nicephorus-gregoras.historia-romana 11.11.3
( Γ . ) « Ἡμεῖς δὲ , ὦ παρόντες , ἐπινικίους ᾄδειν καὶ θέατρα συγκροτεῖν ἐγκωμίων τοῦ θειοτάτου βασιλέως ἠλπίζομεν καὶ λογικοὺς στεφάνους ἀνατιθέναι τῇ ἐκείνου βασιλικῇ κορυφῇ , μικράς τινας ἀμοιβὰς μεγάλων ἱδρώτων καὶ μακρῶν καὶ ὑπερορίων καμάτων καὶ μόχθων βραχεῖαν τῆς ἡμετέρας εὐνοίας ἀντίδοσιν . ἀλλὰ , φεῦ τοῦ πάθους , ἑτέραν ὁ χρόνος ἡμῖν ἐσχεδίασε σήμερον συμφορὰν καὶ θρήνους λοιπὸν ἀντ' ἐγκωμίων ἀναγκαζόμεθα πλέκειν καὶ ἀντὶ τῶν ἐκείνου τροπαίων τοὺς ἡμῶν ἀριθμεῖν ὀδυρμοὺς καὶ ἀντὶ τῶν χρηστῶν ἐλπίδων ὅλα τὰ χείρω μαντεύεσθαι . ἀλλ' οἴμοι τῆς συμφορᾶς · τίς Ὀρφεὺς , τίς Ὅμηρος ἀξίας ᾠδὰς καὶ θρήνους τῷ μεγάλῳ τούτῳ καὶ , οἷον εἰπεῖν , παγκοσμίῳ πάθει συμπλέξει ; πηγαὶ ποταμῶν λίμνας πάσας καὶ θαλάσσας ὅλας , ἵνα ἡλίῳ καὶ σελήνῃ καὶ ἀστράσι τροφὴ γένηται δάκρυα . ὢ τίς ἐκ μέσης τῆς οἰκουμένης τὸν ἡρωϊκὸν ἐκεῖνον ὁπλίτην ἐξήρπασε ; τίς τάφος , τίς γῆ , τίς πέτρα τὸν ἡμῶν κατέχωσε θησαυρόν ; ὦ μέγα πλάτος ἀέρος , νῦν τὰς σὰς ἀγκάλας ἄνοιξον , καὶ τοὺς παρόντας δέξαι στεναγμοὺς , καὶ ῥῆξον ἄνωθεν ἀξίους ὑετοὺς δακρύων . ἐκεῖνος ἦν ὁ μήτε φθινόπωρον μήτε θέρος εἰς ὅπλων περιμένων χρείαν · ἀλλὰ φύσεις ὡρῶν καὶ στοιχείων καινοτομῶν καὶ θέρος μὲν ἡγούμενος τὴν τῶν χειμώνων δριμύτητα , τρυφὴν δὲ τὴν ἀσιτίαν , καὶ ὕπνον μὲν τὴν ἀγρυπνίαν , ἀναπαύσεις δὲ βασιλικὰς τὸ πόνοις πόνους ἐπιφέρειν καὶ διαδόχους ἄλλους ἄλλων ἀγῶνας ἀγώνων ποιεῖσθαι , θαλασσίων μὲν ἠπειρωτικοὺς , θαλασσίους δ' αὖ ἠπειρωτικῶν . ἀλλὰ νῦν αὐτὸν , βαβαὶ τοῦ πάθους , βραχεῖα συνέκρυψε κόνις . ὢ τίς ἀξία φωνὴ γῇ τε καὶ οὐρανῷ καὶ ἀστράσι τὸ πάθος ἀπαγγείλασα , καὶ οἴκτου ταῦτα δείξασα μεστὰ , συγκαλέσει πάντα πρὸς συμμαχίαν ἐνταῦθα τῶν θρήνων ; ἐκεῖνος ἦν ὁ πρός γε τοῖς ἄλλοις κἀκεῖνο τὸ μέγα καὶ περιβόητον ἐργασάμενος τρόπαιον , τὸ γῇ τε καὶ θαλάσσῃ μερισθὲν καὶ ἄμφω τὰ στοιχεῖα ἐμπλῆσαν τοῦ θαύματος · λέγω δὲ τὴν διαβᾶσαν ἐξ Ἀσίας Περσικὴν ἐκείνην