menander-rhetoric.peri-e-pideiktikw-n 14.1
14 Ἐὰν ἂρχοντα καλῇς εἰς πανήγυριν , ὡς ἔθος , ἐρεῖς μὲν ἐν τοῖς προοιμίοις τὴν αἰτίαν τῆς ἀφίξεως καὶ τῆς κλήσεως , ὅτι πέπομφεν ἡ πόλις πάλαι μὲν καὶ ἄνευ προφάσεως ποθοῦσα καὶ βουλομένη τῶν σοι προσόντων ἐξαιρέτων μετέχειν ὁσημέραι · πολὺ δὲ πλεῖον ἐπὶ τοῦ παρόντος , ὅτι καὶ πανήγυριν ἄγει καὶ δεῖται μείζονος θεατοῦ πρὸς τὰ δρώμενα . εἶτα ἐρεῖς ἐγκώμιον τῆς πανηγύρεως , ἀφʼ ἧς ἡ κλῆσις , εἰπών ὧδέ πως · ἵνα δὲ γνῷς τὴν ὑπόθεσιν καὶ τὴν πανήγυριν ἐφʼ ἣν ἡ κλῆσις , μικρὸν ἄνωθεν ἄρξομαι , καὶ ἐρεῖς τῆς πανηγύρεως ἐγκώμιον , μετὰ δὲ τὴν πανήγυριν ἐπαινῶν καὶ λέγων ὅτι τίθεται θεῶν τινι ἢ ἡρώων . μετὰ τὸν τῆς πανηγύρεως ἔπαινον ἐρεῖς ἐγκώμιον τῆς πόλεως , εἴ τι ἀρχαῖον ἔχεις , εἶτα τοῦ ἄρχοντος ἀναγκαίως . δεῖ γὰρ πρότερον ἐγκωμιάσαι τὴν πανήγυριν · τοῦτο γὰρ ἐνταῦθα τὸ προηγούμενον , ὅθεν ἄρχεσθαι μάλιστα δεῖ , εἶτα τὴν πόλιν , καὶ μετὰ ταῦτα τὸν ἄρχοντα . προσθήσεις δὲ πανταχοῦ τὸ τῆς πανηγύρεως · πλέον γάρ τι ἐχέτω καὶ οὗτος ὁ λόγος ὁ τῆς πανηγύρεως , διότι οὐχ ἀπλῶς πλῆσίς ἐστιν , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πανήγυριν . διὸ ἔφαμεν δεῖν πανταχοῦ τὸ ἐξαίρετον τῆς ὑποθέσεως πλεονάζειν . λέγε δὲ τὰ κατὰ τὴν πανήγυριν μετὰ τὸν ἂρχοντα οὕτως , ὅτι σεμνὴ καὶ ὅτι θαύματος ἀξία πολλοῦ , καὶ ὅτι θεάσῃ δήμους , πόλεις συνεληλυθυίας , ἀθλητὰς πανταχόθεν , τοὺς ἀρίστους κιθαριστάς , αὐλητάς , οὐκ ὁλίγους τῶν τὴν μουσικὴν μετιόντων ἀνδρῶν , οἵ σε περιμένουσι · καὶ οὐδὲ τούτων οὐδεμίαν ἀπόλαυσιν ἕξειν ἡγούμενοι χωρὶς τῆς σῆς ἐπιδημίας καλοῦσιν ἐπὶ τὴν πανήγυριν νῦν , ἵνα ὑπὸ σοὶ θεατῇ ταύτην τελέσωσι . τίς δὲ οὐ θαυμάζει πεισθέντα σε ; τίς δὲ οὐ θέαμα τῆς πανηγύρεως αὐτῆς τάχα σεμνότερον ἴδοι σέ ; εἶτα ἐρεῖς · αἰδεῖ - σθαι δέ σε δεῖ καὶ τὸν θεόν , ᾧ τελεῖται τὰ τῆς πανηγύρεως , καὶ χαρίζεσθαι τούτῳ · καὶ γὰρ εὐσεβὴς ὁμοῦ καὶ πείθεσθαι δόξεις . εἶτα ἐρεῖς · καὶ τὰ μὲν τῆς πανηγύρεως ἅπαντα παρεσκεύασται , μόνος δὲ σὺ ταύτῃ λείπεις , ὥστε ἥκοις ἄν . εἶτα συγκρινεῖς τὴν πανήγυριν ἑτέρᾳ πανηγύρει , δεικνύς οὐκ εἰς μικράν τινα καὶ εὐτελῆ καλεῖν ἑορτήν . προσθήσεις δὲ ὅτι εἰ μὲν πεισθείης , ἐνδοξότερος ἐγὼ πείσας , ἐνδοξότερα δὲ τὰ δρώμενα , σεμνοτέρα δὲ ἡ πόλις , ὁ δὲ θεὸς ἡσθήσεται · εἰ δὲ ἀποτύχοιμι , ὅπερ οὐκ οἴομαι μηδὲ εἴη , ἄλλην ποῦ ὁδὸν ἐγὼ τραπήσομαι ; τίς γάρ μοι τῆς πατρίδος ἔτι πόθος ἀποτυχόντι τῆς τοσαύτης πρεσβείας ; ἡ δὲ πόλις ἀντὶ πανηγύρεως ἕξει συμφοράν , ὅπερ οὐδὲ λέγειν ἄξιον · οὐκοῦν σπεῦδε θᾶττον ἐπʼ αἰσίοις συμβόλοις πεισθεὶς τῇ πόλει παρακαλούσῃ , σπεῦδε εἰς τὴν πανήγυριν · ὁ γὰρ τοῦ πρεσβευτοῦ λόγος φωνὴ τῆς πόλεως , ἵνα σου μετὰ τῶν ἄλλων πράξεων καὶ τοῦτο καταλέγωμεν .
