methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 4.4
Εἰ οὐν οἱ ποταμοὶ τῆς Βαβυλῶνος τὰ ἑρύματα τῆς ἠδυπαθείας εἰσίν , ὡς οἱ σοφοί φασι , τὰ συγχύνοντα καὶ ταράσσοντα τὴν ψυχήν , ἀνάγκη τὰς ἰτέας εἶναι τὴν σωφροσύνην , ἀφ᾿ ἡς ἀνακρεμῶντες ἀνέλκομεν τὰ ὅργανα τὰ παιδογόνα ταλαντούμενα κάτω καὶ βρίθοντα τὸν νοῦν , ἴνα μὴ κατενεχθέντα περὶ τοὺς ὀχετοὺς τῆς ἀκρασίας σκωλήκων δίκην εἰς τοὺς ἰχῶρας ἐγχρίμπτωνται καὶ τὰς σηπεδόνας . χρησιμωτάτην γὰρ καὶ ἐπίκουρον εἰς ἀφθαρσίας κτῆσιν τὴν παρθενίαν ὁ θεὸς ἐδωρήσατο , σύμμαχον ἀποστείλας τοῖς ὀριγνωμένοις καὶ ποθοῦσι , καθῶς ὁ ψαλμῳδὸς ὑφηγεῖται , τὴν Σιών , ὃ δή ἐστι τὴν ἔκλαμπρον ἀγάπην τὴν περὶ αὐτῆς ἐντολήν , ἐπειδήπερ ἡ Σιὼν ἐντολὴ σκοπιᾶς ἑρμηνεύεται . — ὧδε γὰρ ἀναλογισώμεθα πάλιν καὶ τὰ ἑξῆς . τί δή ποτε ἐπηρωτῆσθαι πρὸς τῶν αἰχμαλωτιστῶν ὁμολογοῦσιν αἱ ψυχαὶ τὴν ᾠδὴν ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας ᾆσαι κυρίου ἢ πάντως , ὃτι τὸ εὐαγγέλιον ἰερὰν ᾠδὴν εἶναι καὶ ἀπόρρητον διδάσκουσιν , ἣν οἱ ἁμαρτάνοντες καὶ μοιχώμενοι τῷ πονηρῷ προσᾴδουσιν ; ἐξέρχονται γὰρ τὰς ἐντολάς , τὸ θέλημα » τῶν πνευματικῶν « τελοῦντες » τῆς πονηρίας « , καὶ ῥίπτουσι » τὰ ἃγια τοῖς κυσὶ καὶ τοὺς μαργαρίτας ἒμπροσθεν τῶν χοίρων « , ὅν τρόπον τρόπον κἀκεῖνοι περὶ ὠν ὁ δυσχεραίνων φησί · » καὶ ἀνέγνωσαν ἔξω νόμον .. οὐ γὰρ ὅτι πυλῶν ἔξω τῆς Ἱερουσαλὴμ ἢ ταῖν οἰκιῶν ἀνεγέιννσκον ἐξιόντες Ἰουδαῖοι τὸν νόμον , διὰ τοῦτο δὴ καὶ ὁ προφήτης ἰσχυρῶς αὐτῶν κατηγορεῖ καὶ ὑπευθύνους ἐγκλήματι βοᾷ γεγονέναι , ἀλλ’ ὅτι τὰς ἐντολὰς καὶ ἀσεβοῦντες εἰς τὸν θεὸν ἐπιμεμορφασμένως μὲν ἀνεγίωσκον δῆθεν ὡς εὐσεβεῖς τὰ προστάγματα , κατὰ ψυχὴν δὲ οὐκ ἐδέχοντο μετὰ πίστεως ἴσχοντες , ἀλλ’ ἀπέπτυον » ἔργοις ἐντεῦθεν γὰρ τὴν ᾠδὴν ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας ᾂδουσι κυρίου , ταπεινότερον περιέλκοντες καὶ ἐξηγούμενοι τὸν νόμον , βασιλείαν αἰσθητὴν προσδοκῶντες , καὶ ἐπὶ γῆς ταύτης τῆς αλλοτρίας , ἣν παρελεύσεσθαι λόγος , τιθέμενοι τὰς ἐλπίδας , ἒνθα οἱ αἰχμαλωτίζοντες δελεάζουσιν ἡδοναῖς λοχῶντες πρὸς ἀπάτην .
