nicephorus-gregoras.historia-romana 18.4.2
( Β . ) Τά τε οὖν ἐκ τῆς θείας γραφῆς καὶ τὰ ἡμέτερα συνείρων , « τί δρᾷς » , ἔφασκον , « πῆ φρενῶν εἶ ; τί σφηκίας ἐγείρεις κατὰ τῆς πίστεως ; τί τοὺς μηδὲ τὰ ἐν ποσὶν εἰδότας θεολογεῖν παρασκευάζεις ; τί τὸν Χαλάνης οἰκοδομεῖν ἐπείγῃ , τὰ πρὸς ἀπαρτισμὸν οὐκ ἔχων ; τί πρὸς οὐρανὸν ἀνίπτασθαι , πεζὸς ὤν ; τί χειροτονεῖς κατὰ τῶν ἁπλουστέρων ψυχῶν θεολόγους αὐθημερὸν , καὶ ποιεῖς λογίων ἀμαθῶν τυραννικὰ συνέδρια ; τί τοῖς ἀραχνίοις ἐνδεσμεῖν προθυμεῖς τοὺς ἀσθενεστέρους , ὡς δή τι μέγα καὶ βασιλικὸν ἔργον δρῶν ; τί σχεδιάζεις διαλεκτικῶν πιθήκων ἀνάδοσιν , καθάπερ οἱ μῦθοι πάλαι τοὺς γίγαντας ; τί τῆς σῆς κολάσεως ἐκπυρσεύεις τὴν φλόγα ; τί τοῖς παισὶ γεωργεῖς στεναγμῶν καὶ πένθους ἀστάχυας ; τί κλῆρον ἑκὼν αὐτοῖς καταλείπεις τὴν τοῦ προπάτορος ἀράν ; τί τριβόλους καὶ κακίας ἄκανθαν βιάζῃ τὴν γῆν αὐτοῖς ἀνατέλλειν , καὶ δακρύων ἅλμην τηλικαύτην ; τί δυστυχίας καὶ λύπας , ἐξὸν εὐθυμίαν καὶ δόξαν ; μνήσθητι ὅτι θνητὸς εἶ καὶ θνητὴν ἔλαχες φύσιν . φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας θεοῦ ζῶντος . Εἰπὲ πῶς ἄλλαι μὲν αἱ τεττάρων ἤδη ἐτῶν ἐπαγγελίαι , ἕτερα δ' αὖ τὰ τέλη ; καθολικὴν μὲν γὰρ πεποιηκέναι σύνοδον τὰ τῆς σῆς ἐπαγγελίας ἦν , πατριαρχῶν ἁπάντων καὶ ἐπισκόπων κληθέντων · νῦν δ' οὐδὲ μερικοῦ τινος ἴχνη διασώζουσαν σχεδιάζεις βουλευτηρίου . καὶ πρὶν μὲν ἐλπίδων ἴχνη διορθώσεως τῶν τοῦ Παλαμᾶ καινοφωνιῶν ἔβοσκον τὰς ἐκείνων ψυχάς · νῦν δὲ τυραννικὸν ὁρῶ σε βῆμα παρασκευάζοντα σὸν ἐν γωνίᾳ , καθάπερ ἐν σπηλαίῳ λῃστῶν . πῶς γὰρ εἴη ἂν σύνοδος , τῶν θείων τῆς ἐκκλησίας κανόνων καὶ θεσμῶν ὑπερόριος οὖσα ; κανόνας γὰρ ἐκ μεταφορᾶς καλεῖσθαι ξυμπέπτωκε τοῦ τεκτονικοῦ καὶ κοινοῦ κανόνος . ὥσπερ οὖν τῷ τεκτονικῷ κανόνι πλατυτέραν ἔχειν τὴν χρείαν ἀνάγκη , κατὰ πᾶσαν γῆν τε καὶ θάλασσαν , καὶ ὅπηπερ ἂν εἶεν ἐνοικοῦντες ἄνθρωποι · ταῖς δὲ τῶν ἀνθρώπων ἡγεμονίαις μερικάς τινας καὶ οἷον σπερματικὰς καὶ διαφόρους εἰπεῖν · οὕτω καὶ τοῖς τῆς ἐκκλησίας κανόσι καὶ τοῖς πολιτικοῖς νόμοις καθολικωτέραν ἔχειν ἀνάγκη τὴν χρείαν , καὶ ἄρχειν τῶν ἀρχόντων , καὶ ἡγεῖσθαι τῶν ἡγεμόνων . σὲ δὲ τοὐναντίον δρᾷν ἐθέλοντα βλέπων δέδια μὴ ἐναντιούμενά σοι τὰ δρώμενα γένηται , καὶ τοῦ σκοποῦ παντάπασιν ἀντίπαλα . ἐπεὶ καὶ οἰκοδόμος καὶ τέκτων , ἂν μὴ καθέτῳ καὶ στάθμῃ καὶ τοῖς τοιούτοις χρῶντες κανόσιν , οὐκ εἰς μακρὰν τὴν καθαίρεσιν ἴδοι ἂν τῶν δρωμένων , τοῦ τῆς ἁρμονίας κράτους οὐδαμῆ τὴν ἐπίστασιν τῶν ἔργων ἰθύναντος . ἐπεὶ τοίνυν καὶ σὺ τοῖς τῆς ἐκκλησίας κανόσιν οὐχ ἕπῃ , ἴσθι καταλυθησόμενος ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας , ἢ μᾶλλον ὑπὸ τοῦ τῆς ἐκκλησίας ἡγουμένου θεοῦ , καὶ εἰ μὴ αὐτίκα μάλα , ἀλλ' οὖν οὐδ' εἰς μάλα μακράν . Οἶσθα γὰρ ὡς σὺ πρῶτος ἄνωθεν προστάτης γενόμενος τῆς τοῦ Παλαμᾶ δυσσεβείας ὁμοῦ τῇ μητρὶ τοῦ τοσούτου θορύβου τῇ ἐκκλησίᾳ κατέστης αἴτιος . διὸ καὶ μηνίσαντος τοῦ θεοῦ , τῆς εὐδαιμονίας καὶ δόξης ἐκείνης γυμνὸς κατελείφθης αἰφνίδιον , καὶ γέγονας εὐθὺς ὑπερόριος πατρίδος ἅμα καὶ γένους . καὶ ἡ μὲν σὴ μήτηρ αἰσχίστην ἔτισε τοῦ βίου τελευτὴν , λιμῷ καὶ ψύχει δαπανηθεῖσα καί σου τοῦ φιλτάτου τὴν στέρησιν πικρὸν ἐντάφιον ἐνεγκαμένη · σὺ δὲ πολλοὺς καὶ ποικίλους ἀναμετρήσας βίου πλάνους κατά τε Θρᾴκην καὶ Μακεδονίαν καὶ Τριβαλλοὺς , Περσικοῖς ἔπειτα καὶ σατραπικοῖς ὑπ' ἀνάγκης ἔθεσί τε καὶ δόγμασι κεκοινώνηκας , ὡς καὶ τοσοῦτον περὶ τὸ γένος ἀγνώμονα καταστῆναι καὶ οἴκτου παντὸς ἀλλότριον , ἐγκαταλειφθέντα σε πρὸς θεοῦ , ὥστε καὶ τοὺς τῶν αἰχμαλώτων Ῥωμαίων νεκροὺς καὶ τῶν ἔτι κλαυθμυριζόντων βρεφῶν τὰ σώματα συμπατεῖν , καὶ ἀναλγήτως ἐπιβατεύειν , καὶ μηδὲ τὴν τὰ πάντα βόσκουσαν ἡλίου φλόγα αἰδεῖσθαι , μηδὲ τοὺς αἰθερίους