moderatus.fragmenta archytas_mullach_fpg2_0157.2
δύο τὰς ἀνωτάτω ἀρχὰς ἀλάμβανε , τὴν μὲν ὡρισμένην , μονάδα , τὴν δὲ ἀόριστον , δυάδα καλῶν · τὴν μὲν ἀγαθῶν , τὴν δὲ κακῶν οὖσαν ἀρχήν . Ἡ μὲν γὰρ τῆς μονάδος φύσις ἐγγενωμένη , τῷ μὲν περιέχοντι εὐχρασίαν , ψυχὰς δὲ ἀρετήν , σώμασι δὲ ὑγίειαν , πόλεσι δὲ καὶ οἴκοις εἰρήνην καὶ ὁμόνοιαν παρέσχε · πᾶν γὰρ ἀγαθὸν συμφωνίας οἰκείον ἐστιν . Ἡ δὲ τῆς δυάδος , πᾶν τούναντίον , ἀέρι χειμῶνα , ψυχὰς κακίαν , σώμασι νόσους , πόλεσι δὲ καὶ οἴκοις στάσεις καὶ ἔχθρας ἐγέννησε · πᾶν γὰρ κακὸν ἐκ διαστάσεως καὶ διαφορᾶς γίνεται . Ὀθεν καὶ τῶν ἐφεξῆς ἀριθμῶν τὸν μὲν ἄρτιον , ἔνδεια καὶ ἀτελῆ · τὸν δὲ περισσόν , πλήρη τε καὶ τέλειον ἀπέσχηγεν ( leg . ἀπεφήνατο ) , ὅτι μιγνύμενός τε πρὸς τὸν ἄρτιον , ἀεὶ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν διασώζει , τοῦ περισσοῦ καὶ ἐν τούτοις ἐπιχρατοῦντος · ἑαυτῷ τε συντιθέμενος γεννᾷ τὸν ἄρτιον · γόνιμος γὰρ ἐστι , καὶ ἔχει δύναμιν ἀρχῆς , καὶ διαιρεῖν οὐκ ἐπιδέχεται , ἀεὶ τῆς μονάδος ἐν αὐτῷ περιούσης . Ὁ δὲ ἄρτιος οὔτε γεννᾷ ποτε τὸν περισσόν , συντιθέμενος ἑαυτῷ , οὔτε ἐστὶν ἀδιάρετος . Quæ autem apud Moderatum insuper dicuntur de deorum nominibus , ex aliis fontibus hausta videntur . Cf . Plutarch . de Isid . et Osir . cap . 76 , vol . IX pag . 206 ed . Hutten . Nicomach . apud Phot . cod . 187 et Theol . Arithm . Neptuni cognomen explicat Plutarchus Thes . cap . 36 : καὶ γὰρ Ποσειδῶνα ταῖς ὀγδόαις τιμῶσιν · ἡ γὰρ ὀγδοὺς , κύδος ἀπ᾽ ἀρτίου πρώτου οὖσα , καὶ τοῦ πρώτου τετραγῶνου διπλασία , τὸ μόνιμον καὶ δυσχείρητον οἰκείον ἔχει τῆς τοῦ θεοῦ δυνάμεως , δὴ Ἀσφάλειον ( al . Ἀσφάλειον ) καὶ Γαιήχον προσονομαζόμεν . Aliter Cornutus de natura deor . p . 125 ed . Osann . : Κατ᾽ ἀλλὸν δὲ τρόπον γαιήχος λέγεται ὁ Ποσειδῶν καὶ θεμελιούχος διότι τινων καὶ θύσεων αὐτῷ ἀσφαλείῳ πολλάχου , ὥσπερ ἐπ᾽ αὐτῷ κειμένου τοῦ ἀσφαλῶς ἑστάναι τὰ οἰκήματα ἐπὶ τῆς γῆς καὶ αὐτοῦ δέοντος ( leg . αὐτοῦ δὴ ὑπόντος ) . Hinc corrigendus Anatolius in Theol . Arithm . p . 56 , qui ἡ ὀγδοὺς , inquit , ἀσφάλεια καλεῖται , ubi flagitatur Ἀσφάλειος . Vid . et Henr . Stephanum in Thesauro . Extrema ἐπεὶ δὲ τῇ μονάδι τῶν ἐφεξῆς κτλ . illustrantur Joannis
