ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 1.4
Περὶ μὲν οὖν τῶν καιρῶν τῆς ἀνθρωπότητος , ὃπως ἀρξαμένη ἀπὸ τῆς ἀδελφομιξίας ὥδευσεν ἐπὶ τὴν ἐγκράτειαν , εἴρηται · τῆς παρθενίας λίπεται . ὅσον οὖν δυνατόν , πειρατέον φράσαι . πρῶτον ἐξεταστέον , δι᾿ ἣν αἰτίαν πολλῶν προφητῶν καὶ δικαίων πολλὰ καὶ καλὰ διδαξάντων καὶ ἐργασαμένων παρθενίαν οὐδεὶς οὓτε ἐνεκωμίασεν οὔτε εἳλετο . μόνῳ γὰρ ἄρα ἐφυλάσσετο τοῦτο πρεσβεῦσαι τὸ μάθημα τῷ κυρίῳ , ἐπεὶ καὶ μόνος παρελθὼν ἄνθρωπον ἐδιδαξε χωρεῖν εἰς θεόν . » ἒπρεπε γὰρ « τῷ ἀρχιερεῖ καὶ ἀρχιπροφήτῃ καὶ ἀρχαγγέλῳ τούτῳ καὶ ἀρχιπαρθένῳ προσαγορευθῆναι . τὸ δὲ παλαιὸν οὐδέπω τέλειος ὁ ἂνθρωπος ἦν , καὶ διὰ τοῦτο τὸ τέλειον οὐδέπω χωρῆσαι , τὴν παρθενίαν , ἲσχυεν . ἒτι γὰρ ἒχρῃζε , » κατ᾿ εἰκόνα « θεοῦ γεγονώς , καὶ τὸ » καθ᾿ ὁμοίωσιν‘ « ἀπολαβεῖν · ὃπερ τελεσιουργῆσαι καταπεμφθεὶς ὁ λόγος εἰς τὸν κόσμον , τὴν ἡμετέραν μορφὴν πρό - τερον ἀνέλαβε πολλοῖς ἁμαρτήμασι κατεστιγμένην , ἵνα δὴ τὴν ἡμεις , δι’ οὓς αὐτὸς ἐφόρεσε , πάλιν χωρῆσαι δυνηθῶμεν . καθ’ ὁμοίωσιν γὰρ ἀκριθβθῆναι τότε πάρεστι θεοῦ , ὁπότε δὴ τοὺς αὐτοὺς αὐτῷ χαρακτῆρα τῆς κατὰ ὒνθρωπον πολιτείας ζωγράφων δίκην ἐπιστημόνων ἐν ἑαυτοῖς <ὥσπερ> σανίσιν ἐντυπωσάμενοι ἀσινεῖς ἣν αὐτὸς ἐφανέρωσε μαθητεύοντες τρίβον . ταύτῃ γὰρ ᾐρετίσατο τὴν ἀνθρωπίνην ἐνδύσασθαι σάρκα θεὸς ὤν , ὅπως ὥσπερ ἐν πίνακι θεῖον ἐκτύπωμα βίου βλέποντες ἒχωμεν καὶ ἡμεῖς τὸν γράψαντα μιμεῖσθαι . οὐ γὰρ ἓτερα φρονῶν ἒτερα ἐποίει · οὐδὲ μὴν ἕτερα νομίζων εἶναι τὰ καλὰ ἐδίδασκεν ἓτερα · ἀλλ’ ἃπερ ἦν ἀληθῶς ὠφέλιμα καὶ καλά , ταῦτα καὶ ἐδίδασκε καὶ ἐποίει .
Lemmas: περι μέν οὖν ὁ καιρός ὁ ἀνθρωπότης , ὅπως ἄρχω ἀπό ὁ ἀδελφομιξία ὁδεύω ἐπί ὁ ἐγκράτεια , εἴρω · ὁ παρθενίη λείπω . ὅσος οὖν δυνατός , πειρατέον φράζω . πρῶτος ἐξεταστέον , διά ὅς αἴτιος πολύς προφήτης καί Δίκαιος πολύς καί καλός διδάσκω καί ἐργάζομαι παρθενίας οὐδείς ἵημι ἐγκωμιάζω οὔτε αἱρέω . μόνος γάρ ἄρα φυλάσσω οὗτος πρεσβεύω ὁ μάθημα ὁ κύριος , ἐπεί καί μόνος παρέρχομαι ἄνθρωπος διδάσκω χωρέω εἰς θεός . » πρέπω γάρ « ὁ ἀρχιερεύς καί ἀρχιπροφήτης καί ἀρχάγγελος οὗτος καί ἀρχιπάρθενος προσαγορεύω . ὁ δέ παλαιός οὐδέπω τέλειος ὁ ἄνθρωπος εἰμί , καί διά οὗτος ὁ τέλειος οὐδέπω χωρέω , ὁ παρθενίας , ἰσχύω . ἔτι γάρ χρῄζω , » κατά εἰκών « θεός γίγνομαι , καί ὁ » κατά ὁμοιόω « ἀπολαμβάνω · ὅσπερ τελεσιουργέω καταπέμπω ὁ λόγος εἰς ὁ κόσμος , ὁ ἡμέτερος μορφή πρό - τέρος ἀναλαμβάνω πολύς ἁμάρτημα καταστίζω , ἵνα δή ὁ ἡμεῖς , διά ὅς αὐτός φορέω , πάλιν χωρέω δύναμαι . κατά ὁμοίωσις γάρ ἀκριθβθῆναι τότε πάρειμι θεός , ὁπότε δή ὁ αὐτός αὐτός χαρακτήρ ὁ κατά Ἅνθρωπος πολιτεία ζωγράφος δίκη ἐπιστήμων ἐν ἑαυτοῦ ὁράω σανίς ἐντυπόω ἀσινής ὅς αὐτός φανερόω μαθητεύω τρίβω . οὗτος γάρ αἱρετίζω ὁ ἀνθρώπινος ἐνδύω σάρξ θεός εἰμί , ὅπως ὥσπερ ἐν πίναξ θέω ἐκτύπωμα βίος βλέπω ἔχω καί ἐγώ ὁ γράφω μιμέομαι . οὖον γάρ ἕτερος φρονέω ἔτερα ποιέω · οὐδέ μήv ἕτερος νομίζω εἰμί ὁ καλός διδάσκω ἕτερος · ἀλλά ὅσπερ εἰμί ἀληθής ὠφέλιμος καί καλός , οὗτος καί διδάσκω καί ποιέω .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 2.3
Καὶ ἡ Μάρκελλα ὑπολαβοῦσα , Ὧ Θεοφίλα , μέγα σφάλμα ἒφη , καὶ ἐναντίον οἷς εἶπας ἀναφαίνεται , καὶ οἲει λεληθέναι παρωσαμένη τηλικοῦτον νέφος ; ἥκει γὰρ ἐκεῖνος ὁ λόγος , ὃν ἴσως ἀπαιτῶν σέ τις , ὠ σοφτάτη , λέξει · Περὶ τῶν ἐκ μοιχίας ἀνόμως φυομένων Τί φῄς ; ἒδωκας γὰρ εἰσελθεῖν εἰς τὸν κόσμον ἀμήχανον εἶναι καὶ ἀδύνατον , μὴ χειραγωγηθέντα τῷ θελήματι τῆς μεγαλοσὐνης , κατασκευασθέντος αὐτοῦ τοῦ σκηνώματος πρὸς τοῦ θεοῦ . καὶ ἵνα μὴ καταφύγῃς ὥσπερ εἰς τειχίον , ἐχέγγυον λέγουσαν γραφήν » τέκνα δὲ μοιχῶν ἀτελεσφόρητα « , ἀποκρούσεταί σε πράως εἰπὼν ὃτι · Καὶ μὴν τελεσφόροις πολλαχῶς ὠδῖσιν ὥριμον καρπὸν τοὺς ἐκ παρανόμων συλληφθέντας ὡδε συναλλαγῶν ὁρῶμεν φυομένους . εἰ δ᾿ αὖ πάλιν σοφιζομένη φαίης · Ὦ οὗτος , ἐγὼ τὸ ἀτελεσφόρητον ἐπὶ τῶν μὴ τελειουμένων ἡγοῦμαι τάσσεσθαι τῇ χριστοδιδάκτῳ δικαιοσύνῃ , λελέξεται · Καὶ μήνι ὠ μακαρία , πλεῖστοι τεχθέντες ἔξ ἀδίκου σπορᾶς οὐδὲν ἡσσον οὐ μόνον τῇ ποίμνῃ καταξιοῦνται τῶν ἀδελφῶν , ἀλλὰ καὶ προκαθηγεῖσθαι τούτων κληροῦνται πολλαχῶς . οὐκοῦν ὄντος φανεροῦ καὶ πάντων ἱστορούντων καὶ τὰ ἐκ μοιχείας φυόμενα τελεσιουργεῖσθαι , οὐ χρὴ νομίζειν συλλήψεων πέρι καὶ τοκετῶν τὸ πνεῦμα πεπροφητευκέναι , ἀλλ᾿ ἴσως περὶ τῶν τὴν ἀλήθειαν μοιχωμένων , οἵτινες κλεψισόφοις νοθεύοντες δόγμασι τὰς γραφὰς ἀτελεσφόρητον γεννῶσι σοφίαν , τῇ θεοσεβίᾳ συγκιρνῶντες τὴν πλάνην . διὸ καὶ ταύτης σου τῆς προφάσεως ἐξῃρημένης ἴθι δή , εἰ καὶ τὰ ἐκ μοιχείας εὐδοκοῦντος , ἀπόκριναι , τοῦ θεοῦ . ἔφης γὰρ εἶναι ἀδύνατον ἀνθρώπου γονήν , μὴ μορφώσαντος αὐτὴν καὶ ἐμψυχώσαντος τοῦ κυρίου .
