methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 8.11
Ἡ δὲ γεννήσασα καὶ γεννῶσα τὸν ἀρρενωπὸν ἐν καρδίαις τῶν πιστευόντων λόγον , καὶ ἄχραντος καὶ ἀβλαβὴς ἀπὸ τοῦ θηρὸς τῆς ὀργῆς εἰς τὴν ἔρημον παραγεγενημένη , ἡ μήτηρ ἡμῶν ἐστιν , ὡς ἀποδεδώκαμεν , ἡ ἐκκλησία . ἡ δὲ ἔρημος εἰς ἣν ἐλθοῦσα τρέφεται τὰς χιλίας καὶ διακοσίας ἡμέρας καὶ ἑξήκοντα , ἡ κακῶν ἔρημος ἀληθῶς καὶ ἄγονος καὶ στείρα φρορᾶς καὶ δυσπρόσιτος καὶ δύσβατος τοῖς πολλοῖς , εὐκαρπος δὲ καὶ εὔβοτος καὶ εὐθαλὴς καὶ εὐεπίβατος ἁγίοις καὶ πλήθουσα σοφίας καὶ βλαστάνουσα ζωήν ἐστὶ τοῦτο αὐτὸ δὴ τῆς Ἀρετῆς τὸ κάλλιστον καὶ καλλίδενδρον καὶ καλλίπνουν χωρίον , ἔνθα » ἐξηγέρθη ὁ νότος καὶ διέπνευσεν ὁ βορρᾶς , καὶ ῥέουσι τὰ ἀρώματα « καὶ πάντα τῶν ἀμβροσίων πεπλήρωται δρόσων , ἀθα - νάτου ζωῆς βλάσταις ἀμαράντοις κατεστεμμένα , εἰς ὅ ἐσμεν ἡμεῖς ἀνθολογοῦσαι νῦν καὶ πλέκουσαι τῇ βασιλίσσῃ τὸν ἀλουργῆ στέφανον καὶ ἔκλαμπρον τῆς παρθενίας ἀθίκτοις δακτύλοις · Ἀρετῆς γὰρ κοσμεῖται καρποῖς ἡ νύμφη τοῦ λόγου . αἱ δὲ χίλιαι καὶ διακόσιαι ἡμέραι καὶ ἑξήκοντα , ἃς ἐνθάδε ἐσμὲν εἰς ἐπιδημίαν , ἡ περὶ τοῦ πατρός ἐστιν , ὠ παρθένοι , καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ πνεύματος κατ' εὐθεῖαν ἀκριβὴς καὶ ἀρίστη σύνεσις , ᾗ γέγηθεν ἡμῶν ἡ μήτηρ αὐξανομένῃ καἰ ἀγάλλεται τουτονὶ τὸν χρόνον , μέχριπερ ἂν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν καινῶν αἰώνων εἰς τὴν ἄγυριν ἐλθοῦσα κατὰ τοὺς οὐρανοὺς μηκέτι δι' ἐπιστήμης κατασκέψηται τὸ ὄν , ἀλλὰ τρανῶς ἐποπτεύσῃ Χριστῷ συνεισβᾶσα . τὰ γὰρ χίλια ἐν ἑκατοντάσι δεκαπλασιασθέντα τέλειον ἀριθμὸν καὶ πλήρη περιέχει , ὃ δή ἐστι σύμβολον αὐτοῦ τοῦ πατρὸς τοῦ ἀφ' ἑαυτοῦ δημιουργήσαντος καὶ ἐν ἑαυτῷ συγκρατοῦντος τὸ πᾶν , τὰ δὲ διακόσια τὸν ἐκ δύο τελείων ἀριθμῶν συνεζευγμένον , ὃ δή ἐστι σύμβολον τοῦ ἁγίου πνεύματος , καθὸ τῆς γνώσεώς ἐστι τοῦ υἱοῦ τοῦτο καὶ τοῦ πατρὸς παρεκτικόν . τὰ δὲ ἑξήκοντα τὸν ἐξ ἀριθμὸν ἐν δεκάσιν ἔχει , ὃ δή ἐστι σύμβολον τοῦ Χριστοῦ , ἐπειδήπερ ὁ τῶν ἓξ ἀπὸ μονάδος προϊὼν ἀριθμὸς ἐκ τῶν ἰδίων συντίθεται