methodius.de-libero-arbitrio 13.1
Ἐπὶ δὲ τὴν τῶν κακῶν ἐξέτασιν ἔρχεσθαι δεῖ καὶ ἀναγκαίως ἀναζητεῖν τὰ παρὰ ἀνθρώποις . τὰ παρ᾿ ἀνθρώποις κακὰ πό τερον εἴδη τυγχάνει κακοῦ ἢ μέρη ; εἰ γὰρ εἴδη ταῦτα ἐκείνου φάναι θέλοις , οὐκ ἔστιν ἕτερον παρὰ ταῦτα καθ᾿ ἑαυτὸ τὸ κακὸν τῷ τὰ γένη ἐν τοῖς εἴδεσιν ἐξετάζεσθαι · οἷον τὸ ζῷον γένος ἐστὶν κατ᾿ εἶδος κατηγορούμενον , τουτέστιν κατά γε ἀνθρώπου καὶ τῶν ὁμοίων , ὅσα τε ἔμψυχα ὄντα τὴν προαιρετικὴν κίνησιν ἔχει · ἄλλ᾿ οὐχ οἷόν τε δείκνυται τοῦτο . οὐ γὰρ γένος εἶναί φαμεν ἕτερόν τι καθ᾿ ἑαυτὸ ὑπάρχον 2 παρὰ τὰ εἴδη · οὕτω δὴ καὶ περὶ τοῦ κακοῦ λέγειν ἀνάγκη . τὸ γὰρ γένος εἴπαμεν τὴν σύστασιν ἐν τοῖς εἴδεσιν ἔχειν , μὴ εἶναι δέ τι ἕτερον καθ᾿ ἑαυτό . εἰ δὲ οὕτως ἔχει , γενητὸν ἔσται τὸ κακόν · τὰ γὰρ εἴδη γενητὰ ὄντα δείκνυται , οἷον φόνος καὶ μοιχεία καὶ τὰ τούτοις παραπλήσια . εἰ δ᾿ αὖ πάλιν μέρη τινὸς κακοῦ ταῦτα εἶναι ἐθέλοις , 3 ἔστιν δὲ ταῦτα γενητά , ἀνάγκη κἀκεῖνο γενητὸν ὑπάρχειν . ὧν γὰρ τὰ μέρη γενητά , ταῦτα ὁμοίως ἐξ ἀνάγκης εἶναι γενητά · τὸ γὰρ ὅλον ἐκ μερῶν συνέστηκεν . καὶ τὸ μὲν ὅλον οὐκ ἔσται μὴ τῶν μερῶν ὄντων , ἔσται δὲ τὰ μέρη , κἂν μὴ τὸ ὅλον παρῇ . οὐδενὸς δὲ τῶν ὄντων μέρος μέν ἐστιν γενητόν , μέρος δὲ <πάλιν> ἀγένητον , εἰ δὲ καὶ 4 τοῦτο συγχωρήσαιμι τῷ λόγῳ , ἦν ποτε τὸ κακόν , ὅτε ὁλόκληρον οὐν ἦν , τουτέστιν πρὶν δημιουργῆσαι τὴν ὕλην τὸν θεόν . τότε δὲ ὁλόκληρον γίνεται , ὅτε πρὸς τοῦ θεοῦ γέγονεν ἄνθρωπος · τῶν γὰρ μερῶν τοῦ κακοῦ ἄνθρωπος ὑπάρχει ποιητής . καὶ τοῦ ἐντεῦθεν τοῦ ὁλόκληρον εἶναι τὸ κακὸν αἴτιος ἔσται δημιουργήσας ὁ θεός , ὅπερ οὐκ εὖ ἔχειν μοι τοῦτο περὶ θεοῦ <λέγειν> δοκεῖ , εἰ οὐδ᾿ ὁπότερον τούτων εἰπεῖν ἐθέλοις , πρᾶξιν δέ τινος κακοῦ εἶναι λέγοις , γενητὸν αὐτὸ ὑπάρχειν μηνύεις · ἡ γὰρ τοῦ τινὸς πρᾶξις ἀρχὴν τοῦ εἶναι λαμβάνει . πρὸς δὴ τούτοις οὐδὲν ἕτερον παρὰ ταῦτα τὸ κακὸν εἰπεῖν ἔχεινς . ποίαν γὰρ πρᾶξιν κακὴν ἑτέραν παρὰ τὰς ἐν ἀνθρώποις δεικνύειν ἔχεις ; ὅτι γὰρ ὁ ἐνεργῶν οὐ κατὰ τὸν τῆς οὐσίας λόγον ὑπάρχει κακία , κατὰ δὲ τὸν τῆς προαιρέσεως τρόπον , τοιαῦτα πράττειν ἐπαναιρούμενος , ἐξ ὧν τοῦ κακῶς λέγεσθαι τὴν προσηγορίαν λαμβάνει , προλαβὼν ἔδειξα τῷ λόγῳ .
