methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 8.16
Εἰ πᾶσα πρᾶξις χωρὶς ἐπιθυμίας οὐ γίνεται , οὐδὲ μὴν ἐπιθυμία χωρὶς ἐνδείας , ἀνενδεὲς δὲ τὸ θεῖον , ἀνεννόητον ἄρα πονηρίας . καὶ εἰ ἡ τῶν ἄστρων φύσις ἐγγυτέρω τέτακται τοῦ θεοῦ , κρείσσων οὐσα τῆς τῶν κρεισσόνων ἀνθρώπων ἀρετῆς , ἀνεννόητα κακίας ἐστὶ καὶ ἀνενδεῆ τὰ ἄστρα . καὶ ἄλλως · πᾶς ἡμῖν ὁμολογήσει τῶν πεπεισμένων τὸν ἥλιον καὶ ιὴν σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας εἶναι θεῖα καὶ μακρὰν ἀπῳκίσθαι κακίας καὶ τῶν γηγενῶν πράξεων ἀνεπίδεκτα πάθους ἡδονῆς ὄντα καὶ λύπης · οὐ γὰρ προσεῖναι τοῖς οὐρανίοις τοιαύτας ὀρέξεις βδελυκτάς . εἰ δὲ τούτων ἐκτὸς καὶ ἀνενδεῆ πεφύκασι , πῶς τοῖς ἀν θρώποις ἄ μὴ αὐτὰ βούλονται καὶ ὧν ἐκτός εἰσι τεκταίνονται ; οἱ διοριζόμενοι μὴ εἶναι τὸν ἄνθρωπον αὐτεξούσιον , ἀλλ' ἀνάγκαις ἀφύκτοις εἱμαρμένης λέγοντες οἰακίζεσθαι καὶ ἀγρά - φοις προστάγμασιν , εἰς αὐτὸν ἀσεβοῦσι τὸν θεόν , παρεκτικὸν τῶν ἀνθρωπίνων αὐτὸν κακῶν καὶ ποιητὴν εἰσηγούμενοι . εἰ γὰρ τὴν τῶν ἀστέρων ἅπασαν κυκλικὴν κίνησιν ἐμμελῶς αὐτὸς ἀφράκτῳ σοφίᾳ καὶ ἀνεννοήτῳ διέπει , κατευθύνων τὸν οἴακα τῆς οἰκουμένης , οἱ δὲ ἀστέρες τὰς ποιότητας τῆς κακίας καὶ τῆς ἀρετῆς ἐκτελοῦσι τῷ βίῳ , ἀνάγκης δεδμοῖς τοὺς ἀνθρώπους ἕλκοντες εἰς ταῦτα , αἴτιον τῶν κακῶν τὸν θεὸν ἀποφαίνονται καὶ δότην . ἀλλ’ ἀναίτιος πᾶσι πάσης βλάβης ὁ θεός . οὐκ ἄρα γένεσις . πᾶς ὅστις κἂν βραχὺ συνετὸς ὁμολογήσει τὸ θεῖον δίκαιον , ἀγαγόν , σοφόν , ἀληθές , ὠφέλιμον , ἀναίτιον κακῶν , ἀσύμπλοκον πάθους καὶ πᾶν ὅ τι τοιοῦτον . καὶ εἰ οἱ δίκαιοι κρείσσους εἰσὶ τῶν ἀδίκων καὶ ἔστιν αὐτοῖς ἡ ἀδικία βδελυκτή , χαίρει δὲ ὁ θεὸς τῇ δικαιοσύνῃ , δί - καιος ὤν , στυγητὴ δὲ αὐτῷ ἡ ἀδικία , ἐναντίον οὐσα καὶ ἐΜ·ὸν τῇ δικαιοσύνῃ , οὐκ ἄρα ἀδικίας αἴτιος ὁ θεός . — εἰ τὸ ὠφελοῦν πάντως ἐστὶν ἀγαθόν , ἀφέλιμον δὲ σωφροσύνῃ καὶ οἴκῳ καὶ βίῳ καὶ φίλοις . ἀγαθὸν ἄρα ἐστὶν ἡ σωφροσύνη . καὶ εἰ ἡ σψφροσύνη φύσει ἀγαθόν , ἀκολασία δὲ ἐναντίον σωφροσύνῃ , τὸ δὲ ἀναντίον τῷ ἀγαθῷ κακόν , κακὸν ἄρα ἡ ἀκολασία . καὶ εἰ ἡ ἀκολασία φύσει κακόν , κατὰ ἀκολασίαν δὲ μοιχεῖαι γίνονται καὶ κλοπαὶ καὶ ὀργαὶ καὶ φόνοι , φόνοι , φύσει κακόν ἐστιν ὁ ἀκόλαστος βίος · τὸ δὲ θεῖον παθῶν ἀσύμπλοκον . οὐκ ἄρα γένεσις . — εἰ οἰ σώφρονες βελτίους εἰσὶ τῶν ἀκρατῶν καὶ ἔστιν αὐτοῖς ἡ ἀκρασία βδελυκτή . χαίρει Τε ὁ θεὸς τῇ σωφροσύνῃ , παθῶν ἀνεννόητος ὤν , στυγητὴ ἄρα καὶ τῷ θεῷ ἡ ἀκρασία . ὅτι δὲ ἡ κατὰ σωφροσύνην πρᾶξις , ἀρετὴ οὖσα , κρείττων ἐστὶ τῆς κατὰ ἀκρασίαν , κακίας οὔσης , μαθεῖν ἔστιν ἀπὸ βασιλέων , ἀπὸ ἀρχόντων , ἀπὸ στρατηγῶν , ἀπὸ γυναικῶν , ἀπὸ τέκνων , ἀπὸ πολιτῶν , ἀπὸ δεσποτῶν , ἀπὸ οἰκετῶν , ἀπὰ παιδαγωγῶν , ἀπὸ διδασκάλων · ἕκαστος γὰρ τούτων καὶ ἑαυτῷ καὶ τῷ κοινῷ ὠφέλιμος σωφρονῶν , σωφρονῶν , ἀκολασταίνων δὲ καὶ ἑαυτῷ καὶ τῷ κοινῷ βλαβερός . καὶ εἰ ἴσαι διαφορά τις κιναίδων καὶ ἀνδρῶν καὶ ἀκολάστων καὶ σωφρόνων , καὶ ἔστι κρείσσων ἡ τῶν ἀνδρείων καὶ σωφρόνων , χείρων δὲ ἡ τῶν ἑναντίων , οἱ δὲ τῆς κρείσσονος ἐγγύς εἰσι καὶ φίλοι θεοῦ , οἱ δὲ τῆς χείρονος μακρὰν καὶ ἐχθροί , οἱ λέγοντες γένεσιν τὸ αὐτὸ τὴν ἀδικίαν εἶναι καὶ τὴν δικαιοσύνην διορίζονται , κιναιδίαν καὶ ἀνδρείαν , ἀδρασίαν καὶ σωφροσύνην , ὅπερ ἀδύνατον . εἰ γὰρ τῷ κακῷ τὸ ἀγαθὸν ἐναντίον , τὸ δὲ ἄδικον κακόν , τούτῳ δὲ ἐναντίον τὸ δίκαιον , τὸ δὲ δίκαιον ἀγαθόν , τὸ δὲ ἀγαθὸν ἐχθρὸν τοῦ κακοῦ ἀνόμοιον δὲ τὸ κακὸν τῷ ἀγαθῷ , ἕτερον ἄρα τὸ δίκαιον τοῦ ἀδίκου . οὐκ ἄρα αἵτιος κακῶν ὁ θεός , οὐ χαίρει τοῖς κακοῖς — ὡς συνέστησεν αὐτὸς ὁ λόγος — ἀγαθὸς ὤν . εἰ εἰσὶ δὲ πονηροί τινες , κατὰ ἔνδειαν φρενῶν εἰσιν οὗτοι πονηροὶ καὶ οὐ κατὰ γένεσιν , σφῇσιν ἀτασθαλίῃσιν ὑπέρμορον ἄλγε' ἔχοντες . εἰ τὸ ἀνελεῖν τινα καὶ φόνῳ τὰς χεῖρας αἱμάξαι γένεσις ἀργάζεται , τοῦτο δὲ νόμος κωλύει , κολάζων τοὺς ἀλάστορας καὶ δι’ ἀπειλῆς ἀπ[είργων τὰ τῆς γενέσεως δόγματα , οἷον τὸ ἀδικῆσαι , μοιχεύσασθαι , καέψαι , φαρμακεῦσαι , ἐναντίον ἄρα νόμος γενέσει . ὅσα μὲν γὰρ γένεσις ὥρικε , ταῦτα νόμος κωλύει , ὄσα δὲ νόμος κωλύει , ταῦτα γένεσις ποιρῖν βιάζεται . πολέμιον ἄρα γενέσει νόμος . εἰ δὲ πολέμιον , οὐκ ἄρα κατὰ γένεσιν οἱ νομοθέται νομοθέται · τὰ γὰρ ἐναντία δογματίζοντες ζοντες γενέσει γένεσιν λύουσιν . ἤτοι οὖν γένεσις ἔστι καὶ οὐκ ἐχρῆν εἶναι νόμους , ἢ εἰσὶ νόμοι , καὶ οὐκ εἰσὶ κατὰ γένεσιν . ἀλλὰ ἀμήχανον χωρὶς γενέσεως φῦναί τινα καὶ διαπλάσασθαί τι · οὐδὲ γὰρ τὸν δάκτυλου ἀξεῖναί φασι χωρὶς εἱμαρμένης κινῆσαί τινι . κατὰ γένεσιν ἄρα καὶ Μίνως καὶ Δράκων καὶ Λυκοῦργος καὶ Σόλων καὶ Ζάλευκος νομοθέται φύντες διεάξοντο τοὺς νόμους , ἀπαγορεύοντες μοιχείας , φόνους βίας , ἁρπαγάς , κλοπάς , ὡς οὐκ ὄντων τούτων καὶ γινομένων κατὰ γένεσιν . εἰ δὲ κατὰ γένεσιν καὶ ταῦτα , οὐ κατὰ γένεσιν οἱ νόμοι · οἳ γὰρ ἂν αὐτὴ ὑφ’ ἑαυτῆς ἀνῃρεῖτο γένεσις , αὐτὴ ἑαυτὴν ἀκυροῦσα καὶ αὐτὴ ἑαυτῇ μαχομένη , καὶ ἐνταῦθα μὲν ἀπαγορευτικοὺς μοιχείας καὶ φόνων νόμους τιθεμένη καὶ τιμωρουμένη καὶ ἀπεξερχομένη τοὺς κακούς , ἐνταῦθα δὲ φόνους καὶ μοιχείας ἐργαζομένη . ἀλλὰ τοῦτο ἀδύνατον · οὐδὲν γὰρ ἀλλόκοτον αὐτὸ ἑαυτοῦ καὶ αὐτὸ ἑαυτῷ ἀπεχθανόμενον καὶ αὐτὸ ἑαυτὸ καταλύον καὶ ἀσύμφορον αὐτὸ ἑαυτῷ . οὐκ ἄρα γένεσις . — εἰ κατὰ γένεσιν πᾶν ὅ τί ποτ’ οὖν γίνεται καὶ ἔστι δίχα γενέσεως οὐδέν , ἀνάγκη καὶ τὸν νόμον γενέσει γεγονέναι . ἀλλὰ νόμος γένεσιν ἀναιρεῖ , διδακτήν διδάσκων τὴν ἀρετὴν καὶ ἐξ ἐπιμελείας προσγινομένην , φευκτὴν δὲ τὴν κακίαν καὶ ἐξ ἀπαιδευσίας φυομένην . οὐκ ἄρα γένεσις . — εἰ τὸ ἀλλήλους ἀδικεῖν καὶ τὸ ὑπ’ ἀλλήλων ἀδικεῖσθαι γένεσις ποιεῖ , τίς χρεία νόμων ; εἰ δὲ ἵνα τοὺς ἁμαρτάνοντας ἀμύνωνται , φροντίζοντος τοῦ θεοῦ τῶν ἀδικουμένων , ἄμεινον ἦν κακοὺς μὴ ποιῆσαι καθ’ εἱμαρμένην ἢ μετὰ τὸ ποιῆσαι νόμοις ἀπανορθοῦσαι . ἀλλ' ἀγαθὸς ὁ θεὸς καὶ σοφὸς καὶ τὰ κρείσσω ποιῶν . οὐκ ἄρα γένεσις . — ἤτοι ἀνατροφαὶ καὶ τὰ ἔθη τῶν ἁμαρτημάτων εἰσὶν αἴτια , ἢ τὰ πάθη τῆς ψυχῆς καὶ αἱ διὰ σώ - ματος ἐπιθυμίαι . ὁπότερον δ’ ἂν τούτων ᾖ τὸ αἴτιον , ὁ θεὸς ἀναίτιος . — εἰ κρεῖσσόν ἐστι τὸ δίκαιον εἶναι τοῦ ἄδικον διὰ τί τοιοῦ - τος αὐτόθεν ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τῆς γενέσεως οὐ γίνεται ; εἰ δὲ ὕστερον , ὅπως ἀμείνων γενηθῇ , σωφρονίζεται μαθήμασι καὶ νόμοις , ὡς αὐτεξούσιος ἄρα σωφρονίζεται καὶ οὐχ ὡς ἐκ φύσεως ὥν κακός . — εἰ οἱ πονηροὶ πονηροὶ κατὰ γένεσιν πεφύκασι προνοίας ταγαῖς , οὐκ εἰσὶ μεμπτοὶ καὶ ἄξιοι τιμωρίας τῆς ἐκ τῶν νόμων , ζῶντες κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , ἐπεὶ μr̀ι δεδύνηνται μεταβληθῆναι . — καὶ ἄλλως · εἰ οἱ ἀγαθοὶ κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν ζῶντές εἰσιν ἐπαινετοί , τῆς γενέσεως οὔσης αἰτίας τοῦ εἶναι τοὺς ἀγαθοὺς ἀγαθούς , οὐδὲ οἱ πονηροὶ ἄραι κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν ζῶντες , αἰτιατέοι παρὰ δικαίῳ κριτῇ . καὶ εἰ χρὴ διαρρήδην εἰπεῖν , ὁ κατὰ τὴν προσοῦσαν αὐτῷ φύσιν ζῶν οὐδὲν ἁμαρτάνει · οὐ γὰρ ἑαυτὸν ἀποίησε τοιοῦτον , ἀλλ' ἡ εἱμαρμένη , καὶ ζῇ κατὰ τὴν ταύτης κίνησιν ἀγόμενος ἀφύκτοις ἀνάγκαις . οὐδεὶς οὑν κακός . ἀλλ' εἰσὶ κακοί , καὶ ἡ μὲν κακία ψεκτὴ καὶ ἐχθρὰ τῷ θεῷ , ὡς συνέστησεν ὁ λόγος ἡ δὲ ἀρετὴ προσφιλὴς καὶ ἐπαινετή , θεοῦ διατάξαντος νόμον τιμωρὸν τῶν κακῶν . οὐκ ἄρα εἱμαρμένη .
Lemmas: εἰμί πᾶς πρᾶξις Χωρὶς ἐπιθυμία οὖον γίγνομαι , οὐδέ μήv ἐπιθυμία Χωρὶς ἔνδεια , ἀνενδεής δέ ὁ θέω , ἀνεννόητος ἄρα πονηρία . καί εἰμί ὁ ὁ ἄστρον φύσις ἐγγυτέρω τάσσω ὁ θεός , κρατύς εἰμί ὁ ὁ κρατύς ἄνθρωπος ἀρετή , ἀνεννόητος κακία εἰμί καί ἀνενδεής ὁ ἄστρον . καί ἄλλως · πᾶς ἐγώ ὁμολογέω ὁ πείθω ὁ ἥλιος καί ιὴν σελήνη καί ὁ ἀστήρ εἰμί θεῖον καί μακράν ἀποικίζω κακία καί ὁ γηγενής πρᾶξις ἀνεπίδεκτος πάθος ἡδονή εἰμί καί λύπη · οὖον γάρ πρόσειμι ὁ οὐράνιος τοιοῦτος ὄρεξις βδελυκτός . εἰμί δέ οὗτος ἐκτός καί ἀνενδεής φύω , πῶς ὁ εἰς θρώποις ὅς μή αὐτός βούλομαι καί ὅς ἐκτός εἰμί τεκταίνομαι ; ὁ διορίζω