mullach-fpg2.paratexta archytas_mullach_fpg2_0259.1
δι ἀγῶνα , εἰς ἐπιθυμίαν ἀπείκοτο θεάσασθαι χινοῦ-μενὰ τε αὐτὰ καὶ τὶ τῶν τοῖς σώμασι δοκοῦντων προσ-ήκειν κατὰ τὴν ἀγῶνίαν ἀθλοῦντα . Ταῦτόν καὶ ἐγὼ πάποντα πρὸς τὴν πόλιν ἣν διηλθόμεν · ἧδεως γὰρ ἂν τοῦ λόγου διεξιόντος ἀκούσαιμ’ ἂν , ἀθλοὺς οὓς πόλις ἀθλεῖ , τούτους αὐτὴν ἀγωνιζομένην πρὸς πολέας ἀλλὰς , πρεπόντως εἰς τε πόλεμον ἀπικομένην καὶ ἐν τῷ πολε-μεῖν τὰ προσήκοντα ἀποδιδοῦσαν τῇ παιδείᾳ καὶ τροφῇ κατὰ τὰ τὰς ἐν τοῖς ἔργοις πράξεις καὶ κατὰ τὰς ἐν τοῖς λόγοις διαμηνύσεις πρὸς ἑκάστας τῶν πόλεων . Ταῦτ’ οὖν , ὦ Κριτία καὶ Ἑρμοχράτες , ἐμαυτοῦ μὲν αὐτὸς κατέγνωκα μὴ ποτ’ ἂν δυνατὸς γενέσθαι τοὺς ἀνδρὰς καὶ τὴν πόλιν ἰκανῶς ἐγκωμιάσαι . Καὶ τὸ μὲν ἡμῶν οὐδὲν ὀλιγωρησάτ’ · ἀλλὰ τὴν αὐτὴν δόξαν εἶ-ληφα καὶ περὶ τῶν πάλαι γενομένων καὶ τῶν νῦν δυνατῶν ποιητῶν , οὗ τι τὸ ποιητικὸν ἀτιμάζων γένος . ἀλλὰ παντὶ ὁρῶν ὡς τὸ μιμητικὸν ἔθνος , οἷς ἂν ἐντραφῇ , ταῦτα μιμεῖσθαι βέστα καὶ ἀρίστα , τὸ δ’ ἐκτὸς τῆς τροφῆς ἑκάστους γιγνόμενον χαλεπὸν μὲν ἔργος , ἐπεὶ δὲ χαλεπωτέρων λόγοις εὖ μιμεῖσθαι . Τὸ δὲ τῶν σο-φιστῶν γένος αὖ πολλῶν μὲν λόγων καὶ καλῶν ἄλλων μάλ’ ἐμπειρὸν ἔοιχε , φοβοῦμαι δὲ μὴ πως , ἅτε πλανητῶν ἂν κατὰ πόλεις οἰκήσεις τε ἰδίας οὐδαμῇ διμο-κηχός , ἀστοχῶν ἅμα φιλοσόφων ἀνδρῶν ἦ καὶ πολιτι-κῶν , δρ’ ἂν οἷά τε ἐν πολέμῳ καὶ μάχαις πράττοντες ἔργα καὶ λόγῳ προσομιλοῦντες ἑκάστοις πράττοιν καὶ λέγοιν . Καταλείπεται δὴ τὸ τῆς ὑμετέρας ἔξεως γένος , ἅμα δημοτέρων φύσει καὶ τροφῇ μετέ-χον . Τίμαιός τε γὰρ ὧδε , εὐνομοτάτης ὧν πόλεως τῆς ἐν Ἰταλίᾳ Λοχρίδος , οὐσία καὶ γένει οὐδενὸς ὑστε-ρος ὧν τῶν ἐκεῖ , τὰς μεγίστας μὲν ἀρχὰς τε καὶ τιμὰς τῶν ἐν τῇ πόλει μεταχειρίσταί , φιλοσοφίας δ’ αὖ κατ’ ἑαυτὸν δόξαν ἐπ’ ἀκρον ἀπάσης ἐλήλυθε · Κριτίαν δὲ πού πάντες οἱ τῆδ’ ἰσμεν οὐδενὸς ἰδιώτην ὄντα ὧν λέγομεν · τῆς δ’ Ἑρμοχράτου αὖ περὶ φύσεως καὶ τροφῆς , πρὸς ἅπαντα ταῦτ’ εἶναι ἰκανῆς πολλῶν μαρ-τυρούντων πιστευτέον . Διὸ καὶ χθὲς ἐγὼ διανοούμε-νος ὑμῶν δεομένως τὰ περὶ τῆς πολιτείας διελθεῖν προθύμως ἐχαριζόμην , εἰδὼς ὅτι τὸν ἐξῆς λόγον οὐδέ-νας ἂν ὑμῶν θελοντῶν ἰκανώτερον ἀποδοῖεν · εἰς γὰρ πόλεμον πρέποντα καταστήσαντες τὴν πόλιν ἅπαντ’ αὐτῇ τὰ προσήκοντα ἀποδοῖτ’ ἂν μόνοι τῶν νῦν . Εἰ-πὼν δὴ τάπιτυχθέντα ἀντεπέταξα ὑμῖν ἂ καὶ νῦν λέγω · ξυνωμολογήσατ’ οὖν κοινῇ σκεψάμενοι πρὸς ἡμᾶς αὐ-τὸν εἰς νῦν ἀνταποδώσειν μοι τὰ τῶν λόγων ξένια , πάρειμι τε σὺν δὲ κεκοσμημένος ἐπ’ αὐτὰ καὶ πάντων ἐτοιμότατος ὧν δέχεσθαι .
