menander-rhetoric.peri-e-pideiktikw-n 17.4
Μέλλων οὖν ἄρχεσθαι μιᾶς δυνάμεως προοιμιάσῃ πρῶτον , καλῶς δʼ ἄν ἔχοις τῆς τοξικῆς πρώτης , ἐπειδὴ καὶ ταύτης πρώτης ἅψασθαι λέγεται μετὰ τὴν γένεσιν . βούλομαι δὲ τῶν ἀρετῶν μὴ πάσας ἅμα , μηδὲ συναθροίσας τῷ λόγῳ δοκεῖν συγχεῖν , ἀλλὰ διελόμενος χωρὶς καθʼ ἑκάστην περὶ αὐτῶν διελθεῖν , ὡς οἷόν τε μνησθέντα · οὐ γὰρ εἰπεῖν ἅπαντα ῥᾴδιον . λέγεται τοίνυν , ἐπειδὴ πρώτων ἀγωνισμάτων εἶχε τὰ τόξα μεταχειρισάμενος καὶ τὴν φαρέτραν λαβών , τούτοις γὰρ αὐτὸν ὥπλισεν ὁ πατήρ , ἀμύνεσθαι τῆς τόλμας τὸν Τίτυον , ἀνθʼ ὧν εἰς τὴν μητέρα ἠσέβησε Διὸς κυδρὴν παράκοιτιν , Πύθωνά τε κατειληφότα Δελφοὺς κτεῖναι τοῖς ἑαυτοῦ βέλεσιν . ἵνα δὲ Πύθων ὅστις ἦν εἴπω , μικρὸν ἀναλήψομαι . ἤνεγκεν ἡ γῆ δράκοντος φύσιν οὔτε λόγῳ ῥητήν , οὔτε ἀκοῇ πιστευθῆναι ῥᾳδίαν · οὗτος πᾶσαν λυμαινόμενος γῆν , ὅση πρόσοικος Δελφοῖς καὶ Φωκίδι , καταλαμβάνει τὴν Παρνασσόν , ὄρος τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ μέγιστον , οὐκ Ὀλύμπου χεῖρον οὐδὲ δὴ τῆς ἡμετέρας λειπόμενον . τοῦτο τοίνυν ἐκάλυπτε μὲν ταῖς σπειραῖς καὶ τοῖς ἑλιγμοῖς , καὶ ἦν τοῦ ὄρους γυμνὸν οὐδέν , τὴν κεφαλὴν ὑπὲρ αὐτὴν τὴν ἄκρον ἔχων , ἄνω μετεωρίζων πρὸς αὐτὸν τὸν αἰθέρα . καὶ ἡνίκα μὲν πίνειν ἔδει , ποταμοὺς ὅλους ἐδέχετο , ἡνίκα δʼ ἐσθίειν , πάσας ἀγέλας ἠφάνιζεν , οὗτος ἀβάτους μὲν ἐποίει Δελφοὺς τοῖς ἅπασιν , ᾤκει δὲ τὸν τόπον οὐδείς , ἦν δὲ τὸ Θέμιδος μαντεῖον ἔρημον . ἄτοπα δὲ καὶ ἀμήχανα ὁ θεὸς τούς ἀνθρώπους πάσχειν ὑπολαβὼν καὶ βουλόμενος πανταχόθεν αὐτοῖς θεσπίζειν τὰ συμφέροντα , διʼ ὧν ὁ βίος εὐδαιμονεῖν ἔμελλε , κτείνει καὶ τοῦτον μιᾷ τοξείᾳ ταῖς αὐταῖς ἀκίσι καὶ βέλεσι . τὰ δὲ παρʼ ἡμῖν ἀγωνίσματα τίς ἂν εἴποι τοῦ θεοῦ κατʼ ἀξίαν , τὰ κατὰ τῶν Ἀχαιῶν ἀσεβούντων εἰς τούς θεούς , τὰ κατὰ τοῦ Πηλέως μήνιδι τῶν περὶ Ἕκτορα τολμηθέντων καὶ παρανομιῶν , καὶ ὅτι κυνηγέτης ὁ θεὸς καὶ τοῖς τόξοις αἱρεῖν εἴωθε τὰ θηρία , καὶ ὅτι τοξικὴν αὐτὸς εὗρε πρῶτος ἅμα τῇ ἀδελφῇ τῇ Ἀρτέμιδι .