μή εἰμί ὁ ἄνθρωπος αὐτεξούσιος , ἀλλά ἀνάγκη ἄφυκτος μείρομαι λέγω οἰακίζεσθαι καί ἄγρα - φοις πρόσταγμα , εἰς αὐτός ἀσεβέω ὁ θεός , παρεκτικός ὁ ἀνθρώπινος αὐτός κακός καί ποιητής εἰσηγέομαι . εἰμί γάρ ὁ ὁ ἀστήρ ἅπας κυκλικός κίνησις ἐμμελής αὐτός ἄφρακτος σοφία καί ἀνεννόητος διέπω , κατευθύνω ὁ Οἴαξ ὁ οἰκέω , ὁ δέ ἀστήρ ὁ ποιότης ὁ κακία καί ὁ ἀρετή ἐκτελέω ὁ βίος , ἀνάγκη δεσμός ὁ ἄνθρωπος ἕλκω εἰς οὗτος , αἴτιος ὁ κακός ὁ θεός ἀποφαίνω καί δίδωμι . ἀλλά ἀναίτιος πᾶς πᾶς βλάβη ὁ θεός . οὐ ἄρα γένεσις . πᾶς ὅστις κἀν βραχύς συνετός ὁμολογέω ὁ θέω Δίκαιος , ἄγω , σοφός , ἀληθής , ὠφέλιμος , ἀναίτιος κακός , ἀσύμπλοκος πάθος καί πᾶς ὅς τίς τοιοῦτος . καί εἰμί ὁ Δίκαιος κρείσσων εἰμί ὁ ἄδικος καί εἰμί αὐτός ὁ ἀδικία βδελυκτός , χαίρω δέ ὁ θεός ὁ δικαιοσύνη , Ζεύς - Κάϊος εἰμί , στυγητός δέ αὐτός ὁ ἀδικία , ἐναντίος εἰμί καί ἐΜ·ὸν ὁ δικαιοσύνη , οὐ ἄρα ἀδικία αἴτιος ὁ θεός . — εἰμί ὁ ὠφελέω πάντως εἰμί ἀγαθός , ἀφαιρέω δέ σωφροσύνη καί οἶκος καί βίος καί φίλος . ἀγαθός ἄρα εἰμί ὁ σωφροσύνη . καί εἰμί ὁ σψφροσύνη φύσις ἀγαθός , ἀκολασία δέ ἐναντίος σωφροσύνη , ὁ δέ ἀναντάω ὁ ἀγαθός κακός , κακός ἄρα ὁ ἀκολασία . καί εἰμί ὁ ἀκολασία φύσις κακός , κατά ἀκολασία δέ μοιχεία γίγνομαι καί κλοπή καί ὀργή καί φόνος , φόνος , φύσις κακός εἰμί ὁ Ἀκόλαστος βίος · ὁ δέ θέω πάθος ἀσύμπλοκος . οὐ ἄρα γένεσις . — εἰμί ὁ σώφρων ἀγαθός εἰμί ὁ ἀκρατής καί εἰμί αὐτός ὁ ἀκράτεια βδελυκτός . χαίρω τε ὁ θεός ὁ σωφροσύνη , πάθος ἀνεννόητος εἰμί , στυγητός ἄρα καί ὁ θεός ὁ ἀκράτεια . ὅτι δέ ὁ κατά σωφροσύνη πρᾶξις , ἀρετή εἰμί , ἀγαθός εἰμί ὁ κατά ἀκράτεια , κακία εἰμί , μανθάνω εἰμί ἀπό βασιλεύς , ἀπό ἄρχω , ἀπό στρατηγός , ἀπό γυνή , ἀπό τέκνον , ἀπό πολίτης , ἀπό δεσπότης , ἀπό οἰκέτης , ἄπα παιδαγωγός , ἀπό διδάσκαλος · ἕκαστος γάρ οὗτος καί ἑαυτοῦ καί ὁ κοινός ὠφέλιμος σωφρονέω , σωφρονέω , ἀκολασταίνω δέ καί ἑαυτοῦ καί ὁ κοινός βλαβερός . καί εἰμί Ἴσαι διαφορά τις