τοῦ θεοῦ κεραυνοβόλους πρηστῆρας , ὡς τὸ εἰκὸς , δειλιᾷν . ἐπιλείψει με διηγούμενον τὸ τῆς χρονικῆς περιόδου τάχος πάντα καθ' ἕνα , ὅσα δι' ἀνάγκην σε πεπραχέναι καὶ ὅσα πεπονθέναι ξυνεῤῥυήκει , δεινὰ καὶ κατάρας ὁμότιμα , διὰ τοὺς μυρίους χειμῶνας καὶ κλύδωνας , ὧν πρόξενος αὐτὸς ξύν γε τῇ μητρὶ κατέστης τῇ τοῦ θεοῦ ἐκκλησίᾳ . Ἄννῃ δὲ τῇ βασιλίδι τί τῶν πάντων ἕτερον ἢ τὰ τοιαῦτα τῆς βασιλείας καθέστηκεν αἴτια ἐκπεσεῖν ; ἴσασι γὰρ ἅπαντες , ὡς ὁμοῦ τε τὴν τοῦ Παλαμᾶ δυσσέβειαν ἐστήριξε καὶ αὐθημερὸν τὴν αὐθεντίαν ἀπολώλεκε , τῆς δίκης μὴ ἀνασχομένης ἐνταῦθα μακροθυμεῖν καὶ ὑπερτίθεσθαι παντάπασιν . Ἔπειτα τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας καὶ πρὸς σὲ μετενεχθείσης ὀψὲ , ἐπειδὴ τῆς τοῦ θεοῦ παιδείας ἐκλαθόμενος καὶ αὐτὸς , καὶ τῶν Παλαμικῶν ἐκείνων αὖθις ἀντεχόμενος δογμάτων , πᾶσαν ἄδειαν ἐδίδους αὐτῷ τοὺς μὲν ἐξωθεῖν τῶν ἐπισκοπικῶν καὶ πάσης ἐξουσίας θρόνων ἀδίκως καὶ ξύν γε οὐδενὶ λόγῳ , τοὺς δ' ἀντεισάγειν , τὰ χειρόγραφα τῆς ἀσεβείας ἀπαιτουμένους ὁμοῦ καὶ διδόντας πρότερον · οἶσθα ὡς φίλος ὢν ἔγωγε προέλεγόν σοι καὶ διεμαρτυρόμην ἀεὶ , ὡς οὐκ ἀτιμώρητος ἀπαλλάξεις θεοῦ ἀχθομένου , ἀλλὰ λυπηθήσῃ περὶ τὰ φίλτατα , ζημιωθεὶς τῶν παίδων ἕνα τῶν σῶν ; οὐδὲ γὰρ ἀπεικὸς ἐκ τῶν φθασάντων ἀκριβῆ με τῶν ἔμπροσθεν γίνεσθαι εἰκαστὴν , ἅτε καὶ ἀκριβῶς , ὅσον τῆς ἀσεβείας τὸ μέγεθός ἐστιν , εἰδότα . βραχὺς παρελήλυθε χρόνος καὶ πεῖραν τὰ προειρημένα εἰλήφει · καὶ ὁ νεώτερός σοι τῶν παίδων μικρὰ νοσήσας ἀπῆλθε . Καὶ ἵνα τἀν μέσῳ παρέλθω , τῆς ὁμοίας ἐχόμενα ἀληθείας , οἶσθα πάλιν , ὡς ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ σοι παραινῶν οὐκ ἠρέμησα , τῆς τοιαύτης ἀπέχεσθαι δυσσεβείας , ἵνα μὴ χείρων ὁ βίος ἀεί σοι γίνηται . οὕτω πρὸς σὲ φιλικῶς διεκείμην , καὶ οὕτω κηδόμενος διετέλουν . σὺ δὲ οὐκ ἠμέλεις τἀναντιώτατα δρῶν