methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 10.1
Τὴν οὖν Δομνίναν ἐρυθριάσασαν ἐπιπολὺ μόλις ἀναπνεῦσαι καὶ εἰς εὐχὴν ἐξαναστᾶσαν τραπῆναι καὶ καλεῖν τὴν σοφίαν παραστῆναί οἱ βοηθόν . εὐξαμένῃ δὲ αὐτῇ θάρσος , φησίν , εὐθέως ἐγγίγνεται , γνεται , καί τις αὐτὴν θεία ἀνακωχὴ κατέλαβε , καὶ ἴφη , Ὦ Ἀρετή , κἀγὼ παραλείψασα τὰς μακρολογίας τῶν προεξηγημάτων εἰς αὐτὰ τὰ προκείμενα κατὰ δύναμιν εἰπεῖν πειράσομαι , ἴνα δὴ μὴ τῷ μηκύ - νεσθαι τὰ πάρεργα πλείονα χρόνον ὧν ἕνεκα λέγονται παράσχω · ἡγοῦμαι γὰρ μέγιστον μέρος φρονήσεως εἶναι τὸ μὴ μακροὺς ἐκ πε | - ριόδων πρὸ τῶν ἀπερωτηθέντων ποιεῖσθαι τοὺς λόγους κηλοῦντας τὰ ὦτα , ἀλλ' αὐτόθεν εὐθέως περὶ ὅτου τὸ ἐπερώτημά ἐστιν ἄρχεσθαι . διὸ ἐνθένδε κἀγὼ κατάρξομαι · καιρὸς γάρ . Οὐδὲν οὕτως ὀνῆσαι δυνήσεται πρὸς τὸ καλὸν τὸν ἄνθρωπον , ὠ καλλιπάρθενοι , ὡς ἁγνεία · τὸ γὰρ κάλλιστα καὶ ἄριστα διακυβερνηθῆναι τὴν ψυχὴν καὶ κηλίδων καὶ μιασμάτων καθαρὰν ἀπολου - θῆναι τοῦ κόσμου , μόνη ποιεῖ τοῦτο καὶ ἐργάζεται ἁγνεία . ἀφ' οὑ γὰρ ὁ Χριστὸς ἐδίδασκεν αὐτὴν ἀσκεῖν ἡμᾶς καὶ ἐμήνυσεν ἡμῖν τὸ ἀνυπέρβλητον κάλλος αὐτῆς , ἡ βασιλεία τοῦ πονηροῦ καθῃρέθη , πρότερον ἀεὶ πάντας αἰχμαλωτίζοντος καὶ δουλουμένου , ὡς μὴ τῶν παλαιοτέρων εὐάρεστον γεγονέναι κυρίῳ τινά , ἀλλὰ πάντας ἐπικρατηθῆναι πταίσμασιν , οὐ σφόδρα τοῦ νόμου τῆς φθορᾶς ἀρκέσαντος ἐλευθερῶσαι τὴν ἀνθρωπότητα , μέχρις ἡ παρθενία διαδεξαμένη τὸν νόμον Χριστοῦ ταγαῖς τῶν ἀνθρώπων ἐβασίλευσεν . οὐ γὰρ ἂν οὕτως οἱ πρόσθεν εἰς μάχας καὶ φόνους καὶ ἔρωτας καὶ εἰδωλολατρείας συνελαύνοντο πολλάκις , εἰ ἦν αὐτοῖς ἡ ἐκ τῶν νόμων αὐτάρκης πρὸς σωτηρίαν δικαιοσύνη . νυνὶ δὲ τότε μὲν μεγάλαις καὶ πολλαῖς πολλάκις ἐνεφύροντο συμφοραῖς · ἀφ' οὗ δὲ Χριστὸς ἐνηνθρώπησς καὶ παρθενίᾳ τὴν σάρκα κοσμήσας ὥπλισεν , ὁ ἀμοτύραννος ἄρχων τῆς ἀκρασίας ᾑρέθη καὶ εἰρήνη καὶ πίστις κροτεῖ , οὐκέτι τῶν ἀνθρώπων ὡσαύτως τρεπομένων εἰς εἰδωλολατρείαν ὥσπερ καὶ πάλαι .
