nausiphanes.testimonia nausiphanes_diels_fvs2_0504.1
βουλεύεσθαι [ näml . οἱ ῥήτορες τοὺς πολλούς ] . 23 , 1 [ p . 17 ] πάντα δυναμένου πείθειν καὶ περὶ ὧν αὐτοὶ προπεπεισμένοι δι’ αὐτῶν εἰσί , ληρομένου τοὺς πολλοὺς συνομολογήσαντας . Stil : 18 , 3 [ p . 27 ] θαυμαστὸν μὲν οὖν φυσιολόγου καὶ τὴν λαλιὰν ὡς συνεστῶσαν ἄκρως κατ’ εὐδοίαν τῶν ὠμηλημένων καὶ μεταφοραῖς ἐπὶ τὸ ἀγνοούμενον πρᾶγμα ἀριστα μετενηγμένων καὶ οὐ πλασματι κενῷ καὶ νόμῳ γεγονυίαν , ἀλλὰ τῇ τῶν πραγμάτων φύσει καὶ κατὰ τὴν συνήθειαν . Logik : 33 , 7 [ p . 46 ] ἐπεὶ καὶ τάχολογὸν καὶ τὸ ὁμολογούμενον ἐν τοῖς λόγοις ἐνορᾶν καὶ τινῶν ληφθέντων τί συμβαίνει , ληπτέον οὕτως ὑπὸ τὴν τῶν ὅλων διάγνωσιν , ἄλλως δ’ οὐ νομιστέον ἐγγίνεσθαι . 46 , 8 [ p . 47 ] πάντα γὰρ τὰ τοιαῦτα ἀπὸ τῆς φυσικῆς καὶ μετὰ λόγου τῶν τε ἀδήλων σταθμίσεως καὶ τῶν ὑπαρχόντων ἐπιλογιστικῆς θεωρίας ἄλλοκετ’ , ἄλλως δ’ οὐδαμῶς , ὥστε καὶ ὧδαι γίνεσθαι καὶ οὐχ ἰδίαις τινῶν ἐμπειρίαις τὰ πράγμαθ’ , ὡς φασιν , οὐχ εἰδότων . Unterschied von Philosophie und Rhetorik : 24 , 9 [ p . 36 ] καὶ μόνον δεῖν οἴομενος τῷ σχηματίσαι διαφέρειν σχεδὸν τὸν τε τοῦ σοφοῦ λόγον καὶ τὸν τοῦ πολιτικοῦ ῥήτορος , ὥσπερ δὴ ταῖς διανοίαισι μὲν οὐ διαφέροντας τοὺς τὴν ἀλήθειαν κατὰ φύσιν ἐγνωκότας τῶν πολιτικῶν ῥητόρων , σχήματι δὲ μόνον λόγων , καὶ ταῦτα πρὸς οὐδένα λόγον κατεσκευασμένων . Widerlegung : τί γὰρ ὁ συλλογισμὸς καὶ ἡ ἐπαγωγή δύνατ’ , εἰ ταυτό τι σημαίνει τῷ ἐνθυμήματι καὶ παραδείγματι ; 26 , 1 [ p . 38 ] ( δεικνύει ) χρήσιμον διαλογισμὸν ὄντα ἐκ τῶν φανερῶν ἀεὶ καὶ ὑπαρχόντων περὶ τῶν μελλόντων , καὶ τοὺς πραγματικωτάτους ἀεὶ τῶν προεστώτων εἴτε δημοκρατίας εἴτε μοναρχίας εἴθ’ ἥς δήποτε πολιτείας τοιούτῳ τρόπῳ διαλογισμοῦ χρωμένων . Katechese und Vortrag : 43 , 1 [ p . 43 ] ὁ γὰρ μαχραῶι λόγῳ καὶ συνειρομένῳ καλῶς χρώμενος ἀριστα χρηῖσεται καὶ τῷι διὰ ἐρωτήσεως καλουμένῳι , καὶ ὁ τούτῳι κάκεινῳι , ὅτι καὶ τὸ ἐπὶ τοῦ συνειρομένου γινώσκειν , μέχρι ὅσον τοῖς ἀκούουσι γνώριμον δεῖ ποιεῖν τὸ πίπτον ὑπὸ μίαν διάνοιαν ταυτό τί ἐστι τῷι δύνασθαι θεωρεῖν , μέχρι ὅσον προτεινῶν οὐτ’ ἂν ἐλλείποι τις οὐθ’ ὑπερβαίνοι τοῦ προάγοντος τὸν ἀποκρινόμενον ἐπὶ ὁμολογίαν ἀγνοουμένου πράγματος . Disposition : 31 , 3 [ p . 43 ] κατανευρηκὼς μόνος ἂν δύνατο κατὰ τῇικαῦτα διαιρῶν προτείνειν καθ’ ὅσα τὸ φήσαι καὶ ἀποφῆσαι μὴ περὶ τῶν φανερῶν ὅπη εἰσίν , ἀλλὰ περὶ τῶν ἀδήλων καὶ ἀδιαλήπτων , τοῖς μανθάνουσι προτατέον . Vgl . 30 , 7 [ p . 42 ] διαιρεῖν τὰ τοῦ λόγου καθ’ ἕκαστα μέχρι τοῦ ποιεῖν κεφαλαιώματα .