καὶ μελέτας ἄλλας ἐπ' ἄλλαις συντιθεὶς κατὰ τῆς εὐσεβείας , ὡς ἔξω Γαδείρων καὶ Ἀτλαντικοῦ πελάγους βεβυθισμένων τῶν ἐκ θεοῦ σοι κατὰ πόδας γινομένων μαστίγων τε καὶ ἀνταποδόσεων . Τρόπος γὰρ καὶ τοῦτο προνοίας ἐστὶ θεοῦ , κωλύειν τοὺς ἁμαρτάνοντας μυρίαις ἐνταῦθα πληγαῖς , πρὶν κυρωθῆναι τὸν τῆς μελλούσης ἀϊδίου κολάσεως κλῆρον ἐκεῖνον . ἱεροσυλία γὰρ καὶ πορνεία καὶ ἀνδροφόνων ἔργα διαβόητον πρὸς ἁπάντων τὴν ὕβριν εἰλήφει , τῶν τε δρώντων ἅμα καὶ πασχόντων , καὶ πᾶσιν ἄλλοις , οἷς ἀκουστὸν ἐξείη ἂν γίνεσθαι · καὶ οὐκ ἀκόλαστον ἔχειν τοῖς δρῶσιν ἕπεται παντάπασι τὸ συνειδός . πλήττει γὰρ ὡς τὰ πολλὰ ξίφους δίκην αὐτὸ τὰ τῶν ἔργων αἰσχρὰ , αἰδοῖ τῶν ἀνθρωπίνων ὄψεων καὶ τῶν ἀκοιμήτων τοῦ θεοῦ ὀφθαλμῶν · καὶ ἴσμεν πολλοὺς ἐκ μεταμελείας βελτίους τῶν ἀεὶ σωφρονούντων φανέντας · τὰ δὲ τῶν δυσσεβῶν αἱρέσεων ἐγκλήματα , μέγιστα πάντων ἁμαρτημάτων ὄντα , κεκαλυμμένον ἔσχε πως τὸ τῆς κακίας χρῶμα , καὶ ἄδηλον ὡς τὰ πολλὰ τοῖς πολλοῖς καὶ δυστέκμαρτον , καὶ δυσθεράπευτον , ἅτε γραφικῶν προφερομένων ῥήσεων κἀκεῖθεν , ἐκ τῆς ἐναντίας δηλαδὴ μερίδος , εἰ καὶ μὴ ὁμοίως οἷς τὸ εὐσεβεῖν ἕδραιον μεμένηκεν ἐπὶ ταῖς τῶν πατρίων θεμελίων κρηπῖσι . Διὸ τῶν ἁλισκομένων ἐνίους ἀφίησιν ὁ θεὸς τῇ κακίᾳ συμφθείρειν , εἴτε διὰ παιδείαν ἄλλων , εἴτε καὶ διὰ τὸ ἀσύνετον ἔχειν καρδίαν καὶ ἥκιστα διορθοῦσθαι δύνασθαι , εἴτε καὶ δι' ἀμφότερα . οὐ γὰρ ἴσμεν τὰ τοῦ θεοῦ κρίνειν ἀνεξερεύνητα κρίματα . οἷς δ' εὐμενῶς ἔχει διὰ παλαιοτέρων χρηστότητα πράξεων , ἢ δι' ἑτεράττα ὁπόσα τῇ ἐκείνου σοφῇ προνοίᾳ ἀνήρτηται , τούτους δ' ἐμποδίοις παντοδαποῖς καὶ ποικίλοις ἀφιστᾷν ἐπείγεται , ὡς εἰρήκειμεν , τῆς σφαλλομένης ἐκείνης ὁρμῆς , μεῖζον ἢ κατὰ πατέρα φιλότεκνον πρᾶγμα ποιῶν . Ὃ δὴ κἀπὶ σοῦ ξυννενόηκα δρῶντα μὲν ἐκεῖνον , σὲ δὲ παιδείας ἐκείνης τὸ παράπαν οὐκ αἰσθανόμενον . ὃ δὴ καὶ μέσην μοι