ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 7.7
Ἀλλὰ τούτων οὔθ' αἱ » βασίλισσαι « οὔθ' αἱ » παλλακαὶ « οὔθ' αἱ » νεάνιδες « συγκρίνονται τῇ ἐκκλησίᾳ · ἡ γὰρ τι » τελεία « καἰ » ἐκλεκτὴ « παρὰ πάσας νομιζομένη αὐτάς , ἡ ἐκ πάντων συνεστῶσά τι καὶ συνημμένη τῶν ἀποστόλων , ἐστὶν ἡ ὑπερβάλλουσα νύμφη τῷ κάλλει τῆς ἀκμῆς καὶ τῆς παρθενίας πάσας . διὸ καὶ μακαρίζεται καὶ αἰνεῖται Πρὸς τῶν ἄλλων , ὅτι αὕτη καὶ εἶδε καἰ ἤκουσεν ἀφθόνως , ἃ ἐκεῖναι ἐπεπόθησαν κἂν ἐκ βραχέος θεάσασθαι καὶ οὐκ εἶδον , καὶ ἀκοῦσαι καὶ οὐκ ἤκουσαν . » μακάριοι « γάρ φησιν οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν « ὁ κύριος τοῖς μαθηταῖς οἱ βλέποντες ἃ βλέπετε . λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι πολλοὶ προφῆται ἐπεθύμησαν ἰδεῖν ἃ βλέπετε , καὶ οὐκ εἶδον , καὶ ἀκούσαι ἃ ἀκούετε , καὶ οὐκ ἤκουσαν‘ . οὐκοῦν διὰ ταῦτα μακαρίξουσι ταύτην οἱ προφῆται καὶ θαυμάζουσιν , ὅτι ὧν αὐτοὶ μὴ ἐπέτυχον ἀκροαταὶ γενέσθαι καὶ θεάμονες ἡ ἐκκλησία κατηξιώθη καὶ μετείληφεν . » ἑξήκοντα « <γάρ> » εἰσι βασίλισσαι καὶ ὀγδοήκοντα καὶ νεάνιδες ὡς οὐκ ἔωστιν ἀριθμός . μία ἐστὶν ἡ περιστερά μου , τελεία μου . «
Lemmas: ἀλλά οὗτος οὔτε ὁ » βασίλισσα « οὔτε ὁ » παλλακή « οὔτε ὁ » νεᾶνις « συγκρίνω ὁ ἐκκλησία · ὁ γάρ τίς » τέλειος « καίω » ἐκλεκτός « παρά πᾶς νομίζω αὐτός , ὁ ἐκ πᾶς συνίστημι τίς καί συνάπτω ὁ ἀπόστολος , εἰμί ὁ ὑπερβάλλω νύμφη ὁ κάλλος ὁ ἀκμή καί ὁ παρθενίη πᾶς . διό καί μακαρίζω καί αἰνέω πρός ὁ ἄλλος , ὅτι οὗτος καί ὁράω καίω ἀκούω ἄφθονος , ὁ ἐκεῖνος ἐπιποθέω κἀν ἐκ βραχύς θεάομαι καί οὐ εἶδον , καί ἀκούω καί οὐ ἀκούω . » μακάριος « γάρ φημί ὁ ὀφθαλμός σύ « ὁ κύριος ὁ μαθητής ὁ βλέπω ὁ βλέπω . λέγω γάρ σύ ὅτι πολύς προφήτης ἐπιθυμέω ὁράω ὁ βλέπω , καί οὐ εἶδον , καί ἀκούω ὁ ἀκούω , καί οὐ ἀκούω . οὐκοῦν διά οὗτος μακαρίζω οὗτος ὁ προφήτης καί θαυμάζω , ὅτι ὅς αὐτός μή ἐπιτυγχάνω ἀκροατής γίγνομαι καί θεάμων ὁ ἐκκλησία καταξιόω καί μεταλαμβάνω . » ἑξήκοντα « Ἅγαρ » εἰμί βασίλισσα καί ὀγδοήκοντα καί νεᾶνις ὡς οὐ ὠθέω ἀριθμός . εἷς εἰμί ὁ περιστερά ἐγώ , τέλειος ἐγώ . «
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 7.8
Δυνήσεται δέ τις καὶ ἑτέρως τὴν νύμφην φάναι τὴν σάρκα τὴν ἀμόλυντον εἶναι τοῦ κυρίου , ἧς χάριν καταλελίψας τὸν πατέρα κατῆλθεν ἐνταῦθα καὶ προσεκολλήθη καὶ ἐγκατέσκηψεν ἐναθρωπήσας εἰς αὐτήν . διὸ δὴ καὶ περιστερὰν αὐτὴν ἔφη τροπικῶς , ἐπειδὴ τιθασὸν τὸ ζῷον καὶ ὑπωρόφιον καὶ διαίτῃ τῇ μετὰ ἀνθρώπων ἀσμενίζον . μόνη γὰρ ὡς ἔπος εἰπεῖν ἄσπιλος καὶ ἀμίαντος εὑρέθη καὶ πάντας ὑπερέχουσα τῷ τῆς δικαιοσύνης κόσμῳ καὶ κάλλει , ὥστε μηδένα καὶ τῶν εἰς ἄκρον εὐαρεστησάντων τῷ θεῷ ταύτης δυνηῆναι πέλας ὡς πρὸς σύγκρισιν ἀρετῆς στῆναι , καὶ διὰ τοῦτο κατηξιῶσθαι κοινωνὸν αὐτὴν γενέσθαι τῆς βασιλέιας τοῦ μονγενοῦς , αὐτῷ καθηρμοσμένην τε καὶ ἑνθωθεῖσαν . καὶ ἐν τῷ τεσσαρακοστῷ δὲ καὶ τετάρτῳ ψαλμῷ ἡ ἐκ τῶν πλειόνων παρισταμένη καὶ δεξιῶν βασίλισσα τοῦ θεοῦ μερῶν , ἡ τῷ διαχρύσῳ τῆς ἀρετῆς κόσμῳ κατεστολισμένη , ἡς ἐπεθύμησε τοῦ κάλλους « » ὁ βασιλεύς « , ἡ σάρξ ἐστιν , ὡς ἔφην , ἡ ἄχραντος ἐκείνη καὶ μακαρία , ἣν αὐτὸς ἀνακομίσας ὁ λόγος εἰς οὐρανοὺς » ἐκ δεξιῶν « παρέστησε τοῦ πατρός , » ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ « κεκοσμημένην , ὃ δή ἐστι τοῖς ἐπιτηδεύμασι τῆς ἀφθαρσίας , ἃ συμβολικῶς ἔφησε » χρυσᾶ κροσσωτά « , ἐπειδήπερ ἐκ ποικίλων ποικίλλεται τοῦτο καὶ συγκαθυφαίνεται κατορθωμάτων τὸ ἔνδυμα , οἷον ἀγνείας , φρονήσεως , πίστεως , ἀγάπης , ὑπομονῆς καὶ τῶν λοιΠῶν Μῶν , ἃ δὴ κατακαλύπτοντα τὴν ἀσχημοσύνην τῆς σαρκὸς κοσμεῖ τὸν ἄνθρωπον κόσμῳ χρυσῷ .
