methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 6.4
Τοιοῦτον ἔλαιον ἄρα κἀκεΙνοι προσέφερον ἐν τῷ Λευἰ·τικῶ , » ἄτρυγον ἔλαιον , Μαρόν , κεκομμένον καῦσαι λύχνον ὲ́ζω τοῦ κατα - πετάσματος ἔναντι κυρίου « . ἀλλ’ ἐκείνοις μὲν βραχύτατον φῶς προσετέτακτο θεραπεύειν » ἀφ’ ἑσπέρας εἰς ἕω « . ὁ γάρ τοι αὐτῶν ἔοικεν εἰκάζεσθαι τῷ λόγῳ τῷ προφητικῷ τὴν ἐπὶ σωφροσύνῃ φαίνοντι παρρησίαν , τρεφόμενος ἀπὸ τῶν πράξεων καὶ τῆς πίστεως τοῦ λαοῦ , ὁ δὲ ναὸς τῷ » σχοινίσματι τῆς κληρονομιας « , ἐπειδήπερ λύχνος περὶ οἶκον ἔνα μόνον δύναται φαίνειν . πρὸ τῆς ἡμέρας οὖν ἐχρῆν τοῦτον καίεσθαι τὸν λύχνον · » καύσουσι « γάρ φησιν » αὐτὸν ἕως πρωΐ « , τουτέστιν ἔως τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ . ὄτι τοῦ ὴλίου « τῆς ὰγνείας άνατείλαντος καὶ τῆς δικαιοσύνης . οὐ χρεία λύχνου . ὄσον μὲν οὖν ὁ λεὼς ἐκεῖνος χρόνον ἀπεθησαύριζε τὰ τρέφοντα τὸν λύχνον ἐπιχορηγῶν τὸ ἔλαιον διὰ τῶν ἔργων , ὁ λύχνος αὐτοῖς οὐκ ἔσβεστο τῆς σωφροσύνης , ἀλλ’ ἠν φαινόμενος ἀεὶ καὶ λάμπων ἐν τῷ » σχοινίσματι τῆς κληρονομίας . · ὄτε δὲ ἐπέλιπε τὸ ἔλαιον ἀπὸ τῆς πίστεως εἰς ἀκολασίαν αὐτῶν ἐκτροπαλιζομένων , ὁ λύχνος ἄρδην ἀπεσβέσθη , ἴνα δὴ πάλιν ἐξαστράψωσι τὰς λαμπάδας ἐπαλλήλοις διαδοχαῖς ἄνωθεν αἱ παρθένοι τῷ κόσμῳ πυρσεύουσαι τὴν ἀφθαρσίαν . χορηγητέον οὖν δὴ τὸ ἄτρυγον ἔλαιον καὶ νῦν τῶν καλῶν ἔργων ἀδεῶς καὶ τῆς συνέσεως , πάσης κάτω βριθούσης ἀφυλισμένον φθορᾶς , ἴνα μὴ » χρονίσαντος τοῦ νυμφίου « σβεσθῶσιν ὁμοίως καὶ ἡμῶν αἱ λαμπάδες . ὁ γάρ τοι χρονισμός ἐστι τὸ πρὸ τῆς παρουσίας διάστημα τοῦ Χριστοῦ , ὁ δὲ νυσταγμὸς καὶ ἡ κοίμλησις τῶν δέκα παρθένων ἡ ἔξοδος ἀπὸ τοῦ βίου , τὸ δὲ μεσονὐκτιον ἡ βασιλεία τοῦ ἀντιχρίστου , καθ’ ἤν ὁ ὀλοθρευτὴς ἄγγελος ἐπιπορεύεται τὰς οἰκίας . ἡ δὲ κραυγὴ ἡ γεγενημένη καὶ λέγουσα » ἰδοὺ ὁ νυμφίος ἔρκεται · ἐξέρχεσθε εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ‘ ἡ φωνή ἐστιν ἡ ἀπὸ τῶν οὐρανῶν καὶ ἡ σάλπιγξ , ὁπότε πάντεσ ἐξαναστάντων αὐτοῖς οἱ ἄγιοι τῶν σωμάτων ἐπὶ νεφελῶν οἰχήσονται , » slg τὴν ἀπάντησιν‘ ἁρπα - σΜντες , τοῦ κυρίοὑ . προσεκτέον rὰρ ὅτι μετà τὴν κραυγὴν ἐγη - rέρθαι πάσας ὲ͂φη τὰς παρΜνους ό λόγος , τουτέστι μετὰ τὴν ἐκ τῶν οὐρανῶν ἐνεχθεῖσαν βοὴν ἀναστήσεσθαι τοὺς νεκρούς · ωος που καὶ Παῦλος παρεΠυᾷ , ὅτι Ατὸς ὁ κύριοςσ λέγων ^ev κελεύσματιι ἐν φωνῇ ἀρχαrrέλου καὶ ἐν σάλπιrrι θεοῦ καταβήσεται ἀπ οὐρανοῦ . καὶ οὶ νεκροὶ ἐν Χριοτῷ ἀναστήσονται πρῶτον‘ ( τουτέστι τὰ σκηνώ - ματα · ἐνεκρώθησαν rὰρ ἀπαμφιασΜντα τῶν ψυχῶν ) · Π̓́πειτα ἡμεῖς οἱ ςῶντες ἅμα σὺν αὐτοῖς ἁρπαrησόμΑαa , τὰς ψυχὰς λέγων · ἡ μεὶς rὰρ κυρίως οἱ ςῶντές ἐσμεν αἱ φυχαί , αἵτινες μετὰ τῶν σωμáτων , ἀπειληφυῖαι ταῦται ἐν νεφέλαις ὑπαντησόμεθα τὰς λαμπάόας φἐρου - φέρουσαί κεκοσμημένας οὐκ ἀλλοτρίῳ καὶ κοσμικῷ κόσμω̣ τινί , ἀλλὰ xm φρονήσεως καὶ σωφροσύνης , ἄστρων όίκην ἀποστιλβόντων σέλας αὐrῆς αἰθερίου πεπληρωμένον .