καὶ δύσμαχον δύναμιν , ἣν αὐθημερὸν κατηγωνίσατο κράτιστα . ἀλλὰ νῦν αὐτὸν , φεῦ , ὀξύτερον ἐπεισπεσὼν ὁ θάνατος κατηγωνίσατο . σείσθητι γῆ πρὸς τὸ νῦν πάθος , ἵνα γένος ἅπαν καὶ ἡλικία πᾶσα τῶν ἀνθρώπων αἴσθησιν τοῦ τοσούτου λαβόντες πάθους πλείους κοινωνοὶ καὶ συλλήπτορες τῶν θερμῶν ἡμῖν γένοιντο στεναγμῶν . οὗτος ἦν ὁ πρὶν ἀκουσθῆναι φαινόμενος τῷ τοῦ δρόμου τάχει καὶ πρὶν φανῆναι διώκων τοὺς πολεμίους τῷ δέει τῆς φήμης · ἀλλ' οἴμοι νῦν αὐτοῦ πολλῷ φανεὶς ὠκύτερος ὁ θάνατος τοὺς τοιούτους φθάσας διέκοψε δρόμους . πηγὴ πυρὸς αἰθερίου , δυοῖν θάτερον καινοτόμησον · ἢ παῦσαι τὰς ζωογόνους σπείρων ἐπὶ γῆς ἀκτῖνας · ἢ τοὺς κρατῆρας ὅλου τοῦ σοῦ πυρὸς ἀθροίσας , ῥῖψον κατ' αὐτῆς , ἵνα δὴ τὰς κόμας ῥίψῃ δένδρον ἅπαν καὶ μαρανθῇ τὰ κρῖνα τοῦ ἀγροῦ καὶ λάβῃ γένος χλόης ἅπαν αἴσθησιν καὶ γνῶσιν τοῦ τοσούτου πάθους . ἐκεῖνος ἦν ὁ τοὺς Τριβαλλῶν καὶ Μυσῶν ἡγεμόνας ἐκπλήξας , οἷα καθεύδουσιν ἐπιστὰς πολλάκις αἰφνίδιον , καθάπερ τις αἰθέριος κεραυνός . ἀλλ' , οἴμοι , νῦν αὐτὸν ἀργὸν καὶ κείμενον καθάπαξ ἔδειξεν ὁ τάφος . οὐρανὲ , τὰς σὰς πύλας ἀναπετάσας πρόπεμψον βροντὴν ἀξίαν τοῦ μεγάλου τούτου πάθους καὶ θορύβησον τὴν κτίσιν πᾶσαν , ἵνα καὶ τῶν ἀψύχων ἡ φύσις αἴσθησιν λάβῃ καὶ συλλάβοιτο τῶν θρήνων ἅπασα φύσις κτισμάτων ἡμῖν . ὢ πῶς ἡ ταχυτάτη καὶ ὠκύπτερος φύσις νῦν ἠρεμεῖ μὴ κινούμενος ; ὢ πῶς πολλάκις ἡμῖν κομίσας χαρὰν ἐκ τῶν πολεμικῶν τροπαίων ἐς τοὐναντίον ἀνέτρεψεν ἅπαντα σήμερον , καὶ χειμῶνα μὲν τὸ ἔαρ πεποίηκε , σκότος δὲ βαθὺ τὸ τοῦ ἡλίου κάλλος , μελανειμονούσης ἡλικίας ἁπάσης καὶ οἷον ἀποκρυπτούσης τὴν αὐγὴν τῆς αἰθερίας τοῦ ἡλίου λαμπάδος ; ὢ πῶς ὁ πολλοὺς ἐκ τῶν βλεφάρων ἀποκρουσάμενος ὕπνους ὑπὲρ τῶν ὑπηκόων νῦν ἐν τάφῳ τὸν μακρὸν ὕπνον καθεύδει ; ὢ πῶς τὸν λίθινον αὐτὸς ὑποδὺς χιτῶνα ἐν βραχεῖ δυστυχῶν ἡμᾶς ἀποδύσασθαι πέπραχεν ; ὢ πῶς πρότερον μὲν τὰ τῶν πολεμίων κόπτων καὶ καταβάλλων σώματα νῦν ἐκ τάφου τὰς τῶν ὑπηκόων τοξεύει ψυχὰς ἀφειδῶς ; σὺ δ' ὦ θεία βασιλὶς , ποῦ τὸ σὸν καταλέλοιπας κλέος ; πῶς καθάπερ εὔκυκλος σελήνη τῶν βασιλείων χθὲς ἐξελθοῦσα σήμερον ἐπανῆλθες ἡμίκυκλος ; πῶς καθάπερ δένδρον εὐσκιόφυλλον ἀνθοῦσα σήμερον ἐξαίφνης ἀπήνθησας ὡς χόρτος ἐν ἀγρῷ καὶ ῥόδον ἐν λειμῶνι ; πῶς ἐκ τῶν βασιλικῶν θαλάμων χθὲς οἷα λαμπρὰ καὶ πλησιφαὴς πανσέληνος ἀνατείλασα νῦν ἐν πολλοῖς καὶ βαθέσιν ἐκρύβης τοῖς νέφεσι ; τίς ἐν βραχεῖ τὸ σὸν ἀπημαύρωσε κάλλος ; ποῦ τὴν συγκαταρεύσασαν ἀφῆκας χλόην ; τίς τὸν σὸν εὐανθέστατον κῆπον ἐξώρυξε ; τίς κλέπτης , τίς λῃστὴς , τίς πρηστὴρ καὶ κεραυνὸς ἐξ οὐρανοῦ ; πῶς χθὲς ὡς ἐκ λιμένος τὸν ἔκπλουν ποιησαμένη λαμπρὸν σήμερον ἐπανῆκες , ὡς ἐκ ναυαγίου καὶ κλύδωνος ὅλον ζημιωθεῖσα τὸν πολυτίμητον φόρτον ; τίς σου τὸν χρυσοῦν ἀπέκειρε βόστρυχον ; τίς ἀφεῖλέ σου τὸ τῆς πορφύρας κράτιστον ; τίς τὸν σὸν ἥρπασε λύχνον ; τίς τὸν σὸν ἔσβεσεν ἥλιον ; τίς σοι τὴν καινοτέραν ταύτην ἡλιακὴν ἔκλειψιν εἴργασται ; τίς σου τὴν λαμπρὰν συζυγίαν διέλυσε ; τίς ἄγριος χειμὼν τὴν σὴν ἐαρινὴν ἁρμονίαν διέῤῥηξεν ; ἀλλὰ συνάρασθέ μοι τοῦ πένθους ἅπας ὁ τῶν Ῥωμαίων δῆμος , καὶ δεῦρο κοινῇ τὸν θρῆνον ἐγείρωμεν , κλαίοντες οὐκ ἐκεῖνον , ἀλλ' ἡμᾶς αὐτοὺς ἐν ἐρημίᾳ καταστάντας ἐκείνου . οἱ τὰς τοῦ γένους φλέβας ἕλκοντες ἐκ τῶν βασιλικῶν πηγῶν , δακρύσατε καὶ ὡς συγγενῆ τὸν βασιλέα καὶ ὡς τοῦ γένους καύχημα . οἱ τὰς βασιλείους πατοῦντες αὐλὰς , ζητήσατε τὴν τῶν βασιλείων λαμπρότητα . οἱ στρατιῶται , πενθήσατε τὸν δεξιὸν στρατηγόν · οἱ δοῦλοι , κλαύσατε τὸν φιλάνθρωπον δεσπότην · οἱ καθεύδειν καὶ ἠρεμεῖν εἰωθότες , τὸν ἄγρυπνον φύλακα · οἱ δικασταὶ , θρηνήσατε τὸν χορηγὸν τῆς τῶν νόμων ἰσχύος · οἱ τῆς ἐκκλησίας ἱεροὶ προστάται , ζητήσατε τὸν διάπυρον σπουδαστὴν καὶ συλλήπτορα τῶν δογμάτων · οἱ ἐν ὄρεσι καὶ σπηλαίοις , τὸν πρόβολον καὶ προασπιστὴν τῆς ὑμετέρας εὐκλείας καὶ δόξης · οἱ τῶν θείων ἀσκητηρίων κοσμήτορες , τὴν τῆς ὑμετέρας ἰσχύος ἀκρόπολιν . λογίσασθε τοὺς ὑπὲρ ὑμῶν τελευταίους