metopus.fragmenta archytas_mullach_fpg2_0131.2
τῶν μερεῖων δὲ τῶν καθ᾽ ἕκαστον ὁ αὐτὸς λόγος . ἀπτίλων τε γὰρ ἀξετὰ ὀξυδορξία : αὐτὰ δ᾽ ἀκρότας ἐντὶ τὰς ὀφθαλμῶν φύσιος . καὶ οὕτωτν ἀρετὰ ὀξυακοία : αὐτὰ δ᾽ ἀκρότας ἐντὶ τὰς οὐάτων φύσιος . καὶ ποδῶν ἀρετὰ ποδῶν : αὐτὰ δ᾽ ἀκρότας ἐντὶ τὰς ποδῶν φύσιος . Ἀνάγκη δ᾽ ἀρετὰν πᾶσαν τρία ταῦτ᾽ ἔχειν , λόγον καὶ δύναμιν καὶ προαίρεσιν : λόγον μέν , ᾧ κρίνει καὶ θεωρεῖ : δύναμιν δέ , ᾧ ἀντέχει καὶ κρατεῖ : προαίρεσιν δέ , ᾧ στέργει καὶ ἀγαπᾷ . Τὸ μὲν δὴν κρίνειν καὶ θεωρεῖν ἐντὶ τῷ διανοητικῷ μέρει τὰς ψυχᾶς , τὸ δ᾽ ἀντέχειν καὶ κρατεῖν ἴδιον τοῦ ἀλόγου μέρειος τὰς ψυχᾶς , τὸ δὲ στέργειν καὶ ἀγαπᾶν κοινόν τῆς τῷ διανοητικῷ καὶ τῷ ἀλόγῳ μέρει τὰς ψυχᾶς . συνέτεις γὰρ προαίρεσις ἐκ διανοίας καὶ ὀρέξεως : ἄ μὲν δὴν διάνοια ἀπὸ τοῦ λογικοῦ μέρειος ἐντὶ τὰς ψυχᾶς , ἄ δὲ ὀρεξις ἀπὸ τοῦ ἀλόγου . Τὸ δὲ πλῆθος τῶν ἀρετῶν ἀπασῶν ἐκ τῶν μερεῖων τὰς ψυχᾶς κατεῖδοιτο καὶ τις , ὡσαύτως δὲ καὶ τὰν γένεσιν καὶ τὰν σύστασιν τὰς ἀρετᾶς . ἐπὶ γὰρ τῶν μερεῖων τὰς ψυχᾶς δύο τὰ πρῶτα , τὸ μὲν λογιστικόν , τὸ δ᾽ ἀλογον : καὶ λογιστικόν μέν , ᾧ κρίνομες καὶ θεωρῶμες : ἀλογον δέ , ᾧ δρωμέες καὶ ὀρεγόμεθα . ταῦτα δὲ ἀλλήλοις ἢ συμφωνοῦντι ἢ διαφωννοῦντι , ἄ δὲ μάχα καὶ διαφωνία γίνεται αὐτοῖς δι᾽ ὑπερβολὰν καὶ ἔλλειψιν . φανερὸν δὴν ὅτι , ὅκκα μὲν τὸ λογιστικόν μέρος τὰς ψυχᾶς ἐπικρατῇ τῷ ἀλόγῳ , γίνεται καρτερία καὶ ἐγκράτεια : ὅκκα δὲ τὸ ἀλογον μέρος τὰς ψυχᾶς τῷ λογιστικῷ , ἀκρασία καὶ μαλακία : ὅκκα δὲ τὸ μὲν ἀγῆται τὸ δ᾽ ἐπηται , καὶ ἀμφότερα συμφωνῇ ἀλλήλοις , τὸ ταμικώτα ἀρετά . Ἄ μὲν δὴν καρτερία καὶ ἐγκράτεια γίνεται μετὰ λύπας : ἀλλ᾽ ἄ μὲν καρτερία ἐν τῷ ἀντέχειν πόνοι , ἄ δ᾽ ἐγκράτεια ἐν τῷ ἀντέχειν ἄδονῃ , ἄ δ᾽ ἀκρασία καὶ μαλακία ἐν τῷ μὴ ἀντέχειν μηδὲ κρατεῖν . καὶ διὰ τοῦτο συμβαίνει φεύγειν τὰ γαθὰ τῶν ἀνθρώπων διὰ λύπαν , ἀποβαλεὶν δ᾽ αὐτὰ διὰ ἄδονάν . Καὶ τοὶ ἐπαινοὶ δὲ καὶ ψόγοι καὶ