Lemmas: δύναμαι δέ τις καί ἑτέρως ὁ νύμφη φαίνω ὁ σάρξ ὁ ἀμόλυντος εἰμί ὁ κύριος , ὅς χάρις καταλείπω ὁ πατήρ κατέρχομαι ἐνταῦθα καί προσκολλάω καί ἐγκατασκήπτω ἐναθρωπήσας εἰς αὐτός . διό δή καί περιστερά αὐτός φημί τροπικός , ἐπεί τιθασός ὁ ζῷον καί ὑπωρόφιος καί δίαιτα ὁ μετά ἄνθρωπος ἀσμενίζω . μόνος γάρ ὡς ἔπος εἶπον ἄσπιλος καί ἀμίαντος εὑρίσκω καί πᾶς ὑπερέχω ὁ ὁ δικαιοσύνη κόσμος καί κάλλος , ὥστε μηδείς καί ὁ εἰς ἄκρος εὐαρεστέω ὁ θεός οὗτος δύναμαι πέλας ὡς πρός σύγκρισις ἀρετή ἵστημι , καί διά οὗτος καταξιόω κοινωνός αὐτός γίγνομαι ὁ βασίλεια ὁ μονγενοῦς , αὐτός καθαρμόζω τε καί ἕννυμι . καί ἐν ὁ τεσσαρακοστός δέ καί τέταρτος ψαλμός ὁ ἐκ ὁ πλείων παρίστημι καί δεξιός βασίλισσα ὁ θεός μέρος , ὁ ὁ διάχρυσος ὁ ἀρετή κόσμος καταστολίζω , εἰμί ἐπιθυμέω ὁ κάλλος « » ὁ βασιλεύς « , ὁ σάρξ εἰμί , ὡς φημί , ὁ ἄχραντος ἐκεῖνος καί μακάριος , ὅς αὐτός ἀνακομίζω ὁ λόγος εἰς οὐρανός » ἐκ δεξιός « παρίστημι ὁ πατήρ , » ἐν ἱματισμός διάχρυσος « κοσμέω , ὅς δή εἰμί ὁ ἐπιτήδευμα ὁ ἀφθαρσία , ὁ συμβολικός φημί » χρύσεος κροσσωτός « , ἐπεί ἐκ ποικίλος ποικίλλω οὗτος καί συγκαθυφαίνω κατόρθωμα ὁ ἔνδυμα , οἷος ἁγνεία , φρόνησις , πίστις , ἀγάπη , ὑπομονή καί ὁ λοιπός μής , ὁ δή κατακαλύπτω ὁ ἀσχημοσύνη ὁ σάρξ κοσμέω ὁ ἄνθρωπος κόσμος χρυσός .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 7.9
Ἔπειτα τί δὴ πάλιν καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς τοῦ ψαλμοῦ μετὰ τὸ τὸν ἄνθρωπον ἐκ δεξιῶν‘ ἐνθρονισθῆναι τοῦ παντοκράτορος , ὃν ἀνείληφεν ὁ λόγος , τὸ πνεῦμα παραδίδωσιν , ἐπισκεπτέον . » ἀπευνχθήσονται τῷ βασιλεῖ παρθένοι « φησίν « » ὀπίσω αὐτῆς · αἱ πλησίον αὐτῆς ἀπενεχθήσονταί σοι . ἀπενεχθήσονται ἐν εὐφροσύνῃ καὶ ἀγαλλιάσει · ἀχθήσονται εἰς ναὸν βασιλέως.‘ πάνυ προφανῶς ἐνθάδε λοιπὸν ἔοικεν ἐγκωιμιάζειν τὸ πνεῦμα τὴν ἁγνείαν , μετὰ τὴν νύμφην , ὡς ἀποδεδώκαμεν , τοῦ κυρίου δευτέρας προσιέναι τῷ παντκράτορι » ἐν ἀγαλλιάσει καὶ εὐφροσύνῃ‘ τὰς παρθένους ἐπαγγελλόμενον , ὑπ' ἀγγέλων δορυφορουμένας τε καὶ παραπεμπομένας . οὕτω γὰρ ἀπέραστόν τι τὸ τῆς παρθενίας ἐστὶν ὡς Μῶς καὶ τριπόθητον κλέος , ὥστε ὀπίσω τῆς βασιλίσσης , ἣν ἀνήγγαγεν ὁ κύριος ἀναμάρτητον ἀποτορνεύσας τῷ πατρί , τὸν χορὸν τῶν παρθενων καὶ τὸ τάγμα προσκομίζεσθαι , τὰ δυτερεῖα τῆς νύμφης κακληρωμένον . Ταῦτά σοι καὶ παρ' ἡμῶν , ὠ Ἀρετή , τὰ γυμνάσματα τῶν λόγων ὑπὲρ ἀγνείας ἐστηλιτεύσθω .
