mullach-fpg2.paratexta archytas_mullach_fpg2_0048.1
Λαμβάνει οὐτος μετὰ τὸν ἐν τῇ ἰδίᾳ οἰκίᾳ , μηδ’ ἐνὸς τῶν οἰκειῶν αὐτῶν γνωριζόντων , μηδὲ τῆς ἰδίας μητρός . Βουλόμενος δὲ πεισθῆναι καὶ τὸν περὶ γυναικῶν λόγον , εἰ ἄρα ἀληθὴς ἐστι , καλέσας μίαν τῶν παιδίσκων , ὑπέσχετο αὐτῇ χρυσίους εἰ , ὑποκρινομένης φιλεῖν τὴν κυρίαν αὐτῆς , ἐαυτὸ δὲ μητέρα . Ἡ δὲ λαβοῦσα τὸ χρυσίον ἠδυνήθη πείσαι τὴν ἐκείτῃς κυρίαν , ὑποσχομένη αὐτῇ χρυσίους . Ἡ δὲ συνέθετο τῇ παιδίσκῃ , εἰποῦσα , ὅτι ὁμίας ποιήσω αὐτὸν εἰσελθεῖν λάθρα , καὶ κοιμηθήσομαι μετ’ αὐτοῦ . Ὁ δὲ φιλόσοφος ἔχων τὰς ἐπαγγελίας παρὰ τῆς παιδίσκης ἐπεμεν αὐτὴν πρὸς τὸ δεῖπνον . Καὶ δὴ τούτων ἀποδεικνυσάντων ὡς ἤλθε πρὸς τὸν ὕπνον , αὐτὴ μὲν προσδοκοῶσα παρηκίως αὐτῷ συμμιγῆναι , αὐτὸς δὲ ὡς ἰδίαν μητέρα περιλαμβάνων καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς περιλάμπων , οὐκ ἐθῆλσε μαστοὺς ἐχοιμήθῃ ἕως πρωΐ . Περί δὲ τὸ διαψάσμα ἀναστὰς Σεκοῦνδος ἐβουλεύετο ἐξελθεῖν . Ἡ δὲ ἐκράτησεν αὐτὸν λέγουσα · καταγνῶνδὶ μου θελῶν τοῦτο ἐποίησας . Ὁ δὲ εἶπεν · οὐχί , κυρία μήτηρ . Οὐ γὰρ δικαίων ἐστιν , ὅπερ ἐξηλθον , μίξναι . Μὴ γένοιτο . Ἡ δὲ ἐπυνθάνετο παρ’ αὐτοῦ , τίς εἴν . Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ · ἐγὼ εἰμὶ Σεκοῦνδος ὁ υἱός σου . Ἡ δὲ καταγνῦσα ἐαυτῆς καὶ μὴ φέρουσα τὴν αἰσχύνην ἀγχόνη ἐχρήσατο . Ὁ δὲ Σεκοῦνδος γνοὺς ὅτι διὰ τῆς αὐτοῦ γλῶττης ὁ θάνατος τῆς μητρὸς ἐγένετο , ἀπόφασιν καθ’ ἐαυτοῦ ἐδωκεν , τοῦ μὴ λαλῆσαι τοῦ λοιποῦ , καὶ μέχρι θανάτου τὴν σιωπὴν ἔσχεν . Κατὰ δὲ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον Ἀδριανὸς ὁ Καῖσαρ παραγενόμενος ἐπὶ τὰς Ἀθῆνας ἤκουσε περὶ αὐτοῦ . Οὔτε γὰρ τι τῶν καλῶν αὐτὸν ἐλάνθανεν , καὶ τούτων μετεπέμψατο [ ἐλθεῖν ] . Ἐλθόντα δὲ τὸν Σεχοῦνδον ὁ Ἀδριανὸς δοκιμάζαι θελῶν , εἰ ἀληθῶς ἄρα τὴν σιωπὴν ἀσχεῖ , ἐπαναστὰς πρώτως ἠπάσατο αὐτόν · καὶ ὁ μὲν Σεκοῦνδος τὸ σύνθες τηρεῖ τῆς σιωπῆς , ὁ δὲ Ἀδριανὸς ἐφη αὐτῷ · λάλησον , φιλόσοφε , ἵνα