mullach-fpg2.paratexta archytas_mullach_fpg2_0093.1
εὐ εἰδώς . Aristoteles Metaph . lib . III , 4 , p . 1007 B ed . Bekker . : ἐτι εἰ ἀληθεῖς αἱ ἀντιφάσεις ἄμα κατὰ τοῦ αὑ-τοῦ πάσαι , ὅλῳν ὡς ἀπαντα ἔσται ἕν . Ἔστι γὰρ τὸ αὐτὸ καὶ τριήρης καὶ τοῦχος καὶ ἄνθρωπος , εἰ κατὰ παντὸς τι ἢ καταχεῖσαι ἢ ἀποχεῖσαι ἐνδέχεται , καθάπερ ἀνάγκη τοῖς τὸν Πρωταγόραν λέγουσι λόγον . Εἰ γὰρ τῷ δοκεῖ μὴ εἶναι τριήρης ἢ ἄνθρωπος , ὅλῳν ὅτι οὐκ ἔστι τριήρης · ὥστε καὶ ἔστιν εἴπερ ἢ ἀντίφρασις ἀληθής . Id . Metaph . lib . VIII , 3 p . 1047 A ed . Bekker . : οὔτε γὰρ ψυχρὸν οὔτε θερμὸν οὔτε γλυκὺ οὔτε ὀλως αἰσθητὸν οὐδὲν ἔστι μὴ αἰσθανομένῳ ( leg . αἰ-σθανομένῳι cum ed . Ald . ) · ὥστε τὸν Πρωταγόρου λόγον συμβήσεταί λέγειν αὐτοῖς . — ( 51 ) Diogenes Laertius lib . IX , 52 : καὶ πρῶτος μέρη χρόνου διώρισεν , καὶ καιροὺς δύναμιν ἐξέθετο . Spectant hæc ad artem grammaticam ut alia a ve-teribus de Protagora prodita . Diog . Laert . lib . IX , 53 : διεῖλε τε τὸν λόγον πρῶτος εἰς τέτταρα · εὐχωλὴν , ἐρώτησιν , ἀπόφασιν , ἄντολὴν · ὁ δὲ εἰς · ἐπτά · διήγησιν , ἐρώτησιν , ἀπό-κρισιν , ἄντολὴν , ἀπαγγελίαν , εὐχωλὴν , κλῆσιν · οὐς καὶ πυθόμενος εἶπε λόγον . Ἀλκιδάμας δὲ τέτταρας λόγους φησί · φάσιν , ἀπόφασιν , ἐρώτησιν , προσαγόρευσιν . Suidas v . Πρω-ταγόρας · Διεῖλε τε πάντα λόγον πρῶτος οὗτος εἰς τέτταρα · εὐχωλὴν , ἐρώτησιν , ἀπόκρισιν , ἄντολὴν · μετὰ δὲ τούτων ἑτε-ροι εἰς ἑπτά διεῖλον κτλ . Quintilianus lib . III cap . IV , 10 : Protagoram transeo qui interrogandi , respondendi , man-dandi , precandi , quod εὐχωλὴν dixit , partes solas putat . Aristoteles Poet . cap . XIX pag . 1456 ed . Bekker . : τί γὰρ ἂν τις ὑπολάβοι ἡμαρτηθῶαι ὁ Πρωταγόρας ἐπιτιμᾶν , ὅτι εὐ-χεσθαι οἴομενος ἐπιτάττει εἰπὼν Μῆνιν δεῖσο θεά ; τὸ γὰρ κελεύειν , φησί , ποιεῖν τι ἢ μὴ ἐπιταξὶς ἔστιν . — ( 52 ) Vid . fragm . 