methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 9.5
Διὰ τοῦτο πάντων μάλιστα τοὺς τῶν ἀγώνων ἐφιεμένους καὶ μεγάλῃ φρονήσει χρωμένους τὴν ἁγνείαν ἀμελλητί φημι εῖν καὶ τιμᾶν ὡς ὠφελιμωτάτην καὶ ἐπίδοξον . ἐν γὰρ τῇ καινῇ καὶ ἀλύπῳ κτίσει , ὅς ἂν ἁγνείας μὴ εὑρεθῇ κλάδοις κέκοσμημένος , οὐ τεύξεται τῆς ἀναπαύσεως , μὴ πληρώσας τὴν ἐντολὴν τοῦ θεοῦ κατὰ τὸν νόμον , οὐδὲ εἰς τὴν γῆν ἐπιδημήσει τῆς ἀπαγγελίας , μὴ ἑορτάσας πρῶτον τὰς σκηνάς . οἱ γὰρ ἑορτάσαντας μόνοι τὴν σκηνοπηγίαν εἰς τὴν ἁγίαν καταίρουσαι γῆν , ἀπάραντες ἀπὸ τῶν καλουμένων σκηνῶν ἔστ' ἂν εἰς τὸν νεὼν φθάσωσιν ἐλθεῖν καὶ τὴν πόλιν τοῦ θεοῦ , εἰς τὴν μείζονα καὶ ἐνδοξοτέραν προκόψαντες χαράν , καθὼς καὶ οἱ τύποι συνιστᾶσιν οἱ γεγονότες ἐπὶ Ἰουδαίων . ὥσπερ γὰρ ἐξελθόντες τῶν ὅρων ἐκείνων τῆς Αἰγύπτου ὥδευσαν πρῶτον καὶ ἦλθον εἰς τὰς σκηνὰς κἀκεῖθεν ἀπάραντες πάλιν ἦλθον εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας , οὕτω δὴ καὶ ἡμεῖς . ὁδεύσασα γὰρ ἐντεῦθεν καὶ ἐξελθοῦσα κἀγὼ τῆς Αἰγύπτου τούτου τοῦ βίου , ἔρχομαι πρῶτον εἰς τὴν ἀνάστασιν , τὴν ἀληθινὴν σκηνοπηγίαν , κἀκεῖ τοῖς καρποῖς τῆς ἀρετῆς πήξασα τὴν σκηνήν μου κεκοσμημένην , τῇ πρώτῃ τῆς ἑορτῆς ἀναστάσεως ἡμέρᾳ τῇ κρίσει , συνεορτάζω τῷ Χριστῶ̣ τὴν χιλιονταετηρίδα τῆς άναπαύσεως , τὰς ἑπτὰ καλουμένας ἡμέρας , τὰ σάββατα τὰ ἀληθινά . εἶτα αὐθις ἑπομένη τῷ διεληλυθότι τοὺς οὐρανοὺς « Ἰησοῦ ἔρχομαι πάλιν καθάπερ κἀκεῖνοι μετὰ τὴν ἀνάπαυσιν τῆς σκηνοπηγίας εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας , τοὺς οὐρανούς , ἐν σκηναῖς μὴ ἀπομείνασα , τουτέστι τοῦ σκηνώματός μου μὴ ἀπομείναντος τοιούτου , ἀλλὰ μετὰ τὴν χιλιονταετηρίδα μεταβληθέντος ἀπὸ τοῦ σχήματος τοῦ ἀνθρωπίνου καὶ τῆς φθορᾶς εἰς ἀγγελικὸν μέγεθος καὶ κάλλος · ἔνθα λοιπὸν ἀπὸ τοῦ θαυμαστοῦ τῆς σκηνῆς , ὦ παρθένοι , τόπου μετὰ τὸ συμπερασθῆ - ναι τὴν ἑορτὴν τῆς ἀναστάσεως εἰς τὰ μείζω καὶ κρείττω διερχόμεθα , εἰς τὸν οἶκον αὐτὸν ἀναβαίνουσαι τὸν ὑπὲρ τοὺς οὐρανούς » τοῦ θεοῦ , ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως καὶ ἐξομολογήσεως ἤχους ἑορτάζοντος « , καθώς φησιν ὁ ψαλμῳδός . Τούτῳ κἀγώ , ὦ Ἀρετή , κατὰ τὴν ἐμαυτῆς , δέσποινα , δύναμιν δωροῦμαί σε τῷ πέπλῳ . ΒΥΒΟΥΛ . Λίαν ἀγωνιῶ , ὦ Γρηγόριον , κατ' ἐμαυτὴν ἐννοουμένη έν ὁποίῳ θορύβῳ νῦν ἄρα ἡ Δομνίνα ἦν , ταρασσομένης αὐτῇ τῆς καρδίας καὶ φοβουμένης μὴ ἀπορήσῃ λόγων καὶ ἐνδεέστερόν τι τῶν ἄλλων παρθένων ἀποφθέγξηται , τοσούτων ἤδη ῥηθέντων εἰς τὸ προκείμενον καὶ ποικίλων . εἰ οὐν εὔδηλος ἐγένετο κεκινημένη , φέρε καὶ τοῦτο περαίωσον · θαυμάζω γὰρ εἴ τι ἔσχεν εἰπεῖν τελευταῖα κεκληρωμένη . ΓΡΗΓΟΡ . Τεταράχθαι μὲν αὐτήν , ὠ Εὐβούλιον , καὶ σφόδρα , ἔφη μοι ἡ Θεοπάτρα , οὐ μὴν ἠπορηκέναι λόγων . μετὰ <δὲ> τὸ τὴν Τυᾶιανὴν ἡ Ἀρετὴ τὸν ὀφθαλμὸν εἰς αὐτὴν ἐπιβαλοῦσα , Δεῦρο δὴ καὶ σὺ θύγατερ , ἔφη , τὸν λόγον ἀπόδος , ἴνα πληρώσωμεν ἐντελῆ την ευωχιαν .
