nicephorus-gregoras.historia-romana 11.2.5
( Ε . ) Ἀλλὰ τὸ μὲν τῆς τοῦ βασιλέως δημηγορίας προοίμιον οὕτως ἱκανῶς εἶχεν ἐκκαλέσασθαι δάκρυα . τὰ δὲ μεταξὺ , μακροθυμίας ἱλαρότητι συγκεκραμένης ἤδη , τίς οὐκ ἂν ἰδὼν ἐτεθαυμάκει μακρόν ; καὶ μάλισθ' ὅτε καὶ Δημήτριον τὸν δεσπότην ἐλέγχειν βουληθέντας τοὺς κατηγόρους ἀνέκοψε διὰ τὴν τῆς θείας αὐτοῦ Κραλαίνης αἰδῶ , ἅτε καὶ αὐτῆς ἐκεῖ τηνικαῦτα παρακαθημένης σὺν τῇ δεσποίνῃ , καὶ ὅσαι τῶν εὐγενῶν παρῆσαν ἀκροώμεναι , καὶ τὸ θεῖον καὶ ἀγγελικὸν σχῆμα περικειμένης . τότε δὴ καὶ ἡμεῖς ἐγγύς που παρακαθήμενοι λόγοις εὐφήμοις τὴν τοῦ βασιλέως ἡμερότητα μάλιστα πάντων ἐτεθαυμάκειμέν τε καὶ ἐπεκροτήσαμεν καὶ στήριγμα τῇ αὐτοῦ ταύτῃ χρηστότητι ἐδεδώκειμεν . γνώμην γὰρ ἀεὶ καθαρὰν , ὡς εἰκὸς , διεσώζομεν πρός τε τὴν Κράλαιναν καὶ τὸν αὐτῆς ἀδελφὸν διὰ τὸν μακαρίτην καὶ ἀοίδιμον βασιλέα , τὸν πατέρα αὐτῶν · πάντως δὲ καὶ δι' αὐτοὺς , ἐν τοιαύταις τύχαις κατενεχθέντας . ὡς πλέον ἐντεῦθεν μαλαχθέντα τὸν βασιλέα σιωπῇ παρελθεῖν καὶ τὰ Δημητρίου τοῦ δεσπότου ἐγκλήματα . ἦσαν δ' αὐτὰ τοιάδε τινά . ἐς μὲν τοὐμφανὲς ὡμολόγει τοῖς στασιάζουσι · καθ' ἑαυτὸν δ' ἕτερον ἔτρεφε λογισμὸν καὶ πάνυ τοι συνετόν . * διὰ γὰρ αὐτὴν Κράλαιναν τὰς τοῦ δεσπότου τοῦ αὐτῆς ἀδελφοῦ κατηγορίας τέλεον παρεσκεύασε σιωπᾶσθαι . οὐ μόνα δὲ ταῦτα τὴν τότε τοῦ βασιλέως ἐνδείξασθαι ἔχει χρηστότητα , ἀλλὰ καὶ ἕτερα πλεῖστα . καὶ γὰρ καὶ τὰ μέχρι τέλους τῆς ἐξετάσεως ὁμοίως διήνυσε καὶ οὐδὲν ἀπηνὲς ἐνεδείξατο πρὸς τοὺς ἐλεγχθέντας στασιαστάς . ἀλλὰ τοὺς μὲν ἄλλους ἀφῆκε τέλεον · μόνους δὲ τοὺς τοῦ Ἀσὰν υἱοὺς ἐν ἀδέσμῳ καὶ φιλανθρώπῳ κατεῖχεν εἱρκτῇ , ἵνα μὴ ἀτιμωρήτου καθάπαξ τῆς κακίας μενούσης πάντες εἰς τὴν ὁμοίαν κακίαν ὁρμήσωσιν . τὰ μὲν τῆς δημηγορίας ἐκείνης καὶ ἐξετάσεως οὕτως εὐφυῶς πως καὶ ἱλαρῶς διήνυσε τέως .
Lemmas: ( Ε . ) ἀλλά ὁ μέν ὁ ὁ βασιλεύς δημηγορία προοίμιον οὕτως ἱκανῶς ἔχω ἐκκαλέω δάκρυ . ὁ δέ μεταξύ , μακροθυμία ἱλαρότης συγκεράννυμι ἤδη , τίς οὐ εἄν εἶδον θαυμάζω μακρός ; καί μάλιστα ὅτε καί Δημήτριος ὁ δεσπότης ἐλέγχω βούλομαι ὁ κατήγορος ἀνακόπτω διά ὁ ὁ θεῖος αὐτός κραλαινεος αἰδώς , ἅτε καί αὐτός ἐκεῖ τηνικαῦτα παρακάθημαι σύν ὁ δέσποινα , καί ὅσος ὁ εὐγενής πάρειμι ἀκροάομαι , καί ὁ θέω καί ἀγγελικός σχῆμα περίκειμαι . τότε δή καί ἐγώ ἐγγύς ποῦ παρακάθημαι λόγος Εὔφημος ὁ ὁ βασιλεύς ἡμερότης μάλιστα πᾶς θαυμάζω τε καί ἐπικροτέω καί στήριγμα ὁ αὐτός οὗτος χρηστότης δίδωμι . γνώμη γάρ ἀεί καθαρός , ὡς εἰκός , διασῴζω πρός τε ὁ κράλαινα καί ὁ αὐτός ἀδελφός διά ὁ μακαρίτης καί ἀοίδιμος βασιλεύς , ὁ πατήρ αὐτός · πάντως δέ καί διά αὐτός , ἐν τοιοῦτος Τύχη καταφέρω . ὡς πλέω ἐντεῦθεν μαλάσσω ὁ βασιλεύς σιωπή παρέρχομαι καί ὁ Δημήτριος ὁ δεσπότης ἔγκλημα . εἰμί δέ αὐτός τοιόσδε τις . εἰς μέν ἐμφανής ὁμολογέω ὁ στασιάζω · κατά ἑαυτοῦ δέ ἕτερος τρέφω λογισμός καί πάνυ ὅς συνετός . * διά γάρ αὐτός κράλαινα ὁ ὁ δεσπότης ὁ αὐτός ἀδελφός κατηγορία τελέω παρασκευάζω σιωπάω . οὖον μόνος δέ οὗτος ὁ τότε ὁ βασιλεύς ἐνδείκνυμι ἔχω χρηστότης , ἀλλά καί ἕτερος πλεῖστος . καί γάρ καί ὁ μέχρι τέλος ὁ ἐξέτασις ὁμοίως διανύω καί οὐδείς ἀπηνής ἐνδείκνυμι πρός ὁ ἐλέγχω στασιαστής . ἀλλά ὁ μέν ἄλλος ἀφίημι τελέω · μόνος δέ ὁ ὁ Ἀσάν υἱός ἐν ἄδεσμος καί φιλάνθρωπον κατέχω εἱρκτή , ἵνα μή ατιμώρητος καθάπαξ ὁ κακία Μένων πᾶς εἰς ὁ ὅμοιος κακία ὁρμάω . ὁ μέν ὁ δημηγορία ἐκεῖνος καί ἐξέτασις οὕτως εὐφυής πως καί ἱλαρός διανύω τέως .