nicephorus-gregoras.historia-romana 37.1
Ἐγὼ δὲ τῶν εἰρημένων πλείω καὶ μείζω συνείρειν ἔχων τῇ ἱστορίᾳ πρὸς ἐνίων οἳ καλῶς ἀκούειν ἴσασι διόρθωσιν ( ἰατρὸν γὰρ τὴν ἱστορίαν τοῖς ὀψιγόνοις πεπείσμεθα γίνεσθαι , ἐπαινοῦσαν μὲν ὁπόσοι τἀγαθὸν ἐπαινοῦσί τε καὶ προσίενται , λοιδοροῦσαν δ' ὅσοι τὸ κακὸν οὐ βούλονται λοιδορεῖν ) δέδια μὴ λάθω τοὐναντίον οὗ βούλομαι δρῶν . ἐγχωρεῖ γὰρ ὡς ἐν ἀπείρῳ πελάγει τῷ χρόνῳ πολυτρόπως καὶ ἀγχιστρόφως καὶ ὡς εἰπεῖν ἑλικοειδῶς ἀεὶ ῥεούσης τῆς φύσεως , καὶ ἄλλοτ' ἄλλως περιπετοῦς ἑαυτῇ γινομένης διὰ τὴν ἀτέκμαρτον ἰδιοτροπίαν τῶν ἑκάστοτε φυομένων καὶ ἐπιφυομένων πολυειδῶς προσώπων καὶ πραγμάτων , ἐξελίττειν καὶ ἀνελίττειν ἔστιν οὗ καὶ ἔστιν ὅτε συγγένειαν ὁμοιοτήτων τινῶν περιαγομένην τε καὶ περαινομένην εἰς παράδοξόν τινα τὴν ταυτότητα . ὡς εἶναι δέος ἐντεῦθεν μὴ οὐ πάντων εἰς μίμησιν τοῦ βελτίονος παραθήσειν ἑαυτοὺς δυναμένων δι' ἔμφυτον ἔνιοι κακοτροπίαν ἐπὶ τοὐναντίον τῇ μιμήσει χρήσωνται , καὶ τὴν ἐν ἱστορίᾳ διαβολὴν τῶν κακῶν ἐπὶ σφετέρᾳ μιμήσωνται βλάβῃ , τὴν τῶν φθασάντων ἀναισχυντίαν καὶ τόλμαν οἷόν τι παράδειγμα προβαλλόμενοι . ὅθεν ἑνός τινος ἔτι μνησθεὶς ἀπαλλάξομαι , διὰ βραχέων μέντοι καὶ τοῦτον , καὶ δι' ὅσων ἀποχρήσειεν ἂν τῷ τῆς ἱστορίας λόγῳ δεῖξαι πῶς τῆς Παλαμικῆς αἱρέσεως ἐπὶ λύμῃ τῶν ἱερῶν τῆς ἐκκλησίας δογμάτων παραδύσης ἅπανθ' ὁμοῦ συγκέχυται πράγματα , καὶ διέφθαρται τὸ τῆς ἐκκλησίας ἀρχαῖον ἦθος ἐκεῖνο , καὶ ἀνατέτραπται καὶ ἀπόλωλεν εἴ τι σεμνόν τε καὶ τίμιον τῆς ὅλης ἦν πολιτείας , συσταλείσης , οἶμαι , τῆς τοῦ θεοῦ δεξιᾶς ὅσον αἰσθέσθαι τοὺς τῆς κακίας ταύτης προστάτας καὶ ἀρχηγούς , καὶ πρὸς ἐπιστροφὴν ἐλθεῖν πρὶν εἰς καταστροφὴν κατελθεῖν , ἐνδιδόντος θεοῦ τοῦ διὰ Δαβὶδ παραινοῦντος μὴ διδόναι πρὸς σάλον τὸν πόδα , ἵνα μὴ νυστάξῃ μηδὲ ὑπνώσῃ ὁ φυλάσσων τὸν Ἰσραήλ . ὡς εἶναι κἀνταῦθα δέος μὴ πολλῷ κἀκείνων κακίοσιν οὖσι καὶ τοῖς τῆς ἐκκλησίας ταύτης προέδροις ἡ πάλαι κατὰ τῶν Ἰουδαίων ἀποφαντικὴ σὺν θυμῷ κατερράγη ψῆφος , λέγουσα « ἐὰν προσφέρητέ μοι σεμίδαλιν μάταιον , θυμίαμα βδέλυγμά μοι ἐστί · καὶ ἐὰν ἐκτείνητε τὰς χεῖρας ὑμῶν , ἀποστρέψω τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀφ' ὑμῶν · καὶ ἐὰν πληθύνητε τὴν δέησιν , οὐκ εἰσακούσομαι ὑμῶν . αἱ γὰρ χεῖρες ὑμῶν αἵματος πλήρεις , καὶ ἀφίεται ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος . » ὧν γὰρ τὰς αὐτὰς εἶναι συμβαίνει πράξεις , τούτοις ἀνάγκη καὶ τὰς αὐτὰς ἐπιέναι θεόθεν εἰσπράξεις . Διδάσκει δὲ καὶ ὁ θεῖος Χρυσόστομος τὴν εἰρημένην ἐνταῦθα ταυτότητα · καὶ γὰρ ἑρμηνεύων τὸ « Καϊάφας ἀρχιερεὺς ἦν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου , » καὶ τοῦτο τῆς Ἰουδαϊκῆς , φησίν , ἐγένετο πονηρίας · κατῄσχυναν γὰρ τὸ τῆς ἱερωσύνης ἀξίωμα ὠνητοὺς ποιήσαντες ἀρχιερέας . ἔμπροσθεν δὲ οὐχ οὕτως ἦν , ἀλλὰ τῇ τελευτῇ μόνῃ κατελύετο ἡ ἱερωσύνη τοῦ ἀρχιερέως . τότε δὲ καὶ ζῶντες παρελύοντο τῆς τιμῆς . οὐδὲν οὖν καινὸν τῶν ὁμοίων ἐκείνοις κἀνταῦθα παθῶν εἰκόνας ὑπάρχειν ἐνυποστάτους , τῶν νῦν πατριαρχῶν εἰς τὴν αὐτὴν ἰόντων πονηρίαν , ἵνα μὴ λέγω τὴν χείρω · κατῄσχυναν γὰρ τὸ τῆς ἱερωσύνης καὶ οὗτοι μᾶλλον ἐκείνων ἀξίωμα , ὠνητοὺς ποιοῦντες ἀρχιερεῖς , καὶ μειρακίων ἐφήβων καὶ ἀγενείων ἑσμὸν ἱερέας , οὔτε πω συλλαβίζειν δυναμένων οὐδὲ τὰ πρῶτα τῶν γραμμάτων στοιχεῖα , οὔτε βίον γοῦν ἐγγὺς καθαροῦ προεισενηνεγμένων , ἀλλ' ἀρκουμένων τῷ τε βούλεσθαι καὶ τῷ τὴν Παλαμικήν , ταὐτὸν δ' εἰπεῖν Μασαλιανικὴν καὶ πολύθεον αἵρεσιν προσκυνεῖν · τῆς γὰρ ἱερωσύνης εἰς ἀγοραίαν πρᾶσιν καθάπαξ ῥιφείσης , ὁ τὰ πλείω διδοὺς τὴν νικῶσαν ἐπ' ὀλίγον λαμβάνει καὶ τῶν πρωτείων γίνεται κληρονόμος , μέχρις ἂν ὁ κατόπιν ἰὼν χρημάτων ἁβρότερον πεποιηκὼς τὸ βαλάντιον , τὴν νικῶσαν τῆς ἥττης ἀλλάξηται καὶ τῆς κρείττονος χώρας ἐξ ἀμοιβῆς κληρονόμος αὐτὸς καταστῇ . Ἐπεὶ δ' ἑνὸς τῶν πολλῶν ὁτουοῦν ἐπηγγειλάμεθα μνησθέντες ἀπαλλάξασθαι , πέρας τῇ ἐπαγγελίᾳ παρασχεῖν ἀξιώσωμεν . τὴν τῶν Ἀλανῶν ἐπαρχίαν πρὸς ἄρκτους τὴν θέσιν ἔχουσαν , καὶ Σκυθῶν τῶν νομάδων ὅμορον οὖσαν , οἱ πολλοί τε ἴσασι καὶ μάλιστα οἷς ἐξ ἐμπορίας ὁ βίος ἀθροίζεται ἔθος . ταύτης ἐκ Κωνσταντινουπόλεως Τραπεζούντιός τις , ὄνομα Συμεών , ἀρχιερεὺς τῇ μητροπόλει χειροτονηθεὶς πρὸ ἐτῶν οὐ μικρῶν ἀπεστάλη . μετὰ δὲ χρόνον βραχὺν παρ' ὁτουοῦν τῶν ἐκεῖ μοναζόντων πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ δωροδοκίαν ἐγκέκληται χειροτονιῶν ἀθέσμων , τὸ τῆς ἱερωσύνης καπηλεύων σεμνὸν καὶ προτιθεὶς βεβήλοις ὤνιον ἀνδράσι τὴν χάριν τοῦ πνεύματος . τῶν δὴ τοιούτων ἐγκλημάτων ἐπὶ Φιλοθέου τοῦ μετὰ τὴν Καλλίστου καθαίρεσιν πατριαρχεύσαντος λαληθέντων , ἐπεὶ παρῆν καὶ Ἀλανίας αὐτός , τὸ ἀξιόπιστον ἔχοντας ἐξ Ἀλανίας μάρτυρας προκαλούμενος , ὑπέρθεσιν καιρικὴν ἡ ψῆφος λαμβάνει . μετεώρου τοίνυν τῆς δίκης οὔσης , ἐξαίφνης ἔξωθεν εἰς τὸ Βυζάντιον εἰσπεπηδηκὼς Ἰωάννης ὁ Παλαιολόγος τὴν πατρῴαν ἀνείληφε βασιλείαν , ἐκβεβληκὼς Καντακουζηνόν , ὥς που καὶ πρότερον ἡμῖν εἰρημένον εἰς μῆκος ἐστί · καί οἱ ἐπηκολούθει ὁ πρὸς Φιλοθέου καθαιρεθεὶς τῆς τε πατριαρχείας καὶ τῆς ἱερωσύνης Κάλλιστος , ὃς καὶ αὐτὸς καθάπερ ἐκ παρατάξεως ἀμυνόμενος αὐτόν τε καθαιρεῖ τῆς ἱερωσύνης Φιλόθεον καὶ τῶν πατριαρχικῶν ἀντ' ἐκείνου καθίσταται θρόνων διάδοχος . ὅπως δ' αὐτοῖς ἐσχεδίασται τὰ τοιαῦτα , καὶ οἷα συμπέπτωκεν ἕτερα μεταξύ , εἴρηταί τε μετρίως ἡμῖν καὶ εἰρήσεται πλείοσιν ἄλλοις τὴν ἱστορίαν ἴσως εἰς μῆκος μᾶλλον ἐκτετακόσιν ἡμῶν ἐνταυθοῖ . καὶ μὲν δὴ πρόσεισιν Ἀλανίας τῷ πάλιν πατριαρχεύσαντι τούτῳ Καλλίστῳ , λήθην τε ἀξιῶν γενέσθαι τῶν πρότριτα ἐπὶ Φιλοθέου ἐγκεκλημένων αὐτῷ , καὶ δῶρα πέμψειν ὑπισχνούμενος ἀποχρῶντα ἐπιδεδημηκὼς ἐς Ἀλανίαν . τῷ οὖν Καλλίστῳ ἔχοντι τὰ ἐπηγγελμένα ἐν ἐλπίσιν ἤδη ἀναμφιλέκτοις , τάχιστα ἐπεραίνετό οἱ ἐφ' οἷς ἐμισθώθη · καὶ ἦν αὐτῷ συλλειτουργὸς ἡδὺς Ἀλανίας ἐν ἑορταῖς τε καὶ πανηγύρεσιν καὶ σύνεδρος ἐν τοῖς καθ' ἡμέραν ψηφίσμασιν . ἐπεὶ δ' ὃ μὲν ἀπῄει , τὰ δ' ἐπηγγελμένα λήθης βυθοῖς παρεπέμπετο , αἰσθόμενος ὁ πρὶν ἐκεῖνος κατήγορος , Κάλλιστος ὄνομα , ἀφίκετο πάσῃ σπουδῇ βριθούσαις παλάμαις ἐκεῖθεν παρὰ τὸν ὁμώνυμον καὶ ὁμότροπον Κάλλιστον , ἃς ἐκεκομίκει πρότερον Φιλοθέῳ , καὶ νῦν κομίζων κατηγορίας κατὰ τοῦ Ἀλανίας , καὶ ἅμα τήν τε ἐκείνου ζητῶν καθαίρεσιν καὶ τὴν τοῦ θρόνου μετάληψιν . τῇ οὖν παρολκῇ τῶν λημμάτων παρελκυσθεὶς ὁ Κάλλιστος φυγοδικίας τε ἐκεῖνον ἀπόντα καταδικάζει , καὶ τὸν ὁμώνυμον Κάλλιστον εἰς τὸν τοῦ Συμεὼν θρόνον ἐκπέμπει χειροτονήσας . οὕτω γε μὴν εὐτυχῆ καὶ ταχεῖαν ὁ δεύτερος οὗτος τὴν ἐς Ἀλανίαν ἐπάνοδον ποιησάμενος , καὶ οὕτως ὤνιον ἐκ τοῦ ῥᾴστου τὴν τοῦ προτέρου διαδεξάμενος ἀρχιερατικὴν καθέδραν , ἀτίμως ἐκεῖθεν ἐκπέμπει τὸν Συμεών . καὶ ὃς ἐς Βυζάντιον ἐπιδεδημηκὼς περιῄει πάντας ἐπιβοώμενος ἐπισκόπους καὶ πρεσβυτέρους , τὴν ἄδικον ἑαυτοῦ καταδίκην ἐκτραγῳδῶν , καὶ τὴν προφανῆ τῶν ἱερῶν κανόνων καὶ νόμων κατάλυσιν ἐγκαλῶν τῷ Καλλίστῳ . οὕτω δ' ἐκπύστου γεγονότος τοῦ παρανόμου καὶ ἀνιέρου καὶ μυσαροῦ πράγματος , οὐδὲ τῷ βασιλεῖ τετύχηκεν ἀνηκόῳ τούτου γενέσθαι οὐδ' ἀφθόγγῳ πάντῃ μεῖναι τὴν γλῶτταν , ἀλλ' ἐν θαύματι τὸ τόλμημα πεποίηται καὶ αὐτός . καὶ ἀναλογιζόμενος ἔλεγε πρὸς τὸν πατριάρχην « εἰ μὲν ἰσχυρὰ τὰ πρὶν ἦσαν ἐγκλήματα , διὰ τί ἀκηκοὼς οὐκ ἀπεκρούσω ἀλλὰ συλλειτουργὸν ἐπεποιήκεις ; εἰ δὲ μὴ ἰσχυρά , διὰ τί καθαιρέσει σπευδούσῃ παρέπεμψας , καὶ τό γε παραλογώτατόν τε καὶ ἀτοπώτατον , μὴ παρόντα ; εἰ δὲ καὶ καθαιρεῖν αὐτὸν ἐνῆν , ἀλλ' οὐ τὸν αὐτοῦ κατήγορον χειροτονεῖν ἀντ' αὐτοῦ κατ' αὐτοῦ · ἢ δῆλον ὡς ἐκεῖνος μὲν τῆς