Lemmas: καί ὁ Μάρκελλα ὑπολαμβάνω , ἵημι Θεοφίλα , μέγας σφάλμα φημί , καί ἐναντίος ὅς εἶπον ἀναφαίνω , καί οἴομαι λανθάνω παρωθέω τηλικόσδε νέφος ; ἥκω γάρ ἐκεῖνος ὁ λόγος , ὅς ἴσως ἀπαιτέω σός τις , ᾠόν σοφτάτη , λέγω · περι ὁ ἐκ μοιχία ἄνομος φύω τις φημί ; δίδωμι γάρ εἰσέρχομαι εἰς ὁ κόσμος ἀμήχανος εἰμί καί ἀδύνατος , μή χειραγωγέω ὁ θέλημα ὁ μεγαλοσύνη , κατασκευάζω αὐτός ὁ σκήνωμα πρός ὁ θεός . καί ἵνα μή καταφεύγω ὥσπερ εἰς τειχίον , ἐχέγγυος λέγω γραφεύς » τέκνον δέ μοιχός ἀτελεσφόρητος « , ἀποκρούω σύ πρᾶος εἶπον ὅτι · καί μήv τελεσφόρος πολλαχῶς ὠδίς ὥριμος καρπός ὁ ἐκ παράνομος συλλαμβάνω ὧδε συναλλαγή ὁράω φύω . εἰμί δέ αὖος πάλιν σοφίζω φημί · ὦ οὗτος , ἐγώ ὁ ἀτελεσφόρητος ἐπί ὁ μή τελειόω ἡγέομαι τάσσω ὁ χριστοδίδακτος δικαιοσύνη , λέγω · καί μῆνις ᾠόν μακάριος , πλεῖστος τίκτω ἐκ ἄδικος σπορά οὐδείς ἡσσον οὖον μόνος ὁ ποίμνη καταξιόω ὁ ἀδελφός , ἀλλά καί προκαθηγέομαι οὗτος κληρόω πολλαχῶς . οὐκοῦν εἰμί φανερός καί πᾶς ἱστορέω καί ὁ ἐκ μοιχεία φύω τελεσιουργέω , οὖον χρή νομίζω σύλληψις περί καί τοκετός ὁ πνεῦμα προφητεύω , ἀλλά ἴσως περί ὁ ὁ ἀλήθεια μοιχάω , ὅστις κλεψίσοφος νοθεύω δόγμα ὁ γραφή ἀτελεσφόρητος γεννάω σοφία , ὁ Θεοσεβία συγκιρνάω ὁ πλάνη . διό καί οὗτος σύ ὁ πρόφασις ἐκλέγω ἔρχομαι δή , εἰμί καί ὁ ἐκ μοιχεία εὐδοκέω , ἀποκρίνω , ὁ θεός . φημί γάρ εἰμί ἀδύνατος ἄνθρωπος γονεύς , μή μορφόω αὐτός καί ἐμψυχόω ὁ κύριος .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 2.6
Καὶ τί χρὴ παραδείγμασι τοσούτοις καταχρωμένην μηκύνειν τὸν λόγον ; ούδὲ γὰρ ἂν οὕτως ἐν ὀλόγῳ χρόνῳ τοσοῦτον ἄνευ κομιδῆς ἒργον ἐξήνυσε φύσις . τίς γὰρ ὀστέων ἔπηξεν ἄπηκτον τίς δὲ ξυνέδησεν ἐπιτείνεσθαι νεύροις καὶ ἀνίεσθαι περὶ τὰς ἁρμογὰς καμπτόμενα τὰ μέλη ; ἢ τίς θεὸς ἐζύμωσε χυμὸν δεύσας αἳματι καὶ μαλθακὴν ἐκ χοὸς σάρκα ἢ μόνος ὁ ἀριστοτςεχνας , τὴν λογικωτάτην εἰκόνα καὶ ἔμψυχον τὸν ἄνθρωπον , ἡμᾶς , ἑαυτοῦ τεκταινόμενος καὶ κηροπλαστῶν ἐξ ὑγρῶν καὶ βραχυτάτων σπερμάτων ἐν μήτρᾳ ; τίς γάρ ἐστιν ὁ προμηθούμενος μὴ συμπνίγεσθαι τῷ ὑγρῷ καὶ τῇ συνοχῇ τῶν ἀγγείων ἐπικλυζόμενον ἔσω τὸ ἔμβρουν ; ἢ τός ὁ μετὰ τὸ καὶ εἰς φῶς ἀνελθεῖν εἰς μέγεθος καὶ λάλλος καὶ ῥώμην ἐξ ἀσθενοῦς καὶ βραχέος μεταβάλλων , εἰ μὴ αὐτὸς οὑτος ὁ ἀριστοτέχνας , ὡς ἔφην , θεός , τῇ ποιητικῇ δυνάμει τῷ Χριστῷ μετασχηματίζων καὶ μεταζωγραφῶν τὰς ἰδέας;κλ ὅθεν δὴ καὶ τημελούχοις ἀγγέλοις , κἂν ἐκ μοιχείας ὦσι , τὰ ἀποτικτόμενα παραδίδοσθαι παρειλήφαμεν ἐν θεοπνεύστοις γράμμασιν . εἰ γὰρ παρὰ τὴν γνώμην ἐγίνοντο καὶ τὸν θεσμὸν τῆς μακαρίας ἐκείνης φύσεως τοῦ θεοῦ , πῶς ἀγγέλοις ταῦτα παρεδίδοτο τραφγσίνεβα μετὰ πολλῆς ἀναπαύσεως καὶ πῶς δὲ καὶ κτηγορήσοντα σφῶν αὐτῶν τοὺς γονεῖς εὐπαρρησιάσατως εἰς τὸ δικαστήριον ἐκίκλησκον τοῦ Χριστοῦ , » σὺ οὐκ ἐφθόνησας ἡμῖν , ὡ κύριε , τὸ κοινόν‘ λέγοντα » τοῦτο φῶς · οὗτοι δὲ εἰς θάνατον ἡμᾶς ἐξέθεντο , καταφρονήσαντες ἧς σῆς ἐντολῆς ; « » ἐκ « γάρ ἀνόμων . φησίν » ὕπνων τέκνα γεννώμενα μάρτυρές εἰςι πονηρίας κατὰ γονέων έν ἐξετασμῷ « .
Lemmas: καί τίς χρή παράδειγμα τοσοῦτος καταχράομαι μηκύνω ὁ λόγος ; οὐδέ γάρ εἄν οὕτως ἐν ὀλόγῳ χρόνος τοσοῦτος ἄνευ κομιδή ἔργον ἐξανύω φύσις . τίς γάρ ὀστέον πήγνυμι ἄπηκτος τίς δέ συνδέω ἐπιτείνω νεῦρον καί ἀνίημι περί ὁ ἁρμογή κάμπτω ὁ μέλος ; ἢ τίς θεός ζυμόω χυμός δήω αἷμα καί μαλθακός ἐκ χοῦς σάρξ ἢ μόνος ὁ ἀριστοτςεχνας , ὁ λογικός εἰκών καί ἔμψυχος ὁ ἄνθρωπος , ἐγώ , ἑαυτοῦ τεκταίνομαι καί κηροπλάστης ἐκ ὑγρός καί βραχύς σπέρμα ἐν μήτρα ; τίς γάρ εἰμί ὁ προμηθέομαι μή συμπνίγω ὁ ὑγρός καί ὁ συνοχή ὁ ἀγγεῖον ἐπικλύζω εἴδομαι ὁ ἔμβρεος ; ἢ ὅς ὁ μετά ὁ καί εἰς φάος ἀνέρχομαι εἰς μέγεθος καί Λάλλος καί ῥώμη ἐκ ἀσθενής καί βραχύς μεταβάλλω , εἰμί μή αὐτός οὗτος ὁ ἀριστοτέχνης , ὡς φημί , θεός , ὁ ποιητικός δύναμις ὁ Χριστός μετασχηματίζω καί μεταζωγραφέω ὁ ἰδέας;κλ ὅθεν δή καί τήμελουχος ἄγγελος , κἀν ἐκ μοιχεία εἰμί , ὁ ἀποτίκτω παραδίδωμι παραλαμβάνω ἐν θεόπνευστος γράμμα . εἰμί γάρ παρά ὁ γνώμη γίγνομαι καί ὁ θεσμός ὁ μακάριος ἐκεῖνος φύσις ὁ θεός , πῶς ἄγγελος οὗτος παραδίδωμι τραφγσίνεβα μετά πολύς ἀνάπαυσις καί πῶς δέ καί κτηγορησοειντα σφεῖς αὐτός ὁ γονεύς εὐπαρρησίαστος εἰς ὁ δικαστήριον κικλήσκω ὁ Χριστός , » σύ οὐ φθονέω ἐγώ , εἰμί κύριος , ὁ κοινός λέγω » οὗτος φάος · οὗτος δέ εἰς θάνατος ἐγώ ἐκτίθημι , καταφρονέω ὅς σός ἐντολή ; « » ἐκ « γάρ ἄνομος . φημί » ὕπνος τέκνον γεννάω μάρτυς εἰμί πονηρία κατά γονεύς ἐν ἐξετασμός « .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 3.3
Καὶ πρῶτον ἐξεταστέον — εἰκὸς γὰρ ἀντιπροσθεῖναί τινας ἄλλοτε ἂλλως — , πῶς ὁ Ἀδὰμ ἀπεικάζεσθαι δύναται τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ , ἐν τῷ παραπτώματι τῆς παραβάσεως εὑρεθεὶς καὶ ἀκούσας τό » γῆ εἶ , καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ‘ . πῶς δὲ καὶ » πρωτότοκος πάσης τῆς κτίσεως‘ νομισθήσεται ὁ μετὰ τὴν γῆν καὶ τὸ στερέωμα πηλοπλαστούμενος ; πῶς δὲ καὶ τὸ » ξύλον τῆς ζωῆς « αὐτὸς εἶναι συγχωρηθήσεται ὁ ἐκβαλλόμενος διὰ τὴν παράβασιν , » ἳνα μὴ πάλιν ἐκτείνας τὴν Χεῖρα καὶ φαγὼν ἀπ᾿ αὐτοῦ ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνας « ; τὸ γὰρ ἀπεικαζόμενον ἐκείνῳ οὗ ἐστιν ἀπεικασία ὁμοιιοῦσθαι [ αὐτῷ ] καὶ κατὰ πολλὰ χρή . ἀλλὰ μὴ ἐκ τῶν ἐναντίων καὶ ἀνοικείων τὴν σύστασιν ἒχειν . οὐ γὰρ ἂν τὸ ἄνισον τῷ ἀρτίῳ ἢ τὴν ἁρμονίαν τῇ ἀναρμοστίᾳ τις ἐξισάσαι τολμῶν ὡς ἔμφρων ἀποδεχθήσεται , ἀλλὰ ἴσον τῷ φύσει ἴσῳ , κἂν ἐξ ὀλίγου ἲσον ᾐ , καὶ τὸ λευκὸν τῷ λευκῷ , κἂν αὐτὸ βραχύτατον καὶ με τρίως φαντάζοιτο τὴν λευκότητα ἐκείνου , δι᾿ ἣν δὴ καὶ αὐτὸ λέγεται λευκόν . ἲσον δὲ καὶ καὶ λαμπρὸν τὸ ἀναμάρτητον εἶναι καὶ ἀδιάφθορον ἀνενδοίάστως παντί που σαφὲς τὴν σοφίαν , ἀνάρτιον δὲ καὶ ἀναρμόνιον τὸ θνητὸν καὶ ἁμαρτωλὸν καὶ διὰ κατάγνωσιν ἐκβληθὲν καὶ ὑπὸ καταδίκην ἐληλυθός .
Lemmas: καί πρῶτος ἐξεταστέον — εἰκός γάρ ἀντιπροστίθημι τις ἄλλοτε ἄλλως — , πῶς ὁ Ἀδάμ ἀπεικάζω δύναμαι ὁ υἱός ὁ θεός , ἐν ὁ παράπτωμα ὁ παράβασις εὑρίσκω καί ἀκούω ὁ » γῆ εἰμί , καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι . πῶς δέ καί » πρωτότοκος πᾶς ὁ κτίσις νομίζω ὁ μετά ὁ γῆ καί ὁ στερέωμα πηλοπλαστέω ; πῶς δέ καί ὁ » ξύλον ὁ ζωή « αὐτός εἰμί συγχωρέω ὁ ἐκβάλλω διά ὁ παράβασις , » ἵνα μή πάλιν ἐκτείνω ὁ χείρ καί φαγεῖν ἀπό αὐτός ζῶ εἰς ὁ αἰών « ; ὁ γάρ ἀπεικάζω ἐκεῖνος ὅς εἰμί ἀπεικασία ὁμοιόω [ αὐτός ] καί κατά πολύς χρή . ἀλλά μή ἐκ ὁ ἐναντίος καί ἀνοίκειος ὁ σύστασις ἔχω . οὖον γάρ εἄν ὁ ἄνισος ὁ ἄρτιος ἢ ὁ ἁρμονία ὁ ἀναρμοστία τις ἐξισάζω τολμάω ὡς ἔμφρων ἀποδείκνυμι , ἀλλά ἴσος ὁ φύσις ἴσος , κἀν ἐκ ὀλίγος ἴσος ὁ , καί ὁ λευκός ὁ λευκός , κἀν αὐτός βραχύς καί ἐγώ τρίως φαντάζω ὁ λευκότης ἐκεῖνος , διά ὅς δή καί αὐτός λέγω λευκός . ἴσος δέ καί καί λαμπρός ὁ ἀναμάρτητος εἰμί καί ἀδιάφθορος ἀνενδοίαστος πᾶς ποῦ σαφής ὁ σοφία , ἀνάρτιος δέ καί ἀναρμόνιος ὁ θνητός καί ἁμαρτωλός καί διά κατάγνωσις ἐκβάλλω καί ὑπό δίκη ἔρχομαι .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 3.4
Τὰ μὲν οὖν δὴ πρὸς τῶν πολλῶν ἀντισφαιριζόμενα σχεδὸν εἶναι τοιαῦτα δὴ νομίζω , ὅσοι δὴ μὴ θέλουσιν εἰς Χριστὸν τὸν πρῶτον ἄνθρωπον , καταφρονοῦντες τῆς συνέσεως , ὡς εἰκός , Παύλου . φέρε γὰρ ἡμεῖς ἐπισκεψώμεθα , πῶς ὀρθοδόξως ἀνήγαγε τὸν Ἀδὰμ εἰς τὸν Χριστόν , οὐ μόνον αὐτὸν τύπον ἡγούμενος εἶναι καὶ εἰκόνα , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τοῦτο Χριστὸν καὶ αὐτὸν γεγονέναι διὰ τὸ τὸν πρὸ αἰώνων εἰς αὐτὸν ἐγκατασκῆψαι λόγον . ἥρμοζε γὰρ τὸ πρωτόγονον τοῦ θεοῦ καὶ πρῶτον βλάστημα καὶ μονογενὲς τὴν σοφίαν τῷ πρωτοπλάστῳ καὶ πρώτῳ καὶ πρωτογόνῳ τῶν ἀνθρώ - πων ἀνθρώπῳ κερασθεῖσαν ἐνηνθρωπηκέναι . τοῦτο γὰρ εἶναι τὸν Χριστόν , ἄνθρωπον ἀκράτῳ θεότητι καὶ τελείᾳ πεπληρωμένον καὶ θεὸν ἐν ἀνθρώπῳ κεχωρημένον · ἦν γὰρ πρεπωδέστατον τὸν πρεσβύτατον τῶν αἰώνων καὶ πρῶτον τῶν ἀρχαγγέλων , ἀνθρώποις μέλλοντα συννομιλεῖν , εἰς τὸν πρεσβύτατον καὶ πρῶτον τῆς ἀνθρωπότητος ἄνθρωπον εἰσοικισθῆναι τὸν Ἀδάμ . ταύτῃ γὰρ τὰ ἐξ ὑπαρχῆς καὶ ἀναπλάσσων αὖθις ἐκ παρθένου καὶ πνεύματος τεκταίνεται τὸν αὐτόν , ἐπειδὴ καὶ κατ’ ἀρχάς , οὔσης παρθένου τῆς γῆς ἔτι καὶ ἀνηρότου , λαβὼν χοῦν τὸ λογικώτατον ἐπλάσατο ἀπ᾿ αὐτῆς ὁ θεὸς ἄνευ σπορᾶς .