Lemmas: Ζεύς ἀγών , εἰς ἐπιθυμία ἀπέοικα θεάομαι χινοῦ-μενὰ τε αὐτός καί τίς ὁ ὁ σῶμα δοκέω προσοικέω κατά ὁ ἀγωνία ἀθλέω . αὐτός καί ἐγώ πω πρός ὁ πόλις ὅς διέρχομαι · ἡδύς γάρ εἄν ὁ λόγος διέξειμι ἀκούω εἄν , ἆθλος ὅς πόλις ἀθλέω , οὗτος αὐτός ἀγωνίζομαι πρός πολύς ἀλλᾶς , πρεπόντως εἰς τε πόλεμος ἀφικνέομαι καί ἐν ὁ πολεμέω ὁ προσήκω ἀποδίδωμι ὁ παιδεία καί τροφή κατά ὁ ὁ ἐν ὁ ἔργον πρᾶξις καί κατά ὁ ἐν ὁ λόγος διαμηνύω πρός ἕκαστος ὁ πόλις . ταῦτα οὖν , εἰμί Κριτίας καί Ἑρμοκράτης , ἐμαυτοῦ μέν αὐτός καταγιγνώσκω μή πρός εἄν δυνατός γίγνομαι ὁ Ἀνδρᾶς καί ὁ πόλις ἱκανῶς ἐγκωμιάζω . καί ὁ μέν ἐγώ οὐδείς ολιγωρώ · ἀλλά ὁ αὐτός δόξα λαμβάνω καί περί ὁ πάλαι γίγνομαι καί ὁ νῦν δυνατός ποιητής , ὅς τίς ὁ ποιητικός ἀτιμάζω γένος . ἀλλά πᾶς ὁράω ὡς ὁ μιμητικός ἔθνος , ὅς εἄν ἐντρέφω , οὗτος μιμέομαι Βέστα καί ἀγαθός , ὁ δέ ἐκτός ὁ τροφή ἕκαστος γίγνομαι χαλεπός μέν ἔργος , ἐπεί δέ χαλεπός λόγος εὕω μιμέομαι . ὁ δέ ὁ σοφιστής γένος αὖος πολύς μέν λόγος καί καλός ἄλλος μάλα ἔμπειρος οἴχω , φοβέω δέ μή πως , ἅτε πλανήτης εἄν κατά πόλις οἰκέω τε ἴδιος οὐδαμῇ διμο-κηχός , ἀστοχέω ἅμα φιλόσοφος ἀνήρ εἰμί καί πολιτικός , δρῦς εἄν οἷος τε ἐν πόλεμος καί μάχη πράσσω ἔργον καί λόγος προσομιλέω ἕκαστος πράσσω καί λέγω . καταλείπω δή ὁ ὁ ὑμέτερος ἕξις γένος , ἅμα δημός φύσις καί τροφή μετέχω . Τίμαιος τε γάρ ὧδε , εὔνομος ὅς πόλις ὁ ἐν Ἰταλία Λοκρίς , οὐσία καί γένος οὐδείς ὕστερος ὅς ὁ ἐκεῖ , ὁ μέγας μέν ἀρχή τε καί τιμή ὁ ἐν ὁ πόλις μεταχειρίζω , φιλοσοφία δέ αὖος κατά ἑαυτοῦ δόξα ἐπί ἄκρος ἀπασάω ἔρχομαι · Κριτίας δέ πού πᾶς ὁ τῆδε οἶδα οὐδείς ἰδιώτης εἰμί ὅς λέγω · ὁ δέ Ἑρμοχράτου αὖος περί φύσις καί τροφή , πρός ἅπας αὐτός εἰμί ἱκανός πολύς μαρτυρέω πιστευτέον . Διὸ καί χθές ἐγώ διανοέομαι σύ δήω ὁ περί ὁ πολιτεία διέρχομαι προθύμως χαρίζομαι , εἰδοί ὅτι ὁ ἑξῆς λόγος οὐδείς εἄν σύ θελοντής ἱκανός ἀποδίδωμι · εἰς γάρ πόλεμος πρέπω καθίστημι ὁ πόλις ἅπας αὐτός ὁ προσήκω ἀποδίδωμι εἄν μόνος ὁ νῦν . εἶπον δή τάπιτυχθέντα ἀντεπιτάσσω σύ ὅς καί νῦν λέγω · συνομολογέω οὖν κοινός σκέπτομαι πρός ἐγώ αὐτός εἰς νῦν ἀνταποδίδωμι ἐγώ ὁ ὁ λόγος ξένιος , πάρειμι τε σύν δέ κοσμέω ἐπί αὐτός καί πᾶς ἑτοῖμος ὅς δέχομαι .