methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 5.5
Πειράσομαι γὰρ καὶ τὰ ἑξῆς ὑμῖν τούτων , ὠ παρθένοι , φράσαι τῶν διατάξεων , ἐπειδήπερ τῶν σφετέρων ἐξήρτηται καὶ αὐτὰ κατορθωμάτων , θεσμοὶ περὶ παρθενίας ὄντα καὶ χρησμοὶ διδάσκοντες ὧν ἀπέχεσθαι προσήκει καὶ ἀναγωγὸν εἶναι τὴν παρθένον . γὰρ οὕτως · καὶ ἐλάλησε κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων · λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς · ἀνὴρ ἢ γυνή , ὅς ἂν μεγάλως εὔξηται εὐχὴν ἀφαγνισθῆναι κυρίῳ , ἀπὸ σίκερα καὶ οἴνου ἁγνισθήσεται , καὶ ὄζος ἐξ οἴνου καὶ ὄξος ἐκ σίκερα καὶ καὶ κατεργάζεται ἐκ σταφυλῆς οὐ πίεται , καὶ σταφυλὴν πρόσφατον καὶ σταφίδας οὐ φάγεται πάσας τὰς ἡμέρας τῆς εὐχῆς αὐτοῦ « , ὅπερ ἐστίν · ἀπὸ τοῦ φυτοῦ τῆς πονηρίας τῶν γεννωμένων ὁ κατεγγυήσας ἑαυτὸν τῷ καὶ ἀναθεὶς οὐ δρέψεται διὰ τὸ παρεκτικὸν ἀεὶ μέθης αὐτὸ xai ἐκστάσεως πεφυκέναι . δύο γὰρ ἀμπέλων διαφορὰς ἐκ τῶν γραφῶν ᾐσθήμεθα , αἳ χωρὶς ἀλλήλων γεγονέτην ἀνομοίως τε ἐχέτην . ἡ γὰρ ἀθανασίας τε καὶ δικαιοσύνης ἐστὶ παρεκτική , ἡ δὲ μανίας αὐ καὶ παραφοσύνης . ἄμπελος μὲν γὰρ νηφάλιος καὶ εὐφραντική , κλημάτων δίκην ἐκ τῶν μαθημάτων τοὺς βότρυς ἱλαρῶς ἀπαιωροῦσα τῶν χαρισμάτων καταστάζοντας ἀγάπην , ὁ κύριος ἡμῶν ἐστιν Ἰησοῦς ὁ λέγων διαρρήδην τοῖς ἀποστόλοις » ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή , ὑμεῖς τὰ κλήματα · ὁ δὲ πατήρ μου ὁ γεωργός « . ἀγρία δὲ κοὶ θανατηφόρος ὁ διάβολος , λύσσαν καὶ ἰὸν καὶ ὀργὴν ἀποστάζων , ὤσπερ δὴ καὶ Μωυσῆς ὑφηγεῖταιδιαγράφων περὶ αὐτοῦ · » ἐκγὰρ ἀμπέλου Σοδόμων « φησίν ἡ ἄμπελος αὐτῶν , καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρρας . ἡ σταφυλὴ αὐτῶν σταφυλὴ χολῆς βότρυς πικρίας αὐτῶν . θυμὸς δρακόντων ὁ οἶνος αὐτῶν , καὶ θυμὸς ἀσπίδων ἀνίατος‘ . ἐκ ταύτης τρυγήσαντες οἱ Σοδόμων οἰκήτορες εἰς ἄκαρπον ἀρρένων ὄρεξιν οἰστρηλατήθησαν τραπῆναι » παρὰ φύσιν « . ἐντεῦτεν οἱ ἐπὶ Νῶε κραιπαλήσαντες εἰς ἀπιστίαν κατώλισθον καὶ ὑποβρύχιοι κατεποντώθησαν κατακλυσμῷ , ἐντεῦθεν ἀρυσάμενος ὁ Κάἵν τὰς μισαδέλφους ἐφοίνιξε χεῖρας καὶ ἔχρανε πρῶτος τὴν γῆν λύθρῳ συγγενικῷ , ἐντεῦθεν μεθυσκόμενα τὰ ἔθνη θήγουσιν ἑαυτῶν εἰς ἀλληλοφόνους μάχας τοὺς θυμούς . οὕτως γὰρ οὐκ ἐξίσταται ἄνθρωπος ἀπὸ οἴνου καὶ παραπαίει , ὤσπερ ἀπὸ ζήλου καὶ ὀργῆς · οὕτως οὐ μεθύσκεταί τις ἀπὸ οἴνου καὶ παραφρονεῖ , ὡς ἀπὸ λύπης , ὡς ἀπὸ ἔρωτος , ojg ἀπὸ ἀκρασίας . ἀπὸ ταύτης προστέτακται τῆς μὴ γεύσασθαι ἀμπέλου μὴ γεύσασθαι τὴν παρθένον , ἴνα νηφάλιος ἄὔπονς ἀπὸ μερίμνηγς βιωτικῆς ἔκλαμπρον τὴν λαμπάδα τοῦ τῆς δικαιοσύνης ἐξάπτῃ τῷ λόπῳ . » προσέχετε « γάρ φησιν ὁ κύριος μήποτε βαρυνθῶσιν ὑμῶν αἱ καρδίαι κραιπάλῃ καὶ μέθῃ καὶ μερίμναις βιωτικαῖς καὶ ἐπιστῇ ἐφ' ὑμᾶς ἡ ἡμέρα ἐκείνη ὠς παγίς « .
