moeris.lexicon-atticum moeris_koch1830_0386.6
Placent Hudsoni correctiones οὐ , οὐχ pro καὶ , καὶ . Verum sine MSSorum auctoritate mutare non sustinui . Videatur Thomas M . 300 et interpretes , ut et Cel . Ruhnhen . ad Tim . p . 161 . [ p . 226 . sq . ] Pro πρωὶ autem e MSS . C . et Reg . reposui magis Atticum πρῶ . Hesychius : Πρῶ , ἀντὶ τοῦ πρωΐ . et , Πρωΐ , Ἀττικώτερον τὸ ὕφ’ ἑν . Suidas : Πρώ . οὕτω μονοσυλλάβως , ἕτι ὄρθρου βαθέος . ἴσον τῷ , ἐν ὥρα · τοῦ πρωὶ συναίρεσις ἐστι τὸ πρῶ . διὸ δξύνεται · τὸ δὲ πρῶ περισπάται . Sic pro πρωὸν cum Cl . Ruhnkenio legi debere liquet ex Scholiasta Aristoph . ad Av . v . 132 . Cum autem Attici veteres litteris tantum maiusculis uterentur et Iota , quod nunc subscriptum vocant , ad latus debuerit poni , qua ratione ΠΡΩΪ et ΠΡΩΙ vix discerni possunt , ut et alia bene multa ; probabile videtur , ipsos Iota , quod non pronunciant , in scribendo etiam plane neglexisse . Huius autem generis , in quibus Iota non pronunciarunt , sunt Νῶν , quod vide supra , Σφῶν . Ἐπώξειν . Ἡρῶναι . Aristoph . Nub . v . 314 , ut Ἥρω pro Ἥρωϊ supra . Πρῶμος pro πρωΐμος . In Aristoph . Vesp . v . 264 . leg . πρωμα pro πρωΐμα , metri causa . Pac . v . 1164 . Τὸ γὰρ φίτν πρῶον φύει . Schol . πρῶον , πρωΐμον δισυλλάβως . Scribe πρῶμον sive πρωΐμον . Similiter λῶστος pro λώϊστος , quod tamen reperitur in Euripidis fragmento apud Stobaeum Flor . Grot . p . 311 . Θησεὺ παραινῶ καὶ τὸ λώϊστον φρονεῖν . et Sophoclis e Creusa ibid . p . 427 . Κάλλιστόν ἐστι τοῦνδικον πεφυκέναι , Λώϊστον δὲ ζῆν ἄνοσον . ἡδιστον δ’ ὅτω Πάρεστι λήψις , ὧν ἐρῶ καθ’ ἡμέραν . Sed in priore loco refingendendum καὶ τὸ λῶστον νῦν φρονεῖν , vel simile quippiam ; in posteriore autem Sophoclis loco unice scribendum : Λῶστον δὲ τὸ ζῆν ἄνοσον , quod vel propterea moneo , ne quis Ionicum ἄνουσον poëtae Attico obtrudat . Conf . Theognidis fragmentum ibidem apud Stobaeum . Par ratio in Ἥθεος pro ἡθέος . Vid . Valcken . ad Phoeniss . p . 348 . Ἥων pro
Lemmas: Placent Hudsoni correctiones οὖον , οὐ pro καί , καί . Verum sine MSSorum auctoritate mutare non sustinui . Videatur Thomas M . 300 et interpretes , ut et Cel . Ruhnhen . ad Tim . p . 161 . [ p . 226 . sq . ] Pro πρωί autem e MSS . C . et Reg . reposui magis Atticum πρός . Hesychius : πρός , ἀντί ὁ πρωΐ . et , πρωΐ , ἀττικός ὁ ὑπό ἑν . Suidas : πρωΐ . οὗτος μονοσύλλαβος , ἔτι ὄρθρος βαθύς . ἴσος ὁ , ἐν ὥρα · ὁ πρωί συναίρεσις εἰμί ὁ πρός . διό δξυνω · ὁ δέ πρός περισπάω . Sic pro πρώων cum Cl . Ruhnkenio legi debere liquet ex Scholiasta Aristoph . ad Av . v . 132 . Cum autem Attici veteres litteris tantum maiusculis uterentur et Iota , quod nunc subscriptum vocant , ad latus debuerit poni , qua ratione πρωΐ et πρωΐ vix discerni possunt , ut et alia bene multa ; probabile videtur , ipsos Iota , quod non pronunciant , in scribendo etiam plane neglexisse . Huius autem generis , in quibus Iota non pronunciarunt , sunt νάω , quod vide supra , σφεῖς . Ἐπώξειν . Ἡρώνη . Aristoph . Nub . v . 314 , ut ἥρω pro Ἥρως supra . πρώϊμος pro πρώϊμος . In Aristoph . Vesp . v . 264 . leg . πρώϊμος pro πρώϊμος , metri causa . Pac . v . 1164 . ὁ γάρ φίτης πρώων φύω . Schol . πρώων , πρώϊμος δισυλλάβως . Scribe πρώϊμος sive πρώϊμος . Similiter ἀγαθός pro Λώϊστος , quod tamen reperitur in Euripidis fragmento apud Stobaeum Flor . Grot . p . 311 . Θησεύς παραινῶ καί ὁ λώϊστος φρονέω . et Sophoclis e Creusa ibid . p . 427 . Καλός εἰμί τουενδικος φύω , Λώϊστος δέ ζῶ ἄνοσος . ἡδύς δέ ὅστις πάρειμι λῆψις , ὅς εἴρω κατά ἡμέρα . Sed in priore loco refingendendum καί ὁ λωΐων νῦν φρονέω , vel simile quippiam ; in posteriore autem Sophoclis loco unice scribendum : λωΐων δέ ὁ ζῶ ἄνοσος , quod vel propterea moneo , ne quis Ionicum ἄνοσος poëtae Attico obtrudat . Conf . Theognidis fragmentum ibidem apud Stobaeum . Par ratio in Ἠΐθεος pro ἠΐθεος . Vid . Valcken . ad Phoeniss . p . 348 . Ἠϊών pro