ἀγῶνας αὐτοῦ , πῶς πεπονηκότος ἤδη καθάπαξ τοῦ σώματος ἔκ τε τῶν πολεμικῶν τραυμάτων ἔκ τε τῶν ἰατρικῶν καυτήρων καὶ πρὸς θάνατον ἐντεῦθεν ἐλαυνόμενος κατεφρόνησέ τε τοῦ σώματος , καὶ τῆς ἑαυτοῦ ζωῆς ἀφειδήσας προθύμως ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ τοὺς ἱεροφάντορας ἧκε καὶ οὐ πρότερον ἐκεῖθεν ἀπήλλαξε , πρὶν ἐλπίδας δοῦναι , ὡς τοὺς ὑμῶν ὑβριστὰς καὶ τὰ ἐκείνων διεφθορότα δόγματα , τό γε εἰς ἐκεῖνον ἧκον , συντρίψει τε καὶ ὅλοις δώσει φθορᾶς καὶ ἀπωλείας βυθοῖς τε καὶ κύμασιν . ἀναμνήσθητε , οἵους καὶ ὅσου τοῦ ζήλου μεστοὺς τῶν ἱερῶν ἐκείνων χειλέων τοὺς λόγους προήνεγκεν ὑπέρ τε τῶν θείων θεσμῶν καὶ τῆς ἀληθείας αὐτῆς . ἀναμνήσθητε ὧν ἐφθέγξατο πρὶν ἥκειν ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ τὸν ἱερὸν σύλλογον · ὧν τε αὖθις ἐλθὼν διεξῄει πάνυ τοι μεγαλοφυῶς , καὶ ὥσπερ οἱ πάλαι τῶν θεολόγων , ὁπότε θείας ἐπιπνοίας ἐμφορηθέντες τὴν γλῶτταν ἐδίδουν τῷ ἐνηχοῦντι καὶ φέροντι πνεύματι · καὶ ὅπως τοῦ νοσήματος ὑπὲρ κεφαλῆς αἰωροῦντος τοῦ βίου τὸ πέρας , ὁ δὲ οὐκ ἐνέδωκεν , ἀλλ' ἐπέραινε τὰ βελτίω μάλα προθύμως · οἶμαι τοῦ θεοῦ μεγάλην ταύτην τὴν ζέσιν τῇ τούτου χαρισαμένου ψυχῇ , ἵνα κορωνίδα τινὰ τοῖς ἄλλοις ἐκείνου χρηστοῖς ἀγῶσι καὶ οἷον ἐκσφράγισμα κράτιστον ἐπιθείη , τὸ τοιούτοις λόγοις ἁγνισθῆναι τὴν γλῶσσαν καὶ τοιούτοις νόμοις καὶ δόγμασι συναπελθεῖν αὐτὸν ἐκ τοῦ βίου . »
Lemmas: ( Γ . ) « ἐγώ δέ , εἰμί πάρειμι , ἐπινίκιος ἀείδω καί θέατρον συγκροτέω ἐγκώμιον ὁ θεῖος βασιλεύς ἐλπίζω καί λογικός στέφανος ἀνατίθημι ὁ ἐκεῖνος βασιλικός κορυφή , μικρός τις ἀμοιβή μέγας ἱδρώς καί μακρός καί ὑπερόριος κάματος καί μόχθος βραχύς ὁ ἡμέτερος εὔνοια ἀντίδοσις . ἀλλά , φεῦ ὁ πάθος , ἕτερος ὁ χρόνος ἐγώ σχεδιάζω σήμερον συμφορά καί θρῆνος λοιπός ἀντί ἐγκώμιον ἀναγκάζω πλέκω καί ἀντί ὁ ἐκεῖνος τρόπαιον ὁ ἐγώ ἀριθμέω ὀδυρμός καί ἀντί ὁ χρηστός ἐλπίς ὅλος ὁ χείρων μαντεύομαι . ἀλλά οἴμοι ὁ συμφορά · τίς Ὀρφεύς , τίς Ὅμηρος