methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 5.6
Οὐ μόνον δὲ τῶν ἐκ τῆς ἀμπέλου κατεργαζομένων ἐκείνης προστέτακται μηδαμῶς κατὰ μηδένα τρόπον προσψαύειν τὴν παρθένον , ἀλλὰ καὶ τῶν ἀντιμίμων αὐτῆς καὶ παραπλησίων · σίκερα γὰρ πᾶς ὁ σκευαστὸς οἶνος καλεῖται καὶ νόθος , κἄν τε ἐκ τῶν φοινίκων καὶ ἐκ τῶν ἄλλων ἀκροδρύων σκευαζόμενος ᾐ . ἐπιστομίζουσι γὰρ ὄν τρόπον αἱ ἐξ οἴνου προποσίαι καὶ ταῦτα σφοδρῶς τὸν λογισμόν . καὶ εἰ χρὴ φάναι λόγῳ πρὸς ὑμᾶς ἀληθεῖ , πᾶν τὸ μέθην φέρον καὶ ἔκστασιν τῇ ψυχῇ μετὰ τὸν οιἶνον τὸν ἐξ ἀμπέλου σίκερα κικλήσκουσιν οἱ σοφοί . ὄπως οὐν δὴ μὴ μόνον τῶν γενικῶν ἁμαρτημάτων φυλασσομένη τῆς πονηρίας ὑπὸ τῶν ἀντιμίμων αὐτῆς χραίνηται καὶ ἀντιρρόπων , ἐτέρων μὲν κρατοῦσα , ὑφ’ ἑτέρων δὲ κρατουμένην , τουτέστιν ἱματίων διαφερόντων ὑφαῖς ἁβρυνομένη ἢ καὶ λίθοις καὶ χρυσῷ καὶ πλεονεξίᾳ καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς περὶ τὸ σῶμα καλλωπισμοῖς , ἃ δὴ καὶ αὐτὰ μεθύσκει τὴν ψυχήν · διὰ τοῦτο ταῦτα νομοθετεῖ , μὴ εἰς γυναικισμοὺς ἐκχέηται καὶ γέλωτας καὶ ἀπάτας ἀνασοβουμένη καὶ μωρολογίας , ἄ περιδινοῦσι καὶ κυκῶσι τὸν λογισμόν · ὥσπερ καὶ ἐν ἑτέροις ἐμήνυσεν , οὐ φάγεσθε τὴν ὕαιναν « εἰπών » καὶ τὰ ὅμοια αὐτῇ , καὶ τὴν γαλῆν καὶ τὰ ὅμοια <αὐτῇ> « αὕτη γὰρ ὀρθὴ πρὸς οὐρανὸν καὶ σύντομος ὸδοιπορία , τὸ μὴ μόνον ἐμπόδιον ἐφέλκεσθαί τι τῶν ἐκτραχηλιζόντων τὸν ἄνθρωπον ἐπτοημένον περὶ τὰς ἡδυπαθείας καὶ τέρψεις , ἀλλὰ καὶ τῶν ἀντιμίμων αὐτοῖς · καὶ γὰρ θυσιαστήριον ἀναίμακτον εἶναι παρεδόδη θεοῦ τὸ ἄθροισμα τῶν ἁγνῶν . οὔτως μέγα τι χρῆμα καὶ ἔνδοξον ἡ παρθενία φαίνεται . διὸ δὴ ἄχραντον αὐτὴν καὶ καθαρὰν πάντῃ φυλακτέον , μηδὲν κοινωνοῦσαν ταῖς σαρκὸς ἀκαθαρσίαις , ἀλλ’ ἔσω κατὰ πρόσωπον τοῦ μαρτυρίου « σοφίᾳ κεχρυσωμένην εἰς τὰ ἄγια τῶν ἁγίων ἱδρύσθαι , τὴν εὐωδίαν τῆς άγάπης ἀναθυμιῶσαν κυρίῳ . » ποιήσεις « γάρ » μοι « , φησί , μετὰ τὸ θυσιαστήριον τὸ περικεχαλκωμένον ( εἰς ὃ τὰ ὁλοκαυτώματα ἀνεκομίζοντο καὶ αἱ προσφοραί ) ἄλλο » θυσιαστήριον ἐξ ἀσήπτων ξύλων . , καὶ καταχρυσώσεις αὐτὸ χρυσίῳ‘ , » καὶ δώσεις αὐτὸ ἀπέναντι τοῦ καταπετάσματος τοῦ ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ μαρτυρίου « κατὰ » πρόσωπον τοῦ ἱλαστηρίου « , ὄ ἐστιν » τῶν μαρτυρίων « , » ἐν οἶς γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖ . καὶ θυμιάσει ἐπ’ αὐτοῦ Ἀαρὼν θυμίαμα κυρίῳ ] ἀρωμάτων ἐν πρωί , ὄτε ἀγαθύνῃ τοὺς λύχνους · θυμιάσει ἐπ’ αὐτοῦ θυμίαμα διαπαντὸς ἔναντι κυρίου εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν . οὐκ ἀνοίσεται ἐπ’ αὐτοῦ θυμίαμα ἀλλότριον καὶ ὁλοκαύτωμα · θυσίαν καὶ σπονδὴν οὐ σπείσεται ἐπ’ αὐτοῦ . «
