michael-psellus.chronographia psellos.40
2.2 Τοῦτον τὸν ἄνδρα ὑπογράφων ὁ λόγος τοιοῦτον ἐκδίδωσι · ρᾴθυμος ἦν τὴν γνώμην , καὶ οὐ πάνυ περὶ τὴν ἡγεμονίαν σπουδάζων , ἄλκιμος δὲ ὢν περὶ τὸ σῶμα , δειλὸς ἦν τὴν ψυχήν · γηραιὸς δὲ ἤδη γενόμενος καὶ μηκέτι πολεμεῖν δυνάμενος , πρὸς πᾶσαν δύσφημον ἐξετραχύνετο ἀκοήν · καὶ τὸ μὲν πέριξ βαρβαρικὸν ὑποκινούμενον καθ' ἡμῶν , ἀξιώμασιν ἀνεῖργε καὶ δωρεαῖς , τοὺς δὲ τῶν ὑπηκόων στασιάζοντας δεινῶς ἐτιμωρεῖτο · κἂν ὑπείληφέ τινα τολμητίαν ἢ στασιώδη , πρὸ τῆς πείρας τὴν τιμωρίαν ἐπῆγεν , οὐκ εὐνοίαις τοὺς ὑπὸ χεῖρα δουλούμενος , ἀλλὰ παντοδαπαῖς βασάνων κακώσεσιν · ὀξύρροπος εἰ καί τις ἄλλος ἦν , θυμοῦ τε ἥττων , καὶ πρὸς πᾶσαν ἀκοὴν εὐπαράδεκτος , μάλιστα δὲ πάντων οὓς βασιλειῶντας ὑπώπτευε , καὶ διὰ τοῦτο ἐτιμωρεῖτο δεινῶς , οὐ τὸ νῦν ἀνείργων , οὐδὲ περιγράφων αὐτοὺς , οὐδ' ἀπροΐτους ποιούμενος , ἀλλ' εὐθὺς σιδήρῳ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὀρυττόμενος · ταύτην δὲ τὴν κόλασιν πᾶσιν ἀπεμέτρει , κἂν ὁ μὲν μείζονα , ὁ δὲ ἐλάττονα ἁμαρτάνειν ἔδοξε , καὶ ὁ μὲν ἔργου ἥπτετο , ὁ δὲ μέχρι φήμης προέβαινεν · οὐ γὰρ ἐφρόντιζεν ὅπως ἂν ἀναλόγους τὰς τιμωρίας ἀποδώσει τοῖς ἁμαρτήμασιν , ἀλλ' ὅπως ἂν ἑαυτὸν ἐλευθερώσειε τῶν ὑποψιῶν · ἐδόκει δὲ αὐτῷ καὶ ἡ τοιαύτη βάσανος κουφοτάτη τῶν ἄλλων · διότι δὲ τοὺς τιμωρουμένους ἀπράκτους ἐποίει , ταύτῃ μᾶλλον ἐχρῆτο · προέβη δὲ οὕτω ποιῶν ἀπὸ τῶν πρώτων καὶ ἄχρι τῶν τελευταίων · ἐξέτεινε δὲ τὸ κακὸν καὶ ἐνίοις τῶν ἐν κλήρῳ κατειλεγμένων , οὐδὲ ἀρχιερωσύνης ἐφείσατο · ἅπαξ γὰρ κατάφορος τῷ θυμῷ γεγονὼς , δυσανάκλητος ἦν καὶ δυσήκοος πρὸς πᾶσαν παραίνεσιν · οὕτω δὲ δύσοργος ὢν , οὐδὲ τοῦ συμπαθοῦς ἤθους ἀπῴκιστο , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰς συμφορὰς ἐδυσωπεῖτο καὶ τοῖς ἐλεεινολογουμένοις ἐξευμενίζετο · τὴν δὲ ὀργὴν οὐκ ἔμμονον εἶχεν , ὥσπερ ὁ ἀδελφὸς Βασίλειος , ἀλλὰ ταχὺ μετεβάλλετο · καὶ ἐφ' οἷς ἐποίει δεινῶς κατεβάλλετο · ἀμέλει κἄν τις αὐτῷ φλεγμαίνοντα κατέσβεσε τὸν θυμὸν , ἀπείχετό τε τοῦ τιμωρεῖν καὶ χάριτας ὡμολόγει τῷ κεκωλυκότι · εἰ δὲ μηδὲν ἐγεγόνει τὸ ἀντικείμενον , ἀπέσκηπτε μὲν αὐτῷ ὁ θυμὸς ἐπί τι κακὸν , ὁ δ' εὐθὺς ἀκούσας ἠνιᾶτο καὶ τὸν τετιμωρημένον συμπαθῶς ἠγκαλίζετο καὶ δάκρυα τῶν ὀμμάτων ἠφίει καὶ ἀπελογεῖτο ἐλεεινοῖς ρήμασιν .