Lemmas: Ζεύς οὗτος πᾶς μάλιστα ὁ ὁ ἀγών ἐφίημι καί μέγας φρόνησις χράω ὁ ἁγνεία ἀμελλητί φημί έω καί τιμάω ὡς ὠφέλιμος καί Ἐπίδοξον . ἐν γάρ ὁ καινός καί ἄλυπος κτίζω , ὅς εἄν ἁγνεία μή εὑρίσκω κλάδος κοσμέω , οὖον τυγχάνω ὁ ἀνάπαυσις , μή πληρόω ὁ ἐντολή ὁ θεός κατά ὁ νόμος , οὐδέ εἰς ὁ γῆ ἐπιδήμησις ὁ ἀπαγγελία , μή ἑορτάζω πρῶτος ὁ σκηνή . ὁ γάρ ἑορτάζω μόνος ὁ σκηνοπηγία εἰς ὁ ἅγιος καταίρω γῆ , ἀπαίρω ἀπό ὁ καλέω σκηνή ἔστω εἄν εἰς ὁ ναός φθάνω ἔρχομαι καί ὁ πόλις ὁ θεός , εἰς ὁ μείζων καί ἔνδοξος προκόπτω χαρά , καθώς καί ὁ τύπος συνίστημι ὁ γίγνομαι ἐπί Ἰουδαῖος . ὥσπερ γάρ ἐξέρχομαι ὁ ὁράω ἐκεῖνος ὁ Αἴγυπτος ὁδεύω πρῶτος καί ἔρχομαι εἰς ὁ σκηνή ἐκεῖθεν ἀπαίρω πάλιν ἔρχομαι εἰς ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία , οὗτος δή καί ἐγώ . ὁδεύω γάρ ἐντεῦθεν καί ἐξέρχομαι ἐγώ ὁ Αἴγυπτος οὗτος ὁ βίος , ἔρχομαι πρῶτος εἰς ὁ ἀνάστασις , ὁ ἀληθινός σκηνοπηγία , ἐκεῖ ὁ καρπός ὁ ἀρετή πήγνυμι ὁ σκηνή ἐγώ κοσμέω , ὁ πρῶτος ὁ ἑορτή ἀνάστασις ἡμέρα ὁ κρίσις , συνεορτάζω ὁ Χριστός ὁ χιλιονταετηρίς ὁ ἀνάπαυσις , ὁ ἑπτά καλέω ἡμέρα , ὁ σάββατον ὁ ἀληθινός . εἶτα αὖθις ἕπω ὁ διέρχομαι ὁ οὐρανός « Ἰησοῦς ἔρχομαι πάλιν καθάπερ ἐκεῖνος μετά ὁ ἀνάπαυσις ὁ σκηνοπηγία εἰς ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία , ὁ οὐρανός , ἐν σκηνή μή ἀπομένω , τουτέστι ὁ σκήνωμα ἐγώ μή ἀπομένω τοιοῦτος , ἀλλά μετά ὁ χιλιονταετηρίς μεταβάλλω ἀπό ὁ σχῆμα ὁ ἀνθρώπινος καί ὁ φθορά εἰς ἀγγελικός μέγεθος καί κάλλος · ἔνθα λοιπός ἀπό ὁ θαυμαστός ὁ σκηνή , εἰμί παρθένος , τόπος μετά ὁ συμπεράω - ναι ὁ ἑορτή ὁ ἀνάστασις εἰς ὁ μείζων καί ἀγαθός διέρχομαι , εἰς ὁ οἶκος αὐτός ἀναβαίνω ὁ ὑπέρ ὁ οὐρανός » ὁ θεός , ἐν φωνή ἀγαλλίασις καί ἐξομολόγησις ἦχος ἑορτάζω « , καθώς φημί ὁ ψαλμῳδός . οὗτος ἐγώ , εἰμί Ἀρετή , κατά ὁ ἐμαυτοῦ , δέσποινα , δύναμις δωρέω σύ ὁ πέπλος . ΥΒ . Λίαν ἀγωνιάω , εἰμί Γρηγόριος , κατά ἐμαυτοῦ ἐννοέω ἐν ὁποῖος θόρυβος νῦν ἄρα ὁ Δομνίνα εἰμί , ταράσσω αὐτός ὁ Καρδία καί φοβέω μή ἀπορέω λόγος καί ἐνδεής τίς ὁ ἄλλος παρθένος ἀποφθέγγομαι , τοσοῦτος ἤδη εἴρω εἰς ὁ πρόκειμαι καί ποικίλος . εἰμί ὀν Εὔδηλος γίγνομαι κινέω , φέρω καί οὗτος περαιόω · θαυμάζω γάρ εἰμί τίς ἔχω εἶπον τελευταῖος κληρόω . ΡΗ . ταράσσω μέν αὐτός , ᾠόν Εὐβούλιος , καί σφόδρα , φημί ἐγώ ὁ Θεοπάτρα , οὖον μήv ἀπορέω λόγος . μετά <δὲ> ὁ ὁ τυαιανειμι ὁ Ἀρετή ὁ ὀφθαλμός εἰς αὐτός ἐπιβάλλω , δεῦρο δή καί σύ θυγάτηρ , φημί , ὁ λόγος ἀποδίδωμι , ἵνα πληρόω ἐντελής ὁ εὐωχία .