menander-rhetoric.peri-e-pideiktikw-n 14.3
Ἐὰν δὲ τύχῃ φθάσας τὴν θέαν τῆς πόλεως πρὸς ἣν ἡ κλῆσις αὐτῷ , αὐτὰ πάλιν ταῦτα τὰ τῆς πόλεως ὡς πρὸς εἰδότα ὑπομιμνήσκων λέγε , τὴν μὲν αὐτὴν ἀκολουθίαν τῶν κεφαλαίων σώζων ὡς ἤδη εἰρήκαμεν , μεθοδεύων δὲ ἄλλως τὰ ἐγκώμια , οἷον τυγχάνεις μὲν θεασάμενος τὸ κάλλος τῆς πόλεως καὶ θέσιν , εἰ δέ σε ᾕρηκεν ὁ πόθος , ἴθι καὶ δεύτερον καὶ πολλάκις · οἱ γὰρ ἐρασταὶ τῶν ἐρωμένων εἰώθασιν ἐμπιπλᾶσθαι μὲν πολλάκις , ἀποσχισθέντες δὲ καὶ εὐθύς ἐρᾶν . καὶ τοιούτοις χρήσῃ νοήμασιν ἐν τοῖς κεφαλαίοις , εἰ δὲ βούλει καὶ ἀπὸ προοιμίων ἀκούειν , λεγέσθω πάλιν διὰ βραχέων . οὐκοῦν ἐν μὲν τῷ προοιμίῳ εὐθὺς ἐρεῖς , ᾕρηκας τὴν πόλιν τὴν ἡμετέραν τῷ πόθῳ , ὡ πάντων ἀρχόντων ἄριστε , καὶ τοῦτό σοι τῶν ἐρώτων σημεῖον ἔσται , πέπομφε πάλιν καλοῦσα καὶ δεύτερον οὐδεμίαν ἡμέραν ἐνεγκεῖν δυνηθεῖσα , ἀλλʼ ὥσπερ οἱ μανικοὶ τόξοις πληγέντες ἐρώτων οὐκ ἀνέχονται μὴ τοὺς ἐρωμένους ὁρᾶν , οὕτως ἐπὶ σοὶ ἐκχυθεῖσα ἡ πόλις μικροῦ μὲν ἅπασα ἐκινδύνευεν εἰσδραμεῖν · πέπομφε δὲ ὃν ᾤετο μάλιστα πείσειν σε τὸ δεύτερον · ηὔχετο μὲν οὖν τῷ θεῷ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἀπολιπεῖν , μηδὲ ἄλλην προτιμοτέραν ἑαυτῆς ἡγήσασθαι . ἐπεὶ δὲ νικᾷς ἐν πᾶσι καὶ ἔδει παραχωρεῖν ἕως ἐξῆν , σνγχωρήσατα πάλιν ἱκετεύει παρʼ αὐτὴν ἐλθεῖν σε καὶ δεύτερον . εἶτα ἐπιβαλεῖς τὰ ἐγκώμια τῆς πόλεως ἐκ μεταχειρίσεως λέγων · εἰ μὲν οὖν ἠγνόεις παρʼ ἣν σπεύδεις , ἔδει καὶ διδάσκειν τυχόν · εἰ δὲ τὴν Ἀλεξάνδρου πόλιν τοῦ Διὸς οὐκ ἀγνοεῖς , οὐδὲ τῶν ἀρχαίων οὐδὲ τῶν παρʼ ἡμῖν οὐδὲν ἴσως ἀγνοοῦντί σοι ἐρῶ ; καὶ ἕξεις λοιπὸν τῆς μνήμης καιρὸν τῶν ἀρχαίων · διὰ γὰρ τούτων σε ἐλθεῖν ἔσπευσε παρʼ ἑαυτὴν καὶ πρότερον , νῦν δὲ οὐκ ἀξιοῦσα παροφθῆναι μᾶλλον ταύτην πεποίηται τὴν κλῆσιν , ἀλλὰ τοὐναντίον ἀξιοῦσά σε διὰ τὰς ἀρετὰς ἰδεῖν · οὐ γὰρ ἀγνοεῖ τὴν σὴν δικαιοσύνην , οἷς καὶ συνάψεις αὐτοῦ τὰ ἐγκώμια πανταχοῦ προστιθεὶς ἐφʼ ἑκάστου τῶν ἐπιχειρημάτων τὸ ὅτι διὰ ταῦτά σε καλεῖ . δεῖ γὰρ ἐν τοῖς κλητικοῖς καὶ τὰς αἰτίας τῆς κλήσεως προστιθέναι , νᾷ τὸ ἴδιον ἔχῃ τοῦ κλητικοῦ , ὥσπερ καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις ὑποθέσεσι τὰ ἑκάστῃ οἰκεῖα . μετὰ δὲ τὰ ἐγκώμια τοῦ ἂρχοντος ἐκ μεθόδου πάλιν ἐρεῖς , πρότερον μὲν τὴν θέσιν τῆς χώρας καὶ τῆς πόλεως , εἶτα τὸ κάλλος τῆς πόλεως · ὡραΐζεται μὲν γὰρ ἡ πόλις κάλλεσιν ἱερῶν καὶ στοῶν καὶ λουτρῶν μεγέθεσιν , ὡς αὐτὸς ἑώρακας , ἀλλὰ ταῦτα σύμπαντα μικρὰ πρὸς τὴν σὴν θέαν ὑπολαμβάνει · τί γὰρ οὐκ ἐξαίρετον τῶν παρʼ ἡμῖν ; τί δʼ οὐ κάλλιστον ; οὐχ ἵππων ἅμιλλαι ; οὐ θεάτρων τέρψεις καὶ πανηγύρεων ; καὶ ὅσα τοιαῦτα προείρηται ἡμῖν ἐπὶ τοῦ φθάσαντος κλητικοῦ ἐρεῖς .
