moeris.lexicon-atticum moeris_koch1830_0416.2
Ῥικνοῦσθαι . Leid . ῥιμνοῦσθαι . Ceteri bene . Ῥικνοῦσθαι et com positum διαῤῥικνοῦσθαι turpi hoc sensu solis Atticis proprium est . Vid . Hegych . v . Διαρικνοῦσθαι et Διερικνοῦντο . Etymol . p . 270 . l . 5 . Pollux lib . IV . sect . 99 . Conf . not . ad Thomam M . Ce teris Graecis ῥικνὸς , ῥικνοῦσθαι de homine rugoso vel incurvato adlibentur . Timaeus : Ῥικνόν , 336 ἐπικαμπὴς , ἢ ῥυσόν . ubi adenn dus Elegantissimus Ruhnhenius [ p . 228 . sq . ] Add . V . D . in Obs . Miscell . Vol . II . p . 360 . Suavis simum est Agathiae Scholastici Epigramma Anthol . lib . VII . p . 463 . ed . Steph . Ἡ πάρος ἀγλαΐ γοι μετάρσιος , ἡ πλοκαμίδας Σειομένη πέκτας , καὶ σοβαρευο μένη , Ἡ μεγάλ’ . αὐχησάσα καθ’ ἡμετέρης μελεδώνης Χεῖρας ἐρα ννώθη , τὴν πρὶν ἀφῆκε χάριν . Μαζὸς ὑπεκλίνθη , πέσον ὀρφύες , ὄμμα τέτηκται , Χείλεα βαμβαί νει φθέγματι γηραλέῳ . Τὴν πο λιὴν καλέω νέμεσιν πόθου , ὅττι κλον’ Ἔννομα , ταῖς σοβαραῖς , θᾶσσον ἐπερχομένη . ubi versu 4 . Χεῖρας ἐρικνώθη de vitio non suspectum fuit Clar . Observatio num Miscell . Editori . Sed , ne de constructionis ratione dicam , e multis veterum poetarum locis , in quibus vetulas depinguht , cedo tu mihi unum , ubi manus curvari aut rugis arari dicuntur . Prae terquam quod sequenti demum disticho corporis partes , quae se nectutis vitio pristinum decus ami serant , recenseantur . Legendum puto : Γήρι’ ἐρικνώθη , senectute incurvata est aut rugis foedata . Ex utriusque linguae poetis multa ad hanc sententiam illustrandam possent excitari ; verum sufficient duo plane similia loca . Apollon . Rh . lib . I . v . 699 . Γηραὶ δὴ ῥικνοῖσιν ἐπισκάζουσα , πόθεσσιν . Gregor . Nazianz . Carm . p . 148 . v . 62 . — ἥν ποτε γῆρας Ῥικνοΐ σῃ μορφὴν τὴν πάρος ἀνθοφό ρον . Pronunciationis similitudo
Lemmas: ῥικνόομαι . Leid . ριμνουω . Ceteri bene . ῥικνόομαι et com positum διαρρικνουω turpi hoc sensu solis Atticis proprium est . Vid . Hegych . v . διαρικνουω et Διερικνοῦντο . Etymol . p . 270 . l . 5 . Pollux lib . IV . sect . 99 . Conf . not . ad Thomam M . Ce teris Graecis ῥικνός , ῥικνόομαι de homine rugoso vel incurvato adlibentur . Timaeus : ῥικνός , 336 ἐπικαμπής , ἢ ῥυσός . ubi adenn dus Elegantissimus Ruhnhenius [ p . 228 . sq . ] Add . V . D . in Obs . Miscell . Vol . II . p . 360 . Suavis simum est Agathiae Scholastici Epigramma Anthol . lib . VII . p . 463 . ed . Steph . ὁ πάρος ἀγλαΐς γος μετάρσιος , ὁ πλοκαμίς σείω πέκτη , καί σοβαρεύω μένω , ὁ μέγας . αὐχέω κατά ἡμέτερος μελεδώνη χείρ ἄρα νοέω , ὁ πρίν ἀφίημι χάρις . Μαστός ὑποκλίνομαι , πίπτω ὀρφύες , ὄμμα τήκω , χεῖλος βαμβαί νέομαι φθέγμα γηραιός . ὁ ἀπό λίαν καλέω νέμος πόθος , ὅτι κλόνος Ἔννομος , ὁ σοβαρός , ταχύς ἐπέρχομαι . ubi versu 4 . χείρ ῥικνόω de vitio non suspectum fuit Clar . Observatio num Miscell . Editori . Sed , ne de constructionis ratione dicam , e multis veterum poetarum locis , in quibus vetulas depinguht , cedo tu mihi unum , ubi manus curvari aut rugis arari dicuntur . Prae terquam quod sequenti demum disticho corporis partes , quae se nectutis vitio pristinum decus ami serant , recenseantur . Legendum puto : γήριον ῥικνόω , senectute incurvata est aut rugis foedata . Ex utriusque linguae poetis multa ad hanc sententiam illustrandam possent excitari ; verum sufficient duo plane similia loca . Apollon . Rh . lib . I . v . 699 . γῆρας δή ῥικνός ἐπισκάζω , πόθος . Gregor . Nazianz . Carm . p . 148 . v . 62 . — ὅς ποτός γῆρας ῥικνός καλέω μορφή ὁ πάρος ἀνθοφό ἀντίμοιρος . Pronunciationis similitudo