michael-psellus.chronographia psellos.67
3.19 Ὡς δὲ οὔτε φιλοσοφεῖν οὔτε οἰκονομεῖν τὸν πόθον ἠδύνατο , ἡ πολλάκις ἀποστρεφομένη τὸν ἐκτομίαν τότε θαμὰ προσῄει , καὶ ἄλλοθεν ἀρχομένη ὥσπερ ἐν παρεκβάσει τῆς ὑποθέσεως εἰς τὸν περὶ τοῦ ἀδελφοῦ λόγον κατέληγε , θαρρεῖν τε ἐκεῖνον παρεκελεύετο καὶ προσιέναι οἷ ὁπότε καὶ βούλοιτο . Ὁ δὲ οὐδὲν τέως τῶν κεκρυμμένων εἰδὼς , γνώμης εὐμένειαν τὸ πρᾶγμα ἐτίθετο · καὶ προσῄει μὲν ὡς κεκέ λευτο , ὑφειμένῳ δὲ καὶ πεφοβημένῳ τῷ σχήματι · ἀλλ' ἥ γε αἰδὼς μᾶλλον τοῦτον κατήστραπτε καὶ φοινίκιον ὅλον ἐδείκνυ καὶ λαμπρῷ κατηγλάϊζε χρώματι . Ἡ δὲ ἀφῄρει τε τοῦτον τοῦ φοβεῖσθαι , ἁπαλώτερόν τε προσγελῶσα καὶ χαλῶσα τὸ βλοσυρὸν τῆς ὀφρύος καὶ οἷον αἰνιττομένη τὸν ἔρωτα , καὶ πρὸς τὸ θαρρεῖν μετεσκεύαζεν · καὶ ἐπειδὴ λαμπρὰς ἐδίδου τῷ ἐρωμένῳ τὰς τοῦ ἔρωτος ἀφορμὰς , ἀντερᾶν δὲ καὶ οὗτος ἐπετηδεύετο , τὰ μὲν πρῶτα οὐ πάνυ τεθαρρημένως , μετὰ δὲ ταῦτα ἀναιδέστερόν τε προσιὼν καὶ τὰ τῶν ἐρώντων διαπραττόμενος · περιχυθεὶς γὰρ ἄφνω ἐφίλησε , καὶ δέρης ἥψατο καὶ χειρὸς , ὑπὸ τοῦ ἀδελφοῦ πρὸς τὴν τέχνην παιδοτρι βούμενος · Ἡ δὲ ἔτι μᾶλλον προσεπεφύκει καὶ πρὸς τὴν ἰσχὺν τῶν φιλημάτων ἀντήρειδεν · ἡ μὲν καὶ ὡς ἀληθῶς ἐρῶσα , ὁ δὲ οὐ πάνυ μέν τι ταύτης παρηκμακυίας ἐπιθυμῶν , τὸν δὲ τῆς βασιλείας ὄγκον εἰς νοῦν βαλλόμενος , καὶ διὰ ταύτην πᾶν ὁτιοῦν ποιεῖν τολμῶν τε καὶ ἀνεχόμενος . Οἱ δὲ περὶ τὰ βασίλεια τὰ μὲν πρῶτα τέως ὑπώπτευον καὶ μέχρι τῶν ὑπονοιῶν ἦσαν · ὕστερον δὲ ἀναιδῶς αὐτοῖς ἐκρηγνυμένου τοῦ ἔρωτος , πάντες ἐγνώκεισαν καὶ τῶν γινομένων οὐδὲ εἷς ἦν ἀνεπαίσθητος · ἤδη γὰρ καὶ εἰς συνουσίαν αὐτοῖς κατέληξε τὰ φιλήματα , καὶ πολλοῖς ἑαλώκεισαν ἐπὶ μιᾶς εὐνῆς συγκαθεύδοντες · καὶ ὁ μὲν ᾐσχύνετό τε καὶ ἠρυθρία καὶ περιδεὴς ἐπὶ τῷ πράγματι ἦν , ἡ δὲ οὔθ' ὑπεσ τέλλετο , καὶ προσφῦσα ἐπὶ τοῖς πάντων κατεφίλησεν ὀφθαλμοῖς , καὶ ὄνασθαι τούτου πολλάκις ηὔξατο .