1 locosque ibi citatos . Sextus Empiricus Pyrrh . hy-pot . I , 219 : γίνεται τοίνυν κατ’ αὐτὸν τῶν ὄντων κριτήριον ὁ ἄνθρωπος . Πάντα γὰρ τὰ φαινόμενα τοῖς ἀνθρώποις , καὶ ἔστιν · τὰ δὲ μηδενὶ τῶν ἀνθρώπων φαινόμενα οὐδὲ ἔστιν . — ( 53 ) Plato Theæt . p . 152 A : οὕκουν οὕτω πως λέγει , ὡς ὁλα μὲν ἕκαστα ἑμοὶ φαίνεται , τοιαῦτα μὲν ἔστιν ἐμοίοισ δὲ σοί , τοιαῦτα δὲ αὐ οἷ · ἀνθρώποις δὲ σύ τε κάγω ; ΘΕΑΙ . Λέγει γὰρ οὕν οὕτος . ΣΩ . Εἰκὼς μέντοι σοφὸν ἄνδρα μὴ ληρете . Ἐπακολουθήσωμεν οὖν αὐτῷ . Ἄρ’ οὖν ἐνίοτε , πνέοντος ἡμῖν τοῦ αὐτοῦ , ὁ μὲν ἡμῶν βηγοί , ὁ δ’ οὔ , καὶ ὁ μὲν ἠρείμα , ὁ δὲ σφόδρα ; ΘΕΑΙ . Καὶ μᾶλα . ΣΩ . Πότερον οὖν τότε αὐτὸ ἐφ’ ἑαυτῷ τὸ πνεῦμα ψυχρὸν ἢ οὐ ψυχρὸν φήσομεν ἢ πεισόμεθα τῷ Πρωταγόρᾳ , ὅτι τῷ μὲν ψυχρὸν ψυχρὸν , τῷ δὲ μὴ οὔ ; ΘΕΑΙ . Ἐοικεν . ΣΩ . Οὕκουν καὶ φαίνεται οὕτως ἑκάτερω ; ΘΕΑΙ . Ναί . ΣΩ . Τὸ δὲ γε φαί-νεται αἰσθάνεσθαι ἔστιν . ΘΕΑΙ . Ἔστι γάρ . ΣΩ . Φαντασία ἄρα καὶ αἴσθησις ταυτὸν ἕν τε θερμὸς καὶ πᾶσι τοῖς τοιού-τοις . Οἷα γὰρ αἰσθάνεται ἕκαστος , τοιαῦτα ἕκαστῳ καὶ κιν-δυνεύει εἶναι . ΘΕΑΙ . Ἔοικεν . ΣΩ . Αἰσθήσεις ἄρα τοῦ ὄντος αἱ ἔστι καὶ ἀψευδεῖς , ὡς ἐπιστήμη οὖσα . — ( 54 ) Diogenes Laertius lib . IX , 51 : ἐλεγὼ τε μηδὲν εἶναι ψυχὴν παρὰ τὰς αἰσθήσεις , καθὰ καὶ Πλάτων φησιν ἐν Θεαίτηρῳ , καὶ πάντα εἶναι ἀληθῆ . Aristoteles lib . II cap . 2 p . 997 B : οὔτε γὰρ αἱ αἰσθηταὶ γραμμαὶ τοιαύται εἰσιν οἷας λέγει ὁ γεωμέτρης · οὐδὲν γὰρ εὐθὺ τῶν αἰσθητῶν οὕτως οὐδὲ στρογγύλον · δι-πτεται γὰρ τοῦ κανόνος οὐ κατὰ στιγμήν ὁ κύκλος , ἀλλ’ ὡς-περ Πρωταγόρας ἐλεγεν ἐλέγχων τοὺς γεωμέτρης , οὐδ’ αἱ κι-νήσεις καὶ ἕλικες τοῦ οὐρανοῦ ὁμοίαι , περὶ ὧν ἢ ἀστρολογία ποιεῖται τοὺς λόγους , οὔτε τὰ σημεῖα τοῖς ἄστροις τὴν αὐτὴν ἔχει φύσιν . Id . Metaph . lib . III cap . 5 pag . 