mullach-fpg2.paratexta archytas_mullach_fpg2_0029.2
( 51 ) Cicero Tusc . IV , 5.—(52 ) Timæus Locrus : τὰς μὲν γὰρ ἀνθρωπίνας ψυχὰς τὸ μὲν λογικὸν ἐστι καὶ νοερόν , τὸ δ’ ἄλογον καὶ ἄτροπον . Τὸ δὲ λογικὸν τὸ μὲν κρέσσον ἐκ τῆς ταυτῶ φύσεως , τὸ δὲ χεῖρον ἐκ τῆς τῷ ἑτέρου . Ἐκάτερον δὲ περὶ τὰν κεφαλὰν ἵσταται , ὡς τὰλλα μέρη τὰς ψυχὰς καὶ τῷ σώματι ὑπηρετεῖν τούτῳ , καθάπερ ὑπᾶτω τῷ σκάνει · ἀπαντος . Τὸ δ’ ἄλογον μέρος τὸ μὲν θυμοειδὲς περὶ τὰν καρδίαν , τὸ δ’ ἐπι-θυμητικὸν περὶ τὸ ἥπαρ.—(53 ) Plutarchus de plac . phil . I , 7 : Πυθαγόρας τῶν ἀρχῶν τὴν μὲν μονάδα θεόν , καὶ τάχαθόν , ἥτις ἐστὶν ἡ τοῦ ἑνὸς φύσις , αὐτό · ὁ νοῦς · τὴν δ’ ἀορίστου δυάδα , δαίμονα καὶ τὸ κακόν , αὐτὴν ἢν ἐστι τὸ ὕλικόν πλῆθος · ἔστι δὲ καὶ ὁρατὸς ὁ κόσμος.—(54 ) Stobæus Eclog . Phys . lib . I cap . 52 tom . II p . 1064 ed . Heeren . : οὐ μὴν ἔτι γε τοῖς ἀρχαιοτέροις περὶ τοῦτο συμφωνοῦσιν οἱ Πλατωνικοὶ καὶ Πυθαγόρειοι , πάσας δὲ αὐτὰς ὑπάρχειν ὑπὸ τὴν κρίσιν . Ὦσασὶν μὲν οὖν περὶ τῆς δίκης , οἱ μὲν παλαιότατοι τὰς ἀγράπτους ψυχὰς καὶ τὰς ὁμοιοτητικὰς συναφθείσας τοῖς θεοῖς ἐντεῦθεν ἤδη τοῖς θεοῖς ἐντεῦθεν , καὶ ἐκβαίνουσι τῶν σωμάτων ἄνευ τῆς δίκης ἀνάγουσιν εἰς τοὺς θεούς · οἱ δὲ Πλατωνικοὶ πάσας μετὰ τὴν δίκην εἰς τὴν οὐσίαν ἀπὸ τῆς γενέσεως ἀπολύουσι . Γένοιτο δ’ ἂν περὶ τῆς καθάρσεως ἢ αὐτὴ ἀμφισβήτησις · οἱ γὰρ αὐτοὶ μὲν ἄνδρες καὶ ταύτης ὑπερέχεν φασι τὰς ψυχὰς ὅσαι θεοῖς συνάπτονται · οἱ δ’ ἄλλοι πάλιν οἱ μὲν περιόδους τῆς ψυχῆς περιχομοῦσις καθάρσεως εἶναι διατάττονται , ὥσπερ τινὲς Πλατωνικοί · οἱ δὲ καὶ τούτων αὐτὴν ὑπερέχουσαν προτάττουσιν , ὥσπερ δὴ λέγει Πλωτῖνος . Proclus Comment . in Plat . Tim . pag . 311 ( p . 