menander-rhetoric.peri-e-pideiktikw-n 4.3
Συμβουλεύσεις δὲ διὰ λαλιᾶς περὶ ὁμονοίας πόλει , ἀκροαταῖς , φίλοις , ἀντιπολιτευομένοις καὶ πλάττουσι συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς εὔνοιαν τὴν πρὸς ἀλλήλους · συμβουλεύσεις δέ ποτε καὶ ἐθέλειν ἀκούειν λόγων , εἰ μισολόγους γινώσκεις καὶ δυσχερῶς συνιόντας . ἐξαγγελεῖς δὲ σαυτοῦ πάθος , οἷον ὡς ἐν ὑποδείγματι , εἰ λέγοις ὅτι οὐκ ἀπαιτοῦσιν συνεχῶς αἰ ἀκροάσεις , οὐδὲ ἀναγκάζουσι λέγειν , πλάσας τοιοῦτον λόγον , ὅτι Ἀπόλλων πολὺς ἦν θεσπίζων περὶ τοὺς τρίποδας , καὶ καταλαβὼν Κασταλίαν καὶ τοὺς Δελφούς ἐπλήρου τὴν προφῆτιν μαντικοῦ τοῦ πνεύματος , τῶν δὲ Μουσῶν ἠμέλει · χαλεπαίνουσαι οὖν αἱ Μοῦσαι ἀξιοῦσι μαθεῖν τὴν αἰτίαν , διότι οὐ μετέχει χορείας τῆς ἐν Ἑλικῶνι μετὰ Μουσῶν , ἰδίᾳ δὲ φοιβάζει Μουσῶν ἐν τοῖς ἀδύτοις , καὶ ποθεῖ μᾶλλον τούς τρίποδας . σχηματίζων δὲ πρός τε σαυτὸν ἐρεῖς ταῦτα καὶ πρὸς τοὺς ἀκροατάς , ὅτι Ζεὺς ᾐτιᾶτο τὰς Μούσας , ὅτι οὐ προτρέπουσι τὸν Ἀπόλλωνα συγχορεύειν αὐταῖς καὶ πλήττειν τὴν λύραν · ἐμφανιεῖς δὲ καὶ ἡδονὴν σεαυτοῦ πρὸς τοὺς ἀκούοντας οὕτως ὅταν ἀποδέχῃ τὴν ἀκοὴν αὐτῶν ὡς κριτικῶς ἀκροωμένων , ὅτι ἥσθης ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ διαθέσει τῶν ἀκροατῶν , ὥσπερ Ἰσοκράτης ἥσθη τοῖς Ἕλλησιν ἀναγνούς ἐν Ὀλυμπίᾳ τὸν πανηγυρικὸν λόγον , αἰσθανόμενος ὅτι κατεῖδον ἀκριβῶς τὸ μεγαλεῖον τοῦ λόγου . ἀποσκώψεις δὲ πολλάκις καὶ ψέξεις ἀνωνύμως ὑπογράφων τὸ πρόσωπον , εἰ βούλοιο , καὶ τὸ ἦθος διαβάλλων , καὶ ὥσπερ ἐν τῷ ἐπαινεῖν ἐξῆν ἐκ πάσης ἀρετῆς λαμβάνειν τὰ ἐγκώμια , οὕτως ἔξεστί σοι ἀπὸ πάσης κακίας διαβάλλειν καὶ ψέγειν , ὅταν ἐθελήσῃς . ἔστι δέ ποτε καὶ ἀπολογήσασθαι καὶ διαθεῖναι τὸν ἀκροατὴν ἐπὶ παρόδου , ἣν μέλλει ποιεῖσθαι , πολλάκις μὲν ἠθικῶς μετριάζοντα , ὅτι τέττιγας μιμεῖται τοὺς ᾠδικοὺς τῶν ὀρνίθων , πολλάκις δὲ αἰτήσεις συγγνώμην φάσκων ἐξ ὑπογύου σοι γεγενῆσθαι τὸ σπούδασμα , ἢ ὅτι τῶν λόγων τὰς ἀπαρχὰς ἀνατίθης τῇ πατρίδι καὶ τοῖς πολίταις , ᾗπερ Δήμητρι καὶ τῷ Διονύσῳ οἱ γεωργοὶ τὰ θαλύσια .
