nicephorus-gregoras.historia-romana 24.1.1
αʹ . Ἐμοὶ δ' ὃ κἀν τοῖς πρόσθεν πολλάκις δεδρακέναι γέγονε , μετρίων διὰ μῆκος ἁπτομένῳ , καὶ ὅσοις ἀφοσιοῦσθαι τὸ τῆς ἀληθείας κράτος ἐνῆν , τοῦτο δὲ κἀνταῦθα δρᾷν οὐκ ἔγωγ' ἂν ὀκνήσαιμι . τί γὰρ δεῖ πανοπλίας ἐνταῦθα καὶ σπουδῆς πολεμικῆς , τῆς τῶν ἀγώνων παραῤῥυείσης ὥρας , καὶ μαρανθέντος τοῦ ὑπεκκαύματος , καὶ τῶν τότε ἀντιβαινόντων καὶ τὸ θυμούμενον τῆς ψυχῆς ἀναπτόντων , οὐκ ἐνὸν εἶναι μηδενὸς ἐν τῷ νῦν εἶναι . ἄλλως τε κἀπειδὴ τῶν γε πλειόνων ἔφθημεν ἀνωτέρω μνησθέντες μάλα γε ἀποχρώντως , ὡς ἔμοιγε φαίνεται , περιττόν μοι δοκεῖ καὶ τῶν περιέργων οὐ μάλα τὸν πόδα κεκτημένον ἐλεύθερον , περὶ τῶν αὐτῶν ταὐτὰ στρέφοντας ἀεὶ τὴν ἀκοὴν ἀποκναίειν . οὐδὲ γὰρ οὐδ' ὡς ἐκείνοις δήπου τότε πλεῖστα μὲν εἴρηται , τυφλὰ δὲ πάντα καὶ ἄγονα καὶ πρὸς τὸν αὐτὸν τῆς ἀτοπίας ἄγοντα πάντα κρημνὸν , οὕτω πολλῆς ἐνταυθοῖ κἀμοὶ δεήσει τῆς συμμαχίας . ἀλλ' ὥσπερ ἐν τῷ τοῦ ἀγῶνος ἐκείνου καιρῷ διὰ βραχέων εἰς τὸν ἐκείνων ἐκείνους ὠθήσας κρημνὸν ἀπήλλαγμαι , οὕτω καὶ πολλῷ μᾶλλον ἡσυχίας οὔσης , νῦν μετριώτερον ἢ κατὰ τὴν τότ' ἀνάγκην μνησθέντος , οὐκ ἂν εἴη φάναι οὐδενὶ τῶν ἁπάντων , ὡς οὐχ ἱκανῶς τῆς προθυμίας καὶ βουλήσεως ἔσχον ἐγὼ , κἀν τοῖς ἔργοις αὐτοῖς αἰσθέσθαι σαφῶς τοὺς ἐντυγχάνοντας ἐπεπείκειν . ἃ γὰρ ἡμῖν τε πρόσθεν εἴρηται καὶ ὁρᾷν τοῖς βουλομένοις πρόκειται , ἦπου πολλή τις ἂν εἴη ἄνοια , λέγειν ὁμοίως ἀεὶ τὰ αὐτά . ὅσον γὰρ τοῖς ἀντιθέτοις ἐκείνοις δεῖ τῶν ἀεὶ παραλλάξεων , δι' ἀῤῥωστίαν τῶν ἀεὶ λεγομένων αὐτοῖς , τοσοῦτον ἡμῖν , δι' εὐρωστίαν τῶν εἰρημένων , δεῖ πρὸς τὰ ἑξῆς σιωπᾷν . παραπλησίως ὥσπερ , οἷς μὲν ἐν ἡλίῳ καὶ φωτὶ δρᾷν ἔνεστιν ἃ δρῶσι , τούτοις δήπουθεν οὐδὲ μαρτύρων ἄν ποτ' οὐδένων δεήσοι , αὐτῶν ἐξ αὐτομάτου ( φάναι ) τῶν πραγμάτων τὴν ἀλήθειαν μαρτυρούντων · οἷς δ' ἐν σκότῳ καὶ νυκτὸς ἀδήλοις ἔνεστι βυθοῖς ἐγκυβιστᾷν τοὺς τῆς σπουδῆς θεμελίους , τούτοις οὐκ ἔστιν ὀρθῶς συνορᾷν οὔθ' ὅθεν ἄρχεται , οὔθ' ὅπη τελευτᾷ τῶν δρωμένων ἡ βάσις .