Lemmas: ὁ οὖν Δομνίνα ἐρυθριάω ἐπιπολύ μόλις ἀναπνέω καί εἰς εὐχή ἐξανίστημι τρέπω καί καλέω ὁ σοφία παρίστημι ὁ βοηθός . εὔχομαι δέ αὐτός θάρσος , φημί , εὐθύς ἐγγίγνομαι , γνεται , καί τις αὐτός θεῖος ἀνοκωχή καταλαμβάνω , καί Ίφη , ὦ Ἀρετή , ἐγώ παραλείφω ὁ μακρολογία ὁ προεξηγημα εἰς αὐτός ὁ πρόκειμαι κατά δύναμις εἶπον πειράζω , ἵνα δή μή ὁ μηκύ - νω ὁ πάρεργον πλείων χρόνος ὅς ἕνεκα λέγω παρέχω · ἡγέομαι γάρ μέγας μέρος φρόνησις εἰμί ὁ μή μακρός ἐκ μετά | - ριοδους πρό ὁ ἀπερωτηθέντων ποιέω ὁ λόγος κήλη ὁ οὖς , ἀλλά αὐτόθεν εὐθύς περί ὅστις ὁ ἐπερώτημα εἰμί ἄρχω . διό ἐνθένδε ἐγώ κατάρχω · καιρός γάρ . οὐδείς οὕτως ὀνίνημι δύναμαι πρός ὁ καλός ὁ ἄνθρωπος , ᾠόν καλλιπάρθενος , ὡς ἁγνεία · ὁ γάρ καλῶς καί ἀγαθός διακυβερνάω ὁ ψυχή καί κηλίς καί μίασμα καθαρός ἀπόλλυμι - θάω ὁ κόσμος , μόνος ποιέω οὗτος καί ἐργάζομαι ἁγνεία . ἀπό ὅς γάρ ὁ Χριστός διδάσκω αὐτός ἀσκέω ἐγώ καί μηνύω ἐγώ ὁ ἀνυπέρβλητος κάλλος αὐτός , ὁ βασίλειος ὁ πονηρός καθαιρέω , πρότερος ἀεί πᾶς αἰχμαλωτίζω καί δουλόω , ὡς μή ὁ παλαιός Εὐάρεστον γίγνομαι κύριος τις , ἀλλά πᾶς ἐπικρατέω πταῖσμα , οὖον σφόδρα ὁ νόμος ὁ φθορά ἀρκέω ἐλευθερόω ὁ ἀνθρωπότης , μέχρι ὁ παρθενίη διαδέχομαι ὁ νόμος Χριστός τάσσω ὁ ἄνθρωπος βασιλεύω . οὖον γάρ εἄν οὕτως ὁ πρόσθεν εἰς μάχη καί φόνος καί Ἔρως καί εἰδωλολατρία συνελαύνω πολλάκις , εἰμί εἰμί αὐτός ὁ ἐκ ὁ νόμος αὐτάρκης πρός σωτηρία δικαιοσύνη . νυνί δέ τότε μέν μέγας καί πολύς πολλάκις ἐμφύρω συμφορά · ἀπό ὅς δέ Χριστός ἐνανθρωπέω καί παρθενίας ὁ σάρξ κοσμέω ὁπλίζω , ὁ ἀμοτύραννος ἄρχω ὁ ἀκράτεια αἱρέω καί εἰρήνη καί πίστις κροτέω , οὐκέτι ὁ ἄνθρωπος ὡσαύτως τρέπω εἰς εἰδωλολατρεία ὥσπερ καί πάλαι .