menander-rhetoric.peri-e-pideiktikw-n 15.3
Ἐπανέλθωμεν δὴ πάλιν εἰς τὸν προκείμενον λόγον , ὅταν τις ἀπαίρειν ἀπὸ τῆς ἰδίας πατρίδος εἰς ἄλλην πόλιν βούληται . οὐκοῦν ἐφεξῆς μετὰ τὰ προειρημένα περὶ τούτου , λέγω δὴ μετὰ τὸ εἰπεῖν ὅτι πυνθάνομαι τὴν Πιερίαν ὄντως ἐκεῖ τυγχάνειν καὶ τὸν Ἑλικῶνα , ὡς ἐνδέχεται ἔτι τῆς ἡλικίας λόγους πονεῖν . εἶτα ἐπάξεις πάλιν , ὅτι ἐρανιοῦμαι καὶ λόγους καὶ φιλοσοφίαν , μαθήσομαι διʼ ὑμᾶς καὶ τὴν κοινὴν πατρίδα , καὶ ὅταν αἴσθωμαι τελέως οἷός τε ὢν τὴν ἐνεγκοῦσαν ὠφελεῖν , τότε πάλιν ποθήσω τὴν πόλιν καὶ τὸ γένος . τίς γὰρ Ἴβηρσι παρατυχὼν ἢ παρὰ Λωτοφάγους ἀφικόμενος οὐκ ἄν ὑμᾶς προτιμήσειεν , ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδος οὐδὲ τοκήων , ὡς Ὅμξρός πού φησι , ἧς γαίης καὶ καπνὸν ἀποθρώσκοντα νοῆσαι . μετὰ δὲ ταῦτα συνεύξῃ τῇ τε πόλει τὰ κάλλιστα , καὶ σαυτῷ περὶ τῆς ὁδοῦ καὶ περὶ τοῦ τυχεῖν τούτων ὗν σπουδάζεις σύν ἀγαθῇ καὶ λαμπρᾷ τύχῃ , καὶ περὶ τῆς ἐπανόδου πάλιν · καλλωπίσεις δὲ τὸν λόγον καὶ εἰκόσι καὶ ἱστορίαις καὶ παραβολαῖς καὶ ταῖς ἄλλαις γλυκύτησι καὶ ἐκφράσεσί τισιν ἐν τῷ ἐπαίνῳ τῆς πόλεως , στοῶν καὶ λιμένων καὶ ποταμῶν καὶ πηγῶν καὶ ἂλσεων , καὶ ἦθος δὲ περιθήσεις τῷ λόγῳ μέτριον καὶ ἀπλοῦν καὶ δεξιόν , τὴν ἐπιείκειαν πανταχοῦ ἐμφανίζων μετὰ τοῦ μὴ καθαιρεῖν τὸ ἀξίωμα μηδὲ ὑποπεπτωκέναι . μεμνῆσθαι δέ σε χρὴ τοῦ θεωρήματος , ὅτι πᾶσα ἀνάγκη καὶ πρώτην ἐπαινεῖν καὶ πρώτην θαυμάζειν τὴν πόλιν πρὸς ἣν ἂν ὁ λόγος σοι γίγνηται , ἀφορᾶν δὲ χρὴ καὶ πρὸς τὰς πόλεις , εἰς ἃς σπεύδει τις , καὶ εἰ μὲν ἐφάμιλλοί εἰσιν αἱ πόλεις ἢ ὀλίγῳ βελτίους ἢ καὶ πολλῷ τῆς πόλεως , πρὸς ἣν ἂν συντάττηταί τις , ἐρεῖς , ὅτι οὐ μείων ἐκείνης αὕτη · δεῖ γὰρ μηδαμῶς καθαιρεῖν τὴν πόλιν ἣν ἐπαινεῖν προειλόμεθα καὶ πρὸς ἣν συνταττόμεθα . εἰ δὲ πολλῷ ἐλάττους εἶεν αἰ πόλεις , παρʼ ἃς ἂν σπεύδῃ τις , τότε τὴν χρείαν αὐξήσεις , διʼ ἣν σπεύδει , ὅτι κρείττων μὲν ἡ ὑμετέρα πόλις πρὸς ἣν συντάττομαι , ἡ δὲ ἀναγκαία χρεία τοῦ κτήματος , ὃ βουλόμεθα ἐρανίσασθαι , μόλις ἂν διʼ ἐκείνης γένοιτο . ἔστω δέ σου τὸ μέτρον τοῦ λόγου ἡ χρεία . καὶ εἰ μὲν ὡς ἐν λαλιᾷ , βραχὺς δὲ ὁ τῆς λαλιᾶς λόγος , διὰ συντόμων ἐρεῖς , καὶ μάλιστα ὅταν πρὸς τῇ λαλιᾷ ταύτῃ μέλλῃς ἕτερον εὐθύς παρέχεσθαι λόγον · εἰ δὲ συντάξασθαι μόνον προθυμηθείης , καὶ ταύτην ἐπίδειξιν μόνον κατʼ ἐκείνην τὴν ἡμέραν ποιήσασθαι , προάξεις τὴν συντακτικὴν συγγραφικῶς καὶ ἄχρι διακοσίων στίχων ἢ τριακοσίων , εἰ βουληθείης , καὶ οὐδείς σοι μέμψεται εὖ φρονῶν .