Lemmas: ἐπί δέ ὁ ὁ κακός ἐξέτασις ἔρχομαι δεῖ καί ἀναγκαῖος ἀναζητέω ὁ παρά ἄνθρωπος . ὁ παρά ἄνθρωπος κακός πό τέρος εἶδος τυγχάνω κακός ἢ μέρος ; εἰμί γάρ εἶδος οὗτος ἐκεῖνος φαίνω ἐθέλω , οὐ εἰμί ἕτερος παρά οὗτος κατά ἑαυτοῦ ὁ κακός ὁ ὁ γένος ἐν ὁ εἶδος ἐξετάζω · οἷος ὁ ζῷον γένος εἰμί κατά εἶδος κατηγορέω , τουτέστιν κατά γε ἄνθρωπος καί ὁ ὅμοιος , ὅσος τε ἔμψυχος εἰμί ὁ προαιρετικός κίνησις ἔχω · ἄλλος οὐ οἷος τε δείκνυμι οὗτος . οὖον γάρ γένος εἰμί φημί ἕτερος τίς κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω 2 παρά ὁ εἶδος · οὗτος δή καί περί ὁ κακός λέγω ἀνάγκη . ὁ γάρ γένος εἶπον ὁ σύστασις ἐν ὁ εἶδος ἔχω , μή εἰμί δέ τίς ἕτερος κατά ἑαυτοῦ . εἰμί δέ οὕτως ἔχω , γενητός εἰμί ὁ κακός · ὁ γάρ εἶδος γενητός εἰμί δείκνυμι , οἷος φόνος καί μοιχεία καί ὁ οὗτος παραπλήσιος . εἰμί δέ αὖος πάλιν μέρος τις κακός οὗτος εἰμί ἐθέλω , 3 εἰμί δέ οὗτος γενητός , ἀνάγκη ἐκεῖνος γενητός ὑπάρχω . ὅς γάρ ὁ μέρος γενητός , οὗτος ὁμοίως ἐκ ἀνάγκη εἰμί γενητός · ὁ γάρ ὅλος ἐκ μέρος συνίστημι . καί ὁ μέν ὅλος οὐ εἰμί μή ὁ μέρος εἰμί , εἰμί δέ ὁ μέρος , κἀν μή ὁ ὅλος πείρω . οὐδείς δέ ὁ εἰμί μέρος μέν εἰμί γενητός , μέρος δέ <πάλιν> ἀγένητος , εἰμί δέ καί 4 οὗτος συγχωρέω ὁ λόγος , εἰμί ποτός ὁ κακός , ὅτε ὁλόκληρος ὀν εἰμί , τουτέστιν πρίν δημιουργέω ὁ ὕλη ὁ θεός . τότε δέ ὁλόκληρος γίγνομαι , ὅτε πρός ὁ θεός γίγνομαι ἄνθρωπος · ὁ γάρ μέρος ὁ κακός ἄνθρωπος ὑπάρχω ποιητής . καί ὁ ἐντεῦθεν ὁ ὁλόκληρος εἰμί ὁ κακός αἴτιος εἰμί δημιουργέω ὁ θεός , ὅσπερ οὐ εὕω ἔχω ἐγώ οὗτος περί θεός <λέγειν> δοκέω , εἰμί οὐδέ ὁπότερος οὗτος εἶπον ἐθέλω , πρᾶξις δέ τις κακός εἰμί λέγω , γενητός αὐτός ὑπάρχω μηνύω · ὁ γάρ ὁ τις πρᾶξις ἀρχή ὁ εἰμί λαμβάνω . πρός δή οὗτος οὐδείς ἕτερος παρά οὗτος ὁ κακός εἶπον χέω . ποῖος γάρ πρᾶξις κακός ἕτερος παρά ὁ ἐν ἄνθρωπος δείκνυμι ἔχω ; ὅτι γάρ ὁ ἐνεργός οὖον κατά ὁ ὁ οὐσία λόγος ὑπάρχω κακία , κατά δέ ὁ ὁ προαίρεσις τρόπος , τοιοῦτος πράσσω ἐπαναιρέω , ἐκ ὅς ὁ κακῶς λέγω ὁ προσηγορία λαμβάνω , προλαμβάνω δείκνυμι ὁ λόγος .