754 ed . Schneider . ) : τί τὸ ἀθάνατόν ἐστι τοῦτο , καὶ τί τὸ θνητόν , ἐξήτται παρὰ τοῖς τοῦ Πλάτωνος ἐξηγηταῖς , καὶ οἱ μὲν τὴν λογικὴν ψυχὴν μόνην ἀθάνατον ἀπολείποντες · φθεῖρουσι τὴν τε ἄλογον ζωὴν συμπασαν καὶ τὸ πνευματικὸν ὄγκμα τῆς ψυχῆς , κατὰ τὴν εἰς γένεσιν ῥοπὴν τῆς ψυχῆς τὴν ὑπόστασιν διδόντες αὐτοῖς · μόνον τε νοῦν ἀθάνατον διατηροῦντες ὡς μόνον καὶ μένοντα καὶ ὁμοιοῦμενον τοῖς θεοῖς καὶ μὴ φθειρόμενον , ὥσπερ ὁ παλαιότεροί καὶ ἐπεσθαι τῇ λέξει χρείαντες , δι’ ἧς ὁ Πλάτων φθεῖραι τὴν ἄλογον , θνητὴν αὐτὴν καλῶν , τοὺς Ἀττικοὺς λέγω καὶ Ἀλβιδίους καὶ τοιούτους τινάς · οἱ δὲ τούτων ματριώτεροι , ὥσπερ οἱ περὶ Πορφυρίων , καὶ πρᾳότεροι παρατινύονται μὲν τὴν καλουμένην φθορὰν κατασκευανύναι τοῦ τε ὀχήματος καὶ τῆς ἀλόγου ψυχῆς , ἀναστοιχειοῦσαι δὲ αὐτὰ φασι καὶ ἀναλύεσθαι τινὰ τρόπον εἰς τὰς σφαῖρας , ἀφ’ ὧν τὴν σύνθεσιν ἔλαχε , φυλάττει δὲ εἶναι ταῦτα ἐκ τῶν οὐρανίων σφαιρῶν , καὶ κατιστῶσαν αὐτὰ συλλέγειν τὴν ψυχὴν , ὥστε καὶ εἶναι ταῦτα καὶ μὴ εἶναι , αὐτὰ δὲ ἕκαστα μηκέτι εἶναι μεγέ · εἰκμέναι τὴν ἰδιότητα αὐτῶν · καὶ δοκοῦσιν ἐπεσθαι τοῖς λογίοις ἐν τῇ καθόδῳ τὴν ψυχὴν λέγουσι συλλέγειν αὐτὸ λαμβάνουσαν αἱ ὕψος μέρος ἡσλιόν τε σεληνιαῖς τε καὶ δοχῆρι
Lemmas: ( 51 ) Cicero Tusc . IV , 5.—(52 ) Timæus Locrus : ὁ μέν γάρ ἀνθρώπινος ψυχή ὁ μέν λογικός εἰμί καί νοερός , ὁ δέ ἄλογος καί ἄτροπος . ὁ δέ λογικός ὁ μέν κρατύς ἐκ ὁ αὐτός φύσις , ὁ δέ χείρων ἐκ ὁ ὁ ἕτερος . ἐκάς δέ περί ὁ κεφαλή ἵστημι , ὡς ὅς μέρος ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα ὑπηρετέω οὗτος , καθάπερ ὕπατος ὁ σκανέω · ἅπας . ὁ δέ ἄλογος μέρος ὁ μέν θυμοειδής περί ὁ Καρδία , ὁ δέ ἐπιθυμητικός περί ὁ Ἥπαρ ) Plutarchus de plac . phil . I , 7 : Πυθαγόρας ὁ ἀρχή ὁ μέν μόνος θεός , καί τάχαθόν , ὅστις εἰμί ὁ ὁ εἷς φύσις , αὐτός · ὁ νόος · ὁ δέ ἀόριστος δυάς , δαίμων καί ὁ κακός , αὐτός εἄν εἰμί ὁ ὑλικός πλῆθος · εἰμί δέ καί ὁρατός ὁ κόσμος.—(54 ) Stobæus Eclog . Phys . lib . I cap . 