menander-rhetoric.peri-e-pideiktikw-n 17.2
Μετὰ τὰς ἐννοίας ταύτας τὰς προοιμιακὰς ἐρεῖς εἰς αὐτὸν ὕμνον τὸν θεόν , ὅτι , ὦ Σμίνθιε Ἄπολλον , τίνα σε χρὴ προσειπεῖν ; πότερον ἥλιον τὸν τοῦ φωτὸς ταμίαν καὶ πηγὴν τῆς οὐρανίου αἴγλης , ἢ νοῦν , ὡς ὁ τῶν θεολογούντων λόγος , διήκοντα μὲν διὰ τῶν οὐρανίων , ἰόντα δὲ διʼ αἰθέρος ἐπὶ τὰ τῇδε ; ἢ πότερον αὐτὸν τὸν τῶν ὅλων δημιουργόν , ἢ πότερον δευτερεύουσαν δύναμιν , διʼ ὃν σελήνη μὲν κέκτηται σέλας , γῆ δὲ τοὺς οἰκείους ἠγάπησεν ὅρους , θάλαττα δὲ οὐχ ὑπερβαίνει τοὺς ἰδίους μυχούς ; φασὶ γὰρ τοῦ χάους κατειληφότος τὰ σύμπαντα καὶ πάντων συγκεχυμένων καὶ φερομένων τὴν ἂτακτον ἐκείνην κοὶ ἀμειδῆ φοράν , σὲ ἐκ τῶν οὐρανίων ἀψίδων ἐκλάμψαντα σκεδάσαι μὲν τὸ χάος ἐκεῖνο , ἀπολέσαι δὲ τὸν ζόφον , τάξιν δʼ ἐπιθεῖναι τοῖς ἅπασιν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν σοφῶν παισὶ φιλοσοφεῖν παραλείπω , ἣν δὲ ἀκήκοα τῶν λεγόντων γένεσιν , ταύτην καὶ δὴ πειράσομαι λέγειν . πάντως δὲ οὐδὲ οὗτος ἀπὸ τρόπου σοι ὁ λόγος . ὃς κεκρυμμένην εἶχεν ἐν ἑαυτῷ τὴν ἀληθεστέραν γνῶσιν . εἶτα ἐρεῖς κεφάλαιον μετὰ τὸν ὕμνον δεύτερον , τὸ γένος , ἄρξῃ δὲ ἐκεῖθεν . Ζεὺς ἐπειδὴ κατέλυσε τοὺς Τιτᾶνας ἀρχὴν ἄνομον καὶ ἀκόλαστον ἄρχοντας , μᾶλλον δὲ ὥσπερ βίαιον τυραννίδα διέποντας , καὶ ταρτάροις μυχοῖς παραδέδωκεν , τότε γένεσιν παίδων δημιουργεῖν ἐνενόησεν , μεθʼ ὧν τὰ πάντα ἂριστα καταστήσειν ἔμελλεν , καὶ μίαν τῶν Τιτανίδων νύμφην ἐξελόμενος , ἐπειδὴ τοὺς πρὸς Ἥραν θεσμοὺς ἑτέροις τόκοις ἐφύλαττεν , ἐδημιούργει μετʼ ἐκείνης τὸν τόκον · κάλλει μὲν γὰρ καὶ ὥρᾳ σώματος διέφερεν , ἔπρεπε δὲ γενέσθαι μητέρα Ἀπόλλωνος καὶ Ἀρτέμιδος . καταλαμβάνει δὲ τὴν Δῆλον μέλλουσα τίκτειν ἡδέως , οἱ δέ φασι τὴν Λυκίαν . καὶ λέγουσι μὲν οἱ τὴν Δῆλον εὐτυχῆσαι φάσκοντες τὴν ὑποδοχήν , ἀνασχεῖν μὲν ἐκ θαλάττης πρὸ τοῦ κρυπτομένην καὶ οὖσαν ὕφαλον ὑποδέξασθαι πλανωμένην τὴν θεὸν ἐκ Σουνίου τῆς Ἀττικῆς ἐπιβᾶσαν τῇ νήσῳ · Ὅμηρος δὲ οἶδε μὲν τὸν ἐν Λυκίᾳ γεννώμενον · λέγει γάρ που , Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ , καὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον εὐτυχήσαντα τοῦ θεοῦ τὴν γένεσιν . φασὶ δʼ οὖν ἐκφανέντα τῶν ὠδίνων θεὸν λάμψαι μὲν τοσοῦτον , ὅσον ἐπισχεῖν γῆν καὶ θάλατταν καὶ οὐράνιον κύκλον , Χάριτας δὲ καὶ Ὥρας περιχορεῦσαι τὸν τόπον , καὶ τί γὰρ οὐ σύμβολον αἴσιον ἐκ γῆς καὶ θαλάττης καὶ οὐρανοῦ δειχθῆναι . ἐκ δὲ Λυκίας παῤ ἡμᾶς ἀφικέσθαι λέγουσι τὸν θεὸν καὶ καταλαμβάνοντα τὸ Σμίνθιον μαντεῖον ἐγκαταστῆσαι τῷ τόπῳ καὶ κινῆσαι τρίποδας .