ἄξιος ἀοιδή καί θρῆνος ὁ μέγας οὗτος καί , οἷος εἶπον , παγκόσμιος πάθος σύμπλεξις ; πηγή ποταμός λίμνη πᾶς καί θάλασσα ὅλος , ἵνα ἥλιος καί σελήνη καί ἀστήρ τροφή γίγνομαι δάκρυ . ὦ τίς ἐκ μέσος ὁ οἰκέω ὁ ἡρωϊκός ἐκεῖνος ὁπλίτης ἐξαρπάζω ; τίς τάφος , τίς γῆ , τίς πέτρα ὁ ἐγώ καταχώννυμι θησαυρός ; εἰμί μέγας πλάτος ἀήρ , νῦν ὁ σός ἀγκάλη ἀνοίγω , καί ὁ πάρειμι δέχομαι στεναγμός , καί ῥήγνυμι ἄνωθεν ἄξιος ὑετός δάκρυ . ἐκεῖνος εἰμί ὁ μήτε φθινόπωρον μήτε θέρος εἰς ὅπλον περιμένω χρεία · ἀλλά φύσις ὥρα καί στοιχεῖον καινοτομέω καί θέρος μέν ἡγέομαι ὁ ὁ χειμών δριμύτης , τρυφή δέ ὁ ἀσιτία , καί ὕπνος μέν ὁ ἀγρυπνία , ἀνάπαυσις δέ βασιλικός ὁ πόνος πόνος ἐπιφέρω καί διάδοχος ἄλλος ἄλλος ἀγών ἀγών ποιέω , θαλάσσιος μέν ἠπειρωτικός , θαλάσσιος δέ αὖος ἠπειρωτικός . ἀλλά νῦν αὐτός , βαβαί ὁ πάθος , βραχύς συγκρύπτω κόνις . ὦ τίς ἄξιος φωνή γῆ τε καί οὐρανός καί ἀστήρ ὁ πάθος ἀπαγγέλλω , καί οἶκτος οὗτος δείκνυμι μεστός , συγκαλέω πᾶς πρός συμμαχία ἐνταῦθα ὁ θρῆνος ; ἐκεῖνος εἰμί ὁ πρός γε ὁ ἄλλος ἐκεῖνος ὁ μέγας καί περιβόητος ἐργάζομαι τρόπαιον , ὁ γῆ τε καί θάλασσα μερίζω καί ἄμφω ὁ στοιχεῖον ἐμπίμπλημι ὁ θαῦμα · λέγω δέ ὁ διαβαίνω ἐκ Ἀσία Περσικός ἐκεῖνος καί δύσμαχος δύναμις , ὅς αὐθήμερος καταγωνίζομαι ἀγαθός . ἀλλά νῦν αὐτός , φεῦ , ὀξύς2 ἐπεισπίπτω ὁ θάνατος καταγωνίζομαι . σείω γῆ πρός ὁ νῦν πάθος , ἵνα γένος ἅπας καί ἡλικία πᾶς ὁ ἄνθρωπος αἴσθησις ὁ τοσοῦτος λαμβάνω πάθος πλείων κοινωνός καί συλλήπτωρ ὁ θερμός ἐγώ γίγνομαι στεναγμός . οὗτος εἰμί ὁ πρίν ἀκούω φαίνω ὁ ὁ δρόμος τάχος καί πρίν φαίνω διώκω ὁ πολέμιος ὁ δήω ὁ φήμη · ἀλλά οἴμοι νῦν αὐτός πολύς φαίνω ὠκύς ὁ θάνατος ὁ τοιοῦτος φθάνω διακόπτω δρόμος . πηγή πυρός αἰθέριος , δύο ἕτερος καινοτομέω · ἢ παύω ὁ ζωογόνος σπείρω ἐπί γῆ ἀκτίς · ἢ ὁ κρατήρ ὅλος ὁ σύ πυρός ἀθροίζω , ῥίπτω κατά αὐτός , ἵνα δή ὁ κόμη ῥίπτω δένδρον ἅπας καί μαραίνω ὁ κρίνον ὁ ἀγρός καί λαμβάνω γένος χλόη ἅπας αἴσθησις καί