michael-psellus.chronographia psellos.206
6.27 Οἱ μὲν οὖν πολλοὶ ταῖς τῶν βασιλέων προσεσχηκότες ἀναγραφαῖς , θαυμάζουσιν ὅτι μηδεὶς αὐτῶν διὰ τέλους εὐδόκιμος , ἀλλὰ τῷ μὲν οἱ ἄνω χρόνοι καλλίους , τῷ δὲ ἡ πρὸς τῷ τέλει βελτίων ζωή · καὶ οἳ μὲν τὸν ἀπολαυστικὸν εἵλοντο βίον , οἳ δέ τι καὶ φιλοσοφεῖν ἐπεβάλοντο , ἔπειτα συνέχεον τὰς αἱρέσεις σὺν οὐδενὶ κόσμῳ καὶ τοὺς βίους ἀκαταλλήλως ἀπέδοσαν ἐγὼ δὲ τοῦτο μὲν οὐκ ἂν ἀγασθείην , τὸ δ' ἐναντίον εἴ τῳ συμβέβηκεν · ἰδιώτην μὲν γὰρ βίον ἴσως εὕροι τις ἐκ πρώτης τῆς ἀρχῆς εἰς ἔσχατον τέλος διὰ μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς ἀπευθυνθέντα γραμμῆς , καὶ τοῦτο ἐν ὀλίγοις τοῖς παραδείγμασιν , ἀνὴρ δὲ ἡγεμονικὴν τάξιν παρὰ τοῦ Κρείττονος εἰληχὼς , εἶτα δὴ καὶ πλείους χρόνους ἐπιβιοὺς , οὐκ ἄν ποτε δυνηθείη διὰ τῶν καλλίστων ἁπάντων τὴν ἀρχὴν τελεώσασθαι · τῷ μὲν γὰρ ἰδιώτῃ αὔταρκες ἴσως εἰς ἀρετὴν ἥ τε τῆς ψυχῆς φύσις καὶ ἡ πρώτη τοῦ βίου ἔνστασις , ὅτι μὴ πολλὰ τούτῳ τὰ ἀντιπίπτοντα ἔξωθεν , μηδ' ἀλλοιοῖ τὴν ψυχὴν τὰ συμβαίνοντα , βασιλεῖ δὲ τοῦτο πῶς δώσομεν , ᾧ μηδὲ τὸ βραχύτατον μέρος τῆς οἰκείας ζωῆς τῶν ὀχλούντων ἐστέρηται ; ἀλλ' ὥσπερ θάλασσα βραχὺ μὲν κατεστόρεσται καὶ γαληνιᾷ , τὰ δ' ἄλλα τοῦτο μὲν πλημμυρεῖ , τοῦτο δὲ καὶ τινάσσεται κύμασι , νῦν μὲν βορέου διαταράττοντος , νῦν δ' ἀπαρκτίου , νῦν δ' ἄλλου τινὸς τῶν ἐγειρόντων κλυδώνιον , ὅπερ αὐτὸς ἐπὶ πολλοῖς ἑωράκειν · διὰ ταῦτα γοῦν , ἢ γλυκυθυμίας αὐτοῖς δεῆσαν , εὐθὺς ἐπιλήψιμον τουτὶ τὸ μέρος αὐτοῖς , ἢ φιλανθρωπίᾳ τι καθυφεῖσιν ἀνεπιστημοσύνη προστρίβεται , ἢ διεγερθεῖσι πρὸς ἐπιμέλειαν ἡ φιλοπραγμοσύνη προσάπτεται , ἢ κινηθεῖσι πρὸς ἄμυναν καί τι τῶν αὐθεκάστων πεποιηκόσιν , ὀργὴ τὸ σύμπαν καὶ θυμὸς τὸ λοιδόρημα , κἂν εἴ τι τῶν κρυφιωτέρων ἐπιχειρήσωσι διαπράξασθαι , μᾶλλον ἂν λάθοι τοὺς πολλοὺς ὁ Ἄθως ἢ τὸ πεπραγμένον ἐκείνοις . Οὐδὲν οὖν θαυμαστὸν εἰ μηδενὶ τῶν βασιλέων ὁ βίος ἀνέγκλητος .
