myrsilus-methymnaeus.fragmenta 4.2
Οἱ δὲ Πελασγοὶ πολλῆς καὶ ἀγαθῆς χώρας ( in Italia ) κρατήσαντες , πόλεις τε προσέλαβον καὶ ἄλλας αὐτοὶ κατασκευάσαντες μεγάλην καὶ ταχεῖαν ἐπίδοσιν ἔλαβον εἰς ἀνδρείαν καὶ πλοῦτον καὶ τὴν ἄλλην εὐτυχίαν , ἧς οὐ πολὺν ὤναντο χρόνον · ἀλλ’ ἡνίκα μᾶλλον τοῖς σύμπασιν ἀνθεῖν ἐδόκουν , δαιμονίοις τισὶ χόλοις ἐλαστρηθέντες , οἱ μὲν ὑπὸ τῶν θείων συμφορῶν , οἱ δὲ ὑπὸ τῶν προσοικούντων βαρβάρων ἐξεφθάρησαν · τὸ δὲ πλεῖστον αὐτῶν μέρος εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν βάρβαρον αὖθις ἐσκεδάσθη . Περὶ ὧν πολὺς ἂν εἴη λόγος , εἰ βουλοίμην τὴν ἀκρίβειαν γράφειν . Ὀλίγον δὲ κατέμεινεν ἐν Ἰταλίᾳ , τῶν Ἀβοριγίνων προνοίᾳ . Πρῶτον μὲν οὖν τῆς οἰκοφθορίας ταῖς πόλεσιν ἐδόκει αὐχμῷ ἡ γῆ κακωθεῖσα ἄρξαι , ἡνίκα οὔτ’ ἐπὶ τοῖς δένδρεσι καρπὸς οὐδεὶς ὡραῖος γενέσθαι διέμεινεν , ἀλλ’ ὠμοὶ κατέρρεον · οὔθ’ ὁπόσα σπερμάτων ἀνέντα βλαστοὺς ἀνθήσειεν , ἕως στάχυος ἀκμῆς τοὺς κατὰ νόμον ἐπλήρου χρόνους · οὔτε πόα κτήνεσιν ἐφύετο διαρκής · τῶν τε ναμάτων τὰ μὲν οὐκέτι πίνεσθαι σπουδαῖα ἦν , τὰ δ’ ὑπελίμπανε θέρους , τὰ δ’ εἰς τέλος ἀπεσβέννυτο . Ἀδελφὰ δὲ τούτοις ἐγίνετο περί τε προβάτων καὶ γυναικῶν γονάς . Ἢ γὰρ ἐξημβλοῦτο τὰ ἔμβρυα , ἢ κατὰ τοὺς τόκους διεφθείρετο , ἔστιν ἃ καὶ τὰς φερούσας συνδιαλυμηνάμενα . Εἰ δέ τι διαφύγοι τὸν ἐκ τῶν ὠδίνων κίνδυνον , ἔμπηρον ἢ ἀτελὲς ἢ δι’ ἄλλην τινὰ τύχην βλαφθὲν , τρέφεσθαι χρηστὸν οὐκ ἦν . Ἔπειτα καὶ τὸ ἄλλο πλῆθος , τὸ ἐν ἀκμῇ μάλιστα , ἐκακοῦτο νόσοις καὶ θανάτοις παρὰ τὰ εἰκότα συχνοῖς . Μαντευομένοις δ’ αὐτοῖς , τίνα θεῶν ἢ δαιμόνων παραβάντες τάδε πάσχουσι , καὶ τί ποιήσασιν αὐτοῖς λωφῆσαι τὰ δεινὰ ἐλπὶς , ὁ θεὸς ἀνεῖλεν , ὅτι τυχόντες ὧν ἐβούλοντο οὐκ ἀπέδοσαν ἃ εὔξαντο , ἀλλὰ προσοφείλουσι τὰ πλείστου ἄξια . Οἱ γὰρ Πελασγοὶ , ἀφορίας αὐτοῖς γενομένης ἐν τῇ γῇ πάντων χρημάτων , εὔξαντο τῷ Διὶ καὶ τῷ Ἀπόλλωνι καὶ τοῖς Καβείροις καταθύσειν δεκάτας τῶν προσγενησομένων ἁπάντων · τελεσθείσης δὲ τῆς εὐχῆς , ἐξελόμενοι καρπῶν τε καὶ βοσκημάτων ἁπάντων τὸ λάχος , ἐπέθυσαν τοῖς θεοῖς , ὡς δὴ κατὰ τούτων μόνων εὐξάμενοι . Ταῦτα δὲ Μυρσίλος ὁ Λέσβιος ἱστόρηκεν ὀλίγου δεῖν τοῖς αὐτοῖς ὀνόμασι γράφων οἷς ἐγὼ νῦν , πλὴν ὅσον οὐ Πελασγοὺς καλεῖ τοὺς ἀνθρώπους , ἀλλὰ Τυρρηνούς · τὴν δὲ αἰτίαν ὀλίγον ὕστερον ἐρῶ ( fr . 