Lemmas: ἐάν δέ τυγχάνω φθάνω ὁ θέα ὁ πόλις πρός ὅς ὁ κλῆσις αὐτός , αὐτός πάλιν οὗτος ὁ ὁ πόλις ὡς πρός οἶδα ὑπομιμνῄσκω λέγω , ὁ μέν αὐτός ἀκολουθία ὁ κεφάλαιος σῴζω ὡς ἤδη λέγω , μεθοδεύω δέ ἄλλος ὁ ἐγκώμιον , οἷος τυγχάνω μέν θεάομαι ὁ κάλλος ὁ πόλις καί θέσις , εἰ δέ σύ αἱρέω ὁ πόθος , ἔρχομαι καί δεύτερος καί πολλάκις · ὁ γάρ ἐραστής ὁ ἐράω εἴωθα ἐμπίμπλημι μέν πολλάκις , ἀποσχίζω δέ καί εὐθύς ἐράω . καί τοιοῦτος χράω νόημα ἐν ὁ κεφάλαιος , εἰ δέ βούλομαι καί ἀπό προοίμιον ἀκούω , λέγω πάλιν διά βραχύς . οὐκοῦν ἐν μέν ὁ προοίμιον εὐθύς λέγω , αἱρέω ὁ πόλις ὁ ἡμέτερος ὁ πόθος , ὦ πᾶς ἄρχων ἀγαθός , καί οὗτος σύ ὁ ἔρως σημεῖον εἰμί , πέμπω πάλιν καλέω καί δεύτερος οὐδείς ἡμέρα φέρω δύναμαι , ἀλλά ὥσπερ ὁ μανικός τόξον πλήσσω ἔρως οὐ ἀνέχω μή ὁ ἐράω ὁράω , οὕτως ἐπί σύ ἐκχέω ὁ πόλις μικρός μέν ἅπας κινδυνεύω εἰστρέχω · πέμπω δέ ὅς οἴομαι μάλα πείθω σύ ὁ δεύτερος · εὔχομαι μέν οὖν ὁ θεός μηδέ ὁ ἀρχή ἀπολείπω , μηδέ ἄλλος πρότιμος ἑαυτοῦ ἡγέομαι . ἐπεί δέ νικάω ἐν πᾶς καί δέω παραχωρέω ἕως ἔξεστι , σνγχωρήσατα πάλιν ἱκετεύω παρά ἑαυτοῦ ἔρχομαι σύ καί δεύτερος . εἶτα ἐπιβάλλω ὁ ἐγκώμιον ὁ πόλις ἐκ μεταχείρισις λέγω · εἰ μέν οὖν ἀγνοέω παρά ὅς σπεύδω , δέω καί διδάσκω τυγχάνω · εἰ δέ ὁ Ἀλέξανδρος πόλις ὁ Ζεύς οὐ ἀγνοέω , οὐδέ ὁ ἀρχαῖος οὐδέ ὁ παρά ἐγώ οὐδείς ἴσως ἀγνοέω σύ λέγω ; καί ἔχω λοιπός ὁ μνήμη καιρός ὁ ἀρχαῖος · διά γάρ οὗτος σύ ἔρχομαι σπεύδω παρά ἑαυτοῦ καί πρότερος , νῦν δέ οὐ ἀξιόω παροράω μάλα οὗτος ποιέω ὁ κλῆσις , ἀλλά ἐναντίος ἀξιόω σύ διά ὁ ἀρετή ὁράω · οὐ γάρ ἀγνοέω ὁ σός δικαιοσύνη , ὅς καί συνάπτω αὐτός ὁ ἐγκώμιον πανταχοῦ προστίθημι ἐπί ἕκαστος ὁ ἐπιχείρημα ὁ ὅτι διά οὗτος σύ καλέω . δέω γάρ ἐν ὁ κλητικός καί ὁ αἰτία ὁ κλῆσις προστίθημι , νή ὁ ἴδιος ἔχω ὁ κλητικός , ὥσπερ καί ἐν ὁ ἄλλος ὑπόθεσις ὁ ἕκαστος οἰκεῖος . μετά δέ ὁ ἐγκώμιον ὁ ἄρχω ἐκ μέθοδος πάλιν λέγω , πρότερος μέν ὁ θέσις ὁ χώρα καί ὁ πόλις , εἶτα ὁ κάλλος ὁ πόλις · ὡραίζω μέν γάρ ὁ πόλις κάλλος ἱερός καί στοά καί λουτρόν μέγεθος , ὡς αὐτός ὁράω , ἀλλά οὗτος σύμπας μικρός πρός ὁ σός θέα ὑπολαμβάνω · τίς γάρ οὐ ἐξαιρετός ὁ παρά ἐγώ ; τίς δέ οὐ καλός ; οὐ ἵππος ἅμιλλα ; οὐ θέατρον τέρπω καί πανήγυρις ; καί ὅσος τοιοῦτος προλέγω ἐγώ ἐπί ὁ φθάνω κλητικός λέγω .