μαθῶμεν σε , οὐ γὰρ ἐστι δυνατὸν σιωπῶντος τὴν ἐνδυσάν σοι σοφίαν ἐπιγνῶναι . Ὁ δὲ Σεκοῦνδος ὁμοίως ἐσιώπα . Ὁ δὲ Ἀδριανὸς ἐφη αὐτῷ · Σεχοῦνδε , πρὶν με ἐλθεῖν καλῶς ἐσιώπας , οὐ γὰρ εἶχες ὧντως ἐνδοξότερον σου ἀκροατήν , καὶ παραστήναι τοῖς ῥήμασί σου δυνάμενον . Νῦν δὲ ἐγὼ πάρειμι καὶ ἀξιώ , λάλησον , ἐπέρων σου τὸν λόγον εἰς ἀρετήν . Ὁ δὲ Σεκοῦνδος οὔτε ἠδίσθη , οὔτε ὡς βασιλεὺς ἐφοβήθη . Ἀγανακτήσας δὲ ὁ Ἀδριανὸς ἐφη , Τύρπονί τινι λέγω , ποίησον τὸν φιλόσοφον , ἵνα φθέγξηται ἡμῖν λόγον . Καὶ ὁ μὲν Τύρπων , ὅσπερ ἐστίν , εἶπεν · λέοντάς τε καὶ παρδάλεας καὶ ἄλλα θηρία ἐπειθὼν ἀνθρωπίνῳ στόματι λαλῆσαι , τὴν δὲ τοῦ φιλοσόφου ἀπειθίαν οὐ . Μετεκάλεισατο δὲ τινὰ σπεκουλάτωρα Ἕλληνα καὶ ἐφη · τὸν μὴ βουλομένον λαλῆσαι · βασιλεῖ Ἀδριανῷ ζῆν οὐ βούλομαι · ἄπαγε , κόλασον αὐτόν . Ὁ δὲ Ἀδριανὸς λάθρα τὸν σπεκουλάτωρα καλέσας , ἐφη αὐτῷ · ἵνικα τὸν φιλόσοφον μέλλεις ἀπάγειν , κατὰ τὴν ὁδὸν λάλησον αὐτῷ καὶ παραμύθησαι τοῦ λαλῆσαι , καὶ ἐὰν μὲν ἀποκριθῆναι αὐτὸν πείσῃς , ἀποκεφάλισον αὐτόν · ἐὰν δὲ οὐκ ἀποκριθῇ , σῶσον πάλιν αὐτὸν ἐνταῦθα ἄγαγε . Ἀπηγέρθη δὲ σιωπῶν ὁ Σεκοῦνδος . Καὶ ὁ μὲν σπεκουλάτωρ κατέβαινεν ἔχων αὐτὸν εἰς τὴν πείραν , ἥν γὰρ ὁ τόπος ἐκεῖνος τῶν κολασθῶν , καὶ ἔλεγεν αὐτῷ · Σεχοῦνδε , τὶ σιωπῶν ἀποθνήσκεις ; λάλησον , καὶ ζῆσον . Χάρισαι ἐαυτῷ ζωὴν διὰ τοῦ λόγου · καὶ γὰρ ὁ κύκνος πρὸς τὸ τέρμα τοῦ βίου , καὶ δσα δὲ ἄλλα πετείνε τῇ δεδομένη αὐτοῖς φωνῇ κελαδεῖ · καὶ οὐδὲν ἐστιν ἀφώνον ἐν τῷ βίῳ . Μετανόησον οὖν , ἵκανὸς γὰρ πρὸς σὲ σιωπῆς γεγόνμενος χρόνος . Καὶ ἄλλοις δὲ πλείστοις λόγοις παρεμυθεῖτο , καὶ ἐδελάζε τὸν Σεχοῦνδον . Ὁ δὲ Σεκοῦνδος καὶ τοῦ ζῆν καταφρονήσας , σιωπῶν τὸν θάνατον ἐξεδέχετο , τοῖς λόγοις μὴ ἐπιστραφεῖς . Ὁ δὲ σπεκουλάτωρ , ἀπαγαγὼν τὸν ἄνδρα ἐπὶ τὸν συνήθη τόπον , ἐφη , Σεχοῦνδε , πρότεινον σοῦ τὸν αὐχένα , καὶ δείξαι δι’ αὐτοῦ τὸ ξίφος . Ὁ δὲ Σεκοῦνδος τείνας τὸν αὐχένα διὰ τῆς σιωπῆς τοῦ βίου ἀπετάσατο . Γυμνὸν δὲ τὸ ξίφος