methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 9.1
Ὠς οὑν ἀπεπαύσατο καὶ ἡ φέκλα τοσαῦτα εἰποῦσα , ἴφη προστάξαι τὴν Ἀρετὴν ἡ Θεοπάτρα Ι τῇ Τυσιανῇ λέγειν · τὴν δὲ μειδιάσασαν ἀμπροσθεν αὐτῆς παρελθεῖν καὶ φάναι · Ὦ Ἀρετή , παρθενίας ἐρασταῖς ἀπέραστον καύχημα , κἀγὼ συναντιληψομένην μοι παραστῆναί σε παρακαλῶ , μή πως ἀπορήσω λόγων . ἅτε πολλῶν ἤδη καὶ παντοδαπῶν εἰρημἐνων . διὸ καὶ · παραιτοῦμαι τὰ προοιμιώδη ταῦτα καὶ προκατασκευαστικὰ τῶν λόγων , ἵνα δὴ μὴ χρονίζουσα προσήκοντα τούτοις ἐφαρμόττειν αὐτῶν ἐκπέσω τῶν προκειμένων · οὕτως ἔνδοξόν ἐστιν ἡ παρθενία καὶ τίμιον καὶ μεγαλοπρεπές . Ὁ θεὸς τὴν ἑορτὴν τῆς σκηνοπηγίας διδάσκων τῆς ἀληθινῆς τοὺς ἀληθινοὺς Ἰσραηλίτας , πῶς ἑορτάζειν δεῖ καὶ τιμᾶν ἐν τῷ Λευϊτικῷ παρίστησι μᾶλλον τῶν ἄλλων ἁγνείᾳ φάσκων δεῖν τὴν ἑαυτοῦ σκηνὴν ἕκαστον κοσμεῖν . παραθήσομαι δὲ καὶ τὰ ἀπὸ τῆς γραφῆς , ἀφ’ ὧν ἀναμφισβητήτως δειχθήσεται πᾶσιν ὅσον καὶ θεῷ πρόσφορόν ἐστι καὶ προσφιλὲς τὸ κατόρθωμα τοῦτο τῆς ἁγνείας . » καὶ τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου , ὅταν συντελέσητε τὰ γεννήματα τῆς γῆς , ἑορτάσετε κυρίῳ ἑπτὰ ἡμέρας , καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ ἀνάπαυσις ἔσται . καὶ λήφεσθε τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ καρπὸν ξύλου ὡραῖον καὶ κάλλυντρα φοινίκων καὶ κλάδους ξύλου ξύλου καὶ ἰτέας καὶ ἄγνου κλάδους ἐκ χειμάρρου , εὐφρανθῆναι ἔναντι κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν ἑπτὰ ἡμέρας τοῦ ἐνιαυτοῦ , νόμιμον αἰώνιον εἰς εἰς γενεὰς ὑμῶν . ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ ἑορτάσετε αὐτήν · ἐν σκηναῖς κατοικήσετε ἑπτὰ ἡμέρας . πᾶς αὐτόχθων ἐν Ἰσραὴλ κατοικήσουσιν ἐν σκηναῖς , ὅπως ἴδωσιν αἱ γενεαὶ ὑμῶν ὅτι ἐν σκηναῖς κατῴκισα τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν με ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου . ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν.‘ πάντως ὑπολήψονται οἱ Ἰουδαῖοι — ψιλῷ τῆς γραψῆς τῷ γράμματι περιπετόμενοι , ὥσπερ καὶ τὰ καλούμενα ψυχία τῶν λαχάνων τοῖς φύλλοις , ἀλλὰ μὴ τοῖς ἄνθεσι καὶ καρποῖς ὡς ἡ μέ - λισσα — τούτους τοὺς λόγους καὶ ταύτας τὰς νομοθεσίας περὶ σκηνῆς τοιαύτης οἴας οὗτοι τεκταίνονται λελέχθαι , ὡς τοῦ θεοῦ χαίροντος ταῖς ἐξιτήλοις κατακοσμήσεσιν , αἳς αὐτοὶ κατακοσμοῦντες συσκευάζουσιν ἐκ τῶν ἀκροδρύων , οὐ συνησθημένοι τῶν μελλόντων ἀγαθῶν‘ τὸν πλοῦτον . ὡς αὔρα ταῦτα καὶ σκιαὶ φασματώδεις προεξαγγέλλουσαι τr̀ιν ἀνάστασιν καὶ πῆξιν τοῦ πεπτωκότος εἰς γῆν ἡμῶν σκηνώματος , ὄ τῇ ἑβδόμῃ χιλιονταετηρίδε χάλιν ἀθάνατον ἀπειληφότες ἑορτάσομεν τὴν μεγάλην ἑορτὴν τῆς ἀληθινῆς σκηνοπηγίας ἐν τῇ καινῇ καὶ ἀλύπῳ κτίσει , συντελεσθέντων τῶν τῆς γῆς καρπῶν καὶ τῶν ἀνθρώπων μηκέτι γεννώντων καὶ γεννωμένων , ἀλλὰ καταπαύσαντος ἀπὸ τῶν ἔργων τῆς κοσμοποιίας τοῦ θεοῦ . ἀπειδὴ γὰρ ἐν ἔξ ἡμέραις ὁ θεὸς κατεσκεύασε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ συνετέλεσε πάντα τὸν κόσμον καὶ » κατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ ὧν ἐποίησε , καὶ εὐλόγησε τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην καὶ ἡγίασεν αὐτήν‘ , ἐντεῦθεν συμβολικῶς τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ , ὁπόταν ἤδη συντελεσθῶσιν οἱ καρποὶ τῆς γῆς , ἑορτάζειν προσ - τασσόμεθα τῷ κυρίῳ , ὄ δή ἐστιν , ὁπόταν ὁ κόσμος οὗτος συντελεσθῇ τῇ ἑβδόμῃ χιλιονταετηρίδι , ὅτε ὡς ἀληθῶς ὁ θεὸς συντελέσας τὴν οἰκουμένην ἀφ' ἡμῖν » εὐφρανθήσεται « . νῦν γὰρ ἀκμὴν ἔτι πάντα δημιουργεῖται τῇ διαρκεῖ βουλήσει αὐτοῦ καὶ ἀνεννοήτῳ δυνάμει , ἀναδιδούσης ἔτι τῆς γῆς τοὺς καρπούς , καὶ τῶν ὑδάτων συναγομένων » εἰς τὰς συναγωγάς « , καὶ τοῦ φωτὸς ἔτι διαχωριζομένου , καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀνθρώπων ἔτι δημιουργουμένου , κοὶ τοῦ ἡλίου » εἰς ἀρχὰς « ἀνατέλλοντος » τῆς ἡμέρας « καὶ τῆς σελήνης εἰς ἀρχὰς « ἔτι τῆς νυκτός « , καὶ τῶν τετραπόδων καὶ θηρίων καὶ ἑρπετῶν ἐκ τῆς γῆς ἀναδιδομένων καὶ πτηνῶν καὶ νηκτῶν ἐκ τῆς ὑγρᾶς οὐσίας . τότε δὲ ὁπόταν συντελεσθῶσιν οἱ καιροὶ καὶ παύσηται ὁ θεὸς ἐργαζόμενος ταύτην τὴν κτίσιν , τῷ ἑβδόμῳ μηνί , τῇ μεγάλῃ τῆς ἀναστά - σεως ημερᾳ , ὲορτη συγκροτεῖται τῳ κυρίω της σκηνοπηγιας ημων , ἧς εἰσιν ἐν τῷ Λευϊτικῷ τὰ λεγόμενα σύμβολα καὶ τύποι , ἅ ἐξιχνεύοντας χρὴ νοεῖν τὴν ἀλήθειαν γυμνήν . » τῶν δέ « γάρ » ἀκούσας « φησί σοφὸς σοφώτερος ἔσται , νοήσει τε παραβολὴν καὶ σκοτεινὸν λόγον , ῥήσεις τε σοφῶν καὶ αἰνίγματα . « ὅθεν αἰσχυνέσθωσαν οἱ Ἰουδαῖοι , τὰ βάθη τῶν γραφῶν μὴ συνῃσθημένοι καὶ πάντα σωματικὰ τὸν νόμον ἡγούμενοι καὶ τοὺς προφήτας εἰρηκέναι ἅτε τῶν κοσμικῶν ἐφιέμενοι καὶ τὸν ἔξωθεν πλοῦτον τοῦ περὶ ψυχὴν προ - κρίνοντες . διαιρουμένων γὰρ τῶν γραφῶν εἰς τὸν περὶ τῶν παρῳχηκότων καὶ μελλόντων τύπον , ἀποπηδήσαντες οἱ σχέτλιοι τῶν μελ - λόντων ὡς παρω̣χηκότων ἤδη τελοῦσι τοὺς τύπους , καράπερ καὶ ἐπὶ τῆς τοῦ προβάτου σφαγῆς , ἀνάμνησιν τῆς κατ’ Αἴγυπτον τῶν πατέρων αὐτῶν γεγενημένης σωτηρίας ἡγούμενοι μόνην εἰναι τὸ μυστήριον τοῦ προβάτου , ὁπότε πατασσομένων τῶν πρωτοτόκων τῆς Αἰγύπτου αὐτοὶ διεώθησαν , τὰς φλιὰς τῶν σφετέρων οἵκων φοινίξαντες τῷ αἵματι · οὐκέτι δὲ καὶ τῆς σφαγῆς τύπον ἡγήσαντο τοῦτο προδηλωτικὸν γεγονέναι Χριστοῦ , οὑ αἱ κατησφαλισμέναι τῷ αἵματι καὶ σφραγισθεῖσα ψυχαί , τῆς οἰκουμένης ἐκπυρουμένης καὶ τῶν πρωτοτόκων ὀλοθρευομένων τέκνων τοῦ Σατανᾶ , περισωθήσονται τῆς ὀργῆς , τῶν τιμωρητῶν ἀγγέλων ἐντραπησομένων τὴν ἀπὸ τοῦ αἵματος ἐπ’ αὑτοῖς ἐκτετυπωμένην σψραγῖδα .
Lemmas: ὡς ἐν ἀποπαύω καί ὁ φέκλη τοσοῦτος εἶπον , Ίφη προστάσσω ὁ Ἀρετή ὁ Θεοπάτρα Ι ὁ Τυσιανή λέγω · ὁ δέ μειδιάω ἀναπράσσω αὐτός παρέρχομαι καί φαίνω · ὦ Ἀρετή , παρθενίη ἐραστής ἀπέραστος καύχημα , ἐγώ συναντιλαμβάνω ἐγώ παρίστημι σύ παρακαλέω , μή πως ἀπορέω λόγος . ἅτε πολύς ἤδη καί παντοδαπής εἴρω . διό καί · παραιτέομαι ὁ προοιμιώδης οὗτος καί προκατασκευαστικός ὁ λόγος , ἵνα δή μή χρονίζω προσήκω οὗτος ἐφαρμόζω αὐτός ἐκπίπτω ὁ πρόκειμαι · οὕτως ἔνδοξος εἰμί