Lemmas: οὖον μόνος δέ ὁ ἐκ ὁ ἄμπελος κατεργάζομαι ἐκεῖνος προστάσσω μηδαμῶς κατά μηδείς τρόπος προσψαύω ὁ παρθένος , ἀλλά καί ὁ ἀντίμιμος αὐτός καί παραπλήσιος · σίκερα γάρ πᾶς ὁ σκευαστός οἶνος καλέω καί νόθος , ἄν τε ἐκ ὁ Φοῖνιξ καί ἐκ ὁ ἄλλος ἀκρόδρυα σκευάζω ὁ . ἐπιστομίζω γάρ εἰμί τρόπος ὁ ἐκ οἶνος προποσία καί οὗτος σφοδρός ὁ λογισμός . καί εἰμί χρή φαίνω λόγος πρός σύ ἀληθής , πᾶς ὁ μέθη φέρω καί ἔκστασις ὁ Ψυχή μετά ὁ οἶνος ὁ ἐκ ἄμπελος σίκερα κικλήσκω ὁ σοφός . ὅπως ὀν δή μή μόνος ὁ γενικός ἁμάρτημα φυλάσσω ὁ πονηρία ὑπό ὁ ἀντίμιμος αὐτός χραίνω καί ἀντίρροπος , ἕτερος μέν κρατέω , ὑπό ἕτερος δέ κρατέω , τουτέστιν ἱμάτιον διαφέρω ὑφή ἁβρύνω ἢ καί λίθος καί χρυσός καί πλεονεξία καί ὁ ἄλλος ὁ περί ὁ σῶμα καλλωπισμός , ὁ δή καί αὐτός μεθύσκω ὁ Ψυχή · διά οὗτος οὗτος νομοθετέω , μή εἰς γυναικισμός ἐκχέω καί γέλως καί ἀπάτη ἀνασοβέω καί μωρολογία , ὅς περιδινόω καί κυκάω ὁ λογισμός · ὥσπερ καί ἐν ἕτερος μηνύω , οὖον ἐσθίω ὁ ὕαινα « εἶπον » καί ὁ ὅμοιος αὐτός , καί ὁ γαλέη καί ὁ ὅμοιος αὐτή « οὗτος γάρ ὀρθός πρός οὐρανός καί σύντομος ὁδοιπορία , ὁ μή μόνος ἐμπόδιος ἐφέλκω τίς ὁ ἐκτραχηλίζω ὁ ἄνθρωπος πτοέω περί ὁ ἡδυπάθεια καί τέρψις , ἀλλά καί ὁ ἀντίμιμος αὐτός · καί γάρ θυσιαστήριον ἀναίμακτος εἰμί παραδίδωμι θεός ὁ ἄθροισμα ὁ ἁγνός . οὔτως μέγας τίς χρῆμα καί ἔνδοξος ὁ παρθενίη φαίνω . διό δή ἄχραντος αὐτός καί καθαρός πάντῃ φυλακτέος , μηδείς κοινωνέω ὁ σάρξ ἀκαθαρσία , ἀλλά εἴδομαι κατά πρόσωπον ὁ μαρτύριον « σοφία χρυσόω εἰς ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος ἱδρύω , ὁ εὐωδία ὁ ἀγάπη ἀναθυμιάω κύριος . » ποιέω « γάρ » ἐγώ « , φημί , μετά ὁ θυσιαστήριον ὁ περιχαλκόω ( εἰς ὅς ὁ ὁλοκαύτωμα ἀνακομίζω καί ὁ προσφορά ) ἄλλος » θυσιαστήριον ἐκ ἄσηπτος ξύλον . , καί καταχρυσόω αὐτός χρύσιον , » καί δίδωμι αὐτός ἀπέναντι ὁ καταπέτασμα ὁ ἐπί ὁ κιβωτός ὁ μαρτύριον « κατά » πρόσωπον ὁ ἱλαστήριος « , ὅς εἰμί » ὁ μαρτύριον « , » ἐν οἶς γιγνώσκω σύ ἐκεῖ . καί θυμιάω ἐπί αὐτός Ἀαρών θυμίαμα κύριος ] ἄρωμα ἐν πρωί , ὅτε ἀγαθύνω ὁ λύχνος · θυμιάω ἐπί αὐτός θυμίαμα διαπαντός ἔναντι κύριος εἰς ὁ γενεά σύ . οὐ ἀναφέρω ἐπί αὐτός θυμίαμα ἀλλότριος καί ὁλοκαύτωμα · θυσία καί σπονδή οὖον σπένδω ἐπί αὐτός . «