menander-rhetoric.peri-e-pideiktikw-n 17.3
Ἐπειδὴ δὲ τὰ κατὰ τὸν τόκον τῆς γενέσεως τοῦ θεοῦ ζητεῖται , τῶν μὲν λεγόντων ὅτι ἐν Δήλῳ , τῶν δὲ ἐν Λυκίᾳ , κατασκευάσεις ὅτι ἀξιόπιστος μάρτυς ὁ ποιητὴς πρὸς τὸ σαυτῷ συμφέρον , ὅτι Λυκηγενῆ αὐτὸν εἴωθεν καλεῖν . ἐπάξεις ἀκολούθως ὅτι εἰκὸς ἐν Λυκίᾳ γεννηθέντα καὶ παῤ ἡμῖν πρῶτον ὀφθῆναι . οὐ γὰρ ἂν μέλλων διαβαίνειν ἐπὶ τὰς νήσους καὶ Κασταλίαν καὶ Δελφοὺς τῶν μὲν παῤ ἡμῖν ἠμέλησεν , παρὰ δὲ ἐκείνους ἔδραμεν , ἄλλως τε ὅτι καὶ τιμῶν τοὺς ἡμετέρους πατέρας καὶ ῥυόμενος κινδύνων φαίνεται . οὐκ ἂν δὲ τοῦτο ἐπεποιήκει μὴ πάλαι καὶ πρότερον εὐμενῶς πρὸς τὴν χώραν διακείμενος . Δελφοὶ μὲν οὖν μεγαλαυχούμενοι τὴν Πυθίαν καὶ τὴν θυσίαν προβάλλονται καὶ Παρνασὸν καὶ Κασταλίαν , καὶ τὸν θεὸν μόνοι τῶν ἀπάντων αὐχοῦσιν ἔχειν , ἐγὼ δὲ εἰ δεῖ τἀληθὲς εἰπεῖν , συνήδομαι μὲν αὐτοῖς τῆς χάριτος , οὐ μὴν κρίνω γε πράττειν αὐτοὺς τῶν παρʼ ἡμῖν εὐχερέστερον · καὶ γὰρ ἡμεῖς μετέσχομεν τούτων πρῶτοι τῶν μάντεων , καὶ δεξάμενοι τὸν θεὸν τοῖς ἄλλοις περιεπέμψαμεν , καὶ τὴν παρʼ ἡμῶν ἀπορροὴν ἐκεῖνοι ἀφʼ ἡμῶν κέκτηνται · ἐπίσης τε χαίρει ταῖς προσωνυμίαις τῶν τόπων ὁ θεός , καὶ ὥσπερ ὁ Πύθιος , οὕτω καὶ ὁ Σμίνθιος . μετὰ ταῦτα ἐρεῖς ἐγκώμιον τῆς χώρας , ὅτι εἰκότως δὲ τὴν ἡμετέραν χώραν ἠγάπησεν ὁ θεός , ἰδὼν αὐτὴν κάλλει διαφέρουσαν · ἐν ᾧ καὶ ἐκφράσεις τὴν χώραν οἵα ἐστίν , οὐκ ἀκριβῶς μὲν ἐπεξιών τῇ χώρᾳ , γράφε δὲ τῆς χώρας ἃ δυνατὸν κινῆσαι τὸν ἀκροατήν , τὰ μᾶλλον ἐξαίρετα λέγων . εἶτα μετὰ τὴν χώραν ἐπάξεις ἀκολούθως , ὅτι τοιγάρτοι καὶ τιμῶν καὶ συμμαχῶν τοῖς ἡμετέροις διετέλεσεν , ἐν πολέμοις , ἐν χρησμῳδίαις διαφθείρων παντοδαπῶς τοὺς πολεμίους . εἶτα μετὰ τοῦτο τὸ κεφάλαιον πάλιν διαιρήσεις εἰς τέσσαρα μέρη τὴν δύναμιν τοῦ θεοῦ καὶ ἐρεῖς οὕτως · ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἶδα πῶς ἡ μνήμη τῆς χώρας παρήνεγκεν ἡμᾶς τῆς συνεχοῦς μνήμης τοῦ θεοῦ , διόπερ ἐπανακτέον πάλιν . διὰ τοῦτο δὲ μετὰ τὴν γένεσιν εὐθὺς ἐμνημονεύσαμεν τῆς χώρας , ἵνα μήτε ἀπόλυτος ὕμνος γένηται ( ὕμνους γὰρ καλοῦσι τὰ τῶν θεῶν ἐγκώμια ) , μήτε κοινὸς ἁπλῶς πρὸς πᾶσαν θεῶν ὑπόθεσιν , ἀλλʼ ἵνα ἔχῃ τὸ ἴδιον τοῦ Σμινθιακοῦ ἐκ τοῦ τόπου . τίνες γοῦν εἰσιν αἱ δυνάμεις τοῦ θεοῦ ; τοξική , μαντική , ἰατρική , μουσική .