Lemmas: μέλλω οὖν ἄρχω εἷς δύναμις προοιμιάζομαι πρῶτος , καλός δέ ἄν ἔχω ὁ τοξικός πρῶτος , ἐπειδή καί οὗτος πρῶτος ἅπτω λέγω μετά ὁ γένεσις . βούλομαι δέ ὁ ἀρετή μή πᾶς ἅμα , μηδέ συναθροίζω ὁ λόγος δοκέω συγχέω , ἀλλά διαιρέω χωρίς κατά ἕκαστος περί αὐτός διέρχομαι , ὡς οἷος τε μιμνήσκω · οὐ γάρ λέγω ἅπας ῥᾴδιος . λέγω τοίνυν , ἐπειδή πρῶτος ἀγώνισμα ἔχω ὁ τόξον μεταχειρίζω καί ὁ φαρέτρα λαμβάνω , οὗτος γάρ αὐτός ὁπλίζω ὁ πατήρ , ἀμύνω ὁ τόλμα ὁ Τιτυός , ἀντί ὅς εἰς ὁ μήτηρ ἀσεβέω Ζεύς κυδρός παράκοιτις , Πύθων τε καταλαμβάνω Δελφοί κτείνω ὁ ἑαυτοῦ βέλος . ἵνα δέ Πύθων ὅστις εἰμί λέγω , μικρός ἀναλαμβάνω . φέρω ὁ γῆ δράκων φύσις οὔτε λόγος ῥητός , οὔτε ἀκοή πιστεύω ῥᾴδιος · οὗτος πᾶς λυμαίνομαι γῆ , ὅσος πρόσοικος Δελφοί καί Φωκίς , καταλαμβάνω ὁ Παρνασσός , ὄρος ὁ ὑπό ὁ οὐρανός ὁ μέγας , οὐ Ὄλυμπος κακός οὐδέ δή ὁ ἡμέτερος λείπω . οὗτος τοίνυν καλύπτω μέν ὁ σπεῖρα καί ὁ ἑλιγμός , καί εἰμί ὁ ὄρος γυμνός οὐδείς , ὁ κεφαλή ὑπέρ αὐτός ὁ ἄκρος ἔχω , ἄνω μετεωρίζω πρός αὐτός ὁ αἰθήρ . καί ἡνίκα μέν πίνω δέω , ποταμός ὅλος δέχομαι , ἡνίκα δέ ἐσθίω , πᾶς ἀγέλη ἀφανίζω , οὗτος ἄβατος μέν ποιέω Δελφοί ὁ ἅπας , οἰκέω δέ ὁ τόπος οὐδείς , εἰμί δέ ὁ Θέμις μαντεῖον ἐρῆμος . ἄτοπος δέ καί ἀμήχανος ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος πάσχω ὑπολαμβάνω καί βούλομαι πανταχόθεν αὐτός θεσπίζω ὁ συμφέρω , διά ὅς ὁ βίος εὐδαιμονέω μέλλω , κτείνω καί οὗτος εἷς τοξεία ὁ αὐτός ἀκίς καί βέλος . ὁ δέ παρά ἐγώ ἀγώνισμα τίς ἄν λέγω ὁ θεός κατά ἀξία , ὁ κατά ὁ Ἀχαιός ἀσεβέω εἰς ὁ θεός , ὁ κατά ὁ Πηλεύς μῆνις ὁ περί Ἕκτωρ τολμάω καί παρανομία , καί ὅτι κυνηγέτης ὁ θεός καί ὁ τόξον αἱρέω εἴωθα ὁ θηρίον , καί ὅτι τοξικός αὐτός εὑρίσκω πρῶτος ἅμα ὁ ἀδελφή ὁ Ἄρτεμις .