mullach-fpg2.paratexta archytas_mullach_fpg2_0049.1
καὶ ἡμεῖς πάντες , παντὸς πάθους μέτοχοι P , σποδὸς σαπρίας . Καὶ ἡ ἁ ἀλόγων ζωὴ ἐστὶ τοιαύτη · τὰ μὲν γὰρ αὐτῶν περολίδονται , τὰ δὲ τατρίζονται , τὰ δὲ πεπηγμένά , τὰ δὲ κεκόσμηται , αὐτενδύτα καὶ αὐτοδοθητὰ ἐστιν ὑπὸ τῆς δωρηθείσης αὐτοῖς φύσεως . Τυχάνεις δὲ σύ , ὦ Ἀδριανέ , φόβου πλήρης r ὧν καὶ ποτὲ μὲν πνεύματι βαρυχήφω ὥσπερ ζημία ἐνοχος χειμερίῳ τε ἀέρι ἐκκαίμενος , ποτὲ δὲ θερινοῦ ἀέρι θερμαινόμενος καὶ λιαίνωμενος οἰδαίνων ὁμοίως εἰ · καὶ γὰρ ἔχεις ζῷα , ὀλιγύας ἐν τῷ σώματι , ἐν φ καὶ φθερῶν ἄγγελοι εἰσι καθέλουσαι σκώληκας t ἐπενεγκεῖν σοι οὐχὶ βάρος δυναμένους , ἀλλ’ ὧν ἐν πυρί u τῶν καυτηρίων x πλεῖει . Προνοεῖς y μὲν τεμνόμενον καὶ διαιρούμενον ὀλιγοχρόνιον καὶ πολυμαθὲς ζῷον , ἡλίῳ φρυγώμενον z , βορβᾷ ψυχόμενον a , γλῶττης b δὲ ἔχεις προοίμιον , πένθους δάκρυα τὴν μεταβολὴν ἔχων . Πότερον ἐστιν ἡμῖν ἢ τῆς μοίρας ἢ ἡ τοῦ δαιμόνος ἀνάγκη c ; Τὴν μὲν γὰρ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν , ἡ δὲ σήμερον παρέρχεται ἡμᾶς , τὴν δὲ ἐποιοῦσαν οὐκ ἴσμεν . Μὴ οὖν τῶν λεγομένων καταπράσων , ὦ Ἀδριανέ . Μὴ λέγε , ὅτι τὸν κόσμον ἐγὼ μόνος , φίλος γὰρ ἔχω καὶ σελήνην σὺν ἀστροῖς οἱ τὸν κόσμον διοδεύοντες · μηδὲ d δόξει καλὸς εἶναι καὶ μέγας καὶ πλούσιος καὶ ἄρχων τῆς οἰκουμένης . Οὐκ οἶδας δέ , ὡς ἄνθρωπος βίου πέφυκας παίγνιον , ὑπὸ τύχης καὶ μοίρας κρατουμένους , ποτὲ μὲν ὧν ὑψηλός , ποτὲ δὲ ταπεινωτέρος Ὅδουμαθεῖν οὐ δυνήση τὸν βίον , ὦ Ἀδριανέ , ἐκ τῶν πολλῶν ὑποδειγμάτων · πῶς πλούσιος μὲν χρυσίνῳ e δδολὶς τῶν Λυδῶν f βασιλεύς Γύγης , στρατηλάτης δὲ μέγας ὁ Δαναῶν βασιλεύς Ἀγαμέμνων , τοῦ πολέμου δὲ καὶ ἀνδρείας Μακεδόνων βασιλεύς Ἀλέξανδρος , θρασύς ὁ Ἡρακλῆς , ἄγριος ὁ Κῦκλωψ , συντετὸς Ὀδυσσεύς , καὶ καλὸς ὁ Ἀχιλλεύς · εἰ τοίνυν τούτους ἴδιους , ἂ εἴχον , ἡ τύχη ἀφείλατο , πολλῷ μᾶλλον ἂν σε g οὐχ οὔτως γὰρ εἰ καλὸς ὡς ὁ Ἀχιλλεύς , οὐδὲ συντετὸς ὡς Ὀδυσασεύς , οὐδὲ ἄγριος ὡς ὁ Κῦκλωψ , οὐδὲ θρασύς ὡς Ἡρακλῆς , οὐδὲ ἀνδρεῖος καὶ τολμηρὸς ὡς ὁ Ἀλέξανδρος , οὐδὲ στρατηλάτης ὡς ὁ Ἀγαμέμνων , οὐδὲ πλούσιος ὡς ὁ Γύγης , ὁ τῶν Λυδῶν βασιλεύς . Ταῦτα μὲν , ὦ Ἀδριανέ , ἐν μέρει προοιμίου ἡμῖν ἀνεγράφη . Ἰσμεν δὲ καθὼς ἐπηρώτησας . Τότε Ἀδριανὸς ἀναγνοὺς καὶ μαθὼν τὴν αἴτιαν , δι’ ἣν τὴν σωτηρίαν ἐφιλοσόφησεν , ἐκάλεσεν αὐτὸ πὰς βιβλίους ἐν τῇ ἱερatikῇ βιβλιοθήκη h ἑντεθῆναι Σακουίνδου τοῦ φιλοσόφου . ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΒΙΟΥ ΣΕΚΟΥΝΔΟΥ . Secundum e vetusto