1009 A ed . Bek-ker . : ἔστι δ’ ἀπὸ τῆς αὐτῆς δόξης καὶ ὁ Πρωταγόρου λόγος , καὶ ἀνάγκη ὁμοίως ἄμφω αὐτοῖς ἢ εἶναι ἢ μὴ εἶναι . Εἰτε γὰρ τὰ δοκοῦντα πάντα ἔστιν ἀληθῆ καὶ τὰ φαινόμενα , ἀνάγκη πάντα ἄμα ἀληθῆ καὶ ψευδῆ εἶναι . Πολλοὶ γὰρ τάναντία ὑπολαμ-βάνουσιν ἀλλήλοις , καὶ τοὺς μὴ ταῦτα δοξάζοντας ἐπανοῦς διε-ψεσθαι νομίζουσιν · ὥστ’ ἀνάγκη τὸ αὐτὸ εἶναι τε καὶ μὴ εἶ-ναι . Καὶ εἰ τοῦτ’ ἔστιν , ἀνάγκη τὰ δοκοῦντα εἶναι πάντ’ ἀληθῆ · τὰ ἀντικείμενα γὰρ δοξάζουσιν ἀλλήλοις οἱ διεψευσμένοι · καὶ ἀληθεύοντες . Εἰ οὖν ἔχει τὰ ὄντα οὕτως , ἀληθεύουσι πάντες . Ὅτι μὲν οὖν ἀπὸ τῆς αὐτῆς εἰσι διανοίας ἀμαρτεῖν οἱ λόγοι , ὅλῳν . Protagoras apud Plat . Theæt . p . 166 : ἐγὼ γὰρ ἔφημ μὲν τὴν ἀλήθειαν ἔχειν ὡς γέγραφα · μέτρον γὰρ ἕκαστον ἡμῶν εἶναι τῶν τε ὄντων ὡς · μὴ μὲν ἕκαστον ἕκαστον ἕτερον ἕτερου αὐτῷ τοῦτο , ὅτι τῷ μὲν ἄλλα ἔστι τε καὶ φαί-νεται , τῷ δὲ ἄλλα . Καὶ σοφίαν καὶ σοφὸν ἄνδρα πολλοῦ δεῖν τὸ μὴ σφάλα εἶναι · ἀλλ’ αὐτὸν τούτων καὶ λέγω σοφόν , ὅς ἂν τινὶ ἡμῶν , ὅ φαίνεται καὶ ἔστι κακὰ , μεταβάλλων ποιήσῃ ἀγαθὰ φαίνεσθαι τε καὶ εἶναι . Τὸν δὲ λόγον αὐ τῷ τῇ ῥή-ματί μου δίωκε , ἀλλ’ ὧδε ἐπὶ σαφέστερον μάθε , τί λέγω . Οἷον γὰρ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλεγεν , ἀναμνήσθητι , ὅτι τῷ μὲν ἀθεοῦντι πικρὰ φαίνεται , ἄ ἰσθίμι , καὶ ἔστι , τῷ δὲ θησι-νont τάναντία ἔστι καὶ φαίνεται . Σοφώτερον μὲν οὖν τούτων οὐδέτερον δεῖ ποιήσει · οὐδὲ γὰρ δυνατόν · οὐδὲ κατηγορητέον , ὡς ὁ μὲν κάκων ἀμαθής , ὅτι τοιαῦτα δοξάζει , ὁ δὲ ὑγιαίνων σοφός , ὅτι ἄλλοια · μεταβλητὸν δ’ ἐπὶ ὕπερα · ἀμελεῖν γὰρ ἢ ἕτερα ἕλις . Οὕτω δὲ καὶ ἐν τῇ παιδείᾳ ἀπὸ ἕτερας ἕξεως ἐπὶ τὴν ἀμείνονα μεταβλητέον · ἀλλ’ ὁ μὲν ἰατρὸς φαρμακέοις με-ταβάλλει , ὁ δὲ σοφιστὴς λόγοις . Ἔπει οὐτὶ γε ψευδῆ δοξά-ζοντα τίς τινα ὕστερον ἀληθῆ ἕποισεν ἕποῦν ; οὔτε γὰρ τὰ μὴ ὄντα δυνατόν δοξάζει , οὔτε ἄλλα παρ’ ὃ ἂν πᾶσχη ταῦτα δὲ ἀεὶ ἀληθῆ · ἀλλ’ , οἶμαι , πονηρὰ ψυχὴ · ἕλει δοξάζοντα συγ-γενῆ αὐτῆς χρηστῇ ἕποισεν δοξάζει ἕτερα τοιαῦτα , ἢ δὴ τινες τὰ φαντάσματα ὑπὸ ἀπειρίας ἀληθῆ καλοῦσιν , ἐγὼ δὲ βελτίω μὲν τὰ ἕτερα τῶν ἕτέρων , ἀληθέστερα δὲ οὐδέν . Dio-genes Laertius lib . IX , 53 : οὕτος καὶ τὸ Σωκρατικὸν εἶδος τῶν λόγων πρῶτος ἐκίνησε καὶ τὸν Ἀντισθενέως λόγον , τὸν πειρώμενον ἀποδεικνύειν , ὡς οὐκ ἔστιν ἀντιλέγειν , οὕτος
