methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 3.13
Καὶ περὶ μὲν ἐγκρατείας καὶ γάμων καὶ σωφροσύνης καὶ κοινωνίας ἀνδρῶν , καὶ ἐν τίνι τούτων τὸ ὠφέλιμόν ἐστιν εἰς δικαιοσύνης κατασκιυήνι σχεδὸν ἤδη μοι τέλος ἔχεν · περὶ δὲ εἰρῆσαθαι λείπεται λοιπόν , εἴ τι καὶ περὶ ταύτης ἄρα οὐκοῦν καὶ τούτων πέρι διαληπτέον . ἔχει γὰρ ὡδε · » περὶ τῶν παρθένων ἐπιταγὴν κυρίου οὐκ ἒχω · γνώμην δὲ δίδωμι , ὡς ἠλεημένος ὑπὸ κυρίου πιστὸς εἶναι . νομίζω οὖν τοῦτο καλὸν ὑπάρχειν χειν διὰ τὴν ἐνεστῶσαν ἀνάγκην , ὃτι καλὸν ἀνθρώπῳ οὓτως εἶναι . δέδεσαι γυναικί ; μὴ ζήτει λύσιν . λέλυσαι ἀπὸ γυναικός ; μὴ ζήτει γυναῖκα . ἐὰν δὲ καὶ λάβῃς , οὐχ ἣμαρτες , καὶ ἐὰν γήμῃ ἡ παρθένος , οὐχ ἤμαρτε · θλίψιν δὲ ἕξουσι τῇ σαρκὶ οἱ τοιοῦτοι . ἐγὼ δὲ ὑμῶν φείδομια . « λίαν εὐλαβῶς τὸν περὶ παρθενίας εἰσηγησάμενος λόγον καὶ μέλλων συμβουλεύειν γαμίζειν τὴν ἑαυτοῦ παρθένον ὃτῳ φίλον , ὅπως δὴ μηδὲν τῶν εἰς ἁγιασμὸν ἀναφερομένων κατ’ ἀνάγκην καὶ βίαν , ἀλλὰ κατὰ πρόθεσιν αὐτεξούσιον ψυχῆς ( τοῦτο γὰρ πρόσφορον θῷ ) , οὐ βούλεται ἐξ αὐθεντίας αὐτῷ ταῦτα καὶ γνώμης λελέχθαι τοῦ κυρίου , τουτέστι τὸ γαμίζεσθαι τὴν παρθένον . ἀμέλει φήσας ἐὰν δὲ καὶ γήμῃ ἡ παρθένος , οὐχ ἣμαρτε « σχεδὸν πάλιν ὑπευλαβηθεὶς ἀνετάραξε τὴν συγκαταθεσιν , κατὰ συγγνώμκκκκην ἀνθρωπίνην ὑπεμφαίνων ταῦτα συμβεβουλευκέναι , ἀλλ’ οὐ κατὰ θείαν . εὐθέως γοῦν μετὰ τὸ εἰπεῖν » καὶ ἐὰν γήμῃ ἡ παρθένος , οὐχ ἣμαρτε « ἐπήγαγε τό » θλίψιν δὲ ἓξουσι τῇ σαρκὶ οἱ τοιοῦτοι . ἐγὼ δὲ ὑμῶν φείδομαι « , ὃ δή ἐστιν · ἐγὼ φειδόμενος ὑμῶν , ὦ οὗτοι , ταῦτα συνεθέμην , ἐπειδήπερ οὕτως αὐτοὶ φρονεῖν εἲλεσθε , ὂπως δὲ μὴ δόξω κατὰ βίαν ἐπισπέρχειν ὑμῶν εἰς τοῦτο καὶ καταναγκάζειν τινάς . ὅμως δὲ εἰ καὶ ταύτην φίλον ὑμῖν μᾶλλον τρέπεσθαι ἀποδυσπετήσαντας ἁγνείαν βασιτάσαι , καὶ οὕτως λυσιτελεῖν ἡγοῦμαι κρατεῖν ὐμᾶς τῶν τῆς σαρκὸς ἐρεθισμῶν , μὴ παραχρωμένους διὰ τὸ γεγεαμηκίναι τοῖς ἑαυτῶν σκεύεσιν εἰς ἀκαθαρσίαν . ἐπιφέρει γοῦν » τοῦτο δέ φημι , ἀδελφοί , ὁ καιρὸς λοιπὸν συνεσταλμένος ἐστίν , ἕνα καὶ οἱ ἒχοντες γυναῖκας ὡς μὴ ἒχοντες ὦσιν . « εἲτα αὐθις ἐπιμένων καὶ προκαλούμενος ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς ἐπεξειργάσατο τὸν λόγον , ἰσχυρῶς κρατύνων τὴν ἒνστασιν τῆς παρθενίας . ῥητῶς γοῦν τὰ ἑξῆς ἐπισυνάψας τοῖς προειρημένοις ἐπεφώνησε » θέλω δὲ ἀμερίμνους ὑμᾶς εἶναι . ὁ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ κυρίου , πῶς ἀρέσει τῷ κυρίω · ὁ δὲ γαμήσας μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου πῶς ἀρέσει τῇ γυναικί . καὶ μεμέρισται καὶ ἡ γυνὴ καὶ ἡ παρθένος . ἡ ἂγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ κυρίου , ἳνα ᾖ ἁγία καὶ σώματι καὶ πνεύματι · ἡ δὲ γαμήσασα μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου , πῶς ἀρέσει τῷ ἀνδρί.α πᾶσι γὰρ ἀναμφισβητήτως ἐστὶ καταφανές , ὡς ἂρα μεριμνᾶν τὰ τοῦ κυρίου καὶ ἀρέσκειν τῷ κυρίῳ πολλῷ ἄμεινον τοῦ μεριμνᾶν ἐστι τὰ τοῦ κόσμου καὶ ἀρέσκειν τῇ γυναικί . τίς γὰρ οὓτως ἠλίθιος καὶ πηρὸς τὰς ὄφεις , ὃς οὐκ αὐτόθεν αἲσθεται τὴν παραίνεσιν τοῦ Παύλου τὸ πλέον ῥέπουσαν εἰς ἀγνείαν ; » τοῦτο γάρ « φησί πρὸς τὸ ὑμῶν αὐτῶν συμφέρον λέγω , οὐχ ἴνα βρόχον ὑμῖν ἐπιβάλω , ἀλλὰ πρὸς τὸ εὒσχημον « .
Lemmas: καί περί μέν ἐγκράτεια καί γάμος καί σωφροσύνη καί κοινωνία ἀνήρ , καί ἐν τίς οὗτος ὁ ὠφέλιμος εἰμί εἰς δικαιοσύνη κατασκιυειμαι σχεδόν ἤδη ἐγώ τέλος ἔχω · περί δέ εἴρω λείπω λοιπός , εἰμί τίς καί περί οὗτος ἄρα οὐκοῦν καί οὗτος περί διαληπτέον . ἔχω γάρ ὧδε · » περί ὁ παρθένος ἐπιταγή κύριος οὐ ἔχω · γνώμη δέ δίδωμι , ὡς ἐλεέω ὑπό κύριος πιστός εἰμί . νομίζω οὖν οὗτος καλός ὑπάρχω χέω διά ὁ ἐνίστημι ἀνάγκη , ὅτι καλός ἄνθρωπος οὕτως εἰμί . δήω γυνή ; μή ζητέω λύσις . λύω ἀπό γυνή ; μή ζητέω γυνή . ἐάν δέ καί λαμβάνω , οὐ ἁμαρτάνω , καί ἐάν γαμέω ὁ παρθένος , οὐ ἁμαρτάνω · θλῖψις δέ ἔχω ὁ σάρξ ὁ τοιοῦτος . ἐγώ δέ σύ φείδομαι . « λίαν εὐλαβής ὁ περί παρθενίη εἰσηγέομαι λόγος καί