nicephorus-gregoras.historia-romana 5.7.8
( Η . ) Ἔμοιγ' οὖν ἐκεῖνος ἂν εἴη σοφὸς καὶ φρόνιμος οἰκονόμος , ὅστις ἑαυτοῦ γε εἵνεκα πρῶτον αἱροῖτο τὰ βέλτιστα , ἔπειτα τῶν υἱέων καὶ ὅστις καθ' αἷμα προσήκει . ὅστις δ' ὁλοσχερῶς ἐς τὴν τοῦ βίου φλεγμαίνουσαν κέχηνε δόξαν καὶ τὰς τὴν ψυχὴν ἐπικλυζούσας εὐτυχεῖς τῶν παρόντων καὶ λυομένων περιπετείας καὶ προτιμῴη τὰ ἥδιστα τῶν βελτίστων , εἴθ' ἑαυτοῦ χάριν , εἴθ' ὅστις αἵματος γείτων αὐτῷ , ἄθλιος οὗτος ἐμοὶ τῆς ἀπονοίας καὶ μάταιος τῆς ἀνονήτου σπουδῆς · ὅτι πρὸς τῷ καὶ θεὸν ἀντιστρατευόμενον ἔχειν τῇ γνώμῃ καὶ τοῖς βουλεύμασιν ἤδη καὶ τἀναντία προφανῶς τῶν ἐλπίδων εὑρίσκει πρὸ τῶν ποδῶν καὶ τοῖς τῆς κακοδαιμονίας ἐσχάτοις κρημνοῖς περιπίπτει . ἰδοὺ γὰρ καὶ ὁ τῷ λόγῳ προκείμενος βασιλεὺς Μιχαὴλ ὁ Παλαιολόγος τἄλλα συνετὸς ὢν ὅλην ὡς εἰπεῖν τὴν τῆς τύχης εὐμένειαν ἐπακολουθοῦσαν ταῖς πράξεσιν ἔχων αὐτοῦ πρός γε τὸ φίλτρον τῶν παίδων ἐξεθηλύνθη καὶ ἀληθεύοντα ἔδειξε Πλάτωνα « πᾶν τὸ φιλοῦν περὶ τὸ φιλούμενον ἐκτετύφλωται » φάσκοντα . δέον γὰρ εἰς τὴν ἄνωθεν εὖ τὰ πάντα κινοῦσαν καὶ διοικοῦσαν πρόνοιαν ἀναρτῆσαι τὴν ὅλην ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν παίδων φροντίδα · ὁ δὲ τυφλῷ ποδὶ πρὸς τὰ φίλτρα τῶν παίδων φάναι βαδίζων ἔλαθεν ἑαυτὸν ἀρχῆς ἀπ' ἄκρας εἰς τὸ βάραθρον τῶν τε ἄλλων δεινῶν συνωθήσας καὶ πρός γε ὅσα δημοτικὴν κατάραν ἐφέλκεται . ἐπεὶ γὰρ ἐκ βρέφους αὐτῷ τὴν βασιλείαν ὁ κύριος ἄνωθεν ἐμνηστεύσατο , ὡς πολυτρόπως καὶ πολλαχόθεν δεδήλωται , εἰ τὴν μικροψυχίαν καὶ αὐτὸς ἐπὶ βραχὺ παρεκρούετο καὶ τήν τε γλῶσσαν ἐπιορκίας παντοίας τάς τε χεῖρας αἱμάτων ἀθώους ἐφύλαττε καὶ πρός γε ἔτι εἰ τὴν γνώμην ὑπερόριον τῆς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔθους εἶχε καινοτομίας μακρῷ ἂν τῷ μέτρῳ τοὺς πρὸ αὐτοῦ βασιλέας παρήλαυνεν ἅπαντας ἅπασιν ὅσα πληθὺν ἐγκωμίων ἐφέλκεται . ἀλλ' ἐχρῆν , ὡς ἔοικεν , ἐῤῥάφθαι μὲν ὑπὸ Ἰστιαίου τὸ πέδιλον , ὑποδεδέσθαι δὲ τὸν Ἀρισταγόραν , ἵν' ἡμεῖς ἐς τὰς τῶν δεινῶν ἐσχατιὰς καταντήσωμεν , εἴτε δι' ἔκτισιν κακῶν παλαιῶν τε καὶ νέων , εἴτ' οὐκ οἶδ' ὅπως . εἶεν .