ἐπισκοπικῆς ἀρχῆς ἐραστὴς γεγονὼς ζηλοτυπίας ἐκγόνους ψευδεῖς συνέρραψε δόλους , σὺ δ' ἐραστὴς καὶ αὐτὸς καταστὰς τῶν ἐκείνου χρημάτων ἀδικωτάτην καὶ μάλα ἀνομωτάτην εἰργάσω τὴν τούτου καθαίρεσιν , καὶ τὸ τοῦ Δαβὶδ εἰπεῖν , λάκκον ὤρυξας καὶ βόθρον ἀνέσκαψας , εἰς ὃν ἐμπεσεῖσθαί σε ἄξιον κατὰ τοὺς τῶν ἱερῶν κανόνων καὶ νόμων θεσμούς , εἰ μὴ τὴν διόρθωσιν , εἰ ἐξείη σοι , δράσειας τὴν ταχίστην , καὶ ὁ τρώσας αὐτὸς καὶ τὴν ἴασιν ἁρμόττουσαν ἐπαγάγοις . ὁρᾷς γὰρ καὶ τὴν τῶν ἀρχιερέων ὁρμὴν κατὰ σοῦ κινουμένην βαρεῖαν , καὶ μακρὸν τὸν ὑπὲρ τῆς ὑποθέσεως θόρυβον ταῖς ἐμαῖς διηνεκῶς ἀκοαῖς ἐπαντλοῦσαν · οἷς καὶ προβαλέσθαι δίκαιόν τι πρὸς ἀντιπαράταξιν καὶ λῆξιν τῶν σοί γ' ἐγκεκλημένων . ἔχω μὲν τῶν πάντων οὐδὲν αὐτός , ἔχουσι δ' αὐτοὶ μὴ μόνον τὸ παρὸν ἀλλὰ καὶ πόλλ' ἕτερα πολυειδῆ τε καὶ ἡλίκα , ὧν ἕκαστον ἀποχρῆναί φασιν εἰς καθαίρεσιν σήν , ὁμοίως ἐπιβοσκομένων ἁπάντων τῆς τῶν ἱερῶν κανόνων χρείας τὴν ὥραν · ἅπερ δὴ καὶ πῶς ἂν εἴποιμι διαθρυλλούμενα πανταχῇ καὶ γλώττας χαιρεκάκων ἀνοίγοντα κατὰ τῆς σῆς κεφαλῆς , οὐ μικρῶς ἀποκνάει καὶ ἀνιᾷ μου τὸ λογιζόμενον τῆς ψυχῆς . » Πρὸς ταῦτα ὁ Κάλλιστος διαπορούμενός τε καὶ λίαν ἀχθόμενος ἐπὶ πλείοσι καθ' αὑτόν , καὶ ὅσοι ἀμφ' αὐτὸν οἰκειότατοι , διεσκέπτετο νυχθημέροις τὸ ποιητέον , καὶ δυοῖν μέσος ἐγίγνετο λογισμῶν , χειμῶνα καὶ ζάλην οὐ πάνυ μικρὰν ἀνιστάντων κατὰ τῆς σκέψεως . ἔλεγε γὰρ ὡς δύο μητροπολίτας μιᾶς μητροπόλεως εἶναι μήτε τοῖς τῶν θείων πατέρων κανόσι καὶ νόμοις συγκεχωρῆσθαι μήτε τῇ κοινῇ τῶν πολλῶν συνηθείᾳ προκατειλῆφθαι , ἀλλ' εἶναι καθάπαξ ἀλλόκοτόν τι χρῆμα καὶ πάνυ τερατωδέστατον , τὴν τῶν πατρίων αἰσχρῶς ἀφαιρούμενον πρόνοιαν . εἰ οὖν τὸν ὁμώνυμον καθελόντες τῆς ἀξίας Κάλλιστον τὸν Συμεώνην ἀντεισαγάγωμεν αὖθις , ἀφίξεται τὴν ταχίστην καταβοῶν ἐκεῖνος καὶ κατατρέχων ἡμᾶς , καὶ ἀπαιτῶν ἅπερ ἡμῖν ἐδεδώκει δῶρα τῆς ἀρχιερατικῆς ἀξίας ἕνεκα πάντα , δι' ὅσων αὐτὸς ἐπρίατο τὴν μητρόπολιν . ὃ δὴ πολλῶν ξιφῶν δριμυτέραν , μετὰ πάνυ μακρᾶς τῆς αἰσχύνης , τῇ ἐμῇ κομίζει ψυχῇ τὴν ὀδύνην · οἱ γὰρ καὶ πρὶν εἰς ἐξέτασιν ἰέναι τὰς ἐμὰς δίκας καὶ πρὶν ἀνακαλυφθῆναι τὰ προτεινόμενα καθ' ἡμῶν ἐγκλήματα πικρῶς ἡμῖν ἐμβάλλειν οὑτωσὶ τοὺς ὀδόντας ἀπειλοῦντες ἐπίσκοποι , καὶ οἱ μείζους τῶν προτεινομένων ἔτι μελετῶντες ἐπιφέρειν λοιδορίας , ἀσέβειαν οὐχ ἁπλῆν τινὰ καὶ μονοειδῆ ἀλλὰ ποικίλην τε καὶ πολὺ προβαλλομένην τὸ ἀφόρητον , τίνος ἂν φείσαιντο γλώττης εἰς φῶς προηγμένων τῶν θρυλλουμένων μὲν ἀξίως , ἐν νέφεσι δ' ἴσως καὶ δισταγμοῖς τισὶ κρυπτομένων ἔτι . ἐγὼ δ' ἐκεῖνο τεθαύμακα τῶν σκαιῶν τε καὶ χαιρεκάκων , πῶς τὰ ἑαυτῶν αἰσχρὰ παρατρέχοντες τοῖς ἐμοῖς ἀτενὲς ἐνορῶσι καὶ ταῖς ἐμαῖς ἐπιγάννυνται λοιδορίαις , καὶ μάλιστα πάντων τὴν τῶν Μασσαλιανῶν μοι προσονειδίζοντες αἵρεσιν , συχνὰ καὶ πολλάκις ἐνδιαβάλλοντές τε οὐ διαλείπουσι καὶ περὶ τὴν αὐτὴν ἀεὶ στρεφόμενοι καὶ περιειλούμενοι λοιδορίαν . ἐν γὰρ ταῖς τῆς ἐμῆς πατριαρχείας πάλαι ἀρχαῖς ἐπὶ τῆς Καντακουζηνοῦ βασιλείας , πρὶν ὅλον ἐξήκειν ἔτος , ὑβρίστριαν ὁπλίσαντες γλῶτταν καὶ πάνυ βαρεῖαν κατὰ τῆς ἡμετέρας τύχης ἐπενεγκόντες ταύτην μοι τὴν Μασαλιανὴν ἐν πρώτοις ᾐτιάσαντο αἵρεσιν · καὶ τάχα ἄν με τῶν πατριαρχικῶν τουτωνὶ τηνικαῦτα θρόνων σὺν ἀκοσμίᾳ ἐξώθουν , εἰ μὴ τοὺς κοινοὺς τῆς ἐμῆς τε καὶ σφῶν ἀρτιφανοῦς ἐκκλησίας πολεμίους αἰσθόμενοι βοηθοῦντες ἐξ ἀπονοίας ἀπέσχοντο . καὶ τοῦτο μὲν πρῶτον οἱ κακάρατοι καὶ κακόσχολοι κατὰ τῆς ἐμῆς ἐξώπλισαν κεφαλῆς · δεύτερον δ' ἔτι καὶ πλείω συνείραντες ἕτερα τῇ τοιαύτῃ τῶν Μασαλιανῶν αὖθις αἱρέσει , καὶ μανικώτερον κατ' ἐμοῦ κινηθέντες , τῆς πατριαρχείας ἐξήλασαν τέλεον , ἵνα μὴ λέγω καὶ αὐτοῦ γε τοῦ ζῆν , τό γε εἰς αὐτοὺς ἧκον · ἡ γὰρ ἐμὴ πρὸς τὸ Γαλατώνυμον φρούριον τῶν Λατίνων τηνικαῦτα λαθραία φυγὴ τὰς ἐμὰς ἐν τοῖς ζῶσι τετήρηκεν ἄχρι καὶ ἐς τόδε πνοάς . ἐπεὶ δὲ καὶ ἐς Τένεδον ἀφιγμένον με παρὰ βασιλέα τὸν Παλαιολόγον ἐμεμαθήκεσαν , οὐδ' ἐνταῦθα ἠρέμησαν , ἀλλὰ δι' ἐπιστολῶν καὶ κηρύκων ἀναθέμασι καθυπέβαλον , καὶ αὐτὸ προκαταλαμβάνοντες τὸ ὄρος κἀκεῖθεν ἀπήλαυνον , καὶ ὡς Μασαλιανὸν ἐξεκήρυττον πανταχόθεν . τοῦ δὲ βασιλέως ἄρτι τὴν πατρῴαν ἀνειληφότος ἀρχήν , ὁμοῦ συνεληλυθὼς ἐκεῖθεν κἀγὼ πολλῇ τινὶ πρὸς αὐτῶν τῇ ἀντιστάσει ἐντετυχήκειν , τά τε ἄλλα καὶ ὡς Μασαλιανὸν ἀποτρεπομένων με . τοῦ δὲ βασιλέως ὅπως ποτὲ τὴν τοιαύτην κοιμίσαντος ἔριν καὶ στάσιν , ἧκον αὖθις ἐξ ὄρους τοῦ Ἄθω καὶ τῶν ἐκεῖ λογάδων καὶ μοναδικῶν ἀνδρῶν γράμματα , τὴν αὐτήν μοι μόνην αὖθις προσάπτοντες αἵρεσιν , τὴν τῶν Μασαλιανῶν δηλαδή , καὶ ἅπαξ καὶ δίς . ἃς δὴ καὶ ἄκροις ὠσὶν ἠνεσχόμην ἀκοῦσαι , ἀλλὰ τῇ πρὸς ἐμὲ τοῦ βασιλέως τεθαρρηκὼς εὐμενείᾳ κακῶς τε καὶ ἀκόσμως ἐξέπεμψα . νῦν δὲ καὶ αὐτοῦ γε τοῦ βασιλέως τῇ τούτων βίᾳ παροξυνθέντος καὶ ὠθοῦντός με , τί δράσειν ἕτερον ἥκιστα ἔσχον οὐδὲν εἰς ἀποτροπὴν ἀποχρῶσαν , ἕως ἂν κατὰ γνώμην τἀμὰ διάθωμαι , πλὴν ἢ ἃ μηδένα αὐτῶν προσδοκῆσαι ᾠήθην . τὸ δέ ἐστιν , ἀναθέματι καὶ ἀφορισμῷ καθυποβαλεῖν αὐτούς , καὶ ἀντιπερισπάσαι τὴν σφῶν ἐπίνοιαν εἴς γε τὸ ὑπὲρ ἑαυτῶν αὐτοὺς ἀγωνίζεσθαι , καὶ ἥκιστα καθ' ἡμῶν . ταῦτα δὴ βουλευσαμένῳ καὶ εἰς ἔργον εὐθὺς ἤγετο . καὶ ἅμα ἕῳ τῇ ὑστεραίᾳ συνηθροικὼς ἱερέων ἐκκλησίαν καὶ ὅσοι τοῦ κλήρου καὶ ὅσον τοῦ δήμου πλησιόχωρόν τε καὶ πρόσοικον ὑπῆρχε τῷ περιωνύμῳ τῆς τοῦ θεοῦ σοφίας νεώ , χωρὶς προοιμίου τινὸς καὶ πόρρω πάσης αἰτιολογίας εὐλόγου , ἀφορισμόν τε ἐξεφώνησεν ἐπὶ μέσου στὰς τοῦ τοιούτου θεάτρου , καὶ ἀναθέματι καθυπέβαλεν ὅσοι τῶν ἐπισκόπων τῆς αὐτοῦ κοινωνίας ἐξέστησαν , τά τε ἄλλα κατηγοροῦντες αὐτοῦ καὶ πάντων μάλιστα τὸ τῆς Μασαλιανῆς αἱρέσεως μυσαρόν . ἀλλ' ἐκεῖνος μὲν τοιαῦτ' εἰρηκώς τε ἅμα καὶ πεπραχὼς πόρρω κανόνος καὶ νόμου παντός , δέδειχεν ἔνοχον ἑαυτὸν ἀληθῆ τῷ ἐγκλήματι . τοῦτο γὰρ καὶ τοῖς ἐπισκόποις ἀκουσθὲν καὶ αὐτῷ βασιλεῖ δέδοκταί τε καὶ ἀποπέφανται . δέον γὰρ αὐτὸν θαρρεῖν καὶ τῆς δίκης εὐθὺ χωρεῖν καὶ ζητεῖν τοὺς ἐλέγχους καὶ ὡς ψευδεῖς τὰς κατηγορίας ἐλέγχειν , εἴπερ αὐτῷ γε ἐνῆν , ὃ δ' ἐμφανῶς φυγοδικήσας ἐπὶ τὰς ἀτόπους κατέφυγε λοιδορίας , ὥσπερ εἰώθει , καὶ τοὺς οὐδὲν αὐτῷ συντελοῦντας ἀφορισμοὺς ὡς τῆς ἐνεστώσης αἰσχύνης προκάλυμμα καὶ πρόσκαιρον ἀποφυγὴν τῆς ἀνάγκης . ἐπὶ δὴ τούτοις δεδογμένον ἐνίοις τῶν ἐπισκόπων κατέστη ταῖς ἀδίκοις ἐκείνου λοιδορίαις καὶ τοῖς ἀφορισμοῖς δικαίους ἀντιθεῖναι , καὶ καθαιρέσει τελείᾳ παραπέμψαι τὸν ἄσεμνον ἐκεῖνον καὶ τῇ ἀσελγείᾳ τῆς γλώττης ἀεὶ ἐγκαλλωπιζόμενον μᾶλλον ἢ αἰσχυνόμενον . ἀλλ' ὅτι μὴ καὶ βασιλεῖ δεδογμένον τοῦτ' ἦν ματαιότητι καὶ νηπιώδει μωρίᾳ τὴν ἴσην ἀντίδοσιν δρᾶν , ἐν μετεώρῳ τὰ τῆς δίκης ἀποκέκριται μέχρι τῆς τῶν προκληθέντων ἐπισκόπων ἐνδημίας . ὅ γε μὴν πατριάρχης τὰς τῶν πλείστων δυσφήμους αἰσχυνόμενος ἀκοάς , οἴκοι τὸ παράπαν ἀπρόιτος ἔμεινε τοῦ λοιποῦ , ἀπειλαῖς παραπέμπων τὰ μέλλοντα πλείοσιν . ἐῶ γὰρ λέγειν ὅσα τῇ δυσηνίῳ ἑαυτοῦ γλώττῃ παραδεδωκὼς τὴν διάνοιαν ἐξηρεύξατό τε καὶ λελοιδόρηκεν ἄσεμνα . γέγονε δέ τις διαπορία τοῖς [ τε ] ἀκηκοόσι πῶς τἆλλα τῶν ἐγκλημάτων ἅπαντα ἐν δευτέρῳ θέμενος λόγῳ , τῷ τῆς Μασαλιανῆς αἱρέσεως ἐμπεφιλοχώρηκε μάλιστα καὶ περὶ πλείστου πεποίηκε . καὶ ἄλλοι μὲν ἄλλα , πάντων δ' εἰς ἕνα σκοπὸν τὸ πέρας ἤθροιζεν ἡ συμφωνία ὅτι παλαιὸν αὐτῷ νόσημα ὂν τουτοΐ , καὶ πολλάκις αὐτοῦ κατηγορηθὲν καὶ παρὰ πολλῶν ἀλλοτρίων , νῦν ἄφυκτον ἔσχε τὴν δύναμιν ἡ κατηγορία , ὅτι ἐκ τῶν ἔνδον καὶ τῶν οἰκείων καὶ ἀφ' ἑστίας ὁ τῆς κακίας ἐξελήλυθεν ἔλεγχος , ὡς ὁ τῶν ἐπισκόπων μεμαρτύρηκέ τε καὶ διεβεβαιώσατο λόγος τῷ βασιλεῖ · ἔφασαν γὰρ τά τε