methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 10.6
Ὅτι δὲ καὶ ἡ ἐλαία τὴν ἐπὶ Μωσέως αἰνίσσεται νομοθεσίαν ὁ Ζαχαρίας παρίστησιν οὕτω λέγων · » καὶ ἀπέστρεψεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί , καὶ ἐξήγειρέ με ὂν τρόπον ὅταν ἐξεγερθῇ ἄνθρωπος ἐξ ὕπνου αὐτοῦ , καὶ εἶπε πρός με · τί σὺ βλέπεις ; καὶ εἶπα · ἑώρακα , καὶ ἰδοὺ λυχνία χρυσῆ ὅλη καὶ τὸ λαμπάδιον ἐπάνω αὐτῆς , καὶ δύο ἐλαῖαι , μία ἐκ δεξιῶν τοῦ λαμπαδίου αὐτῆς καὶ μία ἐξ εὐωνύμων « . καὶ μετ' ἀλίγα · » καὶ τίνες εἰσίν « ἐρομένου αἱ ἀλαῖαι « τοῦ προφήτου » αἱ ἐκ δεξιῶν τῆς λυχνίας καὶ αἱ ἐξ εὐωνύμων‘ καὶ οἱ δύο κλάδοι τῶν ἐλαιῶν οἱ ἐν ταῖς χερσὶ τῶν δύο μυξωτήρων;‘ ἀπεκρίθη καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος » οὗτοι οἱ δύο υἱοὶ τῆς πιότητος , οἳ παρεστήκασι τῷ κυρίῳ πάσης τῆς γῆς « , τὰς δύο λέγων ἀρχεγόνους δυνάμεις εἶναι τὰς δορυφορούσας τὸν θεόν , αἳ ἐν τῷ οἴκῳ περὶ τὸ σχοίνισμα διὰ τῶν κλάδων ἐπιχορηγοῦσαι τὸ πνευματικὸν ἔλαιον τοῦ θεοῦ , ἵνα φῶς ἔχῃ θείας γνώσεως . οἱ γὰρ δύο κλάδοι τῶν δύο ἐλαιῶν ὁ νόμος εἰσὶ καὶ οἱ προφῆται οἱ περὶ τὸ σχοίνισμα τῆς κληρονομίας ἀπικληθέντες , οὓς ἐβλάτησεν ὁ Χριστὸς καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον , οὔπω δυναμένων ἡμῶν χωρῆσαι τὸν καρπὸν ὅλον καὶ τὸ μέγεθος τῶν φυτῶν τούτων , πρὶν ἄρξαι τοῦ κόσμου καὶ βασιλεῦσαι τὴν ἁγνείαν · ἀλλὰ τοὺς κλάδους αὐτῶν μόνους · τὸν νόμον οἱονεὶ καὶ τὴν προφητείαν πρόσθεν ἐγεωργήσαμεν , καὶ ταῦτα μετρίως , πολλάκις διολισθήσαντες . τίς γὰρ Χριστὸν ἢ τὸ πνεῦμα τέλειον ἴσχυσε χωρῆσαί ποτε , μὴ καθαρεύσς πρῶτον ; ἡ γὰρ πρὸς εὐδοξίαν ἐπιθυμητήν τε καὶ ἐραστὴν ἐκ παίδων ἐργαζομένη τὴν ψυχὴν ἄσκησις , καὶ τὸν κόσμον αὐτῇ τοῦτον μετὰ ῥᾳστώνης ἀβασάνιστον ἐκεῖ διακομίζουσα , καὶ μικρῶν αἱρουμένη πόνων μεγάλας ἀλπίδας , ἐστὶν ἡ ἀθανατοπιὸς τῶν σωμάτων ἡμῶν Ι ἁγνεία , ἥν δεῖ πάντας ἀσμένως ἀνθρώπους προτιμᾶν καὶ αἰνεῖν , τοὺς μὲν ὅτι δἰ αὐτὴν ἀνυμφαγωγήθησαν τῷ λόγῳ παρθενίαν ἀσκήσαντες , τοὺς δὲ ὅτι πρὸς αὐτῆς ἠλευθερώθησαν τῆς » γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ « κατακρίσεως . Οὗτος , ὦ Ἀρετή καὶ ὁ παρ’ ἐμοῦ σοι , καθ’ ὅσον ἐγὼ δύναμαι , λόγος ὑπὲρ ἁγνείας , ὂν ἀξιῶ , κἂν μέτριος ᾖ , δέσποινα , καὶ ὀλίγος , προθυμότατά σε δέξασθαι παρ’ ἐμοῦ τελευταίαν εἰπεῖν ᾑρημένην .
