , ὅσος ὁ βάρβαρος ἁλίσκομαι διά ὁ ὁ βασιλεύς ἀμέλεια καί νωθρότης · ὁράω οὖν οὗτος ἔγωγε καί περιαλγής λίαν γίγνομαι καί ὁ ὁ σπλάγχνον ὀδύνη φέρω οὐ ἔχω ἐξέρχομαι δύο ἕνεκα . ἢ γάρ θάνατος οἰδήτης περιπίπτω ἅμα ὁ ζάω καί ὁ ὁ λύπη συναπολήγω φόρτος νομίζω , ἢ ὁ Ῥωμαῖος Τύχη εἰς ὁ ἀγαθός καθόσον ἐφικτός ἀπαλλάσσω . οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί ἐφικτός , ἄνθρωπος εἰμί τις καί πλεῖστος ἐνδιατρίβω χρόνος ὁ ἄρχω μή κόρος ἐμποιέω ὁ ἄρχω καί μῖσος φόνος πνέω . οὐδείς γάρ ἀμετάβλητος οὐδέ μόνιμος ἐν ὁ βίος ὁ φύσις ποιέω ὁ θεός . διά οὗτος καί ἐν ὁ μεταβάλλω βλέπω ὁ ὥρα ὁ Εὐφρόσυνος καί ἡδονή ἴσχω πᾶς ἐπίγειος . εἰμί δέ τις βίαιος τις καί καταναγκάζω φορός χράω ἐπί εἷς ἵστημι τυγχάνω ἐθέλω , οὗτος εἰς ὁ παρά φύσις κίνησις ἄγω ὁ πρᾶγμα . πᾶς δέ ὁ παρά φύσις ὑπερβαίνω ὁ ἁρμόζω ὅρος ὑπερβαίνω παρασκευάζω καί ὁ ὅρος ὁ ἐθέλω ἕπω Εὐφρόσυνος καί ἡδονή . εἰς οὗτος γάρ τείνω καί ὁ σοφός ὁ παλαιός γνωμάτευμα “ μηδείς ἄγαν ” λέγω καί “ πᾶς μέτρον ἀγαθός . ” ὁράω γάρ ὅπως καί ὁ ἐμός πάππος εἰς βαθύς γῆρας ἐλαύνω καί τοσοῦτος ἔτος ὁ βασίλειος ἔχω κράτος , ὅσος μικρός δήω λέγω οὐδείς πω ὁ πώποτε βασιλεύς , μισέω μέν παρά πᾶς ὑπήκοος , οὐ ἐπιστρέφω δέ ὅλως οὔτε πρός θεραπεία ὁ μῖσος , οὔτε πρός ὁρμή βοηθέω ὁ Ῥωμαῖος πρᾶγμα , οὔτε μήv ἀλγέω βλέπω ὁ διάδοχος ὁ βασίλεια προαποθνῄσκω . θνῄσκω μέν γάρ ὁ βασιλεύς ὁ ἐμός πατήρ μηδείς ἀπολαύω ὁ ὅσος βασιλεύς ἐφίημι , πλήν ὁ ὄνομα . θνῄσκω δέ ἕτερος ὁ κατά αἷμα μάλα ὅς προσήκω καί ὁ ἡλικία νέος . θνῄσκω δέ ἴσως ἐγώ , πρίν τίς ὁ βασίλεια ὄνομαι . τίς γάρ ὁ ἀποθνῄσκω ῥᾳδίως , καί οὗτος ἄνθρωπος κίνδυνος ἀεί παραβάλλω καί οὕτως ἀφειδέω ὁ ζάω ; ἴσως δέ ἄν τις καί φιλαρχία νοσέω ἐγώ ὑποτοπάζω ἀποστατέω βλέπω ὁ πάππος καί βασιλεύς καί οὐ ὑπείκω ἐθέλω . οὗτος δέ οὔτε πάνυ τέλειος ἀπόφημι εἄν ἔγωγε , οὔτε πάνυ συντίθημι . εἰμί μέν γάρ ὁράω αὐξάνω ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία καί πλατύνω ὁ ἡμέτερος ὅριον , ἡδύς εἄν κάθημαι μακρός τις ὁ ἡσυχία ἀσκέω καί τοιοῦτος τις βόσκω ἐλπίς , ὁποῖος καί ὁ ὁ ἑαυτοῦ ὀψονόμος ὁράω μακρός ὁμοῦ καί ποικίλος ὁ πανδαισία παρασκευάζω . ἐπεί δέ κατά ἡμέρα ὁράω πρός ὁ δυστυχής συνωθέω ὁ Ῥωμαῖος πρᾶγμα καί πρό ὁ πύλη μονονού