menander-rhetoric.peri-e-pideiktikw-n 17.7
Μετὰ δὲ τὴν ἀρετὴν ταύτην τοῦ θεοῦ ἥξεις ἐπὶ τὴν τετάρτην , ὅτι καὶ ἰατρός , ἀεὶ δὲ προοιμιάσῃ καθʼ ἑκάστην τῶν ἀρετῶν , ὡς μὴ δοκεῖν μικρὰ μηδὲ φαῦλα τὰ ῥηθησόμενα · αἱ γὰρ διὰ μέσων τῶν λόγων ἔννοιαι προοιμιακαί , προδιατιθεῖσαι τὸν ἀκροατὴν καὶ προσεχέστερον διαθεῖσαι , ταῖς ὑποθέσεσιν αὐξήσεις ἐργάζονται . οὐκοῦν ἐρεῖς , ὅτι καὶ τὴν ἰατρικὴν ταύτην ὁ θεὸς ἡμῖν ἐξεῦρεν , ἐν ᾧ καὶ θέσιν ἐρεῖς , ὅτι διαφθειρομένου τοῦ γένους ταῖς νόσοις καὶ τοῖς πόνοις κατοικτείρας ἡμᾶς τὴν ἰατρικὴν ἐξεῦρεν , ἧς τί ἂν γένοιτο τοῖς ἀνθρώποις χρησιμώτερον ; τίς μὲν γὰρ ἂν εἰργάσατο γῆν , τίς ἂν ἔπλευσε θάλασσαν , τίς δʼ ἂν πόλεις ἔκτισε , τίς δʼ ἂν νόμους ἡμῖν ἔθηκε μὴ τῆς ἰατρικῆς παρελθούσης ; ὅθεν καὶ παιᾶνα αὐτὸν καὶ πέπωνα καὶ ἀκεσώδυνον καὶ σωτῆρα καλεῖν εἰώθασι καὶ ποιηταὶ καὶ σύμπαντες . θήσεις δὲ ἐπὶ τούτοις καὶ τὴν Ἀσκληπιοῦ γένεσιν · βουλόμενος δὲ αὐξῆσαι τὴν τέχνην ὁ θεὸς καὶ μεταδοῦναι ταύτην τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει τὴν Ἀσκληπιοῦ γένεσιν ἐδημιούργησεν , ἧς πῶς ἄν τις κατʼ ἀξίαν μνησθείη ; ζητήσεις δὲ ἐφʼ ἑκάστῳ τῶν κεφαλαίων τῶν πατρίων τινὰ καὶ τῶν μυθευομένων , καὶ προσθήσεις , ἵνα μᾶλλον οἰκεῖον γένηται . μετὰ ταῦτα κεφάλαιον θήσεις τοιοῦτον περὶ τῆς πόλεως , ὅτι τοιγαροῦν Ἀλέξανδρος τὴν Εὐρώπην χειρωσάμενος καὶ διαβεβηκὼς ἐπὶ τὴν Ἀσίαν ἤδη , ἐπειδὴ προσέβαλε τῷ ἱερῷ καὶ τοῖς τόποις , σύμβολα μὲν ἐκίνησεν ἐπὶ τὴν κατασκευὴν τῆς πόλεως , τοῦ θεοῦ ταῦτα καταπέμποντος , καὶ κατασκευάζει τὴν εὐδαίμονα ταύτην πόλιν , καθιερώσας αὐτὴν Ἀπόλλωνι τῷ Σμινθίῳ , δίκαιον αὐτοῦ προπέμποντος κρίνας αὐτοῦ θεῖν κατοικίζειν πόλιν , καὶ τὸν τόπον πάλαι τῷ θεῷ καθιερωμένον μὴ περιϊδεῖν ἔρημον καὶ ἀοίκητον τὴν χώραν . τοιγάρτοι καὶ ἡμεῖς πειρώμενοι ἀεὶ τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τε καὶ εὐμενείας ἀπολαύειν εὔνοιαν ποιούμεθα τῆς περὶ αὐτὸν εὐσεβείας , καὶ ὁ μὲν διατελεῖ καρπῶν