Lemmas: βουλεύω [ näml . ὁ ῥήτωρ ὁ πολύς ] . 23 , 1 [ p . 17 ] πᾶς δύναμαι πείθω καί περί ὅς αὐτός προπείθω διά αὐτός εἰμί , ληρομενω ὁ πολύς συνομολογέω . Stil : 18 , 3 [ p . 27 ] θαυμαστός μέν οὖν φυσιόλογος καί ὁ λαλιά ὡς συνίστημι ἄκρος κατά ευδοιος ὁ ὠμηλημένων καί μεταφορά ἐπί ὁ ἀγνοέω πρᾶγμα ἀγαθός μεταφέρω καί οὐ πλάσμα κενός καί νόμος γίγνομαι , ἀλλά ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις καί κατά ὁ συνήθεια . Logik : 33 , 7 [ p . 46 ] ἐπεί καί ταχολογος καί ὁ ὁμολογέω ἐν ὁ λόγος ἐνοράω καί τις λαμβάνω τίς συμβαίνω , λαμβάνω οὕτως ὑπό ὁ ὁ ὅλος διάγνωσις , ἄλλως δέ οὐ νομίζω ἐγγίγνομαι . 46 , 8 [ p . 47 ] πᾶς γάρ ὁ τοιοῦτος ἀπό ὁ φυσικός καί μετά λόγος ὁ τε ἄδηλος στάθμιση καί ὁ ὑπάρχω ἐπιλογιστικός θεωρία ἄλλοκετ’ , ἄλλως δέ οὐδαμῶς , ὥστε καί ᾠδή γίγνομαι καί οὐ ἴδιος τις ἐμπειρία ὁ πρᾶγμα , ὡς φημί , οὐ οἶδα . Unterschied von Philosophie und Rhetorik : 24 , 9 [ p . 36 ] καί μόνος δεῖ οἴομαι ὁ σχηματίζω διαφέρω σχεδόν ὁ τε ὁ σοφός λόγος καί ὁ ὁ πολιτικός ῥήτωρ , ὥσπερ δή ὁ διάνοια μέν οὐ διαφέρω ὁ ὁ ἀλήθεια κατά φύσις γιγνώσκω ὁ πολιτικός ῥήτωρ , σχῆμα δέ μόνος λόγος , καί οὗτος πρός οὐδείς λόγος κατασκευάζω . Widerlegung : τίς γάρ ὁ συλλογισμός καί ὁ ἐπαγωγή δύο , εἰμί αὐτός τίς σημαίνω ὁ ἐνθύμημα καί παράδειγμα ; 26 , 1 [ p . 38 ] ( δείκνυμι ) χρήσιμος διαλογισμός εἰμί ἐκ ὁ φανερός ἀεί καί ὑπάρχω περί ὁ μέλλω , καί ὁ πραγματικός ἀεί ὁ προίστημι εἴτε δημοκρατία εἴτε μοναρχία ἔτι ὅς δήποτε πολιτεία τοιοῦτος τρόπος διαλογισμός χράω . Katechese und Vortrag : 43 , 1 [ p . 43 ] ὁ γάρ μαχραῶι λόγος καί συλλέγω καλός Χράομαι ἀγαθός χράομαι καί ὁ διά ἐρώτησις καλέω , καί ὁ οὗτος κακειναω , ὅτι καί ὁ ἐπί ὁ συλλέγω γινώσκω , μέχρι ὅσον ὁ ἀκούω γνώριμος δέω ποιέω ὁ πίπτω ὑπό εἷς διάνοια αὐτός τίς εἰμί ὁ δύναμαι θεωρέω , μέχρι ὅσον προτείνω οὐ ἄν ἐλλείπω τις οὔτις ὑπερβαίνω ὁ προάγω ὁ ἀποκρίνω ἐπί ὁμολογία ἀγνοέω πρᾶγμα . Disposition : 31 , 3 [ p . 43 ] κατανευρηκὼς μόνος ἄν δύναμαι κατά τηικαυτος διαιρέω προτείνω κατά ὅσος ὁ φημί καί ἀπόφημι μή περί ὁ φανερός ὅπῃ εἰμί , ἀλλά περί ὁ ἄδηλος καί ἀδιάληπτος , ὁ μανθάνω προτατέον . Vgl . 30 , 7 [ p . 42 ] διαιρέω ὁ ὁ λόγος κατά ἕκαστος μέχρι ὁ ποιέω κεφαλαίωμα .