Lemmas: ὁ μέρεια δέ ὁ κατά ἕκαστος ὁ αὐτός λόγος . ἄπτιλος τε γάρ ἀξετὰ ὀξυδορξία : αὐτός δέ Ἀκρότας εἰμί ὁ ὀφθαλμός φύσις . καί οὗτος ἀρετή ὀξυακοία : αὐτός δέ Ἀκρότας εἰμί ὁ οὖς φύσις . καί πούς ἀρετή πούς : αὐτός δέ Ἀκρότας εἰμί ὁ πούς φύσις . Ἀνάγκη δέ ἀρετή πᾶς τρεῖς αὐτός ἔχω , λόγος καί δύναμις καί προαίρεσις : λόγος μέν , ὅς κρίνω καί θεωρέω : δύναμις δέ , ὅς ἀντέχω καί κρατέω : προαίρεσις δέ , ὅς στέργω καί ἀγαπάω . Τέ μέν δήν κρίνω καί θεωρέω εἰμί ὁ διανοητικός μέρος ὁ ψυχή , ὁ δέ ἀντέχω καί κρατέω ἴδιος ὁ ἄλογος μέρεια ὁ ψυχή , ὁ δέ στέργω καί ἀγαπάω κοινός ὁ ὁ διανοητικός καί ὁ ἄλογος μέρος ὁ ψυχή . συνετέω γάρ προαίρεσις ἐκ διάνοια καί ὄρεξις : ὁ μέν δήν διάνοια ἀπό ὁ λογικός μέρεια εἰμί ὁ ψυχή , ὁ δέ ὄρεξις ἀπό ὁ ἄλογος . Τέ δέ πλῆθος ὁ ἀρετή ἀπασάω ἐκ ὁ μέρεια ὁ ψυχή καταδέω καί τις , ὡσαύτως δέ καί ὁ γένεσις καί ὁ σύστασις ὁ ἀρετή . ἐπί γάρ ὁ μέρεια ὁ ψυχή δύο ὁ πρῶτος , ὁ μέν λογιστικός , ὁ δέ ἄλογος : καί λογιστικός μέν , ὅς κρίνω καί θεωρέω : ἄλογος δέ , ὅς δρωμέες καί ὀρέγω . οὗτος δέ ἀλλήλων ἢ συμφωνέω ἢ διαφωνέω , ὅς δέ μάχη καί διαφωνία γίγνομαι αὐτός διά ὑπερβολή καί ἔλλειψις . φανερός δήν ὅτι , ὅκκα μέν ὁ λογιστικός μέρος ὁ ψυχή ἐπικρατέω ὁ ἄλογος , γίγνομαι καρτερία καί ἐγκράτεια : ὅκκα δέ ὁ ἄλογος μέρος ὁ ψυχή ὁ λογιστικός , ἀκρασία καί μαλακία : ὅκκα δέ ὁ μέν ἄγαμαι ὁ δέ ἕπω , καί ἀμφότερος συμφωνέω ἀλλήλων , ὁ ταμικός ἀρετή . ὅς μέν δήν καρτερία καί ἐγκράτεια γίγνομαι μετά λύπη : ἀλλά ὁ μέν καρτερία ἐν ὁ ἀντέχω πόνος , ὁ δέ ἐγκράτεια ἐν ὁ ἀντέχω Αδόνη , ὁ δέ ἀκρασία καί μαλακία ἐν ὁ μή ἀντέχω μηδέ κρατέω . καί διά οὗτος συμβαίνω φεύγω ὁ γαθὰ ὁ ἄνθρωπος διά λύπη , ἀποβάλλω δέ αὐτός διά ἄδων . καί ὁ ἐπαινέω δέ καί ψόγος καί