Lemmas: καί ἐγώ πᾶς , πᾶς πάθος μέτοχος P , σποδός σαπρία . καί ὁ ὅς ἄλογος ζωή εἰμί τοιοῦτος · ὁ μέν γάρ αὐτός περολιδοντ , ὁ δέ τρίζω , ὁ δέ πηγμένος , ὁ δέ κοσμέω , αὐτένδυτος καί αυτοδοτιθημι εἰμί ὑπό ὁ δωρέω αὐτός φύσις . τυχάνω δέ σῦς , εἰμί Ἁδριανός , φόβος πλήρης r ὅς καί ποτέ μέν πνεῦμα βαρυχήφω ὥσπερ ζημία ἔνοχος Χειμέριον τε ἀήρ ἐκκαίω , ποτέ δέ θερινός ἀήρ θερμαίνω καί λιαίνω οἰδάνω ὁμοίως εἰμί · καί γάρ ἔχω ζῷον , ολιγυης ἐν ὁ σῶμα , ἐν φ καί φθείρω ἄγγελος εἰμί καθαιρέω σκώληξ t ἐπιφέρω σύ οὐ βάρος δύναμαι , ἀλλά ὅς ἐν πῦρ u ὁ καυτήριον x πλείω . προνοέω y μέν τέμνω καί διαιρέω ὀλιγοχρόνιος καί πολυμαθής ζῷον , ἥλιος φρύγω z , βορβή ψύχω a , γλῶσσα b δέ ἔχω προοίμιον , πένθος δάκρυ ὁ μεταβολή ἔχω . πότερος εἰμί ἐγώ ἢ ὁ μοῖρα ἢ ὁ ὁ δαίμων ἀνάγκη c ; ὁ μέν γάρ οὐ οἶδα πόθεν εἰμί , ὁ δέ σήμερον παρέρχομαι ἐγώ , ὁ δέ ἐποιάω οὐ οἶδα . μή οὖν ὁ λέγω καταπράσσω , εἰμί Ἁδριανός . μή λέγω , ὅτι ὁ κόσμος ἐγώ μόνος , φίλος γάρ ἔχω καί σελήνη σύν ἄστρον ὁ ὁ κόσμος διοδεύω · μηδέ d δοκέω καλός εἰμί καί μέγας καί πλούσιος καί ἄρχω ὁ οἰκέω . οὐ οἶδα δέ , ὡς ἄνθρωπος βίος φύω παίγνιον , ὑπό τυγχάνω καί μοῖρα κρατέω , ποτέ μέν ὅς ὑψηλός , ποτέ δέ ταπεινός οδουμανθανω οὖον δύναμαι ὁ βίος , εἰμί Ἁδριανός , ἐκ ὁ πολύς ὑπόδειγμα · πῶς πλούσιος μέν χρύσινος e δδολὶς ὁ Λυδός f βασιλεύς Γύγης , στρατηλάτης δέ μέγας ὁ Δαναοί βασιλεύς Ἀγαμέμνων , ὁ πόλεμος δέ καί ἀνδρεῖος Μακεδών βασιλεύς Ἀλέξανδρος , θρασύς ὁ Ἡρακλῆς , ἄγριος ὁ Κύκλωψ , Συντέτος Ὀδυσσεύς , καί καλός ὁ Ἀχιλλεύς · εἰμί τοίνυν οὗτος ίδιος , ὅς ἔχω , ὁ τύχη ἀφαιρέω , πολύς μᾶλλον εἄν σύ g οὐ οὔτως γάρ εἰμί καλός ὡς ὁ Ἀχιλλεύς , οὐδέ Συντέτος ὡς Ὀδυσασεύς , οὐδέ ἄγριος ὡς ὁ Κύκλωψ , οὐδέ θρασύς ὡς Ἡρακλῆς , οὐδέ ἀνδρεῖος καί τολμηρός ὡς ὁ Ἀλέξανδρος , οὐδέ στρατηλάτης ὡς ὁ Ἀγαμέμνων , οὐδέ πλούσιος ὡς ὁ Γύγης , ὁ ὁ Λυδός βασιλεύς . οὗτος μέν , εἰμί Ἁδριανός , ἐν μέρος προοίμιον ἐγώ ἀναγράφω . οἶδα δέ καθώς ἐπερωτάω . τότε ἀδριανός ἀναγιγνώσκω καί μανθάνω ὁ αἴτιος , διά ὅς ὁ σωτηρία φιλοσοφέω , καλέω αὐτός πάν βίβλιος ἐν ὁ ἱερός βιβλιοθήκη h ἐντίθημι σακουινδος ὁ φιλόσοφος . Τέλος ὁ Βίος Σεκοῦνδος . Secundum e vetusto