Lemmas: 3.19 ὡς δέ οὔτε φιλοσοφέω οὔτε οἰκονομέω ὁ πόθος δύναμαι , ὁ πολλάκις ἀποστρέφω ὁ ἐκτομίας τότε θαμά πρόσειμι , καί ἄλλοθεν ἄρχω ὥσπερ ἐν παρέκβασις ὁ ὑπόθεσις εἰς ὁ περί ὁ ἀδελφός λόγος καταλήγω , θαρσέω τε ἐκεῖνος παρακελεύομαι καί πρόσειμι οἷ ὁπότε καί βούλομαι . ὁ δέ οὐδείς τέως ὁ κρύπτω εἰδοί , γνώμη εὐμένεια ὁ πρᾶγμα τίθημι · καί πρόσειμι μέν ὡς Κεκέ λευτο , ὑφέζομαι δέ καί φοβέω ὁ σχῆμα · ἀλλά ὅς γε αἰδώς μᾶλλον οὗτος καταστράπτω καί φοινίκιος ὅλος δείκνυμι καί λαμπρός καταγλαΐζω χρῶμα . ὁ δέ ἀφαιρέω τε οὗτος ὁ φοβέω , ἁπαλός τε προσγελάω καί χαλάω ὁ βλοσυρός ὁ ὀφρύς καί οἷος αἰνίσσομαι ὁ Ἔρως , καί πρός ὁ θαρσέω μετασκευάζω · καί ἐπεί λαμπρός δίδωμι ὁ ἐράω ὁ ὁ Ἔρως ἀφορμή , ἀντεράω δέ καί οὗτος ἐπιτηδεύω , ὁ μέν πρῶτος οὖον πάνυ τεθαρρημένως , μετά δέ οὗτος ἀναιδής τε προσέρχομαι καί ὁ ὁ ἐράω διαπράσσω · περιχέω γάρ ἄφνω φιλέω , καί δέρω ἅπτω καί χείρ , ὑπό ὁ ἀδελφός πρός ὁ τέχνη παιδοτρι βουμην · ὁ δέ ἔτι μᾶλλον προσφύω καί πρός ὁ ἰσχύς ὁ φίλημα ἀνταίρω · ὁ μέν καί ὡς ἀληθής ἐράω , ὁ δέ οὖον πάνυ μέν τίς οὗτος παρακμάζω ἐπιθυμέω , ὁ δέ ὁ βασίλεια ὄγκος εἰς νόος βάλλω , καί διά οὗτος πᾶς ὁστισοῦν ποιέω τολμάω τε καί ἀνέχω . ὁ δέ περί ὁ βασίλεια ὁ μέν πρῶτος τέως ὑποπτεύω καί μέχρι ὁ ὑπόνοια εἰμί · ὕστερος δέ ἀναιδής αὐτός ἐκρήγνυμι ὁ Ἔρως , πᾶς γιγνώσκω καί ὁ γίγνομαι οὐδέ εἷς εἰμί ἀνεπαίσθητος · ἤδη γάρ καί εἰς συνουσία αὐτός καταλήγω ὁ φίλημα , καί πολύς ἁλίσκομαι ἐπί εἷς εὐνή συγκαθευδιδωμι · καί ὁ μέν αἰσχύνω τε καί ἐρυθριάω καί περιδεής ἐπί ὁ πρᾶγμα εἰμί , ὁ δέ οὔτε ΥΠΕΣ τέλλω , καί προσφύω ἐπί ὁ πᾶς καταφιλέω ὀφθαλμός , καί ὄνομαι οὗτος πολλάκις εὔχομαι .