methodius.symposium-sive-convivium-decem-virginum 5.4
Τὸ γοῦν » μεγάλως εὔξασθαι εὐχήν « , ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς νομοθετούμενον , τοῦτο παρίστησιν , ὅπερ ἐπὶ πλέον ἐγὼ διηγησαμένη ἀποφανῶ , μεγάλην εὐχὴν εἶναι παρὰ πάσας εὐχὰς ἀποδεικνύουσα τὴν ἁγνείαν . τότε γὰρ ἀνάκειμαι προφανῶς πᾶσα τῷ κυρίῳ , ὁπότε μὴ μόνον τὴν σάρκα συνουσίας ἀνέπαφον , ἀλλὰ καὶ τῶν λοιπῶν ἀτοπημάτων ἄσπιλον τηρεῖν ἀγωνίζομαι . » ἡ γὰρ ἄγαμος μεριμνᾷ . φησί τὰ τοῦ κυρίου , πῶς ἀρέσει τῷ κυρίῳ « . οὐ μόνον ἴνα μὴ χωλὴν τῆς ἀρετῆς κατά τι μόριον ἀπενέγκηται τὴν δόξαν , ἀλλ’ ἄμφω , κατὰ τὸν ἀπόστολον , καὶ ἐν τῷ πνεύματι καὶ ἐν τῷ σώματι « ἁγιάζηται , ἀναθεῖσα τὰ μέλη κυρίῳ . τί γάρ ἐστι τὸ ἀναθεῖναι τελείως ἑαυτὸν κυρίῳ , λεκτέον . ἐὰν ἐπὶ τῶνδε μὲν ἀνοίξω τὸ στόμα , ἐπὶ τῶνδε δὲ καταλείσω , οἶον ἀνοίξω μὲν περὶ τὰς ἐξηγήσεις τῶν γραφῶν εἰς τὸ ὀρθοδόξως ὑμνῆσαι καὶ μεγαλοπρεπῶς κατὰ δύναμιν τὸν θεόν , κατακλείσω δὲ » θύραν‘ αὐτῶ θεμένη καὶ φυλακὴν‘ <τπῦ > μάταια μὴ λαλεῖν , ἀγνεύει μου τὸ στόμα καὶ ἀνάκειται τῷ κυρίῳ , » ἡ γλῶσσά μου κάλαμος « γέγπμε . σοφίας ὄργανον · γράφει γὰρ δι’ αὐτῆς ἀριδήλοις ἀπὸ τοῦ βάθους καὶ τῆς δεινότητος τῶν γραφῶν φωτίζων τὸν νόμον τοῦ πνεύματος « , ὁ λόγος , ὁ κύριος , ὁ γραμματεὺς τῶν αἰώνων ὀξυγράφος , ὅτι ταχέως καὶ ὀξέως τὴν βουλὴν ἀνα - γράφεται μόνος καὶ πληροῖ τοῦ πατρός , » ὀξέως σκύλευσον‘ ἀκούων » ταχέως προνόμευσον‘ . τούτου » κάλαμός « ἐστιν » ἡ γλῶσσά μου « τοῦ » γραμματέως « · ἡγνίσθη γὰρ αύτῷ καὶ άνάκειται κάλαμος ὤσπερ » ὡραῖος « , ὡραιότερα γράφων τῶν τὰ ἀνθρώπινα δόγματα κρατυνόντων ποιητῶν καὶ λογογράφων . ἐὰν ἐθίσω καὶ τὰς ὄφεις μὴ ἐπιθυμεῖν ὤρας σωμάτων , μηδὲ τέρπεσθαι θέαις ἀσχήμοσιν , ἀλλὰ τὰ ἄνω περισκοπεῖν , ἁγνεύουσι καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἀνάκεινται τῷ κυρίῳ . ἐὰν τὰ ὦτα φράξασα ἀπὸ δυσφημίας καὶ ψιθυρισμῶν ἀναπετάσω Xoycp θεοῦ , φοιτῶσα παρὰ σοφοῖς , ἀντέθεικα καὶ τὰς ἀκοὰς τῷ κυρίῳ . ἐὰν ἀποσείσωμαι τὰς χεῖρας ἀπὸ καπηλείας , ἀπὸ μεταπράσεως , ἀπὸ φιλοχρημοσύνης , ἀπὸ πληκτισμοῦ , ἀγνεύουσι καὶ αἱ χεῖρες τῷ θεῷ . ἐὰν ἀφέφω τὸ πορευτικὸν διεστραμμἐνας ὁδοὺς πορεύεσθαι , ἀνατέθεικα καὶ τοὺς πόδας , οὐκ εἰς δικαστήρια κοὶ θιάσους παρερχομένη , ὅθι τ΄ ἄνδρες άλιτροδίκαι τελέθουσιν , ἀλλ6 εἰς τὸ κατορθῶσαι πλήρώσασά τι τῶν ἐντολῶν . τί μοι λοιπόν , ἐὰν διαγνεύω καὶ τὴν καρδίαν , πάσας τὰς διανοήσεις αὐτῆς ἀναθεῖσα κυρίῳ ; φλαῦρον οὐδὲν ἐνθυμοῦμαι , κοσμικὸν οὐδὲν διαλογίζομαι , τῦφος οὐκ ἐμπολιτεύεται καὶ ὀργὴ παρ’ ἐμοί , τὸν νόμον καὶ ἐν ἡμέρᾳ μελετῶ κυρίου καὶ ἐν νυκτί · καὶ τοῦτ΄ ἐστί » ὰγνείαν ὰγνεῦσαι , μεγάλην εύξάμενον εύχήν « .