Lemmas: ὁ μέν οὖν δή πρός ὁ πολύς ἀντισφαιρίζω σχεδόν εἰμί τοιοῦτος δή νομίζω , ὅσος δή μή ἐθέλω εἰς Χριστός ὁ πρῶτος ἄνθρωπος , καταφρονέω ὁ σύνεσις , ὡς εἰκός , Παῦλος . φέρω γάρ ἐγώ ἐπισκοπέω , πῶς ὀρθόδοξος ἀνάγω ὁ Ἀδάμ εἰς ὁ Χριστός , οὖον μόνος αὐτός τύπος ἡγέομαι εἰμί καί εἰκών , ἀλλά καί αὐτός οὗτος Χριστός καί αὐτός γίγνομαι διά ὁ ὁ πρό αἰών εἰς αὐτός ἐγκατασκήπτω λόγος . ἁρμόζω γάρ ὁ πρωτόγονος ὁ θεός καί πρῶτος βλάστημα καί μονογενής ὁ σοφία ὁ πρωτόπλαστος καί πρῶτος καί πρωτόγονος ὁ ἀνθρώ - πάω ἄνθρωπος κεράννυμι ἐνανθρωπέω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ Χριστός , ἄνθρωπος ἄκρατος θεότης καί τέλειος πληρόω καί θεός ἐν ἄνθρωπος χωρέω · εἰμί γάρ πρεπώδης ὁ πρέσβυς ὁ αἰών καί πρῶτος ὁ ἀρχάγγελος , ἄνθρωπος μέλλω συνομιλέω , εἰς ὁ πρέσβυς καί πρῶτος ὁ ἀνθρωπότης ἄνθρωπος εἰσοικίζω ὁ Ἀδάμ . οὗτος γάρ ὁ ἐκ ὑπαρχή καί ἀναπλάσσω αὖθις ἐκ παρθένος καί πνεῦμα τεκταίνομαι ὁ αὐτός , ἐπεί καί κατά ἀρχή , εἰμί παρθένος ὁ γῆ ἔτι καί ἀνήροτος , λαμβάνω χόω ὁ λογικός πλάσσω ἀπό αὐτός ὁ θεός ἄνευ σπορά .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 3.5
Καί μοι ἐχέγγυος μάρτυς καὶ σαφὴς ὁ προφήτης Ἱερεμίας παρίτω , » καὶ κατέβην εἰς τὸν οἶκον τοῦ κεραμέως « λέγων » καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐποίει ἔργον ἐπὶ τῶν λίθων . καὶ διέπεσε τὸ ἀγγεῖον , ὃ ἐποίει ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ . καὶ πάλιν ἐποίησεν αὐτὸ ἀγγεῖον ἓτερον , καθὼς ἤρεσεν ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι « . ἒτι γὰρ πηλουργούμενον τὸν Ἀδάμ , ὡς ἔστιν καὶ τηκτὸν ὄντα καὶ ὁδαρῆ , καὶ μηδέπω φθάσαντα δίκην ὀστράκου τῇ ἀφθαρσίᾳ κραταιωθῆναι καὶ ἀποπετρωθῆναι , ὕδωρ ὥσπερ καταλειβομένη καὶ καταστάζουσα διέλυσεν αὐτὸν ἡ ἁμαρτία . διὸ δὴ πάλιν ἄνωθεν ἀναδεύων καὶ τὸν αὐτὸν » εἰς τιμήν‘ ὁ θεός , ἐν τῇ παρθενικῇ κραταιώσας πρῶτον καὶ πήξας μήτρᾳ καὶ συνενώσας καὶ συγκεράσας τῷ λόγῳ , ἄτηκτον καὶ ἄθραυστον ἐξήγαγεν εἰς τὸν βίον , ἵνα μὴ πάλιν τῆς φθορᾶς ἔξωθεν ἐπικλυσθεὶς ῥεύμασιν τηκεδόνα γεννήσας διαπέσῃ . — καὶ ἐν τῇ περὶ τῆς ἀνευρέσως δὲ τοῦ προβάτου φαίνεται <τὰ αὐτὰ> διδάσκων ὁ κύριός μου παραβολῇ , ἒνθα φησὶ ρπὸς τοὺς παρεστηκότας · » τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἂνθρωπος , ὃς ἒχει ἑκατὸν πρόβατα , κἂν ἀπολέσῃ ἓν ἐξ αὐτῶν , οὐκ ἀφίησι τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐπὶ τοῖς ὄρεσι , καὶ πορευθεὶς ἐπὶ τὸ ἀπολωλὸς ζητεῖ αὐτὸ ἓως εὓρῃ ; καὶ εὑρὼν ἐπιτίθησιν ἐπὶ τοὺς ὤμους αὐτοῦ , καὶ ἐλθὼν εἰς οἶκον τοὺς φίλους καὶ τοὺς γείτονας , λέγων · συχάρητέ μοι . ὅτι εὑρέθη πρόβατόν μου τὸ ἀπολωλός . «
Lemmas: καί ἐγώ ἐχέγγυος μάρτυς καί σαφής ὁ προφήτης Ἱερεμίας πάρειμι , » καί καταβαίνω εἰς ὁ οἶκος ὁ κεραμεύς « λέγω » καί ἰδού αὐτός ποιέω ἔργον ἐπί ὁ λίθος . καί διαπίπτω ὁ ἀγγεῖον , ὅς ποιέω ἐν ὁ χείρ αὐτός . καί πάλιν ποιέω αὐτός ἀγγεῖον ἕτερος , καθώς ἀρέσκω ἐνώπιος αὐτός ὁ ποιέω « . ἔτι γάρ πηλουργέω ὁ Ἀδάμ , ὡς εἰμί καί τηκτός εἰμί καί ὁδαρῆ , καί μηδέπω φθάνω δίκη ὄστρακον ὁ ἀφθαρσία κραταιόω καί ἀποπετρόω , ὕδωρ ὥσπερ καταλείβω καί καταστάζω διαλύω αὐτός ὁ ἁμαρτία . διό δή πάλιν ἄνωθεν ἀναδεύω καί ὁ αὐτός » εἰς τιμή ὁ θεός , ἐν ὁ παρθενικός κραταιόω πρῶτος καί πήγνυμι μήτρα καί συνενόω καί συγκεράννυμι ὁ λόγος , ἄτηκτος καί ἄθραυστος ἐξάγω εἰς ὁ βίος , ἵνα μή πάλιν ὁ φθορά ἔξωθεν ἐπικλύζω ῥεῦμα τηκεδών γεννάω διαπίπτω . — καί ἐν ὁ περί ὁ ἀνεύρεσις δέ ὁ πρόβατον φαίνω ὅς αὐτός διδάσκω ὁ κύριος ἐγώ παραβολή , ἔνθα φημί πρός ὁ παρίστημι · » τίς εἰμί ἐκ σύ ἄνθρωπος , ὅς ἔχω ἑκατόν πρόβατον , κἀν ἀπόλλυμι εἷς ἐκ αὐτός , οὐ ἀφίημι ὁ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐπί ὁ ὄρος , καί πορεύω ἐπί ὁ ἀπόλλυμι ζητέω αὐτός ἕως εὑρίσκω ; καί εὑρίσκω ἐπιτίθημι ἐπί ὁ ὦμος αὐτός , καί ἔρχομαι εἰς οἶκος ὁ φίλος καί ὁ γείτων , λέγω · συχαιρω ἐγώ . ὅτι εὑρίσκω πρόβατον ἐγώ ὁ ἀπόλλυμι . «
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 3.9
Ἐπισκέψασθαι γὰρ χρὴ καὶ τὰ περὶ τὸν ἀοίδιομον Παῦλον , ὃτι ὁπότε οὐδέπω » τέλειος « οὗτος ἠ » ἐν Χριστῷ « , γεννᾶται πρότερον καὶ γαλουχεῖται , εὐαγγελιζομένου καὶ ἀνακαινίζοντος αὐτὸν Ἀνανίου τῷ βαπτίσματι , καθὼς ἐν ταῖς Πράξεσιν ἡ ἱστορία περιέχει · ὂτε δὲ ἠνδρώθη καὶ ᾠκοδομήθη ἤδη εἰς τελειότητα πνευματικὴν ἀναπλασθεὶς καὶ » βοηθὸς « ἀπειρηάσθη καὶ » νύμφη « τοῦ λόγου , τὰ σπέρματα τῆς ζωῆς ὑποδεξάμενος καὶ συλλαβών , τὸ τηνικαῦτα ὁ πρότερον χρηματίσας παιδίον ἐκκλησία γίνεται καὶ μήτηρ , ὠδίνων καὶ αὐτὸς τοὺς δἰ αὐτοῦ τῷ κυρίῳ πεπιστευκότας , ἔστ᾿ ἂν καὶ ἐν τούτοις ὁ Χριστὸς ἀποτεχθῇ . » τεκνία « γάρ » μου « φησίν » οὓς πάλιν ὠδίνω , ἂχρις οὑ μορφωθῇ Χριστὸς έν ὑμῖν « καὶ πάλιν » ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἒγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα « . οὐκοῦν ταύτῃ συνέστηκεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν άναφέρεσθαι καὶ τὸν Χριστὸν τὸ κατὰ τὴν Εὺαν θεώρημα καὶ τὸν Ἀδάμ . τοῦτο γὰρ τὸ μέγα μυστήριον . ὠς ἀληθῶς καὶ ὑπερκόσμιον , ὃ ἐγὼ δι᾿ ἀδθένειαν καἰ ἀμβλύτητα νοὸς κατ’ ἀξίαν τε καὶ μέγεθος εἰπεῖν ἀδυνατῶ . ὅμως δ’ οὐν ἐπιχειρτέον · λέγειν γὰρ ἑπόμενον ἂν εἴη λοιπὸν δὴ καὶ τὰ καθεξῆς πρὸς ὑμᾶς .
Lemmas: ἐπισκοπέω γάρ χρή καί ὁ περί ὁ ἀοίδιμος Παῦλος , ὅτι ὁπότε οὐδέπω » τέλειος « οὗτος ὁ » ἐν Χριστός « , γεννάω πρότερος καί γαλουχέω , εὐαγγελίζομαι καί ἀνακαινίζω αὐτός Ἀνανίας ὁ βάπτισμα , καθώς ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἱστορία περιέχω · ὅτε δέ ἀνδρόω καί οἰκοδομέω ἤδη εἰς τελειότης πνευματικός ἀναπολάζω καί » βοηθός « ἀπεῖπον καί » νύμφη « ὁ λόγος , ὁ σπέρμα ὁ ζωή ὑποδείκνυμι καί συλλαμβάνω , ὁ τηνικαῦτα ὁ πρότερος χρηματίζω παιδίον ἐκκλησία γίγνομαι καί μήτηρ , ὠδίς καί αὐτός ὁ διά αὐτός ὁ κύριος πιστεύω , ἔστω εἄν καί ἐν οὗτος ὁ Χριστός ἀποτίκτω . » τεκνίον « γάρ » ἐγώ « φημί » ὅς πάλιν ὠδίνω , ἄχρι ὅς μορφόω Χριστός ἐν σύ « καί πάλιν » ἐν γάρ Χριστός Ἰησοῦς διά ὁ εὐαγγέλιον ἐγώ σύ γεννάω « . οὐκοῦν οὗτος συνίστημι εἰς ὁ ἐκκλησία ἀναφέρω καί ὁ Χριστός ὁ κατά ὁ Εὔα θεώρημα καί ὁ Ἀδάμ . οὗτος γάρ ὁ μέγας μυστήριον . ὡς ἀληθής καί ὑπερκόσμιος , ὅς ἐγώ διά ἀδθένειαν καίω ἀμβλύτης νόος κατά ἄξιος τε καί μέγεθος εἶπον ἀδυνατῶ . ὅμως δέ ὀν ἐπιχειρτέον · λέγω γάρ ἕπω εἄν εἰμί λοιπός δή καί ὁ καθεξῆς πρός σύ .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 3.10
Ὁ γάρ τοι Παῦλος εἰς ἁγιασμὸν ἐκκαλούμενος πάντας καὶ σωφροσύνη , ταύτῃ τὸ κατὰ τὸν πρωτόπλαστον καὶ τὴν Εὒαν | κατὰ | δευτέραν ἐπαπόρησιν εἰς Χριστὸν ἀνηκόντισε καὶ τὴν ἐκκλησίαν πρὸς τὸ τοὺς ἀνεπιστήμονας κατασιγᾶσθαι γυμνουμένους προφάσεω . ἀκολασταίνοτες γὰρ διὰ τὰς ὑπερβαλλούσας ῥύσεις ἐν αὐτοῖς τῶν ἡδυπαειῶν παρὰ τὸν όρθόδοξον βιάζεσθαι τολμῶσι λογισμὸν τὰς γραφάς , ὣσπερ ἒρυμα προανατείνοντες ἀκρασίας τό τε » εἶπεν ὁ θεός · αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε « καὶ τό » ἓνεκεν τούτου καταλίψει ἂνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα « , οὐδὲ αἰσχύνονται κατατρέχοντες τοῦ πνεύματος , ἀλλ᾿ ὥσπερ ἐπὶ ωσπερ ἐπὶ ἔτι καὶ ἐνθωεύοντα τὸν οἶστρον ἀναρριπίζουσιν ἐξάπτοντες ἐρεθισμοῖς . διὸ μάλα δριμέως τὰς ἐπικλόπους ταύτας αὐτῶν κακοφροσύνας τε καὶ πεποιημένος προφάσεις ἐκκόπτων , ἐλθὼν εἰς τὸ διατάξασθαι , πῶς δέοι προσφέρεσθαι τοὺς ἂνδρας ταῖς γυναιξί , καὶ ἀποφηνάμενος , ὅτι οὓτως ὥσπερ καὶ ὁ Χριστὸς τῇ παραδιδοὺς « ὑπὲρ αὐτῆς , » ἳνα αὐτὴν ἁγιάσῃ καὶ καθαρίσῃ τῷ λουτρῷ τοῦ ὓδατος ἐν ῥήματι « , ἀνέδραμεν εἰς τὴν Γἐνεσιν ἐπιμνησθεὶς τῶν περὶ τὸν πρωτόπλαστον ῥητῶν , ἐξοαλίζων εἰς τὸν προκείμενον αὐτῷ καὶ αὐτὰ νοῦν τῆς ὑποθέσεως , ὃπως μὴ παράσχῃ λαβὴν τοῖς κεφαλαίοις καταχρῆσθαι τούτοις τοὺς πρεσβεύοντας προφάσει τεκνογονίας σωμάτων παρατριβάς .