μέλλω συμβουλεύω γαμίζω ὁ ἑαυτοῦ παρθένος ὅστις φίλος , ὅπως δή μηδείς ὁ εἰς ἁγιασμός ἀναφέρω κατά ἀνάγκη καί βία , ἀλλά κατά πρόθεσις αὐτεξούσιος Ψυχή ( οὗτος γάρ πρόσφορος θώς ) , οὖον βούλομαι ἐκ αὐθεντία αὐτός οὗτος καί γνώμη λέγω ὁ κύριος , τουτέστι ὁ γαμίζω ὁ παρθένος . ἀμελέω φημί ἐάν δέ καί γαμέω ὁ παρθένος , οὐ ἁμαρτάνω « σχεδόν πάλιν ὑπευλαβέομαι ἀναταράσσω ὁ συγκατάθεσις , κατά συγγνώμκκκκην ἀνθρώπινος ὑπεμφαίνω οὗτος συμβουλεύω , ἀλλά οὖον κατά θεῖος . εὐθύς γοῦν μετά ὁ εἶπον » καί ἐάν γαμέω ὁ παρθένος , οὐ ἁμαρτάνω « ἐπάγω ὁ » θλῖψις δέ ἔχω ὁ σάρξ ὁ τοιοῦτος . ἐγώ δέ σύ φείδομαι « , ὅς δή εἰμί · ἐγώ φείδομαι σύ , εἰμί οὗτος , οὗτος συντίθημι , ἐπεί οὕτως αὐτός φρονέω εἴλω , ὅπως δέ μή δοκέω κατά βία ἐπισπέρχω σύ εἰς οὗτος καί καταναγκάζω τις . ὅμως δέ εἰμί καί οὗτος φίλος σύ μᾶλλον τρέπω ἀποδυσπετέω ἁγνεία βασιτάσαι , καί οὕτως λυσιτελέω ἡγέομαι κρατέω ὑμεῖς ὁ ὁ σάρξ ἐρεθισμός , μή παραχράομαι διά ὁ γαμέω ὁ ἑαυτοῦ σκεῦος εἰς ἀκαθαρσία . ἐπιφέρω γοῦν » οὗτος δέ φημί , ἀδελφός , ὁ καιρός λοιπός συστέλλω εἰμί , εἷς καί ὁ ἔχω γυνή ὡς μή ἔχω εἰμί . « εἴτα̅ αὖθις ἐπιμένω καί προκαλέω ἐπί ὁ αὐτός ἐπεξεργάζομαι ὁ λόγος , ἰσχυρῶς κρατύνω ὁ ἔνστασις ὁ παρθενίη . ῥητός γοῦν ὁ ἑξῆς ἐπισυνάπτω ὁ προερέω ἐπιφωνέω » ἐθέλω δέ ἀμέριμνος σύ εἰμί . ὁ ἄγαμος μεριμνάω ὁ ὁ κύριος , πῶς ἀρέσκω ὁ κύριος · ὁ δέ γαμέω μεριμνάω ὁ ὁ κόσμος πῶς ἀρέσκω ὁ γυνή . καί μερίζω καί ὁ γυνή καί ὁ παρθένος . ὁ ἄγαμος μεριμνάω ὁ ὁ κύριος , ἵνα εἰμί ἅγιος καί σῶμα καί πνεῦμα · ὁ δέ γαμέω μεριμνάω ὁ ὁ κόσμος , πῶς ἀρέσκω ὁ ἀνδρία πᾶς γάρ ἀναμφισβήτητος εἰμί καταφανής , ὡς ἄρα μεριμνάω ὁ ὁ κύριος καί ἀρέσκω ὁ κύριος πολύς ἀγαθός ὁ μεριμνάω εἰμί ὁ ὁ κόσμος καί ἀρέσκω ὁ γυνή . τίς γάρ οὕτως ἠλίθιος καί πηρός ὁ ὄφις , ὅς οὐ αὐτόθεν αἰσθάνομαι ὁ παραίνεσις ὁ Παῦλος ὁ πλέω ῥέπω εἰς ἁγνεία ; » οὗτος γάρ « φημί πρός ὁ σύ αὐτός συμφέρω λέγω , οὐ ἵνα βρόχος σύ ἐπιβάλλω , ἀλλά πρός ὁ εὔσχημος « .