γνῶσις ὁ τοσοῦτος πάθος . ἐκεῖνος εἰμί ὁ ὁ Τριβαλλός καί Μυσός ἡγεμών ἐκπλήσσω , οἷος καθεύδω ἐφίστημι πολλάκις αἰφνίδιος , καθάπερ τις αἰθέριος κεραυνός . ἀλλά , οἴμοι , νῦν αὐτός ἀργός1 καί κεῖμαι καθάπαξ δείκνυμι ὁ τάφος . οὐρανός , ὁ σός πύλη ἀναπετάννυμι προπέμπω βροντή ἄξιος ὁ μέγας οὗτος πάθος καί θορυβέω ὁ κτίσις πᾶς , ἵνα καί ὁ ἄψυχος ὁ φύσις αἴσθησις λαμβάνω καί συλλαμβάνω ὁ θρῆνος ἅπας φύσις κτίσμα ἐγώ . ὦ πῶς ὁ ταχύς καί ὠκύπτερος φύσις νῦν ἠρεμέω μή κινέω ; ὦ πῶς πολλάκις ἐγώ κομίζω χαρά ἐκ ὁ πολεμικός τρόπαιον εἰς ἐναντίος ἀνατρέπω ἅπας σήμερον , καί χειμών μέν ὁ ἔαρ ποιέω , σκότος δέ βαθύς ὁ ὁ ἥλιος κάλλος , μελανειμονέω ἡλικία ἅπας καί οἷος ἀποκρύπτω ὁ αὐγή ὁ αἰθέριος ὁ ἥλιος λαμπάς ; ὦ πῶς ὁ πολύς ἐκ ὁ βλέφαρον ἀποκρούω ὕπνος ὑπέρ ὁ ὑπήκοος νῦν ἐν τάφος ὁ μακρός ὕπνος καθεύδω ; ὦ πῶς ὁ λίθινος αὐτός ὑποδύω χιτών ἐν βραχύς δυστυχέω ἐγώ ἀποδύω πράσσω ; ὦ πῶς πρότερος μέν ὁ ὁ πολέμιος κόπτω καί καταβάλλω σῶμα νῦν ἐκ τάφος ὁ ὁ ὑπήκοος τοξεύω ψυχή ἀφειδής ; σύ δέ εἰμί θεῖος βασιλίς , ποῦ ὁ σός καταλείπω κλέος ; πῶς καθάπερ εὔκυκλος σελήνη ὁ βασίλειος χθές ἐξέρχομαι σήμερον επανέρχομαι ἡμικύκλιος ; πῶς καθάπερ δένδρον εὐσκιόφυλλον ἀνθέω σήμερον ἐξαπίνης ἀπανθέω ὡς χόρτος ἐν ἀγρός καί ῥόδον ἐν λειμών ; πῶς ἐκ ὁ βασιλικός θάλαμος χθές οἷος λαμπρός καί πλησιφαής πανσέληνος ἀνατέλλω νῦν ἐν πολύς καί βαθύς κρύπτω ὁ νέφος ; τίς ἐν βραχύς ὁ σός ἀπαμαυρόω κάλλος ; ποῦ ὁ συγκαταρεύσασαν ἀφίημι χλόη ; τίς ὁ σός εὐανθής κῆπος ἐξορύσσω ; τίς κλέπτης , τίς λῃστής , τίς πρηστήρ καί κεραυνός ἐκ οὐρανός ; πῶς χθές ὡς ἐκ λιμήν ὁ ἔκπλοος ποιέω λαμπρός σήμερον ἐπανίημι , ὡς ἐκ ναυάγιον καί κλύδων ὅλος ζημιόω ὁ πολυτίμητος φόρτος ; τίς σύ ὁ χρύσεος ἀποκείρω βόστρυχος ; τίς ἀφαιρέω σύ ὁ ὁ πορφύρα ἀγαθός ; τίς ὁ σός ἁρπάζω λύχνος ; τίς ὁ σός σβέννυμι ἥλιος ; τίς σύ ὁ καινός οὗτος ἡλιακός ἔκλειψις ἐργάζομαι ; τίς σύ ὁ λαμπρός συζυγία διαλύω ; τίς ἄγριος χειμών ὁ σός