mullach-fpg2.paratexta archytas_mullach_fpg2_0066.1
τοῖς ἐπιτιθεμένοις . — ( 78 ) Jamblichus de vit . Pythag . cap . 30 . — ( 79 ) Diogenes Laërtius lib . VIII , 42 : ἦν αὐτῷ καὶ θυγάτηρ Δαμώ , ὡς φησι Λύσις ἐν ἐπιστολῇ τῇ πρὸς Ἱππαρχον , περὶ Πυθαγόρου λέγων οὕτως , Λέγουσι δὴ πολλοὶ τὸ καὶ δημοσία φιλοσοφεῖν ὅπερ ἀπεκώωσε Πυθαγόρας , ὅς γε Δαμῷ τῇ ἑαυτοῦ θυγατρὶ τὰ ὑπομνήματα παρακαταθέμενος , ἐκλεύσε μηδενὶ τῶν ἔκτὸς τὰς οἰκίας παραδιδόμεν . Ἄ δέ , δυναμένα πολλῶν χρημάτων ἀποδοῦναι τοῖς λόγοις , οὐκ ἐδούληθη · πενίαν γὰρ καὶ τὰς τοῦ πατρὸς ἐπιστάψιας ἐνόμιζε χρυσῷ τιμιωτέρας ἔμεν , καὶ ταῦτα γυνά . Conf . Synesii epistolam ad Herculianum . — ( 80 ) edita inter epistolas Socratis et Socraticorum , Pythagoræ et Pythagoreorum ab Orellio Lipsiæ 1815 . Conf . Jamblich . de vita Pythagoræ p . 62 seqq . ed . Kusteri . Αὐτὸς Πυθαγορείου ἐπιστολὴ πρὸς Ἱππαρχον . Μετὰ τὸ Πυθαγόραν ἐξ ἀνθρώπων γενέσθαι , οὐδέποκα διασκεδασθήσεσθαι τὸ ἀθροίσμα τῶν ὁμιλητῶν ἐς τὸν ἑαυτοῦ θυμὸν ἐβόλγμαν . Ἐπεὶ δὲ παρ’ ἐλπίδος , ὥσπερ ἀπὸ ναὸς μεγάλας φορτίδος ἐν ἐρήμῳ πελάγει λυθείσας , ἄλλος ἄλλος φορέομενοι διεσπάθην , δσον κάμψ μνάσθαι τῶν τήνου θεῖον καὶ σεμνῶν παραγγελμάτων , μηδὲ κοινὰ ποιήσαι τὰ σοφίας ἀγαθὰ τοῖς οὐδ’ ὄναρ τὰν ψυχὰν κεκαθαρμένοις . Οὐ γὰρ θέμις ὁρέγειν τοῖς ἀπαντῶσι τὰ μετὰ τοσούτων ἀγώνων σπουδῇ ποριθέντα , οὐδὲ μὰν βεβάλως τὰ ταῖν Ἑλευσινίαιν θεαῖν μυστήρια διαφένθαι . Κατ’ ἰσότητα δὲ αἰκίας καὶ ἀσεβείας τοῖ τοιαῦτα πράττοσιν . Καλὸν δὲ ἀναλογίζεσθαι , δσον χρόνον μᾶχος ἐκμετρήκαμεν , ἀπορρυπτόμενοι σπῖλος τῶν ἐν τοῖς στάθεσιν ἄμῶν ἐγκεκολαμμένων , ἕως πέντε διελθόντων ἐτῶν ἐγενόμεθα δεκτικοὶ τῶν τήνου λόγων . Καθάπερ γὰρ οἱ βαφεῖς προεκκαθάραντες ἐστυλῶν τὰ βόλιμα τῶν ἱματίων , ὅπως ἀνέκλυτον τὰν βαρὰν ἀναπίωντι καὶ μηδέποκα γενησομέναν ἐξίταλον · τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὁ δαιμόνιος ἀνὴρ προπαρασκευίας τὰς ψυχὰς τῶν τὰς φιλοσοφίας