ἐνδεικνύμενος ὁ σπεκουλάτωρ ἐφη · Σεχοῦνδε , ἀγρόρασον φωνὴ σου τὸν θάνατον . Ὁ δὲ Σεκοῦνδος οὐκ ἐλάλησεν . Παραλαβὼν δὲ ὁ σπεκουλάτωρ αὐτόν , ἤλθε πρὸς Ἀδριανὸν καὶ ἐφη · Δέσποτα Καῖσαρ , τὸν Σεχοῦνδον , ὅποιόν μοι παρέδωκας , τοιοῦτόν σοι αὐτὸν ἤγαγον μέχρι θανάτου σιωπήσαντα . Ἀδριανὸς δὲ θαυμάζας τὴν τοῦ φιλοσόφου ἐγκράτειαν ἀναστὰς ἐφη · Σεχοῦνδε τὴν σιωπὴν ἀσχήσας , ὥσπερ τινὰ νόμον σεαυτῷ προσθεῖς , τὸν νόμον σοῦ παραλύσαι οὐκ ἠδυνήθην · λαβὼν τοίνυν ταύτην τὴν δέλτον γράψον καὶ ὁμλήσόν μοι διὰ τῶν χειρῶν σου . Δεξάμενος δὲ ὁ Σεκοῦνδος ἔγραφε τάδε · Ἐγὼ μὲν , ὦ Ἀδριανέ , οὐ φοβηθήσομαί σε τοῦ ἀποθανεῖν , ἄρχων γὰρ τοῦ καιροῦ τούτου εὑρέθης , τὸ γὰρ ἀποκτεῖναί με ἐν σοί ἐστι , τῆς δ’ ἐμῆς φωνῆς καὶ τοῦ ἐμοῦ προφορικοῦ λόγου οὐδεμία σοί ἐστιν ἐξουσία . Ἀδριανὸς δὲ ἀναγνὼς ἐφη · καλῶς ἀπελογήσας · ἀλλὰ καὶ ἐν ἐτέρῃσι πλείοσιν · καὶ γὰρ εἴχοισ σοι προβλήματα προτιθῆμι , ὧν πρώτων , τί ἐστι κόσμος ; ἀπόκριναι μοι πρὸς ταῦτα . Πάλιν ὁ Σεκοῦνδος ἀντέγραφε · κόσμος ἐστίν , ὦ Ἀδριανέ , τὸ σύστημα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς πάντων , ὧν ἐρῶ σοι μικρὸν ὕστερον , ἐὰν τοῖς λεγομένοις προσσχῃς · καὶ σὺ γὰρ ἄνθρωπος εἶ , ὦ Ἀδριανέ , ὥσπερ
Lemmas: λαμβάνω οὐτος μετά ὁ ἐν ὁ ἴδιος οἰκίον , μηδέ εἷς ὁ οἰκειόω αὐτός γνωρίζω , μηδέ ὁ ἴδιος μήτηρ . βούλομαι δέ πείθω καί ὁ περί γυνή λόγος , εἰμί ἄρα ἀληθής εἰμί , καλέω εἷς ὁ παίδισκος , ὑπισχνέομαι αὐτός χρύσιον εἰμί , υποκρίνομαι φιλέω ὁ κύριος αὐτός , ἑαυτοῦ δέ μήτηρ . ὁ δέ λαμβάνω ὁ χρυσίον δύναμαι πείθω ὁ εκειος κύριος , ὑπισχνέομαι αὐτός χρύσιον . ὁ δέ συντίθημι ὁ παιδίσκη , εἶπον , ὅτι ὁμίας ποιέω αὐτός εἰσέρχομαι λάθρῃ , καί κοιμάω μετά αὐτός . ὁ δέ φιλόσοφος ἔχω ὁ ἐπαγγελία παρά ὁ παιδίσκη ἕπω αὐτός πρός ὁ δεῖπνον . καί δή οὗτος ἀποδείκνυμι ὡς ἔρχομαι πρός ὁ ὕπνος , αὐτός μέν προσδοκάω παρηκίως αὐτός συμμείγνυμι , αὐτός δέ ὡς ἴδιος μήτηρ περιλαμβάνω καί ὁ ὀφθαλμός περιλάμπω , οὐ ἐθέλω μαστός εχοιμηθω