ὁ βασιλεύω ἁρπάζω ὁ ταλαίπωρος Ῥωμαῖος καί σφάζω ὑπό ὁ πολέμιος ἀεί , τίς εἄν οἴομαι ἐγώ Καρδία ἔχω ; καί ὁ μέν πλείων ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐλπίς ἔχω ὁ ἐνίστημι λύπη φάρμακον , καί εἰμί ψευδής ἄγω · ἐγώ δέ οὐδέ ψευδής ἐλπίς λείπω πρός ψεύδω παραμύθιον . εἶτα ὁ ἐκ Μακεδονία Ἀλέξανδρος διά θαῦμα ἄγετε , δυσχεραίνω διά μικροψυχία καί ἄχθομαι ὁ πατήρ , ὅτι Νίκη ἐπί Νίκη προστίθημι διηνεκής καί ὑποτέμνω ὁ παῖς ὡς εἄν εἶπον τις ὁ φιλότιμος , μέτριος καταλείπω αὐτός πρόφασις πολεμικός τρόπαιον · ἐγώ δέ ἐναντίος πάσχω βλέπω καί ζημιόω μή μόνος ὁ ὁ ἀρχή ἐλπίς διά ὁ παντελής φθορά αὐτός , ἀλλά καί αὐτός δή ὁ δρόμος ὁ εὕω ζάω οὖον δικαίως νομίζω δυσχεραίνω ; ὅμως ἐγώ μή δύναμαι ἡσυχία ἄγω διανέστην καί ἀπαιτέω παρά ὁ βασιλεύς καί πάππος δίδωμι ἐγώ μόνος χίλιοι ὁπλίτης , ὑπισχνέομαι διά ὁ πρός θεός ἀρραγής ἐλπίς περιέρχομαι μετά αὐτός καί περιφρουρέω ὁ ἐν Βιθυνία πόλις καί ἀποσοβέω ὡς ἐφικτός ὁ ἐχθρός πόρρω ποῦ , πρίν ἐκεῖνος χειρόω καί φραγμός διαβαίνω πολιορκέω ὁ Βυζάντιον . ὁ δέ μή δίδωμι καί πολέμιος ἡγέομαι καί ἐπαράομαι ἐγώ ὁ δεινός . προφέρω ἐγώ δέ καί ἔγκλημα , ὁπόσος ὁ εὔλογος δῆθεν αὐτός πρός ὁ μισέω ἐγώ δίδωμι · εἷς μέν , ὅτι κοινός χρῆμα δυναστεία χράω εἷς ὁ ἐξισωτής ἀφαιρέω . οὗτος δέ οὐδείς ἐγώ ὁ ἄτοπος δοκέω βασιλεύς τε εἰμί καί σπάνις πολύς πιέζω , μή δίδωμι ἐθέλω ὁ βασιλεύς καί πάππος , εἰμί ὁ στρατιώτης ἐνδίδωμι ἐκγίγνομαι μερικός τις χρῆμα λαμβάνω πορισμός τις ὁ ἀναγκαῖος ἕνεκα . δύο δέ , ὅτι ὁ ὑπό αὐτός πέμπω ἐπίτροπος εἰς ὁ Θρᾳκικός χώρα καί πόλις εἰμί ὅς ἐξοστρακίζω κενός . καί οὗτος δέ ἔγωγε πράσσω οὐ ἀδικέω , ὡς ἐγώ φαίνω , ἀλλά καί μάλα κατά ὁ εὔλογος . πλεῖστος γάρ λαμβάνω χρῆμα ὤνιος διατείνω ὁ ταλαίπωρος Θρᾷξ ἀπηνής ἢ ἀνδράποδον χράω αὐτός . ἕ δή καί ὑπό ἀνάγκη συνωθέω καί ὁ σῴζω Τύχη οὐ ἔχω ὅθεν πορίζω πρός ἐγώ κλαίω καί ὀλοφύρομαι τρέχω . πρός οὖν ὁ τοιοῦτος ἀπάνθρωπος συμφορά κάμπτω ἀπαλλάσσω ἐγχειρέω . ὅμως ἐγώ ὁ πλείων παρίημι ἐπί ἕτερος τρέπω ζήτησις σήμερον . ὅδε εἰμί ἔκτισις χρέος χιλιάς ὀκτώ νόμισμα , ὅς ὁ ἐμέω στρατιώτης ὀφείλω , ἕ πολύς ἤδη χρόνος σῦς γε ἐγώ ὁ πλανάω περίειμι βόσκω Τύχη . ὅς γίγνομαι πλέω οὐδείς ἀντίκειμαι ὁ πάππος καί βασιλεύς . »