Lemmas: ( ὁ . ) ἐγώ οὖν ἐκεῖνος εἄν εἰμί σοφός καί φρόνιμος οἰκονόμος , ὅστις ἑαυτοῦ γε ἕνεκα πρῶτος αἱρέω ὁ ἀγαθός , ἔπειτα ὁ υἱός καί ὅστις κατά αἷμα προσήκω . ὅστις δέ ὁλοσχερῶς εἰς ὁ ὁ βίος φλεγμαίνω χάσκω δόξα καί ὁ ὁ ψυχή ἐπικλύζω εὐτυχέω ὁ πάρειμι καί λύω περιπέτεια καί προτιμάω ὁ ἡδύς ὁ ἀγαθός , ἔτι ἑαυτοῦ χάρις , ἔτι ὅστις αἷμα γείτων αὐτός , ἄθλιος οὗτος ἐγώ ὁ ἀπόνοια καί μάταιος ὁ ἀνόνητος σπουδή · ὅτι πρός ὁ καί θεός ἀντιστρατεύομαι ἔχω ὁ γνώμη καί ὁ βούλευμα ἤδη καί τἀναντία προφανῶς ὁ ἐλπίς εὑρίσκω πρό ὁ πούς καί ὁ ὁ κακοδαιμονία ἔσχατος κρημνός περιπίπτω . ἰδού γάρ καί ὁ ὁ λόγος πρόκειμαι βασιλεύς Μιχαήλ ὁ Παλαιολόγος ἄλλος συνετός εἰμί ὅλος ὡς εἶπον ὁ ὁ τυγχάνω εὐμένεια ἐπακολουθέω ὁ πρᾶξις ἔχω αὐτός πρός γε ὁ φίλτρον ὁ παῖς ἐκθηλύνω καί ἀληθεύω δείκνυμι Πλάτων « πᾶς ὁ φιλέω περί ὁ φιλέω ἐκτυφλόω » φάσκω . δήω γάρ εἰς ὁ ἄνωθεν εὕω ὁ πᾶς κινέω καί διοικέω πρόνοια ἀναρτάω ὁ ὅλος ἑαυτοῦ τε καί ὁ παῖς φροντίς · ὁ δέ τυφλός πούς πρός ὁ φίλτρον ὁ παῖς φαίνω βαδίζω λανθάνω ἑαυτοῦ ἀρχή ἀπό ἄκρος εἰς ὁ βάραθρον ὁ τε ἄλλος δεινός συνωθέω καί πρός γε ὅσος δημοτικός καταίρω ἐφέλκω . ἐπεί γάρ ἐκ βρέφος αὐτός ὁ βασίλειος ὁ κύριος ἄνωθεν μνηστεύω , ὡς πολύτροπος καί πολλαχόθεν δηλόω , εἰμί ὁ μικροψυχία καί αὐτός ἐπί βραχύς παρακρούω καί ὁ τε γλῶσσα ἐπιορκία παντοῖος ὁ τε χείρ αἷμα ἄθωος φυλάσσω καί πρός γε ἔτι εἰμί ὁ γνώμη ὑπερόριος ὁ ὁ ἐκκλησιαστικός ἔθος ἔχω καινοτομία μακρός εἄν ὁ μέτρον ὁ πρό αὐτός βασιλεύς παρελαύνω ἅπας ἅπας ὅσος πληθύς ἐγκώμιον ἐφέλκω . ἀλλά χρή , ὡς ἔοικα , ῥάπτω μέν ὑπό Ἱστιαῖος ὁ πέδιλον , ὑποδέω δέ ὁ Ἀρισταγόρας , ἵνα ἐγώ εἰς ὁ ὁ δεινός ἐσχατιά καταντάω , εἴτε διά ἔκτεισις κακός παλαιός τε καί νέος , ἔτι οὐ οἶδα ὅπως . ἄγω .