ἠώς πρωΐ . Περί δέ ὁ διαψάσμα ἀνίστημι Σεκοῦνδος βουλεύω ἐξέρχομαι . ὁ δέ κρατέω αὐτός λέγω · καταγιγνώσκω ἐγώ ἐθέλω οὗτος ποιέω . ὁ δέ εἶπον · οὐ , κύριος μήτηρ . οὖον γάρ Δίκαιος εἰμί , ὅσπερ ἐξέρχομαι , μίγνυμι . μή γίγνομαι . ὁ δέ πυνθάνομαι παρά αὐτός , τίς ἐν . ὁ δέ εἶπον αὐτός · ἐγώ εἰμί Σεκοῦνδος ὁ υἱός σύ . ὁ δέ κατάγνυμι ἑαυτοῦ καί μή φέρω ὁ αἰσχύνη ἀγχόνη χράω . ὁ δέ Σεκοῦνδος γιγνώσκω ὅτι διά ὁ αὐτός γλῶσσα ὁ θάνατος ὁ μήτηρ γίγνομαι , ἀπόφασις κατά ἑαυτοῦ δίδωμι , ὁ μή λαλέω ὁ λοιπός , καί μέχρι θάνατος ὁ σιωπή ἔχω . κατά δέ ὁ καιρός ἐκεῖνος ἀδριανός ὁ Καῖσαρ παραγίγνομαι ἐπί ὁ Ἀθῆναι ἀκούω περί αὐτός . οὔτε γάρ τίς ὁ καλός αὐτός λανθάνω , καί οὗτος μεταπέμπω [ ἔρχομαι ] . ἔρχομαι δέ ὁ σεχουενδον ὁ ἀδριανός δοκιμάζω ἐθέλω , εἰμί ἀληθής ἄρα ὁ σιωπή άσχω , ἐπανίστημι πρῶτος πάσσω αὐτός · καί ὁ μέν Σεκοῦνδος ὁ συντίθημι τηρέω ὁ σιωπή , ὁ δέ ἀδριανός φημί αὐτός · λαλέω , φιλόσοφος , ἵνα μανθάνω σύ , οὖον γάρ εἰμί δυνατός σιωπάω ὁ ἐνδύω σύ σοφία ἐπιγιγνώσκω . ὁ δέ Σεκοῦνδος ὁμοίως σιωπάω . ὁ δέ Ἀδριανός φημί αὐτός · σεκοῦνδος , πρίν ἐγώ ἔρχομαι καλῶς σιωπάω , οὖον γάρ ἔχω εἰμί ἔνδοξος σύ ἀκροατής , καί παρίστημι ὁ ῥῆμα σύ δύναμαι . νῦν δέ ἐγώ πάρειμι καί ἀξιόω , λαλέω , περάω σύ ὁ λόγος εἰς ἀρετή . ὁ δέ Σεκοῦνδος οὔτε ἀείδω , οὔτε ὡς βασιλεύς φοβέω . ἀγανακτέω δέ ὁ ἀδριανός φημί , Τύρπος τις λέγω , ποιέω ὁ φιλόσοφος , ἵνα φθέγγομαι ἐγώ λόγος . καί ὁ μέν Τύρπος , ὅσπερ εἰμί , εἶπον · λέων τε καί παρδαλέη καί ἄλλος θηρίον πειθώ ἀνθρώπινος στόμα λαλέω , ὁ δέ ὁ φιλόσοφος ἀπειθία οὖον . Μετεκάλεισατο δέ τις σπεκουλάτωρ Ἕλλην καί φημί · ὁ μή βούλομαι λαλέω · βασιλεύς ἀδριανός ζῶ οὖον βούλομαι · ἀπάγω , κολάζω αὐτός . ὁ δέ ἀδριανός λάθρῃ ὁ σπεκουλάτωρ καλέω , φημί αὐτός · ἵνικα ὁ φιλόσοφος μέλλω ἀπάγω , κατά ὁ ὁδός λαλέω αὐτός καί παραμυθέομαι ὁ λαλέω , καί ἐάν μέν ἀποκρίνω αὐτός πείθω , ἀποκεφαλίζω αὐτός · ἐάν δέ οὐ ἀποκρίνω , σῴζω πάλιν αὐτός ἐνταῦθα ἄγω . Ἀπηγέρθη