ὁ παρθενίη καί τίμιος καί μεγαλοπρεπής . ὁ θεός ὁ ἑορτή ὁ σκηνοπηγία διδάσκω ὁ ἀληθινός ὁ ἀληθινός Ἰσραηλίτης , πῶς ἑορτάζω δεῖ καί τιμάω ἐν ὁ Λευϊτικός παρίστημι μᾶλλον ὁ ἄλλος ἁγνεία φάσκω δήω ὁ ἑαυτοῦ σκηνή ἕκαστος κοσμέω . παρατίθημι δέ καί ὁ ἀπό ὁ γραφεύς , ἀπό ὅς ἀναμφισβήτητος δείκνυμι πᾶς ὅσος καί θεός πρόσφορος εἰμί καί προσφιλής ὁ κατόρθωμα οὗτος ὁ ἁγνεία . » καί ὁ πεντεκαιδέκατος ἡμέρα ὁ μείς ὁ ἕβδομος , ὅταν συντελέω ὁ γέννημα ὁ γῆ , ἑορτάζω κύριος ἑπτά ἡμέρα , καί ὁ ἡμέρα ὁ ὄγδοος ἀνάπαυσις εἰμί . καί λαμβάνω ὁ πρῶτος ἡμέρα καρπός ξύλον ὡραῖος καί κάλλυντρον Φοῖνιξ καί κλάδος ξύλον ξύλον καί ἰτέα καί ἄγνος κλάδος ἐκ χειμάρρους , εὐφραίνω ἔναντι κύριος ὁ θεός σύ ἑπτά ἡμέρα ὁ ἐνιαυτός , νόμιμος αἰώνιος εἰς εἰς γενεά σύ . ἐν ὁ μείς ὁ ἕβδομος ἑορτάζω αὐτός · ἐν σκηνή κατοικέω ἑπτά ἡμέρα . πᾶς αὐτόχθων ἐν Ἰσραήλ κατοικέω ἐν σκηνή , ὅπως ὁράω ὁ γενεά σύ ὅτι ἐν σκηνή κατοικίζω ὁ υἱός Ἰσραήλ ἐν ὁ ἐξάγω ἐγώ σύ ἐκ γῆ Αἴγυπτος . ἐγώ κύριος ὁ θεός ὑμῶν.‘ πάντως ὑπολαμβάνω ὁ Ἰουδαῖος — ψιλός ὁ γράφω ὁ γράμμα περιπέτομαι , ὥσπερ καί ὁ καλέω ψυχίον ὁ λάχανον ὁ φύλλον , ἀλλά μή ὁ ἄνθος καί καρπός ὡς ὁ ἐγώ - λισσός — οὗτος ὁ λόγος καί οὗτος ὁ νομοθεσία περί σκηνή τοιοῦτος οἶος οὗτος τεκταίνομαι λέγω , ὡς ὁ θεός χαίρω ὁ ἐξίτηλος κατακόσμησις , ὅς αὐτός κατακοσμέω συσκευάζω ἐκ ὁ ἀκρόδρυα , οὖον συναισθάνομαι ὁ μέλλω ἀγαθός ὁ πλοῦτος . ὡς αὔρα οὗτος καί σκιά φασματώδης προεξαγγέλλω ττιν ἀνάστασις καί πῆξις ὁ πίπτω εἰς γῆ ἐγώ σκήνωμα , ὅς ὁ ἕβδομος χιλιονταετηρίς χάλις ἀθάνατος ἀπολαμβάνω ἑορτάζω ὁ μέγας ἑορτή ὁ ἀληθινός σκηνοπηγία ἐν ὁ καινός καί ἄλυπος κτίζω , συντελέω ὁ ὁ γῆ καρπός καί ὁ ἄνθρωπος μηκέτι γεννάω καί γεννάω , ἀλλά καταπαύω ἀπό ὁ ἔργον ὁ κοσμοποιία ὁ θεός . ἐπειδὴ γάρ ἐν ἐκ ἡμέρα ὁ θεός κατασκευάζω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ καί συντελέω πᾶς ὁ κόσμος καί » καταπαύω ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος ἀπό ὁ ἔργον αὐτός ὅς ποιέω , καί