ἐρασθέντων , ὅπως μὴ διαφευσθῇ περὶ τινὰ τῶν ἐλπιζομένων ἐσεῖσθαι καλῶν τε κάχαλῶν . Οὐ γὰρ χιὸδλως ἐνεπορεύετο λόγους , οὐδὲ πάγας , ταῖς τοῖ πολλοὶ τὸν σοφιστῶν τῶν νέους ἐμπλέκοντι , ποτ’ οὐδὲν κρύψιν σχολάζοις · ἀλλὰ θεῖον τε καὶ ἀνθρωπίνων πραγμάτων ἡς ἐπιστάμενος . Τοῖ δὲ πρόσχημα ποιησάμενος τὰν τήνου διδασκαλίαν , πολλὰ καὶ δεινὰ δράντι , σαγηνεύοντες οὐ κατὰ κόσμον , οὐδ’ ὡς ἔτυχε τοῖς νέους . Τοιγαροῦν χαλεπῶς τε καὶ προαλλείς ἀπεργάζεσθαι τοὺς ἀκούοντας · ἐγκρίναντι γὰρ ἤθεσι τετραγμένους τε καὶ θολεροῖς θεωρήματα καὶ λόγας θεῖος . Καθάπερ γὰρ εἰ τις εἰς φρέαρ βαθὺ βαρόδρον πλήρης ἐγγύειν καθαρὸν καὶ διειδὲς ὕδωρ , τὸν τε βαρόδρον ἀνετάραξε καὶ τὸ ὕδωρ ἐπαράνθησεν , ὁ αὐτὸς δὲ τρόπος τῶν οὕτω διδασκόντων τε καὶ διδασκομένων . Πυκναὶ γὰρ καὶ λάσαι λόγοι περὶ τὰς φρένας καὶ τὰν καρδίαν ἐπερυσάμενοι τῶν μὴ καθαρίως τοῖς μαθήμασιν ὁργιασθέντων , πᾶν τὸ ἀμερον καὶ πρᾶον καὶ λογιστικὸν τὰς ψυχὰς ἐπισκιάζουσι , καὶ κωλύουσι προφανῶς μὲν αὐξηθῆμεν · ἐγκαταδεδοῦναι δὲ τῷ δάσει τούτῳ παντοῖαι κακότητες ἐκδοκοῦμεν καὶ μηδὲμῶς ἔσσαι προκῦσαι τὸ νοητικόν . Ὀνομάζομαι δὲ πρᾶτον ἐπελθόν
Lemmas: ὁ ἐπιτίθημι . — ( 78 ) Jamblichus de vit . Pythag . cap . 30 . — ( 79 ) Diogenes Laërtius lib . VIII , 42 : εἰμί αὐτός καί θυγάτηρ Δαμώ , ὡς φημί Λύσις ἐν ἐπιστολή ὁ πρός Ἵππαρχος , περί Πυθαγόρας λέγω οὕτως , λέγω δή πολύς ὁ καί δημόσιος φιλοσοφέω ὅσπερ ἀπεκώωσε Πυθαγόρας , ὅς γε δαμάζω ὁ ἑαυτοῦ θυγάτηρ ὁ ὑπόμνημα παρακατατίθεμαι , ἐκλύω μηδείς ὁ ἕκτος ὁ οἰκίον παραδίδωμι . ὅς δέ , δύναμαι πολύς χρῆμα ἀποδίδωμι ὁ λόγος , οὐ δουλόω · πενία γάρ καί ὁ ὁ πατήρ ἐπιστέφω νομίζω χρυσός τίμιος εἰμί , καί οὗτος γυνή . Conf . Synesii epistolam ad Herculianum . — ( 80 ) edita inter epistolas Socratis et Socraticorum , Pythagoræ et Pythagoreorum ab Orellio Lipsiæ 1815 . Conf . Jamblich . de vita Pythagoræ p . 