ἐαρινός ἁρμονία διαρρήγνυμι ; ἀλλά συναίρω ἐγώ ὁ πένθος ἅπας ὁ ὁ Ῥωμαῖος δῆμος , καί δεῦρο κοινός ὁ θρῆνος ἐγείρω , καλέω οὐ ἐκεῖνος , ἀλλά ἐγώ αὐτός ἐν ἐρημία καθίστημι ἐκεῖνος . ὁ ὁ ὁ γένος φλέψ ἕλκω ἐκ ὁ βασιλικός πηγή , δάκρυ καί ὡς συγγενής ὁ βασιλεύς καί ὡς ὁ γένος καύχημα . ὁ ὁ βασίλειος πατέω αὐλή , ζητέω ὁ ὁ βασίλειος λαμπρότης . ὁ στρατιώτης , πενθέω ὁ δεξιός στρατηγός · ὁ δοῦλος , καλέω ὁ φιλάνθρωπον δεσπότης · ὁ καθεύδω καί ἠρεμέω εἴωθα , ὁ ἄγρυπνος φύλαξ · ὁ δικαστής , θρηνέω ὁ χορηγός ὁ ὁ νόμος ἰσχύς · ὁ ὁ ἐκκλησία ἱερός προστάτης , ζητέω ὁ διάπυρος σπουδαστής καί συλλήπτωρ ὁ δόγμα · ὁ ἐν ὄρος καί σπήλαιον , ὁ πρόβολος καί προασπιστής ὁ ὑμέτερος εὔκλεια καί δόξα · ὁ ὁ θεῖον ασκητήριο κοσμήτωρ , ὁ ὁ ὑμέτερος ἰσχύς ἀκρόπολις . λογίζομαι ὁ ὑπέρ σύ τελευταῖος ἀγών αὐτός , πῶς πονέω ἤδη καθάπαξ ὁ σῶμα ἐκ τε ὁ πολεμικός τραῦμα ἐκ τε ὁ ἰατρικός καυτήρ καί πρός θάνατος ἐντεῦθεν ἐλαύνω καταφρονέω τε ὁ σῶμα , καί ὁ ἑαυτοῦ ζωή ἀφειδέω προθύμως ἐπί ὁ βῆμα καί ὁ ἱεροφάντωρ ἵημι καί οὖον πρότερος ἐκεῖθεν ἀπαλλάσσω , πρίν ἐλπίς δίδωμι , ὡς ὁ σύ ὑβριστής καί ὁ ἐκεῖνος διαφθείρω δόγμα , ὁ γε εἰς ἐκεῖνος ἥκω , συντρίβω τε καί ὅλος δίδωμι φθορά καί ἀπώλεια βυθός τε καί κῦμα . ἀναμιμνήσκω , οἷος καί ὅσος ὁ ζηλόω μεστός ὁ ἱερός ἐκεῖνος χεῖλος ὁ λόγος προφέρω ὑπέρ τε ὁ θεῖον θεσμός καί ὁ ἀλήθεια αὐτός . ἀναμιμνήσκω ὅς φθέγγομαι πρίν ἥκω ἐπί ὁ βῆμα καί ὁ ἱερόν σύλλογος · ὅς τε αὖθις ἔρχομαι διέξειμι πάνυ ὅς μεγαλοφυῶς , καί ὥσπερ ὁ πάλαι ὁ θεολόγος , ὁπότε θεῖος ἐπίπνοια ἐμφορέω ὁ γλῶσσα δίδωμι ὁ ἐνηχέω καί φέρω πνεῦμα · καί ὅπως ὁ νόσημα ὑπέρ κεφαλή αἰωρέω ὁ βίος ὁ πέρας , ὁ δέ οὐ ἐνδίδωμι , ἀλλά περαίνω ὁ ἀγαθός μάλα προθύμως · οἴομαι ὁ θεός μέγας οὗτος ὁ ζέσις ὁ οὗτος χαρίζομαι Ψυχή , ἵνα κορωνίς τις ὁ ἄλλος ἐκεῖνος χρηστός ἀγών καί οἷος ἐκσφράγισμα ἀγαθός ἐπιτίθημι , ὁ τοιοῦτος λόγος ἁγνίζω ὁ γλῶσσα καί τοιοῦτος νόμος καί δόγμα συναπέρχομαι αὐτός ἐκ ὁ βίος . »