Lemmas: ἐπανέρχομαι δή πάλιν εἰς ὁ πρόκειμαι λόγος , ὅταν τις ἀπαίρω ἀπό ὁ ἴδιος πατρίς εἰς ἄλλος πόλις βούλομαι . οὐκοῦν ἐφεξῆς μετά ὁ προλέγω περί οὗτος , λέγω δή μετά ὁ λέγω ὅτι πυνθάνομαι ὁ Πιερία ὄντως ἐκεῖ τυγχάνω καί ὁ Ἑλικών , ὡς ἐνδέχομαι ἔτι ὁ ἡλικία λόγος πονέω . εἶτα ἐπάγω πάλιν , ὅτι ἐρανίζω καί λόγος καί φιλοσοφία , μανθάνω διά σύ καί ὁ κοινός πατρίς , καί ὅταν αἰσθάνομαι τέλειος οἷος τε εἰμί ὁ ἐνεγκέω ὠφελέω , τότε πάλιν ποθέω ὁ πόλις καί ὁ γένος . τίς γάρ Ἴβηρ παρατυγχάνω ἤ παρά Λωτοφάγοι ἀφικνέομαι οὐ ἄν σύ προτιμάω , ὡς οὐδείς γλύκιος ἑός πατρίς οὐδέ τοκεύς , ὡς Ὅμξρός που φημί , ὅς γῆ καί καπνός ἀποθρῴσκω νοέω . μετά δέ οὗτος συνεύχομαι ὁ τε πόλις ὁ καλός , καί σεαυτοῦ περί ὁ ὁδός καί περί ὁ τυγχάνω οὗτος ὗς σπουδάζω σύν ἀγαθός καί λαμπρός τύχη , καί περί ὁ ἐπάνοδος πάλιν · καλλωπίζω δέ ὁ λόγος καί εἰκών καί ἱστορία καί παραβολή καί ὁ ἄλλος γλυκύτης καί ἔκφρασις τις ἐν ὁ ἔπαινος ὁ πόλις , στοά καί λιμήν καί ποταμός καί πηγή καί ἄλσις , καί ἦθος δέ περιτίθημι ὁ λόγος μέτριος καί ἁπλόος καί δεξιός , ὁ ἐπιείκεια πανταχοῦ ἐμφανίζω μετά ὁ μή καθαιρέω ὁ ἀξίωμα μηδέ ὑποπίπτω . μιμνῄσκω δέ σύ χρή ὁ θεώρημα , ὅτι πᾶς ἀνάγκη καί πρῶτος ἐπαινέω καί πρῶτος θαυμάζω ὁ πόλις πρός ὅς ἄν ὁ λόγος σύ γίγνομαι , ἀφοράω δέ χρή καί πρός ὁ πόλις , εἰς ὅς σπεύδω τις , καί εἰ μέν ἐφάμιλλος εἰμί ὁ πόλις ἤ ὀλίγος ἀγαθός ἤ καί πολύς ὁ πόλις , πρός ὅς ἄν συντάσσω τις , λέγω , ὅτι οὐ μείων ἐκεῖνος οὗτος · δέω γάρ μηδαμῶς καθαιρέω ὁ πόλις ὅς ἐπαινέω προαιρέω καί πρός ὅς συντάσσω . εἰ δέ πολύς ἐλαχύς εἰμί ὁ πόλις , παρά ὅς ἄν σπεύδω τις , τότε ὁ χρεία αὐξάνω , διά ὅς σπεύδω , ὅτι κρατύς μέν ὁ ὑμέτερος πόλις πρός ὅς συντάσσω , ὁ δέ ἀναγκαῖος χρεία ὁ κτῆμα , ὅς βούλομαι ἐρανίζω , μόλις ἄν διά ἐκεῖνος γίγνομαι . εἰμί δέ σύ ὁ μέτρον ὁ λόγος ὁ χρεία . καί εἰ μέν ὡς ἐν λαλιά , βραχύς δέ ὁ ὁ λαλιά λόγος , διά σύντομος λέγω , καί μάλα ὅταν πρός ὁ λαλιά οὗτος μέλλω ἕτερος εὐθύς παρέχω λόγος · εἰ δέ συντάσσω μόνος προθυμέομαι , καί οὗτος ἐπίδειξις μόνος κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ποιέω , προάγω ὁ συντακτικός συγγραφικός καί ἄχρι διακόσιοι στίχος ἤ τριακόσιοι , εἰ βούλομαι , καί οὐδείς σύ μέμφομαι εὖ φρονέω .