ἀφθόνων διδοὺς φορὰν καὶ ῥυόμενος κινδύνων , ἡμεῖς δὲ ὅμοια διδασκόμεθα · τοιγάρτοι κρείττονα ἀγῶνα τὸν ἱερὸν τοῦτον διὰ ταῦτα τίθεμεν καὶ πανηγύρεις συγκροτοῦμεν καὶ θύομεν , χάριτας ἐκτινύντες , ἀνθʼ ὧν εὖ πάσχομεν . καὶ διαγράψεις τὴν πανήγυριν , ὁποία καὶ ὅπως ἔχει πλήθους ἀνθρώπων συνιόντων , καὶ ὅτι οἱ μὲν ἐπιδείκνυνται τὰς αὐτῶν ἀρετὰς ἢ διὰ λόγων ἢ διὰ σώματος εὐεξίας , καὶ τὰ τοιαῦτα , οἱ δὲ θεαταί , οἱ δὲ ἀκροαταί , καὶ διὰ βραχέων ἐργάσῃ θέσιν , ὡς Ἰσοκράτης ἐν τῷ Πανηγυρικῷ , λέγων ὅσα ἐκ τῶν πανη - γύρεων καὶ τούτων τῶν συνόδων εἴωθεν . καθόλου δέ σοι ἔστω τὸ τοιοῦτο θεώρημα ἐν τοῖς τοιούτοις , λέγω δὴ τοῖς ὁμολογουμένοις ἀγαθοῖς ἤτοι ἐνδόξοις προτάττειν μὲν τὴν θέσιν , οἷον ὅτι καλὸν μὲν μουσική , καλὸν ἡ τοξική , καλὸν ἡ πανήγυρις , ἐπάγειν τε τὰ καθʼ ἕκαστον · οὐ μὴν ἐνδιατρίψεις ταῖς θέσεσι ταύταις , ἐπειδὴ δοκοῦσιν ἐν τῇ ὑποθέσει ταύτῃ πλείους εὑρίσκεσθαι . μετὰ δὲ τὴν ἔκφρασιν τῆς πανηγύρεως ἐκφράσεις τὸν νεών · εἰ μὲν ὑψηλὸς εἴη τὸ ὕψος , οἷον ἀκροπόλει ἐξεικαστέον , ὡς μεγέθει μὲν τοὺς τοιούτους καὶ ὑπερμεγέθεις ὑπερφέρων , ὕψει δὲ τὰ ὑψηλότατα τῶν ὀρῶν · εἰ δὲ ἐναρμόνιος εἴη ἢ λίθος ἔκ . τοῦ τῶν ὀρῶν καλλίστου , ἔτι τοίνυν τὴν τοῦ νεὼ στιλπνότητα καὶ τὴν αὐγὴν τίς οὐκ ἂν ἐκπλαγείη ; καὶ τὴν ἁρμονίαν τοῦ λίθου εἴποις ἄν τῇ λύρᾳ τοῦ Ἀμφίονος συντεθεῖσθαι . ποῖα μὲν αὐτῷ τείχη Βαβυλώνια κατεσκευάσθη καὶ λέγεται ; ποῖα δὲ τείχη Θηβαῖα ; ποῖος νεὼς τῶν παρʼ Ἀθηναίοις ; τάχα που καὶ αὐτὸς τῇ λύρᾳ τοῦ θεοῦ καὶ τῇ μουσικῇ συνετέθη · τὰ μὲν γὰρ Λαομέδοντος τείχη Ἀπόλλων καὶ Ποσειδῶν κατασκευάσαι λέγονται , τὸν δὲ παρʼ ἡμῖν νεὼν Ἀπόλλων καὶ Ἀθηνᾶ σὺν Ἡψαίστῳ , μᾶλλον δὲ ἐδημιούργησεν . ἐπὶ τούτοις ἐκφράσεις τὸ ἂγαλμα τοῦ θεοῦ παραβάλλων τῷ Ὀλυμπίῳ Διΐ , καὶ Ἀθηνᾷ τῇ ἐν ἀκροπόλει τῶν Ἀθηναίων . εἶτα ἐπάξεις , ποῖος Φειδίας , τίς Δαίδαλος τοσοῦτον ἐδημιούργησε ξόανον ; τάχα που ἐξ οὐρανοῦ τὸ ἄγαλματοῦτʼ ἐρρύη , καὶ ὅτι ἐστεφάνωται δάφναις , φυτῷ προσήκοντι τῷ θεῷ κατὰ Δελφούς . καὶ τὸ ἄλσος ἐκφράσεις καὶ ποταμοὺς τοὺτ ἐγγὺς καὶ τὰς πηγάς , καὶ ὅτι οὐ πολὺ τὸ διάστημα , καὶ ὅτι πᾶσα ἡ ἄνοδος ἡ ἐπὶ τὸ ἱερὸν ἱερὰ καὶ ἀνακειμένη Ἀπόλλωνι .
Lemmas: μετά δέ ὁ ἀρετή οὗτος ὁ θεός ἥκω ἐπί ὁ τέταρτος , ὅτι καί ἰατρός , ἀεί δέ προοιμιάζομαι κατά ἕκαστος ὁ ἀρετή , ὡς μή δοκέω μικρός μηδέ φαῦλος ὁ ῥέομαι · ὁ γάρ διά μέσος ὁ λόγος ἔννοια προοιμιακός , προδιατίθημι ὁ ἀκροατής καί προσεχής διατίθημι , ὁ ὑπόθεσις αὔξησις ἐργάζομαι . οὐκοῦν λέγω , ὅτι καί ὁ ἰατρικός οὗτος ὁ θεός ἐγώ ἐξευρίσκω , ἐν ὅς καί θέσις λέγω , ὅτι διαφθείρω ὁ γένος ὁ νόσος καί ὁ πόνος κατοικτείρω ἐγώ ὁ ἰατρικός ἐξευρίσκω , ὅς τίς ἄν γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος χρήσιμος ; τίς μέν γάρ ἄν ἐργάζομαι γῆ , τίς ἄν πλέω θάλασσα , τίς δέ ἄν πόλις κτίζω , τίς δέ ἄν νόμος ἐγώ τίθημι μή ὁ ἰατρικός παρέρχομαι ; ὅθεν καί παιάν αὐτός καί πίνω καί ἀκεσώδυνος καί σωτήρ καλέω εἴωθα καί ποιητής καί σύμπας . τίθημι δέ ἐπί οὗτος καί ὁ Ἀσκληπιός γένεσις · βούλομαι δέ αὐξάνω ὁ τέχνη ὁ θεός καί μεταδίδωμι οὗτος ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος ὁ Ἀσκληπιός γένεσις δημιουργέω , ὅς πῶς ἄν τις κατά ἀξία μιμνῄσκω ; ζητέω δέ ἐπί ἕκαστος ὁ κεφάλαιος ὁ πάτριος τις καί ὁ μυθεύω , καί προστίθημι , ἵνα μάλα οἰκεῖος γίγνομαι . μετά οὗτος κεφάλαιος τίθημι τοιοῦτος περί ὁ πόλις , ὅτι τοιγαροῦν Ἀλέξανδρος ὁ Εὐρώπη χειρόω καί διαβαίνω ἐπί ὁ Ἀσία ἤδη , ἐπειδή προσβάλλω ὁ ἱερόν καί ὁ τόπος , σύμβολον μέν κινέω ἐπί ὁ κατασκευή ὁ πόλις , ὁ θεός οὗτος καταπέμπω , καί κατασκευάζω ὁ εὐδαίμων οὗτος πόλις , καθιερόω αὐτός Ἀπόλλων ὁ Σμίνθιος , δίκαιος αὐτός προπέμπω κρίνω αὐτός θέω κατοικίζω πόλις , καί ὁ τόπος πάλαι ὁ θεός καθιερόω μή περιιδέω ἐρῆμος καί ἀοίκητος ὁ χώρα . τοιγάρ καί ἐγώ πειράω ἀεί ὁ ὁ θεός πρόνοια τε καί εὐμένεια ἀπολαύω εὔνοια ποιέω ὁ περί αὐτός εὐσέβεια , καί ὁ μέν διατελέω καρπός ἄφθονος δίδωμι φορά καί ἐρύω