Lemmas: ἔπειτα τίς δή πάλιν καί ἐν ὁ ἑξῆς ὁ ψαλμός μετά ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐκ δεξιός ἐνθρονίζω ὁ παντοκράτωρ , ὅς ἀναλαμβάνω ὁ λόγος , ὁ πνεῦμα παραδίδωμι , ἐπισκεπτέος . » ἀποφέρω ὁ βασιλεύς παρθένος « φημί « » ὀπίσω αὐτός · ὁ πλησίος αὐτός ἀποφέρω σύ . ἀποφέρω ἐν Εὐφρόσυνος καί ἀγαλλιάω · ἄγω εἰς ναός βασιλεύς πάνυ προφανῶς ἐνθάδε λοιπός ἔοικα ἐγκωμιάζω ὁ πνεῦμα ὁ ἁγνεία , μετά ὁ νύμφη , ὡς ἀποδίδωμι , ὁ κύριος δύο πρόσειμι ὁ παντκράτορι » ἐν ἀγαλλιάω καί εὐφροσύνη ὁ παρθένος ἐπαγγέλλω , ὑπό ἄγγελος δορυφορέω τε καί παραπέμπω . οὗτος γάρ ἀπέραστος τίς ὁ ὁ παρθενίη εἰμί ὡς μάω καί τριπόθητος κλέος , ὥστε ὀπίσω ὁ βασίλισσα , ὅς ἀνάγω ὁ κύριος ἀναμάρτητος ἀποτορνεύω ὁ πατήρ , ὁ χορός ὁ Παρθενών καί ὁ τάγμα προσκομίζω , ὁ δυτερεῖα ὁ νύμφη κακληρωμένον . ταῦτα σύ καί παρά ἐγώ , ᾠόν Ἀρετή , ὁ γύμνασμα ὁ λόγος ὑπέρ ἁγνεία στηλιτεύω .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 8
Εἰπούσης δὲ ταῦτα τῆς προκίλλης , Ἐμὸς ὁ κλῆρος , ἡ Θέκλα ἴφη , μετὰ ταύτην ἐφεξῆς ἀγωνίζεσθαι , καὶ χαίρω ξυνέμπορον ἔχουσα κἀγὼ τὴν σοφίαν τῶν λόγων . αἰσθανομένη κιθάρας δίκην ἔσωθεν ἁρμοζομένην με καὶ παρασκευάζουσαν εἰς τὸ μεμελημένως εἰπεῖν καὶ εὐσχημόνως . ΑΡΕΤ . Ἄριστα , ( 6 θέκλα , τὴν προθυμίαν ἀπεδεξάμην , καὶ πιστεύω εἰς δύναμιν πρέποντας ἀποδοῦναί σε μοι τοὺς λόγους · φιλοσοφίας τε γὰρ τῆς ἐγκυκλίου καὶ παιδείας οὐδενὸς ὑστερήσεις · τῆς εὐαγγελικῆς τε αὐ καὶ θείας , τί χρὴ καὶ λέγειν , Jiagd Παύλῳ σεσοφισμενην ;
Lemmas: εἶπον δέ οὗτος ὁ προκιλλος , ἐμός ὁ κλῆρος , ὁ Θέκλα Ίφη , μετά οὗτος ἐφεξῆς ἀγωνίζομαι , καί χαίρω συνέμπορος ἔχω ἐγώ ὁ σοφία ὁ λόγος . αἰσθάνομαι κιθάρα δίκη ἔσωθεν ἁρμόζω ἐγώ καί παρασκευάζω εἰς ὁ μεμελημένως εἶπον καί εὐσχήμων . ΑΡ . Ἀγαθός , ( 6 Θέκλα , ὁ προθυμία ἀποδείκνυμι , καί πιστεύω εἰς δύναμις πρέπω ἀποδίδωμι σύ ἐγώ ὁ λόγος · φιλοσοφία τε γάρ ὁ ἐγκύκλιος καί παιδεία οὐδείς ὑστερέω · ὁ εὐαγγελικός τε αὖος καί θεῖος , τίς χρή καί λέγω , Jiagd Παῦλος σοφίζω ;
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 8.1
Οὐκοῦν λέγωμεν δὴ πρῶτον , αὐτόθεν ἀπ' αὐτῆς ἀπαρξάμεναι τῆς ἐπωνυμίας , δἰ ἣν αἰτίαν ἐκλήθη παρθενία τοῦτο τὸ κορυφαιότατον καὶ μακάριον ἐπιτήδευμα , οἷόν τε ὂν τυγχάνειν καὶ δύναμιν ἣν ἔχει , καὶ εἰσύστερον , ὁποίους καρποὺς ἀποτελεῖ . κινδυνεύουσι γὰρ ὀλίγου ξύμπαντες αὐτὴν ἠγνονκέναι , καὶ μυρίων διαφέρουσαν τῶν ἄλλων τῆς ἀρετῆς πλεονεκτημάτων , ὁπόσα εἰς κάθαρσιν καὶ κόσμον διαπονούμεθα τῆς ψυχῆς . παρθεΐ γὰρ ἡ παρθενία κατὰ μίαν ὑπαλλαγὴν καλεῖται στοιχείου , ὡς δὴ μόνη τὸν ἔχοντα καὶ τετελεςμένον αὐτῆς τὰς ἀφθόρους τελετὰς θεῷ παρεικάζουσα , οὗ μεῖζον ἀγαθὸν ἀδύνατον εὑρεῖν , ἡδονῆς καὶ λύπης ἀπῳκισμένον · <ῇ> τὸ τῆς ψυχῆς καταρδόμενον ἀληθῶς αὔξεταί τε καὶ κουφίζεται πτέρωμα , τῶν ἀνθρωπίνων ἐξίπτασθαι καθ’ ἡμέραν ἐθιζόμενον σπουδασμάτων . ἐπειδὴ γὰρ πανήγυριν τὸν βίον ἡμῶν σοφῶν παῖδες εἰρήκασιν εἶναι , ἡμᾶς δὲ τὸ δρᾶμα τῆς ἀληθείας τὴν δικαιοσύνην ἥκειν ὡς εἰς θέατρον ἐπιδειφομένους — ἀντιτεχνούντων ἡμῖν καὶ ἀνταγωνζομένων τοῦ διαβόλου καὶ τῶν δαιμόνων — , ἀνανεύοντας ἄνω δεῖ καὶ ἀνιπταμένους μετεωρίζεσθαι καὶ φεύγειν τὰ θέλγητρα τῆς καλλιφωνίας αὐτῶν καὶ τὰ σχήματα , ἔξωθεν φαντασίᾳ σωφροσύνης ἐπκκεχρωσμένα , ἢ τὰς Σειρῆνας μᾶλλον τὰς Ὁμηρικάς . κηλούμενοι γὰρ ταῖς ἡδοναῖς τῆς πλάνης πτερορρυοῦσι πολλοὶ καὶ βαρύνοται εἰς τὸν καθ’ ἡμᾶς ἥκοντες βίον , χαυνωθέντων αὐτοῖς καὶ χαλασθέντων τῶν τόνων , καθ' οὓς ἡ τῶν πτερῶν τῆς σωφροσύνης συγκρατεῖται φύσις , κουφίζουσα τὰ κάτω νεύοντα περὶ τὴν φθορὰν τῶν σωμάτων . ὅθεν , ὡ Ἀρετή , εἴτε . . [ δι' ἑαυτὴν ] εἴτε διὰ τὸ καὶ μετεωρίζειν πρὸς οὐρανὸν τὰς ψυχὰς ταύτην ἔσχηκας τὴν ἐπωνυμίαν , ἐπὶ λευκοτάτων ἀεὶ βαίνουσα φρενῶν , ἴθι μοι συναντιληψομένη τοῦ λόγου , ὃν αὐτὴ προσέταξας εἰπεῖν .
