nicephorus-gregoras.historia-romana 8.14.6
( Στ . ) Τῇ δ' οὖν ὑστεραίᾳ πανημέριον ἀνύσαντες πορείαν ἔς τι γιγνόμεθα πολίχνιον , ὡς εἰπεῖν , ὑπερνέφελον , Στρούμμιτζαν οὕτω πως ἐγχωρίως καλούμενον , ὑψηλῷ τῷ ὄρει ἀπειλημμένον , ὥστε τοὺς ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων καθημένους ἀνθρώπους ὀρνίθων τισὶν ἐοικέναι , εἴ τις κάτωθεν ἐκ τῆς πεδιάδος ὁρῴη . ἐνταῦθά γε μὴν καὶ τὸ θεῖον ἐτετελέκειμεν Πάσχα · ἀνιαρῶς μὲν καὶ παρὰ τὴν ἀρχῆθεν ἡμῖν συνήθειαν · ἐτετελέκειμεν δ' οὖν . λῆρος γὰρ τοῖς ἐκεῖ παίδευσις ἅπασα καὶ ῥυθμὸς καὶ μοῦσα ἐμμελὴς ἱερᾶς ὑμνῳδίας , βάρβαρον ἠσκηκόσι γλῶτταν ὡς τὰ πολλὰ καὶ ἤθη μάλα γέ τοι εὐφυῶς προσήκοντα σκαπάνῃ . οὐ γὰρ μιξοβάρβαρον μὲν , εὔρυθμον δὲ τὸν ἦχον προὔφερον , ἵνα τις ἦν καὶ αὐτὸς , ὥσπερ οἱ Μιξολύδιοι καὶ εἰ δεῖ λέγειν οἱ Μιξοφρύγιοι , ἀλλ' ὅλον βοσκηματώδη καὶ ὄρειον καὶ ὁποῖον ἂν οἱ νομάδων ᾄσαιεν παῖδες , ὁπότε πρὸς τὰς ῥαχίας καὶ τὰς νάπας τὸ ποίμνιον ἄγοιεν ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ , ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύοι . ἐπεί γε μὴν κατὰ χώραν αὐθημερὸν ἐμείναμεν τῇ τε ἑορτῇ νέμοντες καὶ καθήκοντα καὶ ἡμῖν μέρος ἀνέσεως καὶ ῥᾳστώνης , ἐκ τῶν τειχῶν προκύπτοντες ἄνωθεν ὥσπερ ἐκ νεφελῶν πρὸς τὴν πεδιάδα τά τε ἄλλα ὁπόσα ταῖς πανηγύρεσιν ἐπεκράτησε γίνεσθαι ἑωρῶμεν καὶ δὴ καὶ χορείας παντοδαπὰς ἀνδρῶν ἐφήβων τε καὶ ὅσοι ἥβης ἐλλιπεῖς . καὶ τοῦτο παρέσχεν ἡμῖν ἡ παροῦσα πανήγυρις ἀντ' ἄλλης ἀνέσεως καὶ τρυφῆς πολλῷ γε ἥδιον ἢ Ἀθηναίοις καὶ Σπαρτιάταις , ὁπότε γέ σφισιν ἐπῄει τελεῖν πρὸ τοῦ ἄστεος τοῖς μὲν τὰ Διάσια , τοῖς δὲ ἅ φασιν Ὑακίνθια . ἦν γὰρ ἡμῖν κομιδῇ συμμαχόμενον ἐς τὸ μᾶλλον ἐκείνων ἥδεσθαι τό,τ' εὐσεβὲς τό,τ' ἐν ὅροις ὑπερορίοις ἀπηρτημένους καὶ τῶν οἰκείων ὄντας ἐκδήμους ἐντυχεῖν καθάπερ ἐπὶ μεγάλου πελάγους οἱαδή τινι νήσῳ · ὁπότε καὶ τὰ τῆς εὐφροσύνης , ὁποῖά γε εἴη , πολλῷ πολλαπλάσια φαίνεται , ἤπερ ἐστὶν ἔς γε τὸ ὄν .
Lemmas: ( στ . ) ὁ δέ οὖν ὑστεραῖος πανημέριος ἀνύω πορεία εἰς τίς γίγνομαι πολίχνιον , ὡς εἶπον , ὑπερνέφελος , Στρούμμιτζαν οὗτος πως ἐγχώριος καλέω , ὑψηλός ὁ ὄρος ἀπολαμβάνω , ὥστε ὁ ἐπί ὁ ἔπαλξις κάθημαι ἄνθρωπος ὄρνις τις ἔοικα , εἰμί τις κάτωθεν ἐκ ὁ πεδιάς ὁράω . ἐνταῦθα γε μήv καί ὁ θέω τελέω Πάσχα · ἀνιαρός μέν καί παρά ὁ ἀρχῆθεν ἐγώ συνήθεια · τελέω δέ οὖν . λῆρος γάρ ὁ ἐκεῖ παίδευσις ἅπας καί ῥυθμός καί Μοῦσα ἐμμελής ἱερός ὑμνῳδία , βάρβαρος ἀσκέω γλῶσσα ὡς ὁ πολύς καί ἦθος μάλα γε ὅς εὐφυής προσήκω σκαπάνη . οὖον γάρ μιξοβάρβαρος μέν , εὔρυθμος δέ ὁ ἦχος προφέρω , ἵνα τις εἰμί καί αὐτός , ὥσπερ ὁ μιξολύδιος καί εἰμί δεῖ λέγω ὁ Μιξοφρύγιος , ἀλλά ὅλος βοσκηματώδης καί ὄρειον καί ὁποῖος εἄν ὁ Νομάς ἀείδω παῖς , ὁπότε πρός ὁ ῥάχις καί ὁ νάπη ὁ ποίμνη ἄγω ὥρα ἐν ἐαρινός , ὅτε τε γάλα ἄγγος δήω . ἐπεί γε μήv κατά χώρα αὐθήμερος μένω ὁ τε ἑορτή νέμω καί καθήκω καί ἐγώ μέρος ἄνεσις καί ῥᾳστώνη , ἐκ ὁ τεῖχος προκύπτω ἄνωθεν ὥσπερ ἐκ νεφέλη πρός ὁ πεδιάς ὁ τε ἄλλος ὁπόσος ὁ πανήγυρις ἐπικρατέω γίγνομαι ὁράω καί δή καί χορεία παντοδαπός ἀνήρ ἔφηβος τε καί ὅσος ἥβη ἐλλιπής . καί οὗτος παρέχω ἐγώ ὁ πάρειμι πανήγυρις ἀντί ἄλλος ἄνεσις καί τρυφή πολύς γε ἡδύς ἢ Ἀθηναῖος καί Σπαρτιάτης , ὁπότε γε σφεῖς ἔπειμι τελέω πρό ὁ Ἄστυ ὁ μέν ὁ Διάσιος , ὁ δέ ὅς φημί Ὑακίνθια . εἰμί γάρ ἐγώ κομιδή συμμάχομαι εἰς ὁ μᾶλλον ἐκεῖνος ἥδομαι ἔτος εὐσεβής ἔτος ἐν ὅρος ὑπερόριος ἀπαρτάω καί ὁ οἰκέω εἰμί ἔκδημος ἐντυγχάνω καθάπερ ἐπί μέγας πέλαγος οἱαδή τις νῆσος · ὁπότε καί ὁ ὁ Εὐφρόσυνος , ὁποῖος γε εἰμί , πολύς πολλαπλάσιος φαίνω , ἤ2 εἰμί εἰς γε ὁ εἰμί .