Lemmas: ὅτι2 δέ καί ὁ ἐλαία ὁ ἐπί Μωσῆς αἰνίσσομαι νομοθεσία ὁ Ζαχαρίας παρίστημι οὗτος λέγω · » καί ἀποστρέφω ὁ ἄγγελος ὁ λαλέω ἐν ἐγώ , καί ἐξεγείρω ἐγώ εἰμί τρόπος ὅταν ἐξεγείρω ἄνθρωπος ἐκ ὕπνος αὐτός , καί εἶπον πρός ἐγώ · τίς σύ βλέπω ; καί εἶπον · ὁράω , καί ἰδού λυχνία χρύσεος ὅλος καί ὁ λαμπάδιος ἐπάνω αὐτός , καί δύο ἐλαία , εἷς ἐκ δεξιός ὁ λαμπάδιος αὐτός καί εἷς ἐκ εὐώνυμος « . καί μετά ἀλίγα · » καί τίς εἰμί « ἔρομαι ὁ ἀλαΐη « ὁ προφήτης » ὁ ἐκ δεξιός ὁ λυχνίας καί ὁ ἐκ εὐώνυμος καί ὁ δύο κλάδος ὁ ἐλαία ὁ ἐν ὁ χείρ ὁ δύο μυξωτήρων;‘ ἀποκρίνω καί εἶπον ὁ ἄγγελος » οὗτος ὁ δύο υἱός ὁ πιότης , ἕ παρίστημι ὁ κύριος πᾶς ὁ γῆ « , ὁ δύο λέγω ἀρχέγονος δύναμις εἰμί ὁ δορυφορέω ὁ θεός , ὅς ἐν ὁ οἶκος περί ὁ σχοίνισμα διά ὁ κλάδος ἐπιχορηγέω ὁ πνευματικός ἔλαιον ὁ θεός , ἵνα φάος ἔχω θεῖος γνῶσις . ὁ γάρ δύο κλάδος ὁ δύο ἐλαία ὁ νόμος εἰμί καί ὁ προφήτης ὁ περί ὁ σχοίνισμα ὁ κληρονομία ἀποκλάω , ὅς ἐβλάτησεν ὁ Χριστός καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , οὔπω δύναμαι ἐγώ χωρέω ὁ καρπός ὅλος καί ὁ μέγεθος ὁ φυτός οὗτος , πρίν ἄρχω ὁ κόσμος καί βασιλεύω ὁ ἁγνεία · ἀλλά ὁ κλάδος αὐτός μόνος · ὁ νόμος οἱονεί καί ὁ προφητεία πρόσθεν γεωργέω , καί οὗτος μέτριος , πολλάκις διολισθάνω . τίς γάρ Χριστός ἢ ὁ πνεῦμα τέλειος ἰσχύω χωρέω ποτός , μή καθαρεύω πρῶτος ; ὁ γάρ πρός εὐδοξία ἐπιθυμητής τε καί ἐραστής ἐκ παῖς ἐργάζομαι ὁ ψυχή ἄσκησις , καί ὁ κόσμος αὐτός οὗτος μετά ῥᾳστώνη ἀβασάνιστος ἐκεῖ διακομίζω , καί μικρός αἱρέω πόνος μέγας ἄλπις , εἰμί ὁ ἀθανατοπιὸς ὁ σῶμα ἐγώ Ι ἁγνεία , ὅς δεῖ πᾶς ἄσμενος ἄνθρωπος προτιμάω καί αἰνέω , ὁ μέν ὅτι διά αὐτός ἀνυμφαγωγήθησαν ὁ λόγος παρθενίας ἀσκέω , ὁ δέ ὅτι πρός αὐτός ἐλευθερόω ὁ » γῆ εἰμί καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι « κατάκρισις . οὗτος , εἰμί Ἀρετή καί ὁ παρά ἐγώ σύ , κατά ὅσος ἐγώ δύναμαι , λόγος ὑπέρ ἁγνεία , εἰμί ἀξιόω , κἀν μέτριος εἰμί , δέσποινα , καί ὀλίγος , πρόθυμος σύ δέχομαι παρά ἐγώ τελευταῖος εἶπον αἱρέω .