Lemmas: οὐκοῦν λέγω δή πρῶτος , αὐτόθεν ἀπό αὐτός ἀπάρχομαι ὁ ἐπωνυμία , διά ὅς αἴτιος καλέω παρθενίη οὗτος ὁ κορυφαῖος καί μακάριος ἐπιτήδευμα , οἷος τε εἰμί τυγχάνω καί δύναμις ὅς ἔχω , καί εἰσύστερον , ὁποῖος καρπός1 ἀποτελέω . κινδυνεύω γάρ ὀλίγος σύμπας αὐτός ἀγνοέω , καί μυρίος διαφέρω ὁ ἄλλος ὁ ἀρετή πλεονέκτημα , ὁπόσος εἰς κάθαρσις καί κόσμος διαπονέω ὁ Ψυχή . παίρνω γάρ ὁ παρθενίη κατά εἷς ὑπαλλαγή καλέω στοιχεῖον , ὡς δή μόνος ὁ ἔχω καί τελέω αὐτός ὁ ἄφθορος τελετή θεός παρεικάζω , ὅς μείζων ἀγαθός ἀδύνατος εὑρίσκω , ἡδονή καί λύπη ἀποικίζω · <ῇ> ὁ ὁ Ψυχή κατάρδω ἀληθής αὐξάνω τε καί κουφίζω πτέρωμα , ὁ ἀνθρώπινος ἐκπέτομαι κατά ἡμέρα ἐθίζω σπούδασμα . ἐπεί γάρ πανήγυρις ὁ βίος ἐγώ σοφός παῖς εἴρω εἰμί , ἐγώ δέ ὁ δρᾶμα ὁ ἀλήθεια ὁ δικαιοσύνη ἥκω ὡς εἰς θέατρον επιδειφομενος — ἀντιτεχνέω ἐγώ καί ἀνταγωνίζομαι ὁ διάβολος καί ὁ δαίμων — , ἀνανεύω ἄνω δεῖ καί ἀναπέτομαι μετεωρίζω καί φεύγω ὁ θέλγητρον ὁ καλλιφωνία αὐτός καί ὁ σχῆμα , ἔξωθεν φαντασία σωφροσύνη ἐπιχρώννυμι , ἢ ὁ Σειρήν μᾶλλον ὁ ὁμηρικός . κήλεος γάρ ὁ ἡδονή ὁ πλάνης πτερορρυέω πολύς καί βαρύνω εἰς ὁ κατά ἐγώ ἥκω βίος , χαυνόω αὐτός καί χαλάω ὁ τόνος , κατά ὅς ὁ ὁ πτερόν ὁ σωφροσύνη συγκρατέω φύσις , κουφίζω ὁ κάτω νεύω περί ὁ φθορά ὁ σῶμα . ὅθεν , εἰμί Ἀρετή , εἴτε . . [ διά ἑαυτοῦ ] εἴτε διά ὁ καί μετεωρίζω πρός οὐρανός ὁ ψυχή οὗτος ἔχω ὁ ἐπωνυμία , ἐπί λευκός ἀεί βαίνω φρήν , ἔρχομαι ἐγώ συναντιλαμβάνω ὁ λόγος , ὅς αὐτός προστάσσω εἶπον .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 8.6
Βεβηκέναι τε ἐπὶ τῆς σελήνης , σελήνην , ὡς ἡγοῦμαι , τροπικῶς τὶν πίστιν τῶν ἀποκαθαιρομένων τὴν φθορὰν τῷ λουτρῷ λουτρῷ διὰ τὸ προσεοικέναι τὸ φῶς αὐτῆς μᾶλλον ὔδατι χλιαρῷ καὶ πᾶσαν ἐξ αὐτῆς ἠρτῆσθαι τὴν ὑγρὰν οὐσίαν . ἐφέστηκεν οὐν ἐπὶ τῆς πίστεως καὶ προσλήψεως ἡμῶν ἡ ἐκκλησία κατὰ τὴν τῆς σελήνης σύνοψιν , μέχριπερ ἂν » εἰσέλθῃ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν‘ , ὠθίνουσα καὶ ἀναγεννῶσα τοὺς ψυχικοὺς εἰς πνευματκούς , καθ’ ὃν λόγον καὶ μήτηρ ἐστίν . ὥσπερ γὰρ σπορὰν ἀνδρὸς ἀμόρφωτον ὑποδεξαμένη γυνὴ περιοδοις χρόνων ἄνθρωπον ὁλόκληρον ἀποκύει , ταύτῃ δὴ καὶ τοὺς προσφεύγοντας τῷ λόγῳ φήσειεν ἄν τις συλλαβοῦσαν ἀεὶ τὴν ἐκκλησίαν , καὶ τὴν καθ' ὁμοίωσιν ἰδέαν αὐτοὺς καὶ μόρφωσιν μορφοῦσα τοῦ Χριστοῦ , περιόδοις χρόνων πολίτας τῶν μακαρίων ἐκείνων αἰώνων ἐργάζεσθαι . ὅθεν ἐξ ἀνάγκης αὐτὴν ἐφεστάναι δεῖ τῷ λουτρῷ τοὺς λουομένους γεννῶσαν · τούτῳ γὰρ καὶ σελήνη κέκληται τῷ τρόπῳ ἡ περὶ τὸ λουτρὸν αὐτῆς ἐνέργεια , ἐπειδὴ νέον σέλας ἀνανεασθέντες οἱ ἀναγεννώμενοι λάμπουσιν , ὅ ἐστι νέον φῶς , ὅθεν κὼ νεοφώτιστοι καλοῦνται περιφραστικῶς , τὴν πνευματικὴν αὐτοῖς πανσέληνον κατα τὴν περίοδον τοῦ πάθους καὶ τὴν ἀνάμνησιν νέαν ἀεὶ παραφαινούσης , ἴστ’ ἂν ἡ αὐγὴ καὶ τὸ φῶς τὸ τέλειον ἀνατείλῃ τῆς μεγάλης ἡμέρας .
Lemmas: βαίνω τε ἐπί ὁ σελήνη , σελήνη , ὡς ἡγέομαι , τροπικός σύ πίστις ὁ ἀποκαθαίρω ὁ φθορά ὁ λουτρόν λουτρόν διά ὁ προσέοικα ὁ φάος αὐτός μᾶλλον ὕδωρ χλιαρός καί πᾶς ἐκ αὐτός ἀρτάω ὁ ὑγρός οὐσία . ἐφίστημι ὀν ἐπί ὁ πίστις καί πρόσληψις ἐγώ ὁ ἐκκλησία κατά ὁ ὁ σελήνη σύνοψις , μέχριπερ εἄν » εἰσέρχομαι ὁ πλήρωμα ὁ ἐθνῶν‘ , ὠθίζω καί ἀναγεννάω ὁ ψυχικός εἰς πνευματικός , κατά ὅς λόγος καί μήτηρ εἰμί . ὥσπερ γάρ σπορά ἀνήρ ἀμόρφωτος ὑποδείκνυμι γυνή περίοδος χρόνος ἄνθρωπος ὁλόκληρος ἀποκυέω , οὗτος δή καί ὁ προσφεύγω ὁ λόγος φημί ἄν τις συλλαμβάνω ἀεί ὁ ἐκκλησία , καί ὁ κατά ὁμοίωσις ἰδέα αὐτός καί μόρφωσις μορφόω ὁ Χριστός , περίοδος χρόνος πολίτης ὁ μακάριος ἐκεῖνος αἰών ἐργάζομαι . ὅθεν ἐκ ἀνάγκη αὐτός ἐφίστημι δεῖ ὁ λουτρόν ὁ λούω γεννάω · οὗτος γάρ καί σελήνη καλέω ὁ τρόπος ὁ περί ὁ λουτρόν αὐτός ἐνέργεια , ἐπεί νέος σέλας ἀνανεάζω ὁ ἀναγεννάω λάμπω , ὅς εἰμί νέος φάος , ὅθεν Κῶς νεοφώτιστος καλέω περιφραστικός , ὁ πνευματικός αὐτός πανσέληνος κατά ὁ περίοδος ὁ πάθος καί ὁ ἀνάμνησις νέος ἀεί παραφαίνω , οἶδα εἄν ὁ αὐγή καί ὁ φάος ὁ τέλειος ἀνατέλλω ὁ μέγας ἡμέρα .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 8.7