ἄλλα κατὰ τοῦ πατριάρχου οἱ τοῦ πατριάρχου , καὶ ὡς ὁ τὸ μοναδικὸν περικείμενος σχῆμα , Σκορπίος τοὐπώνυμον , οὗ πολὺς πολλάκις γέγονε λόγος τοῖς τε ἄλλοις καὶ μάλιστα τοῖς ἐν Ἄθῳ τῷ ὄρει τὴν ἄσκησιν διανύουσιν , καὶ οὗ χάριν δύο καὶ τρεῖς που τομογραφίαι καὶ ὕπαιθροι κατηγορίαι παρ' ἐκείνων ἐν Κωνσταντινουπόλει τῷ τε πατριάρχῃ καὶ τοῖς ἐπισκόποις ἐπέμφθησαν , μηνύουσαι φρικώδη τε καὶ πλεῖστα μυσαρὰ καὶ μὴ μόνον χριστιανῶν ἀκοαῖς ἀποτρόπαια καὶ λίαν φευκτά , ἀλλὰ καὶ τοῖς βαρβάρων ἀθεωτάτοις κατάπτυστα . οὗτος οὖν , φασίν , ὁπότ' ἐκ Τριβαλλῶν , καὶ ὅθεν ἄλλοθεν τὰς ἀδήλους ποιεῖται χρονίας διατριβάς , ἐπιδημοίη τῇ Κωνσταντινουπόλει , μόνῳ Καλλίστῳ ὁμόστεγός τε καὶ ὁμοδίαιτος γίνεται τῷ πατριάρχῃ , καὶ μυσταγωγὸς καὶ μύστης ἀπορρήτων ὀργίων . ἔπειτ' ἐκεῖθεν ἰὼν ἐν τῷ κήπῳ ἐνουρεῖ καθήμενος τῇ τῶν πρασιῶν χλόῃ καὶ πόᾳ , ὁπόσην καὶ οἵαν διὰ τὸ οἴκοθεν εὔοσμον ταῖς χύτραις ἐμβάλλουσιν οἱ τὰς τῶν ἐδεσμάτων ἑτοιμάζοντες τῇ τοῦ πατριάρχου τραπέζῃ ποικιλίας . καὶ ἡμῶν , φασί , τὴν αἰτίαν τοῦ τολμήματος ἐρομένων καὶ ἅπαξ καὶ δίς , οὐδὲν ἐκεῖνος ἔφη καινὸν εἶναι τουτί · καὶ γὰρ καὶ κύνες ἐνουροῦσιν αὐταῖς καὶ γαλαῖ , καὶ κόπρια ἐπιρραίνουσι ζώων ἀλόγων τε καὶ ἀνθρώπων , εἰ τύχοι που · καὶ τὸ κωλῦον οὐδέν . καὶ ταῦτα μὲν ἐρόμενοι ἠκηκόεισαν , ὡς ἐκεῖνοι φασίν · ἃ δὲ ἰδόντες σιγῇ μὲν ἐπ' ἐκείνου παραδόντες ἥκιστα ἤροντο , πεπεισμένοι λίαν ἀνόσιά τε καὶ βέβηλα εἶναι καὶ ἄντικρυς διαβολικῆς ἔργα διδασκαλίας , τοῖς δ' ἐπισκόποις ἐμήνυσάν τε καὶ διεκωδώνισαν , ταῦτ' ἄρρητα μὲν ἄμεινον κεῖσθαι · ἴσασι γὰρ οἱ τὰς τομογραφίας ἐκείνας ἀνεγνωκότες καὶ ἀποφηνάμενοι Μασαλιανῶν εἶναι τὰ τοιάδε τῶν μυσαρῶν ἐπιτηδευμάτων . μεμνήμεθα γὰρ ὡς καὶ ἐπὶ Ἰωάννου τοῦ πατριάρχου πρὸ ἐτῶν ἐγγὺς πεντεκαίδεκα τόμος ἡμῖν ἐξ ὄρους τοῦ Ἄθω κεκόμισται , ταῖς πάντων σχεδὸν τῶν ἐκεῖ λογάδων σεσημασμένος ὑπογραφαῖς , καὶ πρό γε πάντων καὶ μετὰ πάντων τοῦ τηνικαῦτα τὸ πρωτεῖον ἔχοντος Ἰσαάκ , καὶ ἅμα τοῦ ἀρχιερατεύοντος καὶ ἐπισκοποῦντος ἐκεῖ μετὰ τῆς τοῦ πνεύματος χάριτος θείου ἀνδρός , δηλῶν τῇ καθ' ἡμᾶς ἱερᾷ συνόδῳ πάντας ἐκείνους ὀνομαστὶ καὶ καθ' ἕκαστον , ὅσοι προσωπεῖον εὐλαβείας ὑποδυόμενοι λελήθασι μὲν ἐκ πολλοῦ παραδύντες εἰς τοὺς ἱεροὺς ἐκείνους τοῦ ὄρους τόπους , καὶ ὅσοι τῶν ἁπλουστέρων ἐκεῖ πολλοὺς εἰς τὴν οἰκείαν ταύτην παρασύραντες μυσαρὰν αἵρεσιν , ἐμφανεῖς δ' ἐγεγόνεισαν τηνικαῦτα · καὶ πάντων εἰς ἕνα που τόπον ἐκεῖ συναχθέντων , καὶ δημοσίᾳ τῆς κακίας ἐληλεγμένης , ὅσοι μὲν ὡμολογηκότες τὴν ἑαυτῶν ἐξωμόσαντο κακίαν , παρέμειναν ἔτι συγχωρηθέντες ὅπως ποτ' ἐκείνῳ τῷ ὄρει , ὅσοι δ' οὔ , πάντες ἐξώσθησαν ἄκοντές τε καὶ σὺν ἀκοσμίᾳ πάσῃ , πλὴν ἢ ὅσοι ἐλελήθεσαν σιωπῇ καλυφθέντες ὑπὸ τῶν συνειδότων . καὶ ἅμα κατόπιν ἐκ τῶν τοῦ ἁγίου ὄρους ἀνδρῶν ἐκείνων ἀνὰ πᾶσαν πόλιν καὶ νῆσον περιῄεσαν κήρυκες γράμματα ἐπαγόμενοι τήν τε μυσαρὰν αὐτῶν ἀνακαλύπτοντα αἵρεσιν καὶ τῆς αὐτῶν ἀφίστασθαι κελεύοντα ὁμιλίας καὶ κοινωνίας , δι' ὅσα τελοῦσιν ἄθεσμά τε καὶ ἔκφυλα καὶ πάσης ἀνοσιότητος πλήρη τερατουργήματα . πιστοῦνται μὲν οὖν αὐτῷ τὰ εἰρημένα τῇ τῶν Μασαλιανῶν αἱρέσει συνειλημμένῳ πρὸ πλείστων ἐτῶν · πιστοῦνται δ' ἔτι μᾶλλον καὶ ἅπερ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τοῖς ἰδίοις προφέρειν ἐξάγεται χείλεσιν οὗτος , ὡς εἶναι λοιπὸν ἀναπόδραστον δίκτυον καὶ παγίδα στερρὰν κατὰ τὴν παροιμίαν τὰ ἴδια χείλη . ἰσχυρίζεται γὰρ εἶναι πάντῃ ψευδῆ ἃ κατὰ διαφόρους φαίνεται κατηγορούμενος τοὺς καιροὺς τὰ αὐτά , καὶ διατείνεται μᾶλλον ἐξ ἀντιθέσεως λέγων ὡς αὐτὸς ἦν ὁ δημοσιεύσας καὶ θέατρον ἐξενηνοχὼς κατὰ τῶν ἐν τῷ Ἄθῳ τῷ ὄρει παρεισφθαρέντων ἐκ πολλοῦ Μασαλιανῶν , αὐτὸς ὁ ἐξελέγξας κατ' εἶδος ὅσα ἐκείνοις ἀθέμιτα λάθρᾳ τελεῖται · ἐνίους μὲν γὰρ ἁλῶναι αὐτῷ φησὶν ἐπ' αὐτοφώρῳ ταῖς ἰδίαις χερσὶ ῥιπτοῦντας ἐν κοπρώνι τὰς θείας τοῦ σωτῆρος εἰκόνας αὐτοῦ τε καὶ τῶν ἁγίων αὐτοῦ , ἐνίους δ' αὖθις καὶ πολλάκις ἕτερα τελοῦντας πῶς μὲν παραπλήσια πῶς δὲ μυσαρώτερά τε καὶ φρικωδέστερα , ὡς μηδὲ λέγειν καὶ γράφειν ἐνταῦθ' ἡμᾶς δύνασθαι διὰ τὸ τῆς ἀτοπίας ὑπερβάλλον . καὶ ταῦτα λέγων ἐπῆγεν οἱονεί τι συναγωγὸν ὑπενθύμημα , ὡς οὐκ ἂν ἐδημοσίευόν ποτ' ἐγὼ τὴν τοσαύτην κακίαν , εἰ ἐμαυτῷ συνειδέναι ἐνῆν μοι τοῖς τοιούτοις τῶν Μασαλιανῶν συνειλημμένῳ τε καὶ ὁμόλογα φθεγγομένῳ ἐγκλήμασι . ταῦτα δ' αὐτὸς ὑπὲρ ἑαυτοῦ προτεινόμενος , ἐπὶ τὰ ἐρρωμένα μᾶλλον τοῦ ψεύδους βαδίζειν ἑκὼν ἐξηλέγχετο , συλλογιζόμενος ἃ μὴ πέπραχεν ἀνθ' ὧν ἐπεπράχει , καὶ ἐλελήθει καθ' ἑαυτοῦ συρράπτων καὶ συσκευάζων οἷς αὐτὸς αὐτίκα περιστοιχίζεσθαι ἤμελλεν ἀφύκτοις καὶ ἰσχυροῖς δικτύοις . οἱ γὰρ κατηγοροῦντες αὐτοῦ τῶν τ' ἐπισκόπων καὶ πρεσβυτέρων τά τ' ἄλλα προύφερον εἰς ἀπόδειξιν τοῦ ψεύδεσθαι προδήλως αὐτόν , καὶ οὐχ ἥκιστα τὴν μακράν τε καὶ ἄρρηκτον τοῦ Σκορπίου φιλίαν , ὃν πολλαὶ μαρτυρίαι καὶ σφόδρα σαφεῖς ἐκ πολλοῦ Μασαλιανὸν εἶναι κατεψηφίσαντό τε καὶ ἀεὶ καταψηφίζονται , πολὺ τὸ ἀναμφίλεκτον ἔχουσαι καὶ ἥκιστα νέφει συγκρύπτεσθαι δυνάμεναι πλάσματος οὐδενός . τῷ γὰρ τὴν αὐτοῦ φιλίαν ἐξ ἀρχῆς ἀναπόσπαστα κεκτημένῳ καὶ οἷον ἐν τοῖς τῆς καρδίας θαλάμοις ἀγαλματοφοροῦντι , τίς ἄν ποτε πιστεύσειεν ἄλλους ἐλέγχειν ἐγκαυχωμένῳ , καὶ οὐ μάλα μᾶλλον συμμύστην ἐκείνοις εἶναι καὶ κοινωνὸν ἀεὶ καταψηφίζοιτο προφανῆ ; τέτταρας δὴ οὖν ταύτας ξυνειλοχέναι τοῖς κατηγόροις προτάσεις , οὐκ ἄλλοθέν ποθεν ἀλλ' ἐξ ὧν αὐτὸς ὑπὲρ ἑαυτοῦ προήνεγκε , τέως γεγένηται , πρῶτον μὲν ὅτι μυσαρωτέραν καὶ αὐτὸς ἁπασῶν αἱρέσεων τὴν τῶν Μασαλιανῶν ἡγούμενος αἵρεσιν , ὡς φησὶ νῦν , καὶ συνειδὼς τῷ ὄρει τότε ἐπιπολάζουσαν , οὐκ ἀνεκάλυψεν οὔτε πρὸ τῶν ἄλλων οὔτε μετὰ τοὺς ἄλλους , οὔτε τότε οὔτε μετ' ὀλίγον εὐθύς , καὶ ταῦτα τῶν πολλῶν εἷς ὢν καὶ αὐτὸς οἷς συμπαρεῖναι τηνικαῦτα καὶ ἀκροᾶσθαι συνέβαινε . δεύτερον δὲ πῶς τότε μηδὲ συνηγορεῖν γοῦν βουληθεὶς τοῖς ὅπως ποτὲ ἀνακαλύψασιν ἄλλοις τοσαύτην κακίαν ἐκεῖ , ἀλλ' οὕτω μακραῖς ἐτῶν περιόδοις ὥσπερ τινὰ θησαυρὸν θαλαμεύων ἐν καρδίᾳ καὶ μέχρι νῦν περιθάλπων ἀνέκφορον τὴν κατ' εἶδος προαγωγὴν καὶ σαφήνειαν , ἔπειτα νῦν ἐκπομπεύειν ἐθέλει , τοῦ τοῖς ἐλέγχοις πάλαι προσήκοντος χρόνου στάντος ἐκ διαμέτρου , καταφυγὴν λεληθυῖαν οἰόμενος ἴσως θηρᾶσθαί τινα νῦν πρὸς ἀπαλλαγήν . τρίτον δὲ πῶς πολὺν ἤδη χρόνον κατηγορούμενον τὸν Σκόρπιον ἐν ἀκμαῖς ἀεὶ πρακτικαῖς τῆς τοιαύτης αἱρέσεως εἶναι , καὶ πολλῶν ἐρχομένων γραμμάτων ἐκ τῶν τοῦ ὄρους τιμίων ἀνδρῶν προδήλως τὴν ἀρχαίαν καὶ μέχρι νῦν ἀνθοῦσαν ἐκείνου κακίαν ἐξελεγχόντων , αὐτὸς ἀεὶ περιέπων ἐγκαρτερεῖ , πρόμαχος ἄμαχος ἐκείνῳ γενόμενος καὶ στῦλος εἰπεῖν ἀδαμάντινος , καὶ θαμὰ βοῶν , καὶ γῆν ἀναμιγνὺς οὐρανῷ , καὶ κατὰ τοὺς μαινομένους τὸ τῆς γνώμης ἱστάμενον ἐλαυνόμενος καὶ πάντας ἀναθέματι μακρῷ παραπέμπων , οὐχ οἳ τούτοις ἐνέχονται τοῖς ἐγκλήμασιν , ἀλλ' οἳ τῷ Σκορπίῳ ἐνεχομένῳ προφέρειν ἥκιστ' ὀκνοῦσι . καὶ τέταρτον ὅτι καὶ μέχρι νῦν ὁρᾶν ἰσχυρίζεται τὸν μόνον ἀναλλοίωτόν τε καὶ ἄκτιστον θεόν , φῶς ἕτερόν τε καὶ ἄκτιστον ἐκ μεταβολῆς πρὸς τὸ ὑφειμένον γινόμενον αὐτῷ τρυφῶντι καὶ βλακευομένῳ . ταῦτα δὴ πάντα , καὶ εἴ τι τούτων ἐπέκεινα , προτάσεις τινὰς ἐκτιθέντες ἀναμφιβόλους ἀναμφισβήτητον ὡς εἰκὸς ἐπῆγον καὶ τὸ συμπέρασμα , λέγω δὴ τὸ Μασαλιανὸν ὑπάρχειν αὐτὸν ἐξ ἀρχῆς τε καὶ μέχρι τήμερον ἀναμφίλεκτον · εἶναι γὰρ ἀξίωμα τοῦτο πάλαι κυρωθὲν τοῖς τε θύραθεν καὶ ἡμετέροις τῶν διδασκάλων , ἐξ ἀληθῶν καὶ ἀναμφιλέκτων ὅρων καὶ προτάσεως ἀληθὲς ὁμοῦ καὶ ἀναντίρρητον ἐξ ἀνάγκης εἶναι καὶ τὸ συμπέρασμα . καὶ τάχ' ἂν ἐξωθεῖτο τῆς ἐπισκοπικῆς ἀξίας τότε , εἰ μὴ δειλίᾳ καὶ φόβῳ συσχεθεὶς αὐτὸς ὑπερβάλλοντι τὴν μὲν τῶν δυοῖν βασιλέων εὐμένειαν δεήσεσί τε καὶ δάκρυσι πλείστοις ἐπ' ἀμφοῖν τοῖν καιροῖν ἐπορίζετο , τὴν δὲ τῶν ἀμφὶ τοὺς βασιλέας ἐπικουρίαν θωπείαις ἐξωνεῖτο καὶ ἀντιδόσεσι πολυτρόποις , ὡς εἶναι τοῦ λοιποῦ πρὸς τὰς βασιλικὰς καθάπαξ βουλήσεις αὐτὸν οὐ πάνυ σκληρὸν καὶ θρασύν , οὐδ' ἀντίτυπον ὡς τὸ πρότερον ἄλογόν τε καὶ ἀπροφάσιστον . Ἐγὼ δὲ μυρία καὶ μείζω τῶν εἰρημένων διεξιέναι ἔχων , ἃ τῆς σφῶν ἀτοπίας ἔλεγχον ἔχει σαφῆ , ἑκὼν παρίημι δυοῖν ἕνεκα , ἑνὸς μὲν ὅτι ταῖς τοιαύταις ἐνδιατρίβειν κηλῖσιν ἐθισμὸν τῇ γλώττῃ προστρίβεται ἥκιστ' ἀνδράσιν ἐπιεικέσι προσήκοντα , ἑτέρου δ' ὅτι , ἃ τοῖς πολλοῖς ἐκ πολλοῦ πρόκειται γνώριμα , τούτων πειρᾶσθαι τὴν γνῶσιν τοῖς εἰδόσι παρέχειν ἀρτίως παρὰ τοσοῦτον τοῦ τέρπειν ἀφίσταται παρ' ὅσον καὶ τὸ πιστεύεσθαι πρόχειρον ἔχει . ἃ γὰρ παρόντα προῖκα καὶ πόνων δίχα τὴν γνῶσιν παρέχεται , τούτοις ἐπιπολάζειν ὡς τὰ πολλὰ παρέπεται καὶ τἀηδές , εἴ τις κατόπιν διδάσκειν πειρῷτο . ἃ δ' ὅμως βωμολοχοῦσι καὶ κατὰ τῶν ἐμῶν βίβλων ὑφαιρούμενοι λάθρᾳ , τίς ἂν καὶ αὐτὰ διεξιέναι καθ' ἕκαστα δύναιτο ; καὶ ταῦτα δρῶσιν αὐτοῖς καὶ ὑφ' ἡμῶν ἐλεγχομένοις ἀεὶ αἰδώς τις οὐκ ἔπεισιν , ἀλλ' ὕβρις ὕβριν ἔτεκε καὶ ἀσέβεια χαλεπωτέραν ἀσέβειαν . « ἀπηναισχύντησας » γάρ φησιν ἡ γραφὴ τοῖς τοιούτοις · « ὄψις πόρνης ἐγένετό σοι . » τίνος οὖν ἂν οἱ τοιοῦτοι φείσαιντο καθ' ἡμῶν λοιδορίας , τίνος δ' ἂν κατὰ τῶν ἐμῶν ἀπόσχοιντο βιβλίων ἀναισχυντίας , οἳ τὰ τοιαῦτα διηνεκῶς κατὰ τῶν ἱερῶν τολμῶντες ἁλίσκονται γραφῶν , ἅτε μαχομένων κἀκείνων τῇ σφῶν αἱρέσει πειρώμενοι . καὶ γὰρ κἀκείνους οἷον εἰπεῖν ἀπὸ δίφρου τυραννικῶς ἀμυνόμενοι διὰ ταῦτα , καὶ ὡς ἐν ἀθύρματος λόγῳ τιθέμενοι τὰ σεβάσμια , πάσαις ἀναίδην κατ' αὐτῶν ἐχρήσαντό τε καὶ χρῶνται βωμολοχίαις · καὶ διασπῶντες ἔνθεν κἀκεῖθεν οὐδὲν ἄμεινον διατίθενται ἢ ὥσπερ τὰς βάκχας ἀκούομεν κατὰ τοῦ Πενθέως μανείσας . ἀλλ' ἐκείναις μὲν ἀκούσιον πεπονθυίαις τὴν τῆς μανίας αἰσχύνην , καὶ τὸ ἀνεγκλήτοις εἶναί τε καὶ ἅμα οἴκτου τυγχάνειν ἴσως κατόπιν ἀκολουθεῖ , τοῦ ἀβουλήτου πρὸς ἑαυτό γε ἐφελκομένου τὰ τῶν ἀποβαινόντων ἐγκλήματα · τούτοις δ' ἑκουσίοις δρῶσιν ἃ τοῖς μαινομένοις ἁρμόττει , κόλασιν ἀνήκεστον ἐκκαλεῖται καὶ σφόδρα περίβλεπτον . κἀκείνων μὲν καὶ μάλα ἑκόντες ἐπιλανθάνονται ἄνθρωποι , μηδεμίαν οὐδένες ἐκεῖθεν ἀτέκμαρτον ὑφορώμενοι βλάβην · τούτων δὲ καὶ μάλα ἄκοντες μεμνῆσθαι ἅμα καὶ μισεῖν οἱ πλείους ἀναγκάζονται , τὸν ἐκείνων φυλαττόμενοι κίνδυνον καὶ πρὶν ἰέναι προαναστέλλοντες . καὶ γὰρ αὐτὰ δὴ ταῦτα καὶ κατὰ τῶν ἐμῶν ἔναγχος ἐπ' αὐτοφώρῳ βίβλων ἑάλωσαν ἐμπεπαρῳνηκότες οἱ ἀναιδεῖς , τὸ μὲν εὖ προσθήκῃ τοῦ φ στοιχείου πρὸς τὸ φεῦ μεταστοιχειώσαντες , τὸ δὲ καλὸν αὖ ἑνὸς ἀλλοιώσει τοῦ λ στοιχείου μεταβεβληκότες εἰς τὸ κακὸν διὰ τῆς εἰς τὸ κ μεταβολῆς . καὶ πρός γε ἔτι τὴν περί πρόθεσιν , λέξιν οὖσαν ὅλην , παραξέσαντες καὶ πρὸς τὴν κατά μετενηνοχότες , ἀντὶ τοῦ περὶ τοῦ φωτός κατὰ τοῦ φωτός μεθηρμόσαντο , ἀθύρουσι παιδαρίοις προσόμοια δρῶντες , καὶ ταῦτα τῶν ἐλέγχων ἐν ὀφθαλμοῖς προκειμένων διὰ τῆς ὅλης ἐννοίας τοῦ λόγου καὶ τῶν ἐπιχειρημάτων ὁμοῦ καὶ ἐργασιῶν , καθ' ὅσον εἰκός , καὶ μάλιστα τῶν γραφικῶν , καὶ πάνθ' ὅσα τῷ λόγῳ πρόσεστι περὶ τοῦ τοιούτου φωτός . ἀλλὰ ταῦτα ποιοῦντες οὔτε βλάπτειν ἡμᾶς δύνανται , καὶ ἅμα τὴν σφετέραν καὶ ἄκοντες ὡς ἐπίπαν ὁμολογοῦσιν ἀσθένειαν μονονουχὶ βοῶντες , καὶ σφᾶς αὐτοὺς ἐκπομπεύοντες ὡς ἄλλως οὐκ ἔχοντες ἀντιβλέπειν πρὸς τὴν ἀλήθειαν . καὶ πάσχουσι παραπλήσια τῇ τοῦ Αἰσώπου καμήλῳ , ἣ δι' ἀσθένειαν ἔμφυτον κεράτων ἀμυντηρίων ἐπιθυμήσασα , καὶ τῶν ἰδίων ὤτων ἐστέρηται . καί μοι λοιπὸν οἴεσθαι ἔπεισιν , ὡς ξίφει τὴν ἐμὴν ἀφελεῖν κεφαλὴν καὶ τῆς παρούσης ἀπαλλάξαι ζωῆς ἐν βραχεῖ ἐφιέμενοι μὲν οὐ δυνάμενοι δέ , τἀμά , τὸν δεύτερον πλοῦν , ὑποκλέπτοντες , μαχαίραις ἀποξέουσί τε καὶ ἀπαλλάττουσι πρὸς τὸ σφίσι βουλόμενον , ἔστι δ' ὅτε καὶ βυθοῖς ἀφανισμῶν πρυτανεύουσιν ὅσον τὸ κατ' αὐτούς , εἰ καὶ ἄλλως , τῆς θείας ἀντιπραττούσης δεξιᾶς , καιρίαν τε ἐπλήγησαν πολλάκις καὶ ἀεὶ πλήττονται καὶ λύκοι μάτην κεχηνότες δείκνυνται κατὰ τὴν παροιμίαν . οὕτως ἀναίδειαν πᾶσαν ἐνδέδυνται καὶ ἦθος ἰταμὸν καὶ οὐδαμῇ ποτὲ ὑπισχνούμενον τὴν διόρθωσιν . δέον γὰρ αὐτοὺς καταδύεσθαι καὶ ἐρυθριᾶν , οἳ δὲ καὶ ἀναισχυντοῦσί γε , τὰ μείζω τε καὶ χαλεπώτερα κατὰ τῶν ἐμῶν , ὡς εἴρηται , νῦν τε δρῶντες καὶ δρᾶν ἀεὶ ἀπειλοῦντες ἔτι , μηδενὸς ἕνεκα πάντως ἑτέρου τῶν πάντων ἢ τοὺς ἐντεῦθεν ἐλέγχους ἀεὶ δεδιότες . ὡς ἀναγκάζεσθαι κἀμὲ παραινεῖν , οἷς μετιέναι ταύτας ἔπεισι φίλοις οὖσιν ἡμῶν μετὰ τὴν ἐμὴν τελευτήν , ζητεῖν καὶ παρατιθέναι τὰς τέως αὐτοῖς ἀνὰ χεῖρας ἑτέραις ὁμοίαις καὶ ὁμοίως ὑφ' ἡμετέρων μετεγγραφείσαις ὀρθῶς φοιτητῶν , καὶ συνορᾶν οὑτωσὶ τἀληθές . τὸ γὰρ τοιοῦτον ἔγωγε δέος προκαθιστὰς καὶ πόρρωθεν προανασοβῶν , πολλαπλασίαις αὐτὰ διαφόρων μετεγγραφαῖς ἐδεδώκειν χειρῶν γράφειν ὀρθῶς ἠσκημένων , ἃ μὲν οἰκείοις ἀναλώμασιν , ἃ δὲ φίλοις αἰτησαμένοις εἰς πλοῦτον , φάναι κατ' αὐτούς , ἱερόν τε καὶ ἄσυλον . Ἀλλ' ἐν τοιούτοις ἀσχολουμένῳ τε καὶ μοχθοῦντι τῷ Παλαμᾷ τὸ τοῦ βίου πέρας ἐπῄει μάλα πικρόν τι καὶ αἴσχιστον · τῷ γὰρ συνήθει περιπετὴς γεγονὼς ἰλεῷ , τῆς ἀνατροπῆς δηλαδὴ τῶν ἐν τῇ κοιλίᾳ σιτίων ἄνω διὰ τοῦ στόματος , καὶ πρός γε μανιώδει φρενίτιδι , βιαίως οὕτω καὶ λίαν πικρῶς ἀπερράγη τοῦ ζῆν . κἄπειτα οἱ αἱρεσιῶται καὶ οἱ μάλιστα γνήσιοι καὶ οἰκότριβες , τῷ τε φιλοδοξοῦντι καθελκόμενοι τῆς γνώμης καὶ ἅμα τὸ αἴσχιστον τῆς τελευτῆς καλύπτειν σπεύδοντες , ἀντίπαλον τῷ συμβάντι φήμην ἀνὰ τὴν πόλιν Θεσσαλονίκην ἐξήνεγκάν τε καὶ περιήνεγκαν , ὡς ἰῷτο νοσήματα καὶ θεραπεύοι πυρέττοντας καὶ φυγαδεύοι πληγάς , καὶ τοιαῦτα ἄττα ἀλλοπρόσαλλά τε καὶ ἔκφυλα , ὡς ἂν τῷ τερατώδει τῆς φήμης ἀντιπερισπάσαιέν τε πρὸς τὸ τῆς ἐκπλήξεως μάλα καινότερον τὴν ἀκοήν , καὶ ἀπασχολήσαιεν πόρρω κομιδῇ τἀληθοῦς καὶ ὅποι τὸ τῆς φήμης φέροι πλανώμενον . ἀλλὰ πάντα δὴ τὰ τοιαδὶ φροῦδά τε καὶ ἀνεμιαῖα τῷ τοῦ χρόνου βαδίζοντι ἐξηλέγχοντο · οὐ γὰρ τοῖς οὕτω προδήλοις τῶν ψευδῶν ἡ ἀλήθεια θωπεύεσθαι εἴωθεν · ἀλλ' ὁ χρόνος ἀνιχνεύων ἅπανθ' ὡς εἰκὸς ἔπεισί τε καὶ ἐπιτίθεται ἄλλοτ' ἄλλως , καθάπερ ἐν δίφροις ἡνιοστροφῶν , τὰ τῶν λεγομένων τε καὶ πραττομένων πέρατα , καὶ παρὰ πᾶσαν δόκησιν ἄλλοτ' ἄλλως ἐν τῇ τοῦ βίου θαλάσσῃ στρέφων ἑκάστῳ τοῦ σκάφους τοὺς οἴακας · καὶ οἷς ξυμπέπτωκεν ἄλλως ἐν ἄλλοις προσκροῦσαι θεῷ καιροῖς τε καὶ τόποις καὶ πράγμασι , τούτοις ἄλλως ἐν ἄλλαις πραγμάτων τύχαις ἐπιφέρει τὴν δίκην . ὅμως οἱ τῆς Παλαμικῆς αἱρέσεως θιασῶται τὸ τῆς τελευτῆς , ὡς εἴρηται , αἴσχιστον κρύπτειν ὡς δύναμις ἐπειγόμενοι , συχνὰ παρεῖχον ἀργύρια τῶν ἐν ταῖς ἀγυιαῖς ἐρριμμένων πενήτων ἐνίοις , ὡς τὰ ἐκεῖθεν ἡμῖν ἀφικνούμενα δεδήλωκε γράμματα , καὶ ἅμα προσιέναι τε ἔπειθον τῷ Παλαμικῷ τάφῳ καὶ ὀνείρους ἐπιφημίζειν τερατώδεις τινὰς καὶ λίαν ἐφ' οἷς ἐμισθοῦντο συνᾴδοντας . ἃ δ' οἱ ἐκεῖθεν εἰς Βυζάντιον ἀφικνούμενοι συχνότερον ἄνδρες ἄλλοτ' ἄλλοι διηγοῦντο , καὶ ἅμα τὰ ἑτέροις ἕτερα τῶν γραμμάτων , ἦσαν τοιάδε . μετὰ γὰρ τὸ λάθρᾳ τῶν ἡμετέρων , φασίν , ἐνίας ὑφελέσθαι βίβλους οἱ ἐν Βυζαντίῳ τῆς φάλαγγος ὄντες ἐκείνου , ἐπεὶ μὴ ἐδύναντο ἀντιλέγειν , ὡς εἴρηται , πρὸς τὴν συκίνην ἐπικουρίαν ἐξ ἀνάγκης τὸν δεύτερον ἔβλεψαν πλοῦν , καὶ τῷ Παλαμᾷ ἐς Θεσσαλονίκην αὐτὰ ἐπεπόμφεισαν , εἰς ἀμύνης τόλμαν αὐτὸν ἐρεθίζοντες , παραπλήσια δρῶντες οἷς ἀκατίῳ βραχεῖ μεγάλης ὁλκάδος ἐπισωρεύσασι φόρτον ἐς ὑποβρυχίους πυθμένας ὠθεῖν εὐθὺς ἐξεγένετο . τῇ γὰρ εἰθισμένῃ τῆς γνώμης φιλοδοξίᾳ καὶ νῦν ὁ Παλαμᾶς τὸ τῆς γλώττης χαριζόμενος βλασφημούμενον , καὶ ἅμα γλυκείας τινὸς παραγεύων ἐλπίδος οἷς τὸν αἱρεσιώτην δῆμον πληροῦν τηνικαῦτα ξυνέπιπτεν , οὔτ' ἀπηγόρευσεν οὔτ' ἀνεβάλετο , ἀλλ' εἰς μεῖζον μακρῷ τῆς σφετέρας δυνάμεως ἐμβεβληκὼς ἑαυτὸν ἀγώνισμα πέπονθε κατάρας ἄξια μακρᾶς , καὶ ὅσα λέγειν ἡμεῖς αἰδούμεθα τήμερον , μή τις ἡμᾶς τῷ πεπονθότι χαίρειν ὑποπτεύσειε , τοῦ ἤθους ἡμῶν ὁποῖός τις ἂν εἴη πάντῃ διεστηκὼς καὶ καταψευδόμενος . τῷ γὰρ ἀγῶνι τουτωὶ συνδιημερεύων καὶ νύκτας ὅλας ἀγρύπνους διατελῶν , ὡς φασίν , ἔλαθε , πρὶν ὁτιοῦν ἀπόνασθαι τῆς σπουδῆς , φρενίτιδι καὶ μανίᾳ κάτοχος , ὡς εἴρηται , γεγονὼς διὰ ξηρότητος ὑπερβολὴν ἐγκεφάλου . καὶ τὰ ἑξῆς λεγόντων ὁμοῦ καὶ γραφόντων ἑτέρων ἔστιν ἀκούειν . οὐ γὰρ ὀνειδίζοντες μεμνήμεθα τῶν τοιούτων ἡμεῖς νῦν · ἴσμεν γὰρ ὡς πονηροῖς τε καὶ ἀγαθοῖς ἐπ' ἴσης ἔπεισι τὰ τοιαδί , οἷς μόνος οἶδε κρίμασι κύριος · ἀλλὰ τῶν τῆς ἱστορίας ἐγκειμένων νομίμων καὶ καθ' ἕκαστα ζητούντων ἅπαντα , μετρίως ἡμεῖς καὶ τῶν τοιούτων ἁπτόμεθα . ἃ πλατύτερον ἕτεροι διεξιέναι ἥκιστ' ὀκνοῦσιν · ἀλλ' ἐκείνῳ τὴν αἰτίαν σαφῶς τῷ δαίμονι παραπέμπουσιν , ᾧ πονηρῷ γενομένῳ διὰ βουλήσεως μοχθηρίαν καθάπερ τις ἐφεῖται κλῆρος ἀΐδιος , τῶν ἀλλοτ' ἄλλως φυομένων τε καὶ ἐπιφυομένων κατὰ τῆς τοῦ θεοῦ ἐκκλησίας ἡγεῖσθαί τε αἱρέσεων καὶ πάντα δρᾶν τὰ χαλεπώτατα κατ' ἐξουσίαν , καὶ ἅμα ἐρεθίζειν ἔς γε τὸ πλάττειν ἁγίους αὐθημερόν , καὶ ταῦτ' ἐκείνους οἳ τὴν τῆς λατρείας ἡγεμονίαν ἐκείνῳ τε ἐκδεδώκασι , καὶ ἅπας αὐτοὺς καὶ βίος καὶ λόγος καὶ πρᾶξις τοῦ τῶν ὀρθοδόξων πάλαι διέγραψέ τε καὶ περιεῖλε χοροῦ , ἵνα μὴ ὁπόσοις λέγω καὶ ὑφ' ὅσων τῶν πατριαρχῶν τε καὶ ἐπισκόπων φυομένης ἤδη τῆς αἱρέσεως ἀναθέμασιν ἐμπεσόντες τῷ αἰωνίῳ πυρὶ παρεπέμφθησαν .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ εἴρω πλείων καί μείζων συνείρω ἔχω ὁ ἱστορία πρός ἔνιοι ἕ καλῶς ἀκούω οἶδα διόρθωσις ( ἰατρός γάρ ὁ ἱστορία ὁ ὀψίγονος πείθω γίγνομαι , ἐπαινέω μέν ὁπόσος ἀγαθός ἐπαινέω τε καί προσίημι , λοιδορέω δέ ὅσος ὁ κακός οὖον βούλομαι λοιδορέω ) δείδω μή λανθάνω ἐναντίος ὅς βούλομαι δράω . ἐγχωρέω γάρ ὡς ἐν ἤπειρος πέλαγος ὁ χρόνος πολύτροπος καί ἀγχίστροφος καί ὡς εἶπον ἑλικοειδής ἀεί ῥέω ὁ φύσις , καί ἄλλοτε ἄλλως περιπετής ἑαυτοῦ γίγνομαι διά ὁ ἀτέκμαρτος ἰδιοτροπία ὁ ἑκάστοτε φύω καί ἐπιφύω πολυειδῶς πρόσωπον καί πρᾶγμα , ἐξελίσσω καί ἀνελίσσω εἰμί ὅς καί εἰμί ὅτε συγγένεια ὁμοιότης τις περιάγω τε καί περαίνω εἰς παράδοξος τις ὁ ταυτότης . ὡς εἰμί δέος ἐντεῦθεν μή οὖον πᾶς εἰς μίμησις ὁ ἀγαθός παρατίθημι ἑαυτοῦ δύναμαι διά ἔμφυτος ἔνιοι κακοτροπία ἐπί ἐναντίος ὁ μιμέομαι χράω , καί ὁ ἐν ἱστορία διαβολή ὁ κακός ἐπί σφέτερος μιμέομαι βλάβη , ὁ ὁ φθάνω ἀναισχυντία καί τόλμα οἷος τίς παράδειγμα προβάλλω . ὅθεν εἷς τις ἔτι μιμνήσκω ἀπαλλάσσω , διά βραχύς μέντοι καί οὗτος , καί διά ὅσος ἀποχράω εἄν ὁ ὁ ἱστορία λόγος δείκνυμι πῶς ὁ παλαμικός αἵρεσις ἐπί λύμη ὁ ἱερός ὁ ἐκκλησία δόγμα παραδύω ἅπας ὁμοῦ συγχέω πρᾶγμα , καί διαφθείρω ὁ ὁ ἐκκλησία ἀρχαῖος ἦθος ἐκεῖνος , καί ἀνατρέπω καί ἀπόλλυμι εἰμί τίς σεμνός τε καί τίμιος ὁ ὅλος εἰμί πολιτεία , συστέλλω , οἴομαι , ὁ ὁ θεός δεξιός ὅσος αἰσθάνομαι ὁ ὁ κακία οὗτος προστάτης καί ἀρχηγός , καί πρός ἐπιστροφή ἔρχομαι πρίν εἰς καταστροφή κατέρχομαι , ἐνδίδωμι θεός ὁ διά Δαυίδ παραινέω μή δίδωμι πρός σάλος ὁ πούς , ἵνα μή νυστάζω μηδέ ὑπνόω ὁ φυλάσσω ὁ Ἰσραήλ . ὡς εἰμί ἐνταῦθα δέος μή πολύς ἐκεῖνος κακός εἰμί καί ὁ ὁ ἐκκλησία οὗτος πρόεδρος ὁ πάλαι κατά ὁ Ἰουδαῖος ἀποφαντικός σύν θυμός καταρρήγνυμι ψῆφος , λέγω « ἐάν προσφέρω ἐγώ σεμίδαλις μάταιος , θυμίαμα βδέλυγμα ἐγώ εἰμί · καί ἐάν ἐκτείνω ὁ χείρ σύ , ἀποστρέφω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἀπό σύ · καί ἐάν πληθύνω ὁ δέησις , οὐ εἰσακούω σύ . ὁ γάρ χείρ σύ αἷμα πλήρης , καί ἀφίημι ὁ οἶκος σύ ἐρῆμος . » ὅς γάρ ὁ αὐτός εἰμί συμβαίνω πρᾶξις , οὗτος ἀνάγκη καί ὁ αὐτός ἔπειμι θεόθεν εἴσπραξις . διδάσκω δέ καί ὁ θεῖος Χρυσόστομος ὁ εἴρω ἐνταῦθα ταυτότης · καί γάρ ἑρμηνεύω ὁ « Καϊάφας ἀρχιερεύς εἰμί ὁ ἐνιαυτός ἐκεῖνος , » καί οὗτος ὁ Ἰουδαϊκός , φημί , γίγνομαι πονηρία · καταισχύνω γάρ ὁ ὁ ἱερωσύνη ἀξίωμα ὠνητός ποιέω ἀρχιερεύς . ἔμπροσθεν δέ οὐ οὕτως εἰμί , ἀλλά ὁ τελευτή μόνος καταλύω ὁ ἱερωσύνη ὁ ἀρχιερεύς . τότε δέ καί ζῶ παραλύω ὁ τιμή . οὐδείς οὖν καινός ὁ ὅμοιος ἐκεῖνος ἐνταῦθα πάθος εἰκών ὑπάρχω ενυπόστατος , ὁ νῦν πατριάρχης εἰς ὁ αὐτός ἔρχομαι πονηρία , ἵνα μή λέγω ὁ χείρων · καταισχύνω γάρ ὁ ὁ ἱερωσύνη καί οὗτος μᾶλλον ἐκεῖνος ἀξίωμα , ὠνητός ποιέω ἀρχιερεύς , καί μειράκιον ἔφηβος καί ἀγένειος ἑσμός ἱερεύς , οὔτε πω συλλαβίζω δύναμαι οὐδέ ὁ πρῶτος ὁ γράμμα στοιχεῖον , οὔτε βίος γοῦν ἐγγύς καθαρός προεισφέρω , ἀλλά ἀρκέω ὁ τε βούλομαι καί ὁ ὁ Παλαμικός , αὐτός δέ εἶπον Μασαλιανικός καί πολύθεος αἵρεσις προσκυνέω · ὁ γάρ ἱερωσύνη εἰς ἀγοραῖος πρᾶσις καθάπαξ ῥίπτω , ὁ ὁ πλείων δίδωμι ὁ Νίκη ἐπί ὀλίγος λαμβάνω καί ὁ πρωτεῖος γίγνομαι κληρονόμος , μέχρι εἄν ὁ κατόπιν εἶμι χρῆμα ἁβρῶς ποιέω ὁ βαλλάντιον , ὁ Νίκη ὁ ἧσσα ἀλλάσσω καί ὁ ἀγαθός χώρα ἐκ ἀμοιβή κληρονόμος αὐτός καθίστημι . ἐπεί δέ εἷς ὁ πολύς ὅστις ἐπαγγέλλω μιμνήσκω ἀπαλλάσσω , πέρας ὁ ἐπαγγελία παρέχω ἀξιόω . ὁ ὁ Ἀλανοί ἐπαρχία πρός ἄρκτος ὁ θέσις ἔχω , καί Σκύθης ὁ Νομάς ὅμορος εἰμί , ὁ πολύς τε οἶδα καί μάλιστα ὅς ἐκ ἐμπορία ὁ βίος ἀθροίζω ἔθος . οὗτος ἐκ Κωνσταντινούπολις Τραπεζούντιος τις , ὄνομα Συμεών , ἀρχιερεύς ὁ μητρόπολις χειροτονέω πρό ἔτος οὖον μικρός ἀποστέλλω . μετά δέ χρόνος βραχύς παρά ὅστις ὁ ἐκεῖ μονάζω πρός ὁ ἄλλος καί δωροδοκία ἐγκαλέω χειροτονία ἄθεσμος , ὁ ὁ ἱερωσύνη καπηλεύω σεμνός καί προτίθημι βέβηλος ὤνιος ἀνήρ ὁ χάρις ὁ πνεῦμα . ὁ δή τοιοῦτος ἔγκλημα ἐπί Φιλοθέου ὁ μετά ὁ Κάλλιστος καθαίρεσις πατριαρχεύω λαλέω , ἐπεί πάρειμι καί Ἀλανίας αὐτός , ὁ ἀξιόπιστος ἔχω ἐκ Ἀλανίας μάρτυς προκαλέω , ὑπέρθεσις καιρικός ὁ ψῆφος λαμβάνω . μετέωρος τοίνυν ὁ δίκη εἰμί , ἐξαπίνης ἔξωθεν εἰς ὁ Βυζάντιον εἰσπηδάω Ἰωάννης ὁ Παλαιολόγος ὁ πατρῷος ἀναλαμβάνω βασίλειος , ἐκβάλλω Καντακουζηνός , ὅς ποῦ καί πρότερος ἐγώ εἴρω εἰς μῆκος εἰμί · καί ὁ ἐπακολουθέω ὁ πρός Φιλοθέου καθαιρέω ὁ τε πατριαρχείο καί ὁ ἱερωσύνη Κάλλιστος , ὅς καί αὐτός καθάπερ ἐκ παράταξις ἀμύνω αὐτός τε καθαιρέω ὁ ἱερωσύνη Φιλόθεος καί ὁ πατριαρχικός ἀντί ἐκεῖνος καθίστημι θρόνος διάδοχος . ὅπως δέ αὐτός σχεδιάζω ὁ τοιοῦτος , καί οἷος συμπίπτω ἕτερος μεταξύ , εἴρω2 τε μέτριος ἐγώ καί εἴρω πλείων ἄλλος ὁ ἱστορία ἴσως εἰς μῆκος μᾶλλον ἐκτείνω ἐγώ ἐνταυθοῖ . καί μέν δή πρόσειμι Ἀλανίας ὁ πάλιν πατριαρχεύω οὗτος Κάλλιστος , λήθη τε ἄξιος γίγνομαι ὁ πρότριτα ἐπί Φιλοθέου ἐγκαλέω αὐτός , καί Δῶρα πέμπω ὑπισχνέομαι ἀποχράω ἐπιδημέω εἰς Ἀλανίαν . ὁ οὖν Κάλλιστος ἔχω ὁ ἐπαγγέλλω ἐν ἐλπίς ἤδη ἀναμφίλογος , ταχύς περαίνω ὁ ἐπί ὅς μισθόω · καί εἰμί αὐτός συλλειτουργός ἡδύς Ἀλανίας ἐν ἑορτή τε καί πανήγυρις καί σύνεδρος ἐν ὁ κατά ἡμέρα ψήφισμα . ἐπεί δέ ὅς μέν ἄπειμι , ὁ δέ ἐπαγγέλλω λήθη βυθός παραπέμπω , αἰσθάνομαι ὁ πρίν ἐκεῖνος κατήγορος , Κάλλιστος ὄνομα , ἀφικνέομαι πᾶς σπουδή βρίθω παλάμη ἐκεῖθεν παρά ὁ ὁμώνυμος καί ὁμότροπος Κάλλιστος , ὅς κομίζω πρότερος Φιλόθεος , καί νῦν κομίζω κατηγορία κατά ὁ Ἀλανίας , καί ἅμα ὁ τε ἐκεῖνος ζητέω καθαίρεσις καί ὁ ὁ θρόνος μετάληψις . ὁ οὖν παρολκή ὁ λῆμμα παρέλκω ὁ Κάλλιστος φυγοδικία τε ἐκεῖνος ἄπειμι καταδικάζω , καί ὁ ὁμώνυμος Κάλλιστος εἰς ὁ ὁ Συμεών θρόνος ἐκπέμπω χειροτονέω . οὗτος γε μήv εὐτυχής καί ταχύς ὁ δύο οὗτος