Lemmas: πειράζω γάρ καί ὁ ἑξῆς σύ οὗτος , ᾠόν παρθένος , φράζω ὁ διάταξις , ἐπεί ὁ σφέτερος ἐξαρτάω καί αὐτός κατόρθωμα , θεσμός περί παρθενίη εἰμί καί χρησμός διδάσκω ὅς ἀπέχω προσήκω καί ἀναγωγός εἰμί ὁ παρθένος . γάρ οὕτως · καί λαλέω κύριος πρός Μωυσῆς λέγω · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ καί εἴρω πρός αὐτός · ἀνήρ ἢ γυνή , ὅς εἄν μέγας εὔχομαι εὐχή ἀφαγνίζω κύριος , ἀπό σίκερα καί οἶνος ἁγνίζω , καί ὄζος ἐκ οἶνος καί ὄξος ἐκ σίκερα καί καί κατεργάζομαι ἐκ σταφυλή οὖον πίνω , καί σταφυλή πρόσφατος καί σταφίς οὖον ἐσθίω πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ εὐχή αὐτός « , ὅσπερ εἰμί · ἀπό ὁ φυτός ὁ πονηρία ὁ γεννάω ὁ κατεγγυάω ἑαυτοῦ ὁ καί ἀνατίθημι οὖον δρέπω διά ὁ παρεκτικός ἀεί μέθη αὐτός xai ἔκστασις φύω . δύο γάρ ἄμπελος διαφορά ἐκ ὁ γραφεύς αἰσθάνομαι , ὅς Χωρὶς ἀλλήλων γίγνομαι ἀνομοίως τε ἔχω . ὁ γάρ ἀθανασία τε καί δικαιοσύνη εἰμί παρεκτικός , ὁ δέ μανία αὖος καί παραφοσυνιημι . ἄμπελος μέν γάρ νηφάλιος καί Εὐφραντική , κλῆμα δίκη ἐκ ὁ μάθημα ὁ βότρυς ἱλαρός ἀπαιωρέομαι ὁ χάρισμα καταστάζω ἀγάπη , ὁ κύριος ἐγώ εἰμί Ἰησοῦς ὁ λέγω διαρρήδην ὁ ἀπόστολος » ἐγώ εἰμί ὁ ἄμπελος ὁ ἀληθινός , σύ ὁ κλῆμα · ὁ δέ πατήρ ἐγώ ὁ γεωργός « . ἄγριος δέ κοί θανατηφόρος ὁ διάβολος , λύσσα καί ἰός καί ὀργή ἀποστάζω , ὤσπερ δή καί Μωυσῆς υφηγειταιδιαγραφη περί αὐτός · » ἐκγὰρ ἄμπελος Σόδομα « φημί ὁ ἄμπελος αὐτός , καί ὁ κληματίς αὐτός ἐκ Γόμορρα . ὁ σταφυλή αὐτός σταφυλή χολή βότρυς πικρία αὐτός . θυμός δράκων ὁ οἶνος αὐτός , καί θυμός ἀσπίς ἀνίατος . ἐκ οὗτος τρυγάω ὁ Σόδομα οἰκήτωρ εἰς ἄκαρπος ἄρσην ὄρεξις οἰστραλατέω τρέπω » παρά φύσις « . ἐντίθημι ὁ ἐπί Νῶε κραιπαλάω εἰς ἀπιστία κατολισθάνω καί ὑποβρύχιος καταποντίζω κατακλυσμός , ἐντεῦθεν ἀρύω ὁ Κάϊν ὁ μισάδελφος φοινίσσω χείρ καί χραίνω πρῶτος ὁ γῆ λύθρον συγγενικός , ἐντεῦθεν μεθύσκω ὁ ἔθνος θήγω ἑαυτοῦ εἰς ἀλληλοφόνοι μάχη ὁ θυμός . οὕτως γάρ οὐ ἐξίστημι ἄνθρωπος ἀπό οἶνος καί παραπαίω , ὤσπερ ἀπό ζηλόω καί ὀργή · οὕτως οὖον μεθύσκω τις ἀπό οἶνος καί παραφρονέω , ὡς ἀπό λύπη , ὡς ἀπό Ἔρως , ojg ἀπό ἀκράτεια . ἀπό οὗτος προστάσσω ὁ μή γεύω ἄμπελος μή γεύω ὁ παρθένος , ἵνα νηφάλιος ἄὔπονς ἀπό μερίμνηγς βιωτικός ἔκλαμπρος ὁ λαμπάς ὁ ὁ δικαιοσύνη ἐξάπτω ὁ λοπός . » προσέχω « γάρ φημί ὁ κύριος μήποτε βαρύνω σύ ὁ Καρδία κραιπάλη καί μέθη καί μέριμνα βιωτικός καί ἐφίστημι ἐπί σύ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὡς παγίς « .