Lemmas: εὕω οἶδα . Aristoteles Metaph . lib . III , 4 , p . 1007 B ed . Bekker . : ἔτι εἰμί ἀληθής ὁ ἀντίφασις ἄμη κατά ὁ αὐτός πᾶς , ὅλος ὡς ἅπας εἰμί εἷς . εἰμί γάρ ὁ αὐτός καί τριήρης καί τοῦχος καί ἄνθρωπος , εἰμί κατά πᾶς τίς ἢ καταχέω ἢ ἀποχέω ἐνδέχομαι , καθάπερ ἀνάγκη ὁ ὁ Πρωταγόρας λέγω λόγος . εἰμί γάρ ὁ δοκέω μή εἰμί τριήρης ἢ ἄνθρωπος , ὅλος ὅτι οὐ εἰμί τριήρης · ὥστε καί εἰμί εἴπερ ἢ ἀντίφρασις ἀληθής . Id . Metaph . lib . VIII , 3 p . 1047 A ed . Bekker . : οὔτε γάρ ψυχρός οὔτε θερμός οὔτε γλυκύς οὔτε ὅλως αἰσθητός οὐδείς εἰμί μή αἰσθάνομαι ( leg . αἰσθάνομαι cum ed . Ald . ) · ὥστε ὁ Πρωταγόρας λόγος συμβαίνω λέγω αὐτός . — ( 51 ) Diogenes Laertius lib . IX , 52 : καί πρῶτος μέρος χρόνος διά-ὁρίζω , καί καιρός δύναμις ἐκτίθημι . Spectant hæc ad artem grammaticam ut alia a ve-teribus de Protagora prodita . Diog . Laert . lib . IX , 53 : διαιρέω τε ὁ λόγος πρῶτος εἰς τέσσαρες · εὐχωλή , ἐρώτησις , ἀπόφασις , ἀντολή · ὁ δέ εἰς · ἑπτά · διήγησις , ἐρώτησις , ἀπό-κρισις , ἀντολή , ἀπαγγελία , εὐχωλή , κλῆσις · οὖς καί πυνθάνομαι εἶπον λόγος . Ἀλκιδάμας δέ τέσσαρες λόγος φημί · φάσις , ἀπόφασις , ἐρώτησις , προσαγόρευσις . Suidas v . Πρωταγόρας · διαιρέω τε πᾶς λόγος πρῶτος οὗτος εἰς τέσσαρες · εὐχωλή , ἐρώτησις , ἀπόκρισις , ἀντολή · μετά δέ οὗτος ἕτερος εἰς ἑπτά διαιρέω κτλ . Quintilianus lib . III cap . IV , 10 : Protagoram transeo qui interrogandi , respondendi , man-dandi , precandi , quod εὐχωλή dixit , partes solas putat . Aristoteles Poet . cap . XIX pag . 1456 ed . Bekker . : τίς γάρ εἄν τις ὑπολαμβάνω ἁμαρτάνω ὁ Πρωταγόρας ἐπιτιμάω , ὅτι εὔχομαι οἴομαι ἐπιτάσσω εἶπον Μῆνις δείδω θεός ; ὁ γάρ κελεύω , φημί , ποιέω τίς ἢ μή ἐπίταξις εἰμί . — ( 52 ) Vid . fragm . 