Ἐὰν δέ τις ( οὐδὲν γὰρ χαλεπὸν ἔτι διαρρήδην εἰπεῖν ) ἀγανακτήσας φράσῃ πρὸς τὰ εἰρημένα , Καὶ πῶς ὑμῖν ἡ ἐξήγησις ἔτι , ὠ παρθένοι , γίνεται κατὰ νοῦν τῆς γραφῆς , ὁπότε ἡ μὲν Ἀποκάλυψις ἄρσενα τὴν ἐκκλησίαν διορίζεται γειννᾶν , ὑμεῖς δὲ ἐπὶ τῶν ἀπολουομένων παρειλήφατε τὰς τελεσφόρους ὠδῖνας αὐτῆς πληροῦσθαι λουομένας ; λέξομεν , Ἀλλ' , ὦ φιλαίτιε , ἀλλ’ οὐδέ σοι πάρεστιν ἀποδεῖξαι τὸν Χριστὸν αὐτὸν εἶναι τὸν γεννώμενον · πάλαι γὰρ πρὸ τῆς Ἀποκαλύψεως ἐπεπλήρωτο τὸ μυστήριον τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ λόγου , ὁ δὲ Ἰωάννης περὶ παρόντων καὶ μελλόντων θεσμῳδεῖ . ὁ δὲ Χριστὸς πάλαι κυηθεὶς οὐχ ἡρπάσθη ὁπότε ἔτέχθη πρὸς τὸν θρόνον τοῦ θεοῦ , φόβῳ τοῦ μὴ λυμήνασθαι αὐτὸν τὸν ὄφιν · ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἐγεννήθη καὶ κατῆλθεν αὐτὸς ἀπὸ τῶν θρόνων τοῦ πατρός . ἵνα τὸν δράκοντα χειρώσηται μείνας παοστρέχοντα τῇ σαρκί . ὥστε ἀνάγκη ὁμολογεῖν δὴ καὶ δὲ τὴν ἐκκλησίαν εἶναι τὴν ὠδίνουσαν καὶ γεννῶσαν τοὺς ἀπολυτρουμένους , ὥς που καὶ ἐν Ἡσαΐᾳ τὸ πνεῦμά φησι πρὶν τὴν ὠδίνουσαν τεκεῖν καὶ πρὶν ἐλθεῖν τὸν πόνον τῶν ὠδίνων , ἐξέφυγε καὶ ἔτεκεν ἄρσεν . τίς ἤκουσε τοιοῦτο ; καὶ τίς ἑώρακεν οὕτως ; εἰ ὤδινεν ἡ γῆ ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ , εἰ δὲ καὶ τέκοι ἔθνος εἰσάπαξ , ὅτι ὠδίνησε Σιὼν καὶ ἔτεκεν ἄρσενα « . τίνα ἐξέφυγεν ἢ πάντως τὸν δράκοντα , ἵνα γεννήσῃ τὸν λαὸν ἡ νοητὴ Σιὼν τὸν ἄρσενα , τὸν τῶν γυναικείων παθῶν καὶ τῆς ἐκλύσεως εἰς τὴν ἑνότητα τοῦ κυρίου κατντήσαντα καὶ ἀπαρσενωθέντα τῇ σπουδῇ ;
Lemmas: ἐάν δέ τις ( οὐδείς γάρ χαλεπός ἔτι διαρρήδην εἶπον ) ἀγανακτέω φράζω πρός ὁ εἴρω , καί πῶς σύ ὁ ἐξήγησις ἔτι , ᾠόν παρθένος , γίγνομαι κατά νόος ὁ γραφεύς , ὁπότε ὁ μέν ἀποκάλυψις ἄρσην ὁ ἐκκλησία διορίζω γειννᾶν , σύ δέ ἐπί ὁ ἀπολούω παραλαμβάνω ὁ τελεσφόρος ὠδίς αὐτός πληρόω λούω ; λέγω , ἀλλά , εἰμί φιλαίτιος , ἀλλά οὐδέ σύ πάρειμι ἀποδείκνυμι ὁ Χριστός αὐτός εἰμί ὁ γεννάω · πάλαι γάρ πρό ὁ ἀποκάλυψις πληρόω ὁ μυστήριον ὁ ἐνανθρώπησις ὁ λόγος , ὁ δέ Ἰωάννης περί πάρειμι καί μέλλω θεσμῳδέω . ὁ δέ Χριστός πάλαι κυέω οὐ ἁρπάζω ὁπότε τίκτω πρός ὁ θρόνος ὁ θεός , φόβος ὁ μή λυμαίνομαι αὐτός ὁ ὄφις · ἀλλά διά οὗτος γεννάω καί κατέρχομαι αὐτός ἀπό ὁ θρόνος ὁ πατήρ . ἵνα ὁ δράκων χειρόομαι μένω παοστρεχοειντα ὁ σάρξ . ὥστε ἀνάγκη ὁμολογέω δή καί δέ ὁ ἐκκλησία εἰμί ὁ ὠδίνω καί γεννάω ὁ ἀπολυτρόω , ὅς ποῦ καί ἐν Ἠσαΐας ὁ πνεῦμα φημί πρίν ὁ ὠδίνω τίκτω καί πρίν ἔρχομαι ὁ πόνος ὁ ὠδίς , ἐκφεύγω καί τίκτω ἄρσην . τίς ἀκούω τοιοῦτος ; καί τίς ὁράω οὕτως ; εἰμί ὠδίνω ὁ γῆ ἐν εἷς ἡμέρα , εἰμί δέ καί τίκτω ἔθνος εἰσάπαξ , ὅτι ὠδίνω Σιών καί τίκτω ἄρσην « . τίς ἐκφεύγω ἢ πάντως ὁ δράκων , ἵνα γεννάω ὁ λαός ὁ νοητός Σιών ὁ ἄρσην , ὁ ὁ γυναικεῖος πάθος καί ὁ ἔκλυσις εἰς ὁ ἑνότης ὁ κύριος καταντάω καί ἀπαρσενόομαι ὁ σπουδή ;
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 8.8
Λέγωμεν οὐν πάλιν ἐξ ἀρχῆς ἐπαναπολήσασαι , μέχριπερ ἂν καθεξῆς πρὸς τὸ τέλος ἔλθωμεν ἐξηγούμεναι τὰ εἰρημένα . σκόπει οὐν , ἐάν πως καὶ σοὶ δοκῇ πρὸς εὐδοξίαν ὁ λόγος πληροῦσθαι . ἐγὼ γὰρ τὸν ἄρσενα ταύτῃ γεννᾶν εἰρῆσθαι νομίζω τὴν ἐκκλησίαν , ἔπειδὴ τοὺς χαρακτῆρας καὶ τὴν ἐκτύπωσιν καὶ τὴν ἀρρενωπίαν εἰλικρινῶς τοῦ Χριστοῦ προσλαμβάνουσιν οἱ φωτιζόμενοι , τῆς καθ' ὁμοίωσιν μορφῆς έν αὐτοῖς ἐκτυπουμένης τοῦ λόγου καὶ ἐν αὐτοῖς γεννωμένης κατὰ τὴν ἀκριβῆ γνῶσιν καὶ πίστιν , ὥστε ἐν ἑκάστῳ γεννᾶσθαι τὸν Χριστὸν νοητῶς . καὶ διὰ τοῦτο ἡ ἐκκλησία σπαργᾷ καὶ ὠδίνει , μέχριπερ ἂν ὁ Χριστὸς‘ ἐν ἡμῖν μορφωθῇ‘ γεννηθείς , ὄπως ἕκαστος τῶν ἁγίων τῷ μετέχειν Χριστοῦ Χριστὸς γεννηθῇ · καθ’ ὃν