ὁ εἰς Ἀλανίαν ἐπάνοδος ποιέω , καί οὕτως ὤνιος ἐκ ὁ ῥᾴδιος ὁ ὁ πρότερος διαδέχομαι ἀρχιερατικός καθέδρα , ἄτιμος ἐκεῖθεν ἐκπέμπω ὁ Συμεών . καί ὅς εἰς Βυζάντιον ἐπιδημέω περίειμι πᾶς ἐπιβοάω ἐπίσκοπος καί πρέσβυς , ὁ ἄδικος ἑαυτοῦ δίκη ἐκτραγῳδέω , καί ὁ προφανής ὁ ἱερός κανών καί νόμος κατάλυσις ἐγκαλέω ὁ Κάλλιστος . οὗτος δέ ἔκπυστος γίγνομαι ὁ παράνομος καί ἀνίερος καί μυσαρός πρᾶγμα , οὐδέ ὁ βασιλεύς τυγχάνω ἀνήκοος οὗτος γίγνομαι οὐδέ ἄφθογγος πάντῃ μένω ὁ γλῶσσα , ἀλλά ἐν θαῦμα ὁ τόλμημα ποιέω καί αὐτός . καί ἀναλογίζομαι λέγω πρός ὁ πατριάρχης « εἰμί μέν ἰσχυρός ὁ πρίν εἰμί ἔγκλημα , διά τίς ἀκούω οὐ ἀποκρούω ἀλλά συλλειτουργός ποιέω ; εἰμί δέ μή ἰσχυρός , διά τίς καθαίρεσις σπεύδω παραπέμπω , καί ὁ γε παράλογος τε καί ἄτοπος , μή πάρειμι ; εἰμί δέ καί καθαιρέω αὐτός ἐν-εἰμί , ἀλλά οὖον ὁ αὐτός κατήγορος χειροτονέω ἀντί αὐτός κατά αὐτός · ἢ δῆλος ὡς ἐκεῖνος μέν ὁ ἐπισκοπικός ἀρχή ἐραστής γίγνομαι ζηλοτυπία ἔκγονος ψευδής συρράπτω δόλος , σύ δέ ἐραστής καί αὐτός καθίστημι ὁ ἐκεῖνος χρῆμα ἄδικος καί μάλα ἄνομος ἐργάζομαι ὁ οὗτος καθαίρεσις , καί ὁ ὁ Δαυίδ εἶπον , λάκκος ὀρύσσω καί βόθρος ἀνασκάπτω , εἰς ὅς ἐμπίπτω σύ ἄξιος κατά ὁ ὁ ἱερός κανών καί νόμος θεσμός , εἰμί μή ὁ διόρθωσις , εἰμί ἔξεστι σύ , δράω ὁ ταχύς , καί ὁ τιτρώσκω αὐτός καί ὁ ἴασις ἁρμόζω ἐπάγω . ὁράω γάρ καί ὁ ὁ ἀρχιερεύς ὁρμή κατά σύ κινέω βαρύς , καί μακρός ὁ ὑπέρ ὁ ὑπόθεσις θόρυβος ὁ ἐμός διηνεκής ἀκοή ἐπαντλέω · ὅς καί προβάλλω δίκαιος τίς πρός ἀντιπαράταξις καί λῆξις ὁ σύ γε ἐγκαλέω . ἔχω μέν ὁ πᾶς οὐδείς αὐτός , ἔχω δέ αὐτός μή μόνος ὁ πάρειμι ἀλλά καί πολύς ἕτερος πολυειδής τε καί ἡλίκος , ὅς ἕκαστος ἀποχράω φημί εἰς καθαίρεσις σός , ὁμοίως ἐπιβόσκομαι ἅπας ὁ ὁ ἱερός κανών χρεία ὁ ὥρα · ὅσπερ δή καί πῶς εἄν εἶπον διαθρυλλουμην πανταχῇ καί γλῶσσα χαιρεκακέω ἀνοίγνυμι κατά ὁ σός κεφαλή , οὖον μικρός ἀποκναίω καί ἀνιάω ἐγώ ὁ λογίζομαι ὁ Ψυχή . » πρός οὗτος ὁ Κάλλιστος διαπορέω τε καί λίαν ἄχθομαι ἐπί πλείων κατά ἑαυτοῦ , καί ὅσος ἀμφι αὐτός οἰκεῖος , διασκέπτομαι νυχθήμερον ὁ ποιητέος , καί δύο μέσος γίγνομαι λογισμός , χειμών καί ζάλη οὖον πάνυ μικρός ἀνίστημι κατά ὁ σκέψις . λέγω γάρ ὡς δύο μητροπολίτης εἷς μητρόπολις εἰμί μήτε ὁ ὁ θεῖον πατήρ κανών καί νόμος συγχωρέω μήτε ὁ κοινός ὁ πολύς συνήθεια προκαταλαμβάνω , ἀλλά εἰμί καθάπαξ ἀλλόκοτος τίς χρῆμα καί πάνυ τερατώδης , ὁ ὁ πάτριος αἰσχρῶς ἀφαιρέω πρόνοια . εἰμί οὖν ὁ ὁμώνυμος καθαιρέω ὁ ἄξιος Κάλλιστος ὁ Συμεώνης ἀντεισάγω αὖθις , ἀφικνέομαι ὁ ταχύς καταβοάω ἐκεῖνος καί κατατρέχω ἐγώ , καί ἀπαιτέω ὅσπερ ἐγώ δίδωμι Δῶρα ὁ ἀρχιερατικός ἄξιος ἕνεκα πᾶς , διά ὅσος αὐτός ὠνέομαι ὁ μητρόπολις . ὅς δή πολύς ξίφος δριμύς , μετά πάνυ μακρός ὁ αἰσχύνη , ὁ ἐμέω κομίζω Ψυχή ὁ ὀδύνη · ὁ γάρ καί πρίν εἰς ἐξέτασις εἶμι ὁ ἐμός δίκη καί πρίν ἀνακαλύπτω ὁ προτείνω κατά ἐγώ ἔγκλημα πικρός ἐγώ ἐμβάλλω οὑτωσί ὁ ὀδούς ἀπειλέω ἐπίσκοπος , καί ὁ μείζων ὁ προτείνω ἔτι μελέτη ἐπιφέρω λοιδορία , ἀσέβεια οὐ ἁπλόος τις καί μονοειδής ἀλλά ποικίλος τε καί πολύς προβάλλω ὁ ἀφόρητος , τίς εἄν φείδομαι γλῶσσα εἰς φάος προάγω ὁ θρυλέω μέν ἀξίως , ἐν νέφος δέ ἴσως καί δισταγμός τις κρύπτω ἔτι . ἐγώ δέ ἐκεῖνος θαυμάζω ὁ σκαιός τε καί χαιρεκακέω , πῶς ὁ ἑαυτοῦ αἰσχρός παρατρέχω ὁ ἐμέω ἀτενής ἐνοράω καί ὁ ἐμός ἐπιγάνυμαι λοιδορία , καί μάλιστα πᾶς ὁ ὁ Μασσαλιανός ἐγώ προσονειδίζω αἵρεσις , συχνός καί πολλάκις ἐνδιαβάλλω τε οὖον διαλείπω καί περί ὁ αὐτός ἀεί στρέφω καί περιειλέω λοιδορία . ἐν γάρ ὁ ὁ ἐμός πατριαρχείο πάλαι ἀρχή ἐπί ὁ Καντακουζηνός βασίλεια , πρίν ὅλος ἐξήκω ἔτος , ὑβρίστρια ὁπλίζω γλῶσσα καί πάνυ βαρύς κατά ὁ ἡμέτερος τυγχάνω ἐπιφέρω οὗτος ἐγώ ὁ Μασαλιανός ἐν πρῶτος αἰτιάομαι αἵρεσις · καί τάχα ἄν ἐγώ ὁ πατριαρχικός οὗτος τηνικαῦτα θρόνος σύν ἀκοσμία ἐξωθέω , εἰμί μή ὁ κοινός ὁ ἐμός τε καί σφεῖς αρτιφανής ἐκκλησία πολέμιος αἰσθάνομαι βοηθός ἐκ ἀπόνοια ἀπέχω . καί οὗτος μέν πρῶτος ὁ κακάρατοι καί κακόσχολος κατά ὁ ἐμός ἐξοπλίζω κεφαλή · δύο δέ ἔτι καί πλείων συνείρω ἕτερος ὁ τοιοῦτος ὁ Μασαλιανός αὖθις αἵρεσις , καί μανικός κατά ἐγώ κινέω , ὁ πατριαρχείο ἐξελαύνω τελέω , ἵνα μή λέγω καί αὐτός γε ὁ ζῶ , ὁ γε εἰς αὐτός ἥκω · ὁ γάρ ἐμός πρός ὁ Γαλατώνυμος φρούριον ὁ Λατῖνος τηνικαῦτα λαθραῖος φυγή ὁ ἐμός ἐν ὁ ζῶ τηρέω ἄχρι καί εἰς ὅδε πνοή . ἐπεί δέ καί εἰς Τένεδος ἀφικνέομαι ἐγώ παρά βασιλεύς ὁ Παλαιολόγος μανθάνω , οὐδέ ἐνταῦθα ἠρεμέω , ἀλλά διά ἐπιστολή καί κῆρυξ ἀνάθεμα καθυποβάλλω , καί αὐτός προκαταλαμβάνω ὁ ὄρος ἐκεῖθεν ἀπελαύνω , καί ὡς Μασαλιανός ἐκκηρύσσω πανταχόθεν . ὁ δέ βασιλεύς ἄρτι ὁ πατρῷος ἀναλαμβάνω ἀρχή , ὁμοῦ συνέρχομαι ἐκεῖθεν ἐγώ πολύς τις πρός αὐτός ὁ ἀντίστασις ἐντυγχάνω , ὁ τε ἄλλος καί ὡς Μασαλιανός ἀποτρέπω ἐγώ . ὁ δέ βασιλεύς ὅπως ποτέ ὁ τοιοῦτος κοιμίζω Ἔρις καί στάσις , ἥκω αὖθις ἐκ ὄρος ὁ Ἄθως καί ὁ ἐκεῖ λογάς καί μοναδικός ἀνήρ γράμμα , ὁ αὐτός ἐγώ μόνος αὖθις προσάπτω αἵρεσις , ὁ ὁ Μασαλιανός δηλαδή , καί ἅπαξ καί δίς . ὅς δή καί ἄκρος οὖς ἀνέχω ἀκούω , ἀλλά ὁ πρός ἐγώ ὁ βασιλεύς θαρσέω εὐμένεια κακῶς τε καί ἄκοσμος ἐκπέμπω . νῦν δέ καί αὐτός γε ὁ βασιλεύς ὁ οὗτος βία παροξύνω καί ὠθέω ἐγώ , τίς δράω ἕτερος ἥκιστος ἔχω οὐδείς εἰς ἀποτροπή ἀποχράω , ἠώς εἄν κατά γνώμη ἐμός διαθέω , πλήν ἢ ὁ μηδείς αὐτός προσδοκάω οἴομαι . ὁ δέ εἰμί , ἀνάθεμα καί ἀφορισμός καθυποβάλλω αὐτός , καί ἀντιπερισπάω ὁ σφεῖς ἐπίνοια εἰς γε ὁ ὑπέρ ἑαυτοῦ αὐτός ἀγωνίζομαι , καί ἥκιστος κατά ἐγώ . οὗτος δή βουλεύω καί εἰς ἔργον εὐθύς ἄγω . καί ἅμα ἠώς ὁ ὑστεραῖος συναθροίζω ἱερός ἐκκλησία καί ὅσος ὁ κλῆρος καί ὅσος ὁ δῆμος πλησιόχωρος τε καί πρόσοικος ὑπάρχω ὁ περιώνυμος ὁ ὁ θεός σοφία ναῦς , Χωρὶς προοίμιον τις καί πόρρω πᾶς αἰτιολογία εὔλογος , ἀφορισμός τε ἐκφωνέω ἐπί μέσος ἵστημι ὁ τοιοῦτος θέατρον , καί ἀνάθεμα καθυποβάλλω ὅσος ὁ ἐπίσκοπος ὁ αὐτός κοινωνία ἐξίστημι , ὁ τε ἄλλος κατηγορέω αὐτός καί πᾶς μάλιστα ὁ ὁ Μασαλιανός αἵρεσις μυσαρός . ἀλλά ἐκεῖνος μέν τοιοῦτος εἴρω τε ἅμα καί πράσσω πόρρω κανών καί νόμος πᾶς , δείκνυμι ἔνοχος ἑαυτοῦ ἀληθής ὁ ἔγκλημα . οὗτος γάρ καί ὁ ἐπίσκοπος ἀκούω καί αὐτός βασιλεύς δοκέω τε καί ἀποφαίνω . δήω γάρ αὐτός θαρσέω καί ὁ δίκη εὐθύς2 χωρέω καί ζητέω ὁ ἔλεγχος καί ὡς ψευδής ὁ κατηγορία ἐλέγχω , εἴπερ αὐτός γε ἐν-εἰμί , ὅς δέ ἐμφανής φυγοδικέω ἐπί ὁ ἄτοπος καταφεύγω λοιδορία , ὥσπερ εἴωθα , καί ὁ οὐδείς αὐτός συντελέω ἀφορισμός ὡς ὁ ἐνίστημι αἰσχύνη προκάλυμμα καί πρόσκαιρος ἀποφυγή ὁ ἀνάγκη . ἐπί δή οὗτος δοκέω ἔνιοι ὁ ἐπίσκοπος καθίστημι ὁ ἄδικος ἐκεῖνος λοιδορία καί ὁ ἀφορισμός Δίκαιος ἀντιτίθημι , καί καθαίρεσις τέλειος παραπέμπω ὁ ἄσεμνος ἐκεῖνος καί ὁ ἀσέλγεια ὁ γλῶσσα ἀεί ἐγκαλλωπίζω μᾶλλον ἢ αἰσχύνω . ἀλλά ὅτι μή καί βασιλεύς δοκέω οὗτος εἰμί ματαιότης καί νηπιώδης μωρία ὁ ἴσος ἀντίδοσις δράω , ἐν μετέωρος ὁ ὁ δίκη ἀποκρίνω μέχρι ὁ ὁ προκαλέω ἐπίσκοπος ενδημία . ὅς γε μήv πατριάρχης ὁ ὁ πλεῖστος δύσφημος αἰσχύνω ἀκοή , οἴκοι ὁ παράπαν απροιος μένω ὁ λοιπός , ἀπειλή παραπέμπω ὁ μέλλω πλείων . ἐάω γάρ λέγω ὅσος ὁ δυσήνιος ἑαυτοῦ γλῶσσα παραδίδωμι ὁ διάνοια ἐξερεύγομαι τε καί λοιδορέω ἄσεμνος . γίγνομαι δέ τις διαπορία ὁ [ τε ] ἀκούω πῶς ἄλλος ὁ ἔγκλημα ἅπας ἐν δύο τίθημι λόγος , ὁ ὁ Μασαλιανός αἵρεσις ἐμφιλοχωρέω μάλιστα καί περί πλεῖστος ποιέω . καί ἄλλος μέν ἄλλος , πᾶς δέ εἰς εἷς σκοπός ὁ πέρας ἀθροίζω ὁ συμφωνία ὅτι παλαιός αὐτός νόσημα εἰμί οὗτος , καί πολλάκις αὐτός κατηγορέω καί παρά πολύς ἀλλότριος , νῦν ἄφυκτος ἔχω ὁ δύναμις ὁ κατηγορία , ὅτι ἐκ ὁ ἔνδον καί ὁ οἰκέω καί ἀπό