Lemmas: ὁ γάρ ὅς Παῦλος εἰς ἁγιασμός ἐκκαλέω πᾶς καί σωφροσύνη , οὗτος ὁ κατά ὁ πρωτόπλαστος καί ὁ Εὔα | κατά | δύο ἐπαπόρησις εἰς Χριστός ἀνακοντίζω καί ὁ ἐκκλησία πρός ὁ ὁ ἀνεπιστήμων κατασιγάω γυμνόω πρόφαση . ἀκολασταίνω γάρ διά ὁ ὑπερβάλλω ῥύσις ἐν αὐτός ὁ ἡδυπαειῶν παρά ὁ ὀρθόδοξος βιάζομαι τολμάω λογισμός ὁ γραφεύς , ὥσπερ ἔρυμα προανατείνω ἀκράτεια ὁ τε » εἶπον ὁ θεός · αὐξάνω καί πληθύνω « καί ὁ » ἕνεκα οὗτος καταλείπω ἄνθρωπος ὁ πατήρ αὐτός καί ὁ μήτηρ « , οὐδέ αἰσχύνω κατατρέχω ὁ πνεῦμα , ἀλλά ὥσπερ ἐπί ὥσπερ ἐπί ἔτι καί ενθωευειμι ὁ οἶστρος ἀναρριπίζω ἐξάπτω ἐρεθισμός . διό μάλα δριμύς ὁ ἐπίκλοπος οὗτος αὐτός κακοφροσύνη τε καί ποιέω πρόφασις ἐκκόπτω , ἔρχομαι εἰς ὁ διατάσσω , πῶς δήω προσφέρω ὁ ἀνήρ ὁ γυνή , καί ἀποφαίνω , ὅτι οὕτως ὥσπερ καί ὁ Χριστός ὁ παραδίδωμι « ὑπέρ αὐτός , » ἵνα αὐτός ἁγίζω καί καθαρίζω ὁ λουτρόν ὁ ὕδωρ ἐν ῥῆμα « , ἀνατρέχω εἰς ὁ Γένεσις ἐπιμιμνήσκομαι ὁ περί ὁ πρωτόπλαστος ῥητός , εξοαλιζω εἰς ὁ πρόκειμαι αὐτός καί αὐτός νόος ὁ ὑπόθεσις , ὅπως μή παρέχω λαβή ὁ κεφάλαιος καταχράομαι οὗτος ὁ πρεσβεύω πρόφασις τεκνογονία σῶμα παρατριβή .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 3.11
Επισκέψασθε γὰρ ὅτι σωφρονεῖν , ὦ παρθένοι , κατὰ θέλων τοὺς πεπιστευκότας διὰ πολλῶν αὐτοῖς τεκμηρίων ὑπεμφαίνειν πειρᾶται τὸ ἀξίωμα τῆς ἁγνείας · ὁτὲ μέν περὶ δὲ ὡν ἐγράψατέ μοι « λέγων » καλὸν ἀνθρώπῳ γυναικὸς μὴ ἁπτεσθαι « , αὐτόθεν δείκνυσι ἤδη περιφανῶς τὸ μὴ προσψαύειν γυναικὸς καλόν , προτάξας αὐτὸ καὶ προεκθέμενος ἀπολελυμένως . εἶτα τὴν ἀσθένειαν αὐθις συνιδὼν καὶ τὴν ὑπέκκαυσιν τῶν ἀκρατωτέρων τὴν εἰς συνουσίαν , συνεχώρησε τοῖς μὴ δυναμίνοις ἄρχειν σαρκὸς χρῆσθαι ταῖς ἑαυτῶν ὁμεύνοις μᾶλλον ἢ παραπίπτοντας ἀσχημόνως ἐκχεῖσθαι πορνείας . ἀμέλει μετὰ τὸ ἐπιτρέψαι ταῦτα παρήγαγεν » εὐθέως τόδε » ἵνα μὴ πειράζῃ ὑμᾶς ὁ σατανᾶς διὰ τὴν ἀκρασίαν « , ὅπερ εἰ δὲ μὴ δύνασθε , ὦ οὗτοι , παντάπασι σωφριβεῖν διὰ τὴν ἀκρασίαν καὶ τὴν ὑγρότητα τῶν σωμάτων , ἐπέτρεψα μᾶλλον ταῖς σφῶν αὐτῶν κοινωνεῖν γαμεταῖς , καὶ ἵνα μὴ ἐγκράτειαν ἐπαγγέλλεσθαι νομιζόμενοι πειράσησθε συνεχῶς ὑπὸ τοῦ πονηροῦ , εἰς ἀλλοτρίας ἐκφλεγόμενοι .
Lemmas: ἐπισκοπέω γάρ ὅτι σωφρονέω , εἰμί παρθένος , κατά ἐθέλω ὁ πιστεύω διά πολύς αὐτός τεκμήριον ὑπεμφαίνω πειράω ὁ ἀξίωμα ὁ ἁγνεία · ὁτὲ μέν περί δέ ὡς γράφω ἐγώ « λέγω » καλός ἄνθρωπος γυνή μή ἅπτω « , αὐτόθεν δείκνυμι ἤδη περιφανής ὁ μή προσψαύω γυνή καλός , προτάσσω αὐτός καί προεκτίθεμαι ἀπολελυμένως . εἶτα ὁ ἀσθένεια αὖθις σύν-εἶδον καί ὁ ὑπέκκαυσις ὁ ἄκρατος ὁ εἰς συνουσία , συγχωρέω ὁ μή δυναμινοος ἄρχω σάρξ χράω ὁ ἑαυτοῦ ὅμευνος μᾶλλον ἢ παραπίπτω ἀσχήμων ἐκχέω πορνεία . ἀμελέω μετά ὁ ἐπιτρέπω οὗτος παράγω » εὐθύς ὅδε » ἵνα μή πειράζω σύ ὁ Σατανᾶς διά ὁ ἀκράτεια « , ὅσπερ εἰμί δέ μή δύναμαι , εἰμί οὗτος , παντάπασι σωφριβεῖν διά ὁ ἀκράτεια καί ὁ ὑγρότης ὁ σῶμα , ἐπιτρέπω μᾶλλον ὁ σφεῖς αὐτός κοινωνέω γαμετή , καί ἵνα μή ἐγκράτεια ἐπαγγέλλω νομίζω πειράζω συνεχῶς ὑπό ὁ πονηρός , εἰς ἀλλότριος ἐκφλέγω .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 4.1
Εἰ μὲν ἐπὶ τῶν αὐτῶν , ὠ παρθένοι , διεξόδων ἡ σοφία τῆς λογικῆς ἳστατο τέχνης καὶ τὴν αὐτὴν ἀεὶ διεπορεύετο τρίβον , ὀὐδεμία ἂν ὑπῆρχε μηχανὴ τοῦ οὐκ ἀποκναίειν ἐπιχειροῦσαν τοῖς ἢδη προηγωνισμένοις . εἰ δὲ μυρίαι μὲν λόγων ὁρμαὶ καὶ διέξοδιο , » πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως « ἐπεισπνέοντος ἡμᾶς τοῦ θεοῦ , τίς η ἀποκλήρωσις ἐγκαλύπτεσθαι καὶ δειλπιᾶν ; οὐκ ἀνυπαίτιος γὰρ ὅτῳ μέτεστι χάριτος , ἐὰν τὰ καλὰ μὴ κοσμῇ λόγοις εὐχαριστηρίοις . διὸ φέρε καἰ ἡμεῖς ὑμνήσωμεν τῶν χαρισμάτων τὸ καλλιφεγγὲς ἄστρον καὶ τιμαλφέστατον τοῦ Χριστοῦ , τὴν ἁγνείαν . εὐρυτάτη γὰρ ἡ τοῦ πνεύματος αὕτη καὶ ἄφθονος ὁδός . πόθεν οὐν ἀπαρξάμεναι δὴ πρέποντα δόξομεν καὶ εἰκότα λέγειν τοῖς προκειμένοις , ἐντεῦθεν ἐπισκεπτέον .
Lemmas: εἰμί μέν ἐπί ὁ αὐτός , ᾠόν παρθένος , διέξοδος ὁ σοφία ὁ λογικός ἵστημι τέχνη καί ὁ αὐτός ἀεί διαπορεύω τρίβω , οὐδείς εἄν ὑπάρχω μηχανή ὁ οὐ ἀποκναίω ἐπιχειρέω ὁ ἤδη προαγωνίζομαι . εἰμί δέ μυρίος μέν λόγος ὁρμή καί διέξοδος , » πολυμερής καί πολύτροπος « ἐπεισπνέω ἐγώ ὁ θεός , τίς ὁ ἀποκλήρωσις ἐγκαλύπτω καί δειλπιᾶν ; οὐ ἀνυπαίτιος γάρ ὅστις μέτειμι χάρις , ἐάν ὁ καλός μή κοσμέω λόγος εὐχαριστήριος . διό φέρω καίω ἐγώ ὑμνέω ὁ χάρισμα ὁ καλλιφεγγής ἄστρον καί τιμαλφής ὁ Χριστός , ὁ ἁγνεία . εὐρύς γάρ ὁ ὁ πνεῦμα οὗτος καί ἄφθονος ὁδός . πόθεν ὀν ἀπάρχομαι δή πρέπω δοκέω καί εἰκός λέγω ὁ πρόκειμαι , ἐντεῦθεν ἐπισκεπτέος .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 4.6
Ἀμέλει τὸ μὴ ἐπιλαθέσθαι νύμφην τὸν κόσμον , μηδὲ παρθένον τὴν στηθοδεσμέιδα αὐτῆς , λεγόμενον ἐν Ἱερεμίᾳ , τὸ μὴ ἐνδοῦναι καὶ χαλάσαι τὸν δεσμὸν τῆς σωφροσύνης ἀπάταις δηλοῖ καὶ περισπασμοῖς . στήθη γὰρ αἱ φρένες εἰκότι λόγῳ καὶ ὁ νοῦς ἡμῶν εἶναι νομίζεται · ἡ δὲ στηθοδεσμίς , ἡ συνδοῦσα ζώνη καὶ συσφίγγουσα τὴν πρόθεσιν τῆς ψυχῆς εἰς ἁγνείαν , ἐστὶν ἡ πρὸς θεὸν ἀγάπη , ἥν τε καὶ ὑμῖν ὁ στρατηγὸς ἡμῶν καὶ ποιμὴν Ἰησοῦς καἰ ἂρχων καὶ νυμφίος , ὦ καλλιπάρθενοι , ἄρρηκτόν τε καὶ ἐσφραγισμένην μέχρι » τέλους « τηρῆσαι παράσχοι . τούτου γὰρ τοῦ κτήματος τοῖς ἀνθρώποις ἄμεινον βοήθημα οὐκ ἄν τις ῥᾳδίως ἓτερον λάβοι ἀρέσκον θεῷ καὶ προσφιλές . διὸ ἐγὼ χρῆναί φημι τὴν ἀγνείαν ἂπαντας τιμᾶν καὶ διαφεόντως ἀσκεῖν τε καὶ ἐγκωμιάζειν . Αὑταί σοι καὶ παρ’ ἡμῶν αἱ ἀπαρχαὶ τῶν λόγων ἀνακείσθωσαι · ὡ Ἀρετή , τὰ μὲν παιδιᾶς , τὰ δὲ καὶ σπουδῆς χάριν . Ἀλλὰ δέχομαι τὸ δῶρον , ἴφη φάναι τὴν Ἀρετήν , καὶ κελεύω μετὰ σὲ τὴν Θάλλουσαν λέγειν · δεῖ γάρ με παρὰ μιᾶς ἑκάστης ὑμῶν ἀποδέξασθαι τὸν λόγον .