τέμνει τὴν καρδίαν , ἀφόρητον τὴν ὀδύνην ἐπάγον , δεδιότι μὴ κρατῆρες ὀργῆς ἐκεῖθεν ἀκαθέκτου , κατὰ σοῦ καὶ παίδων τῶν σῶν κενωθέντες , ὄλεθρον ἐξαπίνης δράσωσι παντελῆ . Μὴ δὴ τοὺς τῶν κολάκων λόγους , ὅτι τῷ τῆς γλώττης μέλιτι καταγοητεύουσι τὰ τῆς ἀκοῆς πρόθυρα , τῶν ἐμῶν προτιμᾷν βούλου . οἱ μὲν γὰρ ὠδίνουσι πόνον καὶ λύπας μακράς · οἱ δ' ἐμοὶ κύουσιν ἀληθευούσης εὐφροσύνης καρπούς . λόγοι μὲν γὰρ σοφῶν ὡς βούκεντρα , φησί τις τῶν πάλαι σοφῶν · ἀλλ' οὗτοι σαφῶς εἰσὶν , οἳ τὰς εὐδαίμονας γεωργοῦσι τύχας . »
Lemmas: ( Β . ) ὁ τε οὖν ἐκ ὁ θεῖος γραφεύς καί ὁ ἡμέτερος συνείρω , « τίς δράω » , φάσκω , « πῇ φρήν εἰμί ; τίς σφηκίας ἐγείρω κατά ὁ πίστις ; τίς ὁ μηδέ ὁ ἐν πούς οἶδα θεολογέω παρασκευάζω ; τίς ὁ Χαλάνης οἰκοδομέω ἐπείγω , ὁ πρός ἀπαρτισμός οὐ ἔχω ; τίς πρός οὐρανός ἀναπέτομαι , πεζός εἰμί ; τίς χειροτονέω κατά ὁ ἁπλόος Ψυχή θεολόγος αὐθήμερος , καί ποιέω λόγιος ἀμαθής τυραννικός συνέδριον ; τίς ὁ ἀράχνιον ἐνδεσμέω προθυμέω ὁ ἀσθενής , ὡς δή τίς μέγας καί βασιλικός ἔργον δράω ; τίς σχεδιάζω διαλεκτική πίθηκος ἀνάδοσις , καθάπερ ὁ μῦθος πάλαι ὁ Γίγας ; τίς ὁ σός κόλασις ἐκπυρσεύω ὁ φλόξ ; τίς ὁ παῖς γεωργέω στεναγμός καί πένθος ἄσταχυς ; τίς κλῆρος ἑκών αὐτός καταλείπω ὁ ὁ προπάτωρ ἀρά ; τίς τρίβολος καί κακία ἄκανθα βιάζω ὁ γῆ αὐτός ἀνατέλλω , καί δάκρυ ἅλμη τηλικόσδε ; τίς δυστυχία καί λύπη , ἔξεστι εὐθυμία καί δόξα ; μιμνήσκω ὅτι θνητός εἰμί καί θνητός λαγχάνω φύσις . φοβερός ὁ ἐμπίπτω εἰς χείρ θεός ζῶ . εἶπον πῶς ἄλλος μέν ὁ τέσσαρες ἤδη ἔτος ἐπαγγελία , ἕτερος δέ αὖος ὁ τέλος ; καθολικός μέν γάρ ποιέω σύνοδος ὁ ὁ σός ἐπαγγελία εἰμί , πατριάρχης ἅπας καί ἐπίσκοπος καλέω · νῦν δέ οὐδέ μερικός τις ἴχνος διασῴζω σχεδιάζω βουλευτήριον . καί πρίν μέν ἐλπίς ἴχνος διόρθωσις ὁ ὁ Παλαμά καινοφωνία βόσκω ὁ ἐκεῖνος Ψυχή · νῦν δέ τυραννικός ὁράω σύ βῆμα