Lemmas: εἰμί ὀν ὁ ποταμός ὁ Βαβυλών ὁ ἔρυμα ὁ ἡδυπάθεια εἰμί , ὡς ὁ σοφός φημί , ὁ συγχέω καί ταράσσω ὁ Ψυχή , ἀνάγκη ὁ ἰτέα εἰμί ὁ σωφροσύνη , ἀπό εἰμί ἀνακρεμάω ἀνέλκω ὁ ὅργανον ὁ παιδογόνος ταλαντάω κάτω καί βρίθω ὁ νόος , ἵνα μή καταφέρω περί ὁ ὀχετός ὁ ἀκράτεια σκώληξ δίκη εἰς ὁ ἰχώρ ἐγχρίμπτω καί ὁ σηπεδών . χρήσιμος γάρ καί ἐπίκουρος εἰς ἀφθαρσία κτῆσις ὁ παρθενίας ὁ θεός δωρέω , σύμμαχος ἀποστέλλω ὁ ὀριγνάομαι καί ποθέω , καθώς ὁ ψαλμῳδός ὑφηγέομαι , ὁ Σιών , ὅς δή εἰμί ὁ ἔκλαμπρος ἀγάπη ὁ περί αὐτός ἐντολή , ἐπεί ὁ Σιών ἐντολή σκοπιά ἑρμηνεύω . — ὧδε γάρ ἀναλογίζομαι πάλιν καί ὁ ἑξῆς . τίς δή ποτός ἐπερωτάω πρός ὁ αἰχμαλωτιστής ὁμολογέω ὁ ψυχή ὁ ἀοιδή ἐπί γῆ ἀλλότριος ἀείδω κύριος ἢ πάντως , ὅτι ὁ εὐαγγέλιον ἱερός ἀοιδή εἰμί καί ἀπόρρητος διδάσκω , ὅς ὁ ἁμαρτάνω καί μοιχάω ὁ πονηρός προσᾴδω ; ἐξέρχομαι γάρ ὁ ἐντολή , ὁ θέλημα » ὁ πνευματικός « τελέω » ὁ πονηρία « , καί ῥίπτω » ὁ ἅγιος ὁ κύων καί ὁ μαργαρίτης ἔμπροσθεν ὁ χοῖρος « , ὅς τρόπος τρόπος ἐκεῖνος περί εἰμί ὁ δυσχεραίνω φημί · » καί ἀναγιγνώσκω ἔξω νόμος .. οὖον γάρ ὅτι πύλη ἔξω ὁ Ἱεροσόλυμα ἢ ὁ οἰκίον ἀναγιγνώσκω ἔξειμι Ἰουδαῖος ὁ νόμος , διά οὗτος δή καί ὁ προφήτης ἰσχυρῶς αὐτός κατηγορέω καί ὑπεύθυνος ἔγκλημα βοάω γίγνομαι , ἀλλά ὅτι ὁ ἐντολή καί ἀσεβέω εἰς ὁ θεός ἐπιμορφάζω μέν ἀναγιγνώσκω δῆθεν ὡς εὐσεβής ὁ πρόσταγμα , κατά ψυχή δέ οὐ δέχομαι μετά πίστις ἴσχω , ἀλλά ἀποπτύω » ἔργον ἐντεῦθεν γάρ ὁ ἀοιδή ἐπί γῆ ἀλλότριος ἀείδω κύριος , ταπεινός περιέλκω καί ἐξηγέομαι ὁ νόμος , βασίλειος αἰσθητός προσδοκάω , καί ἐπί γῆ οὗτος ὁ ἀλλότριος , ὅς παρέρχομαι λόγος , τίθημι ὁ ἐλπίς , ἔνθα ὁ αἰχμαλωτίζω δελεάζω ἡδονή λοχάω πρός ἀπάτη .