Lemmas: ἀμέλει ὁ μή ἐπιλανθάνομαι νύμφη ὁ κόσμος , μηδέ παρθένος ὁ στηθοδεσμέιδα αὐτός , λέγω ἐν Ἱερεμίας , ὁ μή ἐνδίδωμι καί χαλάω ὁ δεσμός ὁ σωφροσύνη ἀπάτη δηλόω καί περισπασμός . στῆθος γάρ ὁ φρήν εἰκός λόγος καί ὁ νόος ἐγώ εἰμί νομίζω · ὁ δέ στηθοδεσμίς , ὁ συνδέω ζώνη καί συσφίγγω ὁ πρόθεσις ὁ Ψυχή εἰς ἁγνεία , εἰμί ὁ πρός θεός ἀγάπη , ὅς τε καί σύ ὁ στρατηγός ἐγώ καί ποιμήν Ἰησοῦς καίω ἄρχω καί νυμφίος , εἰμί καλλιπάρθενος , ἄρρηκτος τε καί σφραγίζω μέχρι » τέλος « τηρέω παρέχω . οὗτος γάρ ὁ κτῆμα ὁ ἄνθρωπος ἀγαθός βοήθημα οὐ ἄν τις ῥᾳδίως ἕτερος λαμβάνω ἀρέσκω θεός καί προσφιλής . διό ἐγώ χρή φημί ὁ ἁγνεία ἅπας τιμάω καί διαφέρω ἀσκέω τε καί ἐγκωμιάζω . αὐτός σύ καί παρά ἐγώ ὁ ἀπαρχή ὁ λόγος ἀνακείσθωσαι · εἰμί Ἀρετή , ὁ μέν παιδιά , ὁ δέ καί σπουδή χάρις . ἀλλά δέχομαι ὁ δῶρον , Ίφη φαίνω ὁ Ἀρετή , καί κελεύω μετά σύ ὁ Θάλλουσα λέγω · δεῖ γάρ ἐγώ παρά εἷς ἕκαστος σύ ἀποδείκνυμι ὁ λόγος .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 5.1
Τὴν οὖν Θάλλουσαν βραχὺ ἐπισχοῦσαν καὶ πρὸς ἑαυτήν τι σκεψαμένην εἰπεῖν ἔφη · Ἀλλ᾿ , ὦ Ἀρετή , συλλήπτειραν ἀξιῶ παραστῆναί σε κατὰ νοῦν , ὅπως πρῶτον μὲν σοῦ , καὶ τῶν παρόντων δὲ φανῶμεν ἂξια λέγειν . τὸ γὰρ μέγιστον καὶ ἐπιφανέστατον ἀνάθημα καὶ δῶρον , οὑ μηδὲν ἀντάξιον ἄλλο προσενέγκασθαι πάρεστιν ἀνθρώποις θεῷ , τὸν ἆθλον τῆς παρθενίας εἶναι πέπεισμαι διαρκῶς , ἀπὸ τῶν ἱερῶν ᾐσθημένη γραμμάτων . οὐ γὰρ ἄν , πολλὰ πολλῶν κατ’ εὐχὰς ἐν τῷ νόμῳ καλὰ κατεργασαμένων , μόνοι μεγάλην εὐχὴν ἐλέγοντο πληροῦν οἱ σφᾶς αὐτοὺς αὐθαιρέτῳ βουλῇ προσενέγκαντες θεῷ . ἔχει γὰρ τὸ ῥητὸν οὕτως · » καὶ ἐλάλησε κύριος πρὸς λέγων · λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ , καὶ ερεῖς πρὸς αὐτούς · ἀνὴρ ἢ γυνή , ὃς ἂν μεγάλως εὒξηται εὐχὴν ἀφαγνίσασθαι ἁγνείαν κυρίῳ « . εὒχεται χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ εἰς τὸν νεὼν σκεύη προσκομίσας ἀναθεῖναί τις , ἓτερος ἀναθεῖναι τὴν δεκάτην τῶν καρπῶν , ἂλλος τῆς οὐσίας , ἕτερος τὰ κράτιστα τῶν ποιμνίων , ἄλλος τὴν ὕπαρξιν καθιεροῖ , καὶ οὐδέπω μεγάλην εὐχὴν εὒξασθαι λέγεται τῷ κυρίῳ , ἀλλ’ ἐκεῖνος ὁ ἑαυτὸν ἀναθεὶς τῷ θεῷ ὁλοτελῶς .
Lemmas: ὁ οὖν Θάλλουσα βραχύς ἐπώχατο καί πρός ἑαυτοῦ τίς σκέπτομαι εἶπον φημί · ἀλλά , εἰμί Ἀρετή , συλλήπτειρα ἀξιόω παρίστημι σύ κατά νόος , ὅπως πρῶτος μέν σύ , καί ὁ πάρειμι δέ φαίνω ἄξιος λέγω . ὁ γάρ μέγας καί ἐπιφανής ἀνάθημα καί δῶρον , ὅς μηδείς ἀντάξιος ἄλλος προσφέρω πάρειμι ἄνθρωπος θεός , ὁ ἆθλος ὁ παρθενίη εἰμί πείθω διαρκής , ἀπό ὁ ἱερός αἰσθάνομαι γράμμα . οὖον γάρ ἄν , πολύς πολύς κατά εὐχή ἐν ὁ νόμος καλός κατεργάζομαι , μόνος μέγας εὐχή λέγω πληρόω ὁ σφεῖς αὐτός αὐθαίρετος βουλή προσφέρω θεός . ἔχω γάρ ὁ ῥητός οὕτως · » καί λαλέω κύριος πρός λέγω · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω πρός αὐτός · ἀνήρ ἢ γυνή , ὅς εἄν μέγας εὔχομαι εὐχή ἀφαγνίζω ἁγνεία κύριος « . εὔχομαι χρύσεος καί ἀργύρεος εἰς ὁ ναός σκεῦος προσκομίζω ἀνατίθημι τις , ἕτερος ἀνατίθημι ὁ δέκατος ὁ καρπός , ἄλλος ὁ οὐσία , ἕτερος ὁ ἀγαθός ὁ ποίμνιον , ἄλλος ὁ ὕπαρξις καθιερόω , καί οὐδέπω μέγας εὐχή εὔχομαι λέγω ὁ κύριος , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ ἑαυτοῦ ἀνατίθημι ὁ θεός ὁλοτελῶς .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 5.3
Διὸ προσῆκεν ἄσβεστον ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς πίστεως ἐξάψαντας τὸν λύχνον , καὶ τὴν ὀσφῦν ἀναζωσαμένους τῇ σωφροσύνῃ , ἐγρηγορέναι καὶ προσδοκᾶν ἀεὶ τὸν κύριον , ἵνα , κἄν ἐν τῇ πρώτῃ ἡμῶν ἡλικίᾳ παραλαβεῖν ἡμῶν τινας βουληθῇ , κἂν ἐν τῇ δευτέρᾳ , κἂν ἐν τῇ τρίτῃ , ἐλθὼν καὶ εὑρὼν ἐτοιμοτάτους καὶ ἄ προσέταξεν ἐργαζο - μένους , ἀνακλίνῃ εἰς Ἀβραὰρ κόλπους καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ . καὶ Ἱερεμίας δέ » ἀγαθόν « φησίν » ἀνδερί , ὅταν ἄρῃ ζυγὸν βαρὺν ἐν νεότητι αὐτοῦ‘ καὶ » ἀπὸ τοῦ κυρίου « οὐ μὴ » ἀποστῇ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ .. ἀγαθὸν γὰρ ἐκ παίδων ὠς ἀληθῶς ὑποθέντα τὸν αὐχένα τῇ θείᾳ προσοχῇ μὴ ἀποσείσασθαι μέχρι γἠρως τὸν ἐπιβάτην καθαραῖς φρεσὶν ἐποχούμενον , άεὶ τὸν λογισμὸν εἰς τὰ χεἰρω καθέλκοντος τοῦ πονηροῦ . τίς γὰρ οὐ τὰς δι’ ὀμμάτων , τίς δ’ οὐ τὰς δι’ ὤτων , τίς δ’ οὐ τὰς διὰ γεύσεως ὀσφρήσεώς τε καὶ ἁφῆς ἡδονὰς καὶ τέρψεις ἀποδέχεται , τὸν ἡνίοχον μὴ φέρων , σωφροσύνην εἴργουσαν καὶ καθαιμάττουσαν τὸν ἵππον τῆς κακίας ; ἕτερος ἔν οὖν εἰς ἔτερα ἐπιβλέψας ἄλλα δοξάσει , ἡμεῖς δὲ ἀνατιθέναι λέγομεν τελείως ἑαυτὸν τῷ θεῷ , ὅς καὶ τὴν σάρκα ἄχραντον ἐκ παίδων φιλοτιμεῖται φυλάττειν , παρθενίαν ἀσκῶν . περισπουδάστους γὰρ καὶ μεγάλας ἐλπίδων δωρεὰς τοῖς ἐφιεμένοις αὐτῆς ταχέως φέρει , τὰ λυμαντήρια τῆς ψυχῆς ἀπομαρίνουσα πάθη καὶ ὑπεκκαύματα . — φέρε γὰρ εἰσηγήσωμαι , πῶς ἀνακείμεθα τῷ κυρίῳ .