μερῶν , ὥστε μήτε λείπειν ἐν αὐτῷ τι μήτε πλεονάζειν · εἰς τὰ ἑαυτοῦ γὰρ μέρη ἀναλυόμενος συμπληροῦται , οἷον τῶν ἓξ εἰς ἔσα μέρη ἐξ ἴσων τεμνομένων μερῶν ἀνάγκη τὴν αὐτὴν ἐκ τῶν διαμερισθέντων τμημάτων πάλιν ποσότητα πληροῦσθαι . πρῶτον γὰρ μέρος κατὰ μέσον διαιρούμενος ποιεῖ τὸν τρία , εἶτα εἰς τρία διαιρούμενος μέρη ποιεῖ τὸν δύο , εἶτα εἰς ἓξ μερισθεὶς ποιεῖ τὸν ἕναι κοὶ συμπληροῦται πάλιν εἰς ἑ αυτόν · εἰς γὰρ δὶς τρία καὶ τρὶς δύο καὶ ἑξάκις ὲν διαιρούμενος , συντιθεμένων τῶν τριῶν καὶ τῶν δύο καὶ τοῦ ἑνός , πάλιν ἀναπληροῖ τὸν ἕξ . τέλειον δὲ πᾶν ἐξ ἀνάγκης ἐστὶ τὸ μήτε προσδεόμενον εἰς συμπλήρωσιν ἑτέρου μήτε πλεονάζον ἑαυτοῦ πώποτε . τῶν δὲ ἄλλων ἀριθμῶν οἱ μὲν ὑπερτέλειοί εἰσιν , ὡς ὁ δώδεκα ( τὸ γὰρ ἴσον αὐτοῦ μέρος τὰ ἕξ , καὶ τὸ τρίτον τὰ τέσσαρα , καὶ τὸ τέταρτον τὰ τρία , καὶ τὸ ἔκτον τὰ δύο , καὶ τὸ δωδέκατον τὸ ἕν , εἰς ἃ δύναται μερίζεσθαι , συντεθέντα ὑπερβάλλουσι τὸν δώδεκα , οὐ τηρήσαντος ἑαυτὸν ἴσον τοῖς ἑαυτοῦ μέρεσιν , ὡς ὁ ἕξ ) , οἱ δὲ ὑποτέλειοι , ὡς ὁ ὀκτώ . τὸ γὰρ ἥμισυ αὐτοῦ τὰ τέσσαρα , καὶ τὸ τέταρτον τὰ δύο , καὶ τὸ ὄγδοον τὸ ἴν , εἰς ἃ τέμνεται μέρη , συντεθέντα ποιεὶ τὸν ἑπτά , καὶ προσδεῖται μονάδος εἰς τὴν ἑαυτοῦ συμπλήρωσιν , οὐχ ὡς ὁ ἓξ παντοίως ἑαυτῷ σύμφωνος ὤν . διὸ καὶ τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸν υἱὸν ἀνείληφε τοῦ θεοῦ , ἀπὸ τοῦ πληρώματος » τῆς θεότητος « εἰς τὸν βίον ἐληυθότος · κενωθεὶς γὰρ καὶ τὴν » μορφὴν « τοῦ » δούλου « προσλαβὼν εἰς τὴν ἑαυτοῦ τελειότητα πόλιν ἀνεποληρώθη κοὶ τὴν ἀξιαν . αὐτὸς γὰρ ἐν ἑαυτῷ σμικρυνθείς , καὶ ἐν τοῖς ἑαυτοῦ μέρεσιν ἀναλυθείς , ἐκ τῆς ἑαυτοῦ σμικρότητος καὶ τῶν ἑαυτοῦ μερῶν εἰς τὴν συμπλήρωσιν πάλιν τὴν ἑαυτοῦ καὶ τὸ μέγεθος κατέστη , οὐδέποτε τοῦ τέλειος εἶναι μειωθείς . ἀλλὰ καὶ ἡ τοῦ κόσμου κτίσις ἐκ τούτου φαίνεται πᾶσα συγκειμένη τοῦ ἀριθοῦ καὶ τῆς ἁρμονίας , ἐν ἓξ ἡμέραις‘ ποιήσαντος τοῦ θεοῦ τόν τε οὐρανὸν καὶ τὴν γῆς καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς « , τῆς ποιητικῆς δυνάμεως τοῦ λόγου τὸν ἕξ ἐμπεριέχοντος ἀριθμόν , καθ' ὃν ἡ τριὰς σωμάτων ἐστὶ ποιητική · μῆκος γὰρ καὶ πλάτος καὶ βάθος σῶμα ἐργάζεται , ὁ δὲ ἓς ἐκ τῶν τριγώνων ἐστὶ συγκείμενος . — καὶ περὶ μὲν τούτων οὐκ ἔστι καιρὸς πρέπων ἐν τῷ παρόντι δι᾿ ἀκριβείας διεξελθεῖν , ἵνα μὴ τὸ προκείμενον ἐάσαντες τὸ πάρεργον σκοπῶμεν .