Lemmas: συμβουλεύω δέ διά λαλιά περί ὁμόνοια πόλις , ἀκροατής , φίλος , ἀντιπολιτεύομαι καί πλάσσω συνάγω ἑαυτοῦ εἰς εὔνοια ὁ πρός ἀλλήλων · συμβουλεύω δέ ποτέ καί ἐθέλω ἀκούω λόγος , εἰ μισόλογος γιγνώσκω καί δυσχερής συνέρχομαι . ἐξαγγέλλω δέ σεαυτοῦ πάθος , οἷος ὡς ἐν ὑπόδειγμα , εἰ λέγω ὅτι οὐ ἀπαιτέω συνεχής ὁ ἀκρόασις , οὐδέ ἀναγκάζω λέγω , πλάσσω τοιοῦτος λόγος , ὅτι Ἀπόλλων πολύς εἰμί θεσπίζω περί ὁ τρίπους , καί καταλαμβάνω Κασταλία καί ὁ Δελφοί πληρόω ὁ προφῆτις μαντικός ὁ πνεῦμα , ὁ δέ Μοῦσα ἀμελέω · χαλεπαίνω οὖν ὁ Μοῦσα ἀξιόω μανθάνω ὁ αἰτία , διότι οὐ μετέχω χορεία ὁ ἐν Ἑλικών μετά Μοῦσα , ἴδιος δέ φοιβάζω Μοῦσα ἐν ὁ ἄδυτος , καί ποθέω μάλα ὁ τρίπους . σχηματίζω δέ πρός τε σεαυτοῦ λέγω οὗτος καί πρός ὁ ἀκροατής , ὅτι Ζεύς αἰτιάομαι ὁ Μοῦσα , ὅτι οὐ προτρέπω ὁ Ἀπόλλων συγχορεύω αὐτός καί πλήσσω ὁ λύρα · ἐμφανίζω δέ καί ἡδονή σεαυτοῦ πρός ὁ ἀκούω οὕτως ὅταν ἀποδέχομαι ὁ ἀκοή αὐτός ὡς κριτικός ἀκροάομαι , ὅτι ἥδομαι ἐπί ὁ τοιοῦτος διάθεσις ὁ ἀκροατής , ὥσπερ Ἰσοκράτης ἥδομαι ὁ Ἕλλην ἀναγιγνώσκω ἐν Ὀλυμπία ὁ πανηγυρικός λόγος , αἰσθάνομαι ὅτι καθοράω ἀκριβής ὁ μεγαλεῖος ὁ λόγος . ἀποσκώπτω δέ πολλάκις καί ψέγω ἀνώνυμος ὑπογράφω ὁ πρόσωπον , εἰ βούλομαι , καί ὁ ἦθος διαβάλλω , καί ὥσπερ ἐν ὁ ἐπαινέω ἔξεστι ἐκ πᾶς ἀρετή λαμβάνω ὁ ἐγκώμιον , οὕτως ἔξεστι σύ ἀπό πᾶς κακία διαβάλλω καί ψέγω , ὅταν ἐθέλω . εἰμί δέ ποτέ καί ἀπολογέομαι καί διατίθημι ὁ ἀκροατής ἐπί πάροδος , ὅς μέλλω ποιέω , πολλάκις μέν ἠθικός μετριάζω , ὅτι τέττιξ μιμέομαι ὁ ᾠδικός ὁ ὄρνις , πολλάκις δέ αἰτέω συγγνώμη φάσκω ἐκ ὑπόγυιος σύ γίγνομαι ὁ σπούδασμα , ἤ ὅτι ὁ λόγος ὁ ἀπαρχή ἀνατίθημι ὁ πατρίς καί ὁ πολίτης , ὅς Δημήτηρ καί ὁ Διόνυσος ὁ γεωργός ὁ θαλύσια .