nicephorus-gregoras.historia-romana 6.1.4
( Δ . ) Καὶ νῦν δ' ἐπειδὴ τῆς ἀγαθῆς ὁρμῆς ἀνακόπτειν οὐκ εἶχε τὸν βασιλέα , σύγχυσιν ἕτερον τρόπον εἰσάγει καὶ κλύδωνα ἐγείρει κατὰ τῆς καλῆς ὁμονοίας ἐκείνης καὶ ἀνέορτον τίθησι τὴν καινὴν ἐκείνην ἑορτὴν καὶ πανήγυριν καὶ μιμεῖται τὴν Ἔριν ἐκείνην , ἣ τὸ μῆλον κατὰ τοὺς Θέτιδος καὶ Πηλέως ἔῤῥιψε γάμους · ὃ πολλὴν ἀνήγειρε μάχην καὶ φλόγα πολέμιον ὕστερον , ὡς οἱ τῶν μύθων πάτρες ἔφασαν ποιηταί · ἢ μᾶλλον μιμεῖται τοὺς λύκους , οἳ τὸ ποίμνιον θορυβήσαντες ἔπειτα ῥᾳδίως ἔστιν ἃ τῶν προβάτων ἁρπάζουσι . παρασκευάζει γὰρ αὐτοὺς διχῇ καὶ τριχῇ διελέσθαι σφᾶς αὐτούς · καὶ τοὺς μὲν Ἰωσὴφ εἶναι μερίδα φάσκειν τοῦ πατριάρχου , τοὺς δὲ Ἀρσενίου τοῦ πάλαι θανόντος · καὶ τοὺς μὲν εἶναι λέγειν ὑπ' Ἀρσενίου ἀφωρισμένον τὸν Ἰωσὴφ , ὅτι ζῶντος ἐκείνου τὸν ἐκείνου θρόνον εἰλήφει · τοὺς δὲ καθῃρημένον εἶναι κανονικῶς Ἀρσένιον ὑπὸ πάσης τῆς τῶν τότε παρόντων ἀρχιερέων συνόδου · τοὺς δὲ ἄλλα κατ' ἀμφοτέρων προτείνειν κεφάλαια , ὡς ἐντεῦθεν ἀναγκασθῆναι μὲν τὸν Ἰωσὴφ τοῦ θρόνου τοῖς βουλομένοις παραχωρεῖν , δυοῖν ἕνεκα , τῆς τε εἰρήνης τῶν δι' αὐτὸν ὀχλουμένων καὶ τοῦ μὴ δύνασθαι τὰ τῷ θρόνῳ προσήκοντα πράττειν ὅλην ἀφῃρημένον ὑπὸ γήρως καὶ νόσου τὴν τοῦ σώματος δύναμιν · τοὺς δὲ τοῦ ζήλου προστάτας καταλειφθῆναι στασιάζοντας καὶ κατ' ἀλλήλων τὰς γλώσσας ὁπλίζοντας οὐ ζήλῳ θείῳ δημαγωγουμένας , ἀλλ' ἀωρίᾳ στρατηγουμένας θυμοῦ . ὁ γὰρ κατὰ θεὸν ζῆλος τῆς ἄνωθεν ἐξῆπται δυνάμεως καὶ ἄγεται θείαν καὶ ἔμμουσον ἀγωγήν · οἱ δὲ ταῖς τῆς κενοδοξίας πύλαις τὸν νοῦν παρακαθῆσθαι ἐξασκήσαντες ἔλαθον τὸν ζῆλον μεθαρμόσαντες πρὸς ζηλοτυπίαν καὶ ἀντὶ σίτου φάναι καὶ σταφυλῆς καὶ ὅσοι τῶν καρπῶν ἀγαθοὶ , ἀκάνθας γεωργήσαντες καὶ τριβόλους · ταῦτα δ' εἰσὶν ἔριδες ἀπὸ γνώμης οὐ μάλα πεπαιδευμένης καὶ λόγων ἀντιπάλων δίαυλοι .
Lemmas: ( δ . ) καί νῦν δέ ἐπεί ὁ ἀγαθός ὁρμή ἀνακόπτω οὐ ἔχω ὁ βασιλεύς , σύγχυσις ἕτερος τρόπος εἰσάγω καί κλύδων ἐγείρω κατά ὁ καλός ὁμόνοια ἐκεῖνος καί ἀνέορτος τίθημι ὁ καινός ἐκεῖνος ἑορτή καί πανήγυρις καί μιμέομαι ὁ Ἔρις ἐκεῖνος , ὅς ὁ μῆλον κατά ὁ Θέτις καί Πηλεύς ῥίπτω γάμος · ὅς πολύς ἀναγείρω μάχη καί φλόξ πολέμιος ὕστερος , ὡς ὁ ὁ μῦθος Πάτρες φημί ποιητής · ἢ μᾶλλον μιμέομαι ὁ λύκος , ἕ ὁ ποίμνη θορυβέω ἔπειτα ῥᾳδίως εἰμί ὁ ὁ πρόβατον ἁρπάζω . παρασκευάζω γάρ αὐτός διχή καί τριχῆ διαιρέω σφεῖς αὐτός · καί ὁ μέν Ἰωσήφ εἰμί μερίς φάσκω ὁ πατριάρχης , ὁ δέ Ἀρσένιος ὁ πάλαι θνῄσκω · καί ὁ μέν εἰμί λέγω ὑπό Ἀρσένιος ἀφορίζω ὁ Ἰωσήφ , ὅτι ζῶ ἐκεῖνος ὁ ἐκεῖνος θρόνος λαμβάνω · ὁ δέ καθαιρέω εἰμί κανονικός Ἀρσένιος ὑπό πᾶς ὁ ὁ τότε πάρειμι ἀρχιερεύς σύνοδος · ὁ δέ ἄλλος κατά ἀμφότερος προτείνω κεφάλαιος , ὡς ἐντεῦθεν ἀναγκάζω μέν ὁ Ἰωσήφ ὁ θρόνος ὁ βούλομαι παραχωρέω , δύο ἕνεκα , ὁ τε εἰρήνη ὁ διά αὐτός ὀχλέω καί ὁ μή δύναμαι ὁ ὁ θρόνος προσήκω πράσσω ὅλος ἀφαιρέω ὑπό γῆρας καί νόσος ὁ ὁ σῶμα δύναμις · ὁ δέ ὁ ζηλόω προστάτης καταλείπω στασιάζω καί κατά ἀλλήλων ὁ γλῶσσα οπλίζω οὖον ζῆλος θεῖον δημαγωγέω , ἀλλά ἀωρία στρατηγέω θυμός . ὁ γάρ κατά θεός ζῆλος ὁ ἄνωθεν ἐξάπτω δύναμις καί ἄγω θεῖος καί ἔμμουσος ἀγωγή · ὁ δέ ὁ ὁ κενοδοξία πύλη ὁ νόος παρακάθημαι ἐξασκέω λανθάνω ὁ ζῆλος μεθαρμόζω πρός ζηλοτυπία καί ἀντί σῖτος φαίνω καί σταφυλή καί ὅσος ὁ καρπός ἀγαθός , ἄκανθα γεωργέω καί τρίβολος · οὗτος δέ εἰμί Ἔρις ἀπό γνώμη οὖον μάλα παιδεύω καί λόγος ἀντίπαλος δίαυλος .