Lemmas: δύο ὁ ἄνω ἀρχή ἀλάμβανε , ὁ μέν ὁρίζω , μόνος , ὁ δέ ἀόριστος , δυάς καλός · ὁ μέν ἀγαθός , ὁ δέ κακός εἰμί ἀρχή . ὁ μέν γάρ ὁ μόνος φύσις ἐγγίγνομαι , ὁ μέν περιέχω εὐκρασία , ψυχή δέ ἀρετή , σῶμα δέ ὑγίεια , πόλις δέ καί οἶκος εἰρήνη καί ὁμόνοια παρέχω · πᾶς γάρ ἀγαθός συμφωνία οἰκεῖος εἰμί . ὁ δέ ὁ δυάς , πᾶς τουναντίον , ἀήρ χειμών , ψυχή κακία , σῶμα νόσος , πόλις δέ καί οἶκος στάσις καί ἔχθρα γεννάω · πᾶς γάρ κακός ἐκ διάστασις καί διαφορά γίγνομαι . ὅθεν καί ὁ ἐφεξῆς ἀριθμός ὁ μέν ἄρτιος , ἔνδεια καί ἀτελής · ὁ δέ περισσός , πλήρης τε καί τέλειος ἀπέχω ( leg . ἀποφαίνω ) , ὅτι μείγνυμι τε πρός ὁ ἄρτιος , ἀεί ὁ ἑαυτοῦ δύναμις διασῴζω , ὁ περισσός καί ἐν οὗτος ἐπικρατέω · ἑαυτοῦ τε συντίθημι γεννάω ὁ ἄρτιος · γόνιμος γάρ εἰμί , καί ἔχω δύναμις ἀρχή , καί διαιρέω οὐ ἐπιδέχομαι , ἀεί ὁ μόνος ἐν αὐτός περίειμι . ὁ δέ ἄρτιος οὔτε γεννάω ποτέ ὁ περισσός , συντίθημι ἑαυτοῦ , οὔτε εἰμί ἀδίαρος . Quæ autem apud Moderatum insuper dicuntur de deorum nominibus , ex aliis fontibus hausta videntur . Cf . Plutarch . de Isid . et Osir . cap . 76 , vol . IX pag . 206 ed . Hutten . Nicomach . apud Phot . cod . 187 et Theol . Arithm . Neptuni cognomen explicat Plutarchus Thes . cap . 36 : καί γάρ Ποσειδῶν ὁ ὄγδοος τιμάω · ὁ γάρ ὀγδοὺς , κῦδος ἀπό ἄρτιος πρῶτος εἰμί , καί ὁ πρῶτος τετράγωνος διπλάσιος , ὁ μόνιμος καί δυσχειρητος οἰκεῖος ἔχω ὁ ὁ θεός δύναμις , δή Ἀσφάλειος ( al . Ἀσφάλειος ) καί γαιηχος προσονομάζω . Aliter Cornutus de natura deor . p . 125 ed . Osann . : κατά ἄλλος δέ τρόπος γαιαγω λέγω ὁ Ποσειδῶν καί Θεμελιούχος διότι τις καί θύσις αὐτός ἀσφάλειος πολλαχού , ὥσπερ ἐπί αὐτός κεῖμαι ὁ ἀσφαλής ἵστημι ὁ οἴκημα ἐπί ὁ γῆ καί αὐτός δέω ( leg . αὐτός δή ὕπειμι ) . Hinc corrigendus Anatolius in Theol . Arithm . p . 56 , qui ὁ ὀγδοὺς , inquit , ἀσφάλεια καλέω , ubi flagitatur Ἀσφάλειος . Vid . et Henr . Stephanum in Thesauro . Extrema ἐπεί δέ ὁ μόνος ὁ ἐφεξῆς κτλ . illustrantur Joannis