λόγον καὶ ἔν τινι γραφῇ φέρεται τὸ μὴ ἅψησθε τῶν Χριστῶν μου , καὶ ἐν τοῖς παοφήταις μου μὴ πονηρεύησθε « , οἱονεὶ Χριστῶν γεγονότων τῶν κατὰ μετουσίαν τοῦ πνεύματος εἰς Χριστὸν βεβαπτισμένων , συμβαλλούσης ἐνταῦθα τὴν ἐν τῷ λόγῳ τράνωσιν αὐτῶν καὶ μεταμόρφωσιν τῆς ἐκκλησίας . βεβαιοῖ δὲ τοῦτο καὶ Παῦλος φανερῶς διδάσκων , ἔνθα φησί τούτου χάριν κάμπτω τὰ γόνατά μου πρὸς τὸν θεὸν καὶ πατέρα , ἐξ οὗ πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς ὀνομάζεται , ἵνα δῷ ὑμῖν κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς χρηστότητος αὐτοῦ δυνάμει κραταιωθῆναι διὰ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ εἰς τὸν ἴσω ἄνθρω - πον , κατοικῆσαι τὸν Χριστὸν διὰ τῆς πίστεως ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν‘ . εἰς γὰρ τὰς ἀναγεννωμένων ψυχὰς ἀναγκαῖον ἐξομοργνύμενον ἐκτυποῦσθαι τὸν λόγον τῆς ἀληθείας .
Lemmas: λέγω ὀν πάλιν ἐκ ἀρχή ἐπαναπολέω , μέχριπερ εἄν καθεξῆς πρός ὁ τέλος ἔρχομαι ἐξηγέομαι ὁ εἴρω . σκοπέω ὀν , ἐάν πως καί σύ δοκέω πρός εὐδοξία ὁ λόγος πληρόω . ἐγώ γάρ ὁ ἄρσην οὗτος γεννάω εἴρω νομίζω ὁ ἐκκλησία , ἔπειδη ὁ χαρακτήρ καί ὁ ἐκτύπωσις καί ὁ ἀρρενωπία εἰλικρινής ὁ Χριστός προσλαμβάνω ὁ φωτίζω , ὁ κατά ὁμοίωσις μορφή ἐν αὐτός ἐκτυπόω ὁ λόγος καί ἐν αὐτός γεννάω κατά ὁ ἀκριβής γνῶσις καί πίστις , ὥστε ἐν ἕκαστος γεννάω ὁ Χριστός νοητός . καί διά οὗτος ὁ ἐκκλησία σπαργάω καί ὠδίνω , μέχριπερ εἄν ὁ Χριστός ἐν ἐγώ μορφόω γεννάω , ὅπως ἕκαστος ὁ ἅγιος ὁ μετέχω Χριστός Χριστός γεννάω · κατά ὅς λόγος καί ἐν τις γράφω φέρω ὁ μή ἅπτω ὁ Χριστός ἐγώ , καί ἐν ὁ παοφήταις ἐγώ μή πονηρεύω « , οἱονεί Χριστός γίγνομαι ὁ κατά μετουσία ὁ πνεῦμα εἰς Χριστός βαπτίζω , συμβάλλω ἐνταῦθα ὁ ἐν ὁ λόγος τράνωσις αὐτός καί μεταμόρφωσις ὁ ἐκκλησία . βεβαιόω δέ οὗτος καί Παῦλος φανερῶς διδάσκω , ἔνθα φημί οὗτος χάρις κάμπτω ὁ γόνυ ἐγώ πρός ὁ θεός καί πατήρ , ἐκ ὅς πᾶς πατριά ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ ὀνομάζω , ἵνα δίδωμι σύ κατά ὁ πλοῦτος ὁ χρηστότης αὐτός δύναμις κραταιόω διά ὁ πνεῦμα αὐτός εἰς ὁ ἴσος ἄνθρω - πως , κατοικέω ὁ Χριστός διά ὁ πίστις ἐν ὁ Καρδία ὑμῶν‘ . εἰς γάρ ὁ ἀναγεννάω ψυχή ἀναγκαῖος ἐξομόργνυμι ἐκτυπόω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 8.9
Ἔοικε δὲ τοῖς εἰρημένοις καὶ τοῦτο μάλιστα προσεοικέναι καὶ συμφωνεῖν τὸ χρησμῳδούμενον ἄνωθεν ἐξ αὐτοῦ τοῦ πατρὸς τῷ Χριστῷ ἐπὶ τὸν ἁγνισμὸν ἥκοντι τοῦ ὕδατος ἐν τῷ Ἰορδάνῃ μου εἶ σύ · ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά δε « . παρατηρητέον γὰρ ὅτι τὸ μὲν υἱὸν αὐτοῦ εἶναι ἀορίστως ἀπεφήνατο καὶ ἀχρόνως · » εἶ « γὰρ υἱός‘ αὐτῷ ἔφη , καὶ οὐ » γέγονας « , ἐμφαίνων μήτε πρόσφατον αὐτὸν τετυχηκέναι τῆς υἱοθεσίας , μήτε αὐ προϋπάρξαντα μετὰ ταῦτα ἐσχηκέναι , ἀλλὰ προγεννηθέντα καὶ ἔσεσθαι καὶ εἶναι τὸν αὐτόν . τὸ δέ » ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά δε « ὅτι προόντα ἤδη πρὸ τῶν αἰώνων , λέγει , ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἐβουλήθην καὶ τῷ κόσμῳ γεννῆσαι , ὃ δή ἐστι πρόσθεν ἀγνοούμενον γνωρίσαι . ἀμέλει τοῖς μηδέπω τῶν ἀνθρώπων συνῃσθημένοις τὴν πολυποίκιλον σοφίαν » τοῦ θεοῦ « ὁ Χριστὸς γεγέννηται , ὅπερ ἐστὶν οὐδέπω ἐγνώσθη , οὐδέπω πεφανέρωται , οὐδέπω ἐφάνη . εἰ δὲ αἴσθοιντο καὶ οὗτοι τῆς χάριτος τὸ μυστήριον , τότε δὴ καὶ αὐτοῖς , ὁπότε ἐπέστρεψαν καὶ ἐπίστευσαν , κατὰ τὴν γνῶσιν καὶ τὴν σύνεσιν γεννᾶται . διὰ καὶ προσηκόντως ἐντεῦθεν ἡ ἐκκλησία τὸν ἄρσενα λόγον ἐν τοῖς ἁγνιζομένοις ἀεὶ μορφοῦν λέγεται καὶ γεννᾶν . — καὶ τὰ μὲν δὴ περὶ τῶν ὠδίνων αὐτῆς εἰς δύναμιν εἴρηται · τὰ δὲ περὶ τοῦ δράκοντος καὶ τῶν ἄλλων τῇδε μεταληπτέον . οὐκοῦν πειρώμεθα πάλιν ἀμωσγέπως δληλοῦν , ὦ παρθένοι , μηθὲν ἀποδειλιᾶσαι πρὸς τὸ μέγεθος τῶν αἰνιγμάτων τῆς γραφῆς · εἰ δέ τι δύσκολον ἐμπίπτοι τοῖς λόγοις , ἐγὼ πάλιν ὑμᾶς ὥσπερ ποταμὸν διαβιβάσω .