Lemmas: ἐπειδή δέ ὁ κατά ὁ τόκος ὁ γένεσις ὁ θεός ζητέω , ὁ μέν λέγω ὅτι ἐν Δῆλος , ὁ δέ ἐν Λυκία , κατασκευάζω ὅτι ἀξιόπιστος μάρτυς ὁ ποιητής πρός ὁ σεαυτοῦ συμφέρω , ὅτι Λυκηγενής αὐτός εἴωθα καλέω . ἐπάγω ἀκόλουθος ὅτι ἔοικα ἐν Λυκία γεννάω καί παρά ἐγώ πρῶτος ὁράω . οὐ γάρ ἄν μέλλω διαβαίνω ἐπί ὁ νῆσος καί Κασταλία καί Δελφοί ὁ μέν παρά ἐγώ ἀμελέω , παρά δέ ἐκεῖνος τρέχω , ἄλλος τε ὅτι καί τιμάω ὁ ἡμέτερος πατήρ καί ἐρύω κίνδυνος φαίνω . οὐ ἄν δέ οὗτος ποιέω μή πάλαι καί πρότερος εὐμενής πρός ὁ χώρα διάκειμαι . Δελφοί μέν οὖν μεγαλαυχέω ὁ Πυθία καί ὁ θυσία προβάλλω καί Παρνασός καί Κασταλία , καί ὁ θεός μόνος ὁ ἅπας αὐχέω ἔχω , ἐγώ δέ εἰ δέω ἀληθής λέγω , συνήδομαι μέν αὐτός ὁ χάρις , οὐ μήν κρίνω γε πράσσω αὐτός ὁ παρά ἐγώ εὐχερής · καί γάρ ἐγώ μετέχω οὗτος πρῶτος ὁ μάντις , καί δέχομαι ὁ θεός ὁ ἄλλος περιπέμπω , καί ὁ παρά ἐγώ ἀπορροή ἐκεῖνος ἀπό ἐγώ κτάομαι · ἐπίσης τε χαίρω ὁ προσωνυμία ὁ τόπος ὁ θεός , καί ὥσπερ ὁ Πύθιος , οὕτως καί ὁ Σμίνθιος . μετά οὗτος λέγω ἐγκώμιον ὁ χώρα , ὅτι ἔοικα δέ ὁ ἡμέτερος χώρα ἀγαπάω ὁ θεός , ὁράω αὐτός κάλλος διαφέρω · ἐν ὅς καί ἐκφρέω ὁ χώρα οἷος εἰμί , οὐ ἀκριβής μέν ἐπεξέρχομαι ὁ χώρα , γράφω δέ ὁ χώρα ὅς δυνατός κινέω ὁ ἀκροατής , ὁ μάλα ἐξαιρετός λέγω . εἶτα μετά ὁ χώρα ἐπάγω ἀκόλουθος , ὅτι τοιγάρ καί τιμάω καί συμμαχέω ὁ ἡμέτερος διατελέω , ἐν πόλεμος , ἐν χρησμῳδία διαφθείρω παντοδαπής ὁ πολέμιος . εἶτα μετά οὗτος ὁ κεφάλαιος πάλιν διαιρέω εἰς τέσσαρες μέρος ὁ δύναμις ὁ θεός καί λέγω οὕτως · ἀλλά γάρ οὐ οἶδα πῶς ὁ μνήμη ὁ χώρα παραφέρω ἐγώ ὁ συνεχής μνήμη ὁ θεός , διόπερ ἐπανακτέον πάλιν . διά οὗτος δέ μετά ὁ γένεσις εὐθύς μνημονεύω ὁ χώρα , ἵνα μήτε ἀπόλυτος ὕμνος γίγνομαι ( ὕμνος γάρ καλέω ὁ ὁ θεός ἐγκώμιον ) , μήτε κοινός ἁπλῶς πρός πᾶς θεός ὑπόθεσις , ἀλλά ἵνα ἔχω ὁ ἴδιος ὁ Σμινθιακός ἐκ ὁ τόπος . τίς γοῦν εἰμί ὁ δύναμις ὁ θεός ; τοξικός , μαντικός , ἰατρικός , μουσική .