3 ) . Ὡς δὲ ἀπενεχθέντα τὸν χρησμὸν ἔμαθον , οὐκ εἶχον τὰ λεγόμενα συμβαλεῖν . Ἀμηχανοῦσι δὲ αὐτοῖς τῶν γεραιτέρων τις ́λέγει συμβαλὼν τὸ λόγιον , ὅτι τοῦ παντὸς ἡμαρτήκασιν , εἰ οἴονται τοὺς θεοὺς ἀδίκως αὐτοῖς ἐγκαλεῖν . Χρημάτων ὲν γὰρ ἀποδεδόσθαι τὰς ἀπαρχὰς αὐτοῖς ἁπάσας ὀρθῶς τε καὶ σὺν δίκῃ · ἀνθρώπων δὲ γονῆς τὸ λάχος , χρῆμα παντὸς μάλιστα θεοῖς τιμιώτατον , ὀφείλεσθαι · εἰ δὲ δὴ καὶ τούτων λάβοιεν τὴν δικαίαν μοῖραν , τέλος ἕξειν σφίσι τὸ λόγιον . Τοῖς μὲν δὴ ὀρθῶς ἐδόκει λέγεσθαι ταῦτα , τοῖς δὲ ἐξ ἐπιβουλῆς συγκεῖσθαι ὁ λόγος . Εἰσηγησαμένου δέ τινος τὴν γνώμην , τὸν θεὸν ἐπέρεσθαι εἰ αὐτῷ φίλον ἀνθρώπων δεκάτας ἀπολαμβάνειν , πέμπουσι τὸ δεύτερον θεοπρόπους , καὶ ὁ θεὸς ἀνεῖλεν οὕτω ποιεῖν . Ἐκ δὲ τούτου στάσις αὐτοὺς καταλαμβάνει περὶ τοῦ τρόπου τῆς δεκατεύσεως . Καὶ ἐν ἀλλήλοις οἱ προεστηκότες τῶν πόλεων τότε πρῶτον ἐταράχθησαν · ἔπειτα καὶ τὸ λοιπὸν πλῆθος δι’ ὑποψίας τοὺς ἐν τέλει ἐλάμβανεν . Ἐγίνοντό τε οὐδενὶ κόσμῳ αἱ ἐπαναστάσεις , ἀλλὰ , ὥσπερ εἰκὸς , οἴστρῳ καὶ θεοβλαβείᾳ ἀπελαυνόμεναι · καὶ πολλὰ ἐφέστια ὅλα ἐξηλείφθη , μέρους αὐτῶν μεθισταμένου · οὐ γὰρ ἐδικαίουν οἱ προσήκοντες τοῖς ἐξιοῦσιν ἀπολείπεσθαί τε τῶν φιλτάτων , καὶ ἐν τοῖς ἐχθίστοις ὑπομένειν . Πρῶτοι μὲν δὴ οὗτοι μεταναστάντες ἐξ Ἰταλίας εἴς τε τὴν Ἑλλάδα καὶ τῆς βαρβάρου πολλὴν ἐπλανήθησαν , μετὰ δὲ τοὺς πρώτους ἕτεροι τὸ αὐτὸ ἔπαθον , κτλ .
Lemmas: όϊ δέ Πελασγός πολύς καί ἀγαθός χώρα ( in Italia ) κρατέω , πόλις τε προσλαμβάνω καί ἄλλος αὐτός κατασκευάζω μέγας καί ταχύς ἐπίδοσις λαμβάνω εἰς ἀνδρεία καί πλοῦτος καί ὁ ἄλλος εὐτυχία , ὅς οὐ πολύς ὀνίνημι χρόνος · ἀλλά ἡνίκα μᾶλλον ὁ σύμπας ἀνθέω δοκέω , δαιμόνιος τις χόλος ἐλαστρέω , ὁ μέν ὑπό ὁ θεῖος συμφορά , ὁ δέ ὑπό ὁ προσοικέω βάρβαρος ἐκφθείρω · ὁ δέ πλεῖστος αὐτός μέρος εἰς ὁ Ἑλλάς καί ὁ βάρβαρος αὖθις σκεδάννυμι . περι ὅς πολύς ἄν εἰμί λόγος , εἰμί βούλομαι ὁ ἀκρίβεια γράφω . Ὀλίγος δέ καταμένω ἐν Ἰταλία , ὁ Ἀβοριγῖνες πρόνοια . Πρῶτος μέν οὖν ὁ οἰκοφθορία ὁ πόλις δοκέω αὐχμός ὁ γῆ κακόω ἄρχω , ἡνίκα οὔτε ἐπί ὁ δένδρος καρπός οὐδείς ὡραῖος γίγνομαι διαμένω , ἀλλά ὠμός καταρρέω · οὔτε ὁπόσος σπέρμα ἀνίημι βλαστός ἀνθέω , ἠώς στάχυς ἀκμή ὁ κατά νόμος πληρόω χρόνος · οὔτε πόα κτῆνος φύω διαρκής · ὁ τε νᾶμα ὁ μέν οὐκέτι πίνω σπουδαῖος εἰμί , ὁ δέ ὑπολείπω θέρος , ὁ δέ εἰς τέλος ἀποσβέννυμι . ἀδελφή δέ οὗτος γίνομαι περί τε πρόβατον καί γυνή γονεύς . ἤ γάρ ἐξαμβλόω ὁ ἔμβρυον , ἢ κατά ὁ τόκος διαφθείρω , εἰμί ὅς καί ὁ φέρω συνδιαλυμαίνομαι . εἰμί δέ τίς διαφεύγω ὁ ἐκ ὁ ὠδίς κίνδυνος , ἔμπηρος ἢ ἀτελής ἢ διά ἄλλος τις τύχη βλάπτω , τρέφω χρηστός οὐ εἰμί . ἔπειτα καί ὁ ἄλλος πλῆθος , ὁ ἐν ἀκμή μάλιστα , κακόω νόσος καί θάνατος παρά ὁ ἔοικα συχνός . μαντεύομαι δέ αὐτός , τίς θεός ἢ δαίμων παραβαίνω ὅδε πάσχω , καί τίς ποιέω αὐτός λωφάω ὁ δεινός Ἐλπὶς , ὁ θεός ἀναιρέω , ὅτι τυγχάνω ὅς βούλομαι οὐ ἀποδίδωμι ὅς εὔχομαι , ἀλλά προσοφείλω ὁ πλεῖστος ἄξιος . όϊ γάρ Πελασγός , ἀφορία αὐτός γίνομαι ἐν ὁ γῆ πᾶς χρῆμα , εὔχομαι ὁ Ζεύς καί ὁ Ἀπόλλων καί ὁ Κάβειροι καταθύω δέκατος ὁ προσγίγνομαι ἅπας · τελέω δέ ὁ εὐχή , ἐξαιρέω καρπός τε καί βόσκημα ἅπας ὁ λάχος , ἐπιθύω ὁ θεός , ὡς δή κατά οὗτος μόνος εὔχομαι . Ταΰς δέ Μυρσίλος ὁ Λέσβιος ἱστορέω ὀλίγος δεῖ ὁ αὐτός ὄνομα γράφω ὅς ἐγώ νῦν , πλήν ὅσον οὐ Πελασγός καλέω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά Τυρρηνός · ὁ δέ αἰτία ὀλίγος ὕστερον λέγω ( fr . 3 ) . ὡς δέ ἀποφέρω ὁ χρησμός μανθάνω , οὐ ἔχω ὁ λέγω συμβάλλω . ἀμηχανέω δέ αὐτός ὁ γεραιός τις λέγω συμβάλλω ὁ λόγιος , ὅτι ὁ πᾶς ἁμαρτάνω , εἰμί οἴομαι ὁ θεός ἄδικος αὐτός ἐγκαλέω . χρῆμα εἰμί γάρ ἀποδίδωμι ὁ ἀπαρχή αὐτός ἅπας ὀρθός τε καί σύν δίκη · ἄνθρωπος δέ γονεύς ὁ λάχος , χρῆμα πᾶς μάλιστα θεός τίμιος , ὀφείλω · εἰμί δέ δή καί οὗτος λαμβάνω ὁ δίκαιος μοῖρα , τέλος ἔχω σφεῖς ὁ λόγιος . ὁ μέν δή ὀρθός δοκέω λέγω οὗτος , ὁ δέ ἐκ ἐπιβουλή σύγκειμαι ὁ λόγος . εἰσηγέομαι δέ τις ὁ γνώμη , ὁ θεός ἐπέρομαι εἰμί αὐτός φίλος ἄνθρωπος δέκατος ἀπολαμβάνω , πέμπω ὁ δεύτερος θεοπρόπος , καί ὁ θεός ἀναιρέω οὕτως ποιέω . ἐκ δέ οὗτος στάσις αὐτός καταλαμβάνω περί ὁ τρόπος ὁ δεκάτευσις . καί ἐν ἀλλήλων ὁ προίστημι ὁ πόλις τότε πρῶτος ταράσσω · ἔπειτα καί ὁ λοιπός πλῆθος διά ὑποψία ὁ ἐν τέλος λαμβάνω . γίγνομαι τε οὐδείς κόσμος ὁ ἐπανάστασις , ἀλλά , ὥσπερ ἔοικα , οἶστρος καί θεοβλάβεια ἀπελαύνω · καί πολύς ἐφέστιος ὅλος ἐξαλείφω , μέρος αὐτός μεθιστάω · οὐ γάρ δικαιόω ὁ προσήκω ὁ ἐξέρχομαι ἀπολείπω τε ὁ φίλος , καί ἐν ὁ ἐχθρός ὑπομένω . Πρότερος μέν δή οὗτος μετανίστημι ἐκ Ἰταλία εἰς τε ὁ Ἑλλάς καί ὁ βάρβαρος πολύς πλανάω , μετά δέ ὁ πρῶτος ἕτερος ὁ αὐτός πάσχω , κτλ .