michael-psellus.chronographia psellos.57
3.9 Ὡς δὲ καὶ τὴν Ἀντιόχου ἀφεὶς προσωτέρω παρῄει , μοῖρά τις τοῦ βαρβαρικοῦ στρατοπέδου , αὐτόσκευοι πάντες καὶ γυμνοὶ ἐφ' ἵππων καὶ τολμητίαι , ἑκατέρωθεν λοχήσαντες τοῦ στρατοῦ , ἀθρόον αὐτοῖς ἀπὸ τῶν μετεώρων ἐπιφανέντες , καὶ τὸ ἐνυάλιον ἀλαλάξαντες , τῷ τε καινῷ τῆς θέας καταδειμάναντες , καὶ τοῖς τῶν ἵππων δρόμοις καὶ καταδρόμοις κατάκροτον αὐτοῖς πεποιηκότες τὴν ἀκοὴν , πλήθους τε φαντασίαν πεποιηκότες τῷ μὴ συνασπίζειν , ἀλλὰ διῃρημένως καὶ ἄτακτα θεῖν , οὕτω τὰς Ρωμαίων δυνάμεις κατέπτηξαν καὶ τοσαύτην πτοίαν τῷ πολλῷ ἐκείνῳ στρατῷ εἰσεποίησαν καὶ οὕτως αὐτοῖς κατέσεισαν τὰ φρονήματα , ὥστε ἐν ᾧ σχήματι κατείληπτο ἕκαστος , οὕτω τὴν φυγὴν διατίθεσθαι καὶ μηδενὸς ἑτέρου φροντίδα τίθεσθαι . Ὅσοι μὲν γὰρ ἱππεύοντες τηνικαῦτα ἔτυχον , τοὺς ἵππους μεταστρεψάμενοι ἀνὰ κράτος ἔθεον , οἱ δ' ἄλλοι μηδ' ἀναβῆναι τοὺς ἵππους ἀναμείναντες , τούτους μὲν τῷ προστυχόντι δεσπότῃ ἠφίεσαν , ἕκαστος δ' ἐκείνων ὡς εἶχε δρόμου ἢ πλάνης τὴν σωτηρίαν ἑαυτῷ ἐπορίζετο , καὶ ἦν κρεῖττον προσδοκίας τὸ τηνικαῦτα δεικνύμενον · οἱ γὰρ τὴν πᾶσαν παραστησάμενοι γῆν καὶ ταῖς πρὸς τὸν πόλεμον παρασκευαῖς τε καὶ τάξεσιν ἀνάλωτοι παντὶ πλήθει καταστάντες βαρβαρικῷ , οὐδὲ τὴν θέαν τότε τῶν πολεμίων ὑπέστησαν , ἀλλ' ὥσπερ ὑπὸ βροντῆς τῆς ἐκείνων φωνῆς καὶ τὴν ἀκοὴν καταπλαγέντες καὶ τὴν ψυχὴν , καθάπερ ἐφ' ὅλοις ἡττημένοι ἐτρέψαντο πρὸς φυγήν . Πρῶτοι δὲ οἱ περὶ τὸν βασιλέα φρουροὶ τὸν κυδοιμὸν ἐπεπόνθεισαν , καὶ καταλελοιπότες τὸν αὐτοκράτορα ἀμεταστρεπτὶ τῆς φυγῆς εἴχοντο · καὶ εἰ μή τις αὐτὸν ἐπὶ τὸν ἵππον ἀναθέμενος ἐδεδώκει τὸν χαλινὸν καὶ φεύγειν παρεκελεύσατο , μικροῦ δεῖν ἑαλώκει καὶ πολεμίαις ἐνεπεπτώκει χερσὶν ὁ πᾶσαν ἐλπίσας κατασεῖσαι τὴν ἤπει ρον · ἢ μᾶλλον , εἰ μὴ Θεὸς τηνικαῦτα τὴν τῶν βαρβάρων ἐπέσχεν ὁρμὴν καὶ μετριάζειν ἐπὶ τῷ εὐτυχήματι πέπεικεν , οὐδὲν ἦν τὸ κωλῦον πᾶσαν τότε πεσεῖν Ρωμαϊκὴν δύναμιν , καὶ πρῶτόν γε τὸν αὐτοκράτορα .