παρασκευάζω σός ἐν γωνία , καθάπερ ἐν σπήλαιον λῃστής . πῶς γάρ εἰμί εἄν σύνοδος , ὁ θεῖον ὁ ἐκκλησία κανών καί θεσμός ὑπερόριος εἰμί ; κανών γάρ ἐκ μεταφορά καλέω συμπίπτω ὁ τεκτονικός καί κοινός κανών . ὥσπερ οὖν ὁ τεκτονικός κανών πλατύς ἔχω ὁ χρεία ἀνάγκη , κατά πᾶς γῆ τε καί θάλασσα , καί ὅπῃ εἄν ἄγω ἐνοικέω ἄνθρωπος · ὁ δέ ὁ ἄνθρωπος ἡγεμονία μερικός τις καί οἷος σπερματικός καί διάφορος εἶπον · οὗτος καί ὁ ὁ ἐκκλησία κανών καί ὁ πολιτικός νόμος καθολικός ἔχω ἀνάγκη ὁ χρεία , καί ἄρχω ὁ ἄρχω , καί ἡγέομαι ὁ ἡγεμών . σύ δέ ἐναντίος δράω ἐθέλω βλέπω δείδω μή ἐναντιόομαι σύ ὁ δράω γίγνομαι , καί ὁ σκοπός παντάπασι ἀντίπαλος . ἐπεί καί οἰκοδόμος καί τέκτων , εἄν μή κάθετος καί στάθμη καί ὁ τοιοῦτος χράω κανών , οὐ εἰς μακράν ὁ καθαίρεσις ὁράω εἄν ὁ δράω , ὁ ὁ ἁρμονία κράτος οὐδαμῆ ὁ ἐπίστασις ὁ ἔργον ἰθύναντος . ἐπεί τοίνυν καί σύ ὁ ὁ ἐκκλησία κανών οὐ ἕπω , εἰμί καταλύω ὑπό ὁ ἐκκλησία , ἢ μᾶλλον ὑπό ὁ ὁ ἐκκλησία ἡγέομαι θεός , καί εἰμί μή αὐτίκα μάλα , ἀλλά οὖν οὐδέ εἰς μάλα μακρός . οἶσθα γάρ ὡς σύ πρῶτος ἄνωθεν προστάτης γίγνομαι ὁ ὁ Παλαμά δυσσέβεια ὁμοῦ ὁ μήτηρ ὁ τοσοῦτος θόρυβος ὁ ἐκκλησία καθίστημι αἴτιος . διό καί μηνίω ὁ θεός , ὁ εὐδαιμονία καί δόξα ἐκεῖνος γυμνός καταλείπω αἰφνίδιος , καί γίγνομαι εὐθύς ὑπερόριος πατρίς ἅμα καί γένος . καί ὁ μέν σός μήτηρ αἰσχρός τίνω ὁ βίος τελευτή , λιμός καί ψύχω δαπανάω καί σύ ὁ φίλος ὁ στέρησις πικρός ἐντάφιον φέρω · σύ δέ πολύς καί ποικίλος ἀναμετρέω βίος πλάνος κατά τε Θρᾴκη καί Μακεδονία καί Τριβαλλός , Περσικός ἔπειτα καί σατραπικός ὑπό ἀνάγκη ἔθος τε καί δόγμα κοινωνέω , ὡς καί τοσοῦτος περί ὁ γένος ἀγνώμων καθίστημι καί οἶκτος πᾶς ἀλλότριος , ἐγκαταλείπω σύ πρός θεός , ὥστε καί ὁ ὁ αἰχμάλωτος Ῥωμαῖος νεκρός καί ὁ ἔτι κλαυθμυρίζω βρέφος ὁ σῶμα συμπατέω , καί ἀνάλγητος ἐπιβατεύω , καί μηδέ ὁ ὁ πᾶς