Lemmas: 2.2 οὗτος ὁ ἀνήρ ὑπογράφω ὁ λόγος τοιοῦτος ἐκδίδωμι · ῥᾴθυμος εἰμί ὁ γνώμη , καί οὖον πάνυ περί ὁ ἡγεμονία σπουδάζω , ἄλκιμος δέ εἰμί περί ὁ σῶμα , δειλός εἰμί ὁ Ψυχή · γηραιός δέ ἤδη γίγνομαι καί μηκέτι πολεμέω δύναμαι , πρός πᾶς δύσφημος ἐκτραχύνω ἀκοή · καί ὁ μέν πέριξ βαρβαρικός ὑποκινέω κατά ἐγώ , ἀξίωμα ἀνείργω καί δωρεά , ὁ δέ ὁ ὑπήκοος στασιάζω δεινῶς τιμωρέω · κἀν ὑπολαμβάνω τις τολμητίας ἢ στασιώδης , πρό ὁ πείρω ὁ τιμωρία ἐπάγω , οὐ εὔνοια ὁ ὑπό χείρ δουλόω , ἀλλά παντοδαπός βάσανος κάκωσις · ὀξύρροπος εἰμί καί τις ἄλλος εἰμί , θυμός τε κακός , καί πρός πᾶς ἀκοή εὐπαράδεκτος , μάλιστα δέ πᾶς ὅς βασιλειάω ὑποπτεύω , καί διά οὗτος τιμωρέω δεινῶς , οὖον ὁ νῦν ἀνείργω , οὐδέ περιγράφω αὐτός , οὐδέ ἀπρόϊτος ποιέω , ἀλλά εὐθύς σίδηρος ὁ ὀφθαλμός ὀρύσσω · οὗτος δέ ὁ κόλασις πᾶς ἀπομετρέω , κἀν ὁ μέν μείζων , ὁ δέ μικρός ἁμαρτάνω δοκέω , καί ὁ μέν ἔργον ἅπτω , ὁ δέ μέχρι φήμη προβαίνω · οὖον γάρ φροντίζω ὅπως εἄν ἀνάλογος ὁ τιμωρία πωλέω ὁ ἁμάρτημα , ἀλλά ὅπως εἄν ἑαυτοῦ ἐλευθερόω ὁ ὑποψία · δοκέω δέ αὐτός καί ὁ τοιοῦτος βάσανος κοῦφος ὁ ἄλλος · διότι δέ ὁ τιμωρέω ἄπρακτος ποιέω , οὗτος μᾶλλον χράω · προβαίνω δέ οὗτος ποιέω ἀπό ὁ πρῶτος καί ἄχρι ὁ τελευταῖος · ἐκτείνω δέ ὁ κακός καί ἔνιοι ὁ ἐν κλῆρος καταλέγω , οὐδέ ἀρχιερωσύνη φείδομαι · ἅπαξ γάρ κατάφορος ὁ θυμός γίγνομαι , δυσανάκλητος εἰμί καί δυσήκοος πρός πᾶς παραίνεσις · οὗτος δέ δύσοργος εἰμί , οὐδέ ὁ συμπαθής ἦθος ἀποικίζω , ἀλλά καί πρός ὁ συμφορά δυσωπέω καί ὁ ελεεινολογουμενοω ἐξευμενίζω · ὁ δέ ὀργή οὐ ἔμμονος ἔχω , ὥσπερ ὁ ἀδελφός Βασίλειος , ἀλλά ταχύς μεταβάλλω · καί ἐπί ὅς ποιέω δεινῶς καταβάλλω · ἀμελέω ἄν τις αὐτός φλεγμαίνω κατασβέννυμι ὁ θυμός , ἀπέχω τε ὁ τιμωρέω καί χάρις ὁμολογέω ὁ κωλύω · εἰμί δέ μηδείς γίγνομαι ὁ ἀντίκειμαι , ἀποσκήπτω μέν αὐτός ὁ θυμός ἐπί τίς κακός , ὁ δέ εὐθύς ἀκούω ἀνιάω καί ὁ τιμωρέω συμπαθής ἀγκαλίζομαι καί δάκρυ ὁ ὄμμα ἀφίημι καί ἀπολογέομαι ἐλεεινός ῥῆμα .