δέ σιωπή ὁ Σεκοῦνδος . καί ὁ μέν σπεκουλάτωρ καταβαίνω ἔχω αὐτός εἰς ὁ πείρω , ὅς γάρ ὁ τόπος ἐκεῖνος ὁ κολάζω , καί λέγω αὐτός · σεκοῦνδος , τίς σιωπή ἀποθνῄσκω ; λαλέω , καί ζῶ . χαρίζομαι αὐτός ζωή διά ὁ λόγος · καί γάρ ὁ κύκνος πρός ὁ τέρμα ὁ βίος , καί δσοι δέ ἄλλος πετεινός ὁ δίδωμι αὐτός φωνή κελαδέω · καί οὐδείς εἰμί ἄφωνος ἐν ὁ βίος . μετανοέω οὖν , ἱκανός γάρ πρός σύ σιωπή γίγνομαι χρόνος . καί ἄλλος δέ πλεῖστος λόγος παραμυθέομαι , καί ἐδελάζε ὁ σεχουενδον . ὁ δέ Σεκοῦνδος καί ὁ ζῶ καταφρονέω , σιωπή ὁ θάνατος ἐκδέχομαι , ὁ λόγος μή ἐπιστρέφω . ὁ δέ σπεκουλάτωρ , ἀπάγω ὁ ἀνήρ ἐπί ὁ συνήθης τόπος , φημί , σεκοῦνδος , προτείνω σύ ὁ αὐχήν , καί δείκνυμι διά αὐτός ὁ ξίφος . ὁ δέ Σεκοῦνδος τείνω ὁ αὐχήν διά ὁ σιωπή ὁ βίος ἀποτάσσω . γυμνός δέ ὁ ξίφος ἐνδείκνυμι ὁ σπεκουλάτωρ φημί · σεκοῦνδος , ἀγρόρασον φωνή σύ ὁ θάνατος . ὁ δέ Σεκοῦνδος οὐ λαλέω . παραλαμβάνω δέ ὁ σπεκουλάτωρ αὐτός , ἔρχομαι πρός ἀδριανός καί φημί · δεσπότης Καῖσαρ , ὁ σεχουενδον , ὁποῖος ἐγώ παραδίδωμι , τοιοῦτος σύ αὐτός ἄγω μέχρι θάνατος σιωπάω . ἀδριανός δέ θαυμάζω ὁ ὁ φιλόσοφος ἐγκράτεια ἀνίστημι φημί · σεκοῦνδος ὁ σιωπή ἀσκέω , ὥσπερ τις νόμος σεαυτοῦ προστίθημι , ὁ νόμος σύ παραλύω οὐ δύναμαι · λαμβάνω τοίνυν οὗτος ὁ δέλτος γράφω καί ὁμιλέω ἐγώ διά ὁ χείρ σύ . δέχομαι δέ ὁ Σεκοῦνδος γράφω ὅδε · ἐγώ μέν , εἰμί Ἁδριανός , οὖον φοβέω σύ ὁ ἀποθνῄσκω , ἄρχω γάρ ὁ καιρός οὗτος εὑρίσκω , ὁ γάρ ἀποκτείνω ἐγώ ἐν σύ εἰμί , ὁ δέ ἐμός φωνή καί ὁ ἐγώ προφορικός λόγος οὐδείς σύ εἰμί ἐξουσία . ἀδριανός δέ ἀναγιγνώσκω φημί · καλῶς ἀπολογέομαι · ἀλλά καί ἐν ἕτερος πλείων · καί γάρ ἔχω σύ πρόβλημα προτίθημι , ὅς πρῶτος , τίς εἰμί κόσμος ; ἀποκρίνω ἐγώ πρός οὗτος . πάλιν ὁ Σεκοῦνδος ἀντιγράφω · κόσμος εἰμί , εἰμί Ἁδριανός , ὁ σύστημα ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ καί ὁ ἐν αὐτός πᾶς , ὅς εἴρω σύ μικρός ὕστερος , ἐάν ὁ λέγω προσέχω · καί σύ γάρ ἄνθρωπος εἰμί , εἰμί Ἁδριανός , ὥσπερ