nicephorus-gregoras.historia-romana 9.5.4
( Δ . ) Ἔτυχε δὲ τηνικαῦτα τὸ τοῦ Μελενίκου φρούριον καὶ ὁπόση τούτῳ περίοικος διοικῶν καὶ ἐπιτροπεύων ὁ Βασιλικὸς Νικηφόρος . οὗτος τῶν εὖ μὲν γεγονότων ἦν , ἐδόκει δὲ τοῖς ἥκιστα κρίνειν εἰδόσιν ὀρθῶς τόν τε τρόπον εἶναι ἁπλοῦς καὶ πρακτικῆς ἐς τὰ μάλιστα ἄπειρος . ἀλλὰ τοῦτον ὁ χρόνος ἔδειξε τῶν τότε πάντων ὡς ἀληθῶς συνετώτερον . οἱ μὲν γὰρ ἀπογνώσει δόντες ἑαυτοὺς ἀγνοίᾳ τοῦ συμφέροντος πικρῶς τὸν βίον ἀπήλλαξαν · οἱ δὲ ἑάλωσαν ἄκοντες καὶ μυρία πεπόνθασι τὰ δεινά · οἱ δ' ἑκόντες προὔδοσαν ἑαυτούς . οὗτος δὲ μόνος θεῷ τὰ πείσματα τῶν ἐλπίδων ἀναψάμενος πρὸς τοσοῦτον πραγμάτων κλύδωνα ἑαυτὸν ἀντέστησε , μέχρι τελευταίας ἀναπνοῆς τοῦ γηραιοῦ βασιλέως τὴν πρὸς αὐτὸν ἀκίβδηλον γνώμην καὶ πίστιν τηρήσας , καὶ μήτε πρὸς τὰς τοῦ νέου βασιλέως λαμπρὰς καὶ μεγάλας ὑποσχέσεις ἐνδοὺς , μήτ' αὖ πρὸς τὰς παλαμναιοτάτας ἀπειλὰς καὶ περιστρατοπεδεύσεις αὐτοῦ δείσας ὅλως · ἀλλὰ τὸ φρούριον ἐκεῖνο στεῤῥῶς ἀσφαλισάμενος ἐκάθητο , λῆρον μακρὸν ἅπαντα τὰ τοιαῦτα ἡγούμενος , ἕως ἠκηκόει τὴν τοῦ γηραιοῦ βασιλέως ἀπαλλαγήν . μέχρι γὰρ τούτου δικαίαν ἡγεῖτο τὴν ἔνστασιν · τὸ δ' ἑξῆς ἄδικόν τε καὶ πρόφασιν οὐδὲν εὔλογον ἔχουσαν . διὸ καὶ σπονδὰς πρὸς τὸν νέον εὐθὺς ποιησάμενος βασιλέα καὶ λαμπρὰς τὰς ἀμοιβὰς παρ' αὐτοῦ δεξάμενος ἐδεδώκει τὸ φρούριον · καὶ λοιπὸν βουλήσει τοῦ βασιλέως αὐτὸς αὖθις ἦν ὁ διοικῶν καὶ ἐπιτροπεύων αὐτὸ , γέρας καὶ τοῦτο λαβὼν καὶ ἀντίδοσιν τῆς πρὸς τὸν δεσπότην ἐκεῖνον πίστεως καὶ στοργῆς . ἐπεὶ καὶ συνετοῖς πολεμίοις αἰδέσιμος ἀνδρὸς ἀρετή . καὶ γὰρ Δημοσθένην τὸν Ἀττικὸν ἐν τοῖς μάλιστα πολεμίοις ὄντα Φίλιππος ἐμακάριζε , λέγων · « εἰ μέν τις Ἀθηναῖος ὢν ἐν Ἀθήναις φάσκει τῆς πατρίδος ἐμὲ προτιμᾷν , τοῦτον ἀργυρίου μὲν πριαίμην ἂν , φιλίας δ' οὐκ ἄν · εἰ δέ τις ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἐμὲ μισεῖ , τούτῳ προσπολεμῶ μὲν , ὡς ἀκροπόλει καὶ τείχει , νεωρίοις καὶ τάφρῳ · θαυμάζω δὲ τῆς ἀρετῆς καὶ μακαρίζω τὴν πόλιν τοῦ κτήματος . » ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον . νῦν δ' ἐπανιτέον ὅθεν ἐπὶ ταῦτα ἐξέβημεν .