Lemmas: ὁ δέ γεννάω καί γεννάω ὁ ἀρρενωπός ἐν Καρδία ὁ πιστεύω λόγος , καί ἄχραντος καί ἀβλαβής ἀπό ὁ θήρ ὁ ὀργή εἰς ὁ ἐρῆμος παραγίγνομαι , ὁ μήτηρ ἐγώ εἰμί , ὡς ἀποδίδωμι , ὁ ἐκκλησία . ὁ δέ ἐρῆμος εἰς ὅς ἔρχομαι τρέφω ὁ χίλιοι καί διακόσιοι ἡμέρα καί ἑξήκοντα , ὁ κακός ἐρῆμος ἀληθής καί ἄγονος καί στεῖρα φροηρα καί δυσπρόσιτος καί δύσβατος ὁ πολύς , Εὔκαρπος δέ καί εὔβοτος καί εὐθαλής καί εὐεπίβατος ἅγιος καί πλήθω σοφία καί βλαστάνω ζωή εἰμί οὗτος αὐτός δή ὁ Ἀρετῆς ὁ καλῶς καί καλλίδενδρος καί καλλίπνοος χωρίον , ἔνθα » ἐξεγείρω ὁ νότος καί διαπνέω ὁ Βορέας , καί ῥέω ὁ ἄρωμα « καί πᾶς ὁ ἀμβρόσιος πληρόω δρόσος , ἀθή - Νάτου ζωή βλάστη ἀμάραντος καταστέφω , εἰς ὅς εἰμί ἐγώ ἀνθολογέω νῦν καί πλέκω ὁ βασίλισσα ὁ ἁλουργής στέφανος καί ἔκλαμπρος ὁ παρθενίη ἄθικτος δάκτυλος · Ἀρετῆς γάρ κοσμέω καρπός ὁ νύμφη ὁ λόγος . ὁ δέ χίλιοι καί διακόσιοι ἡμέρα καί ἑξήκοντα , ὅς ἐνθάδε εἰμί εἰς ἐπιδημία , ὁ περί ὁ πατήρ εἰμί , ᾠόν παρθένος , καί ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα κατά εὐθύς ἀκριβής καί ἀγαθός σύνεσις , ὅς γηθέω ἐγώ ὁ μήτηρ αὐξάνω καίω ἀγάλλομαι οὗτος ὁ χρόνος , μέχριπερ εἄν ὁ ἀποκατάστασις ὁ καινός αἰών εἰς ὁ ἄγυρις ἔρχομαι κατά ὁ οὐρανός μηκέτι διά ἐπιστήμη κατασκέπτομαι ὁ εἰμί , ἀλλά τρανής ἐποπτεύω Χριστός συνεισβαίνω . ὁ γάρ χίλιοι ἐν ἑκατοντάς δεκαπλασιάζω τέλειος ἀριθμός καί πλήρης περιέχω , ὅς δή εἰμί σύμβολον αὐτός ὁ πατήρ ὁ ἀπό ἑαυτοῦ δημιουργέω καί ἐν ἑαυτοῦ συγκρατέω ὁ πᾶς , ὁ δέ διακόσιοι ὁ ἐκ δύο τέλειος ἀριθμός συζεύγνυμι , ὅς δή εἰμί σύμβολον ὁ ἅγιος πνεῦμα , καθό ὁ γνῶσις εἰμί ὁ υἱός οὗτος καί ὁ πατήρ παρεκτικός . ὁ δέ ἑξήκοντα ὁ ἐκ ἀριθμός ἐν δεκάς ἔχω , ὅς δή εἰμί σύμβολον ὁ Χριστός , ἐπεί ὁ ὁ ἓξ ἀπό μόνος προέρχομαι ἀριθμός ἐκ ὁ ἴδιος συντίθημι μέρος , ὥστε μήτε λείπω ἐν αὐτός τίς μήτε πλεονάζω · εἰς ὁ ἑαυτοῦ γάρ μέρος ἀναλύω συμπληρόω , οἷος ὁ ἓξ εἰς Έσα μέρος ἐκ ἴσος τέμνω μέρος ἀνάγκη ὁ αὐτός ἐκ ὁ διαμερίζω τμῆμα πάλιν ποσότης πληρόω . πρῶτος γάρ μέρος κατά μέσος διαιρέω ποιέω ὁ τρεῖς , εἶτα εἰς τρεῖς διαιρέω μέρος ποιέω ὁ δύο , εἶτα εἰς ἓξ μερίζω ποιέω ὁ ἕνος κοί συμπληρόω πάλιν εἰς ὅς αὐτός · εἰς γάρ δίς τρεῖς καί τρίς δύο καί ἑξάκις εἰμί διαιρέω , συντίθημι ὁ τρεῖς καί ὁ δύο καί ὁ εἷς , πάλιν ἀναπληρόω ὁ ἕξ . τέλειος δέ πᾶς ἐκ ἀνάγκη εἰμί ὁ μήτε προσδέω εἰς συμπλήρωσις ἕτερος μήτε πλεονάζω ἑαυτοῦ πώποτε . ὁ δέ ἄλλος ἀριθμός ὁ μέν ὑπερτέλειος εἰμί , ὡς ὁ δώδεκα ( ὁ γάρ ἴσος αὐτός μέρος ὁ ἕξ , καί ὁ τρίτος ὁ τέσσαρες , καί ὁ τέταρτος ὁ τρεῖς , καί ὁ ἕκτος ὁ δύο , καί ὁ δωδέκατος ὁ εἷς , εἰς ὁ δύναμαι μερίζω , συντίθημι ὑπερβάλλω ὁ δώδεκα , οὖον τηρέω ἑαυτοῦ ἴσος ὁ ἑαυτοῦ μέρος , ὡς ὁ ἕξ ) , ὁ δέ ὑποτέλειος , ὡς ὁ ὀκτώ . ὁ γάρ ἥμισυς αὐτός ὁ τέσσαρες , καί ὁ τέταρτος ὁ δύο , καί ὁ ὄγδοος ὁ εἶμι , εἰς ὁ τέμνω μέρος , συντίθημι ποιέω ὁ ἑπτά , καί προσδέω μόνος εἰς ὁ ἑαυτοῦ συμπλήρωσις , οὐ ὡς ὁ ἓξ παντοῖος ἑαυτοῦ σύμφωνος εἰμί . διό καί ὁ ἀναφορά εἰς ὁ υἱός ἀναλαμβάνω ὁ θεός , ἀπό ὁ πλήρωμα » ὁ θεότης « εἰς ὁ βίος ἐλεύθω · κενόω γάρ καί ὁ » μορφή « ὁ » δοῦλος « προσλαμβάνω εἰς ὁ ἑαυτοῦ τελειότης πόλις ἀνεποληρώθη κοί ὁ ἄξιος . αὐτός γάρ ἐν ἑαυτοῦ σμικρύνω , καί ἐν ὁ ἑαυτοῦ μέρος ἀναλύω , ἐκ ὁ ἑαυτοῦ μικρότης καί ὁ ἑαυτοῦ μέρος εἰς ὁ συμπλήρωσις πάλιν ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ μέγεθος καθίστημι , οὐδέποτε ὁ τέλειος εἰμί μειόω . ἀλλά καί ὁ ὁ κόσμος κτίσις ἐκ οὗτος φαίνω πᾶς σύγκειμαι ὁ ἀριθοῦ καί ὁ ἁρμονία , ἐν ἓξ ἡμέρα ποιέω ὁ θεός ὁ τε οὐρανός καί ὁ γῆ καί ὁ ἐν αὐτός « , ὁ ποιητικός δύναμις ὁ λόγος ὁ ἕξ ἐμπεριέχω ἀριθμός , κατά ὅς ὁ τριάς σῶμα εἰμί ποιητικός · μῆκος γάρ καί πλάτος καί βάθος σῶμα ἐργάζομαι , ὁ δέ ἵημι ἐκ ὁ τρίγωνος εἰμί σύγκειμαι . — καί περί μέν οὗτος οὐ εἰμί καιρός πρέπω ἐν ὁ πάρειμι διά ἀκρίβεια διεξέρχομαι , ἵνα μή ὁ πρόκειμαι ἐάω ὁ πάρεργον σκοπέω .