Lemmas: ὅς . ἐμός δέ ὅς ἐν ὁ πρόσθεν πολλάκις δράω γίγνομαι , μέτριος διά μῆκος ἅπτω , καί ὅσος ἀφοσιόω ὁ ὁ ἀλήθεια κράτος ἐν-εἰμί , οὗτος δέ ἐνταῦθα δράω οὐ ἐγώ εἄν ὀκνέω . τίς γάρ δεῖ πανοπλία ἐνταῦθα καί σπουδή πολεμικός , ὁ ὁ ἀγών παραλέγω ὥρα , καί μαραίνω ὁ ὑπέκκαυμα , καί ὁ τότε ἀντιβαίνω καί ὁ θυμόω ὁ Ψυχή ἀνάπτω , οὐ ἐν-εἰμί εἰμί μηδείς ἐν ὁ νῦν εἰμί . ἄλλως τε ἐπειδή ὁ γε πλείων φθάνω ἀνωτέρω μιμνήσκω μάλα γε ἀποχρώντως , ὡς ἐγώ φαίνω , περισσός ἐγώ δοκέω καί ὁ περίεργος οὖον μάλα ὁ πούς κτάομαι ἐλεύθερος , περί ὁ αὐτός αὐτός στρέφω ἀεί ὁ ἀκοή ἀποκναίω . οὐδέ γάρ οὐδέ ὡς ἐκεῖνος δήπου τότε πλεῖστος μέν εἴρω , τυφλός δέ πᾶς καί ἄγονος καί πρός ὁ αὐτός ὁ ἀτοπία ἄγω πᾶς κρημνός , οὗτος πολύς ἐνταυθοῖ ἐγώ δήω ὁ συμμαχία . ἀλλά ὥσπερ ἐν ὁ ὁ ἀγών ἐκεῖνος καιρός διά βραχύς εἰς ὁ ἐκεῖνος ἐκεῖνος ὠθέω κρημνός ἀπαλλάσσω , οὗτος καί πολύς μᾶλλον ἡσυχία εἰμί , νῦν μέτριος ἢ κατά ὁ τότε ἀνάγκη μιμνήσκω , οὐ εἄν εἰμί φαίνω οὐδείς ὁ ἅπας , ὡς οὐ ἱκανῶς ὁ προθυμία καί βούλησις ἔχω ἐγώ , ἐν ὁ ἔργον αὐτός αἰσθάνομαι σαφῶς ὁ ἐντυγχάνω πείθω . ὁ γάρ ἐγώ τε πρόσθεν εἴρω καί ὁράω ὁ βούλομαι πρόκειμαι , ἦπου πολύς τις εἄν εἰμί ἄνοια , λέγω ὁμοίως ἀεί ὁ αὐτός . ὅσος γάρ ὁ ἀντίθετος ἐκεῖνος δεῖ ὁ ἀεί παράλλαξις , διά ἀρρωστία ὁ ἀεί λέγω αὐτός , τοσοῦτος ἐγώ , διά εὐρωστία ὁ εἴρω , δεῖ πρός ὁ ἑξῆς σιωπάω . παραπλήσιος ὥσπερ , ὅς μέν ἐν ἥλιος καί φάος δράω ἔνειμι ὁ δράω , οὗτος δήπουθεν οὐδέ μάρτυς ἄν πρός οὐδείς δήω , αὐτός ἐκ αὐτόματος ( φαίνω ) ὁ πρᾶγμα ὁ ἀλήθεια μαρτυρέω · ὅς δέ ἐν σκότος καί νύξ ἄδηλος ἔνειμι βυθός ἐγκυβιστάω ὁ ὁ σπουδή θεμέλιος , οὗτος οὐ εἰμί ὀρθῶς συνοράω οὔτε ὅθεν ἄρχω , οὔτε ὅπῃ τελευτάω ὁ δράω ὁ βάσις .