Lemmas: Διὸ προσήκω ἄσβεστος ἐν ὁ Καρδία ὁ πίστις ἐξάπτω ὁ λύχνος , καί ὁ ὀσφῦς ἀναζώννυμι ὁ σωφροσύνη , ἐγείρω καί προσδοκάω ἀεί ὁ κύριος , ἵνα , ἄν ἐν ὁ πρῶτος ἐγώ ἡλικία παραλαμβάνω ἐγώ τις βούλομαι , κἀν ἐν ὁ δύο , κἀν ἐν ὁ τρίτος , ἔρχομαι καί εὑρίσκω ἑτοῖμος καί ὅς προστάσσω ἐργάζομαι - μένος , ἀνακλίνω εἰς Ἀβραὰρ κόλπος καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ . καί Ἱερεμίας δέ » ἀγαθός « φημί » ἀνδερί , ὅταν ἀείρω ζυγόν βαρύς ἐν νεότης αὐτός καί » ἀπό ὁ κύριος « οὖον μή » ἀφίστημι ὁ ψυχή αὐτός .. ἀγαθός γάρ ἐκ παῖς ὡς ἀληθής ὑποτίθημι ὁ αὐχήν ὁ θεῖος προσοχή μή ἀποσείω μέχρι γῆρας ὁ ἐπιβάτης καθαρός φρήν ἐποχέομαι , ἀεί ὁ λογισμός εἰς ὁ χείρων καθέλκω ὁ πονηρός . τίς γάρ οὖον ὁ διά ὄμμα , τίς δέ οὖον ὁ διά οὖς , τίς δέ οὖον ὁ διά γεῦσις ὄσφρησις τε καί ἁφή ἡδονά καί τέρψις ἀποδέχομαι , ὁ ἡνίοχος μή φέρω , σωφροσύνη ἔργω καί καθαιμάσσω ὁ ἵππος ὁ κακία ; ἕτερος ἐν οὖν εἰς ἔτερα ἐπιβλέπω ἄλλος δοξάζω , ἐγώ δέ ἀνατίθημι λέγω τέλειος ἑαυτοῦ ὁ θεός , ὅς καί ὁ σάρξ ἄχραντος ἐκ παῖς φιλοτιμέομαι φυλάσσω , παρθενίας ἀσκέω . περισπούδαστος γάρ καί μέγας ἐλπίς δωρεά ὁ ἐφίημι αὐτός ταχέως φέρω , ὁ λυμαντήριος ὁ Ψυχή απομαρινεω πάθος καί ὑπέκκαυμα . — φέρω γάρ εἰσηγέομαι , πῶς ἀνάκειμαι ὁ κύριος .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 5.7
Εἰ ὁ νόμος ἐστὶ κατὰ τὸν ἀπόστολον » πνευματικός « , τὰς εἰκόνας ἐμπεριέχων τῶν μελλόντων dyaQ-mvi - , φέρε δὴ ἀπαμφιάσασαι τὸ ἐπ’ αὐτῷ » κάλυμμα « τοῦ » γράμματος « ἐφηπλωμένον ἐπισκεψώμεθα γυμνῶς τὴν ἀκρίβειαν . μίμημα τῆς ἐκκλησίας ἐκελεύοντο δαι - δάλλειν Ἑβραῖοι τὴν σκηνήν , ἵν’ ἔχοιεν διὰ τῶν αἰσθητῶν » τὴν εἰκόνα « τῶν θείων προκαταγγέλλειν » πραγμάτων « . τὸ γὰρ ἐν ὄρει παράδειγμα παρενεχθέν , πρὸς ὄ Πέπων ἐτεκτήνατο τὴν σκηνὴν ὁ μωυσῆς , ἰδέα τις ἠν τῆς κατὰ τὸν οὐρανὸν οἰκήσεως ἀκριβής , ἣν ἡμεῖς τρανότερον μὲν ταῖν τύπων , ἀμαυρότερον δὲ τῆς άληθείας φεραπεύομεν νῦν . Με γὰρ ἀκραιφνὲς εἰς ἀνθρώπους ὡς πέφυκεν οὔπω τὸ ἀληθές , οἴ μηδὲ βαστάσσι φέρομεν ἄκρατον ἐνταῦθα θεάσασθαι σασθαι τὴν ἀφθαρσίαν , ὁπότε μηδὲ τὰς ἡλιακὰς ἀνέδην ἀκτῖνας . ἀλλ’ Ἰουδαῖοι μὲν τὴν » σκιὰν « τῆς εἰκόνος τρίτην ἀπὸ τῆς ἀληθείας κατηγγέλκασιν , ἡμεῖς δὲ τὴν εἰκόνα τῆς κατ’ οὐρανὸν διοικήσεως ἐναργῶς ἐκθειάζομεν . τὸ γὰρ ἀληθὲς ἀκριβῶς μετ’ ἀνάστασιν δηλωθήσεται , ὁπότε » πρόσωπον κατὰ πρόσωπον‘ τὴν ἁγίαν σκηνήν , τὴν πόλιν‘ τὴν ἐν τοῖς οὐρανοῖς , » ἡς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ θεός « , ἀλλ’ οὐ δι’ » αἰνιγμάτων « καὶ ἐκ μέρους‘ ἐποπτεύσομεν .
Lemmas: εἰμί ὁ νόμος εἰμί κατά ὁ ἀπόστολος » πνευματικός « , ὁ εἰκών ἐμπεριέχω ὁ μέλλω dyaQ-mvi - , φέρω δή ἀπαμφιάζω ὁ ἐπί αὐτός » κάλυμμα « ὁ » γράμμα « ἐφαπλόω ἐπισκοπέω γυμνός ὁ ἀκρίβεια . μίμημα ὁ ἐκκλησία κελεύω δή - δαλλώ Ἑβραῖος ὁ σκηνή , ἵνα ἔχω διά ὁ αἰσθητής » ὁ εἰκών « ὁ θεῖον προκαταγγέλλω » πρᾶγμα « . ὁ γάρ ἐν ὄρος παράδειγμα παραφέρω , πρός ὅς πέπων τεκταίνομαι ὁ σκηνή ὁ Μωυσῆς , ἰδέα τις ἐάν ὁ κατά ὁ οὐρανός οἴκησις ἀκριβής , ὅς ἐγώ τρανής μέν ὁ τύπος , ἀμαυρός δέ ὁ ἀλήθεια φεραπευαρτυω νῦν . ἐγώ γάρ ἀκραιφνής εἰς ἄνθρωπος ὡς φύω οὔπω ὁ ἀληθής , οἶς μηδέ βαστάζω φέρω ἄκρατος ἐνταῦθα θεάομαι σάω ὁ ἀφθαρσία , ὁπότε μηδέ ὁ ἡλιακός ἀνέδην ἀκτίς . ἀλλά Ἰουδαῖος μέν ὁ » σκιά « ὁ εἰκών τρίτος ἀπό ὁ ἀλήθεια καταγγέλλω , ἐγώ δέ ὁ εἰκών ὁ κατά οὐρανός διοίκησις ἐναργής ἐκθειάζω . ὁ γάρ ἀληθής ἀκριβῶς μετά ἀνάστασις δηλόω , ὁπότε » πρόσωπον κατά πρόσωπον ὁ ἅγιος σκηνή , ὁ πόλις ὁ ἐν ὁ οὐρανός , » εἰμί τεχνίτης καί δημιουργός ὁ θεός « , ἀλλά οὖον διά » αἴνιγμα « καί ἐκ μέρος ἐποπτεύω .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 5.8
Ἰουδαῖοι μὲν γὰρ τὰ ἡμέτερα προανεφώνησαν , ἡμεῖς Τε τὰ οὐράνια προαγγέλλομεν , ἐπειδήπερ ἡ μὲν σκηνὴ σύμβολον ἠν τῆς ἐκκλησίας , ἡ δὲ ἐκκλησία τῶν οὐρανῶν . διὸ τούτων οὔτως ἐχόντων καὶ τῆς σκηνῆς ἐν τύπῳ τῆς ἐκκλησίας , ὡς ἔφην , λαμβανομένης χρὴ καὶ τὰ θυσιαστήρια σύνθημά τι τῶν κατὰ τὴν ἐκκλησίαν πραγμάτων φέρειν , καὶ τὸ μὲν περικεχαλκωμένον ἀπεικάζεσθαι τῇ γερουσίᾳ καὶ τῷ περιβόλῳ τῶν χηρῶν ( θεοῦ γάρ εἰσιν ἔμψυχος βωμός , ἀνακομίζοντες τοὺς μόσχους καὶ τὰς δεκάτας καὶ τὰ ἑκούσια θυσίας τελοῦμεν κυρίῳ ) , τὸ δὲ περίχρυσον θυσιαστήριον ενδον ἐν τοῖς ἁγίοις τῶν ἁγίων ἀνακείμενον κατὰ πρόσωπον τοῦ μαρτυρίου . εἰς ὃ θυσίαν καὶ σπονδὴν ἀναφέρεσθαι , ταῖς ἐν παρθενίᾳ παραβλητέον , τῷ ἀκηράτῳ χρυσῷ τὰ ἄσηπτα συνουσίας σώματα κατησφαλισμέναις . δύο γὰρ ἄ εἰς ἔπαινον θρυλλοῦνται χρυσοῦ , . ὅτι τε ἰὸν οὐ παραδέχεται καὶ τὴν χροιὰν ταῖς ὴλίου μετρίως παραπλησιάζειν φαντάζεται βολαῖς · σύμβολον δὲ εἰκότως ἄρα τοῦτο τῆς ἁγνείας τῆς μὴ προσιεμένης ἐστὶ κηλῖδα καὶ σπῖλον , ἀλλὰ τῷ φωτὶ καταστραπτομένης ἀεὶ τοῦ λόγου . διὸ καὶ ἔνδον εἰς τὰ ἄγια τῶν ἀγίων ἕστηκε πλησιέστερον καὶ ἔμπροσθεν τοῦ πετάσματος , ἀχράντοις χερσὶ θυμιαμάτων δίκην τὰς προσευχὰς ἀναπέμπουσα κυρίῳ , δεκτὰς εἰς » ὀσμὴν εὐωδίας « . καθὼς καὶ Ἰωάννης ἐμήνυσε , τὰ θυμιάματα τὰ ἐν ταῖς φιάλαις τῶν κἰκοσιτεσσάρων πρεσβυτέρων προσευχὰς ἁγίων εἶναι φράσας . Ταῦτά σοι ὡς ἐκ τοῦ παραχρῆμα κἀγὼ κατὰ δύναμιν ὑπὲρ ἁγνείας , ὦ Ἀρετή , συμβάλλομαι .
Lemmas: Ἰουδαῖος μέν γάρ ὁ ἡμέτερος προαναφωνέω , ἐγώ τε ὁ οὐράνιος προαγγέλλω , ἐπεί ὁ μέν σκηνή σύμβολον ἐάν ὁ ἐκκλησία , ὁ δέ ἐκκλησία ὁ οὐρανός . διό οὗτος οὔτως ἔχω καί ὁ σκηνή ἐν τύπος ὁ ἐκκλησία , ὡς φημί , λαμβάνω χρή καί ὁ θυσιαστήριον σύνθημα τίς ὁ κατά ὁ ἐκκλησία πρᾶγμα φέρω , καί ὁ μέν περιχαλκόω ἀπεικάζω ὁ γερουσία καί ὁ περίβολος ὁ χήρα ( θεός γάρ εἰμί ἔμψυχος βωμός , ἀνακομίζω ὁ μόσχος καί ὁ δέκατος καί ὁ ἑκούσιος θυσία τελέω κύριος ) , ὁ δέ περίχρυσος θυσιαστήριον ἔνδον ἐν ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος ἀνάκειμαι κατά πρόσωπον ὁ μαρτύριον . εἰς ὅς θυσία καί σπονδή ἀναφέρω , ὁ ἐν παρθενίας παραβλητέος , ὁ ἀκήρατος χρυσός ὁ ἄσηπτος συνουσία σῶμα κατασφαλίζομαι . δύο γάρ ὅς εἰς ἔπαινος θρυλέω χρυσός , . ὅτι τε ἰός οὖον παραδέχομαι καί ὁ χροιά ὁ ἥλιος μέτριος παραπλησιάζω φαντάζω βολή · σύμβολον δέ εἰκότως ἄρα οὗτος ὁ ἁγνεία ὁ μή προσίημι εἰμί κηλίς καί σπῖλος , ἀλλά ὁ φάος καταστράπτω ἀεί ὁ λόγος . διό καί ἔνδον εἰς ὁ ἅγιος ὁ Ἀγίων ἵστημι πλήσιος καί ἔμπροσθεν ὁ πέτασμα , ἄχραντος χείρ θυμίαμα δίκη ὁ προσευχή ἀναπέμπω κύριος , δεκτός εἰς » ὀσμή εὐωδία « . καθώς καί Ἰωάννης μηνύω , ὁ θυμίαμα ὁ ἐν ὁ φιάλη ὁ κικοσιτεσσαρες πρέσβυς προσευχή ἅγιος εἰμί φράζω . ταῦτα σύ ὡς ἐκ ὁ παραχρῆμα ἐγώ κατά δύναμις ὑπέρ ἁγνεία , εἰμί Ἀρετή , συμβάλλω .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 6.2
Ἐὰν οὖν ἀμόλυντον τοῦτο τηρήσῃ τις τὸ κάλλος καὶ ἀσινὲς καὶ τοιοῦτον , ὁποῖον αὐτὸς ὁ συστησάμενος αὐτὸ καὶ ζωγραφήσας ἀπετύπωσε , τὴν αἰώνιον ἀπομιμησάμενος φύσιν καὶ νοητήν , ἧς καὶ χαρακτήρ ἐστιν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀπεικόνισμα , γεγονὼς οἶον ἄγαλμά τι περικαλλέστατον καὶ ἱερόν , ἐντεῦθεν μετενεχθεὶς εἰς τὴν μακάρων πόλιν τοὺς οὐρανούς , ὥσπερ ἐν ναῷ κατοικισθήσεται . ἄχραντον τὸ κάλλος ἡμῶν ἄριστα τηρεῖται τότε καὶ ἀσφαλῶς , ὁπόταν δὴ παρθενίᾳ σκεπόμενον ὑπὸ τοῦ καύσωνος ἔξωθεν μὴ μελαίνηται τῆς φθορᾶς , ἀλλ’ αὐτὸ ἐφ’ ἑαυτοῦ μένον δικαιοσύῃ κοσμῆται , νυμφαγωγούμενον τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ · ὄν τρόπον δὴ καὶ αὐτὸς εἰσηγεῖται , χρῆναι παραινῶν ὥσπερ ἐν λαμπάσιν > ταῖς σφετέραις σαρξὶ τὸ φῶς ἄσβεστον ἀνακαίεσθαι τῆς ἡγνείας , ἐπειδήπερ ὁ τῶν δέκα παρθένων ἀριθμὸς τὰς εἰς Ἰησοῦν πεπιστευκυίας ἀναμετρεῖσθαι βούλεται ψυχάς , τῷ ݲ τὴν ἀπευθύνουσαν μό νην ὁδὸν εἰς τοὺς οὐρανοὺς ἀποτυπούμενος . ἀλλ’ αἱ μὲν πέντε ἔμφρονες ἐτύγχανον ἄρα καὶ σοφαί , αἱ δὲ πέντε » μωραὶ « καὶ ἄσοφοί τινες · οὐ γὰρ ἐπρομηθεύσαντο ἐλαίου σφῶν τὰ ἀγγεῖα πλήρη παρασκευάσαι , δικαιοσύνης ἀπομείνασαι κεναί . αἰνίσσεται γὰρ διὰ τούτων τὰς ἐπὶ πέρατα παρθενίας έπισπερχομένας ἐλθεῖν καὶ πάντα εἰς τὸ συμπληρωθῆναι τὸν ἔρωτα τοῦτον κοσμίως δρώσας καὶ σωφρόνως , καὶ τὰς ἐπαγγελλομένας μὲν καἰ σεμνυνομένας τοῦτο σκοπεῖν , ὀλιγωρούσας δὲ καὶ ἡττωμένας τοῦ κόσμου ταῖς ἐξαλλαγαῖς καὶ ὤσπερ σκιαγραφούσας μᾶλλον εἴδωλον ἀρετῆς ἢ αὐτὴν ἐργαζομένας ἔμπνουν τὴν ἀλήθειαν .
