methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 3.8
Προγεγύμνασται γὰρ μετὰ συστάσεων οὐκ εὐκαταφρονήτων ἐκ τῆς γραφῆς ὡς ἄρα ὁ πρωτόπλαστος οἰκείως εἰς αὐτὸν ἀναφέρεσθαι δύναται τὸν Χριστόν , οὐκέτι τύπος ὢν καὶ ἀπεικασία μόνον καὶ εἰκὼν τοῦ μονογενοῦς , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τοῦτο σοφία γεγονὼς καὶ λόγος . δίκην γὰρ ὕδατος ὁ ἂνθρωος συγ κερασθεὶς τῇ σοφίᾳ καὶ τῇ ζωῇ τοῦτο γέγονεν , ὅπερ ἠν αὐτὸ τὸ εἰς αὐτὸν ἄκρατον φῶς . ὅθεν ὁ ἀπόστολος εὐθυβόλως εἰς Χριστὸν τὰ κατὰ τὸν Ἀδάμ . οὓτως γὰρ ἂν μάλιστα ἐκ τῶν ὀστῶν αὐτοῦ καὶ τῆς σαρκὸς τὴν ἐκκλησίαν συμφωνησαι γεγονέναι , ἡς δὴ χάριν καταλείψας τὸν πατέρα τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς κατῆλθεν ὁ λόγος προσκολληθησόμμενος τῇ γυναικὶ καὶ ὕπνωσε τὴν ἔκστασιν τοῦ πάθους , ὑπὲρ αὐτῆς ἀποθανών , » ὃπως αὐτὸς ἑαυτῷ παραστήσῃ τὴν ἐκκλησίαν ἔνδοξον καὶ ἂμωμον , καθαρίσας τῷ λουτρῷ « πρὸς τοῦ νοητοῦ καὶ μακαρίου σπέρματος , ὃ σπείρει μὲν αὐτὸς ὑπηχῶν καὶ καταφυτεύων ἐν τῷ βάθει τοῦ νοός , ὑποδέχεται δὲ καὶ μορφοῖ δίκην γυναικὸς ἡ ἐκκλησία εἰς τὸ γεννᾶν τὴν ἀρετὴν καὶ ἐκτρέφειν . ταύτῃ γὰρ καὶ τό » αὐξάνσθε καὶ πληθύνεσθε « πληροῦται προσηκόντως , εἰς μέγεθος καὶ κάλλος καὶ πλῆθος αὐξανομένης καθ᾿ ἡμέραν αὐτῆς διὰ τὴν σύνερξιν καὶ τὴν κοινωνίαν τοῦ λόγου συγκαταβαίνοντος ἡμῖν καὶ νῦν ἒτι καὶ ἐξισταμένου κατὰ τὴν ἀνάμνησιν τοῦ πάθους . οὐ γὰρ ἂν ἄλλως ἡ ἐκκλησία συλλαβεῖν τοὺς πιστεύοντας καὶ ἀναγεννῆσαι » διὰ τοῦ λουτροῦ « δύναιτο » τῆς παλιγγενεσίας « , ἐὰν μὴ καὶ διἰ αὐτοὺς ὁ Χριστὸς κενώσας ἑαυτόν , ἳνα χωρηθῇ κατὰ τὴν ἀνακεφαλαίωσιω , ὡς ἒφην , τοῦ πάθους , πάλιν ἀποθάνῃ καταβὰς ἐξ οὐρανῶν καὶ προσκολληθεὶς τῇ ἑαυτοῦ γυναικί , τῇ ἐκκλησίᾳ , παράσχοι σχοι πλευρᾶς ἀφαιρεῖσθαι τῆς ἑαυτοῦ δύναμίν τινα , ὂπως αὐξηθῶσιν οἱ ἐν αὐτῷ οἰκοδομηθέντες ἀπαντες , οἱ γεγεννημένοι διὰ τοῦ λουτροῦ , ἐκ τῶν ὀστῶν καὶ ἐκ τῆς σαρκός . τουτέστιν ἐκ τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ καὶ ἐκ τῆς δόξης προσειληφότες . ὀστᾶ ὀστᾶ γὰρ καὶ σάρκα σοφίας ὁ λέγων εἶναι σύνεσιν καὶ ἀρετὴν ὀρθότατα λέγει , πλευρὰν δὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας « τὸ παράκλητον , ἀφ᾿ οὑ λαμβάνοντες εἰς ἀφθαρσίαν ἀναγεννῶνται προσηκόντως οἱ πεφωτισμένοι . άδύνατον δὲ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου μετασχεῖν τινα καὶ μέλος καταλεχθῆναι Χριοτοῦ , ἐὰν μr̀ι πρότερον καὶ ἐπὶ τούτου συγκατελὼν ὁ λόγος ἐκστῇ κοιμμηθείς , ἳνα τὴν ἀνανέωσιν καὶ τὸν ἀνακαινισμὸν συνεξαναστὰς τοῦ ὕπνου τοῦ κεκοιμημένου καὶ αὐτὸς μεταλαβεῖν δυνηθῇ , πνεύματος ἀναπλησθείς . τοῦτο γὰρ κυρίως ἂν ἡ πλευρὰ λέγοιτο τοῦ λόγου , » τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας « τὸ ἑπτάμορφον κατὰ τὸν προφήτην · ἀφ᾿ οὗ λαμβάνων ὁ θεὸς μετὰ τὴν ἒκστασιν τοῦ Χριστοῦ , ὃ δή ἐστι μετὰ τὴν ἐνανθρώπησιν καὶ τὸ πάθος , τὴν » βοηθὸν « αὐτῷ κατασκευάζει , λέγω δὴ τὰς ἡρμοσμένας αὐτῷ καὶ νενυμφευμένας ψυχάς . ἔστι γὰρ ὅτε πολλαχῶς αὐτὸ τὸ ἂθροισμα καὶ ἀγεληδὸν τῶν πεπιστευκότων ἐκκλησίαν οὕτως ὀνομάζουσιν αἱ τῶν τελειοτέρων κατὰ προκοπὴν εἰς ἓν πρόσωπον καὶ σῶμα τὸ τῆς ἐκκλησίας ἀναγομένων . οἱ μὲν γὰρ κρείττονες καὶ τρανότερον σπάσαντες ἤδη τὴν ἀλήθειαν , οὗτοι διὰ τὴν τελείαν κάθαρσιν καὶ πίστιν ἀποστερωθέντες τῶν τῆς σαρκὸς ἀτοπημάτων ἐκκλησία γίνονται καὶ βοηθὸς‘ τοῦ Χριστοῦ , » παρθένος « ὣσπερ κατὰ τὸν ἀπόστολον αὐτῷ καθηρμοσμένοι τε καὶ νενυμφευμένοι , ἵνα τὴν καθαρὰν τῆς διδασκαλίας ὑποδεξάμενοι καὶ γόνιμον σπορὰν συνεργήσωσι βοηθοῦντες τῷ κρηύγματι πρὸς τὴν τῶν λοιπῶν λοιπῶν οἱ δὲ ἀτελεῖς ἔτι καὰ ἀπαρχόμενοι εἰς σωτηρίαν τῶν μαθημάτων ὠδίνονται μορφοῦνται ὥσπερ ὑπὸ μητράσι πρὸς τῶν τελειοτέρων , ἒστ᾿ ἂν ἀποκυηθέντες ἀναγεννηθπωσιν εἰς μέγεθος καὶ κάλλος ἀρετῆς , καὶ πάλιν αὖ κατὰ προκοπὴν ἐκκλησία καὶ οὑτοι γεγονότες εἰς ἑτέρων τόκον ὑπουργήσωσι τέκνων καὶ ἀνατροφήν , μήτρας δίκην ἐν τῷ δοχείῳ τῆς ψυχῆς τὸ θέλημα τελεσφορήσαντες ἀλώβητον τοῦ λόγου .
Lemmas: προγυμνάζω γάρ μετά σύστασις οὐ εὐκαταφρόνητος ἐκ ὁ γραφεύς ὡς ἄρα ὁ πρωτόπλαστος οἰκεῖος εἰς αὐτός ἀναφέρω δύναμαι ὁ Χριστός , οὐκέτι τύπος εἰμί καί ἀπεικασία μόνος καί εἰκών ὁ μονογενής , ἀλλά καί αὐτός οὗτος σοφία γίγνομαι καί λόγος . δίκη γάρ ὕδωρ ὁ ἂνθρωος συγ κεράννυμι ὁ σοφία καί ὁ ζωή οὗτος γίγνομαι , ὅσπερ ἐάν αὐτός ὁ εἰς αὐτός ἄκρατος φάος . ὅθεν ὁ ἀπόστολος εὐθύβολος εἰς Χριστός ὁ κατά ὁ Ἀδάμ . οὕτως γάρ εἄν μάλιστα ἐκ ὁ ὀστέον αὐτός καί ὁ σάρξ ὁ ἐκκλησία συμφωνέω γίγνομαι , εἰμί δή χάρις καταλείβω ὁ πατήρ ὁ ἐν ὁ οὐρανός κατέρχομαι ὁ λόγος προσκολλάω ὁ γυνή καί ὑπνόω ὁ ἔκστασις ὁ πάθος , ὑπέρ αὐτός ἀποθνῄσκω , » ὅπως αὐτός ἑαυτοῦ παρίστημι ὁ ἐκκλησία ἔνδοξος καί ἄμωμον , καθαρίζω ὁ λουτρόν « πρός ὁ νοητός καί μακάριος σπέρμα , ὅς σπείρω μέν αὐτός ὑπηχέω καί καταφυτεύω ἐν ὁ βάθος ὁ νόος , ὑποδέχομαι δέ καί μορφόω δίκη γυνή ὁ ἐκκλησία εἰς ὁ γεννάω ὁ ἀρετή καί ἐκτρέφω . οὗτος γάρ καί ὁ » αὐξάνω καί πληθύνω « πληρόω προσήκω , εἰς μέγεθος καί κάλλος καί πλῆθος αὐξάνω κατά ἡμέρα αὐτός διά ὁ σύνερξις καί ὁ κοινωνία ὁ λόγος συγκαταβαίνω ἐγώ καί νῦν ἔτι καί ἐξίστημι κατά ὁ ἀνάμνησις ὁ πάθος . οὖον γάρ εἄν ἄλλως ὁ ἐκκλησία συλλαμβάνω ὁ πιστεύω καί ἀναγεννάω » διά ὁ λουτρόν « δύναμαι » ὁ παλιγγενεσία « , ἐάν μή καί διΐημι αὐτός ὁ Χριστός κενόω ἑαυτοῦ , ἵνα χωρέω κατά ὁ ἀνακεφαλαιόω , ὡς φημί , ὁ πάθος , πάλιν ἀποθνῄσκω καταβαίνω ἐκ οὐρανός καί προσκολλάω ὁ ἑαυτοῦ γυνή , ὁ ἐκκλησία , παρέχω ἔχω πλευρά ἀφαιρέω ὁ ἑαυτοῦ δύναμις τις , ὅπως αὐξάνω ὁ ἐν αὐτός οἰκοδομέω ἅπας , ὁ γεννάω διά ὁ λουτρόν , ἐκ ὁ ὀστέον καί ἐκ ὁ σάρξ . τουτέστιν ἐκ ὁ ἁγιωσύνη αὐτός καί ἐκ ὁ δόξα προσλαμβάνω . ὀστέον ὀστέον γάρ καί σάρξ σοφία ὁ λέγω εἰμί σύνεσις καί ἀρετή ὀρθός λέγω , πλευρά δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια « ὁ παράκλητος , ἀπό ὅς λαμβάνω εἰς ἀφθαρσία ἀναγεννάω προσήκω ὁ φωτίζω . ἀδύνατος δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος μετέχω τις καί μέλος καταλέγω χριοστις , ἐάν μι πρότερος καί ἐπί οὗτος συγκαταλύω ὁ λόγος ἐξίστημι κοιμάω , ἵνα ὁ ἀνανέωσις καί ὁ ἀνακαινισμός συνεξανίστημι ὁ ὕπνος ὁ κοιμάω καί αὐτός μεταλαμβάνω δύναμαι , πνεῦμα ἀναπίμπλημι . οὗτος γάρ κύριος εἄν ὁ πλευρόν λέγω ὁ λόγος , » ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια « ὁ ἑπτάμορφος κατά ὁ προφήτης · ἀπό ὅς λαμβάνω ὁ θεός μετά ὁ ἔκστασις ὁ Χριστός , ὅς δή εἰμί μετά ὁ ἐνανθρώπησις καί ὁ πάθος , ὁ » βοηθός « αὐτός κατασκευάζω , λέγω δή ὁ ἁρμόζω αὐτός καί νυμφεύω Ψυχή . εἰμί γάρ ὅτε πολλαχῶς αὐτός ὁ ἄθροισμα καί ἀγεληδόν ὁ πιστεύω ἐκκλησία οὕτως ὀνομάζω ὁ ὁ τέλειος κατά προκοπή εἰς εἷς πρόσωπον καί σῶμα ὁ ὁ ἐκκλησία ἀνάγω . ὁ μέν γάρ ἀγαθός καί τρανής σπάω ἤδη ὁ ἀλήθεια , οὗτος διά ὁ τέλειος κάθαρσις καί πίστις ἀποστερωθέντες ὁ ὁ σάρξ ἀτόπημα ἐκκλησία γίγνομαι καί βοηθός ὁ Χριστός , » παρθένος « ὥσπερ κατά ὁ ἀπόστολος αὐτός καθαρμόζω τε καί νυμφεύω , ἵνα ὁ καθαρός ὁ διδασκαλία ὑποδέχομαι καί γόνιμος σπορά συνεργέω βοηθός ὁ κρηύγματι πρός ὁ ὁ λοιπός λοιπός ὁ δέ ἀτελής ἔτι καή ἀπάρχομαι εἰς σωτηρία ὁ μάθημα ὠδίνω μορφόω ὥσπερ ὑπό μήτηρ πρός ὁ τέλειος , ἔστω εἄν ἀποκυέω ἀναγεννάω εἰς μέγεθος καί κάλλος ἀρετή , καί πάλιν αὖος κατά προκοπή ἐκκλησία καί οὗτος γίγνομαι εἰς ἕτερος τόκος ὑπουργέω τέκνον καί ἀνατροφή , μήτρα δίκη ἐν ὁ δοχεῖον ὁ Ψυχή ὁ θέλημα τελεσφορέω ἀλώβητος ὁ λόγος .