Lemmas: 3.9 ὡς δέ καί ὁ Ἀντίοχος ἀφίημι προσωτέρω πάρειμι , μοῖρα τις ὁ βαρβαρικός στρατόπεδον , αὐτόσκευος πᾶς καί γυμνός ἐπί ἵππος καί τολμητίας , ἑκατέρωθεν λοχάω ὁ στρατός , ἀθρόος αὐτός ἀπό ὁ μετέωρος ἐπιφαίνω , καί ὁ Ἐνυάλιος ἀλαλάζω , ὁ τε καινός ὁ θέα καταδειμαίνω , καί ὁ ὁ ἵππος δρόμος καί κατάδρομος κατάκροτος αὐτός ποιέω ὁ ἀκοή , πλῆθος τε φαντασία ποιέω ὁ μή συνασπίζω , ἀλλά διῃρημένως καί ἄτακτος θέω , οὗτος ὁ Ῥωμαῖος δύναμις καταπτήσσω καί τοσοῦτος πτοία ὁ πολύς ἐκεῖνος στρατός εἰσποιέω καί οὕτως αὐτός κατασείω ὁ φρόνημα , ὥστε ἐν ὅς σχῆμα καταλαμβάνω ἕκαστος , οὗτος ὁ φυγή διατίθημι καί μηδείς ἕτερος φροντίς τίθημι . ὅσος μέν γάρ ἱππεύω τηνικαῦτα τυγχάνω , ὁ ἵππος μεταστρέφω ἀνά κράτος θέω , ὁ δέ ἄλλος μηδέ ἀναβαίνω ὁ ἵππος ἀναμένω , οὗτος μέν ὁ προστυγχάνω δεσπότης ἀφίημι , ἕκαστος δέ ἐκεῖνος ὡς ἔχω δρόμος ἢ πλάνης ὁ σωτηρία ἑαυτοῦ πορίζω , καί εἰμί ἀγαθός προσδοκία ὁ τηνικαῦτα δείκνυμι · ὁ γάρ ὁ πᾶς παρίστημι γῆ καί ὁ πρός ὁ πόλεμος παρασκευή τε καί τάξις ἀνάλωτος πᾶς πλῆθος καθίστημι βαρβαρικός , οὐδέ ὁ θέα τότε ὁ πολέμιος ὑφίστημι , ἀλλά ὥσπερ ὑπό βροντή ὁ ἐκεῖνος φωνή καί ὁ ἀκοή καταπλάσσω καί ὁ ψυχή , καθάπερ ἐπί ὅλος ἡσσάομαι τρέπω πρός φυγή . Πρότερος δέ ὁ περί ὁ βασιλεύς φρουρός ὁ κυδοιμός πάσχω , καί καταλείπω ὁ αὐτοκράτωρ ἀμεταστρεπτί ὁ φυγή ἔχω · καί εἰμί μή τις αὐτός ἐπί ὁ ἵππος ἀνατίθημι δίδωμι ὁ χαλινός καί φεύγω παρακελεύομαι , μικρός δήω ἁλίσκομαι καί πολέμιος ἐμπίπτω χείρ ὁ πᾶς ἐλπίζω κατασείω ὁ ἄπειμι ἀντίμοιρος · ἢ μᾶλλον , εἰμί μή θεός τηνικαῦτα ὁ ὁ βάρβαρος ἐπέχω ὁρμή καί μετριάζω ἐπί ὁ εὐτύχημα πείθω , οὐδείς εἰμί ὁ κωλύω πᾶς τότε πίπτω Ρωμαϊκός δύναμις , καί πρότερος γε ὁ αὐτοκράτωρ .