Lemmas: ἐάν οὖν ἀμόλυντος οὗτος τηρέω τις ὁ κάλλος καί ἀσινής καί τοιοῦτος , ὁποῖος αὐτός ὁ συνίστημι αὐτός καί ζωγραφέω ἀποτυπόομαι , ὁ αἰώνιος ἀπομιμέομαι φύσις καί νοητός , ὅς καί χαρακτήρ εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί ἀπεικόνισμα , γίγνομαι οἶος ἄγαλμα τίς περικαλλής καί ἱερός , ἐντεῦθεν μεταφέρω εἰς ὁ μάκαρ πόλις ὁ οὐρανός , ὥσπερ ἐν ναός κατοικίζω . ἄχραντος ὁ κάλλος ἐγώ ἀγαθός τηρέω τότε καί ἀσφαλῶς , ὁπόταν δή παρθενίας σκέπω ὑπό ὁ καύσων ἔξωθεν μή μελαίνω ὁ φθορά , ἀλλά αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ μένω δικαιόω κοσμέω , νυμφαγωγέω ὁ υἱός ὁ θεός · εἰμί τρόπος δή καί αὐτός εἰσηγέομαι , χρή παραινέω ὥσπερ ἐν λαμπάς > ὁ σφέτερος σάρξ ὁ φάος ἄσβεστος ἀνακαίω ὁ ἁγνεία , ἐπεί ὁ ὁ δέκα παρθένος ἀριθμός ὁ εἰς Ἰησοῦς πιστεύω ἀναμετρέω βούλομαι Ψυχή , ὁ ݲ ὁ ἀπευθύνω μός νη ὁδός εἰς ὁ οὐρανός ἀποτυπόω . ἀλλά ὁ μέν πέντε ἔμφρων τυγχάνω ἄρα καί σοφός , ὁ δέ πέντε » μωρός « καί ἄσοφος τις · οὖον γάρ προμηθεύομαι ἔλαιον σφεῖς ὁ ἀγγεῖον πλήρης παρασκευάζω , δικαιοσύνη ἀπομένω κενός . αἰνίσσομαι γάρ διά οὗτος ὁ ἐπί πέρας παρθενίη ἐπισπέρχω ἔρχομαι καί πᾶς εἰς ὁ συμπληρόω ὁ Ἔρως οὗτος κόσμιος δράω καί σωφρόνως , καί ὁ ἐπαγγέλλω μέν καίω σεμνύνω οὗτος σκοπέω , ὀλιγωρέω δέ καί ἡσσάομαι ὁ κόσμος ὁ ἐξαλλαγή καί ὤσπερ σκιαγραφέω μᾶλλον εἴδωλον ἀρετή ἢ αὐτός ἐργάζομαι ἔμπνους ὁ ἀλήθεια .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 6.5
Ταῦτα τῶν ἡμετέρων , oj καλλιπάρθενοι , τὰ ὄργια μυστηρίων · αὖται τῶν ἐν παρΜνίᾳ μυσταγωγηΜντων αἱ τελεταί · ταῦτα τὰ ἐπίχειρα , τῶν ἀμιάντων ἄθλων‘ τῆς σωφροσύνης . νυμφεύομαι xcö λόrῳ καὶ τὸν ἀίδιον τῆς όφθαρσίας προῖκα λαμβόνω στέφανον καὶ πλοῦτον παρὰ τοῦ πατρός , καὶ 9ἐν τοῖς αἰῶσι οτεφανηφοροῦσα πομ - πεύὡ xd λαμπρὰ καὶ ἀμάραντα τῆς σοφίας ἄνΜι · συγχορεύω βρα - βεύοντι τῷ Χριστῷ κὰτ οὐρανὸν ἀμφὶ τὸν ἄναρχον καὶ όνώλεθρον βασιλέα ἀδύτων rἐγονα λαμπαδηφόρος φώτων κω ἐφυμνῶ τὸ καινὸν μετὰ τῆς ὁμηrύρεως ἆσμα τῶν ἀρχαγγέλων , τὴν καινὴν χáριν ἐζαγ - rέλλουσa τῆς ἐκκλησίας · ξυνέπεσθαι γὰρ ἀεὶ τὸν ὅμιλον τῶν παρ - Μνων τῷ κυρίῳ καὶ συνθιασωτεύειν ἔνθα ἂν έίη , λόγος ἠχεῖ . καὶ τοῦτο καὶ Ἰωάννης ἐν τῇ περὶ τῶν ἑκατὸν τεσσαράκοντα χιλιάδων καὶ τεσσάρων αἰνίσσεται μνήμῃ . ἴτε οὖν , ὦ νεολαία τῶν κανῶν αἰώνων , ἴτε τὰ ἀγγεῖα πληρώσατε σφῶν δικαιοσύνης · ὤρα γὰρ λοιπὸν ἐξεγείρεσθαι καὶ ὑπαντάζειν τῷ νυμφίῳ . ἴτε τὰς ἴϋγγας καὶ καὶ τὰ θέλγητρα κούφως παραμείψασαι τοῦ βίου τὰ περιδινοῦντα καὶ γοητεύοντα τὴν ψυχήν · τεύξεσθε γὰρ ταῖν ἐπαγγελμάτων , ναὶ " μὰ τὸν ἁμετέρας " ζωᾶς δείξαντνα κέλευθον . Σοὶ τόνοδε πλεκτὸν στέφανον ἐκ τῶν προφητικῶν λειμώνων , ὠ Ἀρετή , κἀγὼ κοσμήσασα προσφέρω .
Lemmas: οὗτος ὁ ἡμέτερος , oj καλλιπάρθενος , ὁ ὄργιον μυστήριον · αὔτης ὁ ἐν Μπάρνια μυσταγωγηΜντων ὁ τελετή · οὗτος ὁ ἐπίχειρα , ὁ ἀμίαντος ἄθλος ὁ σωφροσύνη . νυμφεύω xcö λόrῳ καί ὁ ἀίδιος ὁ όφθαρσίας προίξ λαμβάνω στέφανος καί πλοῦτος παρά ὁ πατήρ , καί ἐάω ὁ αἰών οτεφανηφορεω πο - ὡς xd λαμπρός καί ἀμάραντος ὁ σοφία Μάνι · συγχορεύω βρά - βευειμι ὁ Χριστός κατά οὐρανός ἀμφί ὁ ἄναρχος καί όνώλεθρον βασιλεύς ἄδυτος rἐγονα λαμπαδηφόρος φάος πω ἐφυμνέω ὁ καινός μετά ὁ ὁμηrύρεως ᾆσμα ὁ ἀρχάγγελος , ὁ καινός χρις ζω - ἔρχομαι ὁ ἐκκλησία · συνέπομαι γάρ ἀεί ὁ ὅμιλος ὁ παρά - μνᾶ ὁ κύριος καί συνθιασωτεύω ἔνθα εἄν εἰμί , λόγος ἠχέω . καί οὗτος καί Ἰωάννης ἐν ὁ περί ὁ ἑκατόν τεσσαράκοντα χιλιάς καί τέσσαρες αἰνίσσομαι μνήμη . ἔρχομαι οὖν , εἰμί νεολαία ὁ καίνω αἰών , ἔρχομαι ὁ ἀγγεῖον πληρόω σφεῖς δικαιοσύνη · ὤρα γάρ λοιπός ἐξεγείρω καί ὑπαντάω ὁ νυμφίος . ἔρχομαι ὁ ἴϋγξ καί καί ὁ θέλγητρον κοῦφος παραμείβω ὁ βίος ὁ περιδινέω καί γοητεύω ὁ Ψυχή · τυγχάνω γάρ ὁ ἐπάγγελμα , ναί " μά ὁ ἡμέτερος " ζωός δείκνυμι κέλευθος . σοί Τόνο πλεκτός στέφανος ἐκ ὁ προφητικός λειμών , ᾠόν Ἀρετή , ἐγώ κοσμέω προσφέρω .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 7
Διαπεραναμένης οὖν ἄριστα καὶ Ἀγάθης , ἴφη , τὸν λόγον καὶ εὐδοκιμησάσης ἐφ’ οἶς ἰσηγόρησεν , πάλιν ἡ Ἀρετὴ τὴν Πρόκιλλαν ἐκέλευσε λέγειν .
Lemmas: διαπεραίνω οὖν ἀγαθός καί Ἀγάθη , Ίφη , ὁ λόγος καί εὐδοκιμέω ἐπί οἶς ἰσηγορέω , πάλιν ὁ Ἀρετή ὁ Πρόκιλλα κελεύω λέγω .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 7.2
Ἐπισκέψασθε γὰρ ὅτι τὸ ἐκαρδίωσας ἡμᾶς‘ , ὠ παρθένοι , τῇ νύμφῃ πρὸς αὐτοῦ λεγόμενον , ἑνὶ ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου . τὸν διορατικὸν τῆς φρονήσεως ὀφθαλμὸν δείκνυσιν , ὁπότε δὴ τοῦτον ὁ ἔσω σμήξας ἄνθρωπος καθαρῶς τρανότερον τὴν ἀλήθειαν ἐποπτεύει · δισσὴν γὰρ ὄφεως δύναμιν εἶναι παντί που καταφανές , μίαν μὲν ψυχῆς , θατέραν δὲ σώματος . ἀλλ’ οὐχὶ τῆς τοῦ σώματος ὁ λόγος ἐρᾶν ὁμολογεῖ , ἀλλὰ τῆς κατὰ διάνοιαν μόνης , ἐν ἑνί « φάσκων » ἐκαρδίωσας ἡμᾶς ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου , καὶ ἐν μιᾷ , ἐνθέματι τραχήλου σου « , ὅπερ ἐστίν · ὠ αὕτη , τῷ ἐπεράστῳ σου βλέμματι τῆς συνέσεως ἀνεπτέρωσας ἡμῶν τὴν καρδίαν εἰς πόθον , ἔδωθεν τὸν ἀρίηλον κόσμον ἐξαστράπτουσα τῆς σωφροσύνης . ἐνθέματα γὰρ τραχήλων καλεῖται τὰ περιδέραια , τὰ ἐκ τιμίων καὶ ποικίλων συντιθέμενα λίθων . ἀλλ’ αἱ μὲν σωμασκοῦσαι ψυχαὶ τὸν αἰσθητὸν τουτονὶ κόσμον ἀμφὶ τὸν τράχηλον τὸν ἔξω τῆς σαρκὸς περιτιθέασι πρὸς ἀπάτην τῶν θεωμένων , αἱ δὲ ἁγνεύουσαι ἔνδοθεν ἔμπαλιν τὸν ἐξάπτονται , τὸν ἀπὸ τῶν τιμίων καὶ ποικίλων ὡς Μῶς συγκείμενον λίθων τῆς ἐλευθερίας , τῆς μεγαλοφροσύνης , τῆς σοφίας , τῆς ἀγάπης , ὀλίγα φροντίσασαι τῶν τῇδε προσκαίρων ποοικιλμάτων , ἃ φύλλων δίκην πρὸς ὥραν θάλλοντα συναφαυαίνονται τοῦ σώματος ταῖς τροπαῖς . διπλοῦς γὰρ ὁ περὶ τὸν ἄνθρωπον φαίνεται κόσμος , ὧν τὸν ἔνδον ὁ κύριος ἀποδέχεται , τὸν ἀκήρατον , » ἐν μιᾷ « λέγων τραχήλων ἐνθέματι « τῆς νύμφης κεκαρδιῶσθαι , οἱονεὶ τὸ τοῦ ἔσωθεν ἀνθρώπου τῆς καταστολῆς αἴγλην ἀποστίλβοντος ὠρέχθαι σημαίνων , ὥς που καὶ ὁ ψαλμῳδὸς μαρτυρεῖ , » πᾶσα « λέλων » ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς τοῦ βασιλέως ἔσωθεν « .