1 locosque ibi citatos . Sextus Empiricus Pyrrh . hy-pot . I , 219 : γίγνομαι τοίνυν κατά αὐτός ὁ εἰμί κριτήριον ὁ ἄνθρωπος . Πάν γάρ ὁ φαίνω ὁ ἄνθρωπος , καί εἰμί · ὁ δέ μηδείς ὁ ἄνθρωπος φαίνω οὐδέ εἰμί . — ( 53 ) Plato Theæt . p . 152 A : κέω οὗτος πως λέγω , ὡς ὅλος μέν ἕκαστος ἐμέω φαίνω , τοιοῦτος μέν εἰμί μοιόν δέ σύ , τοιοῦτος δέ αὖος οἷ · ἄνθρωπος δέ σῦς τε κἀγώ ; θεός . Λέγος γάρ οὖν οὗτος . ΣΩ . ἔοικα μέντοι σοφός ἀνήρ μή ληρ . ἐπακολουθέω οὖν αὐτός . ἄρα οὖν ἐνίοτε , πνέω ἐγώ ὁ αὐτός , ὁ μέν ἐγώ βήξ , ὁ δέ οὖον , καί ὁ μέν ἠρείμα , ὁ δέ σφόδρα ; Θεός . καί μῆλον . ΣΩ . πότερος οὖν τότε αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ ὁ πνεῦμα ψυχρός ἢ οὖον ψυχρός φημί ἢ πείθω ὁ Πρωταγόρας , ὅτι ὁ μέν ψυχρός ψυχρός , ὁ δέ μή οὖον ; Θεός . ἔοικα . ΣΩ . κέω καί φαίνω οὕτως ἑκάτερος ; Θεός . Ναίς . ΣΩ . ὁ δέ γε φαίνω αἰσθάνομαι εἰμί . Θεός . εἰμί γάρ . ΣΩ . Φαντασία ἄρα καί αἴσθησις τατός εἷς τε θερμός καί πᾶς ὁ τοιοῦτος . οἷος γάρ αἰσθάνομαι ἕκαστος , τοιοῦτος ἕκαστος καί κινδυνεύω εἰμί . Θεός . ἔοικα . ΣΩ . Αἴσθησις ἄρα ὁ εἰμί ὁ εἰμί καί ἀψευδής , ὡς ἐπιστήμη εἰμί . — ( 54 ) Diogenes Laertius lib . IX , 51 : ἔλεγος τε μηδείς εἰμί ψυχή παρά ὁ αἴσθησις , καθά καί Πλάτων φημί ἐν θεαιτηρεω , καί πᾶς εἰμί ἀληθής . Aristoteles lib . II cap . 2 p . 997 B : οὔτε γάρ ὁ αἰσθητός γραμμή τοιοῦτος εἰμί οἶς λέγω ὁ γεωμέτρης · οὐδείς γάρ εὐθύς2 ὁ αἰσθητής οὕτως οὐδέ στρογγύλος · δι-πτεται γάρ ὁ κανών οὖον κατά στιγμή ὁ κύκλος , ἀλλά ὁράω Πρωταγόρας λέγω ἐλέγχω ὁ γεωμέτρης , οὐδέ ὁ κινέω καί ἕλιξ ὁ οὐρανός ὅμοιος , περί ὅς ἢ ἀστρολογία ποιέω ὁ λόγος , οὔτε ὁ σημεῖον ὁ ἄστρον ὁ αὐτός ἔχω φύσις . Id . Metaph . lib . III cap . 5 pag . 