Lemmas: ἔοικα δέ ὁ εἴρω καί οὗτος μάλιστα προσέοικα καί συμφωνέω ὁ χρησμῳδέω ἄνωθεν ἐκ αὐτός ὁ πατήρ ὁ Χριστός ἐπί ὁ ἁγνισμός ἥκω ὁ ὕδωρ ἐν ὁ Ἰορδάνης ἐγώ εἰμί σῦς · ἐγώ σήμερον γεννάω δέ « . παρατηρητέον γάρ ὅτι ὁ μέν υἱός αὐτός εἰμί ἀόριστος ἀποφαίνω καί ἄχρονος · » εἰμί « γάρ υἱός αὐτός φημί , καί οὖον » γίγνομαι « , ἐμφαίνω μήτε πρόσφατος αὐτός τυγχάνω ὁ υἱοθεσία , μήτε αὖος προυπάρχω μετά οὗτος ἔχω , ἀλλά προγεννάω καί εἰμί καί εἰμί ὁ αὐτός . ὁ δέ » ἐγώ σήμερον γεννάω δέ « ὅτι προέρχομαι ἤδη πρό ὁ αἰών , λέγω , ἐν ὁ οὐρανός βούλομαι καί ὁ κόσμος γεννάω , ὅς δή εἰμί πρόσθεν ἀγνοέω γνωρίζω . ἀμελέω ὁ μηδέπω ὁ ἄνθρωπος συναισθάνομαι ὁ πολυποίκιλος σοφία » ὁ θεός « ὁ Χριστός γεννάω , ὅσπερ εἰμί οὐδέπω γιγνώσκω , οὐδέπω φανερόω , οὐδέπω φαίνω . εἰμί δέ αἰσθάνομαι καί οὗτος ὁ χάρις ὁ μυστήριον , τότε δή καί αὐτός , ὁπότε ἐπιστρέφω καί πιστεύω , κατά ὁ γνῶσις καί ὁ σύνεσις γεννάω . διά καί προσήκω ἐντεῦθεν ὁ ἐκκλησία ὁ ἄρσην λόγος ἐν ὁ ἁγνίζω ἀεί μορφόω λέγω καί γεννάω . — καί ὁ μέν δή περί ὁ ὠδίς αὐτός εἰς δύναμις εἴρω · ὁ δέ περί ὁ δράκων καί ὁ ἄλλος ὅδε μεταληπτέον . οὐκοῦν πείρω πάλιν ἀμωσγέπως δηλόω , εἰμί παρθένος , μηδείς ἀποδειλιάω πρός ὁ μέγεθος ὁ αἴνιγμα ὁ γραφεύς · εἰμί δέ τίς δύσκολος ἐμπίπτω ὁ λόγος , ἐγώ πάλιν σύ ὥσπερ ποταμός διαβιβάζω .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 8.12
Οὐκοῦν δεῦρο εἰς τὴν ἔρημον ἐλθοῦσα ταύτην καὶ ἄγονον κακῶν , καθὼς καὶ πρόσθεν εἰρήκαμεν , ἡ ἐκκλησία τρέφεται , πτερουμένη τοῖς οὐρανοπόροις τῆς παρθενίας πτεροῖς , ἃς ἀετοῦ μεγάλου πτέρυγας ὁ λόγος ἔφη , νικήσασα τὸν ὄφιν καὶ τῆς πληροσελήνου τῆς ἑαυτῆς τὰς νεφέλας τὰς δυσχειμέρους ἀπωσαμένη . τούτων γὰρ χάριν οἱ μεταξὺ πάντες οὗτοι παρηνέχθησαν λόγοι , διδάσκοντες ὑμᾶς ὠ καλλιπάρθενοι , κατὰ κράτος μιμεῖσθαι τὴν μητέρα , μὴ ἐπιθολοῦσθαι δὲ ταῖς ἀχθηδόσι καὶ τροπαῖς καὶ θλίψεσι τοῦ βίου , ἵνα συνεισέλθητε γαῦροι μετ᾿ αὐτῆς εἰς τὸν νυμφῶνα , παραφαίνουσαι τἀς λαμπάδας . μὴ οὖν ἀποδειλιάσητε πρὸς τὰς μεθοδείας « καὶ διαβολὰς τοῦ θηρός , ἀλλὰ καρτερῶς ἐνσκευάσασθε πρὸς τὴν μάχην , τὴν κόρυν » τοῦ σωτηρίου « καὶ » τὸν θώρακα « καὶ τὰς κνημῖδας ἐξωπλισμέναι . μυρίαν γὰρ αὐτῷ κατάπληξιν παρέξετε μετὰ πολλοῦ λήμματος καὶ εὐψυχίας προσβάλλουσαι , οὐδὲ στήσεται πάντως ἐκ τοῦ κρείττονος ὁρῶν τὰς ἀντιπάλους παρατεταγμένας , ἀλλ᾿ αὐτόθεν ἄρασθαι τῶν ἑπτὰ παλαισμάτων ὑμᾶς συγχωρήσει τὰ ἀριστεῖα ὁ πολυκέφαλος κοὶ πολυπρόσωπος θήρ , πρόσθε λέων , ὄπιθεν δὲ δράκων , μέσση δὲ Χίμαιρα . δεινὸν ἀποπνείουσα πυρὸς μένος αἰθομένοιο · καὶ τὴν μὲν κατέπεφνε πατρὸς τεράεσσι πιθήσας Χριστὸς ἄναξ · πολλοὺς γὰρ ἀπώλεσεν , οὐδέ τις ἔτλη λοίγιον ἐκ γενύων ἀφρὸν ἐρευγομέναν , εἰ μὴ πρότερον ἐκλύσας αὐτὴν κατειργάσατο καὶ ἀσθενῆ καὶ εὐκαταφρόνητον ἡμῖν παντελῶς ἐποίησε Χριστός .
