nausiphanes.testimonia anaxagoras_diels_vs1_0480.2
2 . Die weiteren Auszüge Philodems sind noch weniger genau : Rhet . 4,10 [ II p . 5 Sudh . vgl . Arnim Dio [ B . 1898 , S . 46 ff . : ] ὁθεν καὶ Ν . οὐκ ἀπέδρα · λέγει γὰρ προαιρήσεσθαι τὸν σοφὸν ῥητορεύειν ἢ πολιτεύεσθαι . 22,2 [ p . 33 ] ἀλλὰ πάν ἡγησάμενος εἶναι τὸ τίμιον καὶ ἀξιόλογον ἐν ταῖς παρὰ τῶν πολλῶν δόξαις καὶ μνήμαις ἐπὶ πολιτικαῖς δεινότησιν ἢ ταῖς κενῶς κομπουμέναις ἀρεταῖς καὶ καλοκαγαθίαις , ἐπὶ ταῦτα ἄγειν τὸν ἄριστον προεῖληφε συλλογισμόν . c . 37,3 ἄμα δ’ ἐπὶ νομοθεσίας κατεφέρετο . c . 11,1 [ p . 1 ] ἀλλ’ ἀντίκρυς ἔφησεν δυνήσεσθαι πείθειν τοὺς ἀκούοντας τὸν φυσικὸν καὶ σοφόν · καὶ τὸν σοφὸν οὐκ ἐν ἀμφισβητήσει κατέλιπεν , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἔφη τοῖς λόγοις ἄξειν ἐν(θ’ ) ἂν βούληται τοὺς ἀκούοντας . c . 15,4 [ p . 19 ] τοιούτων γὰρ κἂν ἔτος ἄνδρα τις ἔχῃ συνζῶντα καὶ μὴ βραχεῖς χρόνους ὁμιλοῦντα , καὶ τοῦτο πλεοναζόντως δύνασθαι ἂν καὶ παρακολουθεῖν . 25,1 τὴν γὰρ αἰτίαν τῆς πειστικῆς δυνάμεως οὐκ ἐξ ἱστορίας , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς εἰδήσεως τῶν πραγμάτων παραγίνεσθαι φησιν , ὡσθ’ ὁμοίως αὐτῷ πείθει ἂν ὁ φυσικὸς ὁποιοῦν ἔθνος . Diese Unterweisung erstreckt sich c . 14,3 [ p . 5 ] περὶ ἕνα τὸν εὐφυὴ καὶ πρόθυμον . c . 15,9 [ p . 7 ] Widerlegung : ἐπὶ τίν’ ἂν εἰδῶσιν ἔχων ὁ φυσικὸς τῆς τῶν ἀνθρώπων φύσεως ἀπὸ ταύτης δύνατο πείθειν αὐτούς ; ἂρα γε τὴν ἐκ τίνων ἢ ποίων στοιχείων συνεστήκασιν [ n . die Menschen ] ; καὶ τίς ἂν διὰ ταυτὶ πείθειν περὶ ὧν ἂν διέσῃ διὰ ταῦτα τοὺς ἀνθρώπους μᾶλλον ἢ τοῖς . . . c . 16,2 [ p . 8 ] τὸ συγγενικὸν τέλος [ das angeborne Lebensziel ; vgl . Epikur p . 63,1 Us . ] , ὅπερ ἐστὶν ἡδεσθαι καὶ μὴ ἀλγεῖν , ἀλλὰ <εὐθὺς ἕκαστος> ἄνθρωπος πρὸς τοῦτο φέρεται καὶ χωρὶς τῆς τούτων προσδοκίας εἴτ’ ἀλόγως εἴτε λελογισμένως οὔτε διώκειν τοῖς ὅλοις οὐδὲν οὔτε φεύγειν , μᾶλλον δ’ οὐδὲ τὰ ζῷα ἄλλον ἐνδέχεται τρόπον . c . 7,2 [ p . 9 ] καὶ γὰρ οὕτως τὰ μέγιστα λέγων ἂν πείθοι πολλὴν προθυμίαν καὶ τῶν πολλῶν πρὸς τοῦτο παρεχομένων , διότι
Lemmas: 2 . Die weiteren Auszüge Philodems sind noch weniger genau : Rhet . 4,10 [ II p . 5 Sudh . vgl . Arnim Dio [ B . 1898 , S . 46 ff . : ] ὅθεν καί Ν . οὐ ἀποδιδράσκω · λέγω γάρ προαιρέω ὁ σοφός ῥητορεύω ἢ πολιτεύω . 22,2 [ p . 33 ] ἀλλά πᾶς ἡγέομαι ἔρχομαι ὁ τίμιος καί ἀξιόλογος ἐν ὁ παρά ὁ πολύς δόξα καί μνήμη ἐπί πολιτικός δεινότης ἢ ὁ κενός κομπόω ἀρετή καί καλοκαγαθία , ἐπί οὗτος ἄγω ὁ ἀγαθός προλαμβάνω συλλογισμός . c . 37,3 ἄμη δέ ἐπί νομοθεσία καταφέρω . c . 11,1 [ p . 1 ] ἀλλά αντίκρυ φημί δύναμαι πείθω ὁ ἀκούω ὁ φυσικός καί σοφός · καί ὁ σοφός οὐ ἐν ἀμφισβήτησις καταλείπω , ἀλλά ἑαυτοῦ φημί ὁ λόγος ἄγω ἐντίθημι ) εἄν βούλομαι ὁ ἀκούω . c . 15,4 [ p . 19 ] τοιοῦτος γάρ κἀν ἔτος ἀνήρ τις ἔχω συνίζω καί μή βραχύς χρόνος ὁμιλέω , καί οὗτος πλεοναζόντως δύναμαι ἄν καί παρακολουθέω . 25,1 ὁ γάρ αἰτία ὁ πειστικός δύναμις οὐ ἐκ ἱστορία , ἀλλά ἀπό ὁ εἴδησις ὁ πρᾶγμα παραγίγνομαι φημί , ὡστε ὅμοιος αὐτός πείθω ἄν ὁ φυσικός ὁποιοῦν ἔθνος . Diese Unterweisung erstreckt sich c . 14,3 [ p . 5 ] περί εἷς ὁ ευφυής καί πρόθυμος . c . 15,9 [ p . 7 ] Widerlegung : ἐπί τίς ἄν οἶδα ἔχω ὁ φυσικός ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις ἀπό οὗτος δύναμαι πείθω αὐτός ; ἄρα γε ὁ ἐκ τίς ἢ ποῖος στοιχεῖον συνίστημι [ n . die Menschen ] ; καί τίς ἄν διά οὗτος πείθω περί ὅς ἄν διέρχομαι διά οὗτος ὁ ἄνθρωπος μᾶλλον ἢ ὁ . . . c . 16,2 [ p . 8 ] ὁ συγγενικός τέλος [ das angeborne Lebensziel ; vgl . Epikur p . 63,1 Us . ] , ὅς εἰμί ἥδομαι καί μή ἀλγέω , ἀλλά εὐθύς ἕκαστος ἄνθρωπος πρός οὗτος φέρω καί Χωρὶς Τῆς οὗτος προσδοκία ἔτι ἄλογος εἴτε λελογισμένως οὔτε διώκω ὁ ὅλος οὐδείς οὔτε φεύγω , μᾶλλον δέ οὐδέ ὁ ζῷον ἄλλος ἐνδέχομαι τρόπος . c . 7,2 [ p . 9 ] καί γάρ οὕτως ὁ μέγας λέγω ἄν πείθω πολύς προθυμία καί ὁ πολύς πρός οὗτος παρέχω , διότι