1009 A ed . Bek-ker . : εἰμί δέ ἀπό ὁ αὐτός δόξα καί ὁ Πρωταγόρας λόγος , καί ἀνάγκη ὁμοίως ἄμφω αὐτός ἢ εἰμί ἢ μή εἰμί . εἴτε γάρ ὁ δοκέω πᾶς εἰμί ἀληθής καί ὁ φαίνω , ἀνάγκη πᾶς ἄμη ἀληθής καί ψευδής εἰμί . πολλός γάρ τἀναντία ὑπολαμβάνω ἀλλήλων , καί ὁ μή οὗτος δοξάζω ἐπανοῦς διαψάω νομίζω · ὥστε ἀνάγκη ὁ αὐτός εἰμί τε καί μή εἰμί . καί εἰμί οὗτος εἰμί , ἀνάγκη ὁ δοκέω εἰμί πᾶς ἀληθής · ὁ ἀντίκειμαι γάρ δοξάζω ἀλλήλων ὁ διαψεύδω · καί ἀληθεύω . εἰμί οὖν ἔχω ὁ εἰμί οὕτως , ἀληθεύω πᾶς . ὅτι2 μέν οὖν ἀπό ὁ αὐτός εἰμί διάνοια ἁμαρτάνω ὁ λόγος , ὅλος . Protagoras apud Plat . Theæt . p . 166 : ἐγώ γάρ Εφίμ μέν ὁ ἀλήθεια ἔχω ὡς γράφω · μέτρον γάρ ἕκαστος ἐγώ εἰμί ὁ τε εἰμί ὡς · μή μέν ἕκαστος ἕκαστος ἕτερος έτερος αὐτός οὗτος , ὅτι ὁ μέν ἄλλος εἰμί τε καί φαίνω , ὁ δέ ἄλλος . καί σοφία καί σοφός ἀνήρ πολύς δήω ὁ μή σφάλος εἰμί · ἀλλά αὐτός οὗτος καί λέγω σοφός , ὅς εἄν τις ἐγώ , ὅς φαίνω καί εἰμί κακός , μεταβάλλω ποιέω ἀγαθός φαίνω τε καί εἰμί . ὁ δέ λόγος αὖος ὁ ὁ ῥῆμα ἐγώ διώκω , ἀλλά ὧδε ἐπί σαφής μανθάνω , τίς λέγω . οἷος γάρ ἐν ὁ πρόσθεν λέγω , ἀναμιμνήσκω , ὅτι ὁ μέν ἠθέω πικρός φαίνω , ὅς ἰσθίμι , καί εἰμί , ὁ δέ θησι-νont τἀναντία εἰμί καί φαίνω . σοφός μέν οὖν οὗτος οὐδέτερος δεῖ ποιέω · οὐδέ γάρ δυνατός · οὐδέ κατηγορητέον , ὡς ὁ μέν κακός ἀμαθής , ὅτι τοιοῦτος δοξάζω , ὁ δέ ὑγιαίνω σοφός , ὅτι ἀλλοῖος · μεταβλητός δέ ἐπί ὕπερον · ἀμελέω γάρ ἢ ἕτερος ἕλις . οὕτως δέ καί ἐν ὁ παιδεία ἀπό ἕτερος ἕξις ἐπί ὁ ἀγαθός μεταβλητέον · ἀλλά ὁ μέν ἰατρός φαρμακεύω μεταβάλλω , ὁ δέ Σοφιστὴς λόγος . ἔπος οὔτις γε ψευδής δοξάζω τίς τις ὕστερος ἀληθής ἕπω ποῶ ; οὔτε γάρ ὁ μή εἰμί δυνατός δοξάζω , οὔτε ἄλλος παρά ὅς εἄν πάσχω οὗτος δέ ἀεί ἀληθής · ἀλλά , οἴομαι , πονηρός ψυχή · ἕλος δοξάζω συγγενής αὐτός χρηστός ἕπω δοξάζω ἕτερος τοιοῦτος , ἢ δή τις ὁ φάντασμα ὑπό ἀπειρία ἀληθής καλέω , ἐγώ δέ ἀγαθός μέν ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος , ἀληθής δέ οὐδείς . Dio-genes Laertius lib . IX , 53 : οὗτος καί ὁ Σωκρατικός εἶδος ὁ λόγος πρῶτος κινέω καί ὁ αντισθενης λόγος , ὁ πειράω ἀποδείκνυμι , ὡς οὐ εἰμί ἀντιλέγω , οὗτος