michael-psellus.chronographia psellos.17
1.15 Αἱ μὲν οὖν τάξεις εἱστήκεσαν ἑκατέρωθεν , ἀπὸ μὲν τῶν παραλίων μερῶν ἡ βασιλικὴ , ἀπὸ δὲ τῶν ὑψηλοτέρων ἡ τυραννικὴ , καὶ πολὺ μεταξὺ τὸ μεταίχμιον . Ὁ τοίνυν Φωκᾶς , ὡς καὶ τοὺς βασιλεῖς διατεταγμένους ἐμεμαθήκει εἰς τὴν παράταξιν , οὐκ ἔτι [ ἐν ] ἀναβολαῖς τοῦ μάχεσθαι ἦν , ἀλλὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην κρίσιν τοῦ πολέμου δημοτελῆ ἔθετο , καὶ τῷ τῆς τύχης ἑαυτὸν ἐπέτρεψε πνεύματι · οὐ μὴν κατὰ σκοπὸν τοῖς περὶ αὐτὸν ἐποιεῖτο μάντεσιν · οἳ μὲν γὰρ ἀπεῖργον τοῦ μάχεσθαι , τῶν θυμάτων αὐτοῖς τοῦτο διασαφούντων , ὁ δὲ ἀντεπεχείρει ὅλην ἀφιεὶς τὴν ἡνίαν τῷ ἵππῳ . Λέγεται μέντοι καὶ σημεῖα φανῆναί οἱ ἀπαίσια · ὡς γὰρ ἱππάσατο , εὐθὺς αὐτῷ διωλισθήκει ὁ ἵππος , καὶ ἐπεὶ μετέβη εἰς ἕτερον , καὶ οὗτος βραχύ τι προεληλυθὼς ταὐτὸ ἐπεπόνθει · ὅ τε χρὼς αὐτῷ ἐτέτραπτο , καὶ ἀχλὺς μὲν τὴν γνώμην , δῖναι δὲ τὴν κεφαλὴν διετάραξαν . Ὡς δὲ πρὸς οὐδὲν ἐνδόσιμος ἦν , ἅπαξ ἑαυτὸν καταστήσας εἰς τὸν ἀγῶνα , ἐπειδὴ ἐνεβεβήκει τῷ μετώπῳ τῆς φάλαγγος , καὶ ἤδη που πλησίον τῆς βασιλείου ἐγεγόνει δυνάμεως , πεζήν τινα περὶ αὑτὸν συλλεξάμενος δύναμιν , Ἰβήρων τοὺς μαχιμωτάτους φημὶ , ἀρτιφυεῖς πάντας τὸ γένειον καὶ αὐτὸ δὴ τὸ νεοτήσιον ἀποφύοντας ἄνθος , ὑψηλοὺς καὶ ἰσομέτρους ὥσπερ ὑπὸ κανόνα τὸ μέγεθος , ξίφει καθωπλισμένους τὴν δεξιὰν καὶ τὴν ὁρμὴν ἀνυποστάτους τυγχάνοντας , τούτους δὴ μεθ' ἑαυτοῦ ὑφ' ἑνὶ κινήσας συνθήματι , τῆς φάλαγγος προπηδᾷ , καὶ τὸν χαλινὸν ἐνδοὺς σὺν ἀλαλαγμῷ εὐθὺ τοῦ βασιλέως χωρεῖ , τῷ δεξιῷ βραχίονι μετέωρον τὴν τοῦ ξίφους ἐπέχων λαβὴν , ὡς αὐτίκα τούτῳ τὸν βασιλέα διαχειρισόμενος . 1.16 Ὁ μὲν οὖν οὕτως καὶ μετὰ τοσούτου θάρσους ἐπὶ τὸν Βασίλειον ᾔει · ὁ δὲ προβέβλητο μὲν τῆς οἰκείας δυνάμεως , καὶ ξιφηφόρος εἱστήκει , θατέρᾳ δὲ τῶν χειρῶν τὴν εἰκόνα τῆς τοῦ Λόγου μητρὸς διηγκάλιστο , καρτερώτατον πρόβλημα τῆς ἀκαθέκτου ἐκείνου ὁρμῆς ταύτην ποιούμενος . Ὁ μὲν οὖν , οἷα δή τι νέφος ἀνέμοις σφοδροῖς ἐλαυνόμενον , τὸ πεδίον διακυμαίνων διῄει · ἐσηκόντιζον δὲ ἐς αὐτὸν οἱ ἐφ' ἑκατέροις ἑστηκότες τοῖς κέρασι , βραχὺ δέ τι καὶ ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος δόρυ μακρὸν ἐπισείων προῄει τῆς φάλαγγος . Ὡς δ' οὐ πολύ τι ἀποσπασθεὶς τῶν οἰκείων δυνάμεων , ἀθρόον τῆς ἕδρας ἐξολισθήσας κατὰ γῆς ἔρριπτο , ἐπὶ τούτῳ ἄλλος ἄλλῳ λόγος συμφύρεται · οἳ μὲν γὰρ αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀκοντιζόντων βεβλῆσθαί φασι καὶ κατὰ τῶν καιρίων τὴν πληγὴν ὑποστάντα πεσεῖν , οἳ δὲ σκότους φασὶν ἀθρόως ὑποπλησθέντα τὴν κεφαλὴν ἔκ τινος περὶ τὴν γαστέρα ταραχῆς καὶ κινήσεως , τό τε φρονοῦν ἀπολωλεκέναι καὶ τοῦ ἵππου καταπεσεῖν . Ὁ μέντοιγε βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ἑαυτῷ τὴν τοῦ τυράννου ἐμεγαλαύχει ἀναίρεσιν · ὡς δὲ πολὺς κεκράτηκε λόγος , ἐπιβουλῇ τὸ πᾶν ἐγεγόνει , καὶ φάρμακον αὐτῷ κερασθὲν καὶ ποθὲν , περὶ τὴν κίνησιν ἀθρόον ἀναρραγὲν , τόν τε φρονοῦντα τοῦ ἐγκεφάλου τόπον κατέλαβε , καὶ τὴν δίνησιν ἐπεποιήκει καὶ τὴν κατάπτωσιν . Ἦν δὲ τὸ μὲν σύνθημα Βασιλείου , ἡ δὲ ἐπίβουλος χεὶρ τοῦ τῷ τυράννῳ οἰνοχοοῦντος · ἐγὼ δὲ ταῦτα μὲν ἐν ἀδήλοις τίθημι , τῇ δὲ μητρὶ τοῦ Λόγου τὸ πᾶν ἀνατίθημι .
Lemmas: 1.15 ὁ μέν οὖν τάξις ἵστημι ἑκατέρωθεν , ἀπό μέν ὁ παράλιος μέρος ὁ βασιλικός , ἀπό δέ ὁ ὑψηλός ὁ τυραννικός , καί πολύς μεταξύ ὁ μεταίχμιος . ὁ τοίνυν Φωκᾶς , ὡς καί ὁ βασιλεύς διατάσσω μανθάνω εἰς ὁ παράταξις , οὐ ἔτι [ ἐν ] ἀναβολή ὁ μάχομαι εἰμί , ἀλλά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος κρίσις ὁ πόλεμος δημοτελής τίθημι , καί ὁ ὁ τυγχάνω ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω πνεῦμα · οὖον μήv κατά σκοπός ὁ περί αὐτός ποιέω μάντις · ἕ μέν γάρ ἀπείργω ὁ μάχομαι , ὁ θῦμα αὐτός οὗτος διασαφέω , ὁ δέ ἀντεπιχειρέω ὅλος ἀφίημι ὁ ἡνία ὁ ἵππος . λέγω μέντοι καί σημεῖον φαίνω ὁ ἀπαίσιος · ὡς γάρ ἱππάζομαι , εὐθύς αὐτός διολισθανω ὁ ἵππος , καί ἐπεί μεταβαίνω εἰς ἕτερος , καί οὗτος βραχύς τίς προέρχομαι αὐτός πάσχω · ὅς τε χρώς αὐτός τρέπω , καί ἀχλύς μέν ὁ γνώμη , δίνη δέ ὁ κεφαλή διαταράσσω . ὡς δέ πρός οὐδείς ἐνδόσιμος εἰμί , ἅπαξ ἑαυτοῦ καθίστημι εἰς ὁ ἀγών , ἐπεί ἐμβαίνω ὁ μέτωπον ὁ φάλαγξ , καί ἤδη ποῦ πλησίος ὁ βασίλειος γίγνομαι δύναμις , πεζός τις περί ἑαυτοῦ συλλέγω δύναμις , Ἴβηρ ὁ μάχιμος φημί , ἀρτιφυής πᾶς ὁ γένειον καί αὐτός δή ὁ νεοτήσιος ἀποφύω ἄνθος , ὑψηλός καί ισόμετρος ὥσπερ ὑπό κανών ὁ μέγεθος , ξίφος καθοπλίζω ὁ δεξιά καί ὁ ὁρμή ἀνυπόστατος τυγχάνω , οὗτος δή μετά ἑαυτοῦ ὑπό εἷς κινέω σύνθημα , ὁ φάλαγξ προπηδάω , καί ὁ χαλινός ἐνδίδωμι σύν ἀλαλαγμός εὐθύς2 ὁ βασιλεύς χωρέω , ὁ δεξιός βραχύς μετέωρος ὁ ὁ ξίφος ἐπέχω λαβή , ὡς αὐτίκα οὗτος ὁ βασιλεύς διαχειρίζω . 1.16 ὁ μέν οὖν οὕτως καί μετά τοσοῦτος θάρσος ἐπί ὁ Βασίλειος ἔρχομαι · ὁ δέ προβάλλω μέν ὁ οἰκεῖος δύναμις , καί ξιφηφόρος ἵστημι , ἕτερος δέ ὁ χείρ ὁ εἰκών ὁ ὁ Λόγος μήτηρ διαγκαλίζομαι , καρτερός πρόβλημα ὁ ακάθεκτος ἐκεῖνος ὁρμή οὗτος ποιέω . ὁ μέν οὖν , οἷος δή τίς νέφος ἄνεμος σφοδρός ἐλαύνω , ὁ πεδίον διακυμαίνω δίειμι · εἰσακοντίζω δέ εἰς αὐτός ὁ ἐπί ἑκάτερος ἵστημι ὁ κέρας , βραχύς δέ τίς καί ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος δόρυ μακρός ἐπισείων πρόειμι1 ὁ φάλαγξ . ὡς δέ οὖον πολύς τίς ἀποσπάω ὁ οἰκέω δύναμις , ἀθρόος ὁ ἕδρα ἐξολισθάνω κατά γῆ ῥίπτω , ἐπί οὗτος ἄλλος ἄλλος λόγος συμφύρω · ἕ μέν γάρ αὐτός ὑπό ὁ ἀκοντίζω βάλλω φημί καί κατά ὁ καίριος ὁ πληγή ὑφίστημι πίπτω , ἕ δέ σκότος φημί ἀθρόος ὑποπίμπλημι ὁ κεφαλή ἐκ τις περί ὁ γαστήρ ταραχή καί κίνησις , ὁ τε φρονέω ἀπόλλυμι καί ὁ ἵππος καταπίπτω . ὁ μέντοι βασιλεύς Κωνσταντῖνος ἑαυτοῦ ὁ ὁ τύραννος μεγαλαυχέω ἀναίρεσις · ὡς δέ πολύς κρατέω λόγος , ἐπιβουλή ὁ πᾶς γίγνομαι , καί φάρμακον αὐτός κεράννυμι καί ποθεν , περί ὁ κίνησις ἀθρόος ἀναρράσσω , ὁ τε φρονέω ὁ ἐγκέφαλος τόπος καταλαμβάνω , καί ὁ δίνη ποιέω καί ὁ κατάπτωσις . ἦς δέ ὁ μέν σύνθημα Βασίλειος , ὁ δέ ἐπίβουλος χείρ ὁ ὁ τύραννος οἰνοχοέω · ἐγώ δέ οὗτος μέν ἐν ἄδηλος τίθημι , ὁ δέ μήτηρ ὁ Λόγος ὁ πᾶς ἀνατίθημι .