michael-psellus.chronographia psellos.138
5.10 Ἐπεὶ δέ μοι ἡ προθεωρία τῆς ἀφηγήσεως ἐπιτέτμηται , ἐπ' αὐτὴν εἶμι πάλιν τὴν τῶν γεγονότων διήγησιν . Ὁ τοίνυν Κωνσταντῖνος , ἐπειδὴ καὶ νωβελλίσιμος ἐγεγόνει , καὶ τὸ ἐπικείμενον δέος περὶ τὸν ἀδελφὸν ἀπεσείσατο . ἀπορρίπτει μὲν τὴν πρὸς τοῦτον αἰδῶ , θρασύτερον δὲ διαλέγεται καὶ ἰταμώτερον ἐπεχείρει τοῖς ἐκείνῳ δόξασι , τῷ τε βασιλεῖ πολλάκις τὸ πρὸς ἐκεῖνον ὑποπεπτωκὸς κατωνείδιζε καὶ τὴν γνώμην αὐτῷ διεσάλευεν · ὁ δὲ , καὶ ἄλλως πρὸς τοῦτο διασεσεισμένος , ἔτι γε μᾶλλον ὑπεκινεῖτο , καὶ καταφρονεῖν αὐτοῦ τὰ πολλὰ ἤρχετο . Ὁ δὲ δεινὸν ἄλλως ἡγούμενος , εἰ καταλυθείη αὐτῷ τὸ ἀξίωμα καὶ ἡ πρὸς τὸ γένος ὑπεροχὴ , ἐπεὶ μὴ εἶχεν ἐκ τοῦ ρᾴστον τὸν βασιλεύσαντα καθελεῖν , ἕτερόν τι πρὸς τοῦτο βουλεύεται , ὡς αὐτὸς τηνικαῦτα τοῖς πράγμασιν ἐντυχὼν εἴκασα , τοὺς γὰρ πολλοὺς τὸ ἔργον διέλαθεν · ὡς γὰρ οἶμαι , βουλόμενος πρὸς ἕνα τῶν ἐκείνου ἀνεψιαδῶν , Κωνσταντῖνος οὗτος τὸ ὄνομα καὶ μάγιστρος τὸ ἀξίωμα , τὴν τῶν πραγμάτων μεταθήσειν ἀρχὴν , οὐχ ὡς αὐτὸς τῷ βασιλεῖ ἐπιθησόμενος , ἀλλ' ὡς ἐκείνῳ δώσων τὰς τῆς ἐπιβουλῆς ἀφορμὰς , εἶτα δὴ δεδιὼς μὴ ἁλοὺς ἐκεῖνος τυραννικαῖς αἰτίαις ἔνοχος γένοιτο καὶ οὐκ ἂν φθάσειε αὐτός τε ἀπολλύμενος καὶ τὸ λοιπὸν γένος συναπολλὺς , προϋφαρπάζει τὸ τέλος , ἵνα δὴ αὐτῷ κατὰ λόγον ἡ ἀρχὴ προχωρήσῃ , καὶ ἐξευμενίζεται τὸν κρατοῦντα πρὸς τὴν συγγένειαν , καὶ πείθει τὰ μὲν δοῦναι , τὰ δὲ ὑποσχέσθαι , ἄλλα τε καὶ ἐλευθερίαν ὧν ὁ βίος ἐπιφέρει δεινῶν · ὁ δὲ τέως ἐπινεύει ταῖς ἱκεσίαις καὶ τὰς ὑποσχέσεις ἐν γράμμασιν ἐπαγγέλλεται , ἵν' ἔχοι ἐχέγγυον τὸ πιστὸν τῆς πρὸς τὸ μέλλον ζωῆς . Ἐπεὶ δὲ ἡ γραφὴ εὐθὺς ἐξυφαίνετο , ἐντί θησί τι λεληθότως τῶν ἀπορρήτων αὐτῇ , ὡς , εἰ καί τις τῶν ἐκείνου ἀνεψιαδῶν ἁλῴη τυραννικὸν βουλευόμενος , μήτε τιμωροῖτο μήτε δικάζοιτο , ἀλλ' ἀχθῇ τὸ ἀνεξέταστον παρὰ τοῦ θείου ἐξαίρετον .
