methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 8.4
Νῦν οὐν , ὡ παρθενοι , σωφροσύνης ἀχράντου θυγατέρες , ὑπὲρ ζωῆς ἡμῖν ἀφθόνου καὶ βασιλείας οὐρανῶν ἡ σπουδή . εἰς τὴν αὐτὴν δόζαν τῆς ἁγνείας καὶ ὑπεῖς προθύμως ταῖς πρὸ ὑμῶν συμφρονήσατε , ὀλίγα φροντίσασαι <τοῦ> βίου · οὐ γὰρ μικρὸν εἰς ἀφθαρσίας ἁγνεία , ἀνωφερῆ τὴν σάρκα πρὸς ὕψος αἴρουσα καὶ τὸ κάθυγρον αὐτῆς ἀναξηραίνουσα καὶ πηλῶδες βάρος ὁλκῇ μείζονι . Με βριθέτω τῆς ἀκοῆς ὁ ῥύπος ῥέπων εἰς τὴν γῆν , μηδὲ μετα κασμείτω λύπη τὴν χαράν , ἐκτήκουσα τὰς ἐπὶ τοῖς κρείττοσιν ἐλπίδας · ἀλλὰ ἀτρύχως αποσείεσθε τὰς ἐπισυμβαινούσας ὑμῖν συμφοράς , μὴ θολοῦσαι γόοις τὸν λογισμόν . νικάτω γὰρ ἡ πίστις πάντη , καὶ ἀπωθείσθω τὸ φῶς ἀυτῆς τὰ φερόμενα τοῦ πονηροῦ περὶ τὴν καρφίαν φάσματα . ὥσπερ γὰρ ὁπόταν ἡ σελήνη τὸν οὐρανὸν αἴγλης ἐκλάμψασα πληρώσῃ καὶ πᾶς ὁ ἀὴρ αἴθριος γτενηθῇ , ἄφνω δὲ νεφέλαι ποθὲν ἐκ δυσμῶν ὑποδραμοῦσαι βάσκανοι πρὸς ὀλίγον τὸ φῶς αὐτῆς ἐπισκιάζουσιν , οὐ μὴν ἀφαιμροῦνται , ἅτε εὐθέως τῇ ῥύμῃ τοῦ πενύματος ἐξωθόυμεναι · οὕτω δὴ καὶ ὑμεῖς ἐν τῷ κόσμῳ λάμπουσαι τὴν ἁγνείαν , ὑπὸ θλίψεων ὀχληθεῖσαι καὶ πόνων , ὦ παρθένοι , μὴ ὀκλάσητε πρὸς τὰς ἐλπίδας . ἐξωθοῦνται γὰρ τῷ πνεύματι τὰ ἐκ τοῦ πονηροῦ νέφη , ἐὰν ὥσπερ ἡ μήτηρ ὑμῶν καὶ ὑμεῖς , ἡ γεννῶσα τὸν ἄρσενα παρθένος ἐν τῷ οὐρανῷ , μὴ δειλιάσητε λοχῶντα καὶ ἐφεδρεύοντα τὸν ὄφιν · περὶ ἧς ἐγὼ πρὸς ὑμᾶς ἀμηγέπη διεξελεύσομαι δηλοῦσα · καιρὸς γὰρ τὰ νῦν . — καὶ ὤφθη μέγα σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ « τὴν Ἀποκάλυψιν ὁ Ἰωάννης ἐξηγούμενος λέγει γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον · καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς · καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δεκαδύο · καὶ ἐν γαστρὶ ἔχουσα κροάζει ὠδίνουσα καὶ βασανιζομένη τεκεῖν . καὶ ῶφθη ἄλλο σημεῖον έν τῷ οὐρανῷ · καὶ ἰδοὺ δράκων πυρρὸς μέγας , ἔχων χεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα , καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ἐπτὰ διαδήματα · καὶ ἡ οὐρὰ αὐτοῦ σύρει τὸ τρίτον μέρος τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ , καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν · καὶ ὁ δράκων ἕστηκεν ἐνώπιον τῆς γυναικὸς τῆς μελλούσης ἐκτεκεῖν , ἵνα ὄταν τέκῃ τὸ τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ . καὶ ἔτεκεν υἱὸν ἄρσενα , ὃς μέλλει ποιμαίνειν πάντα τὰ ἔθνη ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ · καὶ ἡρπάσθη τὸ τέκνον αὐτῆς πρὸς τὸν Μιν καὶ πρὸς τὸν θρόνον αὐτοῦ · καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον , ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ὑπὸ τοῦ θεοῦ , ἴνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας « καὶ τὰ μὲν οὖν περὶ τῆς γυναικὸς ἱστορούμενα καὶ τοῦ δράκοντος ὡς ἐν ἐπιτομῇ τέλος ἔχει · περὶ δὲ τοῦ τὴν ἐπίλυσιν αὐτῶν ἀνεύρασθαι καὶ εἰπεῖν μεῖζον ἢ καθ’ ἡμᾶς . ὅμως τολμητέον , πιστεύσασαν τῷ κελεύσαντι « τὰς γραφὰς « ἐρευνᾶν . εἰ οὖν καὶ σφῷν τὰ λεγόμενα συνδοκεῖ , χαλεπὸν οὐδὲν ἤδη τερίλασθαι · πάντως γὰρ συγγνώσεσθε , πρὸς τὴν ἀκρίβειαν τῆς γραφῆς ἐὰν μὴ δυνηθῶ διαρκέσαι .