Lemmas: τοιοῦτος ἔλαιον ἄρα ἐκεῖνος προσφέρω ἐν ὁ Λευἰ·τικῶ , » ἄτρυγος ἔλαιον , μαρόν , κόπτω καίω λύχνος ὲ́ζω ὁ κατά - πέτασμα ἔναντι κύριος « . ἀλλά ἐκεῖνος μέν βραχύς φάος προστάσσω θεραπεύω » ἀπό ἑσπέρα εἰς ἠώς « . ὁ γάρ ὅς αὐτός ἔοικα εἰκάζω ὁ λόγος ὁ προφητικός ὁ ἐπί σωφροσύνη φαίνων παρρησία , τρέφω ἀπό ὁ πρᾶξις καί ὁ πίστις ὁ λαός , ὁ δέ ναός ὁ » σχοίνισμα ὁ κληρονομία « , ἐπεί λύχνος περί οἶκος νάω μόνος δύναμαι φαίνω . πρό ὁ ἡμέρα οὖν χρή οὗτος καίω ὁ λύχνος · » καίω « γάρ φημί » αὐτός ἠώς πρωΐ « , τουτέστιν ἔως ὁ παρουσία ὁ Χριστός . ὅστις ὁ ἥλιος « ὁ ἁγνεία ἀνατέλλω καί ὁ δικαιοσύνη . οὖον χρεία λύχνος . ὅσος μέν οὖν ὁ λαός ἐκεῖνος χρόνος ἀποθησαυρίζω ὁ τρέφω ὁ λύχνος ἐπιχορηγέω ὁ ἔλαιον διά ὁ ἔργον , ὁ λύχνος αὐτός οὐ σβέννυμι ὁ σωφροσύνη , ἀλλά ἐάν φαίνω ἀεί καί λάμπω ἐν ὁ » σχοίνισμα ὁ κληρονομία . · ὅτε δέ ἐπιλείπω ὁ ἔλαιον ἀπό ὁ πίστις εἰς ἀκολασία αὐτός ἐκτροπαλίζομαι , ὁ λύχνος ἄρδην ἀποσβέννυμι , ἵνα δή πάλιν ἐξαστράπτω ὁ λαμπάς ἐπάλληλος διαδοχή ἄνωθεν ὁ παρθένος ὁ κόσμος πυρσεύω ὁ ἀφθαρσία . χορηγητέον οὖν δή ὁ ἄτρυγος ἔλαιον καί νῦν ὁ καλός ἔργον ἀδεῶς καί ὁ σύνεσις , πᾶς κάτω βρίθω ἀφυλίζω φθορά , ἵνα μή » χρονίζω ὁ νυμφίος « σβέννυμι ὁμοίως καί ἐγώ ὁ λαμπάς . ὁ γάρ ὅς χρονισμός εἰμί ὁ πρό ὁ παρουσία διάστημα ὁ Χριστός , ὁ δέ νυσταγμός καί ὁ κοίμλησις ὁ δέκα παρθένος ὁ ἔξοδος ἀπό ὁ βίος , ὁ δέ μεσονύκτιον ὁ βασίλειος ὁ ἀντίχριστος , κατά ἐάν ὁ ὀλοθρευτής ἄγγελος ἐπιπορεύομαι ὁ οἰκίον . ὁ δέ κραυγή ὁ γίγνομαι καί λέγω » ἰδού ὁ νυμφίος εἴρω · ἐξέρχομαι εἰς ἀπάντησις αὐτός ὁ φωνή εἰμί ὁ ἀπό ὁ οὐρανός καί ὁ σάλπιγξ , ὁπότε πᾶς ἐξανίστημι αὐτός ὁ ἅγιος ὁ σῶμα ἐπί νεφέλη οἴχομαι , » slg ὁ ἀπάντησις ἅρπη - σΜντες , ὁ κύριος . προσεκτέος rὰρ ὅτι μετέ ὁ κραυγή ἐγώ - εἴρω πᾶς φημί ὁ παρΜνους ὅς λόγος , τουτέστι μετά ὁ ἐκ ὁ οὐρανός φέρω βοή ἀνίστημι ὁ νεκρός · δμώς ποῦ καί Παῦλος παρεΠυᾷ , ὅτι ἀγέλασμα ὁ κύριος λέγω ^ev κέλευσμα ἐν φωνή ἀρχαrrέλου καί ἐν σάλπις θεός καταβαίνω ἀπό οὐρανός . καί οἷ νεκρός ἐν χριοστις ἀνίστημι πρῶτος ( τουτέστι ὁ σκηνόω - μάτη · νεκρόω rὰρ ἀπαμφιασΜντα ὁ Ψυχή ) · Π̓́πειτα ἐγώ ὁ ςῶντες ἅμα σύν αὐτός ἁρπαrησόμΑαa , ὁ ψυχή λέγω · ὁ μείς rὰρ κύριος ὁ νάω εἰμί ὁ φυχαί , ὅστις μετά ὁ σωμός , ἀπολαμβάνω οὗτος ἐν νεφέλη ὑπαντάω ὁ λάμπα φέρω - φέρω κοσμέω οὐ ἀλλότριος καί κοσμικός κόσμος τις , ἀλλά xm φρόνησις καί σωφροσύνη , ἄστρον οἶκος ἀποστίλβω σέλας αὐrῆς αἰθέριος πληρόω .