Lemmas: ὁ γοῦν » μέγας εὔχομαι εὐχή « , ἐν ὁ Ἀριθμοί νομοθετέω , οὗτος παρίστημι , ὅσπερ ἐπί πλέω ἐγώ διηγέομαι ἀποφαίνω , μέγας εὐχή εἰμί παρά πᾶς εὐχή ἀποδείκνυμι ὁ ἁγνεία . τότε γάρ ἀνάκειμαι προφανῶς πᾶς ὁ κύριος , ὁπότε μή μόνος ὁ σάρξ συνουσία ἀνέπαφος , ἀλλά καί ὁ λοιπός ἀτόπημα ἄσπιλος τηρέω ἀγωνίζομαι . » ὁ γάρ ἄγαμος μεριμνάω . φημί ὁ ὁ κύριος , πῶς ἀρέσκω ὁ κύριος « . οὖον μόνος ἵνα μή χωλός ὁ ἀρετή κατά τίς μόριον ἀποφέρω ὁ δόξα , ἀλλά ἄμφω , κατά ὁ ἀπόστολος , καί ἐν ὁ πνεῦμα καί ἐν ὁ σῶμα « ἁγίζω , ἀνατίθημι ὁ μέλος κύριος . τίς γάρ εἰμί ὁ ἀνατίθημι τέλειος ἑαυτοῦ κύριος , λεκτέος . ἐάν ἐπί ὅδε μέν ἀνοίγω ὁ στόμα , ἐπί ὅδε δέ καταλέω , οἶος ἀνοίγω μέν περί ὁ ἐξήγησις ὁ γραφεύς εἰς ὁ ὀρθόδοξος ὑμνέω καί μεγαλοπρεπής κατά δύναμις ὁ θεός , κατακλείω δέ » θύρα αὐτός τίθημι καί φυλακή τύπτω > μάταιος μή λαλέω , ἁγνεύω ἐγώ ὁ στόμα καί ἀνάκειμαι ὁ κύριος , » ὁ γλῶσσα ἐγώ κάλαμος « γέγπμε . σοφία ὄργανον · γράφω γάρ διά αὐτός ἀρίδηλος ἀπό ὁ βάθος καί ὁ δεινότης ὁ γραφεύς φωτίζω ὁ νόμος ὁ πνεῦμα « , ὁ λόγος , ὁ κύριος , ὁ γραμματεύς ὁ αἰών ὀξυγράφος , ὅτι ταχέως καί ὀξύς ὁ βουλή ἀνα - γράφω μόνος καί πληρόω ὁ πατήρ , » ὀξύς σκυλεύω ἀκούω » ταχέως προνομεύω . οὗτος » κάλαμος « εἰμί » ὁ γλῶσσα ἐγώ « ὁ » γραμματεύς « · ἁγνίζω γάρ αὐτός καί ἀνάκειμαι κάλαμος ὤσπερ » ὡραῖος « , ὡραῖος γράφω ὁ ὁ ἀνθρώπινος δόγμα κρατύνω ποιητής καί λογογράφος . ἐάν ἐθίζω καί ὁ ὄφις μή ἐπιθυμέω ὤρα σῶμα , μηδέ τέρπω θέα ἀσχήμων , ἀλλά ὁ ἄνω περισκοπέω , ἁγνεύω καί ὁ ὀφθαλμός καί ἀνάκειμαι ὁ κύριος . ἐάν ὁ οὖς φράσσω ἀπό δυσφημία καί ψιθυρισμός ἀναπετάννυμι Xoycp θεός , φοιτάω παρά σοφός , ἀντιτίθημι καί ὁ ἀκοή ὁ κύριος . ἐάν ἀποσείω ὁ χείρ ἀπό καπηλεία , ἀπό μετάπρασις , ἀπό φιλοχρημοσύνη , ἀπό πληκτισμός , ἁγνεύω καί ὁ χείρ ὁ θεός . ἐάν ἀφίημι ὁ πορευτικός διαστρέφω ὁδός πορεύω , ἀνατίθημι καί ὁ πούς , οὐ εἰς δικαστήριον κοί θίασος παρέρχομαι , ὅθι τ΄ ἀνήρ αλιτροδικη τελέθω , ἄλλος εἰς ὁ κατορθόω πληρόω τίς ὁ ἐντολή . τίς ἐγώ λοιπός , ἐάν διαγνεύω καί ὁ Καρδία , πᾶς ὁ διανόησις αὐτός ἀνατίθημι κύριος ; φλαῦρος οὐδείς ἐνθυμέομαι , κοσμικός οὐδείς διαλογίζομαι , τῦφος οὐ ἐμπολιτεύω καί ὀργή παρά ἐγώ , ὁ νόμος καί ἐν ἡμέρα μελετάω κύριος καί ἐν νύξ · καί ὅς εἰμί » ἁγνεία γιγνώσκω , μέγας εὔχομαι εὐχή « .