Lemmas: νῦν ὀν , εἰμί παρθένος , σωφροσύνη ἄχραντος θυγάτηρ , ὑπέρ ζωή ἐγώ ἄφθονος καί βασίλεια οὐρανός ὁ σπουδή . εἰς ὁ αὐτός δόζαν ὁ ἁγνεία καί ὑπεῖπον προθύμως ὁ πρό σύ συμφρονέω , ὀλίγος φροντίζω ὅς βίος · οὖον γάρ μικρός εἰς ἀφθαρσία ἁγνεία , ἀνωφερής ὁ σάρξ πρός ὕψος ἀείρω καί ὁ κάθυγρος αὐτός ἀναξηραίνω καί πηλώδης βάρος ὁλκός μείζων . ἐγώ βρίθω ὁ ἀκοή ὁ ῥύπος ῥέπω εἰς ὁ γῆ , μηδέ μετά κάζω λύπη ὁ χαρά , ἐκτήκω ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός ἐλπίς · ἀλλά ἀτρύχως ἀποσείω ὁ ἐπισυμβαίνω σύ συμφορά , μή θολόω γόος ὁ λογισμός . νικάω γάρ ὁ πίστις πάντῃ , καί ἀπωθέω ὁ φάος ἀυτή ὁ φέρω ὁ πονηρός περί ὁ καρφίαν φάσμα . ὥσπερ γάρ ὁπόταν ὁ σελήνη ὁ οὐρανός αἴγλη ἐκλάμπω πληρόω καί πᾶς ὁ ἀήρ αἴθριος γεννάω , ἄφνω δέ νεφέλη ποθεν ἐκ δυσμή ὑποτρέχω βάσκανος πρός ὀλίγος ὁ φάος αὐτός ἐπισκιάζω , οὖον μήv αφαιμρουντ , ἅτε εὐθύς ὁ ῥύμη ὁ πενυμα ἐξωθέω · οὗτος δή καί σύ ἐν ὁ κόσμος λάμπω ὁ ἁγνεία , ὑπό θλῖψις ὀχλέω καί πόνος , εἰμί παρθένος , μή ὀκλάζω πρός ὁ ἐλπίς . ἐξωθέω γάρ ὁ πνεῦμα ὁ ἐκ ὁ πονηρός νέφος , ἐάν ὥσπερ ὁ μήτηρ σύ καί σύ , ὁ γεννάω ὁ ἄρσην παρθένος ἐν ὁ οὐρανός , μή δειλιάω λοχάω καί ἐφεδρεύω ὁ ὄφις · περί ὅς ἐγώ πρός σύ ἀμῃγέπος διεξελεύσομαι δηλόω · καιρός γάρ ὁ νῦν . — καί ὁράω μέγας σημεῖον ἐν ὁ οὐρανός « ὁ ἀποκάλυψις ὁ Ἰωάννης ἐξηγέομαι λέγω γυνή περιβάλλω ὁ ἥλιος · καί ὁ σελήνη ὑποκάτω ὁ πούς αὐτός · καί ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός στέφανος ἀστήρ δεκαδύο · καί ἐν γαστήρ ἔχω κροαζομαι ὠδίνω καί βασανίζω τίκτω . καί ὁράω ἄλλος σημεῖον ἐν ὁ οὐρανός · καί ἰδού δράκων πυρρός μέγας , ἔχω κεφαλή ἑπτά καί κέρας δέκα , καί ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός ἑπτά διάδημα · καί ὁ οὐρά αὐτός σύρω ὁ τρίτος μέρος ὁ ἀστήρ ὁ οὐρανός , καί βάλλω αὐτός εἰς ὁ γῆ · καί ὁ δράκων ἵστημι ἐνώπιος ὁ γυνή ὁ μέλλω ἐκ-τίκτω , ἵνα ὅταν τίκτω ὁ τέκνον αὐτός κατεσθίω . καί τίκτω υἱός ἄρσην , ὅς μέλλω ποιμαίνω πᾶς ὁ ἔθνος ἐν ῥάβδος σιδήρεος · καί ἁρπάζω ὁ τέκνον αὐτός πρός ὁ Μιν καί πρός ὁ θρόνος αὐτός · καί ὁ γυνή φεύγω εἰς ὁ ἐρῆμος , ὅπου ἔχω ἐκεῖ τόπος ἑτοιμάζω ὑπό ὁ θεός , ἵνα ἐκεῖ τρέφω αὐτός ἡμέρα χίλιοι διακόσιοι « καί ὁ μέν οὖν περί ὁ γυνή ἱστορέω καί ὁ δράκων ὡς ἐν ἐπιτομή τέλος ἔχω · περί δέ ὁ ὁ ἐπίλυσις αὐτός ἀνευρίσκω καί εἶπον μείζων ἢ κατά ἐγώ . ὅμως τολμητέον , πιστεύω ὁ κελεύω « ὁ γραφή « ἐρευνάω . εἰμί οὖν καί σφώ ὁ λέγω συνδοκέω , χαλεπός οὐδείς ἤδη τεριλασθη · πάντως γάρ συγγιγνώσκω , πρός ὁ ἀκρίβεια ὁ γραφεύς ἐάν μή δύναμαι διαρκέω .