βόσκω ἥλιος φλόξ αἰδέομαι , μηδέ ὁ αἰθέριος ὁ θεός κεραυνοβόλος πρηστήρ , ὡς ὁ εἰκός , δειλία . ἐπίλειψις ἐγώ διηγέομαι ὁ ὁ χρονικός περίοδος τάχος πᾶς κατά εἷς , ὅσος διά ἀνάγκη σύ πράσσω καί ὅσος πάσχω συρρέω , δεινός καί κατάρα ὁμότιμος , διά ὁ μυρίος χειμών καί κλύδων , ὅς πρόξενος αὐτός σῦς γε ὁ μήτηρ καθίστημι ὁ ὁ θεός ἐκκλησία . Ἄννα δέ ὁ βασιλίδι τίς ὁ πᾶς ἕτερος ἢ ὁ τοιοῦτος ὁ βασίλεια καθίστημι αἴτιος ἐκπίπτω ; οἶδα γάρ ἅπας , ὡς ὁμοῦ τε ὁ ὁ Παλαμά δυσσέβεια στηρίζω καί αὐθήμερος ὁ αὐθεντία ἀπόλλυμι , ὁ δίκη μή ἀνέχω ἐνταῦθα μακροθυμέω καί ὑπερτίθημι παντάπασι . ἔπειτα ὁ βασιλικός ἐξουσία καί πρός σύ μεταφέρω ὀψέ , ἐπεί ὁ ὁ θεός παιδεία ἐκλανθάνω καί αὐτός , καί ὁ παλαμικός ἐκεῖνος αὖθις ἀντέχω δόγμα , πᾶς ἄδεια δίδωμι αὐτός ὁ μέν ἐξωθέω ὁ επισκοπικός καί πᾶς ἐξουσία θρόνος ἄδικος καί σῦς γε οὐδείς λόγος , ὁ δέ ἀντεισάγω , ὁ χειρόγραφος ὁ ἀσέβεια ἀπαιτέω ὁμοῦ καί δίδωμι πρότερος · οἶδα ὡς φίλος εἰμί ἔγωγε προλέγω σύ καί διαμαρτύρομαι ἀεί , ὡς οὐ ἀτιμώρητος ἀπαλλάσσω θεός ἄχθομαι , ἀλλά λυπέω περί ὁ φίλος , ζημιόω ὁ παῖς εἷς ὁ σός ; οὐδέ γάρ ἀπεοικώς ἐκ ὁ φθάνω ἀκριβής ἐγώ ὁ ἔμπροσθεν γίγνομαι εἰκαστής , ἅτε καί ἀκριβῶς , ὅσος ὁ ἀσέβεια ὁ μέγεθος εἰμί , οἶδα . βραχύς παρέρχομαι χρόνος καί πείρω ὁ προερέω λαμβάνω · καί ὁ νέος σύ ὁ παῖς μικρός νοσέω ἀπέρχομαι . καί ἵνα ἐν μέσος παρέρχομαι , ὁ ὅμοιος ἔχω ἀλήθεια , οἶδα πάλιν , ὡς ἴδιος καί δημόσιος σύ παραινέω οὐ ἠρεμέω , ὁ τοιοῦτος ἀπέχω δυσσέβεια , ἵνα μή χείρων ὁ βίος ἀεί σύ γίγνομαι . οὗτος πρός σύ φιλικῶς διάκειμαι , καί οὗτος κήδω διατελέω . σύ δέ οὐ ἀμελέω ἐναντίος δράω καί μελέτη ἄλλος ἐπί ἄλλος συντίθημι κατά ὁ εὐσέβεια , ὡς ἔξω Γάδειρα καί Ἀτλαντικόν πέλαγος βυθίζω ὁ ἐκ θεός σύ κατά πούς γίγνομαι μάστιξ τε καί ἀνταπόδοσις . Τρόπος γάρ καί οὗτος πρόνοια εἰμί θεός , κωλύω ὁ ἁμαρτάνω μυρίος