Lemmas: 5.10 ἐπεί δέ ἐγώ ὁ προθεωρία ὁ ἀφήγησις ἐπιτέμνω , ἐπί αὐτός εἶμι πάλιν ὁ ὁ γίγνομαι διήγησις . ὁ τοίνυν Κωνσταντῖνος , ἐπεί καί νωβελλίσιμος γίγνομαι , καί ὁ ἐπίκειμαι δέος περί ὁ ἀδελφός ἀποσείω . ἀπορρίπτω μέν ὁ πρός οὗτος αἰδώς , θρασύς δέ διαλέγω καί ἰταμός ἐπιχειρέω ὁ ἐκεῖνος δόξα , ὁ τε βασιλεύς πολλάκις ὁ πρός ἐκεῖνος ὑποπίπτω κατονειδίζω καί ὁ γνώμη αὐτός διασαλεύω · ὁ δέ , καί ἄλλως πρός οὗτος διασείω , ἔτι γε μᾶλλον ὑποκινέω , καί καταφρονέω αὐτός ὁ πολύς ἄρχω . ὁ δέ δεινός ἄλλως ἡγέομαι , εἰμί καταλύω αὐτός ὁ ἀξίωμα καί ὁ πρός ὁ γένος ὑπεροχή , ἐπεί μή ἔχω ἐκ ὁ ῥᾴδιος ὁ βασιλεύω καθαιρέω , ἕτερος τίς πρός οὗτος βουλεύω , ὡς αὐτός τηνικαῦτα ὁ πρᾶγμα ἐντυγχάνω εἰκάζω , ὁ γάρ πολύς ὁ ἔργον διαλανθάνω · ὡς γάρ οἴομαι , βούλομαι πρός εἷς ὁ ἐκεῖνος ἀνεψιάδης , Κωνσταντῖνος οὗτος ὁ ὄνομα καί μάγιστρος ὁ ἀξίωμα , ὁ ὁ πρᾶγμα μετατίθημι ἀρχή , οὐ ὡς αὐτός ὁ βασιλεύς ἐπιτίθημι , ἀλλά ὡς ἐκεῖνος δίδωμι ὁ ὁ ἐπιβουλή ἀφορμή , εἶτα δή δείδω μή ἁλίσκομαι ἐκεῖνος τυραννικός αἴτιος ἔνοχος γίγνομαι καί οὐ εἄν φθάνω αὐτός τε ἀπόλλυμι καί ὁ λοιπός γένος συναπόλλυμι , προϋφαρπάζω ὁ τέλος , ἵνα δή αὐτός κατά λόγος ὁ ἀρχή προχωρέω , καί εξευμενίζω ὁ κράτος πρός ὁ συγγένεια , καί πείθω ὁ μέν δίδωμι , ὁ δέ ὑπισχνέομαι , ἄλλος τε καί ἐλευθερία ὅς ὁ βίος ἐπιφέρω δεινός · ὁ δέ τέως ἐπινεύω ὁ Ἱκεσία καί ὁ ὑπόσχεσις ἐν γράμμα ἐπαγγέλλω , ἵνα ἔχω ἐχέγγυος ὁ πιστόν ὁ πρός ὁ μέλλω ζωή . ἐπεί δέ ὁ γραφή εὐθύς ἐξυφαίνω , εἰμί τίθημι τίς λεληθότως ὁ ἀπόρρητος αὐτός , ὡς , εἰμί καί τις ὁ ἐκεῖνος ἀνεψιάδης ἁλώϊος τυραννικός βουλεύω , μήτε τιμωρέω μήτε δικάζω , ἀλλά ἄγω ὁ ἀνεξέταστος παρά ὁ θεῖον ἐξαίρω .