Lemmas: 14 ἐάν ἄρχω καλέω εἰς πανήγυρις , ὡς ἔθος , λέγω μέν ἐν ὁ προοίμιον ὁ αἰτία ὁ ἄφιξις καί ὁ κλῆσις , ὅτι πέμπω ὁ πόλις πάλαι μέν καί ἄνευ πρόφασις ποθέω καί βούλομαι ὁ σύ πρόσειμι ἐξαιρετός μετέχω ὁσημέραι · πολύς δέ πολύς ἐπί ὁ πάρειμι , ὅτι καί πανήγυρις ἄγω καί δέω μέγας θεατής πρός ὁ δράω . εἶτα λέγω ἐγκώμιον ὁ πανήγυρις , ἀπό ὅς ὁ κλῆσις , λέγω ὧδε πως · ἵνα δέ γιγνώσκω ὁ ὑπόθεσις καί ὁ πανήγυρις ἐπί ὅς ὁ κλῆσις , μικρός ἄνωθεν ἄρχω , καί λέγω ὁ πανήγυρις ἐγκώμιον , μετά δέ ὁ πανήγυρις ἐπαινέω καί λέγω ὅτι τίθημι θεός τις ἤ ἥρως . μετά ὁ ὁ πανήγυρις ἔπαινος λέγω ἐγκώμιον ὁ πόλις , εἰ τις ἀρχαῖος ἔχω , εἶτα ὁ ἄρχων ἀναγκαῖος . δέω γάρ πρότερος ἐγκωμιάζω ὁ πανήγυρις · οὗτος γάρ ἐνταῦθα ὁ προηγέομαι , ὅθεν ἄρχω μάλα δέω , εἶτα ὁ πόλις , καί μετά οὗτος ὁ ἄρχω . προστίθημι δέ πανταχοῦ ὁ ὁ πανήγυρις · πολύς γάρ τις ἔχω καί οὗτος ὁ λόγος ὁ ὁ πανήγυρις , διότι οὐ ἁπλῶς Πλήσις εἰμί , ἀλλά καί ἐπί πανήγυρις . διό φημί δέω πανταχοῦ ὁ ἐξαιρετός ὁ ὑπόθεσις πλεονάζω . λέγω δέ ὁ κατά ὁ πανήγυρις μετά ὁ ἄρχων οὕτως , ὅτι σεμνός καί ὅτι θαῦμα ἄξιος πολύς , καί ὅτι θεάομαι δῆμος , πόλις συνέρχομαι , ἀθλητής πανταχόθεν , ὁ ἀγαθός κιθαριστής , αὐλητής , οὐ ὀλίγος ὁ ὁ μουσική μετέρχομαι ἀνήρ , ὁ σύ περιμένω · καί οὐδέ οὗτος οὐδείς ἀπόλαυσις ἔχω ἡγέομαι χωρίς ὁ σός ἐπιδημία καλέω ἐπί ὁ πανήγυρις νῦν , ἵνα ὑπό σύ θεατής οὗτος τελέω . τίς δέ οὐ θαυμάζω πείθω σύ ; τίς δέ οὐ θέαμα ὁ πανήγυρις αὐτός τάχα σεμνός ὁράω σύ ; εἶτα λέγω · αἰδέομαι - ἕπομαι δέ σύ δέω καί ὁ θεός , ὅς τελέω ὁ ὁ πανήγυρις , καί χαρίζω οὗτος · καί γάρ εὐσεβής ὁμοῦ καί πείθω δοκέω . εἶτα λέγω · καί ὁ μέν ὁ πανήγυρις ἅπας παρασκευάζω , μόνος δέ σύ οὗτος λείπω , ὥστε ἥκω ἄν . εἶτα συγκρίνω ὁ πανήγυρις ἕτερος πανήγυρις , δείκνυμι οὐ εἰς μικρός τις καί εὐτελής καλέω ἑορτή . προστίθημι δέ ὅτι εἰ μέν πείθω , ἔνδοξος ἐγώ πείθω , ἔνδοξος δέ ὁ δράω , σεμνός δέ ὁ πόλις , ὁ δέ θεός ἥδομαι · εἰ δέ ἀποτυγχάνω , ὅς οὐ οἴομαι μηδέ εἰμί , ἄλλος ποῦ ὁδός ἐγώ τρέπω ; τίς γάρ ἐγώ ὁ πατρίς ἔτι πόθος ἀποτυγχάνω ὁ τοσοῦτος πρεσβεία ; ὁ δέ πόλις ἀντί πανήγυρις ἔχω συμφορά , ὅς οὐδέ λέγω ἄξιος · οὐκοῦν σπεύδω ταχύς ἐπί αἴσιος σύμβολον πείθω ὁ πόλις παρακαλέω , σπεύδω εἰς ὁ πανήγυρις · ὁ γάρ ὁ πρεσβευτής λόγος φωνή ὁ πόλις , ἵνα σύ μετά ὁ ἄλλος πρᾶξις καί οὗτος καταλέγω .