Lemmas: μετά ὁ ἔννοια οὗτος ὁ προοιμιακός λέγω εἰς αὐτός ὕμνος ὁ θεός , ὅτι , ὦ Σμίνθιος Ἀπόλλων , τίς σύ χρή προσλέγω ; πότερος ἥλιος ὁ ὁ φώς ταμίας καί πηγή ὁ οὐράνιος αἴγλη , ἤ νόος , ὡς ὁ ὁ θεολογέω λόγος , διήκω μέν διά ὁ οὐράνιος , ἔρχομαι δέ διά αἰθήρ ἐπί ὁ τῇδε ; ἤ πότερος αὐτός ὁ ὁ ὅλος δημιουργός , ἤ πότερος δευτερεύω δύναμις , διά ὅς σελήνη μέν κτάομαι σέλας , γῆ δέ ὁ οἰκεῖος ἀγαπάω ὅρος , θάλασσα δέ οὐ ὑπερβαίνω ὁ ἴδιος μυχός ; φημί γάρ ὁ χάος καταλαμβάνω ὁ σύμπας καί πᾶς συγχέω καί φέρω ὁ ἄτακτος ἐκεῖνος κοί ἀμειδής φορά , σύ ἐκ ὁ οὐράνιος ἁψίς ἐκλάμπω σκεδάννυμι μέν ὁ χάος ἐκεῖνος , ἀπόλλυμι δέ ὁ ζόφος , τάξις δέ ἐπιτίθημι ὁ ἅπας . ἀλλά οὗτος μέν σοφός παῖς φιλοσοφέω παραλείπω , ὅς δέ ἀκούω ὁ λέγω γένεσις , οὗτος καί δή πειράω λέγω . πάντως δέ οὐδέ οὗτος ἀπό τρόπος σύ ὁ λόγος . ὅς κρύπτω ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀληθής γνῶσις . εἶτα λέγω κεφάλαιος μετά ὁ ὕμνος δεύτερος , ὁ γένος , ἄρχω δέ ἐκεῖθεν . Ζεύς ἐπειδή καταλύω ὁ Τιτάν ἀρχή ἄνομος καί ἀκόλαστος ἄρχω , μάλα δέ ὥσπερ βίαιος τυραννίς διέπω , καί τάρταρος μυχός παραδίδωμι , τότε γένεσις παῖς δημιουργέω ἐννοέω , μετά ὅς ὁ πᾶς ἀγαθός καθίστημι μέλλω , καί εἷς ὁ Τιτανίς νύμφη ἐξαιρέω , ἐπειδή ὁ πρός Ἥρα θεσμός ἕτερος τόκος φυλάσσω , δημιουργέω μετά ἐκεῖνος ὁ τόκος · κάλλος μέν γάρ καί ὥρα σῶμα διαφέρω , πρέπω δέ γίγνομαι μήτηρ Ἀπόλλων καί Ἄρτεμις . καταλαμβάνω δέ ὁ Δῆλος μέλλω τίκτω ἡδύς , ὁ δέ φημί ὁ Λυκία . καί λέγω μέν ὁ ὁ Δῆλος εὐτυχέω φάσκω ὁ ὑποδοχή , ἀνέχω μέν ἐκ θάλασσα πρό ὁ κρύπτω καί εἰμί ὕφαλος ὑποδέχομαι πλανάω ὁ θεός ἐκ Σούνιον ὁ Ἀττική ἐπιβαίνω ὁ νῆσος · Ὅμηρος δέ οἶδα μέν ὁ ἐν Λυκία γεννάω · λέγω γάρ που , Λυκηγενής κλυτότοξος , καί ὁ τόπος ἐκεῖνος εὐτυχέω ὁ θεός ὁ γένεσις . φημί δέ οὖν ἐκφαίνω ὁ ὠδίς θεός λάμπω μέν τοσοῦτος , ὅσος ἐπέχω γῆ καί θάλασσα καί οὐράνιος κύκλος , Χάρις δέ καί Ὥρα περιχορεύω ὁ τόπος , καί τίς γάρ οὐ σύμβολον αἴσιος ἐκ γῆ καί θάλασσα καί οὐρανός δείκνυμι . ἐκ δέ Λυκία παρά ἐγώ ἀφικνέομαι λέγω ὁ θεός καί καταλαμβάνω ὁ Σμίνθιος μαντεῖον ἐγκαθίστημι ὁ τόπος καί κινέω τρίπους .