52 tom . II p . 1064 ed . Heeren . : οὖον μήv ἔτι γε ὁ ἀρχαῖος περί οὗτος συμφωνέω ὁ πλατωνικός καί Πυθαγόρειος , πᾶς δέ αὐτός ὑπάρχω ὑπό ὁ κρίσις . ὠθέω μέν οὖν περί ὁ δίκη , ὁ μέν παλαιός ὁ Άγραπτος ψυχή καί ὁ ὅμοιος συνάπτω ὁ θεός ἐντεῦθεν ἤδη ὁ θεός ἐντεῦθεν , καί ἐκβαίνω ὁ σῶμα ἄνευ ὁ δίκη ἀνάγω εἰς ὁ θεός · ὁ δέ πλατωνικός πᾶς μετά ὁ δίκη εἰς ὁ οὐσία ἀπό ὁ γένεσις ἀπολύω . γίγνομαι δέ εἄν περί ὁ κάθαρσις ἢ αὐτός ἀμφισβήτησις · ὁ γάρ αὐτός μέν ἀνήρ καί οὗτος ὑπερέχω φημί ὁ ψυχή ὅσος θεός συνάπτω · ὁ δέ ἄλλος πάλιν ὁ μέν περίοδος ὁ Ψυχή περιχομουτις κάθαρσις εἰμί διατάσσω , ὥσπερ τις πλατωνικός · ὁ δέ καί οὗτος αὐτός ὑπερέχω προτάσσω , ὥσπερ δή λέγω Πλωτῖνος . Proclus Comment . in Plat . Tim . pag . 311 ( p . 754 ed . Schneider . ) : τίς ὁ ἀθάνατος εἰμί οὗτος , καί τίς ὁ θνητός , ἐξετάζω παρά ὁ ὁ Πλάτων ἐξηγητής , καί ὁ μέν ὁ λογικός ψυχή μόνος ἀθάνατος ἀπολείπω · φθείρω ὁ τε ἄλογος ζωή σύμπας καί ὁ πνευματικός ὄγκμα ὁ Ψυχή , κατά ὁ εἰς γένεσις ῥοπή ὁ Ψυχή ὁ ὑπόστασις δίδωμι αὐτός · μόνος τε νόος ἀθάνατος διατηρέω ὡς μόνος καί Μένων καί ὁμοιόω ὁ θεός καί μή φθείρω , ὥσπερ ὁ παλαιός καί ἕπω ὁ λέγω χρεία , διά ὅς ὁ Πλάτων φθείρω ὁ ἄλογος , θνητός αὐτός καλός , ὁ ἀττικός λέγω καί αλβιδιος καί τοιοῦτος τις · ὁ δέ οὗτος ματριώτεροι , ὥσπερ ὁ περί Πορφυρίων , καί πρᾶος παρατείνω μέν ὁ καλέω φθορά κατασκευανύναι ὁ τε ὄχημα καί ὁ ἄλογος Ψυχή , ἀναστοιχειόω δέ αὐτός φημί καί ἀναλύω τις τρόπος εἰς ὁ σφαῖρα , ἀπό ὅς ὁ σύνθεσις λαγχάνω , φυλάσσω δέ εἰμί οὗτος ἐκ ὁ οὐράνιος σφαῖρα , καί καθίστημι αὐτός συλλέγω ὁ ψυχή , ὥστε καί εἰμί οὗτος καί μή εἰμί , αὐτός δέ ἕκαστος μηκέτι εἰμί ἐγώ · εἴκω ὁ ἰδιότης αὐτός · καί δοκέω ἕπω ὁ λόγιος ἐν ὁ κάθοδος ὁ ψυχή λέγω συλλέγω αὐτός λαμβάνω ὁ ὕψος μέρος ἡσλιόν τε σεληνία τε καί δοχηρ