κίναιδος καί ἀνήρ καί ἀκόλαστος καί σώφρων , καί εἰμί κρατύς ὁ ὁ ἀνδρεῖος καί σώφρων , χείρων δέ ὁ ὁ ἐναντίος , ὁ δέ ὁ κρατύς ἐγγύς εἰμί καί φίλος θεός , ὁ δέ ὁ χείρων μακράν καί ἐχθρός , ὁ λέγω γένεσις ὁ αὐτός ὁ ἀδικία εἰμί καί ὁ δικαιοσύνη διορίζω , κιναιδίας καί ἀνδρεῖος , ἀδρασίαν καί σωφροσύνη , ὅσπερ ἀδύνατος . εἰμί γάρ ὁ κακός ὁ ἀγαθός ἐναντίος , ὁ δέ ἄδικος κακός , οὗτος δέ ἐναντίος ὁ Δίκαιος , ὁ δέ Δίκαιος ἀγαθός , ὁ δέ ἀγαθός ἐχθρός ὁ κακός ἀνόμοιος δέ ὁ κακός ὁ ἀγαθός , ἕτερος ἄρα ὁ Δίκαιος ὁ ἄδικος . οὐ ἄρα αἴτιος κακός ὁ θεός , οὖον χαίρω ὁ κακός — ὡς συνίστημι αὐτός ὁ λόγος — ἀγαθός εἰμί . εἰμί εἰμί δέ πονηρός τις , κατά ἔνδεια φρήν εἰμί οὗτος πονηρός καί οὖον κατά γένεσις , σφός ἀτασθαλία ὑπέρμορον ἄλγος ἔχω . εἰμί ὁ ἀναιρέω τις καί φόνος ὁ χείρ αἱμάσσω γένεσις ἀργάζω , οὗτος δέ νόμος κωλύω , κολάζω ὁ ἀλάστωρ καί διά ἀπειλή ἀπολέγω ὁ ὁ γένεσις δόγμα , οἷος ὁ ἀδικέω , μοιχεύω , καίω , φαρμακεύω , ἐναντίος ἄρα νόμος γένεσις . ὅσος μέν γάρ γένεσις ὁρίζω , οὗτος νόμος κωλύω , ὅσος δέ νόμος κωλύω , οὗτος γένεσις ποιρις βιάζομαι . πολέμιος ἄρα γένεσις νόμος . εἰμί δέ πολέμιος , οὐ ἄρα κατά γένεσις ὁ νομοθέτης νομοθέτης · ὁ γάρ ἐναντίος δογματίζω ζῶ γένεσις γένεσις λύω . ἤτοι οὖν γένεσις εἰμί καί οὐ χρή εἰμί νόμος , ἢ εἰμί νόμος , καί οὐ εἰμί κατά γένεσις . ἀλλά ἀμήχανος Χωρὶς γένεσις φύω τις καί διαπλάσσω τίς · οὐδέ γάρ ὁ δάκτυλος ἀξείνη φημί Χωρὶς μείρομαι κινέω τις . κατά γένεσις ἄρα καί Μίνως καί Δράκων καί Λυκοῦργος καί Σόλων καί Ζάλευκος νομοθέτης φύς διεξάγω ὁ νόμος , ἀπαγορεύω μοιχεία , φόνος Βίας , ἁρπαγή , κλοπή , ὡς οὐ εἰμί οὗτος καί γίγνομαι κατά γένεσις . εἰμί δέ κατά γένεσις καί οὗτος , οὖον κατά γένεσις ὁ νόμος · ἕ γάρ εἄν αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ ἀναιρέω γένεσις , αὐτός ἑαυτοῦ ἀκυρόω καί αὐτός ἑαυτοῦ μάχομαι , καί ἐνταῦθα μέν ἀπαγορευτικός μοιχεία καί φόνος νόμος τίθημι καί τιμωρέω καί ἀπεξέρχομαι ὁ κακός , ἐνταῦθα δέ φόνος καί μοιχεία ἐργάζομαι . ἀλλά οὗτος ἀδύνατος · οὐδείς γάρ ἀλλόκοτος αὐτός ἑαυτοῦ καί αὐτός ἑαυτοῦ ἀπεχθάνομαι καί αὐτός ἑαυτοῦ καταλύω καί ἀσύμφορος αὐτός ἑαυτοῦ . οὐ ἄρα γένεσις . — εἰμί κατά γένεσις πᾶς ὅς τίς πρός οὖν γίγνομαι καί εἰμί δίχα γένεσις οὐδείς , ἀνάγκη καί ὁ νόμος γένεσις γίγνομαι . ἀλλά νόμος γένεσις ἀναιρέω , διδακτός διδάσκω ὁ ἀρετή καί ἐκ ἐπιμέλεια προσγίγνομαι , φευκτός δέ ὁ κακία καί ἐκ ἀπαιδευσία φύω . οὐ ἄρα γένεσις . — εἰμί ὁ ἀλλήλων ἀδικέω καί ὁ ὑπό ἀλλήλων ἀδικέω γένεσις ποιέω , τίς χρεία νόμος ; εἰμί δέ ἵνα ὁ ἁμαρτάνω ἀμύνω , φροντίζω ὁ θεός ὁ ἀδικέω , ἀγαθός εἰμί κακός μή ποιέω κατά μείρομαι ἢ μετά ὁ ποιέω νόμος απανορθουω . ἀλλά ἀγαθός ὁ θεός καί σοφός καί ὁ κρείσσων ποιέω . οὐ ἄρα γένεσις . — ἤτοι ἀνατροφή καί ὁ ἔθος ὁ ἁμάρτημα εἰμί αἴτιος , ἢ ὁ πάθος ὁ Ψυχή καί ὁ διά σός - μα ἐπιθυμία . ὁπότερος δέ εἄν οὗτος εἰμί ὁ αἴτιος , ὁ θεός ἀναίτιος . — εἰμί κρατύς εἰμί ὁ Δίκαιος εἰμί ὁ ἄδικος διά τίς οιὁ - ὅς αὐτόθεν ὁ ἄνθρωπος ἀπό ὁ γένεσις οὖον γίγνομαι ; εἰμί δέ ὕστερος , ὅπως ἀγαθός γίγνομαι , σωφρονίζω μάθημα καί νόμος , ὡς αὐτεξούσιος ἄρα σωφρονίζω καί οὐ ὡς ἐκ φύσις ἀνά κακός . — εἰμί ὁ πονηρός πονηρός κατά γένεσις φύω πρόνοια τάσσω , οὐ εἰμί μεμπτός καί ἄξιος τιμωρία ὁ ἐκ ὁ νόμος , ζῶ κατά ὁ οἰκεῖος φύσις , ἐπεί μι δύναμαι μεταβάλλω . — καί ἄλλως · εἰμί ὁ ἀγαθός κατά ὁ οἰκεῖος φύσις ζάω εἰμί ἐπαινετός , ὁ γένεσις εἰμί αἴτιος ὁ εἰμί ὁ ἀγαθός ἀγαθός , οὐδέ ὁ πονηρός ἀείρω κατά ὁ οἰκεῖος φύσις ζῶ , αἰτιατέον παρά Δίκαιος κριτής . καί εἰμί χρή διαρρήδην εἶπον , ὁ κατά ὁ πρόσειμι αὐτός φύσις ζῶ οὐδείς ἁμαρτάνω · οὖον γάρ ἑαυτοῦ ἀπεῖπον τοιοῦτος , ἀλλά ὁ μείρομαι , καί ζῶ κατά ὁ οὗτος κίνησις ἄγω ἄφυκτος ἀνάγκη . οὐδείς ἐν κακός . ἀλλά εἰμί κακός , καί ὁ μέν κακία ψεκτός καί ἐχθρός ὁ θεός , ὡς συνίστημι ὁ λόγος ὁ δέ ἀρετή προσφιλής καί ἐπαινετός , θεός διατάσσω νόμος τιμωρός ὁ κακός . οὐ ἄρα μείρομαι .