Lemmas: 6.27 ὁ μέν οὖν πολύς ὁ ὁ βασιλεύς προσέχω ἀναγραφή , θαυμάζω ὅτι μηδείς αὐτός διά τέλος Εὐδόκιμος , ἀλλά ὁ μέν ὁ ἄνω χρόνος καλός , ὁ δέ ὁ πρός ὁ τέλος ἀγαθός ζωή · καί ἕ μέν ὁ ἀπολαυστικός αἱρέω βίος , ἕ δέ τίς καί φιλοσοφέω ἐπιβάλλω , ἔπειτα συγχέω ὁ αἵρεσις σύν οὐδείς κόσμος καί ὁ βίος ἀκατάλληλος ἀποδίδωμι ἐγώ δέ οὗτος μέν οὐ εἄν ἄγαμαι , ὁ δέ ἐναντίος εἰμί ὁ συμβαίνω · ἰδιώτης μέν γάρ βίος ἴσως εὑρίσκω τις ἐκ πρῶτος ὁ ἀρχή εἰς ἔσχατος τέλος διά εἷς καί ὁ αὐτός ἀπευθύνω γραμμή , καί οὗτος ἐν ὀλίγος ὁ παράδειγμα , ἀνήρ δέ ἡγεμονικός τάξις παρά ὁ Ἀγαθός λαγχάνω , εἶτα δή καί πλείων χρόνος ἐπιβιόω , οὐ ἄν ποτός δύναμαι διά ὁ καλός ἅπας ὁ ἀρχή τελειόω · ὁ μέν γάρ ἰδιώτης αὐτάρκης ἴσως εἰς ἀρετή ὅς τε ὁ Ψυχή φύσις καί ὁ πρῶτος ὁ βίος ἔνστασις , ὅτι μή πολύς οὗτος ὁ ἀντιπίπτοντα ἔξωθεν , μηδέ ἀλλοιόω ὁ ψυχή ὁ συμβαίνω , βασιλεύς δέ οὗτος πῶς δίδωμι , ὅς μηδέ ὁ βραχύς μέρος ὁ οἰκεῖος ζωή ὁ ὀχλέω στερέω ; ἀλλά ὥσπερ θάλασσα βραχύς μέν κατεστόρεσται καί γαληνιάω , ὁ δέ ἄλλος οὗτος μέν πλημμυρέω , οὗτος δέ καί τινάσσω κῦμα , νῦν μέν Βορέας διαταράσσω , νῦν δέ ἀπαρκτίας , νῦν δέ ἄλλος τις ὁ ἐγείρω κλυδώνιον , ὅσπερ αὐτός ἐπί πολύς ὁράω · διά οὗτος γοῦν , ἢ γλυκυθυμία αὐτός δήω , εὐθύς ἐπιλήψιμος οὗτος ὁ μέρος αὐτός , ἢ φιλανθρωπία τίς καθυφίημι ἀνεπιστημοσύνη προστρίβω , ἢ διεγείρω πρός ἐπιμέλεια ὁ φιλοπραγμοσύνη προσάπτω , ἢ κινέω πρός ἄμυνα καί τίς ὁ αὐθέκαστος ποιέω , ὀργή ὁ σύμπας καί θυμός ὁ λοιδόρημα , κἀν εἰμί τίς ὁ κρύφιος ἐπιχειρέω διαπράσσω , μᾶλλον εἄν λανθάνω ὁ πολύς ὁ Ἄθως ἢ ὁ πράσσω ἐκεῖνος . οὐδείς οὖν θαυμαστός εἰμί μηδείς ὁ βασιλεύς ὁ βίος Ἀνέγκλητος .