nausiphanes.testimonia anaxagoras_diels_vs1_0481.1
πειστικόν ἐστι τὸ γινώσκειν , πόθεν ἥκει τὸ συμφέρον . ἄνευ γὰρ τῆς περὶ τούτου [ π . τοῦ τέλους ] πειθούς ἀχάριστοι γινόμενοι τοῖς προδιδάξαι , τῶν ἄλλως πειθόντων οὐκ ἂν πεισθείεν ( οὐδενί ) . c . 8,2 [ p . 10 ] τὸν φυσικὸν μόνον , τοῦτο τεθεωρηκότα , τῷ γινώσκειν ὁ βούλεται ἡ φύσις καὶ λέγειν καὶ λέγοντα τὸ πρὸς τὴν βούλησιν ( ἀποδιδόνα ) , δυνήσεσθαι πείθειν . 22,2 [ p . 16 ] ἄπερ ἂν εἰδῶσιν βουλομένους τε καὶ μὴ μεταμελησομένους διὰ τὸ συμφερόντως βουλεύεσθαι [ nämlich οἱ ῥήτορες τοὺς πολλούς ] . 23,1 [ p . 17 ] πάντα δυνάμενου πείθειν καὶ περὶ ὧν αὐτοὶ προ-πεπεισμένοι δι’ αὐτῶν εἰσι , ληφομένου τοὺς πολλοὺς συνομολογήσαντας . Stil : 18,3 [ p . 27 ] θαυμαστόν μὲν οὖν φυσιολόγου καὶ τὴν λαλίαν ὡς συνεστῶσαν ἄκρως κατ’ εὐοδίαν τῶν ὡμιλημένων καὶ μεταφοράς ἐπὶ τὸ ἀγνοούμενον πράγμα ἄριστα μετενηγμένην καὶ οὐ πλάσματι κενῷ καὶ νόμῳ γερονυίαν ἀλλὰ τῇ τῶν πραγ-μάτων φύσει καὶ κατὰ τὴν συνήθειαν . Logik : 33,7 [ p . 46 ] ἐπεὶ καὶ τἀκόλουθον καὶ τὸ ὁμολογούμενον ἐν τοῖς λόγοις ἐνορᾶν καὶ τίνων ληφθέντων τί συμβαίνει , ληπτέον οὕτως ὑπὸ τὴν τῶν ὅλων διάγνωσιν , ἄλλως δ’ οὐ νομιστέον ἐγγίνεσθαι . 46,8 [ p . 47 ] πάντα γὰρ τὰ τοιαῦτα ἀπὸ τῆς φυσικῆς καὶ μετὰ λόγου τῶν τε ἀδή-λων σταθμίσεως καὶ τῶν ὑπαρχόντων ἐπιλογιστικῆς θεωρίας ἀλίσκετ’ , ἄλλως δ’ οὐδαμῶς , ὥστε καὶ ὁδῷ γίνεσθαι καὶ οὐκ ἰδίαις τινὸς ἐμπειρίας τὰ πράγμαθ’ , ὡς φασιν , οὐκ εἰδότων . Unterschied von Philosophie und Rhetorik : 24,9 [ p . 36 ] καὶ μόνον δεῖν οἴομενος τῷ σχηματίσαι διαφέρειν σχεδὸν τόν τε τοῦ σοφοῦ λόγον καὶ τὸν τοῦ πολιτικοῦ ῥήτορος , ὥσπερ δὴ ταῖς διανοίησει μὲν οὐ διαφέροντας τοὺς τὴν ἀλήθειαν κατὰ φύσιν ἐγνωκότας τῶν πολιτικῶν ῥητόρων , σχήματι δὲ μόνον λόγων , καὶ ταῦτα πρὸς οὐδένα λόγον κατεσκευασμένων . Wider-legung : τί γὰρ ὁ συλλογισμὸς καὶ ἡ ἐπαγωγὴ δύνατ’ , εἰ ταῦτό τι σημαίνει τῷ ἐνθυμήματι καὶ παραδείγματι ; 26,1 [ p . 