Lemmas: ἐπισκέπτομαι γάρ ὅτι ὁ καρδιόω ἡμεῖς , ᾠόν παρθένος , ὁ νύμφη πρός αὐτός λέγω , εἷς ἀπό ὀφθαλμός σύ . ὁ διορατικός ὁ φρόνησις ὀφθαλμός δείκνυμι , ὁπότε δή οὗτος ὁ εἴδομαι σμήχω ἄνθρωπος καθαρός τρανής ὁ ἀλήθεια ἐποπτεύω · δισσός γάρ ὄφις δύναμις εἰμί πᾶς ποῦ καταφανής , εἷς μέν Ψυχή , θατέρως δέ σῶμα . ἀλλά οὐ ὁ ὁ σῶμα ὁ λόγος ἐράω ὁμολογέω , ἀλλά ὁ κατά διάνοια μόνος , ἐν εἷς « φάσκω » καρδιόω ἐγώ ἀπό ὀφθαλμός σύ , καί ἐν εἷς , ἔνθεμα τράχηλος σύ « , ὅσπερ εἰμί · ᾠόν οὗτος , ὁ ἐπέραστος σύ βλέμμα ὁ σύνεσις ἀναπτερόω ἐγώ ὁ Καρδία εἰς πόθος , εδώθε ὁ ἀρίηλον κόσμος ἐξαστράπτω ὁ σωφροσύνη . ἔνθεμα γάρ τράχηλος καλέω ὁ περιδέραιον , ὁ ἐκ τίμιος καί ποικίλος συντίθημι λίθος . ἀλλά ὁ μέν σωμασκέω ψυχή ὁ αἰσθητός οὗτος κόσμος ἀμφί ὁ τράχηλος ὁ ἔξω ὁ σάρξ περιτίθημι πρός ἀπάτη ὁ θεάομαι , ὁ δέ ἁγνεύω ἔνδοθεν ἔμπαλιν ὁ ἐξάπτω , ὁ ἀπό ὁ τίμιος καί ποικίλος ὡς μάω σύγκειμαι λίθος ὁ ἐλευθερία , ὁ μεγαλοφροσύνη , ὁ σοφία , ὁ ἀγάπη , ὀλίγος φροντίζω ὁ ὅδε πρόσκαιρος ποίκιλμα , ὁ φύλλον δίκη πρός ὥρα θάλλω συναπαυαίνω ὁ σῶμα ὁ τροπή . διπλόος γάρ ὁ περί ὁ ἄνθρωπος φαίνω κόσμος , ὅς ὁ ἔνδον ὁ κύριος ἀποδέχομαι , ὁ ἀκήρατος , » ἐν εἷς « λέγω τράχηλος ἔνθεμα « ὁ νύμφη καρδιόω , οἱονεί ὁ ὁ ἔσωθεν ἄνθρωπος ὁ καταστολή αἴγλη ἀποστίλβω ὀρέγω σημαίνω , ὅς ποῦ καί ὁ ψαλμῳδός μαρτυρέω , » πᾶς « λάω » ὁ δόξα ὁ θυγάτηρ ὁ βασιλεύς ἔσωθεν « .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 7.4
Ἐὰν δέ τῳ περὶ τούτων ἀμφισβήτησις ᾖ , ὡς οὐδέπω τῶν κεφαλαίων ἱκανῶς ἐπεξειργασμένων , καὶ ἔτι βούλοιτο κατ' ἀναγωγὴν αὐτῶν πνευματικὴν διαρθρωθῆναι πληρέστερον , τίνες εἰσὶν αἱ βασίλισσαι καὶ αἰ παλλακαὶ καὶ αἱ νεάνιδες , λέξομεν δύνασθαι ταῦτα λελαλῆσθαι καὶ ἐπὶ τῶν ἐξ ἀρχῆς κατὰ πρόβασιν χρόνων ἐν δικαιοσύνῃ διαπρεψάντων , οἷον τῶν πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ τῶν μετὰ τὸν κατακλυσμὸν καὶ τῶν ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ καθεξῆς · εἶναι γὰρ νύμφην μὲν τὴν ἐκκλησίαν , βασιλίσσας δὲ τὰς βασιλικὰς ἐκείνας τὰς πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ ψυχάς , εὐαρέστους τῷ θεῷ γεγενημένας , τουτέστι τὰς ἀμφὶ τὸν Ἄβελ καὶ τὸν Σὴθ καὶ τὸν Ἐνώχ , παλλακὰς δὲ τὰς μετὰ τὸν κατακλυσμὸν τῶν προφητῶν , αἷς πρὸ τοῦ τὴν ἐκκλησίαν ἁρμοσθῆναι τῷ κυρίῳ παλλακίδων δίκην συγγινόμενος ἀληθεῖς ὑπέσπειρε λόγους ἐν ἀφθόνῳ καὶ καθαρᾷ φιλοσοφίᾳ , ἴνα γεννήσωσιν αὐτῷ συλλαβοῦσαι πίστιν , » πνεῦμα σωτηρίας‘ . τοιαῦτα γὰρ ἀποβλαστήματα φύουσιν αἱ ψυχαί , ἀείμνηστον φέροντα κάλλος , ὁπόσαις ἂν ὁ Χριστὸς συνανακραθῇ . εἰ γὰρ βούλεσθε εἰς Μωσέως ἀποβλέψαι τὰς βίβλους ἢ Δαυὶδ ἢ Σολομῶνος ἢ Ἡσαΐου ἢ τῶν καθεξῆς προφητῶν , ὠ παρθένοι , εἴσεσθε οἷα καταλελοίπασιν ἑαυτῶν ἔκγονα τῷ βίῳ σωτήρια διὰ τὴν πρὸς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ κοινωνίαν . ὅθεν τεθεωρημένως παλλακὰς προσηγόρευσε τὰς ψυχὰς τὰς προφητικὰς ὁ λόγος , ὅτι μὴ φανερῶς αὐτὰς οὕτως ὥσπερ δὴ καὶ τὴν ἐκκληι1ίαν έπηγόγιιοι Διύι1 ας δι’ αὐτὴν . τὸν μόοχον τὸν οι - τιυτόνα .
Lemmas: ἐάν δέ ὁ περί οὗτος ἀμφισβήτησις εἰμί , ὡς οὐδέπω ὁ κεφάλαιος ἱκανῶς ἐπεξεργάζομαι , καί ἔτι βούλομαι κατά ἀναγωγή αὐτός πνευματικός διαρθρόω πλήρης , τίς εἰμί ὁ βασίλισσα καί ὁ παλλακή καί ὁ νεᾶνις , λέγω δύναμαι οὗτος λαλέω καί ἐπί ὁ ἐκ ἀρχή κατά πρόβασις χρόνος ἐν δικαιοσύνη διαπρέπω , οἷος ὁ πρό ὁ κατακλυσμός καί ὁ μετά ὁ κατακλυσμός καί ὁ ἀπό ὁ Χριστός καθεξῆς · εἰμί γάρ νύμφη μέν ὁ ἐκκλησία , βασίλισσα δέ ὁ βασιλικός ἐκεῖνος ὁ πρό ὁ κατακλυσμός Ψυχή , εὐάρεστος ὁ θεός γίγνομαι , τουτέστι ὁ ἀμφί ὁ Ἄβελ καί ὁ Σήθ καί ὁ Ἐνώχ , παλλακή δέ ὁ μετά ὁ κατακλυσμός ὁ προφήτης , ὅς πρό ὁ ὁ ἐκκλησία ἁρμόζω ὁ κύριος παλλακίς δίκη συγγίγνομαι ἀληθής ὑποσπείρω λόγος ἐν ἄφθονος καί καθαρός φιλοσοφία , ἵνα γεννάω αὐτός συλλαμβάνω πίστις , » πνεῦμα σωτηρία . τοιοῦτος γάρ ἀποβλάστημα φύω ὁ Ψυχή , ἀείμνηστος φέρω κάλλος , ὁπόσος εἄν ὁ Χριστός συνανακεράννυμαι . εἰμί γάρ βούλομαι εἰς Μωσῆς ἀποβλέπω ὁ Βίβλος ἢ Δαυίδ ἢ Σολομών ἢ Ἠσαΐας ἢ ὁ καθεξῆς προφήτης , ᾠόν παρθένος , εἶμι οἷος καταλείπω ἑαυτοῦ ἔκγονος ὁ βίος σωτήριος διά ὁ πρός ὁ υἱός ὁ θεός κοινωνία . ὅθεν τεθεωρημένως παλλακή προσαγορεύω ὁ ψυχή ὁ προφητικός ὁ λόγος , ὅτι μή φανερῶς αὐτός οὕτως ὥσπερ δή καί ὁ ἐκκληι1ίαν ἔπειμι Διύι1 ὅς διά αὐτός . ὁ μοοχος ὁ ὁ - τιυτονη .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 7.6
Τοῖς μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἀπωτέρω λοιπὸν ἡ γνῶσις ἠν τοῦ θεοῦ , καὶ ἔχρῃζον ἑτέρας διδαχῆς — ἑρπούσης ἤδη τῆς εἰδωλολατρείας — ἥτις αὐτοῖς αὐθις ἀλεξίκακος ἔσοιτο καὶ βοηθός . ὁ ούν θεός , ἴνα μὴ πάντῃ τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων ἀϊστθῇ λήθῃ τῶν καλῶν , τὸν ἴδιον παῖδα τοῖς προφήταις ἐκέλευσεν ὑπηχῆσαι τὴν ἐσομένην ἐατοῦ παρουσίαν διὰ σαρκὸς εἰς τὸν βίον , καθ’ ἣν ἡ τῆς πνευματικῆς ὀγδοάδος χαρὰ καὶ γνῶσις κηρυχθήσεται , ἀφέσεως ἁμαρτημάτων οὖσα καὶ ἀναστάσεως παρεκτική · περιτμηθήσεσθαι γὰρ δι αὐτῆς τῶν ἀνθρώπων τὰ πάθη καὶ τὴν φθοράν . καὶ κιὰ τοῦτο τὸν κατάλογον τῶν ἀπὸ τοῦ Ἀβραὰμ προφητῶν , διὰ τὴν τῆς περιτομῆν πρεσβείαν τὸν ὀκτὼ περιεχούσης ἀριθμόν , ἡς ἐξήρτηται καὶ ὁ νόμος , ὀγδοήκοντα παλλακὰς ἐκάλεσεν , ὅτι πρῶτοι , πρὶν τὴν νύμφην τὴν ἐκκλησίαν κατεγγυηθῆναι τῷ λόγῳ , τὰ θεῖα συλλαβόντες σπέρματα , τῆς νοητῆς προεξήγγειλαν ὀγδοάδος τὴν περιτομήν . — νεάνιδας δὲ πάλιν εἰς ἀναρίθμητον συντελούσας ὅμιλον τὰ ὑπὸ τοῖς κρείττοσι δικαιοπραγήσαντα πλήθη καὶ νεανικῶς καὶ γενναίων διαθλήσαντα πρὸς τὴν ἁμαρτίαν καλεῖ .
Lemmas: ὁ μετά ὁ κατακλυσμός ἀπωτέρω λοιπός ὁ γνῶσις ἐάν ὁ θεός , καί χρῄζω ἕτερος διδαχή — ἕρπω ἤδη ὁ εἰδωλολατρία — ὅστις αὐτός αὖθις Ἀλεξίκακος εἰμί καί βοηθός . ὁ οὖν θεός , ἵνα μή πάντῃ ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος ἀΐσσω λήθη ὁ καλός , ὁ ἴδιος παῖς ὁ προφήτης κελεύω ὑπηχέω ὁ εἰμί ἑαυτοῦ παρουσία διά σάρξ εἰς ὁ βίος , κατά ὅς ὁ ὁ πνευματικός ὀγδοάς χαρά καί γνῶσις κηρύσσω , ἄφεσις ἁμάρτημα εἰμί καί ἀνάστασις παρεκτικός · περιτέμνω γάρ Ζεύς αὐτός ὁ ἄνθρωπος ὁ πάθος καί ὁ φθορά . καί κία οὗτος ὁ κατάλογος ὁ ἀπό ὁ Ἀβραάμ προφήτης , διά ὁ ὁ περιτομή πρεσβεία ὁ ὀκτώ περιέχω ἀριθμός , εἰμί ἐξαρτάω καί ὁ νόμος , ὀγδοήκοντα παλλακή καλέω , ὅτι πρῶτος , πρίν ὁ νύμφη ὁ ἐκκλησία κατεγγυάω ὁ λόγος , ὁ θεῖον συλλαμβάνω σπέρμα , ὁ νοητός προεξαγγέλλω ὀγδοάς ὁ περιτομή . — νεᾶνις δέ πάλιν εἰς ἀναρίθμητος συντελέω ὅμιλος ὁ ὑπό ὁ ἀγαθός δικαιοπραγέω πλῆθος καί νεανικός καί γενναῖος διαθλάω πρός ὁ ἁμαρτία καλέω .