62 seqq . ed . Kusteri . αὐτός Πυθαγόρειος ἐπιστολή πρός Ἵππαρχος . μετά ὁ Πυθαγόρας ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι , οὐδέποκα διασκεδάννυμι ὁ ἄθροισμα ὁ ὁμιλητής εἰς ὁ ἑαυτοῦ θυμός ἐβόλγμαν . ἐπεί δέ παρά ἐλπίς , ὥσπερ ἀπό ναός μέγας φορτίς ἐν ἐρῆμος πέλαγος λύω , ἄλλος ἄλλος φορέω διασπάω , δίδωμι καμψός μνάομαι ὁ Τῆνος θέω καί σεμνός παράγγελμα , μηδέ κοινός ποιέω ὁ σοφία ἀγαθός ὁ οὐδέ ὄναρ ὁ ψυχή καθαίρω . οὖον γάρ θέμις ὀρέγω ὁ ἀπαντάω ὁ μετά τοσοῦτος ἀγών σπουδή πορίζω , οὐδέ μήν βάλλω ὁ ὁ Ἑλευσίνιος θεός μυστήριον διαφέρω . κατά ἰσότης δέ αἰκία καί ἀσέβεια τοῖ τοιοῦτος πράσσω . κηλόν δέ ἀναλογίζομαι , δίδωμι χρόνος μῆχος ἐκμετρέω , ἀπορρύπτω σπῖλος ὁ ἐν ὁ στάθεσις ἡμεῖς ἐγκολάπτω , ἠώς πέντε διέρχομαι ἔτος γίγνομαι δεκτικός ὁ Τῆνος λόγος . καθά γάρ ὁ βαφεύς προεκκαθαίρω Στυλό ὁ βόλιμος ὁ ἱμάτιον , ὅπως ἀνέκλυτος ὁ Βαράν ἀναπίνω καί μηδέποτε γίγνομαι ἐξίτηλος · ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ δαιμόνιος ἀνήρ προπαρασκευή ὁ ψυχή ὁ ὁ φιλοσοφία ἔραμαι , ὅπως μή διαφεύγω περί τις ὁ ἐλπίζω εἰσίημι καλός τε κάκαλον . οὖον γάρ χιὸδλως ἐμπορεύομαι λόγος , οὐδέ πάγη , ὁ τοῖ πολύς ὁ σοφιστής ὁ νέος ἐμπλέκω , πρός οὐδείς κρύψις σχολάζω · ἀλλά θέω τε καί ἀνθρώπινος πρᾶγμα εἰμί ἐπίσταμαι . τοῖ δέ πρόσχημα ποιέω ὁ Τῆνος διδασκαλία , πολύς καί δεινός δράω , σαγηνεύω οὖον κατά κόσμος , οὐδέ ὡς τυγχάνω ὁ νέος . τοιγάρ χαλεπῶς τε καί προαλλείς ἀπεργάζομαι ὁ ἀκούω · ἐγκρίνω γάρ ἦθος τρώγω τε καί θολερός θεώρημα καί λογάς θεῖος . καθά γάρ εἰμί τις εἰς φρέαρ βαθύς βαρόδρον πλήρης ἐγγυάω καθαρός καί διειδής ὕδωρ , ὁ τε βαρόδρον ἀναταράσσω καί ὁ ὕδωρ παρανθέω , ὁ αὐτός δέ τρόπος ὁ οὗτος διδάσκω τε καί διδάσκω . πυκνός γάρ καί λανθάνω λόγος περί ὁ φρήν καί ὁ Καρδία ἐπερύω ὁ μή καθάρειος ὁ μάθημα ὁργίζω , πᾶς ὁ ἡμέρα καί πρᾶος καί λογιστικός ὁ ψυχή ἐπισκιάζω , καί κωλύω προφανῶς μέν αὐξάνω · ἐγκαταδέω δέ ὁ δατέομαι οὗτος παντοῖος κακότης ἐκδίδωμι καί μηδὲμῶς ἕννυμι προκυνέω ὁ νοητικός . ὀνομάζω δέ πρῶτος ἐπέρχομαι