ἐνταῦθα πληγή , πρίν κυρόω ὁ ὁ μέλλω ἀΐδιος κόλασις κλῆρος ἐκεῖνος . ἱεροσυλία γάρ καί πορνεία καί ἀνδροφόνος ἔργον διαβόητος πρός ἅπας ὁ ὕβρις λαμβάνω , ὁ τε δράω ἅμα καί πάσχω , καί πᾶς ἄλλος , ὅς ἀκουστός ἔξεστι εἄν γίγνομαι · καί οὐ ἀκόλαστος ἔχω ὁ δράω ἕπω παντάπασι ὁ σύνοιδα . πλήσσω γάρ ὡς ὁ πολύς ξίφος δίκη αὐτός ὁ ὁ ἔργον αἰσχρός , αἰδώς ὁ ἀνθρώπινος ὄψις καί ὁ ἀκοίμητος ὁ θεός ὀφθαλμός · καί οἶδα πολύς ἐκ μεταμέλεια ἀγαθός ὁ ἀεί σωφρονέω φαίνω · ὁ δέ ὁ δυσσεβής αἵρεσις ἔγκλημα , μέγας πᾶς ἁμάρτημα εἰμί , καλύπτω ἔχω πως ὁ ὁ κακία χρῶμα , καί ἄδηλος ὡς ὁ πολύς ὁ πολύς καί δυστέκμαρτος , καί δυσθεράπευτος , ἅτε γραφικός προφέρω ῥῆσις ἐκεῖθεν , ἐκ ὁ ἐναντίος δηλαδή μερίς , εἰμί καί μή ὁμοίως ὅς ὁ εὐσεβέω ἕδρα μένω ἐπί ὁ ὁ πάτριος θεμέλιος κρηπίς . Διὸ ὁ ἁλίσκομαι ἔνιοι ἀφίημι ὁ θεός ὁ κακία συμφθείρω , εἴτε διά παιδεία ἄλλος , εἴτε καί διά ὁ ἀσύνετος ἔχω Καρδία καί ἥκιστος διορθόω δύναμαι , εἴτε καί διά ἀμφότερος . οὖον γάρ οἶδα ὁ ὁ θεός κρίνω ἀνεξερεύνητος κρίμα . ὅς δέ εὐμενής ἔχω διά παλαιός χρηστότης πρᾶξις , ἢ διά ἑτεράττα ὁπόσος ὁ ἐκεῖνος σοφός πρόνοια ἀναρτάω , οὗτος δέ ἐμπόδιος παντοδαπός καί ποικίλος ἀφιστάω ἐπείγω , ὡς λέγω , ὁ σφάλλω ἐκεῖνος ὁρμή , μείζων ἢ κατά πατήρ φιλότεκνος πρᾶγμα ποιέω . ὅς δή ἐπί σύ συμφέρω δράω μέν ἐκεῖνος , σύ δέ παιδεία ἐκεῖνος ὁ παράπαν οὐ αἰσθάνομαι . ὅς δή καί μέσος ἐγώ τέμνω ὁ Καρδία , ἀφόρητος ὁ ὀδύνη ἐπάγω , δείδω μή κρατήρ ὀργή ἐκεῖθεν ακάθεκτος , κατά σύ καί παῖς ὁ σός κενόω , ὄλεθρος ἐξαπίνης δράω παντελής . μή δή ὁ ὁ κόλαξ λόγος , ὅτι ὁ ὁ γλῶσσα μέλι καταγοητεύω ὁ ὁ ἀκοή πρόθυρον , ὁ ἐμέω προτιμάω βούλομαι . ὁ μέν γάρ ὠδίνω πόνος καί λύπη μακρός · ὁ δέ ἐγώ κύω ἀληθεύω Εὐφρόσυνος καρπός . λόγος μέν γάρ σοφός ὡς βούκεντρον , φημί τις ὁ πάλαι σοφός · ἀλλά οὗτος σαφῶς εἰμί , ἕ ὁ εὐδαίμων γεωργέω Τύχη . »