mullach-fpg2.paratexta archytas_mullach_fpg2_0028.2
Αὐτὸς ἔφα , ἀντὶ εἶπεν , οὐχ ἡμᾶς , ἀλλὰ θεοῦ λόγος ἐστίν . — ( 48 ) Anonymus scriptor vitæ Pythagoræ apud Photium : καὶ οἱ αὐτῷ τῷ Πυθαγόρᾳ συγγενόμενοι ἐκαλοῦντο Πυθαγόρικοι , οἱ δὲ τούτων μαθηταὶ Πυθαγόρισται , οἱ δὲ ἄλλως ἐξωθεν ζηλωταὶ Πυθαγορισταί . Eadem verba exstant apud Suidam v . Πυθαγόρας et apud graecum Theocriti interpretem ad Idyll . XIV vs . 5 qui addit : διαφέρουσι δὲ Πυθαγορικοὶ τῶν Πυθαγοριστῶν , ὅτι οἱ μὲν Πυθαγορικοὶ πᾶσαν φροντίδα ποιῶνται τοῦ σώματος , οἱ δὲ Πυθαγορισται περιεστολμένην καὶ αὐχμηρὰν διαίτην χρῶνται . Τινὲς δὲ Πυθαγοριστὰς λέγουσι τοὺς ἀποδοχομένους τὰ Πυθαγόρου , μὴ ὄντας δὲ τῆς ἐκείνου ὄψεως , Πυθαγορικοὺς δὲ τοὺς οὕτω φρονοῦντας ὡς ἐκείνους καὶ κατὰ Πυθαγόραν διατιωμένους . Iamblichus vit . Pyth . cap . 18 : κατὰ δὲ τοῦτον τὸν λόγον τοὺς μὲν Πυθαγορείους καλέσας , τοὺς δὲ Πυθαγοριστάς , ὥσπερ ἀττικοὺς τινὰς ὀνομάζομεν , ἐτέρους δὲ ἀττικιστάς · διελὼν οὕτω πρεπόντως τὰ ὀνόματα , τοὺς μὲν γνησίους εἶναι ἐνεστήσατο , τοὺς δὲ ζηλωτὰς τούτων δηλοῦσθαι ἐνομολόγησε . ( 49 ) Plutarchus de orac . def . cap . 48 vol . IX p . 379 ed . Hutten . : καθόλου γὰρ , ὡς σμῖμ , δύο πάσης γενέσεως αἰτίαις ἔχούσης , οἱ μὲν σφόδρα παλαιοὶ θεολόγοι , καὶ ποιηταὶ τῇ κρείττονι μόνη τῶν νοῦν προσέχοντες εἰλοντο , τοῦτο δι’ τὸ κοινὸν ἐπταθεγόμενοι πᾶσι πράγμασι · Ζεὺς ἀρχή , Ζεὺς μέσος , Διὸς δ’ ἐκ πάντα πέλονται · ταῖς δ’ ἀναγκαίαις καὶ φυσικαῖς οὐκέτι προσέθεσαν αἰτίαις . Οἱ δὲ νεώτεροι τούτων καὶ φυσικοὶ προσαγορευόμενοι τὸν ἀντίον ἐκείνοις τῆς καλῆς καὶ θεῖας ἀποπλανηθέντες , ἐν σώμασι καὶ πάθεσι σωμάτων πληγὰς τε καὶ μεταβολὰς καὶ κράσει τῆνται τὸ σύμπαν . « Οὐδὲν ἀμφοτέροις ὁ λόγος ἐνδεξὴς τοῦ προσήκοντος ἐστι , τοῖς μὲν δι’ οὐ καὶ ὑφ’ οὗ , τοῖς δὲ τὸ ἐξ ὧν καὶ δι’ ὧν ἀγνοοῦσιν ἢ παραλείπουσιν .
Lemmas: αὐτός φημί , ἀντί εἶπον , οὐ ἐγώ , ἀλλά θεός λόγος εἰμί . — ( 48 ) Anonymus scriptor vitæ Pythagoræ apud Photium : καί ὁ αὐτός ὁ Πυθαγόρας συγγίγνομαι καλέω Πυθαγορικός , ὁ δέ οὗτος μαθητής πυθαγοριειμι , ὁ δέ ἄλλως ἐξωθεν ζηλωτής Πυθαγοριστής . Eadem verba exstant apud Suidam v . Πυθαγόρας et apud graecum Theocriti interpretem ad Idyll . XIV vs . 5 qui addit : διαφέρω δέ Πυθαγορικός ὁ Πυθαγοριστής , ὅτι ὁ μέν Πυθαγορικός πᾶς φροντίς ποιέω ὁ σῶμα , ὁ δέ πυθαγοριειμι περιστέλλω καί αὐχμηρός διαιτάω χράω . Τινές δέ Πυθαγοριστής λέγω ὁ αποδοχομενος ὁ Πυθαγόρας , μή εἰμί δέ ὁ ἐκεῖνος ὄψις , Πυθαγορικός δέ ὁ οὗτος φρονέω ὡς ἐκεῖνος καί κατά Πυθαγόρας διατιωμένους . Iamblichus vit . Pyth . cap . 18 : κατά δέ οὗτος ὁ λόγος ὁ μέν Πυθαγόρειος καλέω , ὁ δέ Πυθαγοριστής , ὥσπερ Ἀττικός τις ὀνομάζω , ἕτερος δέ ἀττικιστής · διαιρέω οὗτος πρεπόντως ὁ ὄνομα , ὁ μέν γνήσιος εἰμί ἐνίστημι , ὁ δέ ζηλωτής οὗτος δηλόω ενοομολογω . ( 49 ) Plutarchus de orac . def . cap . 48 vol . IX p . 379 ed . Hutten . : καθόλου γάρ , ὡς σμίς , δύο πᾶς γένεσις αἴτιος ἔχω , ὁ μέν σφόδρα παλαιός θεολόγος , καί ποιητής ὁ ἀγαθός μόνος ὁ νόος προσέχω αἱρέω , οὗτος διά ὁ κοινός πτήσσω πᾶς πρᾶγμα · Ζεύς ἀρχή , Ζεύς μέσος , Ζεύς δέ ἐκ πᾶς πέλω · ὁ δέ ἀναγκαῖος καί φυσικός οὐκέτι προστίθημι αἴτιος . ὁ δέ νέος οὗτος καί φυσικός προσαγορεύω ὁ ἀντίος ἐκεῖνος ὁ καλός καί θεῖος ἀποπλανάω , ἐν σῶμα καί πάθος σῶμα πληγάς τε καί μεταβολή καί κρᾶσις τημι ὁ σύμπας . « οὐδείς ἀμφότερος ὁ λόγος ἐνδείκνυμι ὁ προσήκω εἰμί , ὁ μέν διά οὖον καί ὑπό ὅς , ὁ δέ ὁ ἐκ ὅς καί διά ὅς ἀγνοέω ἢ παραλείπω .