εὐλογέω ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος καί ἁγίζω αὐτή , ἐντεῦθεν συμβολικός ὁ μείς ὁ ἕβδομος , ὁπόταν ἤδη συντελέω ὁ καρπός ὁ γῆ , ἑορτάζω προς - τάσσω ὁ κύριος , ὅς δή εἰμί , ὁπόταν ὁ κόσμος οὗτος συντελέω ὁ ἕβδομος χιλιονταετηρίς , ὅτε ὡς ἀληθής ὁ θεός συντελέω ὁ οἰκέω ἀπό ἐγώ » εὐφραίνω « . νῦν γάρ ἀκμή ἔτι πᾶς δημιουργέω ὁ διαρκής βούλομαι αὐτός καί ἀνεννόητος δύναμις , ἀναδίδωμι ἔτι ὁ γῆ ὁ καρπός , καί ὁ ὕδωρ συνάγω » εἰς ὁ συναγωγή « , καί ὁ φάος ἔτι διαχωρίζω , καί ὁ ἀριθμός ὁ ἄνθρωπος ἔτι δημιουργέω , κοί ὁ ἥλιος » εἰς ἀρχή « ἀνατέλλω » ὁ ἡμέρα « καί ὁ σελήνη εἰς ἀρχή « ἔτι ὁ νύξ « , καί ὁ τετράπους καί θηρίον καί ἑρπετόν ἐκ ὁ γῆ ἀναδίδωμι καί πτηνός καί νηκτός ἐκ ὁ ὑγρός οὐσία . τότε δέ ὁπόταν συντελέω ὁ καιρός καί παύω ὁ θεός ἐργάζομαι οὗτος ὁ κτίσις , ὁ ἕβδομος μείς , ὁ μέγας ὁ Ἀναστᾶ - σέως ἡμέρα , ἑορτή συγκροτέω ὁ κύριος ὁ σκηνοπηγία ἥμων , ὅς εἰμί ἐν ὁ Λευϊτικός ὁ λέγω σύμβολον καί τύπος , ὅς ἐξιχνεύω χρή νοέω ὁ ἀλήθεια γυμνός . » ὁ δέ « γάρ » ἀκούω « φημί σοφός σοφός εἰμί , νοέω τε παραβολή καί σκοτεινός λόγος , ῥῆσις τε σοφός καί αἴνιγμα . « ὅθεν αἰσχύνω ὁ Ἰουδαῖος , ὁ βάθος ὁ γραφεύς μή συναισθάνομαι καί πᾶς σωματικός ὁ νόμος ἡγέομαι καί ὁ προφήτης εἴρω ἅτε ὁ κοσμικός ἐφίημι καί ὁ ἔξωθεν πλοῦτος ὁ περί ψυχή προ - κρίνω . διαιρέω γάρ ὁ γραφεύς εἰς ὁ περί ὁ παροͅχέω καί μέλλω τύπος , ἀποπηδάω ὁ σχέτλιος ὁ Μέλ - λόντος ὡς παροίχομαι ἤδη τελέω ὁ τύπος , Καρά καί ἐπί ὁ ὁ πρόβατον σφαγή , ἀνάμνησις ὁ κατά Αἴγυπτος ὁ πατήρ αὐτός γίγνομαι σωτηρία ἡγέομαι μόνος εἰναι ὁ μυστήριον ὁ πρόβατον , ὁπότε πατάσσω ὁ πρωτοτόκος ὁ Αἴγυπτος αὐτός διωθεω , ὁ φλιά ὁ σφέτερος οἶκος φοινίσσω ὁ αἷμα · οὐκέτι δέ καί ὁ σφαγή τύπος ἡγέομαι οὗτος προδηλωτικός γίγνομαι Χριστός , ὅς ὁ κατασφαλίζομαι ὁ αἷμα καί σφραγίζω Ψυχή , ὁ οἰκέω ἐκπυρόω καί ὁ πρωτοτόκος ὀλοθρεύω τέκνον ὁ Σατανᾶς , περισῴζω ὁ ὀργή , ὁ τιμωρητής ἄγγελος ἐντρέπω ὁ ἀπό ὁ αἷμα ἐπί ἑαυτοῦ ἐκτυπόω σφραγίς .