Lemmas: ( δ . ) Ἐτυχάνω δέ τηνικαῦτα ὁ ὁ Μελενίκου φρούριον καί ὁπόσος οὗτος περίοικος διοικέω καί ἐπιτροπεύω ὁ βασιλικός Νικηφόρος . οὗτος ὁ εὕω μέν γίγνομαι εἰμί , δοκέω δέ ὁ ἥκιστος κρίνω οἶδα ὀρθῶς ὁ τε τρόπος εἰμί ἁπλόος καί πρακτικός εἰς ὁ μάλιστα ἤπειρος . ἀλλά οὗτος ὁ χρόνος δείκνυμι ὁ τότε πᾶς ὡς ἀληθής συνετός . ὁ μέν γάρ ἀπόγνωσις δίδωμι ἑαυτοῦ ἄγνοια ὁ συμφέρω πικρός ὁ βίος ἀπαλλάσσω · ὁ δέ ἁλίσκομαι ἄκων καί μυρίος πάσχω ὁ δεινός · ὁ δέ ἑκών προδίδωμι ἑαυτοῦ . οὗτος δέ μόνος θεός ὁ πεῖσμα ὁ ἐλπίς ἀνάπτω πρός τοσοῦτος πρᾶγμα κλύδων ἑαυτοῦ ἀνθίστημι , μέχρι τελευταῖος ἀναπνοή ὁ γηραιός βασιλεύς ὁ πρός αὐτός ἀκίβδηλος γνώμη καί πίστις τηρέω , καί μήτε πρός ὁ ὁ νέος βασιλεύς λαμπρός καί μέγας ὑπόσχεσις ἐνδίδωμι , μήτε αὖος πρός ὁ παλαμναῖος ἀπειλή καί περιστρατοπεδεύω αὐτός δείδω ὅλως · ἀλλά ὁ φρούριον ἐκεῖνος στερρώς ἀσφαλίζω κάθημαι , λῆρος μακρός ἅπας ὁ τοιοῦτος ἡγέομαι , ἠώς ἀκούω ὁ ὁ γηραιός βασιλεύς ἀπαλλαγή . μέχρι γάρ οὗτος Δίκαιος ἡγέομαι ὁ ἔνστασις · ὁ δέ ἑξῆς ἄδικος τε καί πρόφασις οὐδείς εὔλογος ἔχω . διό καί σπονδή πρός ὁ νέος εὐθύς ποιέω βασιλεύς καί λαμπρός ὁ ἀμοιβή παρά αὐτός δέχομαι δίδωμι ὁ φρούριον · καί λοιπός βούλομαι ὁ βασιλεύς αὐτός αὖθις εἰμί ὁ διοικέω καί ἐπιτροπεύω αὐτός , γέρας καί οὗτος λαμβάνω καί ἀντίδοσις ὁ πρός ὁ δεσπότης ἐκεῖνος πίστις καί στοργή . ἐπεί καί συνετός πολέμιος αἰδέσιμος ἀνήρ ἀρετή . καί γάρ Δημοσθένης ὁ Ἀττικός ἐν ὁ μάλιστα πολέμιος εἰμί Φίλιππος μακαρίζω , λέγω · « εἰμί μέν τις Ἀθηναῖος εἰμί ἐν Ἀθῆναι φάσκω ὁ πατρίς ἐγώ προτιμάω , οὗτος ἀργύριον μέν ὠνέομαι εἄν , φίλιος δέ οὐ ἄν · εἰμί δέ τις ὑπέρ ὁ πατρίς ἐγώ μισέω , οὗτος προσπολεμέω μέν , ὡς ἀκρόπολις καί τεῖχος , νεώριον καί τάφρος · θαυμάζω δέ ὁ ἀρετή καί μακαρίζω ὁ πόλις ὁ κτῆμα . » ἀλλά οὗτος μέν ὕστερος . νῦν δέ ἐπανιτέον ὅθεν ἐπί οὗτος ἐκβαίνω .