ἑστία ὁ ὁ κακία ἐξέρχομαι ἔλεγχος , ὡς ὁ ὁ ἐπίσκοπος μαρτυρέω τε καί διαβεβαιόομαι λόγος ὁ βασιλεύς · φημί γάρ ὁ τε ἄλλος κατά ὁ πατριάρχης ὁ ὁ πατριάρχης , καί ὡς ὁ ὁ μοναδικός περίκειμαι σχῆμα , Σκορπίος ἐπώνυμος , ὅς πολύς πολλάκις γίγνομαι λόγος ὁ τε ἄλλος καί μάλιστα ὁ ἐν Ἄθως ὁ ὄρος ὁ ἄσκησις διανύω , καί ὅς χάρις δύο καί τρεῖς ποῦ τομογραφία καί ὕπαιθρος κατηγορία παρά ἐκεῖνος ἐν Κωνσταντινούπολις ὁ τε πατριάρχης καί ὁ ἐπίσκοπος πέμπω , μηνύω φρικώδης τε καί πλεῖστος μυσαρός καί μή μόνος Χριστιανός ἀκοή ἀποτρόπαιος καί λίαν φευκτός , ἀλλά καί ὁ βάρβαρος ἄθεος κατάπτυστος . οὗτος οὖν , φημί , ὁπότε ἐκ Τριβαλλός , καί ὅθεν ἄλλοθεν ὁ ἄδηλος ποιέω χρόνιος διατριβή , ἐπιδημέω ὁ Κωνσταντινούπολις , μόνος Κάλλιστος ὁμόστεγος τε καί ὁμοδίαιτος γίγνομαι ὁ πατριάρχης , καί μυσταγωγός καί μύστης ἀπόρρητος ὄργια . ἔπειτα ἐκεῖθεν εἶμι ἐν ὁ κῆπος ἐνουρέω κάθημαι ὁ ὁ Πρασιαί χλόη καί πόα , ὁπόσος καί οἷος διά ὁ οἴκοθεν εὔοσμος ὁ χύτρα ἐμβάλλω ὁ ὁ ὁ ἔδεσμα ἑτοιμάζω ὁ ὁ πατριάρχης τράπεζα ποικιλίας . καί ἐγώ , φημί , ὁ αἴτιος ὁ τόλμημα ἔρομαι καί ἅπαξ καί δίς , οὐδείς ἐκεῖνος φημί καινός εἰμί οὗτος · καί γάρ καί κύω ἐνουρέω αὐτός καί γαλέη , καί κόπριον ἐπιρραίνω ζῷον ἄλογος τε καί ἄνθρωπος , εἰμί τυγχάνω ποῦ · καί ὁ κωλύω οὐδείς . καί οὗτος μέν ἔρομαι ἀκούω , ὡς ἐκεῖνος φημί · ὁ δέ ὁράω σιγή μέν ἐπί ἐκεῖνος παραδίδωμι ἥκιστος ἔρομαι , πείθω λίαν ἀνόσιος τε καί βέβηλος εἰμί καί ἄντικρυς διαβολικός ἔργον διδασκαλία , ὁ δέ ἐπίσκοπος μηνύω τε καί διακωδωνίζω , αὐτός ἄρρητα μέν ἀγαθός κεῖμαι · οἶδα γάρ ὁ ὁ τομογραφία ἐκεῖνος ἀναγιγνώσκω καί ἀποφαίνω Μασαλιανός εἰμί ὁ τοιόσδε ὁ μυσαρός ἐπιτήδευμα . μιμνήσκω γάρ ὡς καί ἐπί Ἰωάννης ὁ πατριάρχης πρό ἔτος ἐγγύς πεντεκαίδεκα τόμος ἐγώ ἐκ ὄρος ὁ Ἄθως κομίζω , ὁ πᾶς σχεδόν ὁ ἐκεῖ λογάς σημαίνω ὑπογραφή , καί πρό γε πᾶς καί μετά πᾶς ὁ τηνικαῦτα ὁ πρωτεῖος ἔχω Ἰσαάκ , καί ἅμα ὁ ἀρχιερατεύω καί ἐπισκοπέω ἐκεῖ μετά ὁ ὁ πνεῦμα χάρις θεῖον ἀνήρ , δηλόω ὁ κατά ἐγώ ἱερός σύνοδος πᾶς ἐκεῖνος ὀνομαστί καί κατά ἕκαστος , ὅσος προσωπεῖον εὐλάβεια ὑποδύω λανθάνω μέν ἐκ πολύς παραδύνω εἰς ὁ ἱερός ἐκεῖνος ὁ ὄρος τόπος , καί ὅσος ὁ ἁπλόος ἐκεῖ πολύς εἰς ὁ οἰκεῖος οὗτος παρασύρω μυσαρός αἵρεσις , ἐμφαίνω δέ γίγνομαι τηνικαῦτα · καί πᾶς εἰς εἷς ποῦ τόπος ἐκεῖ συνάγω , καί δημόσιος ὁ κακία λαγχάνω , ὅσος μέν ὁμολογέω ὁ ἑαυτοῦ ἐξόμνυμι κακία , παραμένω ἔτι συγχωρέω ὅπως πρός ἐκεῖνος ὁ ὄρος , ὅσος δέ οὖον , πᾶς ἐξωθέω ἄκων τε καί σύν ἀκοσμία πᾶς , πλήν ἢ ὅσος λανθάνω σιωπή καλύπτω ὑπό ὁ σύνοιδα . καί ἅμα κατόπιν ἐκ ὁ ὁ ἅγιος ὄρος ἀνήρ ἐκεῖνος ἀνά πᾶς πόλις καί νῆσος περίειμι κῆρυξ γράμμα ἐπάγω ὁ τε μυσαρός αὐτός ἀνακαλύπτω αἵρεσις καί ὁ αὐτός ἀφίστημι κελεύω ὁμιλία καί κοινωνία , διά ὅσος τελέω ἄθεσμος τε καί ἔκφυλος καί πᾶς ἀνοσιότης πλήρης τερατούργημα . πιστόω μέν οὖν αὐτός ὁ εἴρω ὁ ὁ Μασαλιανός αἵρεσις συλλαμβάνω πρό πλεῖστος ἔτος · πιστόω δέ ἔτι μᾶλλον καί ὅσπερ ὑπέρ ἑαυτοῦ ὁ ἴδιος προφέρω ἐξάγω χεῖλος οὗτος , ὡς εἰμί λοιπός ἀναπόδραστος δίκτυον καί παγίς στερρός κατά ὁ παροιμία ὁ ἴδιος χεῖλος . ἰσχυρίζομαι γάρ εἰμί πάντῃ ψευδής ὁ κατά διάφορος φαίνω κατηγορέω ὁ καιρός ὁ αὐτός , καί διατείνω μᾶλλον ἐκ ἀντίθεσις λέγω ὡς αὐτός εἰμί ὁ δημοσιεύω καί θέατρον ἐκφέρω κατά ὁ ἐν ὁ Ἄθως ὁ ὄρος παρεισφθείρω ἐκ πολύς Μασαλιανός , αὐτός ὁ ἐξελέγχω κατά εἶδος ὅσος ἐκεῖνος ἀθέμιστος λάθρῃ τελέω · ἔνιοι μέν γάρ ἁλίσκομαι αὐτός φημί ἐπί αὐτόφωρος ὁ ἴδιος χείρ ῥίπτω ἐν κοπρών ὁ θεῖος ὁ σωτήρ εἰκών αὐτός τε καί ὁ ἅγιος αὐτός , ἔνιοι δέ αὖθις καί πολλάκις ἕτερος τελέω πῶς μέν παραπλήσιος πῶς δέ μυσαρός τε καί φρικώδης , ὡς μηδέ λέγω καί γράφω ἐνταῦθα ἐγώ δύναμαι διά ὁ ὁ ἀτοπία ὑπερβάλλω . καί οὗτος λέγω ἐπάγω οἱονεί τίς συναγωγός ὑπενθύμημα , ὡς οὐ εἄν δημοσιεύω πρός ἐγώ ὁ τοσοῦτος κακία , εἰμί ἐμαυτοῦ σύνοιδα ἐν-εἰμί ἐγώ ὁ τοιοῦτος ὁ Μασαλιανός συλλαμβάνω τε καί ὁμόλογος φθέγγομαι ἔγκλημα . οὗτος δέ αὐτός ὑπέρ ἑαυτοῦ προτείνω , ἐπί ὁ ῥώννυμι μᾶλλον ὁ ψεῦδος βαδίζω ἑκών ἐξελέγχω , συλλογίζομαι ὁ μή πράσσω ἀντί ὅς πράσσω , καί λανθάνω κατά ἑαυτοῦ συρράπτω καί συσκευάζω ὅς αὐτός αὐτίκα περιστοιχίζω μέλλω ἄφυκτος καί ἰσχυρός δίκτυον . ὁ γάρ κατηγορέω αὐτός ὁ τε ἐπίσκοπος καί πρέσβυς ὁ τε ἄλλος προφέρω εἰς ἀπόδειξις ὁ ψεύδω πρόδηλος αὐτός , καί οὐ ἥκιστος ὁ μακρός τε καί ἄρρηκτος ὁ Σκορπίος φίλιος , ὅς πολύς μαρτυρία καί σφόδρα σαφής ἐκ πολύς Μασαλιανός εἰμί καταψηφίζομαι τε καί ἀεί καταψηφίζομαι , πολύς ὁ ἀναμφίλεκτος ἔχω καί ἥκιστος νέφος συγκρύπτω δύναμαι πλάσμα οὐδείς . ὁ γάρ ὁ αὐτός φίλιος ἐκ ἀρχή αναπόσπαστος κτάομαι καί οἷος ἐν ὁ ὁ Καρδία θάλαμος ἀγαλματοφορέω , τίς ἄν ποτός πιστεύω ἄλλος ἐλέγχω ἐγκαυχάομαι , καί οὖον μάλα μᾶλλον συμμύστης ἐκεῖνος εἰμί καί κοινωνός ἀεί καταψηφίζω προφανής ; τέσσαρες δή οὖν οὗτος συλλέγω ὁ κατήγορος πρότασις , οὐ ἄλλοθεν πόθεν ἀλλά ἐκ ὅς αὐτός ὑπέρ ἑαυτοῦ προφέρω , τέως γίγνομαι , πρῶτος μέν ὅτι μυσαρός καί αὐτός ἅπας αἵρεσις ὁ ὁ Μασαλιανός ἡγέομαι αἵρεσις , ὡς φημί νῦν , καί σύνοιδα ὁ ὄρος τότε ἐπιπολάζω , οὐ ἀνακαλύπτω οὔτε πρό ὁ ἄλλος οὔτε μετά ὁ ἄλλος , οὔτε τότε οὔτε μετά ὀλίγος εὐθύς , καί οὗτος ὁ πολύς εἷς εἰμί καί αὐτός ὅς συμπάρειμι τηνικαῦτα καί ἀκροάομαι συμβαίνω . δύο δέ πῶς τότε μηδέ συνηγορέω γοῦν βούλομαι ὁ ὅπως ποτέ ἀνακαλύπτω ἄλλος τοσοῦτος κακία ἐκεῖ , ἀλλά οὗτος μακρός ἔτος περίοδος ὥσπερ τις θησαυρός θαλαμεύω ἐν Καρδία καί μέχρι νῦν περιθάλπω ἀνέκφορος ὁ κατά εἶδος προαγωγή καί σαφήνεια , ἔπειτα νῦν ἐκπομπεύω ἐθέλω , ὁ ὁ ἐλέγχω πάλαι προσήκω χρόνος ἵστημι ἐκ διάμετρος , καταφυγή λανθάνω οἴομαι ἴσως θηράω τις νῦν πρός ἀπαλλαγή . τρίτος δέ πῶς πολύς ἤδη χρόνος κατηγορέω ὁ σκορπίον ἐν ἀκμή ἀεί πρακτικός ὁ τοιοῦτος αἵρεσις εἰμί , καί πολύς ἐρχόμενος γράμμα ἐκ ὁ ὁ ὄρος τίμιος ἀνήρ πρόδηλος ὁ ἀρχαῖος καί μέχρι νῦν ἀναθέω ἐκεῖνος κακία ἐξελέγχω , αὐτός ἀεί περιέπω ἐγκαρτερέω , πρόμαχος ἄμαχος ἐκεῖνος γίγνομαι καί στῦλος εἶπον ἀδαμάντινος , καί θαμά βοῦς , καί γῆ ἀναμείγνυμι οὐρανός , καί κατά ὁ μαίνομαι ὁ ὁ γνώμη ἵστημι ἐλαύνω καί πᾶς ἀνάθεμα μακρός παραπέμπω , οὐ ἕ οὗτος ἐνέχω ὁ ἔγκλημα , ἀλλά ἕ ὁ Σκορπίος ἐνέχω προφέρω ἥκιστος ὀκνέω . καί τέταρτος ὅτι καί μέχρι νῦν ὁράω ἰσχυρίζομαι ὁ μόνος ἀναλλοίωτος τε καί ἄκτιστον θεός , φάος ἕτερος τε καί ἄκτιστον ἐκ μεταβολεύς πρός ὁ ὑφίημι γίγνομαι αὐτός τρυφάω καί βλακεύω . οὗτος δή πᾶς , καί εἰμί τίς οὗτος ἐπέκεινα , πρότασις τις ἐκτίθημι αναμφίβολος ἀναμφισβήτητος ὡς εἰκός ἐπάγω καί ὁ συμπέρασμα , λέγω δή ὁ Μασαλιανός ὑπάρχω αὐτός ἐκ ἀρχή τε καί μέχρι σήμερον ἀναμφίλεκτος · εἰμί γάρ ἀξίωμα οὗτος πάλαι κυρόω ὁ τε θύραθεν καί ἡμέτερος ὁ διδάσκαλος , ἐκ ἀληθής καί αναμφίλεκτος ὁράω καί πρότασις ἀληθής ὁμοῦ καί ἀναντίρρητος ἐκ ἀνάγκη εἰμί καί ὁ συμπέρασμα . καί τάχα εἄν ἐξωθέω ὁ ἐπισκοπικός ἄξιος τότε , εἰμί μή δειλία καί φόβος συνέχω αὐτός ὑπερβάλλω ὁ μέν ὁ δύο βασιλεύς εὐμένεια δέησις τε καί δάκρυ πλεῖστος ἐπί ἄμφω ὁ καιρός πορίζω , ὁ δέ ὁ ἀμφί ὁ βασιλεύς ἐπικουρία θωπεία ἐξωνέομαι καί ἀντίδοσις πολύτροπος , ὡς εἰμί ὁ λοιπός πρός ὁ βασιλικός καθάπαξ βούλησις αὐτός οὖον πάνυ σκληρός καί θρασύς , οὐδέ ἀντίτυπος ὡς ὁ πρότερος ἄλογος τε καί ἀπροφάσιστος . ἐγώ δέ μυρίος καί μείζων ὁ εἴρω διεξιέναι ἔχω , ὁ ὁ σφεῖς ἀτοπία ἔλεγχος ἔχω σαφής , ἑκών παρίημι δύο ἕνεκα , εἷς μέν ὅτι ὁ τοιοῦτος ἐνδιατρίβω κηλίς ἐθισμός ὁ γλῶσσα προστρίβω ἥκιστος ἀνήρ ἐπιεικής προσήκω , ἕτερος δέ ὅτι , ὁ ὁ πολύς ἐκ πολύς πρόκειμαι γνώριμος , οὗτος πειράω ὁ γνῶσις ὁ οἶδα παρέχω ἄρτιος παρά τοσοῦτος ὁ τέρπω ἀφίστημι παρά ὅσος καί ὁ πιστεύω πρόχειρον ἔχω . ὁ γάρ πάρειμι προίξ καί πόνος δίχα ὁ γνῶσις παρέχω , οὗτος ἐπιπολάζω ὡς ὁ πολύς παρέπομαι καί ἀηδής , εἰμί τις κατόπιν διδάσκω πειράω . ὁ δέ ὅμως βωμολοχέω καί κατά ὁ ἐμέω Βίβλος ὑφαιρέω λάθρῃ , τίς εἄν καί αὐτός διεξιέναι κατά ἕκαστος δύναμαι ; καί οὗτος δράω αὐτός καί ὑπό ἐγώ ἐλέγχω ἀεί αἰδώς τις οὐ ἔπειμι , ἀλλά ὕβρις ὕβρις τίκτω καί ἀσέβεια χαλεπός ἀσέβεια . « ἀπαναισχυντέω » γάρ φημί ὁ γραφή ὁ τοιοῦτος · « ὄψις πόρνη γίγνομαι σύ . » τίς οὖν εἄν ὁ τοιοῦτος φείδομαι κατά ἐγώ λοιδορία , τίς δέ εἄν κατά ὁ ἐμέω ἀπέχω βιβλίον ἀναισχυντία , ἕ ὁ τοιοῦτος διηνεκής κατά ὁ ἱερός τολμάω ἁλίσκομαι γραφεύς , ἅτε μάχομαι ἐκεῖνος ὁ σφεῖς αἵρεσις πειράω . καί γάρ ἐκεῖνος οἷος εἶπον ἀπό δίφρος τυραννικός ἀμύνω διά οὗτος , καί ὡς ἐν ἄθυρμα λόγος τίθημι ὁ σεβάσμιος , πᾶς ἀναίδην κατά αὐτός χράω τε καί χράω βωμολοχία · καί διασπάω ἔνθεν ἐκεῖθεν οὐδείς ἀγαθός διατίθημι ἢ ὥσπερ ὁ βάκχη ἀκούω κατά ὁ Πενθεύς μαίνομαι . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἀεκούσιος πάσχω ὁ ὁ μανία αἰσχύνη , καί ὁ ἀνέγκλητος εἰμί τε καί ἅμα οἶκτος τυγχάνω ἴσως κατόπιν ἀκολουθέω , ὁ ἀβούλητος πρός ἑαυτοῦ γε ἐφέλκω ὁ ὁ ἀποβαίνω ἔγκλημα · οὗτος δέ ἑκούσιος δράω ὁ ὁ μαίνομαι ἁρμόζω , κόλασις ἀνήκεστος ἐκκαλέω καί σφόδρα περίβλεπτος . ἐκεῖνος μέν καί μάλα ἑκών ἐπιλανθάνομαι ἄνθρωπος , μηδείς οὐδείς ἐκεῖθεν ἀτέκμαρτος ὑφοράω βλάβη · οὗτος δέ καί μάλα ἄκων μιμνήσκω ἅμα καί μισέω ὁ πλείων ἀναγκάζω , ὁ ἐκεῖνος φυλάσσω κίνδυνος καί πρίν εἶμι προαναστέλλω . καί γάρ αὐτός δή οὗτος καί κατά ὁ ἐμέω ἔναγχος ἐπί αὐτόφωρος Βίβλος ἁλίσκομαι ἐμπαροινέω ὁ ἀναιδής , ὁ μέν εὕω προσθήκη ὁ φ στοιχεῖον πρός ὁ φεῦ μεταστοιχειώνω , ὁ δέ καλός αὖος εἷς ἀλλοιόω ὁ λ στοιχεῖον μεταβάλλω εἰς ὁ κακός διά ὁ εἰς ὁ Κ μεταβολεύς . καί πρός γε ἔτι ὁ περί πρόθεσις , λέξις εἰμί ὅλος , παραξέω καί πρός ὁ κατά μεταφέρω , ἀντί ὁ περί ὁ φάος κατά ὁ φάος μεθαρμόζω , ἀθύρω παιδάριον προσόμοιος δράω , καί οὗτος ὁ ἐλέγχω ἐν ὀφθαλμός πρόκειμαι διά ὁ ὅλος ἔννοια ὁ λόγος καί ὁ ἐπιχείρημα ὁμοῦ καί ἐργασία , κατά ὅσος εἰκός , καί μάλιστα ὁ γραφικός , καί πᾶς ὅσος ὁ λόγος πρόσειμι περί ὁ τοιοῦτος φάος . ἀλλά οὗτος ποιέω οὔτε βλάπτω ἐγώ δύναμαι , καί ἅμα ὁ σφέτερος καί ἄκων ὡς ἐπίπαν ὁμολογέω ἀσθένεια μονονού βοῦς , καί σφεῖς αὐτός ἐκπομπεύω ὡς ἄλλως οὐ ἔχω ἀντιβλέπω πρός ὁ ἀλήθεια . καί πάσχω παραπλήσιος ὁ ὁ Αἴσωπος κάμηλος , ὅς διά ἀσθένεια ἔμφυτος κέρας ἀμυντήριον ἐπιθυμέω , καί ὁ ἴδιος οὖς στερέω . καί ἐγώ λοιπός οἴομαι ἔπειμι , ὡς ξίφος ὁ ἐμός ἀφαιρέω κεφαλή καί ὁ πάρειμι ἀπαλλάσσω ζωή ἐν βραχύς ἐφίημι μέν οὖον δύναμαι δέ , ἐμός , ὁ δύο πλόος , ὑποκλέπτω , μάχαιρα ἀποξέω τε καί ἀπαλλάσσω πρός ὁ ὅς βούλομαι , εἰμί δέ ὅτε καί βυθός ἀφανισμός πρυτανεύω ὅσος ὁ κατά αὐτός , εἰμί καί ἄλλως , ὁ θεῖος ἀντιπράσσω δεξιός , καίριος τε πλήσσω πολλάκις καί ἀεί πλήσσω καί λύκος μάτην χάσκω δείκνυμι κατά ὁ παροιμία . οὕτως ἀναίδεια πᾶς ἐνδύω καί ἦθος ἰταμός καί οὐδαμῇ ποτέ ὑπισχνέομαι ὁ διόρθωσις . δήω γάρ αὐτός καταδύω καί ἐρυθρίας , ἕ δέ καί ἀναισχυντέω γε , ὁ μείζων τε καί χαλεπός κατά ὁ ἐμέω , ὡς εἴρω , νῦν τε δράω καί δράω ἀεί ἀπειλέω ἔτι , μηδείς ἕνεκα πάντως ἕτερος ὁ πᾶς ἢ ὁ ἐντεῦθεν ἔλεγχος ἀεί δείδω . ὡς ἀναγκάζω ἐγώ παραινέω , ὅς μέτειμι οὗτος ἔπειμι φίλος εἰμί ἐγώ μετά ὁ ἐμός τελευτή , ζητέω καί παρατίθημι ὁ τέως αὐτός ἀνά χείρ ἕτερος ὅμοιος καί ὁμοίως ὑπό ἡμέτερος μετεγγράφω ὀρθῶς φοιτητής , καί συνοράω οὑτωσί ἀληθής . ὁ γάρ τοιοῦτος ἔγωγε δέος προκαθιστάω καί πόρρωθεν προανασοβέω , πολλαπλάσιος αὐτός διάφορος μετεγγραφή δίδωμι χείρ γράφω ὀρθῶς ἀσκέω , ὁ μέν οἰκέω ἀνάλωμα , ὁ δέ φίλος αἰτέω εἰς πλοῦτος , φαίνω κατά αὐτός , ἱερός τε καί ἄσυλον . ἀλλά ἐν τοιοῦτος ἀσχολέω τε καί μοχθέω ὁ Παλαμά ὁ ὁ βίος πέρας ἔπειμι μάλα πικρός τίς καί αἰσχρός · ὁ γάρ συνήθης περιπετής γίγνομαι ἵλαος , ὁ ἀνατροπή δηλαδή ὁ ἐν ὁ κοιλία σιτίον ἄνω διά ὁ στόμα , καί πρός γε μανιώδης φρένιτις , βίαιος οὗτος καί λίαν πικρός ἀπορρήγνυμι ὁ ζῶ . ἔπειτα ὁ αἱρεσιώτης καί ὁ μάλιστα γνήσιος καί οἰκότριψ , ὁ τε φιλοδοξέω καθέλκω ὁ γνώμη καί ἅμα ὁ αἰσχρός ὁ τελευτή καλύπτω σπεύδω , ἀντίπαλος ὁ συμβαίνω φήμη ἀνά ὁ πόλις Θεσσαλονίκη ἐκφέρω τε καί περιφέρω , ὡς ἰάομαι νόσημα καί θεραπεύω πυρέσσω καί φυγαδεύω πληγάς , καί τοιοῦτος τις αλλοπρόσαλλα τε καί ἔκφυλος , ὡς εἄν ὁ τερατώδης ὁ φήμη ἀντιπερισπάω τε πρός ὁ ὁ ἔκπληξις μάλα καινός ὁ ἀκοή , καί ἀπασχολέω πόρρω κομιδή ἀληθής καί ὅποι ὁ ὁ φήμη φέρω πλανάω . ἀλλά πᾶς δή ὁ τοιαδίͅς φροῦδος τε καί ἀνεμιαῖος ὁ ὁ χρόνος βαδίζω ἐξελέγχω · οὖον γάρ ὁ οὗτος πρόδηλος ὁ ψευδής ὁ ἀλήθεια θωπεύω εἴωθα · ἀλλά ὁ χρόνος ἀνιχνεύω ἅπας ὡς εἰκός ἔπειμι2 τε καί ἐπιτίθημι ἄλλοτε ἄλλως , καθάπερ ἐν δίφρος ἡνιοστροφέω , ὁ ὁ λέγω τε καί πράσσω πέρας , καί παρά πᾶς δόκησις ἄλλοτε ἄλλως ἐν ὁ ὁ βίος θάλασσα στρέφω ἕκαστος ὁ σκάφος2 ὁ Οἴαξ · καί ὅς συμπίπτω ἄλλως ἐν ἄλλος προσκρούω θεός καιρός τε καί τόπος καί πρᾶγμα , οὗτος ἄλλως ἐν ἄλλος πρᾶγμα Τύχη ἐπιφέρω ὁ δίκη . ὅμως ὁ ὁ παλαμικός αἵρεσις θιασώτης ὁ ὁ τελευτή , ὡς εἴρω , αἰσχρός κρύπτω ὡς δύναμις ἐπείγω , συχνός παρέχω ἀργύριον ὁ ἐν ὁ ἄγυια ῥίπτω πένης ἔνιοι , ὡς ὁ ἐκεῖθεν ἐγώ ἀφικνέομαι δηλόω γράμμα , καί ἅμα πρόσειμι τε πείθω ὁ Παλαμικός τάφος καί ὄνειρος ἐπιφημίζω τερατώδης τις καί λίαν ἐπί ὅς μισθόω συνᾴδω . ὁ δέ ὁ ἐκεῖθεν εἰς Βυζάντιον ἀφικνέομαι συχνός ἀνήρ ἄλλοτε ἄλλος διηγέομαι , καί ἅμα ὁ ἕτερος ἕτερος ὁ γράμμα , εἰμί τοιόσδε . μετά γάρ ὁ λάθρῃ ὁ ἡμέτερος , φημί , ἔνιοι ὑφαιρέω Βίβλος ὁ ἐν Βυζάντιον ὁ φάλαγξ εἰμί ἐκεῖνος , ἐπεί μή δύναμαι ἀντιλέγω , ὡς εἴρω , πρός ὁ σύκινος ἐπικουρία ἐκ ἀνάγκη ὁ δύο βλέπω πλόος , καί ὁ Παλαμά εἰς Θεσσαλονίκη αὐτός πέμπω , εἰς ἄμυνα τόλμα αὐτός ἐρεθίζω , παραπλήσιος δράω ὅς ἀκάτιον βραχύς μέγας ὁλκάς ἐπισωρεύω φόρτος εἰς ὑποβρύχιος πυθμήν ὠθέω εὐθύς ἐκγίγνομαι . ὁ γάρ ἐθίζω ὁ γνώμη φιλοδοξία καί νῦν ὁ Παλαμάς ὁ ὁ γλῶσσα χαρίζομαι βλασφημέω , καί ἅμα γλυκύς τις παραγεύω ἐλπίς ὅς ὁ αἱρεσιώτης δῆμος πληρόω τηνικαῦτα συμπίπτω , οὔτε ἀπαγορεύω οὔτε ἀναβάλλω , ἀλλά εἰς μείζων μακρός ὁ σφέτερος δύναμις ἐμβάλλω ἑαυτοῦ ἀγώνισμα πάσχω κατάρα ἄξιος μακρός , καί ὅσος λέγω ἐγώ αἰδέομαι σήμερον , μή τις ἐγώ ὁ πάσχω χαίρω ὑποπτεύω , ὁ ἦθος ἐγώ ὁποῖος τις εἄν εἰμί πάντῃ διίστημι καί καταψεύδομαι . ὁ γάρ ἀγών ετωί συνδιημερεύω καί νύξ ὅλος ἄγρυπνος διατελέω , ὡς φημί , λανθάνω , πρίν ὁστισοῦν ἀπονίναμαι ὁ σπουδή , φρένιτις καί μανία κάτοχος , ὡς εἴρω , γίγνομαι διά ξηρότης ὑπερβολή ἐγκέφαλος . καί ὁ ἑξῆς λέγω ὁμοῦ καί γράφω ἕτερος εἰμί ἀκούω . οὖον γάρ ὀνειδίζω μιμνήσκω ὁ τοιοῦτος ἐγώ νῦν · οἶδα γάρ ὡς πονηρός τε καί ἀγαθός ἐπί ἴσος ἔπειμι ὁ τοιαδίͅς , ὅς μόνος οἶδα κρίμα κύριος · ἀλλά ὁ ὁ ἱστορία ἔγκειμαι νόμιμος καί κατά ἕκαστος ζητέω ἅπας , μέτριος ἐγώ καί ὁ τοιοῦτος ἅπτω . ὁ πλατύς ἕτερος διεξιέναι ἥκιστος ὀκνέω · ἀλλά ἐκεῖνος ὁ αἴτιος σαφῶς ὁ δαίμων παραπέμπω , ὅς πονηρός γίγνομαι διά βούλησις μοχθηρία καθάπερ τις ἐφίημι κλῆρος ἀΐδιος , ὁ ἀλλοτε ἄλλως φύω τε καί ἐπιφύω κατά ὁ ὁ θεός ἐκκλησία ἡγέομαι τε αἵρεσις καί πᾶς δράω ὁ χαλεπός κατά ἐξουσία , καί ἅμα ἐρεθίζω εἰς γε ὁ πλάσσω ἅγιος αὐθήμερος , καί αὐτός ἐκεῖνος ἕ ὁ ὁ λατρεία ἡγεμονία ἐκεῖνος τε ἐκδίδωμι , καί ἅπας αὐτός καί βίος καί λόγος καί πρᾶξις ὁ ὁ ὀρθόδοξος πάλαι διαγράφω τε καί περιαιρέω χορός , ἵνα μή ὁπόσος λέγω καί ὑπό ὅσος ὁ πατριάρχης τε καί ἐπίσκοπος φύω ἤδη ὁ αἵρεσις ἀνάθεμα ἐμπίτνω ὁ αἰώνιος πῦρ παραπέμπω .