Lemmas: οὐκοῦν δεῦρο εἰς ὁ ἐρῆμος ἔρχομαι οὗτος καί ἄγονος κακός , καθώς καί πρόσθεν εἴρω , ὁ ἐκκλησία τρέφω , πτερόω ὁ οὐρανόπορος ὁ παρθενίη πτερόν , ὅς ἀετός μέγας πτέρυξ ὁ λόγος φημί , νικάω ὁ ὄφις καί ὁ πληροσέληνος ὁ ἑαυτοῦ ὁ νεφέλη ὁ δυσχείμερος ἀπωθέω . οὗτος γάρ χάρις ὁ μεταξύ πᾶς οὗτος παραφέρω λόγος , διδάσκω σύ ᾠόν καλλιπάρθενος , κατά κράτος μιμέομαι ὁ μήτηρ , μή ἐπιθολόω δέ ὁ ἀχθηδών καί τροπή καί θλῖψις ὁ βίος , ἵνα συνεισέρχομαι γαῦρος μετά αὐτός εἰς ὁ νύμφη , παραφαίνω εἰς λαμπάς . μή οὖν ἀποδειλιάω πρός ὁ μεθοδεία « καί διαβολή ὁ θήρ , ἀλλά καρτερός ἐνσκευάζω πρός ὁ μάχη , ὁ κόρυς » ὁ σωτήριος « καί » ὁ θώραξ « καί ὁ κνημίς ἐξοπλίζω . μυρίος γάρ αὐτός κατάπληξις παρέχω μετά πολύς λῆμμα καί εὐψυχία προσβάλλω , οὐδέ ἵστημι πάντως ἐκ ὁ ἀγαθός ὁράω ὁ ἀντίπαλος παρατάσσω , ἀλλά αὐτόθεν ἀείρω ὁ ἑπτά πάλαισμα σύ συγχωρέω ὁ ἀριστεῖα ὁ πολυκέφαλος κοί πολυπρόσωπος θήρ , πρόσθεν λέων , ὄπισθεν δέ δράκων , Μέσση δέ Χίμαιρα . δεινός ἀποπνέω πυρός μένος αἴθω · καί ὁ μέν κατέπεφνον πατήρ τέρας πείθω Χριστός ἄναξ · πολύς γάρ ἀπόλλυμι , οὐδέ τις ἔτλην λοίγιος ἐκ γένυς ἀφρός ἐρεύγομαι , εἰμί μή πρότερος ἐκλύω αὐτός κατεργάζομαι καί ἀσθενής καί εὐκαταφρόνητος ἐγώ παντελῶς ποιέω Χριστός .
methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 10.4
Καὶ δὴ καὶ τούτων οὕτως ἀπαξιωθέντων τῆς θείας κηδεμονίας καὶ πάλιν τῆς ἀνθρωπότητος εἰς πλάνην κεχυμένης αὐθις ὁ θεὸς ἀπέστειλε βασιλεύσοντα νόμον καὶ ὑπομνήσοντα δικαιοσύνην ἐπὶ Μωσέως . οἱ δὲ μακρὰν καὶ τούτῳ χαίρειν φράσαντες εἰς εἰδωλολατρείαν μετέστησαν . ὅθεν ὁ θεὸς εἰς ἀλληλοφονίας καὶ δρασμοὺς καὶ αἰχμαλωσίας παρέδωκε καὶ τούτους ἀποδοξήσαντος αὐτοὺς σᾠζειν τοῦ νόμου , οἳ μετὰ τὸ συνελαθῆναι τοῖς κακοῖς ποτνιώμενοι πάλιν ἀπηγγέλλοντο πειθαρχεῖν ταῖς ἐντολαῖς , μέχρις ὁ θεὸς τέταρτον κατελεήσας τὸν ἄνθρωπον τὴν ἁγνείαν ἀπέστειλε βασιλεῦσαι , ἥν ῥάμνον ἀκολούθως ἐκάλεσεν ἡ γραφή · ἥτις καταναλώσασα τὰς ἡδονὰς καὶ ἀπειλήσασα λοιπόν , εἰ μὴ αὐτῇ πείθοιντο πάντες ἀνενδοιάστως καὶ ἐν ἀληθείᾳ προσέρχοιντο , πυρὶ καταδαπανῆσαι πάντας · οὐκέτι γὰρ μετὰ ταύτην ἔσεσθαι νόμον ἢ διδασκαλίαν ἑτέραν , ἀλλὰ κρίσιν καὶ πῦρ . καὶ διὰ τοῦτο λοιπὸν ἀπεντεῦθεν δικαιοπραγεῖν ὁ ἄνθρωπος ἤρξατο καὶ πιστεύειν βεβαίως τῷ θεῷ καὶ ἀποσχίζεσθαι τοῦ διαβόλου . οὕτως ὠφελιμώτατον καὶ ἀρωγὸν κατεπέμφθη τοῖς ἀνθρώποις ἁγνεία · μόνης γὰρ αὐτῆς ἀντίμιμον οὐκ ἴσχυσεν ἐργάσασθαι πρὸς ἀπάτην ὁ διάβολος , ὥσπερ καὶ τῶν ἄλλων νομοθετημάτων .
Lemmas: καί δή καί οὗτος οὕτως ἀπαξιόω ὁ θεῖος κηδεμονία καί πάλιν ὁ ἀνθρωπότης εἰς πλάνη χέω αὖθις ὁ θεός ἀποστέλλω βασιλεύω νόμος καί ὑπομιμνῄσκω δικαιοσύνη ἐπί Μωσῆς . ὁ δέ μακράν καί οὗτος χαίρω φράζω εἰς εἰδωλολατρεία μεθίστημι . ὅθεν ὁ θεός εἰς ἀλληλοφονία καί δρασμός καί αἰχμαλωσία παραδίδωμι καί οὗτος ἀποδοξάνω αὐτός σῴζω ὁ νόμος , ἕ μετά ὁ συνελαύνω ὁ κακός ποτνιάομαι πάλιν ἀπαγγέλλω πειθαρχέω ὁ ἐντολή , μέχρι ὁ θεός τέταρτος κατελεέω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἁγνεία ἀποστέλλω βασιλεύω , ὅς ῥάμνος ἀκόλουθος καλέω ὁ γραφεύς · ὅστις καταναλίσκω ὁ ἡδονά καί ἀπειλέω λοιπός , εἰμί μή αὐτός πείθω πᾶς ἀνενδοίαστος καί ἐν ἀλήθεια προσέρχομαι , πῦρ καταδαπανάω πᾶς · οὐκέτι γάρ μετά οὗτος εἰμί νόμος ἢ διδασκαλία ἕτερος , ἀλλά κρίσις καί πῦρ . καί διά οὗτος λοιπός ἀπεντεῦθεν δικαιοπραγέω ὁ ἄνθρωπος ἄρχω καί πιστεύω βεβαίως ὁ θεός καί ἀποσχίζω ὁ διάβολος . οὕτως ὠφέλιμος καί ἀρωγός καταπέμπω ὁ ἄνθρωπος ἁγνεία · μόνος γάρ αὐτός ἀντίμιμος οὐ ἰσχύω ἐργάζομαι πρός ἀπάτη ὁ διάβολος , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος νομοθέτημα .