38 ] ( δεικνύ)ει χρήσιμον διαλογισμὸν ὄντα ἐκ τῶν φανερῶν ἀεὶ καὶ ὑπαρχόντων περὶ τῶν μελλόντων , καὶ τοὺς πραγματικω-τάτους ἀεὶ τῶν προεστώτων εἴτε δημοκρατίας εἴτε μοναρχίας εἰθ’ ἥς δήποτε πολιτείας τοιούτῳ τρόπῳ διαλογισμοῦ χρωμένους . Katechese und Vortrag : 43,1 [ p.43 ] ὁ γὰρ μακρῷ λόγῳ καὶ συνειρομένῳ καλῶς χρῶμενος ἄριστα χρήσεται καὶ τῷ δι’ ἐρωτήσεως καλουμένῳ , καὶ ὁ τούτῳ κάκεινῳ · ( καὶ γὰρ τὸ ἐπὶ ) τοῦ συνει-ρομένου γινώσκειν , μέχρι ὅσον τοῖς ἀκούσαι γνῶριμον δεῖ ποιεῖν τὸ πίπτον ὑπὸ μίαν διάνοιαν ταῦτό τί ἐστι τῷ δύνασθαι θεωρεῖν , μέχρι ὅσον προτείνων οὐτ’ ἂν ἐλλείποι τις οὐθ’ ὑπερβαίνοι τοῦ προάξαντος τὸν ἀποκρινόμενον ἐπὶ τὴν ἰδέαν ἀγνοουμένου πράγματος . Disposition : 31,3 [ p . 43 ] κατανενοηκὼς μόνος ἂν δύ-ναιτο κατὰ τῆλικαῦτα διαιρῶν προτεῖναι καθ’ ὅσα τὸ φῆσαι καὶ ἀποφῆσαι μὴ περὶ τῶν φανερῶν ὅππῃ εἰσίν , ἀλλὰ περὶ τῶν ἀδήλων καὶ ἀδιαλήπτων , τοὺς μαν-θάνουσι προτατέον . Vgl . 30,2 [ p . 42 ] ἀδυνατήσειν ἐν ἐκείνῳ τῷ λαλήματι δια-λέγεσθαι τὸν ὀρθῶς φυσιολογοῦντα , ὅτ(ω)ι πᾶν χρῆται κατὰ τῆλικά τινὰ διαιρ(ῶν ) τὰ τοῦ λόγου καθ’ ἕκαστα μέχρι τοῦ ποιεῖν κεφαλαιώματά τινα κατὰ τοὺς τούτων ἐναργῆ ἐπιστήμην ἀπειργασμένους .
Lemmas: πειστικός εἰμί ὁ γινώσκω , πόθεν ἥκω ὁ συμφέρω . ἄνευ γάρ ὁ περί οὗτος [ π . ὁ τέλος ] πειθώ ἀχάριστος γίγνομαι ὁ προδιδάσκω , ὁ ἄλλως πείθω οὐ ἄν πείθω ( οὐδείς ) . c . 8,2 [ p . 10 ] ὁ φυσικός μόνος , οὗτος θεωρέω , ὁ γινώσκω ὁ βούλομαι ὁ φύσις καί λέγω καί λέγω ὁ πρός ὁ βούλησις ( ἀποδίδωμι ) , δύναμαι πείθω . 22,2 [ p . 16 ] ὅς ἄν οἶδα βούλομαι τε καί μή μεταμελέομαι διά ὁ συμφερόντως βουλεύω [ nämlich ὁ ῥήτωρ ὁ πολύς ] . 23,1 [ p . 17 ] πᾶς δυνάμενος πείθω καί περί ὅς αὐτός προπείθω διά αὐτός εἰμί , λαμβάνω ὁ πολύς συνομολογέω . Stil : 18,3 [ p . 27 ] θαυμαστός μέν οὖν φυσιόλογος καί ὁ λαλιά ὡς συνίστημι ἄκρος κατά εὐοδία ὁ ομιλημένος καί μεταφορά ἐπί ὁ ἀγνοέω πρᾶγμα ἀγαθός μεταφέρω καί οὐ πλάσμα κενός καί νόμος γερονυεις ἀλλά ὁ ὁ πράγμα φύσις καί κατά ὁ συνήθεια . Logik : 33,7 [ p . 