κίνδυνος , ἐγώ δέ ὅμοιος διδάσκω · τοιγάρ κρατύς ἀγών ὁ ἱερός οὗτος διά οὗτος τίθημι καί πανήγυρις συγκροτέω καί θύω , χάρις ἐκτείνω , ἀντί ὅς εὖ πάσχω . καί διαγράφω ὁ πανήγυρις , ὁποῖος καί ὅπως ἔχω πλῆθος ἄνθρωπος συνέρχομαι , καί ὅτι ὁ μέν ἐπιδείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ ἀρετή ἤ διά λόγος ἤ διά σῶμα εὐεξία , καί ὁ τοιοῦτος , ὁ δέ θεατής , ὁ δέ ἀκροατής , καί διά βραχύς ἐργάζομαι θέσις , ὡς Ἰσοκράτης ἐν ὁ Πανηγυρικός , λέγω ὅσος ἐκ ὁ Πάνη - γῦρις καί οὗτος ὁ σύνοδος εἴωθα . καθόλου δέ σύ εἰμί ὁ τοιοῦτος θεώρημα ἐν ὁ τοιοῦτος , λέγω δή ὁ ὁμολογέω ἀγαθός ἤτοι ἔνδοξος προτάσσω μέν ὁ θέσις , οἷος ὅτι καλός μέν μουσική , καλός ὁ τοξικός , καλός ὁ πανήγυρις , ἐπάγω τε ὁ κατά ἕκαστος · οὐ μήν ἐνδιατρίβω ὁ θέσις οὗτος , ἐπειδή δοκέω ἐν ὁ ὑπόθεσις οὗτος πολύς εὑρίσκω . μετά δέ ὁ ἔκφρασις ὁ πανήγυρις ἐκφρέω ὁ ναός · εἰ μέν ὑψηλός εἰμί ὁ ὕψος , οἷος ἀκρόπολις ἐξεικάζω , ὡς μέγεθος μέν ὁ τοιοῦτος καί ὑπερμεγέθης ὑπερφέρω , ὕψος δέ ὁ ὑψηλός ὁ ὄρος · εἰ δέ ἐναρμόνιος εἰμί ἤ λίθος ἐκ . ὁ ὁ ὄρος καλός , ἔτι τοίνυν ὁ ὁ ναός στιλπνότης καί ὁ αὐγή τίς οὐ ἄν ἐκπλάσσω ; καί ὁ ἁρμονία ὁ λίθος λέγω ἄν ὁ λύρα ὁ Ἀμφίων συντίθημι . ποῖος μέν αὐτός τεῖχος Βαβυλώνιος κατασκευάζω καί λέγω ; ποῖος δέ τεῖχος Θηβαῖος ; ποῖος ναῦς ὁ παρά Ἀθηναῖος ; τάχα που καί αὐτός ὁ λύρα ὁ θεός καί ὁ μουσική συντίθημι · ὁ μέν γάρ Λαομέδων τεῖχος Ἀπόλλων καί Ποσειδῶν κατασκευάζω λέγω , ὁ δέ παρά ἐγώ ναός Ἀπόλλων καί Ἀθήνη σύν Ἡψαίστῳ , μάλα δέ δημιουργέω . ἐπί οὗτος ἐκφρέω ὁ ἄγαλμα ὁ θεός παραβάλλω ὁ Ὀλύμπιος Ζεύς , καί Ἀθήνη ὁ ἐν ἀκρόπολις ὁ Ἀθηναῖος . εἶτα ἐπάγω , ποῖος Φειδίας , τίς Δαίδαλος τοσοῦτος δημιουργέω ξόανον ; τάχα που ἐκ οὐρανός ὁ ἀγαλματόω ῥέω , καί ὅτι στεφανόω δάφνη , φυτόν προσήκω ὁ θεός κατά Δελφοί . καί ὁ ἄλσος ἐκφρέω καί ποταμός τοῦτστις ἐγγύς καί ὁ πηγή , καί ὅτι οὐ πολύς ὁ διάστημα , καί ὅτι πᾶς ὁ ἄνοδος ὁ ἐπί ὁ ἱερός ἱερός καί ἀνάκειμαι Ἀπόλλων .