46 ] ἐπεί καί ἀκόλουθος καί ὁ ὁμολογέω ἐν ὁ λόγος ἐνοράω καί τίς λαμβάνω τίς συμβαίνω , λαμβάνω οὕτως ὑπό ὁ ὁ ὅλος διάγνωσις , ἄλλως δέ οὐ νομίζω ἐγγίγνομαι . 46,8 [ p . 47 ] πᾶς γάρ ὁ τοιοῦτος ἀπό ὁ φυσικός καί μετά λόγος ὁ τε ἄδηλος στάθμιση καί ὁ ὑπάρχω ἐπιλογιστικός θεωρία ἀλίσκετ’ , ἄλλως δέ οὐδαμῶς , ὥστε καί οὐδός γίγνομαι καί οὐ ἴδιος τις ἐμπειρία ὁ πρᾶγμα , ὡς φημί , οὐ οἶδα . Unterschied von Philosophie und Rhetorik : 24,9 [ p . 36 ] καί μόνος δεῖ οἴομαι ὁ σχηματίζω διαφέρω σχεδόν ὁ τε ὁ σοφός λόγος καί ὁ ὁ πολιτικός ῥήτωρ , ὥσπερ δή ὁ διανοιιημι μέν οὐ διαφέρω ὁ ὁ ἀλήθεια κατά φύσις γιγνώσκω ὁ πολιτικός ῥήτωρ , σχῆμα δέ μόνος λόγος , καί οὗτος πρός οὐδείς λόγος κατασκευάζω . Wider-legung : τίς γάρ ὁ συλλογισμός καί ὁ ἐπαγωγή δύο , εἰμί αὐτός τίς σημαίνω ὁ ἐνθύμημα καί παράδειγμα ; 26,1 [ p . 38 ] ( δείκνυμι χρήσιμος διαλογισμός εἰμί ἐκ ὁ φανερός ἀεί καί ὑπάρχω περί ὁ μέλλω , καί ὁ πραγματικός ἀεί ὁ προίστημι εἴτε δημοκρατία εἴτε μοναρχία εἶτα ὅς δήποτε πολιτεία τοιοῦτος τρόπος διαλογισμός χράω . Katechese und Vortrag : 43,1 [ p.43 ] ὁ γάρ μακρός λόγος καί συλλέγω καλός Χράομαι ἀγαθός χράω καί ὁ διά ἐρώτησις καλέω , καί ὁ οὗτος ἐκεῖνος · ( καί γάρ ὁ ἐπί ) ὁ συνείρω γινώσκω , μέχρι ὅσον ὁ ἀκούω γνώριμος δέω ποιέω ὁ πίπτω ὑπό εἷς διάνοια αὐτός τίς εἰμί ὁ δύναμαι θεωρέω , μέχρι ὅσον προτείνω οὐ ἄν ἐλλείπω τις οὐ ὑπερβαίνω ὁ προάγω ὁ ἀποκρίνω ἐπί ὁ ἰδέα ἀγνοέω πρᾶγμα . Disposition : 31,3 [ p . 43 ] κατανοέω μόνος ἄν δύναμαι κατά τηλικόσδε διαιρέω προτείνω κατά ὅσος ὁ φημί καί ἀπόφημι μή περί ὁ φανερός ὅπῃ εἰμί , ἀλλά περί ὁ ἄδηλος καί ἀδιάληπτος , ὁ μανθάνω προτατέον . Vgl . 30,2 [ p . 42 ] ἀδυνατέω ἐν ἐκεῖνος ὁ λάλημα διαλέγω ὁ ὀρθός φυσιολογέω , ὅτ(ω)ι πᾶς χράω κατά τηλίκος τις διαιρέω ) ὁ ὁ λόγος κατά ἕκαστος μέχρι ὁ ποιέω κεφαλαίωμα τις κατά ὁ οὗτος ἐναργής ἐπιστήμη ἀπεργάζομαι .